A Sādhana of “The Recitation of the Names of Mañjuśrī”

༄༅༅། ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ནཱ་མ་སཾ་གཱི་ཏི་སཱ་དྷ་ནཾ་ནཱ་མ། བོད་སྐད་དུ། མཚན་ཡང་དག་པར་བརྗོད་པའི་སྒྲུབ་ཐབས་ཞེས་བྱ་བ། འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། སྒྲུབ་པ་པོས་དང་པོར་རེ་ཞིག་སྔ་བར་ལངས་ལ་ཁ་ལ་སོགས་པ་གཙང་བར་བྱས་ནས་བསམ་གཏན་གྱི་ཁང་པར་རབ་ཏུ་ཞུགས་ནས་བདེ་བའི་སྟན་ལ་རྡོ་རྗེའི་སྐྱིལ་ཀྲུང་གིས་ཉེ་བར་འདུག་སྟེ། རང་གི་སྙིང་གར་པདྨ་དང་ཟླ་བ་ལ་མུཿཡིག་དམར་སེར་བསྒོམ་པར་བྱའོ། ། དེའི་འོད་ཀྱི་ཚོགས་ལྕགས་ཀྱུའི་རྣམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་བཀུག་སྟེ། འཆད་པར་འགྱུར་བའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྐུ་མདོག་ཕྱག་མཚན་བཞུགས་ཚུལ་མདུན་དུ་བསྒོམས་ཏེ། དེའི་མདུན་དུ་མེ་ཏོག་དང་བདུག་སྤོས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་མཆོད་ནས། སྡིག་པ་བཤགས་པ་ལ་སོགས་པ་བྱས་ནས་བྱམས་པ་ལ་སོགས་པ་ཚངས་པའི་གནས་བཞི་བསྒོམ་པར་བྱའོ། ། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ནས། ཨོཾ་ཤཱུ་ནྱ་ཏཱ་ཛྙཱ་ན་བཛྲ་སྭ་བྷཱ་ཨཱཏྨ་ཀོ྅ཧཾ། ཞེས་པའི་སྔགས་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ནམ་མཁར་ཧཱུཾ་གི་ཡི་གེས་རྡོ་རྗེ་རྩེ་ལྔ་པ་ས་བོན་དང་བཅས་པ་བསྒོམ་མོ། ། དེའི་འོད་རྣམས་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་རིགས་པར་རྡོ་རྗེའི་ར་བ་དང་རྡོ་རྗེའི་དྲ་བ་དང་རྡོ་རྗེའི་ས་གཞིས་བདུད་འཇོམས་པར་དམིགས་ཏེ། རྡོ་རྗེའི་འོད་ཀྱང་རྡོ་རྗེའི་ས་གཞི་དང་ར་བ་ལས་ཕྱི་རོལ་ཕྱོགས་དང་ཕྱོགས་བྲལ་གྱི་གཟུགས་ཀྱིས་གནས་པར་བལྟའོ། །

In the language of India: Nāmasaṃgītisādhana-nāma. In the language of Tibet: Mchan yang dag par brjod pa'i sgrub thabs (The Sādhana of the Chanting of the Names). Homage to the noble Mañjuśrī! First, the practitioner should rise early in the morning, perform the cleansing of the mouth and so forth, and enter a meditation cell. Sitting upon a comfortable seat in the vajra posture, one should meditate on a reddish-yellow syllable mūḥ upon a lotus and moon at one's own heart. Drawing in the masses of light from that syllable in the form of hooks, one should meditate in front upon the body, hand-symbols, and posture of the Blessed One as they will be described. Having made perfect offerings of flowers, incense, and so forth before him, and having performed the confession of misdeeds and so forth, one should meditate on the four immeasurable abodes, such as loving-kindness. Having directly realized the emptiness of all phenomena, one should consecrate with the mantra: oṃ śūnyatājñānavajrasvabhāvātmako ’haṃ. Then, in the sky, one should meditate on a five-pronged vajra together with its seed-syllable hūṃ. Visualizing the light rays from that [syllable] as appropriate, one should imagine the subduing of Māra through the vajra fence, the vajra net, and the vajra ground. One should also view the vajra light as abiding in the form of the cardinal and intermediate directions, outside the vajra ground and fence.

