Toh 2604 · classical Tibetan · Tengyur edition

A Sādhana called “The Primordial Buddha, the Jñānasattva Mañjuśri”

Machine translation from the Tibetan by MITRA-QWEN · no human review

4 passages · 3,367 Tibetan characters · 756 English words · 2026 machine draft Read ↓

This text is a sādhana, a ritual manual for meditative practice, centered on the figure of Mañjuśrī as the Primordial Buddha and Jñānasattva (Wisdom Being). The work functions as a liturgical guide, beginning with formal homages and an invocation of the deity's attributes, specifically emphasizing the intersection of melodic speech, the Vajra Body, and the capacity to dispel afflictions. The text transitions from descriptive praise to the deployment of ritual tools, including the Sanskrit alphabet and a series of seed syllables and mantras dedicated to vajra offerings such as incense, flowers, and light. By engaging with these phonetic and conceptual elements, the practitioner is committed to a process of identification with the wisdom-form of the deity. The text concludes by identifying the translator, Chos kyi bzang po, establishing the work's transmission from Indian Sanskrit into the Tibetan language.

About this text · details, context, rights

Genre: Sādhana
Period: classical Tibetan
Edition: Tengyur vol. 066
Extent: 4 passages · 3,367 Tibetan characters · 756 English words
Rights: Derge Kangyur/Tengyur e-text, Esukhia/Barom edition — public domain (mechanical reproduction)

Provenance

About this text

A sādhana centered on the figure of Mañjuśrī as the Primordial Buddha and Wisdom Being, the Jñānasattvamañjuśryādibuddhanāmasādhana belongs to the tradition of the Yoga Tantra Treatises. The work is attributed to the Indian author Avadhūtipa Advayavajra. It was translated into the Tibetan language by Dharmaśrīmitra and the lo tsa ba chos kyi bzang po, and is preserved in the Tengyur, volume ཅུ, where it extends over three pages. As a ritual manual for meditative practice, the work enacts a liturgical process that begins with formal homages to the noble Mañjuśrījñānasattva and an invocation of the deity's attributes, specifically the intersection of melodic speech, the Vajra Body, and the capacity to dispel afflictions. The practice further employs the Sanskrit alphabet and a series of seed syllables and mantras dedicated to vajra offerings, including incense, flowers, and light, to facilitate the practitioner's identification with the wisdom-form of the deity. A scholar or serious reader consults this classical Tibetan text today to examine the specific ritual tools and phonetic elements used in the transmission of this Indian tradition and to study the deployment of mantras and seed syllables within the context of a Yoga Tantra practice.

Sanskrit title: Jñānasattvamañjuśryādibuddhanāmasādhana
Indian author: Avadhūtipa Advayavajra
Tibetan translators: Dharmaśrīmitra, lo tsa ba chos kyi bzang po
Canonical collection: Yoga Tantra Treatises
Genre: Sādhana
Source edition: Tengyur, vol. ཅུ
Period: classical Tibetan

Read further

Catalogue

84000 catalogue entry

Bibliography

BDRC library search

Libraries

WorldCat

Sanskrit sources

Digital Sanskrit Buddhist Canon

Reference

Summary & commentary

Significance

The work is significant as an example of the synthesis between Indian tantric ritual structures and Tibetan translation efforts. It illustrates the role of Mañjuśrī not merely as a bodhisattva of wisdom, but as a primordial buddha, reflecting specific Vajrayana ontological views on the nature of enlightenment.

Structure

Passages	Section	Description
1	Introduction and Homage	Provides the title in Sanskrit and Tibetan and offers initial homage to Mañjuśrījñānasattva.
2	Eulogy of the Deity	Describes the deity's attributes as the supreme speaker and the embodiment of the Vajra Dharma.
3	Ritual Mantras and Seed Syllables	Contains the Sanskrit alphabet and a sequence of mantras for offerings and the invocation of the wisdom-body.
4	Colophon	Identifies the translator of the text.

