A Commentary on the Difficult Points of the “Endowed with Secrecy” Tradition called “The Lamp of the Concise Meaning”

༄༅། ། གསང་ལྡན་གྱི་དཀའ་འགྲེལ་དོན་བསྡུས་སྒྲོན་མ་བཞུགས། ༄༅༅། ། བཅོམ་ལྡན་འདས་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། ཐུགས་རྗེ་དང་ནི་ཤེས་རབ་གཉིས། ། སངས་རྒྱས་ཀུན་ལྟར་གཉིས་མེད་པ། ། དམ་པ་ལམ་སྟོན་ལྟ་བུ་ཡི། ། སྐུ་ཡི་རྣམ་པར་འཆར་མཛད་པ། ། འཇམ་པའི་དབྱངས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། སློབ་མས་ལེགས་པར་རྟོགས་ཕྱིར་དང་། ། བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་དྲན་བྱའི་ཕྱིར། ། གསང་ལྡན་དཀའ་འགྲེལ་འདིར་བརྩམ་བྱ། ། དེ་ནས་དཀྱུས་ཉིད་ལ་འཇུག་པར་བྱ་སྟེ། གང་འདི་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་རྐང་པ་བཞིས་མཆོད་པར་བརྗོད་པ་སྟོན་ཏེ། འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་བཞུགས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལ་སློབ་དཔོན་ཉིད་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གུས་པས་ཕྱག་འཚལ་བ་བསྟན་པའོ། ། ཟབ་ཅིང་ལ་སོགས་པ་རྐང་པ་བཞིས་བཤད་པར་དམ་བཅའ་བ་སྟོན་ཏེ། འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་གྱི་ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེ་བའི་མཚན། རྣལ་འབྱོར་སྤྱིའི་རྒྱུད་ལ་བརྟེན་ནས། གཞན་དང་བདག་གི་དོན་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་བཤད་པའོ། ། ཐིག་ལེ་བཅུ་དྲུག་མི་ཤིག་པ་དབུས་ལ་སོགས་པ་རྐང་པ་བཅུ་དྲུག་གིས་གང་ལ་ཞུས་པ་དང་། གང་གིས་ཞུས་པ་དང་། གང་གི་དོན་དུ་ཞུས་པ་སྟོན་པ་ལས། གང་ལ་ཞུས་ན་སྐུ་གསུམ་ལ་ཞུས་པ་སྟོན་ཏེ། ཐིག་ལེ་ལ་སོགས་པ་རྐང་པ་བདུན་གྱིས་ཆོས་སྐུ་བསྟན། གསང་སྔགས་ལ་སོགས་པ་རྐང་པ་གཉིས་ཀྱིས་ལོངས་སྐུ་བསྟན་ལ། སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་རྐང་པ་གཉིས་ཀྱིས་སྤྲུལ་སྐུ་བསྟན་ནས། བྱང་ཆུབ་ལ་སོགས་པ་རྐང་པ་བཞིས་གང་གིས་ཞུས་པ་སྟོན་ཅིང་། བློ་ཞན་དོན་ཕྱིར་རིམ་པ་གསུངས། །

The Lamp Summarizing the Meaning: A Commentary on the Difficult Points of the Guhyasamāja. Homage to the Blessed One, Mañjuśrī Kumārabhūta. Compassion and insight, non-dual like all the Buddhas, Appearing in the form of a body like a sublime guide on the path— To Mañjughoṣa, I pay homage. In order that students may understand well, And so that I myself may remember, I shall compose this commentary on the difficult points of the Guhyasamāja. Now, I shall enter into the main text itself. The four lines beginning with "Whatever this..." demonstrate the expression of homage. This shows that the noble Mañjuśrī himself abides as the very essence of the body, speech, and mind of all Buddhas, and that the master himself pays homage to him with devotion of body, speech, and mind. The four lines beginning with "Profound..." demonstrate the commitment to explain. Based on the general Yoga Tantras, the profound and vast names of the noble Mañjuśrī are explained for the benefit of both others and oneself. The sixteen lines beginning with "The sixteen indestructible bindus in the center..." demonstrate to whom the request was made, by whom it was made, and for what purpose it was made. Regarding to whom the request was made, it is shown to be the three bodies: the seven lines beginning with "Bindu..." demonstrate the Dharmakāya; the two lines beginning with "Secret mantra..." demonstrate the Saṃbhogakāya; and the two lines beginning with "Buddha..." demonstrate the Nirmāṇakāya. Then, the four lines beginning with "Enlightenment..." demonstrate by whom the request was made, stating: "The stages were taught for the sake of those with weak intellects."

ཞེས་པ་རྐང་པ་གཅིག་གིས་གང་གི་དོན་དུ་ཞུས་པ་བསྟན་པའོ། ། དེ་ལྟར་གླད་ཀྱི་དོན་བསྟན་ནས་གཞུང་ལ་འཇུག་པར་བྱ་སྟེ། གང་གིས་གང་དུ་ཐབས་ཇི་ལྟར་བྱ་བ་དང་གསུམ་དུ་གནས་པ་ལས། དེ་ལ། དང་པོར་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོར། ། སློབ་དཔོན་ཆ་ལུགས་གནས་བྱས་ཏེ། ། ཞེས་པ་རྐང་པ་གཉིས་ཀྱིས་གང་ཟག་གང་གིས་བྱ་བ་སྟོན་ཏེ། སློབ་དཔོན་རིག་པའི་གནས་ལྔ་ལ་སྦྱངས་པ། དེ་ཉིད་བཅུ་ཤེས་ཤིང་འཇིགས་པ་མེད་པས། ཆ་རྐྱེན་ལྔ་དང་ལྡན་པར་བྱ་སྟེ། ཕྱི་ནང་གི་ཁྲུས་དང་། ཕྱི་ནང་གི་བསྲུང་བ་དང་། ཕྱི་ནང་གི་གོས་བགོ་བ་དང་། ཕྱི་ནང་གི་བྱུག་པ་དང་། གནས་དང་སྟན་སྔགས་ཆུས་བསངས་ལ་འདུག་པའོ། ། བསམ་གཏན་དང་ནི་རྗེས་མཐུན་པར། ། ལ་སོགས་པའི་རྐང་པ་དྲུག་གིས་གནས་དང་བསྙེན་པ་སྟོན་པ་ལ། གནས་ནི་རྐང་པ་ལྔས་སྟོན་ཏེ། ཟླས་ཕྱེ་བ་གཉིས་ཏེ། བསྙེན་པ་དང་བསྒྲུབ་པའི་གནས་སོ། ། སོགས་པའི་སྒྲས་ནི་བསྒྲུབ་པའི་གནས་བསྡུའོ། ། དེར་ཆག་ཆག་སྐྱང་ནུལ་བྱ་ཞིང་མེ་ཏོག་གིས་ཉམས་དགའ་བར་བྱའོ། ། གྲོགས་བཟང་བཙལ་ལ་བསྙེན་པ་བརྩམ། ། ཞེས་པ་རྐང་པ་གཅིག་གིས་བསྙེན་པ་བྱ་བར་དམ་བཅའ་བ་བསྟན་པའོ། ། བདག་དང་ས་གཞི་ཡོངས་བསྲུང་ཞིང་། ། ལ་སོགས་པ་རྐང་པ་བཞིས་ཚོགས་སོགས་པའི་བར་ཆད་བསྲུང་བ་བསྟན་ཏེ། རྡོ་རྗེ་འཆང་ཧཱུཾ་མཛད་དུ་བསྒྱུར་ལ། གཡས་དང་གཡོན་གསེར་གྱི་རྡོ་རྗེ་དང་དྲིལ་བུ་བསྣམས་པ་ཁྲོ་ཞིང་རྔམ་པའི་ཐུགས་ཀར་མ་ལས་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྟེང་དུ་ཧཱུཾ་སྔོན་པོ་བསམས་ལ་དེ་ལས་འོད་བྱུང་བས་རྡོ་རྗེའི་ས་གཞི་དང་ར་བ་དང་གུར་དང་བླ་རེ་དང་དྲ་བར་གྱུར་པར་བསམ་མོ། །

This single line shows for whose sake the request was made. Having thus presented the introductory meaning, one should now enter the main body of the text. This consists of three parts: who performs it, where it is performed, and the method by which it is performed. Regarding these, the first two lines—"Abiding in the attire of the Great Vajradhara"—show which individual performs the rite. This refers to a master who has trained in the five fields of knowledge, understands the ten suchnesses, and is fearless. He should be endowed with the five requisites: the outer and inner ablutions, the outer and inner protections, the outer and inner garments, the outer and inner ointments, and sitting in a place and on a seat that have been purified with mantra-water. The six lines beginning with "In accordance with meditative concentration" and so forth show the location and the approach retreat. The location is shown by five lines, which are divided into two: the location for the approach retreat and the location for the accomplishment retreat. The word "and so forth" includes the location for the accomplishment retreat. There, one should sprinkle water, smear the ground, and make it delightful with flowers. The single line "Seek out good companions and begin the approach retreat" shows the commitment to perform the approach retreat. The four lines beginning with "Protecting oneself and the ground" show the protection against obstacles to the accumulation of merit and so forth. One should transform oneself into Vajradhara Humkara, holding a golden vajra and bell in the right and left hands. With a wrathful and majestic mind, one should visualize a blue HŪṂ upon a sun maṇḍala arising from the syllable MAḤ at the heart. From that, light emanates, and one should visualize the ground, the fence, the tent, the canopy, and the lattice as being made of vajras.

རྒྱས་པ་ལ་དགའ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ནི། སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའམ། རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོ་དག་གི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། ། འདིར་ནི་བླ་མའི་མན་ངག་བསྡུས་པའོ། ། དེ་ནས་ཤིན་ཏུ་བརྩེར་ལྡན་པས། ། སྦྱིན་སྲེག་གིས་ནི་མཉེས་པར་བྱ། ། ཞེས་པ་རྐང་པ་གཉིས་ཀྱིས་ཚོགས་སོགས་པའི་ཡོ་བྱད་སྤྲུལ་པ་སྟོན་ཏེ། དེ་ལ་སྤྱིར་སྦྱང་ཞིང་བསྲེག་པ་དང་། སོ་སོའི་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའོ། ། སྤྱིར་སྦྱང་ཞིང་བསྲེག་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་གནོད་སྦྱིན་ནམ། རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོ་ཡོངས་སུ་བཟླས་པའི་སྤོས་ཆུས་བསང་གཏོར་བྱ་བ་ནི་སྤྱིར་སྦྱང་བའོ། ། རྡོ་རྗེ་མེའི་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱས་མི་གཙང་བ་ལ་སོགས་པ་བསྲེགས་པ་ནི་བསྲེག་པའོ། ། སོ་སོའི་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་ནི། ཏིལ་དང་། ནས་དང་། ཀུ་ཤ་དང་། འབྲས་ཡོས་དང་། དྲི་བཟང་པོ་དང་། མེ་ཏོག་དཀར་པོ་དང་ལྡན་པའི་མཆོད་ཡོན་ལ་སྔོན་དུ་རྡོ་རྗེའི་གར་བྱས་ལ་རྡོ་རྗེའི་ཐལ་མོ་ཁ་ཕྱེ་བའི་མཆོད་ཡོན་གྱི་ཕྱག་རྒྱ་བཅས་ལ། ཨོཾ་ཨ་ར་པ་ཙ་ན་ཡ་ཏེ་ན་མ་འམ། ཨོཾ་བཛྲ་སཏྭ་ཧཱུཾ། ལན་གསུམ་མམ་བདུན་ནམ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་གིས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་བོ། ། དེ་བཞིན་དུ་མེ་ཏོག་དང་སྤོས་དང་མར་མེ་དང་དྲི་དང་བྱུག་པ་དང་ལྷ་བཤོས་དང་གཏོར་མ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་མིའི་ལས་འདས་ནས་ལྷའི་མཆོད་རྫས་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་བསམ་མོ། ། དེ་བཞིན་དུ་སྦྱིན་སྲེག་ལ་ཡང་བཟའ་བ་ཟས་ཀྱི་མཆོད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། གཞུང་བཞིན་དུ་བཤམ་ཞིང་བྱིན་གྱིས་བརླབ་བོ། ། སྔོན་དུ་བསྙེན་པ་རབ་འབད་དེ། །

Those who prefer an extensive version should learn it from the Māyājāla or the Vajraśekhara. Here, however, is the condensed instruction of the guru. Then, with great compassion, one should please [the deity] through fire offerings (homa). These two lines indicate the emanation of the requisites for the accumulation of merit. In general, this involves purifying and burning [the substances], and then consecrating them with their respective mantras and mudrās. Regarding the general purification and burning: the general purification is to sprinkle [the substances] with scented water over which the Vajrayakṣa or Vajraśekhara mantra has been recited. The burning is to incinerate impurities and the like with the mantra and mudrā of the Vajra Fire. Regarding the consecration with respective mantras and mudrās: for the arghya (offering water) containing sesame, barley, kuśa grass, parched rice, fragrant scents, and white flowers, one should first perform the vajra dance and then form the arghya mudrā by opening the vajra palms. One should then consecrate it by reciting either oṃ arapacanāya te namaḥ or oṃ vajrasattva hūṃ three, seven, or twenty-one times. Likewise, one should visualize the flowers, incense, lamps, perfumes, unguents, food offerings, bali cakes, and so forth, as transcending the human level and becoming sublime divine substances. Similarly, for the fire offering, the food offerings are called "the offering of food," which should be arranged and consecrated according to the scriptures. "Having first exerted oneself in the approach (sevā)..."

ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྐང་པ་བཅོ་ལྔས་རྟེན་གྱི་ཞིང་སྤྲུལ་པར་སྟོན་ཏེ། དེ་ཡང་སྔོན་དུ་བསྙེན་པ་ཞེས་པ་རྐང་པ་བཞིས་རྟེན་གྱི་ཞིང་ནམ་མཁའ་ལ་སྤྲུལ་པར་དམ་བཅའ་བར་སྟོན་ལ། ལག་པའི་འདུ་བྱེད་ཅེས་པ་རྐང་པ་བཅུ་གཅིག་གིས་རྣལ་འབྱོར་པ་བདག་ཉིད་ཀྱི་ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱི་སྦྱོར་བས་ཞིང་སྤྱན་དྲངས་པ་སྟོན་ཏེ། དེ་ཡང་བདག་གི་གཡས་དང་གཡོན་གྱི་སོར་མོ་ལ་ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ་ཏྲཱཾ་ཧྲཱིཿལྔ་བཀོད་ལ། དེ་ནས་མཛུབ་མོ་གཉིས་མཐེ་ཆུང་གཉིས་སོ་སོར་མདུད་ལ་དེ་བཀན་ལ། ཨོཾ་བཛྲ་ཙཀྲ་ཧཱུཾ་ཞེས་བརྗོད་ཅིང་བྱོན་པར་བསམ་མོ། ། གང་བྱོན་ཞེ་ན་རིགས་ལྔའམ་གཅིག་གམ་དྲུག་གམ་རིགས་གསུམ་མདུན་གྱི་ནམ་མཁའ་ལ་བྱོན་པའོ། ། གང་གིས་བྱོན་ཞེ་ན་ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱི་སྦྱོར་བས་སོ། ། དེ་ལྟར་མཁའ་ལ་ཞེས་པ་རྐང་པ་གཉིས་ཀྱིས་བདག་དང་ཞིང་དུ་འབྲེལ་པར་བྱ་བ་སྟོན་ཏེ། མདུན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་དེ་རྣམས་ཡང་བེམས་པོ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་ཏེ། རིག་པ་ཅན་སྤྱན་རྩ་རིག་རིག་པ་སྙན་ཆ་ཁྲོལ་ཁྲོལ་བར་བསམ་པའོ། ། དགའ་བའི་མཆོད་པ་གླུ་ཡིས་བསྟོད། ། ཅེས་པ་ཚིགས་བཅད་སུམ་ཅུ་རྩ་ལྔས་ཆོ་ག་དག་པ་ཡན་ལག་བཅུའི་སྒོ་ནས་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་བསག་པར་བྱ་བ་སྟོན་ཏེ། དེ་ཡང་དགའ་བས་མཆོད་ཅེས་པ་རྐང་པ་ལྔས་ཕྱག་འཚལ་བ་དང་། མཆོད་པ་དང་། སྡིག་པ་བཤགས་པ་དང་། བསོད་ནམས་ཐམས་ཅད་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང་། མྱ་ངན་ལས་མི་འདའ་བར་གསོལ་བ་གདབ་པ་དང་། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བ་དང་། བདག་དབུལ་བ་དང་། དངོས་གྲུབ་བླང་བ་དང་། དགེ་བའི་རྩ་བ་བསྔོ་བ་དང་དགུ་སྟེ།

With these fifteen lines beginning with "Thus," the emanation of the field of the support is shown. First, the four lines beginning with "The preliminary service" show the commitment to emanate the field of the support in space. Then, the eleven lines beginning with "The activity of the hands" show the yogin inviting the field through the application of his own body, speech, and mind. Specifically, one should arrange the five syllables OṂ ĀḤ HŪṂ TRĀṂ HRĪḤ upon the fingers of one's right and left hands. Then, interlocking the two index fingers and the two little fingers respectively and turning them palm-upward, one should recite "OṂ VAJRA CAKRA HŪṂ" and imagine that [the deities] have arrived. If one asks who arrives, it is the five, one, six, or three families that arrive in the space before one. If one asks by what means they arrive, it is through the application of body, speech, and mind. Thus, the two lines beginning with "In the sky" show the connection between oneself and the field; those deities of the maṇḍala in front are not like inanimate objects, but should be visualized as possessing awareness, with their eyes blinking and their earrings jingling. "With songs of joyful offerings, I praise." These thirty-five verses show how to accumulate the collection of merit through the ten branches of the pure ritual. Furthermore, the five lines beginning with "With joy, I offer" comprise the nine branches: prostration, offering, confession of misdeeds, rejoicing in all merit, supplicating [the buddhas] not to pass into nirvāṇa, requesting the turning of the wheel of Dharma, self-dedication, receiving the accomplishments, and the dedication of the roots of virtue.

དེ་ཡང་རྩ་བའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་དང་སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བའི་རྗེས་སུ་འབྲང་པ་ལས་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། ཚིགས་བཅད་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱས་མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་ལྔ་ཕུལ་ལ། ཨོཾ་བཛྲ་ལཱ་སྱེ་ཧཱུཾ། ཨོཾ་བཛྲ་མཱ་ལེ་ཏྲཱཾ། ཨོཾ་བཛྲ་གཱི་ཏི་ཧྲཱིཿ། ཨོཾ་བཛྲ་ནིརྟཱི་ཨཱཿ། ཨོཾ་བཛྲ་སཏྭ་སུ་སཾ་གྲ་ཧཾ། བཛྲ་རཏྣ་མ་ནུཏྟཱ་རཾ། བཛྲ་དྷརྨཱ་ཀ་ཡ་ནེ། བཛྲ་ཀརྨ་ཀ་རོདྦྷ་བེ། ཨོཾ་བཛྲ་དྷཱུ་པེ་ཧཱུཾ། ཨོཾ་བཛྲ་པུཥྤེ་ཏྲཱཾ། ཨོཾ་བཛྲ་ཨཱ་ལོ་ཀེ་ཧྲཱིཿ། ཨོཾ་བཛྲ་གནྡྷེ་ཨཱཿ། སྒེག་མོ་ལ་སོགས་པ་མཆོད་པ་བརྒྱད་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་མཆོད་ལ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཨཱཏྨ་ནཱཾ་ནིརྱཱ་ཏ་ན་པཱུ་ཛ་སྥ་ར་ཎ་ཀརྨ་བཛྲི་ཨ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཨཱཏྨ་ནཾ་ནིརྱཱ་ཏ་ན་པཱུ་ཛ་སྥ་ར་ཎ་ཀརྨ་ཨཱ་གི་ར་ཛ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཨཱཏྨ་ནཾ་ནིརྱཱ་ཏ་ན་ཨ་ནུ་རཱ་ག་ཎ་པཱུ་ཛ་སྥ་ར་ཎ་ཀརྨ་བཱ་ནེ་ཧཱུཾ་ཧོ། ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཨཱཏྨ་ནཾ་ནིརྱཱ་ཏ་ན་སཱ་དྷུ་ཀ་ར་པཱུ་ཛ་སྥ་ར་ཎ་ཀརྨ་ཏུཥྚི་ཨ། ཨོཾ་ན་མཿསརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཀཱ་ཡ་ཨ་བྷི་ཥེ་ཀ་རཏྣེ་བྷྱོ་བཛྲ་མ་ནི་ཨོཾ། ཨོཾ་ན་མ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་སཱུརྱེ་བྷྱོ་བཛྲ་ཏེ་ཛ་ནི་ཛ་ལ་ཧྲཱིཿ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏཱ་ཤ་པ་རི་པཱུ་ར་ཎ་ཙིནྟ་མ་ཎི་དྷྭ་ཛཱ་གྲེ་བྷྱོ་བཛྲ་དྷྭ་ཛཱ་གྲི་ཏྲཱཾ། ཨོཾ་ན་མཿསརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་མ་ཧཱ་པྲ་ཏི་པྲ་མོརྱ་ཀ་རེ་བྷྱོ་བཛྲ་ཧཱ་སྱ་ཧ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏཱ་ནུ་ར་ཏ་བཛྲ་དྷརྨཱ་ཏ་ས་མ་ཏི། བྷིསྟུ་ནོ་མི་མ་ཧཱ་དྷརྨ་གྲཱི་དྷི། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་པྲ་ཛྙཱ་པཱ་ར་མི་ཏ་ནི་ར་ཧ་རཻ་སྟུ་ནོ་མི་མ་ཧཱ་གྷོ་ཥཱ་ནུ་གྷེ་དྷཾ།

Furthermore, this should be understood from the Mūlatantra and the Māyājāla. Having offered the five types of offerings, such as flowers and so forth, with verses, mantras, and mudrās: OṂ VAJRA LĀSYE HŪṂ OṂ VAJRA MĀLE TRĀṂ OṂ VAJRA GĪTI HRĪḤ OṂ VAJRA NIRTI ĀḤ OṂ VAJRA SATVA SU-SAṂGRAHAṂ VAJRA RATNA MANUTTĀRAṂ VAJRA DHARMĀ KAYANE VAJRA KARMA KARODBHAVE OṂ VAJRA DHŪPE HŪṂ OṂ VAJRA PUṢPE TRĀṂ OṂ VAJRA ĀLOKE HRĪḤ OṂ VAJRA GANDHE ĀḤ Having perfectly worshipped with the eight offerings, such as the Lāsye goddess and so forth: OṂ SARVA-TATHĀGATA-ĀTMA-NĀṂ NIRYĀTANA-PŪJA-SPHARAṆA-KARMA-VAJRĪ ĀḤ OṂ SARVA-TATHĀGATA-ĀTMA-NĀṂ NIRYĀTANA-PŪJA-SPHARAṆA-KARMA-ĀGIRAJA OṂ SARVA-TATHĀGATA-ĀTMA-NĀṂ NIRYĀTANA-ANURĀGAṆA-PŪJA-SPHARAṆA-KARMA-VĀNE HŪṂ HOḤ OṂ SARVA-TATHĀGATA-ĀTMA-NĀṂ NIRYĀTANA-SĀDHUKĀRA-PŪJA-SPHARAṆA-KARMA-TUṢṬI ĀḤ OṂ NAMAH SARVA-TATHĀGATA-KĀYA-ABHIṢEKARATNEBHYO VAJRA-MĀNI OṂ OṂ NAMAH SARVA-TATHĀGATA-SŪRYEBHYO VAJRA-TEJA-NI-JALA HRĪḤ OṂ SARVA-TATHĀGATA-ĀŚAPARI-PŪRAṆA-CINTĀMAṆI-DHVĀJĀGREBHYO VAJRA-DHVĀJĀGRI TRĀṂ OṂ NAMAH SARVA-TATHĀGATA-MAHĀ-PRATIPRAMODYAKAREBHYO VAJRA-HĀSYA HA OṂ SARVA-TATHĀGATA-ANURATA-VAJRA-DHARMĀ-TA-SAMATI BHISTUNO MI MAHĀ-DHARMA-GRĪDHĪ OṂ SARVA-TATHĀGATA-PRAJÑĀ-PĀRAMITĀ-NIRHARAIS-TUNO MI MAHĀ-GHOṢĀNUGHE DHAM [The text continues with further mantras and offerings.]

ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཙཀྲ་ཨཀྵ་ར་པ་རི་བར་ཏ་དྷི་སརྦ་སཱུ་ཏྲནྟ་ན་ཡེ་སྟུ་ནོ་མི་སརྦ་མཎྜ་ལེ་ཧཱུཾ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་སནྡྷ་བྷ་ཥ་བུདྡྷ་སཾ་གྷི་ཧི། བྷི་ཡཾ་སྟུ་ནོ་མི་བཛྲ་བཛྲེ་བཾ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་དྷཱུ་པ་མེ་གྷ་སྥ་ར་ཎ་པཱུ་ཛ་ཀརྨ་ཀ་ར་ཀ་ར། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་པུཥྤ་པྲ་ས་སྥ་ར་ཎ་པཱུ་ཛ་ཀརྨེ་ཀི་རི་ཀི་རི། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཨཱ་ལོ་ཀེ་ཛྭ་ལ་སྥ་ར་ཎ་པཱུ་ཛ་ཀརྨ་བ་ར་བ་ར། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་གནྡྷ་ས་མུ་དྲ་སྥ་ར་ཎ་པཱུ་ཛ་ཀརྨེ་ཀུ་རུ་ཀུ་རུ། ཞེས་བྱ་བ་སེམས་དཔའ་བཅུ་དྲུག་དང་འདྲ་བའི་རིག་མ་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་པར་བྱའོ། ། དེའི་ཕྱག་རྒྱ་ནི་འདི་རྣམས་ཏེ། རྡོ་རྗེ་བསྡམས་པ་དཀུར་གཞག་སྟེ་བཅིངས་ལ། གཉིས་སུ་བྱས་པའི་ཁུ་ཚུར་གཉིས། ། བསྒྱིངས་བཅས་གསོར་ལ་གཉིས་ཀ་ཡིས། ། ལྕགས་ཀྱུ་འཛིན་ལྟར་གནས་པ་དང་། ། མདའ་འཕངས་པ་ཡི་ཚུལ་དང་ནི། ། ལེགས་སོ་ཞེས་པ་སྙིང་གར་གཞག། དབང་བསྐུར་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་གཉིས། ། སྙིང་གར་ཉི་མ་བསྟན་པར་བྱ། ། གཡོན་པ་ལ་ནི་གྲུ་མོ་གཟུགས། ། དེ་བཞིན་ཁ་ཕྱོགས་བསྐོར་བར་བྱ། ། གཡས་པ་ཡིས་ནི་གཡོན་པར་དབྱེ། ། སྙིང་གར་གཡོན་པ་རལ་གྲི་མདུད། ། མགལ་མེའི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བ་དང་། ། རྡོ་རྗེ་གཉིས་ཀ་ཁ་ནས་དབྱུང་། ། རྡོ་རྗེ་གར་བསྐོར་བཀྲོལ་བ་ཡི། ། ཐལ་མོ་འགྲམ་པ་སྤྱི་བོར་གཞག། གོ་ཆ་མཐེ་ཆུང་མཆེ་བ་དང་། ། ཁུ་ཚུར་གཉིས་ནི་མནན་པའོ། ། དེ་ནས་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་ཡན་ལག་ལྔས་ཕྱག་བཙལ་བར་བསམ་ཞིང་འདིས་ཕྱག་བྱ་བ་ནི། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཀཱ་ཡ་ཝཱཀ་ཙིཏྟ་པྲ་ཎ་མེ་ན་བཛྲ་བནྡྷ་ནཾ་ཀཱ་རོ་མི།

OṂ SARVA-TATHĀGATA-CAKRA-AKṢARA-PARIVARTA-DHI-SARVA-SŪTRĀNTĀNĀYA STUNO MI SARVA-MAṆḌALE HŪṂ. OṂ SARVA-TATHĀGATA-SANDHYA-BHĀṢA-BUDDHA-SAṄGHIHI. BHYAṂ STUNO MI VAJRA VAJRE VAṂ. OṂ SARVA-TATHĀGATA-DHŪPA-MEGHA-SPHARAṆA-PŪJA-KARMA KARA KARA. OṂ SARVA-TATHĀGATA-PUṢPA-PRAŚARAṆA-PŪJA-KARME KIRI KIRI. OṂ SARVA-TATHĀGATA-ĀLOKE-JVALA-SPHARAṆA-PŪJA-KARMA VARA VARA. OṂ SARVA-TATHĀGATA-GANDHA-SAMUDRA-SPHARAṆA-PŪJA-KARME KURU KURU. With these, one should perform the offerings using the action mudrās of the vidyās who are similar to the sixteen bodhisattvas. Their mudrās are as follows: Binding the vajra-clasp at the hip, the two fists are made into two. With a majestic bearing, brandishing them with both hands, one remains as if holding a hook; the manner of shooting an arrow; placing the "well done" gesture at the heart; the empowerment is the two vajras; one should show the sun at the heart; placing the elbow on the left; likewise, one should turn the face around; with the right, one opens the left; at the heart, the left is knotted like a sword; turning the fire-brand wheel; both vajras are brought forth from the mouth; the vajra dance is turned and released; the palms are placed on the cheeks and the crown; the armor is the little finger and the fangs; the two fists are pressed down. Then, imagining that one prostrates to the maṇḍala from all directions with the five limbs, one should prostrate with this: OṂ SARVA-TATHĀGATA-KĀYA-VĀK-CITTA-PRANAME NA VAJRA-VANDANAṂ KĀROMI.

དེ་ནས་ཕྱག་བཞི་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར་ཤར་ཕྱོགས་ནས་རྡོ་རྗེ་ཐལ་མོ་བརྐྱང་བ་ལུས་ཐམས་ཅད་ཕབ་སྟེ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་པཱུ་ཛོ་བསྠ་ནཱ་ཡ་ཨཱཏྨ་ནཾ་ནིརྱཱ་ཏ་ཡ་མི། སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་བཛྲ་ས་ཏྭཱ་དྷི་ཏིཥྛ་སྭཱ་མཱཾ། ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ཕྱག་བྱའོ། ། དེ་ནས་ལྷོ་ཕྱོགས་ནས་དེ་བཞིན་དུ་གནས་པ་ལས་རྡོ་རྗེ་ཐལ་མོ་སྙིང་གར་སྦྱར་ཏེ། དཔྲལ་བ་ས་ལ་རེག་པར་བྱས་ལ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་པཱུ་ཛ་ཨ་བྷི་ཥེ་ཀ་ཡ་ཨཱཏྨ་ནཱཾ་ནིརྱཱ་ཏ་ཡ་མི། སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་བཛྲ་རཏྣ་ཨ་བྷི་ཥིཉྩ་མཾ། ཞེས་པ་འདིས་ཕྱག་བྱའོ། ། དེ་ནས་ནུབ་ཕྱོགས་ནས་ཇི་སྐད་བཤད་པ་བཞིན་རྡོ་རྗེ་ཐལ་མོ་སྤྱི་བོར་གཞག་སྟེ་ཁ་ས་ལ་རེག་པ་དང་། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་པཱུ་ཛ་པྲ་བརྟ་ནཱ་ཡ། ཨཱཏྨ་ནཾ་ནིརྱཱ་ཏ་ཡ་མི། སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་བཛྲ་དྷརྨཱ་པྲ་བརྟ་ཡ་མཾ། ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ཕྱག་བྱའོ། ། དེ་ནས་བྱང་ཕྱོགས་ནས་དེ་བཞིན་དུ་གནས་པ་ལས་རྡོ་རྗེ་ཐལ་མོ་སྤྱི་བོ་ནས་ཕབ་སྟེ། སྙིང་གར་སྦྱར་ལ་སྤྱི་བོ་ས་ལ་རེག་པར་བྱས་ཏེ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་པཱུ་ཛ་ཀརྨ་ཎེ། ཨཱཏྨ་ནཾ་ནིརྱཱ་ཏ་ཡཱ་མི། སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་བཛྲ་ཀརྨ་ཀུ་རུ་མཱཾ། ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ཕྱག་བྱ་བའོ། ། དེ་ནས་མེ་ཏོག་གི་ཕྱག་རྒྱ་བཅིངས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། གང་ཡང་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་འདིའམ། གང་ཡང་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་ན། ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་མེ་ཏོག་གི་བྱེ་བྲག་ཡིད་ལས་བྱུང་བའམ། ཆུ་ལས་སྐྱེས་པའམ། ཐང་ལས་སྐྱེས་པ་གང་དག་ཡོད་པ་དེ་དག་རྣམས་འདི་ལྟ་སྟེ། མ་ལུས་ཤིང་ལུས་པ་མེད་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་མཆོད་པའི་ལས་བྱ་བའི་ཕྱིར།

Then, one should perform four prostrations as follows. From the eastern direction, extending the vajra-palms and lowering the entire body, one should prostrate with: oṃ sarvatathāgatapūjā-sthānāyātmānaṃ niryātayāmi | sarvatathāgata-vajrasattva adhiṣṭhasva māṃ. Then, from the southern direction, remaining in that same position, joining the vajra-palms at the heart and touching the forehead to the ground, one should prostrate with: oṃ sarvatathāgatapūjā-abhiṣekāyātmānaṃ niryātayāmi | sarvatathāgata-vajraratna abhiṣiñca māṃ. Then, from the western direction, as previously explained, placing the vajra-palms on the crown of the head and touching the mouth to the ground, one should prostrate with: oṃ sarvatathāgatapūjā-pravartanāyātmānaṃ niryātayāmi | sarvatathāgata-vajradharma pravartaya māṃ. Then, from the northern direction, remaining in that same position, lowering the vajra-palms from the crown to the heart and touching the crown to the ground, one should prostrate with: oṃ sarvatathāgatapūjā-karmaṇe ātmānaṃ niryātayāmi | sarvatathāgata-vajrakarma kuru māṃ. Then, having bound the flower mudrā, one should say: "Whatever varieties of flowers there are in this world system, or in all the world systems of the ten directions—whether they are produced from the mind, born from water, or born from land—may all of them, without exception or remainder, be used for the purpose of making offerings to all the Tathāgatas."

ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རིགས་ལྔ་དང་བཅས་པར་བཞུགས་པ་ཐམས་ཅད་དང་། སྙིང་པོ་དང་། ཕྱག་རྒྱ་དང་། གསང་སྔགས་དང་། རིག་སྔགས་ཀྱི་ལྷའི་ཁྱད་པར་ཐམས་ཅད་ལ་དབུལ་བར་བགྱིའོ། ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་པུཥྤེ་པཱུ་ཛ་མེ་གྷ་ས་མུ་དྲ་སྥ་ར་ཎ་ས་མ་ཡེ་ཧཱུཾ། བདུག་པའི་ཕྱག་རྒྱ་བཅིངས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། གང་ཡང་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་འདིའམ། གང་ཡང་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་ན་ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་བདུག་པའི་བྱེ་བྲག་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའམ། ཡང་དག་པར་སྦྱར་བའམ། ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་གང་དག་ཡོད་པ་དེ་རྣམས་འདི་ལྟ་སྟེ། མ་ལུས་ཤིང་ལུས་པ་མེད་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་མཆོད་པའི་ལས་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རིགས་ལྔ་དང་བཅས་པར་བཞུགས་པ་ཐམས་ཅད་དང་། སྙིང་པོ་དང་། ཕྱག་རྒྱ་དང་། གསང་སྔགས་དང་། རིག་སྔགས་ཀྱི་ལྷའི་ཁྱད་པར་ཐམས་ཅད་ལ་དབུལ་བར་བགྱིའོ། ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་དྷཱུ་པེ་པཱུ་ཛ་མེ་གྷ་ས་མུ་དྲ་སྥར་ཎ་ས་མ་ཡེ་ཧཱུཾ། མར་མེའི་ཕྱག་རྒྱ་བཅིངས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། གང་ཡང་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་འདིའམ། གང་ཡང་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་ན་ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྣང་བའི་བྱེ་བྲག་ཡིད་ལས་བྱུང་བའམ། རིན་པོ་ཆེའི་འོད་དམ། མར་མེའི་སྣང་བ་ལ་སོགས་པ་གང་དག་ཡོད་པ་དེ་རྣམས་འདི་ལྟ་སྟེ། མ་ལུས་ཤིང་ལུས་པ་མེད་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་མཆོད་པའི་ལས་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་དང་།

I offer to all the buddhas and bodhisattvas of the ten directions, together with those of the five families, and to all the specific deities of the essence-mantras, mudrās, secret mantras, and knowledge mantras. OṂ SARVA TATHĀGATA PUṢPE PŪJA MEGHA SAMUDRA SPHARAṆA SAMAYE HŪṂ. Binding the incense mudrā, one should say: Whatever varieties of incense there are among gods and humans in this world system, or in all the world systems of the ten directions—whether innate, compounded, or transformed—I offer them all, without exception or remainder, to perform the act of offering to all the tathāgatas. I offer them to all the buddhas and bodhisattvas of the ten directions, together with those of the five families, and to all the specific deities of the essence-mantras, mudrās, secret mantras, and knowledge mantras. OṂ SARVA TATHĀGATA DHŪPE PŪJA MEGHA SAMUDRA SPHARAṆA SAMAYE HŪṂ. Binding the lamp mudrā, one should say: Whatever varieties of light there are among gods and humans in this world system, or in all the world systems of the ten directions—whether mental emanations, the radiance of jewels, the light of lamps, and so forth—I offer them all, without exception or remainder, to perform the act of offering to all the tathāgatas. I offer them to all the buddhas of the ten directions...

བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རིགས་ལྔ་དང་བཅས་པར་བཞུགས་པ་ཐམས་ཅད་དང་། སྙིང་པོ་དང་། ཕྱག་རྒྱ་དང་། གསང་སྔགས་དང་། རིག་སྔགས་ཀྱི་ལྷའི་ཁྱད་པར་ཐམས་ཅད་ལ་དབུལ་བར་བགྱིའོ། ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཨཱ་ལོ་ཀེ་པཱུ་ཛ་མེ་གྷ་ས་མུ་དྲ་སྥ་ར་ཎ་ས་མ་ཡེ་ཧཱུཾ། དྲིའི་ཕྱག་རྒྱ་བཅིངས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། གང་ཡང་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་འདིའམ། གང་ཡང་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་ན། ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་དྲིའི་བྱེ་བྲག་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའམ། ཡང་དག་པར་སྦྱར་བའམ། ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་གང་དག་ཡོད་པ་དེ་རྣམས་འདི་ལྟ་སྟེ། མ་ལུས་ཤིང་ལུས་པ་མེད་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་མཆོད་པའི་ལས་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རིགས་ལྔ་དང་བཅས་པར་བཞུགས་པ་ཐམས་ཅད་དང་། སྙིང་པོ་དང་། ཕྱག་རྒྱ་དང་། གསང་སྔགས་དང་། རིག་སྔགས་ཀྱི་ལྷའི་ཁྱད་པར་ཐམས་ཅད་ལ་དབུལ་བར་བགྱིའོ། ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་གནྡྷ་པཱུ་ཛ་མེ་གྷ་ས་མུ་དྲ་སྥ་ར་ཎ་ས་མ་ཡེ་ཧཱུཾ། དེ་ནས་བཞད་པའི་ཕྱག་རྒྱ་བཅིངས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། གང་ཡང་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་འདི་འམ། གང་ཡང་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་ན། ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་བགད་པ་དང་། སྒེག་པ་དང་། དགའ་བ་དང་། རྩེ་འཇོའི་བདེ་བའི་བྱེ་བྲག་གང་དག་ཡོད་པ་དེ་རྣམས་འདི་ལྟ་སྟེ། མ་ལུས་ཤིང་ལུས་པ་མེད་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་མཆོད་པའི་ལས་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རིགས་ལྔ་དང་བཅས་པར་བཞུགས་པ་ཐམས་ཅད་དང་། སྙིང་པོ་དང་། ཕྱག་རྒྱ་དང་།

I offer to all the bodhisattvas together with the five families, and to all the specific deities of the essence-mantras, mudrās, secret mantras, and knowledge-mantras. OṂ SARVA TATHĀGATA ĀLOKE PŪJA MEGHA SAMUDRA SPHARAṆA SAMAYE HŪṂ. Binding the mudrā of fragrance, one should say: Whatever varieties of fragrance there are among gods and humans in this world system, or in all the world systems of the ten directions—whether innate, compounded, or transformed—I offer them all, without exception or remainder, to perform the act of offering to all the Tathāgatas. I offer them to all the Buddhas of the ten directions and all the bodhisattvas together with the five families, and to all the specific deities of the essence-mantras, mudrās, secret mantras, and knowledge-mantras. OṂ SARVA TATHĀGATA GANDHE PŪJA MEGHA SAMUDRA SPHARAṆA SAMAYE HŪṂ. Then, binding the mudrā of laughter, one should say: Whatever varieties of the bliss of laughter, charm, joy, and play there are among gods and humans in this world system, or in all the world systems of the ten directions—I offer them all, without exception or remainder, to perform the act of offering to all the Tathāgatas. I offer them to all the Buddhas of the ten directions and all the bodhisattvas together with the five families, and to all the specific deities of the essence-mantras, mudrās, and...

