A Ritual of “The Recitation of the Names of Mañjuśrī” Integrating the Scriptures

༄༅༅། ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཨཱརྱ་མཉྫུ་ཤྲཱི་ནཱ་མ་སཾ་གཱི་ཏི་བི་དྷི་སཱུ་ཏྲ་པི་ཏྲི་ཏྲ། བོད་སྐད་དུ། འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་གྱི་མཚན་ཡང་དག་པར་བརྗོད་པའི་ཆོ་ག་མདོ་དང་བསྲེས་པ། འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། ཡེ་ཤེས་ལུས་ཅན་གཙུག་གི་ནོར་བུས་མཚན། ། དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་གཟུགས་གནས་ཀུན་ལ་ཁྱབ། ། ལམ་མཆོག་དམ་པ་སྟོན་པ་སྨན་པའི་མཆོག། སྡུག་བསྔལ་བདུད་འདུལ་འཇམ་མགོན་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། ། མཚན་བརྗོད་བདུད་རྩི་གསང་སྤྱོད་རྟོགས་དཀའ་བ། ། བདག་བློ་མུན་པས་དགྲོལ་བར་མི་ནུས་ཀྱང་། ། དད་པས་ཕྱོགས་བཟུང་ཐིགས་པར་ནོར་བུ་ཅིག། ལུང་དང་མན་ངག་དག་ལ་བརྟེན་ནས་བཤད། ། ཐེག་མཆོག་རྣམས་ཀྱི་གཞིར་གྱུར་པ། ། དུས་གསུམ་རྣམས་ཀྱི་ལམ་མཆོག་འདི། ། དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོའི་ཚུལ་དང་ནི། ། སློབ་དཔོན་རྣམས་ཀྱི་དགོངས་པ་ཡིས། ། ཐེག་པ་སྣ་ཚོགས་ཐབས་ཚུལ་གྱིས། ། དཔག་བསམ་ཤིང་ཆེན་ཕྱོགས་འདི་བརྩམ། ། ཡེ་ཤེས་ལུས་ཅན་འཇམ་དཔལ་གཅིག་པུ་སྒྲུབ། ། མདོ་དང་བསྲེས་པའི་ཆོ་གའི་རིམ་པ་སྟེ། ། དེ་ལ་དང་པོ་སྒྲུབ་པ་པོ་རིགས་དང་མཐུན་པའི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཡོན་ཏན་ལས། གཞན་ཡང་དམ་ཚིག་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཞེས་པས་མཚན་ཉིད་དང་དབང་ཐོབ་པ་སྟོན་ཏོ། ། གཞན་ཡང་། གསང་སྔགས་རིག་སྔགས་འཆང་བའི་རིགས། ། ཞེས་པ་དང་། བདེན་པར་སྨྲ་ཞིང་ཚིག་མི་འགྱུར། ། ཇི་སྐད་སྨྲས་པ་དེ་བཞིན་བྱེད། ། ཅེས་པས་སྒྲུབ་པ་པོ་སྣོད་དུ་རུང་བར་སྟོན་ཏོ། ། ཡོན་ཏན་ལས་རི་དང་ཀླུང་ནགས་ཚལ་ཚང་ཚིང་ནང་ན་འདུག་ཀྱང་རུང་ཞེས་པས་གནས་རིགས་དང་མཐུན་པའམ་ཡིད་དགའ་བ་སྟོན་ཏོ། ། བཟང་ངན་ཤེས་ཤིང་དུས་ཤེས་པ། །

