A Summary of the Fire Offering Ritual according to “The Recitation of the Names of Mañjuśrī”

༄༅༅། ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཨཱརྱ་མཉྫུ་ཤྲཱི་ནཱ་མ་སངྒཱི་ཏི་ཧོ་མ་བི་དྷི་སཾ་གྲ་ཧ་ཏ་ནཱ་མ། བོད་སྐད་དུ། འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་གྱི་མཚན་ཡང་དག་པར་བརྗོད་པའི་སྦྱིན་སྲེག་གི་ཆོ་ག་བསྡུས་པ་ཞེས་བྱ་བ། འཇམ་དཔལ་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། དེ་ལ་དང་པོ་སྔགས་པ་ནི། ། རང་ལུས་འཇིག་ཀྱང་གཞན་ཕན་བརྩོན། ། རྙེད་དང་བཀུར་སྟི་ལ་མ་ཆགས། ། སེམས་ཅན་དོན་དུ་སྦྱིན་སྲེག་བྱ། ། དང་པོ་སའི་ཆོ་ག་དང་སྟ་གོན་གྱི་ཆོ་ག་བྱས་ལ། ཡིད་དུ་འོང་བའི་སའི་ཆར་ཐིག་བཏབ་ལ། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་དབུས་སུ་ཐབ་ཁུང་ཁྲུ་གང་བ། ཟབས་སུ་དེའི་ཕྱེད་ལ། ཁ་ཁྱེར་སོར་བཞི་ཕྱིར་དོར་བ། དེའི་སྟེང་དུ་སོར་བཞི་པའི་ཁ་ཁྱེར་གྱིས་བསྐོར་བ། ནང་དུ་པདྨ་དང་རྡོ་རྗེས་མཚན་པ། བྱུག་པ་དྲི་ཞིམ་པོ་དང་། མེ་ཏོག་དཀར་པོས་བརྒྱན་པ། མཚམས་སུ་རྡོ་རྗེ་རྩེ་གསུམ་པ་དང་། ཁ་ཁྱེར་ལ་ཀུ་ཤ་དགྲམ་པར་བྱའོ། ། ཤིན་ཏུ་སར་པའི་རས་ཀྱིས་གཡོགས་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་མཆོད་རྫས་དང་སྲེག་རྫས་དང་། ཡམ་ཤིང་དང་བུད་ཤིང་དང་། དགང་གཟར་དང་བླུགས་གཟར་རྣམས་བཤམས་ཏེ། མཆོད་རྫས་ནི་གཡོན་དུ་གཞག། ། སྲེག་རྫས་ནི་གཡས་སུ་གཞག་གོ། ། དེ་ནས་ཁྲུས་དང་བྱུག་པ་བྱས་ལ་སྟོད་གཡོགས་དང་སྨད་གཡོགས་དང་། རྒྱན་ཐམས་ཅད་གོན་ཏེ། སྲོད་ལ་པདྨའི་འདུག་སྟངས་ཀྱིས་ཁ་ཤར་དུ་བལྟས་ཏེ་བློས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དེ་དམིགས་ཏེ། ལས་རྣམས་བརྩམ་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ལྕེ་ལག་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཏེ། སྐད་ཅིག་མའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཧཱུཾ་མཛད་ཀྱི་སྦྱོར་བས་ར་བ་དང་(དྲཱ་,དྲ་)བ་དང་བགེགས་བསྐྲད་པར་བྱའོ། །

In the language of India: Āryamañjuśrīnāmasaṅgītihomavidhisaṃgraha-nāma. In the language of Tibet: ’phags pa ’jam dpal gyi mtshan yang dag par brjod pa’i sbyin sreg gi cho ga bsdus pa zhes bya ba (The Concise Ritual for the Fire Offering of the Noble Mañjuśrī-nāmasaṅgīti). Homage to Mañjuśrī-jñānasattva. First, the practitioner: Even if one’s own body perishes, strive for the benefit of others; Unattached to gain and honor, perform the fire offering for the sake of sentient beings. First, having performed the rituals for the site and the preliminary preparations, one should lay out the lines on a pleasing piece of ground. In the center of the maṇḍala, there should be a hearth one cubit in size, with a depth of half that, and a rim of four finger-widths extending outward. Above that, it is encircled by a rim of four finger-widths. Inside, it is marked with a lotus and a vajra. It is adorned with fragrant ointments and white flowers. At the corners, there are three-pointed vajras, and kuśa grass should be spread along the rim. It should be covered with a very new cloth. Then, having arranged the offering substances, the fire-offering substances, the fuel wood, the firewood, and the pouring and ladling spoons, the offering substances are placed to the left and the fire-offering substances are placed to the right. Then, having performed the ritual bathing and anointing, and having put on the upper and lower garments and all the ornaments, one should face east at dusk in the lotus posture. Visualizing the object of accomplishment with the mind, one should begin the activities. Then, having blessed the tongue and hands, one should expel the obstructing spirits through the application of the Hūṃkāra of the momentary samādhi, along with the enclosures and lattices.

