A Maṇḍala Ritual of “The Recitation of the Names of Mañjuśrī”

༄༅༅། ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཨཱརྱ་མཉྫུ་ཤྲཱི་ནཱ་མ་སངྒཱི་ཏི་མཎྜལ་བི་དྷི། བོད་སྐད་དུ། འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་གྱི་མཚན་ཡང་དག་པར་བརྗོད་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཆོ་ག། རྗེ་བཙུན་འཇམ་པའི་དབྱངས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་མངའ་ཞིང་། ། སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་འབྱུང་གནས་ཆེ། ། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་སྤྲུལ་པའི་སྐུ། ། འཇམ་པའི་དབྱངས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། ། དཀྱིལ་འཁོར་ཆོ་ག་བཤད་པར་བྱ། ། དང་པོར་རེ་ཞིག་སློབ་མ་ནི། ། དད་ལྡན་དམ་ཚིག་བརྟུལ་ཞུགས་བསྲུང་། ། རྟོག་མེད་རྒྱུད་གཅིག་བླ་མ་དང་། ། འཇམ་པའི་དཔལ་ལ་མོས་པ་ཡིས། ། ཁྲོ་མེད་སྔགས་དང་རྒྱུད་ལ་མཁས། ། ཐོས་ལྡན་རྒྱུད་འདིར་དབང་ཐོབ་པས། ། དམ་ཚིག་གསུམ་ལ་གནས་པ་དེས། ། དང་པོ་འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་གྱི་ལྷ་རྣམས་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་ལས་འབྱུང་བ་བཞིན་དུ་བསྙེན་པ་བྱ་སྟེ། སྔགས་ཀྱི་ཕྲེང་བ་འབུམ་དུ་བཟླས་པ་ནི་སྔོན་དུ་བསྙེན་པའོ། ། གཞུང་ལས། བསམ་གཏན་དང་ནི་རྗེས་མཐུན་པའི། ། རི་ཡི་ཕུག་གམ་ཆུ་ཡི་འགྲམ། ། རྫིང་ངམ་རང་དགའི་གནས་དག་གམ། ། ལྷ་ཁང་མཆོད་རྟེན་ལ་སོགས་པར། ། ཞེས་གསུངས་པས་ན། དེ་ལྟ་བུའི་གནས་དེར་སོང་ལ། ཅི་ཙམ་འབྱོར་པའི་ཚད་(གྱིས་,ཀྱིས་)བྱས་ལ། ས་ཡོངས་སུ་བརྟག་པ་དེར། ། བདུད་རྩི་འཁྱིལ་པའི་སྔགས་བཟླས་པའི་ཆུས་གཏོར། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རྣམ་པ་བྱས་ནས། དེར་མཆོད་པ་དང་གཏོར་མ་བཤམས་ལ། སའི་ལྷ་མོ་ལས་བསླང་བ་ནི། ། སྐྱོབ་པ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། ། སྤྱོད་པའི་ཚུལ་དང་ཁྱད་པར་དང་། ། ས་དང་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ལ། ། ལྷ་མོ་ཁྱོད་ནི་དཔང་དུ་གྱུར། ། སྐྱོབ་པ་ཤཱཀྱ་སེང་གེ་ཡིས། །

In the language of India: Āryamañjuśrīnāmasaṅgītimaṇḍalavidhi. In the language of Tibet: ’Phags pa ’jam dpal gyi mtshan yang dag par brjod pa’i dkyil ’khor gyi cho ga (The Ritual of the Maṇḍala of the Noble Mañjuśrī-nāmasaṅgīti). Homage to the Venerable Mañjughoṣa! I prostrate to Mañjughoṣa, who possesses the svabhāvakāya, the great source of the illusory nature, and the nirmāṇakāya of all Buddhas. Having prostrated to Mañjughoṣa, I shall explain the ritual of the maṇḍala. First, the disciple should be endowed with faith, maintain the samaya and ascetic observances, possess a non-conceptual and single-pointed continuum, and have devotion for the Guru and Mañjuśrī. Being without anger, skilled in the mantras and tantras, learned, and having received empowerment in this tantra, such a person abiding in the three samayas should first perform the approach (sevā) according to the methods for accomplishing the deities of the Noble Mañjuśrī. Reciting the mantra garland one hundred thousand times is the preliminary approach. As the text states: "In a mountain cave or on a riverbank, a pond, a pleasant place, or in a temple, a stūpa, and so forth, which are conducive to meditative concentration." Having gone to such a place and prepared it to the best of one's means, one should thoroughly examine the site and sprinkle it with water over which the Amṛtakuṇḍalī mantra has been recited. Having fashioned the form of the maṇḍala, one should arrange the offerings and the torma. To request the Earth Goddess, one says: "O Goddess, you are the witness to the conduct, the specific qualities, the stages, and the perfections of all the Buddhas, the Protectors. By the Lion of the Śākyas, the Protector..."

ཇི་ལྟར་བདུད་ཀྱི་སྡེ་བཅོམ་པ། ། དེ་ལྟར་བདག་གིས་བདུད་བཅོམ་ནས། ། བདག་གིས་དཀྱིལ་འཁོར་བྲི་བར་བྱ། ། ཞེས་བརྗོད་ནས། ཐལ་མོ་ས་ལ་བརྡབས་པས། སྐུ་ཕྱེད་ཙམ་ས་ལས་འཐོན་པ་དང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་དཀྱིལ་འཁོར་བྱེད་པས་བདག་ལ་བྱིན་ཞེས་བརྗོད་པས། ཁྱོད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་བདག་པོ་གྱིས་ཤིག་ཅེས་བརྗོད་ནས་ས་ལ་ཐིམ་པར་བསམ་མོ། ། ས་སློང་བའོ། ། དེ་ནས་དྲག་པོའི་སྦྱིན་སྲེག་གིས་བགེགས་བཟློག་པ། དེ་ཉིད་དུ་བདག་དང་བློ་ཞི་བའི་ཕྱིར་སྦྱིན་སྲེག་བྱས་ལ་དེར་ས་སྦྱང་བར་བྱ་སྟེ། འདོམ་གང་ཙམ་ལ་སོགས་པ་བརྐོས་ལ་སའི་རོ་ལྔ་བསལ་ཏེ། དེ་རིན་པོ་ཆེ་ལྔ་དང་ལྡན་པའི་བུམ་པ་བཅུག་ལ་སླར་སས་དགང་ངོ་། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རས་རིས་ལ་སོགས་པ་ཇི་ཙམ་འབྱོར་པ་ཡང་བྲིས་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་ཉིས་འགྱུར་ལ་སྤོས་ཀྱིས་ཆག་ཆག་བཏབ་སྟེ། ལག་པ་ས་ལ་རེག་པར་བྱའོ། ། རྗེ་བཙུན་གྱི་ཡི་གེ་བརྒྱ་པ་ལན་བདུན་བཟླས་པར་བྱའོ། ། ས་བཟུང་བའི་རིམ་པའོ། ། དེ་ནས་བདག་ཉིད་ཇི་སྙེད་པའི་རྒྱན་དང་ལྡན་པར་བྱས་ཏེ། བཀྲ་ཤིས་པའི་དུས་སུ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་དབུས་སུ་འདུག་ལ། སྒྲུབ་པའི་ཐབས་ལས་འབྱུང་བ་བཞིན་དུ། བདག་བསྲུང་བ་ནས་བགེགས་གཞོམ་པ་ལ་སོགས་པ་བྱ་བ་དང་། དེ་ནས་རྟེན་སྤྲུལ་པ་ནས་ཚོགས་བསགས་པ་ནས། ཡེ་ཤེས་པར་གྱུར་པའི་བར་དུ་བྱས་ལ། དེར་གོང་གི་དང་འདྲ་བའི་ལྷ་མོ་སྟ་གོན་བྱས་ལ། དེ་ནས་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་དེ། དེང་དུ་བདག་ཚེ་འབྲས་བུ་ཡོད། ། བདག་ནི་གསོན་པ་འབྲས་བུར་བཅས། ། ལྷ་དང་དམ་ཚིག་མཉམ་པ་རུ། ། གྱུར་པར་བདག་ནི་སོམ་ཉི་མེད། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དང་སེམས་གཅིག་ལས། །

"Just as the hosts of Māra were conquered, so shall I conquer Māra and draw the maṇḍala." Having said this, he strikes the ground with his palms. Half of his body emerges from the earth, and he says, "Grant me [the site], for I am creating a maṇḍala for the benefit of all sentient beings." In response, [the earth] says, "Act as the master of your maṇḍala," and then dissolves into the ground. This is the request for the site. Next, to repel obstructing spirits through a wrathful fire offering, one should perform a fire offering for the sake of pacifying oneself and one's intellect, and then purify the site. One should dig a pit about one fathom deep or similar, remove the five impurities of the earth, and place a vase containing the five precious gems inside, filling it back up with earth. Having drawn as many images of the Tathāgatas as are available, such as painted scrolls, one should sprinkle the maṇḍala, which is twice the size [of the drawing], with incense water and touch the ground with one's hand. One should recite the hundred-syllable mantra of the Venerable One seven times. This is the sequence for seizing the site. Then, having adorned oneself with all appropriate ornaments, one sits in the center of the maṇḍala at an auspicious time. Following the sādhana, one performs the activities from self-protection to the destruction of obstructing spirits. Then, from the emanation of the support through the accumulation of merit, up until the transformation into the wisdom beings, one performs the preliminary rites for the goddess as described above. Then, generating enthusiasm, one says: "Today my life has borne fruit; My living is now fruitful. I have no doubt that I have become Equal to the deities and the samaya. From the single mind of awakening..."

མི་ལྡོག་པར་ནི་བདག་གྱུར་ཏེ། ། འཇམ་པའི་དབྱངས་ཀྱི་རིགས་སུ་ནི། ། དེང་བདག་སྐྱེ་བར་ཐེ་ཚོམ་མེད། ། དེང་བདག་ཉི་མ་དམ་པ་སྟེ། ། མཆོད་སྦྱིན་འདི་ནི་བླ་ན་མེད། ། ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་སྤྱན་འདྲེན་པ། ། དེང་བདག་འདུས་པའི་མཆོག་ཡིན་ནོ། ། དེ་ནས་ཕྱག་བྱས་སྤོས་ཐོགས་ལ། ། ཀྱེ་དབང་ནི་ངེས་ཏེ་བླ་ན་མེད། ། ཕྱོགས་བཅུར་བཞུགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀུན། ། མ་ལུས་བདག་ལ་དགོངས་སུ་གསོལ། ། བདག་མིང་འདི་ཞེས་བྱ་བ་ཡིས། ། འཇམ་པའི་དབྱངས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་བྲི། ། དེང་འདིར་སངས་རྒྱས་ཀུན་གཤེགས་ཏེ། ། དངོས་གྲུབ་འདི་ནི་སྩལ་དུ་གསོལ། ། ཞེས་བརྗོད་ལ་དང་པོའི་སྦྱོར་བ་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱལ་མཆོག་དང་ལས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་མཆོག་རྣམ་པར་བསྒོམས་ལ། ཡང་སྒོ་དབྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ནས་བདག་ཉིད་ཡེ་ཤེས་པའི་གནས་སུ་འདུག་པའི་བར་དུ་བྱ་སྟེ། ཕྲེང་བའི་སྔགས་ཟློས་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པའི་སྒྲུབ་པའི་གྲོགས་ལྷའི་ང་རྒྱལ་དང་ལྡན་པས་དཀྱིལ་འཁོར་བྲི་བའི་ཕྱིར་འདུད་ཀྱིས་བསྟོད་དེ། དེ་ནས། རྒྱུད་ཆེན་སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བ་ལས། ། རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་གསང་སྔགས་འཆང་། ། དཔག་མེད་རྣམས་ཀྱི་བཀའ་བཞིན་དུ། ། དཀྱིལ་འཁོར་དམ་པ་བཤད་དུ་གསོལ། ། ཞེས་གསོལ་བ་བཏབ་ལ། དེ་ནས་ལངས་ཏེ། ལྷ་རྣམས་ལ་ཕྱག་བྱས་ནས། བདག་ནི་རང་ཉིད་རལ་གྲི་ཅན། ། དང་པོའི་སངས་རྒྱས་བདག་རང་ཉིད། ། ང་ནི་སངས་རྒྱས་རྒྱལ་པོ་སྟེ། ། སྟོབས་ཆེན་རལ་གྲི་ཅན་བདག་ཉིད། ། དེ་ནས་མིག་དང་རྐང་པ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཏེ། བསྒོམས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་སྟེང་དུ་བཏེག་ལ། བྱང་ཤར་མཚམས་ནས་བསྐོར་བ་བྱས་ཏེ།

May I become irreversible; today I have no doubt that I shall be born into the family of Mañjughoṣa. Today I am the sublime sun; this sacrificial offering is unsurpassed. Inviting the Buddhas of the ten directions, today I am the supreme assembly. Then, having prostrated and holding incense, one should say: "O Sovereign, you are certain and unsurpassed. All Buddhas residing in the ten directions, please attend to me without exception. I, who am called [name], shall draw the maṇḍala of Mañjughoṣa. May all Buddhas come here today and please grant this siddhi." Having spoken thus, one should meditate on the initial application, the supreme king of the maṇḍala, and the supreme king of activities. Then, preceded by the opening of the gates and so forth, one should perform the rites up to the point of abiding in the state of the wisdom-being. The yogin, possessing the divine pride of the deity and acting as a companion in the practice, should praise the maṇḍala while reciting the garland mantra and so forth. Then, from the Great Tantra of the Net of Magical Illusion: "O Great Vajradhara, holder of secret mantra, in accordance with the commands of the immeasurable ones, please explain the sublime maṇḍala." Having made this supplication, one should rise, prostrate to the deities, and say: "I myself am the wielder of the sword; I am the Primordial Buddha myself. I am the King of Buddhas; I am the powerful wielder of the sword." Then, having blessed the eyes and feet, one should lift oneself up upon the visualized maṇḍala and perform circumambulations starting from the northeast corner.

ཧཱུཾ་ཡེ་ཤེས་ཞི་བའི་ངང་ལས་མ་གཡོས་ཀྱང་། ། སྐུ་ཡི་ཆ་ལུགས་ཟ་བྱེད་རྔམ་སྟབས་ཅན། ། གསུང་གི་ང་རོ་འབྲུག་སྟོང་ལྡིར་བའི་སྒྲས། ། མ་ལུས་དབང་དུ་སྡུད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། གཞན་ཡང་ཚམ་རྔམ་གྱི་དབྱངས་བརྗོད་ལ། ཧཱུཾ་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོའི་ས་གཞི་ལ་གནས་པའི། ལྷ་ལ་སོགས་པའི་བགེགས་ཚོགས་ཀུན་ཉོན་ཅིག། གནས་འདིར་འཇམ་དཔལ་དཀྱིལ་འཁོར་ངས་འདྲི་ཡིས། ། བགེགས་ཀྱི་རིགས་ཚོགས་གང་ཡིན་འབྱེར་བར་གྱིས། ། ཅི་སྟེ་ང་ཡི་བཀའ་ལས་འདས་གྱུར་ན། ། ཡེ་ཤེས་ཅན་གྱི་རལ་གྲི་འབར་བ་ཡིས། ། མགོ་བོ་ཚལ་པ་བརྒྱར་ནི་འགས་བྱེད་ཅིང་། ། རྣམ་པར་འཇིག་པར་འགྱུར་བར་གདོན་མི་ཟ། ། དེང་ས་ཕྱོགས་ནམ་མཁའ་ལྟར་དྲི་མ་མེད་པ་འདི། དེང་རྣལ་འབྱོར་གྱི་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བས། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་དགོད་པའི་ཕྱིར། འཇམ་དཔལ་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་འདྲི་ཡིས། ཧཱུཾ་ལྷ་ཀླུ་གནོད་སྦྱིན་དྲི་ཟ་དང་། ། འབྱུང་པོ་ཤ་ཟ་སྲིན་པོའི་ཚོགས། ། འབྱུང་པོ་ཐམས་ཅད་སར་སོང་ཞིག། འཇམ་དཔལ་བཀའ་ཐོས་མྱུར་དུ་སོང་། ། གང་དག་མི་འགྲོ་དེ་ལ་ནི། ། རལ་གྲི་དང་ནི་ཁ་ཊྭཱཾ་གས། ། སྤྱི་བོ་ཚལ་པ་བརྒྱར་འགས་འགྱུར། ། ལན་གསུམ་དུ་བརྗོད་དོ། ། བསྐལ་པ་མེ་ལྟ་བུའི་འོག་ནས་བྱུང་ནས། གདུག་པ་ཅན་ཐམས་ཅད་བསྲེག་པར་བསམ་མོ། ། དེ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྟེ་བར་འདུག་སྟེ། བསྐལ་པའི་མེ་ལྟ་བུའི་ཁྲོ་བོའི་འབྱིན་པས་གདུག་པ་ཅན་ཐམས་ཅད་བསྐྲད་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་དག་པ་ཡོངས་སུ་བསྐོར་བའི་ཚུལ་གྱིས་ཤར་དུ་འགྲོ་བར་བྱའོ། ། དེ་ནས་གཡོན་བརྐྱང་བས་བགེགས་བསྐྲད་དོ། །

HŪṂ. Although you do not waver from the state of peaceful primordial wisdom, your physical form possesses a terrifying, devouring posture. With the roar of your speech, sounding like a thousand thunders, you bring all without exception under your power—to you I pay homage. Furthermore, recite the melody of the fierce display: HŪṂ. All you hosts of obstructors, such as gods and others, who dwell upon the ground of this great maṇḍala, listen! I am drawing the maṇḍala of Mañjuśrī in this place; you hosts of obstructing classes, disperse! If you should transgress my command, the blazing sword of the one possessed of primordial wisdom will split your heads into a hundred pieces, and you will undoubtedly be utterly destroyed. Today, in this region as stainless as the sky, the great lord of yogins, in order to establish all sentient beings in perfect enlightenment, is drawing the maṇḍala of Mañjuśrī. HŪṂ! Gods, nāgas, yakṣas, gandharvas, bhūtas, piśācas, and the hosts of rākṣasas—all you bhūtas, go to the earth! Having heard the command of Mañjuśrī, depart quickly! Those who do not go, their heads will be split into a hundred pieces by the sword and the khaṭvāṅga. Recite this three times. Visualize that from beneath the ground, which is like the fire at the end of an eon, all malevolent beings are incinerated. Then, sitting at the center of the maṇḍala, by the emanation of the wrathful deity like the fire of the eon, all malevolent beings are to be expelled. Then, in the manner of a complete circumambulation of purity, one should proceed to the east. Then, by the left leg extended, the obstructors are expelled.