Themes

The Primordial Buddha (1-2)
Vajra Speech and Body (2)
Ritual Sound and Mantrayana (3)

Summary, significance and provenance note generated by gemma4:31b from the translation and the catalogue record.

AnuvādaA Sādhana called “The Primordial Buddha, the Jñānasattva Mañjuśri”·

༄༅༅། ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཛྙཱ་ན་སཏྭ་མཉྫུ་ཤྲྱཱ་དི་བུདྡྷ་ནཱ་མ་སཱ་དྷ་ནཱཾ། བོད་སྐད་དུ། འཇམ་དཔལ་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་དང་པོའི་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲུབ་ཐབས། འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། ཐོག་མ་བར་དང་མཐར་སངས་རྒྱས། ། སྲིད་པའི་དྲི་མ་དང་བྲལ་བའི། ། རང་བཞིན་གྱིས་ནི་དག་པའི་སྐུ། ། དང་པོའི་སངས་རྒྱས་ལ་བཏུད་ནས། ། སྙིང་པོ་བསྡུས་པའི་མཚན་རྒྱུད་ལས། ། ཡེ་ཤེས་ལྔ་ཡི་སྒྲུབ་ཐབས་འདི། ། མ་རིག་འཁྲུལ་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར། ། གསུང་གི་སྒྲུབ་ཐབས་གསལ་ཕྱིར་བྲི། ། གནས་ཁང་ཡིད་དུ་འོང་བར་ནི། ། བདེ་བའི་སྟན་ལ་ཉེར་འདུག་སྟེ། ། ཚད་མེད་བཞི་པོ་བསྒོམ་བྱས་ནས། ། བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་དེ། ། ཨ་བྷཱ་བ་སྭ་བྷཱ་བ་བི་ཤུདྡྷ་བཛྲ་ཙཀྲ་ཨ་ཨཱ་ཨཾ་ཨཿ། དེ་ནས་སྟོང་པའི་ཏིང་འཛིན་ལས། ། ཨ་ཧཱུཾ་ལས་བྱུང་རྡོ་རྗེ་ནི། ། རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་འཇིགས་པར་བྱེད། ། ཁྲོ་བོའི་རྒྱལ་པོ་ཞལ་དྲུག་ལྡན། ། མེ་དཔུང་འབར་བ་དང་བཅས་པ། ། འཇིགས་པའི་རྡོ་རྗེ་བསྐྱེད་པར་བྱ། ། དང་པོ་ཡི་ནི་དབྱངས་ཡིག་ལས། ། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་རང་བཞིན་གྱི། ། ཡེ་ཤེས་མིག་གཅིག་ཨེ་ཡི་ནང་། ། ཉོན་མོངས་དྲི་མེད་པདྨའོ། ། དང་པོའི་དབྱངས་ཡིག་ལས་བྱུང་བའི། ། པཾ་ལས་བྱུང་བའི་པདྨའི་སྟེང་། ། རྡོ་རྗེ་སྐྱིལ་ཀྲུང་རྫོགས་སངས་རྒྱས། ། སངས་རྒྱས་འགྲོ་བའི་ཆོས་འཛིན་པ། ། དཔལ་ལྡན་སངས་རྒྱས་པདྨ་སྐྱེས། ། ཀུན་མཁྱེན་ཡེ་ཤེས་མཛོད་འཛིན་པ། ། རྡོ་རྗེ་རྣོན་པོ་རང་བཞིན་ཞལ། ། ཚིག་གི་དབང་ཕྱུག་སྨྲ་བ་ཆེ། ། རྣམ་དག་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཞལ། །

