A Maṇḍala Ritual of the Recitation of the Names of the Noble Mañjuśrī called “The Source of Good Qualities”

༄༅༅། ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཨཱརྱ་མཉྫུ་ཤྲཱི་མཎྜ་ལ་གུ་ཎ་སཾ་བྷ་བ་བི་དྷི་ནཱ་མ། བོད་སྐད་དུ། འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཆོ་ག་ཡོན་ཏན་འབྱུང་གནས་ཞེས་བྱ་བ། བཅོམ་ལྡན་འདས་འཇམ་པའི་རྡོ་རྗེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། དཔལ་ལྡན་སངས་རྒྱས་ཀུན་བདག་ཉིད། ། རིགས་ཀུན་བདག་པོ་ཡེ་ཤེས་སྐུ། ། འཇམ་པའི་རྡོ་རྗེ་མགོན་དཔལ་དང་། ། བླ་མའི་ཞབས་ལ་རབ་བཏུད་ནས། ། འཇམ་པའི་རྡོ་རྗེའི་དཀྱིལ་འཁོར་ནི། ། བསྡུས་དང་བྱེ་བའི་བྱེ་བྲག་གིས། ། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་ཁྱད་འཕགས་པའི། ། ཆོ་གའི་རིམ་པ་བཤད་པར་བྱ། ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྙིང་པོ། མཚན་ཡང་དག་པར་བརྗོད་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་དབང་བསྐུར་ཞིང་། རྗེས་སུ་གནང་བ་ཐོབ་པའི་སློབ་དཔོན་ལ་སློབ་མ་དམ་ཚིག་དང་ལྡན་པས་གསོལ་བ་ལན་གཉིས་གསུམ་གདབ་པར་བྱའོ། ། སློབ་དཔོན་གྱིས་ཀྱང་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་དགོད་པར་བྱའོ་ཞེས་བསམ་པ་བཟང་པོ་དང་ལྡན་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་སློབ་མ་དེ་ལ་བུ་ཁྱོད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྙིང་པོ་འདོད་དམ་ཞེས་དྲི་བར་བྱའོ། ། བདག་ཅག་འཚལ་ལོ་ཞེས་ཟེར་ན་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ཀྱིས་སློབ་མ་དེ་ལ་ཁྱོད་ཀྱི་འདོད་པའི་དོན་དེ་ཡོངས་སུ་སྦྱིན་པར་བྱའོ་ཞེས་གནང་བ་སྦྱིན་པར་བྱའོ། ། འདི་ནི་སློབ་མ་ཡོངས་སུ་གཟུང་བའི་ཆོ་གའོ། ། ། ། དེ་ནས་ཡིད་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་གནས་སུ་སྤོས་ཆུ་ལ་སོགས་པས་ལེགས་པར་བྱུགས་ལ་མེ་ཏོག་སིལ་མ་གཏོར་ལ་བདུག་སྤོས་དྲི་ཞིམ་པོས་བདུག་པ་དང་། ཡོངས་སུ་འབྱོར་པའི་མཆོད་པ་ལྔ་དང་། མཆོད་པའི་ཡན་ལག་དང་ལྡན་པ་དག་དང་།

In the language of India: Āryamañjuśrīmaṇḍalaguṇasambhavavidhināma. In the language of Tibet: ’Phags pa ’jam dpal gyi dkyil ’khor gyi cho ga yon tan ’byung gnas zhes bya ba. Homage to the Blessed One, Mañjuvajra. Having bowed down at the feet of the glorious Guru, the protector Mañjuvajra, the embodiment of all Buddhas, the lord of all families, and the wisdom body, I shall explain the sequence of the ritual for the Mañjuvajra maṇḍala, distinguished by its common and uncommon, and concise and extensive varieties. To the master who has been empowered and received the authorization in the maṇḍala of the Nāmasaṃgīti, which is the essence of the wisdom of the dharmadhātu, the disciple endowed with the samaya should offer a supplication two or three times. The master, in turn, should maintain a noble intention, thinking, "I shall establish [this disciple] in unsurpassed enlightenment." Then, the master should ask the disciple, "Son, do you desire the essence of the wisdom of all the Tathāgatas?" If the disciple replies, "I desire it," the master, with a mind of great compassion, should grant the permission, saying, "I shall fully bestow upon you that object of your desire." This is the ritual for the formal acceptance of the disciple. Then, in a place that is agreeable to the mind, one should smear the ground well with scented water and the like, scatter loose flowers, and fumigate with fragrant incense. One should also arrange the five types of offerings and the various branches of worship as far as one’s resources allow.

གདན་ནང་ཚངས་ཅན་བཟང་པོ་ལ་འདུག་ལ། གཞན་གྱི་དོན་དུ་བསྙེན་པ་དང་། སྒྲུབ་པའི་ལས་བརྩམ་པར་བྱའོ། ། བསྙེན་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། མཚན་མ་དང་གྲངས་དང་། དུས་ཀྱི་བསྙེན་པའོ། ། སྒྲུབ་པ་ལ་ནི་གསུམ་སྟེ། དབང་བསྐུར་བའི་ཆོ་ག་དང་། རབ་ཏུ་གནས་པ་དང་། ཤི་བ་ལ་ཕན་གདགས་པའོ། ། དེ་ལ་དང་པོ་བསྙེན་པ་ནི་བདག་ཉིད་ཨོཾ་པྲ་ཀྲྀ་ཏི་པ་རི་ཤུདྡྷཿ། སརྦ་དྷརྨྨཱཿཔྲ་ཀྲྀ་ཏི་པ་རི་ཤུདྡྷོ྅ཧཾ། ཞེས་བྱ་བའི་སྔགས་ཀྱིས་དག་པ་གསུམ་གྱི་ཁྲུས་བྱའོ། ། དེའི་རྗེས་ལ་སྐད་ཅིག་མའི་རྣམ་པ་ལས་ཨོཾ་བཛྲ་མ་ཧཱ་ཀྲོ་དྷ་ཧཱུྃ་ཞེས་བརྗོད་པས། བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་གཤིན་རྗེ་གཤེད་སྐུ་མདོག་མཐིང་ནག་ཞལ་གཅིག་ཕྱག་གཉིས་པ་གཡས་རལ་གྲི་བསྣམས་པ། གཡོན་སྡིགས་མཛུབ་ཀྱིས་བགེགས་ཐམས་ཅད་འཇོམས་པ་ཧཱུྃ་གི་སྒྲ་སྒྲོགས་པ་མིག་གཉིས་སུ་མ་དང་ཊ་ལས་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྟེང་དུ་ཧཱུྃ་ཤིན་ཏུ་འབར་བའི་འོད་ཟེར་གྱིས་བགེགས་ཐམས་ཅད་བསྐྲད་ལ། ཨོཾ་ཡ་མཱནྟ་ཀ་ཧཱུྃ་ཕཊ་ཅེས་བྱ་བའི་སྔགས་ཀྱིས་བཀའ་བསྒོ་བར་བྱའོ། ། སྙིང་གར་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྟེང་དུ་སྤྲིན་སྒྲ་ང་རོ་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་བདག་ཉིད་ཅན་ལས་འོད་ཟེར་འཕྲོས་པས་འོག་ཐམས་ཅད་རྡོ་རྗེའི་ས་གཞི། ཕྱོགས་མཚམས་ཐམས་ཅད་རྡོ་རྗེའི་ར་བ། སྟེང་ཐམས་ཅད་རྡོ་རྗེའི་གུར་དང་། བླ་བྲེའི་རང་བཞིན་དུ་བསམ་མོ། ། རྡོ་རྗེ་ར་བའི་ཕྱི་རོལ་དུ་ཕྱོགས་མཚམས་བཅུར་ཡི་གེ་རཾ་བཅུ་ཨོཾ་བཛྲ་རཀྵ་རཀྵ་ཧཱུྃ་ཞེས་པའི་སྔགས་འདིས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པོ། ། འདི་ནི་སྲུང་བའི་འཁོར་ལོའི་རིམ་པའོ། ། ། །

Sitting upon an excellent cushion with an inner lining, one should undertake the activities of approach and accomplishment for the sake of others. There are three types of approach: approach by signs, approach by number, and approach by time. There are three types of accomplishment: the ritual of conferring empowerment, consecration, and benefiting the deceased. Regarding the first, approach: one should perform the purification of the three purities with the mantra: oṃ prakṛtipariśuddhāḥ sarvadharmāḥ prakṛtipariśuddho ’ham. Following that, from the aspect of an instant, by reciting oṃ vajramahākrodha hūṃ, one becomes the Blessed One, glorious Yamāntaka, dark blue in color, with one face and two arms. The right hand holds a sword, and the left, in the threatening gesture, subdues all obstructors. Resounding the sound of hūṃ, from the syllables ma and ṭa in the two eyes, upon sun and moon maṇḍalas, a hūṃ blazes intensely; its light rays expel all obstructors. One should then issue the command with the mantra oṃ yamāntaka hūṃ phaṭ. At the heart, upon a sun maṇḍala, from the nature of the five wisdoms, the sound of a thundercloud, light rays radiate. One should visualize the entire ground below as a vajra foundation, all directions and intermediate points as a vajra fence, and the entire area above as a vajra tent and canopy. Outside the vajra fence, in the ten directions, one should consecrate the ten syllables raṃ with the mantra oṃ vajra rakṣa rakṣa hūṃ. This is the sequence of the protection wheel.

དེ་ནས་ཨོཾ་མཉྫུ་ཤྲཱི་ཛྙཱ་ན་སཏྭ་ཧཱུྃ་ཞེས་བརྗོད་པས་འཇམ་དཔལ་ཞི་བ་སྐུ་མདོག་སེར་པོ་ཞལ་གཅིག་ཕྱག་གཉིས་པ་གཞོན་ནུ་རྒྱན་གྱིས་བརྒྱན་པར་བསམ་མོ། ། དེའི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་བྱ་སྟེ། ལྐོག་མའི་གནས་སུ་ཧྲཱིཿལས་པདྨ། དེའི་སྟེང་དུ་ཨ་ལས་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྟེང་དུ་ཧཱུྃ། དེ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས་ལྕེ་རྡོ་རྗེར་བསམ། སྔགས་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་ནི། ཨོཾ་མཉྫུ་ཤྲཱི་བི་མ་ལ་ཛི་ཧྭ་གྷ་སཾ་ཤོ་དྷ་ན་བཛྲ་ཛི་ཧཱ་ཧཱུྃ། དེ་ནས་ལག་པ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་ནི། ལག་པའི་མཐིལ་དུ་ཨ་ལས་ཟླ་བའི་སྟེང་དུ་ཧཱུྃ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས་ལག་པ་རྡོ་རྗེར་བསམ། སྔགས་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་ནི། ། ཨོཾ་མཉྫུ་ཤྲཱི་པདྨ་ཧསྟ་པུཪྞ་ག་རེ་དྷི་རི་བི་མ་ལེ་བཛྲ་ཧསྟ་ཧཱུྃ། ཡིད་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་ནི་བདག་གི་སྙིང་གར་པཾ་ལས་པདྨ་འདབ་མ་བརྒྱད་པ། དེའི་སྟེང་དུ་ཨ་ལས་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་དབུས་སུ་དྷཱིཿདཀར་སེར་བསམ་སྔགས་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་ནི། ཨོཾ་མཉྫུ་ཤྲཱི་བི་མ་ལེ་བཛྲ་ཙིཏྟཱ་ཧཱུྃ། དེ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་སྤྲུལ་པར་བྱ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་འཁོར་ལོའི་ཕྱག་རྒྱ་བཅས་ལ། ཨོཾ་མཉྫུ་ཤྲཱི་མཎྜ་ལ་བཛྲ་ཙཀྲ་ཧཱུྃ་ཞེས་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་བཟླས་སོ། ། དེ་ནས་དེའི་སྤྱན་སྔར་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་སྟེ། ཕྱོགས་བཅུའི་ཞིང་ཁམས་མ་ལུས་ན། ། རྒྱལ་བ་སྲས་བཅས་བཞུགས་པ་རྣམས། ། བདག་ལ་དགོངས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ། ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱིས་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། བརྩོན་འགྲུས་སྟོབས་ཀྱིས་དགེ་བསགས་པ། ། ནམ་མཁའི་ཁམས་ཀྱིས་མཐའ་གཏུགས་པ། ། མཆོད་སྤྲིན་ཚོགས་ཀྱིས་གང་གྱུར་ཏེ། །

Then, by reciting oṃ mañjuśrī jñānasattva hūṃ, one should visualize the peaceful Mañjuśrī, yellow in color, with one face and two hands, adorned with the ornaments of a youth. One should then perform the blessing of his body, speech, and mind. At the throat, from hrīḥ comes a lotus; upon it, from a, is a moon maṇḍala, and upon that, a hūṃ. From the complete transformation of that, visualize the tongue as a vajra. The blessing by mantra is: oṃ mañjuśrī vimala jihvā ghasaṃśodhana vajra jihvā hūṃ. Then, the blessing of the hands: in the palms, from a comes a moon, and upon it, from the complete transformation of hūṃ, visualize the hands as vajras. The blessing by mantra is: oṃ mañjuśrī padma hasta pūrṇagare dhiri vimaḷe vajra hasta hūṃ. The blessing of the mind: at one's heart, from paṃ comes an eight-petaled lotus; upon it, from a, is a moon maṇḍala, in the center of which visualize a yellowish-white dhīḥ. The blessing by mantra is: oṃ mañjuśrī vimaḷe vajra citta hūṃ. Then, one should emanate the maṇḍala. Forming the vajra-wheel mudrā, recite oṃ mañjuśrī maṇḍala vajra cakra hūṃ one hundred and eight times. Then, in his presence, go for refuge: "To all the Victors and their Sons dwelling in the realms of the ten directions without exception, I prostrate with body, speech, and mind so that you may turn your attention toward me. May the virtues accumulated through the power of diligence, reaching to the very limits of the expanse of space, become a mass of offering clouds."

སྲས་དང་བཅས་ལ་མཆོད་པར་བགྱི། ། ཚེ་རབས་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས། ། ཉོན་མོངས་དབང་གིས་སྡིག་བསགས་ཤིང་། ། ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱིས་སྦྱང་བ་རྣམས། ། མགོན་ལ་ལན་གསུམ་བཤགས་པར་བགྱི། ། སེམས་བསྐྱེད་མངོན་པར་སངས་རྒྱས་ནས། ། རྒྱལ་སྲས་འགྲོ་བའི་དོན་བཞུགས་ལ། ། ཉན་ཐོས་རང་རྒྱལ་སྐྱེ་བོ་ཡི། ། བསོད་ནམས་བྱེད་ལ་ཡི་རང་ངོ་། ། འགྲོ་ཀུན་ལྡོངས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ། བདུད་བཞི་ཟིལ་གྱིས་མནན་པ་དང་། ། བྱང་ཆུབ་རྣམ་གསུམ་ཐོབ་བྱའི་ཕྱིར། ། འཁོར་ལོ་བླ་མེད་བསྐོར་བར་བསྐུལ། ། འཇིག་རྟེན་བདེ་ལ་དགོད་པར་བྱ། ། སྲོག་ཆགས་བྱང་ཆུབ་རྒྱུ་ཡིན་ཕྱིར། ། རྒྱལ་སྲས་མྱ་ངན་འདའ་བཞེད་ལ། ། མྱ་ངན་མི་འདའ་བཞུགས་སུ་གསོལ། ། དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་དང་། ། རྒྱལ་སྲས་རྣམས་ལ་བདག་དབུལ་གྱིས། ། བདག་ནི་དུས་གསུམ་ཐམས་ཅད་དུ། ། སོ་སོར་ཁྱེད་ཀྱིས་བཞེས་སུ་གསོལ། ། སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས། ། ཇི་ཙམ་དུས་ནས་བཟུང་ནས་སུ། ། མ་ལུས་བདག་ལ་དགོངས་སུ་གསོལ། ། ནམ་ཞིག་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོ་ལ། ། ཡོངས་སུ་གནས་ཀྱི་བར་དག་ཏུ། ། བདག་གིས་བྱང་ཆུབ་མཆོག་གི་སེམས། ། མ་ལུས་པར་ནི་བསྐྱེད་པར་བགྱིའོ། ། ཐུགས་རྗེ་ཆེ་དང་ལྡན་པ་ཡི། ། བླ་ན་མེད་པའི་དཀོན་མཆོག་གསུམ། ། འགྲོ་བའི་དོན་ཀུན་མཛད་པ་ལ། ། བདག་ནི་གུས་པས་སྐྱབས་སུ་མཆི། ། ཇི་ལྟར་འཇིག་རྟེན་མགོན་པོ་རྣམས། ། བྱང་ཆུབ་ཏུ་ནི་ངེས་མཛད་པའི། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་བླ་མེད་པ། ། དམ་པ་བདག་གིས་བསྐྱེད་པར་བགྱི། ། སངས་རྒྱས་རྣལ་འབྱོར་སྡོམ་པ་ལ། ། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ནི་བསླབ་པ་དང་། ། དགེ་བའི་ཆོས་ནི་སྡུད་པ་དང་། །

I make offerings to the Buddhas and their Sons. From beginningless lifetimes, under the power of the afflictions, I have accumulated sins; I confess all misdeeds committed by body, speech, and mind to the Protectors three times. Having generated the mind of enlightenment and attained buddhahood, the Sons of the Conquerors remain for the sake of wandering beings; I rejoice in the merit of the Hearers, Solitary Realizers, and ordinary beings. So that all wandering beings may not remain in blindness, but may overcome the four Māras and attain the three types of enlightenment, I exhort you to turn the unsurpassed wheel of Dharma. To establish the world in happiness, and because all living beings are the cause of enlightenment, I pray that the Sons of the Conquerors who intend to pass into nirvāṇa remain and do not pass away. To all the Buddhas of the three times and the Sons of the Conquerors, I offer myself; in all three times, I pray that you each accept me. O Buddhas and Bodhisattvas, from this moment forth, please attend to me without exception. Until I finally dwell at the heart of enlightenment, I shall generate the supreme mind of enlightenment without exception. To the Three Unsurpassed Jewels, who possess great compassion and perform every benefit for wandering beings, I go for refuge with devotion. Just as the Protectors of the world have resolved upon enlightenment, I shall generate the supreme, unsurpassed mind of enlightenment. Regarding the vows of the Buddha-yoga, the training in ethical discipline, and the gathering of virtuous dharmas—

སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ཚུལ་ཁྲིམས་གསུམ། ། བདག་གིས་བརྟན་པོར་གཟུང་བར་བགྱི། ། སངས་རྒྱས་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ཏེ། ། བླ་ན་མེད་པའི་དཀོན་མཆོག་གསུམ། ། དེང་ནས་བརྩམས་ཏེ་གཟུང་བར་བགྱི། ། ནམ་དུ་ཡང་ནི་མི་སྤང་ངོ་། ། རྡོ་རྗེ་རིགས་མཆོག་ཆེན་པོ་ལ། ། རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུའི་ཕྱག་རྒྱ་ཡང་། ། ཡང་དག་ཉིད་དུ་གཟུང་བར་བགྱིའོ། ། སློབ་དཔོན་དག་ཀྱང་གཟུང་བར་བགྱི། ། རིན་ཆེན་རིགས་མཆོག་ཆེན་པོ་ཡིས། ། དམ་ཚིག་ཡིད་དུ་འོང་བ་ལ། ། ཉིན་རེ་བཞིན་དུ་དུས་དྲུག་ཏུ། ། སྦྱིན་པ་རྣམ་བཞི་རྟག་ཏུ་སྦྱིན། ། བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ལས་བྱུང་བའི། ། པདྨའི་རིགས་ཆེན་དག་པ་ལ། ། ཕྱི་ནང་གསང་བའི་ཐེག་པ་གསུམ། ། དམ་པའི་ཆོས་ནི་གཟུང་བར་བགྱི། ། ལས་ཀྱི་རིགས་མཆོག་ཆེན་པོ་ལ། ། སྡོམ་པ་ཐམས་ཅད་ལྡན་པར་ནི། ། ཡང་དག་ཉིད་དུ་གཟུང་བར་བགྱི། ། མཆོད་པའི་ལས་ཀྱང་ཅི་ནུས་བགྱི། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་བླ་མེད་པ། ། དམ་པ་བདག་གིས་བསྐྱེད་བགྱིས་ནས། ། སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་དོན་གྱི་ཕྱིར། ། བདག་གིས་སྡོམ་པ་མ་ལུས་བཟུང་། ། མ་གྲོལ་བ་རྣམས་གྲོལ་བར་བགྱི། ། མ་བསྒྲལ་བ་རྣམས་བསྒྲལ་བར་བགྱི། ། དབུགས་མ་ཕྱུང་བ་དབུགས་དབྱུང་བགྱི། ། སེམས་ཅན་མྱ་ངན་འདས་ལ་དགོད། ། དེ་ནས་ངག་གི་དྲི་མ་དག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ལྷ་ལ་བསྟོད་དེ། བདེ་བ་ལས་འཁྲུངས་རྡོ་རྗེ་འཆང་བ་ཡི། ། དངོས་དང་དངོས་མེད་འབྱུང་གནས་ཆེན་པོར་མཁྱེན། ། དང་པོ་གང་དུ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཆེ། ། དག་ཅིང་དྲི་མེད་བློས་ནི་ཨོཾ་དུ་སྤྲུལ། ། གཟུགས་མང་ཕྲེང་བའི་ཚུལ་དུ་བསྐོར་བ་ཡི། ། སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བའི་ཚོགས་ལ་ཕྱག་འཚལ་བསྟོད། །

The three ethical disciplines for acting for the benefit of sentient beings, I shall firmly uphold. The Buddha, the Dharma, and the Saṅgha—the unsurpassed Three Jewels—I shall uphold from this day forward and never forsake them. In the supreme and great Vajra family, I shall truly uphold the mudrās of the vajra and the bell, and I shall also uphold the masters. In the supreme and great Ratna family, I shall constantly offer the four kinds of gifts six times every day to the delightful samayas. In the pure and great Padma family, which arises from great awakening, I shall uphold the sublime Dharma of the three vehicles: outer, inner, and secret. In the supreme and great Karma family, I shall truly uphold all the vows in their entirety and perform acts of offering to the best of my ability. Having generated the sublime and unsurpassed bodhicitta, I shall uphold every vow without exception for the sake of all sentient beings. I shall liberate those not liberated, I shall release those not released, I shall give breath to those who have not found breath, and I shall establish all sentient beings in nirvāṇa. Then, in order to purify the stains of speech, one praises the deity: "Born from bliss, Vajradhara, you who know the great source of both existence and non-existence; where first the great Vairocana appeared, you emanated the syllable Oṃ with a pure and stainless mind. To the assembly of the Net of Magical Illusion, which revolves in the manner of a garland of many forms, I prostrate and offer praise."

དེ་ནས་ལྷ་རྣམས་དགྱེས་ནས་ལྷ་དེ་དག་གིས་བདག་ལ་བསྟོད་པར་བསམ་མོ། ། དེ་ནས་དྲིན་ལན་གྱི་ཚུལ་དུ་མཚན་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་པས་ཕར་ལ་བསྟོད་པར་བྱའོ། ། འདི་ནི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་བསགས་པའི་ཡན་ལག་གོ། ། དེ་ནས་ཁྱད་པར་གྱི་ཚོགས་བསག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཕྱག་ལྔས་རིགས་ལྔའི་སངས་རྒྱས་མཉེས་པར་བྱ་སྟེ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཀཱ་ཡ་བཱཀ་ཙིཏྟ་པྲ་ཎ་མ་མེ་བཛྲ་བནྡཱ་ནཾ་ཀཱ་རོ་མི། ཞེས་བྱ་བས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་ཕྱག་བྱའོ། ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་པཱུ་ཛོ་པསྠཱ་ན་ཡ་ཨཱཏྨ་ནཾ་ནིརྱཱ་ཏ་ཡཱ་མི། སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་བཛྲ་སཏྭ་ཨ་དྷི་ཏིཥྛ་སྭ་མཱཾ། ཞེས་བྱ་བ་མི་བསྐྱོད་པ་ལ་ཕྱག་བྱའོ། ། ཨོཾ་སརྦ་ཐཱ་ག་ཏ་པཱུ་ཛ་ཨ་བྷི་ཥེ་ཀ་ཨཱཏྨ་ནཾ་ནིརྱཱ་ཏ་ཡཱ་མི། སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་བཛྲ་རཏྣ་ཨ་བྷི་ཥིཉྩ་མཱཾ། ཞེས་བྱ་བ་འདིས་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་ཕྱག་བྱའོ། ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་པཱུ་ཛ་ཀརྨ་ནི། ཨཱཏྨ་ནཾ་ནིརྱཱ་ཏ་ཡཱ་མི། སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་བཛྲ་ཀརྨ་ཀུ་རུ་མཱཾ། ཞེས་བྱ་བ་འདིས་དོན་ཡོད་གྲུབ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་ཕྱག་བྱའོ། ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་པཱུ་ཛ་པྲ་བརྟ་ན་ཡ་ཨཱཏྨ་ནཾ་ནིརྱཱ་ཏ་ཡ་མི་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་བཛྲ་དྷརྨྨ་པྲ་བཪྟ་ཡཱ་མཱཾ། ཞེས་བྱ་བ་འདིས་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་ཕྱག་བྱའོ། ། བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་། སྡོམ་པ་གཟུང་བ་དང་། མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའང་བསྒོམ་པ་དང་། རྟེན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་བསྒོམ་པ་དང་། ། གངས་ཅན་མཚོ་བསྒོམ་པ་དང་། དང་པོའི་སངས་རྒྱས་བསྒོམ་པ་དང་། ཤེས་རབ་འཁོར་ལོ་དང་། སྦྱོར་བ་དང་པོ་དང་། རིགས་སོ་སོར་ཕྱེ་བ་དང་།

Then, the deities being pleased, one should imagine those deities praising oneself. Then, as a way of repaying their kindness, one should in turn praise them with the "One Hundred and Eight Names." This is the branch of accumulating the collection of merit. Then, in order to accumulate the special collection, one should please the Buddhas of the five families with the five prostrations: With "Oṃ sarva-tathāgata-kāya-vāk-citta-praṇāme vajra-vandanaṃ karomi," one should prostrate to the maṇḍala of Vairocana. With "Oṃ sarva-tathāgata-pūjopasthānāyātmanāṃ niryyātayāmi | sarva-tathāgata-vajrasattva-adhiṣṭhasva māṃ," one should prostrate to Akṣobhya. With "Oṃ sarva-tathāgata-pūjā-abhiṣeka-ātmanāṃ niryyātayāmi | sarva-tathāgata-vajra-ratna-abhiṣiñca māṃ," one should prostrate to the maṇḍala of Ratnasambhava. With "Oṃ sarva-tathāgata-pūjā-karmaṇe ātmanāṃ niryyātayāmi | sarva-tathāgata-vajra-karma kuru māṃ," one should prostrate to the maṇḍala of Amoghasiddhi. With "Oṃ sarva-tathāgata-pūjā-pravartanāyātmanāṃ niryyātayāmi | sarva-tathāgata-vajra-dharma-pravartaya māṃ," one should prostrate to the maṇḍala of Amitābha. [Then follow the meditations on] generating the mind of supreme enlightenment, taking the vows, meditating on the manifest enlightenment, meditating on the supporting maṇḍala, meditating on the Himavat Ocean, meditating on the Primordial Buddha, the wheel of insight, the first union, and the differentiation of the individual families.

ལྷ་བསྒོམ་ཞིང་དབྱུང་བ་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱལ་མཆོག་དང་། ལས་རྒྱལ་མཆོག་རྣམས་བསྒོམ་པའོ། ། ལྷ་རྣམས་གདན་གྱི་སྟེང་དུ་མཚན་གྱི་སྔགས་དང་ཡིག་འབྲུ་ལས་ལྷའི་སྐུར་བསྐྱེད་ལ་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་གཞུག་པར་བྱ་སྟེ། བདག་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཐུགས་ཀ་ནས་འཕྲིན་ལས་ཀྱི་འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་སྐུ་མདོག་སེར་པོ་ཞལ་གཅིག་ཕྱག་གཉིས་པ། དང་པོའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ངོ་བོ་དེ་ཤར་ཕྱོགས་ཀྱི་སྒོར་འདུག་ལ་མཆོད་པ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་བྱ་སྟེ། ། ཨོཾ་བཛྲ་ཡཀྵ་ཧཱུྃ། ཞེས་པས་མཆོད་པ་ལ་གནོད་པའི་བར་གཅོད་ཀྱི་བགེགས་རྣམས་བསྐྲད་དོ། ། ཨོཾ་ཤི་ཁ་རེ་རུ་ཊ་མ་ཊ་ཧཱུཾ། ཞེས་བྱ་བས་བསང་བར་བྱའོ། ། མཆོད་ཡོན་དང་ཞལ་བསིལ་ལ་ནི་ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུྃ། ཞེས་བྱ་བས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའོ། ། མཆོད་པ་ལྔ་ནི་རང་རང་གི་སྔགས་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའོ། ། ཨོཾ་བཛྲ་པུཥྤེ་ཧཱུྃ། ཨོཾ་བཛྲ་དྷཱུ་པེ་ཧཱུྃ། ཨོཾ་བཛྲ་ཨཱ་ལོ་ཀེ་ཧཱུྃ། ཨོཾ་བཛྲ་གནྡྷེ་ཧཱུྃ། ཨོཾ་བཛྲ་ནཻ་ཝི་དྱེ་ཧཱུྃ། དེ་ནས་ཨོཾ་བཛྲ་པྲ་བེ་ཤ་ཡ་ཕཊ། ཅེས་སྒོ་དབྱེ་བར་བྱའོ། ། རང་གི་ལྷ་ཡི་སྦྱོར་བ་ཡིས། ། ལག་པ་གཉིས་ནི་སྦྱོར་བར་བཅིངས། ། སེ་གོལ་བརྡབ་ཅིང་བརྗོད་དོ། ། ཨོཾ་བཛྲ་ས་མ་ཡ་ཛཿཧཱུྃ་བཾ་ཧོཿ སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་བསྡུ་བར་བྱ། ། སྤོས་སྣོད་ལག་ཏུ་ཐོགས་ལ། ། མ་ལུས་ཕྱོགས་ན་བཞུགས་པ་ཡི། ། འཕགས་པ་འཇམ་དབྱངས་བཅོམ་ལྡན་འདས། ། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་བཞུགས་སུ་གསོལ། ། བདག་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་ནི། ། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་སྤྱན་འདྲེན་པས། ། དེང་འདིར་སངས་རྒྱས་ཀུན་གཤེགས་ཏེ། ། དངོས་གྲུབ་འདི་ནི་སྩལ་དུ་གསོལ། །

This consists of meditating on the generation of the deity, the supreme king of the maṇḍala, and the supreme king of activities. One should generate the deities upon their seats from the mantras of their names and seed-syllables into the forms of the deities, and then cause the wisdom beings to enter. From the heart of myself as the Blessed One, the noble Mañjuśrī of enlightened activity—yellow in color, with one face and two hands, the essence of the Primordial Buddha—should be seated at the eastern gate, and the offerings should be consecrated. With "Oṃ vajrayakṣa hūṃ," the obstructing spirits who hinder the offerings are expelled. With "Oṃ śikhare ruṭa maṭa hūṃ," they are cleansed. For the drinking water and the water for the face, they are consecrated with "Oṃ āḥ hūṃ." The five offerings are consecrated with their respective mantras: "Oṃ vajrapuṣpe hūṃ," "Oṃ vajradhūpe hūṃ," "Oṃ vajrāloke hūṃ," "Oṃ vajragandhe hūṃ," and "Oṃ vajranivedye hūṃ." Then, with "Oṃ vajrapraveśaya phaṭ," the gates are opened. "Through the yoga of one's own deity, The two hands are joined in the mudrā; Clapping the fingers, one recites: 'Oṃ vajrasamaya jaḥ hūṃ vaṃ hoḥ.' All the Buddhas are summoned. Holding an incense burner in hand, one says: 'O noble Mañjughoṣa, the Blessed One, Who dwells in every direction without exception, Please, all Buddhas, be seated. I, who am called [name], Invite all the Buddhas; May all Buddhas come here today, And please grant this siddhi.'"

ཨོཾ་ཨེ་ཧྱེ་ཧི་བྷ་ག་བཱན་བཛྲ་ཨཾ་ཀུ་ཤ་ཛཿཧཱུྃ་བཾ་ཧོཿ ས་མ་ཡ་སྟཾ། དེ་ནས་མཆོད་ཡོན་དབུལ་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་ཐུགས་རྗེས་བྱོན་པ་ལེགས། ། བདག་ནི་བསོད་ནམས་སྐལ་བར་ལྡན། ། བདག་གི་མཆོད་ཡོན་བཞེས་ནས་ཀྱང་། ། འདི་ཉིད་དུ་ནི་བཞུགས་སུ་གསོལ། ། ཨོཾ་ཨརྒྷཾ་པཱུ་ཛ་མེ་གྷ་ས་མུ་དྲ་སྥ་ར་ཎ་ས་མ་ཡེ་ཧཱུྃ། དེ་ནས་ཞལ་བསིལ་དབུལ་ཏེ། ཇི་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འཇམ་དབྱངས་ཀྱིས། ། རང་བཞིན་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ། ། གཟུང་འཛིན་དྲི་མ་མི་མངའ་ཡང་། ། འགྲོ་བའི་དོན་དུ་སྐུ་ཁྲུས་གསོལ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་པྲ་བ་ར་སཏྐཱ་ར་པྲ་ཏཱིཙྪ་ཧོཿ། དེ་ནས་འདོད་པའི་དོན་ལ་གསོལ་བ་གདབ་པ་དང་། བདག་དང་འགྲོ་ལ་ཐུགས་བརྩེའི་ཕྱིར། ། ཉིད་ཀྱི་རྫུ་འཕྲུལ་མཐུ་ཡིས་ནི། ། ཇི་སྲིད་མཆོད་པ་བདག་བགྱིད་ན། ། དེ་སྲིད་བཅོམ་ལྡན་བཞུགས་སུ་གསོལ། ། ཨོཾ་བཛྲ་ཏིཥྛ་ཧཱུྃ། ཞེས་མེ་ཏོག་དབུལ་ལོ། ། དེ་ནས་བསྟོད་པ་བྱ་བ་ནི། མཉམ་ཉིད་མི་གཡོ་མཉམ་ཉིད་མཆོག་ཆོས་ཅན། ། ཐུགས་རྗེས་རང་བཞིན་འགྲོ་བའི་སྡུག་བསྔལ་སེལ། ། ཡོན་ཏན་ཀུན་མཉམ་མཐའ་ཡས་དངོས་གྲུབ་སྩོལ། ། དྲི་མེད་མི་གཡོ་མཉམ་ཉིད་མཆོག་ཆོས་ཅན། ། སེམས་ཅན་ཁམས་ལ་དམ་ཆོས་དངོས་གྲུབ་སྩོལ། ། དངོས་གྲུབ་མཉམ་དང་མཐའ་མེད་མཐའ་བྲལ་བ། ། མི་མཉམ་མཉམ་པའི་དཔེ་ནི་མཁའ་ལ་བདེ། ། ཡོན་ཏན་ཕྲ་བའི་ཆ་ཤས་མཚུངས་པ་མེད། ། རྟག་ཏུ་དྲི་མེད་ཐུགས་རྗེའི་ཤུགས་ལས་བྱུང་། ། སྨོན་ལམ་གྲུབ་ཅིང་མི་འགག་ཆོས་ཉིད་ཅན། ། འགྲོ་བའི་དོན་གྲུབ་ལྷུར་མཛད་མཐའ་ཡས་པ། ། ཐུགས་རྗེའི་བདག་ཉིད་དྲུག་ཏུ་རྣམ་པར་སྣང་། ། དཔག་མེད་མི་རྫོགས་གནས་ཉིད་ལེགས་རྫོགས་ཏེ། །

OṂ EHYEHI BHAGAVĀN VAJRA AṄKUŚA JAḤ HŪṂ BAṂ HOḤ SAMAYA STVAṂ. Then, offer the water for the face: "Blessed One, it is well that you have come through compassion. I am endowed with the fortune of merit. Having accepted this water for the face, please remain right here." OṂ ARGHAṂ PŪJA MEGHA SAMUDRA SPHARAṆA SAMAYE HŪṂ. Then, offer the water for rinsing the mouth: "Just as the Blessed Mañjughoṣa, though naturally pure wisdom is free from the stains of subject and object, performs the ritual bathing of the body for the sake of wandering beings." OṂ SARVA TATHĀGATA PRABARA SATKĀRA PRATĪCCHA HOḤ. Then, make a supplication for the desired aim: "Out of compassion for me and for wandering beings, through the power of your own miraculous abilities, please remain, Blessed One, for as long as I perform these offerings." OṂ VAJRA TIṢṬHA HŪṂ. Thus, offer flowers. Then, perform the praise: "You who possess the supreme dharma of unwavering equanimity, you who dispel the suffering of wandering beings through the nature of compassion, you who bestow infinite accomplishments equal to all qualities. You who possess the supreme dharma of unwavering, stainless equanimity, you who bestow the accomplishments of the sublime Dharma upon the realms of sentient beings. Accomplishments that are equal, boundless, and free from extremes—unequal and equal, like the bliss of space. Your qualities, even in their subtlest parts, are peerless; they arise constantly from the force of stainless compassion. Having fulfilled your aspirations, you possess the unceasing nature of phenomena. You who are dedicated to accomplishing the welfare of wandering beings, you appear in six forms as the very embodiment of compassion. Infinite and inexhaustible, you are perfectly complete in your very state."