In the language of India: Ārya-mañjuśrī-nāma-saṃgīti-vidhi-sūtra-miśrita. In the language of Tibet: ’Phags pa ’jam dpal gyi mtshan yang dag par brjod pa’i cho ga mdo dang bsres pa (The Ritual of the Noble Mañjuśrī-nāma-saṃgīti, Interspersed with the Sūtra). Homage to Mañjuśrī, the Youthful! To the one with a wisdom body, marked by a crest-jewel, who abides as the form of the Buddhas of the three times and pervades all; to the supreme physician who reveals the sublime, holy path, the Gentle Protector who subdues the maras of suffering—to you I prostrate. Although my own intellect, shrouded in darkness, is unable to unravel the nectar of the Nāmasaṃgīti, its secret conduct, and its difficult-to-realize meaning, I shall explain it by relying on the scriptures and pith instructions, taking a portion of it like a jewel from a drop of water, and holding to it with faith. This supreme path of the three times, which serves as the foundation for the vehicles of the supreme vehicle, I shall compose in this direction like a great wish-fulfilling tree, according to the manner of the great maṇḍala and the intention of the masters, through the methods of the various vehicles. This is the sequence of the ritual interspersed with the sūtra, for the accomplishment of the singular Mañjuśrī, the embodiment of wisdom. Regarding that, first, in order to show the characteristics of the practitioner in accordance with their lineage, from the section on qualities, the phrase "furthermore, according to the samaya" indicates the characteristics and the attainment of empowerment. Furthermore, the phrases "the lineage of those who hold the secret mantras and knowledge mantras," "speaking the truth and not altering one's words," and "acting exactly as one has spoken" show that the practitioner is a fit vessel. From the section on qualities, the phrase "even if one dwells in mountains, valleys, or dense forests" shows a place that is either consistent with the lineage or pleasing to the mind. "Knowing good and bad, and knowing the time..." [and so forth].

ཞེས་པས། གཟའ་དང་རྒྱུ་སྐར་དང་ཉི་མ་ཤིས་པ་ལ་བྱ་བའི་རིམ་པ་སྟོན་ཏོ། ། དཔལ་ལྡན་འབྱོར་པ་ཀུན་བྱེད་པ། ། ཞེས་པ་སྒྲུབ་པ་པོའི་རྫས་དོན་རབ་ཏུ་གནས་པར་བྱ་བ་དང་། མཎྜལ་གསུམ་དང་། མེ་ཏོག་དང་དྲི་དང་བྱུག་པ་དང་། མཆོད་པའི་ཁྱད་པར་མང་པོ་དང་། གློད་གདན་དང་། ཡོ་བྱད་ཀྱི་ཚོགས་བྱ་བའི་རིམ་པ་སྟོན་ཏོ། ། ཡོན་ཏན་ལས་མ་རུངས་པ་འདུལ་བའི་རྒྱལ་པོ་ཞེས་པ་དང་། གཤིན་རྗེ་གཤེད་པོ་བགེགས་ཀྱི་རྒྱལ། ། ཞེས་པས་མཚམས་ཀྱི་རིམ་པ་ཧཱུཾ་གིས་མཚན་པ་ལས་ཁྲོ་བོའི་རྒྱལ་པོ་གཤིན་རྗེ་གཤེད་མདོག་ནག་པོ་ཞལ་གཅིག་ཕྱག་གཉིས་པ་དབྱུག་ཏོ་དང་སྡིགས་མཛུབ་བྱེད་པ། སྦྲུལ་དང་ཐོད་པས་བརྒྱན་པ་བསྐྱེད་ལ། ཡ་མཱནྟ་ཀ་ཧཱུྃ་ཕཊ། ཅེས་པས་མིག་ཏུ་མ་དང་ཊ་བཀོད་དེ། འོད་ཟེར་གྱིས་རྡོ་རྗེའི་ར་བ་དང་དྲ་བ་བྱ་བར་བསྟན་ཏོ། ། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་བློ་ཡི་མཆོག། ཅེས་པ་དང་། ཕན་འདོགས་སེམས་ཅན་མཉེས་གཤིན་པ། ། ཞེས་པས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་བདག་གིས་འཇམ་དཔལ་ཐོབ་པར་བྱའོ་ཞེས་སེམས་བསྐྱེད་པ་བསྟན་ཏོ། ། གཉིས་མེད་གཉིས་སུ་མེད་པར་སྟོན། ། ཞེས་པ་དང་། ཨ་ནི་ཡིག་འབྲུ་ཀུན་གྱི་མཆོག། ཅེས་པས་ཐོགས་པ་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་བརྡར་གྱུར་པའམ་སྙིང་གར་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་བསམ་པར་བྱ་བ་བསྟན་ཏོ། ། བླ་མ་གསང་སྔགས་ཆེ་བའི་མཆོག། ཅེས་པ་དང་། མཆོད་འོས་བསྟོད་འོས་ཕྱག་གི་གནས། ། རྟག་ཏུ་རི་མོར་བྱ་བའི་འོས། ། བཀུར་འོས་རྗེད་པར་བྱ་བའི་མཆོག། ཕྱག་བྱར་འོས་པ་བླ་མའི་རབ། ། ཅེས་པས་འདི་སྟོན་ཏོ། ། བདག་གི་སྙིང་གར་ཨ་འམ་ཧཱུཾ་བསམས་ཏེ།

