A Maṇḍala Ritual for a Funeral according to “The Purification of All Bad Transmigrations”

༄༅༅། ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། སརྦ་དུརྒ་ཏི་པ་རི་ཤོ་དྷ་ན་མ་ར་ཧོ་མ་མཎྜ་ལོ་པ་ཡི་ཀ། བོད་སྐད་དུ། ངན་སོང་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བའི་རོའི་སྦྱིན་སྲེག་གི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཆོ་ག། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ངན་སོང་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བའི་རྒྱལ་པོ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། བདེར་གཤེགས་གཙོ་དང་སྲས་པོ་དང་པོ་དང་། ། རྒྱལ་སྲས་ལྷག་མ་དང་ནི་རིགས་ཀྱི་ཡུམ་རྣམས་དང་། ། ཕྱི་ནང་ལྷ་མོ་སྒོ་སྐྱོང་བཅས་པ་ལ། ། དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་དང་བས་ཕྱག་འཚལ་འདུད། ། རྩ་བའི་རྒྱུད་ལས་བཏུས་ནས་སུ། ། ངན་སོང་ཐམས་ཅད་སྦྱོང་མཛད་པའི། ། ཤི་བའི་དོན་དུ་རོ་སྲེག་ཐབས། ། སངས་རྒྱས་གསང་བའི་རིམ་པ་ལ། ། བརྟེན་ཏེ་བདག་གིས་བཤད་པར་བྱ། ། དང་པོར་བླ་མ་རིན་པོ་ཆེ་མཉེས་པར་བྱས་ནས། དེས་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་བཅུག་སྟེ་དབང་བསྐུར་བ་དང་དམ་ཚིག་ཕོག་ནས། སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་གྱི་དམ་ཚིག་ལ་གནས་པས་སྔར་རང་གི་སྒྲུབ་ཐབས་ཀྱི་རིམ་པས་བསྙེན་པ་བྱས་པ་དང་། བཟླས་བརྗོད་བྱས་པས་མཚན་མ་མཐོང་བས། བདག་དང་གཞན་འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོ་ལས་བསྒྲལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་བྱ་བ་ལ་འཇུག་པར་བྱའོ། ། དཀྱིལ་འཁོར་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་བསྡུས་ནས་སུ། ཚེས་གྲངས་བཟང་དང་རྒྱུ་སྐར་ལ་སོགས་བཟང་པོ་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་ས་གཞི་མཚན་མ་བལྟ་ཕྱིར་གྲོགས་དང་བཅས་པས་དེ་ཉིད་བརྟག་བྱ་སྟེ། ། ལྷ་ཁང་ཚོང་དུས་ཡུལ་དང་གྲོང་ཁྱེར་ཁྱམས་ཀྱི་ཤར་དང་བྱང་དུ་བརྩམ་པར་བྱ། ། ཡང་ན་ས་བཟང་སྣུམ་དང་ཟུག་རྔུ་ལ་སོགས་ཉེས་མེད་ཤར་དང་བྱང་དུ་གཞོལ། མེ་ཏོག་ཆུར་ལྡན་རང་བཞིན་དག་པར་བྱའོ། །

In the language of India: Sarvadurgatipariśodhanamara-homamaṇḍalopāyika. In the language of Tibet: Ngan song thams cad yongs su sbyong ba’i ro’i sbyin sreg gi dkyil ’khor gyi cho ga (The Ritual of the Maṇḍala for the Fire Offering of Corpses for the Complete Purification of All Lower Realms). Homage to the Tathāgata, Arhat, Samyaksaṃbuddha, the King who Completely Purifies All Lower Realms. To the Sugata, the Foremost, and his first son, to the remaining Bodhisattvas and the Mothers of the Families, and to the outer and inner goddesses together with the gatekeepers—to all these, I prostrate and bow with devotion through all things. Having extracted [this] from the Root Tantra, I shall explain the method for cremating the corpse for the sake of the deceased, relying upon the stages of Buddhaguhya, which purifies all lower realms. First, having pleased the precious Guru, he should initiate one into the maṇḍala, bestow empowerment, and confer the samayas. Abiding by the general and specific samayas, and having previously performed the approach through the stages of one’s own sādhana and recitation until signs are seen, one should engage in the activities of the maṇḍala in order to liberate oneself and others from the ocean of saṃsāra. Having gathered all the requisites for the maṇḍala, on an auspicious date and under favorable constellations and so forth, one should examine the site of the maṇḍala together with companions to observe its characteristics. One should begin in the east or north of a temple, a marketplace, a region, or a city courtyard. Alternatively, one should choose a good site that is moist, free from defects such as thorns, and sloping toward the east or north; it should be naturally pure and filled with flowers and water.

ཡང་ན་སྔགས་པ་ཡིད་གང་དུ་དགའ་བར་བྱའོ། ། དེ་ནས་གཙོ་བོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་ཞུགས་ལ་ལྕི་བ་ས་ལ་མ་ལྷུང་བས་མཎྜལ་བྱའོ། ། དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་ཕྱི་ནང་མཆོད་པ་བྱ་ཞིང་འཇིག་རྟེན་སྐྱོང་བ་རྣམས་ལ་གཏོར་མ་སྦྱིན་དེ་ནས་ས་གཞི་གྲུ་བཞིར་བསམས་ལ་ས་བདག་བསམས་ཏེ་བརྐོ། སྟོན་ཟླ་གསུམ་ལ་བྱང་དུ་བལྟས་ཏེ་བརྐོ། ། དགུན་ཟླ་གསུམ་ལ་ཤར་དུ་བལྟས་ལ་བརྐོ། ། དཔྱིད་ཟླ་གསུམ་ལ་ལྷོ་རུ་བལྟས་ལ་བརྐོ། ། དབྱར་ཟླ་གསུམ་ལ་ནུབ་ཏུ་བལྟས་ལ་བརྐོ་སྟེ་ལྟོ་བར་བསམས་ན། མགོ་དང་རྒྱབ་དང་འཕོང་བོར་བའོ། ། སའི་རོ་ལྔ་ལ་སོགས་པ་བསལ་ཞིང་ཡང་ངོ་། ། དྲི་ཞིམ་པོ་དང་ས་བསྲེས་པའམ། དྲི་ཞིམ་པོ་དང་ཆུ་བསྲེས་པ་ལ་ཧཱུཾ་བཟླས་པས་བཀང་ལ་འཐས་པར་བཅགས་ལ། ལག་མཐིལ་ལྟར་མཉམ་པའི་སྟེང་དུ་གཞལ་ཡས་ཁང་རྒྱན་དང་བཅས་པ་བསམ། མེ་ཏོག་ཕྲེང་བ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱན་མང་པོ་དགོད། གཙོ་བོའི་བཟླས་པ་བྱས་པའི་སྨན་དང་འབྲུ་དང་རིན་པོ་ཆེ་དབུས་སུ་གཞག་གོ། ། ཟུག་རྔུའི་ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་ནི། ། གལ་ཏེ་དབྱུང་བར་མི་ནུས་ན། ། ལག་པ་བརྡབ་སྟེ་སྔགས་འདི་བཟླས། ། དངོས་གྲུབ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པར་འགྱུར། ། ཁང་ཆེན་བྲག་ཕུག་བ་ལང་ལྷས། ། ལྷ་ཁང་ལ་སོགས་འབབ་ཆུ་འགྲམ་ལྔར་སྦྱང་མི་དགོས། རང་གཙོ་བོར་བསྒོམ་ཞིང་ཁྲོ་བོའི་སྔགས་ཀྱིས་བགེགས་བསྐྲད་ཆུ་དང་ཡུངས་ཀར་ཐལ་བ་ལ་བཟླས་ཏེ་བའི་རྣམ་ལྔས་བྱུག་ཅིང་དྲིའི་ཆབ་ཀྱིས་གཏོར། ཁྲོ་བོའི་གསང་སྔགས་ལན་བདུན་བཟླས་པའི་སྨན་དང་རིན་ཆེན་དབུས་སུ་གཞུག། ས་དག་པར་བྱེད་པའི་ཆོ་གའོ། ། ། ། དེ་ནས་རྣམ་དག་མོས་པ་ཡིས། ། ནང་གི་ཁྲུས་ཀྱིས་དག་པར་བྱའོ། །

Alternatively, the practitioner may do as he pleases. Then, entering the meditative absorption of the principal deity, one should prepare a maṇḍala using cow dung that has not fallen to the ground. One should present outer and inner offerings to the Three Jewels and give torma offerings to the world-protectors. Then, visualizing the ground as a square and considering the local spirits, one should dig. During the three months of autumn, one should dig facing north; during the three months of winter, facing east; during the three months of spring, facing south; and during the three months of summer, facing west. If one visualizes the belly [of the earth], one avoids the head, the back, and the buttocks. One should also remove the five impurities of the earth and so forth. Mix fragrant substances with the earth, or mix fragrant substances with water, and fill [the pit] while reciting the syllable HŪṂ. Tread it firmly until it is level like the palm of a hand. Upon this, visualize the celestial palace together with its ornaments. Arrange many ornaments such as flower garlands and the like. Place in the center medicinal substances, grains, and precious gems over which the mantra of the principal deity has been recited. If all the defects of thorns and the like cannot be removed, one should clap the hands and recite this mantra: "If one is unable to extract them, one will attain great siddhi." In large houses, rock caves, cow pens, temples, and so forth, or on the banks of rivers, purification is not required. Visualizing oneself as the principal deity, one should expel obstructors with wrathful mantras. Recite [mantras] over water, white mustard seeds, and ashes, then smear the site with the five products of the cow and sprinkle it with fragrant water. Place medicinal substances and jewels in the center after reciting the secret mantra of the wrathful deity seven times. This is the ritual for purifying the earth. Then, with pure devotion, one should purify oneself through the inner ablution.

དང་པོ་སྔགས་པ་བདག་གི་ངག། དག་པར་འདོད་པས་འདི་ལྟར་བསམ། ། ལྕེ་ལ་པཾ་ལས་སྐྱེས་པ་ཡི། ། པདྨ་འདབ་གཅིག་བསྐྱེད་བྱ་སྟེ། ། དེ་སྟེང་ཡི་གེ་ཨ་ལས་ནི། ། བསྐྱེད་པ་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ། ། ཧཱུཾ་ལས་རྡོ་རྗེ་རྩེ་ལྔར་བསྐྱེད། ། རྡོ་རྗེ་ལྕེ་སྟེང་ཐིམ་བྱས་ནས། ། རྡོ་རྗེ་ལྕེ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ། སྔགས་བཟླས་མཐུ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར། ། ལག་གཉིས་མཐིལ་དུ་ཟླ་གཉིས་བསམ། ། དེ་ཡང་ཡི་གེ་ཨ་ལས་སོ། ། ཧཱུཾ་ལས་རྡོ་རྗེ་རྩེ་ལྔར་བསྐྱེད། ། ཤིན་ཏུ་དཀར་བ་ལག་པ་ལ། ། ཐིམ་པས་རྡོ་རྗེ་ལག་པར་བཤད། ། ཕྱག་རྒྱ་གང་ཡིན་བཅིང་བར་བྱ། ། རྡོར་དྲིལ་གཡོན་བླངས་ལག་བཞག་སྟེ། ། རྡོ་རྗེ་སྙིང་རྗེ་བྱང་ཆུབ་སེམས། ། དྲིལ་བུ་སྟོང་པའི་བདག་ཏུ་བརྟག། དེ་ལྟར་བདག་གིས་བསྒོམ་བྱས་ལ། ། སྤྱི་བོར་དཀྲོལ་ཏེ་དབང་བསྐུར་རོ། ། དེ་ནས་ཕབ་ལ་ཕྱོགས་བཅུར་བསྒྲགས། ། དེ་ནས་ལན་གསུམ་གྱེན་འཕྱར་དཀྲོལ། ། དེ་གཉིས་གཅིག་གིས་གཅིག་འཁྱུད་དེ། ། རྡོ་རྗེ་ལན་གསུམ་གསོར་བྱས་ཏེ། ། ཐུགས་ཀར་བརྟན་པ་སྤྱན་དྲང་པ། ། དྲིལ་བུའི་སྒྲས་ནི་དགྱེས་པ་བསྐྱེད། ། དེ་ལྟར་བྱས་ན་ནུས་པ་བསྐྱེད། ། གཟའ་སྐར་སོགས་དུས་བཟང་བྱ་སྟེ། ། སློབ་དཔོན་རང་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་བྱས། ། དཀྱིལ་འཁོར་དབུས་སུ་འདུག་ནས་སུ། ། སྒྲུབ་པའི་རིམ་པས་བགེགས་བསྐྲད་དེ། ། སྲུང་བའི་འཁོར་ལོ་རྫོགས་པར་བྱ། ། སྙིང་ག་ནས་བྱུང་དཀྱིལ་འཁོར་སྤྲུལ། ། འཁོར་ལོ་ལས་འཕྲོས་སྤྲུལ་པ་ཡིས། ། ནམ་མཁའི་ཁམས་སུ་ཁྱབ་བསམས་ཏེ། ། དེ་ལ་འདི་སྐད་གསོལ་བ་གདབ། ། ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་དང་།

First, the practitioner who desires to purify their speech should contemplate as follows: Upon the tongue, one should generate a single-petaled lotus born from the syllable paṃ. Above that, from the syllable a, generate a moon maṇḍala, and upon that, generate a five-pronged vajra from hūṃ. By dissolving the vajra into the tongue, it is called the "vajra tongue," and the recitation of mantras will become endowed with power. Visualize two moons in the palms of both hands, also arising from the syllable a. From hūṃ, generate five-pronged vajras that dissolve into the hands, which are extremely white; this is explained as the "vajra hands." One should then bind whatever mudrā is appropriate. Taking the vajra and bell in the left hand and placing them in the hands, one should regard the vajra as compassion and bodhicitta, and the bell as the nature of emptiness. Having meditated in this way, ring [the bell] at the crown of the head to confer empowerment. Then, lower it and ring it toward the ten directions. Next, ring it three times while holding it aloft. With the two [hands] embracing one another, brandish the vajra three times and invite the stable [deity] to the heart. The sound of the bell generates joy. By doing so, power is generated. One should perform this on an auspicious day, such as a favorable planetary or stellar alignment. The master performs the yoga of their own deity, sits in the center of the maṇḍala, and having expelled the obstructors through the stages of accomplishment, completes the protection wheel. Emanating a maṇḍala from the heart, one should imagine emanations radiating from the wheel and pervading the expanse of space. To them, one should make this supplication: "Buddhas and bodhisattvas of the ten directions..."

དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་། ། རྡོ་རྗེ་དང་། རིན་པོ་ཆེ་དང་། པདྨ་དང་། ལས་ཀྱི་རིགས་སུ་བཞུགས་པ་ཐམས་ཅད་དང་། སྙིང་པོ་དང་། ཕྱག་རྒྱ་དང་། གསང་སྔགས་ཀྱི་ལྷའི་ཁྱད་པར་ཐམས་ཅད་དང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀུན་རིག་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་བཅས་པ་ཁྱེད་རྣམས་བདག་དང་སློབ་མར་བཅས་པ་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་ཅིང་བསྲུང་བའི་ཕྱིར་བཞུགས་སུ་གསོལ་ལོ་ཞེས་བསྐུལ་ཏེ། སྙིང་གའི་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་རྡོ་རྗེའི་དབུས་སུ་བསྡུས་ནས་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པར་བསམ། དེ་ནས་རང་ལུས་ལྷའི་ང་རྒྱལ་བྱས་ལ་ལངས་ཏེ་མིག་གཡོན་ཊ་ལས་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གཉིས་པ་མ་ལས་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་འབྲས་བུ་གཉིས་ལ་ཡི་གེ་ཧཱུཾ་འབར་བའི་ལྟ་བས་མེ་ལྟར་འབར་བས་རྡོ་རྗེའི་མིག་ཨ་ལས་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེ་རྐང་པའི་འོག་ཏུ་བསམ། རྡོ་རྗེ་གསོར་ཞིང་དྲིལ་བུ་དཀྲོལ། རྒྱན་ཆ་དང་ལྡན་གཙོ་བོའི་ང་རྒྱལ་བསྐྱེད། རྡོ་རྗེ་འགྲོས་ཀྱིས་བསྐོར་བ་བྱ་ཞིང་དྲིལ་གསིལ་རྡོ་རྗེ་བསྐོར། ། བགེགས་རྣམས་བསྐྲད་པའི་ཕྱིར་ནི་མགོ་མིག་བཏུད་ལ་འདི་སྐད་བརྗོད། སློབ་དཔོན་མིང་འདི་ཞེས་བྱ་བས་སློབ་མ་ཆེ་གེ་མོ་ཞིག་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་རྫོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང་། མཐའ་ཡས་པའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བླ་ན་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ས་ཕྱོགས་འདིར་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རྒྱལ་པོ་རོ་བསྲེག་ཧོམ་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཞེས་བྱ་བ་འདྲི་ཡིས་ལྷ་དང་། ལྷ་མ་ཡིན་དང་། གནོད་སྤྱིན་དང་། སྲིན་པོ་དང་། ཡི་དྭགས་དང་། ཤ་ཟ་དང་། བརྗོད་བྱེད་དང་། འབྱུང་པོ་དང་། མཁའ་འགྲོ་མ་དང་། རྣོན་པོ་དང་། ནམ་མཁའ་ལྡིང་དང་། མི་འམ་ཅི་དང་། །

"May all those who abide in the families of the Tathāgata, Vajra, Ratna, Padma, and Karma; all the specific deities of the essence-mantras (hṛdaya), mudrās, and secret mantras; and the Blessed One Sarvavid Vairocana together with his maṇḍala, please remain to grant your blessings and protection to me and the disciples." Thus, having exhorted them, one should visualize that they are gathered into the center of the vajra within the moon maṇḍala at one's heart and become one. Then, maintaining the divine pride of one's own body, one should stand up. From the syllable ṭa in the left eye, a second moon maṇḍala arises; from the syllable ma, a sun maṇḍala arises. With a blazing hūṃ at the two fruits, one looks with a gaze blazing like fire, thereby becoming the vajra-eye. From the syllable a, one visualizes a crossed vajra beneath the feet. Brandishing the vajra and ringing the bell, one generates the divine pride of the principal deity while adorned with ornaments. One should perform circumambulations with the vajra-step, ringing the bell and circling the vajra. To expel obstructing spirits, one should bow the head and eyes and say: "The master named [Name] is drawing the maṇḍala king called the Cremation Fire Maṇḍala in this location in order to bring the disciple [Name] to perfect enlightenment and to cause all infinite sentient beings to attain unsurpassed wisdom. Therefore, may the gods, asuras, yakṣas, rākṣasas, pretas, piśācas, kumbhāṇḍas, bhūtas, ḍākinīs, tīkṣṇas, garuḍas, kinnaras, and..."

རིག་སྔགས་འཆང་བ་གྲུབ་པ་རྒན་པོ་དང་། རྒན་མོ་དང་། འཁོར་དང་གཡོག་ཏུ་བཅས་པ་གང་དག་འཁོད་པ་རྣམས་དེངས་ཤིག། དེ་ལྟར་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེའི་བཀའ་ཐོས་ནས་མྱུར་དུ་དེངས་ཤིག། གང་དག་མི་འགྲོ་བར་སེམས་པ་དེ་དག་ནི་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ཧཱུཾ་ཞེས་བྱ་བ་རབ་ཏུ་ཁྲོས་པའི་བཞིན་འབར་བ་ཅན་གྱིས་ཡེ་ཤེས་འབར་བ་རབ་ཏུ་རྡོ་རྗེ་ཆེན་པོར་འབར་བས་མགོ་བོ་ཚལ་པ་བརྒྱར་འགས་པར་འགྱུར་རོ། ། ཧཱུཾ་ཞེས་ལན་མང་དུ་བརྗོད། རང་ལས་སྤྲུལ་པའི་ཁྲོ་བོ་གྲངས་མེད་པ་ཤིན་ཏུ་འཇིགས་པ་ཕྱུང་སྟེ། བགེགས་ཚར་བཅད་ནས་ནམ་མཁའ་ཁྱབ་པར་འཁྱིལ་ཞིང་བཞུགས་སོ། ། གཡས་བརྐྱང་ལ་སོགས་པའི་སྟང་སྟབས་སྐབས་འདིར་བྱའོ། ། གོམ་པ་བརྒྱད་པ་ཡང་བྱའོ། ། ཧཱུཾ་རྒྱུན་མི་ཆད་པར་བྱའོ། ། རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་བསྐོར་རོ། ། སྟང་སྟབས་བྱའོ། ། དེ་ནས་དབང་ལྡན་ནས་བརྩམས་ཏེ་སྐོར་ཕྱོགས་སུ་ཕུར་པ་རྣམས་ལ་བཟླས་ཤིང་། གསེར་གྱི་ས་གཞི་ལ་ཐུག་པའི་བར་དུ་བཏབ་པར་བསམ། ཨོཾ་བཻ་རོ་ཙ་ན་ཧཱུཾ། སརྦ་བིགྷྣཱན་ཨུ་ཙ་ཡ་ཧཱུཾ་ཕཊ། དེ་ནས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་བཅས་ལ། ཧཱུཾ་བརྗོད་ཅིང་ང་རྒྱལ་བསྐྱེད་དེ་སྔགས་ཀྱང་བརྗོད། དེའི་རྣལ་འབྱོར་བྱ་སྟེ། ནམ་མཁའ་ལ་ནི་མི་བསྐྱོད་པ་ལ་སོགས་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་གང་བའི་ང་རྒྱལ་བསྐྱེད་ལ། གྲོགས་པོ་རྣམས་ཀྱིས་དཀྱིལ་འཁོར་བྲི་བའི་ཕྱིར་བདག་ཉིད་ལ་གསོལ་བ་བཏབ་པར་བསམ་མོ། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཀུན་ཞི་བ། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཀུན་གྱི་གནས། ། ཆོས་ཀུན་བདག་མེད་པ་ཡི་མཆོག། དཀྱིལ་འཁོར་དམ་པ་བཤད་དུ་གསོལ། ། མཚན་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་རྫོགས། །

"O accomplished holders of vidyā-mantras, you elders, elder women, and your retinues and servants, depart! Having heard the command of Vajrapāṇi, depart quickly! Those who intend not to go, their heads shall be split into a hundred pieces by the blazing wisdom of the great, blazing vajra of Vajrapāṇi, whose face is intensely wrathful and ablaze with the syllable HŪṂ!" Recite "HŪṂ" many times. Emanate from oneself countless, extremely terrifying wrathful deities who, having subdued the obstructors, remain swirling and pervading the sky. At this point, one should perform the postures such as the right leg extended. One should also perform the eight steps and recite "HŪṂ" continuously. One should brandish the vajra and bell and perform the postures. Then, beginning from the northeast and proceeding in a clockwise direction, recite the mantra over the ritual daggers (kīla) and visualize them being driven into the golden ground. "OṂ VAIROCANA HŪṂ SARVA VIGHNĀN UCĀTAYA HŪṂ PHAṬ." Then, forming the mudrā of Vairocana, recite "HŪṂ," generate the divine pride, and recite the mantra. Perform that yoga and generate the pride of being filled by all the Tathāgatas, such as Akṣobhya and the rest, in the sky. Imagine that your companions request you to draw the maṇḍala: "O peaceful one, the essence of all Tathāgatas, Abode of all Tathāgatas, Supreme selflessness of all phenomena, Please explain the sublime maṇḍala! Perfectly complete in all characteristics..."

མཚན་མིན་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་སྤངས། ། ཀུན་དུ་བཟང་པོའི་སྐུ་ཡི་མཆོག། དཀྱིལ་འཁོར་དམ་པ་བཤད་དུ་གསོལ། ། ཞི་བའི་མཆོག་ནི་ཆོས་ལས་བྱུང་། ། ཡེ་ཤེས་སྤྱོད་པ་རྣམ་སྦྱོང་བ། ། ཀུན་དུ་བཟང་པོ་གསུང་གི་མཆོག། དཀྱིལ་འཁོར་དམ་པ་བཤད་དུ་གསོལ། ། སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་སེམས་ཆེན་པོ། ། རང་བཞིན་དག་པ་དྲི་མ་མེད། ། ཀུན་དུ་བཟང་པོ་ཐུགས་ཀྱི་མཆོག། དཀྱིལ་འཁོར་དམ་པ་བཤད་དུ་གསོལ། ། དེ་ནས་ལངས་ལ་ནམ་མཁའ་ཁྱབ་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་པཱ་ད་ཡ་བནྡ་ནཾ་ཀ་རོ་མི། ཞེས་པས་ཞབས་ལ་ཕྱག་བྱའོ། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་མཚན་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་པས་བསྟོད་ལ། ལངས་ལ་ང་རྒྱལ་སྐྱེད་པ་འདི་བརྗོད་དོ། ། བདག་ཉིད་རང་བཞིན་རྡོ་རྗེ་ཅན། ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་བདག་རང་ཉིད། ། བདག་ནི་སངས་རྒྱས་རྒྱལ་པོ་ཆེ། ། སྟོབས་ཆེན་རྡོ་རྗེ་ཅན་བདག་ཡིན། ། རྣལ་འབྱོར་དབང་ཕྱུག་རྒྱལ་པོ་བདག། ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་སྟོན་བདག་སྟེ། ། བདག་པོ་རྡོ་རྗེ་ཆེན་པོ་བདག། བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་མི་འདོར་རོ། ། དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་བླངས་ལ། ཨོཾ་བཛྲ་ཨུཏྟིཥྛ། ཞེས་པས་ཇི་ལྟར་སྤྲུལ་པའི་ལྷའི་དཀྱིལ་འཁོར་ནམ་མཁའ་ལ་བཞུགས་སུ་གསོལ། ཡང་སྟང་སྟབས་གཡས་བརྐྱང་ལ་སོགས་པ་བྱའོ། ། ས་གཞི་རྡོ་རྗེར་གྱུར་པར་བསམ་མོ། ། གཞལ་ཡས་ཁང་ནམ་མཁའ་ལ་དམིགས་ལ་རྡོ་རྗེའི་མིག་གིས་བགེགས་མེད་པར་མཐོང་ནས་སྒོ་དབྱེ་བའི་ཕྱག་རྒྱས་སྒོ་དབྱེ་སྟེ།

"Completely abandoning all signs, the supreme body of Samantabhadra—please explain the sacred maṇḍala. Arising from the Dharma, the supreme peace, purifying the conduct of wisdom, the supreme speech of Samantabhadra—please explain the sacred maṇḍala. The great mind of all sentient beings, naturally pure and stainless, the supreme mind of Samantabhadra—please explain the sacred maṇḍala." Then, rising, one should prostrate at the feet of the Tathāgatas who pervade space, saying: oṃ sarvatathāgatapādavandanāṃ karomi. Having praised them with the "One Hundred and Eight Names of the Tathāgatas," one should rise and generate the divine pride, reciting: "I am the nature of the Vajra-holder; I am Vajrasattva himself. I am the great king of Buddhas; I am the powerful Vajra-holder. I am the king, the lord of yogis; I am Vajrapāṇi, the Teacher. I am the great lord of the Vajra; I shall not forsake the consecration." Then, taking the vajra and bell, one should say oṃ vajrottiṣṭha and request the emanated deity maṇḍala to remain in the sky. Furthermore, one should perform the postures such as the right leg extended and so forth. One should visualize the ground as becoming vajra. Visualizing the celestial palace in the sky, and seeing it free of obstacles with the vajra-eye, one should open the gates with the mudrā for opening the gates.

སྔགས་པས་རྡོ་རྗེ་རྒྱུའི་གཟུགས་ལྟོ་བ་ཆེ་བ་དབུ་བཞི་པ་ཕྱག་བཞི་པ་རྡོ་རྗེ་དང་འཁོར་ལོ་དང་པདྨ་དང་རལ་གྲི་བསྣམས་པ་སྐུ་མདོག་སེར་པོ་བསྒོམས་ཏེ་དེ་ལ་འཁོར་ལོ་བཙུད་ལ་ལྕགས་ཀྱུའི་ཕྱག་རྒྱས་བཀུག་ལ། ཨོཾ་བཛྲ་མཎྜལ་ཧཱུཾ་བཛྲ། ཞེས་པས་རྡོ་རྗེ་རྒྱུ་ཉིད་བསྒྱུར་བས་ས་གཞི་གྲུབ་པར་འགྱུར་ཏེ་དེ་ནས་འདིས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་བྱས། ཨོཾ་མ་ཧཱ་བཛྲ་ཙཀྲ་ཨུཏྟིཥྛི་བིདྡྷ་ཧཱུཾ། དེ་ནས་ཁུ་ཚུར་གཉིས་བཅིངས་ཏེ། ། འཁོར་ལོ་བཞིན་དུ་བསྐོར་བར་བྱ། ། འཁོར་ལོ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའོ། ། དེ་ནས་ཙནྡན་དམར་པོ་མེ་ཏོག་དམར་པོ་དར་དམར་པོའི་རྒྱན་དང་བཅས་པའི་ཕུར་པ་ལག་པ་གཡོན་པའི་ཁུ་ཚུར་གྱིས་བཟུང་ལ་གཡས་པས་ཐོ་བ་རྒྱན་དང་བཅས་པས་བརྡུང་ངོ་། ། དབང་ལྡན་ནས་བརྩམས་ཏེ། ཨོཾ་བཛྲ་ཀྲོ་དྷ་ཀཱི་ལི་ཀཱི་ལ་ཡ་སརྦ་བིགྷྣཱན་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཕུར་པ་གདབ་པའི་སྔགས་སོ། ། ཨོཾ་བཛྲ་མུངྒ་ར་ཨཱ་ཀོ་ཊ་ཡ་ཧཱུཾ་ཐོ་བའི་སྔགས་སོ། ། དེ་ནས་རྩེ་གསུམ་པའི་ཕྱག་རྒྱས་བགེགས་བསྐྲད། ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ། གསུམ་གྱིས་ཕྱི་རོལ་དུ་འཁོར་ལོ་དང་པདྨ་དང་རྡོ་རྗེ་ར་བ་དང་ས་གཞི་ཡང་རྡོ་རྗེར་བསམ། འབར་བའི་ཕྲེང་བ་འོད་དང་བཅས་པ་བསྒོམ་བགེགས་བསྐྲད་ཅིང་གཙོ་བོའི་སྔགས་དང་རྡོ་རྗེ་ཁུ་ཚུར་གྱིས་སྒོ་བཅད་པར་བསམ་མོ། ། དེ་ནས་ཡི་གེ་ལཾ་ལས་བྱུང་བའི་སའི་ལྷ་མོ་སྐུ་མདོག་སེར་མོ་བུམ་པ་ལག་ན་ཐོགས་པ་རྒྱན་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པ། རྡོ་རྗེ་ལྕགས་ཀྱུ་ལ་སོགས་པས་དགུག་པ་ལ་སོགས་པ་བྱས་ནས། མཆོད་པ་བྱ་ཞིང་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདིས་སྟ་གོན་དུ་བྱའོ། ། སྐྱོབ་པ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས། ། སྤྱོད་པའི་ཚུལ་དང་ཁྱད་པར་ནི། །

The mantrin should meditate on the Vajra-Cause (Vajrakāra) as having a large belly, four heads, and four arms, holding a vajra, a wheel, a lotus, and a sword, with a yellow body. Having inserted the wheel into that and summoned it with the hook mudrā, one transforms it into the vajra-cause itself by reciting: Oṃ vajramaṇḍala hūṃ vajra. Thus the ground is established, and then it is consecrated with this: Oṃ mahāvajracakra uttiṣṭha vidha hūṃ. Then, having bound the two fists, one should rotate them like a wheel; this is the consecration of the wheel. Then, holding a kīla adorned with red sandalwood, red flowers, and red silk in the left fist, one strikes it with the right hand holding a decorated mallet. Starting from the northeast, the mantra for striking the kīla is: Oṃ vajrakrodha kīlikīlaya sarvavighnān hūṃ phaṭ. The mantra for the mallet is: Oṃ vajramudgara ākoṭaya hūṃ. Then, one expels the obstructors with the three-pointed mudrā. With the three syllables Oṃ āḥ hūṃ, one visualizes the outer perimeter as a wheel, a lotus, a vajra fence, and the ground as vajra. One meditates on a garland of blazing light and expels the obstructors; then, with the principal mantra and the vajra-fist, one visualizes the doors being closed. Then, from the syllable Laṃ, the Earth Goddess arises, yellow in color, holding a vase in her hand, and adorned with all ornaments. Having performed the summoning and so forth with the vajra-hook and other mudrās, one should make offerings and perform the preparatory rite with this verse: "By all the Buddhas, the Protectors, through the manner of their conduct and their distinctions..."