དེ་ནས་གནོད་སྦྱིན་གྱི་འགྲོས་ཀྱིས་ལྷོར་སོང་ལ། ། གཡས་བརྐྱང་བས་བགེགས་བསྐྲད་དོ། ། དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་འགྲོས་ཀྱིས་ནུབ་ཏུ་སོང་ལ། ཟླུམ་པའི་སྟངས་སྟབས་བྱས་ལ་བགེགས་བསྐྲད་དོ། ། དེ་ནས་བྱང་དུ་རྡོ་རྗེ་འགྲོས་ཀྱིས་སོང་བ་དེར་ས་གའི་འདུག་སྟངས་ཀྱིས་བགེགས་བསྐྲད་ལ། དེ་ནས་འགྱིང་འགྲོས་ཀྱིས་ཤར་དུ་འགྲོ་བར་བྱའོ། ། ཡང་རྡོ་རྗེ་འགྲོས་ཀྱིས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྟེ་བ་བསྐོར་ལ་ཕུར་བུའི་འགྲོས་བྱའོ། ། དབུས་དེར་ཧཱུཾ་སྒྲ་རྒྱུན་མི་བཅད་དོ། ། དེར་ཕྱེད་པས་འདུག་ལ་རྡོ་རྗེའི་ལྟ་བས་བགེགས་བསྣུན་ལ། བསྲེག་པ་བཅིང་བ་ཕྱོགས་དང་མཚམས་ར་བ་དྲ་བ་བྱས་ལ། ཨོཾ་བཛྲ་ཛྭ་ལ་ཨ་ན་ལཱརྐ་ཧཱུཾ། ཧཱུཾ་བཛྲ་ཨ་ན་ལ་ཧ་ན་ད་ཧ་པ་ཙ་མ་ཐ་བྷཉྫ་ར་ཎ་ཧཱུཾ། བཛྲ་ནེ་ཏྲི་བནྡྷ་སརྦ་བིགྷྣཱ། ཨོཾ་དྲྀ་ཌྷོ་མེ་བྷ་བ། རཀྵ་སརྦ་སྭཱ་ཧཱ། ཨོཾ་ཧུ་ལུ་ཧུ་ལུ་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཨོཾ་དྲུཾ་བནྡྷ་ཧཱུཾ། ཨོཾ་བཛྲ་པཱ་ཤ་ཧྲི། ཨོཾ་བཛྲ་པཱ་ཏཾ་ཀེ་པཱ་ཏཾ་ཀེ་ནི་ར་ཊ། ཧྲི་བཛྲ་ཀ་ལི་རུ་ཊ་མ་ཊ། ཨོཾ་བཛྲ་ཤི་ཁ་རི་རུ་ཊ་མ་ཊ། ཧཱུཾ་བཛྲ་ཀརྨ་བཛྲ་བནྡྷ་བཾ། སརྦ་མཎྜལ་ཧཱུཾ་ཛ། གསང་བ་འདུག་ལ། མ་ཧཱ་ཙཀྲ་མཎྜ་སི་ཨ་ཏི་སི་ཏ་ཧཱུཾ་གིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ལ། དེ་ནས་སེང་ལྡེང་ལས་བྱས་པའི་ཕུར་བུ་ལ། ཙནྡན་དམར་པོས་བྱུགས་ལ། སྲད་བུ་དམར་པོ་དང་མེ་ཏོག་དམར་པོས་བཅིངས་ལ་སྟོད་ཁྲོ་བོ་ལ་སྨད་རྡོ་རྗེ་རྩེ་གཅིག་པའི་དབྱིབས་སུ་འདུག་ལ་ཧཱུཾ་ལས་སྤྲིན་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་བསྐྱེད་ལ། ཨོཾ་བཛྲ་ཀཱི་ལི་ཀཱི་ལ་ཡ་སརྦ་བིགྷྣཱཾ་བནྡྷ་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཅེས་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་བཟླས་པས། གཡོན་པ་ཁུ་ཚུར་གྱིས་བཟུང་སྟེ།

Then, proceed to the south with the yakṣa-step and expel the obstructors with the right leg extended. Then, proceed to the west with the vajra-step, perform the circular posture, and expel the obstructors. Then, proceed to the north with the vajra-step; there, expel the obstructors with the sa-ga posture, and then proceed to the east with the majestic step. Again, circle the center of the maṇḍala with the vajra-step and perform the kīla-step. In the center, do not interrupt the continuous sound of HŪṂ. Sitting there in the half-lotus posture, strike the obstructors with the vajra-gaze, and perform the burning, binding, and the enclosure of the directions and intermediate points with the fence and net. OṂ VAJRA JVALĀNALARKA HŪṂ | HŪṂ VAJRA ANALA HANA DAHA PACA MATHA BHAÑJA RAṆA HŪṂ | VAJRA NETRI BANDHA SARVA VIGHNĀN | OṂ DṚḌHO ME BHAVA RAKṢA SARVA SVĀHĀ | OṂ HULU HULU HŪṂ PHAṬ | OṂ DRŪṂ BANDHA HŪṂ | OṂ VAJRA PĀŚA HRĪḤ | OṂ VAJRA PĀṬAṄKE PĀṬAṄKE NIRAṬA | HRĪḤ VAJRA KALI RUṬA MAṬA | OṂ VAJRA ŚIKHARI RUṬA MAṬA | HŪṂ VAJRA KARMA VAJRA BANDHA BAṂ | SARVA MAṆḌALA HŪṂ JAḤ | Remaining in the secret posture, consecrate with MAHĀCAKRA MAṆḌASI ATISI TA HŪṂ. Then, for the kīla made of acacia wood, anoint it with red sandalwood, bind it with a red thread and red flowers, and fashion it with the upper part as a wrathful deity and the lower part in the shape of a single-pointed vajra. From the syllable HŪṂ, generate the Cloud-Sound and so forth. Recite OṂ VAJRA KĪLI KĪLAYA SARVA VIGHNĀN BANDHA HŪṂ PHAṬ one hundred and eight times. Holding it with the left fist,

གཡས་པ་རྡོ་རྗེ་ཐོ་བས་དབུས་དང་གྲུ་བཞིར་བརྡུང་ངོ་། ། དྷ་མ་དྷ་མ། ད་མ་ད་མས་ན་ཙུནྡྷ་ཡ་ཙན་ཙུརྞ་ཡ་བཛྲ་ཨུཏྨ་ཀ་ར་ཧཱུཾ་ཕཊ། རྡོ་རྗེ་ཐོ་བ་ལན་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་བཟླས་ལ་བརྡུང་བར་བྱའོ། ། དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་གོ་ཆ་བསྐོན། ། རྡོ་རྗེའི་རྩེ་མོ་བཟླས་པའི་སྤོས་ཆུས་བྱུགས་ལ་གུར་གུམ་དང་། ཨ་ཀ་རུ་དང་། དུ་རུཥྐ་དང་། ཙནྡན་དང་ག་བུར་དང་གླ་རྩི་ལ་སོགས་པའི་དྲི་རྣམས་ཀྱིས་སྔགས་གདབ་པའི་ལྷའི་གྲངས་དང་མཉམ་པའི་དྲིའི་ཐིག་ལེ་ཟླུམ་པོ་བྱས་ལ་དེར་མེ་ཏོག་གི་ཚོམ་བུ་ལ་སྔགས་བཟླས་ཏེ་དམ་ཚིག་སེམས་དཔའ་བསྐྱེད་ལ། ནམ་མཁའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་དགུག་པ་དང་གཞུག་པ་ལ་སོགས་པ་བྱས་ལ་མཆོད་པའི་བྱེ་བྲག་སྣ་ཚོགས་པས་མཆོད་ལ། བསྟོད་པ་བྱས་གསོལ་བ་གདབ་སྟེ། ཧཱུཾ་བཅོམ་ལྡན་འཇམ་དཔལ་རྡོ་རྗེ་ནི། ། རིག་སྔགས་རྒྱལ་པོ་ཕྱག་འཚལ་བསྟོད། ། སྙིང་རྗེའི་ཡིད་ཀྱིས་དཀྱིལ་འཁོར་བྲི་བར་འདོད། ། དེ་བས་བྱིན་བརླབས་མཛད་པར་གསོལ། ། དགོངས་ཤིག་སངས་རྒྱས་སྡེ་དང་ཚོགས། ། གང་གཞན་སྔགས་ཀྱི་ལྷ་ཚོགས་དང་། ། ལྷ་རྣམས་བསྟན་ལ་མངོན་དགའ་བ། ། དཀྱིལ་འཁོར་བྱིན་རློབ་དངོས་གྲུབ་སྩོལ། ། ཞེས་ལན་གསུམ་དུའོ། ། དེ་ནས་དངུལ་ལམ་གསེར་གྱི་བུམ་པ་ལ་ཁ་དོག་དཀར་པོར་བསྒྱུར་ལ། ལྷའི་གྲངས་དང་མཉམ་པའམ། ཡང་ན་རྣམ་པར་རྒྱལ་བའི་བུམ་པའམ་ལས་ཐམས་ཅད་པའི་བུམ་པ་སྟེ། ལས་ཀྱི་བུམ་པ་ལ་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེ་བྲིའོ། ། རྣམ་པར་རྒྱལ་བའི་བུམ་པ་ལ་ལྷ་ཀུན་གྱི་མཚན་མ་དང་། གཙོ་བོའི་མཚན་མ་བྲིའོ། ། གཙོ་བོའི་བུམ་པར་སྨན་ལྔ་དང་འབྲུ་ལྔས་བཀང་ལ་མགུལ་ཆིངས་ཉིས་རིམ་དུ་བྱའོ། །

With the vajra-hammer in the right hand, strike the center and the four corners. Recite: dhama dhama damadamasanacundhaya cunacundhaya vajra utmakara hūṃ phaṭ. One should strike while reciting the vajra-hammer mantra one hundred and eight times. Then, don the vajra armor. Anoint the vajra tip with incense water over which the mantra has been recited, and create circular drops of fragrance equal in number to the deities of the mantra, using scents such as saffron, agarwood, turuṣka, sandalwood, camphor, and musk. Upon these, place heaps of flowers, recite the mantra, and generate the samayasattva. Perform the summoning and absorption of the tathāgatas of space and so forth, and make offerings with various types of offerings. Offer praise and make this supplication: "Hūṃ! To the Blessed Mañjuśrīvajra, King of vidyā-mantras, I prostrate and praise. With a mind of compassion, I wish to draw the maṇḍala; Therefore, I pray, grant your blessings. Consider me, O Buddhas and your assemblies, And all other hosts of mantra deities, As well as the gods who delight in the teachings. Grant your blessings upon the maṇḍala and bestow accomplishments!" Recite this three times. Then, color a vase made of silver or gold white. Prepare as many vases as there are deities, or otherwise, the victory vase (vijaya-kalaśa) and the activity vase (karmakalaśa). On the activity vase, draw a crossed vajra. On the victory vase, draw the symbols of all the deities and the symbol of the principal deity. Fill the principal vase with the five medicines and the five grains, and tie a double-layered neck-cloth around it.

མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བ་དང་གདུགས་དཀར་པོ་རེ་རེས་གཡོགས་པར་བྱའོ། ། ཡང་ན་བུམ་པ་བཅུ་དགོད་ཟེར་ཏེ་འཐད་དོ། ། གཙོ་བོའི་བུམ་པར་གོང་གི་གསུམ་ལས་ལྷ་ཚང་བར་བསྐྱེད་ལ། དགུག་གཞུག་དང་མཆོད་བསྟོད་དང་བཟླས་པ་བྱའོ། ། ལས་ཀྱི་བུམ་པར་རྡོ་རྗེ་གནོད་སྦྱིན་དུ་བསྐྱེད་པ་དང་གཞུག་པ་དང་། མཆོད་བསྟོད་དང་བཟླས་པ་བྱའོ། ། རྣམ་རྒྱལ་བུམ་པ་ནི་བཞུ་བར་བྱའོ། ། ལས་བུམ་ནི་མི་བཞུའོ། ། ཡང་ན་ཀུན་མི་བཞུ་ཟེར་ཏེ། དེ་ནས་བུམ་པ་རྣམས་གཙང་སར་སྦའོ། ། བུམ་པ་ལྷག་པར་གནས་པའོ། ། དེ་ནས་བར་ཆད་ཐམས་ཅད་ཞི་བ་དང་། དངོས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར། གཞུང་བཞིན་དུ་སྦྱིན་སྲེག་བྱ། དེ་ནས་ཕྱི་རོལ་དུ་གཏོར་མ་བཏང་སྟེ། ལྷ་ལ་མཆོད་པ་སློབ་མ་སྟ་གོན་དུ་གཞུག་པ་བྱ་སྟེ། ཤར་ངོས་སུ་མཎྜལ་བྱས་པའི་རྩར་འདུག་སྟེ། བླ་མ་ལ་གསོལ་བ་གདབ་སྟེ། སྟོན་པ་ཁྱོད་ལ་བདག་དགའོ། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚུལ་བསྟན་པ། ། མགོན་པོ་ཆེན་པོ་བདག་འཚལ་ལོ། ། དེ་ཉིད་དམ་ཚིག་རིག་པ་དང་། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱང་བདག་ལ་གསོལ། ། ཐར་པ་ཆེན་པོའི་གྲོང་མཆོག་ཏུ། ། མགོན་པོ་བདག་ནི་འཇུག་པར་མཛོད། ། དེ་ནས་བླ་མས། རྟོག་པ་རྣམས་ནི་ལེགས་པར་བསྡུས་པ་ཡིས། ། ཤིན་ཏུ་བསམ་པ་བཟང་པོར་ལྡན་པས་ཉོན། ། བརྗེད་ངས་བློ་ལ་འཇམ་པའི་དབྱངས་སོགས་རྣམས། ། བདེ་བར་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བྱིན་མི་རློབ། ། བག་མེད་བདག་གིས་མི་དགེ་བགྱིས་པ་དང་། ། བགྱིད་སྩལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་གང་ཡིན་པ། ། དེ་དག་ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་མཆོག་གི་ནི། ། སྤྱན་སྔར་མ་ལུས་ད་ལྟར་སོ་སོར་བཤགས། ། བདེ་གཤེགས་སྲས་ཀྱི་ཚོགས་གཉིས་ཟབ་པ་དང་། །

Each should be covered with a garland of flowers and a white parasol. Alternatively, it is said that ten vases should be arranged, which is also correct. In the principal vase, one should generate the complete assembly of deities from the three [sections] mentioned above, and perform the summoning and absorption, offerings, praises, and recitation. In the activity vase, one should generate Vajrayakṣa, perform the summoning and absorption, offerings, praises, and recitation. The Victory Vase (Rnam rgyal bum pa) is to be melted down, while the activity vase is not to be melted down. Alternatively, it is said that none are to be melted down; thereafter, the vases are to be buried in a clean place. This is the consecration of the vases. Then, in order to pacify all obstacles and to accomplish all siddhis, one should perform the fire offering (sbyin sreg) according to the ritual manual. Then, having offered the torma outside, one should perform the preliminary preparation of the disciples. Sitting beside a maṇḍala prepared on the eastern side, they should supplicate the guru: "I delight in you, O Teacher, Who has manifested the manner of a Bodhisattva. Great Protector, I seek you; Grant me the knowledge of reality and the samaya, And also the bodhicitta. O Protector, lead me Into the supreme city of great liberation." Then the guru says: "Having well gathered all conceptual thoughts, Listen with a most excellent intention. Those with forgetful minds, Mañjughoṣa and the rest, The Sugatas will not grant their blessings. Whatever non-virtue I have committed through heedlessness, Or caused others to commit, or rejoiced in, All of that, without exception, I now confess In the presence of supreme enlightenment." The two accumulations of the Sugatas and their sons, profound and...

རྒྱ་ཆེ་འགྲོ་བ་མ་ལུས་པ་ཡི་དོན། ། སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དེ་ལས་གཞན་པ་ལ། ། རྟག་ཏུ་བདག་ནི་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ངོ་། ། ཐུགས་རྗེས་ཁྱབ་པའི་ཐུགས་དང་ལྡན་གྱུར་པ། ། བློ་གྲོས་སྡིག་བྲལ་གཏི་མུག་ཚོགས་ཀུན་བཅོམ། ། མ་ལུས་པདྨའི་རིགས་ཀྱི་ནང་བཞུགས་པ། ། བདེ་བར་གཤེགས་པ་རྣམས་ལ་སྐྱབས་སུ་མཆི། ། བློ་མཆོག་རྣམས་ཀྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་སྟེ། ། དམན་པས་འཇིགས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྐྱབས་བྱེད་འཚལ། ། སྲིད་པའི་སྦྱོར་བ་ཟིལ་གྱིས་མནན་པའི་མཆོག། གསུང་མཆོག་ཆོས་ལ་བདག་ནི་སྐྱབས་སུ་མཆི། ། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་སྦྲུལ་གྱི་དུག་བཅོམ་ཞིང་། ། བློ་གྲོས་རྣམ་རྒྱལ་ཐུགས་རྗེར་ལྡན་པ་ཡི། ། བརྟུལ་ཞུགས་བཟང་པོའི་ཚོགས་ལ་སྐྱབས་སུ་མཆི། ། སྲིད་དང་བྲལ་བ་རྣམས་ལ་བདག་ཕྱག་འཚལ། ། རྒྱུ་ཡི་རྗེས་ལ་བདག་པོའི་ལུས་བདག་ཉིད། ། འབྲས་བུའི་སྟོབས་ཀྱིས་དག་ལས་རྒྱལ་འགྱུར་བ། ། སྙིང་རྗེའི་རྩ་བ་ཟུག་ཅིང་ཡང་དག་རྟོགས། ། མཉམ་མེད་བྱང་ཆུབ་བདག་གིས་གཟུང་བར་བགྱི། ། དེ་ནས་སློབ་མའི་གནས་གསུམ་དུ་དྲིའི་ཐིག་ལེ་བྱས་ལ། རྡོ་རྗེ་དང་འཁོར་ལོ་དང་པདྨ་དང་། ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ་གིས་བསྐྱེད་དེ་གཞག་གོ། ། དེ་ནས་སྤོས་དང་མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པ་རེ་རེ་བྱིན་ལ། དེ་ནས་བརྩམས་ཏེ་བདེ་བ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་གནས་པར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་བརྗོད་དོ། ། དེ་ནས་སོ་ཤིང་མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བས་བདུད་རྩི་འཁྱིལ་པའི་སྔགས་བཟླས་ཏེ་བྱིན་ལ། སློབ་མ་རང་གི་སོ་བྲུད་མཎྜལ་གྱི་སྟེང་དུ་བོར་ཏེ། ལྟས་ལྟ་བ་སོ་ཤིང་མདུན་དྲང་པོར་བོར་ལ། དེ་ཚེ་བདག་ལ་ལྟ་བ་དང་། ། རྩེ་མོ་གྱེན་དུ་འདྲེན་གྱུར་ན། ། དེ་ཚེ་དངོས་གྲུབ་མཆོག་ཐོབ་འགྱུར།

I always rejoice in those who accomplish the welfare of the vast, entire world of beings, other than that [which I have already done]. I go for refuge to the Sugatas, who possess minds pervaded by compassion, whose intelligence is free from evil and who have conquered the entire host of delusion, and who abide within the entirety of the Lotus family. I go for refuge to the supreme Dharma, the speech that is the most excellent, the pleasure grove of those with supreme intelligence, and the protection for those who fear the base. I go for refuge to the assembly of those with excellent conduct, who possess compassion and victorious intelligence, and who have destroyed the poison of the snakes of attachment and so forth. I prostrate to those who are free from cyclic existence. Following the cause, the nature of the body is that of the dominant factor. "By the power of the fruit, may I conquer the defilements; with compassion as my root and perfect realization, may I attain peerless enlightenment." Then, having applied drops of scented water to the three places of the disciple, one should generate and place a vajra, a wheel, and a lotus, marked with OṂ ĀḤ HŪṂ. Then, having given each of them incense, flowers, and so forth, one says: "From this moment on, may all bliss be present." Then, having recited the mantra of Amṛtakuṇḍalī over a tooth-stick adorned with a flower garland, one gives it to the disciple. The disciple cleanses their teeth and throws the stick onto the maṇḍala. Regarding the observation of signs: if the tooth-stick is thrown straight forward, and at that time it points toward oneself or its tip is drawn upward, then at that time the supreme siddhi will be attained.