གསང་སྔགས་དང་། རིག་སྔགས་ཀྱི་ལྷའི་ཁྱད་པར་ཐམས་ཅད་ལ་དབུལ་བར་བགྱིའོ། ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཧཱ་སྱ་ལ་སྱ་ར་ཏི་ཀྲི་ཊ་སཽ་ཁྱ་ཨ་ནུཏྟ་ར་པཱུ་ཛ་མེ་གྷ་ས་མུ་དྲ་སྥ་ར་ཎ་ས་མ་ཡེ་ཧཱུཾ། བཞད་པའི་ཕྱག་རྒྱ་དེ་ཉིད་ཐལ་མོ་བསྐོར་བ་སྤྱི་བོར་གཞག་ལ། ཡང་ཐལ་མོ་ཁོང་སྟོང་དུ་སྦྱར་བ་བཅིངས་ནས་འདི་སྐད་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། གང་ཡང་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་འདིའམ། གང་ཡང་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་ན། དཔག་བསམ་གྱི་ཤིང་ངམ། གོས་ཀྱི་ཤིང་གང་དག་ཡོད་པ་དེ་རྣམས་འདི་ལྟ་སྟེ། མ་ལུས་ཤིང་ལུས་པ་མེད་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་མཆོད་པའི་ལས་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རིགས་ལྔ་དང་བཅས་པར་བཞུགས་པ་ཐམས་ཅད་དང་། སྙིང་པོ་དང་། ཕྱག་རྒྱ་དང་། གསང་སྔགས་དང་། རིག་སྔགས་ཀྱི་ལྷའི་ཁྱད་པར་ཐམས་ཅད་ལ་དབུལ་བར་བགྱིའོ། ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏཱ་ནུཏྟ་ར་བོ་དྷི་ཨ་ལཾ་ཀ་ར་བསྟྲ་པཱུ་ཛ་མེ་གྷ་ས་མུ་དྲ་སྥ་ར་ཎ་ས་མ་ཡེ་ཧཱུཾ། སྒེག་མོའི་ཕྱག་རྒྱ་བཅིངས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་འབྱོར་ཅིང་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐམས་ཅད་འདོད་པ་ཙམ་ལ་རག་མ་ལུས་པར་གྱུར་ཅིག། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་མ་ཧཱ་བཛྲོདྦྷ་ཝ་དཱ་ན་པཱ་ར་མི་ཏ་པཱུ་ཛ་མེ་གྷ་སུ་མུ་དྲ་སྥ་ར་ཎ་ས་མ་ཡེ་ཧཱུཾ། རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བ་མའི་ཕྱག་རྒྱ་བཅིངས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མི་དགེ་བའི་ལུས་དང་། ངག་དང་། ཡིད་ཀྱི་ལས་ཀྱི་མཐའ་ཐམས་ཅད་དང་ཡང་དག་པར་བྲལ་བར་གྱུར་ཅིག།

I offer this to all the various deities of secret mantra and knowledge mantra. OṂ SARVA-TATHĀGATA-HĀSYA-LĀSYA-RATI-KRĪṬA-SAUKHYA-ANUTTARA-PŪJĀ-MEGHA-SAMUDRA-SPHARAṆA-SAMAYE HŪṂ. Forming that same laughing mudrā, place the palms rotated at the crown of the head. Then, joining the palms hollowed out, one should say: Whatever wish-fulfilling trees or clothing trees exist in this world system, or in all the world systems of the ten directions—those I offer to all the Tathāgatas without exception or remainder, for the sake of performing the activity of offering. I offer them to all the Buddhas and Bodhisattvas of the ten directions, together with the five families, and to all the various deities of the essences, mudrās, secret mantras, and knowledge mantras. OṂ SARVA-TATHĀGATĀNUTTARA-BODHY-ALAṂKĀRA-VASTRA-PŪJĀ-MEGHA-SAMUDRA-SPHARAṆA-SAMAYE HŪṂ. Forming the mudrā of the Graceful Lady, one should say: May all sentient beings be perfectly endowed with all necessities, and may all their excellence depend upon nothing but their mere wishing. OṂ SARVA-TATHĀGATA-MAHĀ-VAJRODBHAVA-DĀNA-PĀRAMITĀ-PŪJĀ-MEGHA-SAMUDRA-SPHARAṆA-SAMAYE HŪṂ. Forming the mudrā of the Vajra Garland Lady, one should say: May all sentient beings be perfectly free from all non-virtuous ends of physical, verbal, and mental action.

དགེ་བའི་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ལས་ཀྱི་མཐའ་ཐམས་ཅད་དང་ཡང་དག་པར་ལྡན་པར་གྱུར་ཅིག། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏཱ་ནུཏྟ་ར་མ་ཧཱ་བོདྷི་ཧ་ར་ཤཱི་ལ་པཱ་ར་མི་ཏ་པཱུ་ཛ་མེ་གྷ་ས་མུ་དྲ་སྥ་ར་ཎ་ས་མ་ཡེ་ཧཱུཾ། རྡོ་རྗེ་གླུ་མཁན་མའི་ཕྱག་རྒྱ་བཅིངས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ལུས་ལ་ཡང་དག་པར་བརྒྱན་པར་བྱས་པ་དང་། རྟག་ཏུ་ཕན་ཚུན་འཇིགས་པ་མེད་པ་དང་། ཞེ་འགྲས་པ་མེད་པར་བཞུགས་ཤིང་མིག་དང་ཡིད་མངོན་པར་དགའ་བ་དང་། ཆོས་ཟབ་མོ་ལ་བཟོད་པ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཅིག། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏཱ་ནུཏྟ་ར་མ་ཧཱ་དྷརྨ་ཨ་བ་བོ་དྷི་ཀྵཱནྟི་པཱ་ར་མི་ཏ་པཱུ་ཛ་མེ་གྷ་ས་མུ་དྲ་སྥ་ར་ཎ་ས་མ་ཡེ་ཧཱུཾ། རྡོ་རྗེ་གར་མཁན་མའི་ཕྱག་རྒྱ་བཅིངས་ལ། འདི་སྐད་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ལ་མངོན་པར་བརྩོན་པ་དང་ལྡན་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་གཞོལ་ཞིང་འཁོར་བ་ཡོངས་སུ་སྤོང་བའི་བརྩོན་འགྲུས་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཅིག། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་སནྟ་ས་ར་ཨ་པ་རེ་ཏྱ་ཀཱ་ནུཏྟ་ར་མ་ཧཱ་བཱིརྱ་པཱ་ར་མི་ཏ་པཱུ་ཛ་མེ་གྷ་ས་མུ་དྲ་སྥ་ར་ཎ་ས་མ་ཡེ་ཧཱུཾ། ཐལ་མོ་ཁོང་སྟོང་དུ་སྦྱར་བ་བཅིངས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། གང་ཡང་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་འདིའམ། གང་ཡང་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་ན། རིན་པོ་ཆེའི་རི་བོ་འམ། རྒྱ་མཚོ་རིན་པོ་ཆེའི་ཚོགས་གང་དག་ཡོད་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་འདི་ལྟ་སྟེ། མ་ལུས་ཤིང་ལུས་པ་མེད་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་མཆོད་པའི་ལས་བྱ་བའི་ཕྱིར།

May they be perfectly endowed with all virtuous activities of body, speech, and mind. OṂ SARVA TATHĀGATĀNUTTARA-MAHĀBODHI-HARA-ŚĪLA-PĀRAMITĀ-PŪJĀ-MEGHA-SAMUDRA-SPHARAṆA-SAMAYE HŪṂ. Forming the mudrā of the Vajra Songstress, one should say: May all sentient beings have their bodies perfectly adorned with all the major and minor marks, and may they always dwell without mutual fear or animosity, with eyes and minds filled with joy, and be endowed with the patient acceptance of the profound Dharma. OṂ SARVA TATHĀGATĀNUTTARA-MAHĀDHARMA-ABHIBODHI-KṢĀNTI-PĀRAMITĀ-PŪJĀ-MEGHA-SAMUDRA-SPHARAṆA-SAMAYE HŪṂ. Forming the mudrā of the Vajra Dancer, one should say: May all sentient beings be endowed with diligent application to the conduct of a bodhisattva, and be endowed with the diligence that is fully intent upon buddhahood and the complete abandonment of saṃsāra. OṂ SARVA TATHĀGATA-SANTASARA-APARETYAKĀNUTTARA-MAHĀVĪRYA-PĀRAMITĀ-PŪJĀ-MEGHA-SAMUDRA-SPHARAṆA-SAMAYE HŪṂ. Forming the hollow-palms mudrā, one should say: Whatever jewel mountains or oceans of jewel collections exist in this world system, or in all the world systems of the ten directions—may all of them, without exception or remainder, be used for the purpose of making offerings to all the Tathāgatas.

ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རིགས་ལྔ་དང་བཅས་པར་བཞུགས་པ་ཐམས་ཅད་དང་། སྙིང་པོ་དང་། ཕྱག་རྒྱ་དང་། གསང་སྔགས་དང་རིག་སྔགས་ཀྱི་ལྷའི་ཁྱད་པར་ཐམས་ཅད་ལ་དབུལ་བར་བགྱིའོ། ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་བོ་དྷྱཾ་ག་རཏྣ་ཨ་ལཾ་ཀ་ར་པཱུ་ཛ་མེ་གྷ་ས་མུ་དྲ་སྥ་ར་ཎ་ས་མ་ཡེ་ཧཱུཾ། དེ་ནས་གདུགས་དང་རྒྱལ་མཚན་དང་། བ་དན་སྣ་ཚོགས་པས་རྣམ་པར་བཀྲམ་པ། བརྒྱ་སྟོང་ལ་སོགས་པའི་གྲངས་སྙེད་དམ། འབྱོར་པ་ཅི་ཡོད་པ་ལྟར་དབུལ་བར་བྱ་བ་དང་། རོ་བརྒྱ་པའི་ལྷའི་ཞལ་ཟས་དང་། སྭ་སྟི་ཀ་ལ་སོགས་པའི་བཟའ་བ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་འབུམ་མམ། བརྒྱ་སྟོང་སྙེད་དབུལ་བར་བྱ་སྟེ། ཨོཾ་ཨ་ཀཱ་རོ་མ་ཁཾ་སརྦ་དྷརྨཱ་ཎཱཾ། ཨཱདྱ་ནུཏྤནྣ་ཏྭཱཏ། ཞེས་བརྗོད་པ་དབུལ་བར་བྱའོ། ། རོལ་མོ་བཅུ་ཕྲག་སྟོང་ངམ། རོལ་མོ་བརྒྱ་ཕྲག་སྟོང་ངམ། རོལ་མོ་བཅུ། ཨོཾ་ཧཱུཾ་ཧྲཱིཿམངོན་པར་བཟླས་ལ་དབུལ་བར་བྱའོ། ། རྣམ་པ་བཅུ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། གླིང་བུ་དང་། པི་ཝང་དང་། རྫ་རྔ་དང་། རྫ་རྔ་ཆུང་ངུ་དང་། ཆ་ལང་དང་། རྔ་བོ་ཆེ་དང་། མྲྀ་དང་ག་དང་། རྔ་རིང་དང་། རྔ་རྐེད་ཉག་དང་། ཏ་མི་ལ་ཞེས་བྱའོ། ། ཤིན་ཏུ་བརྟགས་པའི་རྟ་དང་། གླང་པོ་ཆེ་དང་། བ་ལང་གི་ཁྱུ་རྣམས་ཀྱང་། ཨོཾ་བཛྲ་སྥ་ར་ཎ་ཁཾ། ཞེས་བྱ་བས་མངོན་པར་བཟླས་ལ་དབུལ་བར་བགྱིའོ། ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་། སྟོང་པ་ཉིད་དང་། མཚན་མ་མེད་པ་དང་། སྨོན་པ་མེད་པའི་རྣམ་པར་ལྷག་པར་མོས་པ་བྱས་ལ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་གུ་ཧྱ་པཱུ་ཛ་མེ་གྷ་ས་མུ་དྲ་སྥ་ར་ཎ་ས་མ་ཡེ་ཧཱུཾ། ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །

I offer this to all the Buddhas and Bodhisattvas of the ten directions, together with those of the five families, and to all the specific deities of the essence-mantras, mudrās, secret mantras, and knowledge-mantras. OṂ SARVA-TATHĀGATA-BODDHYAṄGA-RATNA-ALAṂKĀRA-PŪJĀ-MEGHA-SAMUDRA-SPHARAṆA-SAMAYE HŪṂ. Then, one should offer parasols, victory banners, and various flags, arranged in arrays of hundreds, thousands, or as many as one’s resources allow. One should also offer divine food of a hundred flavors and various kinds of edibles such as svastika cakes, in numbers of hundreds of thousands or hundreds of thousands. Reciting OṂ AKĀRO MUKHAṂ SARVA-DHARMĀṆĀM ĀDY-ANUTPANNATVĀT, one should make the offering. One should offer ten thousand, a million, or ten musical instruments. Reciting OṂ HŪṂ HRĪḤ, one should offer them. The ten types are as follows: the flute, the lute, the clay drum, the small clay drum, the cymbals, the great drum, the mṛdaṅga, the long drum, the waist-drum, and the one called tāmila. One should also offer well-trained horses, elephants, and herds of cattle, reciting OṂ VAJRA-SPHARAṆA-KHAṂ. One should cultivate a deep conviction that all phenomena are of the nature of non-substantiality, emptiness, signlessness, and wishlessness, and then recite: OṂ SARVA-TATHĀGATA-GUHYA-PŪJĀ-MEGHA-SAMUDRA-SPHARAṆA-SAMAYE HŪṂ.

དེ་ནས་པུས་མོའི་ལྷ་ང་གཉིས་ས་ལ་བཙུགས་ཏེ། རྡོ་རྗེ་ཐལ་མོ་སྙིང་གར་སྦྱར་ནས། སྡིག་པ་ཐམས་ཅད་བཤགས་པར་བྱ་སྟེ། ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་། རྡོ་རྗེ་དང་། རིན་པོ་ཆེ་དང་། པདྨ་དང་། ལས་ཀྱི་རིགས་སུ་བཞུགས་པ་ཐམས་ཅད་དང་། སྙིང་པོ་དང་། ཕྱག་རྒྱ་དང་། གསང་སྔགས་དང་། རིག་སྔགས་ཀྱི་ལྷ་ཐམས་ཅད་བདག་ལ་དགོངས་སུ་གསོལ། བདག་མིང་རྡོ་རྗེ་འདི་ཞེས་བྱ་བ་ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་། རྡོ་རྗེ་དང་། རིན་པོ་ཆེ་དང་། པདྨ་དང་། ལས་ཀྱི་རིགས་སུ་བཞུགས་པ་ཐམས་ཅད་དང་། སྙིང་པོ་དང་། ཕྱག་རྒྱ་དང་། གསང་སྔགས་དང་། རིག་སྔགས་ཀྱི་ལྷ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་སྡིག་པ་ཐམས་ཅད་བླ་ན་མེད་པས་སོ་སོར་བཤགས་པས་སོ་སོར་བཤགས་པར་བགྱིའོ། ། ཕྱོགས་བཅུ་ན་འདས་པ་དང་། མ་འོངས་པ་དང་། ད་ལྟར་བྱུང་བའི་སངས་རྒྱས་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་དང་། རང་སངས་རྒྱས་དང་། འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་ཡང་དག་པར་སོང་བ་དང་། ཡང་དག་པར་ཞུགས་པ་རྣམས་དང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚོགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བསོད་ནམས་ཐམས་ཅད་ལ་རྒྱ་ཆེར་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བར་བགྱིའོ། ། ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བར་མི་མཛད་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བསྐུལ་བར་བགྱིའོ། ། ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་བཞེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ལ་མྱ་ངན་ལས་མི་འདའ་བར་གསོལ་བར་འཚལ་ལོ། ། དེ་ནས་བདག་ཉིད་དབུལ་བར་བྱ་སྟེ།

Then, placing both knees upon the ground and joining the vajra palms at the heart, one should confess all misdeeds: "I pray that all the buddhas and bodhisattvas of the ten directions, and all those abiding in the families of the Tathāgata, Vajra, Ratna, Padma, and Karma, as well as all the deities of the essences, mudrās, secret mantras, and vidyā-mantras, may turn their attention toward me. I, who am called the vajra [name], in the presence of all the buddhas and bodhisattvas of the ten directions, and all those abiding in the families of the Tathāgata, Vajra, Ratna, Padma, and Karma, as well as all the deities of the essences, mudrās, secret mantras, and vidyā-mantras, shall individually confess all misdeeds through the supreme confession. I shall extensively rejoice in all the merit of the buddhas, bodhisattvas, pratyekabuddhas, and noble śrāvakas who have gone rightly and are entering rightly, as well as the entire assembly of all sentient beings throughout the ten directions in the past, future, and present. I shall exhort all the Blessed Buddhas of the ten directions who have not yet turned the wheel of Dharma to turn the wheel of Dharma. I shall beseech all the Blessed Buddhas of the ten directions who intend to pass into parinirvāṇa not to pass into parinirvāṇa." Then, one should offer oneself.

སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ལ་བདག་ཉིད་དབུལ་གྱིས། བདག་དུས་ཐམས་ཅད་དང་། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སོ་སོར་བཞེས་སུ་གསོལ། ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པའི་མགོན་པོ་ཁྱེད་རྣམས་ཀྱིས་དམ་ཚིག་ཆེན་པོའི་དངོས་གྲུབ་བདག་ལ་སྩལ་དུ་གསོལ། བདག་གི་དགེ་བའི་ལས་རྣམས་འདི་དག་གིས། ། འཇིག་རྟེན་དུ་ནི་མྱུར་དུ་སངས་རྒྱས་ཤོག། འགྲོ་ལ་ཕན་ཕྱིར་ཆོས་རྣམས་སྟོན་བགྱིད་ཅིང་། ། སེམས་ཅན་སྡུག་བསྔལ་མང་པོས་གཟིར་ལས་དགྲོལ། ། ཞེས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོས་ལ། དེ་ནས་བསྟོད་པ་ནི་འཁྲུགས་བསྡེབ་པར་བྱ་སྟེ། ཚིགས་བཅད་གླུ་ཡིས་བསྟོད་པར་བྱ། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་རང་འབྱུང་བའི། ། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཚིགས་བཅད་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་དང་རྐང་པ་གཅིག་གིས་བསྟོད་པ་སྟོན་པ་ནི། ཚིགས་བཅད་གླུ་ཡིས་བསྟོད་པར་བྱ། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་རང་འབྱུང་བའི། ། འདི་ལྟར་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས། ། དོན་ཆེན་ཡི་གེ་དམ་པ་ཡིན། མཆོག་སྦྱིན་རྡོ་རྗེ་མཆོག་ཁྱོད་འདུད། ། སངས་རྒྱས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཆེ། ། གཏི་མུག་བློ་སྟེ་གཏི་མུག་སེལ། ། མགོན་པོས་བཅུའི་དབང་ཕྱུག་སྟེ། ། རྡོ་རྗེ་ཆགས་པ་ཁྱོད་ལ་འདུད། ། རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་འཇིགས་པར་བྱེད། ། གདོང་དྲུག་མིག་དྲུག་ལག་དྲུག་པོ། ། མཆེ་གཙིགས་གདོང་བརྒྱ་ཀུན་འདུལ་བ། ། སངས་རྒྱས་རོལ་སྟོན་ཁྱོད་ལ་འདུད། ། ཡང་དག་བདག་མེད་དེ་བཞིན་ཉིད། ། སྟོང་ཉིད་སྨྲ་བའི་ཁྱུ་མཆོག་སྟེ། ། སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་མཚན་འཆང་བ། ། མེད་པ་ལས་བྱུང་ཁྱོད་ལ་འདུད། ། འདོད་པའི་དོན་གྲུབ་ངན་སོང་སྦྱོང་། །

I offer myself to all the buddhas and bodhisattvas; please accept me at all times and in every way. O Protectors endowed with great compassion, please grant me the siddhi of the great samaya. By these virtuous deeds of mine, may I swiftly become a buddha in the world. For the benefit of beings, may I teach the dharmas and liberate sentient beings from the oppression of manifold sufferings. Thus, having fully dedicated [the merit] toward unsurpassed, perfect, and complete awakening, one should then perform the praise by arranging the verses in a melodic chant. One should praise with verses and songs, beginning with: "The bodhicitta is self-arisen..." and so forth. The presentation of the praise through thirty-two verses and one line is as follows: One should praise with verses and songs: The bodhicitta is self-arisen; Thus, the Buddha, the Bhagavan, Is the supreme syllable of great significance. I bow to you, the supreme Vajra-giver. Great Vairocana Buddha, The intellect of delusion, the dispeller of delusion, Protector, Lord of the Ten Powers, I bow to you, Vajra-attachment. Vajra-terrifier, the terrifier, Six-faced, six-eyed, six-armed, Fanged, hundred-faced, the subduer of all, I bow to you, the Buddha who displays the play. Perfect selflessness, suchness, The preeminent speaker of emptiness, Bearing the thirty-two marks, I bow to you, arisen from non-existence. Accomplisher of desired aims, purifier of the lower realms...

མགོན་པོ་ཉོན་མོངས་དྲ་བ་འཇོམས། ། ས་གཞི་ཚངས་གནས་རྐང་པས་གནོན། ། སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བ་ཁྱོད་ལ་འདུད། ། སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་རྟོགས་བྱ་བ། ། ཐིག་ལེ་ཆེན་པོ་ཡི་གེ་མེད། ། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྐུ་ཀུན་གྱི་རྒྱལ། ། སངས་རྒྱས་རོལ་སྟོན་ཁྱོད་ལ་འདུད། ། མེ་ལོང་ཡེ་ཤེས་ངོ་བོ་ཉིད། ། ཨ་ནི་ཡིག་འབྲུ་ཀུན་གྱི་མཆོག། ཁོང་ནས་འབྱུང་བ་སྐྱེ་བ་མེད། ། སེམས་མ་རྡོ་རྗེ་མཆོག་ཁྱོད་འདུད། ། མཉམ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ངོ་བོ་ཉིད། ། ཨ་ནི་འབྱུང་བ་འགོག་པ་སྟེ། ། ཚིག་ཏུ་བརྗོད་པ་རྣམ་སྤངས་པ། ། རིན་ཆེན་འབྱུང་བ་ཁྱོད་ལ་འདུད། ། སོ་སོར་ཀུན་རྟོག་ངོ་བོ་ཉིད། ། ཨ་ནི་བརྗོད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། ། བརྗོད་པ་ཀུན་གྱི་རྒྱུ་ཡི་མཆོག། ཆོས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་འཛུམ་ཁྱོད་འདུད། ། བྱ་བ་ནན་ཏན་ངོ་བོ་ཉིད། ། ཨ་ནི་ཚིག་འབྲུ་གསལ་བར་བྱེད། ། ཚིག་ཀུན་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཡི། ། རྡོ་རྗེ་དྲ་བ་ཁྱོད་ལ་འདུད། ། སྟོང་པ་རང་བཞིན་འདོད་ཆགས་ཆེ། ། སངས་རྒྱས་འདོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་འདུད། ། ཕྱི་ཉིད་མ་གྲུབ་བདེ་བ་ཆེ། ། སངས་རྒྱས་རོལ་ལ་ཕྱག་འཚལ་འདུད། ། གཉི་ག་མེད་པར་དགའ་བ་ཆེ། ། སངས་རྒྱས་ཆགས་པ་ཁྱོད་ལ་འདུད། ། སྟོང་པའི་དོན་ལྡན་མགུ་བ་ཆེ། ། སངས་རྒྱས་དགྱེས་པ་ཁྱོད་ལ་འདུད། ། གཟུགས་ཆེ་ལུས་ཀྱང་ཆེ་བ་སྟེ། ། སངས་རྒྱས་འཛུམ་པ་ཁྱོད་ལ་འདུད། ། ཁ་དོག་ཆེ་ལ་གཟི་བརྗིད་ལྡན། ། མེད་པ་ལས་བྱུང་ཁྱོད་ལ་འདུད། ། མིང་ཆེ་མཚན་བཟང་རྒྱ་ཆེ་བ། ། སངས་རྒྱས་ཐུགས་ལ་ཕྱག་འཚལ་འདུད། ། བཞད་ཅིང་དཀྱིལ་འཁོར་(ཡངས་,ཡོངས་)ཁྱབ་པ། ། སངས་རྒྱས་བཞད་པ་ཁྱོད་ལ་འདུད། ། ཆོས་ཀྱི་ཤེས་རབ་མཚན་འཆང་བ། །

Protector who destroys the web of afflictions, Who treads with your feet upon the Brahma-abodes of the earth, To you, the Net of Magical Illusion, I bow. The realization of the Buddha’s enlightenment, The great bindu, the letterless, The sovereign of all Sambhogakāyas, To you, the Buddha who displays the play, I bow. The very essence of mirror-like wisdom, The letter A, the supreme of all syllables, Arising from within, unborn— To you, Vajrasattvā, the supreme, I bow. The very essence of the wisdom of equality, The letter A, the cessation of arising, Completely transcending verbal expression— To you, Ratnasambhava, I bow. The very essence of discerning wisdom, The letter A is the cause of expression, The supreme cause of all expressions— To you, Dharmavajrā, the smiling one, I bow. The very essence of all-accomplishing wisdom, The letter A clarifies the syllables; To you, Vajrajālinī, who clarifies all words, I bow. Emptiness, the nature of great passion— To the Buddha of desire, I bow. The outer itself is unestablished, great bliss— To the Buddha of play, I bow. Neither of the two, great joy— To the Buddha of passion, I bow. Possessing the meaning of emptiness, great delight— To the Buddha of joy, I bow. Great form and a great body— To the Buddha of the smile, I bow. Great color and endowed with majesty, Arisen from non-existence, to you I bow. Great name, excellent marks, and vastness— To the Buddha’s mind, I bow. Laughing and pervading the maṇḍala, To the Buddha of laughter, I bow. Bearing the name of the wisdom of Dharma—

སངས་རྒྱས་གསུང་པ་ཁྱོད་ལ་འདུད། ། ཉོན་མོངས་དྲ་བ་གཅོད་པའི་མཆོག། སངས་རྒྱས་འབྱུང་བ་ཁྱོད་ལ་འདུད། ། གྲགས་པ་རྡོ་རྗེ་རྒྱུ་ཡི་བདག། ནམ་མཁའ་ལས་བྱུང་ཁྱོད་ལ་འདུད། ། སྣང་བ་ཆེན་པོ་གསལ་བ་ཆེ། ། ཡེ་ཤེས་ལས་བྱུང་ཁྱོད་ལ་འདུད། ། མཁས་ཤིང་འཕྲུལ་འཆང་རྡོ་རྗེ་ལས། ། སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བ་ཁྱོད་ལ་འདུད། ། སྒྱུ་འཕྲུལ་ཆེན་པོ་གོ་ཆ་སྲ། ། སངས་རྒྱས་རོལ་སྟོན་ཁྱོད་ལ་འདུད། ། སྒྱུ་འཕྲུལ་བདག་ཉིད་གནོད་སྦྱིན་གཙོ། ། ཐམས་ཅད་ཐམས་ཅད་ཁྱོད་ལ་འདུད། ། སྒྱུ་འཕྲུལ་ཁུ་ཚུར་བརྟན་ཞིང་སྡུད། ། ཡེ་ཤེས་སྐུ་ཉིད་ཁྱོད་ལ་འདུད། ། སྦྱིན་བདག་ཆེན་པོ་གཙོ་བོ་སྟེ། ། རྡོ་རྗེ་སྒེག་མོ་ཁྱོད་ལ་འདུད། ། ཚུལ་ཁྲིམས་ཆེན་པོ་འཆང་བའི་མཆོག། རྡོ་རྗེ་དཔལ་ཕྲེང་ཁྱོད་ལ་འདུད། ། བཟོད་ཆེན་འཆང་བ་སྟོན་པ་པོ། ། རྡོ་རྗེ་དབྱངས་མཁན་ཁྱོད་ལ་འདུད། ། བརྩོན་འགྲུས་ཆེན་པོ་བརྟུལ་བ་ཡི། ། རྡོ་རྗེ་གར་མཁན་ཁྱོད་ལ་འདུད། ། བསམ་གཏན་ཆེན་པོ་ཏིང་འཛིན་གནས། ། རྡོ་རྗེ་མེ་ཏོག་ཁྱོད་ལ་འདུད། ། ཤེས་རབ་ཆེན་པོ་ལུས་འཆང་བ། ། རྡོ་རྗེ་བདུག་པ་ཁྱོད་ལ་འདུད། ། སྨོན་ལམ་ཡེ་ཤེས་རྒྱ་མཚོ་སྟེ། ། རྡོ་རྗེ་མར་མེ་གསལ་ལ་འདུད། ། སྟོབས་པོ་ཆེ་ལ་ཐབས་ཆེ་བ། ། རྡོ་རྗེ་དག་བྱེད་ཁྱོད་ལ་འདུད། ། རྡོ་རྗེ་ལྕགས་ཀྱུ་འདྲེན་པ་ཆེ། ། རྡོ་རྗེ་འགུགས་བྱེད་ཁྱོད་ལ་འདུད། ། རྡོ་རྗེ་ཞགས་པ་རྣམ་པར་རྒྱལ། ། རྡོ་རྗེ་འདྲེན་བྱེད་ཁྱོད་ལ་འདུད། ། རྡོ་རྗེ་ལྕགས་སྒྲོག་འཛིན་པ་ཆེ། ། རྡོ་རྗེ་སྡོམ་བྱེད་ཁྱོད་ལ་འདུད། ། རྡོ་རྗེ་འབེབས་པ་རྣམ་རྒྱལ་ཞབས། ། རྡོ་རྗེ་འབེབས་པ་ཁྱོད་ལ་འདུད། །

I bow to you, the Buddha’s speech, the supreme cutter of the web of afflictions. I bow to you, the appearance of the Buddha, the master of the vajra cause. I bow to you, arisen from space, the great illumination and great clarity. I bow to you, arisen from wisdom, the wise and magical holder of the vajra. I bow to you, the Net of Magical Illusion, the great magical illusion with a firm armor. I bow to you, who displays the play of the Buddha. I bow to you, the lord of yakṣas, the very nature of magical illusion. I bow to you, the all-in-all. I bow to you, the firm and gathering vajra-fist, the very body of wisdom. I bow to you, the great patron and sovereign, the Vajra Lāsikā. I bow to you, the supreme holder of great ethical discipline, the Vajra Śrī-mālā. I bow to you, the teacher who holds great patience, the Vajra Gāndhārī. I bow to you, the one who has mastered great diligence, the Vajra Nartakī. I bow to you, who abides in the samādhi of great meditative concentration, the Vajra Puṣpā. I bow to you, who bears the body of great wisdom, the Vajra Dhūpā. I bow to you, the ocean of aspiration and wisdom, the radiant Vajra Dīpā. I bow to you, the great power and great skillful means, the Vajra Śodhanī. I bow to you, the great leader with the vajra hook, the Vajra Ākarṣaṇī. I bow to you, the victorious one with the vajra noose, the Vajra Ākarṣaṇī. I bow to you, the great holder of the vajra chain, the Vajra Saṃvarī. I bow to you, the vajra-descender with victorious feet, the Vajra Āveśanī. I bow to you, the vajra-descender.

བྱམས་ཆེན་རང་བཞིན་དཔག་ཏུ་མེད། ། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་བློ་ཡི་མཆོག། ཤེས་རབ་ཆེན་པོ་བློ་ཆེན་ལྡན། ། མཁས་པ་ཆེན་པོ་ཐབས་ཆེ་བ། ། ཡེ་ཤེས་ཆ་གྲུབ་སེམས་དཔའི་ཚོགས། ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་སྒོར་གནས་པ། ། བག་ལ་ཉལ་ལ་བྱམས་སེམས་ཅན། ། ཤེས་རབ་སྙིང་རྗེར་ལྡན་ལ་འདུད། ། རྫུ་འཕྲུལ་ཆེན་པོའི་སྟོབས་དང་ལྡན། ། ཤུགས་ཆེན་མགྱོགས་པ་ཆེན་པོ་སྟེ། ། རྫུ་འཕྲུལ་ཆེན་པོ་ཆེར་གྲགས་པ། ། སྟོབས་ཆེན་ཕ་རོལ་གནོན་པ་པོ། ། སྟོབས་ཆེན་རྫུ་འཕྲུལ་བཞིར་ལྡན་པའི། ། གོམ་ཤུགས་ཡེ་ཤེས་བཞིར་ལྡན་པ། ། རྫུ་འཕྲུལ་ལྡན་ཞིང་སྟོབས་ཀྱིས་གནོན། ། ཚོགས་གཉིས་རྫོགས་པ་ཁྱོད་ལ་འདུད། ། སྲིད་པའི་རི་བོ་ཆེན་པོ་འཇོམས། ། མཁྲིགས་ཤིང་རྡོ་རྗེ་ཆེན་པོ་འཛིན། ། དྲག་པོ་ཆེན་པོ་མུན་པ་འཇོམས། ། འཇིགས་ཆེན་འཇིགས་པར་བྱེད་པ་པོ། ། ཕུང་པོ་ལྔ་དག་ལྷ་ཆེན་འདུལ། ། མི་ཤེས་རི་འཇོམས་སྲ་བ་པོ། ། མྱ་ངན་ཀུན་སེལ་དྲག་པོ་སྟེ། ། ཆེ་བས་ཆེ་བ་ཁྱོད་ལ་འདུད། ། མགོན་པོ་རིགས་མཆོག་ཆེན་པོ་སྟེ། ། བླ་མ་གསང་སྔགས་ཆེ་བའི་མཆོག། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཚུལ་ལ་གནས། ། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཚུལ་གྱི་མཆོག། འཁོར་བ་མྱ་ངན་སྐྱོབ་པའི་མཆོག། ཐེག་པའི་ཚུལ་མཆོག་ལམ་གནས་པའི། ། ཕྱག་རྒྱའི་མཆོག་ཏུ་གྲུབ་བྱེད་པའི། ། ཕ་རོལ་ས་བཅུ་གཙོ་ལ་འདུད། ། འདུད་ཉི་ཤུ་དང་སྤྱི་བསྟོད་ཀྱིས་ཀྱང་བསྟོད། དེ་ལྟར་བསྟོད་པ་བྱེད་པ་དེ། ། འཁོར་ལོ་འདུད་པའི་གཙོ་མཆོག་འགྲུབ། ། ཅེས་པ་རྐང་པ་གཉིས་ཀྱིས་བསྟོད་པ་བྱས་པའི་ཕན་ཡོན་སྟོན་ཏེ།

Infinite in the nature of great love, Supreme intellect of great compassion, Possessing great insight and vast mind, Great scholar with great skillful means, Host of bodhisattvas perfected in primordial wisdom, Abiding in the gateway of emptiness, With loving-kindness toward latent tendencies, I bow to you who possess insight and compassion. Endowed with the power of great miracles, Great force and great swiftness, Renowned for great miraculous power, Great strength that subdues the opponent, Possessing the four great miraculous powers, With the stride of the four primordial wisdoms, Endowed with miracles and subduing with strength, I bow to you who have perfected the two accumulations. Crushing the great mountain of cyclic existence, Firmly grasping the great vajra, Great ferocity that destroys darkness, The great terrifier who strikes fear, Subduing the great gods of the five aggregates, Hard as rock, crushing the mountain of ignorance, The fierce one who dispels all sorrow, I bow to you, the greatest of the great. Protector of the supreme lineage, Guru, the supreme of the great Secret Mantra, Abiding in the way of the Great Vehicle, The supreme way of the Great Vehicle, Supreme protector from the sorrow of saṃsāra, Abiding in the path of the supreme vehicle’s way, Accomplishing the supreme mudrā, I bow to the Lord of the ten grounds. One should also offer praise with the twenty bows and the general praise. Thus, the benefit of performing such praise is shown by the following two lines: "By performing praise in this way, One accomplishes the supreme Lord of the Bowing Wheel." These two lines demonstrate the benefits of having offered praise.