ས་དང་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ལ། ། ལྷ་མོ་ཁྱོད་ནི་དཔང་དུ་འགྱུར། ། སྐྱོབ་པ་ཤཱཀྱ་སེང་གེ་ཡིས། ། ཇི་ལྟར་བདུད་ཀྱི་སྡེ་བཅོམ་པ། ། དེ་བཞིན་བདག་གིས་བདུད་ལས་ནི། ། རྒྱལ་བར་བྱ་སྟེ་དཀྱིལ་འཁོར་བྲི། སའི་ལྷ་མོ་དགའ་བའི་མདངས་ཀྱིས་དེ་བཞིན་དུ་གྱིས་ཤིག་ཟེར་ནས་འོག་ཏུ་ཐིམ་མོ། ། དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་བསྡམས་པ་དང་སྔགས་འདིས་གཟུང་བར་བྱའོ། ། ཨོཾ་བཛྲ་བྷ་བ་ཧཱུཾ། ཞེས་བརྗོད་དོ། ། ཨོཾ་བཛྲ་དྷི་དེ་ཨུཏ་ཏིཥྛ། ཞེས་པས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་ཆོ་གའོ། ། དེ་ནས་དྲི་བཟང་པོ་ལ་སོགས་པས་བྱུགས་ལ། མེ་ཏོག་སྣ་ཚོགས་པ་ཆལ་པར་དགྲམ་མོ། ། དཀྱིལ་འཁོར་དུ་ལྷ་རྣམས་ཇི་ལྟར་གནས་པའི་མིང་བརྗོད་དེ་མཎྜལ་རེ་རེ་བྱའོ། ། ར་བ་དང་དྲ་བ་ལ་སོགས་པས་མཚམས་བཅད་ནས། རྣམ་པར་སྣང་མཛད་འཁོར་དང་བཅས་པ་སྤྱན་དྲངས་ལ་ཞབས་བསིལ་དང་ཞལ་བསིལ་དང་ཡོན་ཆབ་དང་མཆོད་པ་བརྒྱད་དང་གཞན་གྱིས་ཀྱང་མཆོད་བསྟོད་པ་བྱ་སྟེ་ནམ་མཁའོ། ། བདག་རང་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་དབུས་སུ་འདུག་ནས། སྒྲུབ་ཐབས་ནས་འབྱུང་བ་བཞིན་དུ་བགེགས་བསལ་ནས་སེམས་དཔའི་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་དུ་འདུག་ལ། རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་བྱས་ལ་ང་རྒྱལ་བསྐྱེད་དེ་སེམས་དག་པར་བྱ་ཞིང་འདི་བརྗོད་ལ། དེང་དུ་བདག་ཚེ་འབྲས་བུ་ཡོད། ། བདག་ནི་བསོད་ནམས་འབྲས་བུར་བཅས། ། ལྷ་དང་དམ་ཚིག་གིས་མཉམ་པར། ། འགྱུར་བར་བདག་ནི་ཐེ་ཚོམ་མེད། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དང་སེམས་གཅིག་པས། ། མི་ལྡོག་པར་ནི་བདག་འགྱུར་ཏེ། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རིགས་སུ་ནི། ། དེང་བདག་སྐྱེ་བར་ཐེ་ཚོམ་མེད། ། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་སྤྱན་འདྲེན་པས། ། དེང་བདག་འདུས་པའི་མཆོག་ཡིན་ནོ།

"In the grounds and the perfections, you, O Goddess, shall be my witness. Just as the Protector, the Lion of the Śākyas, conquered the hosts of Māra, so shall I triumph over Māra and draw the maṇḍala." The Earth Goddess, with a joyful countenance, replied, "So be it," and dissolved into the ground below. Then, one should seize the earth with the vajra-binding gesture and this mantra: Oṃ vajrabhava hūṃ. Saying this, the ritual of consecration is performed with Oṃ vajradhiti uttiṣṭha. Then, having smeared the ground with fragrant scents and the like, one should scatter various flowers. In the maṇḍala, one should name the deities as they are situated and prepare an individual maṇḍala for each. Having established the boundaries with fences, nets, and so forth, one invites Vairocana together with his retinue. One should offer water for the feet, water for the face, and the water for the mouth, as well as the eight offerings and other offerings and praises. Then, sitting in the center of the maṇḍala, one should dispel obstructing spirits according to the sādhana, sit in the bodhisattva posture, perform the yoga of Vairocana, generate the divine pride, purify the mind, and recite: "Today my life has borne fruit; I am endowed with the fruit of merit. I am equal to the gods and the samaya; of this I have no doubt. Through the single mind of the awakening mind, I shall become irreversible. Today I am born into the family of the Tathāgatas; of this I have no doubt. By inviting all the Buddhas, I am today the supreme assembly."

། དེ་ནས་ལུས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཕྱག་བྱས་ལ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ལ་གསོལ་བ་གདབ་པར་བྱའོ། ། མ་ལུས་ཕྱོགས་ན་བཞུགས་པ་ཡི། ། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་དགོངས་སུ་གསོལ། ། བདག་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་ཡིས། ། ཚེ་འདས་འདི་ཡི་དོན་དུ་ནི། ། རྡོ་རྗེ་ཅན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་བྲི། ། དེང་འདིར་སངས་རྒྱས་ཀུན་གཤེགས་ཏེ། ། དངོས་གྲུབ་དེ་ནི་སྩལ་དུ་གསོལ། ། ཞེས་ལན་གསུམ་བརྗོད་པས་སྔ་མ་བཞིན་བསམས་ཏེ། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྟེང་དུ་ཨ་ལས་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར། དེའི་སྟེང་དུ་ཨོཾ་ལ་སོགས་པ་རང་རང་གི་ཡི་གེ་བཀོད་ལ། ལྷ་འཁོར་དང་བཅས་པ་སོ་སོའི་གནས་སུ་བཞུགས་པར་བསམ་མོ། ། དེའི་འོག་ཏུ་ནམ་མཁའི་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་འཁོར་དང་བཅས་པ་དགུག་པ་དང་གཞུག་པ་དང་བཅིང་བ་དང་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། དམ་ཚིག་སེམས་དཔའ་དང་གཅིག་ཏུ་བྱའོ། ། དེ་ནས་ཞབས་བསིལ་ཞལ་བསིལ་མཆོད་ཡོན་ལྷ་སོ་སོ་འཁོར་དང་བཅས་པ་བཞུགས་སུ་གསོལ་ཏེ་དབུལ་སོ་སོའི་སྔགས་ལ། ཨོཾ་བཻ་རོ་ཙ་ན་ཨརྒྷཾ་པྲ་ཏཱིཙྪ་སྭཱ་ཧཱ། མཆོད་ཡོན་གྱི་སྔགས་སོ། ། དེ་ལ་སོགས་པའི་མཆོད་པ་ལྔ་ཕུལ་ལ་བསྟོད་པ་དང་ཕྱག་བྱའོ། ། དེ་ནས་གསེར་རམ་དངུལ་ལམ་ཟངས་ལས་རྣམ་པར་རྒྱལ་བའི་བུམ་པ་བྱའོ། ། མ་འབྱོར་ན་ཁམ་པ་ལས་བྱའོ། ། དེ་ཉིད་དངོས་པོ་མེད་པར་བསམས་ལ། ཡི་གེ་ཁཾ་ལས་བྱུང་བ་ནག་པོ་ར་རི་མེད་པ་མགྲིན་པ་རིང་བ། ལྟོ་བ་ཆེ་བ་མཆུ་འཕྱང་བ་བསྒོམས་ལ། དེའི་ནང་དུ་ཧྲཱིཿལས་པདྨ། དེའི་སྟེང་དུ་ཨ་ལས་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར། དེའི་སྟེང་དུ་མ་ལས་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ལྷའི་འཁོར་ལོ་བསམས་ལ་དེ་རྣམ་པར་དག་པར་གྱུར་པ་ལས་བདུད་རྩིའི་ཆུས་གང་བར་བསམས་ཏེ།

Then, prostrating with the entire body, one should make this supplication to all the buddhas: "May all the buddhas dwelling in every direction without exception please attend to me! I, who am called [name], for the sake of this deceased person, shall draw the maṇḍala of the Vajra-holder. May all the buddhas come here today and please grant the siddhis!" Reciting this three times, one should visualize as before: upon the maṇḍala, from the syllable A arises a moon maṇḍala; upon that, one should arrange the respective seed-syllables such as Oṃ and so forth, and visualize the deities together with their retinues residing in their individual places. Following that, one should summon, cause to enter, bind, and subjugate the wisdom beings (jñānasattva) of space together with their retinues, and make them one with the commitment beings (samayasattva). Then, having offered the water for the feet, the water for the face, and the drinking water, one should request the deities together with their retinues to be seated and offer them. For the individual mantras, the mantra for the drinking water is: Oṃ vairocana arghaṃ pratīccha svāhā. Having offered the five types of offerings such as that, one should offer praise and prostrations. Then, one should make the victory vase (vijayakalaśa) from gold, silver, or copper; if these are not available, it should be made from clay. Visualizing that very vase as being without intrinsic reality, one should meditate on it as arising from the syllable Khaṃ—black, free of stains, with a long neck, a large belly, and a hanging lip. Inside it, from Hrīḥ arises a lotus; upon that, from A arises a moon maṇḍala; and upon that, from Ma arises a sun maṇḍala. Visualizing the circle of deities as before, one should imagine that through their complete purification, the vase becomes filled with nectar water.

དེ་ནས་དྲི་ཆུ་བླུགས་ལ་མར་དང་འོ་མ་ལ་སོགས་པ་སྩལ། སྨན་ལྔ་དང་འབྲུ་ལྔ་དང་རིན་པོ་ཆེ་སྩལ། དེ་ཡང་ལུང་ལས། བྱ་ཀྲི་སིཾ་ཧ་ཀརྣི་ཀ། ། ཧ་ས་ཧ་ས་དེ་བ་སྟེ། ། སྨན་སྣ་ལྔ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ། ལས་རྣམས་ཀུན་ལ་འདི་དག་གཟུང་། ། འབྲས་ཀྱི་སོ་བ་མོན་སྲན་གྲེའུ། ། ནས་དང་གྲོ་དང་ཏིལ་དང་ལྔ། ། ལས་ཀུན་ལ་ནི་འདི་དག་ཤིས། ། ཤེལ་དང་དངུལ་དུང་བྱི་རུ་མུ་ཏིག་སྟེ། ། རིན་ཆེན་ལྔ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན། ། སྨན་ལྔ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་རྟགས། ། འབྲུ་ལྔ་ཐུགས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཏེ། ། རིན་ཆེན་བདེ་གཤེགས་སྐུ་མདོག་རྟགས། ། ཞེས་པའོ། ། བུམ་པ་ལ་འཁོར་ལོའི་བདག་པོ་ལྔའི་མཚན་མ་ལ་སོགས་པ་ལྔ་དང་ལྡན་པར་བྱ་ཞིང་། དཀར་པོ་དམར་པོ་སེར་པོ་ལྗང་གུ་སྔོན་པོའི་ཁ་དོག་དང་ལྡན་པའི་རས་ཀྱིས་མགུལ་པ་བཅིང་བར་བྱའོ། ། མ་འབྱོར་ན་རས་སར་པ་ཞིག་གིས་སྤྱིར་བཅིང་བར་བྱའོ། ། ཤིང་འོ་མ་ཅན་འབྲས་བུ་ཅན་གྱིས་ཁ་རྒྱན་བྱའོ། ། གཙོ་བོའི་ཕྱག་རྒྱ་བསྟན། ཡང་ན་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་ཕྱག་རྒྱ་བསྟན། གཙོ་བོའི་སྔགས་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་དམ་སྟོང་རྩ་བརྒྱད་བཟླས་སོ། ། ཡང་ན་ཨོཾ་བཛྲ་ཨུ་ད་ཀ་ཋ་ཧཱུཾ། ཞེས་བཟླས་ལ་གཞག་གོ། ། མེ་ཏོག་དཀར་པོ་ཆལ་པར་བཀྲམ་པ་རས་བཏིང་པའི་སྟེང་དུ་གཞག་གོ། ། དེ་ནས་མཆོད་ཡོན་ཆུ་དང་བཅས་པ་ལ་སོགས་པ་བཤམས་ལ། མཆོད་པ་ཆེན་པོའི་ཞག་བར་དུ་ཉིན་རེ་ལ་ལན་གསུམ་དུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་མཆོད་པ་དང་བཟླས་པ་བྱའོ། ། བཟླས་པ་ནི་བསྐྱེད་པ་ལའོ། ། དེ་ནས་ཞུ་བར་བྱའོ། ། དེ་ནས་མཆོད་པའི་དུས་སུ་དཀྱིལ་འཁོར་བསྐོར་ལ། དང་པོར་དབུས་སུ་དེ་ནས་སོ་སོའི་གནས་སུ་གཞག་གོ། །

Then, pour in urine and add butter, milk, and so forth. Add the five medicines, the five grains, and the precious gems. Regarding this, the scripture states: *Vākṣī, siṃha, karṇikā, Hasā, hasā, and devī— These are called the five types of medicine; They should be employed in all activities. Rice, millet, mung beans, Barley, wheat, and sesame—these five Are auspicious for all activities. Crystal, silver, conch, coral, and pearl— These are called the five precious gems. The five medicines are the signs of bodhicitta; The five grains are the nature of the enlightened mind; The precious gems are the signs of the Sugatas' body colors.* Thus it is said. The vase should be endowed with the five symbols of the five lords of the maṇḍala and so forth, and its neck should be bound with cloth of white, red, yellow, green, and blue colors. If these are unavailable, it should be bound in general with a piece of new cloth. A mouth-ornament should be made from a milky tree with fruit. Display the mudrā of the principal deity, or alternatively, display the mudrā of Vajrasattva. Recite the mantra of the principal deity one hundred and eight or one thousand and eight times. Alternatively, recite oṃ vajra udaka ṭha hūṃ and set it down. Scatter white flowers and place it upon a spread of cloth. Then, having arranged the water for the offering and so forth, one should perform meditative absorption, offerings, and recitation three times each day until the day of the great offering. The recitation is for the generation stage. Then, the melting [of the deities] should be performed. Then, at the time of the offering, circumambulate the maṇḍala and first place [the vase] in the center, and then in its respective location.

བུམ་པའི་གྲངས་ལྷ་གྲངས་ཇི་ཙམ་ཡོད་པ་དེ་ཙམ་མོ། ། མ་འབྱོར་ན་བཅུ་དྲུག་ལས་ཉུང་བར་མི་བྱའོ། ། དེ་ནས་ལས་ཐམས་ཅད་པའི་བུམ་པ་ལ་བགེགས་བསྐྲད་པའི་བསྔགས་བཟླས་ཏེ་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེས་མཚན་པ་ལ་མཆོད་པ་བྱས་ཏེ། ཕྱི་རོལ་དུ་བྱང་ཤར་མཚམས་སུ་གཞག་པར་བྱའོ། ། འདི་སྐད་དུ་གསོལ་བ་གདབ་པར་བྱ་སྟེ། ཁྱེད་ཀྱིས་དཀྱིལ་འཁོར་མ་རྫོགས་བར་དུ་བགེགས་མི་སྲུན་པ་རྣམས་སུ་སྲུང་དུ་གསོལ་ལོ། ། བུམ་པ་སྟ་གོན་གྱི་ཆོ་གའོ། ། ། ། དེ་ནས་ཕྱི་རོལ་དུ་སོང་ལ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་དུ་གནས་ལ། ཕྱོགས་སྐྱོང་གི་གཏོར་མ་བཏང་ངོ་། ། གྲུབ་ན་ཞི་བའི་སྦྱིན་སྲེག་བྱའོ། ། དེ་ནས་སླར་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སར་ཞུགས་ནས་སྔ་མའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་ནས་ལྕེ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་སྟེ། ཨོཾ་པདྨ་ས་ར་སྭ་ཏི་ཨ་པ་ར་ཧ་ཡ་ཤོ་དྷཱ་ཡ་ཧཱུཾ་ར་དྷི། དེས་ལྕེ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་ལག་ཏུ་བདུག་སྤོས་ཐོགས་ལ་པུས་མོ་ས་ལ་བཙུགས་ནས་འདི་སྐད་གསོལ་བ་གདབ་པོ། ། རྣམ་པར་སྣང་མཛད་བཅོམ་ལྡན་འདས། རིག་སྔགས་རྒྱལ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། བདག་ལ་བརྩེ་བར་གྱུར་ནས་སུ། ། ཚེ་འདས་འདི་ལ་བརྩེ་བ་དང་། ། ཁྱེད་རྣམས་ལ་ཡང་མཆོད་པའི་ཕྱིར། ། ངས་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་བྲི་བར་འཚལ། བཅོམ་ལྡན་བདག་ནི་གུས་པ་ལ། ། དེ་བས་གནང་བར་མཛད་པར་རིགས། ། སངས་རྒྱས་འཇིག་རྟེན་མགོན་བརྩེ་དང་། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དགྲ་བཅོམ་དང་། ། གསང་བའི་ལྷ་གཞན་གང་ལྷགས་དང་། ། འཇིག་རྟེན་སྐྱོང་བའི་ལྷ་རྣམས་དང་། ། གང་ཡང་འབྱུང་པོ་མཐུ་ཆེན་དང་། ། གང་དུ་ལྷ་ཡི་སྤྱན་མངའ་བའི། ། སེམས་ཅན་བསྟན་ལ་དགའ་བ་རྣམས། །

The number of vases should be equal to the number of deities. If that is not possible, they should not be fewer than sixteen. Then, having recited the mantra for expelling obstructors over the activity vase, which is marked with a crossed vajra, and having made offerings to it, one should place it outside in the northeast corner. One should make this request: "Until the maṇḍala is completed, please protect us from malevolent obstructors." This is the ritual for the preliminary preparation of the vases. Then, having gone outside, one should abide in the yoga of Vairocana and offer the torma to the directional protectors. If possible, a peaceful fire offering should be performed. Then, returning to the site of the maṇḍala, one should abide in the previous meditative absorption and bless the tongue. Recite: Oṃ padma sarasvati aparāhaya śodhaya hūṃ radhi. Having thus blessed the tongue, holding incense in the hand and kneeling with the knees on the ground, one should make this request: "Vairocana, Blessed One, Homage to the King of Vidyā-mantras! Out of compassion for me, And out of compassion for this deceased person, And for the sake of making offerings to you, I wish to draw the maṇḍala. O Blessed One, since I am devoted, It is right that you grant your permission. Buddhas, protectors of the world, Bodhisattvas, Arhats, And whatever other secret deities have gathered, The gods who protect the world, And whatever powerful spirits there are, And those beings who possess the divine eye And who delight in the Teaching—"

བདག་མིང་འདི་ལ་དགོངས་སུ་གསོལ། ། བདག་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་ཡིས། ། སང་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་བཟང་པོའི་མིང་། ། འདི་ཞེས་བགྱི་བ་ཅི་ནུས་ཀྱིས། ། ཆོ་ག་བཞིན་དུ་འདྲི་ལགས་ན། ། བདག་དང་སློབ་མར་བཅས་པ་ལ། ། ཚོགས་པ་ཐམས་ཅད་དཀྱིལ་འཁོར་དུ། བྱིན་གྱིས་རློབ་པར་མཛད་དུ་གསོལ། ། ཡེ་ཤེས་འབར་བའི་བསྲེག་ཁང་འདིར། ། ཚེ་འདས་སྡིག་པ་སྦྱང་བའི་ཕྱིར། ། འབྲས་བུ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས། ། དམ་ཚིག་རྫོགས་པར་མཛད་འཚལ་གྱི། ། སྟ་གོན་ལ་ནི་གནས་པར་མཛོད། ། སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཕལ་རྣམས་ཀྱང་། ། གཙོ་བོའི་དམ་ཚིག་རྗེས་དགོངས་ཏེ། ། ཡེ་ཤེས་འབར་བའི་བསྲེག་ཁང་འདིར། ། ཚུལ་བཞིན་དུ་ནི་སྤྱན་འདྲེན་གྱིས། ། སྟ་གོན་ལ་ནི་གནས་པར་མཛོད། ། སྡེར་བཅས་ལྷ་ཀླུ་མཐུ་ཆེན་རྣམས། ། སྔོན་གྱི་རྒྱལ་བའི་བཀའ་བཞིན་དུ། ། ཕྱོགས་དང་མཚམས་སུ་སྤྱན་འདྲེན་གྱིས། ། སྟ་གོན་ལ་ནི་གནས་པར་མཛོད། ། རྒྱུ་དྲུག་འཁོར་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས། ། ཡེ་ཤེས་འབར་བའི་བསྲེག་ཁང་འདིར། ། སྦྱིན་པ་རྒྱ་ཆེན་གཏོང་ལགས་ཀྱིས། ། སྟ་གོན་ལ་ནི་གནས་པར་མཛོད། ། སྔགས་མཁན་དམ་ཚིག་རྫོགས་པ་དང་། ། རྫས་དང་ཆོ་ག་མ་ཉམས་པར། ། ཚུལ་བཞིན་དུ་ནི་གསལ་ལགས་ཀྱིས། ། སྟ་གོན་ལ་ནི་གནས་པར་མཛོད། ། ཅེས་པ་ལན་གསུམ་གུས་པ་དང་བཅས་པར་བརྗོད། དེ་ནས་སེམས་དག་པ་ནས་བསྟོད་པ་དང་ཕྱག་བྱ་སྟེ་ཕྱི་རོལ་དུ་བྱུང་ནས་སློབ་མ་སྟ་གོན་ལ་གནས་པར་བྱ་སྟེ། དང་པོར་ལུས་བཀྲུ་བ་དག་པ་དང་། ། གཙང་མ་བགོས་ལ་སྙིམ་པ་མེ་ཏོག་གིས་བཀང་ནས་སློབ་དཔོན་ལ་ཕྱག་བྱས་ལ་གསོལ་བ་གདབ་པར་བྱའོ། ། དགའ་ཆེན་ཁྱོད་ནི་བདག་སྟོན་པས། །

Please turn your attention to me, who am called [name]. I, who am called [name], shall tomorrow draw the excellent maṇḍala named [name] to the best of my ability according to the ritual. I pray that you grant your blessings to myself and the disciples, so that the entire assembly may be present in the maṇḍala. In this cremation chamber of blazing wisdom, in order to purify the sins of the deceased, I pray that the Buddhas of perfect fruition fulfill their samaya and remain in the preliminary stage. You great bodhisattvas as well, mindful of the samaya of the Lord, I invite you to this cremation chamber of blazing wisdom; please remain in the preliminary stage. You powerful gods and nāgas together with your retinues, according to the command of the former Victors, I invite you to the cardinal and intermediate directions; please remain in the preliminary stage. You sentient beings of the six classes of saṃsāra, in this cremation chamber of blazing wisdom, I shall bestow a vast gift of generosity; please remain in the preliminary stage. The mantra practitioner, with samaya complete, and with the substances and rituals unimpaired, clearly performing according to the proper method, please remain in the preliminary stage. Thus, recite this three times with devotion. Then, from the purification of the mind, perform the praises and prostrations, and having gone outside, the disciples should be placed in the preliminary stage. First, having purified the body by bathing and dressed in clean clothes, they should fill their cupped hands with flowers, prostrate to the master, and make this request: "You, the Great Joy, are my teacher..."

སློབ་དཔོན་ཁྱོད་ནི་དགོངས་སུ་གསོལ། ། བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོའི་ཚུལ་བསྟན་པ། ། མགོན་པོ་ཆེན་པོ་བདག་འཚལ་ལོ། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱང་བདག་ལ་སྩོལ། ། སངས་རྒྱས་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ཏེ། ། སྐྱབས་གསུམ་དག་ནི་བདག་ལ་སྩོལ། ། ཐར་པ་ཆེན་པོའི་གྲོང་མཆོག་ཏུ། ། མགོན་པོ་བདག་ནི་འཇུག་པར་བགྱིད། ། དེ་སྐད་ལན་གསུམ་བརྗོད་དོ། ། དེ་ནས་སློབ་དཔོན་གྱིས་སློབ་མ་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པ་ལ་འདི་སྐད་བརྗོད་དོ། ། ཁྱོད་ནི་ཚུལ་ཆེན་སྣོད་ཡིན་གྱི། ། བུ་ཚུར་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཡི། ། གསང་སྔགས་སྤྱོད་ཚུལ་ཆོ་ག་ནི། ། ཁྱེད་ལ་ཡང་དག་བསྟན་པར་བྱ། ། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་གང་འདས་དང་། ། དེ་བཞིན་གང་དག་མ་བྱོན་པ། ། ད་ལྟར་བྱུང་བའི་མགོན་པོ་རྣམས། ། འགྲོ་ལ་ཕན་ཕྱིར་བཞུགས་པ་དག། དེ་དག་ཀུན་གྱི་གསང་སྔགས་ཀྱི། ། ཆོ་ག་བཟང་པོ་འདི་མཁྱེན་ནས། ། དཔའ་བོ་བྱང་ཆུབ་ཤིང་དྲུང་དུ། ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་བླ་མེད་བརྙེས། ། གསང་སྔགས་སྦྱོར་བ་མཉམ་མེད་དེ། ། ཤཱཀྱ་སེང་གེ་སྐྱོབ་པ་ཡིས། ། བདུད་སྡེ་ཤིན་ཏུ་མི་བཟད་པ། ། དཔུང་ཆེན་དག་ཀྱང་དེ་ཡིས་བཅོམ། ། དེ་བས་ཀུན་མཁྱེན་ཐོབ་བྱའི་ཕྱིར། ། བུ་ཡིས་བློ་གྲོས་འདི་གྱིས་ཤིག། རྟོག་པ་མང་པོ་ལེགས་པར་བསྡུས་ནས་སུ། ། ཤིན་ཏུ་བསམ་པ་བཟང་པོས་མཉན་པར་གྱིས། ། བརྗེད་ངས་བློ་ལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་སོགས། ། བདེ་བར་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བྱིན་མི་རློབ། ། དེ་ནས་སྡིག་པ་བཤགས་པ་ལ་སོགས་པ་བྱེད་དུ་བཅུག་སྟེ། ། བདག་གིས་སྡིག་པ་བགྱིས་པ་དང་། ། བགྱིད་དུ་སྩལ་དང་ཡི་རང་བ། ། སངས་རྒྱས་སྤྱན་སྔར་མཆིས་ནས་ནི། ། དེ་དག་ཐམས་ཅད་བཤགས་པར་བགྱི། །

Master, please attend to me. I seek the Great Protector who has shown the way to great enlightenment. Grant me the bodhicitta as well. Grant me the three refuges: the Buddha, the Dharma, and the Saṅgha. O Protector, I shall enter the supreme city of great liberation. Thus it is recited three times. Then the master says this to the disciple who possesses the proper characteristics: You are a vessel for the great way. Come, my son, I shall correctly teach you the ritual of the conduct of Secret Mantra, the Mahāyāna. All the perfect Buddhas of the past, those yet to come, and the Protectors of the present who remain for the benefit of beings—all of them, having known this excellent ritual of Secret Mantra, attained unsurpassed omniscience at the foot of the Bodhi tree, O heroes. The Protector, the Lion of the Śākyas, through this peerless application of Secret Mantra, conquered the extremely fierce and great hosts of Māra. Therefore, my son, apply your intelligence to this in order to attain omniscience. Having properly gathered your many thoughts, listen with a very pure intention. The Sugatas, such as Vajrasattva and the rest, will not grant their blessings to a forgetful mind. Then, having caused [the disciple] to perform the confession of misdeeds and so forth: Whatever misdeeds I have committed, caused others to commit, or rejoiced in, I confess them all before the presence of the Buddhas.

སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་། ། རང་རྒྱལ་དགྲ་བཅོམ་འགྲོ་རྣམས་ཀྱི། ། སྒོམ་དང་བཟླས་བརྗོད་བསོད་ནམས་ཚོགས། ། དེ་ལ་བདག་ནི་ཡི་རང་ངོ་། ། སེམས་བསྐྱེད་མངོན་པར་སངས་རྒྱས་དང་། ། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བ་དང་། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚོགས་སྤྱོད་ལ། ། དེ་ལ་བདག་ནི་སྐྱབས་སུ་མཆི། ། སངས་རྒྱས་རང་བྱུང་ཇི་ལྟ་བར། ། སྐལ་ལྡན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡིས། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་བསྐྱེད་པ་ལྟར། ། དེ་རིང་ཉིད་དུ་སེམས་བསྐྱེད་དོ། ། མགོན་པོ་བདག་ལ་དགོངས་སུ་གསོལ། ། མ་ལུས་བཞུགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས། ། དུས་འདི་ནས་ནི་སངས་རྒྱས་བར། ། བླ་མེད་བདག་ལ་གཟིགས་སུ་གསོལ། ། སངས་རྒྱས་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ཏེ། ། བླ་ན་མེད་པའི་དཀོན་མཆོག་གསུམ། ། དེ་ཉིད་བདག་ལ་དགོངས་སུ་གསོལ། ། སངས་རྒྱས་རྣལ་འབྱོར་སྡོམ་པ་ལ། ། སྡོམ་པ་ཡི་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། ། དགེ་བའི་ཆོས་ནི་སྡུད་པ་དང་། ། སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ཚུལ་ཁྲིམས་གསུམ། ། ཡང་དག་ཉིད་དུ་གཟུང་བར་བགྱི། ། སངས་རྒྱས་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ཏེ། ། བླ་ན་མེད་པའི་དཀོན་མཆོག་གསུམ། ། ནམ་དུ་ཡང་ནི་མི་གཏོང་ངོ་། ། རྡོ་རྗེ་རིགས་མཆོག་ཆེན་པོ་ལ། ། རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་ཕྱག་རྒྱ་ཡང་། ། ཡང་དག་ཉིད་དུ་གཟུང་བར་བགྱི། ། སློབ་དཔོན་དག་ཀྱང་གཟུང་བར་བགྱི། ། རིན་ཆེན་རིགས་མཆོག་ཆེན་པོ་ཡི། ། དམ་ཚིག་ཡིད་དུ་འོང་བ་ལ། ། ཉིན་རེ་ཞིང་ནི་ལན་དྲུག་ཏུ། ། སྦྱིན་པ་རྣམ་བཞི་རྟག་ཏུ་སྦྱིན། ། བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ལས་བྱུང་བའི། ། པདྨའི་རིགས་མཆོག་དག་པ་ལ། ། ཕྱི་ནང་གསང་བ་ཐེག་པ་གསུམ། ། དམ་པའི་ཆོས་ཀྱང་མ་ལུས་གཟུང་། །

I rejoice in the accumulations of merit From the meditation and recitation Of the buddhas, bodhisattvas, Pratyekabuddhas, arhats, and all beings. I take refuge in the generation of the mind, The manifest enlightenment, The turning of the wheel of Dharma, And the conduct of the bodhisattva hosts. Just as the self-arisen buddhas And the fortunate bodhisattvas Generated the mind of enlightenment, So today I generate that mind. Protector, please attend to me! All you buddhas who dwell without exception, From this moment until I am a buddha, Please look upon me, your supreme [disciple]. Buddha, Dharma, and Saṅgha— The unsurpassed Three Jewels— Please attend to me, that very person. Regarding the vows of the Buddha-yoga: The ethical discipline of the vow, The ethical discipline of gathering virtuous dharmas, And the ethical discipline of acting for the benefit of sentient beings— These three I shall perfectly uphold. Buddha, Dharma, and Saṅgha— The unsurpassed Three Jewels— I shall never forsake them. In the great and supreme Vajra family, I shall perfectly uphold The vajra, bell, and mudrā, And I shall also uphold the master. In the great and supreme Ratna family, Regarding the delightful samaya, Six times every day, I shall constantly give the four kinds of gifts. In the pure and supreme Padma family, Which arises from great enlightenment, I shall uphold the sublime Dharma Of the outer, inner, and secret vehicles without exception.

