Killing with a Circle of Black Magic Curses according to “The Recitation of the Names of Mañjuśrī”

༄༅༅། ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཨཱརྱ་མཉྫུ་ཤྲཱི་ནཱ་མ་སཾ་གཱི་ཏི་ཙཀྲ་མ་ར་མཱ་ར་ཡ་མནྟྲ། བོད་སྐད་དུ། འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་གྱི་མཚན་ཡང་དག་པར་བརྗོད་པའི་ངན་སྔགས་བྱད་ཀྱི་འཁོར་ལོས་གསད་པ། འཇམ་དཔལ་གཤིན་རྗེའི་གཤེད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་འཇིགས་པར་བྱེད། ། ཁྲོ་བོའི་རྒྱལ་པོ་གདོང་དྲུག་པོ། ། བཅོ་བརྒྱད་སྤྱན་དམར་གཉིས་ཀྱིས་མཛེས། ། གཤིན་རྗེ་གཤེད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། ། འཇམ་དཔལ་མགོན་གྱིས་མི་འདུལ་ཚེ། ། ངན་སྔགས་བྱད་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བརྩམ། ། དེ་ལ་དུར་ཁྲོད་ཆེན་པོ་རབ་འཇིགས་པར། ། མ་རུངས་འདུལ་བའི་བློན་མཆོག་གིས། ། དཔལ་ལྡན་འབྱོར་པ་དྲུག་རྫས་བསོག། སྲིད་པའི་རི་བོ་ཕམ་བྱས་ཏེ། ། སེམས་ཅན་ངན་སོང་རྣམ་པར་སྦྱངས། ། དོན་ཡོད་འགྲོ་བའི་དོན་བྱས་ཏེ། ། གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་ལྷུར་བླང་ཞིང་། ། བླ་མ་ཕྱག་བྱར་འོས་པ་ལ། ། ཚོགས་གཉིས་ཚོགས་ནི་འབད་དེ་བསགས། ། སྲིད་པའི་འདོད་ཆགས་རྣམ་སྤངས་ཏེ། ། སྟོང་པ་ཉིད་དགའ་སྟོང་བའི་བློས། ། ཡང་དག་བདག་མེད་དེ་བཞིན་ཉིད། ། ཡང་དག་མཐའ་སྟེ་ཡི་གེ་བྲལ། ། ཤེས་རབ་ཆེན་པོའི་སྐད་ཅིག་གིས། ། ཆོས་ཀུན་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་བྱ། ། འོན་ཀྱང་སྣང་བ་མ་བཀག་པས། ། ཆོས་ཀུན་ནམ་མཁའི་མཚན་ཉིད་ལ། ། ཡེ་ཤེས་སྐར་མ་ལམ་མེ་པ། ། རང་སེམས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དེ། ། དགག་ཏུ་བཏུབ་པ་མ་ཡིན་པས། ། རང་རིག་སེམས་ཀྱི་ཆོ་འཕྲུལ་དུ། ། ཡི་གེའི་ཕྲེང་བས་ཉེ་བར་མཛེས། ། འོད་ཀྱི་ཕུང་པོའི་འཕྲོ་འདུ་ཡིས། ། འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་རྒྱུ་གཅིག་པོ། ། རིམ་པ་བཞི་ཡིས་དཀྱིལ་འཁོར་བརྩེགས། ། འབྱུང་བ་འདུས་པའི་འབྲས་བུ་ལ། །

In the language of India: Ārya-mañjuśrī-nāma-saṃgīti-cakra-māra-māraya-mantra. In the language of Tibet: ’Phags pa ’jam dpal gyi mtshan yang dag par brjod pa’i ngan sngags byad kyi ’khor los gsad pa. Homage to Mañjuśrī Yamāntaka! Vajrabhairava, the terrifier, the king of wrathful deities with six faces, beautified by eighteen red eyes—to Yamāntaka I prostrate. When the protector Mañjuśrī could not subdue [the wicked], he composed this wheel of malevolent mantras and sorcery. In a most terrifying great charnel ground, the supreme minister who subdues the malevolent gathered the six glorious riches. Having defeated the mountain of cyclic existence, he completely purified sentient beings from the lower realms. Having accomplished the welfare of beings without exception, he devoted himself to the Three Jewels as the primary objects of refuge. To the guru, who is worthy of prostration, he diligently accumulated the two collections. Having utterly abandoned the desires of cyclic existence, with a mind that delights in the emptiness of emptiness, he realized the suchness of perfect selflessness, the ultimate reality free from syllables. In a single instant of great wisdom, he rendered all phenomena devoid of intrinsic nature. Nevertheless, because appearances are not blocked, all phenomena have the characteristic of space. The wisdom that shines like a star is the experience of one’s own mind; since it cannot be negated, it is beautifully adorned by garlands of syllables as the magical display of self-knowing awareness. Through the radiation and reabsorption of masses of light, the four stages of the maṇḍala are stacked, the single cause of the great elements. From the result of the assembly of the elements...