། དེ་ཚེ་ཤར་དུ་ཁ་བལྟས་ན། ། དེ་ཚེ་དངོས་གྲུབ་འབྲིང་དུ་འགྱུར། ། མཚམས་དང་བྱང་དུ་ཁ་བལྟས་ན། ། འཇིག་རྟེན་པ་ཡི་དངོས་གྲུབ་ཐོབ། ། སོ་ཤིང་བོར་བ་རྒྱ་ཞིག་ལ། ། ཐུར་དུ་བལྟས་ན་ས་འོག་གོ། ། དེ་ནས་ཀུ་ཤ་སར་པ་ལ་རྡོ་རྗེ་རྣོན་པོ་བཟླས་ཏེ། སྟན་དང་སྔས་སུ་སྦྱིན་ནོ། ། དེ་ནས་སྲུང་སྐུད་ལ་སྔགས་ཀྱི་ཕྲེང་བ་དེའི་དཔུང་པ་གཡོན་པར་གདགས་སོ། ། དེ་བརྟན་པའི་ཕྱིར་ཡང་རྗེ་བཙུན་གྱི་ཡི་གེ་བརྒྱ་པ་ཡང་བརྗོད་དོ། ། དེ་ནས་ཟབ་པ་དང་རྒྱ་ཆེ་བའི་ཆོས་ཀྱི་གཟེངས་བསྟོད་ལ་བཞིན་བཟང་རྣམས་ལོངས་ཤིག་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་མཐོང་བར་འགྱུར་རོ། ། ནང་པར་ཇི་ལྟ་བའི་རྨི་ལམ་ཟློས་ཤིག་བརྗོད་ལ་བཏང་ངོ་། ། དེ་ནས་ནང་པར་རྨི་ལམ་དྲི་བར་བྱའོ། ། དེ་ནས་འཛེམ་པ་མེད་པར་བཟླས་ཏེ། རྨི་ལམ་སངས་རྒྱས་མཐོང་བ་དང་། ། ཡོན་ཏན་རྒྱ་མཚོ་མངོན་སུམ་བཞིན། ། མཆོད་རྟེན་དང་ནི་སྐུ་གཟུགས་མཐོང་། ། དེ་ལ་མཆོད་པ་རྩོམ་པ་དང་། ། དགེ་སློང་དག་དང་ཆོས་ཉན་རྣམས། ། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྨི་ལམ་བརྟགས་ལ་ངན་པར་གྱུར་ན་སྦྱིན་སྲེག་བྱ། དེ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་ཡང་དག་མཆོད་པ་བཟླས་པ་དང་། བསྒོམ་པ་ལ་སོགས་པ་ཅི་ནུས་པར་མཆོད་བསྟོད་ལ་སོགས་པ་བྱས་ལ། དེ་ནས་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱས་དཀྱིལ་འཁོར་སྟེང་དུ་བཏེག་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་རྣམས་དང་། ཤེལ་ལྟ་བུའི་ཁང་པ་བརྩེགས་པའི་ནང་དུ་ཞུགས་པར་ཁ་སྦྱར་བྱས་ལ་གཞག་གོ། ། དེ་ནས་སློབ་མའི་གཙོ་བོ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་བསམ་གཏན་ལ་མཉམ་པར་ཉལ་བར་བྱའོ། ། དེ་ནས་བདག་ཉིད་(སྐྱེ་,སྐྱ་)རེངས་ཤར་བའི་དུས་སུ་ལྷའི་སྦྱོར་བ་བྱས་ལ།

At that time, if one faces east, the siddhi will be middling. If one faces the intermediate directions or the north, one will attain worldly siddhis. If the tooth-stick falls with the tip pointing downward, it indicates the subterranean realm. Then, having recited the Vajratīkṣṇa mantra over fresh kuśa grass, one should provide it as a seat and a pillow. Then, having recited the mantra over a protection cord, one should tie it on the left upper arm. To ensure stability, one should also recite the One Hundred Syllable Mantra of the Venerable One. Then, having encouraged them with the profound and vast Dharma, one says: "O fair-faced ones, arise! You shall behold the great maṇḍala." One instructs them to report their dreams exactly as they occur in the morning and then dismisses them. Then, in the morning, one should inquire about the dreams. Then, having recited without hesitation: "Seeing the Buddha in a dream, / Like an ocean of qualities manifest, / Seeing stūpas and images, / And beginning to make offerings to them, / Meeting monks and listening to the Dharma..." and so forth, one examines the dreams. If they are unfavorable, one should perform a fire offering. Then, having performed the offerings, recitations, meditations, and so forth for the maṇḍala as much as possible, one should lift the maṇḍala above [the site] with mantras and mudrās. One should then join the Tathāgatas with a crystal-like multi-storied palace and place them there. Then, together with the principal disciple, one should rest in meditative equipoise. Then, at the time of dawn, one should perform the deity yoga.

ཉི་མ་འཆར་ཀར་བདག་ཉིད་རྒྱན་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པར་བྱས་ནས། དཀྱིལ་འཁོར་དྲིས་ཉེ་བར་བྱུགས་ཏེ། ཚོན་སྣ་ལྔའི་སྐུད་པ་སོ་སོར་བཀལ་ལ་རིམ་པས་བཞག་སྟེ། ཨོཾ་ཧཱུཾ་ཏྲཱཾ་ཧྲཱིཿཨ་རང་གི་ས་བོན་རྣམས་ལ་མི་བསྐྱོད་པ་ལ་སོགས་པ། རང་གི་ཕྱོགས་ན་བཞུགས་པ་རྣམས་ཀྱི་གནས་སུ་བཏང་ལ། འབར་བའི་ལྕགས་ཀྱུས་དྲངས་ཏེ། ལག་པ་གཡས་པའི་སྲད་བུ་བཀལ་ལ། ཨ་ན་ལ་སོགས་པའི་སྔགས་ཀྱིས་བསྒྲིམས་ལ། ཙནྡན་ལ་སོགས་པ་བསྒོས་པའི་སྣོད་དུ་བཞག་ལ་མཆོད་དེ། བཟླས་པ་བྱས་ལ། དེ་ནས་རང་ཉིད་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དུ་གྱུར་པའི་སྙིང་ག་ནས། གྲོགས་པོ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་ལ་ཛ་ཛ་ཞེས་པ་ཕྱུང་ལ། མ་དང་ཊ་ལས་ཉི་མ་དང་ཟླ་བ་སེར་པོའི་སྣང་བ་བསྐྱེད་ལ། ཛ་ཞེས་པས་སྒྲུབ་པའི་གྲོགས་ཀྱི་ལག་ཏུ་གཏད་ལ། གཡོན་ཁུ་ཚུར་གྱིས་སྲད་བུ་བཟུང་ལ་ཅི་བདེར་གདབ་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་ཚངས་དང་ལོགས་དང་ཟུར་དང་ལོགས་ཐིག་རྣམས་ལ། དེ་བཞིན་ཕྱི་དང་ནང་གི་ཆ་ཆེན་པོ་ཉི་ཤུ་བརྒྱད་དུ་ནམ་མཁའ་ལ་གདབ་པར་བྱའོ། ། ཨོཾ་བཛྲ་ས་མ་ཡ་སཱུ་ཏྲ་མ་ཏི་ཀྲ་མ་ཧཱུཾ། ཞེས་(ང་,པ་)གྱེན་དུ་བཏབ་པའི་སྒྲས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་བསྐུལ། ཡང་ན་ཆ་ཆེན་པོ་བཅུ་དྲུག་ཏུ་བྱ། དེ་ནས་ཁ་དོག་གཅིག་པའི་སྐུད་པ་ལས་ཐམས་ཅད་པའི་སྐུད་པར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ལ། ས་ཐིག་གདབ་སྟེ། ཁ་ཅིག་ན་རེ་རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་བཞིན་དུ་ཐིག་གདབ་བོ་ཞེས་ཟེར། ཁ་ཅིག་ན་རེ་ཆ་ཆེན་པོ་བརྒྱད་དུ་ཐིག་གདབ་བོ་ཞེས་ཟེར། འདིར་ནི་ངེས་པ་ཁོ་ནར་ཆ་ཆེན་པོ་ཉི་ཤུ་རྩ་བརྒྱད་དུ་གདབ་བོ་ཞེས་ཕྱི་ནང་དུ་ཕྱེ་སྟེ། འཁོར་ལོ་རིམ་པ་གསུམ་གྱིས་གདབ་བོ། ། ཕྱི་དང་ནང་དུ་བཅས་པའི་སྒོ། །

At sunrise, having adorned oneself with all ornaments and smeared the maṇḍala with fragrant paste, one should separately spin threads of five colors and arrange them in order. One should then project the syllables OṂ HŪṂ TRĀṂ HRĪḤ A—the respective seed syllables of Akṣobhya and the other [Buddhas]—into their respective locations in one's own direction. Drawing them forth with blazing hooks, one should wind the thread with the right hand using the mantra beginning with A-NALA and place it in a vessel anointed with sandalwood and the like, making offerings and performing recitation. Then, having transformed oneself into Vairocana, one should emanate the sound "JA JA" from the heart of one's companion, the Vajra-holder. From the syllables MA and ṬA, one should generate the appearance of a yellow sun and moon. With the sound "JA," one hands the thread to the hand of the practice companion. Holding the thread with the left fist, one should cast it as appropriate. Furthermore, for the Brahma-line, the side-lines, the corner-lines, and the side-lines, one should cast them in the sky into twenty-eight great sections, both outer and inner. "OṂ VAJRA-SAMAYA-SŪTRA-MATI-KRAMA HŪṂ." With the sound of casting [the thread] upward, one invokes the Tathāgatas. Alternatively, one may make sixteen great sections. Then, having blessed a single-colored thread as the "all-encompassing" thread, one should cast the ground-lines. Some say the lines should be cast according to the Vajradhātu [maṇḍala]; others say one should cast the lines into eight great sections. Here, it is certain that one must cast them into twenty-eight great sections, distinguishing between the outer and inner, and casting them in three successive circles. This includes the outer and inner gates.

ཕྱི་འཇིག་རྟེན་པའི་སྒོ་རྐྱང་པ་བྱའོ། ། རྡོ་རྗེ་ར་བ་དང་མེ་རི་ལ་སོགས་པའི་ཐིག་གདབ་བོ། ། དེ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་ན་གནས་པའི་ཕུར་བུ་ཧཱུཾ་བཞིས་བཏོན་ལ། ཚོན་སྣ་ལྔས་བཀང་ལ། ཐིག་བཞིན་དུ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཏེ། ཨོཾ་ས་མ་ཡ་ཙི་ཏྲ་ཧཱུཾ། ཞེས་པ་འདིས་སྦ་བར་བྱའོ། ། དེས་བྱང་ཤར་མཚམས་སུ་ཚོན་སྣ་རྣམས་མཛུབ་གང་བ་ལག་པ་གཡོན་པས་དྲངས་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དེ་དག་པས་ནི། ། སེམས་ཅན་ཁམས་ནི་རང་གྲོལ་བྱས། ། རྒྱས་པས་འཇམ་དབྱངས་རྡོ་རྗེ་ཉིད། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཀུན་གྱི་གནས། ། ཞེས་བརྗོད་ལ་ཕུར་བུས་གདབ་བོ། ། དེ་ནས་དབུས་ནས་རིམ་པས་བྲིས་ཏེ། དེ་ཡི་རིམ་པ་འདི་ཡིན་ཏེ། ། སྔོན་པོ་སེར་པོ་དམར་པོ་དང་། ། ལྗང་གུ་དཀར་པོ་རིམ་པས་དགྱེ། ། དེ་ཡང་ཤར་དུ་སྔོ་ལ་ལྷོ་རུ་སེར། ། ནུབ་ཏུ་དམར་པོ་བྱང་ནི་ལྗང་། ། དཀར་པོ་དབུས་སུ་ཤེས་པར་བྱ། ། གསུངས་པས་ན་དེ་ལྟར་བྲིའོ། ། དེ་ལྟར་བྲིས་ལ་མཚན་མ་དགོད་པ་ནི། སྐུའམ་གསུང་ངམ་ཐུགས་སུ་དགོད་པ་སྟེ། དབུས་སུ་དཔལ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དོ། ། འཁོར་ལོའི་ཕྱོགས་བཞིར་བདེ་བར་གཤེགས་པ་རིགས་བཞིའོ། ། མཚམས་སུ་ཡུམ་བཞིའོ། ། དེའི་ཕྱི་རོལ་དུ་འཁོར་ལོ་རྩིབས་བཅུ་དྲུག་པ་གྲྭ་བཞི་སྒོ་དང་བཅས་པའོ། ། རྩིབས་བཅུ་དྲུག་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བཅུ་དྲུག་གོ། ། གྲྭ་ལ་ལྷ་མོ་བརྒྱད་དོ། ། སྒོ་ལ་སྒོ་བ་བཞིའོ། ། དེའི་ཕྱི་རོལ་དུ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པ་ལས་དགོད་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་དགོངས་ཀའི་དུས་སུ་བབ་པ་དང་། ཡོ་བྱད་དང་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རྒྱན་རྣམས་དགྲམ་པར་བྱ་སྟེ། མཆོད་པ་ལྔ་དང་རྒྱན་ཐམས་ཅད་དང་།

One should construct the outer mundane gateway. The lines for the vajra fence, the mountain of fire, and so forth, should be drawn. Then, the kīlas situated within the maṇḍala should be extracted with the four HŪṂ syllables. The [maṇḍala] should be filled with the five colors and consecrated according to the lines. One should conceal it with the mantra: OṂ SAMAYA CITRA HŪṂ. Then, in the northeast corner, one should draw the various colors with the left hand to the length of a finger-span, reciting: "By the purity of the dharmadhātu, the realms of sentient beings are naturally liberated; through its expansion, Mañjughoṣa Vajra himself, the abode of all Tathāgatas." Having said this, one should strike with the kīla. Then, one should draw from the center outward in stages. The sequence is as follows: blue, yellow, red, green, and white should be applied in order. Furthermore, blue is in the east, yellow in the south, red in the west, green in the north, and white should be known to be in the center. Since it is so taught, one should draw it accordingly. Having drawn it thus, the placement of the signs is as follows: one should place the body, speech, or mind [symbols]. In the center is the glorious Vairocana. In the four directions of the wheel are the four Sugata families. In the intermediate directions are the four consorts. Outside of that is a sixteen-spoked wheel with four corners and gates. On the sixteen spokes are the sixteen Bodhisattvas. In the corners are the eight goddesses. At the gates are the four gatekeepers. Outside of that, one should place the descriptions of mundane qualities. Then, when the time of evening arrives, one should arrange the ritual requisites and the ornaments of the maṇḍala, including the five offerings and all the ornaments.