ལས་ཀྱི་རིགས་མཆོག་ཆེན་པོ་ཡི། ། སྡོམ་པ་ཐམས་ཅད་ལྡན་པར་ནི། ། ཡང་དག་ཉིད་དུ་གཟུང་བར་བགྱི། ། མཆོད་པའི་ལས་ཀྱང་ཅི་ནུས་བགྱི། ། སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་དོན་གྱི་ཕྱིར། ། བདག་གིས་སྡོམ་པ་མ་ལུས་བཟུང་། ། མ་གྲོལ་བ་ནི་དགྲོལ་བར་བགྱི། ། མ་(བསྒལ་,བསྒྲལ་)བ་ནི་བསྒྲལ་བར་བགྱི། ། དབུགས་མ་ཕྱིན་རྣམས་དབུགས་ཕྱུང་བགྱི། ། སེམས་ཅན་མྱ་ངན་འདས་ལ་དགོད། ། བདག་གི་དགེ་བའི་ལས་རྣམས་འདི་དག་གིས། ། འཇིག་རྟེན་མི་རིང་སངས་རྒྱས་མྱུར་བསྒྲུབས་ནས། ། སེམས་ཅན་འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོར་བྱིང་བ་རྣམས། ། བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཉིད་དུ་བསྒྲལ་བར་བགྱི། ། དེ་ནས་གསོན་པོ་ལ་བྱེད་ན་སོ་ཤིང་སྦྱིན་པའམ། མཆོད་པ་བྱ་བ་དང་། སོ་ཤིང་བོར་ལ་པྲ་བརྟག་པ་དང་། དྲི་ཆུས་ཁ་ལག་བཀྲུ་ཞིང་འཐོར་འཐུང་བྱ་བ་དང་། སློབ་མ་སེམས་དགའ་བའི་ཕྱིར་ཆོས་བསྟན་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་རྩ་བའི་སྔགས་བཟླས་པའི་ཀུ་ཤ་སྟན་དང་སྔས་བྱེད་དུ་གཞུག། དེ་ནས་ཡི་གེ་བརྒྱ་པས་བརྟན་པར་བྱས་པའི་སྲུང་སྐུད་དཔུང་པ་གཡོན་པར་གདགས། དེ་ནས་བཞིན་བཟང་ལོངས་ཤིག། སང་གི་ཉིན་མོ་ཁྱེད་རྣམས་ཀྱིས། ། ཐར་པ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་གྱི། ། གྲོང་ཁྱེར་ཆེན་པོ་མཐོང་འགྱུར་གྱི། ། ཡང་མཆོད་པ་ལྔ་བྱས་ཏེ་གཏོར་མ་གཏང་ཡང་ན་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་ཕྱི་ནང་གི་མཆོད་པ་རྒྱས་པར་བྱའོ། ། གནས་དེ་ཉིད་དུ་ཀུ་ཤའི་སྟན་ལ་སེང་གེའི་ཉལ་སྟབས་སུ་རྨི་ལམ་བལྟ་བའི་ཕྱིར་མི་སྨྲ་བར་བསམ་གཏན་གྱིས་ཉལ་བར་བྱའོ། ། ནང་པར་གབ་སྦས་མེད་པར་རྨི་ལམ་བསྟན་པར་བྱའོ། ། བཟང་ན་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བར་བྱའོ། ། དངོས་གྲུབ་འོས་པ་བསྟན་པར་བྱའོ། །

I shall correctly uphold all the vows of the great and supreme Karma family. I shall also perform the activities of offering to the best of my ability. For the sake of all sentient beings, I shall uphold every vow without exception. I shall liberate those who are not liberated; I shall deliver those who are not delivered; I shall give breath to those who have not found breath; and I shall establish sentient beings in nirvāṇa. By these virtuous deeds of mine, may I quickly attain buddhahood in this world, and then deliver all sentient beings who are submerged in the ocean of saṃsāra to unsurpassed enlightenment itself. Then, if performing the rite for the living, one should provide a tooth-stick, perform offerings, and cast the tooth-stick to examine the prognostic signs. One should wash the mouth and hands with scented water and perform the ritual rinsing. To gladden the minds of the disciples, the Dharma should be taught. Then, one should have them use kuśa grass for a seat and a pillow while reciting the root mantra. Then, a protection cord, stabilized by the hundred-syllable mantra, should be tied on the left arm. Then, say: "Fair-faced ones, arise! Tomorrow, you will behold the great city whose nature is great liberation." Furthermore, having performed the five offerings, one should offer the torma, or otherwise perform the extensive outer and inner offerings to the maṇḍala. In that very place, upon a kuśa grass seat, they should lie down in the lion’s posture in meditative silence to observe their dreams. In the morning, the dreams should be revealed without concealment. If they are auspicious, one should rejoice; if they indicate a suitable siddhi, that should be explained.

ངན་ན་བའི་རྣམ་ལྔ་ལ་ཁྲོ་བོའི་སྔགས་བཟླས་ལ་འཐུང་དུ་གཞུག་སྲུང་བ་བྱའོ། ། གྲུབ་ན་དྲག་པོའི་སྦྱིན་སྲེག་བྱའོ། ། དེ་ནས་སློབ་དཔོན་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་དང་ལྡན་པས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཕུར་བུ་དང་ར་བ་དང་དྲ་བ་དང་། ཕྱོགས་བཅིང་བར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ཡི་གེ་སུཾ་ལས་རི་རབ་བསྐྱེད། དེའི་སྟེང་དུ་བདག་ཉིད་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཆེན་པོ་བསྒོམས་ཏེ། དེ་ནས་སྤྲུལ་པ་བྱུང་བས་སྲད་བུ་འཛིན་པར་བསམས་ལ། དེ་ཡང་ལུང་ལས། ངེས་པར་དཀྱིལ་འཁོར་བྱ་བ་ནི། སུ་ཞིག་གིས་ནི་བྱ་བར་ནུས། ། ལྷ་ཡི་རྣལ་འབྱོར་རང་གནས་ན། ། དཀྱིལ་འཁོར་འགྲུབ་པར་འགྱུར་ཞིང་ཞེས་འབྱུང་ངོ་། ། དེ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་ཐིག་གདབ་པར་བྱའོ། ། ལས་ཐམས་ཅད་པའི་བུམ་པས་བསང་གཏོར་བྱའོ། ། གླུ་ལ་སོགས་པ་མཆོད་པ་རྒྱས་པར་བྱའོ། ། ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་བྱའོ། ། དེ་ནས་སློབ་དཔོན་གྱིས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་དབུས་སུ་འདུག་ལ། སྲད་བུ་སོ་སོར་ཕྱོགས་བཞིར་སློབ་མ་བཞིས་འཐེན་ལ། དཀར་པོ་སྔོན་པོ་སེར་པོ་དམར་པོ་ལྗང་གུ་རྣམས་ལ། ཨོཾ་ཧཱུཾ་ཏྲཱཾ་ཧྲཱིཿཁཾ། ཞེས་པའི་ཡི་གེ་བསམས་པས། རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པར་གྱུར་པར་བསྒོམ། མིག་གཡས་གཡོན་གཉིས་ལ་ཉི་མ་དང་ཟླ་བ་བསམས་ཏེ། ཨོཾ་དཱིཔྟ་དྲྀཥྛ་ཨཾ་ཀུ་ཤ་ཛཿ། ཞེས་པ་བཟླས་པས། ལྕགས་ཀྱུ་འདྲ་བའི་འོད་ཟེར་གྱི་སྤྲིན་བྱུང་ནས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པ་བསྐུལ་ཏེ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱན་གྱིས་གཟིགས་ནས་གནས་པ་ལ། འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་བ་གདབ་པར་བྱའོ། ། ལྷ་ཚོགས་མ་ལུས་པ་ལ་གསོལ་བ་བཏབ་ལ། ཞབས་ལ་ཀྱེ་མ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དཀྱིལ་འཁོར་ཐིག་གདབ་པའི་རྡོ་རྗེ་སྲད་བུ་སྩལ་དུ་གསོལ།

If the illness is severe, one should recite the wrathful mantras over the five products of a cow and have the patient drink them as a protection. If successful, one should perform a wrathful fire offering. Then, the master, endowed with the deity yoga, should bind the site with the kīla, the fence, the net, and the directional boundaries as before. Then, one should generate Mount Meru from the syllable suṃ. Upon it, one should meditate on oneself as the Great Vairocana. Then, imagining that emanations emerge to hold the cord, it is said in the scriptures: "Who is able to construct the maṇḍala? If one abides in the deity yoga, the maṇḍala will be accomplished." Then, one should strike the lines of the maṇḍala. One should perform the sprinkling purification with the all-activity vase. One should perform the extensive offerings, such as songs and so forth. This is to be done in the maṇḍala of space. Then, the master sits in the center of the maṇḍala, and four disciples pull the cord toward the four directions. Upon the white, blue, yellow, red, and green [threads], one should visualize the syllables oṃ hūṃ trāṃ hrīḥ khaṃ and meditate that they become Vairocana and the other deities. Visualizing the sun and moon in the right and left eyes, one recites oṃ dīpta dṛṣṭi aṅkuśa jaḥ. From this, clouds of light rays like iron hooks emerge, exhorting Vairocana and the others, who then look with their wisdom eyes and remain there. One should then make this supplication to the entire assembly of deities without exception: "O Blessed Ones, please grant the vajra cord for striking the lines of the maṇḍala." At their feet, one should say: "Alas, Blessed Ones, please grant the vajra cord for striking the lines of the maṇḍala."

དེ་ནས་ཡེ་ཤེས་སྤྱན་གྱིས་གཟིགས་ནས། རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པའི་ཐུགས་ཀ་ནས་བྱུང་སྟེ། ལྕགས་ཀྱུ་འདྲ་བའི་ཚུལ་གྱིས་རང་གི་ལག་ཏུ་འོང་བར་བསམ་མོ། ། རྣམ་པར་སྣང་མཛད་མདུན་དུ་དམིགས་ལ། ཨོཾ་ཛི་ན་ཛིཀ་སྭཱ་ཧཱ། ཞེས་བརྗོད་ལ་བསྒྲིལ་བར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ཙནྡན་བཟང་པོ་ལ་སོགས་པས་ལེགས་པར་བསྐུས་པའི་གསེར་གྱི་སྣོད་ལ་སོགས་པར་ལེགས་པར་བཞག་ལ། མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པས་ཡང་དག་པར་མཆོད་དེ་རྡོ་རྗེ་མིག་བྱས་ལ། རྡོ་རྗེ་ཁུ་ཚུར་གྱིས་བཟུང་ལ་འདི་སྐད་གསོལ་བ་གདབ་པོ། ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་མཐའ་ཡས་པ་ན་བཞུགས་པའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཐུབ་པའི་དབང་པོ་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དོན་མཛད་ཅིང་། སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཕན་པ་དང་བདེ་བ་མཛད་པ། ཞལ་ཟླ་བ་འདྲ་བས་བསིལ་བར་མཛད་པ་རྣམས་དགོངས་སུ་གསོལ་ལོ། ། དེང་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་བབ་ཀྱིས་བདག་ལ་མཐུ་གཏོང་བ་དང་བྱིན་གྱིས་བརླབ་ཏུ་གསོལ་ལོ། ། དགོངས་ཤིག་རྒྱལ་བ་ཐུབ་དབང་ཇི་སྙེད་ཅིག། དཔག་མེད་ཞིང་ན་བཞུགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས། ། དཀྱིལ་འཁོར་འདི་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་དང་། དེ་རིང་བདག་ལ་བཏང་པའི་དུས་ལ་བབ། དེ་ནས་ཨོཾ་བཛྲ་ས་མ་ཡ་སཱུ་ཏྲཾ་མཱ་ཏི་ཀྲ་མ་ཧཱུཾ། ཞེས་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་བཟླས་པར་བྱའོ། ། ཡང་ན་ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ། ཞེས་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་བཟླས་པར་བྱའོ། ། དཀྱིལ་འཁོར་དྲི་བཟང་པོས་བྱུགས་པའི་ཕྱི་རོལ་འཁོར་བར་མེ་ཏོག་བཀྲམ་ནས། དེ་ནས་ནམ་མཁའ་ལ་བཞུགས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་རྫས་ཅི་འབྱོར་པའི་མཆོད་པ་དང་། སྒེག་མོ་ལ་སོགས་པ་ཕྱི་ནང་གི་མཆོད་པ་དང་། གླུ་དང་རོལ་མོ་ལ་སོགས་པ་ཅི་ནུས་པས་མཆོད་ནས་ཐིག་གདབ་པར་བྱའོ། །

Then, having beheld with the eye of primordial wisdom, one should visualize [the thread] emerging from the hearts of Vairocana and the others, and arriving in one’s own hand in the manner of a hook. Visualizing Vairocana in front, one should recite "Oṃ jina jik svāhā" and twist [the thread]. Then, having placed it properly in a golden vessel or the like, well-smeared with fine sandalwood and other substances, and having made perfect offerings of flowers and so forth, one should become the Vajra Eye. Holding it with the vajra-fist, one should make this supplication: "Blessed Lords, Sovereign Sages, who dwell in infinite Buddha-fields, who act for the benefit of sentient beings and bring them welfare and happiness, whose faces are like the moon and bring cooling relief—please attend to me! Now, as the time has come for the benefit of sentient beings, I pray that you grant me your power and blessings. O Victorious Sages, however many there may be, who dwell in immeasurable realms, please bless this maṇḍala; the time has come today to bestow it upon me." Then, one should recite "Oṃ vajra samaya sūtraṃ mātikrama hūṃ" one hundred and eight times. Alternatively, one should recite "Oṃ āḥ hūṃ" one hundred and eight times. After scattering flowers around the perimeter of the maṇḍala, which has been smeared with fragrant scents, one should then make whatever offerings of substances are available to the maṇḍala residing in the sky, as well as the outer and inner offerings such as the goddesses of grace and so forth, and whatever songs and music one is able to perform, and then strike the lines.

དེ་ལ་རིམ་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། བདག་ཉིད་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱས་ཏེ་ཛི་ན་ཛིཀ། ཅེས་བྱ་བ་ཅི་ནུས་སུ་བརྗོད་ནས། རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དུ་གྱུར་པའི་སྙིང་ག་ནས་གྲོགས་པོ་སྤྲུལ་ནས། བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ། དབང་བསྐུར་བ་བྱས་ཏེ་མདུན་དུ་བལྟ་བར་བྱས་ནས་ཕན་ཚུན་རྡོ་རྗེ་གཉིས་བཅིངས་ལ། ཚོན་སྣ་ལྔའི་སྐུད་པ་དང་པོ་དཀྱིལ་འཁོར་ཉིས་འགྱུར་གྱི་ཚད། སྦོམས་སུ་སྒོའི་ཉི་ཤུའི་ཚད་རྡོ་རྗེ་ཁུ་ཚུར་གཡོན་པས་བླངས་ལ་བཟུང་ལ། ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་དམིགས་ལ། ཛཿཛཿཛཿལན་གསུམ་བརྗོད་ལ། ལག་པ་གཡས་པས་བླངས་ཏེ་གྲོགས་པོའི་ལག་ཏུ་གཏད་དོ། ། གྲོགས་པོ་རྐང་པ་མདུན་དུ་བསྣུར་ནས་གཡོན་པའི་རྡོ་རྗེ་ཁུ་ཚུར་གྱིས། ཛཿཛཿཛཿགསུམ་བརྗོད་ནས་བླངས་ཏེ། སློབ་དཔོན་ནུབ་ཏུ་འདུག་ནས་ཤར་དུ་བལྟ་བ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ལྷོར་འདུག་ལ་བྱང་དུ་ཁ་བལྟས་ལ་གནམ་ཐིག་གདབ་པར་བྱའོ། ། ཨོཾ་བཛྲ་ས་མ་ཡ་སཱུ་ཏྲཾ་མཱ་ཏི་ཀྲ་མ་ཧཱུཾ། ཞེས་གཉིས་ཀས་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ཐིག་གཉིས་པ་སྔ་མ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གདབ་པར་བྱའོ། ། སློབ་དཔོན་དང་སློབ་མ་གཉིས་ཀ་གཡས་སུ་བསྐོར་བ་བྱའོ། ། དེ་ནས་མེའི་ཕྱོགས་སུ་འདུག་ལ་བྱང་དུ་བལྟས་ལ་ཤར་གྱི་ཐིག་གདབ་བོ། ། རླུང་གི་ཕྱོགས་སུ་འདུག་ལ་ལྷོར་བལྟས་ཏེ་ནུབ་ངོས་གདབ་བོ། ། དེ་ཉིད་ལས་ཤར་དུ་བལྟས་ཏེ་བྱང་ངོས་གདབ་བོ། ། ཡང་མེའི་ཕྱོགས་སུ་འདུག་ལ་ནུབ་ཏུ་བལྟས་ཏེ་ལྷོ་ངོས་གདབ་བོ། ། དེ་བཞིན་དུ་འདུག་ལ་རླུང་ཕྱོགས་སུ་བྲེ་བར་བྱའོ། ། ཡང་བདེན་བྲལ་དུ་འདུག་ལ་དབང་ལྡན་དུ་བྲེ་བར་བྱའོ། ། ཆ་བཞིར་བསྒོས་ནས་གཉིས་ལ་བརྒྱད། །

The sequence is as follows: Having assumed the yoga of oneself as Vairocana and recited "Jina Jik" as much as possible, one emanates a companion from the heart of the transformed Vairocana. Having performed the consecration and empowerment, one looks toward the front and binds the two vajras together. Taking a five-colored thread with the left vajra-fist, its length being twice that of the maṇḍala and its thickness being one-twentieth of the door-width, one should focus on the equality of all directions. Reciting "Jaḥ Jaḥ Jaḥ" three times, one takes it with the right hand and hands it to the companion. The companion, stepping forward with the feet, takes it with the left vajra-fist while reciting "Jaḥ Jaḥ Jaḥ" three times. The master, sitting in the west and facing east, and likewise sitting in the south and facing north, should strike the celestial lines. Both should recite: "Oṃ Vajrasamaya Sūtraṃ Mātikrama Hūṃ." Then, the second line should be struck just as the first. Both the master and the disciple should circumambulate to the right. Then, sitting in the southeast and facing north, the eastern line is struck. Sitting in the northwest and facing south, the western side is struck. From that same position, facing east, the northern side is struck. Again, sitting in the southeast and facing west, the southern side is struck. Likewise, sitting there, the line should be extended toward the northwest. Again, sitting in the southwest, the line should be extended toward the northeast. Having divided it into four parts, two become eight.

ནང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་བྱ་བར་གསུངས། ། ལྷག་མ་བཞི་ལ་བརྒྱད་བྱས་པ། ། ཕྱི་ཡི་དཀྱིལ་འཁོར་ས་ཡིན་ནོ། ། བརྒྱད་དྲུག་པོ་ལ་བཞི་བཞིར་བསྒོ། ། དེ་ལྟར་ཐིག་ནི་བཏབ་ནས་ནི། ། ཕྱོགས་སུ་བལྟས་ཏེ་ལྷག་ཆད་བསྐང་། ། ཐིག་སྐུད་ཆད་ན་བླ་མ་འཆི། ། རིང་ཐུང་ཁྱེར་ན་ན་བར་འགྱུར། ། ཕྱོགས་འཁྲུལ་སློབ་མ་མྱོས་པར་འགྱུར། ། དེ་བས་ཐམས་ཅད་ནན་ཏན་དུ། ། ཐིག་སྐུད་ལ་ནི་འབད་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ནང་དུ་ཞུགས་ནས་ནང་གི་རིམ་པ་དབྱེ་བར་བྱ་སྟེ་དེ་ཡང་རྒྱུད་ལས། ཧོམ་ཁུང་(ཐམ་,ཐ་མ་)བར་མ་མཆོག། ཁྲུ་གང་ཁྲུ་དོ་ཁྲུ་བཞི་པ། ། ཟླུམ་པོ་ཉིད་དུ་བྱས་ནས་སུ། ། དེ་ཡི་ཤ་དང་རུས་པ་དང་། ། སྐྲ་དང་སེན་མོ་ལ་སོགས་པ། ། སྦྱིན་སྲེག་བྱས་ན་ངན་པའི་ལས། ། ཀུན་ལས་རྣམ་པར་ཐར་བར་འགྱུར། ། ཞེས་པ་ནི་ཞི་བའི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། ། ། ། སྤྱིའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་གསུངས་པ། ཆུང་ངུ་བར་མ་བརྒྱད་ཅུ་གཉིས། ། མཆོག་ལ་བཅུ་དྲུག་ཉི་ཤུ་བཞིར། ། ཞི་ལ་སོགས་པའི་སྟེགས་བུའོ། ། དེ་ལ་ཐབ་ཁུང་བརྐོ་བ་ཡང་རྒྱུད་ལས། དེ་ཡི་དབུས་སུ་བརྐོ་བ་ནི། ། ལེགས་པར་བརྟགས་ཏེ་ཕྱེད་ཀྱི་ཚད། ། མུ་ཁྱུད་སོར་བཞི་སོར་བརྒྱད་དམ། ། བཅུ་དྲུག་དག་ཏུ་བྱ་བ་ཡིན། ། འབྱུང་བ་ལྟར་བརྟག་དེ་ནི་སྤྱིར་རོ། ། རོའི་ཧོམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་རྩ་བའི་རྒྱུད་ལས། ཁྲུ་བཞི་པ་ཡི་ཚད་དུ་ནི། ། ཆོ་ག་བཞིན་དུ་ཁུང་བརྐོས་ཏེ། ། རྡོ་རྗེ་མཐའ་མ་བསྐོར་བ་ཡི། ། ཞེས་གསུངས་ཏེ་འདིའི་དགོངས་པ་འདི་ཡིན་ཏེ།

It is taught that the inner maṇḍala should be made; the remaining four, when divided into eight, constitute the ground of the outer maṇḍala. Divide those eight and six into four each. Having thus laid the lines, look toward the directions and rectify any excesses or omissions. If the marking cord breaks, the guru will die; if it is too long or too short, one will fall ill; if the directions are confused, the disciple will become insane. Therefore, one should apply oneself with diligence to the marking cord in every respect. Then, having entered within, the inner stages should be distinguished. Regarding this, the Tantra states: "The hearth (hom-khungs)—inferior, middling, and supreme—measuring one cubit, two cubits, or four cubits, should be made perfectly circular. If one performs the fire offering (sbyin-sreg) with its flesh, bones, hair, nails, and so forth, one will be completely liberated from all negative actions." This refers to the context of pacification (zhi-ba). Speaking in general terms, it is said: "The small and middling are eighty-two [finger-widths], and the supreme is sixteen or twenty-four [finger-widths]; these are the pedestals for pacification and the other rites." Regarding the excavation of the hearth, the Tantra states: "In the center of that, one should dig to a depth of half the measurement, having examined it well. The rim (mu-khyud) should be made four, eight, or sixteen finger-widths." Examining it according to the elements is the general rule. Regarding the hearth for a corpse (ro), the Root Tantra states: "Having dug a pit to the measure of four cubits according to the ritual, it should be surrounded by a vajra perimeter." This is the intended meaning of this.

སྟེགས་བུ་ཁྲུ་རབ་འབྲིང་ཐ་མས་དབྱེ་སྟེ་ཁྲུ་བཅུ་གཉིས་པ་ལ་མེ་ཐབ་ཁོ་ར་ཁོར་ཡུག་ཏུ་ཁྲུ་ཟླུམ་པོ་ཟབས་སུ་ཁྲུ་དོ་པ་ཅིག་བྱས་ཏེ། མུ་རན་འཕང་དང་ཞེང་དུ་སོར་བཞི་པས་བསྐོར། ལྕི་བས་སྐྱང་ནུལ་ལེགས་པར་བྱས། ས་དཀར་པོས་བསྐུ་ཞིང་དྲིས་བྱུག་དེ་ཡང་དང་པོ་ཁྲུ་དོ་པ། ཚངས་ཐིག་གཡས་གཡོན་ནས་ཁྲུ་རེ་རེ་ལ་བསྐོར། དེ་ནས་སོར་བཞི་ལ་བསྐོར། དེ་ནས་སོར་བཅུ་བཞི་ལ་བསྐོར། དེ་ནས་སྣམ་བུ་ལས་ནང་དུ་ཆ་ཆུང་དུ་བསྐོར། དེ་ནས་སྣམ་བུ་གཉིས་སུ་བྱ། དེ་ནས་སྒོ་རྒྱན་དང་བཅས་པ་ཕྱི་རོལ་ནས་བླངས་ལ། ཆ་ཆེན་བཞི་ཆ་དང་བཅས་པ་ལས་བསྐོར། དེ་ནས་ཕུར་པ་གདོན། དེ་ནས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཐིག་སྐུད་ཀྱང་སྔ་མ་བཞིན་དུ་མཆོད་ལ་གཤེགས་སུ་གསོལ་བར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ཤིང་བརྩིག་པ་ཡང་མཆོད་རྟེན་དང་འདྲ་བར་བརྩིག་སྟེ། ས་དཀར་པོ་ལས་བྱས་པའི་ཕ་གུ་དྲི་ཞིམ་པོས་བསྒོས་པ། ཆུར་མཐོ་དོ་བ་ཞེང་དུ་སོར་བཅུ་བཞི་པས་རིམ་པ་བརྒྱད་སྐར་ཁུང་བརྒྱད་པ་བརྩིག། རང་གི་སྔགས་བཏབ་པའི་བ་ལྕིས་ཞལ་ཞལ་བྱ། ས་དཀར་པོས་བྱུག། ཀ་བ་བཞིས་མཛེས་པར་བཏེག། དེའི་སྟེང་དུ་བསྲེག་ཤིང་ཁྲུ་དྲུག་པ་ལྷའི་གྲངས་དང་མཐུན་པ་ལ་རྩ་བའི་སྔགས་དང་། རང་གི་སྔགས་བཟླས་པའམ་བྲིས་ལ་རྩིག་པ་རིམ་པ་གསུམ་དང་ལུས་ཁང་བཞིར་བྱའོ། ། ཤིང་དྲི་བཟང་པོ་ལས་བྱའོ། ། དྲིས་བྱུག་གོ། ། རོའི་དུམ་པ་ཕྲག་ནོན་དུ་བརྩིག་གོ། ། དེ་ཡང་རྡོ་རྗེ་གཙུག་ཏོར་གྱི་རྒྱུད་ལས། ། རོ་སྲེག་དཀྱིལ་འཁོར་ཁྲུ་བཅུ་གཉིས། ། ཐབ་ཁུང་ཁྲུ་དོ་ཁྲུ་དེ་ཟབས། ། ཟླུམ་པོ་སོར་བཞི་སོར་བཞིས་བསྐོར། ། འཕང་དང་ཞེང་ཡང་དེ་དང་འདྲ། ། དེ་ཡི་ཕྱི་རོལ་སོར་བཅུ་བཞི།

The platform should be divided into superior, middling, and inferior sizes; for the twelve-cubit [platform], construct a circular fire pit with a circumference of twelve cubits and a depth of two cubits. Encircle it with a rim four finger-widths high and wide. Smooth it well with cow dung, smear it with white earth, and anoint it with fragrance. First, draw a circle two cubits in diameter. From the right and left of the Brahma-line, draw a circle one cubit [in diameter]. Then draw a circle four finger-widths [in diameter]. Then draw a circle fourteen finger-widths [in diameter]. Then draw a circle one small unit inward from the molding. Then divide it into two moldings. Then, taking the outer dimensions including the door ornaments, draw a circle from four large units and one-quarter. Then, extract the ritual daggers. Then, as before, offer worship to the wisdom thread and request it to depart. Next, the construction of the woodpile should be like a stūpa. Build it with a plinth made of white earth and anointed with fragrant scents. Construct eight tiers, each two spans high and fourteen finger-widths wide, with eight windows. Apply a coating of cow dung consecrated with one's own mantra. Smear it with white earth. Support it beautifully with four pillars. Upon that, construct three tiers of walls and four chambers using firewood six cubits long, corresponding to the number of deities, and recite or write the root mantra and one's own mantra upon them. The wood should be made of fragrant timber and anointed with fragrance. Stack the pieces of the corpse in the center. Furthermore, from the Vajroṣṇīṣa Tantra: "The cremation maṇḍala is twelve cubits; The fire pit is two cubits, two cubits deep, Circular, with four finger-widths [in diameter], Encircled by four finger-widths; Its height and width are likewise the same. Outside of that, fourteen finger-widths."

། ས་དཀར་དྲིས་བསྒོས་ཕག་པས་བརྩིག། འཁོར་ལོ་རྡོ་རྗེ་རང་གྲུ་བཞི། ། བར་ཁྱམས་གཉིས་ལ་སྒོ་ནང་བཅས། ། རྟ་བབས་ཐེམ་སྐས་མཛེས་པས་བརྒྱན། ། སྔགས་བཏང་ཤིང་ནི་རིམ་པ་གསུམ། ། བརྩིགས་ཏེ་མཆོད་རྟེན་ཚུལ་དུ་བརྩིག། བཤད་པའི་རྒྱུད་ལས་བྱུང་ངོ་། ། གང་དག་སྣམ་བུ་ལྔར་འདོད་པ་ཡང་དང་པོ་སྒོ་སྣམ། གཉིས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་། ། ཉན་ཐོས་རང་རྒྱལ་གསུམ་པ་ལ། ། ཁྲོ་བོ་བརྒྱད་ནི་བཞི་པ་ལ། ། ཕྱི་ཡི་རྡོ་རྗེ་རིགས་རྣམས་ཀྱི། ། ཕྱག་རྒྱ་རྣམས་ནི་ཕྱི་རོལ་བྲི། ། གཟའ་དང་སྐར་མའི་མཚན་མ་དང་། ། དེ་ལྟར་འཇིག་རྟེན་སྐྱོང་བ་རྣམས། ། སྣམ་བུ་ལྔ་པ་བདག་པོ་བཞི་པོ་བཀོད། ། ཅེས་ཟེར་བ་ཡང་མ་བཀག་སྟེ། བཤད་པའི་རྒྱུད་ན་མི་འདུག་གོ། ། དེ་ནས་ཤིང་ལ་ངན་སོང་སྦྱོང་བའི་སྔགས་ཀྱིས་བཏབ་སྟེ་བརྩིག། རོ་ལ་ངན་སོང་སྦྱོང་བའི་སྔགས་ཀྱིས་མང་དུ་བཏབ་སྟེ། བྱེ་མའམ་ཡུངས་ཀར་ལ་བཟླས་ཤིང་གཏོར་ནས་བུམ་པའི་ཆུས་ཚུལ་བཞིན་དུ་བཀྲུས་ཏེ། ག་པུར་དང་། གུར་གུམ་ལ་སོགས་པའི་དྲི་རྣམས་ལ་ངན་སོང་སྦྱོང་བའི་སྔགས་ཀྱིས་བཏབ་སྟེ་རོ་ལ་བྱུག། གུར་གུམ་གྱིས་སྔགས་བཅོ་བརྒྱད་རིམ་གྱིས་བྲིས་ནས་གདགས་ཏེ། ཨོཾ་སརྦ་བིད་ཨཱ་ཝ་ར་ཎ་བི་ཤོ་དྷ་ཡ་ཧ་ན་ཧཱུཾ། གཙུག་ཕུད་ལའོ། ། ཨོཾ་སརྦ་བིད་ཧཱུཾ། ཨོཾ་སརྦ་བིད་ཕཊ། ཨོཾ་སརྦ་བིད་ཨཱ། ཨོཾ་སརྦ་བིཏ་ཏྲ་ཊ། ཨོཾ་སརྦ་བིད་ཨོཾ། ། ཨོཾ་སརྦ་བཏི་སྭ། ཨོཾ་སརྦ་བིད་ཧཱུཾ། ཨོཾ་སརྦ་བིད་ཏྲ་ཐ། ཨོཾ་ཤ། ཨོཾ་བྷ། དཔྲལ་བ་མཛོད་སྤུ་རྣ་བ་གཉིས། ། དཔུང་གཉིས་སྣ་དང་རྐེད་པ་དང་། ། པུས་གཉིས་བོལ་གཉིས་ལོང་བུ་གཉིས། ། མིག་གཉིས་གསང་བའི་དབང་པོར་གདགས།

Construct it with a pig using white clay mixed with fragrances. The mandala is square, with wheels and vajras, and two intermediate galleries with inner doors. It is adorned with beautiful archways and staircases. The wood for the structure is consecrated with mantras and built in three tiers, constructed in the manner of a stūpa; this is from the Explanatory Tantra. Regarding those who assert five tiers: the first is the door-tiers; the second is for the Bodhisattvas; the third is for the Śrāvakas and Pratyekabuddhas; the fourth is for the eight wrathful deities; and on the fifth tier, one should draw the mudrās of the outer Vajra families. Furthermore, the symbols of the planets and stars, as well as the world-protectors, are arranged; on the fifth tier, the four lords are placed. While this is not prohibited, it does not appear in the Explanatory Tantra. Then, the wood is consecrated with the mantra for purifying the lower realms and built. The corpse is consecrated many times with the mantra for purifying the lower realms. Sand or white mustard seeds are recited over and scattered, and the body is properly washed with water from the vase. Camphor, saffron, and other fragrances are consecrated with the mantra for purifying the lower realms and smeared upon the corpse. Having written the eighteen mantras with saffron in sequence, they are attached: OṂ SARVA VID ĀVARAṆA VIŚODHAYA HANA HŪṂ. [For the topknot.] OṂ SARVA VID HŪṂ. OṂ SARVA VID PHAṬ. OṂ SARVA VID ĀḤ. OṂ SARVA VID TRAṬ. OṂ SARVA VID OṂ. OṂ SARVA VID SVĀ. OṂ SARVA VID HŪṂ. OṂ SARVA VID TRAṬHA. OṂ ŚA. OṂ BHA. These are to be attached to the forehead, the ūrṇā-hair-treasure, the two ears, the two shoulders, the nose, the waist, the two knees, the two ankles, the two calves, the two eyes, and the secret organ.