རྡོ་རྗེ་འཁོར་ལོའི་ཕྱག་རྒྱ་དང་བཛྲ་ཙཀྲ་བྱ་བ་འདིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་མངོན་སུམ་ལྟ་བུར་དམིགས་ཏེ། ཕྱག་རྒྱ་བཞི་བྱས་ལ་རང་རང་གི་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱས་མཆོད་པ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཏེ། ཐུན་མོང་གི་མཆོད་པ་ལྔ་དང་། ཁྱད་པར་སྒེག་མོ་ལ་སོགས་པའི་མཆོད་པ་བརྒྱད་དང་། མཆོད་པ་ཉི་ཤུས་ཀྱང་ཡང་དག་པར་མཆོད་དེ། སྡོམ་པ་གཟུང་བའི་བར་དུ་རྫོགས་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་གཤེགས་སུ་གསོལ་ལོ། ། དེ་ནས་བདག་ཉིད་ཀྱིས་རྡོ་རྗེ་གནོད་སྦྱིན་གྱི་སྔགས། ཨོཾ་བཛྲ་ཡཀྵ་ཧཱུཾ། ཞེས་བྱ་བས་བགེགས་བསལ་བར་བྱའོ། ། བཛྲ་ཤི་ཁ་རེ་རུ་ཊ་མ་ཊ་ཞེས་བྱ་བས་རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོའི་སྔགས་ཀྱིས་བདག་དང་ཐབ་དང་རྫས་དང་མཆོད་པ་རྣམས་བསང་བར་བྱའོ། ། དེ་ནས་བདག་ཉིད་འདོད་པའི་ལྷར་བསྐྱེད་དེ། སྙིང་གའི་འོད་ཟེར་གྱིས་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་རང་དང་འདྲ་བ་མདུན་དུ་སྤྱན་དྲངས་ལ་ཕྱག་དང་མཆོད་པ་བྱས་ཏེ། སྙིང་གའི་འོད་ཟེར་གྱིས་བདག་ཉིད་གཉིས་སུ་མེད་པར་བྱས་ཏེ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་བཞིས་རྒྱས་བཏབ་ལ་དབང་བསྐུར་བ་ཡང་བླང་ངོ་། ། དེ་ནས་སྙིང་གའི་འོད་ཟེར་གྱིས་ཐབ་ཁུང་མི་དམིགས་པར་བྱས་ལ་མུཾ་ལས་དཀར་བ་དང་འཚེར་བ་དང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པའི་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བའི་ཐབ་བསྐྱེད་དོ། ། དེ་ཡང་ཕྱི་རོལ་གཞལ་ཡས་ཁང་རྒྱན་དང་ལྡན་པའི་ནང་དུ་ཆུད་པའོ། ། དེ་ཡང་འོ་མ་ཅན་གྱི་ཤིང་གི་བུད་ཤིང་ངམ། དགོན་པའི་བ་ལང་གི་ལྕི་བས་ཐབ་བས་ཅུང་ཟད་དམའ་བ་ཙམ་གྱི་བུད་ཤིང་བརྩིགས་ལ་རྒྱུན་བཞག་གི་མེ་འམ། ཡོན་བདག་དཀའ་ཐུབ་ལ་དགའ་བའི་ཁྱིམ་ནས་བླངས་པའི་མེ་ཡམ་ཤིང་གིས་སྤར་ཏེ། རླུང་ཡབ་ཀྱིས་གཡབ་ཅིང་།