བདེ་གནས་གཤེགས་དང་ཐུགས་རྗེ་སྤྱོད་མི་གཡོ། ། འཇིག་རྟེན་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་སྩོལ་མཛད་པ། ། བདག་ཉིད་མི་འགྱུར་ཀྱེ་མ་ཆོས་ཉིད་བཟང་། ། མཆོག་སྩོལ་མཆོག་ཉིད་ནང་ནས་མཆོག་བརྙེས་པ། ། ཁམས་གསུམ་ཀུན་ལ་དངོས་གྲུབ་སྩོལ་མཛད་པ། ། མགོན་པོ་དུས་གསུམ་དྲི་མེད་རབ་མཁྱེན་པ། ། ཀུན་གྱི་དངོས་གྲུབ་མཆོག་གསུམ་བདག་ལ་སྩོལ། ། ཞེས་བརྗོད་དོ། ། ཨོཾ་བཛྲ་ཨཾ་ཀུ་ཤ་ཛཿཞེས་པས་ནང་དུ་གཞུག། ཡ་མཱནྟ་ཀ་ཧཱུྃ་ཕཊ། ཅེས་པས་བགེགས་བསྐྲད། བཛྲ་བནྡྷ་ཧཱུྃ། ཞེས་པས་སྒོ་བཅད། ཨ་ཨཱ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཧྲྀ་ད་ཡ། ཧ་ར་ཧ་ར། ཨོཾ་ཧཱུྃ་ཧྲཱིཿབྷ་ག་བཱན་ཛྙཱ་ན་མཱུརྟི་ཝཱ་གཱི་ཤྭ་ར་མ་ཧཱ་པཱ་ཙ་སརྦ་དྷརྨྨ་ག་ག་ན་ཨ་མ་ལ་སུ་པ་རི་ཤུདྡྷ་དྷརྨྨ་དྷཱ་ཏུ་ཛྙཱ་ན་གརྦྷ་ཨཱཿདྲྀ་ཤྱ་ས་མ་ཡ་སྟྭཾ་ཨ་ཧཾ། ཞེས་བལྟ་བར་བྱའོ། ། ཡང་དེ་བཞིན་དུ་དྲྀ་ཤྱ་ཛཿཧཱུྃ་བཾཾ་ཧོཿས་མ་ཡ་སྟྭཾ་ཨཱཿཧཱཾ། ཞེས་གཉིས་སུ་མེད་པར་བསམ་མོ། ། ཡང་རྩ་བའི་སྔགས་དེ་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་ལ། ཨོཾ་བཛྲ་ཀ་ར། ཞེས་པས་ལྷ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐུགས་ཀར་ཨ་ལས་འོད་འཕྲོས་ནས་ཡོན་ཏན་དང་འཕྲིན་ལས་ཀྱི་ངོ་བོར་བསྡུས་ནས། སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེར་གྱུར་པ་ལས་ཨས་མཚན་པའོ། ། ཡང་དེ་བཞིན་དུ་ཨོཾ་བཛྲ་དྷརྨྨ་ཧྲཱིཿ ཨོཾ་བཛྲ་ཙཀྲ་ཨོཾ། ཨོཾ་བཛྲ་སཏྭ་ཧཱུྃ། ཞེས་པས་པདྨ་དང་། འཁོར་ལོ་དང་། རྡོ་རྗེ་དང་ལྡན་པ་མགྲིན་པ་དང་། སྤྱི་གཙུག་དང་ཐུགས་ཀར་མཚན་པའོ། ། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་ཐུགས་ཆེ་བ། ། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་གསུང་ཡང་ཡིན། ། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་སྐུ་ཆེ་བ། ། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་ཐུགས་ལ་གནས། ། གཙོ་བོ་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་བདག་སྟེ། །

Abiding in bliss, your compassionate activity is unwavering; you grant the supreme siddhi of the world. Your nature is unchanging—how excellent is the nature of phenomena! You grant the supreme, having attained the supreme within the supreme itself. You grant siddhi to all within the three realms. Protector, stainless knower of the three times, grant me the supreme siddhi of all the Three Jewels. Thus it is said. With "Oṃ vajra aṅkuśa jaḥ," they are brought inside. With "Yamāntaka hūṃ phaṭ," the obstructors are expelled. With "Vajra bandha hūṃ," the door is closed. "A ā sarva tathāgata hṛdaya hara hara oṃ hūṃ hrīḥ bhagavān jñānamūrti vāgīśvara mahāpāṭha sarva dharmagaṇa amala supariśuddha dharmadhātu jñānagarbha āḥ dṛśya samaya stvaṃ ahaṃ." Thus one should look. Furthermore, likewise, with "Dṛśya jaḥ hūṃ vaṃ hoḥ samaya stvaṃ āḥ haṃ," one should contemplate them as non-dual. Then, following that same root mantra, with "Oṃ vajra kara," light radiates from the letter A at the hearts of all the deities; it is gathered as the essence of qualities and activities and becomes a crossed vajra marked with an A. Likewise, with "Oṃ vajra dharma hrīḥ," "Oṃ vajra cakra oṃ," and "Oṃ vajra sattva hūṃ," they are marked with a lotus, a wheel, and a vajra at the throat, the crown of the head, and the heart. The great mind of all the Buddhas, The speech of all the Buddhas as well, The great body of all the Buddhas, Abides in the mind of all the Buddhas. The Lord, the patron of the Dharma,

ཕྱག་རྒྱ་བཞི་པོའི་དོན་སྟོན་པ། ཞེས་པ་ནི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཡོན་ཏན་འཕྲིན་ལས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡང་མཚན་པ་ཡིན་ནོ། ། དེ་ནས་དབང་བསྐུར་བར་བྱ་ཏེ། ཨོཾ་པྲ་ཀྲྀ་ཏི་པ་རི་ཤུདྡྷ་སརྦ་དྷརྨྨ་ཡ་དུ་ཏ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཛྙཱ་ན་ཀཱ་ཡ་མཉྫུ་ཤྲཱི་པ་རི་ཤུདྡྷི་ཏ་མུ་པ་དཱ་ཡེ་ཏི་ཨ་ཨ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་མུ་ཀུ་ཊ་ཨ་བྷི་ཥིཉྩ་མཱཾ། ཞེས་པས་རང་རང་གི་བདག་པོས་དབུ་ལ་མཚན་པའོ། ། རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་རྣམས་ནི་རིགས་ལྔས་དབུ་བརྒྱན་པའོ། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བཅུ་དྲུག་རིན་པོ་ཆེའི་ཅོད་པན་ཅན་ནོ། ། དེ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་དེ་དག་ལ་མཆོད་པར་བྱ་སྟེ། ཐང་དང་ཆུ་ལས་སྐྱེས་པ་ཡི། ། ལྷ་རྫས་དམ་པའི་མེ་ཏོག་འདི། ། ཐུབ་དབང་སྲས་དང་བཅས་ལ་འབུལ། ། བདག་དང་འགྲོ་ལ་ཐུགས་བརྩེའི་ཕྱིར། ། ཅི་བདེ་བར་ནི་བཞེས་སུ་གསོལ། ། ཨོཾ་ན་མཿསརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་བཛྲ་པུཥྤེ་པཱུ་ཛ་མེ་གྷ་ས་མུ་དྲ་སྥ་ར་ཎ་ས་མ་ཡེ་ཧཱུྃ། ནགས་ཚལ་བཅུད་ནི་ཡིད་འོང་བ། ། ལྷ་རྫས་དམ་པའི་ཡིད་འོང་འདི། ། ཐུབ་དབང་སྲས་དང་བཅས་ལ་འབུལ། ། བདག་དང་འགྲོ་ལ་ཐུགས་བརྩེའི་ཕྱིར། ། ཅི་བདེ་བར་ནི་བཞེས་སུ་གསོལ། ། ཨོཾ་ན་མཿསརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་བཛྲ་དྷཱུ་པེ་པཱུ་ཛ་མེ་གྷ་ས་མུ་དྲ་སྥ་ར་ཎ་ས་མ་ཡེ་ཧཱུྃ། སྣང་བའི་ཁྱད་པར་གང་ཡོད་པ། ། ཐུབ་དབང་སྲས་དང་བཅས་ལ་དབུལ། ། བདག་དང་འགྲོ་ལ་ཐུགས་བརྩེའི་ཕྱིར། ། ཅི་བདེ་བར་ནི་བཞེས་སུ་གསོལ། ། ཨོཾ་ན་མཿསརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་བཛྲ་ཨཱ་ལོ་ཀེ་པཱུ་ཛ་མེ་གྷ་ས་མུ་དྲ་སྥ་ར་ཎ་ས་མ་ཡེ་ཧཱུྃ། ཨརྒྷ་ལ་སོགས་ཙནྡན་ཆུ། ། ལྷ་རྫས་དམ་པའི་དྲི་ཆབ་འདི། །

Regarding the phrase "showing the meaning of the four seals," this also symbolizes the essence of the body, speech, mind, qualities, and activities. Then, the empowerment should be conferred: Oṃ prakṛtipariśuddha sarvadharmā yaduta sarvatathāgatajñānakāya mañjuśrīpariśuddhitam upadāyeta a a. Oṃ sarvatathāgatamukuṭābhiṣiñca māṃ. With these, they are marked on the crown by their respective lords. The deities of the Vajradhātu maṇḍala are adorned with the five families. The five Tathāgatas and the sixteen Bodhisattvas wear precious crowns. Then, one should make offerings to those deities of the maṇḍala: These sublime divine flowers, Born from the plains and from water, I offer to the Lord of Sages and his heirs. Out of compassion for me and all beings, Please accept them as you please. Oṃ namaḥ sarvatathāgata vajrapuṣpe pūja megha samudra spharaṇa samaye hūṃ. This delightful essence of the forest, This sublime and pleasing divine substance, I offer to the Lord of Sages and his heirs. Out of compassion for me and all beings, Please accept it as you please. Oṃ namaḥ sarvatathāgata vajradhūpe pūja megha samudra spharaṇa samaye hūṃ. Whatever distinctions of light there are, I offer to the Lord of Sages and his heirs. Out of compassion for me and all beings, Please accept them as you please. Oṃ namaḥ sarvatathāgata vajrāloke pūja megha samudra spharaṇa samaye hūṃ. This sublime divine scented water, Such as the argha and sandalwood water, ...

ཐུབ་དབང་སྲས་དང་བཅས་ལ་དབུལ། ། བདག་དང་འགྲོ་ལ་ཐུགས་བརྩེའི་ཕྱིར། ། ཅི་བདེ་བར་ནི་བཞེས་སུ་གསོལ། ། ཨོཾ་ན་མཿསརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་བཛྲ་གནྡྷེ་པཱུ་ཛ་མེ་གྷ་ས་མུ་དྲ་སྥ་ར་ཎ་ས་མ་ཡེ་ཧཱུྃ། རོ་མཆོག་བརྒྱ་དང་ལྡན་པ་ཡི། ། ལྷ་རྫས་དམ་པའི་ཞལ་ཟས་འདི། ། ཐུབ་དབང་སྲས་དང་བཅས་ལ་དབུལ། ། བདག་དང་འགྲོ་ལ་ཐུགས་བརྩེའི་ཕྱིར། ། ཅི་བདེ་བར་ནི་བཞེས་སུ་གསོལ། ། ཨོཾ་ན་མཿསརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་བཛྲ་ནཻ་བི་དྱེ་པཱུ་ཛ་མེ་གྷ་ས་མུ་དྲ་སྥ་ར་ཎ་ས་མ་ཡེ་ཧཱུྃ། ཚངས་པའི་གསུང་ནི་སྙན་པ་ཡི། ། ལྷ་རྫས་དམ་པའི་སིལ་སྙན་འདི། ། ཐུབ་དབང་སྲས་དང་བཅས་ལ་དབུལ། ། བདག་དང་འགྲོ་ལ་ཐུགས་བརྩེའི་ཕྱིར། ། ཅི་བདེ་བར་ནི་བཞེས་སུ་གསོལ། ། ཨོཾ་ན་མཿསརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་བཛྲ་གཱི་ཏི་ར་ག་ཤ་པཱུ་ཛ་མེ་གྷ་ས་མུ་དྲ་སྥ་ར་ཎ་ས་མ་ཡེ་ཧཱུྃ། དེ་ནས་མཆོད་པའི་ལྷ་མོ་བརྒྱད་ཀྱིས་ཀྱང་མཆོད་པར་བྱ་སྟེ། དེང་ནས་བརྩམས་ཏེ་རྫོགས་སངས་རྒྱས། ། སྲས་དང་བཅས་རྣམས་རྣམ་རོལ་ཅིང་། ། རྡོ་རྗེ་སྙེམས་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས། ། དགའ་སྟོན་བདེ་བས་མཆོད་པར་བགྱི། ། ཨོཾ་བཛྲ་ལཱ་སྱེ་ཧཱུྃ། སྒེག་དང་བཅས་པས་ཕྲེང་བ་འཕང་། ། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་མཆོད་པར་བགྱི། ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འབྲལ་མི་བྱ། ། ཕྲེང་བ་འདི་ནི་རྒྱན་ཡིན་ནོ། ། ཨོཾ་བཛྲ་མཱ་ལེ་ཏྲཱཾ། ལུས་ཅན་ཀུན་ལ་དམ་ཆོས་ཀྱི། ། གླུ་ནི་ཁྱོད་ཀྱིས་བླང་བར་གྱིས། ། དེ་ཡི་བདེ་གཤེགས་དངོས་གྲུབ་ནི། ། མྱུར་དུ་བདེ་བ་མྱོང་བར་འགྱུར། ། ཨོཾ་བཛྲ་གཱི་ཏི་ཧྲཱིཿདེ་ཉིད་ཐལ་མོའི་གར་གྱིས་ནི། ། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་མཆོད་པར་བྱ། ། སངས་རྒྱས་འདུ་བའི་འཕྲིན་ལས་ཀྱིས། །

I offer to the Lord of Sages and his heirs. Out of compassion for me and all wandering beings, please accept this as you please. OṂ NAMAḤ SARVA TATHĀGATA VAJRA GANDHE PŪJA MEGHA SAMUDRA SPHARAṆA SAMAYE HŪṂ. This sublime divine food, possessing a hundred supreme flavors, I offer to the Lord of Sages and his heirs. Out of compassion for me and all wandering beings, please accept this as you please. OṂ NAMAḤ SARVA TATHĀGATA VAJRA NAIVIDYE PŪJA MEGHA SAMUDRA SPHARAṆA SAMAYE HŪṂ. This sublime divine music, with the melodious voice of Brahmā, I offer to the Lord of Sages and his heirs. Out of compassion for me and all wandering beings, please accept this as you please. OṂ NAMAḤ SARVA TATHĀGATA VAJRA GĪTIRĀGA ŚAPŪJA MEGHA SAMUDRA SPHARAṆA SAMAYE HŪṂ. Then, the eight offering goddesses should also make offerings: From this day forth, may the perfect Buddhas and their heirs, through the yoga of Vajragarva, make offerings of the bliss of the festival. OṂ VAJRA LĀSYE HŪṂ. With graceful charm, I cast this garland; I make offerings to all the Buddhas. From now on, may the Blessed One never be parted from me; this garland is an ornament. OṂ VAJRA MĀLE TRĀṂ. For all embodied beings, you should sing the song of the sublime Dharma. Through that, the siddhi of the Sugatas will be swiftly experienced as bliss. OṂ VAJRA GĪTI HRĪḤ. With the dance of the palms, I make offerings to all the Buddhas. Through the activity of gathering the Buddhas,

གར་མཁན་ཚུལ་དུ་བསྒྲུབ་པར་གྱིས། ། ཨོཾ་བཛྲ་ནྲྀ་ཏི་ཨཿ། རྫོགས་སངས་རྒྱས་ལ་སྤོས་ཕུལ་བས། ། བརྟུལ་ཞུགས་བཟང་པོ་ལེགས་ཚིམ་གྱིས། ། ལུས་ཅན་བདེ་གཤེགས་ཆ་ལུགས་སུ། ། ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ནི་ཚིམ་པར་གྱིས། ། ཨོཾ་བཛྲ་དྷཱུ་པེ་ཧཱུྃ། སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་མེ་ཏོག་གཏོར། ། བྱང་ཆུབ་ཡན་ལག་ཚོགས་རྫོགས་པའི། ། མཚན་དང་དཔེ་བྱད་ལྡན་པ་ཡི། ། བདེ་གཤེགས་སྐུ་ནི་ཐོབ་པར་བགྱི། ། ཨོཾ་བཛྲ་པུཥྤེ་ཧཱུྃ། ཆོས་ཀྱི་མེ་ནི་ལེགས་སྤར་ནས། ། རྡོ་རྗེ་ཆོས་དང་འདྲ་བ་རུ། ། སེམས་ཅན་མ་རིག་ལྡོངས་པ་ལ། ། ཡེ་ཤེས་སྒྲོན་མེ་སྦར་དུ་གསོལ། ། ཨོཾ་བཛྲ་ཨཱ་ལོ་ཀེ་ཧཱུྃ། རྒྱལ་བ་རྣམས་ལ་དྲི་ཕུལ་བས། ། ཚུལ་ཁྲིམས་ཏིང་འཛིན་ཤེས་རབ་དང་། ། རྣམ་གྲོལ་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་པ་ཡི། ། བྱང་ཆུབ་ལུས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་བསྒོས། ། ཨོཾ་བཛྲ་གྷནྡྷེ་ཨཿ། དེ་ནས་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔས་མཆོད་དེ། ཁ་དོག་དབྱིབས་ལེགས་ཡིད་འོང་རྒྱན་དང་ལྡན། ། ཕྱོགས་དུས་ཀུན་ན་གཟུགས་མཆོག་ཅི་མཆིས་པ། ། ཀུན་ཀྱང་མོས་བློས་མཆོད་གནས་རྣམས་ལ་དབུལ། ། བཞེས་ནས་བླ་མེད་གྲུབ་མཆོག་སྩལ་དུ་གསོལ། ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་རཱུ་པ་པཱུ་ཛ་མེ་གྷ་ས་མུ་དྲ་སྥ་ར་ཎ་ས་མ་ཡེ་ཧཱུྃ། ཕྱོགས་དུས་ཀུན་ན་ཟིན་དང་མ་ཟིན་པའི། ། ཡོན་ཏན་སྒྲ་སྙན་ཁྱད་པར་གང་ཡོད་པའི། ། ཀུན་ཀྱང་མོས་བློས་མཆོད་གནས་རྣམས་ལ་དབུལ། ། བཞེས་ནས་བླ་མེད་གྲུབ་མཆོག་སྩལ་དུ་གསོལ། ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཤཔྡ་པཱུ་ཛ་མེ་གྷ་ས་མུ་དྲ་སྥ་ར་ཎ་ས་མ་ཡེ་ཧཱུྃ། ཕྱོགས་དུས་ཀུན་ནས་ཙནྡན་སྦྲུལ་སྙིང་དང་། ། ཨ་ཀར་ལ་སོགས་དྲི་མཆོག་མཆིས་པ་རྣམས། །

Perform the practice in the manner of a dancer. OṂ VAJRA NṚTI ĀḤ. By offering incense to the perfect Buddhas, may those of excellent conduct be well-satisfied. May embodied beings be satisfied by wisdom in the form of the Sugatas. OṂ VAJRA DHŪPE HŪṂ. By scattering flowers to the Buddhas, may I attain the body of a Sugata, endowed with the major and minor marks, and having perfected the collection of the branches of enlightenment. OṂ VAJRA PUṢPE HŪṂ. Having well-kindled the fire of the Dharma, like the Vajra Dharma itself, I pray that you kindle the lamp of wisdom for sentient beings blinded by ignorance. OṂ VAJRA ĀLOKE HŪṂ. By offering fragrance to the Victors, may the body of enlightenment be infused into sentient beings, who have attained ethical discipline, meditative concentration, insight, and the wisdom of liberation. OṂ VAJRA GANDHE ĀḤ. Then, make offerings with the five sensory qualities: Whatever supreme forms exist throughout all directions and times—beautiful in color and shape, endowed with lovely ornaments—I offer them all with a devoted mind to the objects of worship. Having accepted them, I pray that you grant the supreme, unsurpassed accomplishment. OṂ SARVA TATHĀGATA RŪPA PŪJA MEGHA SAMUDRA SPHARAṆA SAMAYE HŪṂ. Whatever distinguished, melodious sounds of qualities exist throughout all directions and times, whether animate or inanimate—I offer them all with a devoted mind to the objects of worship. Having accepted them, I pray that you grant the supreme, unsurpassed accomplishment. OṂ SARVA TATHĀGATA ŚABDA PŪJA MEGHA SAMUDRA SPHARAṆA SAMAYE HŪṂ. Whatever supreme fragrances exist throughout all directions and times, such as sandalwood, uragasāra, and agarwood...

ཀུན་ཀྱང་མོས་བློས་མཆོད་གནས་རྣམས་ལ་དབུལ། ། བཞེས་ནས་བླ་མེད་གྲུབ་མཆོག་སྩལ་དུ་གསོལ། ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་གནྡེ་པཱུ་ཛ་མེ་གྷ་ས་མུ་ས་མུ་དྲ་སྥ་ར་ཎ་ས་མ་ཡེ་ཧཱུྃ། ཕྱོགས་དུས་ཀུན་ན་འཇམ་མཉེན་འཁྲིལ་ཆགས་པའི། ། ལུས་སེམས་རྟས་བྱེད་རེག་བྱའི་ཁྱད་པར་རྣམས། ། ཀུན་ཀྱང་མོས་བློས་མཆོད་གནས་རྣམས་ལ་དབུལ། ། བཞེས་ནས་བླ་མེད་གྲུབ་མཆོག་སྩལ་དུ་གསོལ། ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་སྤཪྵེ་པཱུ་ཛ་མེ་གྷ་ས་མུ་དྲ་སྥ་ར་ཎ་ས་མ་ཡེ་ཧཱུྃ། ཕྱོགས་དུས་ཀུན་ནས་རོ་དང་བཅུད་ལྡན་པའི། ། ལུས་སེམས་རྟས་བྱེད་རོ་མཆོག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་། ། ཀུན་ཀྱང་མོས་བློས་མཆོད་གནས་རྣམས་ལ་དབུལ། ། བཞེས་ནས་བླ་མེད་གྲུབ་མཆོག་སྩལ་དུ་གསོལ། ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་རཱ་ས་པཱུ་ཛ་མེ་གྷ་ས་མུ་དྲ་སྥ་ར་ཎ་ས་མ་ཡེ་ཧཱུྃ། དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་དང་དྲིལ་བུར་ལྡན་པས་བསྟོད་པར་བྱ་སྟེ། མཆོག་སྦྱིན་རྡོ་རྗེ་མཆོག་ཁྱོད་འདུད། ། ཡང་དག་མཐར་གྱུར་ཁྱོད་ལ་འདུད། ། སྟོང་ཉིད་ལས་བྱུང་ཁྱོད་ལ་འདུད། ། སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་ཁྱོད་ལ་འདུད། ། སངས་རྒྱས་ཆགས་པ་ཁྱོད་ལ་འདུད། ། སངས་རྒྱས་འདོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་འདུད། ། སངས་རྒྱས་དགྱེས་པ་ཁྱོད་ལ་འདུད། ། སངས་རྒྱས་རོལ་ལ་ཕྱག་འཚལ་འདུད། ། སངས་རྒྱས་འཛུམ་པ་ཁྱོད་ལ་འདུད། ། སངས་རྒྱས་བཞད་ལ་ཕྱག་འཚལ་འདུད། ། སངས་རྒྱས་གསུང་ཉིད་ཁྱོད་ལ་འདུད། ། སངས་རྒྱས་ཐུགས་ལ་ཕྱག་འཚལ་འདུད། ། མེད་པ་ལས་བྱུང་ཁྱོད་ལ་འདུད། ། སངས་རྒྱས་འབྱུང་བ་ཁྱོད་ལ་འདུད། ། ནམ་མཁའ་ལས་བྱུང་ཁྱོད་ལ་འདུད། ། ཡེ་ཤེས་ལས་བྱུང་ཁྱོད་ལ་འདུད། ། སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བ་ཁྱོད་ལ་འདུད། །

With a mind of devotion, I offer all these to the objects of worship. Having accepted them, I pray that you grant the supreme, unsurpassed accomplishment. OṂ SARVA TATHĀGATA GANDHE PŪJA MEGHA SAMUDRA SPHARAṆA SAMAYE HŪṂ. In all directions and times, the various qualities of touch—soft, supple, and alluring—which nourish body and mind, I offer with a mind of devotion to the objects of worship. Having accepted them, I pray that you grant the supreme, unsurpassed accomplishment. OṂ SARVA TATHĀGATA SPARŚE PŪJA MEGHA SAMUDRA SPHARAṆA SAMAYE HŪṂ. In all directions and times, all the supreme tastes—possessing flavor and essence—which nourish body and mind, I offer with a mind of devotion to the objects of worship. Having accepted them, I pray that you grant the supreme, unsurpassed accomplishment. OṂ SARVA TATHĀGATA RĀSE PŪJA MEGHA SAMUDRA SPHARAṆA SAMAYE HŪṂ. Then, holding the vajra and bell, one should offer praise: I bow to you, the supreme vajra of granting boons. I bow to you, who have reached the ultimate reality. I bow to you, who arise from emptiness. I bow to you, the awakening of the buddhas. I bow to you, the passion of the buddhas. I bow to you, the desire of the buddhas. I bow to you, the joy of the buddhas. I bow to you, the play of the buddhas. I bow to you, the smile of the buddhas. I bow to you, the laughter of the buddhas. I bow to you, the very speech of the buddhas. I bow to you, the very mind of the buddhas. I bow to you, who arise from non-existence. I bow to you, the source of the buddhas. I bow to you, who arise from space. I bow to you, who arise from primordial wisdom. I bow to you, the net of magical illusion.

སངས་རྒྱས་རོལ་སྟོན་ཁྱོད་ལ་འདུད། ། ཐམས་ཅད་ཐམས་ཅད་ཁྱོད་ལ་འདུད། ། ཡེ་ཤེས་སྐུ་ཉིད་ཁྱོད་ལ་འདུད། ། དེ་ནས་ཕྱག་བཞི་བྱས་ཏེ། ཨོཾ་སྠི་ཏོ་ཧྲྀ་དི་ཛྙཱ་ན་མཱུརྟི་ར་ཧཾ་བུདྡྷོ་བུདྡྷཱ་ནཱཾ། ཞེས་བྱ་བའི་སྔགས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་གངས་ཅན་མཚོ་ལ་ཕྱག་བྱའོ། ། ཡང་དེ་ཉིད་ཀྱིས་དང་པོའི་སངས་རྒྱས་ལ་ཕྱག་བྱའོ། ། ཡང་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཤེས་རབ་འཁོར་ལོ་ལ་ཕྱག་བྱའོ། ། ཡང་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་ལ་ཕྱག་བྱའོ། ། འདི་ནི་ཟག་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པས་འདིར་བདག་ཉིད་ཐུགས་ཀར་ཐིམ་པའི་རིམ་པའོ། ། དེ་ནས་ཟབ་པ་དང་། བཟང་བ་དང་རྒྱ་ཆེ་བ་ཡངས་པ་དང་། རྒྱ་ཆེ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་པར་བྱའོ། ། སྐྱོ་བར་གྱུར་ན་བཟླས་པའི་རྣལ་འབྱོར་བྱའོ། ། དེ་ནས་རིམ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་པར་བྱའོ། ། དེ་ལྟར་ཐུན་བཞིའི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་སྔོན་དུ་བསྙེན་པ་བྱ་སྟེ། དབང་བསྐུར་བ་ལ་མཚན་མའི་བསྙེན་པ་བྱའོ། ། རབ་ཏུ་གནས་པ་ལ་གྲངས་ཀྱི་བསྙེན་པ་བྱའོ། ། ཤི་བ་ལ་ཕན་གདགས་པ་ལ་ནི་དུས་ཀྱི་བསྙེན་པ་བྱའོ། ། ཡང་ན་གང་ཟག་དབང་པོ་རབ་ཀྱིས་མཚན་མའི་བསྙེན་པ་བྱའོ། ། འབྲིང་གིས་གྲངས་ཀྱི་བསྙེན་པ་བྱའོ། ། ཐ་མས་དུས་ཀྱི་བསྙེན་པ་བྱའོ། ། འདི་ནི་སྔོན་གྱི་བསྙེན་པའི་ཆོ་གའོ། ། ། ། དེ་ལྟར་བསྙེན་པ་བྱས་ནས་ནི། ། གཞན་གྱི་དོན་ལ་བརྩོན་པར་བྱ། ། མཚན་མ་བཟང་པོ་ཐོབ་པའམ། ། ཏིང་འཛིན་རྩེ་གཅིག་གནས་པ་ཡིས། ། དཀྱིལ་འཁོར་ལ་སོགས་ལས་རྣམས་བྱ། ། གྲོང་ལ་སོགས་པའི་ཕྱོགས་མཐུན་ནི། ། རྣལ་འབྱོར་པས་ནི་སྤང་བར་བྱ། ། ཡོན་ཏན་ཀུན་དང་ཡོངས་ལྡན་པའི། །

I bow to you, the Buddha who displays the play; I bow to you, the All of all; I bow to you, the very embodiment of wisdom. Then, having performed four prostrations, one should prostrate to the Blessed One Himavat-sāgara with the mantra: oṃ sthito hṛdi jñānamūrtir ahaṃ buddho buddhānām. With that same mantra, one should prostrate to the Primordial Buddha (Ādibuddha). With that same mantra, one should prostrate to the Wheel of Insight (Prajñācakra). With that same mantra, one should prostrate to the Wisdom Being (Jñānasattva). Since this generates uncontaminated wisdom, this is the stage of the self-dissolution into the heart. Then, one should abide in the profound, excellent, vast, and expansive samādhi. If weariness arises, one should perform the yoga of recitation. Then, one should abide in the samādhi of the stages. Thus, one should perform the preliminary service through the yoga of four sessions: for empowerment, perform the service of signs; for consecration, perform the service of numbers; for the benefit of the deceased, perform the service of time. Alternatively, a person of superior faculties should perform the service of signs; one of middling faculties should perform the service of numbers; and one of inferior faculties should perform the service of time. This is the ritual for the preliminary service. Having performed the service in that way, one should strive for the benefit of others. Having attained auspicious signs or abiding in one-pointed samādhi, one should perform the activities of the maṇḍala and so forth. The yogi should avoid locations such as villages that are unsuitable. [One should seek a place] endowed with all excellent qualities.

བྱང་ཤར་མཚམས་ནི་ཡོངས་སུ་བཟུང་། ། སེམས་ལ་གུས་པ་དང་ལྡན་ན། ། གང་དུ་ཡིད་དང་མཐུན་པར་བྱ། ། ཞེས་གསུངས་པས་ན། ། ཤར་དང་ལྷོར་གཞོལ་བའི་སར་གཤིན་རྗེ་གཤེད་ཀྱི་སྔགས་བཟླས་པའི་ཆུས་བསང་གཏོར་བྱའོ། ། དེ་ནས་སའི་ལྷ་མོ་ལ་ས་བསླང་བ་ནི་སའི་ལྷ་མོ་མདོག་སེར་མོ་ཞི་བའི་རང་བཞིན་ཅན་ཕྱག་གཉིས་གསེར་གྱི་བུམ་པ་བསྣམས་པ། ། རང་གི་སྙིང་གའི་ས་བོན་གྱི་འོད་ཟེར་གྱིས་བཀུག་ལ་མཆོད་པ་ལྔ་བྱ་སྟེ། སྐྱོབ་པ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། ། སྤྱོད་པའི་ཚུལ་དང་ཁྱད་པར་དང་། ། ས་དང་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ལ། ། ལྷ་མོ་ཁྱོད་ནི་དཔང་དུ་གྱུར། ། སྐྱོབ་པ་ཤཱཀྱ་སེང་གེ་ཡིས། ། ཇི་ལྟར་བདུད་ཀྱི་སྡེ་བཅོམ་པ། ། དེ་ལྟར་བདག་གིས་བདུད་བཅོམ་པས། ། བདག་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་བྲི་བར་བྱེད། ། ཅེས་བརྗོད་པས་སའི་ལྷ་མོ་བློས་ནམ་མཁའི་ཕྱོགས་སུ་བཏེག་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་དཀྱིལ་འཁོར་བྱེད་པས། བདག་ལ་ས་བྱིན་ཅིག་ཅེས་བརྗོད་པས་ཁྱོད་ཀྱིས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་བདག་པོ་གྱིས་ཤིག་ཅེས་བརྗོད་པར་བསམ་མོ། ། ས་བསླང་བའི་རིམ་པའོ། ། ། ། དེ་ནས་དྲག་པོའི་སྦྱིན་སྲེག་གིས་བགེགས་བཟློག། དེ་ཉིད་བདག་དང་སློབ་མ་ཞི་བར་བྱ་བའི་སྦྱིན་སྲེག་བྱས་ལ། དེ་ནས་ས་སྦྱང་བར་བྱ་སྟེ། པུས་མོ་ནུབ་ཙམ་བརྐོས་ལ་གྱོ་མོ་ལ་སོགས་པའི་རོ་ལྔ་བསལ་ཏེ་ས་དེ་ཉིད་ཀྱིས་དགང་ངོ་། ། འདི་ནི་ཁུང་བུ་དགང་བའི་ཆོ་གའོ། ། ། ། དེ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་ཉིས་འགྱུར་ལ་སྤོས་ཆུས་ཆག་ཆག་བཏབ་སྟེ། རྗེ་བཙུན་གྱི་ཡི་གེ་བརྒྱ་པ་ལན་གསུམ་བཀླག་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ནི་ས་བཟུང་བའི་རིམ་པའོ། །

"Having fully taken possession of the northeast, if one possesses devotion in the mind, one should act in whatever way is agreeable to the intellect." Thus it is said. Therefore, in a place sloping toward the east or south, one should perform a sprinkling of purification with water over which the mantra of Yamāntaka has been recited. Then, to request the earth from the Earth Goddess (Pṛthivīdevī): the Earth Goddess is yellow in color, of a peaceful nature, and holds a golden vase in her two hands. Summon her with light rays from the seed syllable at one's own heart and perform the five offerings. Recite: "O Goddess, you are the witness To the conduct, the distinctions, And the stages and perfections Of all the Buddhas, the Protectors. Just as the Protector, the Lion of the Śākyas, Vanquished the hosts of Māra, So shall I vanquish Māra And draw the maṇḍala." By reciting this, visualize that the Earth Goddess is lifted by the mind into the direction of space. Since you are performing the maṇḍala for the sake of sentient beings, say, "Grant me the earth!" and imagine her saying, "May you be the master of the maṇḍala!" This is the sequence for requesting the earth. Next, repel obstructors with a wrathful fire offering (homa). Then, perform a fire offering to pacify oneself and the disciples. Following that, purify the site: dig to the depth of the knees, remove the five types of refuse such as shards of pottery, and fill it back with that very earth. This is the ritual for filling the pit. Then, sprinkle the area twice the size of the maṇḍala with scented water and recite the One Hundred Syllable Mantra of the Venerable One three times. This is the sequence for taking possession of the site.

དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གྱིས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་དབུས་སུ་འདུག་སྟེ། སྟོང་པ་ཉིད་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་ལྷའི་ང་རྒྱལ་བྱས་ལ་ས་གཞི་ཐམས་ཅད་སྟོང་པའི་རང་བཞིན་ལས་ཧཱུྃ་ལས་རྡོ་རྗེའི་རང་བཞིན་དུ་བསྒོམས་ནས། དེ་ནས་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་པར་བྱ་སྟེ། དེང་དུས་བདག་ཚེ་འབྲས་བུ་ཡོད། ། བདག་གིས་གསོན་པའང་འབྲས་བུར་བཅས། ། ལྷ་དང་དམ་ཚིག་མཉམ་པ་རུ། ། གྱུར་པས་བདག་ཉིད་སོམ་ཉི་མེད། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དང་སེམས་གཅིག་པར། ། མི་ལྡོག་པར་ནི་བདག་འགྱུར་ཏེ། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རིགས་སུ་ནི། ། དེང་བདག་སྐྱེ་བར་ཐེ་ཚོམ་མེད། ། དེང་བདག་ཉི་མ་དམ་པ་སྟེ། ། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་སྤྱན་འདྲེན་པས། ། དེང་བདག་འདུས་པའི་མཆོག་ཡིན་ནོ། ། དེ་ནས་སྤོས་ལག་ཏུ་ཐོགས་ལ། མ་ལུས་ཕྱོགས་ན་བཞུགས་པ་ཡི། ། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་དགོངས་སུ་གསོལ། ། བདག་མིང་འདི་ཞེས་བྱ་བ་ཡིས། ། འཇམ་པའི་དབྱངས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་འབྲི། ། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་སྤྱན་འདྲེན་པས། ། དེང་འདིར་སངས་རྒྱས་ཀུན་གཤེགས་ལ། ། དངོས་གྲུབ་འདིར་ནི་སྩལ་དུ་གསོལ། ། ཞེས་བརྗོད་པས། བདག་ཉིད་ལྷག་པའི་ལྷའི་ང་རྒྱལ་དུ་གནས་པར་བྱ། གསང་སྔགས་ཡིད་ཀྱིས་བཟླས་པར་བྱའོ། ། སྒྲུབ་པའི་གྲོགས་མཆོག་ལྷའི་ང་རྒྱལ་དང་ལྡན་པས་དཀྱིལ་འཁོར་བྲི་བའི་གསོལ་བ་གདབ་པར་བྱ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེ། ། སྤྲུལ་པའི་འཁོར་ལོ་སྣ་ཚོགས་འཆང་། ། སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་ཕན་པའི་ཕྱིར། ། དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་བཤད་དུ་གསོལ། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཀུན་ཞི་བ། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཀུན་གྱི་གནས། ། སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བ་ལས་བྱུང་བའི། །

Then, the Vajra Master sits in the center of the maṇḍala. Preceded by the meditation on emptiness, he assumes the divine pride of the deity. Visualizing the entire ground as being of the nature of emptiness, he meditates on it as being of the nature of a vajra arising from the syllable HŪṂ. Then, he should generate enthusiasm, reciting: "Today my life has borne fruit; my living is also fruitful. Having become equal to the deity and the samaya, I have no doubt. With a mind identical to the bodhicitta, I shall become irreversible. Today I am born into the family of the Tathāgatas; of this there is no doubt. Today is my auspicious day, for I invite all the Buddhas. Today I am the supreme assembly." Then, holding incense in his hand, he says: "All Buddhas residing in every direction without exception, please attend to me! I, who am called [name], am drawing the maṇḍala of Mañjughoṣa. Inviting all the Buddhas, may all the Buddhas come here today and grant me the siddhis!" Having spoken thus, he should abide in the divine pride of his chosen deity and mentally recite the secret mantra. The supreme practice companion, possessing the divine pride of the deity, should then make the request to draw the maṇḍala: "Great maṇḍala of all the Buddhas, holder of the various emanation wheels, for the sake of benefiting all sentient beings, please explain the great maṇḍala. Peaceful one of all the Tathāgatas, abode of all the Tathāgatas, arisen from the Net of Magical Illusion..."