། ཡང་ན་དེ་བཞིན་དུ་ཡིད་ཀྱིས་སྔགས་རྣམས་དགོད་དོ། ། དེ་དག་གི་འོད་ཟེར་གྱིས་སྒྲིབ་པ་སྦྱང་བར་བསམ་མོ། ། ངན་སོང་སྦྱོང་བའི་ཕྱག་རྒྱ་བཅིངས་ལ་སརྦ་བིད་ཀྱི་སྔགས་བཟླས་ཏེ། སྙིང་ག་དང་ལྐོག་མ་དང་སྤྱི་བོར་གཏུགས་པས། ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་སྒྲིབ་པ་སྦྱང་བར་བསམ་མོ། ། དེ་ནས་རོ་ལ་ངན་སོང་སྦྱོང་བའི་སྔགས་བཏབ་པའི་གོས་ཀྱིས་གཡོགས་ནས་རྒྱན་རྣམས་ཀྱིས་བཀླུབས་ཏེ། མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བ་གདགས་ཤིང་། སྔགས་ཀྱིས་བཏབ་པའི་བདུག་པས་བདུགས་ལ་ཐབ་ཀྱི་དབུས་སུ་སྟན་དང་བཅས་པར་བཞག་སྟེ། ཁ་ནུབ་ཏུ་བསྟན་ཏེ་བདག་ཉིད་ཁ་ཤར་ཕྱོགས་སུ་བལྟས་ཏེ་ལས་བྱའོ། ། དེ་ཡང་རྒྱུད་ལས་རང་གི་སྔགས་ཀྱིས་བཏབ་པའི་ཤིང་། ཁུང་བུའི་ནང་དུ་གཞུག་པར་བྱ། ། རོ་ལ་སྔགས་ཀྱིས་བཏབ་ནས་ཀྱང་། ། ཆུ་མཆོག་དག་གིས་བཀྲུས་ནས་ནི། ། བཟླས་པའི་དྲི་ཡིས་བྱུག་པར་བྱ། ། གོས་དང་རྒྱན་གྱིས་བཀླུབས་ནས་ཀྱང་། ། སྔགས་ཀྱིས་བཏབ་པའི་བདུག་པས་བདུག། མེ་ཏོག་ཕྲེང་ལ་སོགས་པས་མཆོད། ། སྙིང་ག་ལྐོག་མ་ཁ་ཕྱོགས་སུ། ། སརྦ་བིད་ཀྱི་བྱིན་གྱིས་བརླབ། ། དེ་ལྟར་གཞན་དུ་ཡེ་ཤེས་སྔགས། ། མཆོག་ཏུ་ཡི་གེ་རྣམས་གཞག་གོ། ། དེ་ནས་ངན་སོང་སྦྱོང་བའི་ཕྱིར། ། སྟན་དང་བཅས་པ་དེ་དབུས་སུ། ། གཞག་པ་ཉིད་དུ་བྱ་བ་ཡིན། ། ཞེས་འབྱུང་ངོ་། ། དེ་ནས་མཆོད་པ་ཡང་སྔ་མ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུད་པ་ཡིག་འབྲུ་ཇི་ལྟར་བཀོད་པ་དེ་བཞིན་དུ་འདིར་ས་ཚོན་ལ་ཡང་བསམ་པར་བྱ་སྟེ། ས་ཚོན་ལ་བྱེ་བྲག་ཏུ་ཆོ་གའི་རིམ་པ་བསྟན་པ་འདིའོ། ། ཨོཾ་བཛྲ་ཙི་ཏྲ་ས་མ་ཡ་ཧཱུཾ། སྔགས་འདི་ལན་བདུན་བཟླས་ཏེ། དེ་ནས་ས་ཚོན་ལ་འབར་བའི་ལྟ་བས་བལྟའོ། །

Alternatively, one should likewise arrange the mantras mentally. One should visualize that their light rays purify obscurations. Having bound the mudrā for purifying the lower realms and recited the sarvavid mantra, one should touch it to the heart, the throat, and the crown of the head, visualizing that the obscurations of the three—body, speech, and mind—are purified. Then, having covered the corpse with a cloth consecrated with the mantra for purifying the lower realms, adorned it with ornaments, hung it with flower garlands, and fumigated it with incense consecrated by mantra, one should place it in the center of the hearth upon a seat. Facing west, one should perform the ritual while facing the east. Regarding this, the Tantra states: "Wood consecrated with one's own mantra Should be placed inside the pit. Having also consecrated the corpse with mantra, And having washed it with the supreme water, One should anoint it with the scent of recitation. Having adorned it with clothes and ornaments, One should fumigate it with incense consecrated by mantra. One should offer flowers, garlands, and so forth. At the heart, the throat, and the face, One should bless it with the sarvavid [mantra]. Likewise, elsewhere, the supreme syllables Of the wisdom mantra should be placed. Then, for the sake of purifying the lower realms, It should be placed in the center Together with the seat." Thus it is said. Furthermore, the offerings should be visualized here upon the colored powders just as the syllables of the wisdom-thread were previously arranged. This is the specific sequence of the ritual for the colored powders: Oṃ vajracitra samaya hūṃ. Recite this mantra seven times, and then gaze at the colored powders with the "blazing gaze."

མཐར་ཡི་གེ་ཧྲཱིཿདང་པདྨའི་ཕྱག་རྒྱས་སྦྱོར་བར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ཚོན་རྩི་བཟང་པོར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བདེན་པའི་བྱིན་རླབས་བྱ་སྟེ། བདེན་པ་གང་གིས་སངས་རྒྱས་རྣམས་སེམས་ཅན་ལ་ཆགས་པས་ཆགས་པར་མཛད་པའི་བདེན་པ་དེས་ཚོན་རྣམས་འབར་བར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱའོ། ། དེ་ནས་གཙོ་བོའི་སྔགས་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་བཟླས་ཏེ། དེའི་འོག་ཏུ་རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་བླངས་ཏེ་དཀྲོལ་ཞིང་བཀྲ་ཤིས་པའི་དབྱངས་བརྗོད། དེ་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་བསམ་པ་བཏང་། འགྲོ་བའི་དོན་ལ་དམིགས་ལ། ཨོཾ་བཛྲ་ཙི་ཏྲ། ཞེས་བྱ་བའི་སྔགས་བརྗོད་ཅིང་། རྡོ་རྗེ་ཁུ་ཚུར་གཡོན་པས་ཚོན་བླངས་ལ། དབང་ལྡན་གྱི་ཕྱོགས་སུ་བཀོད་དེ་ཚོན་དགྱེ་བར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ཕྱིས་ཅི་བདེ་བར་བྱའོ། ། ཚོན་དགྱེ་བ་ཡང་། མཉམ་ལ་མ་འདྲེས་མ་ཡོ་བར། ། བར་མ་ཆད་དང་གཡོན་མི་བསྐོར། ། སྦོམས་སུ་སྒོ་ཡི་ཉི་ཤུའི་ཚད། ། རེ་ཁཱ་རྣམས་ཀྱང་དེ་ཙམ་བྱ། ། སྦོམས་ན་ནད་རྣམས་འབྱུང་བར་འགྱུར། ། ཕྲས་ན་ཡང་ནི་ནོར་ཟད་འགྱུར། ། ཡོ་བར་གྱུར་ན་མཛའ་བཤེས་བྲལ། ། བར་དུ་ཆད་ན་མཁན་སློབ་འཆི། ། དེ་བས་ཚོན་རྩི་ནན་ཏན་བྱ། ། ར་བའི་རིམ་པ་ཡང་རྒྱུད་ལས། དཀར་དམར་སེར་ལྗང་རིམ་པ་སྟེ། ། ཀུན་གྱི་ཕྱི་རོལ་ནག་པོར་གཏང་། ། བཤད་པའི་རྒྱུད་ལས་འབྱུང་ངོ་། ། ལྷ་དང་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཁ་དོག་ཀྱང་རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོའི་རྒྱུད་ལས། ། ཤར་སྔོ་ལྷོ་སེར་ནུབ་ཏུ་དམར། ། བྱང་ལྗང་དབུས་ནི་ཤེལ་ལྟར་དཀར། ། ཞེས་བྱ་བ་བཞིན་དུ་བྱ། ཡང་ན་རྩ་བའི་རྒྱུད་ལས་ཁ་དོག་དང་རྒྱན་ནི་ངེས་པ་མེད་དེ་སྔགས་པ་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་ལྟར་བྱའོ། ། ཇི་ལྟར་འདྲི་ཡང་རུང་བས།

Finally, one should join [the colors] with the syllable Hrīḥ and the lotus mudrā. Then, in order to make the pigments excellent, one should perform the blessing of truth: "By the truth through which the Buddhas, out of attachment for sentient beings, act with attachment, by that truth may the pigments blaze!" Then, having recited the mantra of the principal deity one hundred and eight times, one should take up the vajra and bell, ring them, and recite verses of auspiciousness. Then, relinquishing the intention for nirvāṇa and focusing on the welfare of beings, one should recite the mantra "Oṃ vajra citra." Taking the pigment with the left vajra-fist, one should arrange it in the direction of Īśāna and apply the colors. Thereafter, one may proceed as is convenient. Regarding the application of the colors: "Even, unmixed, and not slanted; without gaps and not circling to the left; in thickness, twenty times the size of the door; the lines should also be of that same measure. If thick, diseases will arise; if thin, wealth will be exhausted; if slanted, one will be separated from friends; if there are gaps, the preceptor and students will die. Therefore, one must apply the pigments with diligence." Regarding the sequence of the enclosures, it is stated in the Tantra: "The sequence is white, red, yellow, and green; black should be applied on the outside of all." This appears in the Explanatory Tantra. Regarding the colors of the deities and the maṇḍala, it is as stated in the Vajraśekhara Tantra: "Blue in the east, yellow in the south, red in the west, green in the north, and white like crystal in the center." One should act accordingly. Alternatively, according to the Root Tantra, the colors and ornaments are not fixed; they should be done according to the practitioner's preference. Whichever way one draws is acceptable.

རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་རྟག་འཆང་ཞིང་། ། ཤིན་ཏུ་མཉམ་གཞག་ལེགས་པར་བྲི། ། གསང་སྔགས་དེ་ཉིད་ཡོངས་བཟླས་ཤིང་། ། ཚོན་གྱིས་ཐིག་ནི་ཡོངས་སུ་དག། གསུངས་སོ། ། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྒོ་གཉིས་པའམ་གསུམ་པ་བྱེད་ན། སྔགས་བཛྲ་བེ་ག་ཧཱུཾ། ཞེས་པའམ། ཨོཾ་བཛྲ་ཞེས་པ་བཟླས་ཤིང་དཀྱིལ་འཁོར་ནམ་མཁའ་ལ་བསམས་ལ་འཇུག་ཅིང་དབྱུང་བར་བྱའོ། ། དེ་ལྟར་བྲིས་ཟིན་ནས་བགེགས་ཞི་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཁྲོ་བོའི་སྦྱོར་བ་བྱས་ལ་བགེགས་བསྲུང་བ་བྱའོ། ། ཕྱག་རྒྱ་དགོད་པ་ཡང་རྒྱུད་ལས། འཁོར་ལོ་དབུས་སུ་བྲི་བར་བྱ། ། རིགས་ལྔ་ཡི་ནི་ཕྱག་རྒྱ་རྣམས། ། ཇི་བཞིན་སེམས་དཔའ་རྣམས་དང་ནི། ། འཇིག་རྟེན་གཙོ་ལ་སོགས་པ་བྲི། ། ཞེས་གསུངས་སོ། ། དེ་ལ་མེ་ཐབ་ཀྱི་དབུས་སུ་འཁོར་ལོ་རྩིབས་བརྒྱད་པ་བྱ། དེའི་དབུས་སུ་རྡོ་རྗེ་རྩེ་ལྔ་པ་བྲི་བ་ནི་ཕྲིན་ལས་གཞན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན། ཤར་དུ་རྡོ་རྗེ་ལྷོར་རིན་པོ་ཆེ་ནུབ་ཏུ་པདྨ་བྱང་དུ་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེ་ཚུལ་བཞིན་དུ་དགོད། མུ་རན་རྡོ་རྗེ་རྩེ་ལྔ་པའམ་རྩེ་གསུམ་པས་བསྐོར། ལོགས་ལ་མེ་འོད་བྲི། ནང་དུ་ལིང་ཙེ་དགུ་མུ་རན་དང་བཅས་པ་བྲི། ཕྱིའི་རྩིག་པའི་ཕྱི་རོལ་གྱི་འཁོར་ལོ་རྩིབས་བཅུ་དྲུག་འབུར་རམ་ཐིག་གིས་ཕྱེ་བ་ལ། ཤར་གྱི་འཁོར་ལོའི་རྩིབས་བཞི་པ་ལ། རྡོ་རྗེ་ལྕགས་ཀྱུ་མདའ་གཞུ་རྣམས་དགོད། ལྷོའི་འཁོར་ལོའི་རྩིབས་བཞི་ལ་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་ཉི་མ་རྒྱལ་མཚན་སོའི་ཕྲེང་བ་རྣམས་དགོད། ནུབ་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་རྩིབས་བཞི་ལ་རྡོ་རྗེ་པདྨ་རལ་གྲི་འཁོར་ལོ་དུང་ངམ་ལྕེ་རྣམས་དགོད།

"Always holding the vajra and bell, and having drawn [the maṇḍala] well in perfect meditative equipoise, one should recite the reality of the secret mantra and completely purify the lines with colored powders," it is said. If one makes the maṇḍala with two or three doors, one should enter and exit while reciting the mantra vajravega hūṃ or oṃ vajra, and visualize the maṇḍala in the sky. Once it has been drawn in that manner, in order to pacify obstructing spirits, one should perform the application of the wrathful deities and protect against obstacles. Regarding the arrangement of the mudrās, the Tantra states: "One should draw a wheel in the center; the mudrās of the five families, the bodhisattvas as they are, and the lords of the world and so forth should be drawn." In that regard, one should make an eight-spoked wheel in the center of the hearth. Drawing a five-pronged vajra in its center is done for the sake of other activities. In the east, a vajra; in the south, a jewel; in the west, a lotus; and in the north, a crossed vajra should be arranged according to the proper method. The perimeter should be surrounded by five-pronged or three-pronged vajras. On the sides, one should draw flames of fire. Inside, one should draw a nine-square grid along with the perimeter. On the sixteen-spoked wheel outside the outer wall, which is distinguished by either relief or lines: on the four spokes of the eastern wheel, one should arrange a vajra hook, an arrow, and a bow. On the four spokes of the southern wheel, one should arrange a precious jewel, a sun, a victory banner, and a garland of teeth. On the four spokes of the western wheel, one should arrange a vajra, a lotus, a sword, a wheel, a conch, or a tongue.

བྱང་གི་འཁོར་ལོའི་རྩིབས་བཞི་ལ་རྡོ་རྗེ་ཁ་བཞི་པ་དང་གོ་ཆ་མཆེ་བ་ཁུ་ཚུར་བཅངས་པ་རྣམས་དགོད། དེའི་ཕྱི་རིམ་གྱི་གྲུ་ཆད་ཤར་ལྷོར་སྨིན་མ་འདེགས་པའི་ཚུལ་ལམ་རྡོ་རྗེ་དང་པོག་ཕོར་དགོད། ལྷོ་ནུབ་ཏུ་ཕྲེང་བ་དང་མེ་ཏོག་དགོད། ནུབ་བྱང་དུ་པི་ཝང་དང་མར་མེ་དགོད། བྱང་ཤར་དུ་གར་བྱེད་པའི་ལག་པ་དང་ཡང་ན་རྡོ་རྗེ་དང་དུང་ཕོར་དགོད། དེའི་ཕྱི་རིམ་གྱི་སྣམ་བུ་ལ། རྡོ་རྗེ་དང་རིན་པོ་ཆེ་དང་པདྨ་དང་རྡོ་རྗེ་ཁ་བཞི་པ་བཞི་བཞིའམ་གཏམས་པར་ཤར་ནས་བརྩམ་ལ་དགོད། དེའི་ཕྱི་རིམ་གྱི་སྣམ་བུ་ལ་ཤར་དུ་རྡོ་རྗེ་གདེངས་པ་དང་ཟླ་བ་ཤར་ལྷོར་མེ་ཐབ། ལྷོར་དབྱུག་པ། ལྷོ་ནུབ་རལ་གྲི། ནུབ་ཏུ་ཞགས་པ་དང་བུམ་པ་དང་ཉི་མ་ནུབ་བྱང་དུ་བ་དན། བྱང་དུ་བེ་ཅོན་བྱང་ཤར་དུ་མདུང་རྩེ་གསུམ་པ་རྣམས་དགོད། བཀྲ་ཤིས་ཀྱི་ལྷ་མོ་བར་བར་དུ་སྤེལ་ལ་དགོད་དོ། ། ཡང་ན་མ་བཀོད་ཀྱང་མི་འགལ་སྒོ་བཞིར་ལྕགས་ཀྱུ་ཞགས་པ་ལྕགས་སྒྲོག་དྲིལ་བུ་རྣམས་དགོད། གཞན་ཡང་སེང་གེ་གླང་ཆེན་ལྡ་ལྡི་དོ་ཤལ་དྲིལ་བུ་ཕྲེང་བ་རྣམས་ཅི་རིགས་དགོད་དོ། ། རྒྱན་ཡང་རྒྱུད་ལས། བྱ་དང་བུམ་པ་གང་བ་དང་། ། གཏོར་མ་སྣོད་རྣམས་བཀང་བ་དང་། ། བརྒྱ་སྙེད་ཙམ་དུ་གཞག་བྱའམ། ། ཡང་ན་བཅུ་དྲུག་སྙེད་དུ་གཞག། བཟའ་བ་དང་ནི་བཅའ་བའི་བཤོས། ། མེ་ཏོག་ཕྲེང་སོགས་དེ་བཞིན་ཏེ། ། བླ་རེ་རྒྱལ་མཚན་དར་ལ་སོགས། ། གདུགས་མཆོག་རྣམས་ཀྱིས་ལེགས་པར་བརྒྱན། ། ཞེས་འབྱུང་དེ་ཡང་དཀྱིལ་འཁོར་དུ། བུམ་པ་བྱ་ཆུས་བཀང་བ་རྣམས་སྨན་དང་འབྲུ་དང་རིན་པོ་ཆེ་དང་མགུལ་ཆིངས་དང་།

On the four spokes of the northern wheel, place four-pronged vajras and armor with clenched fists and fangs. On the outer corners of the intermediate directions: in the southeast, place the gesture of raising the eyebrows or a vajra and an incense burner; in the southwest, a rosary and flowers; in the northwest, a lute and a lamp; and in the northeast, the dancing gesture or a vajra and a conch bowl. On the outer ledge, place four vajras, four jewels, four lotuses, and four four-pronged vajras, filling the space starting from the east. On the outer ledge: in the east, a raised vajra and a rising moon; in the southeast, a fire pit; in the south, a staff; in the southwest, a sword; in the west, a noose, a vase, and a sun; in the northwest, a banner; in the north, a club; and in the northeast, a trident. Intersperse these with the auspicious goddesses. Alternatively, it is not contradictory if they are not placed. At the four gates, place a hook, a noose, a chain, and a bell. Furthermore, place lions, elephants, tassels, necklaces, bells, and garlands as appropriate. Regarding the ornaments, the Tantra states: "Place birds, full vases, and offering cakes in filled vessels; arrange about a hundred or sixteen of them. Likewise, with foods to be chewed and eaten, flower garlands and the like, canopies, victory banners, silks, and so forth, and supreme parasols, adorn it well." Thus it is said. Furthermore, in the maṇḍala, the vases filled with water should contain medicinal herbs, grains, jewels, and neck-cloths.

ལྡུམ་བུས་བརྒྱན་པ་གཞུང་དང་མཐུན་པར་བྱས་ལ་བཅུ་ཡན་ཆོད་དགོད་པ་དང་། གཏོར་མའི་བུམ་པ་ལྷ་བཤོས་སྣོད་གཙང་མ་བཀང་བ་བརྒྱད་དམ་བཅུ་དྲུག་སྙེད་ཀྱི་བཟའ་བ་དང་བཅའ་བ་དང་མེ་ཏོག་བདུག་པ་མར་མེ་བྱུག་པ་བརྒྱའམ། སྟོང་ངམ། དེ་ལས་ལྷག་མའི་མཆོད་པ་ལ་སོགས་པ་མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བ་དང་། རྒྱལ་མཚན་དང་བླ་རེ་དང་གདུགས་དང་བ་དན་དང་འཕན་ལ་སོགས་པས་བརྒྱན་པ་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་མཐའ་མ་མེ་ཏོག་སིལ་མ་བཀྲམ་ཞིང་ཀུ་ཤས་བསྐོར། མཆོད་ཡོན་གྱི་བུམ་པའམ་གཏོར་མ་བཅས་པ་ཆ་གཉིས་བཤམས། བགེགས་བསྐྲད་པའི་ཕྲིན་ལས་བཅོལ་བས་བྱང་ཤར་དུ་གཞག། སྦྱིན་སྲེག་གི་རྫས་ཀྱང་ནུབ་ཏུ་གཞག། ལྷ་དགོད་ཙམ་ན་སོ་སོའི་སྙིང་པོ་བཟླས། བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་སོ་སོའི་གནས་སུ་དགོད། རྣམ་པར་རྒྱལ་བའི་བུམ་པ་ཤར་སྒོར་གཞག། ཕྱོགས་བཞིར་རིང་བའམ་ཡུན་ཐུང་བ་མ་ཡིན་པར་(ཁྲི་,བྲི་)ལ་ཀློག་མཁན་བཞག་ལ་སངས་རྒྱས་བཞིན་དུ་མཆོད། མདོ་བཞི་གདོན་ནོ། ། ཚོན་ལྷག་མ་བསྡུས་ལ་བཤགས་པ་བྱས་ལ་གཏང་། དེ་ནས་ཤར་ཕྱོགས་སུ་སློབ་དཔོན་གྱིས་རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་དེ་ཉིད་དྲན་པར་བྱས་ལ། དཀྲོལ་བསོར་ལྕེ་དང་ལག་པ་བྱིན་གྱིས་བརླབ། བདག་མེད་པར་བསྒོམ། དེ་ནས་ཁྲོ་བོར་བསྒོམས་ཏེ་དབང་བསྐུར་གོ་བགོ། རྐང་པ་དང་མིག་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཏེ་རྐང་པའི་འོག་ཏུ་ཧཱུཾ་ལས་རྡོ་རྗེ་རྒྱ་གྲམ་དུ་བསམ། མིག་གཡོན་པར་མ་ལས་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་གཡས་པར་ཊ་ལས་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་དབུས་སུ་ཧཱུཾ་མཐིང་ག་བསམ། དེ་ནས་ང་རྒྱལ་བསྐྱེད་ལ་བསྟོད། དེ་ནས་བསྐྲད་པ་དང་རྒྱན་ཆ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ལ་གདོན་ལ་བདེན་པས་བསྒོ། །

Adorn the area with shrubs in accordance with the ritual manual and arrange ten or more [offerings]. Prepare eight or sixteen offering vases for the torma, filled with clean vessels containing food, snacks, flowers, incense, lamps, and ointments—numbering a hundred, a thousand, or more. Adorn these with offerings such as flower garlands, victory banners, canopies, parasols, and streamers. Scatter loose flowers around the perimeter of the maṇḍala and surround it with kuśa grass. Arrange two sets of offering vases or torma vessels. Entrust the activity of expelling obstructing spirits and place them in the northeast. Place the substances for the fire offering in the west. When arranging the deities, recite their respective heart mantras and place the vases and other items in their proper locations. Place the vijaya vase at the eastern gate. In the four directions, place readers who are neither too tall nor too short, and honor them as if they were Buddhas. Recite the four sūtras. Collect the remaining colored powders, perform the confession, and dismiss them. Then, in the east, the master should bring to mind the vajra and bell; by ringing and moving them, consecrate the tongue and hands. Meditate on selflessness. Then, meditating as a wrathful deity, receive empowerment and don the armor. Consecrate the feet and eyes: beneath the feet, visualize a crossed vajra arising from hūṃ. In the left eye, visualize a sun maṇḍala from ma; in the right, a moon maṇḍala from ṭa, with a blue hūṃ in the center. Then, generate divine pride and offer praise. Finally, perform the expulsion, consecrate the ornaments, and command the obstructing spirits with the truth.

དེ་ནས་བྱང་ཤར་ནས་བརྩམས་ནས་རྩེ་གསུམ་འགྲོས་དང་རྒྱ་གྲམ་འགྲོས། གཡས་བརྐྱང་དང་གཡོན་བརྐྱང་ལ་སོགས་པ་བྱའོ། ། ཁྲོ་བོའི་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་བྱ། རྡོ་རྗེ་འགྲོས་ཀྱིས་འགྱིང་ཚུལ་གར་སྟབས་དང་། འཇོ་ཚུལ་དང་འདེགས་པ་དང་། རྒྱ་གྲམ་དང་སྟེག་པ་དང་། འཕེན་ཚུལ་དང་། དབང་བསྐུར་བ་དང་གོ་བགོ་བ་དང་། ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལ་སོགས་པ་མ་ལུས་པར་བྱའོ། ། ཧཱུཾ་རྒྱུན་མ་ཆད་པར་གདོན་ནོ། ། ཕྱོགས་ཕྱོགས་སུ་བསྟོད་པ་བདེན་པ་བསྒྲགས་པར་བྱའོ། ། ར་བ་དང་དྲ་བ་བསམ། རྒྱན་དང་བཅས་པ་ལྷོ་ཤར་དུ་གཞག། དེ་ནས་སེམས་དཔའ་འམ་མཉམ་པའི་སྐྱིལ་ཀྲུང་དུ་འདུག་ལ། ཡང་བདག་མེད་པར་མོས་པར་བྱ། ཁ་ལག་བྱིན་གྱིས་བརླབ། ཧཱུཾ་ལས་ཁྲོ་བོར་བསྒོམ། དབང་བསྐུར་བ་བླང་གོ་གོན། དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་ནས་རྡོ་རྗེ་རི་བོའི་བར་དང་ར་བ་དང་དྲ་བ་དང་བླ་རེ་དང་ས་གཞིའི་བར་དུ་བྱའོ། ། དེ་ནས་འཁོར་ལོ་སྤྲུལ་ནས་དེའི་སྤྱན་སྔར་ཕྱག་བྱས་པ་དང་། མཆོད་པ་ཉི་ཤུས་མཆོད་པ་དང་། བཤགས་པ་དང་། རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང་། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བར་བསྐུལ་བ་དང་། མྱ་ངན་ལས་མི་འདའ་བར་གསོལ་བ་གདབ་པ་དང་། ལུས་ཕུལ་ལ་དགེ་བ་བསྔོ་བར་བྱའོ། ། དེའི་སྤྱན་སྔར་སྡོམ་པ་བླང་ངོ་། ། དེ་ཡན་ཆད་དུ་རིམ་པ་དང་པོའི་བྱ་བ་རྫོགས་སོ། ། ། ། འདི་ནས་མར་ནི་སློབ་དཔོན་གང་དག་ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་དུ་འདོད་དེ་དེ་ཡང་མི་འགལ་བས། དང་པོ་གཟུགས་བརྙན་གྱི་སྦྱོར་བས་ཐལ་མོ་སྦྱར་ལ། ཨོཾ་སྭ་བྷཱ་ཝ་བྷི་ཤུདྡྷཿསརྦ་དྷརྨཱཿསྭ་བྷཱ་ཝ་ཤུདྡྷོ྅ཧཾ། དེའི་དོན་མོས་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱ་ཡོངས་སུ་མ་ཆད་པ།

Then, beginning from the northeast, one should perform the three-pointed step, the crossed-vajra step, the right-extended and left-extended stances, and so forth. One should perform the wrathful gaze and other such gestures. With the vajra-step, one should perform the majestic dance movements, the graceful gestures, the lifting, the crossed-vajra, the leaning, the throwing, the conferring of empowerment, the donning of armor, the action mudrās, and so on, without exception. One should recite the syllable HŪṂ continuously. In each direction, one should offer praise and proclaim the truth. One should visualize the fence and the lattice. Together with the ornaments, these should be placed in the southeast. Then, sitting in the sattva or the equal cross-legged posture, one should again resolve upon selflessness. One should consecrate the mouth and hands. From HŪṂ, one should meditate on the wrathful deity. One should receive empowerment and don the armor. Then, from Vajrabhairava up to Vajraparvata, and from the fence and lattice up to the canopy and the ground, these should be performed. Then, having emanated the wheel, one should prostrate before it, make the twenty offerings, perform confession, rejoice, exhort the turning of the wheel of Dharma, supplicate not to pass into nirvāṇa, offer the body, and dedicate the virtue. Before that, one should take the vows. Up to this point, the activities of the first stage are complete. From here on, some masters maintain that there are three samādhis, and since that is not contradictory, first, through the application of the reflected image, one should join the palms and recite: OṂ SVABHĀVAVIŚUDDHAḤ SARVADHARMĀḤ SVABHĀVAVIŚUDDHO ’HAṂ. One should resolve upon the meaning of that. Then, the maṇḍala is entirely without limit.