In the language of India: Jñānasattvamajuśrī-ādi-buddha-nāma-sādhana. In the language of Tibet: ’Jam dpal ye shes sems dpa’ dang po’i sangs rgyas zhes bya ba’i sgrub thabs (The Sādhana of Mañjuśrījñānasattva, the Primordial Buddha). Homage to the noble Mañjuśrījñānasattva! Bowing to the Primordial Buddha, whose body is naturally pure, free from the stains of existence, and a Buddha in the beginning, middle, and end, I shall write this clear sādhana of the speech [of the Buddha] from the Nāmasaṃgīti, the condensed essence of the tantras, in order to abandon the delusions of ignorance and to clarify the practice of the five wisdoms. In a pleasing dwelling, having sat upon a comfortable seat, one should meditate on the four immeasurables and generate the mind of supreme enlightenment. Then: abhāva svabhāva viśuddha vajracakra a ā aṃ aḥ. Then, from the samādhi of emptiness, from the syllables A and HŪṂ, there arises a vajra—the terrifying Vajrabhairava, the king of wrathful deities with six faces, together with a blazing mass of fire; thus one should generate the terrifying vajra. From the first vowel, the nature of method and insight, within the single eye of wisdom, the syllable E, is the lotus free from the stains of affliction. Upon a lotus arisen from PAṂ, produced from the first vowel, is the Perfect Buddha in the vajra posture, the Buddha who holds the Dharma for beings, the glorious Buddha born from a lotus, the holder of the treasury of omniscient wisdom, the nature of the sharp vajra face, the great speaker, lord of words, and the face of pure insight-wisdom.

structureTitle block: the Sanskrit title is given as it is transmitted in Tibetan transliteration, not reconstructed from Sanskrit sources; the Tibetan title is translated after it.

homonymསངས་རྒྱས is rendered “buddha” here; the glossary also records Awakened, awakened, Buddha for other contexts — the sense follows the passage, not a fixed default.

homonymམེ is rendered “fire” here; the glossary also records Āgneya, Analā, Acalā for other contexts — the sense follows the passage, not a fixed default.

homonymཤེས་རབ is rendered “insight” here; the glossary also records discernment, wisdom, knowledge for other contexts — the sense follows the passage, not a fixed default.

homonymཡེ་ཤེས is rendered “wisdom” here; the glossary also records awareness, Wisdom, knowledge for other contexts — the sense follows the passage, not a fixed default.

homonymཉོན་མོངས is rendered “affliction” here; the glossary also records afflictions, defilement, afflictive emotion for other contexts — the sense follows the passage, not a fixed default.

Terms and glossary notes (14)

definitionསྒྲུབ་ཐབས “sādhana” — Derived from the Sanskrit verb √sādh , “to accomplish,” the term sādhana most generically refers to any method that brings about the accomplishment of a desired goal.

terminologyསངས་རྒྱས → “buddha”. The title, not a name. In Old Tibetan the spelling is usually སངས་རྒྱས already; the plural sense ('the buddhas') is carried by context, not by a suffix.

definitionསངས་རྒྱས “buddha” — The Indic term buddha means "The Awakened One" and is used in Buddhism as an epithet for the historical Buddha Siddhārtha Gautama as well as other spiritually enlightened beings in general.

periodམེ → “fire”. In ritual and cosmological prose མེ is the element 'fire'; Agni is the deity only where he is named or invoked. Do not capitalise the element.

definitionམེ “fire” — Classified as a “ lord of beings ” ( prajāpati ).

definitionཤེས་རབ “insight” — In this text shes rab seems to mean primarily knowledge (defined as insight and understanding one has gained through studying and experience), specifically knowledge of the teachings of the Buddha in general, and of…

terminologyཡེ་ཤེས → “wisdom”. Distinguish from ཤེས་རབ (prajñā, 'insight'): ཡེ་ཤེས is the buddhas' non-dual wisdom, ཤེས་རབ the discriminating faculty on the path.

definitionཡེ་ཤེས “wisdom” — The term jñāna is formed by the root jñā , meaning “to know,” “to know of,” “to understand,” “to be aware of,” with the addition of the pratyaya lyuṭ , which can be interpreted as having different values (the…