By this, the sequence of activities to be performed on auspicious days, planets, and constellations is shown. "The glorious one who brings about all prosperity" indicates the sequence of preparing the practitioner's ritual substances for consecration, the three maṇḍalas, flowers, incense, ointments, various types of offerings, the cushion, and the collection of requisites. "King who tames the wicked through his qualities" and "Yamāntaka, the king of obstructors" indicate the sequence of the boundary: from the seed syllable HŪṂ, one generates the wrathful king Yamāntaka, black in color, with one face and two hands, holding a club and making the threatening gesture, adorned with snakes and skull-cups. Then, with "YAMĀNTAKA HŪṂ PHAṬ," one places MA and ṬA in the eyes, showing that a vajra fence and lattice are to be formed by light rays. "Great compassion, the supreme intellect" and "Beneficial and affectionate toward sentient beings" indicate the generation of the bodhicitta: "For the sake of sentient beings, I shall attain Mañjuśrī." "Teaching non-duality as non-dual" and "The syllable A, the supreme of all letters" indicate the unimpeded bodhicitta as the symbol of method and insight, or the visualization of the wisdom-being (jñānasattva) at the heart. "The guru, the supreme greatness of secret mantra" and "Worthy of offerings, worthy of praise, the object of prostration, always worthy of honor, the supreme object of veneration, the best of gurus worthy of homage" indicate the following: visualize an A or HŪṂ at one's own heart.

དེ་ལས་འོད་འཕྲོས་པས་བླ་མ་དང་དཀོན་མཆོག་གསུམ་དང་། རྗེ་བཙུན་འཇམ་དཔལ་དང་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་རྣམས་སྤྱན་དྲངས་ནས་བདག་གིས་བལྟས་ཏེ། ལུས་ཀྱི་བཀོད་པས་ལན་གསུམ་བསྐོར་བ་བྱས་ཏེ་ཕྱག་བྱས་ལ་བསྟོད་དོ། ། བུམ་པ་བཟང་པོ་ཆེ་བའི་མཆོག། ཅེས་པ་དང་། དཔག་བསམ་ཤིང་ཆེན་རྒྱས་པ་སྟེ། ། ཞེས་པས་མཆོད་པའི་ཁྱད་པར་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པར་བསྒྲུབས་ལ་སྙིང་གའི་ལྷ་མོས་དབུལ་ལོ་ཞེས་སྟོན་ཏོ། ། སྦྱིན་བདག་ཆེན་པོ་གཙོ་བོ་སྟེ། ། ཚུལ་ཁྲིམས་ཆེན་པོ་འཆང་བའི་མཆོག། བཟོད་ཆེན་འཆང་བ་བརྟན་པ་པོ། ། བརྩོན་འགྲུས་ཆེན་པོ་བརྟུལ་བ་ཡིན། ། ཞེས་པས་འདི་སྟོན་ཏོ། ། སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་དང་ལྡན་པས་བདག་གི་སྙིང་ག་ནས་ལྷ་མོ་བཞི་སྤྲོས་ཏེ་གནས་རྣམས་སུ་མཆོད་པར་བྱའོ། ། དེ་བས་ན། དབུགས་འབྱིན་ཆེན་པོ་དགའ་སྟོན་ཆེ། ། དགའ་ཆེན་རོལ་མོ་ཆེན་པོ་སྟེ། ། བཀུར་སྟི་རིམ་གྲོ་ཕུན་སུམ་ཚོགས། ། ཞེས་པས་བསྟན་ཏོ། ། བསམ་གཏན་ཆེན་པོ་ཏིང་འཛིན་གནས། ། ཞེས་པ་ནས། ། སྨོན་ལམ་ཡེ་ཤེས་རྒྱ་མཚོ་སྟེ། ། ཞེས་པའི་བར་དང་། བྱང་ཆུབ་ཡན་ལག་མེ་ཏོག་སྤོས། ཞེས་བྱ་བས་ཕྱིའི་ལྷ་མོ་བཞི་དང་། སྙིང་ག་ནས་གོང་གི་ཚུལ་དུ་སྔགས་དང་། ཕྱག་རྒྱ་དང་བཅས་པས་གནས་སུ་དབུལ་ལོ། ། མཆོད་པ་ཆེན་པོ་འདོད་ཆགས་ཆེ། ། ཞེས་པ་ནས། དགའ་བ་ཆེན་པོ་མགུ་བ་ཆེ། ། ཞེས་པའི་བར་གྱིས་གསང་བའི་ལྷ་མོ་བཞིས་མཆོད་པར་བསྟན་ཏོ། ། ཨོཾ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་བསྡུས་པ་ན། ། རྡོ་རྗེ་རིན་ཆེན་བླ་ན་མེད། ། རྡོ་རྗེ་ཆོས་ཀྱི་གླུ་བླངས་པ། ། རྡོ་རྗེ་ལས་ཀུན་བྱེད་པར་ཤོག།