དེ་ལྟར་བསྟོད་པས་རིགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐུན་མོང་གི་དངོས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་དང་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། ། དགྱེས་ནས་བདག་ལ་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས། ། སྙན་པའི་ཚིག་གིས་བསྟོད་པར་བསམ། ། ཞེས་བྱ་བ་རྐང་པ་གཉིས་ཀྱིས་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་བདག་ལ་བསྟོད་པར་སྟོན་ཏེ། ལྷ་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཞལ་ནས་རིགས་ཀྱི་བུ་བདག་གཞན་གྱི་དོན་དུ་ལྷ་རྣམས་ལ་བསྟོད་པ་ལེགས་སོ་ལེགས་སོ་ཞེས་གསུངས་པར་བསམ་མོ། ། དྲིན་གྱི་ཚུལ་གྱིས་སླར་བསྟོད་པ། ། ཞེས་པ་རྐང་པ་གཅིག་གིས་སླར་ཡང་ལྷ་རྣམས་ལ་བདག་གིས་དྲིན་ལ་ལན་གྱི་ཚུལ་གྱིས་བསྟོད་པ་ཐམས་ཅད་དམ། འདུད་ཉི་ཤུས་བསྟོད་པའོ། ། དེ་དག་ནི་མཆོག་གི་རྒྱལ་པོ་སྦྱོར་བ་དང་པོའི་འཁོར་ལོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ་ཞེས་པ་རྐང་པ་གཅིག་གིས་སྦྱོར་བ་དང་པོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བསྟན་པའོ། ། དེ་ནས་རིམ་པ་འདི་ལྡན་པས། ། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིགས་བཅད་ཉི་ཤུ་རྩ་བརྒྱད་རྐང་པ་གསུམ་གྱིས་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྟོན་ཏེ། ཕྱག་བྱ་ཞིང་སྨོན་པ་བྱང་ཆུབ་མཆོག་གི་སེམས་བསྐྱེད་སྡོམ་པ་གཟུང་བ་དང་། འཇུག་པ་བྱང་ཆུབ་མཆོག་གི་སེམས་བསྐྱེད་པ། ཡེ་ཤེས་ལྔ་བསྒོམ་པ་སྟོན་ཏེ། གོ་སླ་བའི་ཕྱིར་འདིར་མ་སྤྲོས་སོ། ། དེ་ནས་དེ་ལ་མངོན་འབྱུང་གཟུགས། ། ཞེས་པ་ནས། དེ་དག་ནི་གཞིའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གཞིའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྟོན་ཏེ། རྡོ་རྗེ་དང་མཆོད་རྟེན་དང་ཆོས་འབྱུང་དང་རྒྱ་གྲམ་དང་། གཞལ་ཡས་ཁང་དང་གདན་རྣམས་བསྐྱེད་པ་སྟོན་པའོ། ། དེ་ཡང་། དེ་ནས་ཡི་གེ་རྫོགས་པ་ལས། །

By praising in this way, all the common and supreme siddhis of all the families will be accomplished. Regarding the two lines: "Delighted, the deities will praise me with pleasant words," this shows that the deities praise oneself. One should imagine that from the mouths of all the deities, they say: "O son of noble family, it is excellent, excellent that you have praised the deities for the sake of yourself and others!" Regarding the line: "Praising in return as a form of gratitude," this single line refers to praising the deities in return as a way of repaying their kindness, or it refers to the praise of the twenty prostrations. The line: "These are the samādhi of the first application of the wheel of the supreme king" shows the complete perfection of the samādhi of the first application. Then, the twenty-eight verses beginning with "Then, possessing this sequence" and ending with the three lines showing the samādhi of the completely pure state teach the prostrations, the generation of the supreme mind of aspiration, the taking of vows, the generation of the supreme mind of engagement, and the meditation on the five wisdoms; these are not elaborated upon here as they are easy to understand. Then, from the line: "Then, the form of the manifest emergence" up to the line: "These are the samādhi of the ground," the samādhi of the ground is shown, which teaches the generation of the vajra, the stūpa, the source of phenomena (dharmodaya), the crossed vajra, the celestial mansion, and the seats. Furthermore, from the line: "Then, from the completion of the syllables..." [the text continues].

ཞེས་བྱ་བས་ཆོས་འབྱུང་ནང་དུ་ཡི་གེ་ཨ་ཁ་དོག་སྣ་ཚོགས་པའམ་ཁ་དོག་དཀར་པོས་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེ་བསྒོམ་པར་འབྲེལ་ཏོ། ། དེ་ཡང་སློབ་དཔོན་ལ་ལ་དག་རྒྱ་གྲམ་ཁོང་སྟོང་དུ་འདོད་ལ། འདིར་ས་གཞིའི་ཚུལ་དུ་བརྟག་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་རྐྱེན་གྱིས་སློང་བ་ནི། ། ཞེས་པ་ནས་དང་པོའི་སངས་རྒྱས་བསྒོམ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ་ཞེས་པའི་བར་གྱིས་གཞིའི་སངས་རྒྱས་དང་། དང་པོའི་སངས་རྒྱས་བསྐྱེད་པ་བསྟན་པའོ། ། དེ་ཡང་། དང་པོའི་སངས་རྒྱས་ཞལ་ལྔ་པ། ། ཞེས་པ་ནི། ཤར་ལ་སོགས་པའི་ཞལ་བཞི་ནི་སྔོན་པོ་དང་། སེར་པོ་དང་། དམར་པོ་དང་། ལྗང་གུ་རྣམས་སོ། ། སྟེང་གི་ཞལ་ནི་ལྷ་ཞལ་དཀར་པོ་འམ། རྟ་ཞལ་དཀར་པོ་ལ་རྔོག་མ་སྔོན་པོ་ཅན་ནོ། ། དང་པོའི་སངས་རྒྱས་ཐུགས་ཀ་རུ། ། ཞེས་པ་ནས་དེ་དག་ནི་རིགས་ཀྱི་དབང་གིས་འཁོར་ལོའི་རིམ་པ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་རིམ་པ་རྣམས་སྟོན་ཏེ། རིགས་ཀྱི་དབང་གིས་འཁོར་ལོ་བདུན་འགྱུར་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། ། ད་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷའི་ངོ་བོ་ཉིད་གསང་སྔགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་དེ་དག་གི་རིམ་པ་བསྐྱེད་པར་བྱ་སྟེ་ཞེས་པ་ནས། དེ་དག་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱལ་པོ་མཆོག་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ་ཞེས་པའི་བར་གྱིས་ལྷ་བསྒོམ་ཞིང་དབྱུང་བ་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱལ་མཆོག་བསྐྱེད་པ་བསྟན་པ་སྟེ། དཀྱུས་མ་ཉིད་གསལ་བའི་ཕྱིར་འདིར་མ་བཀྲོལ་ལོ། ། འོན་ཀྱང་སྔགས་དོན་རྣམ་པར་གཟིགས་པ་ལས་དཀྱིལ་འཁོར་དྲུག་ཏུ་གསུངས་པ་དང་། གསང་ལྡན་འདི་ཉིད་ལས་སྔོན་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བདུན་འགྱུར་དུ་གསུངས་པས།

By this, the connection is made to meditate on a multicolored or white syllable A within the source of phenomena (dharmodaya) as a crossed vajra (viśvavajra). Regarding this, some masters assert it to be a hollow crossed vajra, but here it should be visualized as the foundation of the ground. Then, from the words "arising through conditions" up to "the meditative absorption of meditating on the Primordial Buddha," the Buddha of the ground and the generation of the Primordial Buddha are taught. Furthermore, regarding "the five-faced Primordial Buddha," the four faces of the east and so forth are blue, yellow, red, and green. The upper face is a white divine face, or a white horse face with a blue mane. From "in the heart of the Primordial Buddha" up to "these are taught as the sequence of wheels according to the families," the sequences of the wheels of insight are shown; one should understand that there are seven wheels according to the families. Now, from "the nature of the deities of the maṇḍala shall be generated through the gateway of secret mantra" up to "these are the meditative absorption of the Supreme King of the Maṇḍala," the meditation on and emanation of the deities and the generation of the Supreme King of the Maṇḍala are taught; since the main text is already clear, it is not explained here. However, while the Mantrārthāvalokana speaks of six maṇḍalas, this very Guhyasamāja previously spoke of seven sequences of the wheels of insight.

དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷག་མ་གཞན་ཡང་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། མཚན་བརྗོད་པའི་གསུང་རབ་ཀྱི་མཚན་བརྗོད་པས། དཀྱིལ་འཁོར་བ་རྣམས་རྫོགས་པར་བསྐྱེད་པའམ། ཡང་ན་རྡོ་རྗེ་འཁོར་ལོའི་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱས་ཅིག་ཅར་དུ་སྤྲུལ་པའོ། ། དེ་ཡང་ཐབས་ཐུན་མོང་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གཉིས་དང་། ཐབས་ཁྱད་པར་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ལྔ་དང་བདུན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། ། གསང་ལྡན་འདིའི་དཀྱིལ་འཁོར་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཆེན་པོའི་ཁོངས་སུ་བསྡུའོ། ། ཁྱད་པར་གྱི་ནི་གཞལ་ཡས་ཁང་སྒོ་གཉིས་པའོ། ། དེ་ནས་ལས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡང་། ། བསྐྱེད་པའི་ཞར་ལས་བྱུང་བ་སྟེ། ། སྒྲ་ལས་འཕེལ་ཏེ་རྒྱས་བཤད་པས། ། འདི་རུ་བདག་གིས་མ་བཤད་དོ། ། ལས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ་ཞེས་པས། ལས་རྒྱལ་མཆོག་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྟན་པ་སྟེ། དེ་ནས་ལས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡང་། ། བསྐྱེད་པའི་ཞར་ལས་འབྱུང་བ་སྟེ། ། ཞེས་བྱ་བས། དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱལ་མཆོག་བསྐྱེད་ནས་ལས་རྒྱལ་མཆོག་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམ་པར་དམ་བཅས་པའོ། ། སྒྲ་ལས་འཕེལ་ཏེ་རྒྱས་བཤད་པས། ། འདི་རུ་བདག་གིས་མ་བཤད་དོ། ། ཞེས་བྱ་བ་ལས་རྒྱལ་མཆོག་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རིམ་པ་བླ་མས་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། ། བླ་མའི་མན་ངག་ནི་བཅུའི་སྒོ་ནས་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། སྒོ་བཞིའི་དབྱེ་བ་དང་། རང་བཞིན་གྱིས་སངས་རྒྱས་བསྡུ་བ་དང་། མདུན་གྱི་ནམ་མཁའ་ལ་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་བྱོན་ཏེ། དམ་ཚིག་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་ཕྱག་བཙལ་བ་དང་། ཆེད་དུ་བརྗོད་པ་དང་། སྤྱིའི་གཙོ་བོ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་དང་། སྒོས་བཀུར་གྱི་གཙོ་བོ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་དང་། དབང་ནོད་པ་དང་། ཡེ་ཤེས་བསྟིམ་པ་དང་།

The remaining aspects of the maṇḍala shall also be explained. By reciting the names from the scripture of the Mañjuśrī-nāma-saṃgīti, the deities of the maṇḍala are generated in their entirety; alternatively, they are emanated simultaneously through the mantras and mudrās of the Vajracakra. Furthermore, one should understand that there are two maṇḍalas of common methods and five or seven maṇḍalas of special methods. This maṇḍala of the Guhyasamāja is subsumed within the category of Mahāvairocana. The special [maṇḍala] is the celestial palace with two doors. Then, regarding the specific activities: "Arising as a supplement to the generation stage, / Having expanded through the elaboration of sound, / I shall not explain them here." This refers to the samādhi of the supreme activity. By the words, "Then, the specific activities / Arise as a supplement to the generation," it is pledged that after generating the maṇḍala of the supreme king, one should meditate on the samādhi of the supreme activity. Regarding the line, "Having expanded through the elaboration of sound, / I shall not explain them here," the meaning is that the stages of the samādhi of the supreme activity are to be understood from the guru. The guru’s oral instructions are to be understood by way of ten points: the differentiation of the four doors, the natural gathering of the buddhas, the arrival of the wisdom beings (jñānasattva) in the space before one, prostrating to the samaya maṇḍala, the purposeful utterance, the blessing of the general lord, the blessing of the specific honored lord, receiving empowerment, the absorption of wisdom, and...

ཕྱག་རྒྱས་གདབ་པ་དང་། ལྷ་ལས་སྦྱར་བའི་རིམ་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། ། དེ་ལ་དེ་ཡང་ལས་མཁན་རང་བྱེད་ལ། སྒོ་བཞི་དབྱེ་བ་ནི། དང་པོ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ང་རྒྱལ་གྱིས་སྡིགས་མཛུབ་ཀྱི་སེ་གོལ་གཏོགས་ཤིང་། ཕྲེང་སྔགས་བརྗོད་པས། སྒོ་བཞི་དབྱེ་བར་བསམ་མོ། ། ཡང་ན་བདག་ཉིད་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་དབུས་སུ་འདུག་པར་བསམས་ཏེ། ཁྲོ་བོ་ཧཱུཾ་མཛད་དུ་བསྒོམས་ལ་ཁྲོ་བོའི་ཁུ་ཚུར་གཉིས་བཅིངས་ཏེ། མཛུབ་མོ་གཉིས་ལྟོ་སྤྲད་ལ་དྲག་ཏུ་བརྡབས་པ་ནི་སྒོ་དབྱེ་བའི་ཕྱག་རྒྱའོ། ། ཨོཾ་བཛྲོདྒྷ་ཊ་ས་མ་ཡ་པྲ་བེེ་ཤ་ཡ་ཧཱུཾ། ཞེས་བརྗོད་པས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྒོ་བཞི་དབྱེ་བར་བསམ་མོ། ། དེ་ནི་སྒོ་དབྱེ་བའོ། ། དེ་ནས་རང་བཞིན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་བསྡུ་བ་ནི། སྒྲུབ་པ་པོའི་སྙིང་གར་ཨ་ལས་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེ་བསམས་ཏེ། མཐེ་བོ་དང་མཛུབ་མོ་ལ་ཟླ་བའི་སྟེང་དུ་ཛཿབསམས་ལ། ལག་ངར་གཉིས་རྡོ་རྗེ་རྒྱ་གྲམ་གྱི་ཚུལ་དུ་བསྣོལ་ཏེ། དཔུང་པ་གཉིས་སུ་སེ་གོལ་གཏོགས་ཤིང་། རྡོ་རྗེ་བསྡུ་བའི་སྙིང་པོ། ། ཨོཾ་བཛྲ་ས་མཱ་ཛཿཛཿཧཱུཾ་བཾ་ཧོཿ། ཞེས་བརྗོད་ཅིང་། མཐེབ་མཛུབ་ཀྱི་ཛཿལས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འོད་ཟེར་ལྕགས་ཀྱུ་ལྟ་བུར་འཕྲོས་ཏེ། རང་བཞིན་གྱི་གནས་ནས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དམ་ཚིག་པ་དང་འདྲ་བ་བྱོན་པར་བསམ་མོ། ། དེ་ཡང་གཞུང་ལས། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་སྦྱོར་བས་བདག། ལག་ངར་གཉིས་ནི་རྡོ་རྗེར་བཅིང་། ། རྡོ་རྗེ་སེ་གོལ་བརྡབས་པ་ཡིས། ། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་བསྡུ་བར་བྱ། ། ཞེས་འབྱུང་བས་སོ། ། བྱོན་ཏེ་ཕྱག་འཚལ་བ་བསྟན་པ་ནི།

One should understand the sequence of sealing with the mudrās and the application of the deities. Regarding that, the officiant himself performs the opening of the four gates: first, with the pride of being a Buddha, he snaps his fingers with the threatening gesture and recites the garland mantra, imagining that the four gates are opened. Alternatively, imagining himself seated in the center of the maṇḍala, he meditates on himself as the wrathful Hūṃkāra. Binding the two wrathful fists, he brings the two index fingers together and strikes them forcefully; this is the mudrā for opening the gates. Reciting "Oṃ vajrodghāṭa samaya praveśaya hūṃ," one should imagine the four gates of the maṇḍala opening. That is the opening of the gates. Next, the withdrawal of the natural maṇḍala: the practitioner visualizes a crossed vajra arising from the syllable A at his heart. On the thumbs and index fingers, he visualizes the syllable Jaḥ upon moon discs. Crossing the two forearms in the manner of a crossed vajra, he snaps his fingers at the two shoulders. Reciting the essence mantra for the vajra withdrawal, "Oṃ vajra samājaḥ jaḥ hūṃ baṃ hoḥ," light rays of wisdom like iron hooks radiate from the Jaḥ on the thumbs and index fingers. One should imagine that the wisdom maṇḍala, identical to the commitment beings, arrives from its natural abode. As it is said in the root text: "Through the yoga of Vajrasattva, I bind my two forearms as a vajra; by snapping the vajra fingers, I shall summon all the Buddhas." The teaching on the arrival and the performance of homage is as follows:

དེ་ནས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱིས་དམ་ཚིག་གི་དཀྱིལ་འཁོར་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དམ་ཚིག་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཀཱ་ཡ་ཝཱཀ་ཙིཏྟ། པྲ་ཎ་མེ་ན་བཛྲ་བནྡྷ་ནཾ་ཀ་རོ་མཱི། ཞེས་བརྗོད་ཅིང་དམ་ཚིག་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་ཕྱག་བཙལ་བར་བསམ་མོ། ། དེ་ནས་ཆེད་དུ་བརྗོད་པ་ནི། ། ཨེ་མའོ་ཀུན་དུ་བཟང་པོ་ཡི། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པའི་མཆོག། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་འཁོར་ལོ་ཡི། ། དབུས་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མཛེས། ། ཞེས་ཆེད་དུ་བརྗོད་པར་བསམ་མོ། ། དེ་ནས་སྤྱིའི་གཙོ་བོ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་ནི། རང་བཞིན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ནས་སྤྱན་དྲངས་པའི་ལྷ་ལྔ་བཅུ་རྩ་གསུམ་པོ་ཐམས་ཅད། དམ་ཚིག་གི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་གཙོ་བོ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་ཐུགས་ཀར་ཞུགས་ནས། སྤྱིའི་གཙོ་བོ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་ལྷ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་བསམ། དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་ཐུགས་ཀ་ནས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལྷ་ཚོགས་འཐོན་ཏེ་ནམ་མཁའ་ལ་གནས་སོ། ། དེ་ནས་སྒོས་བཀུར་བའི་གཙོ་བོ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་ནི། ཨེ་མ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ནི། ། རྒྱ་ཆེན་གདོད་ནས་སྐྱེ་བ་མིན། ། རྡུལ་ཕྲན་ཇི་སྙེད་ཐམས་ཅད་ཀྱི། ། སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་གཅིག་ཏུ་གྱུར། ། ཞེས་བརྗོད་ནས། ཤར་ཕྱོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལྷ་ཚོགས་ནི་མི་བསྐྱོད་པའི་ཐུགས་ཀར་ཞུགས་ཏེ། མི་བསྐྱོད་པས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས། མི་བསྐྱོད་པའི་ཐུགས་ཀ་ནས་སླར་འཐོན་ཏེ། རང་རང་གི་དམ་ཚིག་གི་ལྷ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་བསམ་མོ། ། དེ་བཞིན་དུ་ལྷོ་ཕྱོགས་དང་ནུབ་ཕྱོགས་དང་བྱང་ཕྱོགས་ཀྱང་ཤེས་པར་བྱའོ། །

Then, in order for the wisdom maṇḍala to bless the samaya maṇḍala, one should recite over the samaya maṇḍala: Oṃ sarvatathāgatakāyavākcitta praṇāmena vajrabandhanaṃ karomi and imagine prostrating to the samaya maṇḍala. Then, the inspired utterance is: "Emaho! The supreme conduct of the Bodhisattva Samantabhadra; in the center of the maṇḍala of the Tathāgatas, the Tathāgata is beautiful." Thus one should imagine the inspired utterance. Then, for the blessing of the general principal deity: all fifty-three deities invited from the natural maṇḍala enter the heart of the Great Vajradhara, the principal deity of the samaya maṇḍala. One should imagine that the general principal deity, the Great Vajradhara, is blessed as the nature of all the deities. Then, the assembly of wisdom deities emerges from the heart of the Great Vajradhara and remains in the sky. Then, for the blessing of the specific principal deities: recite, "Emaho! All the Buddhas are vast and primordially unborn; as many as there are atoms, all the Buddhas have become one." Having said this, the assembly of wisdom deities of the eastern direction enters the heart of Akṣobhya. Having been blessed by Akṣobhya, they emerge again from Akṣobhya’s heart and bless their respective samaya deities. One should understand the southern, western, and northern directions in the same way.

དེ་ནས་དབང་ནོད་པ་ནི་གཉིས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། དམ་ཚིག་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱིས་དབང་བསྐུར་བར་བསམ་པ་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་ལ་སྒྲུབ་པ་པོས་དབང་ནོད་པའོ། ། དམ་ཚིག་ལ་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་དབང་བསྐུར་བར་བསམ་པ་ནི། རིགས་ལྔ་ལ་རིན་པོ་ཆེའི་ཅོད་པན་དང་དར་དཔྱངས་ཀྱིས་དབང་བསྐུར་བར་བསམ་མོ། ། དེ་ནས་རིགས་ཀྱི་སེམས་དཔའ་བཅུ་དྲུག་མཆོད་པ་བརྒྱད་ཡུམ་བཞི་སྒོ་བ་དང་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ལ་སངས་རྒྱས་ལྔའི་ཅོད་པན་དང་དར་དཔྱངས་ཀྱིས་དབང་བསྐུར་བར་བསམ། བསྐལ་པ་བཟང་པོའི་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་རིན་པོ་ཆེའི་ཅོད་པན་དང་དར་དཔྱངས་ཀྱིས་དབང་བསྐུར་བར་བསམ་མོ། ། དེ་ནས་སྒྲུབ་པ་པོས་དབང་ནོད་པ་ནི། ལུགས་གཉིས་ཏེ། ཡེ་ཤེས་པ་རྣམས་དམ་ཚིག་པ་རྣམས་ཀྱི་ཐུགས་ཀ་ནས་སླར་འཐོན་ཏེ། གདན་རེ་རེ་ལ་སྣང་བ་གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་བཞུགས་པ་ལ། སྒྲུབ་པ་པོའི་རིག་པའི་དབང་ལྔའམ་དྲུག་ནོས་ནས། ཛཿཧཱུཾ་བཾ་ཧོཿ། ཞེས་བརྗོད་དེ་སླར་ཐིམ་པར་བསམས་པའམ། ཡང་ན་དམ་ཚིག་གི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆུ་དང་འོ་མ་ལྟར་གཅིག་ཏུ་འདྲེས་ནས་བཞུགས་པ་ལ། སྒྲུབ་པ་པོས་དབང་ནོས་པར་བསམ་མོ། ། ཡེ་ཤེས་པ་སླར་འཐོན་ཏེ་ནམ་མཁའ་ལ་བཞུགས་པར་བསམ་མོ། ། དེ་ཡང་དབང་གིས་དབང་རྟགས་ནི། སྒྲུབ་པ་པོ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཟློས་པ་པོ་ཡིན་ན་རིན་པོ་ཆེའི་ཅོད་པན་དང་དར་དཔྱངས་ཀྱིས་དབང་བསྐུར་བར་བསམ། སེམས་དཔའི་ཟློས་པ་པོ་ཡིན་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔའི་ཅོད་པན་དང་དར་དཔྱངས་ཀྱིས་དབང་བསྐུར་བར་བསམ་མོ། ། དེ་ནས་སྒྲུབ་པ་པོས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ནི།

Next, the receiving of empowerment should be understood in two ways: visualizing the wisdom maṇḍala conferring empowerment upon the samaya maṇḍala, and the practitioner receiving empowerment from the deities of the maṇḍala. Regarding the visualization of the wisdom [deities] conferring empowerment upon the samaya [deities]: one should visualize the five families being conferred empowerment with jeweled crowns and silk pendants. Then, one should visualize the sixteen bodhisattvas of the families, the eight offerings, the four consorts, and the gatekeepers—thirty-two in total—being conferred empowerment with the crowns and silk pendants of the five buddhas. One should also visualize the bodhisattvas of the Fortunate Aeon being conferred empowerment with jeweled crowns and silk pendants. Next, regarding the practitioner receiving empowerment, there are two traditions. In the first, the wisdom beings emerge from the hearts of the samaya beings and remain upon each seat in the manner of a dual appearance; the practitioner then receives the five or six empowerments of awareness, and by reciting "jaḥ hūṃ baṃ hoḥ," one visualizes them dissolving back [into the samaya beings]. Alternatively, one visualizes the practitioner receiving empowerment while the samaya maṇḍala and the wisdom maṇḍala remain merged as one, like water and milk. Then, one visualizes the wisdom beings emerging and remaining in the sky. Furthermore, as for the signs of empowerment: if the practitioner is a reciter of the Tathāgata family, one should visualize being conferred empowerment with a jeweled crown and silk pendants; if one is a reciter of the Bodhisattva family, one should visualize being conferred empowerment with the crowns and silk pendants of the five Tathāgatas. Then, the practitioner performs the blessing.

དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཟློས་པ་པོ་ཡིན་ན། ཡུམ་རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་མས་གནས་བཞི་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་བསམ་མོ། ། སེམས་དཔའི་ཟློས་པ་པོ་ཡིན་ན། སེམས་མ་རྡོ་རྗེ་མ་ལ་སོགས་པ་ཡུམ་བཞིས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་བསམ་མོ། ། དེ་ནས་ཡེ་ཤེས་དགུག་པ་དང་གཞུག་པ་དང་བཅིང་པ་དང་དགྱེས་པར་བྱ་བ་ནི། སྒོ་བཞིའི་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱས་གཞལ་ཡས་ཁང་གི་ནང་དུ་སྤྱན་དྲང་བ་སྟེ། དེ་ཡང་རྡོ་རྗེ་ལྕགས་ཀྱུའི་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱས་སོ་སོའི་སྒོ་ནས་ནང་དུ་བཀུག་པར་བསམ། རྡོ་རྗེ་ཞགས་པའི་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱས་སོ་སོའི་སྒོ་ནས་བཅུག་པར་བསམ། རྡོ་རྗེ་ལྕགས་སྒྲོག་གི་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱས་སོ་སོའི་སྒོ་ནས་བཅིངས་པར་བསམ། རྡོ་རྗེ་འབེབས་པའི་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱས་སོ་སོའི་སྒོ་ནས་མཉེས་པར་བསམ་མོ། ། དེ་ནས་ཕྱག་རྒྱས་རྒྱས་གདབ་པ་ནི་གཉིས་ཏེ། རྒྱས་པ་དང་། བསྡུས་པའོ། ། རྒྱས་པ་ནི་སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བ་དང་རྩ་བའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། ། བསྡུས་པ་ནི། དེ་ནས་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱས་གདབ་པ། སྒྲུབ་པ་པོའི་སྙིང་གར་རྡོ་རྗེ་རྩེ་ལྔ་པ་བསམས་ལ། གཙོ་བོའི་སྔགས་རིང་གི་མཇུག་ལ། དྲྀ་ཤྱ་ཛཿཧཱུཾ་བཾ་ཧོཿས་མ་ཡ་སྟྭཾ། ས་མ་ཡ་སྟྭཾ། ཨ་ཧཾ་མཉྫུ་ཤྲཱི། ཞེས་བརྗོད་པས། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་ཐམས་ཅད་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱས་གདབ་པར་བསམ་མོ། ། ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱས་གདབ་པ་ནི། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་ལྗགས་ཀྱི་སྟེང་དུ་ཧཱུཾ་དཀར་པོ་ལས་ཡོངས་སུ་གྱུར་པའི་རྡོ་རྗེ་དཀར་པོ་རྩེ་ལྔ་པ་རེ་ཆུ་རྒྱུགས་སུ་ཡོད་པར་བསམ།

If one is a reciter of the Tathāgata, one should visualize the Mother Vajradhātvīśvarī blessing the four places. If one is a reciter of a Bodhisattva, one should visualize the four Mothers, such as Vajrasattvī and the others, blessing them. Then, as for the summoning, entering, binding, and pleasing of the wisdom beings: one invites them into the celestial mansion by means of the mantras and mudrās of the four gates. Specifically, one should visualize them being summoned inside through their respective gates with the mantra and mudrā of the Vajra Hook; visualized being made to enter through their respective gates with the mantra and mudrā of the Vajra Noose; visualized being bound through their respective gates with the mantra and mudrā of the Vajra Chain; and visualized being pleased through their respective gates with the mantra and mudrā of the Vajra Bell. Next, the sealing with mudrās is twofold: the extensive and the concise. The extensive should be understood from the Māyājāla and the Root Tantra. As for the concise: one seals with the samaya mudrā. Visualizing a five-pronged vajra at the practitioner’s heart, at the end of the long mantra of the principal deity, one recites: dṛśya jaḥ hūṃ vaṃ hoḥ samaya stvaṃ samaya stvaṃ ahaṃ mañjuśrī. By saying this, one should visualize all the deities of the maṇḍala being sealed with the samaya mudrā. As for sealing with the dharma mudrā: one should visualize a white five-pronged vajra, transformed from a white hūṃ syllable, resting upon the tongues of the deities of the maṇḍala, with water flowing from it.

དེའི་ལྟེ་བ་ལ་ལྷ་རྣམས་རང་རང་གི་སྐུ་སྐྱེད་པའི་ཡིག་འབྲུ་བཀོད་ལ། ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱས་རྒྱས་གདབ་པར་བསམ་མོ། ། ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱས་རྒྱས་གདབ་པ་ནི། སྒྲུབ་པ་པོའི་སྙིང་གར་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེ་བསམས་ལ། རྡོ་རྗེ་ཁུ་ཚུར་གཉིས་བཅིངས་ཏེ། རྡོ་རྗེའི་གར་དགུ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་ཚུལ་གྱིས། ཕྱག་མཚན་མེད་པར་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ཁྱེར་ཐབས་བསྒོམ་པ་ནི། ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱས་རྒྱས་གདབ་པོ། ། ཕྱག་མཚན་མེད་པར་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ཁྱེར་ཐབས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་བཅིང་བ་ནི། དེ་ནས་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་བཅིང་བ་འབྱུང་སྟེ། རྡོ་རྗེ་ཁུ་ཚུར་དམ་བཅིངས་ཏེ། ། མཉམ་པར་གཞག་པས་གཉིས་སུ་བྱ། ། རྡོ་རྗེའི་ཕྱག་རྒྱས་གཉིས་བཅིངས་ཏེ། ། དེ་ནས་བཅིང་བ་རབ་ཏུ་བཤད། ། གཡོན་པའི་རྡོ་རྗེ་མཛུབ་མོ་ནི། ། གཡས་པའི་ནང་དུ་བསྒྲེང་བར་བྱ། ། བྱང་ཆུབ་མཆོག་གི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེ། ། སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་སྦྱིན་བྱེད་པའོ། ། མི་གཡོ་བ་ཡིས་རེག་པའོ། ། རིན་ཆེན་གྱི་ནི་མཆོག་སྦྱིན་པའོ། ། ཚེ་དཔག་མེད་ཀྱི་ཏིང་འཛིན་མཆོག། གདོན་མི་ཟ་བའི་མི་འཇིགས་སྦྱིན། ། དེ་ནས་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་རྣམས། ། མདོར་བསྡུས་རབ་ཏུ་བཤད་པར་བྱ། ། རྡོ་རྗེ་སེམས་སོགས་སེམས་དཔའ་རྣམས། ། རྡོ་རྗེ་ལས་རྣམས་བྱེད་པ་སྟེ། ། བསྒྱིངས་བཅས་གསོར་བ་གཉིས་ཀ་ཡིན། ། ལྕགས་ཀྱུ་འཛིན་ལྟར་གནས་པ་དང་། ། མདའ་འཕངས་པ་ཡི་ཚུལ་དང་ནི། ། ལེགས་སོ་ཞེས་པ་སྙིང་གར་གཞག། དབང་བསྐུར་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་གཉིས། ། སྙིང་གར་ཉི་མ་བསྟན་པར་བྱ། ། གཡོན་པ་ལ་ནི་གྲུ་མོ་གཟུགས། ། དེ་བཞིན་ཁ་ཕྱོགས་བསྐོར་བར་བྱ། །

At their navels, one should arrange the seed-syllables that generate the bodies of the respective deities and contemplate them as being sealed with the dharma-mudrā. As for sealing with the action-mudrā: one should visualize a crossed vajra at the heart of the practitioner. Having formed two vajra-fists, and preceded by the nine vajra-dances, one meditates on the method of assuming the mahāmudrā of the deities without hand-symbols; this is sealing with the action-mudrā. Regarding the binding of the mudrās for the method of assuming the mahāmudrā of the deities without hand-symbols, the binding of the action-mudrās then follows: "Having firmly bound the vajra-fists, One should make two with meditative equipoise. Having bound the two with the vajra-mudrā, The binding is then thoroughly explained. The left vajra index finger Should be raised into the right. This is the great mudrā of supreme enlightenment, Which bestows the enlightenment of the Buddhas. With the Immovable One, it is the touch; With the Jewel, it is the supreme gift. With Amitāyus, it is the supreme samādhi; With Amoghasiddhi, it bestows fearlessness." Then, the action-mudrās shall be briefly explained: "The bodhisattvas, Vajrasattva and the rest, Perform the vajra activities; Both are with the majestic brandishing. Abiding like holding a hook, The manner of shooting an arrow, And placing the 'Excellent!' [mudrā] at the heart. For empowerment, the two vajras Should be shown at the heart like the sun. The left elbow should be placed [on the right], And likewise, the face should be turned around."

གཡས་པ་ཡིས་ནི་གཡོན་པར་དབྱེ། ། སྙིང་གར་གཡོན་པ་རལ་གྲི་མདུད། ། མགལ་མེའི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བ་དང་། ། རྡོ་རྗེ་གཉིས་ཀ་ཁ་ནས་དབྱུང་། ། རྡོ་རྗེ་གར་ནི་བསྐོར་བ་ཡི། ། ཐལ་མོ་འགྲམ་པ་སྤྱི་བོར་གཞག། གོ་ཆ་མཐེ་ཆུང་མཆེ་བ་དང་། ། ཁུ་ཚུར་གཉིས་ནི་མནན་པའོ། ། རྡོ་རྗེ་བསྒྱིངས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སུ། ། བསམ་པ་གཡོས་པས་འདུད་པར་བྱ། ། ཕྲེང་བ་བཅིངས་དང་ཁ་ནས་དབྱུང་། ། རྡོ་རྗེ་གར་ནི་བསྐོར་བ་ཡིན། ། རྡོ་རྗེ་ཁུ་ཚུར་ཚུལ་གྱིས་ནི། ། བདུག་པ་ལ་སོགས་དེ་བཞིན་སྦྱིན། ། སངས་རྒྱས་ཀུན་ལ་མཆོད་པ་ཡི། ། ཕྱག་རྒྱའི་མཆོད་པ་བྱེད་པ་པོ། ། མཛུབ་མོས་ལྕགས་ཀྱུ་བཅིངས་པ་ནི། ། མཐེ་ཆུང་ལས་དེ་ལྕགས་ཀྱུ་ཆེ། ། མཁྲིག་མ་མདུད་པ་མཛུབ་གཉིས་མདུད། ། རྒྱབ་གཉིས་ཀྱང་ནི་བསྙམས་ཏེ་མནན། ། སྒོ་གཉིས་པ་དང་། གསུམ་པ་ལ་སོགས་པ་ལྔའི་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་བཅིངས་པ་ནི། སོ་སོའི་གཙོ་བོ་བཞིན་དུ་ཐབས་རེ་སྒོ་རེའམ། ཕྱོགས་བཞིར་བཅིངས་པའོ། ། དེ་རྣམས་ནི་འདིར་མང་དུ་སྤྲོ་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར་མང་དུ་མ་སྤྲོས་པའོ། ། ། ། དེ་ནས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོས་རྒྱས་གདབ་པ་ནི། སྒྲུབ་པ་པོའི་སྙིང་གར་རྡོ་རྗེ་རྩེ་ལྔ་པ་བསམས་ལ། རྡོ་རྗེ་ཁུ་ཚུར་གཉིས་བཅིངས་ནས། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱིའི་སྙིང་པོ། ། ཨོཾ་ཧཱུཾ་ཧྲཱིཿ། ཞེས་ཡིད་ལ་ཟློས་ཤིང་། རྡོ་རྗེ་ཁུ་ཚུར་གཉིས་རྡོ་རྗེ་གར་མ་བྱས་པར། རང་རང་གི་ཕྱག་མཚན་ཕྱག་ན་བསྣམས་པར་བསྒོམ་པ་ནི། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོས་རྒྱས་བཏབ་པར་བསྒོམ་པའོ། ། དེ་ལས་ལྷ་ལས་ལ་སྦྱར་བ་ནི། གཞུང་ལས། དེ་ནས་ལས་ཀྱི་རྒྱལ་མཆོག་ནི། །

With the right [hand], separate the left; at the heart, bind the left with a sword. Rotate the fire-brand wheel and bring forth two vajras from the mouth. By rotating the vajra dance, place the palms at the cheeks and the crown of the head. The armor, the little finger, and the fangs, and the pressing of the two fists. In the manner of the vajra’s majesty, bow with a shifting intention. Binding the garland and bringing it forth from the mouth is the vajra dance. In the manner of the vajra fist, offer incense and so forth in that same way. This is the performer of the offering of mudrās to all the buddhas. Binding the hook with the index finger, from the little finger comes the great hook. Knot the wrists and knot the two index fingers; press the two backs together and hold them. Regarding the binding of the mudrās of the five activities for the second, third, and so forth [gates]: just as for each respective principal deity, bind one method at each gate or in the four directions. These are not elaborated upon here extensively, as there is no need for much detail. Then, as for sealing with the great mudrā: visualize a five-pronged vajra at the practitioner’s heart. Having bound the two vajra fists, mentally recite the general essence-mantra of all the tathāgatas: OṂ HŪṂ HRĪḤ. Without performing the vajra dance with the two vajra fists, meditate on [the deities] holding their respective hand-symbols in their hands; this is the meditation on sealing with the great mudrā. Regarding the application of the deities to the activities, the text says: "Then, the supreme victory of activities..."

སྒྲ་ལས་འཕེལ་ཏེ་རྒྱས་བཤད་པས། ། འདིར་ནི་བདག་གིས་མ་བཤད་དོ། ། ཞེས་འབྱུང་བས། སྒྲ་ལས་འཕེལ་ཏེ་བཤད་ན། གསང་ལྡན་ནམ་སྒོ་དང་པོའི་ལྷ་ལས་ལ་གཞག་པ་ནི། ལྷའི་དག་པ་དང་མཐུན་པར་ལས་ལ་གཞག་སྟེ། སྔགས་དོན་རྣམ་པར་གཟིགས་པའི་ལྷའི་དག་པ་དང་མཐུན་ནོ། ། སྒོ་གཉིས་པའི་གཏི་མུག་སེལ་བ་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དོ། ། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱིས། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཏི་མུག་སྦྱོངས་ཤིག་པའོ། ། དེ་བཞིན་དུ་ཞེ་སྡང་དང་། འདོད་ཆགས་དང་། སེར་སྣ་དང་། ཕྲག་དོག་སྦྱོངས་ཤིག་པའོ། ། ཡང་ན་སྔོན་གྱི་ལྷ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྲོ་བསྡུ་དྲན་པར་བྱས་པ་ནི་ལས་ལ་སྦྱར་བའོ། ། ལས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ་ཞེས་པ་ནི། མཚམས་སྦྱར་བར་བྱའོ། ། དེ་ནས་སྤོས་ཀྱི་ཆུ་དག་ལ། ། སྔགས་བཟླས་པ་ཡིས་བསང་བྱས་ཏེ། ། ཕུང་པོས་བསྡུ་བའི་མཆོད་པ་ལྔས། ། རིམ་བཞིན་བྱིན་བརླབས་མདུན་བཞག་ནས། ། འདི་དག་རིམ་པའི་རིམ་གྱི་ས། ། སེ་གོལ་རིམ་པས་བརྡབ་བྱས་པས། ། རིམ་བཞིན་བསྡུ་བའི་ཕྱག་རྒྱ་ནི། ། ཛཿཧཱུཾ་བཾཾ་ཧོཿལྡན་བྱས་ཏེ། ། མདུན་ན་མངོན་སུམ་བཞིན་མཐོང་ནས། ། ས་མཱ་ཛཿཞེས་བརྗོད་ཅིང་། འཁོར་ལོ་ཚོགས་མཆོག་དེ་དག་ལ། ། མཉམ་མེད་ལ་སོགས་བསྟོད་པར་བྱ། ། དེ་ནས་གཙོ་བོ་སྔགས་རིང་ལ། ། དྲྀ་ཤྱ་ཞེས་ཀྱང་བརྗོད་བྱ་ཞིང་། ། ཨ་ཧཾ་ཞེས་དང་ལྡན་པར་ནི། ། བཞི་ཡིས་རྒྱས་གདབ་དོན་མཆོག་སྒྲུབ། ། དེ་ནས་མཆོད་པའི་བྱེ་བྲག་གིས། ། མཆོད་ནས་ཕྱག་བཞི་བྱ་བ་ནི། ། དང་པོའི་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པའི། ། གནས་སུ་བྱ་བའི་རིམ་པའོ། །

As it is said: "Because it is explained in detail through an expansion from the sound, I have not explained it here." Thus, if one explains by expanding from the sound, the placement of the deities of the Secret One or the first door in their activities is to place them in accordance with the purity of the deities; this accords with the purity of the deities who perceive the meaning of the mantra. The dispeller of ignorance at the second door is Vairocana. The Blessed One Vairocana [is the one who] purifies the ignorance of all sentient beings. Likewise, he purifies hatred, attachment, avarice, and envy. Alternatively, the application to the activity is to recollect the emanation and reabsorption of all the deities of the past. "The meditative absorption of the specific activity" is how the connection should be made. Then, having purified the scented water by reciting the mantra, and having placed it before oneself after blessing it in sequence with the five offerings gathered by the aggregates, one should strike with the sequence of finger snaps. By means of the mudrās of sequential gathering, endowed with JAḤ HŪṂ BAṂ HOḤ, and seeing them as if actually present before one, one should say "SAMĀJAḤ" and offer praises such as "Incomparable One" to that supreme assembly of the wheel. Then, for the long mantra of the principal deity, one should also say "DṚŚYA" and, endowed with "AHAṂ," perform the sealing with the four to accomplish the supreme goal. Then, having made offerings with the various types of offerings, the four prostrations are to be performed in the sequence of the places of the Primordial Buddha and so forth.