termསྒྲུབ་ཐབས → sādhana

termཕྱག་འཚལ → homage

termསངས་རྒྱས → buddha

termརྒྱལ་པོ → king

termམེ → fire

termཤེས་རབ → insight

སྨྲ་བའི་སྐྱེས་མཆོག་དམ་པ་ཡི། ། བཅོམ་ལྡན་སྡུག་བསྔལ་གཅོད་པའི་ཞལ། ། སྟོབས་དང་ལྡན་པ་སྨྲ་བའི་རྒྱལ། ། གསུང་དབྱངས་རྡོ་རྗེ་ཆོས་ཀྱི་ཞལ། ། སྨྲ་བའི་དམ་པ་མཆོག་གི་གནས། ། རྡོ་རྗེ་ཟབ་མོ་སྐུ་ཡི་ཞལ། ། སྨྲ་བའི་སེང་གེ་ཉོན་མོངས་སེལ། ། ཁ་དོག་སོ་སོར་མཚུངས་མེད་ཞལ། ། ཀུན་དུ་ལྟ་བ་མཆོག་ཏུ་དགའ། ། སྐུ་ནི་གཟི་བརྗིད་ཕུང་པོ་ཡི། ། མཚན་དང་དཔེ་བྱད་བལྟ་ན་སྡུག། འོད་བཟང་རིན་ཆེན་འབར་བ་ཡི། ། གཡོན་པའི་ཕྱག་བཞི་པུསྟི་འཛིན། ། གཡས་པ་ཡི་ནི་ཕྱག་བཞི་ཡིས། ། འདོད་དང་བཅས་པའི་རལ་གྲི་འཕྱར། ། སྨན་པ་ཆེ་མཆོག་གཞོན་ནུའི་སྐུ། ། ལྗོན་པའི་ཤིང་དང་བཅས་པའོ། ། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་སྐུ་ཆེ་བ། ། སངས་རྒྱས་སྐུ་ལྔའི་བདག་ཉིད་ཅན། ། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་གསུང་ཆེ་བ། ། རྩིབས་བཞི་མུ་ཁྱུད་གསུང་ཡང་ཡིན། ། ཨོཾ་བཛྲ་ཏཱིཀྵྞ་ནུབ་ཏུའོ། ། དུཿཁ་ཙྪེ་ད་ཤར་དུའོ། ། པྲཛྙཱ་ཛྙཱ་ན་མཱུརྟ་ཡེ་དབུས་སུའོ། ། བཱ་གཱི་ཤྭ་ར་ལྷོ་རུའོ། ། ཛྙཱ་ན་ཀཱ་ཡ་བྱང་དུ་སྟེ། ། ཨ་ནི་དབུས་སུ་དཀར་པོའོ། ། པ་ནི་ཤར་དུ་མཐིང་གའོ། ། ཙ་ནི་ལྷོ་རུ་སེར་པོའོ། ། ར་ནི་ནུབ་ཏུ་དམར་པོའོ། ། ན་ནི་བྱང་དུ་ལྗང་གུའོ། ། གསལ་བྱེད་དང་ནི་དབྱངས་ཡིག་ནི། ། མུ་ཁྱུད་བཞི་ལ་བསམ་པ་སྟེ། ། དེ་ལྟར་ཤེས་རབ་འཁོར་ལོའོ། ། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་ཐུགས་ཆེ་བ། ། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་ཐུགས་ལ་གནས། ། རྡོ་རྗེ་ཉི་མ་ཤེས་རབ་ཆེ། ། རྡོ་རྗེ་ཟླ་བ་ཐབས་ཀྱི་བདག། ཆགས་དང་ཆགས་བྲལ་ཡིག་འབྲུ་མཆོག། ཁ་དོག་སྣ་ཚོགས་འབར་བའི་འོད། ། ཨོཾ་པྲ་ཀྲྀ་ཏི་པ་རི་ཤུདྡྷཿ། སརྦ་དྷརྨཱ་ཡ་དུ་ཏ།