From that, light radiates, inviting the guru, the Three Jewels, the venerable Mañjuśrī, and the deities of the maṇḍala. Having visualized them, I circumambulate them three times with my body, prostrate, and offer praise. With the verses, "The supreme, great, excellent vase," and "The great, flourishing wish-fulfilling tree," it is shown that one should generate offerings equal to the extent of space and present them through the goddesses at the heart. With the verses, "The great patron, the foremost," "The supreme holder of great ethical discipline," "The steadfast holder of great patience," and "The one who exerts great diligence," this is shown. Endowed with mantra and mudrā, four goddesses are emanated from my heart and should make offerings at the respective locations. Therefore, it is taught by: "The great relief, the great festival," "The great joy, the great music," and "The perfect honor and service." From "The great meditative concentration, abiding in samādhi" up to "The ocean of aspiration and wisdom," and with the words "The flowers and incense of the branches of enlightenment," the four outer goddesses are presented at their locations from the heart with the aforementioned mantras and mudrās. With the verses from "The great offering, great passion" up to "The great joy, the great delight," it is shown that the four secret goddesses make the offerings. "Oṃ, when Vajrasattva is gathered, may the unsurpassed Vajraratna, the singing of the Vajradharma, and the performance of all Vajrakarma be accomplished."

ཅེས་བྱ་བ་འདི་རྐང་པ་དང་གསང་བའི་མཆོད་པ་བྱེད་པའི་དུས་སུ་སྒེག་མོ་ལ་སོགས་པ་དང་རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྐང་པ་བཞི་གླུར་བླང་བར་བྱའོ། ། གཞན་ཡང་མཆོག་ཏུ་གསང་བའི་མཆོད་པ་དང་། ཆགས་པ་ལ་སོགས་པས་དབུལ་ཏེ་རྒྱས་པར་མ་ཕྱེའོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། ། དེ་ནས་འདུད་ཉི་ཤུས་བསྟོད་དེ། ཡང་ན་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྟོད་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་སྡོམ་པ་བཟུང་བའི་བར་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཤེས་པར་བྱའོ། ། བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་ནི་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་སྟོན་པར་ཚད་མེད་པ་བཞི་བསྒོམ་ཞེས་སོ། ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་དབྱིངས་མི་ཟད། ། ཆོས་དབྱིངས་དམ་པ་ཟད་མི་ཤེས། ། ཡང་དག་བདག་མེད་དེ་བཞིན་ཉིད། ། ཡང་དག་མཐའ་སྟེ་ཡི་གེ་མེད། ། ཅེས་པའི་དོན་བསྒོམ་པ་ནི་རང་བཞིན་དག་པའི་སྔགས་བརྗོད་དེ། ཕྱི་དང་ནང་གི་དངོས་པོ་སྟོང་པར་བསྒོམ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། ། སྟོང་པ་ཉིད་དགའ་འདོད་ཆགས་བློ། ། སྲིད་པའི་འདོད་ཆགས་སྤངས་པ་སྟེ། ། ཞེས་པས་པདྨའི་སྟེང་ན་ཆོས་ཀྱི་འབྱུང་གནས། དེའི་མཐའ་འོད་ཟེར་ལྔས་བསྐོར་བའི་ནང་དུ་པདྨ་དང་ཟླ་བའི་སྟེང་དུ་མུཾ་དམར་སྐྱའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཕྲེང་བ་དེ་གྱུར་པ་ལས། སྤྲིན་དཀར་དག་པ་བཞིན་དུ་དཀར། ། འོད་བཟང་སྟོན་ཀའི་ཟླ་བའི་འོད། ། ཉི་མ་འཆར་ཀའི་དཀྱིལ་ལྟར་མཛེས། ། སེན་མོའི་འོད་ནི་ཤས་ཆེར་དམར། ། ཅོད་པན་བཟང་པོ་མཐོན་ཀའི་རྩེ། ། སྐྲ་མཆོག་མཐོན་ཀ་ཆེན་པོ་པ། ། ནོར་བུ་ཆེན་པོ་འོད་ཆགས་དཔལ། ། སངས་རྒྱས་སྤྲུལ་པའི་རྒྱན་དང་ལྡན། ། ཟུར་ཕུད་ལྔ་པ་མེ་ཏོག་ཐོད། ། སྡུག་གུ་འཇིག་རྟེན་གསུམ་ན་མཛེས། ། ཤེས་རབ་རལ་གྲི་མདའ་གཞུ་ཐོགས། །

