A Sādhana called “The Suchness of the Noble Jñānasattva Mañjuśri”

༄༅༅། ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཨཱརྱ་ཛྙཱ་ན་སཏྭ་མཉྫུ་ཤྲཱི་ཏཏྟྭ་སཱ་དྷ་ན་ནཱ་མ། བོད་སྐད་དུ། འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་སྒྲུབ་ཐབས། འཇམ་དཔལ་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། ཉོན་མོངས་རྒྱ་མཚོའི་འཆིང་གཅོད་པའི། ། སྡུག་བསྔལ་གཅོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས། ། ལམ་གྱི་རིམ་པ་ཡང་དག་དོན། ། དྲན་ནས་བདག་གིས་རབ་ཏུ་བཤད། ། རེ་ཞིག་ཡིད་འོང་གནས་དག་ཏུ། ། བདེ་བའི་སྟན་ལ་ཉེར་འདུག་སྟེ། ། མཆོད་ཅིང་བསྟོད་ནས་སྡིག་བཤགས་བྱ། ། ཚད་མེད་བཞི་ནི་རབ་ཏུ་བསྒོམ། ། ཨོཾ་མ་ཧཱ་ཤཱུ་ནྱ་ཏཱ་ཛྙཱ་ན་བཛྲ་སྭ་བྷཱ་བ་ཨཱཏྨ་ཀོ྅ཧཾ། ཞེས་བསྒོམ་མོ། ། དང་པོར་བདག་ཉིད་ཨ་བསྒོམ་སྟེ། ། པཾ་ལས་པདྨ་འདབ་བཞི་ནི། ། ཆོས་འབྱུང་རྡོ་རྗེའི་ནང་དུ་བསྒོམ། ། བདག་ཉིད་ཟླ་བའི་སྟེང་བསམ་མོ། ། དེ་ལས་སྡུག་བསྔལ་གཅོད་པ་ནི། ། སྐུ་མདོག་མཐིང་ག་འགྱིང་བག་ཅན། ། རྡོ་རྗེ་ཨུཏྤལ་བརྟན་པའི་སྐུ། ། ཟླ་བའི་སྟེང་དུ་ཨ་བསམ་མོ། ། འདབ་བཞི་ཟླ་བའི་སྟེང་དུ་ནི། ། ཨ་ཨཱ་ཨཾ་ཨཿ། ཚད་མེད་བཞི་ལྡན་ཡུམ་བཞི་ནི། ། འགྱིང་བག་ཨུཏྤལ་བཅས་པའི་སྐུ། ། རྡོ་རྗེ་སྐྱིལ་ཀྲུང་མདུན་བདར་ནས། ། གོ་རིམ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་བསམ། ། ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་སྤྱན་དྲངས་ནས། ། སྐུ་གསུམ་བྱིན་བརླབ་དབང་བསྐུར་རོ། ། དེ་ནས་དོན་དང་རབ་ལྡན་པས། ། མཚན་རྣམས་རབ་ཏུ་བརྗོད་པར་བྱ། ། ཨོཾ་དུཿཁ་ཙྪེ་ད། ན་མ་སྟེ་བ་ར་ད་བཛྲཱ་གྲ། བྷཱུ་ཏ་ཀོ་ཊི་ན་མ་སྟུ་ཏེ། ན་མ་སྟེ་ཤཱུ་ནྱ་ཏཱ་གརྦྷ། བུདྡྷ་བོ་དྷི་ན་མ་སྟུ་ཏེ་ཧོཿ། དེ་ནས་ལྡང་བར་འདོད་ན་མུཿདང་བཅས་པས་གཤེགས་སུ་གསོལ་ལ།

In the language of India: Ārya-jñānasattva-mañjuśrī-tattva-sādhana-nāma. In the language of Tibet: ’phags pa ’jam dpal ye shes sems dpa’ de kho na nyid ces bya ba’i sgrub thabs (The Sādhana of the Noble Mañjuśrī Jñānasattva Tattva). Homage to Mañjuśrī Jñānasattva! Having paid homage to the one who severs the bonds of the ocean of afflictions and cuts through suffering, I shall explain the authentic meaning of the stages of the path, having brought it to mind. First, in a pleasing and pure location, sit upon a comfortable cushion. Having performed offerings and praises, confess your misdeeds and