A Commentary on “The Recitation of the Names of Mañjuśrī” called “Clarifying the Meaning of the Words”

༄༅༅། ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཨཱརྱ་མཉྫུ་ཤྲཱི་ནཱ་མ་སངྒཱི་ཏི་ཐི་ཏ་བཱ་ཏི་ནཱ་མ་ཀ་ར། བོད་སྐད་དུ། འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་གྱི་མཚན་ཡང་དག་པར་བརྗོད་པའི་འགྲེལ་པ། མཚན་དོན་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ། འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། སྐུ་གསུམ་ངོ་བོ་ཉིད་ལྡན་པའི། ། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་གཉིས་ལྡན་པའི། ། ལོག་རྟོག་དྲ་བ་གཅོད་མཛད་པ། ། ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་འཇམ་དཔལ་བསྟོད། ། བླ་མེད་ཐེག་པ་ལམ་གྱི་དོན། ། བླ་མའི་དྲིན་གྱིས་ཐོབ་ནས་བརྩམས། ། གླེང་གཞི་དཀྱིལ་འཁོར་མཚན་གྱི་དོན། ། སྔགས་དང་ཕན་ཡོན་མདོར་བསྡུས་པའོ། ། དེ་ནས་དཔལ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་འཆང་། ། ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་དེ་དགའ་ལྡན་དུ་སྐྱེ་བ་བཞེས་ནས། དེ་ནས་འཆི་འཕོ་བ་མཛད་དེ་གླང་པོ་ཆེ་ཐལ་ཀར་མཆེ་བ་དྲུག་དང་ལྡན་པར་སྤྲུལ་ཏེ་ལྷུམས་སུ་ཞུགས་ནས། དེ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་མཐིང་ག་ཐལ་བའི་མདོག་གོ། ། དེ་ཡང་མི་རྣམས་ཐེག་ཆེན་གྱི་ལམ་ལ་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་གླང་པོ་ཆེའོ། ། འགྲོ་བ་དྲུག་གི་སྒོ་གཅོད་པའི་ཕྱིར་མཆེ་བ་དྲུག་ཞུ་ནས་ཞལ་དྲུག་པ་སྟོན་པས་ན་དཔལ་ལྡན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའོ། ། ཡུམ་གྱི་ཕོ་བྲང་དེ་ཉིད་ནས་འོད་ཟེར་ཕྱོགས་བཅུར་འཕྲོས་པས་སྐུའི་སྤྲུལ་པ་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་དཔག་ཏུ་མེད་པས་བསྐོར་བས་ན་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཞེས་བྱ་བའོ། ། འཇིགས་བྱེད་ཀྱི་དོན་དེ་སྐུ་ལ་རྫོགས་པ་ཡང་ངོ་། ། པདྨ་དཀར་པོ་རྒྱས་འདྲའི་སྤྱན། ། པདྨ་རྒྱས་པའི་གདན་ལ་བཞུགས། ། ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི། པདྨ་ནི་ཡུམ་གྱི་མཁའ་གཞལ་ཡས་ཁང་གདན་དང་བཅས་པའོ། ། དེ་ལྟར་སྣང་བ་ལས་རྒྱལ་བ་རིགས་ལྔས་འོད་ཀྱིས་བསྐུལ་ཏེ།

In the language of India: Āryamañjuśrīnāmasaṅgītitīkṭhāvatāranāmakara. In the language of Tibet: ’Phags pa ’jam dpal gyi mtshan yang dag par brjod pa’i ’grel pa, mtshan don gsal bar byed pa zhes bya ba (The Commentary on the Noble Mañjuśrī-nāmasaṅgīti, titled "Clarifying the Meaning of the Names"). Homage to the Noble Mañjuśrī! I praise Mañjuśrī, the wish-fulfilling jewel, who possesses the nature of the three bodies, who is endowed with both method and insight, and who severs the web of misconceptions. Having obtained the meaning of the path of the unsurpassed vehicle through the kindness of the guru, I shall compose this. It is a concise summary of the introductory setting, the maṇḍala, the meaning of the names, the mantras, and the benefits. Regarding the meaning of the phrase "Then the glorious Vajradhara": having generated the mind of enlightenment and taken birth in Tuṣita, he then performed the act of passing away and emanated as a white elephant with six tusks, entering the womb. He is the blue wisdom-being (jñānasattva) with the color of ash. Furthermore, he is an elephant because he enters the path of the Mahāyāna for the sake of human beings. He is "glorious" because he closes the doors of the six realms of existence and, by manifesting six tusks, displays six faces. From that very palace of the Mother, light rays radiate to the ten directions, and since he is surrounded by immeasurable emanations of the body, Vajrapāṇi, he is called "Vajradhara." The meaning of "Terrifier" is also complete within his body. Regarding the meaning of "Eyes like a full-blown white lotus, seated upon a lotus throne": the lotus is the space of the Mother, the celestial palace together with the seat. Thus, from that appearance, the Victors of the five families exhorted him with light.