དེ་ནས་བར་མ་ཆད་པར་རྡོ་རྗེའི་ར་བའི་ནང་དུ་པདྨའི་སྟེང་དུ་ཨོཾ་གྱི་ཡི་གེས་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་དེའི་སྟེང་དུ་མུཿའི་ཡི་གེ་ཁ་དོག་དམར་སེར་ལ་མ་ལུས་པའི་སངས་རྒྱས་སྤྲོ་བ་དང་བསྡུ་བའི་རྣམ་པ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། ། དེ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས་རྗེ་བཙུན་འཇམ་དཔལ་སྐུ་མདོག་དམར་སེར་པདྨ་དང་ཟླ་བའི་སྟེང་དུ་རྡོ་རྗེའི་སྐྱིལ་ཀྲུང་གིས་བཞུགས་པ། ཞལ་དང་པོ་དམར་བ། གཡས་སྔོ་བ། གཡོན་དཀར་བ། དེས་ན་ཞལ་གསུམ་པ། ཕྱག་བཞི་པོ་ཇི་ལྟར་རིགས་པར་ཤེས་རབ་རལ་གྲི་དང་། པུསྟི་དང་། མདའ་དང་། གཞུ་འཛིན་པའོ། ། རིན་པོ་ཆེའི་ཅོད་པན་ཅན། མཚན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་དང་། དཔེ་བྱད་བཟང་པོ་བརྒྱད་ཅུས་རྣམ་པར་མཛེས་པ། གཞོན་ནུ་གཞོན་ནུའི་རྒྱན་གྱིས་བརྒྱན་པར་བདག་ཉིད་བསྒོམ་པར་བྱའོ། ། ཐུགས་ཀར་པདྨ་དང་ཟླ་བའི་སྟེང་དུ་སེམས་དཔའི་སྐྱིལ་ཀྲུང་གིས་བཞུགས་པའི་རྡོ་རྗེ་སེམས་མ་སྐུ་མདོག་དཀར་མོ་གཡོན་ན་དྲིལ་བུ་དང་གཡས་ན་རྡོ་རྗེ་བཟུང་སྟེ་རང་གི་ཐུགས་ཀར་བསླང་ནས་སྦྱོར་བའོ། ། སྔར་བཞིན་མཛོད་སྤུར་གནས་པའི་རིན་ཆེན་རྡོ་རྗེ་མ་སྐུ་མདོག་སེར་མོ་ཕྱག་གཉིས་ཀྱིས་དབུ་ལ་མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བ་འཆིང་བ་ཅན་ནོ། ། མགྲིན་པར་པདྨ་རྡོ་རྗེ་མ་སྐུ་མདོག་དམར་སེར་གཡོན་ན་སྙིང་པོ་དང་བཅས་པའི་པདྨ། གཡས་ཀྱིས་དེའི་འདབ་མ་ཁ་འབྱེད་པ་སྔར་བཞིན་གནས་པའོ། ། སྤྱི་བོར་ལས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་མ་སྐུ་མདོག་ལྗང་གུ་ཕྱག་གཉིས་ཀྱིས་རང་གི་སྤྱི་བོར་རྡོ་རྗེ་རྩེ་གསུམ་འཛིན་པ་དེ་ལྟར་གནས་པ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། ། ཨོཾ་བཛྲ་ཨཾ་ཀུ་ཤ་ཛཿ། ཨོཾ་བཛྲ་པཱ་ཤ་ཧཱུཾ། ཨོཾ་བཛྲ་སྥོ་ཊ་བཾཾ། ཨོཾ་བཛྲ་ཨཱ་བེ་ཤ་ཧོཿ།