དེ་བཞིན་དུ་ཕུར་པ་དང་མདའ་དང་། ཚོན་སྐུད་ཀྱི་དྲ་བ་དང་། རལ་གྲི་ལ་སོགས་པ་དང་མེ་ལོང་ལ་སོགས་པས་དཀྱིལ་འཁོར་བརྒྱན་པ། མཚན་ཡང་དག་པར་བརྗོད་པའི་གླེགས་བམ་བཞི་ཡང་ཕྱོགས་བཞིར་གཞག་གོ། ། ཕྱོགས་མཚམས་སུ་སྤོས་སྣོད་བརྒྱད་ལ་སོགས་པས་བདུག་པར་བྱའོ། ། དེ་ལྟར་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རྒྱན་ཆ་ཟིན་ནས། དེ་ནས་རྗེ་བཙུན་གྱི་ཡི་གེ་བརྒྱ་པ་ཟློས་ཤིང་། དཀྱིལ་འཁོར་དེ་དབང་ལྡན་ནས་བརྩམས་ཏེ་བསང་གཏོར་བྱའོ། ། དཀྱིལ་འཁོར་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་ཕྱིར། རྡོ་རྗེ་འཁོར་ལོའི་ཕྱག་རྒྱ་དང་སྔགས་བཟླས་སོ། ། དེ་ནས་བདག་ཉིད་རྒྱན་གྱིས་བརྒྱན་པ་ཁྱམས་སུ་འདུག་སྟེ། དང་པོར་བདག་མེད་པ་ནས་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་ལས་འབྱུང་བ་བཞིན་དུ། གཙོ་བོའི་སྐུ་བསྐྱེད་ཅིང་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་དང་གཉིས་སུ་མེད་པར་བྱས་ལ་རྒྱས་གདབ་སྟེ། དབང་བསྐུར་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་དེ་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱས་བླང་བ་ལ། སྐུ་དང་ཡིག་འབྲུ་ཕྱག་མཚན་གང་ཡིན་པའི་ཆོ་ག་གསུམ་གྱིས་བསྐྱེད་ལ། ཁ་སྦྱར་གྱི་སྦྱོར་བ་བསམས་ལ་ཕབ་སྟེ་གཉིས་སུ་མེད་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་བདག་ཉིད་དཀྱིལ་འཁོར་ལན་གསུམ་དུ་བསྐོར་ཞིང་ལྷག་པ་དང་མ་ཚང་བ་ཞི་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། རྗེ་བཙུན་གྱི་མཚན་ཡང་དག་པར་བརྗོད་པ་དང་། སྔགས་ཀྱི་ཕྲེང་བ་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་བཟླས་ལ་མེ་ཏོག་དབུལ་ལོ། ། དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་དུ་བྱས་ལ་དབུས་སུ་འདུག་ནས་སྒོ་དབྱེའོ། ། ཡང་ན་བར་འདིར་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་བྱས་ལ། བུམ་པ་དང་ཡོ་བྱད་རྣམས་ནང་དུ་གཞུག་གོ། ། བུམ་པ་རྣམས་ལ་བཟླས་པ་བྱས་ལ་གནས་སུ་གཞག་གོ། ། དེ་ནས་མཆོད་པ་བྱས་ལ་བདག་ཉིད་དབང་དང་དམ་ཚིག་ཅན་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར།

Likewise, the maṇḍala is adorned with kīlas, arrows, nets of colored threads, swords, and so forth, as well as mirrors and the like. Four volumes of the Mañjuśrī-nāmasaṃgīti should also be placed in the four directions. In the intermediate directions, one should burn incense from eight incense burners and so on. Once the ornaments of the maṇḍala are thus prepared, one should then recite the hundred-syllable mantra of the Venerable One and perform the sprinkling of purification (saṃskāra) for the maṇḍala, beginning from the northeast. To bless the maṇḍala, one recites the mantra and performs the vajra-wheel mudrā. Then, having adorned oneself with ornaments and seated in the courtyard, one first generates the body of the principal deity according to the sādhana starting from selflessness, unites it with the jñānasattva, and performs the sealing (mudrā). Having conferred the empowerment, one takes up the maṇḍala with mantra and mudrā; one generates it through the three rituals of whichever form, syllable, or hand-symbol is appropriate, visualizes the union of the two, and brings it down to be non-dual. Then, one circumambulates the maṇḍala three times and, in order to pacify any excesses or omissions, recites the Mañjuśrī-nāmasaṃgīti and the mantra garland one hundred and eight times, and offers flowers. Then, having become Vajrabhairava and seated in the center, one opens the gates. Alternatively, at this point, one performs the deity yoga and brings the vases and ritual implements inside. Having performed the recitation over the vases, they are placed in their proper positions. Then, having made the offerings, in order to make oneself a possessor of empowerment and samaya:

རྗེ་བཙུན་གྱིས་མཆོད་པ་བྱས་པས་དབང་དང་། དམ་ཚིག་དང་ལྡན་པར་བསམ་མོ། ། དེ་ནས་མཆོད་པ་ལ་སོགས་པ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ལ། དེ་ནས་སྒོ་ཕྱེ་ལ་སངས་རྒྱས་རྣམས་སྤྱན་དྲངས་ལ། ནམ་མཁའ་ལ་བྱོན་པ་ལ་བགེགས་བསྐྲད་པ་ལ་སོགས་པ་བྱས་ལ་དགུག་གཞུག་བྱ་སྟེ། རྒྱས་གདབ་པ་དང་དབང་བསྐུར་བ་དང་མཆོད་ཡོན་ལ་སོགས་པ་ཕུལ་ལ། མཆོད་པ་ལྔ་དང་ཉི་ཤུ་ལ་སོགས་པས་མཆོད་ལ། རྗེ་བཙུན་གྱི་མཚན་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་པས་བསྟོད་དོ། ། རྗེ་བཙུན་གྱི་སྔགས་ཀྱི་ཕྲེང་བ་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་བཟླས་པ་ལ། གསོལ་བ་བཏབ་ལ་དེ་ནས་འབྱུང་པོ་དང་ཆོས་སྐྱོང་རྣམས་ལ་གཞུང་ནས་འབྱུང་བ་བཞིན་དུ་གཏོར་མ་བྱིན་ལ། དེ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འགྲམ་དུ་སྦྱིན་སྲེག་རྒྱས་པར་བྱའོ། ། དུས་འདི་རུ་ཕྱག་རྒྱ་དང་གླུ་ལ་སོགས་པ་བྱའོ། ། དེ་ནས་ལྷ་ལ་ཕྱག་བྱས་ལ། བདག་མིང་འདི་ཞེས་བྱ་བ་ཡི། ། རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་དཀའ་ཐུབ་ཆེ། ། སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་ཕན་པའི་ཕྱིར། ། སློབ་མ་རྣམས་ནི་འཇུག་པར་བགྱི། ། དེ་ནས་གང་ཟག་གི་རིམ་པས་ཞུ་ཕུལ་ལ་བསླབ་པའི་གཞི་ལྔ་དང་ལྡན་པའི་སློབ་མ་གང་ཡང་རུང་བའི་རྒྱན་དང་ལྡན་པར་བྱ་སྟེ། ཡོལ་བའི་ཕྱི་རོལ་དུ་བླ་མ་ལ་གསོལ་བ་གདབ་བོ། ། དགའ་ཆེན་ཁྱོད་བདག་སྟོན་པ་བས། ། སློབ་དཔོན་ཁྱོད་ནི་དགོངས་སུ་གསོལ། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚུལ་བསྟན་པ། ། མགོན་པོ་ཆེན་པོ་བདག་འཚལ་ལོ། ། དམ་ཚིག་དེ་ཉིད་སྩལ་དུ་གསོལ། ། སྡོམ་པ་རྣམས་ཀྱང་བདག་ལ་གསོལ། ། དེ་ནས་སློབ་མ་ལ། རྡོ་རྗེ་བསྲུང་བ་བཟླས་པ་ཡིས། ། སྟོད་གཡོགས་སྨད་གཡོགས་བསྐོན་བྱས་ལ། ། སྒོ་སྲུང་གི་སྔགས་བཟླས་ལ་གཡོགས་ཏེ།

One should contemplate that by the Venerable One’s making offerings, [the disciples] possess the empowerments and the samaya. Then, having blessed the offerings and so forth, open the door and invite the Buddhas. As they arrive in the sky, perform the expulsion of obstructors and so forth, and carry out the summoning and absorption. Seal them, confer the empowerments, and present the water for the feet and other offerings. Worship with the five or twenty offerings and so forth, and praise with the one hundred and eight names of the Venerable One. Recite the mantra garland of the Venerable One one hundred and eight times, make the supplication, and then give the bali offerings to the spirits and Dharma protectors according to the text. Then, perform an extensive fire ritual (homa) beside the maṇḍala. At this time, perform the mudrās, songs, and so forth. Then, prostrate to the deity and say: “I, who am called [name], The Vajra Master of great asceticism, For the benefit of all sentient beings, Shall cause the disciples to enter.” Then, according to the individual’s capacity, the request is made. Any disciple endowed with the five bases of training should be adorned with ornaments and, outside the curtain, make this supplication to the Guru: “O Great Joy, you are my teacher; O Master, please attend to me. You who demonstrate the way of the Bodhisattvas, Great Protector, I seek you. Please grant me the reality of the samaya; Please also grant me the vows.” Then, for the disciple: “With the recitation of the Vajra Protection, Clothe them in the upper and lower garments; Recite the mantra of the Gatekeeper and cover them.”

མེ་ཏོག་ཐོགས་ཏེ་ཕྱག་བཞི་འཚལ། ། བཤགས་དང་རྗེས་སུ་ཡི་རང་དང་། ། བསྐུལ་བ་དང་ནི་གསོལ་བ་བྱ། ། སློབ་དཔོན་འདོད་ན་འདི་སྐད་བརྗོད། ། གཙོ་བོ་བདག་ལ་སྡོམ་པ་གསོལ། ། ཐུབ་པ་ཉི་མ་མ་ལུས་པ། ། སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་བདག་ལ་གསོལ། ། བདག་མིང་འདི་ཞེས་བྱ་བ་ཡི། ། སློབ་དཔོན་དཔང་དུ་གནས་པ་ལ། ། སངས་རྒྱས་རོལ་མོ་ལས་བྱུང་བ། ། མི་ལྡོག་པ་ཡི་འཁོར་ལོ་འབྱོར། ། ཐར་པའི་རང་བཞིན་གྲོང་ཁྱེར་ཆེ། ། གསང་བ་ཆེན་པོར་འཇུག་པར་བགྱི། ། གསང་བ་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པར་ནི། ། སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་བདག་འཇུག་འགྱུར། ། མི་ལྡོག་པ་ཡི་དབང་བསྐུར་བ། ། སྐལ་བ་ཆེན་པོ་བདག་ལ་གསོལ། ། མཚན་རྣམས་ཀུན་གྱིས་རྒྱས་བཏབ་ཅིང་། ། དཔེ་བྱད་རྣམས་དང་ཡང་དག་ལྡན། ། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་ཡིད་འོང་མ། ། སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་བདག་ལ་གསོལ། ། དབང་ཆེན་པོ་ནི་རྨད་བྱུང་བ། ། སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་དོན་གྱི་ཕྱིར། ། བདག་ནི་རྟག་ཏུ་སློབ་དཔོན་འགྱུར། ། སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་བདག་ལ་གསོལ། ། དེ་ནས་བླ་མས་ལྷ་རྣམས་ལ། ། ཆེ་གེ་ཞེས་བྱ་འདི་ཉིད་ནི། ། བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་འདི་ཉིད་ནི། ། དམ་ཚིག་མཆོག་དང་གསང་བ་ཡི། ། དཀྱིལ་འཁོར་འདིར་ནི་འཇུག་པར་འཚལ། ། ཡང་ནི་བླ་མས་འདི་སྐད་བརྗོད། ། གསང་བ་ཆེན་པོའི་རིགས་པ་ཡི། ། གསང་བ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ནི། ། བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་ཁྱོད་འདོད་དམ། ། དེ་ཡང་འཚལ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱ། ། དེ་ནས་བླ་མས་འདི་སྐད་བརྗོད། ། སངས་རྒྱས་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ཏེ། ། དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་། ། འདི་ནི་སངས་རྒྱས་རིགས་དག་ལ། ། དམ་ཚིག་བརྟན་པར་གྱུར་པའོ། །

Holding flowers, perform four prostrations. Confess, rejoice, exhort, and supplicate. If one desires to become a master, say these words: "O Lord, grant me the vows. O Munis, Suns, all Buddhas without exception, grant them to me. I, who am called [name], with the Master standing as witness, shall enter the great city of liberation, the nature of which is freedom, the great secret, arisen from the play of the Buddhas, the irreversible wheel. O Great Master, I shall enter the great secret that gathers all secrets. Grant me, O one of great fortune, the irreversible empowerment. Sealed with all the major marks and perfectly endowed with the minor signs, O Great Master, grant me the delightful consort of all Buddhas. For the sake of all sentient beings, I shall always be a master; grant me, O Great Master, the wondrous great empowerment." Then the Guru says to the deities: "This person, called [name], desires to enter this maṇḍala of the supreme samaya and secret of this very Great Enlightenment." Again, the Guru says: "Do you, O Great Being, desire to uphold the secret of the great secret family?" One should reply: "I do." Then the Guru says: "Go for refuge to the Buddha, Dharma, and Saṅgha— the Three Jewels. This is the firm samaya of the Buddha family."

རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་ཕྱག་རྒྱ་ཡང་། ། བློ་ཆེན་ཁྱོད་ཀྱིས་གཟུང་བར་གྱིས། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་གང་རྡོ་རྗེ་ཆེ། ། ཤེས་རབ་དྲིལ་བུ་ཞེས་བཤད་དོ། ། སློབ་དཔོན་དག་ཀྱང་གཟུང་བར་བགྱི། ། བླ་མ་སངས་རྒྱས་ཀུན་དང་མཉམ། ། འདི་ནི་རྡོ་རྗེའི་རིགས་དག་པའི། ། སྡོམ་པ་དམ་ཚིག་ཡིན་པར་གསུངས། ། རིན་ཆེན་རིགས་མཆོག་ཆེན་པོ་ལ། ། ཉིན་དང་མཚན་མོ་ལན་གསུམ་དུ། ། ཟང་ཟིང་མི་འཇིགས་ཆོས་དང་བྱམས། ། སྦྱིན་པ་རྣམ་བཞི་རྟག་ཏུ་སྦྱིན། ། ཕྱི་ནང་གསང་བའི་ཐེག་པ་གསུམ། ། དམ་ཆོས་ཁྱོད་ཀྱིས་གཟུང་བར་བྱ། ། འདི་ནི་པདྨའི་རིགས་དག་པའི། ། དམ་ཚིག་སྡོམ་པ་ཡིན་པར་གསུངས། ། ལས་ཀྱི་རིགས་མཆོག་ཆེན་པོ་ལ། ། སྡོམ་པ་ཐམས་ཅད་ལྡན་པར་ནི། ། ཡང་དག་ཉིད་དུ་གཟུང་བར་བགྱི། ། མཆོད་པའི་ལས་ཀྱང་ཅི་ནུས་བགྱི། ། གཞན་ཡང་བཅུ་བཞི་འདི་དག་ནི། ། ཕས་ཕམ་པར་ནི་རབ་ཏུ་བཤད། ། སྤང་ཞིང་དོར་བར་མི་བྱའོ། ། རྩ་བའི་ལྟུང་བར་ཤེས་པར་བྱ། ། ཉིན་དང་མཚན་མོ་ལན་གསུམ་དུ། ། ཉིན་རེ་བཞིན་དུ་བཟླས་པར་བྱ། ། གལ་ཏེ་ཉམས་ན་རྣལ་འབྱོར་པ། ། ཁ་ན་མ་ཐོ་སྦོམ་པོར་འགྱུར། ། ཁྱོད་ཀྱིས་སྲོག་ཆགས་གསད་མི་བྱ། ། མ་བྱིན་པར་ཡང་བླང་མི་བྱ། ། འདོད་པས་ལོག་པར་མི་སྤྱོད་ཅིང་། ། རྫུན་དུ་སྨྲ་བར་མི་བྱའོ། ། ཕུང་ཁྲོལ་ཀུན་གྱི་རྩ་བ་ནི། ། ཆང་ནི་ཡང་དག་སྤང་བར་བྱ། ། སེམས་ཅན་གདུལ་ཕྱིར་མ་གཏོགས་པར། ། བྱ་བ་མ་ཡིན་ཐམས་ཅད་སྤང་། ། དམ་པ་ཉེ་བར་བསྟེན་བྱ་ཞིང་། ། རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་བསྙེན་བཀུར་བྱ། ། ལུས་ཀྱི་ལས་ནི་རྣམ་གསུམ་དང་། ། ངག་གི་རྣམ་པ་བཞི་དག་དང་། ། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པ་གསུམ་དག་ནི། །

The vajra, the bell, and the mudrā, You of great intelligence, must uphold. The bodhicitta is the great vajra, And insight is explained as the bell. You must also uphold the master, For the guru is equal to all buddhas. This is taught to be the samaya And the vow of the pure vajra family. In the great and supreme jewel family, Three times each day and night, You must constantly bestow the four kinds of gifts: Material goods, fearlessness, the Dharma, and loving-kindness. You must uphold the sublime Dharma Of the three vehicles: outer, inner, and secret. This is taught to be the samaya And the vow of the pure lotus family. In the great and supreme action family, You must correctly uphold All the vows in their entirety, And perform acts of offering to the best of your ability. Furthermore, these fourteen Are explained as the defeats; Do not abandon or discard them. Know them to be the root downfalls. Three times each day and night, You must recite them every day. If a yogi should violate them, It becomes a gross transgression. You must not kill living beings, Nor take what is not given. Do not engage in sexual misconduct, And do not speak lies. Alcohol, the root of all ruin, Must be completely abandoned. Except for the sake of taming sentient beings, Abandon all that is improper to do. Rely closely upon the holy ones And serve the yogis. The three types of physical actions, The four types of verbal actions, And the three types of mental actions—

ཅི་ནུས་པར་ནི་རྗེས་སུ་སྐྱོང་། ། ཐེག་པ་དམན་པ་འདོད་མི་བྱ། ། འཁོར་བ་དག་ཀྱང་ཡོངས་མི་སྤང་། ། རྟག་ཏུ་མྱ་ངན་འདས་མི་ཆགས། ། ལྷ་དང་ལྷ་མིན་གསང་བ་ལ། ། ཁྱོད་ཀྱིས་བརྙས་པར་མི་བྱའོ། ། ཕྱག་རྒྱ་བཞོན་པ་མཚོན་ཆ་དག། མཚན་མ་བགོམ་པར་མི་བྱའོ། ། འདི་དག་དམ་ཚིག་ཡིན་པར་བཤད། ། ཁྱོད་ཀྱིས་རྟག་ཏུ་བསྲུང་བར་བྱ། ། དེས། སློབ་དཔོན་འདིར་ནི་བདག་ལ་གསོལ། ། གཙོ་བོས་ཇི་ལྟར་བཀའ་སྩལ་པ། ། དེ་དག་བདག་ནི་བགྱིད་པར་འཚལ། ། དེ་ནས་སྡོམ་པ་གཟུང་བར་བརྗོད། ། སྡོམ་པ་མི་འདོད་གང་ཟག་ལ། ། འཇུག་པ་ཙམ་ཞིག་ནི་བྱའོ། ། དབང་བསྐུར་བ་ནི་མི་བྱའོ། ། བོ་དྷི་ཙིཏྟ་ཨུཏྤཱ་ད་ཡ་མི། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་བླ་མེད་པ། ། དམ་པ་བདག་གིས་བསྐྱེད་ནས་སུ། ། དེ་ཡི་སྙིང་གར་སྙིང་པོས་ནི། ། རྡོ་རྗེ་རབ་ཏུ་གཞག་པར་བྱ། ། སུ་ར་ཏེ་ས་མ་ཡ་སྟྭཾ་ཧོ་བཛྲ་སིདྡྷི་ཡ་ཐཱ་སུ་ཁཾ། དང་པོའི་སངས་རྒྱས་བྱིན་གྱིས་རློབས། ། མཆོད་པས་མཆོད་དེ་ཡོན་བླངས་ནས། ། ལས་ཀྱི་བུམ་པས་དབང་བསྐུར་རོ། ། སེམས་མས་བཅིངས་ཏེ་སྒོ་བཞིར་གཞུག། དེ་ནས་ཤར་སྒོར་འདུག་བྱས་ལ། ། དུས་འདི་ཉིད་དུ་ཁྱོད་ཉིད་ནི། ། སངས་རྒྱས་རིགས་སུ་ཆུད་པས་ན། ། ང་ཡི་རྡོ་རྗེ་ཡེ་ཤེས་སྦྱིན། ། སངས་རྒྱས་རིགས་སུ་འགྲུབ་པར་གསུངས། ། གང་ཞིག་འདི་ཉིད་མ་མཐོང་བའི། ། མདུན་དུ་སྨྲ་བར་མ་བྱེད་ཅིག། བག་མེད་སྨྲས་ན་ཉམས་པར་འགྱུར། ། དེ་བས་ནན་ཏན་སྨྲ་བར་བྱའོ། ། སྙིང་གར་རྡོ་རྗེ་གཏུགས་ལ་སྨྲའོ། ། དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་མགོར་བཞག་ལ། ། འདི་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་དམ་ཚིག་སྟེ། ། འགའ་ལ་སྨྲས་ན་ཀླད་པ་འགས། ། ཙནྡན་གུར་གུམ་ལ་སོགས་པའི། །

Sustain them as much as you are able. Do not desire the Lesser Vehicle. Do not abandon cyclic existence entirely. Do not be attached to nirvāṇa. Do not treat with contempt the gods, asuras, or secrets. Do not step over mudrās, mounts, or weapons, nor over any ritual symbols. These are explained to be the samayas; you must guard them at all times. Then [the disciple] says: "O Master, please grant them to me. Whatever the Lord has commanded, I shall perform it." Then, the taking of the vows is described. For a person who does not desire the vows, one should perform only the entry; the empowerment should not be given. Bodhicittam utpādayāmi. Having generated the supreme, unsurpassed bodhicitta, one should place the vajra at the heart with the essence mantra: Surate samayas tvaṃ ho vajrasiddhi yathā sukhaṃ. May the Primordial Buddha grant his blessing. Having made offerings and accepted the fee, one confers the empowerment with the activity vase. Binding them with the female deities, they are led to the four gates. Then, having them sit at the eastern gate: "At this very moment, since you have entered the Buddha family, I shall bestow the vajra wisdom. It is taught that you will be established in the Buddha family. Do not speak of this in the presence of anyone who has not seen it. If you speak of it carelessly, your vows will be impaired. Therefore, speak with diligence." Touching the vajra to the heart, he says: "Then, placing the vajra on the head: This is your samaya. If you speak of it to anyone, your head will split." [He then offers] sandalwood, saffron, and so forth.