With the vajra-wheel mudrā and the mantra vajracakra, one should visualize all the tathāgatas as if they were actually present. Having performed the four mudrās, one should consecrate the offerings with their respective mantras and mudrās. One should then perfectly worship with the five common offerings, the eight special offerings such as the goddess Lāsyā, and the twenty offerings. This should be completed up to the point of taking the vows. Then, one should request them to depart. Next, one should clear away obstructing spirits using the mantra of Vajrayakṣa: oṃ vajrayakṣa hūṃ. With the mantra of the Vajra Peak, vajraśikhare ruṭa maṭa, one should purify oneself, the hearth, the ritual substances, and the offerings. Then, having generated oneself as the chosen deity, one should invite the wisdom being (jñānasattva) who is identical to oneself into the space in front by means of light rays from the heart. Having performed prostrations and offerings, one should make oneself non-dual with the wisdom being through the light rays from the heart, seal it with the four great mudrās, and receive the empowerment. Then, with light rays from the heart, one should visualize the hearth as unobservable. From the syllable mūṃ, one should generate a very large hearth that is white, radiant, and endowed with all excellent features. This hearth is situated within an outer celestial mansion (vimāna) adorned with ornaments. One should then stack firewood—either wood from milky trees or dried cow dung from a wilderness area—slightly lower than the level of the hearth. One should then kindle the fire using either a perpetual fire or a fire taken from the house of a patron who delights in asceticism, using sacrificial fuel sticks (samidh), and fan it with a bellows.

བཛྲ་ཛྭ་ལ་རཾ་ཞེས་མེའི་སྙིང་པོ་ཡང་བརྗོད་དོ། དེ་ནས་མེའི་སྤྲ་བརྟག་སྟེ། དགང་གཟར་དང་བླུགས་གཟར་ལ་རང་གི་ཆོས་ཀྱི་ཡི་གེར་བཀོད་དེ། ཨོཾ་ཝཱ་གཱི་ཤྭ་རི་མུཾ། ཞེས་སྙིང་པོ་བཟླས་ཏེ། ཤིན་ཏུ་གང་བའི་མར་གྱིས་དགང་བླུགས་དང་སྲེག་བླུགས་སྦྱིན་ནོ། ། དེ་ནས་རྟགས་བཟང་པོ་མཐོང་བ་དང་། དེ་ནས་མེ་ཐབ་ཏུ་རཾ་སུམ་མདོ་རིས་མཚན་ཅན་ལ། ཨ་ལས་པདྨའི་གདན། དེའི་སྟེང་དུ་བཾ་ལས་ཆུའི་དཀྱིལ་འཁོར། ཨ་ལས་འོད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར། དེའི་སྟེང་དུ་རཾ་དཀར་པོ་ལས་མེ་ལྷ་ཞི་བ་དུང་དང་ཀུ་མུ་ད་ལྟར་དཀར་བ། མིག་གཉིས་པ་རལ་བའི་ཐོར་ཚུགས་དང་བཅས་པ་ཕྱག་བཞི་པ་སྐྱབས་སྦྱིན་དང་། དབྱུག་ཏོ་དང་། བགྲང་ཕྲེང་དང་། གུནྡྷེ་རྣམས་གཡས་དང་གཡོན་ན་འཛིན་པའོ། ། མཆོད་ཕྱིར་ཐོགས་དང་རྒྱན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བརྒྱན་པའོ། ། རྡོ་རྗེའི་སྐྱིལ་ཀྲུང་གིས་བཞུགས་པ། རིན་པོ་ཆེས་དབུ་བརྒྱན་པ། བ་སྤུའི་བུ་ག་ཐམས་ཅད་ནས་བདུད་རྩིའི་ཆུ་རྒྱུན་འཛག་ཅིང་ཤིན་ཏུ་ཞི་བའོ། ། དེ་ནས་ཕྱོགས་སྐྱོང་དང་། སྤྲུལ་པའི་མེ་བདེ་བར་བྱས་ཏེ། ལག་པ་གཡས་སྐྱབས་སྦྱིན་དུ་བཞག་ལ། མཐེ་བོ་སྲིན་ལག་གི་རྩར་གཡབ་ཅིང་། ཨེ་ཧྱེ་ཧི་བྷ་ག་བཱན་ཨགྣི་བྷ་བ་ཨཾ་ཀུ་ཤ་ཛཿ སྙིང་གའི་འོད་ཟེར་གྱིས་སྤྱན་དྲངས་ལ་ཕྱག་བཙལ་བ་དང་། མཆོད་པ་དང་བསྟོད་པ་བྱ་སྟེ། སྙིང་གའི་འོད་ཟེར་གྱིས་གཉིས་སུ་མེད་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ཕྱག་རྒྱ་བཞིས་གདབ་པར་བྱ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་རིན་ཆེན་གྱི་ཕྱག་རྒྱ་དང་། བཛྲ་རཏྣ་ཨ་བྷི་ཥིཉྩ་ཞེས་བྱ་བས་དབང་བསྐུར་བར་བྱའོ། །