thoroughly meditate upon the four immeasurables. Meditate with the mantra: oṃ mahāśūnyatājñānavajrasvabhāvātmako ’haṃ. First, meditate on yourself as the syllable A. From Paṃ, a four-petaled lotus is visualized within a source of phenomena (dharmodaya) and a vajra. Visualize yourself upon a moon disk. From that, the one who cuts through suffering is dark blue in color and majestic. His body is firm, holding a vajra and an utpala flower. Visualize the syllable A upon the moon disk. Upon the moon disks of the four petals are A Ā Aṃ Aḥ. Visualize the four consorts, possessing the four immeasurables, majestic and holding utpala flowers, seated in the vajra posture, arranged in order. Having invited the Jñānasattva, perform the blessing of the three bodies and the conferral of empowerment. Then, being endowed with the ultimate meaning, recite the names: oṃ duḥkhaccheda namaste varadavajrāgra bhūtakoti namaste śūnyatāgarbha buddhabodhi namaste hoḥ. Then, if you wish to arise, request the deities to depart with mūḥ.

དམ་ཚིག་གིས་ལྡང་བར་བྱའོ། ། བཅོམ་ལྡན་ངག་གི་དབང་ཕྱུག་ནི། ། རིན་ཆེན་ཨུཏྤལ་གསེར་གྱི་མདོག། པདྨ་འདབ་བཞི་ཟླ་བའི་སྟེང་། ། རྡོ་རྗེ་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་གིས་བཞུགས། ། འདབ་བཞི་ཟླ་བའི་སྟེང་དུ་ནི། ། ཨ་ཨཱ་ཨཾ་ཨཿཡུམ་བཞིའོ། ། སྤྱན་དྲངས་མཆོད་དང་བསྟིམ་བྱས་ནས། ། བྱིན་བརླབ་དབང་བསྐུར་མཚན་གདོན་ནོ། ། ཨོཾ་བཱ་གཱི་ཤྭ་ར་བུདྡྷ་རཱ་ག་ན་མ་སྟེ་སྟུ། བུདྡྷ་ཀཱ་མ་ན་མོ་ན་མཿ། བུདྡྷ་པྲཱི་ཏི་ན་མ་སྟུ་བྷྱཾ། བུདྡྷ་ཏུ་བྷྱཱཾ་པུ་ཏ་ན་མཿ། ཞེས་བརྗོད་ནས། མུཿཞེས་གཤེགས་སུ་གསོལ་ནས་སྤྱོད་ལམ་གྱིས་གནས་པར་བྱའོ། ། རྡོ་རྗེ་རབ་ཏུ་འབར་བའི་ནང་། ། འདབ་བཞི་དམར་བའི་ཟླ་བའི་སྟེང་། ། ཨ་ལས་བྱུང་བ་རྣོན་པོ་ནི། ། མདོག་དམར་པདྨ་ཨུཏྤལ་བསྣམས། ། རྡོ་རྗེ་སྐྱིལ་ཀྲུང་ཟླ་བའི་སྟེང་། ། འདབ་བཞི་ཟླ་བའི་སྟེང་དུ་ནི། ། ཨ་ཨཱ་ཨཾ་ཨཿཡུམ་བཞི་ནི། ། འགྱིང་བག་གཙོ་ལ་ཕྱོགས་པའོ། ། སྤྱན་དྲངས་མཆོད་དང་བསྟིམ་བྱས་ནས། ། བྱིན་བརླབ་དབང་བསྐུར་མཚན་གདོན་ནོ། ། ཨོཾ་བཛྲ་ཏཱིཀྵྞ། བུདྡྷ་མོ་ད་ན་མོ་ན་མཿ། བུདྡྷཱ་སྨི་ཏ་ན་མ་སྟུ་བྷྱཾ། བུདྡྷ་ཧཱ་ས་ན་མོ་ན་མཿ། བུདྡྷ་བཱ་ཙ་ནཱ་མ་སྟེ་སྟུ། བུདྡྷོ་བྷཱ་བ་ན་མོ་ན་མཿ། ཞེས་བརྗོད་ནས་མུཿཞེས་གཤེགས་སུ་གསོལ་ནས་སྤྱོད་ལམ་གྱིས་གནས་པར་བྱའོ། ། ཤེས་རབ་རང་བཞིན་སྟོང་པའི་ནང་། ། སྙིང་རྗེས་མཚོན་པའི་གདན་བསམས་ཏེ། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ས་བོན་ཏེ། ། ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཨ་ལས་བསྐྱེད། ། སྐུ་མདོག་དཀར་པོ་རབ་ཏུ་མཛེས། ། འཁོར་ལོ་ཨུཏྤལ་ཡང་དག་ལྡན། ། ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་སྟེང་དུ་ནི། ། རྡོ་རྗེ་སྐྱིལ་ཀྲུང་བཅས་པར་བསམ། །

One should arise through the samaya. The Blessed Lord of Speech is the color of a golden precious utpala. Upon a four-petaled lotus and a moon, he sits in the vajra posture. Upon the moon at each of the four petals are the four consorts: A, Ā, Aṃ, and Aḥ. Having invited, made offerings, and dissolved [the deities], one should perform the blessing, confer the empowerment, and recite the names. Reciting: Oṃ vāgīśvara buddharāga namaste stu | buddhakāma namo namaḥ | buddhaprīti namastubhyam | buddhatubhyāṃ putanamaḥ | and then saying Muḥ, one should request them to depart and remain in the conduct of daily life. Within a blazing vajra, upon a red four-petaled moon, from the syllable A arises the Sharp One (Tīkṣṇa), red in color, holding a lotus and an utpala. He sits in the vajra posture upon the moon. Upon the moon at each of the four petals are the four consorts: A, Ā, Aṃ, and Aḥ, poised gracefully and facing the central deity. Having invited, made offerings, and dissolved [the deities], one should perform the blessing, confer the empowerment, and recite the names. Reciting: Oṃ vajratīkṣṇa | buddhamoda namo namaḥ | buddhāsmita namastubhyam | buddhahāsa namo namaḥ | buddhavāca namaste stu | buddhobhāva namo namaḥ | and then saying Muḥ, one should request them to depart and remain in the conduct of daily life. Within the emptiness that is the nature of insight, one should visualize a seat symbolizing compassion. From the seed-syllable of bodhicitta, the wisdom of insight is generated from A. White in color and exceedingly beautiful, he is perfectly endowed with a wheel and an utpala. Upon a moon maṇḍala, one should visualize him seated in the vajra posture.