སྐུ་ཁྲོ་བོ་ཞུ་བ་ལས་ཕུང་པོ་ལྔ་རིགས་ལྔས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་སྐུ་ལྔའོ། ། ཡུམ་ལ་བསྟོད་ཅིང་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱ་སྤངས་པའི་རྟགས་སུ་པོ་ཏི་དང་རལ་གྲི་བསྣམས་པ། ཐམས་ཅད་མཉམ་པའི་ས་ལ་བཞུགས་པའི་རྟགས་སུ་མཉམ་པའི་སྐྱིལ་ཀྲུང་དུ་བཞུགས་པའོ། ། དེའི་ཕྱིར་ཡེ་ཤེས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་ཤིང་རྒྱས་པས་ན་པདྨ་རྒྱས་པའི་གདན་ལ་བཞུགས་པའོ། ། དེ་ཉིད་ཕྱི་ནང་མེད་པར་རྒྱས་པར་གསལ་བས་ཉོན་མོངས་པའི་དྲི་མ་དག་པས་ན། པདྨ་དཀར་པོ་རྒྱས་འདྲའི་སྤྱན་ནོ། ། རིགས་ལྔས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་སྐུའོ། ། གདུལ་དཀའ་འདུལ་བ་རྣམས་ཀྱི་མཆོག། ཅེས་བྱ་བའི་སྒྲའི་དོན་ནི་ལུམ་པའི་ཚལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཤིང་རྩར་ཡུམ་གྱི་རྩིབ་མའི་བར་ན་ཚུར་ལ་སྐུ་གཞལ་ཡས་ཁང་དང་བཅས་པ་བཏོན་ནས་ཚངས་པ་དང་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་བླངས་ནས། གཞོན་ནུའི་རོལ་པ་མཛད་པས་ནང་གི་བདུད་ཕྱི་རོལ་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་བཏུལ་བས་ན་གདུལ་དཀའ་འདུལ་བ་ཞེས་བྱ་བའོ། ། ད་ནི་རོལ་པ་སྟོན་ཏེ། དཔའ་བོ་འཇིག་རྟེན་གསུམ་ལས་རྒྱལ་ནི། དཔའ་བོ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་འདུལ་བའི་སྟོན་པའོ། ། རྡོ་རྗེ་ནི་རྡོ་རྗེའི་གདན་ནོ། ། དབང་ཕྱུག་ནི་ཀླུའི་རྒྱལ་པོ་གཉིས་ཀྱིས་སྐུ་ཁྲུས་གསོལ་བའོ། ། རྡོ་རྗེ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཆུའོ། ། གསང་བའི་རྒྱལ་ནི་ནང་ལས་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པའོ། ། རྒྱལ་བ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། རང་བཞིན་གྱི་དོན་ཏོ། ། བསྡུ་བ་ཐ་མ་ནི་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེས་བསྡུས་ཏེ། ཡང་དང་ཡང་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ལུས་བཏུད་རྣམས་དང་ཞེས་བྱ་བས་བསྡུས་སོ། །

From the melting of the wrathful body, there are the five bodies blessed by the five families of the five aggregates. Praising the Consort, she holds a volume and a sword as signs of having abandoned the afflictions and the objects of knowledge. She sits in the equal cross-legged posture as a sign of abiding on the level of total equality. Therefore, because wisdom is perfectly complete and expansive, she sits upon a seat of a full-blown lotus. Because that very [wisdom] is clearly manifest, expanding without interior or exterior, and the stains of the afflictions are purified, her eyes are like a full-blown white lotus. This is the body blessed by the five families. Regarding the meaning of the phrase "the supreme subduer of those difficult to subdue": at the root of the Bodhi tree in the Lumbini grove, the body, together with the celestial palace, was extracted from between the ribs of the Mother. Brahmā and Śakra then took it up, and as he performed the play of a youth, the inner Māras were subdued by the power of the external; thus, he is called "the subduer of those difficult to subdue." Now, the play is shown: "The hero who is victorious over the three worlds." "Hero" refers to the Teacher who subdues those possessed by afflictions. "Vajra" refers to the Vajra Seat. "Lord" refers to the two nāga kings who offered the ritual bath to the body. "Vajra" refers to the water of non-duality. "Secret King" refers to that which is superior to the internal. "Victorious One" refers to the Blessed One; this is the natural meaning. The final summary was compiled by Vajrapāṇi, from the words "again and again" up to "those with bowed bodies."

རྡོ་རྗེ་གསོར་ཞིང་འཇིགས་བྱེད་ཀྱི་སྐུ་བསྟན་ནས་ཕྲིན་ལས་བཞི་ལས་དྲག་པོའི་ཕྲིན་ལས་ཀྱིས་ཞུ་བའོ། ། ལུས་བཏུད་རྣམས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་འཇམ་དཔལ་རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་ཀྱི་འཁོར་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུའོ། ། དེ་ནི་དང་པོ་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་དང་པོའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་བསྟན་པ་དང་། རང་བཞིན་གྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་སྐུ་བསྟན་པ་དང་། རོལ་པའི་གདུལ་བྱ་སྣ་ཚོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་བསྟན་ཏེ། དང་པོ་ཡུམ་བཞིས་བསྡུས། གཉིས་པ་ཀླུའི་བདག་པོ་གཉིས་ཀྱིས་བསྡུས། གསུམ་པ་ཚངས་པ་དང་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་བསྡུས། འཇིགས་བྱེད་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེས་བསྡུས་པའོ། ། ལུས་བཏུད་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས། ། ཞེས་བྱ་བ་ནས། མིང་ནི་ཡང་དག་བརྗོད་པའི་མཆོག། ཅེས་བྱ་བས་ནི་བསྡུ་བར་འོས་པ་ཇི་ལྟར་འོས་པ་བསྟན་པའོ། ། འདས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་གསུངས། ། མ་འོངས་རྣམས་ཀྱང་གསུང་འགྱུར་ལ། ། ད་ལྟར་བྱུང་བ་རྫོགས་སངས་རྒྱས། ། ཡང་དང་ཡང་དུ་གསུངས་པ་གང་། ། ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྡུ་བར་འོས་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པའོ། ། དེ་ལ་ཡང་དང་ཡང་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡུམ་གྱི་ཕོ་བྲང་དུ་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་རང་བཞིན་གྱིས་བྱིན་གྱི་རླབས་ཀྱིས་རིགས་ལྔའི་སྐུ་དང་། དང་པོ་སངས་རྒྱས་ཡུམ་བཞིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་སྐུ་དང་། འཇིགས་བྱེད་སྲུང་བའི་སྤྲུལ་པའི་འཁོར་ཁྲོ་བོའི་སྐུ་དང་། རྣམ་པར་འཕྲུལ་པའི་སྐུའི་སྒོ་ནས་གསུངས་པ་དེ་བཤད་དུ་གསོལ་ཞེས་པའོ། ། མགོན་པོ་རྫོགས་སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱིས། ། ལུས་བཏུད་ནས་ནི་སྤྱན་སྔར་འདུག།