དཀྱིལ་འཁོར་དམ་པ་བཤད་དུ་གསོལ། ། ཞི་བའི་ཆོས་མཆོག་ལས་བྱུང་བ། ། ཡེ་ཤེས་སྤྱོད་པ་རྣམ་སྦྱོང་བ། ། འཇམ་པའི་རྡོ་རྗེ་གསུང་གི་མཆོག། དཀྱིལ་འཁོར་སྙིང་པོ་བཤད་དུ་གསོལ། ། རྒྱུད་ཆེན་སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བ་ལས། ། རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་གསང་སྔགས་འཆང་། ། དཔག་མེད་རྣམས་ཀྱི་དགའ་བཞིན་དུ། ། དཀྱིལ་འཁོར་གཙོ་བོ་བཤད་དུ་གསོལ། ། ཞེས་གསོལ་བ་བཏབ་ལ། དེ་ནས་ལངས་ནས་ལྷ་ལ་ཕྱག་བྱས་ལ་གཤིན་རྗེ་གཤེད་ཀྱི་ང་རྒྱལ་དུ་བྱས་ལ་མིག་གཉིས་སུ་མ་དང་ཊ་ལས་ཉི་མ་དང་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྟེང་དུ་ཧཱུྃ་སྔོན་པོ་འབར་བ་བསམ་པ་དང་། རྐང་པའི་མཐིལ་དུ་ཧཱུྃ་ལས་རྡོ་རྗེ་རྒྱ་གྲམ་འོད་འབར་བ་བསམས་ལ་ལངས་ཏེ། ཁྲོ་བོའི་ལྟ་བས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ས་ཐམས་ཅད་དུ་བལྟས་ལ་དབང་ལྡན་གྱི་མཚམས་ནས་བརྩམས་ལ་གཡས་བརྐྱང་བ་དང་། གཡོན་བརྐྱང་བ་ལ་སོགས་པའི་རྡོ་རྗེའི་འགྲོས་ཀྱིས་གར་གྱི་ཚུལ་དུ་ས་ཀུན་དུ་བཅགས་ལ། ང་ཉིད་རང་ཉིད་རྡོ་རྗེ་ཅན། ། འཇམ་པའི་རྡོ་རྗེ་ང་རང་ཉིད། ། ང་ནི་སངས་རྒྱས་རྒྱལ་པོ་ཆེ། ། སྟོབས་ཆེན་སངས་རྒྱས་ཀུན་བདག་ཉིད། ། བདག་པོ་ཆེན་པོ་རྡོ་རྗེ་བདག། བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་མི་འདོར་རོ། ། ཧཱུྃ་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་ས་གཞི་ལ་གནས་པའི། ། ལྷ་ལ་ཚོགས་པའི་བགེགས་ཚོགས་ཀུན་ཉོན་ཅིག། གནས་འདིར་འཇམ་དཔལ་ཕོ་བྲང་དཀྱིལ་འཁོར་འདྲི། ། བགེགས་ཀྱི་རིགས་ཚོགས་གང་ཡིན་བྱེར་བར་གྱིས། ། དེང་ས་ཕྱོགས་ནམ་མཁའ་ལྟར་དྲི་མ་མེད་པ་འདིར་རྣལ་འབྱོར་གྱི་དབང་ཕྱུག་ཆེ་གེ་མོ་ཞེས་བྱ་བས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་དགོད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར།

Please explain the sublime maṇḍala, which arises from the supreme dharma of peace, which purifies the conduct of wisdom, and which is the supreme speech of Mañjuvajra. Please explain the essence of the maṇḍala. From the great tantra, the Māyājāla, the great Vajradhara, the holder of secret mantra, together with immeasurable [deities], joyfully requests: "Please explain the principal maṇḍala." Having thus made the supplication, one should then rise and prostrate to the deity. Assuming the divine pride of Yamāntaka, one should visualize a blue, blazing HŪṂ upon sun and moon maṇḍalas formed from the syllables MA and ṬA in the two eyes. On the soles of the feet, one should visualize a blazing crossed vajra formed from HŪṂ. Rising up, one should gaze with the wrathful look at the entire site of the maṇḍala and, starting from the northeast corner, trample the entire ground in the manner of a dance using vajra-steps such as the right-extended and left-extended postures. "I myself am the Vajra-holder; I myself am Mañjuvajra. I am the great king of buddhas, the great power, the self of all buddhas. I am the great lord, the Vajra-self; I shall not relinquish the blessing." "HŪṂ! All you hosts of obstructing spirits gathered among the deities who dwell upon the ground of this great maṇḍala, listen! In this place, the maṇḍala palace of Mañjuśrī is being drawn. Whatever hosts of obstructing spirits there may be, disperse! Today, in this region as stainless as the sky, the lord of yogins named [so-and-so], in order to establish all sentient beings in perfect enlightenment..."

འཇམ་པའི་རྡོ་རྗེའི་དཀྱིལ་འཁོར་བྲི་ཡིས་ལྷ་དང་ཀླུ་དང་དྲི་ཟ་དང་གནོད་སྦྱིན་དང་འབྱུང་པོ་དང་ཤ་ཟ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་སོང་ཅིག་ཅེས་བརྗོད་དོ། ། འོད་ཟེར་མེ་ལྟ་བུའི་ཕྲེང་བས་གདུག་པ་ཅན་ཐམས་ཅད་བསྲེག་པར་བསམ་མོ། ། དེ་ནས་ཤར་ཕྱོགས་སུ་གཡས་བརྐྱང་བའི་སྟང་སྟབས་ཀྱིས་བགེགས་བསྐྲད་དོ། ། ལྷོ་ཕྱོགས་སུ་གཡོན་བརྐྱང་བའི་སྟང་སྟབས་ཀྱིས་བགེགས་བསྐྲད་དོ། ། ནུབ་ཕྱོགས་སུ་ཟླུམ་པོའི་སྟང་སྟབས་ཀྱིས་བགེགས་བསྐྲད་དོ། ། བྱང་ཕྱོགས་སུ་ས་གའི་སྟང་སྟབས་ཀྱིས་བགེགས་བསྐྲད་དོ། ། དཀྱིལ་འཁོར་དབུས་སུ་ཧཱུྃ་གི་སྒྲ་འབྲུག་དང་འདྲ་བར་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་སེང་ལྡེང་ངམ་ལྕགས་ལས་བྱས་པའི་ཕུར་པ་སྟོད་ཁྲོ་བོ་ལ་སྨད་ལྕགས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་རྩེ་གཅིག་པར་འདུག་པ་ལྔ་ཧཱུྃ་ལས་བསྐྱེད་ལ། གཡོན་པའི་ཁུ་ཚུར་གྱིས་བཟུང་ལ་གཡས་པས་རྡོ་རྗེ་ཐོགས་ལ་དབུས་དང་གྲྭ་བཞིར་གདབ་པོ། ། ཨོཾ་གྷ་གྷ་གྷཱ་ཏ་ཡ་གྷཱ་ཏ་ཡ། སརྦ་དུཥྚཱཾ་ཧཱུྃ་ཕཊ། ཀཱི་ལ་ཡ་ཀཱི་ལ་ཡ། སརྦ་པཱ་པཾ་ཧཱུྃ་ཧཱུྃ་ཕཊ། ཧཱུྃ་ཧཱུྃ་ཧཱུྃ་བཛྲ་ཀཱི་ལ་ཡ་བཛྲ་དྷ་རོ་ཨཱཛྙཱ་པ་ཡ་ཏི་ཀཱ་ཡ་བཱཀ་ཙིཏྟ་བཛྲ་ཀཱི་ལ་ཡ་ཧཱུྃ། ཞེས་བྱ་བའི་སྔགས་ཀྱིས་ཕུར་བུ་བཏབ་ལ། ཕུར་བུའི་ཕྱི་རོལ་དུ་རྡོ་རྗེའི་ར་བ་དྲ་བ་དང་བཅས་པ་བསམ། ཨོཾ་བཛྲ་ཡཀྵ་ཧཱུྃ། ཞེས་བྱ་བའི་སྔགས་ཀྱིས་བསྲུང་བར་བྱའོ། ། དེ་ནས་སའི་ལྷ་མོ་ནམ་མཁའ་ལ་ཕབ་ལ་དེ་ལ་གཏོར་མ་བྱིན་ལ་ས་ལ་ཐིམ་པར་བྱའོ། ། འདི་ནི་ས་བསླང་བའི་རིམ་པའོ། ། ། །

One should say, "All you gods, nāgas, gandharvas, yakṣas, bhūtas, piśācas, and so forth, depart!" and visualize that all malevolent beings are incinerated by a garland of light rays like fire. Then, in the eastern direction, one should expel obstructors with the posture of the right leg extended. In the southern direction, one should expel obstructors with the posture of the left leg extended. In the western direction, one should expel obstructors with the circular posture. In the northern direction, one should expel obstructors with the sa-ga posture. In the center of the maṇḍala, one should utter the sound of HŪṂ like the roar of thunder. Then, one should generate five kīlas made of acacia wood or iron, with the upper part as a wrathful deity and the lower part as a single-pointed iron vajra, from the syllable HŪṂ. Holding them with the left fist and grasping a vajra with the right hand, one should strike them in the center and the four corners. Reciting the mantra: OṂ GHA GHA GHĀTAYA GHĀTAYA SARVA DUṢṬĀṂ HŪṂ PHAṬ | KĪLAYA KĪLAYA SARVA PĀPAṂ HŪṂ HŪṂ PHAṬ | HŪṂ HŪṂ HŪṂ VAJRA KĪLAYA VAJRA DHARO ĀJÑĀPAYATI KĀYA VĀK CITTA VAJRA KĪLAYA HŪṂ, one should drive in the kīlas. One should visualize a vajra fence and lattice outside the kīlas. One should perform the protection with the mantra: OṂ VAJRA YAKṢA HŪṂ. Then, one should cause the Earth Goddess to descend into the sky, offer her a torma, and dissolve her into the earth. This is the sequence for requesting the site.

དེ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ས་ཙནྡན་ལ་སོགས་པའི་དྲིའི་ཆུས་བྱུགས་ལ་ལྷའི་གྲངས་དང་མཉམ་པའི་དྲིའི་ཐིག་ལེ་ཟླུམ་པོ་བྱས་ལ་དེ་ལ་མེ་ཏོག་གི་ཚོམ་བུ་བཀོད་ལ་སྐད་ཅིག་མས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་བསྐྱེད་ལ། དེ་ལ་མཆོད་པ་དང་བསྟོད་པ་བྱས་ལ། མཁྱེན་པར་གསོལ་བ་ནི་པུས་མོ་གཡས་པའི་ལྷ་ང་ས་ལ་བཙུགས་ཏེ་འདི་སྐད་ཅེས་བརྗོད་དོ། ། འཇམ་དཔལ་དཔའ་བོ་རྡོ་རྗེ་ཆེ། ། རིག་པའི་རྒྱལ་པོ་ཁྱོད་ལ་འདུད། ། དཀྱིལ་འཁོར་ཐུགས་རྗེའི་བདག་ཉིད་ཅན། ། མགོན་པོ་བདག་ཉིད་བྲི་བར་འཚལ། ། སློབ་མ་རྣམས་ལ་བརྩེ་བ་དང་། ། ཁྱོད་ལ་མཆོད་པ་བྱ་བའི་ཕྱིར། ། བཅོམ་ལྡན་བདག་ནི་གུས་པ་ལ། ། དེ་ལ་བཀའ་དྲིན་མཛད་པར་འོས། ། འགྲོ་བའི་འཁོར་ལོ་དོན་མཛད་པ། ། སངས་རྒྱས་བདག་ལ་དགོངས་སུ་གསོལ། ། འབྲས་གནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་། ། སྔགས་ཀྱི་ལྷ་གཞན་གང་ལགས་དང་། ། འཇིག་རྟེན་སྐྱོང་བའི་ལྷ་རྣམས་དང་། ། གང་ཡང་འབྱུང་པོ་མཐུ་ཆེན་དང་། ། སངས་རྒྱས་བསྟན་ལ་དགའ་བ་རྣམས། ། འཇམ་དཔལ་རྡོ་རྗེའི་དཀྱིལ་འཁོར་འདི། ། འགྲོ་བ་དག་ཕྱིར་བདག་བྲི་བས། ། བདག་དང་སློབ་མར་བཅས་པ་ལ། ། དཀྱིལ་འཁོར་བྱིན་བརླབས་དངོས་གྲུབ་སྩོལ། ། ཞེས་ལན་གསུམ་བརྗོད་དེ། འདི་ནི་ལྷ་ལྷག་པར་གནས་པའི་རིམ་པའོ། ། དེ་ནས་དངུལ་ལམ་གསེར་གྱི་བུམ་པ་ཁ་དོག་དཀར་པོར་བསྒྱུར་ལ་ལྷའི་གྲངས་དང་མཉམ་བའམ། ། ཡང་ན་རྣམ་པར་རྒྱལ་བའི་བུམ་པ་དང་ལས་ཐམས་ཅད་པའི་བུམ་པའོ། ། དེ་ནས་ལས་ཐམས་ཅད་པ་ལ་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེ་བྲི། ། རྣམ་པར་རྒྱལ་བའི་བུམ་པ་ལ་རིགས་དྲུག་གི་མཚན་མ་བྲི་བར་བྱའོ། ། གཙོ་བོའི་བུམ་པར་སྨན་ལྔ་དང་།

Then, having smeared the site of the maṇḍala with scented water such as sandalwood and so forth, one should make circular drops of fragrance equal in number to the deities and arrange heaps of flowers upon them. Instantly generating the maṇḍala wheel, one should perform offerings and praises. To request their attention, one should place the right knee on the ground and say: "O Mañjuśrī, heroic Great Vajra, To you, King of Knowledge, I bow. O Protector, essence of the maṇḍala of compassion, I wish to draw [your] form. Out of love for the disciples And in order to make offerings to you, O Blessed One, I am devoted; It is right that you grant me your grace. O Buddhas who act for the sake of the wheel of beings, Please turn your attention toward me. Bodhisattvas abiding in the fruit, Whatever other mantra deities there may be, The gods who protect the world, And any powerful spirits, Who delight in the Buddha's teaching: As I draw this maṇḍala of Mañjuśrīvajra For the sake of purifying beings, Grant your blessings and bestow accomplishments Upon me and my disciples." Recite this three times. This is the sequence for the preliminary consecration of the deities. Then, having turned silver or golden vases white, there should be as many as the number of deities, or otherwise, the victory vase (vijaya-kalaśa) and the all-activity vase (sarvakarma-kalaśa). Then, one should draw a crossed vajra on the all-activity vase, and on the victory vase, one should draw the symbols of the six families. In the vase of the principal deity, the five medicines and...

འབྲུ་ལྔ་དང་། རིན་པོ་ཆེ་ལྔ་དང་། དྲི་ལྔས་བཀང་ལ་མགུལ་པ་ལ་ཆིངས་ཉིས་རིམ་དུ་བཅིངས་ལ་མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བ་དང་གདུགས་དཀར་པོས་དེ་གཡོགས་པར་བྱའོ། ། གཞན་དག་ཏུ་ཡང་དྲི་ཞིམ་པོའི་ཆུས་དགང་བར་བྱའོ། ། ཤིང་བཟང་པོའི་ལོ་མས་ཁ་བརྒྱན་པར་བྱའོ། ། ཡང་ན་བུམ་པ་བརྒྱད་དགོད་པར་བྱའོ། ། གཙོ་བོའི་བུམ་པར་སྐད་ཅིག་གིས་ལྷ་ཚང་བར་བསྐྱེད་ལ་དགུག་གཞུག་དང་མཆོད་བསྟོད་དང་བཟླས་པ་བྱའོ། ། ལས་ཐམས་ཅད་པའི་བུམ་པར་གཤིན་རྗེ་གཤེད་བསྐྱེད་ལ་དགུག་གཞུག་དང་མཆོད་བསྟོད་དང་བཟླས་པ་བྱའོ། ། རྣམ་པར་རྒྱལ་བའི་བུམ་པར་བཞུ་བར་བྱའོ། ། ལས་ཐམས་ཅད་པའི་བུམ་པར་ནི་མི་བཞུའོ། ། དེ་ནས་བུམ་པ་རྣམས་རས་གཙང་མའི་སྟེང་དུ་གཞག་གོ། འདི་ནི་བུམ་པ་ལྷག་པར་གནས་པའི་ཆོ་གའོ། ། ། ། དེ་ནས་བར་ཆོད་ཞི་བར་བྱ་བ་དང་དངོས་གྲུབ་ཉེ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གཞུང་གཞན་དུ་བཤད་པའི་སྦྱིན་སྲེག་བྱའོ། ། དེ་ནས་ཕྱི་རོལ་དུ་གཏོར་མ་ཆ་གསུམ་གཏང་ངོ་། ། དེའི་རྗེས་ལ་སློབ་མ་ལྷག་པར་གནས་པར་བྱའོ། ། ཤར་ཕྱོགས་སུ་མཎྜལ་བྱས་ནས་ཕྱག་བྱ་སྟེ། པུས་མོ་ས་ལ་བཙུགས་ལ་ཐལ་མོ་སྦྱར་བར་བྱ་སྟེ། དགའ་ཆེན་ཁྱོད་བདག་སྟོན་པ་ཡིན། ། སློབ་དཔོན་ཁྱོད་ནི་དགོངས་སུ་གསོལ། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚུལ་བརྟན་པ། ། མགོན་པོ་ཆེན་པོ་བདག་འཚལ་ལོ། ། མགོན་པོ་དེ་ཉིད་བདག་ལ་སྩོལ། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱང་བདག་ལ་སྩོལ། ། ཐར་པ་ཆེན་པོའི་གྲོང་མཆོག་ཏུ། ། མགོན་པོ་བདག་ཉིད་འཇུག་པར་མཛོད། ། ཅེས་གསོལ་བ་གདབ་པོ། ། དེ་ནས་སློབ་དཔོན་གྱིས་སློབ་མ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། བུ་ཚུར་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཡི། །

Fill [the vases] with the five grains, the five precious substances, and the five fragrances; tie a double-layered cord around the necks and cover them with flower garlands and white parasols. In other cases, they should also be filled with scented water and adorned with the leaves of fine trees. Alternatively, eight vases should be arranged. In the principal vase, instantly generate the complete assembly of deities, and perform the summoning and absorption, offerings, praises, and recitation. In the vase of all activities, generate Yamāntaka, and perform the summoning and absorption, offerings, praises, and recitation. In the victory vase, the deities should be dissolved. In the vase of all activities, they are not to be dissolved. Then, place the vases upon clean cotton cloth. This is the ritual for the consecration of the vases. Then, to pacify obstacles and bring accomplishments near, perform the fire offering as explained in other texts. After that, offer the three-part torma outside. Following that, the disciples should be consecrated. Having prepared a maṇḍala in the eastern direction, they should prostrate, kneel with their knees on the ground, and join their palms, making this supplication: "O Great Joy, you are my teacher! O Master, please attend to me! Firm in the way of the Bodhisattvas, Great Protector, I seek you! O Protector, grant that very reality to me! Grant me also the bodhicitta! O Protector, lead me yourself Into the supreme city of great liberation!" Then the master should say this to the disciples: "Come, child, of the Great Vehicle..."

ཚུལ་ཆེན་སྣོད་ནི་ཁྱོད་ཡིན་ཏེ། ། གསང་སྔགས་སྤྱོད་པའི་ཚུལ་གྱི་མཆོག། ཁྱོད་ལ་ཡང་དག་བསྟན་པར་བྱ། ། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་གང་འདས་དང་། ། དེ་བཞིན་གང་དག་མ་བྱོན་དང་། ། ད་ལྟར་བྱུང་བའི་རྫོགས་སངས་རྒྱས། ། འགྲོ་ལ་ཕན་ཕྱིར་བཞུགས་པ་དང་། དེ་དག་ཀུན་གྱི་གསང་སྔགས་ཀྱིས། ། ཆོ་ག་ཟབ་མོ་འདི་མཁྱེན་ནས། ། དཔའ་བོ་བྱང་ཆུབ་ཤིང་དྲུང་དུ། ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཚད་མེད་བརྙེས། ། སྐྱོབ་པ་འཇམ་པའི་རྡོ་རྗེ་ཡིས། ། བདུད་སྡེ་ཤིན་ཏུ་མི་བཟད་པ། ། དཔུང་ཆེན་དག་ཀྱང་དེ་ཡིས་བཅོམ། ། དེ་ཕྱིར་ཀུན་མཁྱེན་ཐོབ་བྱའི་ཕྱིར། ། བུ་ཡིས་བློ་གྲོས་འདི་གྱིས་ཤིག། ཅེས་བརྗོད་དོ། ། དེ་ནས་ཡང་སློབ་མས་འདི་སྐད་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་སྐྱབས་སུ་མཆི། ། སྡིག་པ་ཐམས་ཅད་སོ་སོར་བཤགས། ། བསོད་ནམས་ཀུན་ལ་རྗེས་ཡི་རང་། ། བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་བགྱི། ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་མགྲོན་དུ་གཉེར། ། འགྲོ་ཕན་སངས་རྒྱས་འགྲུབ་པར་ཤོག། ཅེས་བྱ། དེ་ནས་བུའི་སྙིང་གར་རྡོ་རྗེ་བཟུང་ལ་ས་མ་ཡ་ཨ། སུ་ར་ཏ་སྟྭཾ་བཛྲ་སཏྭ་ས་མ་ཡ་ཧོ། བཛྲ་སཏྭ་ཡ་ཐཱ་སུ་ཁཾ་ཞེས་པས་སློབ་མ་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔར་བསྐྱེད་དོ། ། དེ་ནས་སློབ་དཔོན་གྱིས་སློབ་མ་ལ། ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུྃ་ཞེས་བྱ་བས། སྤྱི་བོ་དང་མགྲིན་པ་དང་། ཐུགས་ཀ་རྣམས་སུ་རྡོ་རྗེ་དང་འཁོར་ལོ་དང་པདྨ་བསམ་མོ། ། ཁུ་ཚུར་གཡས་པས་རྡོ་རྗེ་བཟུང་ལ་གནས་གསུམ་དུ་རེག་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་སློབ་མ་དེ་ལ་སྤྱི་བོར་མེ་ཏོག། མདུན་དུ་བདུག་སྤོས། སྙིང་གར་བྱུག་པ། མིག་སྔར་མར་མེ་བྱིན་ལ།

You are the vessel for the great way, the supreme method of Secret Mantra practice. I shall teach it to you correctly. All the perfect buddhas of the past, those who have not yet come, and the perfect buddhas of the present who remain for the benefit of beings—all of them, having understood this profound ritual of Secret Mantra, attained immeasurable omniscience as heroes at the foot of the Bodhi tree. The Protector Mañjuvajra also conquered the most terrible and vast hosts of Māra through this. Therefore, my son, apply your intelligence to this in order to attain omniscience. Thus he says. Then the disciple should say: Homage to the Three Jewels! I take refuge in the Three Jewels. I confess each and every misdeed. I rejoice in all merit. I generate the mind of supreme enlightenment. I invite all sentient beings as guests. May I achieve buddhahood for the benefit of the world. Then, holding a vajra at the disciple’s heart, [the master] says: samaya a, suraṭa stvaṃ vajrasattva samaya ho, vajrasattva yathā sukhaṃ. By these words, the disciple is generated as the wisdom being (jñānasattva). Then the master says oṃ āḥ hūṃ to the disciple, and visualizes a vajra, a wheel, and a lotus at the crown, throat, and heart. Holding a vajra in the right fist, he should touch the three places. Then, he offers a flower to the disciple’s crown, incense before them, unguent to the heart, and a lamp before the eyes.

སོར་བཅུ་གཉིས་པའི་ཚད་ཀྱིས་སོ། ། ཤིང་ཨ་ཤྭད་ཐ་དང་ཨུ་དུམྺཱ་ར་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ། གས་ཆག་མེད་པ་དྲང་པོ་མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བ་ཅན། ཨོཾ་ཡ་མཱནྟ་ཀ་ཧཱུྃ་ཞེས་པའི་སྔགས་ཀྱིས་མངོན་པར་བཟླས་ཏེ་སྦྱིན་ནོ། ། དེ་ནས་སོ་ཤིང་བཅའ་སྟེ། བ་ལང་གི་ཀོ་བ་ཙམ་གྱི་མཎྜལ་བྱུགས་ལ། ཁ་ཤར་དུ་བལྟས་ལ་དྲང་པོར་དོར་རོ། ། དེ་ལ་བདག་ཉིད་ལ་རྩེ་མོ་བལྟས་ན་མཆོག་འགྲུབ་ལ། ཤར་དུ་བལྟས་ན་འབྲིང་དུ་བཤད་ལ། མཚམས་དང་བྱང་ཤར་དུ་བལྟས་ན་འཇིག་རྟེན་པའི་དངོས་གྲུབ་ཐོབ། སོ་ཤིང་བོར་ལ་མཐུར་དུ་བལྟས་ན་འོག་གི་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་བོ། ། དེའི་དྲི་ཆུ་ལ་ཨོཾ་པྲ་ཀྲྀ་ཏི་པ་རི་ཤུདྡྷེ་སརྦ་དྷརྨྨ་པྲ་ཀྲྀ་ཏི་པ་རི་ཤུདྡྷོ྅ཧཾ། ཞེས་པས་མངོན་པར་བསྔགས་ཏེ་ཧུབ་གསུམ་བླུད་པར་བྱའོ། ། ཨོཾ་ཡ་མཱནྟ་ཀ་ཧཱུྃ་ཕཊ། ཞེས་བྱ་བ་བཟླས་པས་ཀུ་ཤ་སྔས་སུ་སྦྱིན་ཞིང་སྔགས་དེ་ཉིད་བཟླས་པ་སྟན་དུ་ཡང་སྦྱིན་ནོ། ། ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུྃ་བཟླས་པའི་སྐུད་པ་མདུད་པ་གསུམ་དང་ལྡན་པ་ཡང་དཔུང་པ་གཡོན་པ་ལ་གདགས་སོ། ། དེ་བརྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ། ཨོཾ་མཉྫུ་ཤྲཱི་ས་མ་ཡ་མ་ནུ་པཱ་ལ་ཡ། མཉྫུ་ཤྲཱི་ཏྭེ་ནོ་པ་ཏིཥྛ། དྲྀ་ཌྷོ་མེ་བྷ་བ། སུ་ཏོ་ཥྱོ་མེ་བྷ་བ། སུ་པོ་ཥྱོ་མེ་བྷ་བ། ཨ་ནུ་རཀྟོ་མེ་བྷ་བ། སརྦ་སིདྡྷི་མྨེ་པྲ་ཡཙྪ་སརྦ་ཀརྨྨ་སུ་ཙ་མེ། ཙིཏྟཾ་ཤྲེ་ཡཿ ཀུ་རུ་ཧཱུྃ་ཧ་ཧ་ཧ་ཧ་ཧོཿ། ། བྷ་ག་བཱན་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏོ་མཉྫུ་ཤྲཱི་མཱ་མེ་མུཉྩ་བཛྲཱི་བྷ་བ། མ་ཧཱ་ས་མ་ཡ་སཏྭ་ཨཱཿདེ་ནས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདིས་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། ། འཇིག་རྟེན་དུ་ནི་ཀུན་མཁྱེན་རྣམས། ། ཨུ་དུམྺཱ་རའི་མེ་ཏོག་བཞིན། །

It should be twelve finger-widths in length. Made from materials such as the aśvattha or udumbara trees, it should be uncracked, straight, and adorned with a garland of flowers. One should empower it by reciting the mantra oṃ yamāntaka hūṃ and then give it. Then, having prepared the tooth-stick, one should smear a mandala the size of an ox-hide and, facing east, cast it straight. If the tip points toward oneself, the supreme siddhi is attained; if it points east, it is explained as middling; if it points toward the intermediate directions or the northeast, one attains worldly siddhis; and if it points downward after being cast, one attains the siddhi of the lower realms. One should empower the water for rinsing the mouth with oṃ prakṛtipariśuddhe sarvadharmāḥ prakṛtipariśuddho ’haṃ and make the candidate drink three sips. Reciting oṃ yamāntaka hūṃ phaṭ, one should give the kuśa grass for the pillow and, reciting that same mantra, give it as a seat. A thread empowered by reciting oṃ āḥ hūṃ and provided with three knots should also be tied around the left arm. To stabilize this, one should recite: oṃ mañjuśrī samayam anupālaya | mañjuśrīs tvam anupatiṣṭha | dṛḍho me bhava | sutoṣyo me bhava | supoṣyo me bhava | anurakto me bhava | sarvasiddhiṃ me prayaccha | sarvakarmasu ca me cittaṃ śreyaḥ kuru hūṃ | ha ha ha ha hoḥ | bhagavān sarvatathāgatā mañjuśrī mā me muñca vajrī bhava mahāsamayasattva āḥ Then, one should inspire joy with this verse: "In the world, the Omniscient Ones are as rare as the udumbara flower."

བརྒྱ་ལམ་ཡང་ནི་རེས་འགའ་ཞིག། འབྱུང་འགྱུར་ཡང་ནི་མི་འབྱུང་ངོ་། ། གསང་སྔགས་ཀྱི་ནི་ཆོས་འབྱུང་བ། ། དེ་བས་ཀྱང་ནི་དཀོན་པ་སྟེ། ། གང་གིས་དྲི་མེད་སེམས་ཅན་དོན། ། མྱ་ངན་མི་འདའ་བྱེད་པར་ནུས། ། གང་དག་པ་ཡི་མཆོག་འདི་ལ། ། བློ་གྲོས་ཤིན་ཏུ་མི་གཡོ་བས། ། དེ་དག་གིས་ནི་འཁོར་བའི་རྒྱུན། ། སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་བདེ་བ་ཅན། ། བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་ཁྱེད་རྣམས་ཀྱིས། ། རྙེད་པ་མཉམ་མེད་དེ་རིང་བརྙེས། ། གང་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་སྲས་བཅས་པའི། ། བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་ཀུན་གྱིས་ནི། ། བསྟན་པ་འདི་ལ་ཁྱེད་རྣམས་ཀུན། ། ཡོངས་སུ་བཟུང་ནས་སྐྱེ་བཞིན་པས། ། དེར་ནི་ཁྱེད་རྣམས་འདོང་བ་ནི། ། ཐེག་པ་ཆེན་པོར་ཆེར་འབྱུང་བའི། ། ལམ་མཆོག་འདི་ནི་དཔལ་དང་ལྡན། ཁྱེད་རྣམས་དེར་ནི་འགྲོ་བས་ན། ། རང་བྱུང་སྐལ་བ་ཆེན་པོ་ལ། ། འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཡི། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན། ། ཞེས་བསྟན་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ཐལ་མོ་སྦྱར་ཏེ་ཚིག་འདི་སྐད་བརྗོད་དེ། ། ཁྱད་པར་གྱི་སྡོམ་པ་འཛིན་དུ་གཞུག་གོ། མི་ལྡོག་པ་ཡི་དབང་བསྐུར་བ། ། མགོན་པོས་བདག་ལ་སྩལ་ནས་ཀྱང་། ། དཀྱིལ་འཁོར་ལྷ་ཡི་དེ་ཉིད་དང་། ། སློབ་དཔོན་འཕྲིན་ལས་ཡོངས་སུ་གསུངས། ། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་དམ་ཚིག་དང་། ། སྡོམ་པ་བླ་ན་མེད་པ་གསུངས། ། སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་དོན་གྱི་ཕྱིར། ། བདག་ནི་རྟག་ཏུ་སློབ་དཔོན་བགྱིད། ། དེ་ནས་རྨི་ལམ་དུ་ཅི་བྱུང་བ་ནང་པར་ང་ལ་སྨྲོས་ཤིག་ཅེས་བརྗོད་ལ་གཏོང་ངོ་། ། དེ་ནས་ནང་པར་རྨི་ལམ་འཛེམ་པ་མེད་པར་བཟླས་སོ། ། རྨི་ལམ་སངས་རྒྱས་མཐོང་ན་ནི། །

"Even in a hundred lifetimes, it may occur only once in a while, or it may not occur at all. The emergence of the Secret Mantra Dharma is even rarer than that, for it is that which is able to accomplish the stainless benefit of sentient beings and prevent them from passing into nirvāṇa. Those whose intellects are utterly unwavering toward this supreme purity will [cut] the stream of saṃsāra. You, great beings, have today obtained an incomparable find: the source of all suffering and the blissful [state]. Because all you great beings, together with the sons of the Buddhas, have been fully accepted into this teaching and are being born [into it], your journey there is the glorious, supreme path of the Great Vehicle. By going there, you will become self-arisen, highly fortunate, and Tathāgatas, the omniscient ones of the entire world." Thus should it be taught. Then, with palms joined, they should speak these words and be led to take the special vows: "Protector, having bestowed upon me the irreversible empowerment, please fully explain the reality of the maṇḍala deities and the activities of the master. Speak of the samaya and the unsurpassed vows of all the Buddhas. For the sake of all sentient beings, I shall always act as the master." Then, say, "Tell me in the morning whatever occurred in your dreams," and dismiss them. In the morning, they should recount their dreams without hesitation. If they see a Buddha in their dream:

ཡོན་ཏན་རྒྱ་མཚོ་མངོན་སུམ་བཞིན། ། མཆོད་རྟེན་དང་ནི་སྐུ་གཟུགས་མཐོང་། ། ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་རྨི་ལམ་སྨྲས་ལ་ངན་པ་མཐོང་ན་སྦྱིན་སྲེག་བྱའོ། ། འདི་ནི་སློབ་མ་ལྷག་པར་གནས་པའི་ཆོ་གའོ། ། ། ། དེ་ནས་སྐྱ་རེངས་ཤར་བའི་དུས་སུ་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་དང་ལྡན་པའི་སྙིང་གར་མཎྜལ་གྱི་ལྷ་རྣམས་བསྡུས་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ས་གཞི་དྲིས་ཉེ་བར་བྱུགས་ལ། གང་ཟག་དབང་པོ་རབ་ཀྱིས་ནི་དྲིའི་ཐིག་ལེ་དང་མེ་ཏོག་གི་ཚོམ་བུ་ལྷའི་གྲངས་དང་མཉམ་པར་བྱས་ལ། དེའི་སྟེང་དུ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་རྣམས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་བསྐྱེད་ལ། དབང་པོ་རབ་ཀྱིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་དབང་བསྐུར་བ་དང་། རབ་ཏུ་གནས་པ་དང་ཤི་བ་ལ་ཕན་གདགས་པ་རྣམས་བྱའོ། ། གང་ཟག་དབང་པོ་འབྲིང་གིས་ནི་བྲིས་སྐུའི་དཀྱིལ་འཁོར་མཎྜལ་དེ་ཉིད་སྟེང་དུ་བཀོད་ལ་དབང་བསྐུར་བ་ལ་སོགས་པ་བྱའོ། ། གང་ཟག་དབང་པོ་ཐ་མས་ནི་རྡུལ་ཚོན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དེ་ཉིད་དུ་བཀོད་ལ་དབང་བསྐུར་བ་ལ་སོགས་པ་བྱའོ། ། གསར་པ་ལེགས་པར་བསྒྲིལ་བ་ནི། ། ཁ་དོག་ལྔས་ནི་ལེགས་བསྒྱུར་ལ། ། བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་བྱས་ནས་ནི། ། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ནི་ཐིག་གདབ་པོ། ། ཞེས་གསུངས་པ་ནི། ཉི་མ་ཤར་ཁར་བདག་རྒྱན་དང་ལྡན་པར་བྱས་ལ། ཚོན་སྐུད་སྣ་ལྔའི་སྐུད་པ་བཀལ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ལས། ཧཱུྃ་ཏྲྃ་ཧྲཱིཿཨཱཿཨོཾ་ལས་འོད་ཟེར་གྱི་རིགས་ལྔའི་ཐུགས་ཀ་ནས་ཡིག་འབྲུ་ལྔ་སྤྱན་དྲངས་ཏེ་གཉིས་སུ་མེད་པར་བསྟིམ་པར་བྱས་ལ་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་རང་བཞིན་དུ་བསམས་ལ་བསྒྲིལ་བར་བྱའོ། ། ཙནྡན་ལ་སོགས་པས་བསྒོས་པའི་སྣོད་དུ་བཞག་ལ་མཆོད་པ་ལྔས་མཆོད་པར་བྱའོ། །

"Seeing a stūpa or an image as if the ocean of qualities were manifest," and so forth—having described such dreams, if one sees inauspicious ones, one should perform a fire offering. This is the ritual for the preliminary consecration of the disciple. Then, at the time of dawn, while possessing the deity yoga, one should dissolve the deities of the maṇḍala into the heart and smear the ground of the maṇḍala with fragrant substances. For a person of superior faculties, one should arrange drops of fragrance and heaps of flowers equal in number to the deities; upon these, one should generate the deities of the maṇḍala through meditative concentration. For such a person of superior faculties, one should perform the conferral of empowerment, the consecration, and the rites for benefiting the deceased within the maṇḍala of meditative concentration. For a person of middling faculties, one should place a painted image maṇḍala upon that very maṇḍala and perform the empowerment and so forth. For a person of inferior faculties, one should arrange a colored powder maṇḍala upon that very [ground] and perform the empowerment and so forth. Regarding the statement: "Newly and well-twisted, well-dyed with five colors, having performed the consecration, one should strike the lines of the maṇḍala": at the break of day, having adorned oneself, one should prepare a thread of five-colored strands. From the state of emptiness, the five syllables HŪṂ, TRĀṂ, HRĪḤ, ĀḤ, and OṂ are invited from the hearts of the five families of light rays and dissolved into the thread non-dually. One should contemplate it as the nature of the five wisdoms and twist it. Placing it in a vessel scented with sandalwood and the like, one should worship it with the five offerings.