མཐུན་འཇུག་སྤྱོད་ཡུལ་བྱ་བའི་ཕྱིར། ། རི་རབ་གཞལ་ཡས་ཁང་ཡང་བརྩེགས། ། འཁོར་ལོ་རྩིབས་དྲུག་འབར་བ་སྟེ། ། དབུས་སུ་གླང་ཆེན་བསྣོལ་བའི་ཁྲི། ། ཉི་ཟླ་པདྨ་མདངས་བསྐྱེད་དེ། ། རང་རིག་སེམས་ཀྱི་ཆོ་འཕྲུལ་འདུས། ། སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བས་མངོན་བྱང་ཆུབ། ། ཡེ་ཤེས་ལྔ་རྫོགས་བཅོམ་ལྡན་འདས། ། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་སྐུ་ཡི་མཆོག། དང་པོའི་སངས་རྒྱས་ཞལ་མངའ་བ། ། རྒྱན་རྣམས་ཀུན་གྱིས་སྤྲས་པ་ནི། ། དུང་དང་ཀུན་དའི་འོད་འཕྲོ་བ། ། ཉི་མའི་སྙིང་པོའམ་གསེར་གྱི་མདོག། ཕྱག་བཞི་བ་ལ་ཞི་བའི་སྐུ། ། ཤེས་རབ་རལ་གྲི་མདའ་གཞུ་བསམས། ། དེ་ཡི་ཐུགས་ཀར་འཁོར་ལོ་དང་། ། འཇམ་དཔལ་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་བསྒོམ། ། ཟླ་བ་ཨ་ཡི་འཕྲོ་འདུ་ཡིས། ། འོག་མིན་གནས་མཆོག་དམ་པ་ནས། ། རྣམ་སྣང་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པའི། ། དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་དྲུག་བྱོན་ཏེ། ། ཐུགས་ཀའི་ཟླ་སྟེང་བཞུགས་པ་ལ། ། བཀུར་སྟི་རིམ་གྲོས་མཉེས་པར་བྱ། ། ཤེས་རབ་འཁོར་ལོ་ལ་བློ་གཏད། ། ཡེ་ཤེས་ཕྲེང་སྔགས་བཟླས་པ་བརྩམ། ། ཡེ་ཤེས་ལྔ་ཡི་སྒོ་ནས་བསྟོད། ། གལ་ཏེ་ཞི་བས་མ་འདུལ་ཞིང་། ། དེ་རྣམས་གཞི་དང་བཅས་པ་ཀུན། ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་ཐིམ་འགྱུར་ཏེ། ། དང་པོའི་སངས་རྒྱས་རྒྱུ་མེད་པའི། ། ཡེ་ཤེས་མིག་གཅིག་དྲི་མ་མེད། ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལས་དྲག་པོར་བཞེངས། ། ཡི་གེ་དྲུག་པོ་ཡེ་ཤེས་སྒྲས། ། འཇམ་དབྱངས་ཆེན་པོ་སྒྲ་ཆེ་བ། ། རྡོ་རྗེ་ཧཱུཾ་སྟེ་ཧཱུཾ་ཞེས་སྒྲོག། ནམ་མཁའི་མཐའ་ཡས་སྒྲ་སྒྲོགས་པས། ། ཧཱུཾ་ལས་དྲག་པོར་སྐྱེས་པ་ནི། ། གཤིན་རྗེ་གཤེད་པོ་བགེགས་ཀྱི་རྒྱལ། ། ཁྲོ་བོའི་རྒྱལ་པོ་གདོང་དྲུག་འཇིགས།

In order to engage in harmonious conduct, the celestial palace of Mount Meru is constructed. It is a blazing wheel with six spokes, in the center of which is a throne of two interlaced elephants. With the radiance of the sun, moon, and lotus, the magical display of the self-knowing mind is gathered. Through the Net of Magical Illusion, one attains manifest enlightenment. The Blessed One, in whom the five wisdoms are perfected, is the supreme body of all buddhas. The Primordial