དེ་དག་ནི་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྟན་པ་སྟེ། དེ་དག་ནི་ཡང་སྤྱི་དོན་དགུའི་སྒོ་ནས་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ནས་སྤོས་ཀྱི་ཆུ་དག་ལ། ། སྔགས་བཟླས་པ་ཡིས་བསང་བྱ་སྟེ། ། ཕུང་པོས་བསྡུས་པའི་མཆོད་པ་ལྔ། ། རིམ་བཞིན་བྱིན་བརླབས་མདུན་བཞག་ནས། ། ཞེས་བྱ་བས། མཆོད་པ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་སྟོན་ཏེ། སྤྱིར་སྦྱང་ཞིང་སྲེག་པ་དང་། སྒོ་སྒོའི་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཏེ། སྔོན་བཞིན་ནོ། ། འདི་དག་རིམ་པའི་གོ་རིམ་གྱིས། ། སེ་གོལ་རིམ་པར་བརྡབ་བྱས་པས། ། རིམ་བཞིན་བསྡུ་བའི་ཕྱག་རྒྱ་ནི། ། ཛཿཧཱུཾ་བཾཾ་ཧོཿལྡན་བྱས་ཏེ། ། མདུན་ན་མངོན་སུམ་བཞིན་མཐོང་ནས། ། ཞེས་བྱ་བས། རང་བཞིན་གྱི་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བསྡུ་བ་སྟོན་ཏོ། ། དེ་ཡང་རྡོ་རྗེ་བསྡུ་བའི་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱས་རང་བཞིན་གྱི་སངས་རྒྱས་སྤྱན་དྲངས་ལ་མདུན་གྱི་ནམ་མཁའ་ལ་བྱོན་པར་བསམ་མོ། ། ས་མཱ་ཛཿཞེས་བརྗོད་བྱ་ཞིང་། ། འཁོར་ལོ་ཚོགས་མཆོག་དེ་དག་ལ། ། མཉམ་མེད་ལ་སོགས་བསྟོད་པར་བྱ། ། ཞེས་པས་བསྟོད་པ་སྟོན་ཏེ། སྔགས་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་དེ་ནས་བསྟོད་པ་ནི། མཉམ་མེད་མི་གཡོ་འམ། འདུད་ཉི་ཤུས་བསྟོད་པ་བྱའོ། ། དེ་ནས་དགུག་པ་དང་བཅིང་བ་དང་མཉེས་པར་བྱ་བ་ནི། སྒོ་བཞིའི་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱས་གཞལ་ཡས་ཁང་གི་ནང་དུ་སྤྱན་དྲངས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་སྔོན་བཞིན་ནོ། ། དེ་ནས་གཙོ་བོའི་སྔགས་རིང་ལ། ། དྲྀ་ཤྱ་ཞེས་ཀྱང་བརྗོད་བྱ་ཞིང་། ། ཨཱ་ཧཾ་ཞེས་དང་ལྡན་པར་ནི། ། བཞི་ཡིས་རྒྱས་གདབ་དོན་མཆོག་བསྒྲུབ། ། ཅེས་བྱ་བས།

The phrase "these are the samādhis of the complete dharma" teaches the samādhi of completion. These should be understood by way of nine general topics. Then, regarding the verse: "One should purify the scented water by reciting the mantra; having sequentially blessed the five offerings comprised of the aggregates, place them before [the deity]," this teaches the blessing of the offerings. In general, one purifies and burns [the offerings], and blesses them with the respective mantras and mudrās, just as before. Regarding the verse: "By means of the sequence of these stages, snapping the fingers in succession, one should perform the mudrās of gathering in order, endowed with JAḤ HŪṂ BAṂ HOḤ; having seen them as if actually present before one," this teaches the gathering of the natural buddhas and bodhisattvas. Furthermore, one should invite the natural buddhas with the vajra-gathering mantra and mudrā, and visualize them arriving in the space before one. One should recite "SAMĀJAḤ" and offer praise to that supreme assembly of the maṇḍala with the "Incomparable" (Mnyam med) and so forth. This teaches the praise. Preceded by the mantra, the praise is then performed using either the "Incomparable Immovable" or the "Twenty Homages." Then, regarding the summoning, binding, and pleasing: these involve inviting [the deities] into the celestial mansion with the mantras and mudrās of the four gates, and so forth, just as before. Then, regarding the verse: "Then, over the long mantra of the principal deity, one should also recite 'DṚŚYA' and 'ĀHAṂ'; by means of these four, one should seal [the deity] and accomplish the supreme goal." This teaches the sealing. One should recite the long mantra of the principal deity, then "DṚŚYA," and then "ĀHAṂ." By means of these four, one performs the sealing and accomplishes the supreme purpose.

ལྷ་ཐམས་ཅད་ནི་ཕྱག་རྒྱ་བཞིས་རྒྱས་གདབ་པ་སྟེ། དེ་ཡང་ཕྱག་རྒྱས་གདབ་པ་ནི། ལས་མཆོག་གི་སྐབས་བཞིན་ཤེས་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་མཆོད་པའི་བྱེ་བྲག་གིས། ། མཆོད་ནས་ཞེས་བྱ་བས་མཆོད་པ་དབུལ་བ་སྟོན་ཏེ། དེ་ཡང་མཆོད་པ་དབུལ་བ་ནི། ། ཐུན་མོང་གི་མཆོད་པ་རྣམ་པ་ལྔ་དང་། ཕྱི་ནང་གི་ལྷ་མོ་བརྒྱད་ཀྱི་མཆོད་པ་དང་། བསྒྲུབ་ཆོས་བཅུ་དྲུག་དང་། མཆོད་པ་གཞན་ཡང་ཅི་འབྱོར་ཚད་དུ་དབུལ་ལོ། ། ཕྱག་བཞི་བྱ་བ་ནི། དང་པོ་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པའི། ། གནས་སུ་བྱ་བའི་རིམ་པའོ། ། ཞེས་བྱ་བས་ཕྱག་བཙལ་བར་སྟོན་ཏེ། དེ་ཡང་ཕྱག་བཞི་བཙལ་བ་ནི། ། ཤར་ཕྱོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་རྡོ་རྗེ་རིགས་ཀྱི་ཕྱག་བཙལ་བ་དང་། ལྷོ་ཕྱོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་རིན་པོ་ཆེའི་རིགས་ཀྱི་ཕྱག་བཙལ་བ་དང་། ནུབ་ཕྱོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་པདྨའི་རིགས་ཀྱི་ཕྱག་བཙལ་བ་དང་། བྱང་ཕྱོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ལས་ཀྱི་རིགས་ཀྱི་ཕྱག་བཙལ་བ་སྟེ། ལུས་ཀྱི་བཅའ་ཐབས་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རིམ་པ་དང་ཕྱག་རྒྱ་དང་སྔགས་དང་ཕྱོགས་དང་ལྔས་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། སྔོན་བཞིན་ནོ། ། དེའི་འོག་ཏུ་བླ་མའི་གདམས་ངག་གིས་མཉམ་པ་གསུམ་དང་བསྙེན་པ་ནི་བསྒོམ་པ་དང་། མཚན་བརྗོད་པའི་གསུང་རབ་གདོན་པ་དང་སྔགས་བཟླས་པ་རྣམས་སྟོན་པ་ནི། དེ་ཡང་མཉམ་པ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་མཉམ་པར་བསྲེས་ལ། བསྒོམ་བཟླས་བྱ་བ་ནི། ཨོཾ་བཛྲ་ཨཱཏྨ་ཀོ྅ཧཾ། ཞེས་བརྗོད་པས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་ཐམས་ཅད་དང་བདག་སྐུ་གསུང་ཐུགས་རྡོ་རྗེ་མཉམ་པས་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་བསམ། ཨོཾ་སྭ་བྷཱ་ཝ་བི་ཤུདྡྷོ྅ཧཾ། ཞེས་བརྗོད་པས། ལྷ་ཐམས་ཅད་དང་བདག་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པར་མཉམ་པས་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་བསྒོམ།

All deities are to be sealed with the four seals; furthermore, the manner of sealing should be understood according to the section on the supreme activity. Then, regarding the phrase "having made offerings through the various types of offerings," this teaches the presentation of offerings. As for the presentation of offerings: one should offer the five common offerings, the offerings of the eight outer and inner goddesses, the sixteen offering goddesses, and whatever other offerings are available. Regarding the performance of the four prostrations, the phrase "first, in the places of the Buddha and so forth, the sequence of actions" teaches the act of prostrating. Furthermore, the four prostrations are: prostrating with the Vajra family from the eastern gate, prostrating with the Ratna family from the southern gate, prostrating with the Padma family from the western gate, and prostrating with the Karma family from the northern gate. These should be understood through five factors: the physical posture, the sequence of meditative absorption, the mudrā, the mantra, and the direction, just as before. Following that, the instructions of the guru teach the meditation on the three equalities and the approach practice, as well as the recitation of the scripture of the Mañjuśrī-nāma-saṃgīti and the recitation of mantras. Regarding that, one should blend [the self and the deity] through the three equalities. As for the meditation and recitation: by reciting oṃ vajrātmako ’haṃ, one should contemplate the equality of oneself and all the deities of the maṇḍala in the equality of the vajra body, speech, and mind. By reciting oṃ svabhāva-viśuddho ’haṃ, one should meditate on the equality of oneself and all the deities in the equality of natural purity.

ཨོཾ་སརྦ་ས་མོ྅ཧཾ་ཞེས་བརྗོད་པས། ལྷ་ཐམས་ཅད་དང་བདག་མེད་པར་མཉམ་པས་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་བསྒོམ་མོ། ། དེ་ལྟར་མཉམ་པ་ཉིད་གསུམ་གྱིས་མཉམ་པར་བསྲེས་ལ། ལྷ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་བདག་ཡིན་ནོ་བར་བསམས་ལ་བསྒོམ་པ་དང་། མཚན་དང་སྔགས་ཀྱི་བཟླས་པ་བྱེད་ན་ཡང་། ལྷ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་བདག་ཡིན་ནོ་བར་བསམས་ལ། བདག་གིས་མཚན་དང་སྔགས་ཀྱི་བཟླས་པ་བྱས་པའི་དུས་སུ་ལྷ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཞལ་ནས་ཀྱང་བཟླས་པའི་སྒྲ་འབྱུང་བར་བསམ། དེ་ལྟར་བྱས་ནས་བསྙེན་པ་ལྔར་འགྱུར་ཏེ། བསྒོམ་པའི་བསྙེན་པ་ལ་དུས་ཀྱི་བསྙེན་པ་དང་། མཚན་མའི་བསྙེན་པ་གཉིས་སོ། ། བཟླས་པའི་བསྙེན་པ་ལ། དུས་ཀྱི་བསྙེན་པ་དང་། མཚན་མའི་བསྙེན་པ་དང་། གྲངས་ཀྱི་བསྙེན་པ་དང་གསུམ་མོ། ། དེ་ལྟར་བསྙེན་པ་རྣམ་པ་ལྔའོ། ། དེ་ལ་སྔགས་རྣམས་འདི་ཡིན་ཏེ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་མ་ཧཱ་ཡོ་གཱི་ཤྭ་ར་ཧཱུཾ། ཨོཾ་བཛྲ་སཏྭ་ཧཱུཾ། ཨོཾ་བཛྲ་རཏྣ་ཧཱུཾ། ཨོཾ་བཛྲ་དྷརྨ་ཧཱུཾ། ཨོཾ་བཛྲ་ཀརྨ་ཧཱུཾ། ཨོཾ་བཛྲ་བཛྲི་ཎི་ཧཱུཾ། ཨོཾ་རཏྣ་བཛྲི་ཎི་ཧཱུཾ། ཨོཾ་དྷརྨ་བཛྲི་ཎི་ཧཱུཾ། ཨོཾ་ཀརྨ་བཛྲི་ཎི་ཧཱུཾ། ཨོཾ་བཛྲ་ལཱ་སྱ་ཧཱུཾ། ཨོཾ་བཛྲ་མཱ་ལེ་ཧཱུཾ། ཨོཾ་བཛྲ་གཱི་ཏི་ཧཱུཾ། ཨོཾ་བཛྲ་ནཱི་རྟི་ཧཱུཾ། ཨོཾ་བཛྲ་དྷཱུ་པེ་ཧཱུཾ། ཨོཾ་བཛྲ་པུཥྤེ་ཧཱུཾ། ཨོཾ་བཛྲ་ཨཱ་ལོ་ཀེ་ཧཱུཾ། ཨོཾ་བཛྲ་གནྡྷེ་ཧཱུཾ། ཨོཾ་བཛྲ་སཏྭ་ཧཱུཾ། ཨོཾ་བཛྲ་རཱ་ཛ་ཛ། ཨོཾ་བཛྲ་རཱ་ག་ཧོ། ། ཨོཾ་བཛྲ་སཱ་དྷུ་ས། ཨོཾ་བཛྲ་རཏྣ་ཨོཾ། ཨོཾ་བཛྲ་ཏེ་ཛ་ཨོཾ། ཨོཾ་བཛྲ་ཀེ་ཏུ་ཏྲཱཾ། ཨོཾ་བཛྲ་ཧཱ་ས་ཧ། ཨོཾ་བཛྲ་དྷརྨ་ཧྲཱིཿ། ཨོཾ་བཛྲ་ཏཱིཀྵྞ་དྷཱིཿ། ཨོཾ་བཛྲ་ཧེ་ཏུ་མཾ།

By reciting "Oṃ sarva samohaṃ," one meditates on the equality of oneself and all deities through the equality of selflessness. Thus, having blended them into equality by means of the three equalities, one meditates while contemplating that one's own nature is the nature of all deities. Furthermore, when performing the recitation of names and mantras, one should contemplate that one's own nature is the nature of all deities, and imagine that the sound of the recitation also issues from the mouths of all the deities at the time of one's own recitation. By doing so, there are five types of approach (sevā): the approach of meditation consists of the approach of time and the approach of signs. The approach of recitation consists of the approach of time, the approach of signs, and the approach of number—these are the three. Thus, there are five types of approach in total. In that regard, the mantras are as follows: Oṃ sarva tathāgata mahāyogīśvara hūṃ. Oṃ vajrasattva hūṃ. Oṃ vajraratna hūṃ. Oṃ vajradharma hūṃ. Oṃ vajrakarma hūṃ. Oṃ vajravajriṇī hūṃ. Oṃ ratnavajriṇī hūṃ. Oṃ dharmavajriṇī hūṃ. Oṃ karmavajriṇī hūṃ. Oṃ vajralāsyā hūṃ. Oṃ vajramāle hūṃ. Oṃ vajragīte hūṃ. Oṃ vajranṛtye hūṃ. Oṃ vajradhūpe hūṃ. Oṃ vajrapuṣpe hūṃ. Oṃ vajrāloke hūṃ. Oṃ vajragandhe hūṃ. Oṃ vajrasattva hūṃ. Oṃ vajrarāja jaḥ. Oṃ vajrarāga hoḥ. Oṃ vajrasādhu saḥ. Oṃ vajraratna oṃ. Oṃ vajrateja oṃ. Oṃ vajraketu trāṃ. Oṃ vajrahāsa ha. Oṃ vajradharma hrīḥ. Oṃ vajratīkṣṇa dhīḥ. Oṃ vajrahetu maṃ.

ཨོཾ་བཛྲ་བྷཱ་ཥ་རཾ། ཨོཾ་བཛྲ་ཀརྨ་ཀཾ། ཨོཾ་བཛྲ་རཀྵ་ཧཾ། ཨོཾ་བཛྲ་ཡཀྵ་ཧཱུཾ། ཨོཾ་བཛྲ་སནྡྷི་བཾ། ཨོཾ་བཛྲ་ཨཾ་ཀུ་ཤ་ཛཿ། ཨོཾ་བཛྲ་བཱ་ཤ་ཧཱུཾ། ཨོཾ་བཛྲ་སྥོ་ཊ་བཾ། ཨོཾ་བཛྲ་ཨཱ་བེ་ཤ་ཨ། ཁྱད་པར་གྱི་སྙིང་པོའི་སྔགས་སོ། ། ཨོཾ་བཛྲ་པྲཛྙཱ་ཛྙཱ་ན་མཱུརྟ་ཡེ་ཡ་ཏེ་ན་མཿ། ཨོཾ་དུཿཁཙྪེ་ད་ཡ་ཏེ་ན་མཿ། ཨོཾ་བཛྲ་ཏཱིཀྵྞ་ཡ་ཏེ་ན་མཿ། ཨོཾ་ཝཱ་གཱི་ཤྭ་ར་ཡ་ཏེ་ན་མཿ། ཨོཾ་ཛྙཱ་ན་ཀཱ་ཡ་ཡ་ཏེ་ན་མཿ། ཨོཾ་ཨ་ར་པ་ཙ་ན་ཡ་ཏེ་ན་མཿ། ཐུན་མོང་གི་སྔགས་ཏེ། གོ་བཟློག་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། ། ཨོཾ་སརྦ་དྷརྨཱ་ཨ་བྷཱ་བ་སྭ་བྷཱ་བ། བི་ཤུདྡྷ། བཛྲ་ཨ་ཨཱ་ཨཾ་ཨ། བྲ་ཀྲྀཏ་པ་རི་ཤུདྡྷ། སརྦ་དྷརྨཱ། ཡ་དུ་ཏ། སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཛྙཱ་ན་ཀཱ་ཡ། མཉྫུ་ཤྲཱི་པ་རི་ཤུདྡྷི་ཏ་མུ་པ་ད་ཡ་ཏི། ཨ་ཨཱ། སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཧྲྀ་ད་ཡ། ཧ་ར་ཧ་ར། ཨོཾ་ཧཱུཾ་ཧྲཱིཿ། བྷ་ག་བཱན། ཛྙཱ་ན་མཱུརྟི་ཝཱ་གཱི་ཤྭ་ར། མ་ཧཱ་བ་ཙ། སརྦ་དྷརྨཱ་ག་ག་ན། ཨ་མ་ལ་སུ་བ་རི་ཤུདྡྷ་དྷརྨ་དྷཱ་ཏུ་ཛྙཱ་ན་གརྦྷ་ཨཿ། ཞེས་བྱ་བ་ནི། ལྷ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱིའི་སྐུའི་སྔགས་དང་རྩ་བའི་སྔགས་དང་ཕྲེང་སྔགས་སོ། ། བསྙེན་པ་བསྟན་པའོ། ། ། ། དེ་ནས་སྒྲུབ་པ་ལ་འཇུག་པ་ནི། དེ་ནས་རང་དགའི་གནས་ཉིད་དུ། ། གཟུགས་བརྙན་དཀྱིལ་འཁོར་བྲི་བར་བྱ། ། ཞེས་བྱ་བས། བསྒྲུབ་པའི་གནས་དང་བསྒྲུབ་པའི་གཟུགས་བརྙན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་བྱ་བ་སྤྱིར་མདོར་བསྟན་ཏེ། དེ་ཡང་གནས་ནི་ཉམས་དགའ་ཞིང་ཡིད་འཇུག་པ། རྒྱལ་པོ་དང་ཐེག་པ་དམན་པ་ལ་སོགས་པས་དབེན་པར་བྱ་བར་གསུངས་སོ། ། ས་དེ་གཞུང་བཞིན་སྦྱང་བྱ་དང་། ། གཟུང་དང་ལྡན་པ་གཞུང་བཞིན་དུ། ། བྱ་བའི་བྱེ་བྲག་གཞན་ནའོ། །

OṂ VAJRA BHĀṢA RAṂ | OṂ VAJRA KARMA KAṂ | OṂ VAJRA RAKṢA HAṂ | OṂ VAJRA YAKṢA HŪṂ | OṂ VAJRA SANDHI BAṂ | OṂ VAJRA AṄKUŚA JAḤ | OṂ VAJRA PĀŚA HŪṂ | OṂ VAJRA SPHOṬA BAṂ | OṂ VAJRA ĀVEŚA A | These are the special essence mantras. OṂ VAJRA PRAJÑĀ JÑĀNA MŪRTAYE YATE NAMAḤ | OṂ DUḤKHA CCHEDAYATE NAMAḤ | OṂ VAJRA TĪKṢṆĀYATE NAMAḤ | OṂ VĀGĪŚVARĀYATE NAMAḤ | OṂ JÑĀNA KĀYĀYATE NAMAḤ | OṂ A RA PA CA NĀYATE NAMAḤ | These are the common mantras, which should be understood in reverse order. OṂ SARVA DHARMĀ ABHĀVA SVABHĀVA VIŚUDDHA VAJRA A Ā AṂ A | PRAKṚTA PARISHUDDHA SARVA DHARMĀ YADUTA SARVA TATHĀGATA JÑĀNA KĀYA MAÑJUŚRĪ PARISHUDDHITA MUPADAYATI | A Ā | SARVA TATHĀGATA HṚDAYA HARA HARA | OṂ HŪṂ HRĪḤ | BHAGAVĀN | JÑĀNA MŪRTI VĀGĪŚVARA | MAHĀ VACA | SARVA DHARMĀ GAGANA AMALA SUVARIŚUDDHA DHARMADHĀTU JÑĀNA GARBHA AḤ | These are the general body mantra, the root mantra, and the garland mantra of all the deities. This concludes the explanation of the approach practice. Next, regarding the entry into the accomplishment practice: "Then, in a place of one's own choice, one should draw the reflected-image maṇḍala." By this, the general summary of the place of accomplishment and the reflected-image maṇḍala to be constructed is presented. Furthermore, it is taught that the place should be delightful and pleasing to the mind, and should be secluded from kings, those of the Lesser Vehicle, and so forth. "The ground should be purified according to the text, and the site should be secured according to the text; the specific details are elsewhere."

ཞེས་བྱ་བས། སའི་ཆོ་ག་རྒྱས་པར་བྱ་བར་སྟོན་ཏེ། དེ་ཡང་བླ་མས་གསང་བ་སྤྱི་དང་རྩ་རྒྱུད་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པར་སའི་ཆོ་ག་སྤྱི་དོན་བརྒྱད་ཀྱིས་ཤེས་པར་བྱ་བ་ནི། ཚེས་གཅིག་ནས་བཅོ་ལྔའི་བར་དུ་གཟའ་སྐར་བཟང་པོ་ལ་ཞུགས་ཏེ། སློབ་དཔོན་སློབ་མའི་སྤྱོད་ལམ་བྱ་བ་ནི། ཟ་གཅིག་གི་སྨྱུང་བ་དང་དཀར་གསུམ་བཟའ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྤྱོད་ལམ་བྱའོ། ། གྲོང་ཁྱེར་ཆེན་པོའམ། གཙུག་ལག་ཁང་ངམ། ལྷ་ཁང་ལ་སོགས་པའི་ཤར་རམ་བྱང་ཕྱོགས་སུ་བྲི་བར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ཇི་ཙམ་བྱེད་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ས་བཅད་ལ་སའི་ལྟོ་འཕྱེ་བརྟག་པར་བྱས་ལ། ལྟོ་བ་ནས་ས་བརྐོས་ཏེ་སའི་རོ་ལྔ་སྤངས་པ་དང་ལྡན་པར་བྱའོ། ། སའི་རོ་ལྔ་ནི། སའི་རོ་གསེག་མ་དང་། མིའི་རོ་རུས་པ་དང་སྐྲ་ཤད་ཀྱི་དུམ་བུ་དང་། རྫའི་རོ་གྱོ་དུམ་དང་། ཤིང་གི་རོ་མགལ་དུམ་ལ་སོགས་པ་དང་། རྩྭའི་རོ་ཕུབ་མ་ལ་སོགས་པ་མེད་པར་བྱའོ། ། རྒྱལ་པོས་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་ཁྲུ་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་པ་ལ་བྱའོ། ། བློན་པོ་དང་བློན་པོ་ཆེན་པོས་ནི་ཁྲུ་ལྔ་བཅུ་པ་ལའམ་དེའི་ཕྱེད་ལ་བྱའོ། ། སྒྲུབ་པ་པོས་ནི་ཁྲུ་བཅུ་གཉིས་སམ་དྲུག་ལ་བྱའོ། ། ས་བརྟག་པ་ནི་ཉིས་འགྱུར་ཚུན་དུ་བརྟག་གོ། ། དེ་ནས་ཡུལ་གྱི་རྒྱལ་པོ་དང་བློན་པོ་ལ་སོགས་པ་ལ་བསླང་བའོ། ། སའི་ལྷ་མོ་ལ་བསླང་བ་དང་། དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་བསླང་བ་དང་། ས་བདག་ལ་སོགས་པ་ལ་བསླང་བའོ། ། དེ་ནས་ཡིད་ཀྱིས་སའི་ལྷ་མོ་གསེར་གྱི་མདོག་ཅན། ལག་ན་གསེར་གྱི་བུམ་པ་ཐོགས་པ་ཅིག། སའི་འོག་ནས་སྐུ་ཕྱེད་ཙམ་འཐོན་པར་བསམས་ལ། སྤོས་ཆུས་བརླན་པར་བྱས་པའི་ལག་པས་ས་ལ་ལན་གསུམ་བརྡབས་ལ།

By saying this, the extensive ritual of the site is shown. Furthermore, regarding how the guru should understand the general ritual of the site through the eight general topics in the Guhyasamāja and the Great Root Tantra and so forth: from the first to the fifteenth day of the lunar month, one should begin on an auspicious day and star. As for the conduct of the master and the disciples, they should observe practices such as eating only once a day, fasting, and consuming the "three white foods." The drawing should be done to the east or north of a great city, a temple, a shrine, or the like. Then, having examined the "earth-crawling serpent" (bhūmi-bhujaṅga) on the area of the maṇḍala to be constructed, one should dig from its belly and ensure that the five impurities of the earth are removed. The five impurities of the earth are: the impurity of earth, which is gravel; the impurity of humans, which are bones, hair, and fragments of fingernails; the impurity of clay, which is shards of pottery; the impurity of wood, which are charred logs and the like; and the impurity of grass, which is chaff and the like. These must be eliminated. For a king, the maṇḍala should be one hundred and fifty cubits. For ministers and great ministers, it should be fifty cubits or half of that. For a practitioner, it should be twelve or six cubits. The examination of the site should be conducted for twice that distance. Then, one should request the land from the local king, ministers, and so forth. One should request it from the Earth Goddess (Pṛthivī-devī), from the Three Jewels, and from the local spirits and others. Then, one should visualize the Earth Goddess, golden in color, holding a golden vase in her hand, with the upper half of her body emerging from beneath the earth. With hands moistened with scented water, one should strike the ground three times.

སྐྱོབ་པ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། ། སྤྱོད་པའི་ཚུལ་དང་ཁྱད་པར་དང་། ། ས་དང་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ལ། ། ལྷ་མོ་ཁྱོད་ནི་དཔང་དུ་གྱུར། ། སྐྱོབ་པ་ཤཱཀྱ་སེང་གེ་ཡིས། ། ཇི་ལྟར་བདུད་ཀྱི་སྡེ་བཅོམ་ལྟར། ། དེ་བཞིན་བདག་གིས་བདུད་ལས་ནི། ། རྒྱལ་བར་བྱས་ཏེ་དཀྱིལ་འཁོར་བྲི། ། ཞེས་ལན་གསུམ་བརྗོད་པས། སའི་ལྷ་མོའི་ཞལ་ནས་ཁྱོད་ཅི་བདེ་བར་བྲིས་ཤིག་ཟེར་ནས་སའི་ནང་དུ་ཐིམ་པར་བསམ་མོ། ། ཡང་ན་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་དབུས་སུ་མཎྜལ་ཁྲུ་གང་གྲུ་བཞི་པ་ཅིག་བྱས་ལ། དེར་མཆོད་པ་རྣམ་པ་ལྔ་དང་གཏོར་མ་ཆ་གཅིག་བཤམས་ལ། དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་མཆོད་པ་རྣམ་པ་ལྔ་ཕུལ་ཏེ། སྤོས་ཀྱི་སྣོད་ཐོགས་ཏེ་པུས་མོ་གཡས་པའི་ལྷ་ང་ས་ལ་བཙུགས་ཏེ། དགོངས་ཤིག་བདག་ལ་སངས་རྒྱས་དགོངས། ། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་མཆོད་པ་དང་། ། སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་སྨན་སླད་དུ། ། རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཆེན་པོ་ཡི། ། དཀྱིལ་འཁོར་དམ་པ་བྲི་བར་འཚལ། ། རྒྱལ་བ་སྲས་དང་བཅས་རྣམས་ཀྱིས། ། བདག་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་ཏུ་གསོལ། ། དེ་སྐད་ཅེས་ལན་གསུམ་བརྗོད་པས། དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱིས་གནང་བ་བྱིན་པར་བསམ་མོ། ། ཡང་གཏོར་མ་ཨ་ཀཱ་རོ་ལ་སོགས་པས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ལ། དཔུང་པ་བཟང་པོའི་རྒྱུད་ལས་བྱུང་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་གཏོར་མ་བྱིན་ལ། པུས་མོ་གཡས་པའི་ལྷ་ང་ས་ལ་བཙུགས་ཏེ་སྤོས་ཐོགས་ཏེ། ཕྱོགས་བཅུར་བཞུགས་པའི་ལྷ་ཀླུ་དང་། ། གནོད་སྦྱིན་དྲི་ཟ་ལྷ་མ་ཡིན། ། ཡང་དག་རྫུ་འཕྲུལ་ཆེར་ལྡན་པའི། ། འབྱུང་ལ་གནས་པའི་འབྱུང་པོ་ཀུན། ། བདག་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་ཡིས། ། སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་མཆོད་པ་དང་། ། སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཕན་དོན་དུ། །

You, O Goddess, are the witness to the conduct, the distinctions, the stages, and the perfections of all the Buddhas, the Protectors. Just as the Protector, the Lion of the Śākyas, conquered the hosts of Māra, so shall I conquer Māra and draw the maṇḍala. Reciting this three times, one should imagine that the Goddess of the Earth says, "Draw it as you please," and then dissolves into the earth. Alternatively, in the center of the maṇḍala site, prepare a square maṇḍala one cubit in size. Arrange there the five types of offerings and a single portion of the torma. Present the five offerings to the Three Jewels. Holding an incense burner and resting your right knee on the ground, recite: "Think of me, O Buddhas! In order to make offerings to all the Buddhas and to benefit sentient beings, I wish to draw the sublime maṇḍala of the Great Vairocana. May the Victors and their Sons grant me their blessings." Reciting this three times, one should imagine that the Three Jewels grant their permission. Then, having blessed the torma with the ākāro mantra and so forth, offer the torma with the verses from the Subāhuparipṛcchā Tantra. Resting your right knee on the ground and holding incense, recite: "All gods, nāgas, yakṣas, gandharvas, and asuras dwelling in the ten directions, and all spirits who abide in the elements and possess great miraculous powers: I, who am called [name], in order to make offerings to the Buddhas and for the benefit of sentient beings..."

དམ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེར་འབྱུང་བ། ། ཇི་ལྟར་བསམས་པ་བཞིན་འབྲི་ན། ། ཁྱེད་ཀྱིས་བར་ཆད་མ་བྱེད་པར། ། དགེ་བའི་གྲོགས་པོ་ཉིད་དུ་མཛོད། ། ད་ལྟར་བདག་གིས་ཁྱོད་ལ་ནི། ། བཟོད་པར་གསོལ་གྱིས་མི་སླུ་བར། ། རྨི་ལམ་ལ་སོགས་མཚན་མ་ཡི། ། ལེགས་ཉེས་ལྟས་རྣམས་བསྟན་དུ་གསོལ། ། ལན་གསུམ་གསོལ་བ་བཏབ་པས། ས་བདག་ལ་སོགས་པས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱིས་ཤིག་པའི་གནང་བ་བྱིན་པར་བསམ་མོ། ། དེ་ནས་ཆག་ཆག་དང་སྐྱང་ནུལ་ལེགས་པར་བྱ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་གནོད་སྦྱིན་གྱི་སྔགས་ཀྱིས། ཡུངས་ཀར་གཏོར་ཞིང་བགེགས་བསྐྲད་ནས། ཨོཾ་ཧཱུཾ་ཧྲཱི་ཞེས་པའམ། ཨོཾ་བཛྲ་སཏྭ་ཧཱུཾ་ཞེས་བྱ་བ་ལན་གསུམ་མམ། བདུན་ནམ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ཞི་བའི་སྦྱིན་སྲེག་གིས་བགེགས་ཉེ་བར་ཞི་བར་བྱའོ། ། ཡང་ན་དང་པོར་སའི་པྲ་བརྟག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་དབུས་སུ། རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་བདག་ཉིད་ཀྱི་པུས་མོ་ནུབ་ཙམ་མམ་ལྟེ་བ་ནུབ་ཙམ་བརྐོས་ལ། དེ་ཡང་གོང་གི་སའི་ལྷ་མོ་ནམ་མཁའ་ལ་ཨོཾ་བཛྲ་ཨུ་པ་ཏ་ཡ་ཞེས་བརྗོད་ལ་གདེག། དེ་ནས་དོང་གི་ནང་དུ་ཆུས་བཀང་སྟེ། མེ་ཏོག་ཡང་བཅུག་ལ། ཨོཾ་ཧཱུཾ་ཧྲཱི་འམ། ཨོཾ་བཛྲ་སཏྭ་ཧཱུཾ། ཟློས་ཤིང་ཤར་ཕྱོགས་སུ་གོམ་པ་མི་དྲག་མི་དལ་བ་བརྒྱ་ཕྱིན་ཏེ། ཚུར་ལོག་ནས་ཆུ་དེ་མ་སྐམས་ན་དངོས་གྲུབ་ཡོད་པར་སྟོན། ཆུ་སྐམས་ན་གཞན་དུ་སྤོ་བར་བཤད། དེ་ནས་རྫ་སོ་མ་བཏང་བ་ཞིག་ཏུ་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་ལྔ་དང་འབྲུ་ལྔ་དང་སྨན་དང་སྙིང་པོ་དང་སྤོས་དང་ལྔ་བླུགས་ལ། དོང་གི་ནང་དུ་གཞུག་གོ། །

When the great maṇḍala of the sublime ones is to be drawn just as it was conceived, do not create obstacles, but act as a virtuous friend. Now I beg you for your forbearance; without deceiving me, please show the signs of good and bad fortune through dreams and other omens. Having made this supplication three times, one should imagine that the local deities and others grant permission, saying, "Draw the maṇḍala!" Then, having properly sprinkled and smeared the ground, one should scatter white mustard seeds with the mantra of Vajrayakṣa to expel obstructing spirits. One should then recite "Oṃ hūṃ hrīḥ" or "Oṃ vajrasattva hūṃ" three, seven, or twenty-one times. Following that, one should pacify obstructing spirits through a peaceful fire offering. Alternatively, in order to first examine the signs of the site, the Vajra Master himself should dig a hole in the center of the maṇḍala to a depth of either the knees or the navel. Then, reciting "Oṃ vajropatāya," he should lift the Earth Goddess (Pṛthivīdevī) into the sky. Next, fill the pit with water and place a flower inside. While reciting "Oṃ hūṃ hrīḥ" or "Oṃ vajrasattva hūṃ," walk one hundred paces toward the east at a pace that is neither too fast nor too slow. Upon returning, if the water has not dried up, it indicates that siddhi will be attained; if the water has dried up, it is explained that one should move to another location. Then, place five kinds of precious gems, five kinds of grains, medicinal herbs, essences, and incense into an unfired clay pot and insert it into the pit.

དེ་ནས་བརྐོས་པའི་ས་དེ་རྡོ་རྗེ་གནོད་སྦྱིན་གྱི་སྔགས་བཏབ་པའི་སྤོས་ཆུས་བྲལ་བྲུལ་དུ་སྤྲུས་ལ་ནང་དགང་བར་བྱའོ། ། ལྷག་པར་གྱུར་ན་དངོས་གྲུབ་མཆོག་ཡོད་པར་བསྟན། ཆད་ནས་གཞན་དུ་སྤོ། ། དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་གནོད་སྦྱིན་བཟླས་པའི་སྤོས་ཆུས་ཆག་ཆག་གདབ། འཐས་པར་བཅགས་ལ་མེ་ལོང་གི་རྒྱབ་བཞིན་དུ་བྱས་པ་ནི་ས་ལས་དང་བྱ་བས་སྦྱང་བའོ། ། རྡོ་རྗེ་གནོད་སྦྱིན་ནམ་རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོ་བཟླས་པའི་སྤོས་ཆུས་བསང་གཏོར་བྱ་བ་དང་། ཞི་བའི་སྦྱིན་སྲེག་བྱས་པའི་ཐལ་བ་དང་། ཡུངས་ཀར་གྱིས་གཏོར་བ་ནི་སྔགས་ཀྱིས་སྦྱང་བའོ། ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་སྦྱང་བ་ནི། སློབ་དཔོན་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་དབུས་སུ་འདུག་ལ། རྡོ་རྗེ་ཆེན་པོ་ནས་གཞལ་ཡས་ཁང་ལ་ཐུག་པའི་བར་དུ་བསྒོམས་ལ་སྒོ་བཞི་རྟ་བབས་དང་བཅས་པའི་ནང་དུ་ས་ཆུད་པར་བསྒོམ་པར་བྱའོ། ། ས་སྦྱང་བའོ། ། དེ་ནས་སློབ་དཔོན་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་དང་ལྡན་པས། ས་ཕྱོགས་འདི་ཉིད་དུ་བདག་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་བྲི་བར་བྱའོ་ཞེས་བསམ་པ་སྔོན་དུ་བཏང་བ་ནི། སེམས་ཀྱི་དབང་གིས་ས་བཟུང་བའོ། ། དེ་ནས་སློབ་དཔོན་གྱིས་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་བསྒོམས་ནས། ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་དང་ལྡན་པར་བྱས་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་དབུས་སུ་འདུག་སྟེ། ཨོཾ་བཛྲ་ཏཱིཀྵྞཱ་དུཿཁཙྪེ་ད། པྲཛྙཱ་ཛྙཱ་ན་མཱུ་རྟི། ཛྙཱ་ན་ཀཱ་ཡ། བཱ་གཱི་ཤྭ་ར། ཨ་ར་པ་ཙ་ན། ཡ་ཏེ་ན་མ། ཞེས་ཟློས་ཤིང་འདུག་པ་ཡན་ཆད་ནི། སློབ་དཔོན་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནོ། ། དེ་ནས་བསྒྲུབ་པའི་གྲོགས་མཆོག་རིགས་བཞིའི་ང་རྒྱལ་དང་ལྡན་པ་བཞིས།

Then, the excavated earth should be kneaded into a fine paste with scented water consecrated by the mantra of Vajrayakṣa and used to fill the interior. If there is an excess, it is taught that the supreme siddhi will be attained; if there is a deficiency, it should be moved elsewhere. Then, sprinkle the ground with scented water over which the Vajrayakṣa mantra has been recited. Compact it firmly and make it as smooth as the back of a mirror; this is the purification of the earth through physical labor and action. The purification by mantra is performed by sprinkling with scented water consecrated by the recitation of the Vajrayakṣa or Vajraśekhara mantras, and by scattering the ashes of a peaceful fire offering and white mustard seeds. The purification by meditative absorption is as follows: the master sits in the center of the maṇḍala and meditates on everything from the great vajra up to the celestial palace. He should meditate that the earth is contained within the four gates and the archways. This is the purification of the earth. Then, the master, endowed with the deity yoga, first forms the intention: "In this very place, I shall draw the great maṇḍala of Vairocana." This is the seizing of the site by the power of the mind. Next, the master meditates on the great mudrā of the Great Vajradhara, enters the three meditative absorptions, and sits in the center of the maṇḍala. Reciting: Oṃ vajratīkṣṇa duḥkhaccheda prajñājñānamūrti jñānakāya vāgīśvara arapacana yate namaḥ, he remains seated; this is the meditative absorption of the master. Then, four supreme companions for the practice, possessing the pride of the four families, [should proceed].