མནའ་ཆུ་བྱིན་ལ་འདི་སྐད་བརྗོད། ། འདི་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་དམྱལ་བའི་ཆུ། ། དམ་ཚིག་འདས་ན་སྲེག་པར་བྱེད། ། དམ་ཚིག་བསྲུངས་ན་དངོས་གྲུབ་འགྲུབ། ། འཐུང་ཞིག་རྡོ་རྗེའི་ཆུ་ལ་འཐུང་། ། ཨོཾ་བཛྲ་ཡ་ཐ་ཧཱུཾ། མནའ་བོར་རོ། ། དེ་ནས་འདི་སྐད་སྨྲས་ཏེ། དུས་འདི་ཉིད་ནས་བུ་ཁྱོད་ཀྱི། ། རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ང་ཡིན་གྱིས། ། ང་ཡིས་ཇི་ལྟར་བཀའ་སྩལ་ཏེ། ། ཁྱོད་ཀྱིས་སྐྱོ་བ་མེད་པར་གྱིས། ། གང་ཡང་ང་ལ་མ་མོས་མིན། ། དེ་བཞིན་མོས་པར་མ་བྱས་ན། ། བདུད་ཀྱིས་བཅོམ་ནས་མྱོས་པར་འགྲོ། ། དེ་བས་དམ་ཚིག་གནས་པར་གྱིས། ། དེ་ནས། ཡི་གེ་བརྒྱ་པ་མཉམ་གཞག་བསྟན་བྱས་ལ། ། བདག་ལུས་གང་ཡིན་སྣོད་ཀྱི་སྒོ་ཕྱེ་སྟེ། ། སྙིང་ལ་གནས་པའི་རྡོ་རྗེའི་དབུས་སུ་བལྟ། ། སྔགས་ཀྱི་བདག་པོ་ཡི་གེ་ཨ་གཟུགས་དམར། ། བརྗོད་པས་ཡང་དག་པས་གཡོ་བ་ལྟ་བུའི། ། སློབ་མའི་ལུས་འདི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བར་བྱ། ། ཞུགས་ནས་རྡོ་རྗེ་བྱམས་པའི་སྙིང་ལ་གནས། ། མ་ལུས་ཀུན་ལ་ཀུན་དུ་གང་ནས་སུ། ། རྐང་པ་གཡོན་པས་གཡས་པ་མནན་ནས་སུ། ། སྔགས་པས་སློབ་མའི་རྐང་པ་དེ་ལ་དབབ། ། ཀུན་དུ་དྲིལ་བུའི་སྒྲས་ནི་ཡང་དག་དཀྲོལ། ། ལག་པ་པདྨ་འདབ་མའི་ཕྱག་རྒྱ་བཅའ། ། མི་བསྐྱོད་རིན་ཆེན་ལ་སོགས་བདེ་གཤེགས་རྣམས། ། རང་གི་ཕྱོགས་རྟོགས་ལས་བྱུང་འདི་ཕབ་པས། ། ལེགས་ཕབ་གྱུར་པར་རང་ཉིད་ལུས་ལ་བལྟ། ། གང་ཞིག་དེས་ཀྱང་བབས་པར་མ་གྱུར་ན། ། ལག་པ་གཡས་པས་ཏིལ་གྱི་ས་བོན་གཞག། དབུས་སུ་ཡི་གེ་ཧཱུཾ་ཡང་རྣམ་བཀོད་དོ། ། རྡོ་རྗེ་འོད་འབར་བར་ནི་རྣམ་པར་བསམ། ། གཡོན་པའི་མཐེབ་མཛུབ་ཕྱག་རྒྱར་བཅས་པ་ཡི། །

Having given the oath-water, recite these words: "This is your hell-water; If you transgress the samaya, it will burn you; If you guard the samaya, you will attain siddhi. Drink! Drink this vajra-water!" OṂ VAJRA YATHĀ HŪṂ. Thus the oath is sworn. Then, speak these words: "From this very moment, my son, I am your Vajradhara. Whatever commands I give, You must carry out without weariness. Do not have any lack of faith in me; If you do not likewise maintain faith, You will be overcome by Māra and fall into madness. Therefore, remain steadfast in the samaya." Then, having demonstrated the meditative absorption of the hundred-syllable mantra: "Open the door of whatever vessel this body of mine may be, And look into the center of the vajra residing in the heart. The Lord of Mantra is the red syllable A; By reciting it, like a perfectly moving [wind], Open the doors of this disciple’s body. Having entered, the vajra resides in the heart of Maitreya. Pervading all without exception, Press the right foot down with the left, And the mantrin should step upon the disciple’s foot. Resound the bell clearly on all sides, And form the lotus-petal mudrā with the hands. The Sugatas, such as Akṣobhya, Ratnasambhava, and the rest, Arising from the realization of their own directions, are brought down. Look at your own body as they have been successfully brought down. If they still do not descend, Place a sesame seed with the right hand, And arrange the syllable HŪṂ in the center. Visualize it as a blazing vajra-light. With the thumb and forefinger of the left hand, form the mudrā..."

བསླང་བར་བྱས་ལ་སྡིག་པ་བསྲེག་པར་བྱ། ། ལུས་ནི་ཐལ་བར་བྱས་པ་རྣམ་དག་པ། ། བསོད་ནམས་ལུས་ལ་སྔགས་ཀྱིས་དགང་། ། ཡེ་ཤེས་དབབ་པ་ཉིད་དུ་བསམ། ། རྫས་བཞིན་དབབ་པ་ཉིད་དུ་རབ་ཏུ་འགྱུར། ། དེ་ནས་བབས་པར་གྱུར་པ་དང་། ། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རྟགས་གསུམ་འབྱུང་། ། གར་དང་གར་གྱི་ལན་དང་ནི། ། གླུ་དང་གླུ་ལེན་ཡང་དག་བྱ། ། བརྟན་པར་བྱས་ལ་འདི་སྐད་བརྗོད། ། འདི་ལྟར་བདག་གི་སློབ་མ་འདི། ། དཀྱིལ་འཁོར་དུ་ནི་ལེགས་བཙུད་ནས། ། ལྷ་ཡི་རིགས་ཀྱི་རིམ་པ་དང་། ། འདི་ཡི་བསོད་ནམས་ཅི་འདྲ་བར། ། དེ་བཞིན་དུ་ནི་འབབ་པར་འགྱུར། ། འདིས་ནི་དངོས་གྲུབ་གང་གྲུབ་དང་། ། རིགས་རྣམས་གང་གི་སྣོད་གྱུར་དང་། ། བསོད་ནམས་མཐུ་ནི་གང་ཡོད་པ། ། དཀྱིལ་འཁོར་འདིར་ནི་དེ་བཞིན་འགྱུར། ། པྲ་ཏཱིཙྪ་བཛྲ་ཧོ། ། ཕྲེང་བ་བོར་ཏེ་ལྟས་རྣམས་བལྟ། ། གལ་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་དབུ་ལ་བབས། ། དབུ་ཡི་གཙུག་ཏོར་འགྲུབ་པར་འགྱུར། ། ཞབས་ལ་བབས་ན་སྔགས་རྣམས་འགྲུབ། ། སྟོད་དང་སྨད་དང་བར་དུ་བབས། ། དངོས་གྲུབ་རབ་འབྲིང་གསུམ་དུ་ཤེས། ། ལྷ་ཡི་གཟུགས་ལས་རིང་དུ་གྱུར། ། དེ་ལ་དངོས་གྲུབ་རིམ་པས་འགྲུབ། ། མཆོད་པའི་འགྲམ་པ་ཚུན་ཆད་ནས། ། དེ་ཡི་དེ་རིགས་དེ་ཡིན་ཏེ། ། མེ་ཏོག་བཏང་སྟེ་དེ་ཡི་རིགས། ། ལྷ་གཉིས་ཀྱི་ནི་བར་དག་ཏུ། ། བབས་ན་གང་དུ་ཉེ་བ་ཡིན། ། གལ་ཏེ་དཀྱིལ་འཁོར་ལས་ཐལ་ན། ། ལན་གསུམ་བར་དུ་བསྐྱར་དུ་གཞུག། དེ་ལས་རྒལ་ན་རེ་ཐག་ཆད། ། དེ་ནས་ཕྲེང་བ་བླངས་ཏེ་འདི་སྐད་དོ། ། སེམས་ནི་སྟོབས་ཆེན་འདི་ལོང་ཤིག། ཨོཾ་པྲ་ཏི་གྲྀཧྞཱ་སྟྭཾ་མི་མཾ་སཏྭ་མ་ཧཱ་བ་ལ།

Having raised [the disciple], one should burn away their sins. The body, reduced to ash, is purified; the body of merit is filled with mantra, and one should contemplate the descent of wisdom. Like a substance, the descent itself occurs. Then, once the descent has taken place, the three signs of body, speech, and mind will appear. One should perform the dance and the response to the dance, as well as the song and the response to the song. Having stabilized [the descent], one should speak these words: "In this way, this disciple of mine, having been properly introduced into the maṇḍala, will descend according to the sequence of the deity families and in accordance with whatever merit they possess. Whatever siddhi they will achieve, whichever families they are a vessel for, and whatever power of merit they have, it shall be so in this maṇḍala. Pratīccha vajra hoḥ." Having cast the garland, one should observe the omens. If it falls on the head of the Blessed One, the uṣṇīṣa will be accomplished. If it falls on the feet, the mantras will be accomplished. If it falls on the upper, lower, or middle parts, know the siddhi to be of the three grades: superior, middling, or inferior. If it falls far from the form of the deity, the siddhi will be achieved gradually. From the edge of the offering area onwards, that is their respective family. Having released the flower, that is their family. If it falls between two deities, it belongs to whichever is closer. If it passes beyond the maṇḍala, one should have them repeat it up to three times. If it passes even then, their hope is severed. Then, taking the garland, one says: "Take this great power of the mind! Oṃ pratigṛhṇāsva imaṃ sattva mahābala."

བརྗོད་ལ་མགོ་ལ་བཅིང་བར་བྱའོ། ། དེ་ནས་མིག་གིས་ཅི་མཐོང་དྲི། ། དཀར་པོ་མཆོག་ནི་དངོས་གྲུབ་ལ། ། སེར་པོ་དོན་འབྱུང་དངོས་གྲུབ་སྟེ། ། དམར་པོ་ཐུགས་རྗེ་ཆགས་པའོ། ། ནག་པོ་མངོན་སྤྱོད་ལས་སུ་བཤད། ། སྣ་ཚོགས་དངོས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་དོ། ། གདོང་གཡོགས་བཀྲོལ་ཏེ། ། རྡོ་རྗེ་ཆགས་པ་དེང་ཁྱོད་ཀྱི། ། མིག་འབྱེད་པར་ནི་བརྩོན་པར་མཛད། ། རྡོ་རྗེའི་མིག་ནི་བླ་ན་མེད། ། ཧེ་བཛྲ་པཱ་ཤྱ། གདོང་གཡོགས་བཀྲོལ་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་བསྟན། ། ཤར་ཕྱོགས་སྒོ་ནས་ལྕགས་ཀྱུ་མའོ། ། ལྷོ་ཕྱོགས་ནས་ཞགས་པ་སེར་པོ། ། ནུབ་ཕྱོགས་ནས་ལྕགས་སྒྲོག་དམར་སྐྱའོ། ། བྱང་སྒོ་ནས་དྲིལ་བུ་ལྗང་གུའོ། ། ཤར་ཁྱམས་ནས་རིམ་པས། བྱམས་པ་དཀར་པོའོ། ། འཇམ་དཔལ། སྤོས་ཀྱི་གླང་པོ། ཡེ་ཤེས་ཏོག། ལྷོའི་ཁྱམས་ལ་རིམ་པས། ཟླ་འོད། བཟང་སྐྱོང་། བློ་གྲོས་རྒྱ་མཚོ། སྤོབས་པ་བརྩེགས་པ་བཞི་སྐུ་མདོག་སེར་པོ། ནུབ་ཀྱི་ཁྱམས་ལ། མཐུ་ཆེན་ཐོབ། ངན་སོང་ཀུན་འདྲེན། མྱ་ངན་ཀུན་འཇོམས། དྲ་བ་ཅན་གྱི་འོད་སྐུ་མདོག་དམར་པོ། བྱང་གི་ཁྱམས་ལ། ཟླ་འོད་གཞོན་ནུ། འོད་དཔག་མེད། ནམ་མཁའ་མཛོད། སྒྲིབ་པ་ཀུན་སེལ་སྐུ་མདོག་ལྗང་གུའོ། ། གྲྭ་ལ་ཤར་ལྷོར་བདུག་པ་མ་དཀར་མོ། ། ལྷོ་ནུབ་ཏུ་མེ་ཏོག་མ་སེར་མོ། ། ནུབ་བྱང་དུ་མར་མེ་མ་དམར་སྐྱ། བྱང་ཤར་དུ་བྱུག་པ་མ་ལྗང་གུ། ཤར་གྱི་འཁོར་ལོ་ལ་རིམ་པས། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དཀར་པོ། རྒྱལ་པོ་སེར་བ། ཆགས་པ་དམར་བ། ལེགས་པ་ལྗང་གུའོ། ། ལྷོའི་འཁོར་ལོ་ལ་རིམ་པས་རྡོ་རྗེ་རིན་ཆེན་སེར་བ། གཟི་བརྗིད་དམར་བ། རྡོ་རྗེ་རྒྱལ་མཚན་སྔོ་བ། རྡོ་རྗེ་བཞད་པ་དཀར་པོ།

It should be tied to the head while reciting [the mantra]. Then, ask what is seen by the eyes: "White is the supreme siddhi; yellow is the siddhi of the arising of wealth; red is the compassion of passion; black is explained as the activity of wrathful sorcery; and variegated is all siddhis." Having removed the blindfold, [recite]: "Vajra passion, today you shall strive to open your eyes. The vajra eye is unsurpassed. He vajra paśya." Having removed the blindfold, show the maṇḍala: At the eastern gate is Aṅkuśī; at the southern gate, the yellow Pāśī; at the western gate, the pale-red Sphoṭī; and at the northern gate, the green Ghaṇṭā. In the eastern courtyard, in order: Maitreya is white; Mañjuśrī, Gandhahastin, and Jñānaketu are yellow. In the southern courtyard, in order: Candraprabha, Bhadrapāla, Sāgaramati, and Pratibhānakūṭa are four deities of yellow body color. In the western courtyard: Mahāsthāmaprāpta, Sarvadurgatipariśodhana, Sarvaduḥkhapraśamana, and Jālinīprabha are deities of red body color. In the northern courtyard: Candraprabhakumāra, Amitābha, Gaganagañja, and Sarvanīvaraṇaviṣkambhin are deities of green body color. In the corners: in the southeast is the white Dhūpā; in the southwest, the yellow Puṣpā; in the northwest, the pale-red Dīpā; and in the northeast, the green Gandhā. In the eastern wheel, in order: Vajrasattva is white, Vajrarāja is yellow, Vajrarāga is red, and Vajrasādhu is green. In the southern wheel, in order: Vajraratna is yellow, Vajratejas is red, Vajraketu is blue, and Vajrahāsa is white.