Regarding this, when performing the foot-offerings and the secret offerings, one should sing the four lines as a song in the proper sequence, beginning with the goddess Lāsyā and so forth. Furthermore, it is taught that the supreme secret offering and the offering of passion and so forth are not to be elaborated upon here. Then, one should praise with the twenty verses of homage, or alternatively, it should be understood that everyone should offer praise. Then, the procedure up to the taking of the vows should be understood from that very [text]. Regarding love and compassion, it says, "one should meditate on the four immeasurables, which are shown very clearly." As for the meaning of: "Non-conceptual, inexhaustible expanse, The supreme dharmadhātu, inexhaustible, Perfect selflessness, suchness, The limit of reality, without syllables," one should recite the mantra of natural purity and meditate on outer and inner phenomena as empty; this is what is taught. Regarding: "Emptiness is the mind of joy and passion, Having abandoned the passion of cyclic existence," one should visualize the source of phenomena (dharmodaya) upon a lotus. Within that, surrounded by five-colored light rays, upon a lotus and moon, there is a pale red syllable Mūṃ. From the transformation of that garland of Tathāgatas, [he appears]: "White like a pure white cloud, With excellent light like the autumn moon, Beautiful like the center of the rising sun, The light of his nails is intensely red. His excellent crown has a sapphire peak, His supreme hair is of great sapphire. With the glory of the radiance of a great jewel, He is adorned with the emanations of the Buddhas. With five topknots and a flower crown, He is lovely and beautiful in the three worlds. Holding the sword of insight and the bow and arrow."

རྡོ་རྗེ་སྐྱིལ་ཀྲུང་རྫོགས་སངས་རྒྱས། ། དཔལ་ལྡན་བློ་དང་སྒེག་པར་ལྡན། ། སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་མཚན་འཆང་བ། ། ཉོན་མོངས་གཡུལ་དུ་གཅིག་དཔའ་བ། ། ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྗེ་བཙུན་གྱི་སྐུ་སྤྲུལ་པའི་ཆ་ལུགས་སུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། ། ཕྱག་རྒྱ་བཞི་ཡི་དོན་སྟོན་པ། ། ཞེས་པས་ཡུམ་བཞིའི་ཕྱག་རྒྱ་འཕྲོ་འདུ་དང་བཅས་པའི་བྱིན་བརླབས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། ། ཕྱོགས་བཅུར་སྤྲུལ་པ་སྣ་ཚོགས་འགྱེད། ། ཅེས་པས་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་ཁྲོ་བོ་དང་ཁྲོ་མོ་དང་ལྷ་མོ་རྣམས་ཐུགས་ཀ་ནས་སྤྲོ་ཞེས་པའོ། ། དེ་ནས་མདུན་དུ་པདྨ་དང་ཟླ་བ་ལ་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་སྤྱན་དྲངས་ཏེ། དབང་བསྐུར་བ་དང་མཆོད་པ་དང་། བསྟོད་པ་གོང་བཞིན་བྱས་ཏེ་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་དེ་ལ་བལྟས་ལ། དགུག་ཅིང་རང་ལུས་ལ་གཉིས་སུ་མེད་པར་བསྒོམ་ཞེས་པས་གཉིས་སུ་མེད་པར་བྱས་ཏེ། རྡོ་རྗེ་རིན་ཆེན་དབང་བསྐུར་དཔལ། ། སངས་རྒྱས་མངའ་བདག་ཅོད་པན་ཅན། ། ཞེས་པས་སྙིང་གའི་འོད་ཀྱིས་བསྐུལ་ཏེ། བུམ་པའི་ཆུས་དབང་བསྐུར་བས་རིགས་ལྔའི་དབུ་རྒྱན་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། ། སྤྲུལ་པའི་འཁོར་ལོ་སྣ་ཚོགས་འཆང་། ། ཞེས་པས་རྡོ་རྗེ་འཁོར་ལོའི་ཕྱག་རྒྱ་བཅས་ལ་སྔགས་དང་བཅས་པས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཚུལ་དུ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་སྤྲུལ་ལོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། ། དེའི་དོན་ནི་འོག་ནས་འཆད་དོ། ། བདག་རིག་གཞན་རིག་ཐམས་ཅད་པ། ། ཤེས་དང་ཤེས་བྱའི་བདག་པོ་མཆོག། ཅེས་པས་ཐམས་ཅད་སེམས་ཀྱི་སྤྲུལ་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། ། དེ་ལྟར་རྫོགས་པ་དང་མཚན་སྔགས་བཟླས་ཤིང་མཚན་བཀླག་པར་བྱའོ། །