One should also recite the essence mantra of fire: vajrajvāla raṃ. Then, having examined the fire, one should inscribe the syllables of one's own dharma upon the pouring and ladling spoons. Reciting the essence mantra oṃ vāgīśvari muṃ, one should offer the filling and the burnt offerings with butter that is completely full. Then, when auspicious signs are seen, within the fire hearth marked with the three-fold raṃ, there is a lotus seat arising from a. Upon that, there is a water maṇḍala arising from vaṃ, and a light maṇḍala arising from a. Above that, from a white raṃ, arises the peaceful Fire God (Agni), white like a conch or a kumuda lotus. He has two eyes, a topknot of matted hair, and four arms; in his right and left hands, he holds the gestures of granting protection, a staff, a rosary, and a guṇḍe water-pot. He is adorned with the sacred thread and all ornaments, seated in the vajra posture, with his head adorned by jewels. From all the pores of his skin, streams of nectar flow, and he is exceedingly peaceful. Then, having comforted the directional guardians and the emanated fire, one should place the right hand in the gesture of granting protection and beckon with the thumb near the ring finger, saying: ehy ehi bhagavān agnir bhava aṅkuśa jaḥ. Invited by the light rays from the heart, one should prostrate, make offerings, and offer praise, and then make the deity non-dual through the light rays from the heart. Then, one should seal with the four mudrās and confer empowerment with the vajra-jewel mudrā and the mantra vajraratna abhiṣiñca.

དེ་ནས་རྫས་ཐམས་ཅད་བསགས་ནས་སྙིང་གའི་འོད་ཟེར་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདུད་རྩིས་རྫས་ཐམས་ཅད་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཏེ། དགང་གཟར་དང་བླུགས་གཟར་ཐོགས་ཏེ། བྱམས་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཨགྣ་ཡེ་བྷ་བ་ཆེ་གེ་མོའི་སྡིག་པ་སརྦ་པཱ་པཾ་ད་ཧ་ན་བཛྲཱ་ཡ་ཤཱནྟིཾ་ཀུ་རུ་ཡེ་སྭཱ་ཧཱ་ཞེས་པས་ཡམ་ཤིང་ནི་འོད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུའོ། ། མར་མེ་ལ་སོགས་པ་ཞུ་བའི་རྫས་ཐམས་ཅད་ནི་ཞལ་ཅུང་ཟད་གདངས་པར་དབུལ་ལོ། ། དེ་ནས་ཏིལ་དང་འབྲས་ཆན་ལ་སོགས་པ་ནི་ཕྱག་ཏུའོ། ། མེ་ཏོག་ནི་དབུ་ལའོ། ། དྲི་དང་བྱུག་པ་ནི་ཐུགས་ཀར་རོ། ། ཀུ་ཤ་དང་དཱུར་བའི་མྱུ་གུ་ནི་འོད་ཀྱི་དཀྱིལ་དུའོ། ། མཆོད་ཡོན་ནི་མདུན་དུའོ། ། ཞལ་བསིལ་ནི་ཕྱག་ཏུའོ། ། དེ་ནས་སྡིག་པ་སྦྱང་བར་འདོད་ན་ལག་པ་གཡོན་པའི་མཐིལ་དུ་ཏིལ་ནག་པོ་ལ་སྡིག་པའི་གཟུགས་སུ་བྱ་སྟེ། འོད་ཟེར་གྱིས་སྡིག་པ་བསྡུས་ཏེ། བསྐུལ་ཚིག་དང་བཅས་པས་ཇི་སྲིད་བདེ་བ་ཐ་མཐོང་གི་བར་དུ་བསྲེག་པར་བྱའོ། ། ནད་ཞི་བར་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་སྙིང་གའི་བྱ་ནག་པོ་ལ་འོད་ཟེར་བསྡུས་པའི་སྦྱོར་བ་བྱས་ནས་བསྡུས་ཏེ། བསྐུལ་ཚིག་དང་བཅས་པས་བསྲེགས་ན་ཞི་བར་འགྱུར་རོ། ། ཡང་ན་སྙིང་གའི་འོད་ཟེར་གྱིས་བསྲེག་བྱ་ལེགས་པར་བསྐུལ་ཏེ། དེའི་འོད་ཟེར་གྱིས་ནད་བླངས་ལ་བདུད་རྩིའི་ཆུས་བཀྲུས་ཏེ་བསྐུལ་ཚིག་དང་བཅས་པས་བསྲེག་གོ། ། ཚེ་སྤེལ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་ཚུལ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་འགྲུབ་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ཞབས་བསིལ་ཕུལ་ལ་བསྟོད་དེ། ལས་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཕྲིན་ལས་བཅོལ་ལ། མེ་རང་གི་གཟུགས་ཀྱིས་དེ་ཉིད་དུ་བཞུགས་སུ་གསོལ་ལོ། །