The supreme and holy speaker, the Bhagavān whose face cuts through suffering; the powerful King of Speakers, whose face is the Vajra Dharma of melodic speech; the supreme and holy abode of speakers, whose face is the profound Vajra Body; the Lion of Speakers who dispels the afflictions, whose face is peerless in its various colors; the one who looks everywhere with supreme joy; whose body is a mass of majesty, beautiful to behold with its major and minor marks; with excellent light and blazing jewels, his four left hands hold a volume of scripture, and his four right hands brandish swords together with [the wish-fulfilling tree]. The supreme great physician has a youthful body, together with a wish-fulfilling tree. The great body of all Buddhas, possessing the nature of the five Buddha bodies; the great speech of all Buddhas, which is also the four-spoked rim of speech. OṂ VAJRA TĪKṢṆA is in the west. DUḤKHA CCHEDA is in the east. PRAJÑĀ JÑĀNAMŪRTAYE is in the center. VĀGĪŚVARA is in the south. JÑĀNAKĀYA is in the north. The syllable A is white in the center. PA is dark blue in the east. CA is yellow in the south. RA is red in the west. NA is green in the north. The consonants and vowels are to be visualized on the four rims; such is the wheel of insight. The great mind of all Buddhas, abiding in the minds of all Buddhas; the Vajra Sun of great insight, the Vajra Moon, the master of method; the supreme syllable, both with and without attachment, blazing with light of various colors. OṂ PRAKṚTI-PARIŚUDDHAḤ SARVA-DHARMĀYA-TUTA.

homonymཆོས is rendered “dharma” here; the glossary also records special qualities, phenomena, qualities for other contexts — the sense follows the passage, not a fixed default.

homonymཕུང་པོ is rendered “aggregate” here; the glossary also records aggregates, Aggregates for other contexts — the sense follows the passage, not a fixed default.

homonymཟླ་བ is rendered “moon; month” here; the glossary also records Candrā, Candramas, Moon for other contexts — the sense follows the passage, not a fixed default.

Terms and glossary notes (14)

definitionསྡུག་བསྔལ “suffering” — The first of the four truths of the noble ones. The term “suffering” includes all essentially unsatisfactory experiences of life in cyclic existence, whether physical or mental.

periodཆོས → “dharma”. In Abhidharma lists (སྐྱེ་མཆེད, ཁམས) ཆོས is 'phenomena', the objects of mind — not the Buddhist teaching. Same word, two referents; the list decides.

definitionཆོས “dharma” — The term “ dharma ” ( chos ) conveys ten different meanings, according to Vasubandhu’s Vyākhyāyukti .

definitionཕུང་པོ “aggregate” — This translation of skandha is fairly well established, although some prefer the monosyllabic “group.” It is important to bear in mind that the original skandha has the sense of “pile,” or “heap,” which has the…

periodཟླ་བ → “moon; month”. In calendrical and cosmological passages ཟླ་བ is 'month' (twelve months to a year) or 'moon', not the god Candra. Candra is the rendering only where the text addresses or names the deity — a sūtra listing the moon as a time unit is not naming a god.

definitionཟླ་བ “moon; month” — The deity of the moon, as well as the moon itself. In the Kāraṇḍavyūha , when Avalokiteśvara emanates Candra , it is the deity that is meant.

adherencePinned rendering paraphrased here…

checkAutomatic check: bracketed gloss waived.