Buddha, possessing many faces, is adorned with every ornament, radiating the light of a conch and a kunda flower, or the color of the sun’s core or gold. With four arms and a peaceful body, he holds the sword of insight and the bow and arrow. At his heart, one meditates on the wheel and the wisdom being Mañjuśrī. Through the radiation and reabsorption of the syllable A upon a moon, the six great maṇḍalas of Vairocana and the others descend from the supreme, sacred abode of Akaniṣṭha. As they abide upon the moon at the heart, one should please them with honor and service. One should focus the mind on the wheel of insight and begin the recitation of the wisdom garland mantra. One should offer praise by way of the five wisdoms. If they are not tamed through peaceful means, then all of them, together with their bases, dissolve into the expanse of reality (dharmadhātu). From the expanse of reality, the Primordial Buddha arises as the fierce one, the single stainless eye of wisdom. With the sound of the wisdom of the six syllables, the Great Mañjughoṣa of great sound proclaims the vajra HŪṂ, the sound of HŪṂ. By proclaiming this sound to the limits of space, the fierce one born from HŪṂ is Yamāntaka, the king of obstructors, the terrifying six-faced king of wrathful deities.

། སྤྱན་དམར་བཅོ་བརྒྱད་ཕྱག་བཅུ་གཉིས། ། རྡོ་རྗེ་འཁོར་ལོ་རྡོ་རྗེ་དང་། ། པདྨ་རིན་ཆེན་རྒྱ་གྲམ་བསྣམས། ། གཡས་པའི་ཕྱག་ན་ལེགས་པར་བསྣམས། ། མཚོན་དུ་རྡོ་རྗེའི་མདའ་ཐོགས་པ། ། གཡོན་པའི་ཕྱག་རྒྱ་དང་པོ་ནི། ། རྡོ་རྗེ་རལ་གྲི་མ་ལུས་གཅོད། ། གཡོན་པའི་ཕྱག་རྒྱ་ཕ་རོལ་བསྡིགས། ། ལྷག་པའི་ཕྱག་རྒྱ་གཞན་རྣམས་ན། ། ཤེས་རབ་རལ་གྲི་མདའ་གཞུ་ཐོགས། ། ཧ་ལ་ཧ་ལ་དུག་ལྟར་བཞད། ། ཀེང་རུས་མཆེ་བ་གཙིགས་པ་པོ། ། རལ་པ་གྱེན་བརྫེས་ཐོད་ཕྲེང་ལ། ། སངས་རྒྱས་ལྔ་ཡི་ཅོད་པན་འཛིན། ། སྦྲུལ་དང་ཐོད་རློན་ཕྲེང་བས་ཀླུབས། ། དུས་མཐའི་མེ་ལྟར་འབར་བ་འཕྲོ། ། འཇམ་དཔལ་གཤིན་རྗེ་གཤེད་པོ་ནི། ། རྔམ་པ་ཆེན་པོར་བདག་ཉིད་གྱུར། ། ཐུགས་ཀར་ཉི་མའི་སྟེང་ན་ཧཱུཾ། ། དེ་ཡི་བྱིན་རླབས་ཡ་མཚན་ནི། ། ཨོཾ་ཨ་ར་པ་ཙ་ན་ཡ་མཱནྟ་ཀ་ཧཱུཾ། ཨོཾ་པྲཛྙཱ་ཛྙཱ་ན་མཱུརྟ་ཡེ་ཡ་མཱནྟ་ཀ་ཧཱུཾ། ༀ་དུཿཁཙྪེ་ད་ཡ་མཱནྟ་ཀ་ཧཱུཾ། ཨོཾ་བཛྲ་ཏཱིཀྵྞ་ཡ་མཱནྟ་ཀ་ཧཱུཾ། ཨོཾ་ཝཱ་གཱི་ཤྭ་ར་ཡ་མཱནྟ་ཀ་ཧཱུཾ། ཨོཾ་ཛྙཱ་ན་ཀཱ་ཡ་ཡ་མཱནྟ་ཀ་ཧཱུཾ། ཨོཾ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཧྲྀ་ད་ཡ་ཧ་ར་ཧ་ར། ཨོཾ་ཧཱུཾ་ཧྲཱིཿབྷ་ག་བཱན་ཛྙཱ་ན་མཱུརྟི། བཱ་གཱི་ཤྭ་རི་མ་ཧཱ་པཱ་ཙ་སརྦ་དྷརྨཱ་ག་ག་ན། ཨ་མ་ལ་སུ་བ་རི་ཤུདྡྷ་དྷརྨ་དྷཱ་ཏུ་ཛྙཱ་ན་གརྦྷྲ་ཧཱུཾ། ཁྲོ་བོའི་རྒྱལ་པོ་ཧཱུཾ་ལས་བྱུང་། ། འཁོར་ལོ་འབར་བའི་རྩིབས་དྲུག་ལས། ། རིམ་པ་འདི་ལྟར་ཁྲོས་པས་གནས། ། མནར་མེད་གཤིན་རྗེ་གཤེད་པོ་ནི། ། ཞལ་གཅིག་ཕྱག་གཉིས་རྡོ་རྗེ་འཛིན། ། གཏི་མུག་གཤིན་རྗེ་གཤེད་པོ་ནི། ། ཞལ་གཅིག་ཕྱག་གཉིས་འཁོར་ལོ་འཛིན། །

With eighteen red eyes and twelve arms, he holds a vajra, a wheel, a vajra, a lotus, a jewel, and a crossed-vajra, well-grasped in his right hands. As a weapon, he holds a vajra-arrow. The first mudrā in his left hands is a vajra-sword that cuts everything without exception. The other left mudrās threaten the adversaries. In the remaining hands, he holds the sword of insight, a bow, and arrows. Laughing like the Hala-hala poison, with a skull-skeleton and bared fangs, his hair bristling upward, he wears a garland of skulls and the crowns of the five buddhas. Draped in snakes and a garland of fresh heads, he radiates a blaze like the fire at the end of an eon. I become Mañjuśrī Yamāntaka, the Great Terrifier. At the heart, upon a sun disk, is the syllable HŪṂ. Through its blessing, the wondrous mantras are: OṂ ARAPACANAYAMĀNTAKA HŪṂ. OṂ PRAJÑĀJÑĀNAMŪRTAYE YAMĀNTAKA HŪṂ. OṂ DUḤKHACCHEDA YAMĀNTAKA HŪṂ. OṂ VAJRATĪKṢṆA YAMĀNTAKA HŪṂ. OṂ VĀGĪŚVARA YAMĀNTAKA HŪṂ. OṂ JÑĀNAKĀYA YAMĀNTAKA HŪṂ. OṂ HŪṂ HŪṂ SARVATATHĀGATAHṚDAYA HARA HARA. OṂ HŪṂ HRĪḤ BHAGAVĀN JÑĀNAMŪRTI VĀGĪŚVARI MAHĀPĀCA SARVADHARMĀGAGANA AMALASUVARIŚUDDHA DHARMADHĀTUJÑĀNAGARBHA HŪṂ. The King of Wrathful Deities arises from HŪṂ. From the six blazing spokes of the wheel, they abide in wrath in this sequence: Avīci Yamāntaka has one face and two arms, holding a vajra. Moha Yamāntaka has one face and two arms, holding a wheel.