ཤར་ཕྱོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་འདུད་ཉི་ཤུས་བསྟོད་དེ། མཚན་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་འདི་དག་གིས། ། བདག་ཅག་གིས་ནི་བསྟོད་པ་ཡིས། ། ཚུལ་ཆེན་ཡང་ནི་རྒྱས་པར་མཛད། ། མགོན་པོ་ཁྱོད་ལ་གསོལ་བ་ནི། ། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་འཁོར་ལོ་ཆེ། ། དཀྱིལ་འཁོར་དམ་པ་བཤད་དུ་གསོལ། ། ཞེས་བྱ་བ་ནི། བགེགས་ཚར་གཅད་པར་གསོལ་བ་གདབ་པའོ། ། དེ་ལ་མིག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་ནི། གཡས་སུ་མ་ལས་ཉི་མ་གཡོན་དུ་ཊ་ལས་ཟླ་བ། དེ་གཉིས་ཀྱི་སྟེང་དུ་ཧཱུཾ་གིས་མིག་འབྲས་ཚུལ་དུ་བྱས་པ་ནི་མིག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའོ། ། རྐང་མཐིལ་གཉིས་སུ་ཨ་ལས་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེ་བསྒོམ་པ་ན་རྐང་པ་བརླབ་པའོ། ། བདག་ཉིད་རང་ཉིད་རྡོ་རྗེ་ཅན། ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་བདག་རང་ཉིད། ། བདག་ནི་སངས་རྒྱས་རྒྱལ་པོ་ཆེ། ། སྟོབས་ཆེན་རྡོ་རྗེ་ཅན་བདག་ཉིད། ། བདག་པོ་རྡོ་རྗེ་ཆེན་པོར་བདག། བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་མི་འདོར་རོ། ། རྡོ་རྗེ་ལྟ་བས་ཚར་བཅད་པའི་མིག་གཡོན་གྱི་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གཡོན་ཕྱོགས་སུ་བསྐོར་བས། བགེགས་ཐམས་ཅད་གསལ་བཏབ་པར་བསམ། གཡས་ཀྱི་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱིས་གཡས་ཕྱོགས་སུ་བསྐོར་བས་བགེགས་ཐམས་ཅད་བསྲེག་པར་བསམ་མོ། ། དེ་ནི་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བས་ཚར་གཅོད་དོ། ། དེ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་དབུས་ནས་བྱང་ཤར་མཚམས་སུ་བྱིས་པ་གཞོན་ནུ་བཞིན་དུ་མཆོངས་ཏེ་ཕྱིན་ལ། ཁ་ལྷོ་ཕྱོགས་སུ་བལྟས་ལ། དྲིལ་བུ་དཀུར་བརྟེན་ལ། རྡོ་རྗེ་ལན་གསུམ་གསོར་ཞིང་། ཚིག་འདི་སྐད་ཅེས་བརྗོད་དེ། རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་མིང་འདི་ཞེས་བྱ་བས། སློབ་མ་ཆེ་གེ་མོ་ཞེས་བྱ་བ། རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང་།

Having offered praise from the eastern gate with the twenty verses of homage, [one says]: "By means of these one hundred and eight names, Through our offering of praise, May the great way be further expanded. O Protector, we pray to you: Please explain the supreme maṇḍala, The great wheel of all the buddhas." This is the prayer to suppress the obstructing spirits. Regarding the blessing of the eyes: from the syllable ma on the right [eye] comes a sun, and from ṭa on the left, a moon. Above these two, the syllable hūṃ is visualized in the manner of the pupils; this is the blessing of the eyes. Visualizing a crossed-vajra (viśvavajra) from the syllable a on the soles of both feet is the blessing of the feet. "I myself am the Vajra-holder, I myself am Vajrasattva. I am the great king of buddhas, I am the powerful Vajra-holder. I am the great lord of vajras; I shall not forsake the blessing." With the vajra-gaze, one suppresses [obstacles] by circling the moon maṇḍala on the left eye to the left, imagining all obstructing spirits to be cleared away. By circling the sun maṇḍala on the right eye to the right, one imagines all obstructing spirits to be incinerated. This is the suppression by the vajra-gaze. Then, from the center of the maṇḍala, one leaps toward the northeast like a young child and proceeds there. Facing south, resting the bell at the hip, and brandishing the vajra three times, one speaks these words: "The Vajra Master named [so-and-so], for the sake of bringing the disciple named [so-and-so] to the complete perfection of awakening..."

སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བླ་ན་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ས་ཕྱོགས་འདིར་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་ངས་འབྲི་ཡིས། ལྷ་དང་། ལྷ་མ་ཡིན་དང་། གནོད་སྦྱིན་དང་། སྲིན་པོ་དང་། ཡི་དྭགས་དང་། ཤ་ཟ་དང་། འབྱུང་པོ་དང་། བརྗེད་བྱེད་དང་། མཁའ་འགྲོ་མ་དང་། ནམ་མཁའ་ལྡིང་དང་། མིའམ་ཅི་དང་། རིག་སྔགས་འཆང་གྲུབ་པ། རྒན་པོ་དང་། རྒན་མོ་གཡོག་དང་འཁོར་དུ་བཅས་པ། གང་དག་འཁོད་པ་དེ་དག་དེངས་ཤིག། འདི་ལྟར་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་བཀའ་ཐོས་ནས། མྱུར་བ་ཉིད་དུ་དེངས་ཤིག། གང་དག་མི་འགྲོ་བ་དེ་དག་ངའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྡོ་རྗེས་མགོ་ཚལ་པ་བརྒྱར་དགས་པར་བྱའོ་ཞེས་ལན་གསུམ་བརྗོད་དོ། ། དེ་ནས་རྐང་པའི་སོར་མོས་རྡོ་རྗེ་རྩེ་གཅིག་པ་ས་ལ་འབྲི་ཞིང་། ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཞེས་བརྗོད་ཅིང་དཀྱིལ་འཁོར་བསྐོར་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་འགྲོས་ཀྱིས་ཚར་གཅད་པའོ། ། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཕྱོགས་བཞིར་རྐང་སྟབས་བདུན་དང་། ལག་སྟབས་བཞི་བཅུ་རྩ་གཉིས་བྱ་བ་ནི། རྡོ་རྗེ་སྟངས་སྟབས་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་ཐལ་ཀར་གཅིག་པུའམ། ཡང་ན་དེ་བས་མང་ཡང་རུང་། ། ཤར་གྱི་ཕྱོགས་སུ་གཟུགས་པར་བྱ། ། པོག་ཕོར་ཁམ་པ་ལས་བྱས་པ། ། སོ་མ་བཏང་བ་དཀར་པོ་བཅུ། ། བྱས་ནས་ཕྱོགས་དང་མཚམས་སུ་ནི། ། བརྒྱད་པ་དེ་བཞིན་བདུན་དུ་དགོད། ། པོག་ཕོར་དག་ཏུ་མ་འབྱོར་ན། ། ཁམ་པའི་ཕོར་བུའི་ནང་ནས་དབུལ། ། དེ་དག་ཀྱང་ནི་མ་འབྱོར་ན། ། གཅིག་ཅིག་སྒོར་ནི་གཞག་ནས་དབུལ། ། མེ་ཏོག་ཕྲེང་བས་བརྒྱན་པ་ཡི། ། རྟ་བབས་དག་ཀྱང་ཕྱོགས་བཞིར་བྱ། ། ནས་དང་གྲོ་དང་འབྲུ་རྣམས་ཀྱི། ། མྱུ་གུ་ལེགས་པར་སྐྱེ་བར་དགོད། །

In order that all sentient beings may attain the fruit of unsurpassed wisdom, I shall draw the great maṇḍala of Vairocana in this place. Therefore, you gods, asuras, yakṣas, rākṣasas, pretas, piśācas, bhūtas, apasmāras, ḍākinīs, garuḍas, kinnaras, and accomplished vidyādharas, as well as the elders and elderly women with your servants and retinues—whatever beings are gathered here, depart! Having heard the command of Vajradhara, depart immediately! Those who do not go, I shall split their heads into a hundred pieces with the vajra of my wisdom! Thus he spoke three times. Then, drawing a single-pointed vajra on the ground with his toes and uttering "HŪṂ HŪṂ," he circumambulates the maṇḍala; this is the subduing by the vajra-step. In the four directions of the maṇḍala, one should perform seven foot-stances and forty-two hand-gestures; this is the subduing by the vajra-posture, whether there be only one or even more. One should place [the offerings] in the eastern direction. Having prepared ten unbaked white earthen incense burners, one should arrange eight in the cardinal and intermediate directions. If earthen burners are not available, one should offer from within a clay bowl. If even those are not available, one should place a single one at the entrance and offer it. One should also construct archways adorned with flower garlands in the four directions. One should arrange the sprouts of barley, wheat, and other grains so that they grow well.

དྲིལ་བུ་གདུགས་དང་རྔ་ཡབ་དང་། ། སྲད་བུ་དག་ཀྱང་ཕྱོགས་བཞིར་ནི། ། རྟ་བབས་སོགས་ལས་ཕྱི་རོལ་དུ། ། མཛེས་པར་བྱ་ཕྱིར་མཁས་པས་གདགས། ། འབྲས་ཡོས་འབྲུ་དང་བཅས་པ་ཡི། ། མེ་ཏོག་སིལ་མ་རབ་ཏུ་དགྲམ། ། དཀྱིལ་འཁོར་དག་གི་ཕྱི་རོལ་དུ། ། ཕྱི་མའི་རི་མོ་སྡུ་གུ་བྲི། ། འཇིག་རྟེན་འདི་ན་གྲགས་པ་ཡི། ། བཀྲ་ཤིས་ལ་སོགས་གང་ཡིན་རྣམས། ། དཀྱིལ་འཁོར་བདག་གི་ཕྱི་རོལ་དུ། ། ཕྱོགས་བཞི་དག་ཏུ་མཁས་པས་དགོད། ། ཡི་གེ་བརྒྱ་པ་བཟླས་པའི་ཆུས་དབང་ལྡན་གྱི་ཕྱོགས་ནས་བརྩམས་ནས་ཕྱི་དང་ནང་དུ་བཅས་པ་བསང་གཏོར་བྱའོ། ། དེ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། རྡོ་རྗེ་འཁོར་ལོའི་ཕྱག་རྒྱ་ཁའི་དབུས་སུ་བཞག་ལ། ཨོཾ་བཛྲ་ཙཀྲ་ཧཱུཾ། ཞེས་བཟླས་བརྗོད་བྱའོ། ། དེ་ནས་ཕྱི་དྲོའི་དུས་སུ། གླུ་དང་རོལ་མོའི་མཆོད་པ་རྣམས་དང་། མེ་ཏོག་དང་། སྤོས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དང་པོའི་འཁོར་ལོ་ཇི་སྙེད་པ་དང་། ཅི་འདོད་པ་དེ་བཞིན་དུ་མཆོད་ཅིང་བརྟག་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་དམ་ཚིག་སེམས་དཔའི་སྐུ་གཟུགས་ལུགས་མ་ལ་སོགས་པ་དཀར་པོ་ས་མ་ཡ་སྟྭཾ་ཞེས་བརྗོད་ལ། རང་གི་སྙིང་པོས་བཞུགས་སུ་གསོལ་ཏེ། ཡང་ན་ཕྲེང་སྔགས་སམ། ཡང་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཨོཾ་ཧཱུཾ་ཧྲིས་བཞུགས་སུ་གསོལ་ལ། དེ་བཞིན་དུ་ལྷ་གཞན་གྱི་ཡང་སྐུ་བཞུགས་པའམ། མཚན་མ་རྣམས་བཏབ་ལ། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྙིང་པོ་འབྲུ་གསུམ་བརྗོད་ཅིང་འཁོར་ལོའི་ཕྱག་རྒྱ་བཅས་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་བསླང་ལ། དེ་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམ་པ་གསུམ་སྔོན་བཞིན་བསྒོམས་ལ། དེ་ནས་ནམ་མཁའི་ལྷ་བསྲེ་བར་བྱ་སྟེ།

Bells, parasols, and yak-tail whisks, as well as cords, should be hung by the wise in the four directions outside the archways and so forth, for the sake of beauty. One should scatter loose flowers together with parched rice and grains. Outside the maṇḍalas, one should draw beautiful secondary designs. Whatever auspicious symbols and the like are renowned in this world, the wise should arrange them in the four directions outside the maṇḍala. With water over which the hundred-syllable mantra has been recited, one should perform the sprinkling of purification, beginning from the northeast and including both the exterior and interior. Then, in order to bless the maṇḍala, one should place the vajra-wheel mudrā at the center of the mouth and recite: OṂ VAJRA CAKRA HŪṂ. Then, in the afternoon, one should worship and examine the maṇḍala as much as possible with the first wheel and whatever offerings are desired, such as songs, music, flowers, incense, and so forth. Then, regarding the white cast image or other form of the Vairocana samayasattva, one should say "SAMAYA STVAṂ" and request it to be seated with its own essence mantra; or else, request it to be seated with the garland mantra or the Buddha’s essence mantra OṂ HŪṂ HRĪḤ. Likewise, having installed the forms or placed the symbols of the other deities, one should recite the three syllables—the essence of all buddhas—and, forming the wheel mudrā, raise up the maṇḍala. Then, having meditated on the three samādhis as before, one should merge the deities of the sky [with those of the maṇḍala].

ཡི་གེ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པས་ཁ་སྦྱར་གྱི་སྦྱོར་བ་བསལ་ལོ། ། བར་སྣང་ལ་བཞུགས་པའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་རང་གི་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱས་བཀུག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བཀུག་ལ་བཅུག་སྟེ། བཅིངས་ནས་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། ཕྱག་རྒྱ་བཞིས་རྒྱས་བཏབ་པ་བྱས་ལ། བྱིན་གྱིས་རློབ་ཅིང་མཉེས་པར་བྱས་ནས་གཞག་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ནས་མཆོད་པ་རྒྱ་ཆེན་པོ་མདོ་ཀློག་པ་ཡན་ཆོད་བྱས་ལ། སྤྱིའམ་སོ་སོའི་སྔགས་ཀྱི་བསྙེན་པ་བྱས་ལ་ཕྱིས་འབྱུང་བ་བཞིན་དུ་སློབ་དཔོན་རང་ཉིད་བཞུགས་ཤིང་དབང་ལྷ་ལས་བླང་ངོ་། ། དེ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་གཞུག་ཅིང་དབང་བསྐུར་བར་བྱ་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དཀྱུས་མ་ཉིད་འཁྲུགས་སྡེབ་སྟེ། དེ་ཡང་། དེ་ནས་འདིར་དབང་དམ་པར་གསུངས། ། དབང་བསྐུར་མེད་ན་འགྲུབ་པ་མེད། ། ཡོན་ཏན་ལྡན་པའི་སྔགས་པ་ཡིས། ། འདི་ལ་དབང་བྱིན་ཡོན་ཏན་འགྲུབ། ། ཅེས་བྱ་བས་དབང་ནོད་པའི་ཡོན་ཏན་སྟོན་ཏེ། དབང་བསྐུར་ཞིང་དམ་ཚིག་དང་ལྡན་ན། དངོས་གྲུབ་རྣམ་པ་གཉིས་འཐོབ་པར་ལུང་གིས་བསྟན་པའོ། ། དང་པོར་ཁྲུས་བྱས་གོས་གྱོན་ཏེ། ། རྒྱལ་པོའི་ཆ་ལུགས་འདྲ་བ་དང་། ། བུད་མེད་ལྟ་བུའི་ཚུལ་ལྡན་པས། ། སློབ་དཔོན་བླ་མར་གྱུར་པ་ལ། ། དབང་རྣམས་ནོད་པར་རབ་ཏུ་གསུངས། ། ཞེས་བྱ་བས། དབང་ནོད་པའི་ཕྱིར་དབང་གི་སྔོན་དུ་སྤྱོད་ལམ་དེའི་སྒོ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་འཇུག་པ་སྟོན་ཏེ། དེ་ནས་བཟླས་པ་དང་། བསྒོམ་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོ་ག་རྣམས་བྱས་ལ། ཕྱིར་འབྱུང་ལ་སློབ་མ་གཞུག་པར་བྱ་སྟེ། སློབ་དཔོན་དུ་འོས་པའི་སློབ་མ་ལས་ཐམས་ཅད་པའི་ཆུས་བསངས་ལ།

By means of the unerring syllables, the application of the union is cleared away. The Blessed One, who dwells in the expanse of space, is summoned by way of the samaya-mudrā of oneself and so forth; having summoned, caused to enter, bound, and brought under control, one should seal them with the four mudrās, bless them, and please them, and then leave them. Then, having performed the extensive offerings up to the recitation of the sūtras, and having performed the approach recitation of the general or individual mantras, the master himself should subsequently remain and receive the empowerment from the empowerment deities. Then, in order to demonstrate the entry into the maṇḍala and the conferral of the empowerment, the sequence itself is rearranged: "Then, here the supreme empowerment is taught; without empowerment, there is no accomplishment. For a mantra practitioner endowed with qualities, by bestowing empowerment upon this, qualities are accomplished." This shows the qualities of receiving empowerment; it is taught in the scriptures that if one is empowered and possesses the samaya, the two types of siddhis will be attained. "First, having bathed and put on clothes, with a manner like that of a king or like that of a woman, it is taught that one should receive the empowerments from the master who has become the guru." By this, it is shown that for the sake of receiving empowerment, one enters the maṇḍala through the gateway of that conduct prior to the empowerment. Then, having performed the rituals of recitation, meditation, and so forth, one should go out and admit the disciples. The disciples who are worthy to be masters should be purified with the "all-accomplishing" water.

རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཤིང་རྒྱན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བརྒྱན་པ་ལ། རྡོ་རྗེ་གནོད་སྦྱིན་ཡོངས་སུ་བཟླས་པའི་གོས་དམར་པོའི་སྟོད་གཡོགས་དང་། སྨད་གཡོགས་བསྐོན་ལ། ཨོཾ་བཛྲ་ཏིཥྛ་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཅེས་མངོན་པར་བསྔགས་ལ། གོས་དམར་པོ་ལས་བྱས་པའི་གཙུག་ཏོར་དང་། སྒོ་སྲུང་བཞིའི་སྙིང་པོ་ཡོངས་སུ་བཟླས་པའི་གོས་དམར་པོས་གདོང་བཅིངས་ལ། ཡོན་གྱི་དམ་པ་དག་ཕུལ་བ་ཡོངས་སུ་བཟུང་སྟེ་དེའི་སྙིང་ག་དང་དཔྲལ་བ་དང་། ལྐོག་མ་དང་། སྤྱི་བོ་རྣམས་སུ་རྡོ་རྗེ་དང་། རིན་པོ་ཆེ་དང་། པདྨ་དང་། སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེ་ཟླ་བའི་སྟེང་དུ་དེའི་ས་བོན་གྱི་རྣམ་པར་དགོད་པ། ཕྱོགས་བཞི་ནས་སྔོན་བཞིན་ཕྱག་འཚལ་དུ་བཅུག་ལ། དེས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ལ། ཕྱི་ནང་གསང་བའི་མཆོད་པ་བྱེད་དུ་ནུས་པར་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་བསམ་མོ། ། དེ་ནས་ཤར་ཕྱོགས་ཀྱི་སྒོར་བཞག་ལ། དེ་བཞིན་དུ་སྡོམ་པ་སྦྱིན་ནོ། ། ཨོཾ་བོ་དྷི་ཙིཏྟོཏྤཱ་ད་ཡཱ་མི། ཞེས་བརྗོད་དོ། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་བླ་མེད་པ། ། དམ་པ་བདག་གིས་བསྐྱེད་ནས་སུ། ། སྙིང་པོས་རབ་ཏུ་གཞག་པར་བྱ། ། དེ་ནས་སུ་ར་ཏེ་ས་མ་ཡ་སྟྭཾ་ཧོ། སིདྡྷྱ་བཛྲ་ཡ་ཐཱ་སུ་ཁཾ། ཞེས་བསྐུལ་ལོ། ། དེ་ནས་ས་མ་ཡ་སྟྭཾ། ཞེས་བྱ་བའི་སྔགས་ཀྱིས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་འཆིང་དུ་གཞུག་ཅིང་། དེ་བཞིན་དུ་ཕྲེང་བ་འཛིན་དུ་གཞུག་གོ། ། དེ་ནས་ས་མ་ཡ་ཧཱུཾ། ཞེས་བརྗོད་ལ་སློབ་མ་ནང་དུ་གཞུག་གོ། ། དེ་ནས་འདི་སྐད་ཅེས་ཀྱང་བསྒོའོ། ། དེང་ཁྱོད་ཀྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རིགས་སུ་ཞུགས་ཀྱིས།

Having blessed [the disciple] as Vajrasattva and adorned him with all ornaments, one should clothe him in a red upper and lower garment over which the Vajrayakṣa mantra has been recited. Then, having consecrated them with "Oṃ vajra tiṣṭha hūṃ phaṭ," one should bind his head with a red cloth uṣṇīṣa and his face with a red cloth over which the essence mantras of the four gatekeepers have been recited. Having accepted the supreme offerings, one should place the seed syllables of Vairocana, Ratnasambhava, Amitābha, and Amoghasiddhi in the form of a vajra, a jewel, a lotus, and a crossed vajra upon the moon disks at his heart, forehead, throat, and crown. Having had him prostrate in the four directions as before, one should likewise bless him with the vajra and so forth, and imagine that he is blessed with the capacity to perform the outer, inner, and secret offerings. Then, having placed him at the eastern gate, one should likewise bestow the vows, saying: "Oṃ bodhicittotpādayāmi." "Having generated the supreme, unsurpassed bodhicitta, I shall firmly establish it through the essence mantra." Then, one should prompt him with: "Surate samayas tvaṃ hoḥ siddhyavajra yathā sukhaṃ." Then, with the mantra "Samayas tvaṃ," one should have him bind the samaya mudrā of Vairocana and likewise have him hold a rosary. Then, saying "Samaya hūṃ," one should lead the disciple inside. Then, one should also instruct him as follows: "Today you have entered the family of all the Tathāgatas."

ངས་ཁྱོད་ལ་ཡེ་ཤེས་གང་གིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་འགྲུབ་པའང་ཐོབ་ན། དངོས་གྲུབ་གཞན་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་ཏེ། དེ་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་བསྐྱེད་པར་བྱ་ཡིས། ཁྱོད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་མ་མཐོང་བ་རྣམས་ལ་མ་སྨྲ་ཞིག། དམ་ཚིག་ཉམས་པར་གྱུར་ཏ་རེ། དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་སེམས་མའི་ཕྱག་རྒྱ་ཁ་ཐུར་དུ་བསྟན་ལ། རྡོ་རྗེ་སློབ་མའི་སྤྱི་བོར་བཞག་སྟེ་འདི་སྐད་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། འདི་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་དམ་ཚིག་ཡིན་གྱིས། གལ་ཏེ་འགའ་ཞིག་ལ་སྨྲས་ན་ཀླད་པ་འགས་པར་འགྱུར་རོ། ། དེ་ནས་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་དེ་ཉིད་དང་། མནའི་ཆུའི་སྙིང་པོས་ལན་ཅིག་བསྔགས་ལ། སློབ་མ་འཐུང་དུ་གཞུག་གོ། ། དེ་ལ་མནའི་སྙིང་པོ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དེང་ཁྱོད་ཀྱི། ། སྙིང་ལ་ཡང་དག་ཞུགས་མཛད་ཀྱིས། ། གལ་ཏེ་ཚུལ་འདི་སྨྲས་ན་ནི། ། དེ་མ་ཐག་ཏུ་དྲལ་ཏེ་གཤེགས། ། ཨོཾ་བཛྲོད་ཀ་ཋ། འདི་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་དམྱལ་བའི་ཆུ། ། དམ་ཚིག་འདས་ན་སྲེག་པར་བྱེད། ། དམ་ཚིག་བསྲུངས་ན་དངོས་གྲུབ་ནི། ། རྡོ་རྗེ་བདུད་རྩིའི་ཆུ་འདིས་འགྲུབ། ། རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུའི་ཕྱག་རྒྱ་རྣམས། ། གལ་ཏེ་དཀྱིལ་འཁོར་མ་མཐོང་སྨྲོས། ། སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་ན་འདུག་པའམ། ། དད་པ་མེད་པར་བགད་པར་འགྱུར། ། དེ་ནས་སློབ་མ་དེ་ལ་འདི་སྐད་བསྒོ་ཤིག། དེང་ཕྱིན་ཆད་ཁྱོད་ཀྱི་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ནི་ང་ཡིན་གྱིས། ངས་འདི་གྱིས་ཞེས་བསྒོ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་བྱ་དགོས་སོ། ། ཁྱོད་ང་ལ་བརྙས་པར་མ་བྱེད་ཅིག། མི་བདེ་བ་མ་སྤངས་པར་ཁྱོད་འཆི་བའི་དུས་བྱས་ནས།

"I shall generate for you the wisdom by which even the accomplishment of all the Tathāgatas is attained; what need is there to mention other siddhis? Therefore, do not speak of this wisdom to those who have not seen the great maṇḍala, lest your samaya be impaired." Then, with the mudrā of Vajrasattvī pointing downward, place it upon the crown of the vajra disciple's head and say these words: "This is your vajra samaya. If you speak of it to anyone, your head shall split apart." Then, consecrate that same samaya mudrā once with the essence of the oath-water and have the disciple drink it. The essence of the oath is as follows: "Vajrasattva has today truly entered your heart. If you speak of this method, he will immediately tear it apart and depart. Oṃ vajrodaka ṭha. This is your hell-water; if you transgress the samaya, it will burn you. If you guard the samaya, the siddhis will be accomplished by this water of vajra nectar. If you speak of the mudrās of the vajra and bell to those who have not seen the maṇḍala, or to those gathered in the crowd, or to those without faith, you shall be laughed at." Then, instruct the disciple as follows: "From this day forward, I am your Vajrapāṇi. Whatever I command you to do, you must perform. Do not treat me with contempt. If you do not abandon your misconduct, you will die and go to the hells."

དམྱལ་བར་ལྟུང་བར་གྱུར་ཏ་རེ་ཞེས་སྨྲས་ལ་འདི་སྐད་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་རློབས་ལ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་བདག་ལ་འབབ་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྨྲོས་ཤིག་ཅེས་བསྒོའི། དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གྱིས་མྱུར་དུ་སེམས་དཔའ་རྡོ་རྗེའི་ཕྱག་རྒྱ་བཅིངས་ལ། འདི་སྐད་དུ་བརྗོད་དུ་གཞུག་གོ། ། འདི་ནི་རྡོ་རྗེའི་དམ་ཚིག་སྟེ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཡིན་པར་གྲགས། ། རྡོ་རྗེ་ཡེ་ཤེས་བླ་མེད་ནི། ། དེ་རིང་ཉིད་དུ་དབབ་པར་ཤོག། ཨོཾ་བཛྲ་ཨཱ་བེ་ཤ་ཨ། ཞེས་བརྗོད་དོ། ། དེ་ནས་ཕྱག་རྒྱ་བཅིངས་པ་ལས་བྱུང་ནས། དེའི་སྙིང་གར་ཞུགས་ཏེ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་བབས་པར་གྱུར་པར་བསམས་ན། བབས་པར་འགྱུར་རོ། ། ཡང་ན་ཧོ་ཨ་ཧོ་ཞེས་བྱ་བ་རང་གི་སྙིང་གའི་ཟླ་བ་ལ་བཀོད་དེ། སེའུའི་མེ་ཏོག་དང་འདྲ་བའི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་རང་གི་དམ་ཚིག་དང་བཅས་པ་རང་གི་སྙིང་པོ་ལས་ངེས་པར་ཕྱུང་ལ། བཛྲ་བནྡྷ་ཏྲཊ་ཅེས་བྱ་བས་དེའི་སྙིང་ཁ་ཕྱེ་ལ། དེར་བཅུག་སྟེ། རྡོ་རྗེ་དབབ་པའི་ཕྱག་རྒྱ་བཅིངས་ལ། སྔགས་བརྗོད་དེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གང་ལས་གྱུར་པར་བསམས་ན་ཡང་འབབ་པར་འགྱུར་རོ། ། ཁྲོ་བོའི་ཁུ་ཚུར་བཅིངས་ལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཕྱེ་ན་ཡང་འབབ་པར་འགྱུར་རོ། ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྡོ་རྗེ་ཚིག་ལན་བདུན་ནམ་བརྒྱད་བརྗོད་པས་ཀྱང་འབབ་པར་འགྱུར་རོ། ། སློབ་མའི་གཙོ་བོའི་སྙིང་གར་རྡོ་རྗེ་བྱ། ། ཡི་གེ་བརྒྱ་པས་བརྟན་པོར་བྱས་ནས་ནི། ། བདག་ལུས་ཀྱིས་ཡིན་སྣོད་ཀྱི་སྒོ་དབྱེ་ཞིང་། ། སྙིང་ལ་གནས་པའི་རྡོ་རྗེ་དབུས་སུ་བལྟ། ། སྔགས་ཀྱི་བདག་པོ་ཡི་གེ་ཨ་དམར་གཟུགས། །

"Do not fall into hell!" he should say, and then instruct them: "Recite these words: 'May all the Tathāgatas grant their blessing, and may Vajrasattva descend upon me!'" Then the Vajra Master should quickly form the mudrā of the Sattvavajra and have them recite: "This is the vajra samaya, Renowned as Vajrasattva himself. May the unsurpassed vajra wisdom Descend this very day!" Reciting "Oṃ vajrāveśa a," and then, arising from the binding of the mudrā, one should visualize Vajrasattva entering their heart and descending. By doing so, he will descend. Alternatively, having placed "Ho aho" upon the moon at one's own heart, one should draw forth Vajrasattva—who resembles a pomegranate flower—along with his samaya and his essence-mantra. Opening the heart of the disciple with "Vajra bandha traṭ," one should insert him there. Binding the mudrā for the descent of the vajra and reciting the mantra, if one visualizes it as it occurred from the Blessed One, he will also descend. If one binds the wrathful fist and opens Vajrasattva, he will also descend. By reciting the vajra words of the Mahāyānābhisamaya seven or eight times, he will also descend. "Place the vajra at the heart of the principal disciple, And having made it firm with the hundred-syllable mantra, Open the gateway of the vessel of one's own body, And look into the center of the vajra residing in the heart. The Lord of Mantra is the form of the red letter A."

བརྗོད་པས་ཡང་དག་ཆགས་པར་གཡོ་བར་བལྟ། ། ཞེས་པས་སོ། ། དེ་ནས་ཨོཾ་པ་ར་མ་སུ་ཁཱ་ཤ་ཡ་སུ་ལ་ལི་ཏ། བི་ས་ལ་ན་མི་ཏེ་ར། ན་མ་མི་བྷ་ག་བཱན་ཏ་ཛཿཧཱུཾ་བཾ་ཧོཿ། ཧི་ཧི་ཧི་ཧི་ཧིཿ། པྲ་ཏིཙྪ་བཛྲ་ཀུ་སུ་མ། ཨཉྫ་ལི་ནཱ་ཐ་ཧོ། ཞེས་བརྗོད་པའི་སྔགས་འདིས་ཕྲེང་བ་དེ་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་དོར་རོ། ། དེ་ནས་དངོས་གྲུབ་རབ་འབྲིང་མེ་ཏོག་བབས་པ་ལས་བརྟག་པར་བྱ་སྟེ། ལྷ་རྣམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དང་། གནས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལས་བརྟག་པར་བྱ་སྟེ། གང་ཚེ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་གྱི། ། དབུ་ལ་མེ་ཏོག་བབས་གྱུར་ན། ། དེ་ཚེ་གཙུག་ཏོར་མཛོད་སྤུ་དག། འགྲུབ་པར་འགྱུར་བར་གདོན་མི་ཟ། ། ཞལ་དུ་བབ་ན་འགྲུབ་པར་འགྱུར། ། སྟོད་དུ་བབ་ན་མཆོག་རྣམས་འགྲུབ། ། རྐེད་དུ་བབ་ན་འབྲིང་རྣམས་འགྲུབ། ། རོ་སྨད་ཕྱོགས་སུ་བབ་ན་ནི། ། དངོས་གྲུབ་ཕལ་རྣམས་འགྲུབ་པར་འགྱུར། ། བར་གྱི་སྐུ་ལ་བབ་ན་ནི། ། སྙིང་པོ་ལ་སོགས་འགྲུབ་པར་འགྱུར། ། སྨད་དུ་བབ་པར་གྱུར་ན་ནི། ། མངག་གཞུག་ལ་སོགས་འགྲུབ་པར་འགྱུར། ། རིམ་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི། ། རིགས་བཞི་རྣམས་ལས་ཤེས་པར་བྱ། ། དེ་བཞིན་ལྷ་རྣམས་གཞན་ལ་ཡང་། ། དངོས་གྲུབ་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་བཤད། ། གལ་ཏེ་ལྷ་ཡི་གཟུགས་དག་ལས། ། མེ་ཏོག་རིང་དུ་ལྷུང་གྱུར་ན། ། དེ་ནི་དངོས་གྲུབ་ཡུན་རིང་འགྱུར། ། ཉེ་ན་དངོས་གྲུབ་མྱུར་དུ་འགྲུབ། ། གསང་སྔགས་རྣམས་ཀྱི་མཆོད་པ་དག། གང་དུ་འགྲམ་པ་ཚུན་ཆོད་ནི། ། དེ་ཡི་ས་ཡིས་དེ་ཡིན་ཏེ། ། མེ་ཏོག་དེ་ལྷུང་དེ་ཡི་རིགས། ། ལྷ་གཉིས་ཀྱི་ནི་བར་དག་ཏུ། ། གལ་ཏེ་མེ་ཏོག་བབ་གྱུར་ན། ། གང་དུ་ཉེ་བར་གྱུར་པ་ནི། །

"By reciting, one should observe the movement of perfect passion," so it is said. Then, with this mantra: Oṃ paramasukhāśaya sulalita visalanamite ra namo bhagavanta jaḥ hūṃ vaṃ hoḥ hi hi hi hi hiḥ pratīccha vajrakusuma añjalīnātha hoḥ, one should cast the flower into the maṇḍala. Then, one should examine the superior, middling, or [inferior] siddhi based on where the flower falls. One should examine it according to the distinctions of the deities and the distinctions of the locations: "If the flower falls upon the head of the Buddha, the Blessed One, then the uṣṇīṣa and the ūrṇā-kośa will undoubtedly be accomplished. If it falls in the mouth, it will be accomplished. If it falls on the upper body, the supreme [siddhis] are accomplished. If it falls on the waist, the middling ones are accomplished. If it falls toward the lower body, the common siddhis will be accomplished. If it falls on the middle of the body, the essence-mantras and so forth will be accomplished. If it falls on the lower part, the servants and so forth will be accomplished. All these stages should be understood from the four families. Likewise, for other deities as well, three types of siddhi are explained. If the flower falls far from the forms of the deities, the siddhi will take a long time. If it is near, the siddhi is quickly accomplished. Regarding the offerings of the secret mantras, the ground where it falls as far as the cheek is its [deity's] ground; that flower belongs to that family. If the flower falls between two deities, whichever it is closer to [belongs to]."

དེ་ནི་དེ་ཡི་རིགས་སུ་བཤད། ། གལ་ཏེ་ལ་ལའི་མེ་ཏོག་ནི། ། དཀྱིལ་འཁོར་མང་པོ་འདས་ནས་བབས། ། དེ་ལ་དངོས་གྲུབ་ཕལ་འགྲུབ་ཅིང་། ། དེ་ནི་དད་པའང་རབ་ཏུ་ཆུང་། ། གལ་ཏེ་མེ་ཏོག་བོར་བ་དག། ར་བའི་རི་བོ་ལ་བབ་ན། ། ཞི་བའི་བྱ་བས་དེ་ནས་སྡོད། ། ནན་ཏན་བསྐྱེད་དེ་འདོར་དུ་གཞུག། དེ་སྟེ་ཐེ་ཚོམ་གྱུར་ན་ནི། ། མཁས་པས་བཟླས་ཏེ་འདོར་མི་གཞུག། དེ་ནི་གང་ཡང་ངེས་མེད་པས། ། དེ་ནི་དངོས་གྲུབ་འཐོབ་མི་འགྱུར། ། གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་མཉམ་པ་དང་། ། དོན་མེད་ཕྱི་རོལ་ལྟུང་ན་ནི། ། ཞི་བའི་སྦྱིན་སྲེག་བྱས་ནས་སུ། ། དེ་ནས་མེ་ཏོག་འདོར་དུ་གཞུག། སྙིང་པོར་མེ་ཏོག་བབ་ན་ནི། ། རྟག་ཏུ་དོན་མེད་མི་འགྱུར་བཤད། ། སྲད་བུ་དག་གི་ཆོ་ག་བཞིན། ། དེ་ཡི་ཉེ་འཁོར་ཤེས་པར་བྱ། ། དེ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ཡི། ། མེ་ཏོག་རྣམས་ནི་བོར་བ་ལས། ། བདག་གི་མདུན་དུ་གང་ལྷུང་ནི། ། དེ་ལ་ཞི་བ་བརྩམ་པར་བྱ། ། སྦྱིན་སྲེག་གིས་ནི་ཞི་བྱས་ནས། ། དེ་ནི་སླར་ལ་འདོར་དུ་གཞུག། ལན་གསུམ་སོགས་ཏེ་བོར་ན་ཡང་། ། གལ་ཏེ་ལེགས་པར་མ་བབས་ན། ། རེ་ཐག་གཅད་དེ་སླར་གཏང་ངོ་། ། དེ་ནས་མེ་ཏོག་བབ་པ་ལས་ལྷ་ཡང་དག་པར་ཤེས་པར་བྱས་ནས་ཕྲེང་བ་བླངས་ཏེ། ཨོཾ་པྲ་ཏི་གྲིཧྞཱ་སྭ་མི་མཾ། སཏྭཾ་མ་ཧཱ་བ་ལ། ཞེས་བརྗོད་ནས། དེའི་མགོ་ལ་བཅིང་ངོ་། ། ཡེ་ཤེས་བབས་པའི་མཚན་མ་ལས། ། ཉེ་བར་མཚོན་ནས་དེ་ལ་མིག་གིས་ཅི་མཐོང་ཞེས་དྲིས་ཏེ། དེས་ཅི་ལྟར་མཐོང་བ་དེ་བཞིན་དུ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། ། གལ་ཏེ་དཀར་པོ་སྣང་བ་མཐོང་ན་ནི། ། དེ་ལ་དངོས་གྲུབ་མཆོག་བསླབ་བོ། །

That is explained as being of that family. If the flower of someone falls after passing over many maṇḍalas, they will achieve only ordinary siddhis, and their faith will be very slight. If the cast flower falls upon the enclosure wall or the mountain, they should remain there and perform pacifying activities; they should be made to cast again with diligence. If doubt arises, the wise should not have them cast it by reciting [mantras], for since that is uncertain, they will not obtain siddhi. If it falls equally between two, or falls uselessly outside, one should perform a pacifying homa and then have them cast the flower again. If the flower falls upon the heart [of the maṇḍala], it is explained that it will never be in vain. One should understand its vicinity according to the ritual of the threads. From the casting of flowers in such various ways, whichever deity falls before me, one should begin the pacifying rite for that. Having pacified it with a homa, one should have them cast again. Even if they cast three times or more and it does not fall well, one should cut off hope and let them go. Then, having correctly identified the deity from where the flower fell, one should take the garland and, saying "Oṃ pratigṛhṇāsva māṃ sattva mahābala," bind it upon their head. From the signs of the descent of wisdom, one should ask, "What do you see with your eyes?" and whatever they see will be accomplished accordingly. If they see a white appearance, they should be taught the supreme siddhi.