ནུབ་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ལ་རྡོ་རྗེ་ཆོས་དཀར་དམར། རྡོ་རྗེ་རྣོན་པོ་སྔོ་བ། རྡོ་རྗེ་རྒྱུ་སེར་བ། རྡོ་རྗེ་སྨྲ་བ་དམར་བའོ། ། བྱང་གི་འཁོར་ལོ་ལ་རྡོ་རྗེ་ལས་ཁྲ་བོ། ། རྡོ་རྗེ་སྲུང་བ་སེར་བ། རྡོ་རྗེ་གནོད་སྦྱིན་ནག་པོ། རྡོ་རྗེ་ཁུ་ཚུར་སེར་པོ། གྲུ་ཆད་ལ། ཤར་ལྷོར་སྒེག་མོ་དཀར་མོ། ། ལྷོ་ནུབ་ཏུ་ཕྲེང་བ་མ་སེར་མོ། ། ནུབ་བྱང་དུ་གླུ་མ་དཀར་དམར། བྱང་ཤར་གྲྭ་ལ་གར་མ་ལྗང་གུ། དེ་ནས་འཁོར་ལོའི་ཤར་དུ་མི་བསྐྱོད་པ་སྔོན་པོ། རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་སེར་བ། སྣང་བ་མཐའ་ཡས་དམར་བ། དོན་ཡོད་གྲུབ་པ་ལྗང་གུའོ། ། མཚམས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ལ། རྡོ་རྗེ་སེམས་མ་དཀར་བ། རིན་ཆེན་མ་སྔོ་བསངས་མ། ཆོས་མ་དམར་མོ། ། ལས་མ་ལྗང་གུའོ། ། དབུས་སུ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དཀར་བ། དང་པོའི་སངས་རྒྱས་སྐུ་མདོག་སྣ་ཚོགས་པའོ། ། ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་དཀར། དེ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་བསྟན་པའོ། ། ཁ་ཅིག་འདིར་རྣམ་དག་གསུམ་སྟོན་ཏེ་མི་འཐད་དོ། ། དེ་ནས་དབང་བསྐུར་ཏེ། སྒྲུབ་པ་དང་། སློབ་དཔོན་ནོ། ། དེ་ལ་གྲུབ་པ་ནི། དེ་ནས་ཤར་ངོས་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ། སློབ་མ་ཡི་དམ་དུ་བསྐྱེད་པ་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ལ། ལས་ཀྱི་བུམ་པས་དབང་བསྐུར་ལ་མཆོད་པ་དང་། བཀྲ་ཤིས་བརྗོད་ཅིང་གདུགས་དང་རྒྱལ་མཚན་ལ་སོགས་པས་མཆོད་ལ། བུམ་པའི་དབང་བསྐུར་ཏེ། ཨོཾ་ན་མོ་མཉྫུ་ཤྲཱི་བཛྲ་ཨ་བྷི་ཥིཉྩ། ཞེས་པས་དབང་བསྐུར་ཏེ། རིགས་ཀྱིས་དབུ་བརྒྱན་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་དབུ་རྒྱན་སྟོང་ཉིད་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་ཡིག་འབྲུ་ལས་ལྷར་བསྐྱེད་ལ། དེ་བཞིན་བཅུག་ལ་སློབ་མའི་མགོ་ལ་བསྐོན་ལ། ཨོཾ་རཏྣ་ཀུ་ལ་མུ་ཀུ་ཊ་ཨ་བྷི་ཥིཉྩ།

On the western wheel are Vajradharma, white and red; Vajratīkṣṇa, blue; Vajrasādhana, yellow; and Vajrabhāṣa, red. On the northern wheel are Vajrakarma, variegated; Vajrarakṣa, yellow; Vajrayakṣa, black; and Vajramuṣṭi, yellow. In the corners: in the southeast is Lāsyā, white; in the southwest is Mālā, yellow; in the northwest is Gītā, white and red; and in the northeast corner is Nṛtyā, green. Then, on the eastern side of the wheel, are Akṣobhya, blue; Ratnasambhava, yellow; Amitābha, red; and Amoghasiddhi, green. On the intermediate wheels are Vajrasattvā, white; Ratnā, blue-grey; Dharmā, red; and Karmā, green. In the center is Vairocana, white, and the Primordial Buddha (Ādibuddha) of variegated color. The wisdom being (jñānasattva) is white. This is the presentation of the maṇḍala. Some claim that three purifications are shown here, but that is incorrect. Then, the empowerment is conferred, consisting of the accomplishment and the master. Regarding that, for the accomplishment: then, on a moon maṇḍala on the eastern side, the disciple is generated as the yidam and blessed. Having conferred the empowerment with the activity vase, one makes offerings and recites auspicious verses, honoring with parasols, victory banners, and so forth. Having conferred the vase empowerment, one says: oṃ namo mañjuśrī vajra abhiṣiñca. With this, the empowerment is conferred, and the head is adorned with the [crown of the] family. Then, preceded by the crown of emptiness, one generates the deity from the syllables. Having inserted it in that way, one places it on the disciple's head and says: oṃ ratnakulamukuṭa abhiṣiñca.

ཞེས་པས་དབུ་རྒྱན་དར་དཔྱང་དང་བཅས་པས་དབང་བསྐུར་རོ། ། དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་སྟོང་པ་ཉིད་ལས་འོད་དཔག་མེད་དུ་བསྐྱེད་ལ་ཡེ་ཤེས་བཅུག་ལ། དེ་གྱུར་པ་ལས་རྡོ་རྗེར་གྱུར་ཏེ། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་རྡོ་རྗེའི་དབང་། ། དེ་རིང་ཁྱོད་ལ་བསྐུར་བར་བྱ། ། སངས་རྒྱས་ཀུན་དུ་རབ་བསྒྲུབ་ཕྱིར། ། རྡོ་རྗེ་འདི་ནི་ཁྱོད་ཀྱིས་ལོང་། ། ཨོཾ་བཛྲ་ཨ་ཏི་པ་ཏི་ཏྭཾ་ཨ་བྷི་ཥིཉྩ་མཱི་ཏིཥྛ་བཛྲ་ས་མ་ཡ་ཧཱུཾ། དེ་ནས་དྲིལ་བུ་ཡང་ཨ་མོ་ཀ་སི་བསྐྱེད་ལ། ཡེ་ཤེས་བཅུག་པས་དྲིལ་བུར་གྱུར་པ་དེ་བྱིན་ཏེ། ཨོཾ་ཨ་ཀཱ་རོ་མུ་ཁཾ་སརྦ་དྷརྨཱ་ཎཱཾ། ཨཱདྱ་ནུཏྦ་ནྣ་ཏྭཱ་ཏ། ཞེས་པས་བྱིན་ནོ། ། དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་སྤྱི་བོར་བཟུང་ལ་མི་དབང་རྣམ་སྣང་ཆོས་ཀྱི་ངོ་བོ་སྦྱིན། ཨོཾ་ན་མ་ཨ་བྷི་ཥིཉྩ། ཞེས་པས་བྱིན་ཏེ། ལྷ་གང་ལ་བབས་པའི་མིང་སྦྱིན་ནོ། ། དེ་ནས་མཆོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་ལ། སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱའི་ཡེ་ཤེས་བླང་བ་དང་། མཆོད་པ་དང་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་དབང་སྦྱིན་ལ། སློབ་མས་ཐལ་མོ་བསྐོར་ཏེ། བླ་མ་ལ་ཡོན་དབུལ་བ་ལ་སོགས་པ་བྱའོ། ། རིག་པའི་དབང་བསྐུར་བའོ། ། དེ་ནས་སློབ་དཔོན་དུ་འོས་པའི་སློབ་མས་ཡོན་ཕུལ་ལ། གསོལ་བ་གདབ་སྟེ། བདག་དང་གཞན་དོན་བྱེད་པ་ཡི། ། སློབ་དཔོན་གྱི་ནི་དབང་བྱིན་པས། ། ཐུགས་རྗེའི་བདག་པོས་གསོལ་ཏེ་ཞུའོ། ། དེ་ནས་སློབ་མ་རྗེ་བཙུན་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་བསྐྱེད་ལ། དབང་རྟགས་ཤར་ངོས་སུ་གྲུ་བཞི་པ་སྒོ་ནུབ་ཏུ་བལྟས་པ་ཚོན་སྣ་ལྔས་པདྨ་འདབ་མ་བརྒྱད་བྲིས་ལ། དེའི་སྟེང་དུ། སེང་གེ་བླ་རེ་དང་དར་དང་གདུགས།

With these words, the empowerment is conferred together with the crown and silk pendants. Then, from the vajra of emptiness, Amitābha is generated, and the wisdom beings are absorbed. Through that transformation, it becomes a vajra. "The vajra empowerment of all the Buddhas, I shall confer upon you today. In order to perfectly accomplish all the Buddhas, take this vajra!" OṂ VAJRA ATIPATI TVAM ABHIṢIÑCA MĪ TIṢṬHA VAJRA SAMAYA HŪṂ. Then, the bell is also generated from Amoghasiddhi; having absorbed the wisdom beings, it becomes a bell, which is then given with: OṂ AKĀRO MUKHAṂ SARVADHARMĀṆĀM ĀDYANUTPANNATVĀT. With these words, it is given. Then, holding the vajra and bell at the crown of the head, the essence of the Dharma of Vairocana, the Lord of Men, is bestowed: OṂ NAMO ABHIṢIÑCA. With these words, it is given, and the name of whichever deity has descended is bestowed. Then, having made offerings, the wisdom of mantra and mudrā is received, and the empowerment of offerings and the ascetic conduct is given. The disciple should circle with palms joined and offer a fee to the guru, and so forth. This is the conferral of the knowledge empowerments. Then, the disciple who is fit to be a master should offer a fee and make this request: "O Lord of Compassion, please grant the master’s empowerment so that I may act for the benefit of myself and others." Then, the disciple is generated as the venerable Vairocana. To the east, a square mandala with a door facing west is drawn in five colors, featuring an eight-petaled lotus. Upon that, a lion throne, a canopy, silks, and a parasol are arranged.

མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བ་དང་རྒྱལ་མཚན་ལ་སོགས་རོལ་མོའི་ཆ་བྱེད་གླུ་གར་སོགས། དེ་ལྟར་བརྒྱན་པའི་སློབ་མ་རྣམས་ལ། རྣམ་རྒྱལ་བུམ་པ་ནས་བཟུང་སྟེ། སྒོའི་བར་དུ་དབང་བསྐུར་རོ། ། འཇམ་དབྱངས་སྐུ་གཟུགས་ནས་བཟུང་སྟེ། ཨོཾ་མཉྫུ་ཤྲཱི་མ་ཧཱ་སུ་ཁ་བཛྲ་ས་ཏྭ་ཛཿཧཱུཾ་བཾཾ་ཧོཿ། སུ་ར་ཏེ་ས་མ་ཡ་སྟྭཾ། ཞེས་པས་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོར་གྱུར། བཀྲ་ཤིས་བརྗོད་དེ། ཤེས་རབ་ཡན་ལག་འདུས་པའི་རལ་གྲི་ལས་བྱུང་བ། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་འཇམ་དབྱངས་བྱང་ཆུབ་དེ་དབང་བསྐུར། ། འཇམ་དབྱངས་ལྷ་ཚོགས་རྣམས་ཀྱིས་ལེགས་གསུང་གང་ཡིན་པ། ། དེ་ནི་དབང་བསྐུར་མཆོག་ལ་དུས་ཀུན་བཀྲ་ཤིས་ཤོག། འགྲུབ་ན་ལྷ་ཀུན་ལ་སྦྱར་རོ། ། བྱང་སེམས་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་འཇུག་ཅིང་། ། སྲིད་པའི་སྙིང་པོ་རྣམ་གྲོལ་སྒེག་མོ་ལ་སོགས་པ། ། བདེ་བྱེད་རབ་མཆོག་ལེགས་པར་གླུ་བླངས་པ་ཡི་བཀྲ་ཤིས་གང་། ། (དི་,དེ་)རིང་ཁྱོད་ཀྱི་དབང་མཆོག་འདི་ལ་བཀྲ་ཤིས་ཤོག། ཤིན་ཏུ་ཞི་བའི་མཛད་པ་ཕུལ་བྱུང་མ་ལུས་པས། ། སེམས་ཅན་བདེ་གཤེགས་རྟོགས་འཛིན་དབང་བསྐུར་བ། ། དཔག་མེད་ལྷའི་ཚོགས་ཀྱིས་ལེགས་གསུང་བཀྲ་ཤིས་གང་། ། དེ་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་དབང་བསྐུར་མཆོག་ལ་བཀྲ་ཤིས་ཤོག། དཔལ་ལྡན་ཁམས་གསུམ་རྣམ་རྒྱལ་དཀྱིལ་འཁོར་རབ་མཆོག་ལ། ། འཇིག་རྟེན་གསུམ་གྱི་རྒྱལ་མཆོག་དབང་བསྐུར་བ། ། ལྷ་ཡི་ཚོགས་ཀྱིས་བཏུད་དེ་དབང་བསྐུར་གང་། ། དེ་ནི་ཁྱེད་ཀྱི་དབང་བསྐུར་མཆོག་ལ་བཀྲ་ཤིས་ཤོག། འགྲོ་བ་སྣ་ཚོགས་འདུལ་ཕྱིར་ཕྱག་ན་པདྨ་བསྣམས། ། རྫོགས་པའི་རིན་ཆེན་ཅོད་པན་བདུད་རྩིའི་ཆུས་དབང་བསྐུར། །

With flower garlands, victory banners, and so forth, as well as musical instruments, song, and dance—thus adorned, the disciples are empowered, beginning from the Victory Vase (vijaya-kalaśa) and extending to the gates. Beginning from the image of Mañjuśrī, the master becomes the Great Master by reciting: Oṃ mañjuśrī mahāsukha vajrasattva jaḥ hūṃ vaṃ hoḥ surate samayas tvaṃ. Then, reciting the auspicious verses: "From the sword born of the union of the branches of insight, The Mañjuśrī of bodhicitta bestows that awakening empowerment. Whatever excellent speech the hosts of Mañjuśrī deities have uttered, May that be auspicious at all times for this supreme empowerment. Entering the maṇḍala of Bodhisattva Vajra and the others, The essence of existence, the liberated and graceful goddesses, and so forth, Whatever auspiciousness is found in the well-sung songs of the supreme Śaṃkara, May that be auspicious for this supreme empowerment of yours today. Through all the unsurpassed and utterly peaceful deeds without exception, The Sugatas empower sentient beings to realize the truth. Whatever auspiciousness is found in the excellent speech of the immeasurable hosts of deities, May that be auspicious for this supreme empowerment of yours. In the supreme maṇḍala of the glorious Trailokyavijaya, The supreme Victor of the three worlds bestows the empowerment. Whatever empowerment is bestowed by the hosts of deities bowing down, May that be auspicious for this supreme empowerment of yours. Holding a lotus in hand to tame the various beings, The perfect jewel crown is empowered with the water of nectar." If possible, these should be applied to all the deities. Entering the maṇḍala of Bodhisattva Vajra and the others, the essence of existence, the liberated and graceful goddesses, and so forth, whatever auspiciousness is found in the well-sung songs of the supreme Śaṃkara, may that be auspicious for this supreme empowerment of yours today. Through all the unsurpassed and utterly peaceful deeds without exception, the Sugatas empower sentient beings to realize the truth. Whatever auspiciousness is found in the excellent speech of the immeasurable hosts of deities, may that be auspicious for this supreme empowerment of yours. In the supreme maṇḍala of the glorious Trailokyavijaya, the supreme Victor of the three worlds bestows the empowerment. Whatever empowerment is bestowed by the hosts of deities bowing down, may that be auspicious for this supreme empowerment of yours. Holding a lotus in hand to tame the various beings, the perfect jewel crown is empowered with the water of nectar.

པདྨའི་འདོད་ཆགས་ལེགས་གསུང་བཀྲ་ཤིས་གང་། ། དེ་ནི་ཁྱེད་ཀྱི་དབང་བསྐུར་མཆོག་ལ་བཀྲ་ཤིས་ཤོག། ནམ་མཁའི་སྙིང་པོ་ནོར་བུ་རིན་ཆེན་འབྱོར་པས་ཉམས་དགའ་བའི། ། དོན་རྣམས་ཀུན་གྲུབ་བདེ་བྱིན་དབང་བསྐུར་ཆེན་པོ་ལ། ། དགེ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་མཛད་ལེགས་གསུང་བཀྲ་ཤིས་གང་། ། དེ་ནི་ཁྱེད་ཀྱི་དབང་བསྐུར་མཆོག་ལ་བཀྲ་ཤིས་ཤོག། དེ་ནས་དབུ་རྒྱན་དང་རྡོ་རྗེ་དང་དྲིལ་བུ་དང་རྡོ་རྗེ་དབང་བསྐུར་བྱིན་ལ། མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པས་མཆོད་དེ། དེ་ནས་དམ་ཚིག་ལ་སོགས་པའི་དངོས་གྲུབ་བྱིན་ཏེ། རྡོ་རྗེ་བྱིན་ལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྟན་ཏེ། ཐོག་མཐའ་མེད་པའི་སེམས་དཔའ་ནི། ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དགའ་བ་ཆེ། ། ཀུན་དུ་བཟང་པོ་ཐམས་ཅད་བདག། རྡོ་རྗེ་སྙེམས་ཚུལ་བདག་པོའི་བདག། ཧོ་ལས་དྲིལ་བུར་བསྐྱེད་ལ། འདི་ནི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། ། ཤེས་རབ་དབྱངས་ཀྱི་རྗེས་འགྲོར་འདོད། ། རྟག་པར་ཁྱོད་ཀྱིས་གཟུང་བ་ཡིན། ། རྒྱལ་བའི་བྱང་ཆུབ་མཆོག་རབ་ཀྱི། ། སྲིད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་བདག་མཛོད། ། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོས་གཞག་ལ། སྲིད་པའི་བདེ་བ་ཤིན་ཏུ་ཆུང་། ། སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོ་དག་བྱའི་ཕྱིར། ། ཤིན་ཏུ་བདེ་བ་དམ་པའི་ཐབས། ། དེ་བས་དམ་ཚིག་སྲུང་བར་གྱིས། ། འདོད་པའི་ལོངས་སྤྱོད་ཐམས་ཅད་ནི། ། ཅི་འདོད་པར་ནི་བསྟེན་བྱ་བཞིན། ། རང་གི་ལྷ་ཡི་སྦྱོར་བ་ཡིས། ། བདག་དང་གཞན་ལ་མཆོད་པར་བྱ། ། སྐུ་ཡི་དམ་ཚིག་གོ། ། དེ་ནས་མཆོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་ལ། གསང་བའི་དབང་བསྐུར་ཏེ། དཀྱིལ་འཁོར་དང་ལྷ་རྣམས་དང་སློབ་དཔོན་ལ་བརླབས་ཏེ། དཀྱིལ་འཁོར་ནི་མི་མཉམ་མེད་པར་ཟུར་བཞི་སྟེ།

Whatever auspiciousness is found in the well-spoken desire of Padma, may that auspiciousness attend your supreme empowerment. In the great empowerment that bestows bliss and accomplishes all aims, delightful with the wealth of the precious jewel of Ākāśagarbha, whatever auspiciousness is found in the well-spoken words that bring about perfect virtue, may that auspiciousness attend your supreme empowerment. Then, having bestowed the crown, the vajra, the bell, and the vajra empowerment, and having made offerings with flowers and so forth, one bestows the accomplishments of the samaya and so on. Having bestowed the vajra, the suchness is revealed: "The being without beginning or end is Vajrasattva, the great joy. Samantabhadra, the self of all, the master of the vajra-pride." From the syllable Hoḥ, the bell is generated: "This is held to be the melody of the wisdom of all the Buddhas. You must always hold it; make it the very nature of existence, the supreme awakening of the Victors." One is established in the Mahāmudrā: "The bliss of existence is very slight; in order to purify great suffering, this is the method for supreme bliss. Therefore, guard the samaya. All the enjoyments of desire should be utilized as one wishes; through the union with one's own deity, one should make offerings to oneself and others." This is the samaya of the body. Then, having made offerings with the various offerings, the secret empowerment is bestowed. The maṇḍala, the deities, and the preceptor are blessed; the maṇḍala is four-cornered and without inequality.