Then, having gathered all the substances, they are consecrated by the light rays from the heart and the nectar of primordial wisdom (jñāna). Holding the pouring and ladling spoons, with a mind of loving-kindness, one recites: agnaye bhava amukasya pāpaṃ sarvapāpaṃ dahana vajrāya śāntiṃ kuru ye svāhā. Thus, the firewood is offered into the maṇḍala of light. All substances that melt, such as butter lamps and the like, are offered into the slightly opened mouth. Then, sesame seeds, cooked rice, and so forth are offered into the hands. Flowers are offered to the head. Perfumes and ointments are offered to the heart. Kuśa grass and dūrvā sprouts are offered into the center of the light. The drinking water (argha) is offered in front. The water for rinsing the mouth is offered into the hands. Then, if one wishes to purify misdeeds, one should form the shape of a misdeed out of black sesame seeds in the palm of the left hand. Having gathered the misdeeds with light rays, one should burn them with the words of exhortation until the sign of bliss is seen. For those who pacify illness, having performed the application of gathering light rays into a black bird at the heart, if one gathers and burns them with the words of exhortation, the illness will be pacified. Alternatively, the object of burning is thoroughly exhorted by the light rays from the heart; having taken the illness with those light rays and washed it with nectar water, one burns it with the words of exhortation. Increasing lifespan and so forth are also to be accomplished by this very method. Then, having offered water for the feet and offered praise, one entrusts the activity in accordance with the rite and requests the fire to remain in its own form.