རི་རབ་གཟི་མདངས་དང་ལྡན་པའི་དབུས་སུ་རྡོ་རྗེ་རིན་པོ་ཆེའི་དཀྱིལ་འཁོར་འཁོར་ལོ་ལྟ་བུ་ཆ་བརྒྱད་དུ་ལེགས་པར་ཕྱེ་བ། དེའི་མཐའ་ཀ་བ་ཆེན་པོ་བརྒྱད་ཀྱིས་བརྟེན་པ་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་ཚོགས་འོད་འབར་བའི་ཁང་པ་མཐོན་པོར་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཆེན་པོ་ངོ་མཚར་བ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་གཞིར་གྱུར་པ་ཅིག་བསམས་ལ། ཇི་ལྟར་བསམས་པའི་འཁོར་ལོའི་ནང་དུ། སེང་གེ་དང་གླང་པོ་ཆེ་དང་རྟ་དང་རྨ་བྱ་དང་ཤང་ཤང་དང་ཟླ་བ་དང་པདྨ་ནི་གཙོ་བོ་རྣམས་ཀྱིའོ། ། ཡང་ན་སེང་གེ་འབའ་ཞིག་ཏུ་བཤད་པའི་རྒྱུད་ལས་འབྱུང་བ་ལྟར་བྱའོ། ། འཁོར་ལོ་སོ་སོའི་གནས་སུ་ཟླ་བ་དང་པདྨའོ། ། དེ་རུ་ལྷ་མོ་མཆོད་པ་བྱ་བ་ནི་རྡུལ་ཚོན་དུ་ཇི་ལྟར་བཀོད་པ་དེ་དེ་ལྟར་བསམ་མོ། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སོགས་པ་ལྷའི་དཀྱིལ་འཁོར་འདི་དག་གི། ཁ་དོག་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་བརྟག་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ་རྩ་བའི་རྒྱུད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་ནི་སློབ་དཔོན་དང་སློབ་མའི་གདོང་གཡོགས་དང་སྟོད་གཡོགས་དང་སྨད་དཀྲིས་ཀྱི་ཁ་དོག་ལས་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་རྩ་བའི་རྒྱུད་འཕགས་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྡུས་པ་ལས་རིགས་བཞི་ཆར་གྱི་ཁ་དོག་གསུངས་པ། དམར་པོ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རིགས། ། སྔོན་པོ་རྡོ་རྗེའི་རིགས་སུ་བཤད། ། དཀར་པོ་པདྨའི་ལས་བྱུང་ཡིན། ། ཁ་དོག་ཐམས་ཅད་རིན་ཆེན་འབྱུང་། ། ཞེས་གསུངས་སོ། ། དེའི་རྗེས་སུ་བསྙགས་ན་རིགས་ཀྱི་བདག་པོ་ཡང་ཁ་དོག་དེ་དང་འདྲ་བ་ཉིད་དུ་རིག་པར་བྱའོ། ། ཡང་ན་ཁ་དོག་རྒྱན་སྔགས་པ་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་དུ་འདིར་བསམ་པར་བྱའོ། །

In the center of Mount Meru, possessing a brilliant luster, one should visualize a vajra-jewel maṇḍala like a wheel, well-divided into eight parts. Its perimeter is supported by eight great pillars, and it is a lofty palace of various blazing jewels, serving as the basis for various marvelous and great supramundane excellences. Within the wheel as visualized, there are lions, elephants, horses, peacocks, śaṅśaṅ birds, moons, and lotuses for the principal deities. Alternatively, one should act according to what appears in the tantras that explain only lions. In the respective locations of the wheels, there are moons and lotuses. There, the goddesses should be visualized exactly as they are arranged in the colored powder. Regarding the analysis of the color distinctions of these maṇḍalas of deities, such as the Tathāgatas and so forth, according to the Root Tantra, they should be understood from the colors of the master’s and the disciples’ face-coverings, upper garments, and lower wraps. Furthermore, the Root Tantra, the Āryatattvasaṃgraha, states the colors for all four families: "Red is the Tathāgata family; blue is explained as the Vajra family; white arises from the Lotus family; and all colors are Ratnasambhava." Following that, one should understand that the lords of the families also have colors identical to those. Alternatively, one should visualize the colors and ornaments here according to the practitioner’s own preference.

ཇི་སྲིད་དུ་ཁ་དོག་རྒྱན་རྣམས་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་དུ་བྲིའོ་ཞེས་རྩ་བའི་རྒྱུད་ལས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། འདིར་ནི་རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་དེ་ལས་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རིགས་ཀྱི་ཁ་དོག་རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེ་ཇི་སྐད་དུ། སྔོན་པོ་སེར་པོ་དེ་བཞིན་དམར། ། སྔོ་བསངས་དེ་དག་རིགས་སུ་བཤད། ། དེ་བཞིན་རྒྱལ་བའི་རིགས་བཟང་པོ། ། ཁ་དོག་དཀར་པོར་རབ་ཏུ་གྲགས། ། ཞེས་གསུངས་སོ། ། ཡང་གཞུང་ཆེན་པོ་ལས་རྒྱལ་བ་འབའ་ཞིག་གི་ཁ་དོག་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་བཤད་པ་ལྟར་བྱའོ། ། དེ་ཡང་ཇི་སྐད་དུ། རྟག་པའི་འཁོར་ལོ་སེར་པོ་སྟེ། ། མི་འཁྲུགས་འཁོར་ལོ་དཀར་པོ་ཡིན། ། རིན་ཆེན་དབང་གི་རབ་ཏུ་སྔོ། ། ཚེ་དཔག་མེད་པ་དམར་པོར་བྱ། ། ཁ་དོག་སྣ་ཚོགས་རྒྱ་ཆེན་མཆོག། ཅེས་གསུངས་སོ། ། དེ་བས་ན་དེ་ལྟར་འདུལ་བའི་སྐྱེ་བོའི་དབང་གིས་དེ་དག་གི་ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་དུ་མར་སྣང་བར་འགྱུར་བས། དེ་དག་གི་ཁ་དོག་ཁྱད་པར་ནི་སོ་སོར་ངེས་པ་མེད་པར་རིག་པར་བྱའོ། ། སྣམ་བུ་བདག་པོ་དང་འཁོར་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། ། དེ་ཉིད་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ལྡན་པར་བསམ་པ་ནི་རྡུལ་ཚོན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱལ་བ་མཆོག་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྫོགས་སོ། ། ། ། ལྷ་སོ་སོའི་ལས་སེམས་བསྐྱེད་མ་ཐག་ཏུ་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བ་བྱང་ཆུབ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་སོགས་པའི་ལས་ལ་སྦྱར་བར་བྱའོ། ། ལས་རྒྱལ་མཆོག་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྫོགས་སོ། ། ། ། དེ་ལྟར་བསམ་པར་བྱས་ནས་སྤྱན་དྲང་པར་བྱ་སྟེ་དེ་ལ་རིམ་པ་འདིའོ། །

This is because the Root Tantra states: "The colors and ornaments should be drawn according to one's desire." Here, however, the Vajraśekhara is the authority, which distinguishes the colors of the Tathāgata families as follows: "Blue, yellow, and likewise red, and dark blue—these are explained as the families. Likewise, the noble family of the Victors is renowned as being white in color." Furthermore, one should act according to the distinctions of color explained for the Victors alone in the great treatises. As it is said: "The wheel of the Permanent One is yellow; the wheel of Akṣobhya is white; the Lord of Jewels is deep blue; Amitāyus should be made red; and the supreme, vast variety of colors [belongs to the others]." Therefore, because their colors and shapes appear in many ways according to the beings to be tamed, one should understand that their specific colors are not fixed. The same should be understood for the lords of the cloth and their retinues. Contemplating that very [maṇḍala] as possessing all qualities completes the Jinajaya-samādhi (Samādhi of the Supreme Victor) of the colored-powder maṇḍala. Immediately after generating the intention for the activities of each individual deity, one should apply them to the activities of turning the wheel of Dharma, generating the mind of enlightenment, and so forth. This completes the Karmajaya-samādhi (Samādhi of the Supreme Victor of Activity). Having contemplated in that way, one should perform the invitation; the sequence for that is as follows:

དང་པོར་རེ་ཞིག་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་ཇི་ལྟར་བྱས་པ་སྔོན་དུ་བྱས་ཏེ་རང་གི་སྙིང་གར་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེ་བསམས་ཏེ། རྡོ་རྗེ་བསྡུ་བའི་སྙིང་པོ་རྡོ་རྗེ་ཚིག་གིས་བརྗོད་ཅིང་། རྡོ་རྗེ་ཁུ་ཚུར་གཉིས་བསྣོལ་ཏེ་དཔུང་མགོར་བཞག་ལ་མཛུབ་མོ་གཉིས་ལྕགས་ཀྱུ་ལྟར་བྱས་ལ་རང་གི་གུང་མོ་དང་མཐེ་བོང་གཉིས་ཀྱིས་སེ་གོལ་བརྡབ་ཅིང་། ཇི་ལྟར་བསམས་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སོགས་པའི་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་བསྡུ་བར་བྱའོ། ། དེ་ལ་འདི་ནི་རྡོ་རྗེ་བསྡུ་བའི་སྙིང་པོའོ། ། ཨོཾ་བཛྲ་ས་མ་ཡ་ཛཿཧཱུཾ་བཾ་ཧོཿ། ཞེས་བརྗོད་དོ། ། དེ་ནས་སོ་སོའི་བྱ་བའི་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པས་ཇི་ལྟར་བསམས་པ་རྣམས་ཇི་ལྟར་བསམས་པའི་མཆོད་པའི་གནས་ཀྱི་ཁོ་ར་ཁོར་ཡུག་ཏུ་བཞུགས་པར་བསམ་མོ། ། དེ་ནས་ཇི་ལྟར་བསམས་པའི་གནས་ཀྱི་ཤར་སྒོར་བལྟས་ཏེ་རྡོ་རྗེ་ལྕགས་ཀྱུ་སྒོ་སྲུང་གི་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་བཅིངས་ལ་དེར་ཡང་ལྕགས་ཀྱུ་བསམས་ལ། ཨོཾ་བཛྲ་ཨཾ་ཀུ་ཤ་ཛཿ། ཞེས་བྱ་བའི་རྡོ་རྗེ་ལྕགས་ཀྱུའི་སྙིང་པོ་བརྗོད་ཅིང་དགུག་པའི་ཚུལ་གྱིས་བདེ་བར་གཤེགས་པ་ལ་སོགས་པ་རང་རང་གི་སྒོར་མངོན་པར་ཕྱོགས་པར་བལྟའོ། ། དེ་ནས་ཕྱག་རྒྱ་དེ་རང་གི་གནས་སུ་བཀྲོལ་ཏེ་ལྕགས་ཀྱུ་དེ་སྒོ་ཉིད་ལ་གཏད་དོ། ། ལྷོ་ཕྱོགས་ཀྱི་སྒོར་བལྟས་ལ། རྡོ་རྗེ་ཞགས་པའི་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་བཅིངས་ལ། དེར་ཞགས་པ་བསམས་ལ་འགུགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བདེ་བར་གཤེགས་པ་ལ་སོགས་པ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཐམས་ཅད་རང་རང་གི་སྒོར་ཞུགས་པར་བརྟགས་ཏེ། དེའི་སྙིང་པོ་ཨོཾ་བཛྲ་པཱ་ཤ་ཧཱུཾ། ཞེས་པའོ། ། ཕྱག་རྒྱ་ཡང་རང་གི་གནས་ཉིད་དུ་དགྲོལ་ལོ། །

First, having preceded the practice with the deity yoga as it was performed, one should visualize a crossed-vajra (viśvavajra) at one’s heart. Reciting the vajra words of the essence of the vajra-gathering, one should interlace the two vajra-fists and place them on the shoulders. With the two index fingers made like hooks and the middle and thumbs snapping the fingers, one should summon the great beings, such as the Tathāgatas and others, just as they were visualized. In this regard, this is the essence of the vajra-gathering: oṃ vajrasamaya jaḥ hūṃ vaṃ hoḥ. Thus one should recite. Then, by remaining in meditative equipoise on the liberation of each respective activity, one should visualize those who were visualized as residing in the surrounding area of the offering site as it was visualized. Then, looking toward the eastern gate of the visualized site, one should bind the activity mudrā of the Vajra Hook gatekeeper and visualize a hook there. Reciting the essence of the Vajra Hook, oṃ vajrāṅkuśa jaḥ, and in the manner of summoning, one should look toward the Sugatas and others, facing their respective gates. Then, releasing that mudrā at its own place, one should direct that hook toward the gate itself. Looking toward the southern gate, one should bind the activity mudrā of the Vajra Noose and visualize a noose there. In the manner of summoning, one should observe all the great beings, such as the Sugatas and others, as entering their respective gates. Its essence is oṃ vajrapāśa hūṃ. The mudrā should also be released at its own place.

དེའི་འོག་ཏུ་ནུབ་ཕྱོགས་ཀྱི་སྒོར་བལྟས་ལ། རྡོ་རྗེ་ལྕགས་སྒྲོག་ཕོ་ཉའི་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་བཅིངས་ལ། དེར་ལྕགས་སྒྲོག་བསམས་ལ། ཨོཾ་བཛྲ་སྥོ་ཊ་བཾ། ཞེས་བྱ་བ་ཡང་བརྗོད་ཅིང་དེ་དག་ཇི་སྲིད་འདོད་པར་བཞུགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སྟོན་པའི་བཀའ་མཚན་ཉིད་རྡོ་རྗེ་ལྕགས་སྒྲོག་གི་སྒྲོག་ཏུ་གཞུག། དེ་ཡང་རང་གནས་སུ་བཀྲོལ་བར་བྱའོ། ། བྱང་ཕྱོགས་ཀྱི་སྒོར་བལྟས་ཏེ་རྡོ་རྗེ་དབབ་པ་བྲན་གྱི་ཕྱག་རྒྱ་བཅིངས་ནས་དེར་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་མཚན་མ་རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་བསམས་ཏེ། ཨོཾ་བཛྲ་ཨཱ་བེ་ཤ་ཧོཿ། ཞེས་བརྗོད་ལ། དྲིལ་བུ་བསྐྱོད་པའི་ཚུལ་གྱིས་དེ་རྣམས་མཉེས་པར་བྱས་ཏེ་ཕྱག་རྒྱ་རང་གི་གནས་སུ་དགྲོལ་ལོ། ། རང་གི་ཁས་བླངས་པའི་ཚིག་ཀྱང་བརྗོད་དོ། ། དེ་ཡང་རྒྱུད་ལས། སྒོ་རྣམས་ཀྱང་ནི་ཐམས་ཅད་དུ། ། ལྕགས་ཀྱུ་ལ་སོགས་ལས་བྱས་ནས། ། ཞེས་གསུངས་སོ། ། དེ་སྔོན་དུ་སྒོ་དབྱེ་བ་ཡང་ལ་ལ་འདོད་དོ། ། བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་གང་གང་གིས། ། ཕྱག་རྒྱས་གང་དང་གང་བཅིངས་པ། ། བཟླས་པའི་སྙིང་པོའི་དོན་དུ་ནི། ། དེར་ནི་བདག་ཉིད་བསྒོམ་པར་བྱའོ། ། དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་ཐམས་ཅད་ལས་རྒྱལ་བ་ལ་ས་མ་ཡ་སྟྭཾ། ཞེས་བརྗོད་དོ། ། དེ་ནི་ཕྱག་རྒྱ་བཅིང་བའི་སྙིང་པོ་ཡིན་པས་ཕྱག་རྒྱ་བཅའ་བའི་རིགས་ཀུན་ལ་ཡང་མི་འགལ་ལོ། ། དེ་ནས་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལྷ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བཀས་གཞུག་པའི་ས་ནས་སོ་སོའི་གནས་སུ་གཞུག་པ་བསྟིམ་པ་སྟེ་གཉིས་སུ་མེད་པར་བྱའོ། ། དེ་ཡང་སྔགས་ཀྱི་རྒྱུད་ལས། ལས་ཆེན་མཆོག་གི་ཕྱག་རྒྱ་ཡིས། ། དམ་ཚིག་རྣམས་ནི་གཞག་པར་བགྱི། ། ཞེས་གསུངས་སོ། །

Following that, one should look toward the western gate, bind the action mudrā of the messenger Vajraśṛṅkhalā, and visualize a chain there. Reciting "OṂ VAJRA SPHOṬA VAṂ," one should place the teachers into the fetters of the Vajraśṛṅkhalā, characterized by the Teacher’s command, so that they remain for as long as desired. Then, they should be released back to their own places. Looking toward the northern gate, one should bind the servant mudrā of Vajrāveśa and visualize the vajra bell, the symbol of insight, there. Reciting "OṂ VAJRA ĀVEŚA HOḤ," one should please them by the manner of ringing the bell and then release the mudrā back to its own place. One should also recite the words of one’s own commitment. As it is said in the Tantra: "In all the gates, having performed the actions of the hook and so forth." Some also maintain that the opening of the gates should be performed first. "Whichever great being, by whichever mudrā, is bound, one should meditate upon oneself there for the sake of the essence of the recitation." For all samaya mudrās, one recites "SAMAYA STVAṂ" to the Victors. Since this is the essence of binding the mudrās, it is not contradictory for any class of mudrās. Then, by the command of all the deities, one should cause the action mudrās to enter their respective places from the point of entry and dissolve them, making them non-dual. As it is said in the Mantra Tantra: "By the supreme mudrā of great action, one should establish the samayas."

དེའི་དོན་ནི་ལྷ་སོ་སོའི་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་བཅས་ཏེ་སོ་སོའི་སྙིང་པོ་བརྗོད་ལ་གནས་སུ་བསྟིམ་མོ། ། སྙིང་གར་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེ་བསམས་ལ་སྦྱར་བར་བྱའོ། ། དེ་ནས་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱས་གཉིས་སུ་མེད་པ་དེ་ལ་ཡུན་རིང་དུ་བསམ་གཏན་བྱའོ། ། སྔགས་ཀྱི་རྒྱུད་ལས། ། དམ་ཚིག་མཆོག་གི་ཕྱག་རྒྱ་རྣམས། ། སེམས་མ་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པས། ། དེ་ལྟར་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བསྒྲུབ། ། ཅེས་གསུངས་སོ། ། དེའི་དོན་སྙིང་གར་སེམས་མ་རྡོ་རྗེ་བསམས་ལ་ལྷ་སོ་སོའི་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་བཅས་ལ་སོ་སོའི་སྔགས་ཀྱི་མཇུག་ལ་ས་མ་ཡ་སྟྭཾ། ས་མ་ཡ་ཧོ་ཨཱ་ཧཱུཾ། ཞེས་བརྗོད་ལ་རྡོ་རྗེའི་ལྟ་བས་ཡུན་རིང་དུ་བསམ་གཏན་བྱའོ། ། སྔགས་ཤིན་ཏུ་གསལ་བ་དེ་ལ་ལྷ་སོ་སོའི་ལྕེ་ལ་རྡོ་རྗེ་རྩེ་ལྔ་པའི་དབུས་སུ་ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་བཅས་ལ། སོ་སོའི་ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་བརྗོད་དོ། ། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་གོང་དུ་བསམ་པའོ། ། དེ་ལྟར་ཕྱག་རྒྱ་བཞི་དང་ལྡན་པར་བྱས་ནས་བདེ་བར་གཤེགས་པས་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའོ། ། ཨོཾ་ཤོ་དྷ་ནེ་ཤོ་དྷ་ནེ་སརྦ་པཱ་པཾ་ཨ་ན་ཡ་ཧཱུཾ། ངན་སོང་འདྲེན་པའི་སྔགས་སོ། ། ཨོཾ་སརྦ་བིཏ་སརྦ་པཱ་པཾ་བི་ཤོ་དྷ་ནེ་ཧཱུཾ་ཕཊ། སྡིག་པ་ཐམས་ཅད་དག་པར་བྱེད་པའི་སྔགས་སོ། ། ཨོཾ་སརྦ་བིཏ་ཏྲ་ཊ་ཧཱུཾ་ཕཊ། ངན་སོང་ཐམས་ཅད་དག་པར་བྱེད་པའོ། ། ཨོཾ་བཛྲ་སཏྭ་ཧཱུཾ། ཨོཾ་བཛྲ་རཱ་ཛ་ཛ། ཨོཾ་བཛྲ་རཱ་ག་ཧོ། ། ཨོཾ་བཛྲ་སཱ་དྷུ་དྷུ། ཨོཾ་བཛྲ་རཏྣ་ཨོཾ། ། ཨོཾ་བཛྲ་ཏེ་ཛ་ཨཾ། ཨོཾ་བཛྲ་ཀེ་ཏུ་ཏྲཾ། ཨོཾ་བཛྲ་ཧ་ས་ཧ། ཨོཾ་བཛྲ་དྷརྨ་ཧྲི། ཨོཾ་བཛྲ་ཏཱི་ཀྵྞ་དྷཾ། ཨོཾ་བཛྲ་ཧེ་ཏུ་མཾ། ཨོཾ་བཛྲ་བྷ་ཥ་རཾ། ཨོཾ་བཛྲ་ཀརྨ་ཏྲཾ།

The meaning of this is as follows: having formed the action mudrās of the respective deities and recited their respective heart mantras, one should dissolve them into their respective places. One should then visualize a crossed vajra at the heart and apply it. Thereafter, one should perform meditative concentration for a long time on that non-duality by means of the samaya mudrā. As it is said in the Mantra Tantra: "The supreme samaya mudrās, By means of the Vajra-Sattvī and so forth, Thus one accomplishes the Great Beings." The meaning of this is: having visualized the Vajra-Sattvī at the heart and formed the samaya mudrās of the respective deities, one should recite at the end of each respective mantra: samayas tvaṃ, samaya ho āḥ hūṃ, and perform meditative concentration for a long time with the vajra gaze. Upon that very clear mantra, one should form the dharma mudrā in the center of a five-pronged vajra on the tongues of the respective deities and recite each of their respective dharma mudrās. The mahāmudrā is that which was visualized above. Having thus endowed [the practice] with the four mudrās, the Sugatas grant blessings to oneself. Oṃ śodhane śodhane sarvapāpam anaya hūṃ. This is the mantra for leading away from the lower realms. Oṃ sarvavit sarvapāpaṃ viśodhane hūṃ phaṭ. This is the mantra for purifying all misdeeds. Oṃ sarvavit traṭ hūṃ phaṭ. This purifies all lower realms. Oṃ vajrasattva hūṃ. Oṃ vajrarāja jaḥ. Oṃ vajrarāga hoḥ. Oṃ vajrasādhu dhuḥ. Oṃ vajraratna oṃ. Oṃ vajrateja aṃ. Oṃ vajraketu traṃ. Oṃ vajrahasa haḥ. Oṃ vajradharma hrīḥ. Oṃ vajratīkṣṇa ḍḍhaṃ. Oṃ vajrahetu maṃ. Oṃ vajrabhāṣa raṃ. Oṃ vajrakarma traṃ.

ཨོཾ་བཛྲ་རཀྵ་ཧཾ། ཨོཾ་བཛྲ་ཡཀྵ་ཧཱུཾ། ཨོཾ་བཛྲ་སིནྡྷ་བཾ། ཨོཾ་བཛྲ་ལཱ་སྱེ་ཧཱུཾ། ཨོཾ་བཛྲ་མཱ་ལེ་ཏྲཾ། ཨོཾ་གཱི་ཏི་ཧྲི། ཨོཾ་བཛྲ་ནིརྟི་ཨ། ཨོཾ་བཛྲ་དྷཱུ་པེ་ཧཱུཾ། ཨོཾ་བཛྲ་པུཥྤེ་ཏྲཾ། ཨོཾ་བཛྲ་ཨཱ་ལོ་ཀེ་ཧྲི། ཨོཾ་བཛྲ་གནྡྷེ་ཨ། ཨོཾ་བཛྲ་ཨ་ངྐུ་ཤ་ཛཿ། ཨོཾ་བཛྲ་པཱ་ཤ་ཧཱུཾ། ཨོཾ་བཛྲ་སྥོ་ཊ་བཾ། ཨོཾ་བཛྲ་ཨཱ་བེ་ཤ་ཨ། ཨོཾ་བཛྲ་སརྦ་སཾ་སྐཱ་ར་པ་རི་ཤོ་དྷ་ཡ་མ་ཧཱ་ཡ་ན་པ་རི་བཱ་རེ་སྭཱ་ཧཱ། དེ་ནི་སྔགས་རྣམས་སོ། ། བྱམས་པ་ལ་སོགས་པ་ནས་ཀུན་དུ་བཟང་པོ་མཐར་ཐུག་པ་ནི་རིག་པ་དེས་བྱའོ། ། ཡང་ན་བཤད་པའོ་རྒྱུད་ལས་འབྱུང་བ་སོ་སོའི་སྔགས་ཀྱིས་བྱའོ། ། བཤད་པའི་རྒྱུད་ལས་འབྱུང་བའི་ཚིག་འདི་དག་བརྗོད་དོ། ། མཉམ་ཉིད་ཆོས་སྐུ་ཆེན་པོ་ལ། ། སེམས་ཅན་དོན་ཕྱིར་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས། ། ཐུགས་རྗེས་སྤྲུལ་སྐུར་གཤེགས་ནས་ཀྱང་། ། སེམས་ཅན་དགོངས་པ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར། ། སོ་སོའི་གནས་སུ་ཕྱག་རྒྱས་གཞུག། ཕྱག་རྒྱ་དང་ནི་སྙིང་པོ་བརྗོད། ། དེ་ནས་ཡང་། སེམས་ཅན་དོན་ཕྱིར་གཙོ་བོའི་གཟུགས། ། རྒྱལ་བ་སྲས་དང་བཅས་པ་རྣམས། ། སྔོན་གྱི་ཐུགས་དམ་རྗེས་དགོངས་ཏེ། ། དགོས་པ་བསྒྲུབ་ཕྱིར་བརྟན་པར་བཞུགས། ། ཞེས་བརྗོད་ལ། ཕྱག་རྒྱ་བཅའ་ལ་སྙིང་པོ་བརྗོད། ། སེམས་ཅན་དང་ཕྱིར་སྐུ་སྤྲུལ་པ། ། རྒྱལ་སྲས་འཁོར་དང་བཅས་པ་རྣམས། ། རྒྱལ་བ་གྲངས་དང་གསུངས་པའོ། ། གསུངས་པའི་དོན་རྣམས་བཤད་དུ་གསོལ། ། ཞེས་བརྗོད་དོ། ། བྱམས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ནི། སྐུ་དང་ལས་དང་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་དང་ལྡན་པ་ནི་ཕྱག་རྒྱའོ། ། ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ནི་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་མེད་པའོ། །

OṂ VAJRA RAKṢA HAṂ. OṂ VAJRA YAKṢA HŪṂ. OṂ VAJRA SINDHA VAṂ. OṂ VAJRA LĀSYE HŪṂ. OṂ VAJRA MĀLE TRĀṂ. OṂ GĪTI HRĪḤ. OṂ VAJRA NIRTI ĀḤ. OṂ VAJRA DHŪPE HŪṂ. OṂ VAJRA PUṢPE TRĀṂ. OṂ VAJRA ĀLOKE HRĪḤ. OṂ VAJRA GANDHE ĀḤ. OṂ VAJRA AṄKUŚA JAḤ. OṂ VAJRA PĀŚA HŪṂ. OṂ VAJRA SPHOṬA VAṂ. OṂ VAJRA ĀVEŚA ĀḤ. OṂ VAJRA SARVA SAṂSKĀRA PARIŚODHAYA MAHĀYĀNA PARIVĀRE SVĀHĀ. These are the mantras. From Maitreya up to Samantabhadra, they should be performed with that awareness. Alternatively, they should be performed with the individual mantras arising from the Explanatory Tantra (vyākhyā-tantra). One recites these words from the Explanatory Tantra: "In the great Dharmakāya of equality, For the sake of sentient beings, the Sambhogakāya [appears]; Having proceeded as the Nirmāṇakāya through compassion, In order to fulfill the intentions of sentient beings, Enter into their respective abodes with the mudrās. Recite the mudrās and the heart-mantras (hṛdaya)." Then again: "For the sake of sentient beings, the forms of the Principal, The Victors and their Sons, Recalling your former vows, Remain steadfastly to accomplish the necessary purpose." Having said this, form the mudrās and recite the heart-mantras. "Those who have emanated bodies for the sake of sentient beings, The Sons of the Victors and their retinues, The Victors, as many as have been spoken of— Please explain the meaning of what has been spoken." Thus one says. The great mudrās of Maitreya and the others are those endowed with the body, action, and samaya mudrās. The action mudrā is that which lacks the samaya mudrā.

དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་ནི་རྡོ་རྗེ་དང་རིན་པོ་ཆེ་དང་པདྨ་དང་། རྡོ་རྗེ་རྩེ་ཉི་ཤུ་པའོ། ། ཡང་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཁུ་ཚུར་གཡས་པའི་མཐེབ་མཛུབ་ཀྱིས་ཕྱེ་བའོ། ། ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ནི་གོང་གི་རིག་པའོ། ། བརྗོད་པ་ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དང་། ། བསམ་པ་ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའོ། ། བསམ་པ་དང་བཅས་པ་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའོ། ། བསམ་པ་དང་བཅིང་བ་དང་གཟུང་བའི་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱའོ། ། ཀུན་ལ་སྦྱོར་ན་དངོས་གྲུབ་ཏུ་འགྱུར་རོ། ། ཕྱག་རྒྱ་བཞི་དང་བྲལ་བ་ནི། ། ལྡན་ན་དགོས་པ་ཐམས་ཅད་འགྲུབ། ། རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་དངོས་གྲུབ་མེད། ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉིད་ཀྱིས་གསུངས། ། དེ་བས་ན་འཇིག་རྟེན་པ་ལ་ཡང་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་དང་ལས་དང་རིམ་པས་སྦྱར་རོ། ། ཀུན་ཀྱང་ཕྱག་རྒྱ་བཞིས་རྒྱས་གདབ་པར་བྱའོ། ། སྐུ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་དེ་ནས་མཆོད་པ་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་དེ་དག་གི་མདུན་དུ་སྡོམ་པ་བླངས་ཏེ་དེ་ཡང་། ཇི་ལྟར་དུས་གསུམ་མགོན་པོ་རྣམས། ། ཞེས་པ་ནས། སེམས་ཅན་མྱ་ངན་ལས་འདས་དགོད། ། ཅེས་བྱ་བའི་བར་དུ་བརྗོད། དེ་ནས་རང་གི་ལྷའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ལྡན་པས་མཆོད་པ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཏེ། གཙོ་བོའི་སྔགས་དང་སརྦ་ཀ་རི་གང་ཡང་རུང་བ་གདགས་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ལྷ་སོ་སོའི་ལས་མུ་དྲ་ཕྱག་རྒྱ་དང་ལྡན་པས་སོ་སོའི་སྔགས་བཟླས་སོ། ། དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་སྔགས་མང་དུ་བཟླས་ཏེ་བསང་དག་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་མཆོད་པ་ཡང་དྲི་ཆུས་ཞབས་བསིལ་དབུལ། འོ་མ་དང་མངར་བསྲེས་པས་ཞལ་བསིལ། ཆུ་གཙང་མ་འབའ་ཞིག་གིས་འཐོར་འཐུང་བྱ།

The samaya-mudrā consists of the vajra, the jewel, the lotus, and the twenty-pointed vajra; or alternatively, it is the right fist of the Tathāgata opened by the thumb and index finger. The dharma-mudrā is the aforementioned knowledge. There is the dharma-mudrā of speech and the dharma-mudrā of thought. The karma-mudrā is that which is accompanied by thought. The samaya-mudrā is that which is accompanied by thought, binding, and grasping. If these are applied to all, they become siddhis. "Without the four mudrās, Even if one possesses them, all purposes are not accomplished; The yogin will have no siddhi. Thus Vajrasattva himself has spoken. Therefore, even for worldly beings, one should apply them in sequence to the body, speech, mind, and activity. All should be sealed with the four mudrās. After the mahāmudrā of the body, one should then perform the offerings. Furthermore, having taken the vows in their presence, one should recite from: 'Just as the protectors of the three times...' up to: 'I shall establish sentient beings in nirvāṇa.' Then, possessing the samādhi of one's own deity, one should consecrate the offerings and append the principal mantra and any appropriate sarvakāri. Then, possessing the mudrās of the individual deities' activities, one should recite their respective mantras. Then, having recited the mantra of Vajrasattva many times, one should perform the purification. Then, for the offerings, one should present the foot-washing water with scented water, the face-washing water with a mixture of milk and sweets, and the sprinkling water with pure water alone."