འདབ་བཞི་ཟླ་བའི་སྟེང་དུ་ནི། ། ཨ་ཨཱ་ཨཾ་ཨཿཡུམ་བཞི་བསྒོམ། ། པྲ་ཀྲྀ་ཏི་པ་རི་ཤུདྡྷཿ། སརྦ་དྷརྨཱ་ཡ་དུ་ཏ། སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་དྷཱུ་བ་པཱུ་ཛ་མེ་གྷ་ས་མུ་དྲ་སྥ་ར་ཎ་ས་མ་ཡེ་ཧཱུཾ། སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་པུཥྤ་པཱུ་ཛ་མེ་གྷ་ས་མུ་དྲ་སྥ་ར་ཎ་ས་མ་ཡེ་ཧཱུཾ། སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཨཱ་ལོ་ཀེ་པཱུ་ཛ་མེ་གྷ་ས་མུ་དྲ་སྥ་ར་ཎ་ས་མ་ཡེ་ཧཱུཾ། སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་གནྡྷ་པཱུ་ཛ་མེ་གྷ་ས་མུ་དྲ་སྥ་ར་ཎ་ས་མ་ཡེ་ཧཱུཾ། སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ནི་བི་ཏྱེ་པཱུ་ཛ་མེ་གྷ་ས་མུ་དྲ་སྥ་ར་ཎ་ས་མ་ཡེ་ཧཱུཾ། སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཤཔྟ་པཱུ་ཛ་མེ་གྷ་ས་མུ་དྲ་སྥ་ར་ཎ་ས་མ་ཡེ་ཧཱུཾ། ཞེས་མཆོད་ནས་ཛཿཧཱུཾ་བཾཾ་ཧོཿཞེས་བསྟིམ་མོ། ། ཨོཾ་ཧཱུཾ་ཧྲཱིཿབྷ་ག་བཱན། ཛྙཱ་ན་མཱུརྟི། བཱ་གཱི་ཤྭ་ར། མ་ཧཱ་ཝ་ཙ། སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཧྲྀ་ད་ཡ། སརྦ་དྷརྨཱ་ག་ག་ན། ཨ་མ་ལ་སུ་པ་རི་ཤུདྡྷ། དྷརྨ་དྷཱ་ཏུ་ཛྙཱ་ན་གརྦྷ་ཨཱཿ། ཞེས་བརྗོད་ནས་མཚན་ཡང་དག་པར་བརྗོད་པ་གདོན་པར་བྱའོ། ། ཨོཾ་པྲཛྙཱ་ཛྙཱ་ན་མཱུརྟ་ཡེ། ཨ་བྷ་བོདྦྷ་བ་ན་མ་སྟུ་སྟེ། ན་མ་སྟེ་བུདྡྷ་སཾ་བྷ་བ། ག་ག་ནོདྡྷ་བ་ན་མ་སྟུ་བྷྱཾ། ན་མ་སྟེ་ཛྙཱ་ན་སཾ་བྷ་བ། ཞེས་བསྟོད་ནས་མུཿཞེས་བརྗོད་ནས་སྤྱོད་ལམ་གྱིས་གནས་པར་བྱའོ། ། ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་ཧཱུཾ་ལས་བསྐྱེད། ། སྙིང་རྗེ་མ་ཆགས་པདྨའི་གདན། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་སྟེང་། ། ཨ་ནི་རབ་ཏུ་གསལ་བར་བྱ། ། ཡེ་ཤེས་སྐུ་ནི་ལྗང་གུ་སྟེ། ། རྒྱ་གྲམ་ཨུཏྤལ་བསྣམས་པ་ཡིས། ། སེམས་བསྐྱེད་པ་ཡི་ས་བོན་ཏེ། ། རྡོ་རྗེ་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་དུ་བཞུགས། ། འདབ་བཞི་ཟླ་བའི་སྟེང་ན་ནི། ། ཨ་ཨཱ་ཨཾ་ཨཿཡུམ་བཞི་བསྐྱེད། །

Upon the moon of the four petals, visualize the four consorts: A, Ā, Aṃ, and Aḥ. PRAKṚTI-PARIŚUDDHAḤ SARVA-DHARMĀ YADUTĀ | SARVA-TATHĀGATA-DHŪPA-PŪJĀ-MEGHA-SAMUDRA-SPHARAṆA-SAMAYE HŪṂ | SARVA-TATHĀGATA-PUṢPA-PŪJĀ-MEGHA-SAMUDRA-SPHARAṆA-SAMAYE HŪṂ | SARVA-TATHĀGATA-ĀLOKE-PŪJĀ-MEGHA-SAMUDRA-SPHARAṆA-SAMAYE HŪṂ | SARVA-TATHĀGATA-GANDHA-PŪJĀ-MEGHA-SAMUDRA-SPHARAṆA-SAMAYE HŪṂ | SARVA-TATHĀGATA-NIVITYE-PŪJĀ-MEGHA-SAMUDRA-SPHARAṆA-SAMAYE HŪṂ | SARVA-TATHĀGATA-ŚABDA-PŪJĀ-MEGHA-SAMUDRA-SPHARAṆA-SAMAYE HŪṂ. Having made these offerings, dissolve [the deities] with JAḤ HŪṂ BAṂ HOḤ. OṂ HŪṂ HRĪḤ BHAGAVĀN | JÑĀNA-MŪRTI | VĀGĪŚVARA | MAHĀ-VĀCA | SARVA-TATHĀGATA-HṚDAYA | SARVA-DHARMĀ-GAGANA | AMALA-SUPARIŚUDDHA | DHARMA-DHĀTU-JÑĀNA-GARBHA ĀḤ. Having recited this, one should recite the Mañjuśrī-nāma-saṃgīti. OṂ PRAJÑĀ-JÑĀNA-MŪRTAYE | ABHĀVA-SVABHĀVA-NAMASTE | NAMASTE BUDDHA-SAMBHAVA | GAGANODBHAVA-NAMASTEBHYAḤ | NAMASTE JÑĀNA-SAMBHAVA. Having offered praise, say MUḤ and remain in the conduct of daily activities. Through insight, [the deity] is generated from HŪṂ; the lotus seat is compassion and non-attachment. Upon that which arises from the bodhicitta, the syllable A is made clearly manifest. The wisdom body is green, holding a crossed-vajra and an utpala flower. It is the seed of the generation of the mind of awakening, seated in the vajra posture. Upon the moon of the four petals, generate the four consorts: A, Ā, Aṃ, and Aḥ.

ཡེ་ཤེས་གཉིས་མེད་བསྟིམ་བྱས་ནས། ། བྱིན་བརླབ་དབང་བསྐུར་རྫོགས་པ་དང་། ། མཚན་ནི་ཡང་དག་བརྗོད་པར་བྱ། ། དེ་ནས་བསྟོད་པ་འདིས་བསྟོད་དོ། ། ཨོཾ་ཛྙཱ་ན་ཀཱ་ཡ། མཱ་ཡ་ཛཱ་ལ་ན་མ་སྟུ་བྷྱཾ། ནཱ་མ་སྟེ་བུདྡྷ་ནཱ་ཊ་ཀ། ན་མ་སྟེ་སརྦ་སརྦེ་བྷྱཾ། ཛྙཱ་ན་ཀཱ་ཡ་ན་མ་སྟུ་ཏེ། ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ་མུཿ། ཞེས་སྤྱོད་ལམ་གྱིས་གནས་པར་བྱའོ། ། དྲི་མེད་ཡེ་ཤེས་ལས་བྱུང་བ། ། དགེ་བ་དྲི་མེད་གང་ཐོབ་དེས། ། འགྲོ་རྣམས་སྲིད་པ་ལས་གྲོལ་ནས། ། བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་ཤོག། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་སྒྲུབ་ཐབས་སློབ་དཔོན་གཉིས་སུ་མེད་པ་སྦས་པས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ། ། ། ། པཎྜི་ཏ་དྷརྨྨ་ཤྲཱི་མི་ཏྲ་དང་། ལོ་ཙཱ་བ་དགེ་སློང་ཆོས་ཀྱི་བཟང་པོས་བསྒྱུར་བའོ། །

Having dissolved the non-dual wisdom, and having completed the blessings and empowerments, one should recite the Nāmasaṃgīti. Then, one should praise with this praise: Oṃ jñānakāya māyājālanamastubhyam | nāmas te buddhanāṭaka | nāmas te sarvasarvebhyaḥ | jñānakāya namas te | oṃ āḥ hūṃ muḥ. Thus, one should remain in the conduct. By whatever stainless virtue has been obtained, arising from stainless wisdom, may all beings be liberated from cyclic existence and attain unsurpassed enlightenment. The Tattvasādhana composed by the master Advayagupta is complete. Translated by the paṇḍita Dharmashrimitra and the translator, the monk Chökyi Zangpo.