གལ་ཏེ་སེར་པོ་མཐོང་ན་དེ་ལ་དོན་འབྱུང་བའི་ཡེ་ཤེས་བསླབ་པར་བྱའོ། ། གལ་ཏེ་དམར་པོ་མཐོང་ན་དེ་ལ་རྗེས་སུ་ཆགས་པའི་ཡེ་ཤེས་བསླབ་བོ། ། འོན་ཏེ་ནག་པོར་མཐོང་བ་དེ་ལ་མངོན་སྤྱོད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་བསླབ་བོ། ། གལ་ཏེ་སྣ་ཚོགས་པར་མཐོང་ན། ། དེ་ལ་དངོས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་བཀྲོལ་ནས་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་རྒྱ་ཆེར་སྦྱར་རོ། ། དེ་ནས་སྙིང་པོ་འདིས་གདོང་གཡོགས་བཀྲོལ་ཏེ། ཨོཾ་བཛྲ་སཏྭ་ཡ་ཡན་ཏེ་ཏྱ། ཙཀྵུ་གྷ་ཏ་ན་པ་རོཏ་གྷ་ཏ་མ་ཏི། སརྦ་ཀྵོ་བཛྲ་ཙཀྵུ་མ་ནུཏྟ་རཾ། དེ་ནས་ཧེ་བཛྲ་པཱ་ཤྱ། ཞེས་བརྗོད་དོ། ། དེ་ནས་གདོང་གཡོགས་བཀྲོལ་ནས་ནི། ། དཀྱིལ་འཁོར་བཟང་པོ་བསྟན་པར་བྱ། ། དེ་ནས་བླ་མ་དགར་གྱུར་ནས། ། སློབ་མ་དེ་ལ་འདི་སྐད་བསྒོ། ། དཀྱིལ་འཁོར་བཟང་པོ་འདི་ལ་ལྟོས། ། ད་ནི་དད་པ་རབ་ཏུ་བསྐྱེད། ། ཁྱོད་ནི་སངས་རྒྱས་རིགས་སུ་སྐྱེས། ། སྔགས་དང་རིག་པས་བྱིན་གྱིས་བརླབས། ། འགྲོ་བ་ཕུན་སུམ་དངོས་གྲུབ་ཀྱང་། ། ཐམས་ཅད་ཁྱོད་ལ་མངོན་དུ་འགྱུར། ། དངོས་གྲུབ་ཐོབ་ཕྱིར་དམ་ཚིག་སྐྱོངས། ། གསང་སྔགས་ལ་ཡང་བརྩོན་པར་གྱིས། ། དེ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། མི་མཉམ་མེད་པར་ཟུར་བཞི་སྙོམས། ། དྲན་དང་དབང་པོ་སྒོ་བཞི་སྟེ། ། བསམ་གཏན་རྣམས་ཀྱི་རྟ་བབས་བཞི། ། ཏིང་འཛིན་ཁྱམས་སུ་ཤེས་པར་བྱ། ། ཁྱམས་ལས་བདེན་པའི་རྡོ་རྗེ་དག། གཟུངས་རྣམས་ལྷ་མོས་མཆོད་པ་ཡིན། ། རྒྱན་རྣམས་ཀུན་གྱིས་བཀྲ་བ་ཡང་། ། བསམ་པ་ཐམས་ཅད་རྫོགས་བྱེད་པའོ། ། གདུལ་བྱས་བསྐྱོད་པ་སྣ་ཚོགས་མཆོག། དར་འཕན་དྲིལ་བུ་སྒྲོག་པ་ཡིན། ། མེ་ལོང་ཡེ་ཤེས་རྟག་མི་རྟོག།

If yellow is seen, one should train in the wisdom of accomplishing aims. If red is seen, one should train in the wisdom of passion. If black is seen, one should train in the wisdom of wrathful activities. If a variety of colors is seen, one should train by explaining the wisdom of all siddhis; thus it should be applied extensively. Then, with this essence mantra, the face covering is removed: OṂ VAJRA SATVAYA YANTE TYA CAKṢUR GHATANA PAROD GHATA MATI SARVA KṢO VAJRA CAKṢU MANUTTARAṂ. Then, HE VAJRA PAŚYA is recited. Then, having removed the face covering, the excellent maṇḍala should be shown. Then, the guru, being pleased, should instruct the disciple in this way: "Look upon this excellent maṇḍala! Now, generate supreme faith. You are born into the family of the Buddhas. You are blessed by mantra and vidyā. All the supreme siddhis of wandering beings will become manifest to you. To attain siddhi, maintain the samaya. Be diligent also in the secret mantra." Then, the suchness of the maṇḍala should be shown: "The four corners are equal and without inequality. The four gates are mindfulness and the faculties. The four archways are the dhyānas. The courtyard should be known as samādhi. From the courtyard, the vajras of truth and the goddesses of dhāraṇī offer worship. Adorned with all ornaments, it fulfills all intentions. The various movements of those to be trained are the supreme sounding of silk banners and bells. The mirror-like wisdom is eternally non-conceptual."

བྱང་ཆུབ་ཡན་ལག་མེ་ཏོག་ཕྲེང་། ། དྲ་བ་དྲ་ཕྱེད་རིན་ཆེན་མཆོག། ཉི་མ་ཟླ་བ་ཡང་དག་ལྡན། ། ཀུན་འགྲུབ་མི་ཟད་བདེ་བ་སྟེ། ། བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཞེས་གྲགས་པའོ། ། དེ་ནི་ནང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི། ། ཀ་བ་དཀྱིལ་འཁོར་བརྒྱད་པ་ཡི། ། དངོས་གྲུབ་བདེ་བ་ཀུན་སྟེར་བའི། ། རྣམ་ཐར་བརྒྱད་པོ་དེ་ཉིད་ཡིན། ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས། ། མདོ་སྡེ་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བས་ན། ། རྡོ་རྗེ་ཐིག་གིས་ཡོངས་གདབ་ཅིང་། ། ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་ཡོངས་སུ་རྫོགས། ། གང་དག་འཇུག་པ་ཙམ་གྱིས་ནི། ། མི་ཚུགས་པ་དང་མི་ལྡོག་དང་། ། བདེ་བ་ཆེན་པོ་རབ་འགྲུབ་ཕྱིར། ། དེ་དག་དག་པར་ཡང་དག་འགྱུར། ། དེ་ནས་ཕྱག་རྒྱ་དང་སྙིང་པོ་ཡང་བཤད་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་འབེབས་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ། མགོན་པོ་རྣམ་སྣང་གི་བར་དུ་བསྟན་པར་བྱའོ། ། དང་པོ་སྡིག་པ་བསྲེག་བྱས་ནས། ། དེ་ལ་དབབ་དང་དྲལ་བ་བྱ། ། དེ་དག་ཀུན་གྱི་རིམ་པ་ཡང་། ། རྩ་བའི་རྒྱུད་ལས་གསུངས་པ་ལྟར། ། འདིར་ནི་དེ་དག་བྱ་བ་ཡིན། ། ཞེས་བྱ་བས། དབང་བསྐུར་བའི་སློབ་མ་རྒྱུད་དག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྡིག་པ་བསྲེག་པ་ནི། ཏིལ་གྱི་སྲེག་བླུགས་སྡིག་པ་བསྲེག་པའི་སྔགས་དང་བཅས་པ་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་ཀྱིས་ཞི་བའི་སྦྱིན་སྲེག་བྱས་ལ། དེ་ནས་ཐལ་མོ་དམ་དུ་བསྡམས་ལ། སོར་མོ་ཐམས་ཅད་བསྣོལ་བ་ནི། ། རྡོ་རྗེ་ཐལ་མོར་བཀའ་སྩལ་ཏེ། ། རབ་ཏུ་བསྡམས་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ་བསྡམས། ། བཛྲ་ཨཉྫ་ལི་ཞེས་རྡོ་རྗེ་ཐལ་མོའི་སྔགས་སོ། ། བཛྲ་བནྡྷ་ཞེས་བརྗོད་ཅིང་སློབ་མའི་སྙིང་གར་ལན་གསུམ་དྲལ་བར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ཡེ་ཤེས་དབབ་པ་ནི། །

A garland of the flowers of the branches of enlightenment, With lattices and half-lattices of supreme jewels, Perfectly endowed with sun and moon, It is the inexhaustible bliss of total accomplishment, Renowned as "Great Bliss." That is the inner maṇḍala; It is the very nature of the eight pillars Of the eightfold maṇḍala, Which bestow the bliss of all siddhis, And the eight liberations. Because the Mahāyāna bodhicitta Turns the wheel of the sūtras, It is completely encircled by vajra lines And is perfected in every respect. By the mere act of entering it, One becomes unassailable and irreversible; In order to fully achieve Great Bliss, Those [who enter] become truly pure. Next, the mudrās and heart-mantras shall be explained. Then, beginning with Vajrāveśa and continuing up to the Protector Vairocana, they shall be taught. "First, having burned away misdeeds, One should perform the descent and the tearing [of the veil]. The sequence for all of these Is as taught in the Root Tantra; Here, those [rites] are to be performed." Thus, in order to purify the continuum of the disciple receiving empowerment, the burning away of misdeeds is performed by offering sesame oblations one hundred and eight times with the mantra for burning away misdeeds in a peaceful fire sacrifice. Then, with the palms firmly pressed together and all fingers interlaced—this is taught as the "Vajra Palms" (vajrāñjali)—one should say "vajrāñjali" to form the "Vajra Clasp" (vajrabandha). Reciting "vajrabandha," one should tear [the veil] three times at the disciple's heart. Next, the descent of wisdom (jñānāveśa) is performed:

བཛྲ་ཨཱ་བེེ་ཤ་ཨ་ཞེས་བྱ་བས་རྡོ་རྗེ་དབབ་པའི་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་བཅིངས་པ་ལ། ཨ་ཨ་ཞེས་པ་ཨ་བརྒྱས་སློབ་མ་ལ་དབབ་པར་བྱའོ། ། མཆོད་པའི་ལན་དང་སྦྱིན་པ་དང་། ། ཞེས་བྱ་བས། སློབ་མས་སློབ་དཔོན་ལ་མཆོད་པ་རྣམ་པ་ལྔ་དབུལ་བ་བསྟན་པའོ། ། སྦྱིན་པ་དང་ཞེས་བྱ་བས་དབང་བསྐུར་བའི་སྔོན་ཡོན་བཞིན་དུ་སློབ་དཔོན་ལ་དབུལ་བར་བསྟན་པའོ། ། རིམ་པ་དང་ལྡན་པས་དབང་བསྐུར་ཏེ། དེ་ནས་དེ་ལ་ཆུ་དབང་བསྐུར། ། གཞན་ཡང་ཕྱག་རྒྱའི་དབང་དང་ནི། ། ཅོད་པན་དར་དཔྱངས་རྡོ་རྗེ་དང་། ། བདག་པོ་མིང་ལ་སོགས་པ་དང་། ། ཞེས་བྱ་བས། རིག་པའི་དབང་ལྔ་དང་། རྡོ་རྗེ་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་དབང་དང་དྲུག་བསྐུར་བར་བསྟན་པ་ནི། གང་དུ་མེ་ཏོག་བབ་པར་གྱུར་པ་དེའི་རིགས་དང་གཟུགས་སུ་བསྐྱེད་ལ། དེའི་ཕྱག་རྒྱ་དང་སྔགས་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཏེ། སྙིང་པོ་འདི་དང་རྡོ་རྗེས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་བུམ་པའི་ཆུས་དབང་བསྐུར་རོ། ། ཨོཾ་བཛྲ་ཨ་བྷི་ཥིཉྩ། དེ་ནས་དེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཅོད་པན་དང་། དར་དཔྱངས་ཀྱིས་དབང་བསྐུར་ལ། རང་གི་མཚན་མའི་དབང་བསྐུར་བ་ལག་ཏུ་བྱིན་ཏེ། མཚན་མ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་སྔགས་འདི་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་རྡོ་རྗེའི་དབང་། ། དེ་རིང་ཁྱོད་ལ་བསྐུར་བར་འགྱུར། ། སངས་རྒྱས་ཀུན་དུ་དབང་བསྐུར་ཕྱིར། ། རྡོ་རྗེ་འདི་ནི་ཁྱོད་ཀྱིས་ལོང་། ། རང་གི་མཚན་མས་བདག་པོའི་དབང་གི་སྙིང་པོ་འདིས་སྦྱིན་པར་བྱ་སྟེ། ཨོཾ་བཛྲ་ཨ་དྷི་པ་ཏི་སྟྭཾ། ཨ་བྷི་ཥིཉྩ་མི། ཏིཥྛ་བཛྲ་ས་མ་ཡ་སྟྭཾ། དེ་ནས་སྙིང་པོ་འདིས་དྲིལ་བུ་སྦྱིན་པར་བྱའོ། །

By reciting vajrāveśa a, one should bind the samaya mudrā of the vajra descent and, with a hundred as, cause the descent upon the disciple. Regarding the phrase "the response to the offering and the gift," this teaches that the disciple should present the five types of offerings to the master. Regarding the phrase "and the gift," this teaches that one should present a gift to the master prior to the empowerment, as is the custom. Having conferred the empowerment in the proper sequence, one then confers the water empowerment upon them. Furthermore: "The empowerment of the mudrā, The crown, the silk pendants, the vajra, The lord, the name, and so forth." This teaches the conferral of the six empowerments: the five knowledge empowerments and the vajra conduct empowerment. One should generate the disciple in the form and family of whichever [deity] the flower fell upon, and bless them with that deity's mudrā and mantra. Then, one confers the empowerment with the water from the vase blessed by this essence and the vajra: oṃ vajrābhiṣiñca. Next, one confers the empowerment with a crown and silk pendants corresponding to that, and places the empowerment of the personal insignia into their hand. One should then recite this mantra in accordance with the insignia: "The vajra empowerment of the Buddhas Is conferred upon you today. For the sake of the empowerment of all Buddhas, Take this vajra!" The empowerment of the lord should be given with the essence of one's own insignia: oṃ vajrādhipati tvaṃ abhiṣiñcāmi tiṣṭha vajrasamaya tvaṃ. Then, one should give the bell with this essence: oṃ vajraghaṇṭā.

ཨ་ཀཱ་རོ་མུ་ཁཾ་སརྦ་དྷརྨཱ་ཎཱཾ། ཨཱདྱ་ནུཏྤནྣ་ཏྭཱཏ། དེ་ནས་སྙིང་པོ་འདིས་རྡོ་རྗེ་མིང་གི་དབང་བསྐུར། ཨོཾ་བཛྲ་སཏྭ་སྟྭཾ་ཨ་བྷི་ཥིཉྩ་མི། བཛྲ་ནཱ་མ་ཨ་བྷི་ཥེ་ཀ་ཏ། ཀྱེ་རྡོ་རྗེ་ཞེས་གང་གིས་མིང་གང་བརྗོད་པ་དེར་སྐྱེ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། འདི་ནི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་ཕྱག་ན་གནས། ། ཁྱོད་ཀྱིས་ཀྱང་ནི་རྟག་ཏུ་ཟུང་། ། ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེའི་བརྟུལ་ཞུགས་བརྟན། ། ཞེས་བྱ་བས་ལག་ཏུ་རྡོ་རྗེ་བྱིན་ལ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་སིདྡྷི་བཛྲ་ས་མ་ཡ། ཏིཥྛ་ཨེ་ཥ་ཏྭཾ་དྷ་ར་ཡ་མི་ཧི་ཧི་ཧི་ཧི་ཧཱུཾ། ཞེས་སོ། ། དེ་ནས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ཚུལ་དུ་བཞག་ལ། སྤོས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་མཆོད་ལ་སྔགས་ཀྱིས་བསྐུལ་བའི་ཚིག་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་བཟླས་པའི་སྔགས་བྱིན་ལ། ཕྱག་རྒྱ་བཞིའི་ཡེ་ཤེས་བཟླས་པར་བྱ་བ་ནི། རིག་པའི་དབང་བསྐུར་བའོ། ། སློབ་མས་ཀྱང་རྡོ་རྗེ་ཐལ་མོ་བསྐོར་བ་བྱས་ལ་ཕྱག་བྱ་སྟེ། ཕྲེང་བ་བཅིང་བ་ལ་སོགས་ཐམས་ཅད་གཟུང་བར་བྱའོ། ། རིག་པའི་དབང་བསྐུར་བའི་ཆོ་གའོ། ། དབང་རྣམས་རྫོགས་ནས་དབང་བྱིན་པ། ། གསང་བའི་དབང་དང་ངེས་པའི་དབང་། ། རིམ་པ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་བསྐུར། ། དེ་ནས་བཀྲ་ཤིས་བརྗོད་བྱ་ཞིང་། ། ཞེས་བྱ་བས། རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་དུ་དབང་བསྐུར་བ་སྟོན་ཏེ། དེ་ཡང་དེ་ནས་སློབ་དཔོན་དུ་འོས་པའི་སློབ་མས་ཡོན་བཟང་པོ་ཕུལ་ལ། གསོལ་བ་གདབ་པར་བྱ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་རྡོ་རྗེ་སངས་རྒྱས་ལ། ། ཇི་ལྟར་མཆོག་ཆེན་སྩོལ་མཛད་པ། ། བདག་ལ་བསྲུང་བའི་དོན་གྱི་ཕྱིར། ། ནམ་མཁའི་རྡོ་རྗེ་དེང་བདག་སྩོལ། །

Akāro mukhaṃ sarvadharmāṇām ādyanutpannatvāt. Then, with this essence, the vajra-name empowerment is conferred: Oṃ vajrasattva tvaṃ abhiṣiñcāmi vajranāmābhiṣekataḥ. One should say, "O Vajra," pronouncing whatever name is given. "This is the vajra of all the Buddhas, held in the hand of Vajrasattva. You too must always hold it; be firm in the conduct of Vajrapāṇi." With these words, the vajra is placed in the hand. Then: Oṃ sarvatathāgatasiddhi vajrasamaya tiṣṭha eṣa tvaṃ dhārayāmi hi hi hi hi hūṃ. Then, having placed [the disciple] in the manner of the Mahāmudrā and having properly worshipped with incense and so forth, the mantra is given after reciting the words of exhortation one hundred and eight times. The recitation of the wisdom of the four mudrās is the empowerment of knowledge (vidyābhiṣeka). The disciple should also perform the circling of the vajra-palms and prostrate, and take up everything such as the binding of the rosary. This is the ritual of the empowerment of knowledge. Once the empowerments are complete, the secret empowerment and the definitive empowerment are conferred in their proper sequence. Then, it is said: "The auspicious verses should be recited," which indicates the empowerment as a Vajrācārya. Furthermore, the disciple who is fit to be a master should offer excellent gifts and make this supplication: "Just as the Buddha Vajrabodhi Bestowed the supreme [empowerment], For the sake of my protection, O Vajra of Space, bestow it upon me today."

སློབ་དཔོན་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཆེན་པོ་ཉིད་དུ་གྱུར་པས། ཤར་ཕྱོགས་ཀྱི་སྒོའི་མཐར་སྣ་ཚོགས་པདྨ་བྲིས་ལ། སློབ་མ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཆེན་པོའི་སྐུར་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྟེང་དུ་གནས་པར་བསམས་ལ། རྡོ་རྗེ་སེམས་མ་ལ་སོགས་པས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཏེ། དབང་བསྐུར་བར་བྱའོ། ། ཡང་ན་དཀྱིལ་འཁོར་ལས་ཁྲུ་གསུམ་ཙམ་ཡོངས་སུ་དོར་བར་དབང་བསྐུར་བའི་སྒོ་ལ་མངོན་པར་ཕྱོགས་པར་བྱས་ལ། ནང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཕྱེད་ཀྱི་ཚད་ཙམ་ལ། ཟུར་བཞི་པ་ལ། སྒོ་ནུབ་ཕྱོགས་སུ་བལྟས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཚོན་སྣ་ལྔས་བྲིས་ལ། དེའི་དབུས་སུ་པདྨ་འདབ་མ་བརྒྱད་པ་བྲིས། དེའི་སྟེང་དུ་སེང་གེའི་གདན་ཟླ་བའི་སྟེང་དུ་དཀྱིལ་འཁོར་རས་ཀྱིས་བཀབ་པ་དང་སེང་གེའི་གདན་གྱི་སྟེང་དུ་བླ་རེ་བྲེ་ཞིང་གཡས་ལོགས་སུ་དར་དང་། མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བས་བརྒྱན་པའི་གདུགས་རྩེ་མོ་དཀར་བ་དང་། དམར་བ་ལ་གཙུག་ཏོར་གདུགས་དཀར་པོས་ཡོངས་སུ་བཟླས་ལ། གཡོན་དུ་དར་དང་། རས་སྣ་ཚོགས་པས་བཀྲ་བའི་རྒྱལ་མཚན་དང་། བ་དན་ཨོཾ་ཡོངས་སུ་བཟླས་པ་ལེགས་པར་བཞག་ལ་མཆོད་ཡོན་ཕུལ་ཏེ། མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པས་ཡང་དག་པར་མཆོད་ཅིང་། རྔ་བོ་ཆེ་དང་། རྔ་རིང་དང་། དུང་ལ་སོགས་པའི་རོལ་མོ་ཕྱག་རྒྱས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་དང་། ཕྱིའི་གར་དང་གླུ་ལ་སོགས་པ་དང་། སྒེག་མོ་ལ་སོགས་པས་མཆོད་ཅིང་། བཀྲ་ཤིས་ཀྱི་གླུ་ལེན་ཅིང་། དྲིལ་བུ་དཀྲོལ་བཞིན་དུ་རྡོ་རྗེ་འབེབས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆུ་རྣམས་ཀྱིས། དེའི་སྔགས་གདོན་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཉིད་དང་། རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་ཉིད་དུ་དབང་བསྐུར་བར་བྱ་སྟེ། ཨོཾ་བཛྲ་ཨ་བྷི་ཥིཉྩ། ཞེས་བྱ་བ་དང་།

Having become the master Vairocana himself, one should draw a variegated lotus at the edge of the eastern gate. One should then visualize the disciple abiding upon a moon maṇḍala in the form of the Great Vajradhara, and after consecrating him with Vajrasattvī and the others, the empowerment should be conferred. Alternatively, having set aside a space of about three cubits from the maṇḍala and facing the entrance of the empowerment, one should draw a maṇḍala with five colors measuring half the size of the inner maṇḍala, with four corners and a gate facing west. In its center, draw an eight-petaled lotus. Upon that, place a lion throne on a moon, covered with a maṇḍala cloth. Above the lion throne, hang a canopy. To the right, place a white-topped umbrella adorned with silk and flower garlands, over which the Uṣṇīṣa Sitātapatrā mantra has been recited. To the left, properly set a victory banner and a banner (patākā) variegated with various silks and cloths, over which the Oṃ mantra has been recited. Having offered the water for the feet (argha), worship perfectly with flowers and so forth. Consecrate the musical instruments, such as the great drum, the long drum, and the conch, with mudrās. Worship with outer dance, song, and so forth, as well as with the Lāsyā goddesses and others. Singing auspicious songs and ringing the bell, preceded by the recitation of the mantras for the waters of the Vajrāveśa and so forth, the empowerment into the state of a Great Vajrācārya should be conferred with: Oṃ vajra abhiṣiñca.

ཇི་སྲིད་པར་རྣམ་པར་རྒྱལ་བའི་བུམ་པའི་བར་དང་དབང་བསྐུར་རོ། ། དེ་ནས་དེའི་མགོར་ཡང་འཇམ་པའི་རྡོ་རྗེའི་སྐུ་གཟུགས་དེའི་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱས་བཟུང་ལ། ཨོཾ་མ་ཧཱ་སུ་ཁ་བཛྲ་སཏྭ་ཛཿཛཿཧཱུཾ་བཾ་ཧོཿསུ་ར་ཏ་སྟྭཾ། ཞེས་བྱ་བའི་སྔགས་བཟླས་ལ། རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཆེན་པོའི་སློབ་དཔོན་དུ་འགྱུར་རོ། ། ཤེས་རབ་ཡན་ལག་འདུས་པའི་རྡོ་རྗེ་ལས་བྱུང་བའི། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱིས་འཇམ་དབྱངས་བྱང་ཆུབ་བདེ་དབང་བསྐུར། ། རྒྱལ་མཆོག་སྲས་བཅས་རྣམས་ཀྱིས་ལེགས་གསུང་བཀྲ་ཤིས་གང་། ། དེས་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་དབང་བསྐུར་མཆོག་ལ་བཀྲ་ཤིས་ཤོག། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱིས་ནམ་མཁའི་ཁམས། ། ཡོངས་སུ་གང་བར་རྣམ་པར་བསྒོམ། ། ཕྱི་རོལ་དྲི་སོགས་དམ་ཚིག་གིས། ། སྤྲིན་ལྟར་བརྟུལ་ཞུགས་ཅན་གྱིས་བསྒོམ། ། ཡང་ན་རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་ཀྱི་ནི། ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་རྡོ་རྗེ་བསྒོམ། ། དམ་ཚིག་མཆོག་གི་བུམ་པ་ཡང་། ། འཛིན་པར་མཁས་པས་བསྒོམ་པར་བྱ། ། རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་བཀའ་དྲིན་གྱིས། ། དེ་ཚེ་དེ་ལ་དབང་བསྐུར་བ། ། རྫོགས་སངས་རྡོ་རྗེ་ལྷ་མོ་རྣམས། ། རང་ཉིད་གསོལ་བར་མཛད་པར་འགྱུར། ། དེ་ནས་རྣམ་པར་རྒྱལ་བའི་བུམ་པ་རྡོ་རྗེ་ཁུ་ཚུར་གྱིས་བཟུང་ནས་དབང་བསྐུར་བར་བྱ་སྟེ། ཨོཾ་ཛཿཧཱུཾ་བཾ་ཧོཿ། མ་ཧཱ་སུ་ཁ་བཛྲ་སཏྭ་ཨ་བྷི་ཥེ་ཀ་ན་ཧཱུཾ། ཨ་བྷི་ཥིཉྩཱ་མི། སརྦ་བཛྲ་ཨ་དྷི་པ་ཏི་ཏྭཾ་དྲྀ་ཌྷོ་མེ་བྷ་བ། སིདྡྷ་ན་མ་སྟེ་བྷ་ག་བཱན། མ་ཧཱ་བཛྲ་དྷ་ར་སུ་ར་ཏ་སྟྭཾ། མ་ཧཱ་བཛྲ་སཏྭ་ཨོཾ་བྷུར་བྷུ་ཝ་སྭཱ་ཧཱ། ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ལག་པ་གཉིས་སུ་རྡོ་རྗེ་བྱིན་ལ།

One should confer the empowerment up to the vijaya-kalaśa (victory vase). Then, holding the image of Mañjuvajra on the disciple’s head with the samaya-mudrā, one should recite the mantra: Oṃ mahāsukha vajrasattva jaḥ jaḥ hūṃ vaṃ hoḥ suratvaṃ. By doing so, one becomes a master of the Great Vajra Holder. From the Vajra of the Assembly of the Limbs of Insight, the bodhicitta of Mañjughoṣa confers the empowerment of the bliss of awakening. Whatever auspiciousness was well-spoken by the Supreme Victor and his sons, by that may there be auspiciousness for your supreme empowerment. One should visualize all the Buddhas completely filling the expanse of space. The practitioner of the vow should visualize external scents and so forth as clouds of samaya. Alternatively, one should meditate on the vajra through the samādhi of the Vajradhātu. The wise should also meditate on holding the vase of supreme samaya. Through the grace of the Vajra Master, at that time the empowerment is conferred upon him; the perfect Buddhas and the goddesses will themselves grant the request. Then, holding the vijaya-kalaśa with the vajra-fist, one should confer the empowerment, reciting: Oṃ jaḥ hūṃ vaṃ hoḥ mahāsukha vajrasattva abhiṣekana hūṃ abhiṣiñcāmi sarva vajra adhipati tvaṃ dṛḍho me bhava siddha namaste bhagavān mahāvajradhara suratvaṃ mahāvajrasattva oṃ bhūr bhuvaḥ svāhā. With this, one should place the vajra in both hands.

ཕྱི་ནང་གསང་བའི་མཆོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་མཆོད་དེ་སྔགས་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། མེ་ཏོག་མའི་གཟུགས་ཀྱིས་མེ་ཏོག་གིས་གཏོར་ལ། དེང་ཚུན་ཆད་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་བཞེད་པས་མཆོད་ན་ཁྱེད་མཆོད་པའི་ཡན་ལག་རྫོགས་ཤིང་། སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་མཚན་དང་། དཔེ་བྱད་རྣམས་ཀྱིས་བརྒྱན་པར་བྱས་པའི་སྐུར་མཐོང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བརྗོད་དོ། ། དེ་ནས་བདུག་པ་མའི་གཟུགས་ཀྱིས་བདུག་པས་བདུགས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བརྗོད་དོ། ། གང་གིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཚིམ་པར་འགྱུར་བའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཁྱེད་ལ་བདུག་པར་འཚལ་བར་འགྱུར་རོ། ། དེ་ནས་མར་མེ་མའི་གཟུགས་སུ་མར་མེ་ཉེ་བར་བསྟན་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེང་ནས་བརྩམས་ཏེ་རྡོ་རྗེ་ཆོས་དང་འདྲ་བར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱན་ལ་ཡང་དག་པར་འབར་བས། མ་རིག་པས་ཁེབས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བས་སྣང་བ་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ། ། དེ་ནས་བྱུག་པ་མའི་གཟུགས་ཅན་གྱིས་བྱུག་པས་བྱུགས་ལ། འདི་སྐད་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེང་ཚུན་ཆད་ཁྱོད་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་དང་། འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། ཤེས་རབ་ལ་སོགས་པའི་དྲིའི་རྒྱུན་སྟེར་བར་འགྱུར་རོ། ། དེ་ནས་ཧོ་ཞེས་བྱ་བས་གཞུ་བྱིན་ནས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་མཉེས་པར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་བརྗོད་དེ། ཕྱོགས་བཞིར་མདའ་བཞི་འཕེན་དུ་གཞུག་ཅིང་སྟེང་དང་འོག་ཏུ་ཡང་རེ་རེ་འཕེན་དུ་གཞུག་གོ། ། དེ་ནས་ཤ་དྷ་བྷཉྫ་ག་བྱིན་ལ། འདིས་དངོས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་དང་།

One should perfectly offer the outer, inner, and secret offerings and then recite the mantra. With the form of Puṣpā, one scatters flowers and says: "From this day forward, if you offer to all the Buddhas and Bodhisattvas as they desire, your branch of offering will be perfected, and you will see their bodies adorned with the major and minor marks of a Great Being." Then, with the form of Dhūpā, one fumigates with incense and says: "All the Tathāgatas, by whom all sentient beings are satisfied, will desire to fumigate you." Then, with the form of Ālokā, one presents a lamp and says: "From this day forward, like Vajradharma, by perfectly blazing before the eyes of all the Tathāgatas, you will illuminate sentient beings shrouded in ignorance with the light of primordial wisdom." Then, with the form of Gandhā, one anoints with perfume and says: "From this day forward, you will bestow the continuous fragrance of ethical discipline, meditative concentration, insight, and so forth, upon all the Buddhas and Bodhisattvas and throughout the entire world." Then, having given a bow with the syllable HOḤ, one says, "Pleasure all the Tathāgatas," and has them shoot four arrows in the four directions, and one each above and below. Then, having given a sword and a skull-cup, one says, "By this, all accomplishments and—"

ཉེ་བར་སྤྱོད་པ་ཐམས་ཅད་སྤྲུལ་པ་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་ཅིང་། གཞན་དག་ལ་ཡང་བྱིན་ཅིག། དེ་ནས་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་རྐང་པ་གཉིས་ཀྱི་དབུས་སུ་བཞག་ཅིང་། དུང་ཡང་ལག་པ་གཡས་པར་བྱིན་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་དང་། སྨྲ་བ་གཉིས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་ཡི་གེ་དང་ལྷན་ཅིག་བྱིན་ལ། འདི་སྐད་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེང་ནས་བརྩམས་ཏེ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཙམ་གྱིས་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་ཅིག། དེ་རིང་ཕན་ཆད་འཇིག་རྟེན་ལ། ། སྐྱོབ་པ་རྣམས་ཀྱིས་འཁོར་ལོ་བསྐོར། ། ཆོས་ཀྱི་དུང་ནི་བླ་མེད་པས། ། ཀུན་དུ་མ་ལུས་གང་བར་གྱིས། ། སོམ་ཉི་ཡིད་གཉིས་མི་བྱ་ཞིང་། ། དོགས་པ་མེད་པའི་སེམས་ཀྱིས་སུ། ། གསང་སྔགས་སྤྱོད་པ་ཚུལ་གྱི་མཆོག། འཇིག་རྟེན་འདི་ལ་རབ་ཏུ་སྒྲོགས། ། དེ་ལྟར་བྱས་ན་སངས་རྒྱས་ལ། ། ཕན་འདོགས་དྲིན་དུ་གཟོ་ཞེས་བྱ། ། རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་དེ་ཀུན་ཀྱང་། ། ཀུན་དུ་ཁྱོད་ལ་སྲུང་བར་བྱེད། ། དེ་ནས། འཇིག་རྟེན་ཀུན་ལ་ཕན་པའི་ཕྱིར། ། འཇིག་རྟེན་ཁམས་ནི་ཐམས་ཅད་དུ། ། ཇི་ལྟར་སྣ་ཚོགས་འདུལ་འགྱུར་བའི། ། རྡོ་རྗེའི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བར་གྱིས། ། ཞེས་བརྗོད་ལ། རྒྱལ་བར་གྱུར་ཅིག། རྒྱལ་བར་གྱུར་ཅིག། རྡོ་རྗེ་རིགས་ཀྱི་བདག་པོའི་རྡོ་རྗེའི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་ཅིག་ཅེས་བརྗོད་དོ། ། མདོར་ན་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་དུ། ། སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་ཕན་པའི་ཕྱིར། ། ཇི་ལྟར་འདུལ་བ་སྣ་ཚོགས་པའི། ། ནོར་བུའི་འཁོར་ལོ་རབ་ཏུ་བསྐོར། ། ཞེས་བརྗོད་ལ། རྒྱལ་བར་གྱུར་ཅིག། རྒྱལ་བར་གྱུར་ཅིག། རིན་པོ་ཆེའི་རིགས་ཀྱི་བདག་པོའི་རིན་པོ་ཆེའི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་ཅིག་ཅེས་བརྗོད་དོ། ། དེ་ནས།

Enjoy all these emanated articles of use, and give them to others as well. Then, place the wheel of Dharma between the two feet and give the conch to the right hand. Bestow the wheel of Dharma together with the two syllables of the Dharma of speech, and say these words: "From this day forward, by the mere generation of the mind of awakening, turn the wheel of Dharma! From this day forth, in the world, turn the wheel of the Protectors. With the unsurpassed conch of Dharma, fill everything without exception. Do not harbor doubt or hesitation; with a mind free of suspicion, proclaim in this world the supreme way of Secret Mantra practice. By doing so, you are said to benefit the Buddhas and repay their kindness. All those Vajra-holders will also protect you in every way." Then say: "For the benefit of the entire world, in all world systems, turn the vajra wheel in whatever way beings are to be tamed." Say, "Be victorious! Be victorious! Turn the vajra wheel of the Lord of the Vajra Family!" In brief, say: "In all worlds, for the benefit of all sentient beings, turn the jewel wheel in whatever way they are to be tamed." Say, "Be victorious! Be victorious! Turn the jewel wheel of the Lord of the Jewel Family!" Then:

མདོར་ན་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་དུ། ། སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་ཕན་པའི་ཕྱིར། ། ཇི་ལྟར་འདུལ་བ་སྣ་ཚོགས་པའི། ། པདྨའི་འཁོར་ལོ་རབ་ཏུ་བསྐོར། ། ཞེས་བརྗོད་ལ། རྒྱལ་བར་གྱུར་ཅིག། རྒྱལ་བར་གྱུར་ཅིག། པདྨའི་རིགས་ཀྱི་བདག་པོའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་ཅིག་ཅེས་བརྗོད་དོ། ། དེ་ནས། མདོར་ན་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་དུ། ། སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་ཕན་པའི་ཕྱིར། ། ཇི་ལྟར་འདུལ་བ་སྣ་ཚོགས་པའི། ། ལས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་རབ་ཏུ་བསྐོར། ། ཞེས་བརྗོད་ལ། རྒྱལ་བར་གྱུར་ཅིག། རྒྱལ་བར་གྱུར་ཅིག། ལས་ཀྱི་རིགས་ཀྱི་བདག་པོའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་ཅིག་ཅེས་བརྗོད་དོ། ། དེ་ནས། མདོར་ན་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་དུ། ། སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་ཕན་པའི་ཕྱིར། ། ཇི་ལྟར་འདུལ་བ་སྣ་ཚོགས་པའི། ། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་རབ་ཏུ་བསྐོར། ། ཞེས་བརྗོད་ལ། རྒྱལ་བར་གྱུར་ཅིག། རྒྱལ་བར་གྱུར་ཅིག། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་པོའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་ཅིག་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་སློབ་མས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔར་བསྒོམས་ལ། དེ་བཞིན་དུ་བཞག་སྟེ། གཟེངས་བསྟོད་པས་ནི་དངོས་པོ་ཀུན། ། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་བདག་ཉིད་དེ། ། རྡོ་རྗེ་མིང་དབང་བསྐུར་བས་ཀྱང་། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པར་ལུང་བསྟན་ཏོ། ། ཨོཾ། ང་ཡིས་འདི་ལྟར་ཁྱོད་ལུང་བསྟན། ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དེ་བཞིན་གཤེགས། ། དངོས་པོ་མཆོག་ཏུ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། ། སྲིད་པའི་ངན་འགྲོ་རྣམས་ལས་བཏོན། ། ཀྱེ་རྡོ་རྗེ་ཆེ་གེ་མོ་ཞེས་བྱ་བའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ། སིདྡྷི་ས་མ་ཡ་སྟྭཾ་བྷུར་བྷུ་ཝ་སྭཿ། གཟེངས་བསྟོད་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ། གཡོན་པའི་ཁུ་ཚུར་སྙིང་ཁར་བཞག་ལ།

In brief, for the sake of benefiting all sentient beings throughout the entire world, turn the lotus wheel in accordance with the various ways of taming. Having said this, recite: "Be victorious! Be victorious! Turn the wheel of Dharma of the Lord of the Lotus Family!" Then, in brief, for the sake of benefiting all sentient beings throughout the entire world, turn the activity wheel in accordance with the various ways of taming. Having said this, recite: "Be victorious! Be victorious! Turn the wheel of Dharma of the Lord of the Action Family!" Then, in brief, for the sake of benefiting all sentient beings throughout the entire world, turn the Dharma wheel in accordance with the various ways of taming. Having said this, recite: "Be victorious! Be victorious! Turn the wheel of Dharma of the Lord of all Tathāgatas!" Then, the disciple should meditate on Vajrasattva and remain in that state. With words of encouragement: "All phenomena are the essence of all Buddhas; by the empowerment of the Vajra Name, you are prophesied as a Tathāgata." Oṃ! Thus I prophesy you: Vajrasattva, the Tathāgata. For the sake of accomplishing the supreme reality, you are extracted from the miserable realms of existence. O Tathāgata, [Name], Siddhi Samayas Tvaṃ Bhur Bhuvaḥ Svaḥ! The encouragement is as follows: place the left fist at the heart.