"With the vajra posture, the perfect Buddha, endowed with glory, intelligence, and grace, bearing the thirty-two marks, the sole hero in the battle against the afflictions"—through such verses, the physical form of the Venerable One is shown in his emanated aspect. "Teaching the meaning of the four mudrās" indicates the blessing of the four consorts together with the radiation and reabsorption of their mudrās. "Emitting various emanations in the ten directions" means that Buddhas, Bodhisattvas, male and female wrathful deities, and goddesses are projected from the heart. Then, having invited the wisdom being (jñānasattva) onto a lotus and moon in front, and having performed the empowerment, offerings, and praises as before, one gazes at that wisdom being. By the instruction to "summon and meditate on them as non-dual with one's own body," they are made non-dual. "The glorious empowerment of the vajra jewel, the Buddha sovereign with the crown"—by this, one is exhorted by the light from the heart, and it is shown that through the empowerment with the water of the vase, one is endowed with the crowns of the five families. "Bearing various emanated wheels" indicates that by forming the mudrā of the vajra wheel and reciting the mantra, all Buddhas are emanated in the manner of a maṇḍala; the meaning of this will be explained below. "Knowing self and others, the all-encompassing, the supreme lord of knowledge and the knowable"—by this, one should understand that everything is an emanation of the mind. Having thus completed [the visualization], one should recite the name-mantra and read the names.

དེ་ལྟ་བུ་ཡོན་ཏན་ལས་ཀྱང་རིགས་ཀྱི་བུའམ་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་གང་ལ་གསང་སྔགས་ཀྱི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པ་གང་ལ་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུ་དང་གཉིས་སུ་མེད་པའི་དོན་དམ་པའི་མིང་གི་གཙུག་གི་ནོར་བུ་འདི་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་དང་(མཉམས་,མ་ཉམས་)ཤིང་ལྷག་ཆད་མེད་པར་ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་ཚིག་དང་། ཡི་གེ་འབྲུ་འདི་དག་ཉིད་ཀྱིས་ཉིན་གཅིག་བཞིན་དུ་དུས་གསུམ་དུ་འཆང་བ་དང་། ཀུན་ཆུབ་པར་བྱེད་པ་དང་། གཞན་དག་ལ་ཡང་དམ་ཚིག་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྟོན་པ་དང་མིང་གི་དོན་གང་ཡང་རུང་བ་རེ་རེ་ནས་ཀྱང་འཇམ་དཔལ་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའི་སྐུ་ལ་དམིགས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། རྩེ་གཅིག་ཏུ་བསྒོམ་པ་དེ་ལ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་། གཞན་ཡང་ཡོན་ཏན་ལས། ཉིན་གཅིག་བཞིན་དུ་དུས་གསུམ་དུ་མཉམ་པར་ཡི་དམ་དུ་ལན་གསུམ་དུ་འདོན་ཏམ། གླེགས་བམ་དུ་བྱས་པ་ལ་ཁ་ཏོན་དུ་ཀློག་ཅིང་བརྗོད་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའི་གཟུགས་ལ་དམིགས་ཏེ། གཟུགས་དང་གཉིས་སུ་མཐུན་པར་བསམ་གཏན་དུ་བྱེད་པ་ནི་འདུལ་བའི་དབང་གི་ཕྱིར་རིང་པོར་མི་ཐོགས་པས་དེ་ཉིད་དུ་སྤྲུལ་པའི་གཟུགས་ཀྱི་ལུས་མཐོང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་འདི་ཡིན་ཏེ། མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཆོ་ག་རྫོགས་ཤིང་དམིགས་པ་ལ་ཡུན་རིང་དུ་གནས་པ་དེས་རྡོ་རྗེ་འཁོར་ལོའི་ཕྱག་རྒྱ་བཅས་ལ། མཉྫུ་ཤྲཱི་དྷཱིཿ ༀ་ཝཱ་གཱི་ཤྭ་རི་མུཾ། མཎྜལ་ཙཀྲ་ཧཱུཾ། ཞེས་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་གྱི་རྣམ་པར་སྤྲུལ་ལ། ཕྱག་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་མཆོད་པ་ལ་སོགས་པས་བདག་ཅག་གི་ལུས་དེ་དང་མཉམ་པར་སྤྲུལ་ཏེ།