དེ་ནས་མེ་ཏོག་དཀར་པོ་གཡས་པའི་མཐེ་བོང་དང་མཛུབ་མོས་བླངས་ལ་གཞན་བརྐྱང་ལ་དབུལ། ཨོཾ་ནི་རི་ཏི་ཁཾ་སྭཱ་ཧཱ། ཞེས་པ་གོང་མའི་སྔགས་སོ། ། ཨོཾ་སརྦ་སཾ་ཤོ་དྷ་ནི་ཧཱུཾ། གསུམ་གྱི་སྔགས་སོ། ། དེ་ནས་མཆོད་ཡོན་གྱི་སྣོད་ནས། ཨོཾ་བཻ་རོ་ཙ་ན་ཨརྒྷཾ་པྲ་ཏཱིཙྪ་ཧོ། ། ཞེས་པས་དབུལ་ལོ། ། དེ་ནས་སྤོས་ལ་སོགས་པ་བཞི་ཞེས་བསྐྱེད་དེ། རྒྱལ་བ་སྲས་དང་བཅས་པ་ལ་སོ་སོའམ་སྤྱིར་དབུལ་ལོ། ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་དྷཱུ་པེ་པཱུ་ཛ་མེ་གྷ་ས་མུ་དྲ་སྥ་ར་ཎ་ས་མ་ཡེ་ཧཱུཾ། ཞེས་པ་དང་སྤོས་ཀྱིས་སོ། ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་པུཤྤེ་པཱུ་ཛ་མེ་གྷ་ས་མུ་དྲ་སྤ་ར་ཎ་ས་མ་ཡེ་ཧཱུཾ། ཞེས་བྱ་བ་དང་མེ་ཏོག་གིས་སོ། ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཨཱ་ལོ་ཀེ་པཱུ་ཛ་མེ་གྷ་ས་མུ་དྲ་སྥ་ར་ཎ་ས་མ་ཡེ་ཧཱུཾ། ཞེས་བྱ་བ་དང་མར་མེས་སོ། ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་གནྡྷེ་པཱུ་ཛ་མེ་གྷ་ས་མུ་དྲ་སྥ་ར་ཎ་ས་མ་ཡེ་ཧཱུཾ། ཞེས་བྱ་བ་དང་དྲིས་སོ། ། བདག་གི་སློབ་དཔོན་རྩ་བའི་རྒྱུད་ལྟར་བྱ་བར་གསུངས་སོ། ། ཨོཾ་ཨ་ཀཱ་རོ་མུ་ཁཾ་སརྦ་དྷརྨ་ཎཱཾ་ཨཱ་དྱ་ནུཏྤནྣ་ཏྭཱཏ། ཅེས་བྱ་བ་དང་བཤོས་ཀྱིས་སོ། ། དེ་ནས་མཚན་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་པས་བསྟོད་དོ། ། ཡང་ན་ལྷ་ཐམས་ཅད་ལ་བསྟོད་པ་སོ་སོས་བསྟོད་དོ། ། ནུས་ན་མཆོད་པ་བཅུ་དྲུག་པོས་མཆོད། དེ་ནས་ཕྱག་བཞི་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར་ཤར་ཕྱོགས་ནས་རྡོ་རྗེ་ཐལ་མོ་བརྐྱང་ལ་ལུས་ཐམས་ཅད་ཕབ་སྟེ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་པཱུ་ཛོ་པསྠ་ན་ཡ་ཨཱཏྨ་ནཾ་ནིརྱཱ་ཏ་ཡཱ་མི། སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་བཛྲ་སཏྭ་ཨ་དྷི་ཏིཥྛ་སྭ་སཱཾ། ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ཕྱག་བྱའོ། །

Then, take a white flower with the thumb and forefinger of the right hand, extend the other fingers, and offer it. "Oṃ niriti khaṃ svāhā" is the preceding mantra. "Oṃ sarva saṃśodhani hūṃ" is the mantra for the three. Then, from the vessel of the offering water: "Oṃ vairocana arghaṃ pratīccha hoḥ," with this, offer it. Then, having generated the four [offerings] beginning with incense, offer them individually or collectively to the Victors and their Sons. "Oṃ sarva tathāgata dhūpe pūja megha samudra spharaṇa samaye hūṃ" is for incense. "Oṃ sarva tathāgata puṣpe pūja megha samudra spharaṇa samaye hūṃ" is for flowers. "Oṃ sarva tathāgata āloke pūja megha samudra spharaṇa samaye hūṃ" is for the lamp. "Oṃ sarva tathāgata gandhe pūja megha samudra spharaṇa samaye hūṃ" is for fragrance. My master stated that one should act according to the Root Tantra. "Oṃ akāro mukhaṃ sarvadharmāṇām ādyanutpannatvāt" is for the food. Then, praise with the One Hundred and Eight Names. Alternatively, praise all the deities with their respective praises. If one is able, make the sixteen offerings. Then, perform the four prostrations. Thus, from the eastern direction, extend the vajra-palms and prostrate with the entire body: "Oṃ sarva tathāgata pūjopasthānāya ātmānaṃ niryātayāmi. Sarva tathāgata vajrasattva adhiṣṭhasva māṃ." With this, one should prostrate.

དེ་ནས་ལྷོ་ཕྱོགས་ནས་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་རྡོ་རྗེ་ཐལ་མོ་སྙིང་གར་སྦྱར་ཏེ་དཔྲལ་བ་ས་ལ་རེག་པར་བྱས་ལ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་པཱུ་ཛ་ཨ་བྷི་ཥེ་ཀ་ཡ་ཨཱཏྨ་ཎཾ་ནིརྱཱ་ཏ་ཡ་མི། སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་བཛྲ་རཏྣ་ཨེ་བྷི་ཥིཉྩ་མཱཾ། ཞེས་པས་ཕྱག་བྱའོ། ། དེ་ནས་ནུབ་ཕྱོགས་ནས་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་རྡོ་རྗེ་ཐལ་མོ་སྤྱི་བོར་བཞག་སྟེ་ཁ་ས་ལ་རེག་པ་དང་། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་པཱུ་ཛ་པྲ་བརྟ་ན་ཡ་ཨཱཏྨ་ནཱཾ་ནིརྱཱ་ཏ་ཡཱ་མི། སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་བཛྲ་དྷརྨ་པྲ་བརྟ་ཡཱ་མི། ཞེས་ཕྱག་བྱའོ། ། དེ་ནས་བྱང་ཕྱོགས་ནས་དེ་བཞིན་དུ་གནས་པ་ལས་རྡོ་རྗེ་ཐལ་མོ་སྤྱི་བོ་ནས་ཕབ་སྟེ་སྙིང་གར་སྦྱར་ལ་སྤྱི་བོ་ས་ལ་རེག་པར་བྱ་སྟེ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་པཱུ་ཛ་ཀརྨ་ཎེ་ཨཱཏྨ་ནཱཾ་ནིརྱཱ་ཏ་ཡཱ་མི། སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་བཛྲ་ཀརྨ་ཀུ་རུ་མཾ། ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ཕྱག་བྱའོ། ། དེ་ནས་གསང་བའི་མཆོད་པ་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་སྒེག་མོའི་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་བཅས་ལ། ཨོཾ་བཛྲ་ལཱ་སྱ་སཏྭ་སུ་སཾ་གྲ་ཧ། ཞེས་བརྗོད་པས། ལྷ་མོ་གཟུགས་མཛེས་མས་མཆོད་པར་བྱའོ། ། ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཕན་ཡོན་དྲན་པས་བ་སྤུ་ལྡང་བ་ལ་སོགས་པས་མཆོད། ཡང་མཱ་ལེའི་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་བཅས་ལ། ཨོཾ་བཛྲ་མཱ་ལེ་བཛྲ་རཏྣ་མ་མུཏྟ་རཾ། ཞེས་པས་ལྷ་མོ་ཕྲེང་བ་དབུ་དང་སྐུ་ལ་བཅིང་བར་བྱའོ། ། ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡོན་ཏན་མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བ་བདག་དང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་འབྱུང་བར་གྱུར་ཅིག། གཱི་ཏི་མའི་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་བཅས་ལ། ཨོཾ་བཛྲ་གཱི་ཏི་བཛྲ་དྷརྨ་ཀ་རོད་བྷ་བ། ཞེས་པས་ལྷ་མོ་ཉིད་ཀྱིས་པི་ཝང་བརྡུངས་པས་མཆོད་པར་བསམ་མོ། །

Then, from the south, join the vajra palms at the heart as previously described and touch the forehead to the ground. Recite: oṃ sarvatathāgatapūjābhiṣekāyātmānaṃ niryātayāmi | sarvatathāgatavajraratnābhiṣiñca māṃ. With this, perform the prostration. Then, from the west, place the vajra palms on the crown of the head and touch the mouth to the ground. Recite: oṃ sarvatathāgatapūjāpravartanāyātmānaṃ niryātayāmi | sarvatathāgatavajradharma pravartayāmi. With this, perform the prostration. Then, from the north, remaining in that same position, lower the vajra palms from the crown to the heart and touch the crown to the ground. Recite: oṃ sarvatathāgatapūjākarmaṇe ātmānaṃ niryātayāmi | sarvatathāgatavajrakarma kuru māṃ. With this, perform the prostration. Next, perform the secret offerings. First, form the mudrā of the goddess Lāsyā and recite: oṃ vajralāsyā sattvasaṃgraha. By saying this, one should offer with the goddess of beautiful form. Furthermore, offer by recollecting the benefits of bodhicitta, which causes the hairs of the body to stand on end and so forth. Then, form the mudrā of the goddess Mālā and recite: oṃ vajramālā vajraratnamuttaraṃ. With this, one should bind the goddess of the garland upon the head and body. Furthermore, think: "May the garland of flowers of the Tathāgatas' qualities arise for myself and all sentient beings." Then, form the mudrā of the goddess Gītī and recite: oṃ vajragītī vajradharmakaro bhava. With this, one should imagine the goddess herself offering by playing the lute.

ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་བཤད་པའི་ཆོས་བདག་དང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་འབྱུང་བར་གྱུར་ཅིག། ནིརྟིའི་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་བཅིངས་ལ། ཨོཾ་བཛྲ་ནིརྟི་བཛྲ་ཀརྨ་ཀ་རོད་བྷ་བ། ལྷ་མོ་ཉིད་ཀྱིས་གར་བསྒྱུར་བས་མཆོད་པར་བསམ་མོ། ། ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་ཐམས་ཅད་བདག་དང་སེམས་ཅན་ལ་འབྱུང་བར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་པས། མཆོད་པ་ཀུན་ཀྱང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་ང་རྒྱལ་བྱའོ། ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་བསྡུས་པས་ན། རྡོ་རྗེ་རིན་ཆེན་བླ་ན་མེད། ། རྡོ་རྗེ་ཆོས་ནི་གླུ་བླངས་པས། ། རྡོ་རྗེ་ལས་ནི་བྱེད་པར་འགྱུར། ། ཞེས་གསུངས་སོ། ། ནུས་ན་སྒྲུབ་པའི་མཆོད་པ་བྱའོ། ། ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དང་ལྡན་པར་བྱའོ། ། རྩ་བའི་རྒྱུད་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་རས་ཟུང་བརྒྱ་ལ་སོགས་པ་དང་བླ་རེ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་དང་བ་དན་དང་གདུགས་དང་རྒྱལ་མཚན་དང་མེ་ཏོག་གི་ཤིང་དང་དྲི་དང་བདུག་སྤོས་དང་ལྷ་བཤོས་དང་བཟའ་བ་དང་བཅའ་བ་དང་བཏུང་བ་དང་རོལ་མོའི་ཆ་བྱད་གར་མཁན་དང་། དར་དཔྱངས་དང་ཕྲེང་བ་དང་སེམས་ཅན་གླང་པོ་ཆེ་ལ་སོགས་པ་བརྒྱའམ་སྟོང་ངམ་ཁྲི་དབུལ་བར་བྱའོ། ། དེ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡི་གེ་ཨཾ་མཾ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་སྔགས་སམ་མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པ་རང་རང་སྔགས་ཀྱིས་དབུལ་ལོ། ། དངོས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་གྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། རྒྱལ་བ་སྲས་དང་བཅས་པས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་མཛོད་ཅིག་ཅེས་གསོལ་བ་གདབ་བོ། ། དེ་ནས་ཕྱི་རོལ་དུ་གཏོར་མ་སྦྱིན་པར་བྱ་སྟེ་དེ་ཡང་རྒྱུད་ལས། འབྲས་ཡོས་བཅས་ཤིང་ཏིལ་དང་བཅས། ། འབྲས་ཆན་མེ་ཏོག་ཆུ་དང་བཅས། ། སྲན་ཆན་བཙོས་ཤིང་མངར་དང་བཅས། ། སྣུམ་ཁུར་ལ་སོགས་བཟའ་བ་རྣམས། །

Furthermore, may the Dharma taught by the Tathāgatas arise for myself and all sentient beings. Binding the nṛtya-karmamudrā, one should think: Oṃ vajra nṛtya vajra karmakaro bhava. One should imagine making an offering by the goddess herself performing a dance. Then, with the thought, "May all the activities of all the Tathāgatas arise for myself and sentient beings," one should maintain the pride of Vajrasattva for all offerings. As it is said: "By the gathering of Vajrasattva, the unsurpassed Vajraratna, and by singing the Vajradharma song, the Vajrakarma will be accomplished." If one is able, one should perform the accomplishment offering. One should be endowed with the karmamudrā. This should be understood from the Root Tantra. Then, one should offer a hundred pairs of cotton cloths and so forth, various canopies, banners, parasols, victory standards, flowering trees, perfumes, incense, divine food, edibles, snacks, drinks, musical instruments, dancers, silk streamers, garlands, and a hundred, a thousand, or ten thousand sentient beings such as elephants. For all of these, one should offer with the syllables Aṃ and Maṃ, or with the mantra of Vajrasattva, or with the respective mantras of the flowers and so forth. In order to accomplish all siddhis, one should make this supplication: "May the Victors and their Sons act for the benefit of all sentient beings!" Then, one should give the outer bali offering. Regarding that, the Tantra says: "With parched rice and sesame seeds, with cooked rice, flowers, and water, with cooked peas and sweets, and with fried cakes and other foods..."

དེ་ཡང་གཏོར་མ་ལ། ཨོཾ་ཨ་ཀཱ་རོ་མུ་ཁཾ་སརྦ་དྷརྨཱ་ཎཱཾ་ཨཱདྱ་ནུཏྤནྣ་ཏྭཱཏ། ཅེས་པ་བཟླས་ལ་ཤར་ཕྱོགས་ནས་བརྩམས་ནས་གསུམ་གསུམ་དུ་བཏང་། དྲི་དང་སྤོས་དང་བདུག་པ་མཆོད་པ་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པར་སྦྱར་བར་བྱའོ། ། དེ་ཡང་དང་པོར་སྤྱན་དྲང་། དེ་ནས་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་བསྟན་ལ་མཆོད་ཡོན་དབུལ། དེ་ནས་དྲི་ལ་སོགས་པས་ལེགས་པར་མཆོད། དེ་ནས་གཏོར་མ་དབུལ་ལོ། ། དེ་ནས་གཤེགས་སུ་གསོལ་བར་བྱའོ། ། ཕྱག་རྒྱ་དང་སྔགས་བཤད་པའི་རྒྱུད་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། ། ཡང་ན་དཔུང་བཟང་གིས་ཞུས་པ་ལས་འབྱུང་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ། ལྷ་དང་ལྷ་མིན་གནོད་སྦྱིན་ལྟོ་འཕྱེ་གྲུལ། ། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་གཏོར་མ་སྦྱིན་ནོ། ། དེ་ནས་རང་གི་ལྷ་བཞིན་དུ་ང་རྒྱལ་བྱའོ་ཡི་གེ་བརྒྱ་པ་གདོན་ནོ། ། དེ་ནི་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་བོ། ། དེ་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཕྱག་བྱས་ལ། བདག་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་ཡི། ། རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་བཀའ་ཐུབ་ཆེས། ། སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་ཕན་པའི་ཕྱིར། ། སློབ་མ་རྣམས་ནི་གཞུག་པར་བགྱིའོ། ། དེ་ནས་སློབ་མ་དགེ་བསྙེན་ནམ་དགེ་སློང་ངམ། ཐེག་པ་འོག་མ་ལ་སྡོམ་པ་བླངས་ལ་དབང་བསྐུར་བའམ། རོ་ཉིད་དེ་ལྟ་བུས་འདི་སྐད་བརྗོད་དོ། ། དགའ་ཆེན་ཁྱོད་ནི་བདག་སྟོན་པས། ། སློབ་དཔོན་ཁྱོད་ནི་དགོངས་སུ་གསོལ། ། བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོའི་ཚུལ་བསྟན་པ། ། མགོན་པོ་ཆེན་པོ་བདག་འཚལ་ལོ། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱང་བདག་ལ་སྩོལ། ། དམ་ཚིག་དེ་ནི་བདག་ལ་སྩོལ། ། སྡོམ་པ་རྣམས་ཀྱང་བདག་ལ་སྩོལ། ། དེ་ནས་སློབ་མ་ལ་རྡོ་རྗེ་སྲུང་བ་དང་བཟླས་པའི་སྟོད་གཡོགས་དང་།

Regarding the torma: recite "Oṃ akāro mukhaṃ sarvadharmāṇām ādyanutpannatvāt" and offer three tormas each, beginning from the eastern direction. Incense, perfumes, and aromatic offerings should be applied from the beginning to the end. Furthermore, first invite [the deities]; then, display the samaya mudrā and present the water for the face. Next, make excellent offerings of incense and so forth, and then present the torma. Finally, request them to depart. The mudrās and mantras should be understood from the explanatory tantras. Alternatively, one may give the torma using the verses from the Subāhuparipṛcchā: "Gods, asuras, yakṣas, mahoragas, and kumbhāṇḍas..." and so forth. Then, one should maintain the divine pride as if one were one's own deity and recite the hundred-syllable mantra. This is the blessing of the bodhisattvas. Then, prostrate to all the tathāgatas and say: "I, who am called [name], the vajra master of great asceticism, for the sake of benefiting all sentient beings, shall initiate the disciples." Then, whether the disciples are lay practitioners, monks, or have taken vows of the lower vehicles, they should be empowered, or the corpse itself should speak these words: "You, the Great Joy, are my teacher; O Master, please attend to me. I seek the Great Protector who teaches the way of great awakening. Grant me the bodhicitta; grant me the samaya; grant me the vows as well." Then, for the disciples, the vajra protection and the upper garment for recitation—

རྡོ་རྗེ་གནོད་སྦྱིན་ལ་སོགས་པའི་རྡོ་རྗེ་ལྕགས་ཀྱུ་ལ་སོགས་པ་བཟླས་པའི་གདོང་གཡོགས་བཅིངས་ལ་ཕྱག་བཞི་བྱེད་དུ་གཞུག་གོ། ། དེ་ནས་སློབ་དཔོན་གྱིས་ཆོས་བཤད་གོ་བགོ་བ་སྡོམ་བཤགས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་སྐྱབས་བྱེད་གསོལ་བ་ཡང་བྱས་ལ་ཡང་འདི་སྐད་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། གཙོ་བོ་བདག་ལ་སྡོམ་པ་སྩོལ། ། ཐུབ་པའི་ཉི་མ་མ་ལུས་པ། ། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱང་བདག་ལ་དགོངས། ། བདག་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་ཡིས། ། སློབ་དཔོན་དཔང་དུ་གནས་པ་ལ། ། སངས་རྒྱས་རོལ་མོ་ལས་བྱུང་བའི། ། མི་ལྡོག་པ་ཡི་འཁོར་ལོ་འབྱོར། ། ཐར་པའི་རང་བཞིན་གྲོང་ཁྱེར་ཆེ། ། གསང་བ་ཆེན་པོར་འཇུག་པར་བགྱི། ། གསང་བ་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པར་ནི། ། སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་བདག་འཇུག་མཛོད། ། མི་ལྡོག་པ་ཡི་དབང་བསྐུར་བ། ། སྐལ་བ་ཆེན་པོ་བདག་ལ་སྩོལ། ། མཚན་རྣམས་ཀུན་གྱིས་རྒྱས་བཏབ་ཅིང་། ། དཔེ་བྱད་རྣམས་དང་ཡང་དག་ལྡན། ། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་ཡིད་འོང་བ། ། སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་བདག་ལ་སྩོལ། ། དབང་བསྐུར་ཆེན་པོ་རྨད་བྱུང་བ། ། སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་དོན་གྱི་ཕྱིར། ། བདག་ནི་རྟག་ཏུ་སློབ་དཔོན་འགྱུར། ། སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་བདག་ལ་སྩོལ། ། དེ་ནས་སློབ་དཔོན་གྱིས་རིགས་ཐམས་ཅད་ལ་གསོལ་བ་གདབ་པར་བྱ་སྟེ། ཆེ་གེ་མོ་ཞེས་འདི་ཉིད་ནི། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་ཡོངས་འཛིན་པ། ། དམ་ཚིག་མཆོག་ཏུ་གསང་བ་པ། ། འཁོར་ལོ་འདིར་ཡང་འཇུག་པར་འཚལ། ། དེ་ནས་ཡང་སློབ་དཔོན་གྱིས་འདི་སྐད་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། གསང་བ་ཆེན་པོ་རིགས་དག་པའི། ། གསང་བ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པར་ནི། ། བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་ཁྱོད་འདོད་དམ། ། དེས་ཀྱང་འཚལ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱ། །

Having bound the blindfold while reciting the mantras of Vajrayakṣa and the others, such as the Vajrāṅkuśa, one should have the candidate perform four prostrations. Then, the preceptor should explain the Dharma, don the armor, confess, rejoice, take refuge, and make the supplication, after which he should speak as follows: "O Lord, grant me the vows! O Suns of the Munis, all you Buddhas without exception, please attend to me! I, who am called [name], with the preceptor standing as witness, shall enter the great city of the nature of liberation, the Great Secret, which is the irreversible wheel arising from the play of the Buddhas. O Great Preceptor, please lead me into the summary of all secrets! Grant me, who am of great fortune, the irreversible empowerment! O Great Preceptor, grant me that which is sealed with all the major marks and perfectly endowed with the minor signs, which is pleasing to all the Buddhas! Grant me, O Great Preceptor, the wondrous great empowerment! For the sake of all sentient beings, I shall always become a preceptor; O Great Preceptor, grant it to me!" Then the preceptor should make a supplication to all the families: "This person, [name], who fully upholds the bodhicitta and the supreme secret samaya, desires to enter this wheel as well." Then the preceptor should speak again: "O Great Secret, pure family, do you, a great being, desire to fully uphold the secret?" To that, the candidate should reply: "I do."

ཡང་སློབ་དཔོན་གྱིས་འདི་སྐད་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ཏེ། ། དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་། ། འདི་ནི་སངས་རྒྱས་རིགས་དག་པའི། ། དམ་ཚིག་འདའ་བར་དཀའ་བའོ། ། རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་ཕྱག་རྒྱ་དག། བློ་ཆེན་ཁྱོད་ཀྱིས་གཟུང་བར་གྱིས། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་གང་དེ་རྡོ་རྗེ། ། ཤེས་རབ་དྲིལ་བུ་ཞེས་བཤད་དོ། ། སློབ་དཔོན་དག་ཀྱང་གཟུང་བར་བྱའོ། ། བླ་མ་སངས་རྒྱས་ཀུན་དང་མཉམ། ། འདི་ནི་རྡོ་རྗེ་རིགས་དག་པའི། ། སྡོམ་པ་དམ་ཚིག་ཡིན་པར་གསུངས། ། རིན་ཆེན་རིགས་མཆོག་ཆེན་པོ་ལ། ། ཉིན་དང་མཚན་མོ་ལན་གསུམ་དུ། ། ཟང་ཟིང་མི་འཇིགས་ཆོས་དང་བྱམས། ། སྦྱིན་པ་རྣམས་བཞི་རབ་ཏུ་སྦྱིན། ། ཕྱི་ནང་གསང་བ་ཐེག་པ་གསུམ། ། དམ་ཆོས་ཁྱོད་ནི་གཟུང་བར་བྱ། ། འདི་ནི་པདྨའི་རིགས་དག་པའི། ། དམ་ཚིག་སྡོམ་པ་ཡིན་པར་གསུངས། ། ལས་ཀྱི་རིགས་མཆོག་ཆེན་པོ་ལ། ། སྡོམ་པ་ཐམས་ཅད་ལྡན་པར་ནི། ། ཡང་དག་ཉིད་དུ་གཟུང་བར་བགྱི། ། མཆོད་པའི་ལས་ཀྱང་ཅི་ནུས་བགྱི། ། གཞན་ཡང་བཅུ་བཞི་འདི་དག་ནི། ། ཕས་ཕམ་པར་ནི་རབ་ཏུ་བཤད། ། སྤང་ཞིང་དོར་བར་མི་བྱ་སྟེ། ། རྩ་བའི་ལྟུང་བར་ཤེས་པར་བྱ། ། ཉིན་དང་མཚན་མོ་ལན་གསུམ་དུ། ། ཉིན་རེ་ཞིང་ནི་བཟླ་བར་བྱ། ། གང་ཚེ་ཉམས་ན་རྣལ་འབྱོར་པ། ། ཁ་ན་མ་ཐོ་སྦོམ་པོར་འགྱུར། ། ཁྱོད་ཀྱིས་སྲོག་ཆགས་གསད་མི་བྱ། ། མ་བྱིན་པར་ཡང་མི་བླང་ངོ་། ། འདོད་པ་ལོག་པར་མི་སྤྱོད་དོ། ། རྫུན་དུ་སྨྲ་བར་མི་བྱའོ། ། ཕུང་ཁྲོལ་ཀུན་གྱི་རྩ་བ་ཡི། ། ཆང་ནི་རྣམ་པར་སྤང་བར་བྱ། ། སེམས་ཅན་གདུལ་ཕྱིར་མ་གཏོགས་པར། །

Furthermore, the master should speak as follows: "Take refuge in the Buddha, the Dharma, and the Saṅgha—the Three Jewels. This is the samaya of the pure Buddha family, difficult to transgress. O you of great intelligence, you must hold the vajra, the bell, and the mudrās. That which is the bodhicitta is the vajra; insight is explained as the bell. You must also hold the master; the guru is equal to all the Buddhas. This is taught to be the vow and samaya of the pure Vajra family. In the great, supreme Jewel family, three times each day and night, you must thoroughly bestow the four types of generosity: material wealth, fearlessness, the Dharma, and loving-kindness. You must uphold the sublime Dharma of the outer, inner, and secret three vehicles. This is taught to be the vow and samaya of the pure Lotus family. In the great, supreme Action family, you must correctly uphold all the vows in their entirety. You should also perform acts of offering to the best of your ability. Furthermore, these fourteen are explained as the defeats (pārājikas); they must not be abandoned or discarded, but should be known as root downfalls. Three times each day and night, you should recite them every single day. If a yogi should violate them, it becomes a gross transgression. You must not kill living beings, nor should you take what is not given. You must not engage in sexual misconduct, nor should you speak lies. You must completely abandon alcohol, the root of all ruin. Except for the sake of taming sentient beings..."

བྱ་བ་མ་ཡིན་ཐམས་ཅད་སྤང་། ། དམ་པ་ཉེ་བར་བསྟེན་བྱ་ཞིང་། ། རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་བསྙེན་བཀུར་བྱ། ། ལུས་ཀྱི་ལས་ནི་རྣམ་གསུམ་དང་། ། ངག་གི་རྣམ་པ་བཞི་རྣམས་དང་། ། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པ་གསུམ་རྣམས་ནི། ། ཅི་ནུས་པར་ནི་རྗེས་སུ་སྦྱང་། ། ཐེག་པ་དམན་ལ་འདོད་མི་བྱ། ། སེམས་ཅན་དོན་ལ་རྒྱབ་ཕྱོགས་མིན། ། འཁོར་བ་དག་ཀྱང་ཡོངས་མི་སྤང་། ། རྟག་ཏུ་མྱ་ངན་འདའ་མི་ཆགས། ། ལྷ་དང་ལྷ་མིན་གསང་བ་པ། ། ཁྱོད་ཀྱིས་བརྙས་པར་མི་བྱ་ཞིང་། ། ཕྱག་རྒྱ་མཚོན་ཆ་བཞོན་པ་དང་། ། མཚན་མ་འགོང་བར་མི་བྱའོ། ། འདི་དག་དམ་ཚིག་ཡིན་པར་བཤད། ། ཁྱོད་ཀྱིས་རྟག་ཏུ་བསྲུང་བར་བྱ། ། དེས་ཀྱང་འདི་སྐད་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། སློབ་དཔོན་འདིར་ནི་གནས་པ་ལ། ། གཙོ་བོས་ཇི་སྐད་བཀའ་སྩལ་པ། ། དེ་ལྟར་བདག་ནི་བགྱིད་པར་འཚལ། ། ཇི་ལྟར་དུས་གསུམ་མགོན་པོ་རྣམས། ། ཞེས་བྱ་བ་ནས། སེམས་ཅན་མྱ་ངན་འདས་ལ་དགོད། ། ཅེས་པའི་བར་དུ་བརྗོད། གང་སྡོམ་པ་འཛིན་པར་མི་བྱེད་པ་དེ་ལ་ནི། དེང་ཁྱོད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པར་བརྗོད་པར་མི་བྱའོ། ། དབང་མི་བསྐུར་གནང་བ་མི་སྦྱིན་འཇུག་པ་ཙམ་བྱའོ། ། དེ་ནས་ཨོཾ་སརྦ་ཡོ་ག་ཙིཏྟ་ཨུཏྤཱ་ད་ཡཱ་མི། ཞེས་པ་འདིས་རྡོ་རྗེ་སྙིང་གར་བཞག་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་བླ་མེད་པ། ། དམ་པ་བདག་གིས་བསྐྱེད་ནས་སུ། ། དེ་ཡི་སྙིང་གར་སྙིང་པོས་ནི། ། རྡོ་རྗེ་རབ་ཏུ་གཞག་པར་བྱ། ། སུ་ར་ཏ་ས་མ་ཡ་སྟྭཾ་ཧོ་བཛྲ་སིདྡྷ་ཡ་ཐཱ་སུ་ཁཾ། དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ལ་དྲི་དང་མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པས་མཆོད་དོ། །

Abandon all that is improper to do; rely closely upon the sublime; and honor the yogis. As much as you are able, train in accordance with the three types of physical actions, the four types of verbal actions, and the three types of mental actions. Do not desire the Lesser Vehicle; do not turn your back on the welfare of sentient beings; do not completely abandon saṃsāra; and do not be attached to nirvāṇa. You must not treat with contempt the gods, asuras, or guhyakas, nor should you step over their mudrās, weapons, mounts, or emblems. These are explained to be the samayas; you must guard them at all times. Then, he should say this: "While I abide here as a master, I shall act exactly as the Lord has commanded." From "Just as the Protectors of the three times..." up to "...establish sentient beings in nirvāṇa," he should recite. For one who does not take the vows, one should not say "Today you..." and so forth; one should only perform the entry without conferring the empowerment or granting permission. Then, with "Oṃ sarvayogacittam utpādayāmi," place the vajra at the heart. "Having generated the supreme, unsurpassed bodhicitta, I shall firmly place the vajra at the heart with the essence mantra." Su ra ta sa ma ya stvaṃ ho vajra siddhya thā su khaṃ. Then, having blessed [the disciple] as Vajrasattva, make offerings with perfume, flowers, and so forth.

མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བ་གདགས་གདོང་དྲིས་བྱུགས་ལ་ཡོན་གྱི་མཆོག་བླང་ངོ་། ། དེ་ནས་ཕྱི་ན་གནས་པའི་བུམ་པའི་ཆུས་དབང་བསྐུར་ལ་ས་མ་ཡ་སྟྭཾ། ཞེས་བྱ་བ་འདིས་རྡོ་རྗེ་སེམས་མའི་ཕྱག་རྒྱ་འཆིང་དུ་བཅུག་ལ། གུང་མོ་གཉིས་མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བ་ཐོགས་ལ་ས་མ་ཡ་ཧཱུཾ། ཞེས་པས་གཞུག་པར་བྱ་ཞིང་རྡོ་རྗེ་ལྕགས་ཀྱུ་ལ་སོགས་པས་རང་གི་སྒོ་ནས་བཛྲ་ཨངྐུ་ཤ་ཛཿ། བཛྲ་པཱ་ཤ་ཧཱུཾ། བཛྲ་སྥོ་ཊ་བཾ། བཛྲ་ཨཱ་བེ་ཤ་ཨཿ། ཞེས་བྱ་བས་དགུག་པ་དང་། གཞུག་པ་དང་། བཅིང་བ་དང་། དབང་དུ་བྱའོ། ། དེ་ནས་ཤར་སྒོར་དེ་བཞིན་དུ་བཅུག་ལ་འདི་སྐད་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། དེང་ཁྱོད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རིགས་སུ་ཞུགས་ཀྱིས། ངས་ཁྱོད་ལ་ཡེ་ཤེས་གང་གིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་གྲུབ་པ་ཡང་ཐོབ་ལ་དངོས་གྲུབ་གཞན་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་ཏེ། དེ་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་བསྐྱེད་པར་བྱས་ལ་ཁྱོད་ཀྱིས་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་མ་མཐོང་བ་ལ་སྨྲ་བར་མ་བྱེད་ཅིག་ཁྱོད་དམ་ཚིག་ཉམས་པར་གྱུར་ཏ་རེ། དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་བདག་ཉིད་ཀྱིས་རྡོ་རྗེ་སེམས་མའི་ཕྱག་རྒྱ་ཁ་ཐུར་དུ་བསྟན་པ་དང་གྱེན་དུ་བསྟན་པ་བཅིངས་ལ། རྡོ་རྗེ་སློབ་མའི་སྤྱི་བོར་བཞག་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། འདི་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་རྡོ་རྗེའི་དམ་ཚིག་ཡིན་གྱིས་གལ་ཏེ་འགའ་ཞིག་ལ་སྨྲས་ན་ཀླད་པ་འགས་པར་འགྱུར་རོ། ། དེ་ནས་ཕྱག་རྒྱ་དེ་ཉིད་དང་མནའི་སྙིང་པོ་འདི་ལན་ཅིག་བཟླས་ཏེ་སློབ་མ་དེར་འཐུང་དུ་བཅུག་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དེང་ཁྱོད་ཀྱི། ། སྙིང་ལ་ཡང་དག་ཞུགས་པར་མཛད། ། གལ་ཏེ་ཚུལ་འདི་སྨྲས་ན་ནི། །

Having donned a garland of flowers and anointed the face, one should accept the supreme offering. Then, having conferred the empowerment with the water from the vase situated outside, one should have [the disciple] bind the mudrā of Vajrasattvī with the words: samayas tvam. Holding the two middle fingers with the flower garland, one should cause [the disciple] to enter with the words: samaya hūṃ. Then, by means of the Vajrāṅkuśa and so forth, one should summon, cause to enter, bind, and subjugate from one's own door with: vajrāṅkuśa jaḥ, vajrapāśa hūṃ, vajrasphoṭa vaṃ, and vajrāveśa aḥ. Then, having likewise caused [the disciple] to enter through the eastern gate, one should speak as follows: "Today you have entered the family of all the Tathāgatas. I shall generate in you that wisdom by which you will attain even the accomplishment of all the Tathāgatas, let alone other siddhis. Do not speak of this to those who have not seen the great maṇḍala, lest your samaya be impaired." Then, the Vajrācārya himself, having bound the mudrā of Vajrasattvī pointing downward and upward, should place it upon the crown of the disciple's head and speak as follows: "This is your vajra samaya; if you speak of it to anyone, your head will split apart." Then, having recited this oath-essence once with that very mudrā, one should have the disciple drink it and speak as follows: "Today Vajrasattva has truly entered your heart. If you speak of this method..."

དེ་མ་ཐག་ཏུ་བཀས་ནས་གཤེགས། ། བཛྲོད་ད་ཀ་ཋ་ཞེས་བྱའོ། ། དེང་ནས་བརྩམས་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱི་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ང་ཡིན་གྱིས། ངས་འདི་བྱོས་ཤིག་ཅེས་བསྒོ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་བྱ་དགོས་སོ། ། ཁྱོད་ང་ལ་བརྙས་པར་མ་བྱེད་ཅིག། མི་བདེ་བ་མ་སྤངས་པར་ཁྱོད་དུས་བྱས་ནས་དམྱལ་བར་ལྟུང་བར་གྱུར་ཏ་རེ། དེ་ནས་ཡི་གེ་ཨ་ཞེས་བྱ་བས་བདག་ཉིད་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་སྐུ་མདོག་དཀར་པོར་བསམ་པར་བྱའོ། ། དེའི་རྗེས་ལ་རང་གི་སྙིང་གར་ཡི་གེ་ཨ་ལས་རྡོ་རྗེ་འོད་ཟེར་གྱི་ཕྲེང་བ་དང་ལྡན་པ་བསམ་པར་བྱའོ། ། ཡི་གེ་ཧཱུཾ་གིས་སློབ་མ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་རྡུལ་དང་བྲལ་ཞིང་ཤིན་ཏུ་དང་བར་བསམས་ལ། ཧཱུཾ་ཏྲཾ་ཧྲི་ཀཾ། ལས་རྡོ་རྗེ་དང་རིན་པོ་ཆེ་དང་པདྨ་དང་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེ་སྙིང་ག་དང་དཔྲལ་བ་དང་ལྕེ་དང་སྤྱི་བོར་བསམ་མོ། ། དེ་ནས་སྒོ་དབྱེ་བའི་ཕྱག་རྒྱས་རང་དང་སློབ་མའི་སྙིང་ག་དབྱེ་བར་བྱའོ། ། དེ་ནས་རང་གི་སྙིང་གར་གནས་པའི་རྡོ་རྗེ་ཨ་ཞེས་བྱ་བས་ཕྱུང་ལ། སློབ་མའི་སྙིང་གའི་རྡོ་རྗེའི་དབུས་སུ་བཅུག་སྟེ་ལུས་ཐམས་ཅད་གང་བར་བསམས་ལ། འདི་སྐད་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་རློབས་ལ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་བདག་ལ་འབབ་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྨྲར་གཞུག་གོ། ། དེ་ནས་སློབ་དཔོན་གྱིས་མྱུར་དུ་རྡོ་རྗེ་སེམས་མའི་ཕྱག་རྒྱ་བཅིངས་ལ་དེའི་སྙིང་གར་བཞག་སྟེ་འདི་སྐད་བརྗོད་དུ་གཞུག་གོ། ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཡིན་པར་གྲགས། ། རྡོ་རྗེ་ཡེ་ཤེས་བླ་ན་མེད། ། དེ་རིང་ཉིད་དུ་འབབ་པར་ཤོག། བཛྲ་ཨཱ་བེ་ཤ་ཨཿ། ཞེས་པ་ལན་བཅུ་ནས་བརྒྱའི་བར་དུ་བཟླས་ན་འབབ་པར་འགྱུར་རོ། །

Immediately after that, having split [the door], he departs. This is called "Vajrodakatha." From this day forward, I am your Vajrapāṇi; whatever I command you to do, you must do it. Do not treat me with contempt! Otherwise, without having abandoned your misdeeds, you will pass away and fall into hell. Then, by means of the syllable A, one should visualize oneself as Vajrasattva, white in color. Following that, at one's own heart, one should visualize a vajra with garlands of light rays arising from the syllable A. With the syllable HŪṂ, one should visualize the disciple as Vajrasattva, free from dust and extremely pure. Then, from the syllables HŪṂ, TRAṂ, HRĪḤ, and KAṂ, one should visualize a vajra, a jewel, a lotus, and a crossed vajra at the heart, the forehead, the tongue, and the crown of the head. Then, with the mudrā for opening the door, one should open the hearts of oneself and the disciple. Then, having extracted the vajra residing at one's own heart with the syllable A, one should insert it into the center of the vajra at the disciple's heart and visualize the entire body being filled. One should then say: "May all the Tathāgatas grant their blessings, and may Vajrasattva descend into me!" Thus one should cause [the disciple] to speak. Then, the preceptor should quickly form the mudrā of Vajrasattvī, place it at the disciple's heart, and cause them to recite: "Renowned as Vajrasattva, the unsurpassed vajra wisdom, may it descend this very day! VAJRA ĀVEŚA AḤ." If one recites this ten to a hundred times, the descent will occur.

གལ་ཏེ་མ་བབ་ན་ཡང་ཁྲོ་བོའི་ཁུ་ཚུར་བཅིངས་ལ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་ཕྱག་རྒྱ་དྲལ་བར་བྱ་ཞིང་། བཛྲ་སཏྭ་ཨ་ཨ། ཞེས་བྱ་བ་འདི་བརྗོད་ལ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་འོད་ཟེར་དམར་པོ་འབབ་པས་ཀུན་དུ་ཁྱབ་པར་ཀུན་དུ་གང་བར་བསམས་ལ། ལན་བརྒྱའི་བར་དུ་བཟླ་བར་བྱའོ། ། མ་བབ་ན་མི་བསྐུར་མི་གནང་ལ། གསོན་པོ་ལ་ནི་སྦྱིན་སྲེག་བྱ་བ་དང་། གར་དང་ཉེ་བའི་གར་དང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། ཀྱེ་རྡོ་རྗེ་རིན་ཆེན་ཞེས་བྱའོ། ། ཀྱེ་རྡོ་རྗེ་ལས་རྡོ་རྗེ་ཆོས་ལན་དང་ཉེ་བའི་ལན་ནོ། ། ཕྱག་རྒྱ་འཆིང་དུ་གཞུག་གོ། ། དེ་ཡང་དང་པོར་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་འཆིང་དུ་གཞུག་གོ། ། ཡང་ནིརྱ་བཛྲ། ཞེས་པས་གར་བསྒྱུར་རོ། ། དེ་ནས་གར་དང་ཉེ་བའི་གར་ལ་སོགས་པ་སློབ་དཔོན་གྱིས་རྡོ་རྗེ་ཁུ་ཚུར་ནས་རྡོ་རྗེ་ཆོས་ཀྱི་བར་དུ་བྱ། སློབ་མས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ནས་རྡོ་རྗེ་བཞད་པའི་བར་དུ་བྱའོ། ། དེ་ལྟ་བུས་རྒྱལ་བ་སྲས་དང་བཅས་པ་མཛད་པར་འགྱུར་རོ། ། དེ་ནས་འབབ་པའི་ལྕེ་ལ་རྡོ་རྗེ་བསམས་ལ་ཧཱུཾ་ཏིཥྛ་བཛྲ། ཞེས་བརྗོད་པས་ཐམས་ཅད་སྨྲ་བར་འགྱུར་རོ། ། དེ་ནས་པྲ་ཏཱིཙྪ་བཛྲ་ཧོ། ། ཞེས་པས་ཕྲེང་བ་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་དོར་བར་བྱའོ། ། བབས་པའི་ལྷ་དེ་འདི་ལ་གྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། ། དེ་ནས་ཨོཾ་པྲ་ཏི་གྲྀཧྞ་སྟྭཾ་ཨི་མཾ་སཏྭ་མ་ཧཱ་བ་ལ། ཞེས་པ་དེས་ཕྲེང་བ་དེ་མགོ་ལ་བཅིང་བར་བྱའོ། ། དེ་ནས་གདོང་གཡོགས་བསལ་ཏེ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དེང་ཁྱོད་ཀྱི། ། མིག་དབྱེ་བར་ནི་བརྩོན་པར་མཛད། ། མིག་ནི་ཐམས་ཅད་རབ་འབྱེད་ལ། ། རྡོ་རྗེའི་མིག་ནི་བླ་མེད་པའོ། ། ཧེ་བཛྲ་པཱ་ཤྱ།

If [the descent] does not occur, one should bind the wrathful fist, tear the mudrā of Vajrasattva, and recite "Vajrasattva a a." One should then visualize Vajrasattva pervading and completely filling [the disciple] with descending red light rays, and recite [the mantra] up to one hundred times. If [the descent] does not occur, [the empowerment] is not conferred nor granted. For the living, one should perform the fire offering, the dance and the near-dance, and [recite] "Vajrasattva" and "Hevajra Ratna." [Recite] "Hevajra Karma" and the response and near-response. One should have [the disciple] bind the mudrās. First, one should have them bind the samaya mudrā of Vajrasattva. Then, with "Niryavajra," one performs the dance. Thereafter, the master should perform the dance, the near-dance, and so forth, from the Vajra Fist up to Vajradharma. The disciple should perform [the mudrās] from Vajrasattva up to Vajrahāsa. By such means, the Victors and their Sons will act. Then, visualizing a vajra on the tongue of the one who has descended, by reciting "Hūṃ tiṣṭha vajra," they will all speak. Then, with "Pratīccha vajra hoḥ," one should cast the garland into the maṇḍala. The deity who descended will be accomplished for this [disciple]. Then, with "Oṃ pratigṛhṇa tvaṃ imaṃ sattva mahābala," one should bind that garland on the head. Then, removing the blindfold: "Vajrasattva, today you shall strive to open your eyes. Opening all eyes, the Vajra Eye is unsurpassed. He vajra paśya."

ཞེས་བྱ་བ་འདིས་གདོང་གཡོགས་དགྲོལ་བར་བྱའོ། ། དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་ལྕགས་ཀྱུ་ནས་བརྩམས་ཏེ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་ཐུག་གི་བར་དུ་དཀྱིལ་འཁོར་བསྟན་པར་བྱའོ། ། ཏིཥྛ་བཛྲ། ཞེས་དབབ་པའི་ཕྱག་རྒྱས་སློབ་མའི་སྙིང་གར་དགྲོལ་ལོ། ། དེ་ནས་ཤར་ཕྱོགས་ཀྱི་སྒོ་ལ་མངོན་པར་ཕྱོགས་པར་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་བྲིས་ལ། རང་གི་ཕྱག་རྒྱས་སློབ་མ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལ་སོགས་པའི་གཟུགས་སུ་བསམས་ལ་རང་གི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོས་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་བཞག་སྟེ། མཆོད་ཡོན་བསྟབས་ཏེ་དྲི་དང་མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པས་མཆོད་དེ་གདུགས་དང་རྒྱལ་མཚན་དང་བ་དན་ལ་སོགས་པ་དང་དུང་དང་རོལ་མོ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་དོ། ། དེ་ནས་བཀྲ་ཤིས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ལ་སོགས་པས་མངོན་པར་དགའ་བར་བྱ་ཞིང་དང་པོར་རེ་ཞིག་ཆུའི་དབང་བསྐུར་རོ། ། དེ་ནས་ཕྲེང་བ་ལ་སོགས་པ་བཅུ་དང་། རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་དང་རིན་པོ་ཆེ་བདུན་དང་རྒྱུད་ལས་འབྱུང་བ་ལྟར་རིམ་པས་བསྐུར་རོ། ། དེ་ཡང་རྗེ་བཙུན་གྱི་རིམ་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། ། བདག་གིས་དེ་ལྟར་ལྟོས་པས་མ་བྲིས་སོ། ། དབང་བསྐུར་བའི་རྗེས་ལ་སྤོས་ལ་སོགས་པས་མཆོད། སྒེག་མོ་ལ་སོགས་པ་བརྒྱད་ཀྱིས་མཆོད་ལ་དབང་གཞན་བསྐུར་བར་བྱའོ། ། དེ་ནས་སློབ་དཔོན་གྱིས་ཀྱང་ཡི་གེ་བརྒྱ་པ་བཏོན་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་བཞིན་དུ་གསལ་ལ། ཤིང་ལ་སྔགས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་མང་དུ་བཟླས་ལ་རོ་རིག་པའི་མེ་ཏོག་ཏུ་བསམས་ལ་དོར་བའམ་ཡང་ན་སྔ་མ་བཞིན་དུ་གདན་དང་བཅས་པ་རྒྱན་ཀྱང་རང་གི་ལྷ་བཞིན་དུ་བསམས་ལ་མཆོད་པའམ་ཡང་ན་གང་དུ་ཡང་མི་བསམ་པར་བྱའོ། །

With these words, the blindfold should be removed. Then, the maṇḍala should be shown, beginning from Vajrāṅkuśa and ending with Vairocana. Reciting "Tiṣṭha vajra," the descent mudrā should be released at the disciple’s heart. Then, having drawn a moon maṇḍala facing the eastern door, one should visualize the disciple in the form of Vajrasattva or another deity using one’s own mudrā. Placing [the disciple] upon the moon maṇḍala with the mahāmudrā, one should present the arghya water and make offerings of fragrance, flowers, and so forth, as well as offerings of parasols, victory banners, flags, and the sounds of conchs and musical instruments. Then, one should gladden [the disciple] with verses of auspiciousness and so on, and first of all, the water empowerment should be conferred. Following that, the ten [empowerments] beginning with the garland, the vajra and bell, the seven precious jewels, and so forth, should be conferred in sequence as they appear in the tantra. Furthermore, this should be understood as the very sequence of the Venerable One. I have not written it out here as I have relied upon that [source]. After the empowerment is conferred, one should make offerings of incense and so on, and having made offerings with the eight goddesses such as Lāsyā and the rest, the other empowerments should be conferred. Then, the preceptor should also recite the hundred-syllable mantra and clarify the samādhi in that same way. Having recited the king of mantras many times over a piece of wood, one should visualize it as a flower of the knowledge of taste and cast it, or else, as before, one should visualize the seat and ornaments as one’s own deity and make offerings, or else one should not visualize anything at all.

དེ་ནས་ནུབ་ཕྱོགས་སུ་ཀུ་ཤའི་གདན་ལ་གནས་ཏེ་ཁ་ཤར་དུ་བལྟས་ཏེ་སྦྱིན་སྲེག་བྱའོ། ། རྫས་མར་ཁུ་དང་མངར་གསུམ་དང་ཡམ་ཤིང་ལོ་མ་ཅན་དང་དྲི་ཞིམ་པ་ལས་བྱས་པ་སོར་བརྒྱད་དམ། སོར་བཞི་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞིའི་བར་དང་། འབྲས་ཐུག་དང་། མངར་བ་དང་། འོ་མར་སྦྱར་བ་དང་། འབྲས་ཆན་དང་། འབྲས་ཡོས་དང་། ས་ཏུ་པ་དང་། འབྲུ་སྣ་ལྔ་དང་། ཏིལ་དཀར་པོ་དང་། སྤོས་དང་མེ་ཏོག་དང་། མར་མེ་དང་དྲི་དང་བཤོས་ཀུན་གཡས་སུ་གཞག་གོ། ། ཞབས་བསིལ་དང་མཆོད་ཡོན་གཡོན་དུ་གཞག་གོ། ། བུད་ཤིང་སྐམ་པོ་གུར་ཀུམ་གྱིས་བསྒོས་པ་ཡང་གཞག་གོ། ། ཡུངས་ཀར་ཡང་བསག་གོ། ། དེ་ཡང་རྒྱུད་ལས། ག་པུར་གུར་ཀུམ་ལ་སོགས་པ། ། མར་དང་འོ་མ་ཏིལ་བསྒོས་ལ། ། ཏིལ་དང་ཡུངས་ཀར་འབྲས་རྣམས་དང་། ། དྲི་ཡི་ཆུས་ནི་ལེགས་བཀང་སྟེ། ། འབྲས་ཆན་སྤོས་དང་ས་ཏུ་བ། ། སྦྲང་རྩི་ཤ་ཀར་མངར་ལྡན་པ། ། ཞེས་འབྱུང་སྟེ་དེ་ནས་དགང་གཟར་དང་བླུགས་གཟར་དང་ཕུར་བུ་དང་ཐོ་བ་དང་གཏོར་མ་རྣམས་བཤད་པའི་རྒྱུད་བཞིན་དུ་བྱའོ། ། དེར་མདོར་བསྟན་པ། དགང་བླུགས་ཐོ་བ་ཕུར་པ་རྣམས། ། ཞི་བ་ཤིན་ཏུ་རྩེ་མོ་དཀར། ། དབྱིབས་ཟླུམ་དྲི་ཡིས་བསྒོས་པར་བྱ། ། དྲི་ཞིམ་གཞོན་དང་ས་དཀར་ལས། ། སྐྱེས་པ་རབ་ཏུ་བསྔགས་པ་ཡིན། ། ཞེས་གསུངས་སོ། ། རང་རྣལ་འབྱོར་པ་དང་ལྡན་པས་ཡོ་བྱད་ལ་ལས་ཐམས་ཅད་པ་དང་ངན་སོང་སྦྱོང་བའི་སྔགས་ཀྱིས་བཏབ་བོ། ། དེ་ཡང་རྒྱུད་ལས། བརྒྱ་ཕྲག་དུ་མར་ཡོངས་བཟླས་པ། ། ཡམ་ཤིང་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་ཏེ། ། ཞེས་གསུངས་སོ། ། དེ་ནས་ཀུ་ཤ་ལ་བཀྲ་ཤིས་ཀྱི་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་དུ་འདུག་ལ།

Then, staying on a seat of kuśa grass in the western direction and facing east, one should perform the fire offering (homa). The substances are clarified butter, the three sweets, and fuel sticks made of fragrant leaves, eight, four, or up to twenty-four finger-widths in length. One should place to the right: rice porridge, sweets, milk-based preparations, cooked rice, parched rice, satava, the five types of grain, white sesame, incense, flowers, lamps, perfumes, and all the food offerings. The water for the feet and the water for the offering (arghya) should be placed to the left. Dry firewood smeared with saffron should also be set out, and white mustard seeds should be collected. Regarding this, the Tantra states: "Camphor, saffron, and so forth, Smeared with butter, milk, and sesame; Sesame, white mustard, and grains, Well-filled with scented water; Cooked rice, incense, and satava, Honey, sugar, and the three sweets." Thus it is said. Then, the large and small ladles, the ritual dagger (kīla), the mallet, and the offering cakes (bali) should be prepared according to the explanatory tantra. As it is briefly taught there: "The large and small ladles, the mallet, and the daggers, For pacification, should have very white tips; Their shape should be round and they should be smeared with fragrance. Born from fragrant young [wood] and white earth, These are highly praised." Thus it is said. The practitioner, possessing the yoga, should empower the ritual implements with the mantras of the All-Accomplishing Action and the Purification of the Lower Realms. Regarding this, the Tantra states: "Recited many hundreds of times, The same applies to the fuel sticks." Thus it is said. Then, one should sit on the kuśa grass in the auspicious cross-legged posture.

རྡོ་རྗེ་ཆོས་ཀྱི་བཟླས་བརྗོད་བྱས་པའི་ཆུས་ཐབ་ཀྱི་ཉེ་འཁོར་དང་། ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་བསངས་ནས་རང་གི་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་གསལ་བར་བྱ་སྟེ་རྒྱུན་ཆགས་པའི་མེའམ། དཀའ་ཐུབ་དགའ་བའི་ཁྱིམ་ནས་བླང་བའི་མེའམ། རྡོ་རྗེ་ཆོས་ཀྱི་བཟླས་བརྗོད་བྱས་པའི་ཆུས་མེ་བསངས་ཏེ། བུད་ཤིང་ལ་མེ་སྦར་ལ་ལས་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་སྙིང་པོ་བརྗོད་ཅིང་། རླུང་གཡབ་ཀྱིས་མེ་སྦར་རོ། ། དེ་ནས་རང་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གསལ་བའི་སྙིང་གར་ཧཱུཾ་བསམས་པ་ལས་ཧཱུཾ་ངམ་རཾ་ལས་མེ་ལྷ་བསྐྱེད་དེ་རྡོ་རྗེ་མེའི་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་རྡོ་རྗེ་བཅིང་བ་བསྡམས་པར་བྱས་པའོ། ། དམ་ཚིག་གི་སྔགས་ཧཱུཾ་ཨོཾ་བཛྲ་ཨ་ན་ལ་མ་ཧཱ་བྷཱུ་ཏ་ཛྭ་ལ་བྷསྨི་ཀུ་རུ་སརྦ་དུཥྚཱ་ན་ཧཱུཾ་ཕཊ་ཕཊ་ཧཱུཾ། ཞེས་བརྗོད་པས་རྡོ་རྗེ་མེ་ལྷའི་གཟུགས་སུ་གྱུར་ཏེ་མིད་པ་རིང་བ་ལ་གཟི་མདངས་ཆེན་པོ་གཡས་བགྲང་ཕྲེང་། གཡོན་རིལ་བ་སྤྱི་བླུགས་ཐོགས་པ་ཐོར་ཚུགས་སེར་པོ་ཅན་ལུས་པོ་མདོག་དཀར་ཞིང་ཟླུམ་པོ། མེ་ལྕེ་སྟོང་གི་དཀྲིགས་ཤིང་འོད་འབར་བར་བསམས་ནས། ལྕགས་ཀྱུ་ལ་སོགས་པའི་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དང་ལྡན་པས་སྔགས་བརྗོད་དོ། ། ཨོཾ་བཛྲ་ཨགྣེ་ཨངྐུ་ཤ་ཛཿ། པཱ་ཤ་ཧཱུཾ། སྥོ་ཊ་བཾ། གྷཎྚེ་ཧོཿ། དགུག་པ་དང་གཞུག་ཅིང་དབང་དུ་བྱའོ། ། དེ་ནས་མཆོད་ཡོན་ལ་སོགས་པ་སྔགས་ཀྱིས་བྱིན་ལ་ཞི་བའི་མཐུན་པའི་དགང་གཟར་གྱིས་མར་གྱི་དགང་བླུགས་གསུམ་སྦྱིན་ནོ། ། དེ་ནས་མངར་གསུམ་དང་བསྲེག་ཤིང་ཐོར་ཏོ་མར་ལ་བསྡེབས་པ་གསུམ་བསྲེག་པ་དང་། ཡོ་བྱད་རིམ་པས་དབུལ། གུང་མོ་སྲིན་ལག་གསུམ་གྱིས་བསྐོར་ཞིང་དབུལ་ལོ། ། དེ་ནས་བསྟོད་པ་བྱའོ། །

Having purified the vicinity of the hearth and all the ritual implements with water over which the vajradharma mantra has been recited, one should clearly visualize oneself in the yoga of one’s own deity. Then, having purified the fire with water over which the vajradharma mantra has been recited—whether it be a continuous fire, a fire taken from the house of one who delights in asceticism, or a fire kindled with wood—recite the essence mantra of the various activities and fan the fire into a blaze. Then, from the syllable hūṃ visualized at the heart in the clarity of one’s own meditative absorption, generate the Fire God from either hūṃ or raṃ. Bind the vajra in the samaya mudrā of the Vajra Fire. Recite the samaya mantra: hūṃ oṃ vajra anala mahābhūta jvala bhasmīkuru sarva duṣṭān hūṃ phaṭ phaṭ hūṃ. By reciting this, he transforms into the form of the Vajra Fire God: long-necked, with great brilliance, holding a rosary in his right hand and a water-pot in his left, with a yellow topknot, a white and rounded body, and surrounded by a mass of a thousand flames. Visualizing him thus blazing with light, recite the mantra while employing the activity mudrās such as the hook and so forth: oṃ vajra agne aṅkuśa jaḥ, pāśa hūṃ, sphoṭa vaṃ, ghaṇṭe hoḥ. Summon, enter, and bring him under control. Then, having consecrated the water for the guest-offering and so forth with mantras, offer three ladles of clarified butter using the ladle appropriate for pacifying rites. Then, offer three pieces of the three sweets and the tips of the fuel wood combined with butter, and present the ritual implements in sequence. Offer them while circling with the middle and ring fingers. Then, perform the praise.

དེ་ཡང་བཤད་པའི་རྒྱུད་ལས་འབྱུང་བས་བསྟོད་དོ། ། དྲང་སྲོང་ཆེན་པོ་ཁྱེད་འབར་བ་ཉིད་དུ་བཞུགས་ཏེ་བདག་ཉིད་ཇི་ལྟར་འདོད་ཀྱིས་སྦྱིན་སྲེག་བྱེད་ཀྱི་བར་དུ་གནས་པར་གྱིས་ཤིག། ཅེས་སྨྲས་ནས་མེ་ལྷའི་གཟུགས་དེ་ཉིད་མེའི་རང་བཞིན་འབར་བ་ཉིད་དུ་གྱུར་པར་བསམ་མོ། ། དེ་ཡང་རྒྱུད་ལས། དེ་ནས་བྱིན་ཟ་དགེ་བ་རཾ་སྦར་ནས། ། མེ་ལྕེ་སྟོང་གིས་དཀྲིགས་ཤིང་འབར་བའི་ལུས། ། ཟླ་དཀར་ཀུནྡ་བཞིན་ལ་ཞི་བའི་ལུས། ། མཐའ་ཡས་པ་ཡི་གཟུགས་ཀྱིས་མེ་བཀུག་ལ། ། ཨརྒ་ཕུལ་བར་བརྟགས་ནས་དེ་བཞིན་དུ། ། བློ་མཆོག་ལྡན་པའི་མདུན་དུ་གཟུགས་མཆོག་གཞག། ཅེས་གསུངས་སོ། ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་བཟླས་པའི་ཡོ་བྱད་གཡས་གཡོན་དུ་གཞག། དགང་གཟར་བླུགས་གཟར་དང་ཕུར་པ་ཐོ་བ་དང་གཏོར་མ་མདུན་དུ་གཞག། དེ་ནས་ཁྲོ་བོ་ཧཱུཾ་ལས་བསྐྱེད་པ་དང་རང་བཞིན་དང་གཉིས་སུ་མེད་པར་བྱས་ལ་མཆོད་པའི་རིམ་པའོ། ། ཡང་ཕྲིན་ལས་བཅོལ་བསྟོད་པ་བྱའོ། ། དེ་ནས་དཀོན་མཆོག་གསུམ་སྤྱན་དྲང་མཆོད་པའི་རིམ་པ་ཡང་བྱ་བསྟོད་ནས་ཕྲིན་ལས་བཅོལ་གཤེགས་སུ་གསོལ། དེ་ནས་ལྷ་སོ་སོ་ལ་མཆོད་པའི་རིམ་པའོ། ། དེ་ཡང་བཤད་པའི་རྒྱུད་ལས་ཇི་སྐད་དུ། དང་པོར་མེ་ལྷ་ཉིད་ལ་གསུམ། ། དེ་ནས་ཁྲོ་བོ་ཁམས་གསུམ་ལ། ། དེ་འོག་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་དབུལ། ། དེ་ནས་ལྷ་རྣམས་རེ་རེ་ལ། ། ཞེས་གསུངས་པས་དེ་དང་མཐུན་པར་དབུལ། ཡང་ན་མེ་ལྷ་དང་ལྷ་སོ་སོ་ལའོ། ། དེ་ནས་ཁམས་གསུམ་རྣམ་པར་རྒྱལ་ལའོ། ། དེ་ནས་མེ་དག་པར་བྱས་ལ་དེའི་ནང་དུ་དེ་རྣམས་སྤྱན་དྲང་བར་བྱ་བ་དང་གདན་དབུལ་བ་དང་ཞབས་བསིལ་ལ་སོགས་པ་དབུལ་བ་དང་སྲེག་རྫས་རིམ་པར་དབུལ་བ་དང་།

This is also praised as it appears in the Explanatory Tantra: "Great Sage, remain in your blazing state and stay as long as I perform the fire offering according to my desire." Having said this, one should visualize that very form of the Fire God (Agni) as becoming the blazing nature of fire itself. Furthermore, the Tantra states: "Then, having ignited the virtuous consumer of offerings with the syllable RAṂ, With a body blazing and enveloped by a thousand tongues of flame, With a peaceful body like the white moon or the kunda flower, Summon the Fire with infinite forms; Having offered the argha water, visualize accordingly, And place the supreme form before the one of supreme intelligence." Place the implements for the recitation of Vajrasattva to the right and left. Place the pouring ladle (darvi), the dipping ladle (sruk), the ritual dagger (kīla), the hammer, and the torma offering in front. Then, generate the wrathful deity from the syllable HŪṂ and make him non-dual with one's own nature; this is the sequence of offerings. Furthermore, perform the entrustment of activities and the praise. Then, invite the Three Jewels, perform the sequence of offerings, and after praising, entrust the activities and request their departure. Then follows the sequence of offerings to the individual deities. Regarding this, as it is said in the Explanatory Tantra: "First, offer to the Fire God himself three times; Then to the wrathful deities of the three realms; After that, offer to the Three Jewels; Then to each of the deities individually." Offer accordingly in accordance with this. Alternatively, offer to the Fire God and the individual deities, then to the Victorious One of the Three Realms (Trailokyavijaya). Then, having purified the fire, invite them into it, offer the seats, the water for washing the feet (pādya), and so forth, and offer the substances for the fire offering in sequence.

