A Maṇḍala Ritual for “The Recitation of the Names of Mañjuśrī” called “The Stainless Sky”

༄༅༅། ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ནཱ་མ་སངྒཱི་ཏི་ཨཱ་ཀཱ་ཤ་བི་མ་ལ་ནཱ་མ། བོད་སྐད་དུ། མཚན་ཡང་དག་པར་བརྗོད་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆོ་ག་ནམ་མཁའ་དྲི་མེད་ཅེས་བྱ་བ། འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། དུས་གསུམ་བདེ་གཤེགས་ཤེས་རབ་ངོ་བོ་ཅན། ། མ་རིག་མུན་ནང་སེམས་ཅན་ཉམ་ཐག་ལ། ། ཡེ་ཤེས་ཉི་ཟེར་སྦྱིན་མཛད་ཐུགས་རྗེའི་བདག། འཇམ་དཔལ་དེ་ལ་བཏུད་དེ་ཕྱག་འཚལ་ནས། ། སྒྱུ་འཕྲུལ་རྒྱ་ཆེན་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་ནས། ། དབུགས་དབྱུང་དྲུག་བསྡུས་ཟབ་པ་ཡང་དག་ནི། ། དཀྱིལ་འཁོར་ཆོ་ག་དགེ་བ་འདི་ཕྱོགས་ཙམ། ། བསྡུས་ལ་མོས་པའི་དོན་དུ་བཤད་པར་བྱ། ། དེ་ལ་འདིར་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་སྡོམ་པ་དང་ལྡན་ཞིང་དབང་ཐོབ་པ་གཞན་ལ་ཕན་པའི་བློ་ཅན་ཞིག་གིས། ཉོན་མོངས་པ་རགས་པའི་གང་ཟག་ལ་མ་སྨིན་པ་སྨིན་པར་བྱ་བའམ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བདེ་བ་ལ་དགོད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་མཉེས་པར་བྱ་སྟེ། གཟའ་དང་ཉི་མ་དང་སྐར་མ་བཟང་པོ་ལ། མཁོ་བའི་ཡོ་བྱད་ཅི་འབྱོར་པ་བསོགས་ལ། ནགས་ཚལ་ལམ། རི་བོའམ། ཆུ་ཀླུང་ངམ། ཚང་ཚིང་ལ་སོགས་པ་ཉམས་དགའ་བའི་གནས་སུ་གནས་པར་བྱས་ལ་སྟན་བདེ་བ་ལ་འདུག་སྟེ། རང་གི་སྒོ་དག་པར་བྱས་ནས་མོས་པའི་སློབ་མ་མ་རུངས་པ་འདུལ་བའི་རྒྱལ་པོར་གནས་པར་བྱ་སྟེ། ཧཱུཾ་གི་མཚན་མ་ལས་བྱུང་བའི་ཁྲོ་བོ་གཤིན་རྗེ་གཤེད་དུ་སྐད་ཅིག་གིས་བདག་ཉིད་གྱུར་ཏེ། སྐུ་མདོག་མཐིང་ནག་ཧ་ལ་པ། ཞལ་བརྒྱ་ལྗགས་འདྲིལ་ཞིང་ཧ་ཧ་ཧི་ཧིའི་གད་རྒྱངས་ཕྱོགས་བཅུར་སྒྲོགས་པ། སྤྱན་མིག་དམར་པོ་རྡོ་རྗེའི་མིག་ཅན། ལག་པ་བརྒྱ་པོ་ཀུན་བསྐྱོད་མཚོན་ཆ་སྣ་ཚོགས་བསྣམས་པ།

In the language of India: Nāmasaṅgītyākāśavimala-nāma. In the language of Tibet: mtshan yang dag par brjod pa'i dkyil 'khor cho ga nam mkha' dri med ces bya ba (The Maṇḍala Ritual of the Chanting of the Names, titled "Stainless Space"). Homage to Mañjuśrī Kumārabhūta! To the Sugatas of the three times, whose essence is insight, who bestow the rays of wisdom-sun upon the wretched sentient beings within the darkness of ignorance—the compassionate lords, to Mañjuśrī, I bow and pay homage. From the vast, illusory expanse like space, I shall explain this virtuous maṇḍala ritual, a concise summary of the profound and authentic [teachings] that grant relief, for the sake of those with devotion. In this regard, a Vajra Master who possesses the vows, has received empowerment, and has a mind intent on benefiting others, should act to ripen those individuals who have not yet been ripened due to coarse afflictions, or to establish all sentient beings in happiness. To please all the Buddhas, he should gather whatever necessary materials are available during an auspicious day, month, and constellation. Having settled in a delightful place such as a forest, a mountain, a riverbank, or a dense thicket, he should sit upon a comfortable seat. Having purified his own doors, he should abide as the King who subdues unruly disciples through devotion. Instantly transforming himself into the wrathful Yamāntaka arising from the syllable HŪṂ, his body dark blue in color, with a hundred faces and tongues lolling, he proclaims the laughter "HA HA HI HI" in the ten directions. His eyes are red, possessing vajra-eyes, and his hundred arms brandish various weapons in motion.

གོམ་པའི་སྟབས་ཀྱིས་གདུག་པ་མནན་པ། ཐོད་པ་དང་སྦྲུལ་དང་སྟག་ལྤགས་ཀྱིས་བརྒྱན་པ། ཞིང་ཆེན་དང་གླང་ཆེན་གྱི་ཀོ་རློན་གྱོན་པ། གཤིན་རྗེ་གཤེད་པོ་བགེགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱལ་པོར་བསྐྱེད་ལ། མིག་ཏུ་མ་དང་ཀ་བཀོད་དེ། ཉི་མ་དང་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་གྱི་རྡོ་རྗེ་སྔོན་པོ་མིག་འབྲས་སུ་བསམས་ལ། ཁྲོ་བོའི་སྡང་མིག་གཡོན་ནས་བསྐོར་བས་བགེགས་ཐམས་ཅད་སྐྲག་པར་བྱའོ། ། གཡས་ནས་བསྐོར་བས་རྡོ་རྗེའི་ར་བའོ། ། འོག་ཏུ་བལྟས་པས་རྡོ་རྗེའི་ས་གཞིའོ། ། སྟེང་དུ་བལྟས་པས་རྡོ་རྗེའི་གུར་དུ་བྱའོ། ། དེའི་རྗེས་ལ་གནས་དེར་ཕྱག་དར་དང་སྐྱོང་ནུལ་བྱ་ཞིང་། ཨ་ཀ་རུ་ནག་པོས་ཀྱང་ཕྱོགས་བཅུར་བདུགས་ལ་ས་གཞི་ཙནྡན་ལ་སོགས་པའི་དྲིས་བྱུགས་ཏེ། དེའི་དབུས་སུ་མཎྜལ་ཁྲུ་གང་པ་གསུམ་བྱ་སྟེ། ས་དེ་ལ་རིན་པོ་ཆེ་བདར་ཞིང་འཐས་པར་བྱས་ལ། རྡོ་རྒྱུས་ཀྱིས་དཀར་པོར་བྱ་ཞིང་འོ་མ་དང་ཙནྡན་དང་གུར་གུམ་ལ་སོགས་པ་སྲོག་ཆགས་ལ་གནོད་པ་མ་བྱས་པ་ལས་བྱུང་བའི་དྲིས་བྱུགས་ལ། ཡི་གེ་སྭཱ་ལས་བྱུང་བའི་རིན་པོ་ཆེ་བཀྲམ་པ་ནི། བླ་མའི་མཎྜལ་རི་རབ་གླིང་བཞིས་བརྒྱན་པ་བཀོད་ལ། རང་ཉིད་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་གྱི་མེ་ཏོག་གི་ཚོམ་བུ་དགོད་པ་དང་། ཡི་དམ་ལྷའི་མཎྜལ་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ལྷ་གྲངས་དང་མཉམ་པའི་མེ་ཏོག་གི་ཚོམ་བུ་བཀོད་ལ། རང་ཉིད་ཡི་དམ་ལྷའི་ང་རྒྱལ་གྱི་སྙིང་ག་ནས་ས་བོན་གྱི་འོད་ཟེར་གྱིས་གཙུག་ཏོར་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ་བཀུག་ལ་མཎྜལ་ལ་བཅུག་སྟེ། བཞུགས་པའི་རྟེན་དང་། མཁོ་བའི་ཡོན་དུ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་བོ། ། དེའི་རྗེས་ལ་མཆོད་པ་ལྔ་དང་།

Trampling the malevolent with his stride, adorned with a skull-cup, snakes, and a tiger skin, and wearing a great human skin and the raw hide of an elephant, one should generate oneself as Yamāntaka, the king of all obstructors. Having placed the syllables MA and KA in the eyes, one should visualize a blue vajra in the pupils within the centers of the sun and moon. By circling the wrathful, fierce gaze from the left, all obstructors are to be terrified. By circling from the right, the vajra fence is formed. By looking downward, the vajra ground is formed. By looking upward, the vajra canopy is formed. Following that, one should sweep and plaster that place. Incense of black agarwood should be burned in the ten directions, and the ground should be anointed with the scent of sandalwood and so forth. In the center of that, one should prepare three maṇḍalas, each one cubit in size. Having ground and smoothed the earth with precious gems, one should make it white with stone powder and anoint it with scents derived from milk, sandalwood, saffron, and so forth, without harming any living beings. By scattering jewels produced from the syllable SVĀ, one should arrange the maṇḍala of the guru, adorned with Mount Meru and the four continents. One should then arrange heaps of flowers made of the seven types of precious gems for oneself as offerings to the Three Jewels. For the maṇḍala of the yidam deity, one should arrange heaps of flowers equal in number to the deities of the maṇḍala. Then, through the pride of oneself as the yidam deity, light rays from the seed syllable at the heart summon Uṣṇīṣacakravartin, who is invited into the maṇḍala and blessed as the support for his residence and as the necessary offerings. Following that, the five offerings and...

ཡན་ལག་གི་མཆོད་པ་གཡས་དང་གཡོན་དུ་བཀྲམ་ལ། གཙང་ཞིང་དག་པར་བཤམས་ཏེ། ཚུལ་བཞིན་དུ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ལ་གཞག་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ཚོགས་བསགས་པའི་ཡུལ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་མདུན་དུ་མངོན་པར་སྤྲུལ་ཏེ་མཎྜལ་ཕུལ་ལ་མཆོད་པར་བྱའོ། ། འཇམ་དཔལ་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པ། ། རྒྱལ་བ་སྲས་དང་བཅས་པ་ལ། ། ལུས་དང་ངག་ཡིད་གུས་ལྡན་ནས། ། ཀུན་ནས་བཏུད་དེ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། སངས་རྒྱས་ཞིང་དུ་གང་བསྔགས་དང་། ། འཇིག་རྟེན་དག་པ་མཆོག་གྱུར་པ། ། རིན་ཆེན་མེ་ཏོག་བདུག་སྤོས་སོགས། ། ཀུན་ནས་སྤྲུལ་ཏེ་མཆོད་པར་བགྱི། ། བདག་གིས་སྔོན་ཆད་བྱས་པའི་སྡིག། ཀུན་ནས་བསགས་པར་གང་གྱུར་ལ། ། རང་བཞིན་མེད་དང་ཡོད་ཚུལ་གྱིས། ། རྒྱལ་བ་ཀུན་གྱི་སྤྱན་སྔར་བཤགས། ། འགྲོ་བ་གང་གིས་བསོད་ནམས་གང་། ། དམན་པའི་དགེ་བ་ཐམས་ཅད་ལ། ། དེ་བཞིན་མཐུན་པའི་ལྷག་སེམས་ཀྱིས། ། དད་པས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ངོ་། ། བདེ་གཤེགས་བྱང་ཆུབ་མཆོག་བསྐྱེད་ནས། ། འགྲོ་བ་ཐུགས་རྗེས་གདུལ་སླད་དུ། ། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བ་ལ། ། ཚངས་པ་བཞིན་དུ་གསོལ་བ་འདེབས། ། ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་འདའ་བཞེད་ལ། ། འགྲོ་ཀུན་ཡུན་དུ་བདེ་བའི་ཕྱིར། ། ཇི་སྲིད་འཚོ་བ་དེ་སྲིད་དུ། ། མྱ་ངན་མི་འདའ་བཞུགས་སུ་གསོལ། ། ཇི་སྲིད་འཁོར་བ་གནས་པར་དུ། ། བདག་གི་དགེ་བ་དེ་བཞིན་དུ། ། ཀུན་ནས་ཟད་པར་མ་གྱུར་པར། ། སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་ཤོག། དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་སྐྱབས་སུ་མཆི། ། སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་ཡིད་ཀྱིས་གཟུང་། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་བསྐྱེད་པར་བགྱི། ། འགྲོ་ལ་ཕན་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཤོག། ཇི་ལྟར་དུས་གསུམ་མགོན་པོ་རྣམས། །

Arrange the subsidiary offerings to the right and left, set them out cleanly and purely, and place them there after properly consecrating them. Then, having clearly emanated the maṇḍala circle—the object for accumulating merit—before you, offer a maṇḍala and present offerings: To Mañjuśrīvajra and the rest, To the Victors and their Sons, With body, speech, and mind endowed with devotion, I bow down and pay homage from all sides. Whatever is praised in the Buddha-fields, And whatever is the supreme purity of the world— Precious gems, flowers, incense, and so forth— I emanate them all and make these offerings. Whatever sins I have previously committed, And all that has been accumulated, Through the perspective of their lack of intrinsic nature and their mode of existence, I confess them all in the presence of all the Victors. Whatever merit any being has gathered, And all inferior virtues, With a concordant and superior intention, I rejoice in them with faith. To the Sugatas who have generated supreme enlightenment, In order to discipline beings through compassion, I pray, like Brahmā, To turn the wheel of Dharma. To those who intend to pass into parinirvāṇa, For the sake of the long-term happiness of all beings, I pray that for as long as life endures, You remain and do not pass into nirvāṇa. As long as saṃsāra remains, May my virtue likewise never be exhausted, But rather bring all sentient beings to full maturity. I take refuge in the Three Jewels. I hold the mind of enlightenment in my heart. I shall generate the bodhicitta. May I become a Buddha for the benefit of beings. Just as the Protectors of the three times...

བྱང་ཆུབ་ཏུ་ནི་ངེས་མཛད་པའི། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་བླ་ན་མེད། ། དམ་པ་བདག་གིས་བསྐྱེད་པར་བགྱི། ། སངས་རྒྱས་རྣལ་འབྱོར་སྡོམ་པ་ལ། ། སྡོམ་པ་ཡི་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། ། དགེ་བའི་ཆོས་ནི་སྡུད་པ་དང་། ། སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ཚུལ་ཁྲིམས་གསུམ། ། བདག་གིས་བརྟན་པོར་གཟུང་བར་བགྱི། ། སངས་རྒྱས་རྣལ་འབྱོར་སྡོམ་པ་ལ། ། སངས་རྒྱས་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ལ། ། བླ་ན་མེད་པའི་དཀོན་མཆོག་གསུམ། ། དེང་ནས་བརྩམས་ཏེ་གཟུང་བར་བགྱི། ། རྡོ་རྗེ་རིགས་མཆོག་ཆེན་པོ་ལ། ། རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་ཕྱག་རྒྱ་དང་། ། རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་དམ་པ་དག། ཡང་དག་ཉིད་དུ་གཟུང་བར་བགྱི། ། རིན་ཆེན་རིགས་མཆོག་ཆེན་པོ་ཡི། ། དམ་ཚིག་ཡིད་དུ་འོང་བ་ལ། ། ཉིན་རེ་བཞིན་དུ་དུས་དྲུག་ཏུ། ། སྦྱིན་པ་རྣམས་ནི་རབ་ཏུ་སྦྱིན། ། པདྨའི་རིགས་མཆོག་ཆེན་པོ་ལ། ། སངས་རྒྱས་ཞལ་ནས་གསུངས་པ་ལ། ། ཕྱི་ནང་གསང་བའི་ཐེག་པ་གསུམ། ། དམ་པའི་ཆོས་ཀྱང་ཅི་ནུས་གཟུང་། ། ལས་ཀྱི་རིགས་མཆོག་ཆེན་པོ་ལ། ། མཆོད་པའི་ལས་རྣམས་བྱ་བ་དང་། ། སྡོམ་པ་རྒྱ་མཚོ་མ་ལུས་པ། ། ཤིན་ཏུ་དམ་པ་བདག་གིས་གཟུང་། ། དེ་ལྟར་སྡོམ་པ་མ་ལུས་པ། ། དམ་པ་བདག་གིས་གཟུང་བགྱིས་ནས། ། བྱང་ཆུབ་མཆོག་སེམས་བསྐྱེད་བགྱིས་ནས། ། སེམས་ཅན་མ་རིག་ལྡོངས་པ་རྣམས། ། བདག་གིས་ཡང་དག་དགེ་ལ་གཟུང་། ། སེམས་ཅན་ཉོན་མོངས་བཅིངས་པ་ཡི། ། མ་གྲོལ་བ་རྣམས་གྲོལ་བར་བགྱི། ། སེམས་ཅན་འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོ་ལས། ། མ་བསྒྲལ་བ་རྣམས་བསྒྲལ་བར་བགྱི། ། སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོའི་ནང་སེམས་ཅན། ། དབུགས་མ་ཕྱུང་བ་དབུགས་དབྱུང་ཞིང་། ། འཁོར་བ་དག་ན་གནས་པ་ཡི། །

I shall generate the supreme, sublime bodhicitta, Which is certain to bring about enlightenment. Regarding the vows of the Buddha-yoga, I shall firmly uphold the three types of ethical discipline: The discipline of restraint, The discipline of gathering virtuous dharmas, And the discipline of acting for the benefit of sentient beings. Regarding the vows of the Buddha-yoga, I shall, from this day forward, uphold The unsurpassed Three Jewels: The Buddha, the Dharma, and the Saṅgha. Regarding the great, supreme Vajra family, I shall truly uphold the vajra, the bell, the mudrā, And the sublime Vajra Master. Regarding the great, supreme Ratna family, I shall practice the delightful samaya By giving the various gifts Six times every day. Regarding the great, supreme Padma family, I shall uphold the sublime Dharma As spoken from the Buddha’s own lips— The three vehicles: outer, inner, and secret—as much as I am able. Regarding the great, supreme Karma family, I shall perform the activities of offering And firmly uphold the most sublime Ocean of vows without exception. Having thus upheld all these vows without exception, And having generated the supreme mind of enlightenment, I shall lead sentient beings blinded by ignorance To the state of perfect virtue. I shall liberate those sentient beings bound by afflictions Who have not yet been liberated. I shall ferry across those sentient beings Who have not yet been ferried across the ocean of saṃsāra. I shall grant relief to those sentient beings Who have not yet found relief amidst great suffering, And I shall lead those dwelling in saṃsāra...