དྲན་དང་དབང་པོའི་སྒོ་བཞི་དང་། ། བསམ་གཏན་རྣམས་ནི་རྟ་བབས་བཞི། ། ཏིང་འཛིན་ཁ་ཁྱེར་ཤེས་པར་བྱ། ། ཁ་ཁྱེར་ལ་བརྟེན་རྡོ་རྗེའི་མཆོག། གཟུགས་རྣམས་ལྷ་མོས་མཆོད་པ་ཡིན། ། རྒྱན་རྣམས་ཀུན་གྱིས་བཀྲམ་པ་ཡང་། ། བསམ་པ་ཐམས་ཅད་རྫོགས་བྱེད་པའི། ། གདུལ་བྱ་བསྐྱོད་པ་སྣ་ཚོགས་མཆོག། དར་འཕན་དྲིལ་བུ་སྒྲོགས་པ་ཡིན། ། མེ་ལོང་ཡེ་ཤེས་རྟག་མེ་ཏོག། བྱང་ཆུབ་ཡན་ལག་མེ་ཏོག་ཕྲེང་། ། དྲ་བ་དྲ་ཕྱེད་རིན་ཆེན་མཆོག། ཉི་མ་ཟླ་བར་ཡང་དག་བཤད། ། ཀུན་གྲུབ་མི་ཟད་བདེ་བ་སྟེ། ། བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཞེས་གྲགས་སོ། ། དེ་ཡི་ནང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི། ། ཀ་བ་དཀྱིལ་འཁོར་དྲ་བ་ཡིན། ། དངོས་གྲུབ་བདེ་བ་ཀུན་སྟེར་བ། ། རྣམ་ཐར་བརྒྱད་པོ་དེ་ཉིད་ཡིན། ། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་བྱང་ཆུབ་སེམས། ། འདི་དེས་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བར་ནི། ། རྡོ་རྗེའི་ཐིག་གིས་ཡོངས་བསྐོར་ཞིང་། ། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བས་ན། ། འཁོར་ལོ་རྣམས་དང་ལྡན་པ་ཡིན། ། གང་དུ་འཇུག་པ་ཙམ་གྱིས་ན། ། མི་མཚུངས་པ་དང་མི་ལྡོག་པ། ། བདེ་བ་ཆེན་པོ་རབ་སྒྲུབ་ཕྱིར། ། དེ་དག་དང་པོར་ཡང་དག་འགྱུར། ། དེ་ནས་ལྷའི་རྣམ་པར་དག་པ་ནི། རང་རིག་པའི་སྒྱུ་མ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཉིད་ལྷ་ལྔ་བཅུ་རྩ་གསུམ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་གཟུགས་དང་གཏི་མུག་དག་པ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས། སྤྱིའི་ཆ་ནས་འཇམ་དཔལ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དོ། ། འདི་ལ་སྐུ་གསུམ་དུ་བརྩིའོ། ། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཕུང་པོ་དང་། ཞེ་སྡང་རྣམ་པར་དག་པ་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ནི་མི་བསྐྱོད་པའོ། ། ཚོར་བའི་ཕུང་པོ་དང་སེར་སྣ་དག་པས།

The four doors are mindfulness and the faculties, and the four archways are the meditative concentrations. One should know the cornices to be meditative absorptions. The supreme vajras supported by the cornices are the goddesses making offerings to the forms. The array of all ornaments is the supreme variety that moves those to be trained, fulfilling all intentions; it is the sounding of banners and bells. The mirror-like wisdom is the eternal flower, and the branches of enlightenment are the flower garlands. The lattices and half-lattices are the supreme jewels, correctly explained as the sun and moon. The all-accomplishing [wisdom] is inexhaustible bliss; it is renowned as "Great Bliss." The pillars within its inner maṇḍala are the lattice of the maṇḍala. Bestowing all the bliss of accomplishments, they are the eight liberations themselves. The bodhicitta of the Mahāyāna is that by which the wheel is turned; it is completely encircled by vajra lines. Because it turns the wheel of Dharma, it is endowed with wheels. By the mere act of entering it, one becomes peerless and irreversible; for the sake of thoroughly accomplishing Great Bliss, it becomes perfectly so from the very beginning. Next, regarding the purity of the deities: that very non-dual wisdom of the illusion of self-awareness consists of the fifty-three deities. Furthermore, the purity of form and delusion is the wisdom of the expanse of phenomena (dharmadhātu-jñāna); in its general aspect, it is Mañjuśrī-Vairocana. This is reckoned as the three bodies (kāyas). The aggregate of consciousness and the purity of hatred is the mirror-like wisdom (ādarśa-jñāna), which is Akṣobhya. The aggregate of feeling and the purity of avarice...

མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ནི་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་ནོ། ། ང་རྒྱལ་གྱི་སྒྲིབ་པ་འདུ་ཤེས་ཀྱི་ཕུང་པོ་དང་འདོད་ཆགས་དག་པ། སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་སོ། ། སྒྲིབ་པ་དང་། འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཕུང་པོ་དང་། ཁྲོ་བ་དག་པ་བྱ་བ་ནན་ཏན་དོན་ཡོད་གྲུབ་པའོ། ། དང་པོར་འཛིན་པ་ལ་སོགས་བཞི་བཀག་པའི་རྣམ་ཐར་བཞིའོ། ། མི་བསྐྱོད་པའི་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་དེས། དགག་བྱ་ནང་དང་ཕྱི་དང་། ཕྱི་དང་ནང་སྣོད་བཅུད་དུ་ཞེན་པ་བཀག་པའི་རིག་པའི་ཆ་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་མེ་ལོང་། མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་མཉམ་པ་ཉིད། ། མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་སོ་སོར་རྟོག་པ། ། མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་བྱ་བ་ནན་ཏན་ནོ། ། ཤར་གྱི་འཁོར་ལོ་སེར་པོ་བཞིའོ། ། དེ་བཞིན་སྟོང་པའི་ཆ་བཞི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བཞིའོ། ། དེས་འགྲེའོ། ། དགག་བྱ་བཀག་པའི་རིམ་པའོ། ། ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་ལ། སྟོང་པའི་ཆ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའོ། ། སེར་སྣ་དག་པ་སྦྱིན་པ་སྟེ་སྒེག་མོའོ། ། ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་པ་སྤངས་བ་ཕྲེང་བ་མ། འཁོར་བ་སྤངས་པ་གླུ་མཁན་མ། ། ཕྲག་དོག་སྤངས་པ་གར་མཁན་མ། ། བརྣབ་སེམས་སྤངས་པ་མེ་ཏོག་མ། ། ཤེས་རབ་འཆལ་བ་སྤངས་པ་བདུག་སྤོས་མ། ། ལོག་པའི་སྨོན་ལམ་སྤངས་པ་མར་མེ་མ། ། ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་དང་། ཕུང་པོའི་བདུད་སྤངས་པ་དད་པའི་སྟོབས་ལྕགས་ཀྱུ་མ། འདོད་པའི་སྒྲིབ་པ་དང་། ཉོན་མོངས་པའི་བདུད་བཅོམ་པ་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་སྟོབས་སྒོ་བ་ཞགས་པ་མ། ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་དང་འཆི་བདག་གི་བདུད་བཅོམ་པ་དྲན་པའི་སྟོབས་སྒོ་བ་ལྕགས་སྒྲོག་མ། སྐྱེ་བའི་སྒྲིབ་པ་དང་།

The wisdom of equality is Ratnasambhava. It is the purification of the obscuration of pride and the aggregate of perception. The wisdom of individual discernment is Amitābha. It is the purification of the obscuration of mental formations and the aggregate of formations, as well as anger. It is Amoghasiddhi, the accomplishment of purposeful activity. First, there are the four liberations that negate the four [extremes] of grasping and so forth. Through the mirror-like wisdom of Akṣobhya, the aspect of awareness that negates the objects of negation—the internal, the external, and the attachment to the external and internal environment and its inhabitants—is the mirror-like mirror, the mirror-like equality, the mirror-like individual discernment, and the mirror-like purposeful activity. These are the four yellow wheels of the east. Likewise, the four aspects of emptiness are the four bodhisattvas; the same applies to the others. This is the sequence of negating the objects of negation. Regarding the wisdom-being (jñānasattva), from the aspect of emptiness, they are the bodhisattvas. The purification of avarice is generosity, which is Lāsyā. The abandonment of impaired ethical discipline is Mālyā. The abandonment of saṃsāra is Gītā. The abandonment of jealousy is Nṛtyā. The abandonment of covetousness is Puṣpā. The abandonment of impaired insight is Dhūpā. The abandonment of wrong aspirations is Dīpā. The abandonment of the obscuration of the knowable and the māra of the aggregates is the power of faith, Aṅkuśī. The destruction of the obscuration of desire and the māra of the afflictions is the power of diligence, Pāśī. The destruction of the obscuration of karma and the māra of the Lord of Death is the power of mindfulness, Śṛṅkhalā. The obscuration of birth and...

ལྷའི་བུའི་བདུད་སྤངས་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྟོབས་སྒོ་བ་དྲིལ་བུའོ། ། ལྷའི་རྣམ་པར་དག་པའོ། ། དེ་ནས་སློབ་དཔོན་རྣམ་པར་དག་པ་རྣམས་ཀྱང་ཇི་ལྟར་བསླབ་པའོ། ། གསང་བའི་དབང་བསྐུར་བའོ། ། མཆོད་པ་གསེར་ཐུར་ཐོགས་ལ། ཇི་ལྟར་མིག་མཁན་མཁས་པ་ཡིས། ། འཇིག་རྟེན་ལིང་ཐོག་བསལ་བ་ལྟར། ། བུ་ཁྱོད་ཀྱིས་ནི་མི་ཤེས་པའི། ། རབ་རིབ་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་བསལ། ། ཨོཾ་བཛྲ་ནཻ་ཏྲ་ཨ་པ་ཧ་ར་པ་ཊ་ལཾ་ཧྲི། མེ་ལོང་བླངས་ལ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཉིད་བསྟན་ཏེ། ཆོས་རྣམས་གཟུགས་བརྙན་ལྟ་བུ་སྟེ། ། དག་ཅིང་གསལ་ལ་རྙོག་པ་མེད། ། གཟུང་དུ་མེད་ཅིང་བརྗོད་དུ་མེད། ། རྒྱུ་དང་ལས་ལས་ཀུན་དུ་འབྱུང་། ། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་གནས་མེད་པ། ། དེ་ལྟར་ཆོས་རྣམས་ཤེས་ནས་སུ། ། སེམས་ཅན་དོན་ནི་མཉམ་མེད་བྱོས། ། འོན་ཀྱང་སངས་རྒྱས་སྲས་སུ་སྐྱེ། ། དེ་ནས་དྲིལ་བུ་དཀྲོལ་ཏེ། ཆོས་རྣམས་ནམ་མཁའི་མཚན་ཉིད་དེ། ། ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་སྦྱོར་བ་ཡིས། ། ཀུན་ཀྱང་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་གསལ། ། ཨ་ཞེས་པས་དྲིལ་བུའི་སྙིང་པོ་སྦྱིན་ནོ། ། དེ་ནས་ཏ་ཐཱ་མཉེས་པར་གྱིས་ཞེས་པ་དང་ཧོ་ཞེས་པས་གཞུ་བྱིན་ལ། ཕྱོགས་བཞི་སྟེང་འོག་ཏུ་འཕན་དུ་གཞུག་གོ། ། ཡང་མེ་ལོང་བསྟན་ལ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་མེ་ལོང་བཞིན། ། དག་ཅིང་གསལ་ལ་རྙོག་པ་མེད། ། སངས་རྒྱས་ཀུན་བདག་རང་བཞིན་གྱི། ། བུ་ཁྱོད་ཀྱི་ནི་སྙིང་ལ་གནས། ། མེ་ལོང་འཛིན་པ་ཨོཾ་མཉྫུ་ཤྲཱི་ཨ། རྐང་པའི་བར་དུ་འཁོར་ལོ་བཞག་ལ། ལག་པར་དུང་བྱིན་ལ། དེ་རིང་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ལ། ། སྐྱོབ་པ་རྣམས་ཀྱིས་འཁོར་ལོ་སྐོར། ། ཆོས་ཀྱི་དུང་ནི་བླང་མེད་པ། །

The bell is the gatekeeper of the power of meditative concentration that abandons the māra of the son of the gods; it is the purity of the gods. Then, the masters who are pure also teach how to train. This is the conferral of the secret empowerment. Holding the golden probe, [the master says]: "Just as a skilled eye-physician removes the cataracts of the world, so the Victors have removed the dimness of your ignorance, my son." OṂ VAJRA NETRA APAHARA PAṬALAṂ HRĪḤ. Taking a mirror, he demonstrates the nature of the dharmadhātu: "All phenomena are like reflections: pure, clear, and untroubled; ungraspable and inexpressible, arising entirely from causes and karma; without intrinsic nature and without abode. Having understood phenomena in this way, perform the peerless benefit of sentient beings, and you shall be born as a son of the Buddhas." Then, ringing the bell, he says: "All phenomena have the characteristic of space; through union with space, all are revealed as equality." With the syllable A, he gives the essence of the bell. Then, saying "Pleasant to the Tathāgatas" and "HO," he gives the bow and has him shoot arrows in the four directions, above, and below. Again, showing the mirror: "Vajrasattva is like a mirror: pure, clear, and untroubled. The nature of all the Buddhas dwells in your heart, my son." Holding the mirror, [he says]: OṂ MAÑJUŚRĪ A. Placing a wheel between the feet, he gives a conch into the hand: "Today, for the sake of the entire world, turn the wheel of the protectors. Take up the conch of Dharma, which is without grasping."

ཀུན་དུ་མ་ལུས་གང་བར་གྱིས། ། སོམ་ཉི་ཡིད་གཉིས་མི་བྱ་ཞིང་། ། དོགས་པ་མེད་པའི་སེམས་ཀྱིས་སུ། ། གསང་སྔགས་སྤྱད་པའི་ཚུལ་གྱི་མཆོག། འཇིག་རྟེན་འདི་ལ་རབ་ཏུ་སྒྲོགས། ། དེ་ལྟར་བྱས་ན་སངས་རྒྱས་ལ། ། ཕན་ཐོགས་དྲིན་དུ་གཟོ་བར་(ལགྱུར,འགྱུར)། ། རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་དེ་ཀུན་ཡང་། ། ཁྱོད་ལ་རྟག་ཏུ་སྲུང་བར་བྱེད། ། འཁོར་ལོ་དང་པོ་འདི་བྱིན་ཡང་། ། འཇིག་རྟེན་ཀུན་ལ་ཁྱད་པར་དུ། ། སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་ཕན་པའི་ཕྱིར། ། ཇི་ལྟར་སྣ་ཚོགས་འདུལ་འགྱུར་བ། ། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་རབ་ཏུ་བསྐོར། ། དེ་བཞིན་དུ་རྡོ་རྗེ་དང་ཁྲོ་བོ་དང་། པདྨ་དང་ནོར་བུའི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་ཞེས་རྗེས་སུ་གནང་བ་བྱིན་ནོ། ། དེ་ནས་གཟེངས་བསྟོད་ལ་ལུང་བསྟན་ཏེ། ཨོཾ་ང་ཡིས་ཁྱོད་ལ་ལུང་བསྟན་ཡིན། ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དེ་བཞིན་གཤེགས། ། སྲིད་པ་ཀུན་དུ་རབ་སྒྲུབ་ཕྱིར། ། སྲིད་པའི་ངན་འགྲོ་རྣམས་ལས་བཏོན། ། རྡོ་རྗེ་ཆེ་གེ་མོ་བྷུར་བྷུ་སྭ། ཞེས་པས་གཟེངས་བསྟོད་དེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཁུ་ཚུར་བཅིངས་ལ། གཡོན་པས་ཆོས་གོས་འཛིན་པ་ལྟར་བྱས་ལ་བརྗོད་དོ། ། ངན་སོང་ཕྱིར་མི་ལྡོག་ཅེས་བྱའོ། ། དེ་ནས་གསང་བའི་ཡེ་ཤེས་བསླབ་སྟེ། འདོད་ཆགས་བྲལ་བ་ལྟ་བུ་ཡི། ། ཁམས་གསུམ་ན་ནི་སྡིག་མེད་དེ། ། དེ་བས་འདོད་ལ་ཆགས་བྲལ་བ། ། ཁྱོད་ཀྱིས་ནམ་ཡང་མ་བྱེད་ཅིག། མ་ཧཱ་ས་མ་ཡ་ཧ་ན་ཕཊ། དེ་ལྷའི་སྔགས་བྱིན་ལ། ཕྱག་རྒྱ་བཞི་ཡང་བསླབ་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ཁྱོད་ཀྱིས་མི་མཁས་པའི་གང་ཟག་ལ་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་མ་སྟོན་ཅིག། དེ་ཡི་སྤྱད་ན་སོམ་ཉི་ཐོས། ། གཉིས་ཀ་ངན་སོང་ཉིད་དུ་ལྷུང་། ། དེར་ཁས་བླངས་ལ།

Fill [the world] completely and without exception! Do not harbor doubt or hesitation; with a mind free of suspicion, proclaim throughout this world the supreme way of practicing the secret mantra. By doing so, you will have repaid the kindness of the Buddhas. All those Vajra-holders will also constantly protect you. Having bestowed this first wheel, turn the wheel of Dharma in every way possible to benefit all sentient beings in the world, according to how they are to be tamed. Likewise, bestow the authorization to turn the wheels of the Vajra, the Wrathful, the Lotus, and the Jewel. Then, having offered words of encouragement and the prophecy: "Oṃ, I prophesy for you: you are the Tathāgata Vajrasattva. In order to fully accomplish all of existence, you have been drawn out from the miserable realms of existence. O Great Vajra [Name], bhūr bhuvaḥ svaḥ!" With these words of encouragement, he should form the Tathāgata fist and, with the left hand, act as if holding the religious robe, and say: "You shall not return to the miserable realms." Then, having taught the secret wisdom: "In the three realms, there is no sin like being free from passion. Therefore, you must never become free from passion for desire!" Mahāsamaya hana phaṭ. Having given the deity's mantra, he should also teach the four mudrās. Then, he should say: "Do not show the mantras and mudrās to unwise individuals. If they practice them, they will hear of doubts, and both will fall into the miserable realms." Thereupon, he should make a formal commitment.