ཞེ་སྡང་གཤིན་རྗེ་གཤེད་པོ་ནི། ། ཞལ་གཅིག་ཕྱག་གཉིས་རྡོ་རྗེ་འཛིན། ། འདོད་ཆགས་གཤིན་རྗེ་གཤེད་པོ་ནི། ། ཞལ་གཅིག་ཕྱག་གཉིས་པདྨ་འཛིན། ། ང་རྒྱལ་གཤིན་རྗེ་གཤེད་པོ་ནི། ། ཞལ་གཅིག་ཕྱག་གཉིས་རིན་ཆེན་འཛིན། ཕྲག་དོག་གཤིན་རྗེ་གཤེད་པོ་ནི། ། ཞལ་གཅིག་ཕྱག་གཉིས་འཁོར་ལོ་འཛིན། ། གཡོན་པས་ཀུན་ཀྱང་འཁོར་ལོ་བསྐོར། ། སྦྲུལ་དང་ཐོད་པའི་ཕྲེང་བས་བརྒྱན། ། དུས་མཐའི་མེ་དཔུང་ནང་ན་བཞུགས། ། བརྐྱང་བསྐུམ་ཞབས་ཀྱིས་གཤིན་རྗེ་བརྫིས། ། རེ་རེའི་སྐུ་ལ་ཁྲོ་བོའི་ཚོགས། ། ཁྲོ་གཉེར་རིམ་པར་ལྡན་ལ་སོགས། ། གྲངས་མེད་མཐའ་ཡས་པ་ཡིས་བསྐོར། ། ལག་ན་རྡོ་རྗེ་མཐའ་ཡས་པ། ། དེ་ལྟར་གསལ་བའི་ཏིང་འཛིན་གྱིས། ། ཡེ་ཤེས་ཁྲོ་བོ་ཉེ་བར་བསྡུ། ། ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ། ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ། ཧཱུཾ་བཛྲ་ཀྲོ་དྷ་ས་པ་རི་ཝཱ་རེ་བཛྲ་ས་མནྟ་ཨེ་ཧྱེ་ཧི་དྲྀ་ཤྱ་ཛཿཧཱུཾ་བཾ་ཧོཿཞེས་རིགས་བསྡུས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་རྣམས། ཁྲོ་བོར་བྱོན་ནས་ཉེ་བར་བྱོན། ། རྒྱལ་བ་མཆོད་པས་མཉེས་བྱས་ཏེ། ། བདག་དང་གཉིས་སུ་མེད་པར་བཞུགས། ། གསང་སྔགས་རྒྱལ་པོས་གཟི་མདངས་བསྐྱེད། ། འཇམ་དཔལ་མཚན་ནི་ཁྲོས་པས་བརྗོད། ། གསང་སྔགས་རྒྱལ་པོ་ཁྲོས་པས་བཟླས། ། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་ཁྲོ་བོའི་སྐུ། ། དབྱེ་བ་དཔག་མེད་སྐྱེ་བ་ཡིས། ། ཁམས་གསུམ་ཁྲོ་བོས་བཀང་བྱས་ཏེ། ། རྡོ་རྗེ་ཁྲོ་བོའི་དམག་ཚོགས་ཀྱིས། ། བདུད་ཀྱི་དཔུང་རྣམས་ཕམ་བྱས་ཏེ། ། གསད་ཅིང་མནན་པ་ཁོ་ནར་ཟད། ། སྤྲུལ་པ་ཉེ་བར་བསྡུ་བྱ་སྟེ། ། རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་སོགས་ཀྱིས་བསྟོད། ། དེ་ལྟར་བརྟན་པ་སྟོབས་སུ་འགྱུར། །

Yamāntaka of hatred has one face and two arms, holding a vajra. Yamāntaka of attachment has one face and two arms, holding a lotus. Yamāntaka of pride has one face and two arms, holding a jewel. Yamāntaka of jealousy has one face and two arms, holding a wheel. All of them turn the wheel with their left hands. They are adorned with garlands of snakes and skull-cups and dwell amidst the mass of fire at the end of an eon. With legs in the extended and tucked posture, they trample upon Yama. Each of their bodies is surrounded by an infinite and limitless