སེམས་ཅན་མྱ་ངན་འདས་ལ་དགོད། ། དུས་འདི་ནས་ནི་བཟུང་ནས་སུ། ། བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོ་མཆིས་ཀྱི་བར། ། འཇམ་མགོན་འབངས་སུ་བདག་འབུལ་ལགས། ། ཐུགས་རྗེས་ཡོངས་སུ་གཟུང་བར་མཛོད། ། དུས་འདི་ནས་ནི་བཟུང་ནས་སུ། ། བདེར་གཤེགས་ཁྱེད་ཀྱི་བཀའ་བཞིན་དུ། ། སེམས་ཅན་དོན་དུ་བསྒྲུབ་ལགས་ཀྱིས། ། བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་མཛད་དུ་གསོལ། ། དེ་ལྟར་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་བསགས་པས། ། བྱམས་པ་ཆེན་པོ་དང་། སྙིང་རྗེ་དང་དགའ་བ་དང་། བཏང་སྙོམས་ཚད་མེད་པ་བཞི་རྗེས་སུ་དྲན་ནས། སེམས་བསྐྱེད་ཅིང་སྡོམ་པ་བཟུང་ནས། ད་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་བློ་གཏད་ལ། དེ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཚིག་འདི་བརྗོད་དེ་སྒྲའི་དོན་ལ་མོས་པར་བྱའོ། ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་དབྱིངས་མི་ཟད། ། ཡང་དག་བདག་མེད་དེ་བཞིན་ཉིད། ། ཡང་དག་མཐའ་ལ་ཡི་གེ་མེད། ། ཆོས་དབྱིངས་དམ་པ་ཟད་མི་ཤེས། ། ཨོཾ་མ་ཧཱ་ཤུྰནྱ་ཏཱ་ཛྙཱ་ན་བཛྲ་སྭ་བྷཱ་བ་ཨཱཏྨ་ཀོ྅ཧཾ། ཞེས་བརྗོད་པས་ཕྱི་ནང་གིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་ཞིང་བདག་མེད་པར་གྱུར་ཏེ། ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་སྦྱངས་ནས། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་ལྟ་བུར་རང་གི་སེམས་ཀྱི་སྣང་བ་ཤར་བ་ལས་ཨཱ་ལི་དང་། ཀཱ་ལིའི་ཕྲེང་བ་བསམས་ལ། ཨཱ་ལི་ལས་ནི་པདྨ་དཀར་པོའི་སྟེང་། ཀཱ་ལི་ལས་ཆོས་ཀྱི་འབྱུང་གནས་ནམ་མཁའི་མཐའ་དང་མཉམ་པ། དེའི་ཐ་མ་འོད་ཟེར་གྱི་ཕྲེང་བ་ལྔས་བསྐོར་བའི་ནང་དུ་འོད་ཟེར་གྱི་ཕྲེང་བ་ལྔ་འཕྲོས་ཤིང་འདུས་པ་ལས། འོད་ལྗང་གུ་ལས་རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་རྡོ་རྗེ་རྒྱ་གྲམ་གྱིས་མཚན་པ།

Establish all sentient beings in nirvāṇa. From this moment forth, until I reach the heart of enlightenment, I offer myself as a servant to the Gentle Protector; please accept me with your compassion. From this moment forth, in accordance with your commands, O Sugata, I shall accomplish the welfare of sentient beings; please grant your blessings. Having thus accumulated the collection of merit, and having recollected the four immeasurables—great love, compassion, joy, and equanimity—one generates the bodhicitta and takes the vows. Now, focusing the mind on emptiness, the meditative concentration that completely purifies the collection of wisdom, one should recite these words of accomplishment and cultivate conviction in their meaning: The non-conceptual, inexhaustible expanse, Perfect selflessness, suchness, The limit of reality, without syllables, The supreme, inexhaustible expanse of phenomena. OṂ MAHĀŚŪNYATĀJÑĀNAVAJRA SVABHĀVĀTMAKO ‘HAṂ. By reciting this, all phenomena included within the outer and inner worlds become empty and selfless. Having purified them with wisdom, all phenomena arise as the appearances of one’s own mind, like the center of space. One should then visualize the garlands of vowels and consonants. From the vowels, upon a white lotus, and from the consonants, the source of phenomena (dharmodaya) equal to the limits of space. Within that, surrounded by five garlands of light rays, five garlands of light rays radiate and converge. From the green light, there arises a wind mandala marked by a crossed vajra.

འོད་དམར་པོ་ལས་མེའི་དཀྱིལ་འཁོར་པདྨ་དམར་པོས་མཚན་པ། འོད་དཀར་པོ་ལས་ཆུའི་དཀྱིལ་འཁོར་རིན་པོ་ཆེས་མཚན་པ། འོད་སེར་པོ་ལས་གསེར་གྱི་ས་གཞི་འཁོར་ལོས་མཚན་པ། འོད་སྔོན་པོ་ལས་རི་རབ་རྡོ་རྗེས་མཚན་པ། དེ་ཡང་ཤར་ཤེལ། ལྷོ་བཻ་ཌཱུརྱ། ནུབ་པདྨ་རཱ་ག། བྱང་གསེར་རྡོ་རྗེས་མཚན་པའོ། ། དེའི་སྟེང་དུ་འོད་ཟེར་གྱི་ཕྲེང་བ་ལྔ་ཀ་རིལ་གྱིས་འདུས་པ་ལས། ལྷའི་གཞལ་ཡས་ཁང་གྲུ་བཞི་པ་ལ་སྒོ་བཞི་པ་སྒོ་ཁྱུད་རིན་པོ་ཆེའི་པ་ཏྲས་མཛེས་པར་བརྒྱན་པ། ཕྱི་རོལ་ན་མུ་ཏིག་གི་ཟ་ར་ཚགས་དང་དྲིལ་བུ་གཡེར་ཁ་གྲྭ་བཞི་ནས་འཕྱང་བ། རིན་པོ་ཆེ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་ཆུན་འཕྱང་ཀྱང་རྟ་བབས་ཀྱི་ཀ་བ་ལ་འཕྱང་བ། རྟ་བབས་ཀྱང་ཏྭ་ར་ཎ་ལ་སོགས་པས་བརྒྱན་ཅིང་། རི་དྭགས་དང་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་དང་། འཕན་དང་རྒྱལ་མཚན་དང་། གདུགས་དང་རིན་པོ་ཆེ་འོད་དུ་འབར་བའི་ཏོག་གིས་མཛེས་པར་བྱས་ཏེ། གཞལ་ཡས་ཁང་གི་ནང་དུ་སེང་གེ་དང་གླང་པོ་ཆེ་དང་། རྟ་མཆོག་དང་། རྨ་བྱ་དང་། ནམ་མཁའ་ལྡིང་གི་སྟེང་དུ་པདྨ་དང་ཟླ་བ་དང་། ཉི་མའི་གདན་མཛེས་པར་བཀྲམ་པ་དང་། འཁོར་རྣམས་ཀྱང་གོ་རིམ་དུ་པདྨ་དང་། ཟླ་བའི་གདན་བཀྲམ་པར་བསམས་ལ། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་དབུས་ཀྱི་གདན་ཐོག་ཏུ་རང་གི་སེམས་ཀྱི་ཆོ་འཕྲུལ་ལས་ཨཱ་ལི་ཀཱ་ལིའི་ཕྲེང་བ་བྱུང་བ་ལས། དེའི་སྤྲོ་བསྡུའི་བྱིན་རླབས་ལས་ཟླ་བ་དང་ཉི་མ་ལ་དེ་དང་དེས་མཚན་པར་གྱུར། དེའི་ནང་དུ་ཨ་ལས་བྱུང་བའི་རྡོ་རྗེ་དཀར་པོ་ཨས་མཚན་པར་གྱུར། དེ་རྣམས་སྤྲོ་ཞིང་བསྡུས་ནས་འོད་འབར་བ་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཆེན་པོ་ཞལ་བཞི་པ་ཞལ་དང་པོ་ཤར་དུ་གཟིགས་པ། གཉིས་པ་ལྷོ།

From red light, a fire maṇḍala marked by a red lotus arises. From white light, a water maṇḍala marked by a jewel arises. From yellow light, a golden ground marked by a wheel arises. From blue light, Mount Meru marked by a vajra arises. Furthermore, the eastern side is crystal, the southern lapis lazuli, the western ruby, and the northern is gold marked by a vajra. Above that, from the complete convergence of the five garlands of light rays, there appears a divine celestial palace, square with four doors, beautifully adorned with jeweled pātra ornaments on the doorframes. On the outside, pearl lattices and small bells hang from the four corners. Various clusters of jewels also hang from the pillars of the archways. The archways are further adorned with toraṇa arches and the like, beautified by deer, the wheel of Dharma, banners, victory standards, parasols, and a pinnacle of blazing jewels. Inside the celestial palace, upon the backs of lions, elephants, supreme horses, peacocks, and garuḍas, beautiful seats of lotuses, moons, and suns are arrayed. One should also visualize that for the retinue, lotuses and moon seats are arranged in their proper order. Upon the central seat of the maṇḍala, from the magical display of one’s own mind, the garlands of vowels and consonants emerge. Through the blessing of their radiation and reabsorption, these become a moon and a sun marked by their respective syllables. Within that, from the syllable A, a white vajra marked by A appears. Through the radiation and reabsorption of these, they blaze with light, and from that, the Blessed One, the Great Vairocana, with four faces—the first face looking toward the east, the second toward the south—appears.

གསུམ་པ་ནུབ། བཞི་པ་བྱང་ངོ་། ། ཕྱོགས་བཞི་ཀ་ན་ཕྱག་གཉིས་གཉིས་པ། བྱང་ཆུབ་མཆོག་གི་ཕྱག་རྒྱའི་སྟེང་ན་རྡོ་རྗེ་དཀར་པོ་རྩེ་ལྔ་པ་སྐྱེས་པ། རྒྱན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བརྒྱན་པ། དེའི་ཐུགས་ཀར་ཡི་གེ་དྷཱིཿལས། དང་པོའི་སངས་རྒྱས་ཞལ་ལྔ་པ། ཕྱག་བརྒྱད་པ། གཡས་བཞི་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་རལ་གྲི། གཡོན་(བཞིན་,བཞི་ན་)ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་པོ་ཏི་ཡོད་པ། ཞལ་བཞི་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པ། དབུས་དམར་སེར་རོ། ། དེའི་ཐུགས་ཀར་ཤེས་རབ་ཀྱི་འཁོར་ལོ་རྩིབས་དྲུག་པ་ལ། གསང་སྔགས་རྒྱལ་པོ་དྲུག་གིས་མཚན་པ། དེའི་དཀྱིལ་དུ་འཇམ་དཔལ་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་ཞལ་དྲུག་ཕྱག་གཉིས་པ། གཡས་རལ་གྲི་གཡོན་པོ་ཏི་འཛིན་པ། དེའི་སྟེང་དུ་ཟླ་བ་དང་། ཨ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། ། དེ་ལྟར་ན་དེ་ནི་སྦྱོར་བ་དང་པོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། ། དེ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་དྲུག་བསྐྱེད་པར་འདོད་པས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་སྔགས་ཀྱི་ཕྲེང་བ་འདི་ཨ་ལས་སྤྲོ་བར་བྱའོ། ། ཨ་ཨཱ་ཨི་ཨཱི་ཨུ་ཨཱུ་ཨེ་ཨཻ་ཨོ་ཨཽ་ཨཾ་ཨཿ སྠི་ཏོ་ཧྲྀ་དི་ཛྙཱ་ན་མཱུཪྟི་ར་ཧཾ། བུདྡྷོ་བུདྡྷཱ་ནཱཾ། ཏྲྱ་དྷྭ་བཪྟཱི་ནཱཾ། ཨོཾ་བཛྲ་ཏཱིཀྵྞ་ཡ་ཏེ་ན་མཿ ཨོཾ་དུཿ ཁ་ཙྪེ་ད་ཡ་ཏེ་ན་མཿ ཨོཾ་པྲཛྙཱ་ཛྙཱ་ན་མཱུཪྟ་ཡེ་ཡ་ཏེ་ན་མཿ། ཨོཾ་ཛྙཱ་ན་ཀཱ་ཡཱ་ཡ་ཏེ་ན་མཿ ཨོཾ་ཝཱ་གཱི་ཤྭ་རཱ་ཡ་ཏེ་ན་མཿ། ཨོཾ་ཨ་ར་པ་ཙ་ནཱ་ཡ་ཏེ་ན་མཿ། ཨོཾ་སརྦ་དྷརྨྨ་ཨ་བྷཱ་བ། སྭ་བྷཱ་ཝ་བི་ཤུདྡྷ། ཙཀྵུ་བཛྲ། ཨ་ཨཱ་ཨཾ་ཨཿ པྲ་ཀྲྀ་ཏི། པ་རི་ཤུདྡྷ། སརྦ་དྷ་རྨྨཱ་ཡ་དུ་ཏ། སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ། ཛྙཱ་ན་ཀཱ་ཡ། མཉྫུ་ཤྲཱི། པ་རི་ཤུདྡྷི་ཏཱ། མུ་པཱ་དཱ་ཡེ་ཏ།

The third is in the west, and the fourth is in the north. In each of the four directions, there are two hands. Upon the mudrā of supreme enlightenment, there arises a white five-pronged vajra. He is adorned with all the ornaments. At his heart, from the syllable Dhīḥ, arises the Primordial Buddha (Ādibuddha) with five faces and eight arms. The four right hands hold the sword of insight, and the four left hands hold the volume of the Perfection of Insight (Prajñāpāramitā). His four faces correspond to the directions, and the central face is orange-red. At his heart is a six-spoked wheel of insight, marked with the six kings of secret mantra. In its center is Mañjuśrī Jñānasattva, with six faces and two hands, holding a sword in the right and a volume in the left. Above that, one should meditate on a moon and the syllable A. Thus, this is the samādhi of the first application. Then, desiring to generate the six wheels of the maṇḍala, one should emanate from the syllable A this mantra garland that accomplishes all the Tathāgatas: A Ā I Ī U Ū E AI O AU AṂ AḤ | Sthito hṛdi jñānamūrtir ahaṃ | Buddho buddhānāṃ | Tryadhvavartināṃ | Oṃ vajratīkṣṇāya te namaḥ | Oṃ duḥkhacchedāya te namaḥ | Oṃ prajñājñānamūrtaye te namaḥ | Oṃ jñānakāyāya te namaḥ | Oṃ vāgīśvarāya te namaḥ | Oṃ arapacanāya te namaḥ | Oṃ sarvadharmābhāva svabhāva viśuddha cakṣu vajra | A Ā AṂ AḤ prakṛti pariśuddha sarvadharmāyatu sarvatathāgata jñānakāya mañjuśrī pariśuddhitā upādāye |

ཨོཾ་ཨ་ཨཱཿ། སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏཱ་ཧྲྀ་ད་ཡ། ཧ་ར་ཧ་ར། ཨོཾ་ཧཱུྃ་ཧྲཱིཿ བྷ་ག་ཝཱན་ཛྙཱ་ན་མཱུརྟྟི། ཝཱ་གཱི་ཤྭ་ར། མ་ཧཱ་བཱ་ཙ། སརྦ་དྷརྨ་ག་ག་ན། ཨ་མ་ལ་སུ་པ་རི་ཤུདྡྷ། དྷརྨྨ་དྷཱ་ཏུ་ཛྙཱ་ན་གརྦྷ་ཨཱཿ ཞེས་བརྗོད་པས་ཡི་གེའི་ཕྲེང་བ་དེ་རྣམས་འོད་ཟེར་དང་བཅས་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྒོ་བཞི་ནས་ཕར་འཕྲོས་པས། རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཞིང་ཁམས་སུ་སངས་རྒྱས་མཆོད་ནས། སླར་འོད་ཟེར་དུ་འདུས་ཏེ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྒོ་ནས་ཚུར་འདུས་པ་ལས། གདན་རྣམས་ཀྱི་སེང་དུ་ཡི་གེ་ཨ་འབའ་ཞིག་ཏུ་གྱུར་པ་དེ་གནས་པ་ལས། དེ་རྣམས་ལས་བྱུང་བའི་སངས་རྒྱས་འདི་ལྟ་སྟེ། ཤར་ཕྱོགས་ཀྱི་གླིང་གི་ཉི་མ་ལ་སངས་རྒྱས་མི་བསྐྱོད་པ་སྔོན་པོ་ཞལ་གཅིག་ཕྱག་གཉིས་པ། ས་གནོན་གྱིས་རྡོ་རྗེ་རྩེ་ལྔ་པ་འཛིན་པ་རྒྱན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བརྒྱན་པའོ། ། མདུན་དུ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དཀར་པོ་གཡས་རྡོ་རྗེ་ཐུགས་ཀར་བསྟོད་པ། གཡོན་དྲིལ་བུ་དཀུ་ལ་གཏད་པའོ། ། གཡས་ངོས་སུ་རྡོ་རྗེ་རྒྱལ་པོ་མདོག་སེར་པོ་ཐོ་བ་ཐོགས་པའོ། ། རྒྱབ་ཏུ་རྡོ་རྗེ་ཆགས་པ་དམར་པོ་མདའ་འགེངས་པའོ། ། གཡོན་དུ་རྡོ་རྗེ་ལེགས་པ་ལྗང་གུ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ། སེ་གོལ་གྱིས་ལེགས་པ་སྟེར་བའོ། ། ལྷོ་ཕྱོགས་ཀྱི་གླིང་གི་ཉི་མ་ལ། སངས་རྒྱས་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་སེར་པོ་ཞལ་གཅིག་ཕྱག་གཉིས་པ། མཆོག་སྦྱིན་རིན་པོ་ཆེ་བསྣམས་པ། རྒྱན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བརྒྱན་པའོ། ། མདུན་དུ་རྡོ་རྗེ་རིན་ཆེན་སེར་པོ་གཡས་རིན་པོ་ཆེ་རྡོ་རྗེ་དཔྲལ་བར་བསྟོད་པ་གཡོན་དྲིལ་བུ་དཀུར་བསྟེན་པའོ། ། གཡས་སུ་རྡོ་རྗེ་ཉི་མ་སྔོན་པོ་ཉི་མ་འཛིན་པའོ། །

OṂ A ĀḤ SARVA-TATHĀGATA-HṚDAYA HARA HARA OṂ HŪṂ HRĪḤ BHAGAVĀN JÑĀNAMŪRTI VĀGĪŚVARA MAHĀVĀCA SARVA-DHARMA-GAGANA AMALA-SUPARIŚUDDHA DHARMADHĀTU-JÑĀNA-GARBHA ĀḤ. By reciting this, those garlands of syllables, together with rays of light, radiate outward from the four gates of the maṇḍala. Having made offerings to the Buddhas in the realms such as the "Extremely Joyful" (Pramuditā) and so forth, the light rays gather back and re-enter through the gates of the maṇḍala. They transform into the syllable A alone upon the seats, and from those, the following Buddhas arise: On the sun of the eastern continent is the blue Buddha Akṣobhya, with one face and two hands, holding a five-pronged vajra in the earth-touching gesture and adorned with all ornaments. In front is white Vajrasattva, with the right hand holding a vajra at the heart in the gesture of praise and the left hand resting a bell at the hip. To the right is yellow Vajrarāja, holding a hammer. Behind is red Vajrarāga, drawing a bow. To the left is green Vajrasādhu, holding a vajra and granting excellence with a finger snap. On the sun of the southern continent is the yellow Buddha Ratnasambhava, with one face and two hands, holding a jewel in the gesture of supreme generosity and adorned with all ornaments. In front is yellow Vajraratna, with the right hand holding a jewel-vajra at the forehead in the gesture of praise and the left hand resting a bell at the hip. To the right is blue Vajrasūrya, holding a sun.