Brandishing the vajra and manifesting the form of Bhairava, he requested [the teaching] through the wrathful activity among the four activities. "Together with those who have bowed their bodies" refers to the Blessed One Mañjuśrīvajrabhairava together with his retinue. This consists of: first, the manifestation of the body of the Primordial Buddha as method and wisdom; second, the manifestation of the body naturally blessed; and third, the manifestation of the wisdom body for the sake of various disciples through playful emanation. The first is summarized by the four consorts; the second by the two lords of the nāgas; the third by Brahmā and Śakra; and the fourth by Bhairava and Vajrapāṇi. From the words "Together with those who have bowed their bodies, the Tathāgata, the Blessed One," up to "the supreme perfect expression of the name," the manner in which the worthy subjects are to be summarized is shown. The passage "Spoken by the Buddhas of the past, and those of the future will also speak it; that which the Perfect Buddhas of the present have spoken again and again" shows that it is indeed worthy of being summarized. Regarding the phrase "again and again," it refers to the request: "Please explain that which was spoken through the gate of the emanated wrathful bodies of the protective retinue of Bhairava, the body of the five families through the natural blessing of the wisdom being in the palace of the consort, and the body of the Primordial Buddha blessed by the four consorts." "The Protector, before all the Perfect Buddhas, having bowed his body, sat in their presence."

ཅེས་བྱ་བས་ནི་ཞུ་བ་པོ་བདག་སྣོད་དུ་རུང་བའི་ཕྱིར་དང་། རྩེ་གཅིག་པའི་བརྩོན་འགྲུས་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་དང་། དུས་གསུམ་གྱི་སྡུད་པ་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་ཕན་པའི་ཕྱིར་ཞུ་བའོ། ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་ཤཱཀྱ་ཐུབ། ། ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཞུ་བ་པོ་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པ་དེ་ལ་ཟིལ་གྱིས་མནན་པའི་ཕྱིར། སེང་གེ་རྣམ་པར་བསྒྱིངས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་མཉམ་པར་བཞག་ནས། བདུད་བཞིའི་དགྲ་འདུལ་བ་དང་། འཁོར་སྦྱང་བ་མཛད་ནས་འཛུམ་པ་མཛད་དེ། གསུང་སྙན་པ་བཏོན་ནས་གསུང་བ་ནི། ཞུ་བ་པོ་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་ནས་གསུངས་པའོ། ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་ཤཱཀྱ་ཐུབ། ། ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྟོན་པའོ། ། གསང་སྔགས་རིག་སྔགས་ཐམས་ཅད་དང་། ། ཞེས་བྱ་བ་ནི་དང་པོ་སངས་རྒྱས་དང་། ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་དང་རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་དོ། ། རིགས་གསུམ་ལ་ནི་རྣམ་པར་གཟིགས། ། ཞེས་བྱ་བ་ནི་དང་པོའི་སངས་རྒྱས་ནི་སྨན་པས་འདས་པའོ། ། རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་ནི་འཇིག་རྟེན་པའོ། ། ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་ནི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་རིགས་སོ། ། དེའི་ཆེད་དུ་ཚིགས་སུ་བཅད་ནས། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡི་གེ་ཨའི་སྒོ་ནས་སྔགས་བརྗོད་པ་ནི། ཤཱཀྱ་ཐུབ་དང་ཐུབ་པ་དང་། ། འོད་དང་རབ་ཏུ་གྲགས་པ་དང་། ། སེང་གེ་དང་ནི་གཟི་བརྗིད་དང་། ། སྟོབས་དང་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་དང་། ། རབ་ཏུ་གྲགས་དང་གྲགས་ཆེན་དང་། ། སྤྲུལ་པ་དང་ནི་རྫུ་འཕྲུལ་ཆེ། ། སྣང་དང་འོད་ཆེན་སྣང་བ་དང་། ། དཔའ་བོ་སྡེ་དང་མི་འཇིགས་དང་། ། གཙུག་ནས་བྱུང་དང་གཙུག་ཕུད་མཛེས། ། ཁྱབ་པ་པོ་དང་ནམ་མཁའི་བདག། བླ་མེད་འབྱུང་དང་མི་ཡི་ཐེག། དབང་ཕྱུག་པོ་དང་རིན་ཆེན་ཕྱག།

