ት Tergwame Greek · Coptic · Ethiopic · Syriac · Armenian · Georgian · Latin

Georgian · Other ·

Zosimas, Alloquia (Euthymius the Athonite)

Zos. · titus

BothSourceEnglish
JSON Dossier
machine-draft · no human review 3 passages · 514 words

Work dossier · summary and historical context

Summary

The Alloquia (Georgian: ልሳነ አበው) is a didactic monastic text attributed to the 6th-century Palestinian monk Zosimas, surviving only in an Old Georgian translation by Euthymius the Athonite (ca. 980–1000) in a single manuscript, Athos Iviron 11. The work comprises ascetic teachings and sayings, using symbolic objects like a handful of hay to illustrate detachment from worldly concerns. It reflects the integration of Egyptian desert spirituality into Georgian monasticism and was incorporated into Georgian monastic reading cycles, influencing later traditions at Iviron and Petritsoni. Authorship is traditional and unconfirmed; the text may be a compilation of earlier sayings.

The Alloquia are significant as a rare witness to the transmission of Palestinian desert spirituality into Georgian monasticism, mediated by Euthymius the Athonite. They illustrate how Georgian translators adapted Greek ascetic literature for local use, influencing later monastic traditions at Iviron and Petritsoni. The text's symbolic language and didactic structure provide insight into early medieval monastic pedagogy and the integration of Eastern Christian ascetic ideals into Georgian religious culture.

Historical context

The Alloquia were likely composed in the 6th century in Palestine, a region rich in monastic experimentation and theological debate following the Council of Chalcedon (451). Zosimas, if historical, was a Palestinian monk active in the desert ascetic tradition, which emphasized withdrawal, spiritual discipline, and the pursuit of apatheia. The text survives only in a Georgian translation made by Euthymius the Athonite (ca. 955–1028) at the Iviron monastery on Mount Athos, a center of Georgian monasticism. Euthymius translated numerous Greek patristic and ascetic works into Georgian, facilitating the transmission of Eastern Christian spirituality to the Georgian Church. The single manuscript witness (Athos Iviron 11, 10th–11th c.) limits textual criticism, and the work's attribution to Zosimas is traditional, lacking external corroboration. The Alloquia were used in Georgian monastic reading cycles, indicating their role in shaping ascetic practice and literature in the Iviron and Petritsoni traditions.

Apparatus · what the pipeline recorded

Annotation and terms

17 commentary units 3 structure3 term3 background2 reception2 caution2 sense1 scripture1 parallel 0 derived notes 5 open questions 3 narrative
What the kinds mean

Pipeline notes

  • limitThe English is a machine draft produced passage by passage from the transcribed Coptic; no human has verified it. The commentary is model-written and cites only keys the pipeline could resolve.
  • registerRegister: other in Old Georgian; the English keeps the liturgical formulae and the vocatives rather than normalising them.
  • structurePassages: 3 narrative.
  • sourceSource edition: titus — This text is part of the TITUS edition of Zosimas, Alloquia (Euthymius). Copyright TITUS Project, Frankfurt a/M, 5.3.2021. No parts of this document may be republished in any form without prior permission by the copyright holder.