termསྡུག་བསྔལ → suffering

termཆོས → dharma

termཉོན་མོངས → affliction

termཕུང་པོ → aggregate

termསངས་རྒྱས → buddha

termཤེས་རབ → insight

སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཛྙཱ་ན་ཀཱ་ཡ། མཉྫུ་ཤྲཱི་མུ་པ་ད་ཡེ་ཏི་ཨ། ཨ་ཨཱ་ཨི་ཨཱི་ཨུ་ཨཱུ་ཨེ་ཨཻ་ཨོ་ཨཽ་ཨཾ་ཨཿ། སྠི་ཏོ་ཧྲྀ་དི་ཛྙཱ་ན་མཱུརྟི་ར་ཧཾ་བུདྡྷོ་ནཾ། ཏྲྱ་དྷྭ་བརྟི་ནཾ། ཨོཾ་བཛྲ་དྷཱུ་པེ་སྭཱ་ཧཱ། ཨོཾ་བཛྲ་པུཥྤེ་སྭཱ་ཧཱ། ཨོཾ་བཛྲ་ཨཱ་ལོ་ཀེ་སྭཱ་ཧཱ། ཨོཾ་བཛྲ་གནྡྷེ་སྭཱ་ཧཱ། ཨོཾ་བཛྲ་ནཻ་བི་ཏྱེ་སྭཱ་ཧཱ། ཨོཾ་བཛྲ་ཤཔྟ་སྭཱ་ཧཱ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཧྲྀ་ད་ཡ། ཧ་ར་ཧ་ར། ཨོཾ་ཧཱུཾ་ཧྲཱིཿ། བྷ་ག་བཱན་ཛྙཱ་ན་མཱུརྟི་བཱ་གཱི་ཤྭ་ར། མ་ཧཱ་ཝ་ཙ། ཨ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཧྲྀ་ད་ཡ། ཧ་ར་ཧ་ར། ག་ག་ན། ཨ་མ་ལ་སུ་པ་རི་ཤུདྡྷ་དྷརྨ་དྷཱ་ཏུ་ཛྙཱ་ན་གརྦྷ་ཨཱཿ། དེ་ལྟར་བསྐྱེད་ནས་བསྒོམ་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་གསང་སྔགས་བཟླས་པར་བྱ། ། ཨོཾ་བཛྲ་ཏཱིཀྵྞ་དུཿཁ་ཙྪེ་ད། པྲཛྙཱ་ཛྙཱ་ན་མཱུརྟ་ཡེ། ཛྙཱ་ན་ཀཱ་ཡ། བཱ་གཱི་ཤྭ་ར། ཨ་ར་པ་ཙ་ན་ཡ་ཏེ་ན་མཿ། ད་ནི་མཚན་ནས་བརྗོད་པ་ནི། སྡུ་གུ་འཇིག་རྟེན་གསུམ་གྱི་མཆོག། དཔལ་ལྡན་རྒྱུ་སྐར་དཀྱིལ་འཁོར་ཅན། ། ཕྱོགས་བཅུ་ནམ་མཁའི་མཐས་གཏུགས་པར། ། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ལེགས་པར་བསྐོར། ། འགྲོ་དང་འདུག་པ་སྤངས་པ་སྟེ། ། བྱམས་དང་སྙིང་རྗེའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཅན། ། དེ་ལྟར་བསྒོམས་ནས་མཚན་བརྗོད་དོ། ། གཏོར་མ་ཕུལ་ནས་གཤེགས་སུ་གསོལ། ། བདག་ཉིད་སྤྱོད་ལམ་གནས་པར་བྱའོ། ། མདོ་རྒྱུད་སྙིང་པོའི་དོན་ལས་ནི། ། མན་ངག་ལ་བརྟེན་གཞུང་འདི་བརྩམས། ། དེ་ཡིས་བསོད་ནམས་གང་བསགས་པ། ། འགྲོ་རྣམས་འཇམ་དབྱངས་ཐོབ་པར་ཤོག། སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་ཨ་ཝ་དྷཱུ་ཏཱིས་མཛད་པའི་དང་པོའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྒྲུབ་ཐབས་རྫོགས་སོ། ། ། ། དྷརྨ་ཤྲཱི་མི་ཏྲ་དང་།

Sarvatathāgatajñānakāya mañjuśrī upadayeti a. A Ā I Ī U Ū E AI O AU AṂ AḤ. Sthito hṛdi jñānamūrtir ahaṃ buddho nāma tryadhvavarttinām. Oṃ vajradhūpe svāhā. Oṃ vajrapuṣpe svāhā. Oṃ vajrāloke svāhā. Oṃ vajragandhe svāhā. Oṃ vajranaiṣitye svāhā. Oṃ vajraśabde svāhā. Oṃ sarvatathāgatahṛdaya hara hara. Oṃ hūṃ hrīḥ. Bhagavān jñānamūrti vāgīśvara mahāvacas. A sarvatathāgatahṛdaya hara hara. Gaganāmala supariśuddhadharmadhātujñānagarbha āḥ. Having generated [the deity] in that way, one should meditate. Then, one should recite the secret mantra: Oṃ vajratīkṣṇa duḥkhaccheda prajñājñānamūrtaye jñānakāya vāgīśvara arapacanāya te namaḥ. Now, as for the recitation of the names: "The beautiful one, supreme in the three worlds, the glorious one possessing the maṇḍala of the constellations, who turns the wheel of Dharma well throughout the ten directions to the ends of space, who has abandoned coming and staying, and possesses the maṇḍala of love and compassion." Having meditated in that way, recite the names. Having offered the torma, request the [deity] to depart. One should remain in one's daily activities. This text was composed based on the pith instructions from the essential meaning of the Sūtras and Tantras. By whatever merit has been accumulated through this, may all beings attain Mañjughoṣa. This concludes the Sādhana of the Primordial Buddha* composed by the great master Avadhūti. Dharmashrīmitra and... [end of text]