Then, without interruption, within the vajra fence, upon a lotus, one should meditate on a moon maṇḍala marked with the syllable Oṃ. Above that, one should meditate on the syllable Muḥ, orange-red in color, in the form of the emanation and reabsorption of all buddhas without exception. From its complete transformation, one should meditate on oneself as the venerable Mañjuśrī, orange-red in color, seated in the vajra posture upon a lotus and moon. His first face is red, the right blue, and the left white; thus he has three faces. He has four arms, holding in an appropriate manner the sword of insight, a book, an arrow, and a bow. He wears a jewel crown and is exquisitely adorned with the thirty-two major marks and eighty minor signs of excellence, decorated with the ornaments of a youth. At the heart, upon a lotus and moon, is Vajrasattvī, white in color, seated in the sattvaparyaṅka posture. She holds a bell in her left hand and a vajra in her right, which she raises to her own heart in union. As before, at the ūrṇā hair-treasure, is Ratnavajrī, yellow in color, with her two hands binding a flower garland upon the head. At the throat is Padmavajrī, orange-red in color, holding a lotus with its core in her left hand and opening its petals with her right, as before. At the crown of the head, one should meditate on Karmavajrī, green in color, holding a three-pronged vajra at her own crown with her two hands, abiding in that manner. Oṃ vajrāṅkuśa jaḥ | Oṃ vajrapāśa hūṃ | Oṃ vajrasphoṭa vaṃ | Oṃ vajrāveśa hoḥ |

ཞེས་པའི་སྔགས་རྣམས་ཀྱིས་པདྨ་དང་ཟླ་བའི་སྟེང་དུ་ཇི་ལྟ་བའི་རིམ་པས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དགུག་པ་དང་། གཞུག་པ་དང་བཅིང་བ་དང་། དབང་དུ་བྱའོ། ། རྡོ་རྗེ་ཁུ་ཚུར་གཉིས་བཅིངས་ཏེ་སྡིགས་མཛུབ་དང་མཐེའུ་ཆུང་དག་ལུ་གུ་རྒྱུད་ལྟར་བྱས་པའི་རྡོ་རྗེ་འཁོར་ལོའི་ཕྱག་རྒྱ་གན་རྐྱལ་དུ་བྱའོ། ། རང་གི་ཁ་ལ་གཞག་ལ་མཆོད་ཡོན་དང་ཞབས་བསིལ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ལེགས་པར་མཆོད་ལ་སྐད་ཅིག་ལ་གཞུག་པར་བྱའོ། ། དེའི་རྗེས་སུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དབང་བསྐུར་ཏེ། སྔར་བཞིན་མི་བསྐྱོད་པ་སྤྱི་བོར་བདག་ཉིད་ཀྱིས་བསྒོམ་པར་བྱའོ། ། ཨོཾ་སརྦྦ་དྷརྨཱ་བྷཱ་ཝ་སྭ་བྷཱ་བ་བི་ཤུདྡྷ་བཛྲ་ཨ་ཨཱ་ཨཾ་ཨཿ། པྲ་ཀྲྀ་ཏི་པ་རི་ཤུདྡྷ་སརྦྦ་དྷརྨྨ་ཡ་དུ་ཏ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཛྙཱ་ན་ཀཱ་ཡ་མཉྫུ་ཤྲཱི་པ་རི་ཤུདྡྷ་ཏཱ་མུ་པ་དཱ་ཡེ་ཏི་ཨ་ཨཱཿ། སརྦྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཧྲྀ་ད་ཡ་ཧ་ར་ཧ་ར། ཨོཾ་ཧཱུཾ་ཧྲཱིཿབྷ་ག་བཱན་ཛྙཱ་ན་མཱུརྟི་བཱ་གཱི་ཤྭ་ར་མ་ཧཱ་ཝ་ཙ་སརྦྦ་དྷརྨྨ་ག་ག་ན་ཨ་མ་ལ་སུ་པ་རི་ཤུདྡྷ་དྷཱརྨ་དྷཱ་ཏུ་ཛྙཱ་ན་གརྦྷ་ཨཱཿ། ཞེས་བྱ་བའི་སྔགས་ཀྱིས་དང་པོ་དང་བར་དང་ཐ་མར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ལ་སྔར་ལྟར་རྗེ་བཙུན་མཚན་ཡང་དག་པར་བརྗོད་པ་ཉིན་རེ་བཞིན་ཐུན་གསུམ་དུ་ལན་གསུམ་མམ་ལན་གཅིག་མངོན་པར་དགའ་བའི་མཐར་ཐུག་པ་ཕན་ཡོན་དང་བཅས་པ་བཀླག་པར་བྱའོ། ། དེ་ལྟར་ཇི་སྲིད་བཀླགས་པ་དེ་སྲིད་དུ་གྲུབ་པའི་རྟགས་མཐོང་ངོ་། ། དེ་མ་ཐག་ཏུ་ཇི་ལྟ་བའི་སྔགས་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་ཚུལ་རྗེས་སུ་གནས་སོ། ། མཚན་ཡང་དག་པར་བརྗོད་པའི་སྒྲུབ་ཐབས་མཁས་པ་ཆེན་པོ་པྲ་བྷཱ་ཀ་རས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ། ། ། །