ལས་ཞི་བར་བྱ་བའི་ལས་དང་བསྟོད་པ་དང་གཤེགས་སུ་གསོལ་བ་དང་ཕྲིན་ལས་བཅོལ་བ་མ་ལུས་པར་བྱའོ། ། དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་ནས་སྤྱན་དྲང་བ་དང་གཤེགས་སུ་གསོལ་བ་དེར་བྱའོ། ། ཡང་ན་རང་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་གསལ་བར་བྱས་ལ་ལས་སྣ་ཚོགས་པའི་སྙིང་པོ་བརྗོད་པས་མེ་འབར་བ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ནང་དུ་གཞལ་ཡས་ཁང་རྒྱན་དང་གདན་དུ་བཅས་པ་བསྐྱེད་ལ། དེའི་ནང་དུ་རྡོ་རྗེ་བསྡུ་བ་དང་སྒོར་ཕྱོགས་པ་དང་ནང་དུ་དགུག་པ་དང་གཞུག་པ་དང་བཅིང་བ་དང་དགྱེས་པར་བྱ་བ་བྱས་ལ། དེ་དག་སྐུ་མདོག་དང་ཕྱག་མཚན་དང་བཞུགས་པའི་ཚུལ་ལ་སོགས་པ་སོ་སོའི་ལྟ་བས་ཡུན་རིང་དུ་བལྟ་ཞིང་བསམ་མོ། ། དེ་ནས་སོ་སོའི་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་བཅའ་སོ་སོའི་སྔགས་མཇུག་ལ་ས་མ་ཡ་སྟྭཾ། ཞེས་བརྗོད་པས་འཕགས་པ་རྣམས་མཉེས་ཤིང་དམ་ཚིག་བསྐང་བར་བསམ་མོ། ། དེ་དག་ལ་ཡང་མཆོད་པའི་རིམ་པ་དང་པོ་ཞབས་བསིལ་དེ་ནས་ཞལ་བསིལ་ཏེ། འཐོར་འཐུང་གིས་བསང་མཆོད་ཡོན་དབུལ། དེ་ནས་མཆོད་པ་བརྒྱད་དང་ཉི་ཤུ་ཡང་མི་འགལ་ཏེ་ནུས་ན་དབུལ། དེ་ནས་སྲེག་རྫས་རྣམས་ལ་ལྷ་སོ་སོའི་སྙིང་པོ་དང་ངན་སོང་སྦྱོང་བའི་སྔགས་བཟླས་ཏེ་འོད་ཟེར་དཀར་པོར་གྱུར་པར་བསམས་ཏེ་བདག་ལྷ་གནས་རྫས་ལ་དེ་ལྟར་བསམ་མོ། ། རྫས་རེ་རེ་ལ་ཡང་ཨོཾ་བུདྡྷ་བཻ་རོ་ཙ་ན་སྭཱ་ཧཱ། ཨོཾ་སརྦ་དུརྒ་ཏི་པ་རི་ཤོ་དྷ་ཡ་སྭ། ཨོཾ་རཏྣ་སམྦྷ་བ་ཏྲཾ། ཨོཾ་ཤཱཀྱ་མུ་ན་ཡེ་ཨོཾ་སརྦ་ཏྲ་ཐ། ཞེས་པའི་མིང་སྔགས་དང་། སང་དོན་སྔགས་ཀྱི་མཐར་ཤཱནྟིཾ་ཀུ་རུ་སྭཱ་ཧཱ་བཏགས་ལ་དབུལ་ལོ། །

One should perform all the activities for pacifying, the praises, the request to depart, and the entrustment of activities without exception. The invitation from the great maṇḍala and the request to depart should be performed there. Alternatively, having clearly visualized oneself in the yoga of the deity, one should recite the essence mantras of the various activities and generate the celestial palace, complete with ornaments and seats, within that very blazing fire. Within that, one should perform the vajra-gathering, the facing toward the gates, the summoning, the entering, the binding, and the pleasing. One should then gaze upon and contemplate them for a long time, according to their respective views, regarding their body colors, hand implements, modes of abiding, and so forth. Then, one should form the respective samaya-mudrās and, at the end of each respective mantra, recite "samayas tvaṃ." By doing so, one should contemplate that the Noble Ones are pleased and their samayas are fulfilled. For them, one should also perform the sequence of offerings: first the foot-washing water, then the face-washing water, and then the cleansing and the offering of water for the mouth. Then, the eight or twenty offerings are not contradictory, so if one is able, one should offer them. Then, regarding the substances for the fire ritual, one should recite the essence mantras of the respective deities and the mantra for purifying the lower realms, and contemplate that they turn into white light rays. One should contemplate oneself, the deities, and the substances in that way. For each individual substance, one should offer them by appending "śāntiṃ kuru svāhā" to the end of the name-mantras and the mantras for the specific purpose: "oṃ buddha vairocana svāhā," "oṃ sarva durgati pariśodhaya svāhā," "oṃ ratna sambhava traṃ," "oṃ śākyamunaye oṃ sarva tratha." Thus one should offer.

དེ་ཡང་དང་པོར་མར་མངར་གསུམ་དེ་ནས་ཡང་ཤིང་ལོ་མ་སོར་བཞི་པ་རྩ་བ་སོར་གསུམ་པ་ཟླུམ་པོ་ག་བུར་གུར་གུམ་གྱིས་བསྒོས་པ་དང་། ཤིང་ཞོ་ཅན་དང་དྲི་ཞིམ་པ་ལས་བྱས་པ་སོར་བཞི་པའམ་བརྒྱད་པའམ་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་མན་ཆད་སྦོམ་ཕྲ་སྔགས་པའི་ཆང་པ་གང་ངམ་ཡང་ན་སོར་བརྒྱད་པ་ལ་སོ་རལ་གྲི་འདྲ་བ་སོར་གསུམ་ཟླུམ་པོ་དབུལ་བ་རྩེ་མོ་མར་ལ་བསྡོགས་ལ་གོང་མའི་རིམ་པ་བཞིན་དབུལ་ལོ། ། དེ་ནས་བཟླས་པའི་མཐར་མིང་འདི་ཞེས་བྱ་བའི་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་ཤཱནྟིཾ་ཀུ་རུ་སྭཱ་ཧཱ། ཞེས་བརྗོད་དོ། ། ལྷའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་རེ་རེ་ལ་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་དང་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་དང་གསུམ་ལས་ཉུང་བར་མི་དབུལ་ལོ། ། དེ་ནས་བཤད་པའི་རྒྱུད་ལས་འབྱུང་བའི་ཚོགས་དང་ཞེས་པ་གླུ་དང་ཕུར་བུས་གདབ་པ་དང་ཐོ་བའི་ལས་དང་གཏོར་མ་དང་སྲིད་པ་ཞི་བར་བྱེད་པའི་སྔགས་ཀྱང་ནུས་ན་བྱའོ། ། མ་ནུས་ན་བསྟོད་པ་དང་ཕྲིན་ལས་བཅོལ་གཤེགས་སུ་གསོལ་བར་བྱའོ། ། དེ་ཡང་། ། གླུ་དང་ཕུར་བུས་གདབ་པ་དང་། ཐོ་བ་ཞི་བའི་གཏོར་མ་དང་། ། སྲིད་པ་ཞི་བྱེད་སྔགས་རྣམས་ནི། ། མེད་ན་ལ་སོགས་མི་འགྱུར་རོ། ། ཞེས་གསུངས་སོ། ། ཡང་བར་དུ་མིང་འདི་ཞེས་བྱ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་དང་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་ཨོཾ་སརྦ་པཱ་པཾ་ད་ཧ་ན་བཛྲཱ་ཡ་སྭཱ་ཧཱ། ཞེས་བརྗོད་ཅིང་ཏིལ་བསྲེག་གོ། ། དེ་ནས་རྫོགས་པ་དང་ཡང་མེ་ཐབ་བསངས་ལ་ལྷག་ཆད་ཀྱི་དོན་དུ་གཙོ་བོ་ལ་སོགས་པའི་ལྷ་ཐམས་ཅད་ལ་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་དབུལ་ལོ། །

First, one should offer the three sweets and butter, followed by twigs four finger-widths long with roots three finger-widths long, circular, and scented with camphor and saffron. These should be made from resinous or fragrant wood, measuring four, eight, or up to twenty-five finger-widths in length, with a thickness of one of the practitioner’s own fists or eight finger-widths. The tips should be shaped like a sword, three finger-widths long and circular, and the base should be dipped in butter; these are to be offered according to the sequence mentioned above. Then, at the conclusion of the recitation, one should say: "For the karma and afflictive obscurations of the one named [so-and-so], śāntiṃ kuru svāhā." One should offer at least one hundred and eight, twenty-one, or three offerings to each deity of the maṇḍala. Then, if one is able, one should perform the feast gathering as it appears in the Explanatory Tantra, including the songs, the ritual of driving in the kīla, the hammering, the torma offering, and the mantras for pacifying existence. If one is unable, one should perform the praises, entrust the activities, and request the deities to depart. As it is said: "The songs, the driving in of the kīla, the hammering, the torma for pacification, and the mantras for pacifying existence—if these are absent, the result will not be achieved." Furthermore, in the middle, one should burn sesame seeds while reciting: "Oṃ sarvapāpaṃ dahana vajrāya svāhā," for the sake of [the one named so-and-so] and for the pacification of all afflictions and obscurations. Then, upon completion, one should again purify the fire hearth and offer one hundred and eight oblations to all the deities, including the principal one, to remedy any excesses or omissions.

ཡང་ངན་སོང་སྦྱོང་བའི་ལྷ་ལ་སྲེག་རྫས་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་ཕུལ་ནས་ཚུལ་བཞིན་དུ་གཤེགས་སུ་གསོལ་དེ་ནས་མེ་ལྷ་མེ་ཐབ་ཏུ་སྣང་བར་བྱས་ལ་མཆོད་ཡོན་ལ་སོགས་པ་ལན་གསུམ་དུ་དབུལ་ལོ། ། དེ་ཡང་རྒྱུད་ལས་ཇི་སྐད་གསུངས་པའི་ཡོན་ཏན་འདོད་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་ལྟར་སྤྱན་དྲངས་ལ། ཨརྒྷ་ལ་སོགས་དེ་བཞིན་དུ། བདེར་གཤེགས་གསུངས་པའི་མཆོད་པ་གང་ཡིན་བྱ། ། དེ་ནས་བསྲེག་བྱ་གང་སྟེ་རིམ་གྱིས་ནི། ། བརྒྱ་ལ་སོགས་ཏེ་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་དུ་བརྟག། དེ་ནས་སྦྱོང་བའི་སྔགས་ཀྱིས་རྒྱལ་པོའམ། ། བསྲེག་བྱ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་རབ་ཏུ་བརྟག། དེ་ནས་སྤྱན་དྲང་ཡོ་བྱད་ལན་གསུམ་དང་། ། ཨརྒ་ལ་སོགས་པདྨ་དཀར་ཞལ་མཆོད། ། ཅེས་གསུངས་སོ། ། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡང་རྒྱུད་ལས། ། ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་པདྨ་ཞགས་པ་བསྣམས། ། འཇིག་རྟེན་གསུམ་ལས་རྣམ་པར་རྒྱལ་བའི་གཟུགས། ། ཞབས་ཀྱིས་པདྨར་སྡིག་མནན་ཅིང་། ། རྒྱན་རྣམས་ཀུན་ནི་རབ་རྫོགས་པ། ། རྫོགས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དབུ་རྒྱན་མཐོ། ། བསམས་སམ་ཡང་ན་བྲིས་ཀྱང་རུང་། ། དེ་ཡི་སྙིང་པོ་དེ་བཞིན་དུ། ། བརྒྱ་ཕྲག་སྟོང་ངམ་ཡང་ན་ནི། ། བྱེ་བའི་ཚད་དུ་སྦྱིན་སྲེག་བྱ། ། དེ་ལྟར་སྒྲུབ་པ་རྗེ་བཙུན་གྱིས་འཆད་པར་བལྟའོ། ། དེ་ལྟར་མི་སྒྲུབ་པ་རྣམས་ཀྱིས་དཀྱིལ་འཁོར་བསྡུ་བ་མཛད་དེ། དེའི་རིམ་པ་འདིའོ། ། སྔར་བསྐྱེད་པ་རྣམས་གསལ་བར་བྱས་ལ། དེ་ལ་མཆོད་པ་རྣམ་པ་བརྒྱད་ཀྱིས་མཆོད་ལ་དེ་ནས་ཇི་ལྟར་བསམས་ཤིང་སྤྱན་དྲངས་པའི་ལྷ་རང་གི་ལྷ་ལ་སོགས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་དྲན་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་བྱས་ཏེ། ལེགས་པར་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་ཕྱིར། །

Furthermore, having offered twenty-one burnt substances to the deity who purifies the lower realms, one should request them to depart in the proper manner. Then, having caused the fire deity to appear within the hearth, one should present the water for the feet and so forth three times. Regarding that, one should invite the Tathāgatas and others who desire the qualities as described in the tantra. In that same way, one should perform whatever offerings were taught by the Sugatas, such as the argha and so forth. Then, as for the substances to be burned, one should examine them in sequence, from one hundred up to one hundred and eight. Then, with the purifying mantra, one should examine the king or the substances to be burned twenty-one times. Then, having invited [the deities], one should offer the requisites three times and the argha and so forth to the White Lotus-Faced One. Thus it is said. As for the one to be accomplished, the tantra states: Vajrapāṇi, holding a lotus and a noose, In the form of the Victorious One over the three worlds, With his feet treading upon a lotus and a sin, Perfectly complete with all ornaments, With the high crown of a perfect Buddha— Whether visualized or even drawn, One should perform the fire offering with his essence mantra In the measure of one hundred, a thousand, or even ten million. One should look to the Venerable One’s explanation of the practice in that way. For those who do not practice in that way, the mandala is dissolved. This is the sequence: having clarified those previously generated, one should offer the eight types of offerings. Then, having brought to the range of mindfulness the mandala of one's own deity and so forth—the deities invited and visualized as they were—[one proceeds] in order to properly bestow blessings.

བཅོམ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལ་ཡི་གེ་བརྒྱ་པས་གསོལ་བ་གདབ་བོ། ། དེ་ནས་ཕྱག་རྒྱ་དགྲོལ་བར་བརྩམས་ཏེ་ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་རྡོ་རྗེ་ལྕེ་ལས་སོ། ། ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ནི་རྡོ་རྗེ་ཁུ་ཚུར། སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་ལས་སོ། ། ཐམས་ཅད་ནི་རྡོ་རྗེ་བཅིང་བ་ལས་སོ། ། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ནི་རྡོ་རྗེ་ལས་སོ། ། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ནི་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱག་རྒྱ་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་གནས་པས་སོ། ། རྡོ་རྗེ་ཕྱག་རྒྱ་ཡང་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་སྒྲུབ་པའི་སྙིང་པོ་ཡི་གེ་སྒྲ་ལས་སོ། ། དེ་ཡང་ཟླ་བ་ལས་སོ། ། དེ་ཡང་བདག་མེད་པར་མོས་པ་ལས་སོ། ། དེ་ཡང་རྡོ་རྗེ་དབབ་པའི་ཕྱག་རྒྱ་ལས་སོ། ། དེ་ཡང་རྡོ་རྗེ་བཅིངས་པ་དྲལ་བའི་ཕྱག་རྒྱ་ལས་སོ། ། རྡོ་རྗེ་དྲལ་བའི་ཕྱག་རྒྱ་ཡང་རྡོ་རྗེ་བཅིང་བ་ལས་སོ། ། དེ་ཡང་རྡོ་རྗེ་ཐལ་མོ་ལས་སོ། ། རྡོ་རྗེ་ཐལ་མོ་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་ལུས་སུ་མོས་པ་བྱས་ཏེ། བདག་དང་མི་གཉིས་པར་གྱུར་པའི་དམ་ཚིག་སེམས་དཔར་མོས་པ་བཏབ་སྟེ་དེའི་སྙིང་པོ་བཛྲ་མུཿ། ཞེས་བརྗོད་ཅིང་དགྲོལ་ལོ། ། དེ་ནས་ཨོཾ་བཛྲ་རཏྣ་ཨ་བྷི་ཥིཉྩ། ཞེས་བརྗོད་ཅིང་སྙིང་གར་རྡོ་རྗེ་རིན་ཆེན་གྱི་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་སྔར་བཤད་པ་བཅིངས་ལ་དཔྲལ་བར་གཏུགས་ཏེ། རྡོ་རྗེ་ཁུ་ཚུར་མཛུབ་མོའི་རྩེ་མོས་མགོ་ལ་བཅིང་བའི་ཚུལ་དུ་བྱའོ། ། དེའི་འོག་ཏུ་སརྦ་མུ་ཏྲ་མཻ་ཏྲི་ཀུ་རུ་བ་ར་ཀ་བ་ཙོ་ན་པཾ། ཞེས་བྱ་བའི་སྙིང་པོ་བརྗོད་ཅིང་སྔ་མ་བཞིན་དུ་གོ་ཆ་བཅིང་བར་བྱའོ། ། གོ་ཆའི་མཐའ་གཉིས་རྣ་བ་གཉིས་ཀྱི་སྟེང་དུ་ཕྱུང་སྟེ་དར་སྣ་འཕྱང་བའི་ཚུལ་དུ་ལག་པ་གཉིས་བརྐྱང་ལ་གདབ་བོ། །

One should supplicate the Blessed Vajrasattva with the hundred-syllable mantra. Then, beginning to release the mudrās: the dharma-mudrā is from the vajra tongue; the karma-mudrā is the vajra fist; the great being’s samaya-mudrā is from [the heart]; all are from the vajra-binding; the mahāmudrā is from the vajra. The mahāmudrā is from the mudrās of the vajra and so forth, abiding upon the moon maṇḍala. The vajra-mudrā is also from the sound of the syllables of the essence for accomplishing the mahāmudrā. That, too, is from the moon. That, too, is from the conviction in selflessness. That, too, is from the vajra-descending mudrā. That, too, is from the mudrā of loosening the vajra-binding. The vajra-loosening mudrā is also from the vajra-binding. That, too, is from the vajra-palms. Having formed the conviction that the vajra-palms are the body of ripening, and having formed the conviction in the samayasattva who has become non-dual with oneself, one releases them while reciting its essence: vajra muḥ. Then, reciting oṃ vajra ratna abhiṣiñca, one binds the previously explained samaya-mudrā of the vajra-jewel at the heart and touches it to the forehead. One should then act as if binding it on the head with the tips of the index fingers of the vajra-fists. Following that, reciting the essence sarva mudrā maitrī kuru varakavaco na paṃ, one should bind the armor as before. One should extend both hands and strike them in the manner of hanging silk streamers, having brought the two ends of the armor out above the two ears.

བརྡབ་པའི་ཐལ་མོ་ཡང་ལག་པའི་ཐལ་མོ་ཁོང་དུ་སྦྱར་བ་ལས་སྨད་ཕྱེ་བ་མགོ་མི་འབྱེད་པར་ཐལ་མོ་མཉམ་པར་བརྡབ་པའི་ཚུལ་དུ་བྱའོ། ། ཨོཾ་བཛྲ་ཏུ་ཥྱ་ཧོ་བརྗོད་དོ། ། དེ་ལྟར་ཕྱག་རྒྱ་རྣམས་དགྲོལ་བ་དང་བཅིང་བ་དང་མཉེས་པར་བྱས་ན་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུར་འགྱུར་རོ། ། དེ་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སོགས་པ་འཁོར་རྣམས་ཇི་ལྟར་སྤྱན་དྲངས་ཤིང་མདུན་དུ་བསམས་པ་རྣམས་ཀྱང་རྗེས་སུ་དྲན་པར་བྱས་ཏེ། ཡང་གསང་བའི་མཆོད་པ་བཞི་དང་། བདུག་པ་ལ་སོགས་པ་བརྒྱད་ཀྱིས་མཆོད་ནས། ཡང་མཆོད་པ་བྱས་ཏེ་ཕྱག་བྱས་ནས། དགེ་བའི་རྩ་བ་བསྔོ་བར་བྱའོ། ། དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་སེམས་མའི་ཕྱག་རྒྱ་བཅིངས་ནས་ཁ་གྱེན་དུ་བསྟན་ཏེ་དགྲོལ་བའི་སྙིང་པོ་འདི་བརྗོད་དོ། ། ཨོཾ་ཏྲི་ཏོ་བ་སརྦ་སཏྭ་ཨརྠ་སིདྡྷི་ར་ཏ་ཏྭ་ཡ་ཐཱ་ནུ་ག་ཏ་གཙྪ་དྷ་མ་བུདྡྷ་བི་ཥ་ཡཾ་པུ་ན་རཾ་ག་མ་ཡ་མུཿ། ཞེས་པ་དེ་ལྟ་བུས་གཤེགས་སུ་གསོལ་བར་འགྱུར་རོ། ། ཇི་ལྟར་བསྐྱེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་སྤྲུལ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཡིད་ཀྱི་སྦྱོར་བས་རང་གི་ལུས་ལ་བཅུག་ལ་བསྲུང་བ་བྱ་ཞིང་ང་རྒྱལ་བྱའོ། ། དེ་ལྟར་བསྲེགས་ནས་ཐལ་བར་གྱུར་པ་དང་། རྡོ་རྗེ་བསྡུ་བའི་སྔགས་སམ་ཧཱ་ར་ཎ་ཞེས་བརྗོད་ཅིང་རུས་པ་དང་ཐལ་བ་རྣམས་བསྡུས་ནས་སྣོད་གཙང་མར་བཅུག་སྟེ་མཆོད་རྟེན་གདབ་པའི་ས་ཕྱོགས་སུ་གཞག་གོ། ། དེ་ནས་ག་པུར་ལ་སོགས་པ་དྲིའི་ཆུ་དང་བའི་འོ་མ་དང་། ཞོ་དང་མར་དང་། ལྕི་བ་དང་། གཅིན་དང་རུས་པ་བསྲེས་ཏེ། ངན་སོང་སྦྱོང་བའི་སྔགས་བཞི་ལས་གང་ཡང་རུང་བའི་འབུམ་བཟླས་ལ།

As for the clapping of the hands, one should join the palms of the hands hollowed out, then open the lower part without separating the tops, and clap the palms together evenly. Recite: oṃ vajra tuṣya hoḥ. If one thus releases, binds, and pleases the mudrās, they will become like a vajra. Then, having recollected the Tathāgatas and the rest of the retinue as they were invited and visualized in front, and having offered the four secret offerings and the eight offerings such as incense, one should again perform offerings, prostrate, and dedicate the roots of virtue. Then, having bound the mudrā of Vajrasattvī and turned it upward, recite this essence for releasing: oṃ trito vasarva sattva artha siddhi ratatvaya thānugata gaccha dhama buddha viṣayaṃ punaraṃ gamaya muḥ. By such means, they will be requested to depart. Through the meditative absorption of how they were generated, one should dissolve the emanated maṇḍala into one’s own body through mental application, perform protection, and maintain the divine pride. Once thus cremated and reduced to ashes, one should recite the vajra-gathering mantra or hāraṇa, collect the bones and ashes, place them in a clean vessel, and set them in a location for constructing a stūpa. Then, having mixed camphor and other fragrant waters with cow’s milk, curd, butter, dung, urine, and bones, one should recite any of the four mantras for purifying the lower realms one hundred thousand times.

དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་གང་ཡང་རུང་བའི་གཟུགས་སུ་གདབ་པའམ་ཡང་ན་མཆོད་རྟེན་དུ་བྱས་ཏེ་མཆོད་རྟེན་གཅིག་ནས་བརྒྱའི་བར་དུ་གཞུང་གཞན་དང་མཐུན་པར་གདབ་བོ། ། དེ་ཡང་རྒྱུད་ལས། དེ་ནས་ཐལ་བར་གྱུར་པ་དང་། ། རྡོ་རྗེ་བསྡུ་བའི་སྔགས་ཀྱིས་སུ། ། ཆོ་ག་བཞིན་དུ་བསྡུ་བར་བྱ། ། ཐལ་བ་དེ་ཡང་དུལ་བའི་རྡུལ། ། སྔགས་ཀྱིས་བཏབ་པའི་དྲི་ཆུ་དང་། ། བ་སྐྱེས་འོ་མ་ལ་སོགས་ལྔས། ། སྦྱོང་བའི་སྔགས་ཀྱིས་བློ་ལྡན་གྱིས། ། འབུམ་དུ་བཟླས་པ་རྫོགས་ནས་ནི། ། ག་པུར་དྲི་ཡིས་བསྒོས་པ་ཡིས། ། འཇིམ་པ་དང་ནི་བསྲེས་ནས་ཀྱང་། ། གཟུགས་སུ་བྱས་པའམ་ཡང་ན་ནི། ། མཆོད་རྟེན་གྱི་ནི་ལྟར་བྱས་ལ། ། གཅིག་གམ་གཉིས་སམ་གསུམ་མམ་ལྔ། ། ཡང་ན་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་དུ་བྱ། ། ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ་དེ་ཡང་ཤི་བའི་དོན་དུ་ངན་སོང་ལས་ཐར་བར་བྱ་བའི་ཐབས་རྒྱུད་ལས་བསྟན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། ། གོང་མ་ལྟར་བྱས་པའི་ཡོན་ཏན་ཡང་རྒྱུད་ལས། དེ་ལྟ་ན་ནི་སྡིག་ཅན་ཡང་། ། ངན་སོང་ལས་ནི་ཐར་བར་འགྱུར། ། དགེ་བའི་ཆོས་ནི་བསྡུ་བ་དང་། ། བྱང་ཆུབ་ས་བོན་བསྐྱེད་པ་དང་། ། སངས་རྒྱས་འབྲས་བུ་རྒྱུ་དང་ལྡན། ། སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པར་ལྡན། ། ཚུལ་ཁྲིམས་རྒྱུད་དང་རབ་ལྡན་པ། ། བཟོད་པ་བརྩོན་འགྲུས་ཕྱིན་བཞག་དང་། ། ཤེས་རབ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུར་སྒོམ་པའོ། ། འཇིག་རྟེན་བསོད་ནམས་ལྟ་ཅི་སྨོས། ། མྱུར་དུ་ངན་སོང་ཐེ་ཚོམ་ནི། ། བཅོམ་པར་འགྱུར་ཏེ་ཐེ་ཚོམ་མེད། ། ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། ། དེ་ནས་ཨ་ཀཱ་རོ་མུ་ཁཾ་སརྦ་དྷརྨཱ་ཎཱཾ་ཨཱདྱ་ནུཏྤནྣ་ཏྭཱཏ། ཅེས་ཟློས་ཤིང་དཀྱིལ་འཁོར་ཕྱིས་ལ།

One should fashion [the remains] into the form of any suitable deity of the maṇḍala, or alternatively, construct them into stūpas, ranging from one to one hundred, in accordance with other scriptures. Regarding this, the Tantra states: "Then, once they have become ashes, One should collect them according to the ritual With the mantra of the vajra-gathering. Those ashes, which are the dust of the disciplined, The wise one should purify with the purifying mantra Using five substances: scented water consecrated by mantra, Cow's milk, and so forth. Having completed one hundred thousand recitations, And having mixed them with camphor-scented clay, One should fashion them into an image Or in the likeness of a stūpa. One, two, three, or five, Or one should make one hundred and eight." Thus it is taught. Furthermore, one should understand that this is taught in the Tantra as a method for liberating the deceased from the lower realms. Regarding the qualities of performing it as described above, the Tantra states: "In that way, even those with sinful karma Will be liberated from the lower realms. It gathers virtuous dharmas, Produces the seed of awakening, And possesses the cause for the fruit of Buddhahood. It is endowed with the perfection of generosity, Perfectly endowed with the continuum of ethical discipline, Established in the perfections of patience and diligence, And is the cultivation of the causes of insight. What need is there to mention worldly merit? There is no doubt that the lower realms Will be swiftly destroyed." Thus it is taught. Then, while reciting "Akāro mukhaṃ sarvadharmāṇām ādyanutpannatvāt," one should sweep the maṇḍala.

དམན་མ་ལ་སོགས་པ་ཆུར་དོར་བར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ཕུར་པ་ཡང་གདོན། དེ་ནས་རུ་རུ་སྥུ་རུ་ཛྭ་ལ་ཏིཥྛ་སིདྡྷ་ལོ་ཙ་ན་སརྦ་ཨརྠ་སཱ་དྷ་ནི་སྭཱ་ཧཱ། བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་བཟླས་པའི་འོ་མས་ཕུར་བུ་དང་གཟུགས་བརྙན་ཐམས་ཅད་བཀྲུ་བར་བྱ་ཞིང་ཁང་བུ་ཡང་དག་པར་བྱའོ། ། དཀྱིལ་འཁོར་ཆོ་ག་བྱས་པ་ལས། ། བདག་གིས་དགེ་བ་གང་བསགས་དེའི། ། བདེ་བ་གཉིས་མེད་དམ་པ་དེ། ། འཇིག་རྟེན་ཀུན་གྱིས་རྟོགས་པར་ཤོག། འཕགས་པ་རྡོ་རྗེ་གཙུག་ཏོར་གྱི་རྒྱུད་ལས་བཏུས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཆོ་ག་སློབ་དཔོན་དྷརྨ་ཀཱིརྟིས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ། ། ། ། རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་ཨཱ་ཙཱརྱ་དྷརྨ་པཱ་ལ་དང་ཞུ་ཆེན་གྱི་ལོ་ཙཱ་བ་དགེ་སློང་དགེ་བའི་བློ་གྲོས་ཀྱིས་གཏན་ལ་ཕབ་པའོ། །

The inferior [substances] and so forth should be cast into the water. Then, the ritual daggers (kīla) should also be extracted. Then, with milk over which the mantra ruru sphuru jvala tiṣṭha siddhalocana sarvārthasādhani svāhā has been recited one hundred and eight times, one should wash all the ritual daggers and the effigies, and properly clean the small chamber. Through whatever virtue I have accumulated by performing this maṇḍala ritual, may the supreme, non-dual bliss be realized by the entire world. The maṇḍala ritual extracted from the Noble Vajroṣṇīṣa Tantra, composed by the master Dharmakīrti, is complete. It was finalized by the Indian abbot Ācārya Dharmapāla and the chief editor and translator, the monk Gewai Lodrö.