structureMantra left in Sanskrit (as transmitted in Tibetan script); only the surrounding frame is translated.

Terms and glossary notes (8)

definitionདཀྱིལ་འཁོར “maṇḍala” — A small ritual space, usually on the ground which is smeared with cow-dung and other substances, where offerings are made.

terminologyགཏོར་མ → “offering cake”. 'Torma' is defensible for specialists; in a general text 'offering cake' says what it is.

definitionགཏོར་མ “offering cake” — Bali wrested control of the world from the devas , establishing a period of peace and prosperity with no caste distinction. Indra requested Viṣṇu to use his wiles so that the devas could gain the world back from him.

adherencePinned rendering paraphrased here: offering…

checkAutomatic check: bracketed gloss waived.

termདཀྱིལ་འཁོར → maṇḍala

termགཏོར་མ → offering cake

termསྒྲུབ་ཐབས → sādhana

ལོ་ཙཱ་བ་ཆོས་ཀྱི་བཟང་པོས་བསྒྱུར་བའོ། །

Translated by the translator Chos kyi bzang po.

Terminology used in this text (14)

Term	Rendering	×	Note
སྒྲུབ་ཐབས	sādhana	2
སངས་རྒྱས	buddha	2	The title, not a name. In Old Tibetan the spelling is usually སངས་རྒྱས already; the plural sense ('the buddhas') is carr
ཤེས་རབ	insight	2
ཉོན་མོངས	affliction	2
ཆོས	dharma	2	In Abhidharma lists (སྐྱེ་མཆེད, ཁམས) ཆོས is 'phenomena', the objects of mind — not the Buddhist teaching. Same word, two
ཕྱག་འཚལ	homage	1
རྒྱལ་པོ	king	1
མེ	fire	1	In ritual and cosmological prose མེ is the element 'fire'; Agni is the deity only where he is named or invoked. Do not c
ཡེ་ཤེས	wisdom	1	Distinguish from ཤེས་རབ (prajñā, 'insight'): ཡེ་ཤེས is the buddhas' non-dual wisdom, ཤེས་རབ the discriminating faculty o
སྡུག་བསྔལ	suffering	1
ཕུང་པོ	aggregate	1
ཟླ་བ	moon; month	1	In calendrical and cosmological passages ཟླ་བ is 'month' (twelve months to a year) or 'moon', not the god Candra. Candra
དཀྱིལ་འཁོར	maṇḍala	1
གཏོར་མ	offering cake	1	'Torma' is defensible for specialists; in a general text 'offering cake' says what it is.

Cite thisAnuvāda, “A Sādhana called “The Primordial Buddha, the Jñānasattva Mañjuśri”” (Toh 2604), machine draft, 2026.https://naxiai.com/tibetan/works/toh2604

Colophon

Source: tengyur vol. 066. Derge Kangyur/Tengyur e-text, Esukhia/Barom edition — public domain (mechanical reproduction).

Translation status: Not among 84000's published translations, and not in progress there. Translations published elsewhere have not been searched for, so one may exist. (source: 84000 catalogue + registry; checked 2026-11-10).

Set in Newsreader and EB Garamond; Tibetan in Noto Serif Tibetan; Chinese in Noto Serif SC.

Anuvāda · NaxiAI