རྒྱབ་ཏུ་རྡོ་རྗེ་དབང་པོ་དམར་པོ་རྒྱལ་མཚན་བསྣམས་པའོ། ། གཡོན་དུ་རྡོ་རྗེ་བཞད་པ་དཀར་པོ་སོ་ཤིང་གི་ཕྲེང་བ་ཐོགས་པའོ། ། ནུབ་ཕྱོགས་ཀྱི་གླིང་གི་ཉི་མ་ལ་སངས་རྒྱས་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་དམར་པོ་ཞལ་གཅིག་ཕྱག་གཉིས་པ། མཉམ་གཞག་གི་ཐོག་ན་པདྨ་དམར་པོ་འཛིན་པ་རྒྱན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བརྒྱན་པའོ། ། མདུན་དུ་རྡོ་རྗེ་ཆོས་དམར་པོ་པདྨའི་སྡོང་བུ་སྙིང་གར་ཁ་བྱེ་བ་འཛིན་པའོ། ། གཡས་སུ་རྡོ་རྗེ་རྣོན་པོ་སྔོན་པོ་རལ་གྲི་ཐོགས་པའོ། ། རྒྱབ་ཏུ་རྡོ་རྗེ་རྒྱུ་སེར་པོ་འཁོར་ལོ་ཅན་ནོ། ། གཡོན་དུ་རྡོ་རྗེ་སྨྲ་བ་སྔོན་པོ་ལྕེ་ཐོགས་པའོ། ། བྱང་ཕྱོགས་ཀྱི་གླིང་གི་ཉི་མ་ལ་སངས་རྒྱས་དོན་ཡོད་གྲུབ་པ་ལྗང་གུ་ཞལ་གཅིག་ཕྱག་གཉིས་པ་སྐྱབས་སྦྱིན་མཛད་ཅིང་རྒྱ་གྲམ་ཅན་རྒྱན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བརྒྱན་པའོ། ། མདུན་དུ་རྡོ་རྗེ་ལས་ལྗང་གུ་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེ་དང་དྲིལ་བུ་ཐོགས་པའོ། ། གཡས་སུ་རྡོ་རྗེ་སྲུང་བ་སེར་པོ་རྡོ་རྗེའི་ཁྲབ་ཐོགས་པའོ། ། རྒྱབ་ཏུ་རྡོ་རྗེ་གནོད་སྦྱིན་ནག་པོ་མཆེ་བ་ཐོགས་པའོ། ། གཡོན་དུ་རྡོ་རྗེ་ཁུ་ཚུར་སེར་པོ་རྡོ་རྗེ་ཐོགས་པའོ། ། དེ་ནས་གཙོ་བོའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་མཚམས་བཞི་ནས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དང་། རིན་ཆེན་སེམས་དཔའ་དང་། པདྨ་སེམས་དཔའ་དང་། ལས་ཀྱི་སེམས་དཔའ་དང་། རིགས་བཞིའི་སེམས་དཔའ་བསྒོམ་མོ། ། དེའི་ཕྱི་རོལ་མཚམས་བཞི་ན་སྒེག་མོ་དཀར་མོ་རྡོ་རྗེ་ཉི་མ་འཛིན་པ་དང་། ཕྲེང་བ་མ་སེར་མོ་རིན་པོ་ཆེའི་ཕྲེང་བ་འཛིན་པ་དང་། གླུ་མ་སྔོན་མོ་པི་བང་འཛིན་པ་དང་། གར་མ་ལྗང་གུ་རྡོ་རྗེ་རྩེ་གསུམ་འཛིན་པ་དང་། དེ་རྣམས་ཤར་ལྷོ་ནས་བརྩམས་ཏེ་བསྒོམ་མོ།

Behind is red Vajreśvara, holding a victory banner. To the left is white Vajrahāsa, holding a garland of tooth-sticks. In the sun of the western continent is the red Buddha Amitābha, with one face and two hands, holding a red lotus upon his gesture of meditative equipoise, and adorned with all ornaments. In front is red Vajradharma, holding a lotus stalk that blossoms at his heart. To the right is blue Vajratīkṣṇa, holding a sword. Behind is yellow Vajrakāra, holding a wheel. To the left is blue Vajrabhāṣa, holding a tongue. In the sun of the northern continent is the green Buddha Amoghasiddhi, with one face and two hands, performing the gesture of granting protection and holding a crossed-vajra, and adorned with all ornaments. In front is green Vajrakarma, holding a crossed-vajra and a bell. To the right is yellow Vajrarakṣa, holding a vajra-armor. Behind is black Vajrayakṣa, holding fangs. To the left is yellow Vajramuṣṭi, holding a vajra. Then, from the four intermediate directions of the central maṇḍala, one should meditate on the four family bodhisattvas: Vajrasattva, Ratnasattva, Padmasattva, and Karmasattva. Outside of that, in the four intermediate directions, one should meditate on the goddesses starting from the southeast: white Lāsyā holding a vajra-sun, yellow Mālā holding a jewel garland, blue Gītā holding a lute, and green Nṛtyā holding a three-pointed vajra.

། གྲུ་ཆད་བཞི་ལ་སྤོས་མེ་མ་དཀར་མོ་སྤོས་ཕོར་ཐོགས་པ་དང་། མེ་ཏོག་མཐིང་ག་མེ་ཏོག་འཛིན་པ་དང་། མར་མེ་མ་དམར་མོ་མར་མེ་ཐོགས་པ་དང་། དྲི་ཆབ་མ་ལྗང་གུ་དྲིའི་ལྡེ་གུ་ཐོགས་པ་དང་། དེ་རྣམས་ཀྱང་ཤར་ལྷོ་མཚམས་ནས་རིམ་བཞིན་ནོ། ། དེའི་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཁྱམས་རྣམས་སུ་བྱམས་པ་དང་། མཐོང་བ་དོན་ཡོད་དང་། ངན་སོང་ཀུན་འདྲེན་དང་། མྱ་ངན་ཀུན་འཇོམས་རྣམས་མདོག་དཀར་པོ་རྡོ་རྗེ་ཐོགས་པ་རྣམས་ནི་ཤར་དུའོ། ། སྤོས་ཀྱི་བློ་གྲོས་དང་། དཔའ་བར་འགྲོ་བ་དང་། ནམ་མཁའ་མཛོད་དང་། ཡེ་ཤེས་ཏོག་དང་། དེ་རྣམས་མདོག་སེར་པོ་རིན་པོ་ཆེའི་སྙེ་མ་ཐོགས་པ་རྣམས་ནི་ལྷོ་རུའོ། ། འོད་དཔག་མེད་དང་ཟླ་བའི་འོད་དང་། བཟང་སྐྱོང་དང་། དྲ་བ་ཅན་གྱི་འོད་རྣམས་མདོག་དམར་པོ་པདྨའི་སྡོང་བུ་ཐོགས་པ་རྣམས་ནི་ནུབ་ཏུའོ། ། རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་དང་བློ་གྲོས་མི་ཟད་པ་དང་། སྤོབས་པ་བརྩེགས་པ་དང་། ཀུན་དུ་བཟང་པོ་རྣམས་མདོག་ལྗང་གུ་རྒྱ་གྲམ་ཐོགས་པ་རྣམས་ནི་བྱང་དུའོ། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་རྣམས་ཀྱང་ཞལ་གཅིག་ཕྱག་གཉིས་པ་རྒྱན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བརྒྱན་པའོ། ། ཤར་གྱི་སྒོར་ནི་རྡོ་རྗེ་ལྕགས་ཀྱུ་སྔོན་པོ་ལྕགས་ཀྱུ་ཐོགས་པའོ། ། ལྷོའི་སྒོར་ནི་རྡོ་རྗེ་ཞགས་པ་སེར་པོ་ཞགས་པ་ཐོགས་པའོ། ། ནུབ་ཀྱི་སྒོར་ནི་རྡོ་རྗེ་ལྕགས་སྒྲོག་དམར་པོ་ལྕགས་སྒྲོག་ཐོགས་པའོ། ། བྱང་གི་སྒོར་ནི་རྡོ་རྗེ་འབེབས་པ་ལྗང་ནག་དྲིལ་བུ་ཐོགས་པའོ། ། སྒོ་བ་དེ་རྣམས་ཀྱང་ཅུང་ཟད་ཁྲོ་བ། ཞལ་མཆེ་བ་ལྷག་གེ་བ་རྒྱན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བརྒྱན་པའོ། །

On the four corners are the white Incense Goddess holding an incense burner, the blue Flower Goddess holding a flower, the red Lamp Goddess holding a lamp, and the green Perfume Goddess holding a vessel of scented ointment; these are positioned in order starting from the southeast corner. In the outer courtyards, in the east, are Maitreya, Amoghadarśin, Sarvadurgatipariśodhana, and Śokavigata, all white in color and holding vajras. In the south are Gandhamati, Śūraṅgama, Gaganagañja, and Jñānaketu, all yellow in color and holding jeweled clusters. In the west are Amitābha, Candraprabha, Bhadrapāla, and Jālinīprabha, all red in color and holding lotus stalks. In the north are Vajragarbha, Akṣayamati, Pratibhānakūṭa, and Samantabhadra, all green in color and holding crossed vajras. These bodhisattvas each have one face and two arms, and are adorned with all the ornaments. At the eastern gate is blue Vajrāṅkuśa holding a hook. At the southern gate is yellow Vajrapāśa holding a lasso. At the western gate is red Vajrasphoṭa holding a chain. At the northern gate is dark-green Vajrāveśa holding a bell. These gatekeepers are slightly wrathful, with fangs bared, and adorned with all the ornaments.

དེ་ལྟར་དཀྱིལ་འཁོར་དྲུག་པ་ཀུན་དུ་བསྒོམས་པ་ལ་མཆོད་པའི་ལྷ་མོ་དང་བསྐལ་བཟང་ཆ་མཐུན་པའི་འཁོར་ལ་དབུས་ཀྱི་རྣམ་སྣང་ཆེན་པོའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་རྣམ་སྣང་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྡོ་རྗེ་ཞེས་པ་གནས་པའི་ཚུལ་ལོ། ། དེ་ལྟར་དཀྱིལ་འཁོར་བསྐྱེད་ལ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་ཚོགས་བར་སྣང་ལ་བསྡུས་པ་སྤྱན་དྲང་བར་བྱ་སྟེ། ཨོཾ་ཨ་ཨཿསརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏཱ་ཧྲྀ་ད་ཡ། ཧ་ར་ཧ་ར། ཨོཾ་ཧཱུཾ་ཧྲཱིཿ བྷ་ག་ཝཱན་ཛྙཱ་ན་མཱུརྟྟི་བཱ་གཱི་ཤྭ་ར། མ་ཧཱ་པཱ་ཙ་སརྦ་དྷ་རྨྨ་ག་ག་ན་ཨ་མ་ལ་སུ་པ་རི་ཤུདྡྷ། དྷརྨྨ་དྷཱ་ཏུ་ཛྙཱ་ན་གརྦྷ་ཨཱཿ མཎྜ་ལ། བཛྲ་ས་མ་ཡ་ཛཿ། ཞེས་ལན་གསུམ་བརྗོད་ཅིང་། སྔགས་མཇུག་བཛྲ་དྲྀ་ཤྱ་ཞེས་བྱ་བས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ལེགས་པར་བལྟ་བར་བྱའོ། ། དེའི་རྗེས་ལ་ཕྱག་བཙལ་ཏེ། སྒེག་མོ་ལ་སོགས་པ་བརྒྱད་ཀྱིས་མཆོད་དེ། ཡིད་ཀྱིས་སྒོ་ཕྱེ་ལ་ཛཿཧཱུཾ་བཾ་ཧོཿ ཞེས་བརྗོད་ཅིང་སྒོ་བཞི་ནས་ཚུར་སྤྱན་དྲངས་ལ་བགེགས་བསྐྲད་ཅིང་ཡིད་ཀྱིས་སྒོ་བཅད་ལ། རྡོ་རྗེའི་གོ་ཆས་བསྲུང་ལ་ལྷ་སོ་སོ་ལ་བསྟིམས་ཏེ་དབང་བསྐུར་བ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། རིགས་ཀྱི་ཡུམ་བཞི་ནམ་མཁའ་ལ་བསྡུ་བར་བྱའོ། ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདུད་རྩིས་དབང་བསྐུར་ཏེ་དབང་རྟགས་སྤྱི་བོར་མཚན་པ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ཕྱག་རྒྱ་བཞིས་རྒྱས་གདབ་པ་ནི་ཤར་དུ་བརྟན་པར་བསྒོམས་ལ་བདག་ཉིད་ལུས་གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་བཟུང་སྟེ། ལྷ་སྣམ་ལ་གནས་ཏེ་རྫས་མཆོད་པ་ལྔ་ཕུལ་ལ་སྒེག་མོ་ལ་སོགས་པ་བརྒྱད་ཀྱིས་མཆོད་དེ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་བསྡུས་པ་ན། ། རྡོ་རྗེ་རིན་ཆེན་བླ་ན་མེད། ། རྡོ་རྗེ་ཆོས་ཀྱི་གླུ་བླངས་པ། །

Thus, regarding the manner in which the six maṇḍalas are meditated upon in their entirety: in the central maṇḍala of the Great Vairocana, there reside Vairocana and the bodhisattva Vajra, along with the offering goddesses and a retinue corresponding to the Fortunate Aeon. Having thus generated the maṇḍala, one should invite the assembly of deities of the wisdom maṇḍala gathered in the expanse of space by reciting three times: OṂ A AḤ SARVA TATHĀGATA HṚDAYA HARA HARA | OṂ HŪṂ HRĪḤ BHAGAVĀN JÑĀNAMŪRTI VĀGĪŚVARA | MAHĀPĀCA SARVA DHARMĀ GAGANA AMALA SUPARIŚUDDHA | DHARMADHĀTU JÑĀNAGARBHA ĀḤ | MAṆḌALA VAJRA SAMAYA JAḤ | At the end of the mantra, one should clearly behold the wisdom maṇḍala with the words VAJRA DṚŚYA. Following that, one should prostrate and make offerings with the eight goddesses, such as Lāsyā and the rest. Mentally opening the gates, one should invite them in through the four gates while reciting JAḤ HŪṂ BAṂ HOḤ, expel obstructors, and mentally close the gates. Protecting with the vajra armor, one should dissolve the deities into their respective places and, in order to receive empowerment, gather the four consorts of the families into the sky. One should meditate on the empowerment being conferred by the nectar of wisdom, with the signs of empowerment marking the crown of the head. Then, for the sealing with the four mudrās, one should meditate on stability in the east and assume the manner of the two bodies. Abiding on the deity platform, one offers the five material offerings and the offerings of the eight goddesses, such as Lāsyā and the rest. Then, the song of the Vajra Dharma is sung: "When Vajrasattva is gathered, The unsurpassed Vajra Jewel, The Vajra Dharma is sung."

རྡོ་རྗེ་ལས་ཀུན་མཛད་པའོ། ། ཨོཾ་བཛྲ་སཏྭ་སུ་སཾ་གྲ་ཧ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྔགས་དང་གར་དང་གླུ་དང་བཅས་པས་དབུལ་ལོ། ། བྱང་ཆུབ་ཡན་ལག་མེ་ཏོག་སྤོས། ། མར་མེ་སྣང་བ་བྱུག་པ་དྲི། ། བདེ་བར་གཤེགས་པ་རྣམས་ལ་དབུལ། ། ཅི་བདེ་བར་ནི་བཞེས་སུ་གསོལ། ། ཨོཾ་བཛྲ་དྷཱུ་པེ་དྷུ། ཨོཾ་བཛྲ་པུཥྤེ་པུ། ཨོཾ་བཛྲ་ཨཱ་ལོ་ཀེ་ཨཱཿ ཨོཾ་བཛྲ་གནྡྷེ་གན་ཞེས་པས་མཆོད་དོ། ། གཞན་ཡང་གསང་བའི་ཡུམ་བཞིས་མཆོད་དེ། མཆོད་པ་ཆེན་པོ་འདོད་ཆགས་ཆེ། ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དགའ་བར་བྱེད། ། མཆོད་པ་ཆེན་པོ་ཞེ་སྡང་ཆེ། ། ཉོན་མོངས་ཀུན་གྱི་དགྲ་ཆེ་བ། ། མཆོད་པ་ཆེན་པོ་ཁྲོ་བ་ཆེ། ། ཁྲོ་བ་ཆེན་པོ་དགྲ་ཆེ་བ། ། མཆོད་པ་ཆེན་པོ་ཆགས་པ་ཆེ། ། ཆགས་པ་ཐམས་ཅད་སེལ་བར་བྱེད། ། འདོད་པ་ཆེན་པོ་བདེ་བ་ཆེ། ། དགའ་བ་ཆེན་པོ་མགུ་བ་ཆེ། ། སཏྭ་བཛྲ་ཧཱུཾ། རཏྞ་བཛྲ་ཧཱུཾ། དྷརྨྨ་བཛྲ་ཧཱུཾ། ཀརྨ་བཛྲ་ཧཱུཾ། ཞེས་མཆོད་ལ་བསྟོད་དེ། མཆོག་སྦྱིན་རྡོ་རྗེ་མཆོག་ཁྱོད་འདུད། ། ཅེས་པ་ནས། ཡེ་ཤེས་སྐུ་ཉིད་ཁྱོད་ལ་འདུད། ། ཅེས་པའི་བར་གྱིས་བསྟོད་པའི་རྒྱལ་པོ་དེས་བསྟོད་ལ། ། ཤེས་རབ་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ལ་སེམས་གཏད་པའི་ཡིད་ཀྱིས་གསང་སྔགས་རྒྱལ་པོ་འདི་དྲུག་བཟླས་པར་བྱའོ། ཨོཾ་བཛྲ་ཏཱིཀྵྞ་དུཿཁཙྪེ་ད་པྲཛྙཱ་ཛྙཱ་ན་མཱུརྟྟ་ཡེ། ཛྙཱ་ན་ཀཱ་ཡ། ཝཱ་གཱི་ཤྭ་ར་ཨ་ར་པ་ཙ་ནཱ་ཡ་ཏེ་ན་མཿ ཞེས་བཟླས་པར་བྱའོ། ། དེ་ལྟར་ལྷ་བསྐྱེད་ཅིང་གསོལ་བ་བཏབ་ལ་གནས་པ་དེ་དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱལ་བ་མཆོག་ཅེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། ། ད་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཚན་ཡང་དག་པར་བརྗོད་པ་གདོན་པར་བྱ་སྟེ།

He performs all vajra activities. One should present [the offerings] together with the mantra beginning with oṃ vajrasattva susaṃgraha, along with dance and song: "The flowers of the branches of enlightenment, incense, Lamps, light, ointments, and perfumes— I offer these to the Sugatas; Please accept them as you please." One should make offerings with: oṃ vajradhūpe dhūḥ, oṃ vajrapuṣpe puṃ, oṃ vajrāloke āḥ, and oṃ vajragandhe gaṃ. Furthermore, one should offer with the four secret consorts: "The great offering of great passion, Which brings joy to all sentient beings. The great offering of great aversion, The great enemy of all afflictions. The great offering of great wrath, The great enemy of great wrath. The great offering of great attachment, Which clears away all attachment. Great desire, great bliss, Great joy, great delight." One should offer with: sattvavajra hūṃ, ratnavajra hūṃ, dharmavajra hūṃ, and karmavajra hūṃ. Then, one should praise with the King of Praises, from "I bow to you, the supreme vajra-giver" up to "I bow to you, the very embodiment of wisdom." With a mind focused on the wheel of insight, one should recite these six kings of secret mantras: oṃ vajratīkṣṇa duḥkhaccheda prajñājñānamūrtaye jñānakāya vāgīśvara arapacanāya te namaḥ. Thus, having generated the deity, made the supplication, and remained [in that state], that is the meditative absorption called the "Supreme Victory of the Maṇḍala." Now, one should recite the Chanting the Names of All the Tathāgatas.

དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་ལ་བསྟོད་ལ་འགྲོ་བའི་དོན་དུ་ཕྲིན་ལས་ལ་སྦྱར་ཏེ། དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་དྲུག་འཇིག་རྟེན་དུ་སྤྲོ་སྟེ་ཕྱོགས་བཅུར་སྤྲུལ་པ་སྣ་ཚོགས་བསྐྱེད་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དྲུག་སྦྱངས་འགྲོ་བ་དྲུག་དབུགས་ཕྱུང་དཀྱིལ་འཁོར་དྲུག་གིས་འགྲོ་བའི་དོན་མཛད་ནས་སླར་སྔ་མ་ཉིད་ལ་བསྡུ་ཞིང་སྤྲོས་ནས་འགྲོ་བའི་དོན་བྱའོ། ། དེ་ཙམ་གྱིས་ནི་ལས་རྒྱལ་པོ་མཆོག་ཅེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། ། དེ་ལྟ་བུའི་ཆོ་ག་རྫོགས་ནས་མཆོད་ཅིང་བསྟོད་དེ་ལྷག་པ་དང་མ་ཚང་བ་བཤགས་ནས་དམ་ཚིག་གི་འཁོར་ལོ་བསྡུ་ཞིང་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་རྒྱས་གདབ་ཅིང་བདེ་བའི་སྤྱོད་པ་བྱའོ། ། དེ་ལྟ་བུའི་སྦྱོར་བས་མཚན་མ་བརྟན་པོ་བྱུང་བ་དེ་སྲིད་ཀྱི་བར་དུ་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བསྒོམ་ཞིང་ཟློས་པ་དེ་ལ་ནི་དུས་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་འདུས་ཏེ་གཤེགས་ནས་ཆོས་ཀྱི་སྒོ་ཐམས་ཅད་སྟོན་པར་མཛད་དེ་སྐུ་ཡང་སྟོན་ཏོ་ཞེས་གསུངས་པས། ཞལ་མཐོང་བའམ་རྨི་ལམ་དུ་ལུང་བསྟན་པ་ལ་སོགས་པ་མ་བྱུང་གི་བར་དུ་བདེ་བར་གཤེགས་པ་རྣམས་བསྙེན་པ་ནི་བསྙེན་པའི་ཆོ་གའོ། ། དེ་ལྟར་བསྙེན་པའི་སྒོ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་ལ་གནང་བ་ཐོབ་ནས་གཞན་གྱི་དོན་དུ་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོའི་ཆོ་ག་བྱེད་པར་འདོད་པས། རི་དང་ཆུ་ཀླུང་དང་ནགས་ཚལ་ལ་སོགས་པའི་གནས་སུ་སློབ་དཔོན་ལ་སློབ་མས་དཀྱིལ་འཁོར་འདྲི་བའི་དོན་དུ་གསོལ་བ་གདབ་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་བྱ་བའི་གོ་སྐབས་ཕྱེ་སྟེ། དང་པོ་སའི་ཆོ་གར་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་མཉམ་པ་ཡིན་ན་དབུས་མཐོ་བྱང་ཤར་གཞོལ་ཏེ་དམའ་བ།

Praise the deities of the maṇḍala and engage them in enlightened activity for the benefit of beings. Emanate the six great maṇḍalas into the world, generating various emanations in the ten directions to purify the six afflictions and provide relief to the six classes of beings. Having accomplished the welfare of beings through the six maṇḍalas, they are reabsorbed back into the original [deities], and then, through further emanation, the welfare of beings is to be performed. This is the meditative absorption known as the "Supreme King of Activities." Once such a ritual is completed, offer worship and praise, confess any excesses or omissions, and dissolve the samaya wheel. Seal all phenomena as emptiness and engage in the conduct of bliss. One should continue such application until stable signs arise. Furthermore, it is said that if one meditates with one-pointed mind and recites [the mantra], all the Buddhas and Bodhisattvas of the three times will assemble and arrive, revealing all the gateways of the Dharma and even manifesting their bodies. Thus, the ritual of approach consists of attending to the Sugatas until one beholds their faces or receives prophecies in dreams and so forth. Having thus obtained permission from the deities of the maṇḍala through the approach, and desiring to perform the ritual of the great maṇḍala for the sake of others, the disciple should request the preceptor to draw the maṇḍala in a place such as a mountain, a river, or a forest. Then, having cleared the space for the maṇḍala, first, regarding the ritual of the earth: if the ground is level, it should be elevated in the center and sloping downward toward the northeast.

ས་གཞི་འཇམ་པ་ཉམས་དགའ་བའི་གནས་སུ་ངམ་གྲོག་དང་བྱ་སྐྱིབས་དང་། བོང་བ་ལ་སོགས་པ་མེད་པ་འཇམ་ཞིང་ལྷུན་སྟུག་པ་དེར་དཀྱིལ་འཁོར་བརྩིག་པའམ་བྲི་བའི་དོན་དུ་སའི་བདག་པོ་ལ་གནང་བ་ཐོབ་པར་བྱས་ལ། སའི་ལྷ་མོ་ལ་གཏོར་མ་ཕུལ་ལ། དངོས་གྲུབ་རབ་འབྲིང་ཐོབ་པས་བརྐོས་ནས་ལྟས་བརྟགས་ལ་མི་ཤིས་པ་ཡིན་ན་བར་ཆད་བྱུང་བས་དོར་བར་བྱའོ། ། ཤིས་པ་ཡིན་ན་དེའི་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་བྱི་དོར་བྱ་སྟེ་སྤོས་ཆུས་ཆག་ཆག་བཏབ་ལ་ཤིན་ཏུ་བ་ལང་གི་ལྕི་བས་བྱུགས་ལ་འཐས་པར་བཅགས་ཏེ་མཉམ་པར་མེ་ལོང་གི་ངོས་ལྟར་བྱས་ལ་རྡོ་རྗེ་རྩེ་ལྔ་པའི་ཕྱག་རྒྱས་ས་ལ་གཏུགས་ཏེ། ཨོཾ་བཛྲ་མེ་དི་ནཱི་བཛྲཱི་བྷ་བ་མ་ཧཱ་བཛྲ་ཧཱུཾ། ཞེས་པས་རྡོ་རྗེའི་ས་གཞིར་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པོ། ། དེའི་ཕྱོགས་ཀུན་ཀྱང་ཨ་ག་རུ་ནག་པོ་གཏུལ་ཞིང་དུ་བས་བདུག་གོ། ། དེ་ལྟར་ན་ལྷག་པར་གནས་པའི་ཡན་ལག་སའི་ཆོ་ག་བསྟན་ཏོ། ། དེ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་བརྩིགས་ལ། བསྲུང་བའི་འཁོར་ལོ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་ཚོགས་བསགས་ལ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་རྣམ་པར་བསྒོམས་ཏེ། མཆོད་པ་རྒྱས་པར་ཕུལ་ནས་བཟླས་པ་བྱ་སྟེ། མཆོད་པའམ་བསྟོད་པའི་རྒྱལ་པོས་བསྟོད་ལ། དེ་ནས་མདུན་དུ་མཎྜལ་བྱ་སྟེ། མེ་ཏོག་བཀྲམ་ནས་སའི་ལྷ་མོ་ལ་མཆོད་ཡོན་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་མཆོད་པ་བཤམས་ཏེ་གཏོར་མ་ཡང་བཤམས་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་བསྟན་ཏེ། འདི་སྐད་བསྒོའོ། ། སྐྱོབ་པ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། ། སྤྱོད་པའི་ཚུལ་དང་ཁྱད་པར་གྱི། ། ས་དང་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ལ། ། ལྷ་མོ་ཁྱོད་ནི་དཔང་དུ་གྱུར། ། ཇི་ལྟར་ཤཱཀྱ་སེང་གེ་ཡིས། ། བདུད་ཀྱི་སྡེ་རྣམས་བཅོམ་པ་ལྟར། །

In a pleasant place with smooth ground, free of ravines, overhangs, clods of earth, and the like—a place that is soft and solid—one should obtain permission from the local lord for the purpose of constructing or drawing a maṇḍala. One should then present an offering cake to the Earth Goddess. Having dug to a depth corresponding to the superior, middling, or inferior siddhi one seeks, one should examine the omens; if they are inauspicious, obstacles will arise, so the site should be abandoned. If they are auspicious, the entire area should be cleaned, sprinkled with scented water, smeared with fresh cow dung, and firmly tamped down until it is as level as the surface of a mirror. Then, touching the ground with the five-pronged vajra mudrā, one should consecrate it as a vajra ground by reciting: oṃ vajra medinī vajrībhava mahāvajra hūṃ. One should then fumigate all directions with the smoke of black agarwood. Thus, the ritual of the earth, which is a branch of the preparatory rite, has been taught. Next, having constructed the maṇḍala, one should first perform the protection wheel and accumulate the collections. Having meditated through samādhi and presented extensive offerings, one should perform the recitation. One should praise with the "King of Offerings" or the "King of Praises," and then prepare a maṇḍala in front. Having scattered flowers, one should arrange offerings to the Earth Goddess, preceded by the water for the feet, and also arrange an offering cake. Displaying the samaya mudrā, one should address her as follows: "O Goddess, you are the witness To the conduct and the distinctions Of all the Buddhas, the Protectors, And of the stages and the perfections. Just as the Lion of the Śākyas Vanquished the hosts of Māra..."

དེ་བཞིན་བདག་གིས་བདུད་ཀྱི་སྡེ། ། ཕམ་པར་བྱས་ཏེ་དཀྱིལ་འཁོར་འདྲི། ཞེས་བརྗོད་དེ། མཆོད་ཡོན་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་མཆོད་པ་ལྔ་དང་གཏོར་མ་ཕུལ་ལ་ཡེ་ཤེས་པ་གཤེགས་སུ་གསོལ་ལོ། ། དེ་ནས་སྒྲུབ་པའི་གྲོགས་པོས་བསྟོད་པའི་རྒྱལ་པོས་བསྟོད་ལ། སློབ་དཔོན་གྱིས་ཕུར་བུ་བཅུ་གཤིན་རྗེ་གཤེད་དུ་བསྐྱེད་ལ། དར་གྱི་ཅོད་པན་གྱིས་དབང་བསྐུར་ལ་ཨོཾ་བཛྲ་ཀཱི་ལི་ཀཱི་ལ་ཧཱུཾ་ཕཊ་ཅེས་གཟི་བརྗིད་བསྐྱེད་ལ་གཞག་གོ། ། དེའི་རྗེས་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་རྣམས་རང་གི་སྙིང་གར་བཅུག་ལ་ལངས་ཏེ། རྡོ་རྗེ་གསོར་ཤིང་དྲིལ་བུ་དཀྲོལ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བསྒོའོ། ། ཧཱུཾ་ཡེ་ཤེས་ཞི་བའི་ངང་ལས་མ་གཡོས་ཀྱང་། ། སྐུ་ཡི་ཆ་བྱད་ཟ་བྱེད་རྔམ་པའི་སྟབས། ། གསུང་གི་ང་རོ་འབྲུག་སྟོང་ལྡིར་བ་ཡིས། ། ཁམས་གསུམ་དབང་དུ་སྡུད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། ཧཱུཾ་བསྐལ་པའི་མེ་ལྟར་འབར་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ནས། ། ཁྲོ་བོའི་རྒྱལ་པོ་བརྐྱང་བསྐུམ་ཚུལ་དུ་བཞུགས། ། ཉི་ཟླ་འབར་བའི་སྤྱན་གྱི་སྡང་མིག་གིས། ། བགེགས་ཀུན་སྲེག་པར་མཛད་ལ་ཕྱག་འཚལ་བསྟོད། ། ཧཱུཾ་རང་བཞིན་རྣམ་དག་དབྱིངས་ལས་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོར་སྤྲུལ། ། སྐྱེ་མེད་ངང་ལས་འཇིགས་བྱེད་ཆེན་པོའི་སྐུར་བསྟན་ཏེ། ། གདུག་པ་འདུལ་ཕྱིར་ཐུགས་དམ་མི་འགྱུར་ཞིང་། ། ཁྲོ་རྒྱལ་གཤིན་རྗེ་གཤེད་ལ་ཕྱག་འཚལ་བསྟོད། ། ཧཱུཾ་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོའི་ས་གཞི་ལ་གནས་པའི། ། ལྷ་ལ་སོགས་པའི་བགེགས་ཚོགས་ཀུན་ཉོན་ཅིག། གནས་འདིར་བདེ་གཤེགས་དཀྱིལ་འཁོར་ཕོ་བྲང་བྲི། ། བགེགས་ཀྱི་རིགས་ཚོགས་གང་ཡིན་བྱེར་བར་གྱིས། ། གལ་ཏེ་ང་ཡིས་བསྒོ་བ་ལས་འདས་ནས། །

"Likewise, I shall defeat the hosts of Māra and draw the maṇḍala," he says. Then, having presented the five offerings preceded by the water for the feet and the offering cake, he requests the wisdom beings to depart. Next, the practice assistant praises with the "King of Praises." The master visualizes the ten kīla stakes as Yamāntaka, empowers them with silk ribbons, and, generating their brilliance with "Oṃ Vajra Kīli Kīla Hūṃ Phaṭ," he sets them in place. Following that, he dissolves the deities of the maṇḍala into his own heart, stands up, brandishes the vajra, rings the bell, and issues this command: "Hūṃ! Although you do not waver from the state of peaceful wisdom, your physical form is in the terrifying posture of a devourer. With the roar of your speech thundering like a thousand dragons, you bring the three realms under your power—to you I prostrate! Hūṃ! From the maṇḍala blazing like the fire at the end of an eon, the King of Wrathful Deities sits in the posture of extended and tucked legs. With the wrathful gaze of eyes blazing like the sun and moon, you incinerate all obstructors—to you I prostrate and offer praise! Hūṃ! Emanated from the naturally pure expanse as great compassion, you manifest in the form of the Great Terrifier from the unborn state. To tame the malevolent, your sacred bond is unchanging—to the Wrathful King Yamāntaka, I prostrate and offer praise! Hūṃ! All you hosts of obstructors, such as gods and others, who dwell upon the ground of this great maṇḍala, listen! In this place, I shall draw the palace of the Sugata maṇḍala. Any hosts of obstructing classes, disperse! If you transgress my command..."

ཡེ་ཤེས་ཅན་གྱི་རྡོ་རྗེ་རབ་འབར་བས། ། མགོ་བོ་ཚལ་པ་བརྒྱར་ནི་འགས་འགྱུར་ཞིང་། ། རྣམ་པར་འཇིག་པར་འགྱུར་བར་གདོན་མི་ཟ། ། ཧེ་ས་ཕྱོགས་བགེགས་གནས་ཆེ་གེ་མོ་འདི་རུ། བདག་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་ཆེ་གེ་མོ་ཞེས་བྱ་བས། སློབ་མ་ཆེ་གེ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བདེ་བ་ལ་དགོད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ནམ་མཁའ་དྲི་མ་མེད་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོའི་རིགས་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པ་ཞིག་བདག་གིས་བྲི་བས། དུས་དེ་རིང་བགེགས་ཀྱི་ཚོགས་སུ་གྱུར་པ་ལྷའི་གདོན་དང་ཀླུའི་གདོན་དང་། ལྷ་མ་ཡིན་གྱི་གདོན་དང་། གནོད་སྦྱིན་དང་། ནམ་མཁའ་ལྡིང་རྒན་པོ་དང་རྒན་མོ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་དེངས་ཤིག། བྱེར་ཤིག་སོང་ཤིག། གང་མི་འགྲོ་བ་དེ་ནི་རྡོ་རྗེ་ཡེ་ཤེས་རབ་ཏུ་འབར་བ་འདིས། མགོ་བོ་ཚལ་པ་བརྒྱར་འགས་པར་གྱུར་ཏ་རེ། རྡོ་རྗེ་ཧཱུཾ་སྟེ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཞེས་པ་དང་། ཧྲཱིཿཥྚྲྀཿ། བི་ཀྲྀ་ཏཱ་ན་ན་སརྦ་བི་གྷྣཱཾ་ཨུཙྪ་ཊཱ་ཡ་ཧཱུཾ་ཕཊ་ཅེས་བགེགས་བསྐྲད་དོ། ། སྤྱན་མིག་བསྐལ་པའི་མེ་ལྟར་འབར་བའི་འོད་ཟེར་གྱིས་ཀྱང་བསྲེག་པར་བྱའོ། ། ཁྲོ་བོའི་སྟངས་སྟབས་གོམ་པའི་སྟབས་ཀྱིས་གར་བྱེད་པས་ཀྱང་བགེགས་བསྐྲད་པར་བྱའོ། ། དེ་བཞིན་དུ་རྡོ་རྗེ་འགྲོས་ཀྱིས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་མཐའ་མ་ལན་གསུམ་བསྐོར་བར་བྱའོ། ། དེ་ནས་རྡོ་རྗེའི་ས་གཞི་དང་། ར་བ་དང་གུར་དང་། དྲ་བ་རྣམས་བྱས་ལ་ཕུར་བུས་བཏབ་ལ་གཞག་གོ། ། དེ་ནས་ཙནྡན་དང་བའི་རྣམ་ལྔས་དཀྱིལ་འཁོར་བྱུགས་ལ། ལྷ་རྣམས་ཀྱི་རྟེན་དྲིའི་ཐིག་ལེ་དང་། མེ་ཏོག་གི་ཚོམ་བུ་རྣམས་བཀོད་ལ། །

With the blazing vajra of primordial wisdom, your heads will undoubtedly be split into a hundred pieces and utterly destroyed. Hè! In this place, the great abode of obstructors, I, the Vajra Master named [Name], for the sake of causing the disciple named [Name] to attain perfect enlightenment and to establish all sentient beings in happiness, shall draw the great maṇḍala of the stainless sky that gathers all the families. Therefore, you hosts of obstructors present here today—the gods, nāgas, asuras, yakṣas, and the old male and female garuḍas and so forth—depart! Disperse! Go away! If you do not leave, your heads shall be split into a hundred pieces by this blazing vajra of primordial wisdom! Reciting "Vajra Hūṃ! Hūṃ Hūṃ Hūṃ!" and "Hrīḥ Ṣṭṛḥ Vikṛtānana sarvavighnān uccāṭaya hūṃ phaṭ," one should expel the obstructors. One should also burn them with the light rays of eyes blazing like the fire at the end of an eon. One should also expel the obstructors by performing the dance of the wrathful deity's striding steps. Likewise, one should circumambulate the perimeter of the maṇḍala three times with the vajra-gait. Then, having established the vajra ground, the fence, the canopy, and the lattice, one should plant and fix the ritual daggers (kīla). Then, having smeared the maṇḍala with sandalwood and the five products of a cow, one should arrange the scent-marks and flower-clusters as supports for the deities.