host of wrathful deities, such as those with successive rows of frowning brows. Through the samādhi of such clear visualization, the wisdom wrathful deities are summoned. HŪṂ HŪṂ HŪṂ, HŪṂ HŪṂ HŪṂ. HŪṂ VAJRA KRODHA SAPARIVĀRE VAJRA SAMANTA EHYEHI DṚŚYA JAḤ HŪṂ BAṂ HOḤ. Thus, the great maṇḍalas of the gathered families arrive in the form of wrathful deities and draw near. Having pleased the Victors with offerings, they abide inseparably from oneself. The king of secret mantras generates brilliance and splendor. The name of Mañjuśrī is uttered in a wrathful manner. The king of secret mantras is recited in a wrathful manner. The wrathful bodies of all the Buddhas, arising in immeasurable distinctions, fill the three realms with wrathful deities. With the armies of the vajra wrathful deities, the hosts of Māra are defeated; they are merely slain and suppressed. The emanations are then withdrawn, and one praises with Vajrabhairava and the others. In this way, stability becomes strength.

གལ་ཏེ་ཏིང་འཛིན་མི་གསལ་ན། ། དམིགས་པ་རྩེ་གཅིག་ཆོ་ག་བྱ། ། དུས་མཐའི་དགྲ་བོ་གསད་པ་ནི། ། མ་རུངས་འདུལ་བའི་སེམས་ཀྱིས་སུ། ། དུར་ཁྲོད་ཐོད་པ་མི་སྲུན་གཤགས། ། ནང་དུ་གཤིན་རྗེའི་རྒྱལ་པོ་བྲི། ། ཁ་གདངས་བར་ནི་ཤིན་ཏུ་གསལ། ། འོག་མ་གཤིན་རྗེའི་ཁང་པར་བཅད། ། ཡ་གནག་བཅུ་བདུན་མུན་པའི་སྨག། སྒོ་མེད་སྒོ་ང་ལྟ་བུའི་ནང་། ། ཡིད་ཀྱིས་གཟུགས་བརྙན་རྫུ་འཕྲུལ་ལྡན། ། དགྲ་བོའི་རྣམ་ཤེས་རླུང་འདྲ་བ། ། སྲོག་དང་འགྲོགས་ཏེ་ཆུད་གྱུར་ན། ། སླར་ནི་ཐོན་པའི་སྐལ་མེད་དོ། ། གཤིན་རྗེས་ཟིན་པས་མི་འཆོར་རོ། ། གང་དམིགས་བསྒྲུབ་བྱའི་སྙིང་གི་དཀྱིལ། ། སྲོག་པ་རྩ་ཡི་རང་བཞིན་ལས། ། ངན་སྔགས་བྱད་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བཅའ། ། རྩིབས་དྲུག་ལ་སོགས་གསང་སྔགས་བཅས། ། ཀུན་ལ་འཆི་རྐྱེན་སྤེལ་ཏེ་བྲིའོ། ། ཨོཾ་ཨ་ར་པ་ཙ་ཤ་ཏྲཱུཾ་ཆེ་གེ་མོ་མཱ་ར་ཡ། ཨོཾ་པྲཛྙཱ་ཛྙཱ་ན་མཱུརྟྟ་ཡ། ཤ་ཏྲཱུཾ་མཱ་ར་ཡ། ཨོཾ་དུཿཁཙྪེ་ད་ཤ་ཏྲཱུཾ་མཱ་ར་ཡ། ཨོཾ་བཛྲ་ཏཱིཀྵྞ་ཤ་ཏྲཱུཾ་མཱ་ར་ཡ། ཨོཾ་བཱ་གཱི་ཤྭ་ར་ཤ་ཏྲཱུཾ་མཱ་ར་ཡ། ཨོཾ་ཛྙཱ་ན་ཀཱ་ཡ་ཤ་ཏྲཱུཾ་མཱ་ར་ཡ། ཨོཾ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཧྲྀ་ད་