འདི་ནི་ཐིག་སྐུད་བཀལ་བའི་རིམ་པའོ། ། ། ། དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གྱིས་སྲད་བུ་གཡོན་པའི་རྡོ་རྗེ་ཁུ་ཚུར་གྱིས་བཟུང་ལ། ཛྫ་ཞེས་གྲུབ་པའི་གྲོགས་མཆོག་གི་ལག་ཏུ་གཏད་དོ། ། ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་བསྒོམ་པར་བྱ་ཞིང་ཅི་བདེ་བར་གདབ་པར་བྱ། ཤར་དུ་བལྟས་ཏེ་ཐིག་དང་པོ་གདབ་པར་བྱའོ། ། སློབ་དཔོན་ལྷོར་ཁ་བལྟས་ལ་ཚངས་ཐིག་གཉིས་པ་གདབ་པར་བྱ། དེ་ནས་མེའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆར་གནས་ལ་ཁ་བྱང་དུ་བལྟས་ལ་ཕྱིའི་ཐིག་གདབ་པར་བྱའོ། ། རླུང་གི་ཕྱོགས་སུ་འདུག་སྟེ། ལྷོ་ཕྱོགས་སུ་བལྟས་ནས་ནུབ་ཀྱི་ཐིག་གདབ་པར་བྱའོ། ། དེ་ཉིད་དུ་འདུག་སྟེ་བྱང་གི་ཐིག་གདབ་པར་བྱའོ། ། ཡང་མེའི་མཚམས་སུ་འདུག་སྟེ། ལྷོ་ཕྱོགས་སུ་ཐིག་གདབ་པར་བྱའོ། ། ཡང་དེ་ཉིད་དུ་འདུག་སྟེ། རླུང་གི་ཕྱོགས་ཀྱི་བར་མཚམས་སུ་བར་གྱི་ཐིག་གདབ་པར་བྱའོ། ། ཡང་བདེན་བྲལ་གྱི་ཕྱོགས་སུ་གནས་ཏེ་དབང་ལྡན་གྱི་བར་མཚམས་ཀྱི་བར་དུ་ཐིག་གདབ་པར་བྱའོ། ། སློབ་དཔོན་གྱིས་ཀྱང་སློབ་མའི་སྐོར་ཕྱོགས་སུ་འགྲོ་བར་བྱའོ། ། དེ་ལྟར་ཐིག་ཆེན་བརྒྱད་བཏབ་པས། ། ངོས་བཞི་དཀྱིལ་འཁོར་བཞི་རུ་འགྱུར། ། སོ་སོའམ་ཆ་ཆེན་བཅུ་དྲུག་ཏུ། ། སོ་སོར་རྣམ་པར་དབྱེ་བར་བྱ། ། ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་པས། ཆ་ཆེན་པོ་བཅུ་དྲུག་ལ། ཆ་(བྲན་,ཕྲན་)་སོར་བགོས་ལ་གདབ་པར་བྱའོ། ། ཕྱོགས་རེ་རེ་ནས་ཆ་ཆེན་པོ་བརྒྱད་ཡོད་པ་ལས། ཆ་གསུམ་ལ་ནི་ནང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་བྱའོ། ། ཆ་གཉིས་ལ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་བར་མའི་ཐིག་གདབ་པར་བྱའོ། ། ཆ་ཆེན་པོ་གསུམ་ལ་ནི་ཕྱིའི་དཀྱིལ་འཁོར་བྱའོ། །

This is the sequence for stretching the marking lines. Then, the Vajra Master should hold the cord with the vajra-fist of the left hand and hand it into the hands of the accomplished assistant, saying "Jjaḥ." One should meditate on all directions as being equal and strike the lines as is convenient. Facing east, the first line should be struck. The Master, facing south, should strike the second Brahma-line. Then, staying in the direction of the Fire [corner] and facing north, the outer lines should be struck. Sitting in the direction of the Wind [corner], facing south, the western line should be struck. Remaining in that same place, the northern line should be struck. Again, staying in the Fire [corner], the southern line should be struck. Again, remaining in that same place, the intermediate lines between the Wind [corner] and the [other] directions should be struck. Again, staying in the direction of the Nairṛti [corner], the lines between the [Nairṛti] and the Īśāna [corner] should be struck. The Master should also walk around in the direction of the disciple's circumambulation. Thus, by striking the eight great lines, the four sides become four maṇḍalas. As it is said: "Each should be divided into sixteen great parts or sixteen sections." Accordingly, the sixteen great parts should be divided into smaller units and marked. Since there are eight great parts in each direction, the inner maṇḍala should be made from three parts. The lines for the middle maṇḍala should be struck using two parts. The outer maṇḍala should be made using three great parts.

དཀྱིལ་འཁོར་གསུམ་ཀ་ཡང་ཟུར་བཞི་པ་སྒོ་བཞི་རྟ་བབས་དང་བཅས་པ་ཏྭ་ར་ཎས་ཡོངས་སུ་བརྒྱན་པའོ། ། དེ་ལྟར་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཐིག་གདབ་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་སོ་སོར་རྣམ་པར་དབྱེ་བར་བྱ་སྟེ། ཞེས་གསུངས་པས་ན་ཆ་བྲན་སོ་སོར་བགོས་ལ་ཐིག་གདབ་པར་བྱའོ། ། དེ་ལ་ནང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཐིག་གདབ་པར་བྱ་སྟེ། ཚངས་པའི་ཐིག་གི་གཡས་གཡོན་ནས། ། ཆ་ཆུང་བཅུ་གཉིས་ཡོད་པ་དེ། ། གཉིས་གཉིས་སུ་ནི་དབྱེ་བར་བྱའོ། ། ཚངས་པའི་ཐིག་གི་གཡས་གཡོན་ནས། ། གསུམ་པ་དང་ནི་ལྔ་པ་དང་། ། བཅུ་གསུམ་པ་དང་བཅུ་དྲུག་པ། ། དེ་བཞིན་བཅུ་དགུ་པ་དག་ལ། ། ཆ་ལྔ་ཕྱོགས་བཞིར་བགོ་བྱས་ལ། ། སྒོ་ཁྱུད་ལ་སོགས་རྣམ་ལྔ་ཡིས། ། ཚོན་སྣ་ལྔ་ཡིས་ས་གཞིར་བསྒྱུར། ། དེ་ནས་ཕོ་བྲང་རིམ་པ་ནི། ། ཆ་བྲན་བདུན་ལས་བསྐོར་བྱས་ཏེ། ། དེ་ནས་ཆ་ཆུང་གཅིག་གིས་བསྐོར། ། ནང་གི་རྡོ་རྗེ་ར་བར་བཤད། ། དེ་ནང་ཆ་བཞི་འཁོར་ལོ་བྱའོ། ། དབུས་ཀྱི་ལྟེ་བ་ཆ་གཉིས་ཡིན། ། འཁོར་ལོ་རྩིབས་བཞི་ལྟེ་བར་བྱས། ། རྩིབས་བཞི་དག་དང་བཅས་པ་ནི། ། གཙོ་བོ་ལྔ་དང་ཡུམ་བཞིར་གནས། ། དེ་ཡི་ཕྱི་རོལ་ཆ་བཞི་ལ། ། བསྐོར་ཏེ་འཁོར་ལོ་རྩིབས་བཅུ་དྲུག། སེམས་དཔའ་བཅུ་དྲུག་གནས་སུ་བཤད། ། ཆ་གཅིག་རྡོ་རྗེའི་ར་བར་བསྐོར། ། དེ་ཡི་གྲུ་ཆད་བཞི་པོ་ལ། ། སྒེག་མོ་ལ་སོགས་གནས་སུ་བཤད། ། སྒོ་བཞི་དག་ཏུ་སྒོ་བ་དགོད། ། ཕྱི་རོལ་ཆ་ལྔ་ཡོད་པ་ལ། ། ཆ་བཞི་ནམ་མཁའ་སྟོང་པར་བྱ། ། ཆ་གཉིས་ལ་ནི་རྟ་བབས་བྱ། ། གདུགས་དང་འཁོར་ལོ་ཆ་རེ་ཡིན། ། དཀྱིལ་འཁོར་བར་མའི་ཐིག་གདབ་པ། ། ཆ་ཆེན་གཉིས་པོ་བཞི་རུ་དབྱེ། ། ཆ་ཆེན་གཅིག་ལ་ལྷ་སྣམ་བྱ། །

All three maṇḍalas are square, with four doors and archways, and are completely adorned with toraṇa gateways. In that manner, the lines of the maṇḍala should be struck. Then, as it is said, "they should be individually divided," one should divide the minor sections and strike the lines. Regarding that, the lines of the inner maṇḍala should be struck: "From the right and left of the Brahmā lines, those twelve minor units should be divided into pairs." From the right and left of the Brahmā lines, on the third, the fifth, the thirteenth, the sixteenth, and likewise the nineteenth, one should divide five parts in the four directions. With the five [elements] such as the door-surrounds, the ground is transformed by the five colors. Then, the sequence of the palace is to be surrounded by seven minor units, and then surrounded by one minor unit; this is explained as the inner vajra fence. Inside that, a four-part wheel should be made. The central hub is two parts; the wheel is made with four spokes. Together with the four spokes, the five principal deities and the four consorts reside. Outside of that, surrounding the four parts, is a wheel of sixteen spokes, explained as the abode of the sixteen bodhisattvas. One part is surrounded by a vajra fence. On its four corners, the goddesses such as Lāsyā are explained to reside. The four doors are to be occupied by the gatekeepers. Of the five parts on the exterior, four parts are to be left as empty space. On two parts, the archways are made; the parasol and the wheel each take one part. Regarding the striking of the lines for the middle maṇḍala: the two large units are divided into four. One large unit is to be made as the deity platform.

ཆ་གསུམ་བཞི་བཞིར་དབྱེ་བར་བྱ། ། དེ་ལྟར་བཅུ་གཉིས་ཡོད་པ་ལ། ། དང་པོ་དང་ནི་བཞི་པ་དང་། ། དེ་བཞིན་དུ་ནི་བདུན་པ་རྣམས། ། ཆ་ལྔ་དག་ཏུ་བགོ་བྱས་ཏེ། ། ཚོན་སྣ་ལྔ་ཡིས་ས་གཞི་བསྒྱུར། ། ནམ་མཁའ་སྟོང་པ་ཆ་ཆུང་གཅིག། རྟ་བབས་ལ་ནི་ཆ་གཉིས་ཏེ། ། གདུགས་དང་འཁོར་ལོ་ཆ་རེ་ཡིན། ། ཕྱི་རོལ་དཀྱིལ་འཁོར་ཐིག་གདབ་པ། ། ཆ་ཆེན་གསུམ་ནི་བཞི་བཞིར་དབྱེ། ། ཆ་ལྔ་རིགས་ལྔའི་སྣམ་བུ་སྟེ། ། ཆ་བདུན་གཉིས་གཉིས་དབྱེ་བར་བྱ། ། དེ་ལྟར་བཅུ་བཞི་ཡོད་པ་ལ། ། དང་པོ་དང་ནི་ལྔ་པ་དང་། ། དེ་བཞིན་དགུ་པ་ཆ་ཆུང་བགོ། ཚོན་སྣ་ལྔ་ཡིས་ས་གཞི་བསྒྱུར། ། ནམ་མཁའ་སྟོང་པ་ཆ་ཆུང་གཅིག། རྟ་བབས་ལ་ནི་ཆ་གཉིས་ཏེ། ། གདུགས་དང་འཁོར་ལོ་ཆ་རེ་ཡིན། ། རྡོ་རྗེ་མེ་རི་ཆ་རེ་སྟེ། ། དེ་ལྟར་ཕྱོགས་བཞིར་བགོ་བྱས་ལ། ། རིགས་བསྡུས་དཀྱིལ་འཁོར་ཐིག་གདབ་པོ། ། ད་ནི་རིགས་སོ་སོར་ཕྱེ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཐིག་གདབ་པ་ནི། ། བྱང་སེམས་རྡོ་རྗེའི་དཀྱིལ་འཁོར་ནི། ། རིགས་བསྡུས་དཀྱིལ་འཁོར་ནང་དང་འདྲ། ། རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དཀྱིལ་འཁོར་ནི། ། གཙོ་བོ་ཆ་གསུམ་གདུང་ཆ་གཅིག། ནང་གི་ཕྱོགས་བཞིར་ཆ་དྲུག་ཡིན། ། ཕྱི་ཡི་ཕྱོགས་བཞིར་ཆ་བདུན་ཏེ། ། ཕྱི་ཡི་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་ཆ་གཅིག། མི་བསྐྱོད་པ་ཡི་དཀྱིལ་འཁོར་ནི། ། ཕྱི་རུ་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་ཆ་གཅིག། ཤར་དུ་ཆ་བཞི་ལྷོ་བྱང་གི། ཚངས་ཐིག་ཐད་ཀར་ཆ་བཞི་སྟེ། ། བོར་ནས་ནུབ་ཀྱི་ཟླ་གམ་ཚད། ། ཕྱི་རོལ་ཀ་བ་ནང་གི་ཆ། ། ཆ་བྲན་བཅུ་དྲུག་ཟླ་བའི་དབྱིབས། ། དེ་ནས་ནང་གི་ཆ་དབྱེ་བ། ། གཙོ་བོའི་ཆ་གཉིས་གདུང་ཆ་གཅིག། ལྷག་མ་ལྷ་སྣམ་བཅུ་བཞིའི་གནས། །

Divide the three parts into four each. Thus, there are twelve. The first, the fourth, and likewise the seventh should be divided into five parts, and the ground should be colored with the five colors. The empty space is one small part; the archway is two parts; the parasol and the wheel are each one part. Regarding the drawing of the lines for the outer maṇḍala: divide the three large parts into four each. The five parts are the bands of the five families; the seven parts should be divided into two each. Thus, there are fourteen. The first, the fifth, and likewise the ninth are divided into small parts, and the ground is colored with the five colors. The empty space is one small part; the archway is two parts; the parasol and the wheel are each one part. The vajra and the mountain of fire are each one part. Having divided it thus in the four directions, the lines for the maṇḍala of the combined families are drawn. Now, for the drawing of the lines for the maṇḍalas of the individual families: the maṇḍala of Bodhicittavajra is the same as the interior of the maṇḍala of the combined families. As for the maṇḍala of Vairocana: the central part is three parts and the beam is one part. In the four inner directions, there are six parts; in the four outer directions, there are seven parts. The outer vajra garland is one part. As for the maṇḍala of Akṣobhya: the outer vajra garland is one part. In the east, there are four parts; in the south and north, there are four parts along the Brahma-line. Leaving that out, the measure of the western crescent is such that the outer pillars are the inner parts. The sixteen small parts are in the shape of a moon. Then, for the division of the inner parts: the central part is two parts and the beam is one part. The remainder is the location for the fourteen deity bands.

པདྨ་གར་དབང་ཕོ་བྲང་ནི། ། གཙོ་བོའི་ཆ་གསུམ་གདུང་ཆ་གཅིག། ནང་གི་ཕྱོགས་བཞིར་ཆ་དྲུག་ཡིན། ། ཕྱི་ཡི་ཕྱོགས་བཞིར་ཆ་བདུན་ཏེ། ། རྡོ་རྗེ་ར་བ་གོང་དང་མཚུངས། ། རྡོ་རྗེ་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་། ། རྟ་མཆོག་དོན་ཡོད་གྲུབ་པ་ཡི། ། དཀྱིལ་འཁོར་ཐིག་ཀྱང་གོང་མ་བཞིན། ། ཆ་བགོ་བ་ནི་མཐུན་པ་ཡིན། ། ཞེས་བསྟན་པ་ཤེས་རབ་དང་ལྡན་པས་ཐིག་གདབ་པར་བྱའོ། ། སེང་ལྡེང་གི་ཕུར་པ་ལ་བརྟོད་པའི་སྲད་བུས་ནང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ཕྱིའི་རྡོ་རྗེའི་ཕྲེང་བ་དབང་ལྡན་གྱི་ཕྱོགས་ནས་བརྩམས་ཏེ། ། གཡས་ནས་བསྐོར་བར་བྱའོ། ། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཚད་ནི་ཉིས་འགྱུར་དུ་བྱའོ། ། དེ་ཡང་། སངས་རྒྱས་དཀྱིལ་འཁོར་ཟླུམ་པོ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་ཅན་གྱི་ཟླ་གམ་ཡིན། ། པདྨ་ལ་ཡང་པདྨ་སྟེ། ། རིན་ཆེན་ལ་ཡང་རིན་ཆེན་ཉིད། ། ལས་ཀྱི་རིགས་ལ་སྣ་ཚོགས་པའི། ། རྡོ་རྗེ་ཉིད་ནི་ཡིན་པར་འདོད། ། ཐིག་འདེབས་པའི་དུས་སུ་སྔགས་འདི་བརྗོད་ཅིང་གདབ་པར་བྱའོ། ། ཨོཾ་བཛྲ་ས་མ་ཡ་མཱ་ཏི་ཀྲ་མ་ཧཱུྃ་འདི་ནི་ཐིག་གདབ་པའི་ཆོ་གའོ། ། དེ་ནས་ཚོན་གྱི་ལས་བཤད་དེ། ། སྔོན་པོ་དང་སེར་པོ་དང་དམར་པོ་དང་ལྗང་གུ་དང་དཀར་པོ་རྣམས་རིམ་པ་བཞིན་དུ་ཧཱུྃ་ཏྲཱཾ་ཧྲཱིཿཨཿཨོཾ་ལས་སྟོང་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ལས་ཡི་གེ་ལྔ་བསྐྱེད་ལ་དེ་ནས་རང་བཞིན་གྱི་གནས་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔའི་ཐུགས་ཀ་ནས་ཡི་གེ་འབྲུ་ལྔ་སྤྱན་དྲངས་ནས་གཉིས་སུ་མེད་པར་བསྟིམ་མོ། ། ཨོཾ་བཛྲ་ས་མ་ཡ་ཛཿཙིཏྟ་ཧཱུྃ་ཞེས་པའི་སྔགས་བཟླས་པས་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་རང་བཞིན་དུ་སྦྱང་བར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ཚོན་དགྱེ་བ་བརྩམ་པར་བྱ་སྟེ། གཡོན་པ་རྡོ་རྗེ་ཁུ་ཚུར་གྱིས། །

The palace of Padmanarteśvara consists of three parts for the central [deity] and one part for the beams. The four inner directions are six parts, and the four outer directions are seven parts. The vajra fence is the same as above. The maṇḍalas of Vajrasūrya, Hayagrīva, and Amoghasiddhi are also to be marked with lines just like the previous one; the division into parts is identical. Thus it is taught, and one endowed with insight should strike the lines. Using a cord tied to a khaṇḍarohā-kīla made of acacia wood, one should strike the inner maṇḍala, starting from the direction of Īśāna and circling to the right, up to the outer vajra garland. The dimensions of the maṇḍala should be made double [the size of the deity]. Furthermore: "The Buddha maṇḍala is circular; The Vajra-holder's is a half-moon; For the Lotus, it is a lotus; For the Jewel, it is a jewel; For the Action family, It is held to be a crossed vajra." At the time of striking the lines, one should recite this mantra and strike: OṂ VAJRA-SAMAYA-MĀTIKRAMA HŪṂ. This is the ritual for striking the lines. Next, the work of the colors is explained. Blue, yellow, red, green, and white are to be generated from the syllables HŪṂ, TRĀṂ, HRĪḤ, AḤ, and OṂ, preceded by emptiness. Then, the five syllables are invited from the hearts of the five Tathāgatas in their natural abodes and dissolved into non-duality. By reciting the mantra OṂ VAJRA-SAMAYA-JAḤ CITTA HŪṂ, they are to be purified into the nature of the five primordial wisdoms. Then, one should begin applying the colors. With the left hand in the vajra-fist:

དབང་ལྡན་མཚམས་ནས་དགྱེ་བྱས་ལ། ། ཕྱི་ནང་ཀུན་དུ་སློབ་མ་ཡིས། ། ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཀར་པོ་ནས་དྲངས་ཏེ། མཛུབ་གང་བླ་མའི་ལག་པ་གཡོན་པས་བྲིས་ནས་ངག་ཏུ་འདི་སྐད་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། ཆོས་དབྱིངས་དེ་དག་གནས་པས་ན། ། སེམས་ཅན་ཁམས་ནི་རབ་གྲོལ་བྱེད། ། རྒྱལ་བ་འཇམ་པའི་རྡོ་རྗེ་ཉིད། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཀུན་གྱི་གནས། ། ཞེས་བརྗོད་པས་ཕུར་བུ་གདོན་པར་བྱའོ། ། ཤར་ཕྱོགས་སུ་ནི་སྔོན་པོ་སྟེ། ། ལྷོར་ནི་སེར་པོ་ཡང་དག་ལྡན། ། ནུབ་ནི་པདྨ་རཱ་ག་སྟེ། ། ལྗང་གུ་བྱང་དུ་ཡིན་པར་འདོད། ། དབུས་ཀྱི་ས་ཡི་ཆ་ཉིད་ནི། ། ཤེལ་ལྟར་སྣང་བ་བླ་ན་མེད། ། སྔོན་པོ་རྡོ་རྗེ་རྩེ་རང་བཞིན། ། གཉིས་པ་གསེར་ལ་དམིགས་པ་སྟེ། ། པདྨ་ཆགས་པའི་ངོ་བོ་གཞི། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་ནི་མར་ཀཏ་འདྲ། ། དཀར་པོ་ནང་དུ་ཤེས་བྱ་སྟེ། ། འདི་ནི་ཚོན་གྱི་རིམ་པར་གྲགས། ། ཞེས་གསུངས་པས་ནི། ། རྩེ་གཅིག་ཏུ་བྲི་བར་བྱའོ། ། དེ་ལྟར་བྲིས་ལ་ལྷ་དགོད་པ་ནི་དབུས་སུ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དོ། ། འཁོར་ལོའི་རྩིབས་བཞི་ལ་ནི་རིགས་བཞིའོ། ། གྲུ་ཆད་བཞི་ལ་ཡུམ་བཞིའོ། ། དེའི་ཕྱི་རོལ་ཏུ་འཁོར་ལོ་རྩིབས་བཅུ་དྲུག་ལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་སྐུ་མདོག་དཀར་པོ། རྒྱལ་པོ་སེར་པོ། ། ཆགས་པ་དམར་པོ། ལེགས་པ་ལྗང་གུ། རིན་ཆེན་སེར་པོ། གཟི་བརྗིད་དམར་པོ། རྒྱལ་མཚན་ནམ་མཁའི་མདོག་ཅན། བཞད་པ་དཀར་པོ། ཆོས་དཀར་དམར། རྣོན་པོ་སྔོ་བསངས། འཁོར་ལོ་རྒྱུ་སེར་པོ། སྨྲ་བ་ཟངས་ཀྱི་མདོག་ཅན། རྡོ་རྗེ་ལས་སྣ་ཚོགས་པའི་མདོག་ཅན། ། རྡོ་རྗེ་སྲུང་བ་སེར་པོ། རྡོ་རྗེ་གནོད་སྦྱིན་ནག་པོ། རྡོ་རྗེ་ཁུ་ཚུར་སེར་ལྗང་།

"Having drawn [the lines] from the northeast corner, the disciples [should do so] throughout the exterior and interior," is drawn from the white [section]. Having drawn [the mandala] with the guru’s left hand, measuring one finger-breadth, one should recite these words: "Since the dharmadhātu abides in these, It brings about the complete liberation of the realm of sentient beings. The Victorious One, Mañjuvajra himself, Is the abode of all the Tathāgatas." Having recited this, the ritual stakes (kīla) should be removed. "In the eastern direction is blue; In the south, it is correctly yellow; In the west is ruby (padmarāga); In the north, it is held to be green. The central area of the ground itself Appears like crystal, unsurpassed. Blue is the nature of the vajra peak; The second is focused on gold; The lotus is the basis of the nature of passion; The Tathāgata is like emerald. White is to be known as the interior; This is renowned as the sequence of colors." Having spoken thus, one should draw [the mandala] with one-pointed concentration. Having drawn it in that way, the deities are to be arranged: Vairocana is in the center. On the four spokes of the wheel are the four families. On the four corners are the four consorts. Outside of that, on the sixteen spokes of the wheel, are: Vajrasattva, white in color; Rāja, yellow; Rāga, red; Sādhu, green; Ratna, yellow; Tejas, red; Dhvaja, the color of the sky; Hasa, white; Dharma, white and red; Tīkṣṇa, dark blue; Cakra, yellow; Bhāṣa, the color of copper; Vajrakarma, variegated colors; Vajrarakṣa, yellow; Vajrayakṣa, black; and Vajramuṣṭi, yellow-green.

ནང་གི་གྲུ་ཆད་བཞི་ལ་སྒེག་མོ་དཀར་མོ། ཕྲེང་བ་མ་སེར་མོ། གླུ་མ་དཀར་མོ། གར་མ་ལྗང་ཁུའོ། ། དེ་ནས་ཕྱིའི་ལྷ་མོ་བཞི་ནི་བདུག་པ་མ་སྐུ་མདོག་དཀར་མོ། མེ་ཏོག་མ་སེར་མོ། མར་མེ་མ་དམར་སྐྱ། བྱུག་པ་མ་ལྗང་གུ སྒོ་བཞིར་སྒོ་བ་རྣམས་དགོད་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་ཕྱི་མ་ལ་བྱམས་པ་ལ་སོགས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བཅུ་དྲུག་ཁྱམས་སུ་དགོད་པར་བྱ་སྟེ། དེའང་ཤར་ཕྱོགས་པ་རྣམས་ནི་སྐུ་མདོག་དཀར་མོ་རྡོ་རྗེ་རྩེ་ལྔ་པ་བསྣམས་པ། ལྷོ་ཕྱོགས་པ་རྣམས་ནི་སྐུ་མདོག་སེར་པོ་རཏྣ་བསྣམས་པའོ། ། ནུབ་ཕྱོགས་པ་རྣམས་ནི་སྐུ་མདོག་དམར་པོ་པདྨ་བསྣམས་པའོ། ། བྱང་ཕྱོགས་པ་རྣམས་ནི་སྐུ་མདོག་ལྗང་གུ་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེ་རྒྱ་གྲམ་བསྣམས་པའོ། ། དེ་ནས་སྒོ་བཞིར་སྒོ་མ་ལྕགས་ཀྱུ་མ་དཀར་མོ། ཞགས་པ་མ་སེར་མོ། ལྕགས་སྒྲོག་མ་དམར་སྐྱ། དྲིལ་བུ་མ་ལྗང་གུའོ། ། དེའི་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཁྱམས་ལ་རིམ་པ་དང་པོ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རིགས་སྐུ་མདོག་དཀར་པོ་འཁོར་ལོ་དང་རལ་གྲི་བསྣམས་པའོ། ། རིམ་པ་གཉིས་པ་ལ་རྡོ་རྗེའི་རིགས་སྔོན་པོ་རྡོ་རྗེ་དང་རལ་གྲི་བསྣམས་པའོ། ། རིམ་པ་གསུམ་པ་ལ་པདྨའི་རིགས་དམར་པོ་པདྨ་དང་རལ་གྲི་བསྣམས་པའོ། ། རིམ་པ་བཞི་པ་ལ་རིན་པོ་ཆེའི་རིགས་སེར་པོ་རིན་པོ་ཆེ་དང་རལ་གྲི་བསྣམས་པའོ། ། རིམ་པ་ལྔ་པ་ལ་ལས་ཀྱི་རིགས་ལྗང་གུ་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེ་དང་རལ་གྲི་བསྣམས་པ། ཐམས་ཅད་གདན་པདྨ་དང་ཟླ་བ་ལ་བཞུགས་པའོ། ། རིགས་སོ་སོར་ཕྱེ་བའི་ལྷ་རྣམས་ལྔ་རུ་ཕྱེ་ལ་དགོད་པར་བྱའོ། ། འཁོར་ལོ་རིམ་གསུམ་ལྡན་པ་ལ། ། སྣམ་བུ་མུ་ཁྱུད་རྣམས་ཀྱིས་བརྒྱན། །

On the four inner corners are the goddesses: the white Lāsyā, the yellow Mālā, the white Gītā, and the green Nṛtyā. Then, the four outer goddesses are the white Dhūpā, the yellow Puṣpā, the pale red Dīpā, and the green Gandhā. The gatekeepers should be placed at the four gates. Then, in the outer maṇḍala, the sixteen bodhisattvas such as Maitreya and the others should be placed in the courtyard. Among them, those of the eastern direction are white in color and hold five-pronged vajras; those of the southern direction are yellow in color and hold ratnas; those of the western direction are red in color and hold lotuses; and those of the northern direction are green in color and hold crossed vajras. Then, at the four gates are the female gatekeepers: the white Aṅkuśī, the yellow Pāśī, the pale red Sphoṭā, and the green Ghaṇṭā. On the outer courtyard, in the first row, are the deities of the Tathāgata family, white in color, holding wheels and swords. In the second row are the deities of the Vajra family, blue in color, holding vajras and swords. In the third row are the deities of the Padma family, red in color, holding lotuses and swords. In the fourth row are the deities of the Ratna family, yellow in color, holding jewels and swords. In the fifth row are the deities of the Karma family, green in color, holding crossed vajras and swords. All of them sit upon lotus and moon seats. The deities of the various families should be divided into five groups and arranged accordingly. The three-tiered wheel is adorned with ledges and rims.

དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ནི་ཕྱི་རིམ་དུ། ། ཇི་སྐད་གསུངས་པའི་རྒྱན་རྣམས་བྲི། ། དེ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་བྲི་བའི་རིམ་པའོ། ། དེ་ནས་ཕྱི་དྲོའི་དུས་སུ་ཡོ་བྱད་དང་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རྒྱན་རྣམས་དགྲམ་པར་བྱ་སྟེ། མཆོད་པའི་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ཕུར་པ་དང་མདའ་དང་། རལ་གྲི་དང་། ཚོན་སྐུད་ཀྱི་དྲ་བ་དང་། མེ་ལོང་ལ་སོགས་པས་དཀྱིལ་འཁོར་བརྒྱན་ལ། ཕྱོགས་དང་མཚམས་རྣམས་སུ་བརྒྱད་གཞག་པར་བྱའོ། ། དྲི་ཞིམ་པའི་ཆུས་ཁྲུས་བྱས་ལ་གོས་གཙང་མ་བགོས་ལ་རྡོ་རྗེ་དང་དྲིལ་བུ་རབ་ཏུ་བསྐུལ་ཞིང་རྗེ་བཙུན་གྱི་ཡི་གེ་བརྒྱ་པ་བཟླས་ཤིང་དཀྱིལ་འཁོར་དེ་དབང་ལྡན་གྱི་མཚམས་ནས་བརྩམས་ནས་ལན་བདུན་དུ་བསྐོར་བ་བྱས་པས་ལྷག་པ་དང་མ་ཚང་བ་སྐོང་བར་འགྱུར་རོ། ། དེ་ནས་བུམ་པ་རྣམས་གནས་གནས་སུ་བཞག་སྟེ། ། རྣམ་པར་རྒྱལ་བའི་བུམ་པ་ནི་དབུས་སུ་གཞག་གོ། ། ལས་ཐམས་ཅད་པའི་བུམ་པ་ནི་བསང་གཏོར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་གཡས་ཕྱོགས་སུ་གཞག་གོ། ། གཞན་མ་རྣམས་ནི་མེའི་མཚམས་སུ་གཞག་གོ། སློབ་དཔོན་སྟན་ནང་ཚངས་ཅན་ལ་འདུག་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་སྟེ། འཁོར་ལོ་དང་པོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བར་དུ་བསྒོམས་ལ་བཟླས་པའི་རྣལ་འབྱོར་རྫོགས་པ་དང་རས་ཟུང་དུ་སྦྱར་ལ་ལྷ་རྣམས་ལ་ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུྃཿབཛྲ་ཝསྟྲ་ཧཱུྃ་ཞེས་བྱ་བས་དབུལ་ལོ། ། དེ་ནས་སྒྲུབ་པའི་གྲོགས་མཆོག་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་བཞག་ལ་བདག་ཉིད་ཕྱིར་བྱུང་ལ་གཏོར་མ་འཇིག་རྟེན་པའི་འབྱུང་པོ་ལ་གཏང་ངོ་། ། དེ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཤར་ཕྱོགས་སུ་སྦྱིན་སྲེག་གིས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་རྣམས་མཉེས་པར་བྱས་ལ།

On the outer rim of the maṇḍala, one should draw the ornaments as they have been described. This is the sequence for drawing the maṇḍala. Then, in the afternoon, one should arrange the ritual requisites and the ornaments of the maṇḍala. Having adorned the maṇḍala with all the offering materials, as well as ritual daggers, arrows, swords, nets of colored thread, mirrors, and so forth, one should place eight of these at the cardinal and intermediate directions. Having bathed with fragrant water and put on clean clothes, one should vigorously ring the vajra and bell, recite the hundred-syllable mantra of the Venerable One, and circumambulate the maṇḍala seven times starting from the northeast corner; by doing so, any excesses or omissions will be rectified. Then, the vases should be placed in their respective locations: the victory vase (vijaya-kalaśa) is placed in the center, the all-activity vase (sarvakarma-kalaśa) is placed to the right of the maṇḍala for the purpose of sprinkling purification water, and the others are placed in the southeast corner. The master should sit on a cushioned seat and perform the maṇḍala accomplishment, meditating up to the samādhi of the first wheel. Once the yoga of recitation is complete, one should offer a pair of cotton cloths to the deities with the mantra: OṂ ĀḤ HŪṂ VAJRA VASTRA HŪṂ. Then, having placed the supreme practice companion within the maṇḍala, one should go outside and offer the torma to the worldly spirits. Then, in the eastern direction of the maṇḍala, one should please the deities of the maṇḍala with a fire offering (homa).

དེ་ནས་བདག་ཉིད་འཇུག་པའི་ཆོ་ག་དང་། སློབ་མ་འཇུག་པའི་ཆོ་ག་ཡང་ཚུལ་བཞིན་དུ་བྱའོ། ། དེ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་བསྒྲུབ་པའི་རིམ་པའོ། ། དེ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་ལ་ཕྱག་བྱས་ལ་གནང་བ་ནོད་པར་བྱ་སྟེ། ། བདག་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བས་ནི། ། རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་དཀའ་ཐུབ་ཆེ། ། སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་ཕན་པའི་ཕྱིར། ། སློབ་མ་རྣམས་ནི་འཇུག་པར་གསོལ། ། དེ་ནས་སློབ་མ་ཡོལ་བའི་ཕྱི་རོལ་དུ་བཞག་ལ་བུམ་པའི་ཆུས་བསང་གཏོར་བྱས་ལ་ཨོཾ་ཡ་མཱནྟ་ཀ་ཧཱུྃ་ཕཊ། ཅེས་བྱ་བའི་སྔགས་བཟླས་པས། གདོང་གཡོགས་བཅིངས་ལ་མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བ་བཟུང་སྟེ། དཀྱིལ་འཁོར་དུ་གཞུག་པའི་ཕྱིར། བུ་ཁྱོད་དངོས་གྲུབ་ཅི་ལ་དགའ། ། ཞེས་དྲིའོ། ། དེ་ནས་བུས་ཀྱང་། སྐལ་བཟང་བདེ་མཆོག་བདག་དགའོ། ། ཞེས་བརྗོད་དོ། ། དེ་ནས་སློབ་མ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས། ། དགའ་ཆེན་ཁྱོད་བདག་སྟོན་པ་པོ། ། སློབ་དཔོན་ཉིད་ནི་བདག་ལ་དགོངས། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་བསྟན་པ། ། སྐྱོབ་པ་ཆེན་པོ་བདག་འཚལ་ལོ། ། སངས་རྒྱས་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ཏེ། ། སྐྱབས་གསུམ་ཡོངས་ལ་སྐྱབས་འགྲོ་བས། ། ཐར་པ་ཆེན་པོའི་གྲོང་མཆོག་ཏུ། ། མགོན་པོ་བདག་ནི་འཇུག་པར་མཛོད། ། ཅེས་བརྗོད་དེ། ། དེ་ནས་སློབ་དཔོན་གྱིས། བུ་ཁྱོད་ཚུར་ཤོག་ཐེག་ཆེན་གྱི། ། ལམ་ཆེན་སྣོད་ནི་ཁྱོད་ཡིན་ཏེ། ། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་གང་འདས་དང་། ། དེ་བཞིན་གང་དག་མ་བྱོན་དང་། ། ད་ལྟར་བྱུང་བའི་རྫོགས་སངས་རྒྱས། ། དེ་དག་ཀུན་གྱིས་གསང་སྔགས་ཀྱི། ། ཆོ་ག་ཟབ་མོ་འདི་མཁྱེན་པ། ། འཇིག་རྟེན་སྤྱོད་པ་རྗེས་འཇུག་ཕྱིར། ། འཁོར་ལོ་བསྐོར་ནས་མྱ་ངན་འདས། །

Then, the ritual for one’s own entry and the ritual for the entry of the disciples should be performed in the proper manner. This is the sequence for accomplishing the maṇḍala. Then, having prostrated to the deities of the maṇḍala, one should request permission: “I, who am called [name], To the Vajra Master of great asceticism, For the sake of benefiting all sentient beings, I pray that the disciples be admitted.” Then, having placed the disciples outside the curtain and sprinkled them with water from the vase, one should recite the mantra: OṂ YAMĀNTAKA HŪṂ PHAṬ. Having bound the face-cloth and held a garland of flowers, in order to enter the maṇḍala, one asks: “Son, in what siddhi do you take delight?” Then the disciple replies: “I, the fortunate one, delight in Cakrasaṃvara.” Then all the disciples should say: “You, the Great Joy, are my teacher; O Master, please attend to me. You who show the path of the Bodhisattvas, Great Protector, I seek you. In the Buddha, the Dharma, and the Saṅgha— Taking refuge in the Three Jewels— O Protector, please lead me Into the supreme city of great liberation.” Then the Master says: “Come here, son! You are a vessel For the great path of the Mahāyāna. All the Perfect Buddhas of the past, Likewise those who have not yet come, And the Perfect Buddhas of the present— They all knew this profound ritual of Secret Mantra. In order to follow the conduct of the world, They turned the wheel and passed into nirvāṇa.”