དེ་ནས་ལས་ཐམས་ཅད་པའི་སྔགས་ཀྱིས་ཐབ་དང་རྫས་བསངས་ཏེ། མེ་ཏོག་ཐབ་ཏུ་བོར་ལ་དེ་ལྟ་བུའི་ཐུགས་ཀར་པདྨ་དང་ཟླ་བའི་གདན་བསྐྱེད་ལ། དེའི་སྟེང་དུ་མུཾ་དམར་སྐྱ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འཕྲོ་འདུ་དང་བཅས་པ། དེ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས་རྗེ་བཙུན་འཇམ་དཔལ་སྐུ་མདོག་ཟླ་བ་ཉ་བ་ལྟ་བུ་རྡོ་རྗེའི་སྐྱིལ་ཀྲུང་གིས་བཞུགས་པའོ། ། གཡས་རལ་གྲི་དང་མདའ་བསྣམས་པ། ། གཡོན་པོ་ཏི་དང་གཞུ་བསྣམས་པའོ། ། སངས་རྒྱས་ལྔ་ཡིས་དབུ་བརྒྱན་པ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་ཁྲོ་བོ་དང་ཁྲོ་མོའི་ཚོགས་རྣམས་འདུས་ཤིང་འཕྲོ་བ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་དང་རིན་པོ་ཆེ་དང་པདྨ་དང་། སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེ་དང་སྙིང་ག་དང་། མགྲིན་པ་དང་། དཔྲལ་བ་དང་། སྤྱི་བོ་རྣམས་སུ་བཀོད་པའི་ཡུམ་བཞིའི་ཕྱག་རྒྱས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པོ། ། མཉྫུ་ཤྲཱི་ས་མ་ཡ་སྟྭཾ་ཧཾ། ཞེས་བརྗོད་དོ། ། དེ་ནས་མདུན་གྱི་ནམ་མཁའི་ཕྱོགས་སུ་ཧྲཱིཿདང་ཨ་ལས་ཟླ་བའི་གདན་བསྐྱེད་དེ། སྙིང་གའི་འོད་ཟེར་གྱིས་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་དགུག་པ་དང་དབང་དུ་བྱ་བའི་བར་དུ་བྱའོ། ། དེ་ནས་མངོན་སུམ་དང་འདྲ་བར་བལྟས་ཏེ། ཕྱག་བྱ་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་མཆོད་པ་དང་བསྟོད་པ་བྱས་ཏེ། སྙིང་གའི་འོད་ཟེར་གྱིས་ཐབ་ཀྱི་གཟུགས་དང་གཉིས་སུ་མེད་པར་བསྲེ། དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་བསྡུ་བའི་ཕྱག་རྒྱ་བཅས་ཏེ། ས་མ་ཡ་ཛཿབསྡུ་བར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ཕྱག་རྒྱ་བཞིས་རྒྱས་གདབ་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ཨོཾ་ཝཱ་གཱི་ཤྭ་རི་མུཾ་མཉྫུ་ཤྲཱི་ཧཱུཾ། སརྦ་པཱ་བཾ་དཱ་ཧ་ན་བཛྲཱ་ཡ་ཆེ་གེ་མོ་ཤཱནྟིཾ་ཀུ་རུ་ཡེ་སྭཱ་ཧཱ།

Then, having purified the hearth and the ritual substances with the all-accomplishing mantra, cast a flower into the hearth. Visualize a lotus and moon seat in that [place] at the heart, and upon it, a pale red mūṃ together with the radiation and reabsorption of all the tathāgatas. From the complete transformation of that, [arises] the venerable Mañjuśrī, his body the color of the full moon, seated in the vajra posture. He holds a sword and an arrow in his right hands, and a volume of scripture and a bow in his left hands. His head is adorned with the five buddhas. He is the gathering and radiating of the assemblies of tathāgatas, bodhisattvas, and male and female wrathful deities. He is blessed by the mudrās of the four consorts arranged at the heart, throat, forehead, and crown: the vajra, jewel, lotus, and crossed vajra. Recite: mañjuśrī samaya stvaṃ haṃ. Then, in the direction of the sky in front, generate a moon seat from hrīḥ and a. Perform the summoning and magnetizing of the wisdom being (jñānasattva) by means of light rays from the heart, up to that point. Then, viewing [the deity] as if actually present, preceded by prostrations, perform the offerings and praises. Merge [the deity] inseparably with the form of the hearth by means of light rays from the heart. Then, forming the vajra-gathering mudrā, perform the gathering with samaya jaḥ. Then, seal [the deity] with the four mudrās. Then, recite: oṃ vāgīśvari mūṃ mañjuśrī hūṃ sarvapāpaṃ dahana vajrāya [name] śāntiṃ kuru ye svāhā.