རྣམ་སྣང་གི་ང་རྒྱལ་དང་ལྡན་པའི་སྙིང་ག་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་བཏོན་ལ་མདུན་དུ་དགོད་པར་བྱའོ། ། དེ་རྣམས་ལ་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་སྤྱན་དྲངས་ལ་མཆོད་པ་དང་། སྒེག་མོ་ལ་སོགས་པ་བརྒྱད་ཀྱིས་མཆོད་ལ་གཞུག་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་དབང་བསྐུར་བའི་ཕྱིར་ལྷ་མོ་བཞིས་བསྡུས་ལ་དབང་བསྐུར་ཏེ། རྒྱས་བཏབ་ལ་མཆོད་པ་བྱས་ཏེ། བསྒོམ་བཟླས་བརྩམ་མོ། ། དེ་ལྟར་རྫོགས་པ་དང་མཆོད་པ་དང་བསྟོད་པ་རྒྱས་པར་བྱས་ལ། སྙན་གསན་དབབ་པ་ནི། རྣམ་པར་སྣང་མཛད་བཅོམ་ལྡན་འདས། རིག་སྔགས་རྒྱལ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། སློབ་མ་རྣམས་ལ་བརྩེ་བ་དང་། ། ཁྱེད་རྣམས་ལ་ཡང་མཆོད་པའི་ཕྱིར། ། རྡོ་རྗེ་ཅན་དག་འདི་ཞེས་པས། ། ནང་པར་དཀྱིལ་འཁོར་བཟང་པོའི་མཚན། ། འདི་ཞེས་བྱ་བ་བྲི་ལགས་ན། ། རྗེས་སུ་བརྩེ་བས་ཉེར་དགོངས་ནས། ། ཀུན་གྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་ཏུ་གསོལ། ། ལྷ་ལྷག་པར་གནས་པའོ། ། དེ་ནས་བུམ་པ་བཟང་པོ་ནག་ནོག་མེད་པའི་ཚུལ་དང་མཐུན་པ་ལྷ་གྲངས་དང་མཉམ་པའམ། ཡང་ན་བུམ་པ་བདུན་གུ་གུལ་གྱིས་བདུག་ཅིང་། བགེགས་བསྐྲད་ཅིང་བསངས་ཏེ། དྲིའི་ཐིག་ལེ་དང་མཚན་མ་བཀོད་ལ། ། རིན་པོ་ཆེ་ལྔ་དང་། སྨན་ལྔ་དང་། འབྲུ་ལྔ་དང་། སྙིང་པོ་ལྔ་དང་། སྤོས་ལྔ་དང་། བ་དམར་སེར་གྱི་འོ་མ་དང་། སྲོག་ཆགས་མེད་པའི་ཆུས་བཀང་ལ། རས་ཁ་ཚར་མ་ཉམས་པས་མགུལ་བཅིངས་ཏེ། འབྲས་བུ་ཅན་གྱི་ཤིང་གིས་ཁ་བརྒྱན་ལ་བཞག་སྟེ། ནང་དུ་ལྷ་ཐམས་ཅད་བསྐྱེད་པ་དང་། ལས་ཐམས་ཅད་པར་གཤིན་རྗེ་གཤེད་པོ་བསྐྱེད་ཅིང་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་སྤྱན་དྲངས་ལ། མཆོད་ཅིང་དབང་བསྐུར་ལ་ཕྲེང་སྔགས་དང་། གསང་སྔགས་རྒྱལ་པོ་དྲུག་བཟླས་ལ་གཞག་གོ། །

Possessing the divine pride of Vairocana, one should emanate the maṇḍala from the heart and arrange it in front. To those [deities], one should invite the wisdom beings (jñānasattva), present offerings, and perform the offerings of the eight goddesses, such as Lāsyā and the rest, and then cause them to enter. Then, for the sake of conferring empowerment, the four goddesses should be gathered and empowerment conferred; having sealed [the deities], one should present offerings and begin the meditation and recitation. When that is complete, one should perform the offerings and praises extensively. The request for the deities to remain is as follows: "Homage to the Blessed One Vairocana, the King of Vidyā-mantras. Out of compassion for the disciples and for the sake of making offerings to you, I, the Vajra-holder named [so-and-so], shall draw the excellent maṇḍala named [so-and-so] tomorrow morning. Considering this with compassion, I pray that you all grant your blessings." This is the ritual for the preliminary consecration of the deities. Then, one should prepare excellent vases that are free of stains and consistent with the requirements, equal in number to the deities, or otherwise seven vases. These should be fumigated with guggulu incense, cleansed, and cleared of obstructors. One should apply drops of scented water and arrange the [ritual] marks. Fill them with the five precious gems, the five medicines, the five grains, the five essences, the five incenses, the milk of a reddish-yellow cow, and water free of living organisms. Bind the necks with unfrayed cotton cloth, adorn the openings with fruit-bearing wood, and set them down. Inside, generate all the deities, and for the all-activity vase, generate Yamāntaka and invite the wisdom beings. Present offerings, confer empowerment, and recite the garland mantra and the six kings of secret mantras, then leave them [to rest].

བུམ་པ་ལྷག་པར་གནས་པའོ། ། དེ་ནས་སྒྲུབ་པ་པོའི་གཡས་ངོས་སུ་གཞུང་དང་མཐུན་པའི་ཐབ་ཁུང་བྱས་ལ། ལས་དང་མཐུན་པའི་ཤིང་དང་རྫས་བསགས་ཏེ། མེ་ལྷ་སྔོན་དུ་མཆོད་ལ་དེའི་སྙིང་གར་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་རྣམས་སྤྱན་དྲངས་མཆོད་རྫས་ཕུལ་ལ་ཐུན་མོང་དུ་མཆོད་ནས། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་རྣམས་སྔར་གྱི་གནས་སུ་གཤེགས་ཏེ། བརྟན་པར་བྱས་ལ། སྔར་མེ་ལྷ་ལ་རྫས་ལྷག་མས་མཆོད་ལ། འདོད་པའི་དོན་གསོལ་བ་བཏབ་ནས་མེ་ལྷ་གཤེགས་སུ་གསོལ་བར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ཅི་འབྱོར་པའི་གཏོར་མས་ཆོས་སྐྱོང་རྣམས་ལ་ཚིམ་པར་བྱས་ལ། འདོད་པའི་དོན་ལ་ཕྲིན་ལས་བཅོལ་ལ་སླར་གནས་སུ་བཏང་ངོ་། ། གཏོར་མ་དང་སྦྱིན་སྲེག་ལྷག་པར་གནས་པའོ། ། དེ་ནས་སྣོད་དུ་རུང་བའི་སློབ་མས་མཎྜལ་བྱས་ལ། མེ་ཏོག་བཀྲམ་ནས་མེ་ཏོག་གིས་སྙིམ་པ་བཀང་ནས། སློབ་དཔོན་ལ་གསོལ་བ་གདབ་པར་བྱ་སྟེ། དགའ་ཆེན་ཁྱོད་བདག་སྟོན་པ་བས། ། སློབ་དཔོན་ཁྱོད་ནི་དགོངས་སུ་གསོལ། ། བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོའི་ཚུལ་བསྟན་པ། ། མགོན་པོ་ཆེན་པོ་བདག་འཚལ་ལོ། ། དམ་ཚིག་དེ་ནི་སྩལ་དུ་གསོལ། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱང་བདག་ལ་སྩོལ། ། སངས་རྒྱས་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ཏེ། ། སྐྱབས་གསུམ་དག་ཀྱང་བདག་ལ་སྩོལ། ། ཐར་པ་ཆེན་པོའི་གྲོང་ཁྱེར་དུ། ། མགོན་པོ་བདག་ནི་འཇུག་པར་འཚལ། ། ཞེས་བརྗོད་དོ། ། སློབ་དཔོན་གྱིས་དེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བསྒོ་སྟེ། འདས་པའི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་དང་། ། དེ་བཞིན་གང་དུ་མ་བྱོན་དང་། ། ད་ལྟར་བཞུགས་པའི་བདེ་གཤེགས་རྣམས། ། དེ་དག་ཀུན་གྱིས་གསང་སྔགས་ཀྱི། ། ཆོ་ག་བཟང་པོ་འདི་མཁྱེན་ནས། ། དཔའ་བོ་བྱང་ཆུབ་ཤིང་དྲུང་དུ། །

This is the consecration of the vase. Then, to the right of the practitioner, one should prepare a hearth in accordance with the ritual manual. Having gathered the wood and substances appropriate to the activity, one first makes offerings to the fire god. Then, having invited the deities of the maṇḍala into his heart and presented the offering substances, one makes common offerings. Once the deities of the maṇḍala have returned to their previous abodes, they are stabilized. Then, one should offer the remaining substances to the fire god, make a request for the desired aim, and request the fire god to depart. Next, one should satisfy the Dharma protectors with whatever torma offerings are available, entrust them with the activity for the desired aim, and send them back to their respective abodes. This is the consecration of the torma and the fire offering. Then, a disciple who is a suitable vessel should prepare a maṇḍala, scatter flowers, and fill their cupped hands with flowers. They should then make this supplication to the master: "O Great Joy, you are my teacher; Master, please turn your attention to me. You who have shown the way of great awakening, Great Protector, I seek you. Please grant me the samaya; Please grant me the bodhicitta as well. The Buddha, the Dharma, and the Saṅgha— Grant me the three refuges. Into the city of great liberation, O Protector, I wish to enter." Thus they speak. The master then instructs them as follows: "All the Buddhas of the past, Likewise those who have not yet come, And the Sugatas dwelling in the present— Having known this excellent ritual of secret mantra, The heroes, beneath the Bodhi tree..."

ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཚད་མེད་ཉིད། ། གསང་སྔགས་སྤྱོད་པ་བླ་མེད་དེ། ། སྐྱོབ་པ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱིས། ། བདུད་སྡེ་ཤིན་ཏུ་མི་བཟད་པ། ། དཔུང་ཆེན་དག་ཀྱང་དེ་ཡིས་བཅོམ། ། དེ་བས་ཀུན་མཁྱེན་ཐོབ་བྱའི་ཕྱིར། ། བུ་ཡིས་བློ་གྲོས་འདི་གྱིས་ཤིག། ཅེས་བརྗོད་དོ། ། དེ་ནས་ཕྱག་འཚལ་བ་དང་། སྡིག་པ་བཤགས་པ་ཀུན་བྱ་བ་དང་། སེམས་བསྐྱེད་ཅིང་སྡོམ་པ་སྲུང་དུ་བཅུག་ལ། ཡི་དམ་གང་འདོད་ལྷར་བསྐྱེད་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཏེ་མཆོད་པ་ལྔས་མཆོད་ལ། ། སོ་ཤིང་དོར་བ་དང་། སྲུང་སྐུད་བཅིང་བ་དང་། བྱམས་པའི་གོ་ཆ་བསྐོན་ལ། དབུའི་གཙུག་ཏོར་བསྐྱེད་དེ། རྨི་ལམ་བརྟག་པའི་ཕྱིར་ཀུ་ཤ་བྱིན་ལ། ། ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེ་བའི་ཆོས་བཤད་ལ། སློབ་དཔོན་གྱི་ལས་རྣམས་རྫོགས་པར་བྱའོ། ། སློབ་མ་ལྷག་པར་གནས་པའོ། ། དེ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་བསྡུས་ཏེ། གོ་བསྐོན་ལ་བསྲུངས་ཏེ་ཅི་བདེར་གནས་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ནང་པར་ཉི་མ་འཆར་ཁར་རྡུལ་ཚོན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་བྱེད་པར་འདོད་པས། བའི་རྣམ་ལྔས་དཀྱིལ་འཁོར་བྱུགས་ཏེ། ཙནྡན་གྱི་ལྡེ་གུ་དྲི་དང་ལྡན་པར་བྱས་ལ། ཐིག་སྐུད་སར་པ་ཉིས་འགྱུར་ཚད་སྒོའི་ཉི་ཤུ་ཆ་ཁ་དོག་ལྔ་པ་རིན་པོ་ཆེའི་སྣོད་དུ་བཅུག་ལ། བྱིན་གྱིས་བརླབས་ལ་མཆོད་ལ། སྣ་སློབ་མའི་ལག་ཏུ་གཏད་ལ་བསྒྲིལ་ནས། འཇིག་རྟེན་ཁམས་འདི་མ་ལུས་པའི། ། སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་འགྲོ་མགོན་གྱི། ། ཁྱེད་ཀྱི་དུས་ནི་འདི་ལགས་ཀྱིས། ། བཅོམ་ལྡན་རྡོ་རྗེའི་ཐིག་གདབ་གསོལ། ། ཞེས་བརྗོད་ལ། བདག་དང་སློབ་མ་གཡས་ནས་བསྐོར་བས་ཐིག་གདབ་པར་བྱའོ། ། ཚངས་ཐིག་དང་པོ་ཤར་ནས་ནུབ་ཏུ་གདབ། གཉིས་པ་བྱང་ནས་ལྷོ་རུ་གདབ།

"The omniscient one is immeasurable; The conduct of Secret Mantra is unsurpassed. The Protector Vairocana, By means of that, defeated the hosts of Māra, Even those most terrible and great armies. Therefore, in order to attain omniscience, My son, apply your intelligence to this!" Thus he spoke. Then, having performed the prostrations and the confession of misdeeds, and having caused [the disciples] to generate the awakening mind and maintain the vows, one should generate the chosen yidam deity and bless them. Having made offerings with the five offerings, one should cast the tooth-stick, bind the protection cord, and don the armor of loving-kindness. Having generated the uṣṇīṣa on the crown of the head, one should give the kuśa grass for the examination of dreams. Having explained the profound and vast Dharma, the master’s activities are to be completed. This is the preliminary consecration of the disciples. Then, having dissolved the maṇḍala, one should don the armor and remain in protection as one pleases. Then, at dawn the next morning, for one who wishes to construct a colored-powder maṇḍala, one should smear the maṇḍala with the five products of a cow. Having prepared a fragrant paste of sandalwood, one should place the new marking cord—twice the length of the maṇḍala and one-twentieth the size of the door, five-colored—in a precious vessel. Having blessed and made offerings to it, one should hand it to the disciple, and having twisted it, one should say: "In this entire world system, Of the Buddhas and protectors of beings, Now is your time; Bhagavān, please strike the vajra lines!" Having said this, the master and disciple should circle to the right and strike the lines. The first Brahma-line is struck from east to west; the second is struck from north to south.

སློབ་དཔོན་མེ་ལྷར་གནས་སློབ་མ་དབང་ལྡན་དུ་གནས་ཏེ། ཤར་གྱི་ཐིག་དང་དེ་བཞིན་དུ་ལོགས་གསུམ་དུ་གདབ། དེ་རྗེས་ཚངས་ཐིག་དང་། ཟུར་ཐིག་དང་ཐིག་ཆེན་དང་། ཐིག་ཕྲན་གྱི་བྱེ་བྲག་མན་ངག་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་གླིང་ངམ་ལྔར་ཐིག་གདབ་པོ། ། དེ་ཡང་སྟེང་དུ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཐིག་དང་། འོག་ཏུ་དམ་ཚིག་གི་ཐིག་སྟེ། ས་ཐིག་རླན་གྱིས་སྤངས་ལ་ཚུལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མཁས་པས་དཔྱད་ལ་གདབ་པར་བྱའོ། ། དེའི་རྗེས་ལ་གསེར་ལས་བྱས་པའི་རིན་པོ་ཆེ་ལྔའི་ཕྱེ་མ་ཇི་ལྟར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ལ། མཆོད་པ་ཕུལ་ལ་བསྟིམས་ཏེ། ཚོན་དགྱེ་བ་ནི་དཀར་པོ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། སྔོན་པོ་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ཉིད། ། སེར་པོ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ། ། དམར་པོ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཉིད། ། ལྗང་གུ་བྱ་བ་གྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། ། ཡེ་ཤེས་ལྔ་ལྡན་དཀྱིལ་འཁོར་འགྲུབ། ། ཅེས་བརྗོད་ལ། སྔོན་ལ་སློབ་དཔོན་གྱིས་བྱང་ཤར་མཚམས་ཀྱི་རྩིག་པ་བརྩིགས་ལ། ཕྱི་ནས་སློབ་མས་བསྐོར་ཕྱོགས་མ་ལོག་པའི་ཅི་བདེ་བར་ཚོན་དགྱེ་བར་བྱའོ། ། དེ་ལ་དང་པོ་གཙོ་བོའི་གནས་རྣམས་ནི། ཉི་མའི་འོད་ལ་ཟླ་བས་བརྒྱན་པའོ། ། གཞན་དག་ནི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཁ་དོག་གོ། ། འདོད་ཡོན་པདྨ་རཱ་གའི་ས་གཞི། རིན་ཆེན་ཕ་གུ་གསེར་ལས་བྱས་པ། རིན་པོ་ཆེའི་ཕྲེང་བ་བཀྱེ་བ་ལ། དྲ་བ་དྲ་ཕྱེད་ནམ་མཁའི་མདོག་ཅན་མུ་ཏིག་གི་ཧ་ར་འཕྱང་བ། དེའི་ཕྱི་རོལ་དུ་ནམ་མཁའི་མདོག་ལ་ཀ་བ་དང་རྟ་བབས་དང་རི་དྭགས་དང་། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་དང་། གདུགས་དང་། རྒྱན་རྣམས་ཅི་མཛེས་པར་བྲི་བར་བྱའོ། ། དེ་དག་གི་རྒྱབ་ཏུ་རྡོ་རྗེ་དང་།

The master remains in the southeast and the disciple remains in the northeast. The eastern line and likewise the three sides should be struck. Following that, the Brahma lines, the corner lines, the major lines, and the various minor lines should be struck according to the instructions for the divisions of the maṇḍala’s islands or sections. Furthermore, the wisdom line is above and the samaya line is below; the ground lines should be moistened and struck by the skilled practitioner after careful examination according to the proper method. After that, having consecrated the powder of the five precious substances made of gold, and having offered and dissolved them, the colors are to be applied. White is the wisdom of the dharmadhātu; blue is the mirror-like wisdom itself; yellow is the wisdom of individual discernment; red is the wisdom of equality itself; and green is the all-accomplishing wisdom. "The maṇḍala endowed with the five wisdoms is accomplished," thus it is said. First, the master builds the wall in the northeast corner, and then the disciple applies the colors as they please, without reversing the circumambulation direction. Regarding that, first, the locations of the principal deities are suns adorned with moons. The others are the colors of the directions. The ground of the sensory qualities is ruby; the jeweled frieze is made of gold; and the spread of jewel garlands consists of nets and half-nets the color of the sky, from which strings of pearls hang. Outside of that, against the sky-colored background, one should draw pillars, archways, deer, the wheel of dharma, parasols, and ornaments as beautifully as possible. Behind those, the vajra and...

མེ་འོད་ཀྱི་ཕྲེང་བ་བྲི་བར་བྱའོ། ། དཀྱིལ་འཁོར་ལྔའི་བར་བར་ནི། གསེར་གྱི་ས་གཞི་ལ་རིན་པོ་ཆེ་གཅལ་དུ་བཀྲམ་པར་བྱའོ། ། དེའི་ཕྱི་རོལ་གྲུ་བཞིར་བྱས་ལ་གྲྭ་བཞི་ལ་དཔག་བསམ་གྱི་ཤིང་དང་། བུམ་པ་བཟང་པོ་མཛེས་པ་བྲི་བར་བྱའོ། ། དེ་ལྟར་དཀྱིལ་འཁོར་ལེགས་པར་བྲིས་ཟིན་ནས། ལྷག་པ་དང་ཆད་པ་བསྐང་བའི་ཕྱིར་དྲིལ་བུ་དཀྲོལ་ཞིང་ཡི་གེ་བརྒྱ་པ་བཟླས་ལ། ཐ་མ་ལན་གསུམ་བསྐོར་བར་བྱའོ། ། དེ་ནས་དཔལ་དང་འབྱོར་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་བྱས་ལ་མཆོད་པའི་བྱེ་བྲག་མེ་ཏོག་གི་སྣོད་དང་། སྤོས་ཕོར་དང་དྲིའི་སྣོད་དང་མར་མེའི་ཕྲེང་བ་དང་། ཞལ་ཟས་ཀྱི་སྣོད་སྟོང་ངམ་བརྒྱའམ་བཅུ་ལ་སོགས་པ་ཅི་འབྱོར་བ་དང་། ན་བཟའ་དང་། གདུགས་དང་རྒྱལ་མཚན་ལ་སོགས་པ་ཅི་འབྱོར་བ་བསགས་ནས། སློབ་དཔོན་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཤར་དུ་སྟན་བདེ་བ་ལ་གནས་ཏེ། ཅོད་པན་ལ་སོགས་པའི་རྒྱན་ཐམས་ཅད་བསགས་ཏེ། མཆོད་པ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུའི་ཕྲེང་བའི་སྔགས་ཀྱིས་ལྷག་པར་གནས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་སྙིང་ག་ནས་སྤྲུལ་ནས། རྡུལ་ཚོན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་བསྲེས་ནས་ཚོགས་བསགས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་སྲུང་བའི་འཁོར་ལོའི་སྐབས་སུ་ཕུར་པ་དང་། མདའ་དང་རལ་གྲི་ལ་སོགས་པའི་ར་བས་བསྐོར་ཏེ། སྔོན་དུ་གསུངས་པའི་ཚལ་དུ་རྒྱས་པར་བསྒོམས་ནས་མཆོད་དེ། བུམ་པ་ཡང་བཀོད་ལ་དབང་བསྐུར་ཞིང་རྒྱས་བཏབ་ལ། རྫས་ཀྱི་མཆོད་པ་ལྔ་དང་། ཕྱི་ནང་གི་མཆོད་པ་ལྔ་དང་། གསང་བའི་ཡུམ་བཞིས་ཀྱང་ལེགས་པར་མཆོད་ལ། གཞན་ཡང་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་རོལ་མོའི་བྱེ་བྲག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དབུལ་བར་བྱ་སྟེ།

A garland of fire-light should be drawn. Between the five maṇḍalas, the golden ground should be strewn with a mosaic of precious gems. Outside of that, it should be made square, and at the four corners, wish-fulfilling trees and beautiful, excellent vases should be drawn. Once the maṇḍala has been thus properly drawn, in order to rectify any excesses or omissions, one should ring the bell and recite the hundred-syllable mantra, and finally perform three circumambulations. Then, having ensured that glory and prosperity are perfect, one should gather various types of offerings: flower vases, incense burners, perfume containers, garlands of lamps, and food vessels—whether a thousand, a hundred, or ten, as much as is available—as well as robes, parasols, victory banners, and so forth, as much as is available. The master should sit upon a comfortable seat to the east of the maṇḍala and gather all the ornaments, such as the crown. Having blessed the offerings, he emanates the consecrated maṇḍala from his heart using the mantra of the Tathāgata’s body garland and merges it with the colored-powder maṇḍala. Preceded by the accumulation of merit, during the stage of the protection wheel, he surrounds it with a fence of kīla-stakes, arrows, swords, and so forth. Having meditated extensively in the manner previously described and made offerings, he also arranges the vases, confers the empowerment, and seals it. He should then properly offer the five material offerings, the five outer and inner offerings, and the four secret consorts, and furthermore, present all varieties of inconceivable music.