དེ་བས་ཀུན་མཁྱེན་ཐོབ་བྱའི་ཕྱིར། ། བུ་ཡིས་བློ་གྲོས་འདི་གྱིས་ཤིག། དེ་ནས་རྒྱུན་བཤགས་བྱ་སྟེ། ། དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་སྐྱབས་སུ་མཆི། ། སྡིག་པ་ཐམས་ཅད་སོ་སོར་བཤགས། ། བསོད་ནམས་ཀུན་ལ་རྗེས་ཡི་རང་། ། སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་ཡིད་ཀྱིས་གཟུང་། བྱང་ཆུབ་མཆོག་གི་སེམས་ནི་བདག་གིས་བསྐྱེད། ། སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་བདག་གིས་མགྲོན་དུ་གཉེར། ། འགྲོ་ལ་ཕན་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་འགྲུབ་པར་ཤོག། ཅེས་བརྗོད་དུ་གཞུག་གོ། དེ་ནས་འདི་སྐད་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། གཙོ་བོ་བདག་ལ་སྡོམ་པ་སྩོལ། ། ཐུབ་པའི་ཉི་མ་མ་ལུས་པ། ། མི་ལྡོག་པ་ཡི་དབང་བསྐུར་བ། ། སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་བདག་ལ་སྩོལ། ། དེ་ནས་སློབ་དཔོན་གྱིས་རིགས་ཐམས་ཅད་ལ་གསོལ་བ་གདབ་པར་བྱ་སྟེ། ཆེ་གེ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི། བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་ཡོངས་འཛིན་པ། ། དམ་ཚིག་སྡོམ་པ་གསང་བ་ཡི། ། དཀྱིལ་འཁོར་འདིར་ནི་འཇུག་པར་འཚལ། ། ཡང་སློབ་དཔོན་གྱིས་འདི་སྐད་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། གསང་བ་ཆེན་པོའི་རིགས་དག་ལ། ། གསང་བ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པར་ནི། ། བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་ཁྱོད་འདོད་དམ། ། དེས་ཀྱང་འཚལ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱ། ། ཡང་སློབ་དཔོན་གྱིས་འདི་སྐད་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ཏེ། ། དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་སྐྱབས་སུ་གསོལ། ། འདི་ནི་སངས་རྒྱས་རིགས་དག་པའི། ། དམ་ཚིག་བསྟན་པར་གྱུར་པའོ། ། རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུའི་ཕྱག་རྒྱ་ཡང་། ། བློ་ཆེན་ཁྱོད་ཀྱིས་གཟུང་བར་གྱིས། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་གང་དེ་རྡོ་རྗེ། ། ཤེས་རབ་དྲིལ་བུ་ཞེས་བརྗོད་དོ། ། སློབ་དཔོན་དག་ཀྱང་གཟུང་བར་གྱིས། །

Therefore, in order to attain omniscience, my child, apply your intelligence in this way. Then, perform the continuous confession: Homage to the Three Jewels! I take refuge in the Three Jewels. I confess each and every sin. I rejoice in all merit. I hold the awakening of the Buddhas in my mind. I generate the supreme mind of awakening. I invite all sentient beings as my guests. May I achieve Buddhahood for the benefit of all wanderers. Thus, have them recite. Then, say these words: O Lord, grant me the vows! O Sun of the Munis, grant me the entire, irreversible empowerment. Great Master, grant it to me! Then, the Master should make a supplication to all the families: This person named [Name], Who fully upholds the mind of awakening, Desires to enter this maṇḍala Of the secret samaya vows. Again, the Master should say: Do you, Great Being, desire To fully uphold the secrets Of the great secret families? The candidate should reply: "I do." Again, the Master should say: I take refuge in the Buddha, The Dharma, and the Saṅgha—the Three Jewels. This is the teaching of the samaya Of the pure Buddha family. You, of great intelligence, must also hold The mudrās of the vajra and bell. That which is the mind of awakening is the vajra; Wisdom is called the bell. You must also hold the Master.

བླ་མ་སངས་རྒྱས་ཀུན་དང་མཉམ། ། འདི་ནི་རྡོ་རྗེའི་རིགས་དག་པའི། ། དམ་ཚིག་སྡོམ་པ་ཡིན་པར་གསུངས། ། རིན་ཆེན་རིགས་མཆོག་ཆེན་པོ་ལ། ། ཉིན་དང་མཚན་དུ་ལན་གསུམ་དུ། ། ཟང་ཟིང་མི་འཇིགས་ཆོས་དང་བྱམས། ། སྦྱིན་པ་རྣམ་བཞི་རྟག་ཏུ་སྦྱིན། ། ཕྱི་ནང་གསང་བའི་ཐེག་པ་གསུམ། ། དམ་པའི་ཆོས་ཀྱང་གཟུང་བར་བྱ། ། འདི་ནི་པདྨའི་རིགས་དག་པའི། ། དམ་ཚིག་སྡོམ་པ་ཡིན་པར་གསུངས། ། ལས་ཀྱི་རིགས་མཆོག་ཆེན་པོ་ལ། ། སྡོམ་པ་ཐམས་ཅད་ལྡན་པར་ནི། ། ཡང་དག་ཉིད་དུ་གཟུང་བར་བགྱི། ། མཆོད་པའི་ལས་ཀྱང་ཅི་ནུས་བགྱི། ། དེ་ལས་གཞན་པ་བཅུ་བཞི་ནི། ། ཕས་ཕམ་པར་ནི་རབ་ཏུ་བཤད། ། སྤང་ཞིང་དོར་བར་མི་བྱ་སྟེ། ། རྩ་བའི་ལྟུང་བ་ཞེས་བཤད་དོ། ། ཉིན་དང་མཚན་མོ་ལན་གསུམ་དུ། ། ཉིན་རེ་བཞིན་དུ་བཟླས་པར་བྱ། ། གང་ཚེ་ཉམས་འགྱུར་རྣལ་འབྱོར་པ། ། ཁ་ན་མ་ཐོ་སྦོམ་པོར་འགྱུར། ། ཁྱོད་ཀྱིས་སྲོག་ཆགས་གསད་མི་བྱ། ། མ་བྱིན་པར་ཡང་མི་བླང་ངོ་། ། འདོད་པ་ལོག་པར་མི་སྤྱོད་དོ། ། རྫུན་ནི་སྨྲ་བར་མི་བྱའོ། ། ཕུང་ཁྲོལ་ཀུན་གྱི་རྩ་བ་ནི། ། ཆང་ནི་རྣམ་པར་སྤང་བར་བྱ། ། སེམས་ཅན་འདུལ་ཕྱིར་མ་གཏོགས་པ། ། བྱ་བ་མ་ཡིན་ཐམས་ཅད་སྤང་། ། དམ་པ་ཉེ་བར་བསྟེན་བྱ་ཞིང་། ། རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་བསྙེན་བཀུར་བྱ། ། ལུས་ཀྱི་ལས་ནི་རྣམ་པ་གསུམ། ། ངག་གི་རྣམ་པ་བཞི་རྣམས་དང་། ། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པ་གསུམ་དག་ནི། ། ཅི་ནུས་པར་ནི་རྗེས་སུ་སྲུངས། ། ཐེག་པ་དམན་ལ་འདོད་མི་བྱ། ། སེམས་ཅན་དོན་ལ་རྒྱབ་ཕྱོགས་མིན། ། འཁོར་བ་དག་ཀྱང་ཡོང་མི་སྤང་། ། རྟག་ཏུ་མྱ་ངན་འདའ་མི་བྱ། ། ལྷ་དང་ལྷ་མིན་གསང་བ་པ།

The guru is equal to all the buddhas; this is taught to be the samaya vow of the pure Vajra family. For the great and supreme Jewel family, one should constantly give the four types of gifts—material goods, fearlessness, the Dharma, and loving-kindness—three times each day and night. One should also uphold the sublime Dharma of the three vehicles: outer, inner, and secret. This is taught to be the samaya vow of the pure Lotus family. For the great and supreme Action family, one should correctly uphold all the vows in their entirety and perform acts of offering to the best of one’s ability. Beyond these, the fourteen [root downfalls] are explained as defeats (pārājika); they must not be abandoned or discarded, for they are called root downfalls. One should recite [the vows] every day, three times during the day and three times at night. If a yogi should ever violate them, it becomes a gross transgression. You must not kill living beings, nor take what is not given, nor engage in sexual misconduct, nor speak lies. One should completely abandon alcohol, the root of all ruin. Except for the sake of taming sentient beings, one should abandon all that is improper. One should rely upon holy beings and serve the yogis. One should protect the three types of physical actions, the four types of verbal actions, and the three types of mental actions as much as possible. One should not desire the Lesser Vehicle, nor turn one’s back on the welfare of sentient beings. One should never abandon saṃsāra, nor should one always seek nirvāṇa. [One should not disparage] the gods, asuras, or the secret ones.

། ཁྱོད་ཀྱིས་བརྙས་པར་མི་བྱ་ཞིང་། ། ཕྱག་རྒྱ་བཞོན་པ་མཚོན་ཆ་དང་། ། མཚན་མ་འགོམ་པར་མི་བྱའོ། ། འདི་དག་དམ་ཚིག་ཡིན་པར་བཤད། ། ཁྱོད་ཀྱིས་རྟག་ཏུ་བསྲུང་བར་བྱ། ། དེས་ཀྱང་འདི་སྐད་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ། སློབ་དཔོན་འདིར་ནི་བདག་ལ་སྩོལ། ། གཙོ་བོས་ཇི་སྐད་བཀའ་སྩལ་པ། ། དེ་ལྟར་བདག་གིས་འཚལ་བར་བགྱི། ། ཇི་ལྟར་དུས་གསུམ་མགོན་པོ་རྣམས། ། བྱང་ཆུབ་ཏུ་ནི་ངེས་མཛད་པའི། ། ཞེས་པ་ནས། ། སེམས་ཅན་མྱ་ངན་འདས་ལ་དགོད། ། ཅེས་པའི་བར་དུ་བརྗོད་དོ། ། གང་ཞིག་སྡོམ་པ་འཛིན་པར་མི་བྱེད་པ་དེ་ལ་ནི་སློབ་དཔོན་དུ་རྗེས་སུ་གནང་བ་དང་། དབང་བསྐུར་བར་མི་བྱའི་འཇུག་པ་ཙམ་ཅིག་བྱེད་དུ་གཞུག་གོ། ། དེ་ནས་བོ་དྷི་ཙིཏྟ་ཨུཏྤཱ་ད་ཡཱ་མི་ཞེས་བྱ་བས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་དེ། ། དེ་ནས་མེ་ཏོག་དང་བཅས་པའི་རྡོ་རྗེ་སྙིང་གར་བཞག་ལ། ཨོཾ་སུ་ར་ཏ་ས་མ་ཡ་སྟྭཾ་ཧོ་བཛྲ་སི་དྡྷི་ས་མ་ཡ་སུ་ཁཾ། དུས་འདི་ཉིད་དུ་ཁྱོད་ཉིད་ནི། ། སངས་རྒྱས་རིགས་སུ་ཆུད་པས་ན། ། ཚུལ་འདི་གཞན་ལ་མ་བརྗོད་ཅིག། གལ་ཏེ་སྨྲས་པར་གྱུར་ན་ནི། ། འཇམ་པའི་རྡོ་རྗེ་རབ་ཁྲོས་ནས། ། འགའ་ལ་སྨྲས་ན་ཀླད་པ་འགེམས། ། དེ་ནས་ཙནྡན་དང་གུར་ཀུམ་ལ་སོགས་པའི་ཆུ་ཁྱོར་བར་བླུགས་ཏེ། འདི་ནི་ཁྱོད་ཀྱིས་དམྱལ་བའི་ཆུ། ། དམ་ཚིག་འདས་ན་འཚིག་པར་བྱེད། ། གལ་ཏེ་གསང་སྔགས་དངོས་གྲུབ་ནི། ། རྡོ་རྗེ་བདུད་རྩིའི་ཆུ་འདིས་འགྲུབ། ། ཨོཾ་བཛྲ་ཨུ་ད་ཀ་ཋ་ཋ། དེ་ནས་འདི་སྐད་སྨྲས་ཏེ། ། དེང་ནས་བརྩམས་ཏེ་བུ་ཁྱོད་ཀྱི། ། འཇམ་པའི་རྡོ་རྗེ་ང་ཡིན་གྱིས། ། ང་ཡིས་ཇི་ལྟར་བཀའ་སྩལ་པ།

You must not treat them with contempt, nor should you step over mudrās, mounts, weapons, or ritual symbols. These are explained as the samayas; you must guard them at all times. Then, the disciple should say: "O Master, please grant them to me. Whatever the Lord has commanded, I shall do accordingly. Just as the Protectors of the three times have resolved upon awakening..." and so on, up to "...establish all sentient beings in nirvāṇa." To one who does not take the vows, the master should not grant authorization or confer empowerment, but should allow them to enter only. Then, generating the bodhicitta with "bodhicittam utpādayāmi," place the vajra together with a flower at the heart and say: "Oṃ suratasamayas tvaṃ hoḥ vajrasiddhi samayasukhaṃ. From this very moment, since you have entered the Buddha family, do not speak of this way to others. If you should speak of it, Mañjuvajra, becoming utterly wrathful, will shatter the skull of anyone who tells." Then, pouring water mixed with sandalwood, saffron, and so forth into the cupped hands: "This is your hell-water; it will burn you if you transgress the samaya. If you achieve the siddhis of Secret Mantra, they will be accomplished by this vajra nectar-water. Oṃ vajrodaka ṭha ṭha." Then say this: "From this day forward, my son, I am your Mañjuvajra. Whatever I command..."

ཁྱོད་ཀྱིས་སྐྱོ་བ་མེད་པར་གྱིས། ། གང་ཡང་ང་ལ་མོས་མེད་པ། ། དེ་བཞིན་མོས་པར་མ་བྱས་ན། ། བདུད་ཀྱིས་བཅོམ་ནས་དམྱལ་བར་འགྲོ། ། དེ་བས་དམ་ཚིག་ལ་གནས་ཀྱིས། ། འདི་ནི་དམ་ཚིག་ཆུ་བོའི་ཆོ་གའོ། ། དེ་ནས་སློབ་མ་ཡོལ་བའི་ནང་དུ་བཀུག་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་རློབས་ལ་འཇམ་པའི་རྡོ་རྗེ་བདག་ལ་དབབ་ཏུ་གསོལ་ཞེས་གསོལ་བ་བཏབ་ལ་སློབ་མའི་སྙིང་གར་ཨཿབསམས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བརྗོད་དེ། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་རློབས་ལ། ཡེ་ཤེས་འབབ་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བརྗོད་དེ། དེ་ནས་རྐང་པའི་མཐིལ་དུ་ཡཾ་ལས་རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་བ་དན་གྱིས་མཚན་པ་སྤྱི་བོར་ཨོཾ་ལས་འོད་ཟེར་སྤྲོས་པས་རྐང་པ་གཡོན་པ་གཡས་པས་མནན་ལ། ཀུན་དུ་དྲིལ་བུའི་སྒྲ་ཡང་དག་པར་དཀྲོལ་ཞིང་དབབ། བཛྲ་ཨཱ་བེ་ཤ་ཨ་ཨཱཿ ཞེས་ལན་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་ལ་སོགས་པ་བརྗོད་ལ་དབབ་པོ། ། ཡེ་ཤེས་བབས་པ་དང་འཕར་ན་ཏིཥྛ་བཛྲ་ཞེས་བརྟན་པར་བྱའོ། ། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རྟགས་གསུམ་འབྱུང་སྟེ། སྐུ་བབས་ན་གར་དང་གར་གྱི་ལན་བྱའོ་གསུང་བབས་ན་སྔགས་སྨྲའོ། ། ཐུགས་བབས་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་ཤེས་པར་བྱའོ། ། འདི་ནི་ཡེ་ཤེས་དབབ་པའི་ཆོ་གའོ། ། དེས་ཕེབས་པར་མ་གྱུར་ན་རྡོ་རྗེ་བསྡམས་པ་ལས་རྡོ་རྗེ་སེམས་མའི་ཕྱག་རྒྱ་དྲལ་བར་བྱ་ཞིང་། བཛྲ་སཏྭ་ཨ་ཨ་ཨ་ཞེས་བརྗོད་པས་བདག་སུམ་བརྩེགས་པའི་ཐུགས་ཀའི་ཡིག་འབྲུ་ལས་འོད་ཟེར་དཔག་ཏུ་མེད་པ་འཕྲོས་པ་བྱུང་སྟེ་སྡིག་སྒྲིབ་བྱ་སྒྲོ་ལ་མེ་ཕོག་པ་ལྟར་ཆོམས་ཆོམས་བསྲེགས་ཏེ་དག་པར་བསམ་ཞིང་སྒྲ་དྲག་པོ་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་བཟླས་སོ། །

Do not be weary. If you have no devotion for me, and if you do not likewise develop devotion, you will be defeated by Māra and go to hell. Therefore, abide by the samaya. This is the ritual of the samaya water. Then, the disciple is led inside the curtain. They should supplicate: "May all the Tathāgatas grant their blessings; I pray that Mañjuvajra descend upon me." Visualizing the syllable Aḥ at the disciple's heart, one says: "May all the Buddhas grant their blessings; may wisdom descend." Then, at the soles of the feet, from the syllable Yaṃ, a wind maṇḍala marked with banners is visualized. From the Oṃ at the crown, light rays are emitted. Pressing the left foot with the right, one rings the bell completely and causes the descent. Reciting Vajra āveśaya a āḥ one hundred and eight times or more, one causes the descent. If wisdom descends and the disciple leaps, one should stabilize it by saying Tiṣṭha vajra. Three signs of body, speech, and mind will arise. If the body descends, one performs dance and dance responses. If the speech descends, one utters mantras. If the mind descends, one should understand the meaning of suchness. This is the ritual for the descent of wisdom. If the descent does not occur, one should release the Vajrasattvī mudrā from the Vajra-binding gesture and recite Vajrasattva a a a. From the seed syllable at the heart of the threefold self, immeasurable light rays radiate forth. One should imagine that all sins and obscurations are completely incinerated and purified, like fire striking a bird's feather, while reciting the fierce sound one hundred and eight times.

དེས་ཀྱང་མ་ཕེབས་ན་སྡིག་པ་སྦྱོང་བའི་སྦྱིན་སྲེག་བྱ། དེས་མི་ཕེབས་པ་མི་སྲིད་དོ། ། འདི་ལྟར་བདག་གིས་སློབ་མ་འདི། ། དཀྱིལ་འཁོར་དུ་ནི་ལེགས་བཅུག་ནས། ། ལྷ་ཡི་རིགས་ཀྱི་རིམ་པ་དང་། ། འདི་ཡི་བསོད་ནམས་ཅི་འདྲ་བ། ། དཀྱིལ་འཁོར་འདིར་ནི་དེ་བཞིན་གྱུར། ། ཞེས་བརྗོད་ལ་མིག་གི་སྣང་བ་དྲི་བར་བྱའོ། ། དཀར་པོ་ལ་སོགས་པ་ཞི་བའི་དངོས་གྲུབ་རྣམས་སུ་ཤེས་པར་བྱའོ། ། འདིར་ནི་དངོས་གྲུབ་གང་འགྲུབ་པ། ། རིགས་ནི་གང་གི་སྣོད་དུ་གྱུར། ། བསོད་ནམས་མཐུ་ནི་གང་ཡོད་པ། ། དེ་བཞིན་དུ་ནི་འབབ་པར་འགྱུར། ། པྲ་ཏཱིཙྪ་བཛྲ་ཧོཿ ཞེས་བྱ་བ་འདིས་མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བ་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་དོར་བར་བྱའོ། ། དབུ་ལ་བབས་ན་ནི་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པོ། ། ཞབས་ལ་བབས་ན་སྔགས་གྲུབ། སྟོད་དང་སྨད་དང་བར་དང་གསུམ་དུ་བབས་ན། དངོས་གྲུབ་རབ་འབྲིང་ཐ་མ་གསུམ་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། ། གལ་ཏེ་རི་མོའི་ནང་དུ་མ་ལྷུང་ན་ནི་བསྐྱར་རོ། ། ལན་གསུམ་བསྐྱར་ནས་ཕྱི་རོལ་དུ་སོང་ན་དངོས་གྲུབ་མེད་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ཕྲེང་བ་བླང་ལ་འདི་སྐད་བརྗོད་དེ། ཨོཾ་པྲ་ཏི་གྲྀཧྞ་ཏྭཾ་ཨི་མཾ་སཏྭ་མ་ཧཱ་བ་ལ་ཞེས་བརྗོད་པས་མགོ་ལ་བཅིང་ངོ་། ། དེ་ནི་ཕྲེང་བ་དོར་བའི་ཆོ་གའོ། ། དེ་ནས་གདོང་གཡོགས་དགྲོལ་ཏེ། རྡོ་རྗེ་ཆགས་པ་དེང་ཁྱོད་ཀྱི། ། མིག་དབྱེ་བ་ལ་བརྩོན་པར་མཛད། ། ཕྱེ་བས་ཐམས་ཅད་མཐོང་འགྱུར་ཏེ། ། རྡོ་རྗེའི་མིག་ནི་བླ་ན་མེད། ། ཧེ་བཛྲ་པ་ཤྱ་ཞེས་པས་སོ། ། གདོང་གཡོགས་བཀྲོལ་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་བསྟན་ཏེ། ཐར་པ་ཆེན་པོའི་གྲོང་ཁྱེར་མཆོག། ལྟོས་ཤིག་ལྟོས་ཤིག་སེམས་དཔའ་ཆེ། །

If [the deity] still does not descend, one should perform a fire offering (homa) to purify misdeeds. It is impossible for [the deity] not to descend by that means. Then, one should say: "In this way, having properly introduced this disciple into the maṇḍala, may the lineage of the deity and whatever merit this [disciple] possesses likewise manifest in this maṇḍala." Having said this, one should ask about the appearance of the eyes. One should understand that white and so forth indicate the siddhis of pacification. Here: "Whatever siddhi is to be accomplished, whichever lineage is the vessel, and whatever power of merit exists, it will descend accordingly." With the words "PRATĪCCHA VAJRA HOḤ," the flower garland should be cast into the maṇḍala. If it falls on the head, the supreme siddhi is attained. If it falls on the feet, the mantra is accomplished. If it falls on the upper, lower, or middle [parts of the body], one should understand the siddhis to be of the three grades: superior, middling, and inferior. If it does not fall within the lines, one should repeat the action. If, after repeating it three times, it goes outside, one should understand that there is no siddhi. Then, taking the garland, one should say: "OṂ PRATIGṚHṆA TVAM IMAM SATVA MAHĀBALA," and bind it upon the head. This is the ritual for casting the garland. Then, the face covering is removed with: "Vajra Passion, today you shall strive to open the eyes; by opening them, all shall be seen—the unsurpassed Vajra Eye." With "HE VAJRA PAŚYA," the face covering is removed and the maṇḍala is shown: "Look, look, O Great Being, at the supreme city of great liberation!"

མེ་ཏོག་གང་ལ་ལྷུང་གྱུར་པ། ། དེ་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་འཇམ་དབྱངས་ཡིན། ། ཞེས་བརྗོད་ལ། དེ་དཀྱིལ་འཁོར་བལྟ་རུ་བཅུག་ལ་སྒོ་སྲུངས་ནས་བརྩམས་ནས་གཙོ་བོའི་བར་དུ་མིང་བརྗོད་ལ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་གཞུག་པའི་ཆོ་གའོ། ། ། ། དེ་ནས་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་ལ་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཡོན་ཕུལ་ལ། བྱང་ཆུབ་རྡོ་རྗེ་སངས་རྒྱས་ལ། ། མཆོད་ཆེན་ཇི་ལྟར་སྩོལ་བ་བཞིན། ། བདག་ཀྱང་རབ་ཏུ་བསྐྱབ་པའི་ཕྱིར། ། ནམ་མཁའ་རྡོ་རྗེ་དེང་བདག་སྩོལ། ། ཞེས་བརྗོད་ལ་ཕྱག་བྱའོ། ། སློབ་དཔོན་གྱིས་ཀྱང་དེ་ལ་དབང་བསྐུར་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྒྲུབ་པ་པོ་དང་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་དུ་དབང་བསྐུར་བ་སྦྱིན་པ་ནི་དང་པོ་སྒྲུབ་པ་པོའི་དབང་བསྐུར་ཏེ། ཤར་ངོས་སུ་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྟེང་དུ་སློབ་མ་ཡི་དམ་གྱི་ལྷར་བསྐྱེད་ལ། ཡི་གེ་གསུམ་གྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ལ། སྟེང་དུ་ཡི་གེ་བྲིས་ལ་ལས་ཐམས་ཅད་པའི་བུམ་པས་དབང་བསྐུར་ལ་མཆོད་པ་ལྔས་དེ་ལ། མཆོད་ལ་གདུགས་དང་རྒྱལ་མཚན་དང་བ་དན་ལ་སོགས་པ་དང་དུང་དང་རོལ་མོ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་བཀྲ་ཤིས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ལ་སོགས་པས་མངོན་པར་དགའ་བར་བྱ་ཞིང་། དང་པོར་རེ་ཞིག་ཆུའི་དབང་བསྐུར་ཏེ། བུམ་པའི་དབང་བསྐུར་བ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྟེང་དུ་བུམ་པའི་ཆུ་རྣམས་རྣམ་རྒྱལ་གྱི་བུམ་པར་ཉུང་ཟད་རེ་བླུགས་ལ། དེ་ནས་སློབ་མའི་དབང་བསྐུར་སྦྱིན་ཏེ། ཨོཾ་མཉྫུ་ཤྲཱི་ཨ་བྷི་ཥིཉྩ་ཧཱུྃ། ཞེས་པས་དབང་བསྐུར་ཏེ་རིགས་ཀྱི་བདག་པོས་དབུ་བརྒྱན་པར་བྱའོ། །

"Whichever flower falls upon, that is your Mañjughoṣa." Having said this, have them look at the maṇḍala and point out the names starting from the gatekeeper up to the central deity; this is the ritual for entering the maṇḍala. Then, in order to attain the accomplishments (siddhi), offer a suitable fee to the Vajrācārya and prostrate while reciting: "Just as the Great Offering was bestowed Upon the Buddha Vajrabodhi, So too, for the sake of my complete protection, Bestow upon me today the Vajra of Space." The master, in order to confer the empowerment upon them, first grants the empowerment of the practitioner. On the eastern side, upon a moon maṇḍala, the disciple is generated as the yidam deity. Having blessed them with the three syllables and written the syllables above, confer the empowerment with the action-vase (karmakalaśa) and offer the five offerings. They should be honored with parasols, victory banners, flags, and so forth, as well as the sounds of conchs, music, and the like. Then, one should gladden them with verses of auspiciousness and so on. First, the water empowerment is conferred. Regarding the vase empowerment: pour a small amount of the water from the various vases into the victory vase (vijayakalaśa) atop the maṇḍala. Then, bestow the disciple empowerment, conferring it with: "Oṃ Mañjuśrī abhiṣiñca hūṃ." Thereby, they should be adorned with the crown of the Lord of the Family.

དེ་ནས་ཅོད་པན་གྱི་དབང་བསྐུར་བར་བྱ་སྟེ། དེ་ནས་དབུ་རྒྱན་སྟོང་པ་ཉིད་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་བྷྲཱུཾ་ཨོཾ་ཧྲཱིཿཨཱཿཧཱུྃ་ལས་རིགས་ལྔར་བསྐྱེད་ལ་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་དགུག་གཞུག་བྱས་ལ་སློབ་མའི་མགོ་ལ་བསྐོན་ལ། ཨོཾ་རཏྣ་མུ་ཀུ་ཊ་ཨ་བྷི་ཥིཉྩ་ཞེས་པས་དབུ་རྒྱན་དང་། དར་དཔྱངས་དང་བཅས་པས་དབང་བསྐུར་རོ། ། དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་སྟོང་པ་ཉིད་ལས་འོད་དཔག་ཏུ་མེད་པར་བསྐྱེད་ལ་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་བཅུག་ལ་དེ་རྡོ་རྗེར་གྱུར་པར་བསམས་ལ། རྡོ་རྗེ་རྩེ་ལྔ་པ་ཁུ་ཚུར་གཡས་པས་སྙིང་གར་བཟུང་ལ། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་རྡོ་རྗེའི་དབང་། ། དེ་རིང་ཁྱོད་ལ་བསྐུར་བར་བྱ། ། སངས་རྒྱས་ཀུན་ཏུ་རབ་བསྒྲུབ་ཕྱིར། ། རྡོ་རྗེ་འདི་ནི་ཁྱོད་ཀྱིས་ལོང་། ། ཨོཾ་བཛྲ་ཨ་དྷི་པ་དྷི་སྟྭཾ་ཨ་བྷི་ཥིཉྩ་མི་ཏིཥྛ་བཛྲ་ས་མ་ཡ་ཧཱུྃ་ཞེས་བྱ་བས་ལག་པ་གཡས་པར་སྦྱིན་ནོ། ། སྣང་བ་མཐའ་ཡས་ཀྱི་རང་བཞིན་རྡོ་རྗེའི་དབང་ངོ་། ། དེ་ནས་དྲིལ་བུ་དོན་ཡོད་གྲུབ་པར་བསྐྱེད་ལ་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་བཅུག་ལ་དྲིལ་བུར་གྱུར་པར་བསམས་ལ། ལག་པ་གཡོན་པར་བྱིན་ལ། ཨོཾ་ཨ་ཀཱ་རོ་མུ་ཁཾ་སརྦ་དྡྷརྨྨཱ་ཎཱཾ་ཨཱདྱ་ནུཏ་བནྣ་ཏྭཱཏ་ཅེས་པས་སྦྱིན་ནོ། ། དྲིལ་བུའི་རང་བཞིན་བདག་པོའི་དབང་ངོ་། ། དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་སློབ་མའི་སྤྱི་བོར་བཞག་ལ་མིང་གི་དབང་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་སྦྱིན་ནོ། ། ཨོཾ་བཛྲ་སཏྭ་སྟྭཾ་ཨ་བྷི་ཥིཉྩཱ་མི་བཛྲ་ནཱ་མ་ཨ་བྷི་ཥེ་ག་ཏ། ཀྱེ་དཔལ་རྡོ་རྗེ་ཆེ་གེ་མོ་ཞེས་སྔར་ལྷ་གང་ལ་བབས་པའི་ཞབས་ཀྱིས་མཚོན་པའི་མིང་སྦྱིན་ནོ། ། འདི་ནི་རྟག་པའི་རང་བཞིན་མིང་གི་དབང་ངོ་། །

Then, the crown empowerment should be conferred. First, the crown is generated as the five families from the syllables BHRŪṂ OṂ HRĪḤ ĀḤ HŪṂ, preceded by emptiness. Having summoned and absorbed the wisdom beings, it is placed upon the head of the disciple. With the mantra OṂ RATNA MUKUṬA ABHIṢIÑCA, the empowerment is conferred with the crown and the silk pendants. Then, the vajra is generated from emptiness as Amitābha. Having summoned the wisdom beings and visualized it as having become a vajra, the five-pronged vajra is held at the heart with the right fist. With the words: "The vajra empowerment of all the Buddhas is conferred upon you today. To fully accomplish all the Buddhas, take this vajra," and OṂ VAJRA ADHIPATI STVAṂ ABHIṢIÑCĀMI TIṢṬHA VAJRA SAMAYA HŪṂ, it is placed in the right hand. This is the vajra empowerment, the nature of Amitābha. Then, the bell is generated as Amoghasiddhi. Having summoned the wisdom beings and visualized it as having become a bell, it is placed in the left hand. With the mantra OṂ AKĀRO MUKHAṂ SARVADHARMĀṆĀM ĀDYANUTPANNATVĀT, it is given. This is the bell empowerment, the nature of the Lord. Then, the vajra and bell are placed upon the crown of the disciple's head, and the name empowerment, the nature of Vairocana and the dharmadhātu, is conferred. With the words: OṂ VAJRASATTVA STVAṂ ABHIṢIÑCĀMI VAJRA NĀMA ABHIṢEKATA, "O Glorious Vajra [Name]," the name is given, characterized by the deity upon whom the disciple previously fell. This is the name empowerment, the nature of the Permanent One.

དེ་ནས་དེ་ལ་པཱུ་ཛ་ལྔས་མཆོད་ལ་དགའ་བ་མཉེས་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་དེའི་རྗེས་ལ་སློབ་མས་བླ་མ་ལ་ཡོན་དབུལ་བ་ལ་སོགས་པར་བྱའོ། ། དབང་བསྐུར་བ་ལྔ་པོ་དེ་དག་གིས་རྒྱུད་ལ་སོགས་པ་ཉན་པ་དང་། བཤད་པ་དང་སྒྲུབ་པ་པོའི་སྣོད་དུ་འགྱུར་ཏེ། གོ་རིམ་བཞིན་དུ་མེ་ལོང་ལྟ་བུ་དང་མཉམ་པ་ཉིད་དང་སོ་སོར་རྟོག་པ་དང་། བྱ་བ་གྲུབ་པ་དང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་རྣམས་སོ། ། དབང་ལྔ་པོ་འདི་དག་ནི་རིགས་ལྔའི་དབང་ངོ་། ། ཡང་ན་དབང་འདི་ཡང་མ་རིག་པ་ལས་བཟློག་པས་ན་རིག་པའི་དབང་ངོ་། ། འདི་ནི་རིག་པའི་དབང་བསྐུར་པའི་ཆོ་གའོ། ། ། ། དེ་ནས་སློབ་དཔོན་དུ་འོས་པའི་སློབ་མས་ཡོན་ཕུལ་ལ་གསོལ་བ་གདབ་པོ། ། བདག་དང་གཞན་དོན་བྱེད་པས་ན། ། མི་ལྡོག་པ་ཡི་དབང་བསྐུར་བ། ། ཐུགས་རྗེའི་བདག་པོ་བདག་ལ་སྩོལ། ། ཞེས་གསོལ་བ་གདབ་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་སློབ་མ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དུ་བསྐྱེད་ལ་ཤར་ངོས་སུ་དབང་སྟེགས་གྲུ་བཞི་པ་སྒོ་ནུབ་ཏུ་བསྟན་པའི་དབུས་སུ་ཚོན་སྣ་ལྔས་པདྨ་འདབ་བརྒྱད་བྲིས་ལ། དེའི་སྟེང་དུ་སེང་གེའི་ཁྲི་ལ་བཞག་ལ། དེའི་སྟེང་དུ་བླ་རེ་བྲེས། གཡས་ཕྱོགས་སུ་གདུགས་དཀར་པོ་གསེར་གྱི་ཡུ་བ་ཅན་ཡོངས་སུ་བཟུང་ལ། གཡོན་ཕྱོགས་སུ་རྒྱལ་མཚན་དང་བ་དན་བསྒྲེང་ལ་རྔ་བོ་ཆེ་དང་། ཟངས་ཀྱི་དུང་དང་འབུད་དུང་ལ་སོགས་པའི་སྒྲས་ནམ་མཁའ་གང་བར་བྱས་ལ། རྡོ་རྗེ་དང་དྲིལ་བུ་དཀྲོལ་ཞིང་། ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་མངའ་བ་གསེར་གྱི་རི་བོ་འདྲ། ། འཇིག་རྟེན་གསུམ་གྱི་མགོན་པོ་དྲི་མ་གསུམ་སྤངས་པ། ། སངས་རྒྱས་པདྨ་རྒྱས་པ་འདབ་འདྲའི་ཞལ་མངའ་བ། །

Then, one should worship him with the five offerings and please him with joy. Following that, the disciple should present the master with the ritual fee and so forth. Through these five empowerments, one becomes a vessel for hearing, explaining, and practicing the tantras and other teachings. These correspond, in order, to the mirror-like wisdom, the wisdom of equality, the wisdom of individual discernment, the all-accomplishing wisdom, and the wisdom of the expanse of phenomena. These five empowerments are the empowerments of the five families. Alternatively, because they reverse ignorance, they are called the "empowerments of knowledge" (vidyā-abhiṣeka). This is the ritual for conferring the empowerments of knowledge. Then, the disciple who is fit to be a master should present the fee and make this supplication: "O Lord of Compassion, please grant me the irreversible empowerment so that I may accomplish the welfare of myself and others." Thus should the supplication be made. Then, the disciple is generated as Vairocana. To the east, a square empowerment platform is prepared with its door facing west. In its center, an eight-petaled lotus is drawn with the five colors. Upon that, a lion throne is placed, and a canopy is spread above it. To the right, a white parasol with a golden handle is held aloft; to the left, victory banners and streamers are raised. The sky is filled with the sounds of great drums, copper horns, conch shells, and so forth. While ringing the vajra and bell, one recites: "Endowed with excellence, like a mountain of gold, Lord of the three worlds, who has abandoned the three stains, Buddha, whose face is like the petals of a blooming lotus..."

བཀྲ་ཤིས་དེ་ཡིས་ཁྱོད་ལ་དེང་འདིར་ཞི་བྱེད་ཤོག། དེ་ཡིས་ཉེ་བར་བསྟན་པའི་མཆོག་རབ་མི་གཡོ་བ། ། འཇིག་རྟེན་གསུམ་དུ་གྲགས་ཤིང་ལྷ་དང་མིས་མཆོད་པ། ། ཆོས་ཀྱི་དམ་པ་སྐྱེ་དགུ་རྣམས་ལ་ཞི་བྱེད་པ། ། དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་དགེ་བའི་བཀྲ་ཤིས་གཉིས་པའོ། ། དགེ་འདུན་དམ་པ་ཆོས་ལྡན་ཐོས་པའི་བཀྲ་ཤིས་ཕྱུག། མི་དང་ལྷ་དང་ལྷ་མ་ཡིན་གྱིས་མཆོད་པའི་གནས། ། ཚོགས་ཀྱི་དམ་པ་ངོ་ཚ་ཤེས་དང་དཔལ་གྱི་གཞི། ། དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་དགེ་བའི་བཀྲ་ཤིས་གསུམ་པའོ། ། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་བཀྲ་ཤིས་ཀྱི་ཀླུ་བླངས་ལ་ནམ་མཁའ་གང་བའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དབང་བསྐུར་བར་བསམས་ལ། རྣམ་པར་རྒྱལ་བའི་བུམ་པ་ནས་བཟུང་ལ་སྒོ་བའི་བར་དུ་བསྐུར་ལ། དེ་ནས་འཇམ་དཔལ་གྱི་སྐུ་གཟུགས་སློབ་མའི་སྤྱི་བོར་བཞག་ལ། ཨོཾ་མཉྫུ་ཤྲཱི་མ་ཧཱ་སུ་ཁ་བཛྲ་སཏྭ། ཛཿཧཱུཾ་བཾ་ཧོཿསུ་ར་ཏེ་ས་མ་ཡ་སྟྭཾ། དེ་རིང་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གྱུར། ། སློབ་མའི་ཚོགས་རྣམས་བསྡུ་བར་གྱིས། ། ཞེས་བྱ་བ། སློབ་མ་ལ་གནང་བ་སྦྱིན་ནོ། ། དེ་ནས་དམ་ཚིག་གསུམ་གྱི་དབང་སྦྱིན་པར་བྱ་སྟེ། ཧཱུྃ་ལས་རྡོ་རྗེ་བསྒོམས་ལ། འདི་ནི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས། ། འཇམ་པའི་རྡོ་རྗེ་ཕྱག་ན་གནས། ། ཁྱོད་ཀྱིས་ཀྱང་ནི་རྟག་ཏུ་ཟུངས། ། འཇམ་པའི་རྡོ་རྗེའི་བརྟུལ་ཤུགས་བརྟན། ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་སི་དྡྷི་བཛྲ་ས་མ་ཡ་ཏིཥྛ་ཨེ་ཥ་སྟྭཾ་དྷ་ར་ཡ་མི་ཧི་ཧི་ཧི་ཧི་ཧཱུཾ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་སློབ་མ་ལ་གཏད་ལ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་འདི་བརྗོད་དོ། ། ཐོག་མ་མེད་པའི་སེམས་དཔའ་ལ། ། འཇམ་པའི་རྡོ་རྗེ་དགའ་བ་ཆེ། ། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཐམས་ཅད་བདག།

By this auspiciousness, may you find peace here and now! That supreme, immovable teaching which he revealed, renowned throughout the three worlds and honored by gods and humans, the sublime Dharma that brings peace to all living beings—this is the second auspiciousness of virtue in the world. The sublime Saṅgha, possessing the Dharma and rich in the auspiciousness of learning, a place of worship for humans, gods, and asuras, the supreme assembly, the foundation of shame and glory—this is the third auspiciousness of virtue in the world. Having recited such verses of auspiciousness, visualize the Tathāgatas filling the sky conferring empowerment. Holding the Victorious Vase, confer the empowerment from the beginning up to the gatekeepers. Then, place the image of Mañjuśrī upon the crown of the disciple's head and say: OṂ MAÑJUŚRĪ MAHĀSUKHA VAJRASATTVA JAḤ HŪṂ BAṂ HOḤ SURATE SAMAYAS TVAM. "Today you have become a Vajra Master; gather the assemblies of disciples!" Thus, grant the permission to the disciple. Then, bestow the empowerment of the three samayas. Visualize a vajra arising from HŪṂ and say: "This is the Mañjuvajra held in the hands of all the Buddhas. You too must always hold it; remain firm in the ascetic discipline of Mañjuvajra." OṂ SARVA TATHĀGATA SIDDHI VAJRA SAMAYA TIṢṬHA EṢA TVAM DHĀRAYĀMI HI HI HI HI HŪṂ. With this, hand it to the disciple and proclaim this suchness: "In the being who is without beginning, is the great joy of Mañjuvajra, the Samantabhadra who is the self of all."

རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོའི་བདག་པོའི་གཙོ། ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་མཆོག་དང་པོའི་སྐྱེས་བུའོ། ། ཨོཾ་མ་ཧཱ་བཛྲ་ཧཱུྃ། དེ་ནས་ཨ་ལས་དྲིལ་བུ་བསྐྱེད་ལ། འདི་དེ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། ། ཤེས་རབ་དབྱངས་ཀྱི་རྗེས་འགྲོར་བརྗོད། ། ཁྱོད་ཀྱིས་ཀྱང་ནི་རྟག་ཏུ་བཅང་། ། བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་རྒྱལ་བ་བཞེད། ། ཅེས་བྱ་བ་འདིས་སློབ་མའི་ལག་པ་གཡོན་དུ་དྲིལ་བུ་བྱིན་ལ། སྲིད་པའི་རང་བཞིན་དག་པའི་ཕྱིར། ། རང་བཞིན་གྱིས་ནི་དངོས་བྲལ་བྱས། ། རང་བཞིན་དག་པའི་སེམས་ལྡན་པ། ། སྲིད་པ་དག་པའི་མཆོག་ཏུ་བྱེད། ། ཅེས་བྱ་བ་འདིས་ཆོས་ཀྱི་དྲིལ་བུ་དཀྲོལ་བར་བྱ་སྟེ། ཨོཾ་བཛྲ་གྷཎྚ་ཨཱཿཞེས་བཟླས་སོ། ། དེ་ནས་སློབ་མའི་ལག་པ་གཉིས་ཀྱིས་རྡོ་རྗེ་དང་དྲིལ་བུ་སྙིང་གར་བསྣོལ་ལ། ། ལྷའི་སྐུ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་བསྒོམས་ལ། ། སྲིད་པའི་བདེ་བ་ཤིན་ཏུ་ཆུང་། ། སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོ་དག་བྱའི་ཕྱིར། ། ཤིན་ཏུ་བདེ་བ་དམ་པའི་ཐབས། ། དེ་བས་དམ་ཚིག་བསྲུང་བར་གྱིས། ། འདོད་པའི་ལོངས་སྤྱོད་ཐམས་ཅད་ནི། ། ཅི་འདོད་པ་ནི་བསྟེན་བཞིན་དུ། ། རང་གི་ལྷ་ཡི་སྦྱོར་བ་ཡིས། ། བདག་དང་གཞན་ལ་མཆོད་པར་གྱིས། ། འདི་ནི་སྐུ་ཡི་དམ་ཚིག་གོ། ། དེ་ནས་སློབ་མ་ལ་མཆོད་པ་ལྔས་མཆོད་ལ། དེའི་འོག་ཏུ་གསེར་གྱི་ཐུར་མ་བླངས་ལ། ཇི་ལྟར་མིག་མཁན་རྒྱལ་པོ་ཡིས། ། འཇིག་རྟེན་ལིང་ཏོག་བསལ་བ་ལྟར། ། བུ་ཁྱོད་ཀྱིས་ནི་མི་ཤེས་པའི། ། ལིང་ཏོག་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་བསལ། ། ཨོཾ་བཛྲ་ནེ་ཏྲ་ཨ་པ་ཧ་ར་པ་ཊ་ལཾ་ཧྲི་ཞེས་བྱ་བས་མིག་ལ་བྱུགས་ཏེ་དག་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་མེ་ལོང་བླངས་ལ་ཆོས་ཀྱི་སྙིང་པོ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྟན་ཏེ།

The Lord of the Vajra Essence, the Blessed One, the glorious Primordial Being. OṂ MAHĀVAJRA HŪṂ. Then, having generated the bell from the syllable A: "This is the melody of the insight of all the Buddhas; you too must always hold it, for the Victors intend it for supreme awakening." With these words, the bell is placed in the student's left hand. Then, with the bell of Dharma: "Because the nature of existence is pure, it is by nature free from entities. Possessing a mind of natural purity, one makes existence supremely pure." With these words, the Dharma bell should be rung, and one recites: OṂ VAJRA GHAṆṬĀ ĀḤ. Then, with both hands, the student crosses the vajra and bell at the heart and meditates on the deity’s body as the Great Seal (mahāmudrā): "The bliss of existence is very slight; in order to purify great suffering, employ the supreme bliss as the means. Therefore, guard the samaya. While enjoying all sensory pleasures as you desire, worship yourself and others through the yoga of your own deity. This is the samaya of the body." Then, having made the five offerings to the student, one takes a golden probe and says: "Just as the King of Eye-Physicians removed the cataracts of the world, so the Victors have removed the cataract of ignorance from you, my son." With the mantra OṂ VAJRA NETRA APAHARA PAṬALAṂ HRĪḤ, one applies it to the eyes to purify them. Then, taking a mirror, one reveals the suchness of the essence of phenomena.

ཆོས་རྣམས་གཟུགས་བརྙན་ལྟ་བུ་སྟེ། གསལ་ཞིང་དག་ལ་རྙོག་པ་མེད། ། གཟུང་དུ་མེད་ཅིང་བརྗོད་དུ་མེད། ། རྒྱུ་དང་ལས་ལས་ཀུན་དུ་འབྱུང་། ། རང་བཞིན་མེད་ཅིང་བདག་མེད་པ། ། དེ་ལྟར་ཆོས་རྣམས་ཤེས་བྱས་ནས། ། སེམས་ཅན་དོན་ནི་མཉམ་མེད་བྱོས། ། འོན་ཀྱང་སངས་རྒྱས་སྲས་སུ་སྐྱེ། ། དེ་ནས་ཨཱཿལས་བསྐྱེད་པའི་དྲིལ་བུ་བྱིན་ཏེ། ཆོས་རྣམས་ནམ་མཁའི་མཚན་ཉིད་དེ། ། ནམ་མཁའ་ལ་ཡང་མཚན་ཉིད་མེད། ། ནམ་མཁའ་དང་ནི་མཉམ་སྦྱོར་བས། ། ཀུན་མཆོག་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་གསལ། ། ཞེས་བྱ་བས་དཀྲོལ་བར་བྱའོ། ། དེ་ནས་མདའ་གཞུའི་དབང་བསྐུར་སྦྱིན་པར་བྱ་སྟེ། ཧོ་ཞེས་བྱ་བས་མདའ་གཞུ་བྱིན་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྗེས་སུ་བྱོས་ཞེས་བྱ་སྟེ། ལོགས་བཞི་སྟེང་འོག་ཏུ་མདའ་རེ་འཕེན་དུ་གཞུག་གོ། ། ཡང་མེ་ལོང་གི་དབང་སྦྱིན་པར་བྱ་སྟེ། ཨོཾ་མཉྫུ་ཤྲཱི་ཞེས་བྱ་བས་མེ་ལོང་བསྟན་ལ། འཇམ་པའི་རྡོ་རྗེ་མེ་ལོང་ལྟར། ། དག་ཅིང་གསལ་ལ་རྙོག་པ་མེད། ། སངས་རྒྱས་ཀུན་དག་རང་བཞིན་གྱིས། ། བུ་ཁྱོད་ཀྱི་ནི་སྙིང་ལ་ཞུགས། ། འཇམ་པའི་རྡོ་རྗེ་རང་ཉིད་གཙོ། ། འདི་ཉིད་ཡིན་པར་ཤེས་པར་གྱིས། ། ཨོཾ་མཉྫུ་ཤཱི་ཨཱཿ། ། ། ། དེ་ནས་རྗེས་གནང་སྦྱིན་པར་བྱ་སྟེ། ཨོཾ་བཛྲ་ཧེ་ཏུ་ཞེས་བྱ་བས་འཁོར་ལོ་རྐང་པའི་བར་དུ་བཞག་ལ། ཨོཾ་བཛྲ་བྷཱ་ཥ་རཾ་ཞེས་བྱ་བས་ལག་པ་གཡས་སུ་དུང་བྱིན་ལ། ལག་པ་གཡོན་པར་ཨཱཿཞེས་བྱ་བས་མཚན་ཡང་དག་པར་བརྗོད་པའི་པོ་ཏི་བྱིན་ལ། དྲིལ་བུ་ཡང་བྱིན་ལ་དཀྲོལ་ཞིང་། དེ་རིང་ཕན་ཆད་འཇིག་རྟེན་ལ། ། སྐྱོབ་པ་རྣམས་ཀྱིས་འཁོར་ལོ་བསྐོར། ། ཆོས་ཀྱི་དུང་ནི་བླ་མེད་པས། །

All phenomena are like reflections: clear, pure, and untroubled. They are ungraspable and inexpressible, arising entirely from causes and karma. They are without intrinsic nature and without self. Having understood phenomena in this way, accomplish the peerless benefit of sentient beings, and you will be born as a child of the Buddha. Then, the bell generated from ĀḤ is bestowed, and it should be rung with these words: "All phenomena have the characteristic of space, and space itself has no characteristic. Through union with space, the supreme equality of all is revealed." Next, the empowerment of the bow and arrow is to be given. With the syllable HOḤ, the bow and arrow are bestowed, and the candidate is told, "Follow the example of all the Tathāgatas." They are then made to shoot an arrow in each of the four directions, as well as upward and downward. Furthermore, the mirror empowerment is to be given. With the mantra OṂ MAÑJUŚRĪ, the mirror is shown: "Like the mirror of Mañjuvajra, pure, clear, and untroubled, the purity of all Buddhas by nature has entered your heart, my son. Know that this very Mañjuvajra is the Lord himself. OṂ MAÑJUŚRĪ ĀḤ." Then, the authorization is to be given. With the mantra OṂ VAJRA HETU, the wheel is placed between the candidate's feet. With the mantra OṂ VAJRA BHĀṢA RAṂ, the conch is placed in the right hand. With the syllable ĀḤ, the volume of the Mañjuśrī-nāmasaṃgīti is placed in the left hand. The bell is also given and rung, saying: "From this day forward, in the world, turn the wheel of the Protectors. With the unsurpassed conch of Dharma..."

ཀུན་དུ་མ་ལུས་གང་བར་གྱིས། ། སོམ་ཉི་ཡིད་གཉིས་མི་བྱ་ཞིང་། ། དོགས་པ་མེད་པའི་སེམས་ཀྱིས་ནི། ། གསང་སྔགས་སྤྱོད་པའི་ཚུལ་གྱི་མཆོག། འཇིག་རྟེན་རྣམས་ལ་རབ་ཏུ་སྒྲོལ། ། དེ་ལྟར་བྱས་ན་སངས་རྒྱས་ལ། ། ཕན་འདོགས་དྲིན་དུ་གཟོ་བར་འགྱུར། ། རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་དེ་ཀུན་ཡང་། ། ཁྱོད་ལ་རྟག་ཏུ་སྲུང་བར་བྱེད། ། དེ་ནས་གནང་བ་སྦྱིན་པར་བྱ་སྟེ། ། སོ་སོའི་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྣལ་འབྱོར་བྱས་ལ། ལོ་ཀ་ཀུན་ལ་ཁྱད་པར་དུ། ། སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་ཕན་པའི་ཕྱིར། ། ཇི་ལྟར་སྣ་ཚོགས་འདུལ་གྱུར་པ། ། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་རབ་ཏུ་བསྐོར། ། ཞེས་བྱ་བ་དང་། ཆོས་ཀྱི་གནས་སུ་རྡོ་རྗེ་དང་། ། རིན་ཆེན་དང་ནི་པདྨ་དང་། ། ལས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་རབ་ཏུ་བསྐོར། ། ཞེས་བྱ་བས་རྗེས་སུ་གནང་བ་སྦྱིན་ནོ། ། དེ་ནས་ལུང་བསྟན་ཏེ། སློབ་དཔོན་བདག་ཉིད་ལངས་ལ། སྐྱོབ་པ་ཤཱཀྱ་སེང་གེའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ལྡན་པར་བྱས་ལ། གཡོན་པ་ཁུ་ཚུར་སྙིང་གར་ཆོས་གོས་འཛིན་པའི་ཚུལ་དུ་བྱས་ལ། གཡས་པ་མི་འཇིགས་པ་སྦྱིན་པའི་ཕྱག་རྒྱ་བཅས་ལ། ཨོཾ་ང་ཡིས་ཁྱོད་ལ་ལུང་བསྟན་ཡིན། ། འཇམ་པའི་རྡོ་རྗེ་དེ་བཞིན་གཤེགས། ། སྲིད་པ་ཀུན་ཏུ་དག་པས་ན། ། སྲིད་དང་ངན་འགྲོ་རྣམས་ལས་བཏོན། ། ཀྱེ་རྡོ་རྗེ་ཆེ་གེ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡི། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བྷུར་བྷུ་བ་སྭཿཞེས་གཟེངས་བསྟོད་དོ། ། དེ་ནས་གསང་བ་བསྒྲགས་ཏེ། ། འདོད་ཆགས་བྲལ་བ་ལྟ་བུ་ཡི། ། ཁམས་གསུམ་ན་ནི་སྡིག་མེད་དེ། ། དེ་བས་འདོད་ལ་ཆགས་བྲལ་བར། ། ཁྱོད་ཀྱིས་ནམ་ཡང་མི་བྱའོ། ། མ་ཧཱ་ས་མ་ཡ་ཧ་ན་ཧཱུྃ་ཕཊ། དབུགས་དབྱུང་བའོ། །

Fill [the world] completely and without exception. Do not harbor doubt or hesitation; with a mind free of suspicion, liberate the worlds through the supreme way of Secret Mantra conduct. By doing so, you will be of benefit to the Buddhas and repay their kindness. All those Vajra-holders will also constantly protect you. Then, the permission should be granted: having performed the yoga of the respective Universal Monarch, [the master says]: "For the sake of benefiting all sentient beings in all worlds, in particular, turn the Wheel of Dharma in whatever way is necessary to discipline them." In place of "Dharma," one grants permission with the words: "Turn the Vajra Wheel, the Jewel Wheel, the Lotus Wheel, and the Karma Wheel." Then, the prophecy is given: the master himself stands up, enters the meditative absorption of the Protector Śākyasiṃha, and forms the gesture of holding the religious robe at the heart with the left fist, while making the mudrā of granting fearlessness with the right hand. He says: "Oṃ, I grant you the prophecy: you are Mañjuvajra, the Tathāgata. Since existence is entirely pure, you are extracted from the states of existence and the lower realms. O Vajra [Name], you are the Tathāgata Bhūr-bhūva-svaḥ!" Thus he encourages them. Then, the secret is proclaimed: "In the three realms, there is no sin like being free from passion. Therefore, you must never become free from passion for desire." Mahā-samaya-hana hūṃ phaṭ. This is the granting of encouragement.

དེ་ནས་ལྷའི་སྔགས་སྦྱིན་པར་བྱ་སྟེ། སྔགས་ཀྱི་རྗེས་གནང་ངོ་། ། དེ་ནས་གདམས་པ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། ཁྱོད་ཀྱིས་མཁས་པའི་གང་ཟག་ལ། ། སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་མ་སྟོན་ཅིག། དེ་ཡིས་སྤྱོད་ན་སོམ་ཉི་ཟ། ། གཉིས་ཀ་ངན་སོང་ཉིད་དུ་ལྷུང་། ། དེ་ནས་སློབ་མའི་སྤྱི་བོར་གདུགས་བཟུང་ལ་བསྐོར་བ་བྱས་ལ་ཐལ་མོ་སྦྱར་ཏེ། གདུགས་དང་བཅས་པ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་དྲུང་གི་ས་ལ་ལུས་བཏུད་ལ། སྔགས་རྣམས་འཛིན་པར་གྱུར་པ་ཡི། ། སློབ་མ་འདི་ནི་ཕུལ་བ་ལགས། ། དེ་ནས་གདུགས་བཞག་ལ་སློབ་མའི་སྙིང་ལ་འབབ་པའི་ཚིག་དག་བརྗོད་དེ། དེ་རིང་དཀྱིལ་འཁོར་སློབ་དཔོན་གྱུར། ། སྔགས་དང་རྒྱུད་ཀྱང་འཛིན་པར་གྱུར། ། སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་། ། ལྷ་རྣམས་ཀུན་གྱིས་བཀུར་བར་འགྱུར། ། སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་ཐུགས་བརྩེ་བས། ། དཀྱིལ་འཁོར་ཆོ་ག་བཞིན་དུ་བྲིས། ། སྒྲུབ་པ་པོ་ཡང་རྒྱུད་ལ་སྦྱོར། ། ཁྱོད་ཀྱིས་ཆོས་ལ་སེར་སྣ་དང་། ། སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་མི་ཕན་པ། ། བུ་ཁྱོད་ཀྱིས་ནི་མི་བྱའོ། ། དེ་ནས་སླར་ཡང་བསྟན་བྱ་སྟེ། ། མཆོག་ཏུ་གསང་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་འདིར། ། བཙུད་པ་དང་ནི་མཐོང་བ་ཡིས། ། དེ་རིང་སྡིག་པ་རྣམ་གྲོལ་ནས། ། དེ་རིང་ཁྱེད་རྣམས་བདེ་བར་གནས། ། བདེ་ཆེན་ཐེག་པ་འདི་ལ་ནི། ། ཕྱིན་ཆད་འཆི་བ་(ཡོང་,ཡོད་)མེད་ཅིང་། ། མི་ཐུབ་ཚུགས་པ་(ཡོང་,ཡོད་)མེད་པས། ། ཅིས་ཀྱང་མི་འཇིགས་དགའ་བར་གྱིས། ། སྲིད་པ་ཤིན་ཏུ་དག་པ་ན། ། སྲིད་པའི་སྡུག་བསྔལ་ལས་འདས་སོ། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་སྤང་མི་བྱ། ། དམ་པའི་ཆོས་ནི་སྨད་མི་བྱ། ། ནམ་ཡང་བོར་བར་ཡང་མི་རུང་། ། མི་ཤེས་པ་དང་རྨོངས་པ་ལ། །

Then, the deity’s mantra should be bestowed; this is the mantra authorization. Next, the instructions should be shown: "Do not show the mantras and mudrās to those who are not wise. If they practice them, they will fall into doubt, and both will fall into the lower realms." Then, holding a parasol over the crown of the disciple's head, one should circumambulate and join the palms. With the parasol, bowing the body toward the ground in front of the maṇḍala, one says: "This disciple, who has come to uphold the mantras, is now offered to you." Then, setting the parasole aside, one speaks words that strike the disciple's heart: "Today you have become a master of the maṇḍala; you have become a holder of the mantras and tantras. You shall be honored by all the Buddhas, Bodhisattvas, and deities. Out of compassion for all sentient beings, draw the maṇḍala according to the ritual. Apply the practitioner to the tantras as well. My son, you must not be stingy with the Dharma, nor do anything that is not beneficial to sentient beings. Furthermore, it should be taught again: 'By entering and seeing this most secret maṇḍala, today you are liberated from sins; today you abide in bliss. In this vehicle of great bliss, henceforth there is no death, and since there is nothing that can overcome or harm you, be joyful without any fear. Existence is utterly pure; you have transcended the suffering of existence. Do not abandon the bodhicitta; do not disparage the sublime Dharma. It is never right to forsake it. To the ignorant and the deluded...'"

དེ་ཉིད་བསྟན་པར་མི་བྱའོ། ། རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་མི་སྤང་ཞིང་། ། སློབ་དཔོན་ནམ་ཡང་སྨད་མི་བྱ། ། སངས་རྒྱས་ཀུན་དང་མཚུངས་པ་ཡིན། ། རང་དགའ་ཡོངས་སུ་བོར་ནས་ནི། ། དཀའ་ཐུབ་ཀྱིས་ནི་གདུང་མི་བྱ། ། ཇི་ལྟར་བདེ་བར་བཟུང་ནས་ནི། ། སངས་རྒྱས་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར། ། ཞེས་བྱ་བས་དབུགས་དབྱུང་བའོ། ། སློབ་མས་ཀྱང་ཕྱག་བྱས་ཏེ། གཙོ་བོས་ཇི་ལྟར་བཀའ་སྩལ་པ། ། དེ་དག་ཐམས་ཅད་བདག་གིས་བགྱི། ། ཞེས་ཁས་བླང་ངོ་། ། འདི་ནི་སློབ་དཔོན་དུ་དབང་བསྐུར་བའི་ཆོ་གའོ། ། ། ། དེ་ནས་གསང་བའི་དབང་བསྐུར་སྦྱིན་པར་བྱ་སྟེ། སློབ་མ་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་སྐུ་མདོག་དཀར་པོ་ཞལ་གཅིག་ཕྱག་གཉིས་པ། ཕྱག་གཡས་ན་རལ་གྲི་གཡོན་པ་ན་པོ་ཏི་བསྣམས་པ་བསྐྱེད་ལ། གསེར་རམ་དངུལ་ལམ་ཉ་ཕྱིས་ཀྱི་སྣོད་དུ་ཨ་ཀ་རུ་ནག་པོ་དང་། གླུ་རྩི་དང་། མུ་ཏིག་དཀར་པོ་དང་། ཙནྡན་སྨུག་པོ་དང་། མཚལ་ཆེན་དང་། དེ་རྣམས་ཀྱི་སྟེང་དུ་སྟོང་པ་ཆེན་པོའི་ཡི་གེ་ལྔ་དགོད་པར་བྱ་སྟེ། ཨཱཿཧཱུྃ་ཨོཾ་ཧྲཱིཿཨཿདེ་ལས་འོད་ཟེར་འཕྲོས་པས་ནམ་མཁའི་ཁམས་ནས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདུད་རྩི་དྲངས་ནས་གཉིས་སུ་མེད་པར་བསྟིམས་ལ་ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུྃ། ཞེས་བྱ་བས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ལ། སྦྲང་རྩིའམ། ཀ་རའམ་བུ་རམ་ལ་རིལ་བུ་བྱས་ལ། སློབ་མའི་ལྕེ་ཐོག་ཏུ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདིས་སྦྱིན་པར་བྱའོ། ། ཇི་ལྟར་འཇམ་དབྱངས་རྒྱལ་པོ་ཡིས། ། བྱང་ཆུབ་སྲས་ལ་དབང་བསྐུར་བཞིན། ། ཁྱོད་ལ་གསང་བའི་དབང་བསྐུར་བས། ། བདུད་རྩི་ལྔ་ནི་མཉམ་པའི་སེམས། ། ཉོན་མོངས་ལྔ་ནི་དག་པར་བྱེད། ། ཡེ་ཤེས་ལྔ་ཡིས་དབང་བསྐུར་རོ། །

That very [teaching] should not be shown. One should not abandon the vajra and bell, nor should one ever disparage the master, for he is equal to all the buddhas. Having completely cast aside self-indulgence, one should not torment oneself with asceticism. By maintaining [the practice] in whatever way is comfortable, the siddhi of the buddhas will be attained. With these words, the encouragement is given. The disciple also prostrates and makes the commitment: "Whatever the Lord has commanded, all of that I shall do." This is the ritual for the empowerment into the master [level]. Then, the secret empowerment should be bestowed. The disciple is visualized as the wisdom being (jñānasattva), white in color, with one face and two hands, holding a sword in the right hand and a volume of scripture in the left. In a vessel of gold, silver, or mother-of-pearl, one should place black agarwood, camphor, white pearl, dark sandalwood, and vermilion. Upon these, the five syllables of great emptiness—ĀḤ, HŪṂ, OṂ, HRĪḤ, and A—are to be arranged. Light rays radiate from them, drawing in the nectar of wisdom from the expanse of space, which is then dissolved into [the substances] non-dually. Having blessed them with "OṂ ĀḤ HŪṂ," one should make pills from honey, sugar, or molasses and bestow them upon the disciple's tongue with this verse: "Just as King Mañjughoṣa Empowered the sons of enlightenment, So by bestowing this secret empowerment upon you, The five nectars are the mind of equality; The five afflictions are purified, And you are empowered by the five wisdoms."

ཨོཾ་སརྦ་དྷརྨྨ་ཨ་བྷཱ་བ་སྭཱ་བྷཱ་བ་བི་ཤུདྡྷ། བཛྲ་བཛྲ་ཨ་ཨཱ་ཨཾ་ཨཿའདི་ནི་གསང་བའི་དབང་བསྐུར་བའི་ཆོ་གའོ། ། ད་ནི་ངེས་པའི་དབང་བསྐུར་བར་བྱ་སྟེ། འདི་ཁྱོད་གཟུགས་བཟང་སྟོན་པ་ཡིས། ། དམ་པའི་བདེ་བ་མྱོང་བར་འགྱུར། ། རིག་པའི་རྣལ་འབྱོར་སྡོམ་པ་ཡིས། ། སངས་རྒྱས་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར། ། རྨོངས་པ་གང་ཞིག་འདི་སྤོང་བ། ། དེ་ལ་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་མེད། ། ཅེས་བྱ་བ་སྦྱིན་པར་བྱའོ། ། དགེ་སློང་དང་མ་ནིང་དང་། རྒན་པོ་ལ་ནི་ལུས་ཀྱི་གནས་བཞི་རུ་འཁོར་ལོ་བཞི་བསྒོམས་ལ། རྐང་བའི་གནས་སུ་ཡཾ་ལས་རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་གཞུའི་དབྱིབས་ལྟ་བུ་བ་དན་གྱིས་མཚན་པ། སུམ་མདོའི་གནས་སུ་རཾ་ལས་མེའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྲུ་གསུམ་འོད་ཟེར་དང་བཅས་པས་མཚན་པའོ། ། རླུང་གི་བ་དན་གྱིས་མེ་སྦར་མེ་ལྕེ་གྱེན་དུ་འབར་བའི་འོད་ཀྱིས་རྩ་དབུ་མ་ན་ཡར་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མེ་འབར་བས་སྤྱི་བོ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ལ་རེག་པས། ཐིག་ལེ་བཅུ་དྲུག་མགྲིན་པའི་འཁོར་ལོ་རུ་བབས། མགྲིན་པ་ནས་སྙིང་གར་འདབ་བརྒྱད་དུ་བབས། སྙིང་ག་ནས་ལྟོ་བར་ཐིག་ལེ་བཞི་རུ་བབས་ནས། ལུས་མཐའ་དག་ཐིག་ལེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱིས་གང་ནས་སློབ་མའི་ལུས་ལ་བདེ་གསལ་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྤྲོས་བ་དང་བྲལ་བ་བདེ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ལུས་གང་བར་བསམ་མོ། ། དེ་ནས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། ས་མཆོག་བཅུ་གཉིས་འཐོབ་པར་འགྱུར། ། ཐབས་གཞན་གྱིས་ནི་སངས་མི་རྒྱ། ། འཁོར་ལོ་བཞི་པོ་མཉམ་པའི་རོས། ། སྲིད་པའི་རོ་ནི་དག་པར་བྱེད། ། དེ་བས་ཁྱོད་ཀྱིས་འདི་དང་ནི། ། ནམ་ཡང་བྲལ་བར་མི་བྱའོ། །

Oṃ sarvadharmābhāvasvabhāva-viśuddha vajra vajra a ā aṃ aḥ. This is the ritual for the conferral of the secret empowerment. Now, the definitive empowerment shall be conferred: "By showing you this beautiful form, you shall experience sublime bliss. Through the yoga of awareness and the vows, you shall attain the siddhi of Buddhahood. Any fool who abandons this shall not attain the supreme siddhi." Thus it should be given. For monks, eunuchs, and the elderly, one should meditate on the four wheels at the four locations of the body. At the location of the feet, from the syllable Yaṃ, arises a wind maṇḍala in the shape of a bow, marked by banners. At the location of the triple-junction, from the syllable Raṃ, arises a fire maṇḍala, triangular and marked by rays of light. The banners of the wind ignite the fire, and the upward-flaming light of the fire-tongues causes the fire of wisdom to blaze up within the central channel. By touching the crown of the head, the great bliss, the sixteen drops descend into the throat wheel. From the throat, they descend into the eight-petaled heart wheel. From the heart, they descend into the four drops at the navel. One should then imagine the entire body filled with the bodhicitta drops, and the disciple’s body filled with bliss and clarity, a consciousness free from conceptual elaboration. Then, these verses should be recited: "The twelve supreme stages shall be attained. By no other means is one a Buddha. Through the equal taste of the four wheels, the taste of existence is purified. Therefore, you must never be separated from this."

ཨོཾ་བཛྲ་སྠི་ཏེ་ཧྲྀ་དི་ཛྙཱ་ན་མཱུཪྟི་ར་ཧཾ་བུདྡྷོ་བུདྡྷཱ་ནཱཾ་ཏྲྱ་དྷྭ་བརྟཱི་ནཱཾ་ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུྃ། འདི་ནི་ངེས་པའི་དབང་བསྐུར་བའི་ཆོ་གའོ། ། དེ་ལྟར་དབང་རྣམ་པ་གསུམ་རིམ་གྱིས་བསྐུར་བས། ། སློབ་དཔོན་གྱི་དབང་གིས་ནི་རྡོས་པ་དང་བཅས་པའི་ལུས་ཤེལ་སྒོང་ལྟར་དག་པར་འགྱུར་རོ། ། གསང་བའི་དབང་གིས་ནི་དྲི་མ་དང་བཅས་པའི་ངག་ཚངས་པའི་དབྱངས་ལྟ་བུར་འགྱུར་རོ། ། ངེས་པའི་དབང་གིས་ནི་རྟོག་པ་དང་བཅས་པའི་སེམས་མར་མེ་ལྟ་བུར་འགྱུར་རོ། ། དེ་ནས་སློབ་མ་རྣམས་ཀྱིས་སློབ་དཔོན་ལ་མཆོད་པས་མཆོད་ཅིང་ཡོན་དབུལ་བར་བྱའོ། ། དངོས་གྲུབ་དམ་པ་མནོས་པ་ཡི། ། བླ་མ་གང་བཞེད་དབུལ་བར་བྱ། ། དེས་ནི་བསོད་ནམས་ཚོགས་སུ་འགྱུར། ། དེ་ལས་དངོས་གྲུབ་ཆེན་པོ་འབྱུང་། ། དེ་ནས་བཟའ་བ་དང་། བཏུང་བ་དང་། བདག་དང་གཞན་གྱི་བདེ་བ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་དོ། ། དེའི་རྗེས་ལ་ལྷ་རྣམས་ལ་མཆོད་པ་དང་། བསྟོད་པ་དང་བཟོད་པར་གསོལ་བ་དང་། འདོད་པའི་དོན་ལ་གསོལ་པ་གདབ་པ་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་བསྡུས་ལ་རིམ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་འཇུག་པ་དང་། སྨོན་ལམ་གདབ་པ་དང་། ཡི་གེ་བརྒྱ་པས་དག་པར་བྱ་བ་དང་། དགེ་བའི་རྩ་བ་བསྔོ་བར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ཨོཾ་བཛྲ་ཀཱི་ལི་ཀཱི་ལ་ཡ་སརྦ་བིགྷྣཱཾ་བཛྲ་དྷ་རཱ་ཛྙཱ་ཧཱུྃ་ཧཱུྃ་ཧཱུྃ་ཧཱུྃ་ཕཊ། ཅེས་པས་ཕུར་བུ་བཏོན་ལ་འོ་མས་བཀྲུའོ། ། ཨ་ཀཱ་རོ་མུ་ཁཾ་སརྦ་དྷརྨྨཱ་ཎཱཾ་ཨདྱཱ་ནུཏྤནྣ་ཏྭཱཏ་ཅེས་པས་ཚོན་རྩི་བསྡུས་ལ། གར་དང་སིལ་སྙན་ལྡན་བྱས་ལ། ། ཆུ་ཀླུང་ཆེན་པོར་བསྐྱལ་བར་བྱ། ། སྡིག་པས་མི་གོས་ཡ་ག་མེད། ། དེའི་རྗེས་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་བའི་རྣམ་ལྔས་བྱུག་གོ། །

OṂ VAJRA-STHITE HṚDI JÑĀNAMŪRTIR AHAṂ BUDDHO BUDDHĀNĀṂ TRAYADHVAVARTINĀM OṂ ĀḤ HŪṂ. This is the ritual for the definitive empowerment. By thus conferring the three types of empowerment in succession: through the master empowerment, the physical body, along with its materiality, becomes pure like a crystal sphere; through the secret empowerment, the speech, along with its impurities, becomes like the melody of Brahmā; and through the definitive empowerment, the mind, along with its conceptual thoughts, becomes like a lamp. Then the disciples should make offerings to the master and present the ritual fee. "To the guru from whom one has received the supreme siddhi, one should offer whatever he desires. By doing so, the accumulation of merit is achieved, and from that, the great siddhi arises." Thereafter, one should enjoy food, drink, and the happiness of oneself and others. Following that, one should make offerings, praises, and requests for forbearance to the deities, make supplications for one's desired aims, dissolve the maṇḍala, enter the meditative absorption of the stages, make aspiration prayers, purify with the hundred-syllable mantra, and dedicate the roots of virtue. Then, with "OṂ VAJRA-KĪLI KĪLAYA SARVA VIGHNĀN VAJRA-DHĀRA-JÑĀ HŪṂ HŪṂ HŪṂ HŪṂ PHAṬ," one should extract the ritual daggers and wash them with milk. With "AKĀRO MUKHAṂ SARVA DHARMĀṆĀM ADYĀNUTPANNA-TVĀT," one should collect the colored powders and, accompanied by dance and music, carry them away to a great river. "One will not be stained by sin and will be free from blame." Following that, one should smear the maṇḍala with the five products of the cow.

ཡོ་བྱད་རྫས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ནི། ། སློབ་དཔོན་ཉིད་ཀྱིས་སྤྱད་པར་བྱ། ། བདག་རང་ཡོད་པར་མི་འདོད་ན། ། དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་དབུལ་བར་བྱ། ། སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་ཕན་པའི་ཕྱིར། ། བྱམས་པ་ཆེན་པོ་བསྒོམ་པར་བྱ། ། འདི་ནི་དབང་བསྐུར་བའི་ཆོ་གའོ། ། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རྟེན་གསུམ་ནི། ། ཟིན་མ་ཐག་ཏུ་རབ་གནས་བྱ། ། ཞེས་གསུངས་པས་ན་རབ་ཏུ་གནས་པའི་ཆོ་ག་མྱུར་དུ་བྱས་ན་བཀྲ་ཤིས་པས་རབ་ཏུ་གནས་པའི་ཆོ་ག་བྱའོ། ། དེ་ལ་སྐུ་རབ་ཏུ་གནས་པ་དང་། གསུང་རབ་ཏུ་གནས་པ་དང་། ཐུགས་རབ་ཏུ་གནས་པ་དང་། གསུམ་མོ། ། དེ་ལ་སྐུ་རབ་ཏུ་གནས་པར་བྱ་བ་ནི་མཆོད་རྟེན་དང་གཙུག་ལག་ཁང་དང་། རས་རིས་དང་། ལུགས་མ་དང་། འབུར་དུ་བཏོད་པ་ལ་སོགས་ཏེ། སྐུའི་རིགས་སུ་གཏོགས་པ་རྣམས་སོ། ། གསུང་རབ་ཏུ་གནས་པ་ནི་གླེགས་བམ་དང་། དྲིལ་བུ་དང་རྔ་དང་དུང་དང་ཆ་ལང་དང་། ཕྲེང་བ་དང་ཌ་མ་རུ་ལ་སོགས་པ་མཆོད་པའི་སྒྲའི་བྱེ་བྲག་གཎྜི་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ། ། ཐུགས་རབ་ཏུ་གནས་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་དང་། ཕུར་པ་དང་། རིན་པོ་ཆེ་དང་། རལ་གྲི་དང་བེ་ཅོན་ལ་སོགས་པའོ། ། དེ་ལ་རབ་གནས་བྱེད་པའི་སློབ་དཔོན་གྱིས་གཟའ་སྐར་བཟང་པོ་ལ་གནས་ཡིད་དུ་འོང་བར་བླ་རེ་བྲེས་ལ་སྤོས་ཆུས་ཆག་ཆག་བཏབ་པ་དང་། མེ་ཏོག་གི་སིལ་མ་བཀྲམ་པ་དང་། བསྙེན་པ་རྫོགས་པར་བྱས་ལ་སའི་ཆོ་ག་དང་། ཐིག་གདབ་ཅིང་གསོལ་བ་གདབ་པ་ལ་སོགས་པ་བྱས་ལ། ཚོན་གྱི་ལས་ལ་སོགས་པས་དཀྱིལ་འཁོར་རྫོགས་པར་བྲིས་ལ། རང་ལྷའི་ང་རྒྱལ་དང་ལྡན་པས། ། སྐུ་གཟུགས་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཤར་ཕྱོགས་སུ་བའི་རྣམ་ལྔས་མཎྜལ་བྱས་ཏེ།

All ritual materials and substances should be used by the preceptor himself. If he does not wish to keep them for himself, they should be offered to the Three Jewels. For the sake of benefiting all sentient beings, one should meditate on great loving-kindness. This is the ritual for empowerment. As it is said, "The three supports of body, speech, and mind should be consecrated immediately upon completion," if one performs the consecration ritual quickly, it will be auspicious; therefore, one should perform the consecration ritual. In that regard, there are three: the consecration of the body, the consecration of the speech, and the consecration of the mind. Regarding the consecration of the body: this includes stupas, temples, cloth paintings, cast metal images, relief carvings, and so forth—all those belonging to the category of the body. Regarding the consecration of the speech: this includes volumes of scripture, as well as various musical instruments for offerings such as bells, drums, conchs, cymbals, rosaries, hand-drums (ḍamaru), and the ghaṇṭī. Regarding the consecration of the mind: this includes vajras, ritual daggers (kīla), jewels, swords, clubs, and so forth. As for the preceptor performing the consecration: on an auspicious day and under favorable astrological conditions, in a pleasing location, he should hang a canopy, sprinkle the ground with scented water, scatter loose flowers, and complete the preliminary retreat. Having performed the ritual of the site, the laying of the lines, the making of supplications, and so forth, he should complete the drawing of the maṇḍala using colored powders and the like. Then, possessing the divine pride of his own deity, he should gaze upon the physical form. To the east of the maṇḍala, he should prepare a maṇḍala with the five products of a cow.