By these words, the petitioner requests [the teaching] because he is a suitable vessel, because he possesses one-pointed diligence, because he is the compiler of the three times, and because he seeks to benefit all sentient beings. Then, the Blessed One Śākyamuni—this refers to the Teacher. Regarding the phrase "all secret mantras and knowledge mantras," these are the Primordial Buddha, the Wisdom Being, and Vajrabhairava. Regarding the phrase "he gazes upon the three families," the Primordial Buddha is the transcendent physician; Vajrabhairava is the worldly one; and the Wisdom Being is the family of Mahāmudrā. For that purpose, in verse, the mantra is recited by way of the letter A, the suchness: Śākyamuni and the Sage, Light and the Renowned, Lion and Splendor, Power and Great Wisdom, Renowned and Great Renown, Emanation and Great Miraculous Power, Appearance and Great Light-Appearance, Heroic Army and Fearlessness, Born from the Crown and Beautiful Topknot, Pervader and Lord of Space, Unsurpassed Source and Vehicle of Men, Sovereign and Jewel-Handed.

ཙནྡན་དྲི་དང་དྲི་ཡི་འོད། ། འོད་ཟེར་འཕྲོ་དང་འོད་འཕྲོ་བཟང་། ། དབང་པོ་ཞི་དང་ཙནྡན་ཕྱག། མཆོག་ཏུ་མཛེས་དང་རབ་མཛེས་དང་། ། སྦྱིན་དགའ་བ་དང་རྟག་ཏུ་གཏོང་། ། སངས་རྒྱས་སྡེ་དང་དམ་པ་དང་། ། པདྨ་དང་ནི་འཁོར་ལོའི་ཕྱག། སྡེ་དང་རབ་ཏུ་འཇོམས་པ་དང་། ། ཀུན་དུ་འོད་དང་འོད་པོ་ཆེ། ། རབ་ཏུ་གྲགས་དང་གྲགས་འཛིན་དང་། ། མུ་ཁྱུད་འཛིན་དང་ལྷུན་པོ་ཆེ། ། ལྷ་དང་ལྷ་ཡི་དབང་པོ་དང་། ། མར་མེ་འོད་དང་འོད་པོ་ཆེ། ། ཐུབ་དང་གཞན་གྱིས་མི་ཐུབ་དང་། ། སྟོབས་དང་དཔུང་རབ་ཞི་བ་དང་། ། ལེགས་པའི་ལམ་དང་སྤུ་གྲི་དང་། ། སྦྲང་རྩི་བྱུང་དང་དགའ་བའི་དཔལ། ། གནས་པའི་གནས་དང་གཙུག་ན་ནོར། ། གླང་པོ་དཔལ་དང་ཀ་ཏིའི་བུ། ། གསེར་གྱི་མདོག་དང་འཁོར་ལོ་དང་། ། སྨན་དང་ཡོངས་སུ་སྐྱོབ་དང་མར་མེ་དང་། ། ཉི་མའི་འོད་དང་རིག་སྔགས་གྲུབ་དང་རྒྱལ་བའི་ཏོག། ནམ་(མཁའ་,མཁའི་)སྐུ་དང་དག་གཟུགས་གསང་སྔགས་མཆོད། ། གཙོ་བོ་རྣམ་རྒྱལ་ཐུགས་རྗེ་ཆེ། ། འཇིག་རྟེན་དམ་པ་མཚན་ལས་འདས། ། དམ་ཚིག་འཇིགས་བྱེད་སྟོབས་དང་ལྡན། ། ཧ་ལ་གཤིན་རྗེ་ནམ་མཁའ་དང་། ། རྒྱ་མཚོ་གླང་ཆེན་སྒྲ་སྒྲོགས་དང་། ། སྒྲ་སྒྲོགས་བྱམས་ཚེ་དགའ་བའི་འོད། ། ཤེས་རབ་སྣ་ཚོགས་འབར་བའི་མིག། ཤེས་རབ་ལུས་འཕགས་པདྨའི་རྩེ། ། མེ་ཏོག་འབྲུག་སྒྲ་འཇམ་པའི་དབྱངས། ། སྒྲ་དབྱངས་དང་ནི་ནོར་ལྷ་མཚན། ། བརྟུལ་ཞུགས་བློ་དང་ཤེས་རབ་དང་། ། ཆོས་རྒྱུན་འབྲས་བུ་ཆེ་དང་གཟུགས། ། གཟུགས་སྣང་མཚུངས་མེད་འཁོར་ལོས་སྒྱུར། ། འཇིག་རྟེན་བདག་དང་མཚན་མཆོག་སྐྱབས། ། སྐྱབས་དང་ནམ་མཁའི་སྲིད་པ་སེལ། །