དབུགས་འབྱིན་ཆེན་པོ་དགའ་སྟོན་ཆེ། ། དགའ་ཆེན་རོལ་མོ་ཆེན་པོ་སྟེ། ། བཀུར་སྟི་རིམ་གྲོ་ཕུན་སུམ་ཚོགས། ། མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་གྲགས་པའི་དཔལ། ། བདེ་བར་གཤེགས་པ་རྣམས་ལ་དབུལ། ཅི་བདེ་བར་ནི་བཞེས་སུ་གསོལ། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུའི་ཕྲེང་སྔགས་དང་། ཨོཾ་དང་ཧཱུཾ་བཟླས་པའམ། ལྷ་རེ་རེ་ཞིང་རེ་རེ་དབུལ་བར་བྱའོ། ། བསམ་གཏན་ཆེན་པོའི་ཏིང་འཛིན་གནས། ། ཤེས་རབ་ཆེན་པོའི་ལུས་འཆང་བ། ། སྟོབས་པོ་ཆེ་ལ་ཐབས་ཆེ་བ། ། སྨོན་ལམ་ཡེ་ཤེས་རྒྱ་མཚོ་འདི། ། བདེ་བར་གཤེགས་པ་རྣམས་ལ་དབུལ། ། བདུག་པའི་སྣོད་དུ་མ་དང་། མེ་ཏོག་གི་སྣོད་དུ་མ་དང་། བྱུག་པའི་སྣོད་དུ་མ་དང་། མར་མེའི་ཕྲེང་བ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པས་སོ་སོའི་སྔགས་དང་། གར་དང་བཅས་པས་དབུལ་ལོ། ། ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་ཆེན་པོ་དང་། ། ཁྱབ་བདག་རིན་ཆེན་ཀུན་གྱི་བདག། དཔག་བསམ་ཤིང་ཆེན་རྒྱས་པ་དང་། ། བུམ་པ་བཟང་པོ་ཆེ་བའི་མཆོག། བདེ་བར་གཤེགས་པ་རྣམས་ལ་དབུལ། ། ཅི་བདེ་བར་ནི་བཞེས་སུ་གསོལ། ། ཨོཾ་དང་ཧཱུཾ་བཟླས་ཏེ། སོ་སོའི་མིང་སྤེལ་ཏེ། ཨོཾ་རཏྣ་ཡེ་ཧཱུཾ་སྭཱ་ཧཱ། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་རིན་པོ་ཆེ་དང་ནོར་བུའི་བྱེ་བྲག་མང་པོ་དང་། དཔག་བསམ་གྱི་ཤིང་ལ་སོགས་པ་མང་པོ་དང་། བུམ་པ་བཟང་པོ་འབྲས་བུ་ཅན་གྱི་ཤིང་གིས་བརྒྱན་པ་ལ་སོགས་པ་རིན་པོ་ཆེའི་བྱེ་བྲག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ལྷ་རེ་རེ་ཞིང་དབུལ་ལོ། ། སྨན་རྣམས་མ་ལུས་ལྗོན་པའི་ཤིང་། ། ནད་དོ་ཅོག་གི་དགྲ་ཆེ་བ། ། འགྲོ་བའི་སྡུག་བསྔལ་གཟིགས་པ་ཡི། ། ཟུག་རྔུ་འབྱིན་པ་བླ་ན་མེད། ། བདེ་བར་གཤེགས་པ་རྣམས་ལ་དབུལ། ། འགྲོ་བའི་དོན་དུ་བཞེས་སུ་གསོལ། །

Great relief, great festival, great joy, and great music; perfect honor and service, the glory of supreme delight—these I offer to the Sugatas. Please accept them as you please. One should offer to each deity individually, reciting the mantra of the Tathāgata’s body, or the syllables Oṃ and Hūṃ. Abiding in the samādhi of great meditative concentration, possessing the body of great wisdom, of great power and great skillful means—this ocean of aspiration and primordial wisdom, I offer to the Sugatas. With numerous incense vessels, numerous flower vessels, numerous ointment vessels, and inconceivable garlands of lamps, one should offer these along with their respective mantras and accompanied by dance. The great wish-fulfilling jewel, the pervasive lord, the master of all jewels; the flourishing great wish-fulfilling tree, and the supreme, great excellent vase—I offer these to the Sugatas. Please accept them as you please. Reciting Oṃ and Hūṃ, and inserting the individual names: "Oṃ ratnaye hūṃ svāhā," and so forth, one should offer many varieties of precious gems and jewels, many wish-fulfilling trees and the like, and all varieties of precious objects such as excellent vases adorned with fruit-bearing trees, to each deity individually. All medicinal plants without exception, the great enemy of every disease; the unsurpassed remover of the thorns of suffering, beholding the pain of wandering beings—I offer these to the Sugatas. Please accept them for the sake of wandering beings.

ཨོཾ་ཧཱུཾ་ཞེས་ཟློས་ཤིང་འབྲས་བུ་གསུམ་དང་། ཙནྡན་དང་། གུར་གུམ་དང་། ག་པུར་དང་། ཛཱ་ཏི་ལ་སོགས་པ་སྲོག་ཆགས་ལས་མ་བྱུང་བའི་སྨན་ཇི་སྙེད་ཡོད་པ་དེ་རྣམས་ལྷ་རེ་རེ་ཞིང་སོ་སོའི་མིང་དང་སྤེལ་ལ་དབུལ་བར་བྱའོ། ། ཕྱོགས་བཅུ་ནམ་མཁའི་མཐར་ཐུག་པའི། ། ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་མཚན་བཙུགས་པ་དང་། ། ཁྱབ་བདག་ཆེན་པོ་རིན་ཆེན་གདུགས། ། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་གཟི་བརྗིད་འདི། ། བདེ་བར་གཤེགས་པ་རྣམས་ལ་དབུལ། ། འགྲོ་བའི་དོན་དུ་བཞེས་སུ་གསོལ། ། ཞེས་བརྗོད་ཅིང་། རྒྱལ་མཚན་དང་བ་དན་དང་། འཕན་དང་གདུགས་ལ་སོགས་པ་རས་སམ་འཕན་གྱི་ལྡ་ལྡི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ལྷ་རེ་རེ་ཞིང་དབུལ་ལོ། ། ལག་པ་བརྒྱ་པོ་ཀུན་བསྐྱོད་ཅིང་། ། གོམ་པའི་སྟབས་ཀྱིས་གར་བྱེད་པ། ། དཔལ་ལྡན་ལག་པ་བརྒྱས་གང་ལ། ། ནམ་མཁའ་ཁྱབ་པར་གར་བྱེད་པ། ། བདེ་བར་གཤེགས་པ་རྣམས་ལ་དབུལ། ། འགྲོ་བའི་དོན་དུ་བཞེས་སུ་གསོལ། ། ཞེས་བརྗོད་ཅིང་གར་གྱི་རྣམ་པ་གློག་ལྟར་བསྒྱུར་ཅིང་གཟུགས་བརྒྱ་སྟོང་དུ་མ་སྙེད་དུ་སྤྲུལ་ལ། གར་བྱེད་ཅིང་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་དབུལ་ལོ། ། དེའི་རྗེས་ལ་སྦྱིན་སྲེག་གི་ཆོ་གས་མཆོད་ཅིང་། མཆོད་པས་ཀྱང་ལྷ་ཚོགས་མཉེས་པར་བྱ་བར་གསུངས་སོ། ། དེ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་གནང་བ་ཐོབ་པའི་སློབ་དཔོན་གྱིས་སློབ་མ་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་གཞུག་པར་བྱ་སྟེ། སྔར་སྡོམ་པ་བླངས་པའི་སློབ་མ་དེས་སློབ་དཔོན་ལ་གསོལ་བ་བཏབ་ནས། དེ་ནས་སློབ་མ་དེ་ལ་བགེགས་བསྐྲད་ནས། ཨ་ག་རུ་ནག་པོས་བདུག་ལ། ཨོཾ་བཛྲ་རཀྵ་ཧཱུཾ། ཞེས་པའི་དོན་བཟླས་པའི་སྟོད་གཡོགས་དང་། ཨོཾ་བཛྲ་ལཀྵ་ཧཱུཾ་ཞེས་བཟླས་པས་གདོང་པ་བཀབ་ལ།

Reciting "Oṃ Hūṃ," one should offer as many medicinal substances as are available—such as the three fruits, sandalwood, saffron, camphor, nutmeg, and so forth, provided they are not derived from living beings—intermingling each with the specific name of the respective deity. Reciting: "To the Sugatas, I offer this splendor of all the Buddhas: the great pervasive lords, the precious parasols, and the victory banners of Dharma planted to the very limits of space in the ten directions. Please accept these for the sake of wandering beings." One should offer to each deity inconceivable numbers of victory banners, streamers, pendants, parasols, and so forth, made of cotton or silk. Reciting: "To the Sugatas, I offer this dance that pervades space, performed with a hundred glorious arms moving in every direction and with the rhythmic steps of a dancer. Please accept this for the sake of wandering beings." While reciting this, one should perform dance movements as swift as lightning, manifesting hundreds of thousands of forms, and offer the dance to the maṇḍala. Following that, it is taught that one should worship with the fire offering ritual (homa) and please the assembly of deities with offerings. Then, the master who has received permission for the maṇḍala should initiate the disciples into the maṇḍala. The disciple who has previously taken the vows should supplicate the master. Then, after the master has expelled the obstructing spirits from the disciple and fumigated them with black agarwood, he should cover the disciple's upper body while reciting "Oṃ Vajra Rakṣa Hūṃ" and cover the face while reciting "Oṃ Vajra Lakṣa Hūṃ."

སྒོ་བཞིའི་ཕྱོགས་ནས་རིགས་ལྔ་ལ་ཕྱག་འཚལ་དུ་གཞུག་གོ། ། དེའི་རྗེས་ལ་ལག་ན་མེ་ཏོག་ཐོགས་པའི་སློབ་མས་ཕྱག་འཚལ་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་རྒྱུན་བཤགས་བྱའོ། ། དེ་ནས་སློབ་དཔོན་ལ་གསོལ་བ་འདི་སྐད་གདབ་པར་བྱའོ། ། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་སྐུ། ། སློབ་དཔོན་ལ་ནི་བདག་ཕྱག་འཚལ། ། བདེ་བར་གཤེགས་པའི་གྲོང་ཁྱེར་མཆོག། འཇམ་དཔལ་དཀྱིལ་འཁོར་འདི་རུ་ནི། ། སློབ་དཔོན་བདག་ནི་འཇུག་པར་འཚལ། ། ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། སློབ་དཔོན་གྱིས་འདི་སྐད་ཅེས་བྱའོ། ། བདེ་བར་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི། ། གསང་བ་ཆེན་པོའི་རིགས་དག་པས། ། གསང་བ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ནི། ། བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་ཁྱོད་འདོད་དམ། ། དེས་ཀྱང་འཚལ་ལོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། དེ་ལ་སློབ་དཔོན་གྱིས་རིགས་ལྔའི་སྡོམ་པ་རིག་པའི་དབང་ལྔའི་རྟེན་དུ་རུང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཕོག་ལ། ། གཞན་ཡང་མི་དགེ་བ་བཅུ་དང་། ཉེ་བའི་ལས་ཀྱང་སྤང་བའི་སྡོམ་པ་སྦྱིན་ནོ། ། དེས་ཀྱང་སློབ་དཔོན་གྱིས་སྡོམ་པ་གསུངས་པ་ལྟར། ཁོ་བོ་ཡང་བསྲུང་ཞིང་སྡོམ་པར་བགྱིད་དོ་ཞེས་ཁས་བླངས་ལ། དེ་དང་མཐུན་པར་སྔར་གསུངས་པ་ལྟར་ཁས་བླང་བར་བྱའོ། ། དེ་ནས་དབང་བསྐུར་བའི་གསོལ་བ་སློབ་མས་གདབ་པ་ནི། ། རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་བློ་གྲོས་ཆེ། ། སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་བདག་ལ་དགོངས། ། བདག་མིང་འདི་ཞེས་བྱ་བས་ནི། ། སློབ་དཔོན་དཔང་དུ་གནས་པ་ལ། ། སངས་རྒྱས་རོལ་མོ་ལས་བྱུང་བ། ། མི་ལྡོག་འཁོར་ལོ་སྦྱིན་པར་ལྡན། ། ཐར་པ་ཆེན་པོའི་གྲོང་ཁྱེར་མཆོག། དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོར་ཞུགས་ནས་ཀྱང་། ། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱིས་དབང་བསྐུར་ཏེ། །

From the four gates, the students should be led to prostrate to the five families. Following that, the disciples, holding flowers in their hands, should perform the perpetual confession preceded by prostrations. Then, they should address the preceptor with this prayer: "Body that is the nature of all Buddhas, To the preceptor, I prostrate. Into this maṇḍala of Mañjuśrī, The supreme city of the Sugatas, I, the preceptor, wish to enter." Thus they should speak. The preceptor should say: "By the purity of the great secret family Of all the Sugatas, Do you, a great being, Desire to uphold the secret?" The disciple should reply, "I do." Then, the preceptor should bestow the vows of the five families in order to make the disciple a suitable vessel for the five knowledge empowerments. Furthermore, he should grant the vows to abandon the ten non-virtues and the secondary actions. The disciple should then accept, saying, "Just as the preceptor has spoken of the vows, I too shall guard and maintain them," and should make the commitment in accordance with what was previously taught. Then, the disciple should offer this prayer for the conferral of empowerment: "Vajra Preceptor of great intelligence, All Buddhas, please attend to me! I, who am called [name], With the preceptor as my witness, Possessing the irreversible wheel Arising from the play of the Buddhas, Having entered the great maṇḍala, The supreme city of great liberation, May all the Buddhas confer empowerment upon me."

སྐལ་བ་ཆེན་པོ་བདག་ལ་སྩོལ། ། མཚན་རྣམས་ཀུན་གྱིས་རྒྱས་གདབ་ཅིང་། ། དཔེ་བྱད་རྣམས་དང་ཡང་དག་ལྡན། ། སངས་རྒྱས་སྐུ་ནི་ཡིད་འོང་བ། ། སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་བདག་ལ་སྩོལ། ། ཞེས་གསོལ་བ་གདབ་པའོ། ། སློབ་དཔོན་གྱིས་ཀྱང་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་ལ་གསོལ་བ་གདབ་པ་ནི། ཆེ་གེ་ཞེས་བྱ་འདི་ཉིད་ནི། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་ཡོངས་འཛིན་ཅིང་། ། དམ་ཚིག་སྡོམ་དང་གསང་བ་ཡི། ། དཀྱིལ་འཁོར་འདིར་ཡང་འཇུག་པར་འཚལ། ། ཞེས་བརྗོད་དོ། ། དེ་ནས་ལྷ་ལ་གནང་བ་ཐོབ་པ་དང་། སྙིང་གར་རྡོ་རྗེ་བཞག་ལ། ཨོཾ་སརྦ་ཡོ་ག་བོ་དྷི་ཙིཏྟཱ་ཨུཏྤཱ་ད་ཡཱ་མི། སུ་ར་ཏ་ས་མ་ཡ་སྟྭཾ་བཛྲ་སིདྡྷི་ཡ་ཐཱ་སུ་ཁཾ་ཞེས་སྙིང་གར་ཟླ་བ་རྡོ་རྗེ་བསམས་ལ། ལག་པ་ནས་ཁྲིད་དེ། ཛཿཧཱུཾ་བཾ་ཧོཿཞེས་བྱ་བས་སྒོ་བཞི་ནས་གཞུག་གོ། ། དེ་ནས་ཤར་གྱི་སྒོར་ཕྱོགས་པར་བཞག་ལ། རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གྱིས་འདི་སྐད་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། དེང་ཁྱོད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རིགས་སུ་ཞུགས་ཀྱིས། ངས་ཁྱོད་ལ་ཡེ་ཤེས་གང་ཡིན་གྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་འགྲུབ་པ་ཐོབ་ན་དངོས་གྲུབ་གཞན་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་དེ་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་བསྐྱེད་པར་བྱ་ཡིས། ཁྱོད་ཀྱིས་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་མ་མཐོང་བ་རྣམས་ལ་སྨྲ་བར་མ་བྱེད་ཅིག། དམ་ཚིག་ཉམས་པར་གྱུར་ཏ་རེ་ཞེས་བརྗོད་དེ། དེ་ནས་སློབ་མའི་སྙིང་གར་རྡོ་རྗེ་བཞག་ལ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དེང་ཁྱོད་ཀྱི། ། སྙིང་ལ་ཡང་དག་གཞུག་པར་མཛད། ། གལ་ཏེ་ཚུལ་འདི་སྨྲས་ན་ནི། ། དེ་མ་ཐག་ཏུ་དྲལ་ཏེ་གཤེགས། ། ཨོཾ་བཛྲོ་ད་ཀ་ཋ་ཧཱུཾ། འདི་དེ་ཁྱོད་ཀྱི་དམྱལ་བའི་ཆུ། །

"Grant me, O Great Fortunate One, the seal of all the marks, perfectly endowed with the minor signs, the delightful body of a Buddha; O Great Master, grant it to me!" Thus one should make the supplication. Then the master supplicates the deities of the maṇḍala: "This person named so-and-so, who fully embraces the bodhicitta, desires to enter this maṇḍala of the samaya, vows, and secrets." Thus he speaks. Then, having obtained the permission of the deities, the vajra is placed at the heart. Reciting "Oṃ sarvayogabodhicittotpādayāmi suratasamayas tvaṃ vajrasiddhi yathāsukhaṃ," one visualizes a vajra upon a moon at the heart. Leading the student by the hand, one causes them to enter through the four gates with "Jaḥ hūṃ baṃ hoḥ." Then, having placed the student facing the eastern gate, the Vajra Master should say: "Today you have entered the family of all the Tathāgatas. If I cause you to attain the accomplishment of all the Tathāgatas through whatever wisdom there is, what need is there to mention other siddhis? I shall generate such wisdom in you. Do not speak of this great maṇḍala to those who have not seen it, lest your samaya be impaired." Then, placing the vajra at the student's heart: "Vajrasattva shall today truly enter your heart. If you speak of this way, he will immediately tear [your heart] and depart." Oṃ vajrodaka ṭha hūṃ. "This is your hell-water."