མཎྜལ་དེའི་སྟེང་དུ་རས་དཀར་པོ་བཏིང་ལ། དེའི་སྟེང་དུ་རབ་གནས་བྱེད་པའི་རྟེན་ལུགས་སྐུ་དང་པོ་ཏི་ལ་སོགས་པའི་རབ་གནས་བྱ་བར་འོས་པ་རྣམས་བཞུགས་སུ་གསོལ་ལོ། ། སྐུ་གཟུགས་ལ་དང་པོ་ན་བཟའ་སེར་པོ་གསོལ་ལ་ཡུངས་ཀར་ཁུ་ཚུར་གཡས་གཡོན་གཉིས་ཀྱིས་ལན་གསུམ་བསྐོར་ཏེ། ཁམ་ཕོར་གྱི་མེ་བླུགས་ཤིང་སྔགས་འདིས་བསྲེག་པར་བྱའོ། ། ཨོཾ་སརྦ་པཱ་པཾ་ད་ཧ་ན་བཛྲཱ་ཡ་སྭཱ་ཧཱ། དེ་ལྟར་མེའི་ཤིས་པ་ལན་གསུམ་གྱི་བར་དུ་བྱའོ། ། དེ་ནས་ཏིལ་མར་དཱུར་བའི་པིར་གྱིས་སྐུ་ལ་བྱུག་པར་བྱའོ། ། རི་མོ་ལ་སོགས་པ་ནི་མེ་ལོང་གི་གཟུགས་བརྙན་ལ་བྱུག་གོ། ། ཏིལ་མར་བསྐུ་བའི་སྔགས་ནི་ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཀཱ་ཡ་བི་ཤོ་དྷ་ནི་སྭཱ་ཧཱ། དེ་ནས་བུམ་པ་ཆུ་དང་རིན་པོ་ཆེ་ལྔ་དང་འབྲུ་ལྔ་དང་། སྨན་ལྔ་དང་ལྡན་ཞིང་དྲི་ཞིམ་པོའི་ཆུས་ཡོངས་སུ་གང་བའོ། ། མགུལ་པ་རས་བཟང་པོས་དཀྲིས་ལ། ཁ་རྒྱན་བཟང་པོ་དང་ལྡན་པར་བྱས་ལ་དབང་བསྐུར་ཞིང་བཀྲུ་བར་བྱའོ། ། ཨོཾ་བི་ཤུདྡྷ་བཛྲོད་ཀ་ཧཱུྃ་ཞེས་བྱ་བའི་ཞབས་ལ་རང་རང་གི་སྙིང་པོ་གང་ཡིན་པའི་སྔགས་བཟླས་པར་བྱའོ། ། ཚིགས་བཅད་འདི་དག་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། ཇི་ལྟར་བལྟམས་པ་ཙམ་གྱིས་ནི། ། ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ཁྲུས་གསོལ་ལྟར། ། ལྷ་ཡི་ཆུ་ནི་དག་པ་ཡིས། ། དེ་བཞིན་བདག་གིས་སྐུ་ཁྲུས་གསོལ། ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཨ་བྷི་ཥེ་ཀ་ཏ་ས་མ་ཡ་ཤྲི་ཡེ་ཧཱུྃ། ལུགས་མ་ཁྲུས་ནི་བྱ་བར་གསུངས། ། རི་མོ་མེ་ལོང་དག་ལ་བཀྲུ། ། རས་དཀར་དག་གིས་སྐུ་ཕྱིས་ལ། ། མཎྜལ་སྟེང་དུ་གཞག་པར་བྱ། ། གསང་སྔགས་འདི་ཡིས་དབང་བསྐུར་བྱ། ཨོཾཿཧཱུཾ་ཏྲཱཾ་ཧྲཱིཿཨཱཿ།

Upon that maṇḍala, spread a white cloth and place upon it the supports for the consecration—such as cast metal statues, volumes of scripture, and other objects suitable for consecration. First, clothe the statue in yellow robes and, circling it three times with white mustard seeds held in both fists, pour fire into a clay bowl and burn it with this mantra: OṂ SARVA PĀPAṂ DAHANA VAJRĀYA SVĀHĀ. In this manner, perform the auspicious rite of fire three times. Then, anoint the body with sesame oil using a brush made of dūrvā grass. For paintings and the like, apply the oil to the reflection in a mirror. The mantra for anointing with sesame oil is: OṂ SARVA TATHĀGATA KĀYA VIŚODHANI SVĀHĀ. Then, take a vase filled with water, the five precious gems, the five grains, the five medicines, and fragrant water. Wrap the neck with fine cloth and, having provided a beautiful mouth-ornament, perform the empowerment and bathing. Recite the mantra OṂ VIŚUDDHA VAJRODAKA HŪṂ, followed by whichever is the specific heart mantra of the deity. Recite these verses: Just as the gods offered a bath As soon as he was born, So with pure divine water, I likewise offer this bath to the body. OṂ SARVA TATHĀGATA ABHIṢEKATA SAMAYA ŚRIYE HŪṂ. It is taught that for cast metal statues, the bath is performed directly; for paintings, wash them in a mirror. Wipe the body with a white cloth and place it upon the maṇḍala. Empower it with this secret mantra: OṂ HŪṂ TRĀṂ HRĪḤ ĀḤ.

དེ་ནས་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་དགུག་གཞུག་བྱས་ལ། གཉིས་སུ་མེད་པར་བསྟིམ་མོ། ། དེ་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་མཆོག་དང་ལྡན་པའི་སྐུར་བསམས་ལ། དབུ་ལ་ཡི་གེ་ཨོཾ། ། ཞལ་ལ་ཧྲཱིཿ། ཐུགས་ཀར་ཧཱུྃ་དགོད། ། ཡང་ན་ལྷ་གང་དང་གང་ཡིན་པ་དེའི་ས་བོན་ཐུགས་ཀར་དགོད་པར་བྱའོ། ། དེའི་རྗེས་ལ་མཆོད་པ་རྣམ་པ་ལྔ་དང་བསྟོད་པ་བྱའོ། ། དེ་ནས་ལག་པ་གཡས་པར་སྤོས་སྣོད་ཐོགས་ལ་གཡོན་པར་དྲིལ་བུ་དཀྲོལ་ཞིང་པུས་མོ་ས་ལ་བཙུགས་ཏེ། འདི་སྐད་གསོལ་བ་གདབ་པར་བྱའོ། ། བཅོམ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་ཆེ་གེ་མོ། ། རིག་པའི་རྒྱལ་པོ་ཕྱག་འཚལ་བསྟོད། ། མགོན་པོ་ཐུགས་རྗེའི་བདག་ཉིད་ཀྱི། ། རབ་གནས་བདག་གིས་བགྱི་བར་འཚལ། ། སློབ་མ་རྣམས་ལ་བརྩེ་བ་དང་། ། ཁྱེད་རྣམས་ལ་ཡང་མཆོད་པའི་ཕྱིར། ། བཅོམ་ལྡན་བདག་ནི་གུས་པ་ལ། ། བཀའ་དྲིན་དག་ནི་མཛད་པར་འོས། ། འགྲོ་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཞི་མཛད་པའི། ། སངས་རྒྱས་བདག་ལ་དགོངས་སུ་གསོལ། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚོགས་བཅས་དང་། ། གསང་སྔགས་ལྷ་རྣམས་ཐམས་ཅད་དང་། ། འཇིག་རྟེན་སྐྱོང་བའི་ལྷ་རྣམས་དང་། ། སངས་རྒྱས་བསྟན་པ་བསྲུང་མཛད་དང་། ། རིག་འཛིན་རྡོ་རྗེ་མིང་ཅན་རྣམས། ། ཆེ་གེ་མོ་དག་རྡོ་རྗེ་ཅན། ། རིག་པའི་རྒྱལ་པོ་འདི་ལ་ནི། ། ཇི་ལྟར་གུས་པའི་མཆོད་པ་དང་། ། འགྲོ་བའི་དོན་ཕྱིར་རབ་གནས་བགྱིད། ། སློབ་མས་མཆོད་དང་བདག་ལ་ནི། ། ཁྱེད་ཀྱི་ཐུགས་རྗེས་ངེས་བཟུང་སྟེ། ། རབ་གནས་འདི་ལ་བྱིན་རླབས་མཛོད། ། ཅེས་བྱ་བ་འདིས་ལྷ་ལ་སྙན་གསན་དབབ་པོ། །

Then, perform the summoning and absorption of the wisdom-being (jñānasattva) and dissolve it into non-duality. Next, visualize the deity in a form endowed with the supreme of all aspects. Place the syllable OṂ on the head, HRĪḤ on the face, and HŪṂ at the heart. Alternatively, place the seed-syllable of whichever deity it may be at the heart. Following that, perform the five types of offerings and the praise. Then, holding an incense burner in the right hand and ringing a bell with the left, kneel with the knees on the ground and make this supplication: "Bhagavān, Great Vajra [Name], Homage and praise to you, King of Vidyās! O Protector, the very embodiment of compassion, I wish to perform the consecration. Out of love for the disciples And for the sake of making offerings to you, Bhagavān, I am full of devotion; It is right that you grant me your grace. Buddhas who pacify the suffering of beings, Please turn your attention toward me! Together with the assembly of Bodhisattvas, All the deities of Secret Mantra, The deities who protect the world, Those who guard the Buddha's teachings, And the Vidyādharas who bear the name Vajra: For this Vajra [Name], This King of Vidyās, I perform the consecration for the benefit of beings, Along with the offerings of the disciples. Holding me with your compassion, Please bestow your blessings upon this consecration!" With these words, one should formally request the deities to attend.

དེ་སྐད་ཅེས་བརྗོད་པས་ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་བྱོན་ནས་བྱིན་གྱིས་རློབ་པར་བསམ་མོ། ། འདི་ནི་ལྷག་པར་གནས་པའི་ཆོ་གའོ། ། ཡང་ན་བསྙེན་པ་རྫོགས་པ་དང་སའི་ཆོ་ག་ཟིན་པར་བྱས་ལ། དེ་ནས་ལྷག་པར་གནས་པའི་ཆོ་ག་བྱས་ཏེ། དེ་ནས་ཕྱི་དེའི་དུས་སུ་ཐིག་གི་ཆོ་ག་ལ་སོགས་པ་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་སྒྲུབ་པ་རྫོགས་ནས་རབ་གནས་བྱའོ། ། ལྷག་པར་གནས་པའི་ཆོ་ག་རྫོགས་པའི་རྗེས་ལ། རབ་གནས་བྱེད་པའི་སློབ་དཔོན་དེ་བཟའ་བ་དང་བཏུང་བ་ལ་སོགས་པས་ཁམས་རྟས་པར་བྱས་ལ། དྲི་བཟང་པོའི་ཆུས་ཁྲུས་བྱས་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་སྒྲུབ་པའི་ཆོ་གས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱའོ། ། དེའི་རྗེས་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཕྱི་རོལ་དུ་གཏོར་མ་ཡང་བཏང་ལ་རབ་ཏུ་གནས་པའི་ཆོ་ག་བྱས་ཏེ། ལྷག་པར་གནས་པའི་རྟེན་སྐུ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མཎྜལ་གྱི་སྟེང་ན་ལྷ་མོ་དེ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་དབུས་སུ་བཞག་ལ་ལུགས་མ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སྔོན་དུ་བདག་མེད་པར་བསྒོམས་ཏེ། སྐད་ཅིག་ཙམ་གྱིས་རང་རང་གི་ལྷ་བསྐྱེད་ལ། དེ་དང་འདྲ་བའི་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་སྤྱན་དྲངས་ལ། མདུན་གྱི་ནམ་མཁར་བྱོན་པ་ལ་མཆོད་ཡོན་དང་། ཞལ་བསིལ་དང་འདོད་པའི་དོན་ལ་གསོལ་བ་གདབ་པ་དང་། མཉམ་མེད་མི་གཡོས་བསྟོད་པ་བྱས་ལ། ཛཿཧཱུྃ་བཾཾ་ཧོཿ། ཞེས་པས་གཉིས་སུ་མེད་པར་བསྟིམས་ལ། ཕྱག་རྒྱ་བཞིས་རྒྱས་གདབ་པ་དང་། དབང་བསྐུར་ཞིང་རིགས་ཀྱི་བདག་པོས་དབུ་བརྒྱན་ལ། མཆོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་མཆོད་ལ་རབ་གནས་ཀྱི་ལྷ་དེའི་སྔགས་མང་དུ་བཟླས་སོ། ། དེ་ནས་ཡི་གེ་བརྒྱ་པས་བརྟན་པར་བྱས་ལ་གཞག་གོ། ། གང་ལྷག་པར་བྱས་པ་རྣམས་དེ་ལྟར་བྱའོ། །

By reciting those words, one should visualize that all the buddhas and bodhisattvas of the ten directions arrive and bestow their blessings. This is the ritual for the preliminary consecration (adhivāsana). Alternatively, once the approach retreat is complete and the ritual for the site has been finalized, one should perform the preliminary consecration. Then, at the following time, after completing the rituals for the lines and so forth, and the accomplishment of the maṇḍala, the consecration (pratisthā) should be performed. Following the completion of the preliminary consecration ritual, the master who performs the consecration should refresh his physical constitution with food, drink, and the like. Having bathed with fragrant water, he should complete the ritual for the accomplishment of the maṇḍala. After that, one should also offer torma outside the maṇḍala and perform the consecration ritual. The supports for the preliminary consecration, such as statues and so forth, are placed upon the maṇḍala. The goddess is positioned in the center of the maṇḍala. Having first meditated on the cast images and so forth as being without self, one generates their respective deities in an instant. One then invites the corresponding wisdom beings (jñānasattva) and, as they arrive in the space in front, offers the drinking water, the water for the face, and makes the request for the desired aim. Having offered the praise "Incomparable and Immovable," one dissolves them into non-duality with the words jaḥ hūṃ baṃ hoḥ. One then seals them with the four mudrās, confers the empowerment, and crowns them with the lord of the family. Having made perfect offerings with the various offerings, one recites the mantra of that consecration deity many times. Then, having stabilized them with the hundred-syllable mantra, one leaves them as they are. Whatever was performed as a preliminary should be done in that manner.

དེ་ནས་གསེར་ལས་བྱས་པའི་ཐུར་མས་སྤྱན་དབྱེ་བར་བྱ་སྟེ། ཨོཾ་བཛྲ་ཙཀྵུ་ས་མནྟ་ཙཀྵུ་བི་ཤོ་དྷ་ནེ་སྭཱ་ཧཱ། དེ་ནས་སྦྱིན་སྲེག་གིས་མཉེས་ཤིང་བསོད་ནམས་སྤེལ་བར་བྱ་སྟེ། ལྷ་ཁང་དང་མཆོད་རྟེན་ལ་སོགས་པ་ནི་ཡི་གེ་བྷྲཱུཾ་ལས་སྐད་ཅིག་མ་ཙམ་གྱིས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དུ་བསྐྱེད་ལ་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་གཞུག་པའི་ཆོ་ག་བྱས་ལ། དེ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས་མཆོད་རྟེན་གྱི་གཟུགས་སུ་བསྒོམས་ལ། སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞལ་ཡས་ཁང་དུ་བསམས་ལ། མགོན་པོ་སྲས་དང་བཅས་པ་དང་། ། གསང་སྔགས་དང་རིག་པའི་ལྷ་ཐམས་ཅད་སྤྱན་དྲངས་ཏེ་བཅུག་ལ། མཆོད་པའི་ཡོ་བྱད་རྣམས་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་མཆོད་ལ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཨཱ་བེ་ཤ་ཡེ་སྭཱ་ཧཱ། ཨོཾ་སུ་པྲ་ཏིཥྛ་བཛྲེ་སྭཱ་ཧཱ། ཨོཾ་ཧཱུྃ་ཧྲཱིཿབྷྲཱུཾ་ཏྲཱཾ་ཧྲཱིཿཧེ་ཞེས་བྱ་བས་རབ་ཏུ་གནས་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ཕྱོགས་བཅུ་ན་བཞུགས་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་བསམ་མོ། ། གླེགས་བམ་ལ་སོགས་པ་གསུང་རབ་ཏུ་གནས་པ་ནི་པོ་ཏི་ལ་སོགས་པ་མི་དམིགས་པར་བསམས་ལ། ཡི་གེ་ཨཱཿལས་འོད་དཔག་ཏུ་མེད་པར་བསམས་ལ། ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་གཞུག་པའི་ཆོ་ག་རྫོགས་པར་བྱས་ལ། དེ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས་གླེགས་བམ་གསུང་ཡིག་འབྲུར་བསྒོམ་མོ། ། གསུང་གི་བྱེ་བྲག་གཞན་ནི་རང་རང་གི་ངོ་བོར་གྱུར་པར་བསམ་མོ། ། དེ་ལ་མཆོད་པའི་ཡོ་བྱད་དེ་དག་གིས་ཡང་དག་པར་མཆོད་ལ། ཨོཾ་ཧཱུྃ་ཧྲཱིཿཞེས་བྱ་བས་རབ་ཏུ་གནས་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ཕྱོགས་བཅུ་ན་བཞུགས་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པར་བསམ་མོ། །

Then, one should perform the opening of the eyes with a probe made of gold, reciting: oṃ vajra cakṣu samanta cakṣu viśodhane svāhā. Next, one should please [the deity] through fire offerings and increase merit. Regarding temples, stupas, and the like: in an instant, from the syllable bhrūṃ, one should generate them as Vairocana and perform the ritual of inviting the wisdom-being (jñānasattva) to enter. Meditating that this [form] completely transforms into the shape of a stupa, one should visualize it as the celestial palace of all buddhas and bodhisattvas. Having invited and caused to enter all the Protectors and their heirs, as well as all the deities of secret mantra and knowledge (vidyā), one should perfectly worship them with the articles of offering. Then, one should perform the consecration (pratisthā) with: oṃ sarvatathāgatāveśaye svāhā, oṃ supratiṣṭha vajre svāhā, and oṃ hūṃ hrīḥ bhrūṃ trāṃ hrīḥ he. Then, one should visualize that all the Tathāgatas residing in the ten directions bestow their blessings. Regarding the consecration of the scriptures, such as volumes of books: one should visualize the volumes and so forth as being unobservable. From the syllable āḥ, one should visualize them as Amitābha and complete the ritual of inviting the wisdom-being to enter. Meditating that this completely transforms into the volumes as the syllables of the speech, one should visualize other specific types of speech as having become their respective essences. One should perfectly worship them with those articles of offering and perform the consecration with: oṃ hūṃ hrīḥ. Then, one should visualize that the Tathāgatas residing in the ten directions bestow their blessings.

རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པའི་རབ་ཏུ་གནས་པ་ནི། རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པ་མི་དམིགས་པར་བསྒོམས་ལ། ཡི་གེ་ཧཱུྃ་ལས་མི་བསྐྱོད་པར་བསམས་ལ་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་དགུག་གཞུག་ལ་སོགས་པ་བྱས་ལ། དེ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས་ཐུགས་ཕྱག་མཚན་དུ་བསྒོམས་ལ། དེ་ལས་མཆོད་པའི་ཡོ་བྱད་ཀྱིས་མཆོད་ལ། ༀ་ཨཱཿཧཱུྃ་ཞེས་བྱ་བས་རབ་ཏུ་གནས་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ཕྱོགས་བཅུ་ན་བཞུགས་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པར་བསམ་མོ། ། དེ་ལ་སིལ་སྙན་དང་རོལ་མོ་ལ་སོགས་པས་མཆོད་དོ། ། འབྱོར་པ་ཆུང་བ་རྣམས་ཀྱི་དོན་དུ་དཀྱིལ་འཁོར་དང་ལྷག་པར་གནས་པ་མེད་པར་ཉི་མ་གཅིག་ལ་རབ་གནས་རྫོགས་པར་བྱེད་པར་འདོད་ན་བདག་ཉིད་རང་གི་ལྷག་པའི་ལྷར་བསྒོམས་ལ། ཁྲུས་ལ་སོགས་པ་སྔར་བཞིན་དུ་ཀུན་རྫོགས་པར་བྱའོ། ། མཆོད་པའི་ཡོ་བྱད་རྣམས་བཤམས་ཏེ། བདག་མེད་པའི་བསམ་གཏན་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་ལུགས་མ་ལ་སོགས་པ་སྐད་ཅིག་ཙམ་གྱིས་ལྷར་བསྒོམས་ལ་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་བསྟིམས་ལ། རྒྱས་གདབ་པ་དང་དབང་བསྐུར་བ་བྱས་ལ་མཆོད་པ་དང་བསྟོད་པ་བྱས་ཏེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་སྔགས་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་བཟླས་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པར་བསམ་མོ། ། དེ་ནས་ཡི་གེ་བརྒྱ་པས་བརྟན་པར་བྱས་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་གསོལ་བ་གདབ་ཅིང་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་སྙིང་པོས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་བྱའོ། ། འདི་ནི་རབ་ཏུ་གནས་པའི་ཆོ་གའོ། ། ། ། ཤི་བའི་དོན་དུ་གསུངས་པ་ཡི། ། རོ་སྦྱོང་དཀྱིལ་འཁོར་ཆོ་ག་ནི། ། ཤི་བའི་རོ་ལ་འབད་བྱས་ན། ། རྣམ་པར་གྲོལ་བར་ཐེ་ཚོམ་མེད། ། དེ་ལ་དང་པོ་རྣལ་འབྱོར་པས། །

Regarding the consecration of vajras and so forth: meditate on the vajra and other objects as being unobservable. Visualize them as Akṣobhya from the syllable HŪṂ, perform the summoning and absorption of the wisdom-being (jñānasattva), and so on. Meditate on that which has completely transformed as the hand-symbol of the Mind. Offer it with the requisites of worship and perform the consecration with "OṂ ĀḤ HŪṂ." Then, imagine that all the Tathāgatas residing in the ten directions bestow their blessings. Offer with cymbals, music, and so forth. For the sake of those with limited resources, if one wishes to complete the consecration in a single day without a maṇḍala or the preliminary consecration (adhivāsana), one should meditate on oneself as one's own chosen deity (iṣṭadevatā). Perform the bathing and all other rites in full as before. Having arranged the requisites of worship, preceded by the meditation on selflessness, meditate for a mere instant on the cast-metal image and so forth as the deity. Absorb the wisdom-being, perform the sealing and the conferral of empowerment, and offer worship and praise. Recite the mantra of that very deity one hundred and eight times and imagine that all the Tathāgatas bestow their blessings. Then, stabilize it with the hundred-syllable mantra, make supplications to all the Tathāgatas, and perform the blessing with the essence of dependent origination (pratītyasamutpāda-hṛdaya). This is the ritual for consecration. The ritual for the maṇḍala of purifying the corpse, which is taught for the sake of the deceased: if one exerts effort regarding the corpse of the deceased, there is no doubt that they will be completely liberated. In that regard, first the yogi...

སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ། ། རྟོག་པའི་དྲི་མས་མ་གོས་པ། ། སེམས་དཔའ་དང་ནི་ལྡན་པ་ཡིས། ། གོང་བཞིན་ཚེ་འཕོས་དོན་དུ་ནི། ། རོ་ཡི་སྦྱིན་སྲེག་དཀྱིལ་འཁོར་ནི། ། བྱས་ན་བདེ་འགྲོར་ངེས་པར་སྐྱེ། ། རྒྱུ་དེའི་རིམ་གྱིས་བླ་མེད་པའི། ། རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར། ། སྐྱེས་པའམ་བུད་མེད་ལ་སོགས་པ། ། གང་ཡང་རུང་བ་ཤི་བའི་ལུས། ། དཀྱིལ་འཁོར་བཅུག་སྟེ་དབང་བསྐུར་ན། ། སེམས་ཅན་དམྱལ་བར་སྐྱེས་ན་ཡང་། ། དེ་མ་ཐག་ཏུ་ཐར་ནས་ནི། ། ལྷ་ཡི་ནང་དུ་སྐྱེ་འགྱུར་ན། ། སྡིག་པ་ཆུང་ངུ་བྱས་པ་རྣམས། ། ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ནི་ཅི་དགོས་པ། ། དེ་ནས་སྔོན་དུ་བསྙེན་པ་བྱས་ནས། དབེན་པའི་གནས་སུ་རོ་བཞག་ལ། རོ་དེ་ལ་སྲོག་གཅོད་པའི་རོ་ལངས་ཀྱི་བགེགས་ཞུགས་ནས་འོང་བས། དེ་བསྐྲད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བདག་ཉིད་ཁྲོ་བོ་གཤིན་རྗེ་གཤེད་ཀྱི་ང་རྒྱལ་དང་ལྡན་པས། ། མིག་གཉིས་སུ་མ་དང་ཊ་ལས་ཉི་མ་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྟེང་དུ་ཧཱུྃ་བསམས་ལ། སྟང་སྟབས་དང་བཅས་པས་བགེགས་བསྐྲད་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་བུམ་པ་མགུལ་ཆིངས་ཁ་རྒྱན་སྔོན་པོ་དང་ལྡན་པའི་སྤོས་ཆུས་བཀྲུ་བར་བྱ་སྟེ། བདག་ཉིད་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེར་བསྐྱེད་ལ། ན་མོ་བྷ་ག་བ་ཏེ་སརྦ་དུརྒ་ཏི་པ་རི་ཤོ་དྷ་ནི་རཱ་ཛཱ་ཡ། ཏ་ཐཱ་ག་ཏཱ་ཡ། ཨརྷ་ཏེ་སམྱཀྶཾ་སཾ་བུདྡྷཱ་ཡ། ཏདྱ་ཐཱ། ཨོཾ་ཤོདྡྷ་ནེ་ཤོདྡྷ་ནེ། སརྦ་པཱ་པཾ་བི་ཤོདྡྷ་ནེ། ཤུདྡྷེ་བི་ཤུདྡྷེ། སརྦ་ཀརྨ་ཨཱ་བ་ར་ཎ་བི་ཤུདྡྷེ་སྭཱ་ཧཱ། ཞེས་བྱ་བའི་སྔགས་ཀྱིས་བཀྲུ་བར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ག་པུར་ལ་སོགས་པའི་དྲིས་བྱུགས་ལ། མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བས་བརྒྱན་ལ།

Endowed with great compassion, unstained by the defilements of conceptual thought, and possessing the heroic mind, if one performs the maṇḍala of the burnt offering of the corpse for the sake of one who has passed away as described above, they will certainly be reborn in a happy realm. Through that cause, in due course, they will attain unsurpassed, perfect enlightenment. If the body of any deceased person, whether male or female, is placed within the maṇḍala and consecrated, even if they were born in the hells, they will be liberated immediately and reborn among the gods; what need is there to mention those who have committed only minor misdeeds? Then, having first performed the preliminary service, one should place the corpse in a secluded place. Since the obstacle of a vetāla—a reanimated corpse that takes life—may enter that corpse, in order to expel it, one should assume the divine pride of the wrathful Yamāntaka. Visualizing the syllable HŪṂ upon sun and moon maṇḍalas formed by the syllables MA and ṬA in the two eyes, one should expel the obstacles with ritual strides. Then, one should wash the corpse with scented water from a vase equipped with a blue neck-cloth and mouth-ornament. Generating oneself as the Blessed One Vajrapāṇi, one should wash it with the mantra: NAMO BHAGAVATE SARVA-DURGATI-PARIŚODHANA-RĀJĀYA | TATHĀGATĀYA | ARHATE SAMYAKSAṂBUDDHĀYA | TADYATHĀ | OṂ ŚODHANE ŚODHANE | SARVA-PĀPAṂ VIŚODHANE | ŚUDDHE VIŚUDDHE | SARVA-KARMĀVARAṆA-VIŚUDDHE SVĀHĀ. Then, having anointed it with fragrances such as camphor and adorned it with garlands of flowers, [one should proceed].

ལག་པ་ཐལ་མོ་སྙིང་གར་སྦྱར་ལ། རང་གི་ཡི་དམ་གྱི་ལྷར་བསྐྱེད་དོ། ། ཡི་དམ་གྱི་ལྷ་མེད་པ་རྣམས་ནི། ། སྤྱི་བོའི་ཨའི་འཕྲོ་འདུས་དག་པར་བྱས་ལ། སྐད་ཅིག་ཙམ་གྱིས་འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་སྐུ་མདོག་སེར་པོ་རྒྱན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བརྒྱན་པར་བསྐྱེད་ལ། དེའི་དབང་པོ་ཡོངས་སུ་དག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོའི་སྤྱི་བོར་ཨོཾ། མགྲིན་པར་ཨཱཿསྙིང་གར་ཧཱུྃ་གྲོ་ག་ལ་བྲིས་ལ་བག་ཟན་གྱིས་བསྐུས་ལ་གླན་པར་བྱའོ། ། རས་དཀར་པོ་གཙང་མ་ག་པུར་གྱི་ཆུས་བཀྲུས་པས་རོ་གཡོགས་ལ། ཤིང་ལེབ་ཀྱི་སྟེང་དུ་བཞག་ལ་རོའི་སྙིང་ག་ན་གཟུངས་ཐག་གིས་བཏགས་ལ། བདག་ཉིད་ལྷའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་བསྐྱེད་ལ། གཟུངས་ཐག་ནས་བཟུང་ལ་བཟླས་པ་བྱའོ། ། བཟླས་པ་བྱེད་པའི་དུས་སུ་དེའི་ཤེས་པ་ཨའམ་མར་མེའི་རྣམ་པ་ལྟ་བུ་བཀུག་ཅིང་ཤེས་པ་དེ་ཕུང་པོ་ལ་བསྟིམ་མོ། ། དེ་ནས་སྙིང་གའི་འོད་ཟེར་གྱི་ཁམས་གསུམ་གྱི་སྡིག་པ་སྦྱང་ངོ་། ། སྐབས་སུ་ཙནྡན་ནམ། ག་པུར་གྱི་ཆུས་བྱུག། བཟླས་པས་སྐྱོ་ན། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས། ། སྡིག་པ་ཐམས་ཅད་སྦྱང་མཛད་པ། ། འདྲེན་པའི་སྟོབས་ལྡན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན། ། ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོར་བྱིན་རླབས་ཀྱིས། ། ཚེ་འདས་འདི་ལ་བྱིན་གྱིས་རློབས། ། ཞེས་གསོལ་བ་བཏབ་ལ། སྤྱོད་ལམ་གྱི་རྣལ་འབྱོར་བྱའོ། ། དེ་ལྟར་བསྙེན་པ་འབུམ་ཕྲག་གཅིག་གམ། འབུམ་ཕྲག་གསུམ་མམ། འབུམ་ཕྲག་བརྒྱ་ལ་སོགས་པ་བཟླས་པར་བྱས་ལ། དེ་ནས་ཞི་བའི་སྦྱིན་སྲེག་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་ཀྱི་བར་དུ་ཏིལ་གྱིས་རོ་ལ་བསྐོར་ཅིང་སྦྱིན་སྲེག་བྱའོ། ། དེའི་དུས་སུ་སྦྱིན་པ་དང་གཏོར་མ་དང་། དགེ་འདུན་ལ་སྟོན་མོ་ལ་སོགས་པ་བྱའོ། །

Join the palms at the heart and generate oneself as one’s chosen deity (yidam). For those who do not have a chosen deity, purify [the corpse] through the radiation and reabsorption of the letter A at the crown of the head. Instantly, generate the noble Mañjuśrī, yellow in color and adorned with all ornaments. In order to completely purify the sense faculties of the corpse, write the syllable OṂ on the crown, ĀḤ at the throat, and HŪṂ at the heart on birch bark; smear these with dough and affix them to the corpse. Cover the corpse with a clean white cloth washed with camphor water. Place it upon a wooden board, and tie a dhāraṇī cord to the heart of the corpse. Generate oneself as the maṇḍala of the deity, hold the dhāraṇī cord, and perform the recitation. At the time of recitation, summon the consciousness of the deceased—appearing like the letter A or a butter lamp—and dissolve that consciousness into the aggregates. Then, with light rays from the heart, purify the misdeeds of the three realms. From time to time, anoint [the corpse] with sandalwood or camphor water. If one becomes weary of the recitation, offer this prayer: "Perfect Buddha, Blessed One, Purifier of all misdeeds, Omniscient Guide endowed with power, Through the blessing of your great compassion, Grant your blessings to this deceased one!" Having offered this prayer, engage in the yoga of daily activities. In that manner, perform the recitation for one hundred thousand, three hundred thousand, or even one hundred million [times]. Then, perform a hundred and eight peaceful fire offerings (homa), circling the corpse with sesame seeds. At that time, practice generosity, offer torma cakes, provide a feast for the Saṅgha, and so forth.

སྔོན་དུ་བསྙེན་པའི་ཆོ་གའོ། ། དེ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་བྱ་བའི་གནས་ནི་གཙུག་ལག་ཁང་དང་། སྐྱེད་མོས་ཚལ་དང་། ལྷ་ཁང་དང་། ཀུན་དགའ་ར་བ་དང་། རང་གི་གནས་སམ་གང་ཡང་རུང་བ་རཱུ་པའི་ཆོ་ག་དང་། ཐིག་དང་ཚོན་གྱི་ཆོ་ག་ལ་སོགས་པས་དཀྱིལ་འཁོར་བྲི་བར་བྱའོ། ། དེ་ནས་བུམ་པ་དགྲམ་པ་དང་། མཆོད་པའི་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པར་བཤམས་ལ། དཀྱིལ་འཁོར་སྒྲུབ་པའི་ཆོ་ག་གཞུང་བཞིན་དུ་བྱས་ཏེ། མཆོད་པ་དང་བསྟོད་པ་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་(ཀྱི་‚གྱི་)ཕྱོགས་བཞིར་གཏོར་མ་བཞི་བཏང་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷོ་ཕྱོགས་སུ་བའི་རྣམ་ལྔས་མཎྜལ་བྱས་ལ་དེའི་སྟེང་དུ་རོ་བཞག་སྟེ། སློབ་མ་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་གཞུག་པའི་ཚུལ་དུ་རོ་དེ་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་གཞག་པར་བྱའོ། ། གསོལ་བ་གདབ་པ་དང་། བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་བསགས་པ་དང་། ཡེ་ཤེས་དབབ་པ་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་དུ་མེ་ཏོག་དོར་ཏེ། གདོང་གཡོགས་དཀྲོལ་བ་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་དུ་བཅུག་ལ་ལྷ་ངོ་བསྟན་པ་དང་། རིག་པའི་དབང་དང་གསང་བའི་དབང་བསྐུར་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་དབང་རྣམས་རྫོགས་པར་བསྐུར་བར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ཆོ་ག་འདི་བརྩམ་པར་བྱའོ། ། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་ཐམས་ཅད་རོའི་སྙིང་གར་བསྡུས་ལ། རོ་དེ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་དབུས་སུ་བཞག་སྟེ། ལྷའི་སྲས་པོ་བཞིན་དུ་རྒྱན་དང་གདུགས་དང་རྒྱལ་མཚན་ལ་སོགས་པ་དང་། རོལ་མོ་ལ་སོགས་ཀྱིས་མཆོད་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་ནི་ཚིག་འདི་ཆེད་དུ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེང་དུས་བདག་ཚེ་འབྲས་བུ་ཡོད། ། བདག་གིས་གསོན་པའང་འབྲས་བུ་བཅས། ། དམ་ཚིག་ལྷ་དང་མཉམ་པར་ནི། །

This is the ritual for the preliminary service. Then, as for the place to construct the maṇḍala, it should be a temple, a grove, a shrine, a monastery, one's own residence, or any suitable location. The maṇḍala should be drawn according to the ritual for the form, the ritual for the lines and colors, and so forth. Then, having arranged the vases and all the offering requisites in their entirety, one should perform the ritual for accomplishing the maṇḍala according to the root text, completing the offerings, praises, and so on. Then, having offered four torma cakes to the four directions of the maṇḍala, one should prepare a maṇḍala with the five products of a cow in the southern direction of the maṇḍala and place the corpse upon it. The corpse should be placed in the maṇḍala in the manner of admitting a disciple. One should then perform the supplication, the accumulation of the collection of merit, the descent of the wisdom-beings, the casting of the flower, the removal of the blindfold, the entry into the maṇḍala, the pointing out of the deities, and the bestowal of the empowerments, such as the knowledge empowerment and the secret empowerment, in their entirety. Then, one should begin this ritual. All the deities of the maṇḍala are gathered into the heart of the corpse, which is then placed in the center of the maṇḍala. It should be honored with ornaments, parasols, victory banners, and so forth, as well as music and the like, just like a prince of the gods. Then, to generate enthusiasm, one should recite these words: "Today my life has borne fruit; My living has also been fruitful. I have become equal to the samaya deities."