ཞེས་བྱ་བས་ཡམ་ཤིང་དང་མར་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་དང་ཆོ་ག་གོང་མས་དབུལ་ལོ། ། སྡིག་པ་སྦྱང་བ་དང་ནད་སྦྱང་པ་ཡང་ཆོ་ག་གོང་མས་སོ། ། དེ་ནས་གཟི་བརྗིད་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་མར་གྱི་སྲེག་བླུགས་སྦྱིན་པར་བྱའོ། ། ཚུལ་དེས་བརྒྱ་རྩ་ལ་སོགས་པ་དབུལ་བར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ཞལ་བསིལ་ཏེ། ཡང་དག་པར་མཆོད་པ་དང་། འདུད་ཉི་ཤུས་བསྟོད་དོ། ། དེ་ནས་དགེ་བ་བསྔོ་སྟེ། ལས་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་སྨོན་ལམ་བཏབ་སྟེ། ཨོཾ་ཁྱོད་ཀྱིས་སེམས་ཅན་དོན་ཀུན་མཛད། ། ཅེས་པ་ལ་སོགས་པས་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་གཤེགས་སུ་གསོལ། ། དམ་ཚིག་སེམས་དཔའ་བདག་ལ་བསྡུའོ། ། དེ་ནས་རྫས་ཐམས་ཅད་བསངས་ཏེ་མེ་རང་གི་གཟུགས་སུ་བསམ་པར་བྱས་ཏེ། ཆོ་ག་གོང་མ་ཉིད་ཀྱིས་སྲེག་བླུགས་ལྷག་མ་སྦྱིན་ནོ། ། དེ་ནས་མཆོད་པ་དང་བསྟོད་པ་དང་། བསྔོ་བ་དང་། སྨོན་ལམ་བྱ་སྟེ། ཨོཾ་ཨེ་ཧྱེ་ཧི་ཞེས་གཤེགས་སུ་གསོལ། ། དམ་ཚིག་པ་བདག་ལ་བསྡུའོ། ། ཨོཾ་ཨ་ཀཱ་རོ་མུ་ཁཾ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སྲེག་རྫས་ཀྱི་ལྷག་མ་བསྡུས་ཏེ། འབྱུང་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་གཏོར་མ་སྦྱིན་ནོ། ། ཆོ་ག་ཉམས་པ་དང་མ་ཚང་བ་ཁ་བསྐང་བའི་ཕྱིར་ཡི་གེ་བརྒྱ་པ་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། སྦྱིན་སྲེག་ལས་རྣམས་གསལ་བསྡུས་པས། ། བདག་གིས་དགེ་བ་གང་ཐོབ་དེས། ། མ་ལུས་སྡུག་བསྔལ་གྲོལ་གྱུར་ཏེ། ། འགྲོ་ཀུན་འཇམ་དཔལ་ཐོབ་པར་ཤོག། སློབ་དཔོན་འཇམ་དཔལ་བཤེས་གཉེན་གྱིས་མཛད་པ། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ཚུལ་གྱི་སྤྱོད་པ་བསྡུས་པ་ལས། མཚན་ཡང་དག་པར་བརྗོད་པའི་སྦྱིན་སྲེག་གི་ཆོ་ག་བསྡུས་པ་རྫོགས་སོ། ། ། ། རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་སུ་བཛྲ་དང་།

With these words, one should offer all the sacrificial wood, clarified butter, and so forth, according to the preceding ritual. The purification of misdeeds and the purification of illness are also performed according to the preceding ritual. Then, in order to generate brilliance, one should offer oblations of clarified butter. In that manner, one should offer one hundred or more. Then, having rinsed the mouth, one should present the perfect offerings and praise with the twenty verses of homage. Then, one should dedicate the virtue and make aspirations in accordance with the activity, and request the wisdom being to depart with the words: "Oṃ, you have accomplished all the welfare of sentient beings," and so forth. The commitment being is then absorbed into oneself. Then, having purified all the substances and visualized the fire in its own form, one offers the remaining oblations according to the very same preceding ritual. Then, having performed the offerings, praises, dedication, and aspirations, one requests the departure with "Oṃ ehyehi" and absorbs the commitment being into oneself. Having gathered the remaining burnt substances with "Oṃ akāro mukhaṃ," and so forth, one gives the torma to all the elemental spirits. To compensate for any ritual impairments or omissions, one should recite the hundred-syllable mantra. Through whatever virtue I have gained by clearly summarizing the activities of the fire offering, may all beings without exception be liberated from suffering, and may all wanderers attain Mañjuśrī. This concludes the "Summary Ritual for the Fire Offering of the Chanting of the Names," composed by the master Mañjuśrīmitra, from the "Summary of Conduct in the Yogic Way." The Indian abbot Suvajra and... [text continues]

བོད་ཀྱི་ལོ་ཙཱ་བ་ཆོས་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བསྒྱུར་ཅིང་ཞུས་ཏེ་གཏན་ལ་ཕབ་པའོ། །

Translated, edited, and finalized by the Tibetan translator Chos kyi shes rab.