Term index

CopticRenderingCountFirst
no glossary terms recorded
zossc:1 · narrativehigh
Source
Manuscripts: A: A-1104, 91r-154v B: Ivir. georg. 79, 68v-86v + A-1769, 1rv სწავლაჲ წმიდისა მამისა ჩუენისა ზოსიმესი I. 1. ნეტარმან მამამან ზოსიმე გამოისახა სასწაული ჯუარისა პირსა თჳსსა და იტყოდა ესრეთ: "განკაცნა რაჲ ღმერთი ჩუენი, დაუსაბამოჲ იგი სიტყუაჲ მამისაჲ, ესოდენი მადლი მოსცა მორწმუნეთა მისთა, ვიდრეღა ჴელ- ეწიფების კაცად-კაცადსა, უკუეთუ ენებოს, შვილ ღმრთისა ყოფად ამისთჳს უკუე ჩუენცა გჳღირს, რომელ ესე გულისჴმა-ვყოთ და Manuscript page: 91v ვიწყოთ ამიერითგან სულთა ჩუენთა ცხორებისა ზრუნვად, რამეთუ ვინაჲთგან მადლი ღმრთისაჲ მზა არს შეწევნად ჩუენდა, უკუეთუ ჩუენცა ვინებოთ და თანაშეერთოს ნებაჲ ჩუენი შეწევნასა ღმრთისასა, რამეთუ ადვილ არს შერაცხვაჲ ყოვლისავე სოფლსიჲ არარად. 2. და აღიღის ჴელთა თჳსთა ნეტარმან მან წუელაჲ თივისაჲ და იტყჳნ: "ვინ არს, რომელი ამისთჳსმცა შფოთი ყო? ანუ აცილობდა ვის? ანუ ძჳრსა იჴსენებდამცა? ანუმცა მწუხარე იყო? Manuscript page: 92r გარნა თუ სრულიად წარწყმიდოს ვინმე გონებაჲ თჳსი?"
English
The teaching of our holy father Zosimas I. 1. The blessed father Zosimas depicted the miracle of the cross on his own face and spoke thus: "When our God, that beginningless Word of the Father, became man, he gave so much grace to his faithful that it is possible for each individual, if he so desires, to become a child of God. Therefore it is fitting for us also to understand this and to begin from now on to care for the salvation of our souls, for the grace of God is ready to help us, if we also so desire and our will unites with the help of God, for it is easy to consider all the things of this world as nothing." 2. And the blessed one took a handful of hay in his hands and said: "Who is there who would make a disturbance over this? Or would be angry with someone? Or would remember an injury? Or would be sorrowful? Unless someone completely loses his mind?
zossc:2 · narrativemedium
Source
3. ესრეთ უკუე უწყოდეთ, ვითარმედ: ოდეს წარემართოს კაცი საქმესა შინა ღმრთისასა, ყოველივე სოფელი შეურაცხიეს, ვითარცა ესე წუელაჲ, დაღაცათუ აქუნდეს ყოვლისავე სოფლისა ჴელმწიფებაჲ.? 4. რამეთუ არათუ ქონებაჲ რაჲსაჲმე ავნებს, არამედ სიყუარული ნაქონებისა მის მიმართ და შემსჭუალვაჲ მისდა გონებისაჲ ვინ არა უწყის, ვითარმედ უპატიოსნეს ყოვლისა მონაგებისა გუამნი ჩუენნი არიან, Manuscript page: 92v არამედ მოყუარეთა ღმრთისათა იგინიცა არარად შეჰრაცხნეს, ვიდრე სიკუდილადცა მისცნეს რაოდენ უფროჲს გარეგანთა ამათ საქმეთა სოფლისათა შეურაცხ-ყოფაჲ ადვილ არს? 5. 6. და აჴსენებდა ძმასა მას, რომელსა დაესხა მხალი იგი და იტყოდა: "არა დამაშურალ იყოა ქმნასა მისსა? ანუ არა ეჴმარებოდაა იგი? გარნა აქუნდა ვითარცა არარაჲ. 7. ამისთჳსცა მი-რაჲ-ვიდა ბერი იგი მისა და ენება გამოცდაჲ მისი და Manuscript page: 93r იწყო შემუსრვად მხალებისა მის. ხოლო იგი დაიმალა, რაჲთა ყოვლადვე არა ეჩუენოს ბერსა.
English
3. Know then that when a man is set upon the work of God, he despises the whole world as this grass, even if he held dominion over the entire world. 4. For it is not possession of anything that harms, but the love of that possession and the attachment of the mind to it. Who does not know that our bodies are more precious than any treasure? Yet the lovers of God have counted even these as nothing, even unto death. How much easier, then, is the contempt for these external worldly works? 5. 6. And he reminded that brother upon whom the thistle had settled, and said: "Did it not hinder him in his work? Or did it not help him? Yet he regarded it as nothing." 7. For this reason, when the elder approached him and wished to test him, he began to destroy the thistle. But it hid itself, so that it might not appear to the elder at all.
zossc:3 · narrativehigh
Source
8. და ოდეს დაშთა ერთიღა ოდენ ძირი, მაშინ ჰრქუა: "უკუეთუ გნებავს, მამაო, დაუტევე ეგე და ვყოთ დღს სიყუარული. მაშინ სცნა ბერმან მან, ვითარმედ მონაჲ იყო იგი ღმრთისაჲ და არა მხლისაჲ შენ ზედა, ძმაო". 9. და ნუ ხედავთ უნდოებასა მხლისასა გეტყჳ თუქენ, ვითარმედ ყოველივე სოფელი ესრეთვე შეერაცხა მას, რამეთუ ნუ უნდოებასა Manuscript page: 93v მხლისასა მიხედავთ, არამედ ესე გულისჴმა-ყავთ, ვითარმედ სხუაჲ არარაჲ აქუნდა მას. 10.და უკუეთუმცა არა მოღუაწე იყო, უფროჲსმცა აღიძრა მხლისა მისთჳს, რომლისაგან იყო ყოველი ნუგეშინის-ცემაჲ მისი, ვიდრეღა რომელთა-იგი აქუნ მრავალი და უკუეთუ ერთი დასჭირდის, გინა ორი, მრავლით კერძო შეეძლოს ნაცვლისა მისისა პოვნად გარნა მასცა ზედა აჩუენა მან, ვითარმედ ვითარცა არაარსი შერაცხილ იყო წინაშე მისსა. 11. Manuscript page: 94r და იტყოდა ნეტარი ზოსიმე, ვითარმედ: "ხედვენ ესევითართა მათ ეშმაკნი და უკუეთუ ვინმე იხილონ, ვითარმედ არა შემსჭუალულ არს გონებაჲ მისი საქმეთა სოფლისათა, სცნობნ, ვითარმედ ეგევითარი იგი ქუეყანასა ზედა ვალს, არამედ მოქალაქობაჲ და გონებაჲ მისი ზეცას არს".
English
8. And when only one root remained, then he said: "If you wish, Father, leave that and let us have love for today." Then that elder knew that he was a servant of God and not of the mule, brother. 9. And do not look at the mule's weakness, I tell you, that he counted the whole world as that, for do not look at the mule's weakness, but understand this, that he had nothing else. 10. And if he had not been an ascetic, he would have been more stirred up for the sake of his mule, from which came all his consolation, than those who have many, and if one or two are lacking, they can easily find a replacement for it, but he showed upon it that it was counted as nothing before him. 11. And the blessed Zosimas would say: "The demons see such men, and if they see that someone's mind is not entangled in worldly affairs, they know that such a one walks upon the earth, but his citizenship and mind are in heaven.
Citation. Tergwame, “Zosimas, Alloquia (Euthymius the Athonite)”, zossc:1, machine-draft, 2026. https://naxiai.com/christian/works/zossc#s1
Colophon. Source: titus · licence: This text is part of the TITUS edition of Zosimas, Alloquia (Euthymius). Copyright TITUS Project, Frankfurt a/M, 5.3.2021. No parts of this document may be republished in any form without prior permission by the copyright holder. · model: deepseek/deepseek-v4-flash:floor · provider: Relace · cost: $0.0019 · generated 2026-11-15.