ཡ་ཧ་ར་ཧ་ར། ༀ་ཧཱུཾ་ཧྲཱིཿབྷ་ག་ཝཱན་ཛྙ་ན་མཱུརྟྟི་བཱ་གཱི་ཤྭ་ར་མ་ཧཱ་པཱ་ཙ་སརྦ་དྷརྨྨ་ག་ག་ན་ཨ་མ་ལ་སུ་པ་རི་ཤུདྡྷ། དྷརྨྨ་དྷཱ་ཏུ་ཛྙཱ་ན་གརྦྷ་ཧཱུཾ། ཤ་ཏྲཱུཾ་མཱ་ར་ཡ་ཧཱུཾ་ཕཊ་ཅེས། གསང་སྔགས་རྒྱལ་པོ་འདི་དྲན་པས། ། གང་དམིགས་གདུག་པ་ཉེ་བར་འཇིག། རང་རྒྱུད་གནས་ནས་གཤིན་རྗེ་བཀུག། ཐོད་པ་རང་བྱུང་དེ་ལ་བསྟིམ། ། གདུག་པའི་གནས་ནས་དགྲ་བོ་དགུག། མཐུན་པའི་གཟུགས་བརྙན་དེ་ལ་བསྟིམ། །

If the meditative concentration is not clear, perform the ritual of one-pointed visualization. To slay the enemy of the final age, with a mind intent on subduing the wicked, split open a fierce skull from a charnel ground. Inside, draw the King of the Lord of Death (Yama), his mouth wide open and extremely vivid. The lower part is the house of Yama; the upper part is the pitch-black darkness of the seventeen hells. Inside, like an egg without a door, is the mental image endowed with miraculous power. When the enemy’s consciousness, like the wind, is caught together with the life-force, there is no chance for it to escape again. Once seized by Yama, it will not be released. In the center of the heart of the target to be visualized, from the nature of the life-channel, construct the wheel of the evil mantra and the curse. On the six spokes and so forth, write the secret mantras, increasing the conditions for death for all. OṂ ARAPACASA ŚATRŪṂ [Name] MĀRAYA. OṂ PRAJÑĀJÑĀNAMŪRTTAYA ŚATRŪṂ MĀRAYA. OṂ DUḤKHACCHEDA ŚATRŪṂ MĀRAYA. OṂ VAJRATĪKṢṆA ŚATRŪṂ MĀRAYA. OṂ VĀGĪŚVARA ŚATRŪṂ MĀRAYA. OṂ JÑĀNAKĀYA ŚATRŪṂ MĀRAYA. OṂ HŪṂ HŪṂ HŪṂ SARVATATHĀGATAHṚDAYA HARA HARA. OṂ HŪṂ HRĪḤ BHAGAVĀN JÑĀNAMŪRTTIR VĀGĪŚVARA MAHĀPĀṬHA SARVADHARMĀGAGANĀMALASUPARIŚUDDHA DHARMADHĀTUJÑĀNAGARBHA HŪṂ. ŚATRŪṂ MĀRAYA HŪṂ PHAṬ. By recollecting this king of secret mantras, whatever is visualized, the wicked will be destroyed. Summoning Yama from his own abode, dissolve him into the self-arisen skull. Summoning the enemy from his own wicked abode, dissolve him into the corresponding image.