Furthermore, regarding such qualities, any son or daughter of noble family who practices the conduct of Secret Mantra, and who—day by day, at the three times of the day—upholds, masters, and teaches to others according to the samaya these very words and syllables of the verses, without any omission or addition, and who meditates one-pointedly while focusing on the body of the wisdom being Mañjuśrī, each according to the meaning of the names, and so forth; and furthermore, regarding the qualities: if one recites this as a daily commitment three times at the three times of the day, or reads and recites it from a manuscript, and while focusing on the form of the Blessed One Wisdom Being, practices meditative concentration in accordance with that form, then for the sake of taming [beings], before long one will see the very body of an emanation. This is the meaning: having completed the ritual of the characteristics and remaining long in the visualization, one should form the vajra-wheel mudrā and recite: mañjuśrī dhīḥ, oṃ vāgīśvari muṃ, maṇḍala cakra hūṃ. By this, all the Tathāgatas are emanated in the form of the noble Mañjuśrī. Preceded by prostrations, through offerings and so forth, one emanates one's own body as equal to that.

མཚན་གྱི་དོན་རེ་རེ་ནས་བསྟོད་ལ་ཡོན་ཏན་རྣམ་པ་འདི་ལྟར་སྨོས་པས་བདག་དང་གཞན་ལ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། ། མདོར་ན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་རིང་པོ་མི་ཐོགས་པར་དམ་པས་བསྔགས་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། ། ཡང་ན་གསང་སྔགས་ཀྱི་རིམ་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། ། དམ་པ་བརྒྱུད་པའི་བླ་མའི་བདུད་རྩི་འཐུངས། ། འགྲོ་བའི་སྡུག་བསྔལ་ནད་ཀྱིས་གཟིར་གྱུར་ལ། ། དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་བསྟོད་ཚིག་འདི། ། སྨན་པའི་རྒྱལ་པོ་བཞིན་དུ་བདག་གིས་བཤད། ། འཕྲོད་པའི་སྨན་བཞིན་ཀུན་ལ་ཕན་གྱུར་ནས། ། མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་འཆི་མེད་ཐོབ་པར་ཤོག། འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་གྱི་མཚན་ཡང་དག་པར་བརྗོད་པའི་མདོ་དོན་མདོར་བསྡུས་པའི་ཆོ་ག་སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བའི་རྒྱུད་ལེའུ་ཁྲི་དྲུག་སྟོང་པ་ལས་རྡོ་རྗེ་གླུར་བླངས་པའི་ལེའུའི་སྒྲུབ་ཐབས་མདོ་དང་བསྲེས་པ། སློབ་དཔོན་འཇམ་དཔལ་བཤེས་གཉེན་གྱིས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ། ། ། ། རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་སུ་བཛྲ་དང་། བོད་ཀྱི་ལོ་ཙཱ་བ་ཆོས་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བསྒྱུར་བའོ། །

By praising each of the names individually and thus enumerating these qualities, immeasurable benefits will arise for both oneself and others. In short, before long, one will obtain the praise of the holy ones regarding the state of omniscience, or else one will attain the stages of Secret Mantra. Having drunk the nectar of the gurus of the holy lineage, For beings tormented by the disease of suffering, I have explained these verses of praise to the Buddhas of the three times, Like a king of physicians. May they benefit all like medicine that is suitable, And may the deathless, non-conceptual wisdom be attained. This concludes the Sādhana of the Chapter of the Vajra Song, a summary of the meaning of the Sūtra of the Chanting of the Names of Noble Mañjuśrī, extracted from the Māyājāla Tantra in sixteen thousand chapters, and blended with the sūtra. It was composed by the master Mañjuśrīmitra. Translated by the Indian abbot Suvarma and the Tibetan translator Chökyi Sherab.