དམ་ཚིག་འདས་ན་སྲེག་པར་བྱེད། ། དམ་ཚིག་བསྲུངས་ན་དངོས་གྲུབ་ནི། ། རྡོ་རྗེ་བདུད་རྩིའི་ཆུ་འདིས་འགྲུབ། ། ཨོཾ་ཨ་མྲྀ་ཏ་ཧཱུཾ་བཛྲ་ཨ་གཏྟ་ཧྲི་ཐ་ཧཱུཾ། དེ་ནས་སློབ་དཔོན་གྱིས་དམ་ཚིག་བསྒྲགས་ཏེ། དེང་ནས་བརྩམས་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་ང་ཡིན་གྱི། ངས་འདི་བྱོས་ཤིག་ཅེས་བསྒོ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་བྱ་དགོས་སོ། ། ཁྱོད་ཀྱིས་ང་ལ་བརྙས་པར་མ་བྱེད་ཅིག། མི་བདེ་བ་མ་སྤངས་པར་ཁྱོད་དུས་བྱས་ནས་དམྱལ་བར་གྱུར་ཏ་རེ། དེ་ནས་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་དབབ་པར་བྱ་སྟེ། འདི་སྐད་བརྗོད་དུ་གཞུག་གོ། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་རློབས་ལ། འཇམ་དཔལ་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་བདག་ལ་དབབ་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྨྲོས་ཤིག་པའོ། ། རྡོ་རྗེ་དྲིས་བསྒོས་པ་སྙིང་གར་བཞག་ལ། འདི་དེ་རྡོ་རྗེའི་དམ་ཚིག་སྟེ། འཇམ་དཔལ་རྡོ་རྗེ་ཡིན་པར་གྲགས། ། རྡོ་རྗེ་ཡེ་ཤེས་བླ་མེད་ནི། ། དེང་འདིར་ཁྱོད་ལ་འབབ་པར་ཤོག། ཨོཾ་མཉྫུ་ཤྲཱི་བཛྲ་ཨཱ་བེ་ཤ་ཡ་ཨ་ཨ་ཨ་ཨ་ཞེས་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་བརྗོད་དོ། ། རྡོ་རྗེ་དམར་པོ་མཚོན་གང་པ་ཆར་ལྟར་དུ་འབེབས་པར་བསམ་མོ། ། གལ་ཏེ་འབབ་པར་མ་གྱུར་ན་སྡིག་པ་བྱང་བའི་ཆོ་གས་དབབ་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་བབ་པ་དང་ཡི་གེ་བརྒྱ་པས་བརྟན་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བ་དོར་ཏེ། པྲ་ཏཱིཙྪ་བཛྲ་ཧོ་ཞེས་པས་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་གཏོར་ལ་གང་དུ་བབས་པའི་ལྷ་དེ་ཡི་དམ་དུ་དབོག་གོ། ། ཨོཾ་པྲ་ཏི་གྲྀཧྞ་ཏྭཾ་ཨི་མཾ་སཏྭ་མ་ཧཱ་བ་ལེ་ཞེས་བྱ་བས་ཕྲེང་བ་དེ་མགོ་ལ་བཅིང་བར་བྱའོ། ། དེ་ནས་གདོང་གཡོགས་བཀྲོལ་ཏེ་མིག་ལྕགས་ཀྱུའི་ཕྱག་རྒྱས་དབྱེ་ཞིང་སྔགས་འདི་བརྗོད་དོ། །

If the samaya is transgressed, one is burned; if the samaya is guarded, the siddhi is accomplished by this water of vajra-amṛta. OṂ AMṚTA HŪṂ VAJRA ĀCATTA HRĪṬHA HŪṂ. Then the master proclaims the samaya: "From this day forward, I am your Vajra Master. Whatever I command you to do, you must do. Do not treat me with contempt. If you do not abandon your misconduct, you will die and fall into hell." Then, the wisdom-being (jñānasattva) is to be invoked, and the disciple is made to say: "May all the Tathāgatas grant their blessings, and may the wisdom-being Mañjuśrī descend into me!" Placing the vajra, anointed with perfume, at the heart, he says: "This is the vajra samaya; it is renowned as Mañjuśrīvajra. May the unsurpassed vajra-wisdom descend into you this very day." OṂ MAÑJUŚRĪ VAJRA ĀVEŚAYA A A A A. Recite this twenty-one times. Visualize a red vajra, the size of a thumb, descending like rain. If the descent does not occur, one should invoke it through the ritual for purifying misdeeds. Once it has descended, stabilize it with the hundred-syllable mantra. Then, cast the flower garland, scattering it over the maṇḍala while saying PRATĪCCHA VAJRA HO. The deity upon which it lands is assigned as the yidam. With OṂ PRATIGṚHṆA TVAM IMAM SATVA MAHĀVALE, the garland should be bound upon the head. Then, the face covering is removed, the eyes are opened with the hook mudrā, and this mantra is recited.

ཨོཾ་འཇམ་དཔལ་རྡོ་རྗེ་དེང་ཁྱོད་ཀྱིས། ། མིག་འབྱེད་པར་ནི་བརྩོན་པར་མཛད། ། མིག་ནི་ཐམས་ཅད་འབྱེད་མཛད་དེ། ། རྡོ་རྗེའི་མིག་ནི་བླ་ན་མེད། ། དེ་རིང་ཉིད་དུ་འབྱེད་པར་ཤོག། ཧེ་བཛྲ་པ་ཤྱ་ཧཱུཾ་ཞེས་བརྗོད་ལ། ། མིག་གཡོགས་ཀྱང་དགྲོལ་ཏེ་འདི་སྐད་བརྗོད་དོ། ། ལེགས་པར་ལྟོས་ཤིག་སེམས་དཔའ་ཆེ། ། ཐར་པ་ཆེན་པོའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ། ། མེ་ཏོག་གང་ལ་ཕོག་པ་ནི། ། འདི་དེ་ཁྱོད་ཀྱི་རིགས་ཀྱི་ལྷ། ། རང་གི་ལྷ་རུ་ཤེས་པར་གྱིས། ། ཞེས་བརྗོད་ལ་རྡོ་རྗེ་ལྕགས་ཀྱུ་ནས་བརྩམས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཆེན་པོའི་བར་དུ་དཀྱིལ་འཁོར་དྲུག་བསྟན་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཤར་ངོས་སུ་མཎྜལ་ལ་པདྨ་འདབ་བརྒྱད་བྲིས་ལ། ཡི་དམ་ལྷའི་གཟུགས་སུ་བསམས་ལ་དབང་བསྐུར་བར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་དང་པོར་རེ་ཞིག་ཆུའི་དབང་བསྐུར་བར་བྱ་སྟེ། ཇི་ལྟར་བལྟམས་པ་ཙམ་གྱིས་ནི། ། ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ཁྲུས་གསོལ་ལྟར། ། དེ་བཞིན་བདག་གིས་ལྷ་ཡི་ཆུ། ། དག་པ་ཡིས་ནི་སྐུ་ཁྲུས་གསོལ། ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་བཛྲ་ཨ་བྷི་ཥེ་ཀ་ཏ་ས་མ་ཡ་ཤྲི་ཡེ་ཧཱུཾ། དཔལ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་ཐུགས་འཆང་བ། ། རྡོ་རྗེ་མི་ཕྱེད་གསུམ་བསྒོམས་ནས། ། དེང་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་སུ། ། རྡོ་རྗེ་ཐུགས་ཀྱིས་མཛད་དུ་གསོལ། ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཙིཏྟ་བཛྲ་སྭ་བྷཱ་བ་ཨཱཏྨ་ཀོ྅ཧཾ། རྣམ་ཤེས་ཕུང་པོ་རྣམ་དག་པའི། ། མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི། ། ཞེ་སྡང་ཆེན་པོ་མི་བསྐྱོད་པའི། ། དཔལ་ལྡན་ཆུ་ཡིས་དབང་བསྐུར་རོ། ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་བཛྲ་ཨ་བྷི་ཥིཉྩ་ཧཱུཾ། དེ་ནས་ཅོད་པན་གྱི་དབང་བསྐུར་ཏེ། །

Oṃ, Mañjuśrīvajra, today you shall strive to open the eyes. You shall open all eyes; the vajra eye is unsurpassed. May it be opened this very day! Reciting "He vajra paśya hūṃ," the blindfold is removed and one says: "Look well, O Great Being, at the maṇḍala of great liberation. Upon whichever flower it falls, that is your family deity. Know it as your own deity." Having said this, one should show the six maṇḍalas, beginning with Vajrāṅkuśa and ending with the Blessed One, the Great Vairocana. Then, on the eastern side of the maṇḍala, one should draw an eight-petaled lotus on a maṇḍala and, visualizing the form of the yidam deity, confer the empowerment. First, the water empowerment is conferred: "Just as the gods offered a bath to [the Buddha] as soon as he was born, likewise I offer a bath to your body with the pure water of the deities." Oṃ sarva tathāgata vajra abhiṣekata samaya śriye hūṃ. "Glorious holder of the vajra mind, having meditated on the three indivisible vajras, please bless me today and act with the vajra mind." Oṃ sarva tathāgata citta vajra svabhāva ātmako ’haṃ. "The aggregate of consciousness is completely pure; through the mirror-like primordial wisdom, the glorious water empowerment of the great hatred Akṣobhya is conferred." Oṃ sarva tathāgata vajra abhiṣiñca hūṃ. Then, the crown empowerment is conferred.

ཕལ་བའི་ས་ནི་གཞོམ་པ་དང་། ། ཡོན་ཏན་གཟི་བརྗིད་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར། ། ང་རྒྱལ་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་གྱི། ། ཅོད་པན་གྱིས་ནི་དབང་བསྐུར་རོ། ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་མུ་ཀུ་ཊ་ཨ་བྷི་ཥིཉྩ་ཧཱུཾ། ཞེས་བརྗོད་པ་དང་། དཔལ་ལྡན་རིན་ཆེན་ཅོད་པན་དབང་། ། རྡོ་རྗེ་མི་ཕྱེད་གསུམ་བསྒོམས་ནས། ། དེང་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་སུ། ། རྡོ་རྗེ་རིན་ཆེན་མཛད་དུ་གསོལ། ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་རཏྣ་སྭ་བྷཱ་བ་ཨཱཏྨ་ཀོ྅ཧཾ། ། ཚོར་བའི་ཕུང་པོ་རྣམ་དག་པའི། ། མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི། ། ང་རྒྱལ་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་གྱི། ། ཅོད་པན་གྱིས་ནི་དབང་བསྐུར་རོ། ། དེ་ནས་རྡོ་རྗེའི་དབང་བསྐུར་ཏེ། ། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་རྡོ་རྗེའི་དབང་། ། དེ་རིང་ཁྱོད་ལ་བསྐུར་བར་བྱ། ། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱིས་རབ་གྲུབ་ཕྱིར། ། རྡོ་རྗེ་འདི་ནི་ཁྱོད་ཀྱིས་ལོང་། ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་བཛྲ་ཨ་བྷི་ཥིཉྩཱ་མི་ཏིཥྛ་བཛྲ་ས་མ་ཡ་སྟྭཾ། ཆོས་ཀྱི་གསུང་རབ་དཔལ་དང་ལྡན། ། རྡོ་རྗེ་མི་ཕྱེད་གསུམ་བསྒོམས་ནས། ། དེང་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་སུ། ། རྡོ་རྗེ་གསུང་དུ་མཛད་དུ་གསོལ། ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་བཱཀ་བཛྲ་སྭ་བྷཱ་བ་ཨཱཏྨ་ཀོ྅ཧཾ། འདུ་ཤེས་ཕུང་པོ་རྣམ་དག་པའི། ། སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི། ། འདོད་ཆགས་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་ཀྱི། ། རྡོ་རྗེ་ཡིས་ནི་དབང་བསྐུར་རོ། ། དེ་ནས་དྲིལ་བུའི་དབང་བསྐུར་ཏེ། ། འདི་དེ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། ། ཤེས་རབ་དབྱངས་ཀྱི་རྗེས་འགྲོར་བཤད། ། ཁྱོད་ཀྱིས་ཀྱང་ནི་རྟག་ཏུ་བཅང་། ། རྒྱལ་བ་རྒྱ་མཚོའི་མཆོག་ཏུ་བཤད། །

In order to destroy the ordinary level and to generate the splendor of qualities, one is empowered with the crown of the pride of Ratnasambhava. Recite: Oṃ sarva-tathāgata-mukuṭa-abhiṣiñca hūṃ. Having meditated on the glorious jewel crown empowerment and the three indivisible vajras, pray: "Having blessed me today, please act as the Vajra Jewel." Oṃ sarva-tathāgata-ratna-svabhāva-ātmako ’haṃ. Through the purity of the aggregate of feeling, the crown of the pride of Ratnasambhava, the wisdom of equality, is the empowerment. Then, the vajra empowerment is conferred: "Today I shall confer upon you the vajra empowerment of all the Buddhas. To achieve the supreme accomplishment of all the Buddhas, take this vajra." Oṃ sarva-tathāgata-vajra-abhiṣiñcāmi tiṣṭha vajra-samaya stvaṃ. Having meditated on the glorious vajra of the sublime Dharma speech and the three indivisible vajras, pray: "Having blessed me today, please act as the Vajra Speech." Oṃ sarva-tathāgata-vāk-vajra-svabhāva-ātmako ’haṃ. Through the purity of the aggregate of perception, the vajra empowerment of Amitābha, the wisdom of discerning awareness, and the passion of appearance, is conferred. Then, the bell empowerment is conferred: "This is explained as the melody of insight of all the Buddhas. You too must always hold it; it is explained as the supreme ocean of the Victors."

ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཨ་དྷི་བ་ཏི་སྟྭཾ་ཨ་བྷི་ཥིཉྩ་མི་ཏིཥྛ་ས་མ་ཡ་སྟྭཾ། དཔལ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་འཆང་། ། རྡོ་རྗེ་མི་ཕྱེད་གསུམ་བསྒོམས་ནས། ། དེང་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་སུ། ། རྡོ་རྗེ་ལས་སུ་མཛད་དུ་གསོལ། ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཨ་མོ་གྷ་བཛྲ་སྭ་བྷཱ་བ་ཨཱཏྨ་ཀོ྅ཧཾ། འདུ་བྱེད་ཕུང་པོ་རྣམ་དག་པའི། ། བྱ་བ་ནན་ཏན་ཡེ་ཤེས་ཀྱི། ། ཕྲག་དོག་དོན་ཡོད་གྲུབ་པ་ཡི། ། དྲིལ་བུ་ཡིས་ནི་དབང་བསྐུར་རོ། ། དེ་ནས་མིང་གི་དབང་བསྐུར་ཏེ། ། སྲིད་པའི་བདེ་བ་ཤིན་ཏུ་ཆུང་། ། སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོ་བསལ་བའི་ཕྱིར། ། ཤིན་ཏུ་བདེ་བ་དམ་པའི་ཐབས། ། རྣམ་པར་སྣང་མཛད་རྟག་ཏུ་བསྐྱེད། ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཨ་བྷི་ཥིཉྩཱ་མི་ཆེ་གེ་མོ་ནཱ་མ་ཨ་བྷི་ཥེ་ཀ་ཏ་ཧཱུཾ། དཔལ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་སྐུ་འཆང་བ། ། རྡོ་རྗེ་མི་ཕྱེད་གསུམ་བསྒོམས་ནས། ། དེང་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་ནི། ། རྡོ་རྗེ་སྐུ་ནི་མཛད་དུ་གསོལ། ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཀཱ་ཡ་བཛྲ་སྭ་བྷཱ་བ་ཨཱཏྨ་ཀོ྅ཧཾ། གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་རྣམ་དག་པའི། ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི། ། གཏི་མུག་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི། ། དཔལ་ལྡན་མི་བསྐྱོད་དབང་བསྐུར་རོ། ། དེ་དང་ལྡན་ན་དེ་ལྔ་ནི་རིག་པའི་དབང་ལྔ་སྟེ། ཕུང་པོ་ལྔ་དག་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ལྔ་སྤངས་ནས། ཡེ་ཤེས་ལྔ་དང་ལྡན་ཏེ། མ་རིག་པ་རིག་པས་ན་རིག་པའི་དབང་ལྔ་ཞེས་བྱའོ། ། དེ་ནས་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་དབང་ཞེས་བྱ་བ་ནི། འདི་དེ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། ། འཇམ་དབྱངས་རྡོ་རྗེའི་ལག་ན་འདུག། ཁྱོད་ཀྱིས་ཀྱང་ནི་རྟག་ཏུ་བཅང་། ། འཇམ་དཔལ་རྡོ་རྗེའི་བརྟུལ་ཞུགས་བརྟན། །

OṂ SARVA-TATHĀGATA-ADHIPATI-TVAṂ ABHIṢIÑCA MI TIṢṬHA SAMAYA-TVAṂ. Glorious holder of the vajra and bell, having meditated upon the three indivisible vajras, please grant your blessings to me today and act as the vajra activity. OṂ SARVA-TATHĀGATA-AMOGHA-VAJRA-SVABHĀVA-ĀTMAKO ’HAṂ. Through the purification of the aggregate of formations, by means of the wisdom of all-accomplishing action, the bell confers the empowerment of Amoghasiddhi, the lord of envy. Then, the name empowerment is conferred: In order to eliminate great suffering and the very slight pleasures of existence, generate the constant Vairocana, the method for supreme bliss. OṂ SARVA-TATHĀGATA-ABHIṢIÑCĀMI [Name] NĀMA-ABHIṢEKATA HŪṂ. Glorious holder of the vajra body, having meditated upon the three indivisible vajras, having granted your blessings to me today, please act as the vajra body. OṂ SARVA-TATHĀGATA-KĀYA-VAJRA-SVABHĀVA-ĀTMAKO ’HAṂ. Through the purification of the aggregate of form, by means of the wisdom of the dharmadhātu, the glorious Akṣobhya confers the empowerment of Vairocana, the lord of delusion. Possessing these, those five are the five knowledge empowerments. Having purified the five aggregates and abandoned the five afflictions, one possesses the five wisdoms; because ignorance is transformed into knowledge, they are called the five knowledge empowerments. Then, as for the empowerment of the conduct: This is the [vajra] of all the Buddhas, held in the hand of Mañjughoṣa-vajra. You too must always hold it; be firm in the conduct of Mañjuśrī-vajra.

ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་མཉྫུ་ཤྲཱི་ཙིཏྟ་བཛྲ་ས་མ་ཡ་ཏིཥྛ་ཨ་བྷི་ཥེ་ཀ་ཏ་ཡ་མི་ཧཱུཾ་ཧ་ཧ་ཧ་ཧི་ཧི་ཧི། དེ་ནས་ཕྲེང་བ་སྦྱིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་མི་ཕྱེད་པའི། ། གསང་སྔགས་བླ་ན་མེད་པ་ཡི། ། སྙིང་པོ་ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་འདི། ། སྐྱོབ་པ་སྔགས་ཀྱིས་དབང་བསྐུར་རོ། ། དེ་ནས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་དབང་བསྐུར་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཡོན་བདག་གིས་ཡོན་གྱི་མཆོག་ཕུལ་ལ་གསོལ་བ་བཏབ་ལ། བྱང་ཆུབ་རྡོ་རྗེ་སངས་རྒྱས་ལ། ། ཇི་ལྟར་མཆོད་སྩོལ་བགྱིས་པ་ལྟར། ། བདག་ཀྱང་བསྲུང་བའི་དོན་གྱི་ཕྱིར། ། ནམ་མཁའི་རྡོ་རྗེ་བདག་ལ་སྩོལ། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དབང་བསྐུར་བ། ། འགྲོ་བ་བསྐྱབ་པའི་གཟི་བརྗིད་ཅན། ། ཇི་ལྟར་ཡོན་ཏན་འབྱུང་གནས་སྩོལ། ། སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་མི་ལྡོག་པའི། ། དབང་བསྐུར་བ་ནི་བདག་ལ་སྩོལ། ། སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་དོན་གྱི་ཕྱིར། ། བདག་ནི་རྟག་ཏུ་སློབ་དཔོན་གྱུར། ། སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་བདག་ལ་སྩོལ། ། དེ་ལྟར་གསོལ་བ་བཏབ་རྗེས་ལ་སྡོམ་པ་སྦྱིན་ཏེ། ། ཇི་བཞིན་དོན་ལྡན་དམ་ཚིག་ནི། ། རྩ་བ་ཡན་ལག་བཅས་པ་ཀུན། ། ཕས་ཕམ་པར་ནི་རབ་ཏུ་གྲགས། ། སྤང་ཞིང་དོར་བར་མི་བྱ་སྟེ། ། རྩ་བའི་ལྟུང་བར་ཤེས་པར་བྱ། ། སྲོག་གཅོད་རྐུ་དང་འཕྲོག་པ་དང་། ། རྫུན་དང་ཆང་ནི་ཅུང་ཟད་སྤང་། ། མི་དགེ་བ་ནི་བཅུ་པོ་དག། ཁྱོད་ཀྱིས་ནམ་ཡང་མ་སྤྱོད་ཅིག། ཐེག་པ་དམན་ལ་མོས་པ་དང་། ། སེམས་ཅན་འཁོར་བ་མི་སྤང་ཞིང་། ། མྱ་ངན་འདས་ལ་མ་ཆགས་ཤིང་། ། ལྷ་དང་ལྷ་མིན་བརྙས་མི་བྱ། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཕྱག་རྒྱ་རྣམས། ། འགོམ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ། དམ་ཚིག་འདི་དག་ཉམས་པ་ན། །

OṂ SARVA-TATHĀGATA-MAÑJUŚRĪ-CITTA-VAJRA-SAMAYA TIṢṬHA ABHIṢEKAYAMI HŪṂ HA HA HA HI HI HI. Then, the rosary is given: "This essence, a wish-fulfilling jewel, the unsurpassed secret mantra of all the Buddhas, is conferred as the empowerment of the mantra protector." Then, in order to confer the empowerment of non-retrogression, the patron offers the supreme gift and makes this supplication: "Just as the Vajra of Awakening Offered worship to the Buddhas, So for the sake of my protection, Grant me the Vajra of Space. Grant the empowerment of the Tathāgatas, Possessing the majesty that protects beings; Grant the source of all qualities. Great Master, grant me the Empowerment of non-retrogression. For the sake of all sentient beings, May I always become a master. Great Master, grant it to me." After making this supplication, the vows are given: "The commitments that possess the true meaning, Including all the root and branch precepts, Are renowned as the defeats. They must not be abandoned or discarded; Know them as the root downfalls. Killing, stealing, and plundering, Lying, and even a drop of alcohol— Abandon these. Never engage In the ten non-virtuous actions. Do not take pleasure in the Lesser Vehicle, Do not abandon sentient beings in saṃsāra, Do not be attached to nirvāṇa, And do not disparage gods or asuras. The mudrās of the Tathāgatas Must not be stepped over. If these commitments are impaired..."

རྡོ་རྗེ་དམྱལ་བར་འཚེད་པར་འགྱུར། ། དེ་བས་དམ་ཚིག་བསྲུང་བར་གྱིས། ། དེས་ཀྱང་སློབ་དཔོན་གྱི་བཀའ་བཞིན་བགྱིད་པར་འཚལ་ལོ་ཞེས་ཁས་བླངས་སོ། ། དེ་ནས་སློབ་མ་དམ་པ་དེའི་ལུས་ལ་ལྷ་བཀོད་ལ། རྣམ་རྒྱལ་བུམ་པ་ཐོགས་ཏེ། ཁམས་གསུམ་ཀུན་གྱིས་ཕྱག་བྱས་པ། ། གསང་བ་གསུམ་གྱི་གནས་ལས་བྱུང་། ། དབང་བསྐུར་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་ཆེ། ། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱིས་དབང་བསྐུར་རོ། ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཨ་པ་ཡ། པ་ར་ཏི་ག་ཨ་བྷི་ཥེ་ཀ་ས་མ་ཡ་ཤྲི་ཡེ་ཧཱུཾ། དེ་ནས་གསེར་ལ་སོགས་པ་ལས་བྱས་པའི་མིག་ཐུར་ཐོགས་ལ། ཇི་ལྟར་མིག་མཁན་རྒྱལ་པོ་ཡིས། ། འཇིག་རྟེན་ལིང་ཏོག་བསལ་བ་ལྟར། ། བུ་ཁྱོད་ཀྱིས་ནི་མི་ཤེས་པའི། ། རབ་རིབ་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་བསལ། ། ཨོཾ་བཛྲ་ནཻ་ཏྲ་ཨ་པ་ཧ་ར་པ་ཊ་ལཾ་ཧྲི་ཞེས་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བའི་དབང་ངོ་། ། དེ་ནས་མེ་ལོང་བསྟན་ལ། ཆོས་རྣམས་གཟུགས་བརྙན་ལྟ་བུ་སྟེ། ། དག་ཅིང་གསལ་ལ་རྙོག་པ་མེད། ། གཟུང་དུ་མེད་ཅིང་བརྗོད་དུ་མེད། ། རྒྱུ་དང་ལས་ལས་ཀུན་དུ་འབྱུང་། ། ངོ་བོ་མེད་ཅིང་གནས་མེད་པར། ། དེ་ལྟར་ཆོས་འདི་ཤེས་ནས་སུ། ། སེམས་ཅན་དོན་ནི་མཉམ་མེད་བྱོས། ། འོན་ཀྱང་སངས་རྒྱས་སྲས་སུ་སྐྱེ། ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབང་ངོ་། ། དེ་ནས་མདའ་གཞུ་བླངས་ལ་མིའི་དྲུང་དུ་འཕེན་བཅུག་ལ། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་གཉིས་མེད་དེ། ། བསྐལ་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་ཅིར་ཡང་སྟོན། ། བདུད་(གྱི་,ཀྱི་)རིགས་རྣམས་ཕམ་བྱེད་པའི། ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ནི་མདའ་འཕོངས་ཤིག། ཧོ་ཞེས་མདའ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་དྲུག་ཏུ་འཕེན་དུ་གཞུག་གོ། ། སྐུའི་དབང་ངོ་། ། དེ་ནས་དྲིལ་བུ་བླངས་ལ་དཀྲོལ་ཏེ།

One will be boiled in the Vajra Hell; therefore, guard the samaya. The disciple then pledges, "I shall act according to the master's command." Then, having arranged the deities within the body of that sublime disciple, the master holds the Victory Vase and recites: "The great vajra empowerment, Arising from the source of the three secrets, To which all the three realms prostrate— All the Buddhas confer this empowerment." OṂ SARVA-TATHĀGATA-APĀYA-PARATIKA-ABHIṢEKASAMAYA-ŚRIYE HŪṂ. Then, holding a golden or similar eye-salve applicator, he says: "Just as the King of Eye-Physicians Removed the cataracts of the world, So may the Victors remove the dimness Of your ignorance, my son." OṂ VAJRA-NETRA-APAHARA PAṬALAṂ HṚ. This is the empowerment for abandoning the afflictions. Then, showing a mirror, he says: "Phenomena are like reflections: Pure, clear, and untroubled. Ungraspable and inexpressible, Arising entirely from causes and karma. Without essence and without location— Knowing phenomena to be thus, Perform the peerless benefit of sentient beings, And you shall be born as a child of the Buddhas." This is the empowerment of primordial wisdom (jñāna). Then, taking a bow and arrow, he has the disciple shoot toward a target, saying: "Method and insight are non-dual; Displaying the miracles of the aeons in every way, Shoot the arrow of primordial wisdom That defeats the hosts of Māra." HO. Thus, he has the disciple shoot the arrow into the six realms of the world. This is the empowerment of the body. Then, taking a bell, he rings it.

ཆོས་རྣམས་ནམ་མཁའི་མཚན་ཉིད་དེ། ། ནམ་མཁའ་ལ་ཡང་མཚན་ཉིད་མེད། ། མཁའ་དང་མཉམ་པར་སྦྱོར་བ་ཡིས། ། སྐུ་མཆོག་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་གསལ། ། ཨཱཿ ཞེས་གསུང་གི་དབང་ངོ་། ། མེ་ལོང་བླངས་ལ། འཇམ་དབྱངས་རྡོ་རྗེ་མེ་ལོང་བཞིན། ། དག་ཅིང་གསལ་ལ་རྙོག་པ་མེད། ། སངས་རྒྱས་ཀུན་བདག་རང་བཞིན་ནི། ། བུ་ཁྱོད་ཀྱི་ནི་སྙིང་ལ་ཞུགས། ། མཉྫུ་ཤྲཱི་ཙིཏྟ་ཨ། ཐུགས་ཀྱི་དབང་ངོ་། ། དེ་ནས་རྐང་པའི་བར་དུ་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་གཞག། ལག་པར་དུང་དང་ལྕེ་ལ་པོ་ཏི་གཏད། མགོ་ལ་གདུགས་གཏད་དེ། དེང་ནས་བརྩམས་ཏེ་སེམས་བསྐྱེད་པ། ། ཙམ་གྱིས་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར། ། དེ་རིང་ཕན་ཆད་འཇིག་རྟེན་ལ། ། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་རབ་ཏུ་བསྐོར། ། ཆོས་ཀྱི་དུང་ནི་བླ་མེད་པས། ། ཀུན་དུ་མ་ལུས་གང་བར་གྱིས། ། སོམ་ཉི་ཡིད་གཉིས་མི་བྱ་ཞིང་། ། དོགས་པ་མེད་པའི་སེམས་ཀྱིས་སུ། ། གསང་སྔགས་སྤྱོད་པའི་ཚུལ་གྱི་མཆོག། འཇིག་རྟེན་འདི་ལ་རབ་ཏུ་སྒྲོགས། ། དེ་ལྟར་བྱས་ན་སངས་རྒྱས་ལ། ། ཕན་འདོགས་དྲིན་དུ་གཟོ་ཞེས་བྱ། ། རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་དེ་ཀུན་ཀྱང་། ། ཀུན་ཏུ་ཁྱོད་ལ་སྲུང་བར་བྱེད། ། ཅེས་བརྗོད་དོ། ། ཡང་། འཇིག་རྟེན་ཀུན་ལ་ཐམས་ཅད་དུ། ། སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་ཕན་པའི་ཕྱིར། ། ཇི་ལྟར་སྣ་ཚོགས་འདུལ་འགྱུར་བའི། ། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་རབ་ཏུ་བསྐོར། ། ཞེས་བརྗོད་དོ། ། དེ་ནས་ཐམས་ཅད་གཟེངས་བསྟོད་དེ། ། ཀུན་བདག་སངས་རྒྱས་སྒོམ་པ་པོ། ། རྡོ་རྗེའི་མིང་དབང་བསྐུར་བས་ཀྱང་། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པར་ལུང་བསྟན་ཉིད། ། ཨོཾ་འདི་དེ་ངས་ཁྱོད་ལུང་བསྟན་ཡིན། ། འཇམ་དཔལ་རྡོ་རྗེ་དེ་བཞིན་གཤེགས། །

All phenomena have the characteristic of space, and space itself has no characteristic. Through union with that which is equal to space, the supreme body is revealed as equality. ĀḤ. This is the empowerment of speech. Taking up a mirror: Like the mirror of Mañjughoṣa Vajra, pure, clear, and stainless, the nature of the lord of all Buddhas has entered into your heart. MAÑJUŚRĪ CITTA A. This is the empowerment of mind. Then, place the wheel of Dharma between the feet, place the conch in the hands and the volume of scripture on the tongue, and place the parasol on the head. "From this day forward, by the mere generation of the mind of awakening, you shall turn the wheel of Dharma. From this day forth, for the sake of the world, turn the wheel of Dharma thoroughly. With the unsurpassed conch of Dharma, fill everything without exception. Do not harbor doubt or hesitation; with a mind free of suspicion, proclaim the supreme way of Secret Mantra conduct in this world. By doing so, you are said to be of benefit to the Buddhas and to repay their kindness. All those Vajra-holders will also protect you in every way." Thus it is said. Furthermore: "In all worlds and in every way, for the sake of benefiting all sentient beings, turn the wheel of Dharma in whatever manner will discipline them." Thus it is said. Then, to encourage them all: "Meditating on yourself as the lord of all, the Buddha, by the conferral of the Vajra-name empowerment, you are prophesied as a Tathāgata. Oṃ! This is my prophecy for you: you are the Tathāgata Mañjughoṣa Vajra."

སྲིད་པ་ཀུན་དུ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར། ། སྲིད་པའི་ངན་འགྲོ་རྣམས་ལས་བཏོན། ། ཀྱེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཆེ་གེ་མོ་ཞེས་བྱ་བ། སིདྡྷི་ས་མ་ཡ་སྟྭཾ་བྷུར་བྷུ་བ་སྭཿ དེ་ནས་གནང་བ་སྦྱིན་པ། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སེམས་ཅན་རྣམས། ། ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་འདུལ་འགྱུར་བ། ། དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་ཆགས་ལ་སོགས། ། གཙང་མས་སེམས་ཅན་དོན་བྱའོ། ། དེ་ནས་དབུགས་དབྱུང་བ། གསང་བ་མཆོག་གི་དཀྱིལ་འཁོར་འདིར། ། དེ་རིང་ཕན་ཆད་ཁྱེད་ཞུགས་ཀྱིས། ། སྡིག་པ་ཀུན་ལས་ངེས་གྲོལ་བར། ། ཁྱེད་རྣམས་དེང་ནི་ལེགས་པར་གནས། ། བདེ་ཆེན་ཐོབ་པ་འདི་ལས་ནི། ། སླར་ཁྱོད་འཆི་བ་ཡོད་མིན་ཏེ། ། མི་ཚུགས་པ་དང་མི་སྨོད་པ། ། ཅིས་ཀྱང་མི་འཇིགས་དགའ་བར་གྱིས། ། སྲིད་པ་ཤིན་ཏུ་དག་པའི་ཕྱིར། ། སྲིད་པའི་སྡུག་བསྔལ་ལས་ཁྱོད་འདས། ། ཁྱེད་རྣམས་ཀྱིས་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད། ། དེ་ཉིད་ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་འཐོབ། ། དེ་ནས་བདག་ཉིད་ཐར་བསམས་ལ། ། ཆོས་གོས་བཟུང་སྟེ། ཨོཾ་འདི་ལྟར་ང་ཡིས་ལུང་བསྟན་པར། ། མགྲིན་གཅིག་ཏུ་ནི་རྫོགས་པའི་ཕྱིར། ། བྱང་ཆུབ་ཏུ་ནི་ལུང་བསྟན་མཛད། ། སངས་རྒྱས་རྡོ་རྗེ་འཛིན་བཅས་པས། ། ཀུན་གྱིས་དེང་ཁྱོད་དབང་བསྐུར་བས། ། ཁམས་གསུམ་གྱི་ནི་རྒྱལ་པོ་ཆེ། ། རྒྱལ་བའི་བདག་པོ་སྟོན་པ་ཡིན། ། དེང་ནི་བདུད་ལས་རྣམ་རྒྱལ་ཏེ། ། གྲོང་ཁྱེར་མཆོག་ཏུ་རབ་ཏུ་ཞུགས། ། ཁྱེད་རྣམས་ཀྱིས་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད། ། དེང་ཉིད་ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་འཐོབ། ། དེ་ལྟར་གཟེངས་བསྟོད་པ་དང་། དབུགས་དབྱུང་བ་དང་། ལུང་བསྟན་པའོ། ། དེ་ནས་སློབ་མ་དེ་ལ་མཆོད་པ་ལྔ་དང་། སྒེག་མོ་ལ་སོགས་པ་བརྒྱད་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་མཆོད་དེ།

In order to accomplish all existence, you have been drawn out from the lower realms of existence. O Tathāgata named [so-and-so], siddhi samaya stvaṃ bhūr bhuvaḥ svaḥ. Then, the granting of permission: "By their very nature, sentient beings, in whatever way they are to be tamed, in that very way, through passion and the rest, you should act for the benefit of sentient beings with purity." Then, the encouragement: "From this day forward, you have entered this supreme secret maṇḍala. You are now truly well-established, for you are certainly liberated from all sins. From this attainment of great bliss, there is no death for you again. Unassailable and beyond reproach, rejoice without fear of anything. Because existence is utterly pure, you have transcended the suffering of existence. You shall undoubtedly attain Buddhahood itself." Then, considering oneself liberated, one takes up the Dharma robe and says: "Oṃ! Thus, I prophesy you; for the sake of perfection, I grant the prophecy of awakening. Together with the Buddhas and Vajra-holders, all of you are now empowered. You are the great king of the three realms, the Lord of Victors, the Teacher. Today you have triumphed over Māra and have entered the supreme city. You shall undoubtedly attain Buddhahood this very day." Thus is the praise, the encouragement, and the prophecy. Then, one should properly worship that disciple with the five offerings and the eight goddesses, such as Lāsyā and the rest.

ཁྱེད་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་དུས་གསུམ་བདེ་བར་གཤེགས་པ་རྣམས་ཡང་དག་པར་མཆོད་ཅིག་པར་བཀའ་བསྒོའོ། ། དེ་ནས་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཡོ་བྱད་ཀྱིས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་མཆོད་ལ། ལྷག་མས་དེར་ཚོགས་ཚིམ་པར་བྱས་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་ལ་བསྟོད་དེ། སྒེག་མོ་ལ་སོགས་པས་མཆོད་ལ་བསྟོད་དོ། ། དེ་ནས་སློབ་དཔོན་ལ་ཡོན་གྱིས་མཉེས་པར་བྱས་ལ། འདོད་པའི་དོན་གསོལ་བ་གདབ་པོ། ། དགེ་བའི་རྩ་བ་བསྔོ་སྟེ། དཀྱིལ་འཁོར་ལ་བསྐོར་བ་བྱས་ལ་ལྷ་གཤེགས་སུ་གསོལ་ཏེ། དམ་ཚིག་བསྡུས་ལ་ཅི་བདེ་བའི་སྤྱོད་ལམ་བྱའོ། ། སློབ་མ་རྣམས་ཀྱི་དོན་གྱི་ཕྱིར། ། དཀྱིལ་འཁོར་ཆོ་ག་བྱས་པ་ལ། ། དགེ་བ་བསགས་པ་གང་གྱུར་པ། ། ཐམས་ཅད་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ། ། འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་གྱི་མཚན་ཡང་དག་པར་བརྗོད་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཆོ་ག་ནམ་མཁའ་དྲི་མ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ། འཇམ་དཔལ་བཤེས་གཉེན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ། ། ། ། རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་སུ་བཛྲ་བ་དང་། བོད་ཀྱི་ལོ་ཙཱ་བ་ཆོས་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བསྒྱུར་བའོ། །

"You too must perfectly make offerings to the Sugatas of the three times," he commanded. Then, they should worship the deities of the maṇḍala with the ritual requisites, satisfy those assembled there with the leftovers, and praise the deities of the maṇḍala. They should then worship and praise them with the goddesses of grace and so forth. After that, they should please the master with a gift and make a request for their desired aim. They should dedicate the roots of virtue, circumambulate the maṇḍala, and request the deities to depart. Then, having withdrawn the samaya, they should engage in whatever conduct is appropriate. Whatever merit has been accumulated by performing this maṇḍala ritual for the sake of the disciples, may all beings attain perfect enlightenment. The Maṇḍala Ritual of the Chanting of the Names of Noble Mañjuśrī, titled The Stainless Sky, composed in the presence of Mañjuśrīmitra, is hereby complete. It was translated by the Indian abbot Suvarṇavajra and the Tibetan translator Chos kyi shes rab.