With these mantras, one should summon, enter, bind, and subjugate the wisdom maṇḍala upon a lotus and moon in the proper sequence. Forming the vajra-cakra mudrā by binding the two vajra-fists and interlacing the index fingers and little fingers like a chain, one should place it face-up. Placing it at one’s mouth, one should offer the water for the face, the water for the feet, and so forth, and then cause [the deity] to enter in an instant. Following that, all the tathāgatas confer empowerment, and as before, one should meditate on Akṣobhya upon the crown of one’s head. OṂ SARVA DHARMĀ BHĀVA SVABHĀVA VIŚUDDHA VAJRA A Ā AṂ AḤ | PRAKṚTI PARIŚUDDHA SARVA DHARMĀYA TATHATĀ SARVA TATHĀGATA JÑĀNA KĀYA MAÑJUŚRĪ PARIŚUDDHA TĀM UPADĀYE TI A ĀḤ | SARVA TATHĀGATA HṚDAYA HARA HARA | OṂ HŪṂ HRĪḤ BHAGAVĀN JÑĀNAMŪRTI VĀGĪŚVARA MAHĀVĀCA SARVA DHARMA GAGANA AMALA SUPARIŚUDDHA DHARMADHĀTU JÑĀNA GARBHA ĀḤ | With this mantra, one should consecrate the beginning, middle, and end. Then, as before, one should recite the Mañjuśrī-nāmasaṃgīti three times or once daily in three sessions, up to the conclusion of the "Manifest Joy" section, together with the benefits. As long as one recites in that manner, the signs of accomplishment will be seen. Immediately thereafter, one abides in the manner of accomplishment through the aforementioned mantras. The Sādhana of the Mañjuśrī-nāmasaṃgīti, composed by the great scholar Prabhākara, is complete.

ལོ་ཙཱ་བ་ཤཱཀྱའི་དགེ་སློང་ཉི་མ་རྒྱལ་མཚན་དཔལ་བཟང་པོས་དགེ་སློང་གཞོན་ནུ་རིན་ཆེན་གྱི་དོན་དུ་དཔལ་ཐར་པ་གླིང་གི་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་ལེགས་པར་བསྒྱུར་བའོ། ། ། །

It was excellently translated by the translator, the Śākya monk Nyima Gyaltsen Palzangpo, for the sake of the monk Shönu Rinchen, at the temple of Pal Tharpa Ling.