གཡས་པ་མི་འཇིགས་པ་སྦྱིན་ཏེ། འདིས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་མཆོག་ཏུ་གསང་བའི་ཆོ་གས་ལུང་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཐམས་ཅད་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་འཁོར་དང་བཅས་པ་ཐམས་ཅད་རང་གི་དབང་གི་སློབ་དཔོན་དང་མགྲིན་གཅིག་ཏུ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ལུང་སྟོན་པར་མཛད་དེ། འདི་ལྟ་སྟེ། འདི་ཉིད་ཀྱང་གཟེངས་བསྟོད་པའི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོས་མཆོག་ཏུ་གསང་བའི་དངོས་གྲུབ་མཆོག་འགྲུབ་པའི་བྱིན་རླབས་དང་། གསང་སྔགས་འདིའི་སྟོབས་ལ་དད་པར་བྱའོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། མཆོག་ཏུ་གསང་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ། ། མཐོང་བ་དང་ནི་ཞུགས་པ་ཡིས། ། སྲིད་པ་ཀུན་ལས་རྣམ་གྲོལ་བར། ། ཁྱོད་ནི་དེ་རིང་གནས་པ་ཡིན། ། བདེ་ཆེན་ཐེག་པ་འདི་ལས་ནི། ། སླར་ཁྱོད་འཆི་བ་ཡོད་མིན་ཏེ། ། མི་ཚུགས་པ་དང་མི་སོད་པས། ། ཅིས་ཀྱང་མི་འཇིགས་དགའ་བར་གྱིས། ། དངོས་པོ་མཆོག་ཏུ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། ། སྲིད་པའི་སྡུག་བསྔལ་ལས་ཁྱོད་འདས། ། སྲིད་པ་ཤིན་ཏུ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། ། སྟོན་པའི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན། ། སློབ་མ་གུས་པས་བླ་མ་ཡི། ། རྐང་པ་གཉིས་ལ་ཕྱག་བྱས་ཏེ། ། དེ་ནས་ཇི་སྐད་གསུངས་པ་ཀུན། ། རྗེས་སུ་གྲུབ་པར་ཁས་བླང་ངོ་། ། དེ་ལྟར་དམ་བཅས་བྱས་ནས་ནི། ། ཆོ་ག་འདི་ཡིས་རང་ཉིད་ཀྱིས། ། རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོ་ལྔ་པ་ནི། ། བླངས་ནས་ཀྱང་ནི་དེ་ལ་སྦྱིན། ། འདི་ནི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་དེ། ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་ལག་ན་འདུག། ཁྱོད་ཀྱིས་ཀྱང་ནི་རྟག་ཏུ་བཅིང་། ། ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེའི་བརྟུལ་ཞུགས་བརྟན། །

With the right hand, he bestows the gesture of fearlessness. By means of this, he shall grant the prophecy through the ritual of the supreme secret of the Great Seal (mahāmudrā). In this regard, all the Tathāgatas, all the Vajradharas, and the entire assembly of Bodhisattvas, together with their own master of the empowerment, shall in unison grant the prophecy of unsurpassed, perfectly complete enlightenment. He should say: "One should have faith in the power of this secret mantra and in the blessing that accomplishes the supreme siddhi of the supreme secret through this very Great Seal of Encouragement. By seeing and entering the supreme secret maṇḍala, you are today established in liberation from all of existence. From this vehicle of great bliss, there is no further death for you. Since you are invulnerable and cannot be slain, rejoice without fear of anything. Because the supreme reality is accomplished, you have transcended the suffering of existence. Because existence is thoroughly accomplished, you have become the supreme teacher." Then, the disciple, with devotion, prostrates at the feet of the guru and pledges to accomplish everything exactly as it was spoken. Having made such a commitment, by means of this ritual, he himself takes a five-pronged vajra and gives it to him, saying: "This is all the Buddhas; it rests in the hand of Vajrasattva. You too must always wear it; be firm in the conduct of Vajrapāṇi."

དེ་ནས་ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་སིདྡྷི་བཛྲ་ས་མ་ཡ་ཏིཥྛ་ཨེ་ཥ་ཏྭཾ་དྷ་ར་ཡ་མི་བཛྲ་སཏྭཾ་ཧི་ཧི་ཧི་ཧི་ཧཱུཾ། ཞེས་བརྗོད་དོ། ། དེ་ནས། འདི་དེ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། ། ཤེས་རབ་དབྱངས་ཀྱི་རྗེས་འགྲོ་བ། ། ཁྱོད་ཀྱིས་ཀྱང་ནི་རྟག་ཏུ་བཅང་། ། བྱང་ཆུབ་རྡོ་རྗེ་རྒྱལ་བས་གསུངས། ། ཞེས་བརྗོད་ལ་དྲིལ་བུ་སྦྱིན་ནོ། ། དེ་ལྟར་དབང་བསྐུར་བྱས་ནས་ནི། ། དེ་ནས་སར་པའི་གོས་རྣམས་བསྐོན། ། མེ་ཏོག་དྲི་ལ་སོགས་པས་མཆོད། ། མཆོད་ཕྱིར་གདུ་བུ་བཅང་བར་བྱ། ། དེ་ནས་བླ་མ་བདག་ཉིད་ཀྱིས། ། དེ་ཡི་སྤྱི་བོར་གདུགས་ཀྱང་གཟུགས། ། ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་བྱས་ནས་ནི། ། དཀྱིལ་འཁོར་ལེགས་པར་བསྐོར་དུ་གཞུག། གདུགས་དང་བཅས་པ་སྒོ་ཕྱོགས་སུ། ། སྤྱི་བོ་བཏུད་དེ་ཕྱག་འཚལ་གཞུག། སློབ་མ་འདི་ནི་ཕུལ་བ་ལགས། ། གསང་སྔགས་རྒྱུད་ནི་འཛིན་པར་འགྱུར། ། མཁན་པོས་དེ་སྐད་སྨྲས་ནས་སུ། ། གདུགས་བཞག་ནས་ནི་སློབ་མ་དེ། ། ལག་པར་ལེགས་པར་བླངས་ནས་སུ། ། དེ་ནས་འདི་སྐད་བསྒོ་བར་བྱ། ། དེ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་སློབ་དཔོན་འགྱུར། ། གསང་སྔགས་རྒྱུད་ཀྱང་འཛིན་པར་འགྱུར། ། སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་། ། ལྷ་རྣམས་ཀུན་གྱིས་བཀུར་བར་འགྱུར། ། སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་སྙིང་བརྩེའི་ཕྱིར། ། ཁྱོད་ཀྱིས་དཀྱིལ་འཁོར་ཆོ་ག་བཞིན། ། ནན་ཏན་བསྐྱེད་དེ་བྲི་བར་གྱིས། ། སྒྲུབ་པ་པོ་ཡང་རྒྱུད་ལ་སྦྱོར། ། ཁྱོད་ཀྱིས་ཆོས་ལ་སེར་སྣ་དང་། ། སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་མི་ཕན་པ། ། ཉམས་པ་ཆེན་པོར་འགྱུར་ཀྱང་ནི། ། བུ་ཁྱོད་ཀྱིས་ནི་མི་བྱའོ། ། དེ་ནས་བཀྲ་ཤིས་བརྗོད་བྱ་ཞིང་། །

Then, recite: Oṃ sarvatathāgatasiddhivajrasamaya tiṣṭha eṣa tvāṃ dhārayāmi vajrasattvaṃ hi hi hi hi hūṃ. Then, recite: "This is the melody of insight of all the buddhas; you too must always hold it. Thus spoke the Victorious Vajrabodhi," and give the bell. Having thus conferred the empowerment, clothe them in new garments and worship them with flowers, incense, and so forth. They should wear bracelets for the sake of worship. Then the guru himself should place a parasol over their head. With palms joined, have them circumambulate the maṇḍala properly. Together with the parasol, have them bow their heads and prostrate toward the door, saying: "This disciple is offered; they shall uphold the secret mantra tantras." When the abbot has spoken thus, he sets down the parasol, takes the disciple by the hand, and then instructs them as follows: "You shall become a master of the maṇḍala and shall uphold the secret mantra tantras. You shall be honored by all the buddhas, bodhisattvas, and deities. Out of compassion for sentient beings, you must diligently draw the maṇḍala according to the ritual. You must also apply yourself to the tantras as a practitioner. My son, you must not be stingy with the Dharma or act in ways that do not benefit sentient beings, even if it should lead to great ruin. Then, recite verses of auspiciousness."

ཞེས་བྱ་བས་དབང་བསྐུར་ཟིན་ནས་བཀྲ་ཤིས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་མངའ་བ་གསེར་གྱི་རི་བོ་འདྲ། ། འཇིག་རྟེན་གསུམ་གྱི་མགོན་པོ་དྲི་མ་གསུམ་སྤངས་པ། ། སངས་རྒྱས་པདྨ་རྒྱས་པ་འདྲ་བའི་སྤྱན་མངའ་བ། ། བཀྲ་ཤིས་དེ་ནི་སྐྱེ་དགུ་ཞི་བྱེད་དང་པོའོ། ། དེ་ཡིས་ཉེ་བར་བསྟན་པ་མཆོག་རབ་མི་གཡོ་བ། ། འཇིག་རྟེན་གསུམ་ན་གྲགས་ཤིང་ལྷ་དང་མིས་མཆོད་པ། ། ཆོས་ཀྱི་དམ་པ་སྐྱེ་དགུ་རྣམས་ལ་ཞི་བྱེད་པ། ། དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་དགེ་བའི་བཀྲ་ཤིས་གཉིས་པའོ། ། དགེ་འདུན་དམ་པ་ཆོས་ལྡན་ཐོས་པའི་བཀྲ་ཤིས་ཕྱུག། མི་དང་ལྷ་དང་ལྷ་མ་ཡིན་གྱིས་མཆོད་པའི་གནས། ། ཚོགས་ཀྱི་མཆོག་རབ་ངོ་ཚ་ཤེས་དང་དཔལ་གྱི་གཞི། ། དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་དགེ་བའི་བཀྲ་ཤིས་གསུམ་པའོ། ། རྒྱལ་བ་བཞིན་དུ་འགྱིང་བཅས་པས། ། གཡོག་དང་ལྡན་པས་སློབ་དཔོན་ལ། ། ལན་གསུམ་བསྐོར་བས་ཚིགས་བཅད་ཀྱིས། ། བླ་མ་དེ་ནི་གཟེངས་བསྟོད་བྱ། ། ཀྱེ་བདག་ནི་རིམ་པས་དབུགས་ཕྱུང་སྟེ། ། མྱ་ངན་འདས་པའི་ལམ་ལ་དགོད། ། ས་ལ་ངེས་པར་དབང་བསྐུར་ཏེ། ། ཤིན་ཏུ་གཟི་ལྡན་བཀྲ་ཤིས་མཆོག། ཅེས་བརྗོད་པས་གཤེགས་སུ་གསོལ་ཏེ། དེ་ནས་རང་ཡང་ཁྱིམ་དུ་འགྲོ། ། ཁྱིམ་དུ་ཕྱིན་ནས་འཁོར་དག་ལ། ། སློབ་དཔོན་འདི་ནི་དམ་ཚིག་པས། ། བདག་ཀྱང་དམ་ཚིག་མཆོག་དང་ལྡན། ། འདི་ལ་རིམ་གྲོ་ཕུན་སུམ་ཚོགས། ། རྟ་དང་གླང་པོ་ནོར་དང་འབྲུ། ། རིན་པོ་ཆེ་དང་ཅི་བཞེད་པ། ། ཁྱེད་ཅག་ང་ལ་མ་འདྲི་བར། ། སློབ་དཔོན་འདི་ལ་དེ་ཕྱིར་ཕུལ། ། ཞེས་བྱ་བས། བླ་མ་ལ་ཡོན་དབུལ་བ་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་གཤེགས་ཤིང་། སྤྲུལ་པ་རང་ལ་བསྡུ་བ་དང་། །

Having thus completed the conferral of the empowerment, one should recite the verses of auspiciousness: Possessing perfect excellence, like a mountain of gold, Protector of the three worlds, who has abandoned the three stains, Buddha, with eyes like a full-blown lotus— This is the first auspiciousness that brings peace to all beings. The supreme, unshakable teaching he revealed, Renowned throughout the three worlds, worshipped by gods and men, The sublime Dharma that brings peace to all beings— This is the second auspiciousness, the virtue of the world. The sublime Saṅgha, endowed with the Dharma and rich in the auspiciousness of learning, The object of veneration for humans, gods, and asuras, The supreme assembly, the foundation of modesty and glory— This is the third auspiciousness, the virtue of the world. With a majestic bearing like a Victor, Accompanied by attendants, the disciple Should circumambulate the master three times And praise that guru with these verses: "O, you who have gradually granted me relief, Establish me on the path to nirvāṇa! Having conferred the definitive empowerment upon the ground, You are the most radiant and supreme auspiciousness." Having spoken thus, one should request the departure [of the deities], and then return to one's own home. Upon arriving home, one should say to the retinue: "This master is a holder of the samaya; I too am endowed with the supreme samaya. Provide him with perfect service: Horses, elephants, wealth, grain, Precious gems, and whatever he desires— Without asking me, offer these to this master." By saying this, one should offer the fee to the guru, dismiss the deities of the maṇḍala, and dissolve the emanations back into oneself.

ཚོན་ཕྱག་ཅིང་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རྫས་ལ་སོགས་པ་ཇི་ལྟར་བྱ་བའི་རིམ་པ་བསྟན་པ་ནི། དེ་ནས། བླ་མ་ལ་ནི་གུས་བཅས་ཡོན། ། རྗེས་མཐུན་ཁྱོད་ཀྱིས་སྦྱིན་པར་བྱ། ། དེས་ནི་རིམས་སོགས་གནོད་པ་རྣམས། ། ཕྱིར་ཞིང་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་རོ། ། རང་གི་དམ་ཚིག་སློབ་དཔོན་ནི། ། སྦྱིན་མིན་བུ་དང་ཆུང་མ་དང་། ། རང་སྲོག་གིས་རྟག་བརྟེན་བྱས་ན། ། ལོངས་སྤྱོད་གཡོ་བས་སྨོས་ཅི་དགོས། ། གང་ཕྱིར་བསྐལ་པ་བྱེ་བ་ནི། ། གྲངས་མེད་པར་ཡང་རྙེད་དཀའ་བའི། ། སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱང་རྩོད་ལྡན་ལ། ། ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་སྟེར་བར་བྱེད། ། རྟག་ཏུ་ཁྱོད་ཀྱིས་དམ་ཚིག་སྲུངས། ། རྟག་ཏུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མཆོད། ། རྟག་ཏུ་བླ་མ་ལ་ཡང་དབུལ། ། འདི་ནི་སངས་རྒྱས་ཀུན་དང་འདྲ། ། དེ་བྱིན་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ལ། ། རྟག་ཏུ་སྦྱིན་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར། ། དེ་བྱིན་བསོད་ནམས་མཆོག་དག་གིས། ། དངོས་གྲུབ་མཆོག་ནི་ཐོབ་པར་འགྱུར། ། དེང་ཁྱོད་སྐྱེ་བ་འབྲས་བཅས་ཏེ། ། གང་འདིར་ལེགས་པར་གནས་པས་ན། ། དམ་ཚིག་ལྷ་རྣམས་ཀུན་དང་མཉམ། ། རང་འབྱུང་དུ་ཡང་དེ་སྐྱེས་སོ། ། སངས་རྒྱས་རྡོ་རྗེ་འཛིན་བཅས་པ། ། ཀུན་གྱིས་དེང་ཁྱོད་དབང་བསྐུར་བས། ། ཁམས་གསུམ་གྱི་ནི་རྒྱལ་པོ་ཆེ། ། རྒྱལ་པོའི་བདག་པོར་བསྟན་པ་ཡིན། ། དེས་ནི་བདུད་ལས་རྣམ་རྒྱལ་ཏེ། ། གྲོང་ཁྱེར་མཆོག་ཏུ་རབ་ཏུ་བཞུགས། ། ཁྱེད་རྣམས་ཀྱིས་ནི་སངས་རྒྱས་ཏེ། ། དེ་ཉིད་ཐོབ་པར་ཐེ་ཚོམ་མེད། ། དེ་ནས་མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པས་ཡང་དག་པར་མཆོད་ལ་ལེགས་པར་བསྟོད་དེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་གསོལ་བ་བཏབ་ཅིང་བཟོད་པར་གསོལ་བ་ལ།

Regarding the sequence of how to perform the purification of the colors and the preparation of the maṇḍala substances and so forth, it is taught: Then: "Offer to the guru with devotion a gift That is appropriate to your means. By this, harms such as fevers and the like Will not arise again. If one always relies upon the master of one’s own samaya Even with one’s children, wife, and life, What need is there to mention fleeting wealth? For even Buddhahood, which is difficult to find Even in countless tens of millions of eons, Is bestowed in this very life during the Age of Conflict. Always guard your samaya; Always worship the Tathāgatas; Always make offerings to the guru as well. This is equal to all the Buddhas. By giving to him, one always makes an offering To all the Buddhas. Through the supreme merit of giving to him, The supreme siddhi will be attained. Today your birth has borne fruit; Since you have well established yourself here, You are equal to all the deities of samaya; You have been born as a self-arisen one. Today all the Buddhas, together with the Vajra-holders, Have conferred empowerment upon you. You are the great king of the three realms; You are shown to be the sovereign of kings. By this, you are victorious over Māra And shall dwell in the supreme city. You are the Buddhas; There is no doubt that you have attained suchness." Then, having properly worshipped with flowers and so forth and having offered excellent praise, one should supplicate all the Tathāgatas and request their forbearance.

ཉི་མ་འཆར་བའི་དུས་སུ་རྡོ་རྗེ་སེམས་མའི་ཕྱག་རྒྱ་བཅིངས་ལ། གྱེན་དུ་བཀྲོལ་ཏེ་སྙིང་པོ་འདི་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། ཨོཾ་ཀྲྀ་ཏོ་པ་སརྦ་སཏྭ་ཨརྠ། སིདྡྷི་མ་ཧཾ་དྭ་མ་ཐཱ་ནུ་ག་ཏ། གཙྪ་ཏྭཾ་བུདྡྷ་བི་ཤི་ཡཾ། སུ་ན་ར་ག་མ་ན་ཡ་ཏུ། བཛྲ་སཏྭ་མུ་དེ། མི་བསྐྱོད་པ་ལ་སོགས་པའི་སྤྲུལ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་རྣམས་ནི། ཛཿཧཱུཾ་བཾ་ཧོཿཞེས་བྱ་བས། རང་གི་ལུས་ལ་ཉེ་བར་བསྡུ་བར་བྱའོ། ། དེ་ནས་སྙིང་ག་ནས་བྱུང་བའི་རྡོ་རྗེ་རིན་ཆེན་གྱི་ཕྱག་རྒྱས་རང་གི་དབང་བསྐུར་བའི་གནས་ན་འདུག་པས་དབང་བསྐུར་ལ། མཛུབ་མོ་གཉིས་ཀྱིས་ཕྲེང་བ་བཅིངས་པ། གོ་ཆ་བཅིང་བ་སྙིང་པོ་འདིས་བྱ་སྟེ། ཨོཾ་བཛྲ་རཏྣ་ཨ་བྷི་ཥིཉྩ། སརྦ་མུ་ཊ་མེ་དྲཾ་ཊཾ་ཀུ་རུ་པ་ར་ཀ་པ་ཙེ་ན་བཾ། གོ་ཆའི་མཐར་ཕྲེང་བ་བཅིངས་པ་བཀྲོལ་བ་ལ་ཐལ་མོ་སྦྱར་ཏེ། བདག་ཉིད་མཉམ་པའི་ཐལ་མོས་དགྱེས་པའི་སྙིང་པོ་འདིས་བྱའོ། ། ཨོཾ་བཛྲ་ཏུ་ཥྱེ་ཧོ། ། ཡི་གེ་བརྒྱ་པ་བརྗོད་ལ། རྡོ་རྗེ་དགའ་བས་ལེགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་བྱིན་ཏེ། ལེགས་སོ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཁྱོད། ། རྡོ་རྗེ་རིན་ཆེན་ཁྱོད་ལེགས་སོ། ། རྡོ་རྗེ་ཆོས་ཁྱོད་ལེགས་པ་སྟེ། ། རྡོ་རྗེ་ལས་ནི་ཁྱོད་ལེགས་སོ། ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་བླ་ན་མེད། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཀུན་གྱི་གསང་། ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་མདོར་བསྡུ་བའི། ། མདོ་འདི་ཡང་ནི་ལེགས་པར་བཤད། ། ཨོཾ་བཛྲ་ཀཱི་ལི་ཀཱི་ལ་ཡ། བཛྲ་བིགྷྣཱཾ་བཛྲ་དྷཱ་ར་ཨཉྫ་ཡ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཅེས་བྱ་བས་ཕུར་བུ་བཏོན་ལ་འོ་མས་བཀྲུའོ། ། ཨ་ཀཱ་རོ་མུ་ཁཾ་སརྦ་དྷརྨཱ་ཎཱཾ། ཨཱདྱ་ནུཏྤནྣ་ཏྭཏ། ཞེས་པ་འདིས། ཚོན་རྩི་རྣམས་བསྡུས་ལ་འབད་པས།

At the time of sunrise, one should bind the mudrā of Vajrasattvī, release it upward, and recite this essence mantra: Oṃ kṛtopasarvasattvārtha siddhi maham dvamathānugata gaccha tvaṃ buddhaviśiyaṃ sunaragamana yatu vajrasattva mudre. The emanated maṇḍalas of Akṣobhya and the others should be withdrawn into one’s own body with the syllables jaḥ hūṃ vaṃ hoḥ. Then, with the Vajraratna mudrā emerging from the heart, one should confer empowerment while remaining at the site of one’s own empowerment. Binding the rosary with the two index fingers, one should perform the donning of armor with this essence mantra: Oṃ vajraratna abhiṣiñca sarvamudrā me traṃ ṭaṃ kuru parakapace na vaṃ. At the conclusion of the armor, having released the binding of the rosary, one should join the palms and perform the essence mantra of delight with the palms of equanimity: Oṃ vajra tuṣye hoḥ. Recite the hundred-syllable mantra and grant the "well done" of Vajra Joy: "Well done, Vajrasattva you! Well done, Vajraratna you! Well done, Vajradharma you! Well done, Vajrakarma you! This unsurpassed Mahāyāna, the secret of all Tathāgatas, this sūtra which summarizes the Mahāyāna, has also been well explained." Oṃ vajra kīli kīlaya vajra vighnān vajradhāra añcaya hūṃ hūṃ hūṃ hūṃ phaṭ. With this, one should extract the ritual stakes and wash them with milk. With the mantra "Akāro mukhaṃ sarvadharmāṇām ādyanutpannatvāt," one should collect the colored powders with diligence.

ཆུ་ཀླུང་ཆེན་པོར་དོར་བར་བྱའོ། ། དེ་ནས་གནས་ཀྱང་བ་གླང་གི་ལྕི་བས་ཉེ་བར་བྱུགས་ལ། བཟའ་བ་དང་ནི་བཅའ་བ་རྣམས། ། ཅི་དགའ་བར་ནི་སྦྱིན་པར་བྱ། ། ཁྱི་དང་བྱ་རོག་ལ་སོགས་ལ། ། ཅུང་ཟད་ཙམ་ཡང་མི་སྦྱིན་ནོ། ། ཡོ་བྱད་རྫས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ནི། ། སློབ་དཔོན་དག་གིས་བསྡུས་ནས་ནི། ། སློབ་མ་རྣམས་ལ་བགོར་མི་རུང་། ། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ནི་ཡོ་བྱད་ཀུན། ། སློབ་དཔོན་བདག་ཉིད་དབང་བར་བཤད། ། གལ་ཏེ་སློབ་མས་སྤྱད་ན་ནི། ། དམ་ཚིག་ལས་ནི་ཉམས་པར་འགྱུར། ། གང་ཞིག་སྤྱོད་པར་མི་འདོད་ན། ། དེ་ཡི་ཆོ་གའི་གོ་རིམ་འདིའོ། ། དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་ཡོ་བྱད་དུ། ། དེ་དག་ཆོ་ག་བཞིན་དུ་དབུལ། ། གདུགས་དང་རྔ་ཡབ་དྲི་ལ་སོགས། ། སངས་རྒྱས་ཉིད་ལ་དབུལ་བར་བྱ། ། གདན་དང་གདུགས་སྤོས་དྲི་ལ་སོགས། ། དམ་པའི་ཆོས་ལ་དབུལ་བར་བྱ། ། གོས་དང་ཡོ་བྱད་སྣོད་ལ་སོགས། ། དགེ་འདུན་རྣམས་ལ་དབུལ་བར་བྱ། ། དེ་དག་ལ་ནི་སློབ་མ་ཡིས། ། ཅུང་ཟད་ཙམ་ཡང་མི་བསྐུར་རོ། ། དགེ་འདུན་མེད་ན་དགེ་སློང་སྦྱིན། ། ཡང་ན་དགེ་སློང་མ་ལ་སྦྱིན། ། གལ་ཏེ་བདག་ཉིད་མི་འདོད་ན། ། དགེ་བསྙེན་དག་ལ་སྦྱིན་པར་བྱ། ། དེ་ནས་དེ་ཡི་ཕྱི་དེ་ཉིན། ། ཉེས་བྱས་ལྷག་མ་ཞི་བྱའི་ཕྱིར། ། མཁས་པ་ཡིས་ནི་ཞི་བ་ཡི། ། སྦྱིན་སྲེག་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་བྱའོ། ། སློབ་མས་བདག་ཞི་བྱ་བའི་ཕྱིར། ། སྤྱན་ལ་སོགས་པའི་གསང་སྔགས་དང་། ། སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་ཕན་པའི་ཕྱིར། ། བྱམས་པ་ཆེན་པོའང་བསྒོམ་པར་བྱ། ། ཉེས་བྱས་ཐམས་ཅད་ཞི་བྱའི་ཕྱིར། ། དེ་ནས་ཞི་བ་ཆེན་པོ་བྱ། ། དེ་དག་ནི་གཞུག་ཅིང་དབང་བསྐུར་བའི་རིམ་པའོ། །

One should cast [the remains] into a great river. Then, the site should be smeared with cow dung. As for the food and snacks, they should be given away as one pleases; not even a tiny bit should be given to dogs, crows, and the like. All the ritual implements and materials should be collected by the preceptors and must not be distributed among the disciples. It is explained that all the implements of the maṇḍala belong to the preceptor himself. If a disciple were to use them, they would fall from their samaya. For one who does not wish to use them, this is the sequence of the ritual: they should be offered according to the ritual as the property of the Three Jewels. The parasols, fly-whisks, perfumes, and so forth, should be offered to the Buddha. The seats, parasols, incense, perfumes, and so forth, should be offered to the Sublime Dharma. The robes, implements, vessels, and so forth, should be offered to the Saṅgha. The disciples must not take even a tiny bit of these for themselves. If there is no Saṅgha, they should be given to a monk, or otherwise to a nun. If they themselves do not desire them, they should be given to lay practitioners (upāsakas). Then, on the following day, in order to pacify any remaining misdeeds, the wise should perform one hundred and eight pacifying fire offerings (homa). In order to pacify themselves, the disciples should recite the secret mantras of Locanā and the others, and for the benefit of all sentient beings, they should also meditate on great loving-kindness. To pacify all misdeeds, they should then perform a great pacifying rite. These are the stages of the entry and empowerment.

གཞན་ཡང་སྦྱིན་སྲེག་བྱེད་པ་ན། ། ལས་གཞན་དེ་དག་གཞན་པ་མིན། ། བདག་གི་ལས་དང་གཞན་དག་སྟེ། ། ཤི་དང་གསོན་གྱི་ལས་སུ་བསྟན། ། ཞེས་བྱ་བས། བདག་དང་གཞན་དོན་དུ་སྦྱིན་སྲེག་བྱ་བ་སྤྱིར་མདོར་བསྟན་པའོ། ། དེ་ཡང་། ཤི་དང་གསོན་གྱི་ལས་སུ་བསྟན། ། ཞེས་བྱ་བས་གཞན་དོན་བྱ་བ་ཁྱད་པར་དུ་མདོར་བསྟན་པའོ། ། དེ་ལ་བདག་གི་ལས་བསྟན་པ། ། ཞེས་བྱ་བ་ནས། དེ་ནི་བདག་གི་དོན་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་བདག་གི་དོན་བྱ་བའི་སྦྱིན་སྲེག་བསྟན་པའོ། ། དེ་ཡང་། དེ་དབུས་གསུམ་ལས་ལྷ་རྣམས་བསྐྱེད། ། ཅེས་བྱ་བས་ཡིག་འབྲུ་དང་ཕྱག་མཚན་དང་ལྷ་བསྐྱེད་པ་སྟེ་ཆོ་ག་གསུམ་ལ་བྱའོ། ། དེ་ལ་ཨ་ཡིས་བྱིན་བརླབས་ཏེ། ། ཞེས་བྱ་བས་ལྷའི་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་སྟེ། དབུ་ལ་ཨོཾ་མགྲིན་པར་ཨཱཿའམ་ཧྲཱིཿདང་། ཐུགས་ཀར་ཧཱུཾ་བསམ་པ་ལ་བྱའོ། ། འདི་ལས་མ་གསུངས་གཞན་དག་ལས། ། རྒྱས་པར་བསྟན་དེ་དེར་ཤེས་བྱ། ། ཞེས་བྱ་བས། གཞུང་འདི་སྦྱིན་སྲེག་མ་རྒྱས་པས། ། མཚན་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སྦྱིན་སྲེག་རྒྱས་པ་དང་། རྒྱས་པ་གཞན་དང་གཞན་བཞིན་འདིར་བྱ་བར་གསུངས་པའོ། ། གཞན་དོན་བྱ་བའི་རིམ་པ་ཡང་། ། ཤི་དང་ན་བ་གཉིས་ཡིན་ཏེ། ། ཞེས་བྱ་བས། གཞན་དོན་བྱ་བ་མདོར་བསྟན་པའོ། ། དེ་ལ་ན་བའི་ལས་བྱ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ན་བ་ལས་ཐར་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས། གང་དག་བགེགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ན་བ་ལ། ཞི་བའི་སྦྱིན་སྲེག་གིས་ཞི་བའི་ལས་བྱ་ལ། གང་དག་ཞི་བར་མ་གྱུར་པ་རྣམས་ལ་དྲག་པོའི་སྦྱིན་སྲེག་གིས་ལས་བྱ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །

Furthermore, regarding the performance of the fire offering (homa): "The other activities are not different from those; they are taught as my own activities and the activities of others, pertaining to the deceased and the living." This is a general summary of performing the fire offering for the sake of both oneself and others. Specifically, the phrase "taught as the activities of the deceased and the living" is a summary of the activities for the sake of others. Regarding the explanation of "my own activities," from that point until "that is the meditative absorption (samādhi) for performing one's own purpose and so forth," the fire offering for one's own benefit is taught. Furthermore, the phrase "in the center, generate the deities from the three" refers to the three rituals: generating the seed-syllables, the hand-symbols (mudrā), and the deities. Regarding the phrase "blessed by the letter A," this refers to the blessing of the deity by visualizing Oṃ at the crown, Āḥ or Hrīḥ at the throat, and Hūṃ at the heart. The phrase "what is not taught here should be known from other extensive explanations" means that since this text does not elaborate on the fire offering, one should follow the extensive fire offering of the Nāmasaṃgīti or other extensive rituals as appropriate. Regarding the sequence for performing the benefit of others, the phrase "the activities for others are of two types: the deceased and the sick" is a summary of the benefit for others. From the section "the activity for the sick" until "the meditative absorption for liberation from illness," the meaning is as follows: for those who are ill due to obstacles and the like, one should perform pacifying activities through a pacifying fire offering; for those who are not pacified by that, one should perform activities through a wrathful fire offering.

དེ་ནས་ཤི་བ་ལ་ཕན་གདགས་པའི་རིམ་པ་འབྱུང་སྟེ། རོའི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་ཆོ་ག་དང་། རོ་སྟ་གོན་ལ་གནས་པ་དང་། རོ་སྦྱིན་སྲེག་ཆེན་པོས་སྦྱང་བ་དང་གསུམ་གྱི་རིམ་པ་སྟོན་ཏེ། དཀྱུས་དཀྲུགས་པའི་ཕྱིར་གསལ་བར་བྱ་བ་ནི། དེ་ནས་ཤི་ལ་ཕན་གདགས་ན། ། དང་པོར་གནོད་པའི་བགེགས་བསལ་ནས། ། རོ་ལ་ཕན་པའི་ཆོ་ག་ནི། ། ཕན་པའི་གནོད་སྦྱིན་ཆུས་བཏབ་ལ། ། དང་པོར་བཀྲུ་བའི་ལས་ཡིན་ནོ། ། དེ་ནས་རྣམ་རྒྱལ་ཆུས་བཀང་བའི། ། བུམ་པས་བཀྲུས་ཏེ་བགེགས་བསྐྲད་ལ། ། དེ་ནས་དེ་ལ་བསྲུང་བར་བྱའོ། ། ཨ་ཡིས་ཀུན་ཁྱབ་སྤྱི་སྟེང་བསམ། ། ལྷག་འགྱུར་ལྷ་ནི་སྔོན་བཞིན་བསམ། ། ཨ་ལས་ཡེ་ཤེས་ལྔ་ཡིས་གང་། ། དེ་ནས་ཨ་ཡི་སྤྲོ་བསྡུ་བྱ། ། དེ་ནས་གང་ཤི་དེ་ཉིད་ལ། ། མིག་ལ་ཨ་ཨ་ཞེས་བཀོད་དེ། ། དེ་ནི་སྔོན་གྱི་ཆོ་གའོ། ། ཞེས་བྱ་བས། རོའི་སྔོན་དུ་བྱ་བའི་རིམ་པ་ནི། དང་པོར་གནོད་པའི་བགེགས་བསལ་ཏེ། གང་ཞེ་ན། སྣང་ལ་བདེན་པ་བདར་བ་ནི། ། དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་བཀའ་བདེན་པ་དང་། བདེན་པ་ཆེན་པོའི་བྱིན་གྱི་རླབས་དང་། རིག་སྔགས་དང་། གསང་སྔགས་དང་། སྙིང་པོ་དང་། ཕྱག་རྒྱ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། རིག་སྔགས་ཀྱི་ལྷ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདེན་པའི་བྱིན་གྱི་རླབས་ཀྱིས། ཚེ་འདས་པ་འདི་ལ་གསོན་གྱི་དུས་སུ་བརྙས་བྱེད་པ། གཤིན་གྱི་དུས་སུ་གཅགས་བྱེད་པའི་བགེགས་དང་ལོག་འདྲེན་གང་དག་ཡོད་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་ཀྱང་མ་གནས་པར་དེངས་ཤིག་ཅེས་བྱས་ལ། ཡུངས་ཀར་བརྡེག་ཅིང་། ཧཱུཾ་བཞི་པའི་སྔགས་བཟླས་པར་བྱའོ། །

Then follows the sequence for benefiting the deceased, which teaches three stages: the preliminary ritual for the corpse, the preparation of the corpse, and the purification of the corpse through a great fire offering. To clarify this as the sequence is interrupted in the text: Then, if one is to benefit the deceased: First, having cleared away harmful obstructors, The ritual for the benefit of the corpse Is to sprinkle the corpse with the water of the beneficial yakṣas; This is the first act of washing. Then, having washed it with a vase Filled with the water of Victory, One should expel the obstructors And then provide protection for it. One should visualize the letter A, all-pervading, above the crown; Visualize the presiding deity as before. From the A, it is filled with the five wisdoms; Then, perform the radiation and reabsorption of the A. Then, for the one who has died, Place the syllable A on the eyes; That is the preliminary ritual. By this, the sequence of the preliminary acts for the corpse is as follows: first, clear away the harmful obstructors. How so? The declaration of the truth of appearance is: "Homage to the Three Jewels! By the truth of the command of the Three Jewels, by the blessing of the Great Truth, and by the blessing of the truth of all the deities of vidyā-mantras, secret mantras, essences, mudrās, meditative absorptions, and vidyā-mantras, may all obstructors and misleading spirits who treated this deceased person with contempt while they were alive, or who cause harm to the dead, depart this instant without remaining for even a moment!" Having said this, one should strike with white mustard seeds and recite the four HŪṂ mantra.

དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་གནོད་སྦྱིན་གྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་བུམ་པའི་ཆུས་བཀྲུས་ལ་བགེགས་ཀྱིས་མི་ཚུགས་པར་བསམ། དེ་ནས་རྣམ་པར་རྒྱལ་བའི་བུམ་པའི་ཆུས་བཀྲུས་ལ་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་དག་པར་བསམ། དེ་ནས་རོའི་སྤྱི་བོའི་སྟེང་དུ་ཨ་བསམས་ལ། དེ་གྱུར་པ་ལས་ཁོ་རང་གི་ལྷག་པའི་ལྷ་རུ་བསྐྱེད། དེ་ནས་ཡང་སྙིང་གར་ཨ་བསམས་ལ། དེ་ལས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འོད་ཟེར་འཕྲོས་པས་རོ་ཡེ་ཤེས་ལྔ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་པར་བསམས། དེ་ནས་རོའི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་བྱ་སྟེ། སྤྱི་བོར་ཟླ་བའི་སྟེང་དུ་ཨོཾ་དཀར་པོ་བསམ། མགྲིན་པར་ཟླ་བའི་སྟེང་དུ་ཧྲཱིཿདམར་པོ་བསམ་མོ། ། སྙིང་གར་ཟླ་བའི་སྟེང་ཧཱུཾ་ནག་པོ་བསམ། དེ་ནས་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་ལ་དབྱངས་ཀྱི་ཡི་གེ་ཟུང་རེ་རེ་དགོད་དོ། ། དེ་ནི་རྟེན་སྦྱང་བའོ། ། དེ་ནས་ཤེས་པ་དགུག་པ་ནི། གོང་གི་བདེན་པ་བདར་ལ། ཚེ་འདས་པའི་མིང་འདི་ཞེས་བྱ་བ་ཁྱོད། འདི་ནས་ཤི་བའི་དུས་བྱས་ནས། ངན་སོང་གསུམ་ལ་སོགས་པ་འགྲོ་བ་གང་ན་གནས་ཀྱང་རུང་། སྐད་ཅིག་གིས་འདིར་ཁུགས་པར་གྱུར་ཅིག། དེ་ནས་སྔགས་བརྗོད་པ་ནི། ཨོཾ་སརྦ་བིད་སརྦ་པཱ་པཾ་ཨཱ་ཀཪྵ་ཡ་ཧཱུཾ་ཛ་ཨ་ཎི་སུཾ་ཏྲི་པྲེ་དུ་ཛ། ཞེས་བརྗོད་ཅིང་། སྙིང་ག་ནས་འོད་འཕྲོས་པ་ལས་ཁུགས་པར་བསམ་མོ། ། ཛཿཧཱུཾ་བཾ་ཧོཿབརྗོད་ལ་ཡང་བསྟིམ་པར་བསམ་མོ། ། དེ་ནས་གཅགས་དང་དབྲལ་བ་ནི། གོང་གི་བདེན་པ་བདར་ལ། གོང་མ་ལྟར་འདིར་ཡང་བགེགས་བསྐྲད་དོ། ། དེ་ནས་འགྲོ་བ་རིགས་དྲུག་ནས་དྲང་བ་ནི། འགྲོ་བ་རིགས་དྲུག་གི་སྙིང་པོས་འགྲོ་བ་རིགས་དྲུག་ནས་རོའི་ཤེས་པ་དྲངས་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་བསམ་མོ།

Then, wash [the corpse] with water from a vase blessed by the Vajrayakṣa and imagine that it cannot be harmed by obstructing spirits. Then, wash it with water from the Victory Vase and imagine that all obscurations are purified. Then, visualize the syllable A above the crown of the corpse’s head; from its transformation, generate the deceased as their own meditational deity (iṣṭadevatā). Then, again visualize the syllable A at the heart; imagine that light rays of primordial wisdom (jñāna) radiate from it, causing the corpse to become endowed with the five primordial wisdoms. Then, perform the blessing of the corpse’s body, speech, and mind: visualize a white Oṃ upon a moon disk at the crown, a red Hrīḥ upon a moon disk at the throat, and a black Hūṃ upon a moon disk at the heart. Then, place a pair of vowel letters at each of the six sense bases. This is the purification of the support. Next, the summoning of the consciousness: recite the aforementioned truth-assertion: "O you, named so-and-so, who have passed away, whether you have gone to the three lower realms or wherever you may dwell among the migrations, may you be summoned here in an instant!" Then, recite the mantra: Oṃ sarvavid sarvapāpam ākarṣaya hūṃ ja ani suṃ tri pre du ja. As you recite this, imagine that light radiates from the heart and summons [the consciousness]. Recite Jaḥ hūṃ baṃ hoḥ and imagine that it is absorbed [into the corpse]. Then, the severing and separating: recite the aforementioned truth-assertion and, as before, expel the obstructing spirits. Then, the drawing forth from the six classes of beings: by means of the essence mantras of the six classes of beings, draw the consciousness of the corpse from the six migrations and imagine that the fruit of nirvāṇa is attained.

། དེ་ནས་གཏང་བར་བྱ་བ་ནི། མཆོད་པའི་བྱེ་བྲག་རོ་ལ་དབུལ་བ་དང་། མེ་ཏོག་གི་ཆར་དབབ་བར་བྱའོ། ། དེ་དག་ནི་སྔོན་དུ་བྱ་བའི་རིམ་པའོ། ། དེ་ནས་གནས་པའི་ཆོ་ག་བཤད། ། ཤི་བ་དཀྱིལ་འཁོར་དབུས་བཞག་སྟེ། ། ཞག་ལྔ་སློབ་དཔོན་སྨྱུང་གནས་ཏེ། ། བགེགས་བསྐྲད་ལ་སོགས་བྱས་ནས་ནི། ། འཁོར་ལོའི་ལྷ་རྣམས་མདུན་བསམས་ཏེ། ། ཕྱག་འཚལ་སྤྲོ་བསྐྱེད་ལ་སོགས་བྱ། དེ་ནས་ཚིག་འདི་ཆེད་བརྗོད་བྱ། ། དེང་དུས་བདག་ཚེ་འབྲས་བུ་ཡོད། ། བདག་གི་གསོན་པའང་འབྲས་བུར་བཅས། ། ལྷ་དང་དམ་ཚིག་གིས་མཉམ་པར། ། གྱུར་པར་བདག་ནི་ཐེ་ཚོམ་མེད། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དང་སེམས་གཅིག་པས། ། མི་ལྡོག་པར་ནི་བདག་གྱུར་ཏེ། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རིགས་སུ་ནི། ། དེང་བདག་སྐྱེ་བར་ཐེ་ཚོམ་མེད། ། དེང་བདག་ཉི་མ་དམ་པ་སྟེ། ། བདག་གི་མཆོད་སྦྱིན་བླ་ན་མེད། ། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་སྤྱན་འདྲེན་པས། ། དེང་བདག་འདུལ་བའི་མཆོག་ཡིན་ནོ། ། དེ་ནས་སྦྱོར་བའི་ཏིང་འཛིན་དང་། ། རྒྱལ་མཆོག་ལ་སོགས་བསྒོམ་བྱ་སྟེ། ། སྒོ་དབྱེ་ལ་སོགས་གནས་འདིར་བཤད། ། དེ་ནས་སྤོས་ཐོགས་ལ། སྤྱན་དྲང་ཚིག་འདི་བརྗོད་པར་བྱ། ། ཀྱེ་དབང་བསྐུར་ངེས་ཏེ་བླ་ན་མེད། ། ཕྱོགས་བཅུར་བཞུགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀུན། ། མ་ལུས་བདག་ལ་དགོངས་སུ་གསོལ། ། བདག་མིང་འདི་ཞེས་བྱ་བ་ཡིས། ། འདི་ལ་ཕན་གདགས་དོན་ཆེད་དུ། ། གནས་འདིར་སངས་རྒྱས་ཀུན་གཤེགས་ཏེ། ། འདི་ལ་དབང་ནི་སྩལ་དུ་གསོལ། ། དེ་རྗེས་གསང་སྔགས་འདི་བརྗོད་བྱ། ། ཨོཾ་ཨ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཧྲྀ་ད་ཡ་ཧ་ར་ཧ་ར། ཨོཾ་ཧཱུཾ་ཧྲི་བྷ་ག་བཱན། ཛྙཱ་ན་མཱུརྟི། ཝཱ་གཱི་ཤྭ་ར་མ་ཧཱ་ཝ་ཙ། སརྦ་དྷརྨ།

Then, as for the concluding rites: one should present various offerings to the corpse and cause a rain of flowers to fall. These are the preliminary stages. Next, the ritual for the duration of the stay is explained: having placed the deceased in the center of the maṇḍala, the preceptor shall observe a fast for five days. Having performed the expulsion of obstructing spirits and so forth, one should visualize the deities of the maṇḍala before oneself and perform the homage, the generation of enthusiasm, and so on. Then, one should recite these words: "Today my life has borne fruit; my living has also been fruitful. I have no doubt that I have become equal to the deities and the samaya. Through the single-mindedness of the bodhicitta, I have become irreversible. Today I am born into the family of the Tathāgatas; of this I have no doubt. Today is my sacred day; my sacrificial offering is unsurpassed. By inviting all the Buddhas, today I am the supreme one to be tamed." Then, one should meditate on the yoga-samādhi, the Supreme Victor, and so forth. The opening of the gates and other rites are explained here. Then, holding incense, one should recite these words of invitation: "O, you who are certain to bestow the unsurpassed empowerment! All Buddhas residing in the ten directions, please attend to me without exception. I, who am called [name], for the sake of benefiting this person, request all Buddhas to come to this place and grant empowerment to this one." Following that, one should recite this secret mantra: OṂ A SARVA TATHĀGATA HṚDAYA HARA HARA | OṂ HŪṂ HRĪḤ BHAGAVĀN JÑĀNAMŪRTI VĀGĪŚVARA MAHĀVĀCA SARVADHARMA...

ག་ག་ན་ཨ་མ་ལ་སུ་པ་རི་ཤུདྡྷ། དྷརྨ་དྷཱ་ཏུ། ཛྙཱན་གརྦྷ་ཨཱཿ། ཞེས་ནི་བརྗོད་པའི་སྔགས་བཟླས་སོ། ། དང་པོ་སངས་རྒྱས་ང་རྒྱལ་དང་། ། ལྡན་པས་དཀྱིལ་འཁོར་བྲི་བའི་ཕྱིར། ། ཚིགས་བཅད་འདི་ཡིས་བསྟོད་པར་བྱ། ། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱིས་བསྟོད་བྱ་ལ། ། རང་དབང་བསྟོད་དེ་ངེས་པའི་མཆོག། འབྲས་བུ་འབྱིན་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས། ། ཤི་ལ་ཕན་གདགས་དོན་ཆེད་དུ། ། མཆོག་སྦྱིན་རྡོ་རྗེ་མཆོག་ཁྱོད་འདུད། ། དེས་ནི་གསོལ་བ་གདབ་བྱས་ནས། ། ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་ནམ་མཁའ་ལ། ། མངོན་སུམ་འདྲ་བར་གང་བར་བསྒོམ། ། དེ་ནས་ཕྱོགས་བཅུའི་རྒྱལ་བ་དང་། ། དང་པོའི་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ། ། ནམ་མཁའ་གང་བར་འདི་བཞེས་ལ། ། དེང་བདག་འདུས་པའི་མཆོག་ཡིན་ཏེ། ། དེ་ནས་ཏིལ་གྱིས་དེ་ལ་ནི། ། བསྐོར་ཏེ་སྦྱིན་སྲེག་དབུལ་བར་བྱ། ། ཤི་བ་སྟ་གོན་ལ་གནས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བས། རོ་སྟ་གོན་ལ་གནས་པ་བསྟན་ཏེ། དེ་ཡང་དེ་ནས་རོ་སྟ་གོན་ལ་གནས་པ་ནི། ཤིན་ཏུ་དབེན་པའི་གནས་སུ། དཀྱིལ་འཁོར་འདོམ་གང་གྲུ་བཞི་པ་བྱས་ལ། ལྷ་རྣམས་ཀྱི་གནས་སུ་མེ་ཏོག་གི་ཚོམ་བུ་བཀོད་དེ། དབུས་སུ་ཁྲི་བྱས་ལ། རས་བཟང་པོ་ཡུག་གཅིག་གིས་དཀྲིས་ཏེ། དེའི་སྟེང་དུ་རོ་བཞག་ལ། རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གྱིས་དཀར་གསུམ་བཟའ་ཞིང་ཟ་གཅིག་པའི་སྨྱུང་བ་བྱས་ལ། རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་དང་ལྡན་པར་བསྒོམས་ནས། དེ་ནས་ཡང་སྔོན་བཞིན་རོའི་བགེགས་བསྐྲད་ལ། དེའི་འོག་ཏུ་རྡོ་རྗེ་འཁོར་ལོའི་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱས་དཀྱིལ་འཁོར་ནམ་མཁའ་ལ་སྤྲུལ་ལ།

GAGANA AMALA SUPARIŚUDDHA DHARMADHĀTU JÑĀNAGARBHA ĀḤ. Recite this mantra. First, possessing the pride of being the Buddha, in order to draw the maṇḍala, one should offer praise with this verse: To the one praised by all Buddhas, To the self-arisen, the supreme certainty, To the Buddha who bestows the fruit, For the sake of benefiting the deceased, I bow to you, the supreme Vajra-giver. Having thus made the supplication, one should meditate on the Buddhas of the ten directions filling the sky as if they were actually present. Then, to the Victors of the ten directions and the Primordial Buddha and so forth, who fill the sky, [one says]: "Please accept this; today I am the supreme assembly." Then, having circumambulated it with sesame seeds, one should offer the fire sacrifice. This is called "the samādhi of the deceased remaining in the preparatory stage," which teaches the preparation of the corpse. Furthermore, regarding the preparation of the corpse: in a very secluded place, construct a square maṇḍala one fathom in size. Arrange heaps of flowers at the locations of the deities. In the center, prepare a throne and wrap it with a single piece of fine cloth. Place the corpse upon it. The Vajra Master, consuming the three white foods and observing a one-meal fast, should meditate while possessing the three samādhis of the Great Seal of the Great Vajradhara. Then, as before, expel the obstructors of the corpse. Following that, with the mantra and mudrā of the Vajra Wheel, emanate the maṇḍala in the sky.

ཕྱག་དང་མཆོད་པ་དང་བསྟོད་པ་ཡན་ཆད་སྔོན་བཞིན་བྱས་ལ། དེའི་འོག་ཏུ་ཚིག་འདི་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེང་དུས་བདག་ཚེ་འབྲས་བུ་ཡོད། ། དེང་བདག་འདུས་པ་མཆོག་ཡིན་ནོ། ། ཞེས་པའི་བར་ཏེ། དེ་ལྟར་ཞག་ལྔའི་བར་དུ་ཉིན་ཞག་རེ་ལ་ཐུན་བཞིའི་སྦྱོར་བས་ལྷ་ལ་མཆོད་པ་དང་རོ་ལ་ཡུངས་ཀར་རམ་བྱེ་མས་བྲབ་ཅིང་སྔགས་རིང་གི་བཟླས་པ་བྱའོ། ། དེའི་འོག་ཏུ་ནམ་མཁའ་ན་བཞུགས་པ་གཤེགས་སུ་གསོལ་ལ། དེ་ནས་ཞག་ལྔའི་ནང་པར་སློབ་དཔོན་གྱིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམ་པ་གསུམ་སྔོན་བཞིན་བསྒོམས་ལ། དེ་ནས་སྤོས་ཐོགས་ལ་སྤྱན་དྲངས་ཚིག་འདི་བརྗོད་པར་བྱ། ཀྱེ་དབང་བསྐུར་ངེས་ཏེ་བླ་ན་མེད། ། ཕྱོགས་བཅུར་བཞུགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀུན། ། མ་ལུས་བདག་ལ་དགོངས་སུ་གསོལ། ། བདག་མིང་འདི་ཞེས་བྱ་བ་ཡིས། ། འདི་ལ་ཕན་གདགས་དོན་ཆེད་དུ། ། གནས་འདིར་སངས་རྒྱས་ཀུན་གཤེགས་ཏེ། ། འདི་ལ་དབང་ནི་སྩལ་དུ་གསོལ། ། ཞེས་བརྗོད་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་དབང་བསྐུར་བར་བསམ་མོ། ། དེ་ནས་ཞག་དྲུག་པ་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཤར་ཕྱོགས་སུ། ཞི་བའི་ཐབ་བཅས་ཏེ་ཏིལ་ནག་པོས་སྡིག་པ་སྦྱང་བའི་སྦྱིན་སྲེག་བྱའོ། ། དེ་ནས་གཟུགས་བརྙན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་བྲི་བའི་ཕྱིར་འདུད་ཉི་ཤུས་བསྟོད་པ་བྱའོ། ། དེ་དག་ནི་རོ་སྟ་གོན་ལ་གནས་པའི་ཆོ་གའོ། ། དེ་ནས་སྔོན་གྱི་སྦྱོར་བ་ཡིས། ། ཆོ་ག་རྣམས་ནི་སྤྱད་པར་བྱ། ། དང་པོའི་ཆོ་གའི་རིམ་པ་ནས། ། འཁོར་ལོ་རིམ་པ་འདིར་གསུངས་ཏེ། ། ཕྱི་རོལ་ཕྱུང་སྟེ་གཏོར་མ་སྦྱིན། ། དེ་ནས་ཁྲུས་བྱས་མཆོད་པའི་ཚོགས། ། མ་ལུས་པར་ནི་འདིར་བཤད་དོ། ། དེ་ནས་ཕྱི་ཡི་རིམ་ལྡན་པས། །

Having performed the prostrations, offerings, and praises as before, one should then recite the following: "Today my life has borne fruit; today I am in the supreme assembly," and so forth. In this manner, for five days, one should perform offerings to the deity and sprinkle the corpse with white mustard seeds or sand while reciting the long mantra, practicing in four sessions each day. Following that, request the deities residing in space to depart. Then, on the morning of the sixth day, the master should meditate on the three samādhis as before. Then, holding incense, he should invite them and recite these words: "O supreme and certain empowerment, All Buddhas residing in the ten directions, Please attend to me without exception. I, who am called [name], For the sake of benefiting this [deceased], All Buddhas, please come to this place And grant the empowerment to this one." Having said this, one should visualize the empowerment being bestowed within the maṇḍala of samādhi. Then, on the sixth day, having prepared a pacifying hearth to the east of the maṇḍala, one should perform a fire offering (homa) with black sesame seeds to purify misdeeds. Then, in order to draw the maṇḍala of the image, one should offer praise with the twenty verses of homage. These are the rituals for the preliminary preparation of the corpse. Then, through the preliminary application, One should carry out the rituals. From the sequence of the initial ritual, The sequence of the wheel is taught here: Having gone outside, give the torma offering; Then, having performed the ablution, the collection of offerings Is explained here in its entirety. Then, by means of the outer sequence...

སྔགས་པ་ཆས་གོས་ལྡན་པ་ཡིས། ། ཤིན་ཏུ་བསྒྱིངས་པས་བརྒྱན་བྱས་ཏེ། ། ཞག་བདུན་ནང་པར་སྦྱིན་སྲེག་བྱ། ། མི་ཉིད་ཤི་བའི་གནས་བྱས་ཏེ། ། ཤི་ལ་ཕན་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལྡན། ། གཞལ་ཡས་ཁང་པ་དེ་འདྲ་བ། ། འདི་ལ་གསུངས་ཏེ་གཞན་དུ་མིན། ། འདི་ལྟར་གསུངས་པའི་ཆོ་ག་ནི། ། བདག་གིས་རང་བཟོར་མ་བྱས་ཏེ། ། འཇམ་དཔལ་སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བ་དང་། ། ཆོ་ག་འདུས་པའི་རྒྱུད་ལས་ཏེ། ། དེས་ན་འདིར་ནི་འོས་པ་ཡིན། ། འདི་ནི་ཤི་བའི་ཆོ་གའོ། ། ཤི་བ་ལ་ཕན་གདགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བས། རོ་སྦྱིན་སྲེག་ཆེན་པོས་སྦྱང་བ་སྟེ། དེ་ཡང་དེ་ནས་ཞག་བདུན་པ་ལ་རོ་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོས་སྦྱང་བའི་ཕྱིར། སློབ་དཔོན་རྒྱན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བརྒྱན་ལ། དང་པོར་གཏོར་མ་བཏང་ལ། དེ་ནས་སའི་ཆོ་ག་དང་། ཐིག་གི་ཆོ་ག་དང་། རྡུལ་ཚོན་འབྲི་བ་གཞུང་བཞིན་དུ་བྱས་ལ། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་དབུས་སུ་བསྲེག་ཁང་བརྩིགས་པ་དང་། རྡུལ་ཚོན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཕྱག་རྒྱས་དགོད་པ་དང་། རྒྱན་དགོད་པ་དང་། མཆོད་པའི་ཡོ་བྱད་ལ་སོགས་པ་གཞུང་བཞིན་དུ་བཀུག་ལ། དེ་ནས་རོ་བསྲེག་ཁང་དུ་དྲངས་ཏེ། བསྲེག་ཁང་ལ་ལན་གསུམ་བསྐོར་ལ། ཤར་ཕྱོགས་ནས་ནང་དུ་གཞུག། དེ་ནས་སློབ་དཔོན་གྱིས། དང་པོའི་སྦྱོར་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནས་བཟུང་སྟེ། ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡན་ཆད་བསྒོམས་ལ། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་མཆོད་པ་རྫོགས་པར་བྱས་ཏེ། དེ་ནས་རླུང་གཡབ་ཀྱིས་མེ་སྦར་ལ་མེའི་པྲ་བརྟག་སྟེ། དམ་ཚིག་གི་མེ་ལྷ་བསྐྱེད་པ་དང་། མཚན་ཉིད་ཀྱི་མེ་ལྷ་སྤྱན་དྲང་བ་དང་། མདུན་གྱི་ནམ་མཁའ་ལ་བསྟོད་པ་དང་། དགུག་གཞུག་བཅིང་བར་བྱ་བ་དང་།

The mantrin, clad in the ritual attire and adorned with a majestic bearing, should perform the fire offering on the morning of the seventh day. Using the site where the person died, he should prepare a maṇḍala for the benefit of the deceased. Such a celestial palace is taught here and not elsewhere; I have not fabricated this ritual myself, but have drawn it from the Mañjuśrī-māyājāla and the Kriyāsaṃgraha-tantra, and therefore it is appropriate here. This is the ritual for the deceased. Regarding the statement, "The samādhi for benefiting the deceased," this is the purification by means of the great fire offering for the corpse. Furthermore, on the seventh day, in order to purify the corpse by means of the great maṇḍala, the master should be adorned with all ornaments. First, the torma offering is dispatched; then, the ritual of the site, the ritual of the lines, and the drawing of the colored powders are performed according to the text. A cremation chamber is constructed in the center of the maṇḍala, the colored powder maṇḍala is arranged with mudrās, the ornaments are set out, and the offering materials and so forth are gathered according to the text. Then, the corpse is led into the cremation chamber, circumambulated three times, and brought inside from the eastern direction. Then, the master meditates on the samādhis from the "Initial Application" up to the "Complete Perfection," and completes the offerings to the maṇḍala. Then, the fire is kindled with a fan, the signs of the fire are examined, the samaya fire deity is generated, the characteristic fire deity is invited, and the praise, summoning, entering, and binding are performed in the space before him.

ཕྱག་རྒྱས་གདབ་པ་དང་། བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་དང་། དབང་བསྐུར་བ་དང་། མཆོད་པ་དང་བསྲེག་རྫས་ཕུལ་བ་ཡན་ཆོད་བྱས་པ་ནི་མེ་ལྷའི་མཆོད་པའོ། ། དེ་ནས་མེ་ལྷའི་ཐུགས་ཀར་ཡི་གེ་བྷྲཱུཾ་ལས་ཕོ་བྲང་རིམ་པ་གསུམ་དང་ལྡན་པའི་གཞལ་ཡས་ཁང་བསྒོམས་ལ། ཐབ་ཏུ་མེ་ཏོག་རེ་དོར་ཞིང་། གཟུགས་བརྙན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ནས་མེ་ལྷའི་ཐུགས་ཀར་རེ་མོས་སམ་དུས་གཅིག་ཏུ་སྤྱན་དྲངས་ཏེ། བསྲེག་རྫས་རྣམས་དབུལ་བར་བྱའོ། ། དེ་ནས་མཇུག་གི་ཆོ་ག་ནི། བཟོད་པ་གསོལ། དགེ་བའི་རྩ་བ་བསྔོ་བ་དང་། ཕྱག་རྒྱ་དགྲོལ་ཅིང་ཡེ་ཤེས་གཤེགས་པ་དང་། བསྐྱེད་པ་སྙིང་གར་བསྡུ་བ་དང་། ཕུར་བུ་གདོན་ཞིང་ཕྱོགས་སྐྱོང་གསོ་བ་དང་། མཆོད་རྫས་ལ་སོགས་པ་བསྡུ་བ་དང་། དམན་མ་དང་རྡུལ་ཚོན་ཕྱགས་ལ། གདུགས་དང་རྒྱལ་མཚན་ལ་སོགས་པས་སྤྱན་དྲངས་ལ། ཆུ་བོ་ཆེན་པོར་དོར་བར་བྱའོ། ། དེ་ནས་བའི་རྣམ་པ་ལྔས་སྐྱང་ནུལ་བྱས་ལ། ཐིག་ལ་སོགས་པ་མི་མཐོང་བར་བྱས་ལ། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཐོག་ཏུ་སྤྱན་གཟིགས་དང་། སྡེར་བཟང་ལ་སོགས་པ་བཞག་ནས་བཀྲ་ཤིས་བརྗོད་ལ། སློབ་མ་མགུ་བར་བྱའོ། ། དཀྱིལ་འཁོར་དུ་ཕུལ་བའི་ཡོ་བྱད་རྣམས་ནི་སློབ་དཔོན་བཀྱེར་བར་བྱའོ། ། དེ་དག་ནི་ངན་སོང་ནས་དྲང་བའི་ཆོ་གའོ། ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་ལ་དགོད་པ་ནི་གཉིས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། དཀྱིལ་འཁོར་དུ་གཞུག་པ་དང་། དབང་བསྐུར་བའོ། ། དེ་ནས་ཕྱི་དེ་ནང་པར་རམ་ཞག་གསུམ་ན་ཡང་རུང་སྟེ། རུས་པ་འོ་མས་བཀྲུས་ལ། དཀྱིལ་འཁོར་བཀོད་པའི་རྒྱུད་ཆེན་པོའམ་བྱེ་མ་ལ་ཨུཥྞཱི་ཥའི་གཟུངས་རྒྱུད་ཆེན་པོ་ནས་བྱུང་བ་བཞིན་དུ་ཚ་ཚ་བཏབ་ལ། ཚ་ཚ་དང་པོ་བཏབ་པ་དང་མིང་བྱང་ལ།

Sealing, consecrating, conferring empowerment, making offerings, and presenting the burnt offerings up to this point constitute the offering to the fire deity. Then, within the heart of the fire deity, one should meditate on a celestial palace with three tiers of palaces arising from the syllable BHRŪṂ. Throwing a flower into the hearth, one should invite the deities from the reflected maṇḍala into the heart of the fire deity—either sequentially or all at once—and present the burnt offerings. Then, for the concluding rites: request forbearance, dedicate the roots of virtue, release the mudrās, and dismiss the wisdom beings. Dissolve the generated deities into the heart, extract the ritual daggers, and restore the guardians of the directions. Gather the offering materials and so forth, sweep away the inferior remains and the colored powders, and invite the deities with parasols, victory banners, and the like, casting them into a great river. Then, smear the area with the five products of a cow and ensure that the lines and so forth are no longer visible. Place offerings, fine plates, and the like upon the maṇḍala, recite verses of auspiciousness, and satisfy the disciples. The requisites offered to the maṇḍala should be taken by the preceptor. These are the rites for leading beings out of the lower realms. Regarding the establishment on the path to enlightenment, it should be understood as twofold: entry into the maṇḍala and the conferring of empowerment. Then, on the following morning or after three days, wash the bones with milk. Cast tsa-tsas according to the great tantra of the maṇḍala arrangement or as they appear in the great tantra of the Uṣṇīṣa dhāraṇī from the sand. With the casting of the first tsa-tsa, [place] the name-tablet.

ཡིད་ཀྱིས་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་གཞུག་པ་དང་། དབང་བསྐུར་བར་བྱ་བའམ། ཡང་ན་སློབ་མ་གསོན་པོ་ཇི་ལྟར་འཇུག་པ་ལྟར་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་གཞུག་པ་དང་། རིག་པའི་དབང་བསྐུར་བ་དང་། སློབ་དཔོན་དུ་དབང་བསྐུར་བ་དང་། རྗེས་སུ་གནང་བའི་དབང་བསྐུར་བའོ། ། དེ་ནས་དེ་ལ་ལམ་བསྟན་བྱ། ། ཚོགས་བསགས་དགེ་བའི་དོན་ལ་སྦྱར། ། ཞེས་བྱ་བས་ཤི་བའི་ལམ་བསྟན་པར་བྱ་བ་སྟོན་ཏེ། རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གྱིས་མེ་ཏོག་གཅིག་གྱེན་དུ་འཕངས་ཏེ། སོང་ཅིག་སོང་ཅིག་རིགས་ཀྱི་བུ། ། ཚོགས་ཀྱི་ལམ་དང་སྦྱོར་བའི་ལམ། ། མཐོང་བའི་ལམ་དང་བསྒོམ་པའི་ལམ། ། བྱང་ཆུབ་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ། ། མདོར་ན་ལམ་ནི་དེ་རྣམས་སུ། ། ཞུགས་ནས་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་གྱུར་ཅིག། ཅེས་བྱའོ། ། དེ་ནས་ཤི་བའི་དོན་དུ་སྦྱིན་གཏོང་རྒྱ་ཆེན་པོ་བྱ་སྟེ། ཚ་ཚ་གཤེགས་སུ་གཞུག་གོ། ། རོ་སྦྱིན་སྲེག་ཆེན་པོས་སྦྱང་བའོ། ། དེ་ཡང་ལུང་ལས། རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་ལག་པར་སྦྱིན། ། མགོ་ལ་དབུ་རྒྱན་བསྐོན་པར་བྱ། ། རྡོ་རྗེ་སྡོམ་པ་རྣམས་བྱིན་ཏེ། ། བུམ་པའི་དབང་བསྐུར་རྣམས་བྱིན་ལ། ། མིག་སོགས་རྡོ་རྗེ་གཏི་མུག་སོགས། ། རྡོ་རྗེ་གསུམ་ནི་གནས་གསུམ་དགོད། ། རྡོ་རྗེ་ཐབ་ཁུང་རབ་སྦྱོར་གྱིས། ། འདུ་བྱེད་རབ་ཏུ་བྱ་བར་བསྟན། ། ཉི་མ་གསུམ་ནི་ལོན་པ་ན། ། རུས་པའི་ཕྲེང་བ་བསྡུས་བྱས་ལ། ། དྲི་དང་འོ་མས་བྲན་ནས་ནི། ། དེ་ཡིས་མཆོད་རྟེན་དུ་བྱ་བའོ། ། ཞེས་གསུངས་སོ། ། དེ་མཐར་དེ་ཉིད་རྟག་བསྒོམ་དང་། ། ཞེས་པ་ནས། རིམ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གོང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རིམ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྟོན་ཏེ།

One should mentally enter the maṇḍala and confer the empowerments; or else, just as a living disciple is led into the maṇḍala, one should enter the maṇḍala, confer the knowledge empowerments, confer the master empowerment, and confer the permission empowerment. Then, it is said: "Thereafter, the path should be shown to them; they should be applied to the purpose of gathering the accumulations and virtue." This indicates the teaching of the path for the deceased. The Vajra Master should toss a flower upward and say: "Go, go, O son of noble family! Upon the path of accumulation and the path of preparation, the path of seeing and the path of meditation, the path of the unimpeded [attainment of] enlightenment—in short, having entered those paths, may you attain enlightenment!" Thereafter, for the sake of the deceased, one should perform extensive acts of generosity and have tsa-tsas consecrated. The corpse is purified through a great fire offering. Regarding this, the scripture states: "The vajra and bell are placed in the hands; the crown is placed upon the head. Having bestowed the Vajra vows and conferred the vase empowerments, the eyes and so forth are established as the three vajras—delusion and so forth—at the three places. Through the excellent application of the vajra hearth, the thorough performance of the formations is taught. When three days have passed, the bone garland is collected; having sprinkled it with fragrance and milk, one should fashion it into a stūpa." Finally, from the words "Meditate constantly on that very [nature]" up to "the samādhi of the stages," the samādhi is taught in order to perform all the preceding stages in sequence.

སྤྱིར་ཆོ་གའི་རིམ་པ་ཐམས་ཅད་ཟིན་ནས། ཐུན་མཚམས་སམ། ཐུན་ལ་མི་འཇུག་ཀྱང་རུང་སྟེ། ཡེ་ཤེས་པ་གཤེགས་ཤིང་། དེ་ནས་གཞལ་ཡས་ཁང་ལྷ་ལ་བསྡུ་བ་དང་། ལྷ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་གཙོ་བོ་ལ་བསྡུས་ལ་ཡིག་འབྲུར་བསྒོམ་མོ། ། ཡིག་འབྲུ་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཨ་སྟེ། ཨ་སྟོང་པ་ཉིད་ལས་སྐད་ཅིག་མས་ལྷར་དྲན་པར་བྱས་ནས། དགེ་བའི་ལས་རྣམས་བྱ་བར་བསྟན་པའོ། ། དེ་ནས་འཁོར་ལོ་བསྟན་པར་བྱ། ། ཞེས་བྱ་བ་ནས། ཤེས་རབ་འཁོར་ལོར་གྲགས་པ་ཡིན། ། ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྒོམ་པ་བསྟན་པ་སྟེ། དཀྱུས་ཉིད་གསལ་བའི་ཕྱིར་མ་བཀྲོལ་ལོ། ། དེ་ཡང་ཤིན་ཏུ་ཟབ་པ་དང་། བླ་མ་ལ་རག་ལས་པའི་མན་ངག་སྟོན་ཏེ། དེ་ཡང་དང་པོར་བདག་ཉིད་ཁམས་དང་ཟས་སྙོམས་པར་འདུ་འཛི་སྤངས་ལ། གནས་བསམ་གཏན་གྱི་ཚེར་མ་མེད་པར་སྐྱིལ་ཀྲུང་བཅས་ལ་ལག་པ་གཡོན་གྱི་སྟེང་དུ་གཡས་བཞག་ལ་དཔང་པར་བཀན་ཏེ། སྒལ་པའི་སྟེང་དུ་སྒལ་པ་གཞག་ལ། མིག་སྣ་གོང་དུ་ཕབ་ལ་སོ་སྦྱར་ལ་མ་རེག་པར་བྱས་ལ་ལྷའི་ང་རྒྱལ་དང་ལྡན་པས། རྩའི་འཁོར་ལོ་བཞི་ཡེ་རང་ཆས་སུ་ལུས་ལ་ཡོད་པ་དཀྱུས་བཞིན་གསལ་བཏབ་ལ། དེ་ནས་དང་པོར་ལྟེ་བའི་འཁོར་ལོ་ལ་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གཏད་ལ་བསྒོམ། དེ་གསལ་ནས་དེ་བཞིན་དུ་སྙིང་ག་དང་མགྲིན་པ་དང་། མཚོག་མ་རྣམས་རིམ་གྱིས་གསལ་བར་བསྒོམས་ལ། དེ་ནས་རྐང་པ་དང་། མདོམས་མེར་རླུང་དང་མེ་བསམས་ཏེ། རླུང་གིས་མེ་སྦར་ཏེ་རྩ་གཡས་ན་མར་ཞུགས། ལྟེ་བའི་འཁོར་ལོ་བདེ་བའི་ཐིག་ལེར་ཞུ། དེ་བཞིན་དུ་མེ་རླུང་གིས་ཕུལ་ཏེ་སྙིང་ག་དང་མགྲིན་པ་དང་། མཚོག་མ་རྣམས་རིམ་གྱིས་བཞུ་ནས།

In general, once all the stages of the ritual have been completed—whether at the end of a session or even when not entering a session—the wisdom beings are dismissed. Then, the celestial mansion is dissolved into the deities, and all the deities are dissolved into the principal deity, who is then meditated upon as a seed syllable. The essence of all these syllables is the letter A; having momentarily recalled the deity from the emptiness of A, one is instructed to perform virtuous activities. Then, from the words "Next, the wheel should be shown" up to "is known as the wheel of insight," the meditation on the wheel of insight is taught. Since the main text is clear, it is not elaborated upon here. Furthermore, this teaches the extremely profound instructions that depend upon the guru. First, one should balance the elements and diet, abandon distractions, and sit in the cross-legged posture in a place free from the "thorns" of meditative concentration. Placing the right hand upon the left with palms facing upward and resting the spine upon the spine, lower the eyes toward the bridge of the nose and keep the teeth joined without touching. Possessing the divine pride of the deity, one should clearly visualize the four channel-wheels as naturally present in the body according to the standard description. Then, first focus the mind one-pointedly on the navel wheel and meditate. Once that is clear, likewise meditate on the heart, throat, and crown wheels in succession until they are clear. Then, visualize wind and fire at the feet and the secret place; the wind ignites the fire, which enters down the right channel. The navel wheel melts into the bindu of bliss. Likewise, impelled by the wind and fire, the heart, throat, and crown wheels are gradually melted.

ལུས་ཐམས་ཅད་བདེ་བའི་ཐིག་ལེས་གང་བར་བསམ་ཞིང་། བློ་བསམ་གཏན་གྱི་བདེ་བ་ལ་གནས་པར་བྱ་སྟེ། མེ་ནི་གནས་དེར་ལངས་སོ་ཞེས་བྱའོ། ། དེ་ནས་སྤྱི་བོའི་ཧཾ་ལས་མེས་ཞུ་བས་ཐིག་ལེའི་བདེ་བ་རྩ་གཡོན་ན་མར་བབ་ནས། དང་པོར་མཚོག་མའི་འཁོར་ལོ་གསོས་ཏེ། སྔོན་བཞིན་དུ་འཁོར་ལོ་ཉིད་དུ་གྱུར་པར་བསམ་མོ། ། དེ་བཞིན་དུ་མགྲིན་པ་དང་སྙིང་ག་དང་ལྟེ་བའི་འཁོར་ལོ་རྣམས་རིམ་གྱིས་གསལ་བར་བསམ་མོ། ། དེ་ལྟར་ཡང་ནས་ཡང་དུ་རྩེ་གཅིག་གི་སེམས་ཀྱིས་གོམས་པས་ཞི་གནས་ཀྱི་བདེ་བ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་ནི་མན་ངག་གོ། ། འདི་ལྟར་རྟག་ཏུ་གང་བསྒོམ་པ། ། ཞེས་པ་ནས། དེ་དག་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་བསྒོམ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས། ཤེས་རབ་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྒོམ་པའི་ཕན་ཡོན་བསྟན་ཏེ། དཀྱུས་ཉིད་གསལ་བས་འདིར་མ་བཀྲོལ་ལོ། ། སངས་རྒྱས་ཀུན་དང་ཐབས་ཅིག་པའི། ། ཞེས་པ་ནས། མི་དཔྱ་དང་མཚུངས་སེམས་དང་ལྡན་པར་ཤོག། དེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་སློབ་དཔོན་གྱིས་ཇི་ལྟར་བརྩམས་པ་དང་། དགེ་བའི་རྩ་བ་བསྔོ་བ་བསྟན་པ་སྟེ་སླ་བས་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མ་བཀྲོལ་ལོ། ། འདི་བསྡུས་དགེ་རྩ་གང་ཡོད་དེས། འཇམ་དཔལ་དབྱངས་ཀྱི་ཞལ་མཐོང་ཤོག། གསང་བའི་དཀའ་འགྲེལ་བཤད་པ་དོན་བསྡུས་སྒྲོན་མ་རྫོགས་སོ། ། རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་དེ་བཱ་ཀ་ར་ཙནྡྲ་དང་། ལོ་ཙཱ་བ་ཀློག་སྐྱས་བསྒྱུར་བའོ། །

Visualize the entire body as being filled with the bindu of bliss and cause the mind to abide in the bliss of meditative concentration; this is called "the fire arises in that place." Then, as the fire melts the syllable Haṃ at the crown of the head, the bliss of the bindu descends down the left channel. First, it nourishes the crown cakra, and one should visualize it becoming a wheel just as before. Likewise, visualize the throat, heart, and navel cakras becoming clear in succession. By training in this way with a one-pointed mind again and again, the bliss of śamatha will arise; this is the pith instruction. From the words "Thus, whoever meditates constantly" up to "these are the meditative absorptions of the meditation on the wheel of insight," the benefits of meditating on the wheel of insight are shown. Since the main text is clear, it is not explained here. From the words "Together with all the Buddhas" up to "may I possess a mind like that of the Incomparable One," the master’s manner of composition and the dedication of the roots of virtue are shown; as these are easy to understand, they are not explained here. By whatever roots of virtue are gathered in this summary, may I behold the face of Mañjuśrī. This concludes the Secret Commentary: A Lamp Summarizing the Meaning. Translated by the Indian abbot Devākara-candra and the translator Lokya.