བདག་ཉིད་སྙིང་གའི་སྔགས་འོད་ཀྱིས། ། དགྲ་བོའི་སྙིང་གའི་འཁོར་ལོ་བསྐོར། ། ལྟེ་བ་འཁོར་ཞིང་རྩིབས་ཀྱིས་གཅོད། ། གང་དམིགས་བསྒྲུབ་བྱའི་ཚེ་སྲོག་ཕྲལ། ། ལུང་སྟོང་མེ་མར་མེ་ལྟར་འགྱུར། ། གཟུགས་དེ་འཁོར་ལོས་དུམ་བུར་གཏུབ། ། དྲག་པོའི་གཏོར་མར་བཅུག་བྱས་ཏེ། ། ཐོད་ནང་གཤིན་རྗེ་དེ་ལ་སྦྱིན། ། ཆོས་སྐྱོང་སྲུང་མར་བསྒོ་བྱ་སྟེ། ། རང་གི་གནས་སུ་ཅི་བདེར་བཏང་། ། གཏོར་མ་དག་ཀྱང་ལྷོ་ཕྱོགས་བསྐྱལ། ། དེ་ནས་རང་ཉིད་བརྟན་བྱས་ཏེ། ། ཆོ་ག་མ་ལུས་རྫོགས་པར་བྱ། ། སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་རིམ་པ་ཡིས། ། བསྡུས་རྒྱས་བྱེ་བྲག་ཤེས་པར་བྱ། ། ཐ་མའི་རྒྱུད་དྲག་ངང་ཐུང་ཆེ། ། འགྲོ་བ་ལོག་ལྟ་འཁྲུལ་གྱུར་ནས། ། སངས་རྒྱས་སྒྲུབ་ལ་བར་གཅོད་ཅིང་། ། བྱང་ཆུབ་ཚེ་སྲོག་འཕྲོག་བྱེད་ལ། ། འཁོར་ལོ་འདི་ཡིས་གཅོད་གྱུར་ཅིག། དེ་ཡི་ནུས་པ་བསྐྱེད་ནས་ནི། ། བདུད་དགྲ་ཐམས་ཅད་ཕམ་བྱས་ནས། ། ཕས་ཀྱི་རྒོལ་བ་ཉེར་ཞི་སྟེ། ། རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་ཤོག། འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་གྱི་མཚན་ཡང་དག་པར་བརྗོད་པའི་ངན་སྔགས་ཀྱི་བྱད་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་སྒྲུབ་ཐབས། སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་འཇམ་དཔལ་བཤེས་གཉེན་གྱིས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ། ། རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་སུ་བཛྲ་དང་། བོད་ཀྱི་ལོ་ཙཱ་བ་ཆོས་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བསྒྱུར་ཅིང་ཞུས་ཏེ་གཏན་ལ་ཕབ་པ། །

Through the light of the mantra at one’s own heart, the wheel at the enemy’s heart is spun. As the hub revolves, the spokes sever; the life-force of the targeted object is extracted. Like a lamp in an empty valley, that form is hacked into pieces by the wheel. Having placed it within a wrathful torma, it is offered to Yama within a skull-cup. The Dharma protectors and guardians are then commanded, and one should send them to their own abodes as is convenient. The torma should also be carried to the south. Then, having stabilized oneself, the ritual should be completed in its entirety. One should understand the general and specific stages, as well as the concise and extensive particulars. May this wheel sever those of the lowest lineage who are fierce, short-tempered, and deluded by wrong views, who create obstacles to the accomplishment of the Buddha and steal the life-force of enlightenment. Having generated its power, may all demonic enemies be defeated, adversaries be pacified, and perfect enlightenment be attained. This concludes the Sādhana of the Wheel of Sorcery Mantras from the Chanting of the Names of Noble Mañjuśrī, composed by the great master Mañjuśrīmitra. It was translated, edited, and finalized by the Indian abbot Suvarma and the Tibetan translator Chökyi Sherab.