འདི་ནི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལག་ན་འདུག། ཁྱོད་ཀྱིས་ཀྱང་ནི་རྟག་ཏུ་བཅང་། ། ལག་ན་རྡོ་རྗེ་བརྟུལ་ཞུགས་བརྟན། ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་སིདྡྷ་བཛྲ་ས་མ་ཡ་ཏིཥྛ་ཨེ་ཥ་ཏྭཾ་དྷ་ར་ཡ་མི་བཛྲ་སཏྭ་ཧི་ཧི་ཧི་ཧི་ཧཱུཾ། དེ་ནས། འདི་ནི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། ། ཤེས་རབ་དབྱིངས་ཀྱི་རྗེས་འགྲོ་བ། ། ཁྱོད་ཀྱིས་ཀྱང་ནི་རྟག་ཏུ་བཅང་། ། བྱང་ཆུབ་རྡོ་རྗེ་རྒྱལ་བས་གསུང་། ། དྲིལ་བུ་བྱིན་ནོ། ། རྗེས་གནང་མཐར་ཐུག་སྦྱིན་ཏོ། སློབ་མ་རྒྱན་དང་ལྡན་པ་ལ། ། སྤྱི་བོར་གདུགས་བཟུང་ཐལ་སྦྱར་ནས། ། དཀྱིལ་འཁོར་ལེགས་པར་བསྐོར་དུ་གཞུག། གདུགས་དང་བཅས་པས་བསྐོར་ཕྱོགས་སུ། ། སྤྱི་བོས་བཏུད་དེ་ཕྱག་འཚལ་གཞུག། སློབ་མ་འདི་ནི་ཕུལ་བ་ལགས། ། སྔགས་དང་རྒྱུད་ནི་འཛིན་པར་འགྱུར། ། མཁན་པོས་དེ་སྐད་སྨྲས་ནས་སུ། ། གདུགས་བཞག་ནས་བུའི་སློབ་མ་དེ། ། ལག་པས་བཟུང་སྟེ་འདི་སྐད་བསྒོ། ། དཀྱིལ་འཁོར་སློབ་དཔོན་ཉིད་དུ་འགྱུར། ། སྔགས་དང་རྒྱུད་ཀྱང་འཛིན་པར་འགྱུར། ། སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་། ། ལྷ་རྣམས་ཀུན་གྱིས་བཀུར་བར་འགྱུར། ། སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་སྙིང་རྗེའི་ཕྱིར། ། ཁྱོད་ཀྱིས་དཀྱིལ་འཁོར་ཆོ་ག་བཞིན། ། ནན་ཏན་བསྐྱེད་དེ་བྲི་བར་གྱིས། ། སྒྲུབ་པ་པོ་ཡང་རྒྱུད་ལ་སྦྱོར། ། ཁྱོད་ཀྱིས་ཆོས་ལ་སེར་སྣ་དང་། ། སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཕན་པའོ། ། ཉམས་པ་ཆེ་བར་གྱུར་ཀྱང་ནི། ། བུ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཀྱང་མི་བྱའོ། ། དེ་ནས་སློབ་མ་རེ་རེ་ཡི། ། ལག་པ་བཟུང་ལ་སྦྱིན་སྲེག་བྱ། ། དེ་ལྟར་བྱས་ལ་བདག་བསྲུང་སྟེ། ། སྔགས་པས་ཡོན་བླང་སློབ་མ་དག་ལ་བྱིན། །

This is the vajra of all the buddhas, Which rests in the hand of Vajrasattva. You too must always hold it, O Vajrapāṇi of firm ascetic conduct. OṂ SARVA-TATHĀGATA-SIDDHI-VAJRA-SAMAYA TIṢṬHA EṢA TVAM DHĀRAYĀMI VAJRASATTVA HI HI HI HI HŪṂ. Then, this is the wisdom that follows the expanse of all the buddhas. You too must always hold it, As the Victorious One, the Vajra of Awakening, has spoken. Thus, the bell is bestowed. The ultimate authorization is granted. To the disciple, adorned with ornaments, Holding a parasol over their head and with palms joined, They are made to circumambulate the maṇḍala properly. Accompanied by the parasol, they are made to circumambulate And bow their heads in homage. "This disciple is now offered; They shall uphold the mantras and the tantras." After the abbot has spoken thus, He sets down the parasol and, taking the son-disciple by the hand, Instructs them as follows: "You shall become a master of the maṇḍala, And you shall also uphold the mantras and the tantras. You shall be honored by all the buddhas, Bodhisattvas, and deities. Out of compassion for all sentient beings, You must diligently draw the maṇḍala according to the ritual. You must also apply yourself to the tantras as a practitioner. You must not be stingy with the Dharma, But must benefit all sentient beings. Even if great harm should befall you, My son, you must not [behave otherwise]." Then, taking the hand of each disciple, The fire offering is performed. Having done so, the practitioner protects themselves, Accepts the offerings, and bestows them upon the disciples.

སློབ་མས་བསྐོར་བ་ཕྱག་བྱས་བདག་ཉིད་དབུལ། ། བླ་མས་མཆོད་ཅིང་ཡིད་ལ་གང་འཐད་དབུལ། ། དངོས་གྲུབ་དམ་པ་འདོད་པ་ཡིས། ། དེ་དང་དེ་ཀུན་བླ་མར་སྦྱིན། ། དེས་ནི་བསོད་ནམས་ཚོགས་སུ་འགྱུར། ། ཚོགས་ལས་དངོས་གྲུབ་ཆེན་པོ་འབྱུང་། ། དེ་ནས་བླ་མས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་རྣམས་ལ། གསང་བའི་མཆོད་པས་མཆོད་དེ། ཨོཾ་བཛྲ་སཏྭ་སུ་སཾ་གྲ་ཧཾ། བཛྲ་རཏྣ་མ་ནུདྟ་རཾ། བཛྲ་དྷརྨ་གཱི་ཏི་ནཾ། བཛྲ་ཀརྨ་ཀ་རོདྦྷ་ཝ། དྷཱུ་པེ་ལ་སོགས་པས་ཀྱང་མཆོད་ལ། ཐམས་ཅད་ལ་ཅི་ནུས་པས་མཆོད་ཅེས་བསྒོ་ལ་བྱེད་དུ་གཞུག། དེ་ནས་བཟའ་བ་དང་བཏུང་བ་རྣམས་ཀྱིས། བདག་དང་གཞན་ཅི་དགའ་བས་མཆོད་ལ་ལོངས་སྤྱོད་དོ། ། དེ་ནས་མནའ་བསྒགས་ལ་ཞུགས་པ་རྣམས་སླར་བཏང་ངོ་། ། དེ་ནས་ལྷ་རྣམས་ལ་མཆོད་པ་དང་། བསྟོད་པ་དང་གསོལ་བ་གདབ་པ་དང་། བཟོད་པ་གསོལ་ལ། ཉི་མ་འཆར་ཀར་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་ཕྱག་རྒྱ་གྱེན་དུ་བཀྲོལ་ཏེ། ཨོཾ་ཁྱོད་ཀྱིས་སེམས་ཅན་དོན་ཀུན་མཛད། ། རྗེས་སུ་མཐུན་པར་དངོས་གྲུབ་སྩོལ། ། སངས་རྒྱས་ཡུལ་དུ་གཤེགས་ནས་ཀྱང་། ། སླར་ཡང་འབྱོན་པར་མཛད་དུ་སྩོལ། ། མི་བསྐྱོད་པ་ལ་སོགས་པ་སྤྲུལ་པ་རྣམས་རང་ལ་ཛཿཧཱུཾ་བཾཾ་ཧོཿས་བསྡུས་ལ། དེ་ནས་སྙིང་ག་ནས་འབྱུང་བའི་རྡོ་རྗེ་རིན་ཆེན་གྱི་ཕྱག་རྒྱས་རང་ལ་དབང་བསྐུར་བ། མཛུབ་མོ་གཉིས་ཀྱིས་ཕྲེང་བ་བཅིང་བ་དང་། གོ་ཆ་བཅིང་བར་བྱ་སྟེ། ཨོཾ་བཛྲ་རཏྣ་ཨ་བྷི་ཥིཉྩ་སརྦ་མུ་ཏྲ་མེ་ཏི་ཀུ་རུ་བ་ར་ཀ་ར་བརྩེན་བཾ། གོ་ཆའི་མཐར་ཕྲེང་བ་བཅིང་ལ་བཀྲོལ། ཐལ་མོ་སྦྱར་ཏེ། མཉམ་པའི་ཐལ་མོ་དང་། ཨོཾ་བཛྲ་ཏུཥྱ་ཧོཿ། ཞེས་པ་དང་།

The disciple should circumambulate, prostrate, and offer themselves. The guru should offer and give whatever is pleasing to the mind. Those who desire the supreme siddhi should offer all such things to the guru. Through this, the accumulation of merit is formed; from that accumulation, the great siddhi arises. Then, the guru makes offerings to the deities of the maṇḍala with secret offerings: OṂ VAJRA SATVA SU SAṂGRAHAṂ | VAJRA RATNA MANUHTARAṂ | VAJRA DHARMA GĪTINĀṂ | VAJRA KARMA KARODBHAVA | and also with incense and so forth. Commanding them to offer to all as much as they are able, he has them do so. Then, with food and drink, they offer and enjoy as they please, both themselves and others. Then, those who have entered under oath are dismissed. Then, having made offerings, praises, and supplications to the deities, and having asked for forgiveness, at sunrise, the vajrasattva mudrā is released upward: OṂ KHYOD KYIS SEMS CAN DON KUN MDZED | RYES SU MTHUN PAR DNGOS GRUB STSOL | SANGS RGYAS YUL DU GSHEGS NAS KYANG | SLAR YANG BYON PAR MDZED DU STSOL | The emanations such as Akṣobhya and the rest are gathered into oneself with JAḤ HŪṂ BAṂ HOḤ. Then, with the vajra-ratna mudrā emerging from the heart, one confers empowerment upon oneself: binding the rosary with the two index fingers and binding the armor: OṂ VAJRA RATNA ABHIṢIÑCA SARVA MUDRĀ ME TI KURU VARA KARA VAJRE BAṂ. At the end of the armor, bind the rosary and release it. Joining the palms, with the palms level: OṂ VAJRA TUṢYA HOḤ. Thus it is said.

ཡི་གེ་བརྒྱ་པ་བརྗོད་ལ་དེ་དགའ་བས་ལེགས་པ་སྦྱིན་ནོ། ། དེ་ནས། ཨོཾ་བཛྲ་ཀཱི་ལི་ཀི་ལཱ་ཡ་སརྦ་བིགྷྣཱཾ་བཛྲ་དྷ་རཱ་ཎ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཅེས་ཕུར་བུ་བཏོན་ལ་འོ་མས་བཀྲུའོ། ། ཨོཾ་ཨ་ཀཱ་རོ་མུ་ཁཾ་སརྦ་དྷརྨཱ་ཎཱཾ། ཨཱདྱ་ནུཏྤནྣ་ཏྭཱཏ། ཞེས་པས་ཚོན་རྩི་རྣམས་བསྡུས་ལ། གར་དང་སིལ་སྙན་ལྡན་བྱས་ལ། ། ཆུ་ཀླུང་ཆེན་པོའམ་རྒྱ་མཚོར་བྱ། ། སྡིག་པས་མི་གོས་ཡ་ག་མེད། ། དཀྱིལ་འཁོར་བ་ཡི་ལྕི་བས་བྱུག། བཟའ་བ་དང་ནི་བཅའ་བ་རྣམས། ། ཅི་དགའ་བར་ནི་སྤྱད་པར་བྱ། ། ཁྱི་དང་བྱ་རོག་ལ་སོགས་པར། ། ཅུང་ཟད་ཙམ་ཡང་མི་སྦྱིན་ནོ། ། ཡོ་བྱད་རྫས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ནི། ། སློབ་དཔོན་ཉིད་ཀྱིས་བསྒྲུབ་ནས་སུ། ། བདག་རང་ཉིད་ཀྱིས་སྤྱད་པར་བྱ། ། སློབ་མ་རྣམས་ལ་བགོ་མི་བྱ། ། རྒྱུད་རྣམས་ཀུན་ལས་དེ་སྐད་གསུངས། ། སློབ་མས་སྤྱད་ན་དམ་ཚིག་ཉམས། ། གང་ཞིག་སྤྱད་པར་མི་འདོད་ན། ། དེ་ཡི་ཆོ་གའི་གོ་རིམ་ནི། ། དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་ཡོ་བྱད་དུ། ། ཆོ་ག་བཞིན་དུ་དབུལ་བར་བྱ། ། གདུགས་དང་རྔ་ཡབ་སིལ་སྙན་སོགས། ། སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་དབུལ་བར་བྱ། ། གདན་དང་བདུག་སྤོས་ལ་སོགས་པ། ། དམ་པའི་ཆོས་ལ་དབུལ་བར་བྱ། ། གོས་དང་ཡོ་བྱད་སྒོ་ལ་སོགས། ། དགེ་འདུན་རྣམས་ལ་དབུལ་བར་བྱ། ། དེ་དག་ལ་ནི་སློབ་མ་ཡིས། ། ཅུང་ཟད་ཙམ་ཡང་མི་སྐྱེར་རོ། ། གལ་ཏེ་བདག་ཉིད་མི་འདོད་ན། ། དགེ་སློང་དགེ་བསྙེན་རྣམས་ལ་སྦྱིན། ། དེ་ནས་དེ་ཡི་ཕྱི་དེ་ཉིན། ། ཉེས་བྱས་ལྷག་ཆད་ཞི་བྱའི་ཕྱིར། ། བྱམས་པ་ཆེན་པོ་བསྒོམ་པར་བྱ། ། སློབ་མས་མ་དག་ཞི་བྱའི་ཕྱིར། ། སྤྱན་ལ་སོགས་པའི་སྦྱིན་སྲེག་བྱ། །

Recite the hundred-syllable mantra and, out of joy, grant them their excellence. Then, recite: Oṃ vajra kīli kīlaya sarvavighnān vajradharāṇa hūṃ hūṃ hūṃ hūṃ phaṭ. With this, extract the ritual daggers and wash them with milk. Recite: Oṃ akāro mukhaṃ sarvadharmāṇām ādyanutpannatvāt. With this, collect the colored powders. Accompanied by dance and cymbals, cast them into a great river or the ocean. One will not be stained by sin and will be free from reproach. Smear the area with the dung of the maṇḍala deities. As for the foods and snacks, one should enjoy them as one pleases. Not even a tiny bit should be given to dogs, crows, and the like. All the ritual requisites and materials, having been prepared by the preceptor himself, should be used by himself. They must not be distributed among the disciples; so it is taught in all the tantras. If a disciple uses them, the samaya is impaired. If one does not wish to use them, the sequence of the ritual for that is: they should be offered according to the ritual as the requisites of the Three Jewels. Parasols, fly-whisks, cymbals, and so forth, should be offered to the Buddhas. Seats, incense, and so forth, should be offered to the Sublime Dharma. Clothing, requisites, doors, and so forth, should be offered to the Saṅgha. The disciples should not take even a tiny bit of these. If one does not desire them oneself, give them to monks and lay practitioners. Then, on the following day, in order to pacify any excesses or omissions of faults, one should meditate on great loving-kindness. In order to pacify the impurities of the disciples, one should perform the fire offering of Locanā and the other goddesses.

སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་ཕན་པའི་ཕྱིར། ། བྱམས་པ་ཆེན་པོ་བསྒོམ་པར་བྱ། ། དད་པ་མེད་དང་སྨན་ལ་འཇུག་པ་དང་། ། འདོད་ལ་ཆགས་དང་འཁོར་བའི་དབང་ཕྱུག་དང་། ། གཡོ་སྒྱུ་ཅན་དང་སེར་སྣ་འཇུར་གེགས་ཅན། ། རྩེ་གཉིས་བློ་ཞན་རྟོག་པ་ཅན། ། རང་གི་བུ་ཉིད་ཡིན་ཡང་དེ་ལ་ནི། ། སྒྲུབ་པའི་ཆོ་ག་འདི་ནི་སྦྱིན་མི་བྱ། ། མཚན་གྱི་ཡང་དག་བརྗོད་པ་རྒྱ་མཚོ་ལྟ་བུའི་དོན། ། བདག་འདྲའི་བློ་ཡིས་དཔག་པར་མི་ནུས་ཀྱང་། ། བླ་མའི་མན་ངག་རིམ་པའི་བསྲུབ་ཤིང་གིས། ། ཆོ་གའི་རིམ་པ་བདུད་རྩི་འདི་བརྩམས་པས། ། འདི་ལ་དགེ་བ་ཅི་ཐོབ་དེས། ། འཁོར་བའི་འདམ་ན་བྱིང་བ་ཡི། ། སེམས་ཅན་རྣམས་དང་འདིར་བཞུགས་པ། ། སྐུ་གསུམ་སྐུ་ལྔ་ལྷུན་གྲུབ་ཤོག། འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་གྱི་མཚན་ཡང་དག་པར་བརྗོད་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཆོ་ག་པཎྜི་ཏ་ཤཱནྟ་གརྦྷས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ། ། ། ། ལོ་ཙཱ་བ་སྨྲྀ་ཏི་ཛྙཱ་ན་ཀཱིརྟིས་བསྒྱུར་ཅིང་ཞུས་ཏེ་གཏན་ལ་ཕབ་པའོ། །

For the sake of benefiting all sentient beings, one should meditate on great loving-kindness. To those who lack faith, those who enter [the path] for the sake of medicine, those attached to sensual desires, those who are lords of cyclic existence, those who are deceitful and fraudulent, those who are miserly and stingy, those with double-mindedness, those of weak intellect, and those who are conceptualizing—even if they are one’s own children, this ritual of accomplishment should not be given to them. Although a mind like mine is unable to fathom the ocean-like meaning of the Chanting of the Names of the Noble Mañjuśrī, by means of the churning stick of the guru’s oral instructions, I have composed this nectar-like sequence of rituals. By whatever virtue is obtained from this, may all sentient beings sinking in the mire of cyclic existence and those present here spontaneously achieve the three bodies and five bodies. The Maṇḍala Ritual of the Chanting of the Names of the Noble Mañjuśrī, composed by the Paṇḍita Śāntigarbha, is complete. It was translated, edited, and finalized by the translator Smṛtijñānakīrti.