བདག་ཉིད་གྱུར་པར་ཐེ་ཚོམ་མེད། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དང་སེམས་གཅིག་པས། ། ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་བདག་གྱུར་ཏེ། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རིགས་སུ་ནི། ། དེང་བདག་སྐྱེ་བར་ཐེ་ཚོམ་མེད། ། འདིར་ནི་བདག་ཉིད་དམ་པ་སྟེ། ། མཆོག་སྦྱིན་འདི་ནི་བླ་ན་མེད། ། ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་སྤྱན་འདྲེན་པས། ། དེང་འདིར་འདུས་པའི་མཆོག་ཡིན་ནོ། ། དེ་ནས་ཕྱག་བྱས་སྤོས་སྣོད་ཐོགས་ལ། སྤྱན་འདྲེན་ཚིག་འདི་བརྗོད་པར་བྱ། ། ཀྱེ། དབང་ནི་ངེས་ཏེ་བླ་ན་མེད། ། ཕྱོགས་བཅུར་བཞུགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀུན། ། མ་ལུས་བདག་ལ་དགོངས་སུ་གསོལ། ། བདག་མིང་འདི་ཞེས་བྱ་བ་ཡིས། ། ཤི་ལ་ཕན་གདགས་དོན་ཆེད་དུ། ། གནས་འདིར་སངས་རྒྱས་ཀུན་གཤེགས་ཏེ། ། འདི་ལ་དབང་ནི་སྩལ་དུ་གསོལ། ། ཞེས་བྱ་བས་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ཞག་གཉིས་པ་མན་ཆོད་ན་བདག་ཉིད་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་བསྒོམ་པ་ནི། ། དང་པོ་སྦྱོར་བ་ནས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བར་བསྒོམས་ལ་མཆོད་པ་དང་བསྟོད་པ་རྫོགས་པ་དང་། དེའི་རྗེས་ལ་གསང་སྔགས་ཀྱི་བཟླས་པ་འདི་བྱའོ། ། ཨ་ཨཱ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཧྲྀ་ད་ཡ་ཧ་ར་ཧ་ར། ཨོཾ་ཧཱུྃ་ཧྲཱིཿ། བྷ་ག་བཱན་ཛྙཱ་ན་མཱུརྟྟི་ཝཱ་གཱི་ཤྭ་ར་མ་ཧཱ་ཝཱ་ཙ་སརྦ་དྷརྨྨ་ག་ག་ན་ཨ་མ་ལ་སུ་པ་རི་ཤུདྡྷ་དྷརྨྨ་དྷཱ་ཏུ་ཛྙཱ་ན་གརྦྷ་ཨཱཿ། དེ་ནས་བཟླས་པ་རྫོགས་པ་དང་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ཤི་ལ་ཕན་གདགས་དོན་བྱེད་དུ། ། མཆོག་སྦྱིན་རྡོ་རྗེ་མཆོག་ཁྱོད་འདུད། ། ཡེ་ཤེས་སྐུ་ཉིད་ཁྱོད་ལ་འདུད། ། ཅེས་པའི་བར་དུ་བརྗོད་དེ་དེ་ནས་བསྟོད་པ་རྫོགས་པ་དང་།

There is no doubt that I have become [the deity]. Through the single mind of bodhicitta, I have become irreversible; there is no doubt that today I am born into the family of the Tathāgatas. Here, I am the sublime self; this supreme gift is unsurpassed. By inviting the Buddhas of the ten directions, I am the supreme assembly here today. Then, having prostrated and holding an incense burner, one should recite these words of invitation: "Kye! The empowerment is certain and unsurpassed. All Buddhas residing in the ten directions, please attend to me without exception. I, who am called [name], for the sake of benefiting the deceased, request all Buddhas to come to this place and grant the empowerment to this [deceased]." With these words, one should generate enthusiasm. Then, from the second day onward, as for the meditation on the maṇḍala of one's own samādhi: first, meditate from the preliminary application up to the completion of the samādhi. Once the offerings and praises are finished, perform this recitation of the secret mantra: A Ā SARVA TATHĀGATA HṚDAYA HARA HARA | OṂ HŪṂ HRĪḤ | BHAGAVĀN JÑĀNAMŪRTI VĀGĪŚVARA MAHĀVĀCA SARVADHARMĀGAGANA AMALA SUPARIŚUDDHA DHARMADHĀTU JÑĀNAGARBHA ĀḤ | Then, when the recitation is finished, one should recite these verses: "To benefit the deceased, I bow to you, the supreme Vajra-giver. I bow to you, the very embodiment of wisdom." Recite up to this point, and then, once the praise is complete:

བདག་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་དཀྱིལ་འཁོར་བདག་ལ་བསྡུས་ཏེ། རོའི་མིག་གཉིས་ལ་ཨ་རེ་བསམས་ལ། དེ་ལས་འོད་འཕྲོས་པས་ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་སྤྱན་དྲངས་ལ། མདུན་གྱི་ནམ་མཁའ་ལ་བྱོན་པར་བསམས་ལ། བུམ་པ་ཟླ་བའི་མདོག་ལྟ་བུས་རོ་ལ་དབང་བསྐུར་བར་བསམ་མོ། ། དེ་ནས་རྣལ་འབྱོར་པ་བདག་གིས་ཀྱང་རྣམ་པར་རྒྱལ་བའི་བུམ་པས་དབང་བསྐུར་ཞིང་བཀྲུ་བར་བྱའོ། ། དེ་ནས་བསྲུང་བའི་སྔགས་ནི་ཨོཾ་པྲ་ཀྲྀ་ཏི་པ་རི་ཤུདྡྷཿསརྦ་དྷརྨྨ་པྲ་ཀྲྀ་ཏི་པ་རི་ཤུདྡྷོ྅ཧཾ། ཞེས་པས་བཀྲུ་ཞིང་དབང་བསྐུར་བར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ཨོཾ་ཡ་མཱནྟ་ཀ་ཧཱུྃ་ཕཊ། ཅེས་བྱ་བས་རོ་དེ་ལ་བར་དུ་གཅོད་པའི་བགེགས་བསྐྲད་ལ། ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུྃ་ཞེས་བྱ་བས་རོའི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་གནས་གསུམ་དུ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ལ་བསྲུང་བ་བྱས་ལ་གཞག་གོ། ། དེ་ནས་ལྷོ་ཕྱོགས་སུ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རོ་ལ་བསྐོར་ཞིང་སྦྱིན་སྲེག་བྱས་ལ་སྡིག་པ་སྦྱང་ངོ་། ། དེ་ལྟར་ཞག་བདུན་ནམ་ལྔའམ། གསུམ་གྱི་བར་དུ་བྱའོ། ། དེ་ནི་རོའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོར་གཞག་ཅིང་དབང་བསྐུར་བའི་ཆོ་ག་སྟེ་དེ་ནི་གནས་པའི་ཆོ་གའོ། ། ཤི་བ་སྟ་གོན་ལ་གནས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། ། དུར་ཁྲོད་འཇིགས་པ་སྤངས་པའི་སར། ། རོ་ཡི་སྦྱིན་སྲེག་བྱ་བ་ནི། ། རྣལ་འབྱོར་ཏིང་འཛིན་ལྡན་པ་ཡིས། ། ས་ཡི་ཆོ་ག་གཞུང་བཞིན་བྱ། ། གོང་དུ་ཆོ་ག་རྫོགས་པ་ནས། ། སྟ་གོན་ཆོ་ག་བྱ་མི་དགོས། ། དེ་ནས་སྟེགས་བུ་རྒྱར་ཁྲུ་ཕྱེད་དང་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་པ་དཔངས་སུ་ཁྲུ་གང་བརྩིགས་ལ་བའི་རྣམ་ལྔས་བྱུགས་ལ་དེའི་དབུས་སུ་ཐབ་ཁུང་རྒྱར་ཁྲུ་བཞི་པ་ཟབས་སུ་ཁྲུ་དོ་པ་ཁུང་བུ་བྲུས་ལ།

Through my meditative absorption, I dissolve the maṇḍala into myself. I visualize the syllables A and RE at the two eyes of the corpse; light radiates from them, inviting all the Buddhas of the ten directions, whom I imagine arriving in the sky before me. I imagine that the vase, which is the color of the moon, confers empowerment upon the corpse. Then, I, the yogin, should also confer empowerment and perform the ritual washing with the Victorious Vase. Then, one should wash and confer empowerment with the protection mantra: OṂ PRAKṚTI-PARIŚUDDHAḤ SARVA-DHARMĀḤ PRAKṚTI-PARIŚUDDHO ’HAṂ. Then, with OṂ YAMĀNTAKA HŪṂ PHAṬ, one expels the obstructing spirits that hinder the corpse. With OṂ ĀḤ HŪṂ, one blesses the three places of the corpse’s body, speech, and mind, provides protection, and leaves it there. Then, in the south, one circumambulates the maṇḍala of the corpse and performs a fire offering to purify misdeeds. This should be done for seven, five, or three days. This is the ritual for placing [the corpse] in the great maṇḍala of the corpse and conferring empowerment; it is the ritual for the abiding [of the deceased]. This is the meditative absorption for the preliminary preparation of the deceased. In a place where the fears of the charnel ground have been abandoned, the fire offering for the corpse should be performed by a yogin endowed with meditative absorption, following the ritual for the site according to the scriptures. Once the preceding rituals are complete, the preliminary preparation ritual is not required. Then, one should construct an altar twenty-four and a half cubits in width and one cubit in height, smeared with the five products of a cow. In its center, one should excavate a hearth four cubits in width and two cubits in depth.

དེའི་ཁ་ཁྱེར་ལ་ཞེང་དུ་སོར་བརྒྱད་པ། འཕང་དུ་སོར་བཞི་དང་ལྡན་པར་བྱའོ། ། ས་གཞི་དེ་ཐམས་ཅད་ཙནྡན་དཀར་པོའི་ཆུ་དང་ས་དཀར་གྱི་ཆུས་བྱུགས་ལ། ཐབ་ཁུང་གི་ནང་དུ་པདྨ་འདབ་མ་བརྒྱད་པ་བྲིའོ། ། དེའི་ཁ་ཁྱེར་ལ་ཕྱོགས་བཞིར་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བ་བྲི། མཚམས་བཞིར་འཁོར་ལོ་རྩིབས་བཞི་བྲི། དེའི་མཐའ་མར་ཀ་བ་བཞི་བཙུགས་ལ། དེའི་སྟེང་དུ་སོ་ཕག་ལས་སྲེག་ཁང་མཆོད་རྟེན་དང་འདྲ་བ་བརྩིག་པར་བྱ་སྟེ། སྐར་ཁུང་བཞི་དང་ལྡན་པར་བྱའོ། ། དམངས་ཐ་མལ་པ་ལ་ནི་བང་རིམ་མེད་པ་བྱའོ། ། བློན་པོ་དང་རྒྱལ་པོ་ལ་ནི་བང་རིམ་གཅིག་པ་བྱའོ། དགེ་བསྙེན་ལ་ནི་བང་རིམ་གཉིས་པ་བྱའོ། ། དགེ་སློང་ལ་ནི་བང་རིམ་གསུམ་པ་བྱའོ། ། རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ལ་ནི་བང་རིམ་བཞི་པ་བྱའོ། ། དེའི་བུམ་པའི་ནང་དུ་རོ་བཞག་ལ། ཙནྡན་དང་ཤུག་པ་ལ་སོགས་པའི་བུད་ཤིང་ལ་སོགས་པ་གཞག་གོ། ། ཚེ་འདས་པའི་དོན་དུ་ཕྱོགས་བཞིའི་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་སྦྱིན་སྲེག་བཞི་ཡང་བྱ་སྟེ། དཀྱིལ་འཁོར་དེའི་ཤར་ཕྱོགས་སུ་ཞི་བའི་ཐབ་ཁུང་བྱའོ། ། ལྷོར་རྒྱས་པའི་ཐབ་ཁུང་བྱའོ། ། ནུབ་ཏུ་དབང་གི་ཐབ་ཁུང་བྱའོ། ། བྱང་དུ་མངོན་སྤྱོད་ཀྱི་ཐབ་ཁུང་བྲི་བར་བྱའོ། ། དེ་ནས་སྦྱིན་སྲེག་གི་རྫས་མར་དང་། ཏིལ་དང་མེ་ཏོག་དཀར་པོ་དང་། ཙནྡན་གྱི་ཕྱེ་མ་དང་། ཡུངས་ཀར་དང་། འོ་ཐུག་དང་འབྲས་ཆན་དང་། མངར་གསུམ་གྱི་རིལ་བུ་དང་། དཀར་གསུམ་དང་དེ་རྣམས་ག་པུར་གྱི་ཆུས་བྱུགས་ལ། གཡས་ཕྱོགས་སུ་གཞག་པར་བྱའོ། ། ཡམ་ཤིང་ཙནྡན་ལ་སོགས་པས་བྱས་ལ། དེ་ཡང་སོར་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་བྱས་ལ།

Its rim should be eight finger-widths wide and four finger-widths high. The entire ground should be smeared with water mixed with white sandalwood and white clay, and an eight-petaled lotus should be drawn inside the hearth. On its rim, a vajra garland should be drawn in the four cardinal directions, and four-spoked wheels should be drawn in the four intermediate directions. At its perimeter, four pillars should be erected, and upon them a cremation chamber should be constructed from bricks, resembling a stūpa, provided with four windows. For an ordinary person, it should be without tiers; for a minister or a king, it should have one tier; for a lay practitioner (upāsaka), two tiers; for a monk (bhikṣu), three tiers; and for a Vajradhara, four tiers. The corpse should be placed inside its vase, and firewood such as sandalwood and juniper should be set out. For the sake of the deceased, four fire offerings (homa) of the Universal Monarchs of the four directions should also be performed. To the east of that maṇḍala, a hearth for pacifying (śāntika) rites should be made; to the south, a hearth for enriching (pauṣṭika); to the west, a hearth for magnetizing (vaśya); and to the north, a hearth for wrathful (abhicāruka) rites should be drawn. Then, the substances for the fire offering—clarified butter, sesame seeds, white flowers, sandalwood powder, white mustard seeds, milk porridge, cooked rice, pills of the three sweets, and the three whites—should be smeared with camphor water and placed on the right side. The fuel sticks should be made of sandalwood and the like, and they should be twenty-four finger-widths long.

དེའི་རྩ་བ་ཟླུམ་པོར་བྱས་ཏེ་རྩེ་མོ་རལ་གྲི་ལྟ་བུར་བྱས་ལ་གཡོན་ཕྱོགས་སུ་གཞག་པར་བྱའོ། ། མདུན་དུ་ནི་མཆོད་པའི་ཡོ་བྱད་རྣམས་བཤམ་མོ། ། དེ་ནས་སྔགས་པ་ཆས་གོས་དང་ལྡན་པས་ཤིན་ཏུ་བསྒྱིངས་པའི་རྒྱན་དང་ལྡན་པར་བྱས་ལ། དཀྱིལ་འཁོར་དེའི་ཕྱོགས་བཞིར་གཏོར་མ་བཏང་ལ། དེའི་རྗེས་ལ་བདག་ཉིད་གནས་སུ་འདུག་ལ། འཇམ་དཔལ་གཤིན་རྗེ་གཤེད་ཀྱི་ང་རྒྱལ་དང་ལྡན་པས་བསྲུང་བའི་འཁོར་ལོ་བྱའོ། ། དེའི་རྗེས་ལ་མཆོད་པ་རྣམས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ལ་སྲེག་རྫས་དང་ཡམ་ཤིང་ལ་ནི། ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུྃ་ཞེས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་བོ། ། དེ་ནས་རླུང་ཡབ་ཀྱིས་མེ་སྦར་ལ། ཨོཾ་ཨགྣ་ཡེ་རཾ་རཾ་ཛྭ་ལ་རཾ་སྭཱ་ཧཱ། ཞེས་བརྗོད་ལ། མར་ཁུ་གཟར་བུ་གསུམ་མེའི་ནང་དུ་བླུགས་སོ། ། དེ་ནས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྲེག་ཁང་ཆེན་པོར་ཉོན་མོངས་པའི་དྲི་མ་དང་བག་ཆགས་ཀྱི་དྲི་མ་བསྲེག་པར་བྱ་བ་དང་། ངན་སོང་རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་རྒྱུད་སྦྱང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་པ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མེ་སྦར་བ་ནི། གསོན་ཅིག་དགོངས་ཤིག་རིགས་ཀྱི་བུ། ། ཕུང་པོ་ལྔ་ཡི་བུད་ཤིང་ལ། ། རྒྱལ་བ་རིགས་ལྔའི་མེ་སྤར་རོ། ། ཉོན་མོངས་ལྔ་ཡི་བུད་ཤིང་ལ། ། ཡེ་ཤེས་ལྔ་ཡི་མེ་སྤར་རོ། ། འབྱུང་བ་ལྔ་ཡི་བུད་ཤིང་ལ། ། རྣམ་ཐར་བཞི་ཡི་མེ་སྤར་རོ། ། ཞེས་བྱ་བས་མེ་སྤར་ལ། ། དེ་ནས་མེ་དེའི་ནང་དུ་དང་པོར་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ནི་ཡི་གེ་ཨ་ལས་ཟླ་བ་བསྒོམས་ལ། དེའི་སྟེང་དུ་ཨ་དཀར་པོ་བསམ་མོ། ། ཨ་དེ་ལས་འོད་འཕྲོས་པས་གདུག་པ་ཐམས་ཅད་བཏུལ་ནས་སླར་འདུས་ནས་འོད་དུ་ཞུ་བ་ལས།

Its base should be made circular and its tip shaped like a sword, and it should be placed on the left side. In front, the various offering materials should be arranged. Then, the mantra practitioner, wearing the ritual robes and adorned with very majestic ornaments, should offer torma in the four directions of that maṇḍala. Following that, he should sit in his place and, possessing the divine pride of Mañjuśrī Yamāntaka, perform the protection wheel. After that, he should consecrate the offerings; as for the fire substances and the fuel wood, he should consecrate them with "Oṃ Āḥ Hūṃ." Then, having kindled the fire with a bellows, he should recite "Oṃ Agnayai Raṃ Raṃ Jvala Raṃ Svāhā" and pour three ladles of clarified butter into the fire. Then, in order to burn away the stains of the afflictions and the stains of habitual tendencies within the great fire-chamber of wisdom, and to purify the continuums of the three lower realms, the yogi endowed with great compassion should kindle the fire of wisdom, saying: "Listen and attend, O son of noble family! Upon the fuel wood of the five aggregates, I kindle the fire of the five Buddha families. Upon the fuel wood of the five afflictions, I kindle the fire of the five wisdoms. Upon the fuel wood of the five elements, I kindle the fire of the four liberations." Having kindled the fire with these words, he should first meditate within that fire upon a moon arising from the syllable A, and upon a white A above it. Light radiates from that A, subduing all malevolent beings, and then reabsorbing, it melts into light.

ཐབས་དང་ཤེས་རབ་རང་བཞིན་གྱི་མེ་ལྷ་ཁ་དོག་དཀར་པོ་ལ་ཤིན་ཏུ་རིད་པའི་བྲང་རུས་ཅན་དབུ་ལ་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔས་བརྒྱན་པར་བསྒོམ་མོ། ། དེ་ལྟར་བསྒོམས་ནས་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་དགུག་གཞུག་བྱ་བ་ནི། ཚུར་བྱོན་ཚུར་གཤེགས་མེ་ལྷའི་ཚོགས། ། དྲང་སྲོང་བྲམ་ཟེ་སྤྱན་གསུམ་པ། ། སྲེག་བླུགས་ཞལ་ཟས་བཞེས་ནས་ཀྱང་། ། འབར་བའི་གདན་ལ་བཞུགས་སུ་གསོལ། ། ཞེས་བརྗོད་ལ། ཨེ་ཧྱེ་ཧི་ཨགྣ་ཡེ་ཛཿཧཱུྃ་བཾ་ཧོཿ། ། ཞེས་སྤྱན་དྲངས་ལ། གཉིས་སུ་མེད་པར་བསྟིམས་ལ། སྐུ་གསུང་ཐུགས་སུ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པོ། ། མེ་ལྷ་དེ་ལ་མར་གྱི་དགང་བླུགས་བདུན་དབུལ་བར་བྱ་སྟེ། ན་མཿས་མནྟ་བྷཱུ་ཏ་ནཱུཾ། ཨགྣ་ཡེ་སྭཱ་ཧཱ། ཧ་བྱ་ཀ་བྱཱ་ཏི་བྱ་ཤཱནྟིཾ་ཀུ་ར་ཝེ་སྭཱ་ཧཱ། ཞེས་མར་གྱི་དགང་བླུགས་ཕུལ་ལ་མེ་ལྷའི་བསྟོད་པ་བྱ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་དབང་ཕྱུག་ཚངས་པ་མཆོག་གི་སྲས། ། མེ་ལྷའི་རྒྱལ་པོ་རིགས་ལྔ་དབང་བསྐུར་བ། ། ཡེ་ཤེས་མཆོག་ཉིད་ཉོན་མོངས་ཐམས་ཅད་བསྲེག། འཛིན་མཛད་མེ་ཡི་ལྷ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བསྟོད། ། ཅེས་བྱ་སྟེ། དེ་ནས་མེ་ལྷའི་ཐུགས་ཀ་རུ། ། ཨ་ལས་བསྐྱེད་པའི་ཟླ་སྟེངས་སུ། ། ཡི་གེ་བྷྲཱུཾ་ལས་ཡོངས་བསྐྱེད་པའི། ། ཤིན་ཏུ་ལེགས་པའི་གཞལ་ཡས་ཁང་། ། གོང་དུ་བསྟན་དང་མཐུན་པ་ལས། ། ཤིན་ཏུ་ལེགས་པའི་སྒོ་བཞི་པ། ། དྲ་བའི་སྒོ་ནི་ཤར་ཕྱོགས་ཏེ། ། དེ་ནས་གང་ཤི་དེ་ཉིད་ཀྱི། ། རྣམ་ཤེས་མཚན་གྱི་སྔགས་སུ་གྱུར། ། དེ་ཡི་ཡིག་འབྲུ་རྣམས་སུ་གྱུར། ། ཡིག་འབྲུ་ལས་ནི་ལྷར་བསྐྱེད་ལ། ། དེ་ཡི་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་ཡང་། ། གོང་བཞིན་བསྡུ་དང་དགུག་གཞུག་བྱ། ། དེ་ནས་མཆོད་པའི་བྱེ་བྲག་རྣམས་དང་།

One should meditate on the fire god, whose nature is method and insight, white in color and with an extremely emaciated chest-bone, his head adorned by the wisdom being (jñānasattva). Having meditated in that way, the summoning and absorption of the wisdom being is performed by reciting: "Come here, come here, assembly of fire gods! Sage, Brahmin, with three eyes, Having accepted the burnt offerings and the food, Please sit upon the blazing seat!" Then, having invited them with "Ehyehi agnaye jaḥ hūṃ vaṃ hoḥ," dissolve them non-dually and bless them as body, speech, and mind. One should offer seven ladlefuls of clarified butter to that fire god, reciting: "Namaḥ samantabhūtānāṃ agnaye svāhā | havyakavyāti-vya-śāntiṃ-kurave svāhā." Having offered the ladlefuls of butter, perform the praise of the fire god: "Son of the supreme Brahmā, Lord of the World, King of fire gods, empowered by the five families, Supreme wisdom itself, who burns away all afflictions— Homage and praise to the fire god who holds [the world]!" Then, in the heart of the fire god, upon a moon disc generated from the syllable A, is a celestial mansion fully generated from the syllable Bhrūṃ. It is as previously described, with four excellent doors, the lattice-work door being in the eastern direction. Then, the consciousness of the deceased becomes the mantra of the name; it becomes the syllables, and from those syllables, the deity is generated. The wisdom being of that deity is also to be gathered and summoned as before. Then, the various types of offerings...

བསྟོད་པས་ཡང་དག་པར་མཆོད་ལ། སྲེག་རྫས་དབུལ་བར་བྱ་སྟེ། ཨ་ཨཱ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཧྲྀ་ད་ཡ་ཧ་ར་ཧ་ར། ཨོཾ་ཧཱུྃ་ཧྲཱིཿ བྷ་ག་བཱན་ཛྙཱ་ན་མཱུརྟི་བཱ་གཱི་ཤྭ་ར་མ་ཧཱ་ཝཱ་ཙ་སརྦ་དྡྷཱརྨྨ་ག་ག་ན་ཨ་མ་ལ་སུ་པ་རི་ཤུདྡྷ་དྷརྨྨ་དྷཱ་ཏུ་ཛྙཱ་ན་གརྦྷ་ཨཱཿསརྦ་པཱ་པཾ་ཆེ་གེ་མོའི་སྒྲིབ་པ་ཤཱནྟིཾ་ཀུ་ར་ཝེ་སྭཱ་ཧཱ། ཞེས་བྱ་བས་སྦྱིན་སྲེག་གི་རྫས་ཐམས་ཅད་ལན་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་ཀྱི་བར་དུ་དབུལ་བར་བྱའོ། ། སྲེག་རྫས་ཐམས་ཅད་བདུད་རྩིར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཤིང་དབུལ་བར་བྱའོ། ། བར་བར་དུ་མིང་འདི་ཞེས་བྱ་བའི་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་དང་། བག་ཆགས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་སརྦ་པཱ་པཾ་ད་ཧ་ན་བཛྲ་ཆེ་གེ་མོ་ཤཱནྟིཾ་ཀུ་ར་ཝེ་སྭཱ་ཧཱ། ཞེས་བརྗོད་ཅིང་ཏིལ་བསྲེག་གོ། ཡང་ན་སྦྱིན་སྲེག་གི་རྫས་རྣམས་ལ་སྦྱིན་སྲེག་གི་ཆོ་ག་རིམ་པ་གཉིས་པའི་ཡེ་ཤེས་བརྟག་གནས་དང་མཐུན་པ་རུ། སྲེག་རྫས་རྣམས་ལ་རང་རང་གི་མིང་དང་བཅས་པ་རྣམས་དབུལ་ལོ། ། སྦྱིན་སྲེག་རྫོགས་པ་དང་བསྟོད་པ་བྱ་སྟེ། ཤི་ལ་ཕན་གདགས་དོན་ཆེད་དུ། ། མཆོག་སྦྱིན་རྡོ་རྗེ་མཆོག་ཁྱོད་འདུད། ། ལ་སོགས་པས་བསྟོད་ལ། ། རྗེས་ལ་ལམ་བསྟན་པ་བྱ་བ་ནི། ། ཚོགས་གཉིས་བསགས་པའི་གང་ཟག་དེ། ། དཀྱིལ་འཁོར་ལྷ་ནི་རྟག་བསྒོམས་ནས། ། དཀྱིལ་འཁོར་ལྷ་དང་མཉམ་བྱས་ཏེ། ། དེ་ནས་རིམ་བཞིན་བསྡུས་ནས་ནི། ། གཙོ་བོའི་ཐུགས་ཀར་ཨ་ལ་ཐིམ། ། ཡི་གེ་ཨ་ཡི་ངོ་བོར་བསྡུ། ། ཨ་ལས་འོད་ཟེར་འཕྲོས་པ་ཡིས། ། ཕྱོགས་བཅུ་ནམ་མཁའི་མཐས་གཏུགས་པས། ། ངན་སོང་གསུམ་དང་མི་ཁོམ་བརྒྱད། ། འགྲོ་བ་དྲུག་པོ་རྣམ་སྦྱངས་ནས། །

Having offered praise, one should present the burnt offerings. Recite: A Ā SARVA TATHĀGATA HṚDAYA HARA HARA | OṂ HŪṂ HRĪḤ BHAGAVĀN JÑĀNAMŪRTI VĀGĪŚVARA MAHĀVĀCA SARVADHARMA GAGANA AMALA SUPARIŚUDDHA DHARMADHĀTU JÑĀNAGARBHA ĀḤ | SARVA PĀPAṂ [Name]’i sgrib pa ŚĀNTIṂ KURUVE SVĀHĀ. With this, one should offer all the substances of the burnt offering one hundred and eight times. All the burnt offerings should be blessed as nectar and then offered. In the intervals, one should burn sesame seeds while reciting: SARVA PĀPAṂ DAHANA VAJRA [Name] ŚĀNTIṂ KURUVE SVĀHĀ, thereby purifying all the obscurations of the afflictions, the obscurations to knowledge, and the obscurations of habitual tendencies for the one named [Name]. Alternatively, in accordance with the "Abiding in Wisdom" section of the second stage of the burnt offering ritual, one should offer the burnt substances together with their respective names. When the burnt offering is complete, one should offer praise, beginning with: "I bow to you, the supreme Vajra-giver, for the sake of benefiting the deceased," and so forth. Following this, the instruction on the path is as follows: "That individual who has accumulated the two collections, having constantly meditated upon the deities of the maṇḍala and become equal to the deities of the maṇḍala, then gradually dissolves [the visualization] until it dissolves into the letter A at the heart of the Principal Deity. It is then gathered into the essence of the letter A. From the letter A, light rays radiate, reaching to the limits of space in the ten directions, and having purified the three lower realms, the eight unfree states, and the six classes of beings,"

ཀུན་ཀྱང་བདེ་གཤེགས་སྐུ་རུ་བསྒྱུར། ། ཡང་ཡང་དབྱིངས་ཀྱི་ངང་དུ་ཐིམ། ། ཐམས་ཅད་ནམ་མཁའ་འདྲ་བར་བསྒོམ། ། ཏིང་འཛིན་ཆེན་པོའི་བྱིན་བརླབས་ཀྱིས། ། སངས་རྒྱས་ས་ནི་འདི་ཉིད་དེ། ། སྲིད་པ་བར་དོ་འདི་ཉིད་ཡིན། ། ཁྱོད་ཀྱི་ལམ་ནི་མཐར་ཕྱིན་ཤོག། ཕུང་པོ་ལྔ་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད། ། ཉོན་མོངས་ལྔ་ནི་ཡེ་ཤེས་ལྔ། ། འབྱུང་བ་ལྔ་ནི་རྣམ་ཐར་བཞི། ། སྲིད་པའི་འཁོར་ལོ་རྒྱུན་བཅད་ནས། ། སངས་རྒྱས་ས་ནི་རྣམ་པར་དག། འཁོར་བ་བྱ་བའི་མིང་ཡང་མེད། ། ཅེས་ལམ་བསྟན་ནོ། ། དེ་ནས་སྨོན་ལམ་གདབ་པ་ནི། ། ཚེ་འདས་པའི་སྒྲིབ་པ་རྣམ་པར་དག་ནས་ཚོགས་གཉིས་རྫོགས་ཏེ། བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཅིག། འདི་ནི་ལམ་བསྟན་པའི་རིམ་པའོ། ། དེ་ནས་མེ་ལྷ་ལ་རྫས་ཀྱི་ལྷག་མ་ཅི་ཡོད་པ་བསོགས་ལ། དེས་མེ་ལྷ་ལ་སྦྱིན་སྲེག་བྱ་སྟེ། རྫས་རྣམས་བདུད་རྩིར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ལ། བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་ཀྱི་བར་དུ་དབུལ་བར་བྱའོ། ། ཨོཾ་བཛྲ་ཨ་ན་ལ་མ་ཧཱ་བྷཱུ་ཏ་ཛྭ་ལཱ་ཡ་སརྦ་བྷསྨི་ཀུ་རུ་སརྦ་པཱ་པཾ་ཆེ་གེ་མོ་ཤཱནྟིཾ་ཀུ་རུ་སྭཱ་ཧཱ། ཞེས་པས་སྲེག་རྫས་ཐམས་ཅད་སྤྱིའི་སྔགས་འདིས་དབུལ་བར་བྱའོ། ། དེ་ནས་མེ་ལྷ་ལ་བསྟོད་པ་བྱ་སྟེ། ཚངས་པ་འཇིག་རྟེན་མགོན་སྐྱོང་བ། ། གཟི་བརྗིད་ལྡན་པ་མེ་ཡི་ལྷ། ། འབར་བཅས་སྐུ་ནི་རྒྱན་གྱིས་བཞུགས། ། རྔམ་བརྗིད་རྒྱན་ལྡན་ལས་ལ་དབང་། ། སྲེག་རྫས་ཕུལ་བས་ལས་ཀྱང་འགྲུབ། ། ཞི་ལ་སོགས་པའི་ལྷ་དཔལ་དེས། ། ཇི་ལྟར་འདོད་པའི་དོན་གྲུབ་པ། ། གཟི་བརྗིད་རྒྱན་ལྡན་ཕྱག་འཚལ་བསྟོད། ། ཅེས་བསྟོད་ལ།

Transform all into the bodies of the Sugatas; Again and again, they dissolve into the expanse. Meditate on everything as being like space. Through the blessing of great meditative absorption, This very state is the level of a Buddha; This very state is the intermediate state of existence. May your path reach its ultimate consummation! The five aggregates are the Buddha himself; The five afflictions are the five primordial wisdoms; The five elements are the four doors of liberation. Having severed the continuity of the wheel of existence, The level of a Buddha is utterly pure; Even the name of "samsara" no longer exists. Thus, the path is shown. Then, the aspiration prayer is as follows: "May the obscurations of the deceased be completely purified, may the two accumulations be perfected, and may they attain unsurpassed, great enlightenment." This is the sequence for showing the path. Then, gather whatever remains of the ritual substances for the fire god. Perform the fire offering to the fire god by blessing the substances as nectar and offering them one hundred and eight times. Offer all the burnt substances with this general mantra: OṂ VAJRA ANALA MAHĀBHŪTA JVALĀYA SARVA BHASMI KURU SARVA PĀPAṂ [Name] ŚĀNTIṂ KURU SVĀHĀ. Then, offer praise to the fire god: "Brahmā, protector of the world, God of fire, endowed with majesty, Your blazing body is adorned with ornaments; Majestic and adorned, you have mastery over activities. By offering these burnt substances, your activities are accomplished. Through that glorious deity who grants pacification and so forth, May all desired aims be achieved. Homage and praise to you, endowed with majestic ornaments!" Thus, offer the praise.

དེ་དག་རྫོགས་པ་དང་བཟོད་པར་གསོལ་ལ་གཤེགས་སུ་གསོལ་ལོ། ། དེ་ནས་མེ་ཏོག་ལག་ཏུ་ཐོགས་ལ་ཡི་གེ་བརྒྱ་པ་ལན་བདུན་བཟླས་ལ་སྲེག་ཁང་དུ་གཏོར་བར་བྱའོ། ། ཚེ་འདས་པའི་སྡིག་པ་བཅོམ་པའི་རྟགས་ནི་མེ་ལྕེ་སྟེང་དུ་དྲང་པོར་འབར་བ་དང་། དུ་བ་ལ་སོགས་པ་ནག་ནོག་མེད་པ་དང་། ཟླུམ་ཞིང་ཕྱོགས་གཞན་དུ་མི་འཕྲོ་བ་དང་། མེ་མདངས་གསལ་བ་དང་། སྒྲ་ཆུང་བས་འབར་བ་དང་། ཡང་མེ་ལྷའི་གཟུགས་སྲེག་ཁང་དུ་སྟོན་པ་དང་། རྟགས་དེ་ནི་ཚེ་འདས་པ་ངན་སོང་གི་གནས་ནས་གྲོལ་བའི་རྟགས་ཡིན་ནོ། ། ཚེ་འདས་པའི་དོན་དུ་ཕྱོགས་བཞི་རིགས་བཞིའི་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་སྦྱིན་སྲེག་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བྱ་བ་ནི། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚེ་དང་ལོངས་སྤྱོད་རྒྱས་པར་བྱ་བ་དང་། ནད་ལ་སོགས་པའི་གདོན་ཞི་བར་བྱ་བ་དང་། ལྷ་ལ་སོགས་པའི་འཇིག་རྟེན་གསུམ་དབང་དུ་གྱུར་པར་བྱ་བ་དང་། དགྲ་དང་མ་རུངས་པ་གཞོམ་པའི་དོན་དུའོ། ། དེ་ནས་ཚོགས་བསག་ཅིང་དགེ་བའི་དོན་ལ་སྦྱར་བར་བྱ་སྟེ། རུས་པ་ཐལ་བར་བསྡུས་ནས་ཀྱང་། ། མཆོད་རྟེན་ལ་སོགས་ལས་བྱས་ཏེ། ། བསོད་ནམས་བསགས་ཤིང་སྨོན་ལམ་གདབ། ། འདི་ནི་ཚོགས་བསག་རིམ་པའོ། ། འབྱོར་པ་ཆུང་བ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ཞག་བདུན་གྱི་ནང་དུ་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པར་བྱའོ། ། འདི་ནི་རོ་སྲེག་པའི་ཆོ་གའོ། ། ། ། འཇམ་དཔལ་དཀྱིལ་འཁོར་ཆོ་ག་ནི། ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བའི་གནས། ། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་ཁྱད་འཕགས་པའི། ། གསང་བར་འོས་པའི་ཆོ་ག་སྟེ། ། འདི་བྱས་པ་ཡི་བསོད་ནམས་ཀྱིས། ། དེས་ནི་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས། ། དྲི་མེད་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་ནས་ཀྱང་། ། གཟུགས་སྐུས་འགྲོ་བའི་དོན་བྱེད་ཤོག།

When those are completed, request forgiveness and request the deities to depart. Then, holding flowers in the hand, recite the hundred-syllable mantra seven times and scatter them into the cremation chamber. The signs that the sins of the deceased have been destroyed are: the flames burning straight upward, the absence of black smoke and the like, the fire being round and not scattering in other directions, the fire's luster being clear, and the fire burning with little sound. Furthermore, the appearance of the form of the Fire God within the cremation chamber is a sign that the deceased has been liberated from the states of the lower realms. To perform the fire offering for the sake of the deceased according to the wheel of the universal monarchs of the four families in the four directions is for the purpose of increasing their lifespan and resources, pacifying illnesses and other afflictions, bringing the three worlds, such as the gods and so forth, under one's influence, and destroying enemies and malevolent forces. Then, one should accumulate merit and apply oneself to virtuous ends. Having gathered the bones and ashes, one should construct stupas and the like, accumulate merit, and make aspiration prayers. This is the sequence for accumulating merit. Those with limited resources should complete everything within seven days. This is the ritual for cremating the corpse. The ritual of the Mañjuśrī maṇḍala is the source from which all qualities arise. It is an uncommon and sublime ritual worthy of being kept secret. By the merit of having performed this, may all the world, having attained stainless primordial wisdom, benefit beings through the form body.

འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་གྱི་མཚན་ཡང་དག་པར་བརྗོད་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཆོ་ག་ཡོན་ཏན་འབྱུང་གནས་ཞེས་བྱ་བ། སློབ་དཔོན་དཔལ་ལྡན་བྱང་ཆུབ་མཆོག་གི་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ། གཞན་ཡང་སྐྱེ་བ་གཅིག་ལ་མཚན་ལྔ་ཐོབ་པའི་སློབ་དཔོན་དེའི་ཞལ་སྔ་ནས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ། ། ། ། རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་སྨྲྀ་ཏི་ཛྙཱ་ན་ཀཱི་རྟིས་བསྒྱུར་ཅིང་གཏན་ལ་ཕབ་པའོ། ། ། ། ཕྱིས་སློབ་དཔོན་འཕགས་པ་མཆོག་གིས་ཀྱང་ཞུས་ནས་གཏན་ལ་ཕབ་སྟེ་འགྱུར་ཕྱི་མ་ཡང་ཡིན་ནོ། །

The Ritual of the Maṇḍala of the Noble Mañjuśrī-nāma-saṃgīti, titled Guṇākara. Composed by the master known as Śrīmatī Bodhibhavya, and further by the master who attained five names in a single lifetime. This is complete. It was translated and finalized by the Indian abbot Smṛtijñānakīrti. Later, it was also requested and finalized by the master Āryavara, and this is also a later translation.