Sandalwood Fragrance, Fragrant Light, Radiating Light, and Excellent Radiance; Tranquil Indra, Sandalwood Hand, Supreme Beauty, and Utterly Beautiful; Joy in Giving, Constant Generosity, Buddha Army, and Holy One; Lotus, and Wheel-Hand; Army, and Thoroughly Subduing; Universal Light, and Great Light; Renowned, and Holder of Renown; Holder of the Rim, and Great Meru; God, and Lord of Gods; Lamp Light, and Great Light; Sage, and Unconquerable; Strength, and Utterly Peaceful Arm; Excellent Path, Razor, Source of Honey, and Glory of Joy; Abode of Abodes, Jewel on the Crown, Elephant Glory, and Son of Kati; Golden Color, Wheel, Medicine, Protector, and Lamp; Sunlight, Accomplished Mantra, and Victory Banner; Body of Space, Pure Form, and Secret Mantra Offering; Chief Victor, Great Compassion, Holy One of the World, Beyond Characteristics; Samaya, Terrifier, and Endowed with Strength; Hala, Yamāntaka, and Space; Ocean, Elephant, and Proclaiming Sound; Proclaiming Sound, Loving Life, and Light of Joy; Various Insights, Blazing Eye, Insight, and Noble Body; Lotus Tip, Flower, Thunder, and Mañjughoṣa; Melodious Sound, and Wealth God’s Mark; Vow, Intelligence, and Insight; Dharma Stream, Great Fruit, and Form; Appearance of Form, Peerless, and Universal Monarch; Lord of the World, Supreme Mark, Refuge, Refuge, and Space-Existence-Dispeller.

དྲི་མ་དབང་ཕྱུག་ཡོངས་སུ་ཞི། ། ངེས་གྲོལ་དྲི་བྲལ་དུས་མེད་རྟོགས། ། ཡོན་ཏན་ཡོན་ཏན་ཡོངས་སུ་སྨིན། ། སེམས་ཅན་སྙིང་རྗེ་དབང་དོན་ཤེས། ། ལམ་སྟོན་རང་འབྱུང་དགའ་བ་ཆེ། ། དགའ་བའི་མཆོག་སྦྱིན་བརྩོན་འགྲུས་ལྡན། ། གཙུག་ཕུད་ཕུད་པུ་བརྟུལ་ཞུགས་ཆེ། ། གཽ་ཏམ་ཚངས་པའི་མཚན་དང་ཞི། ། མཐའ་གཉིས་ཆགས་བྲལ་མཐའ་ལས་འདས། ། དྲི་མེད་ཉེས་དག་ཆོས་ཉིད་ཐོབ། ། རྣམ་རྟོག་ཐོགས་མེད་དྲི་མེད་ཅན། ། ཡེ་ཤེས་ལུས་དང་ཉེས་པ་འཇོམས། ། འོད་དང་འོད་བཟང་དུག་སེལ་དང་། ། གཉེན་པོ་དཔལ་དང་འཁོར་ལོ་བསྐོར། ། སྤྱོད་ལམ་བཞི་དང་ཉི་མ་དང་། ། ཏིང་འཛིན་རིན་ཆེན་དབང་ཕྱུག་དྲི། ། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཆེ་བའི་འོད། ། འབར་དང་ཐུགས་རྗེ་ཡེ་ཤེས་ཆེ། ། སྡེ་དང་ཤེས་རབ་སྨྲ་བའི་རྒྱལ། ། ཡེ་ཤེས་རྣམ་དག་དྲ་བའི་འོད། ། རྡོ་རྗེ་བློ་ལྡན་སྙིང་རྗེའི་ཐུགས། ། སྤྲུལ་དང་རབ་གྲུབ་སྦྱིན་པ་དང་། ། བར་བཅད་དག་དང་མི་གཡོ་བ། ། མངོན་དུ་གཙུག་ཕུད་ཞིང་དང་ནི། ། ས་གནོན་རྫུ་འཕྲུལ་ཆེ་ནས་ཆེ། ། དེ་ནི་རྩ་བའི་འཁོར་ལོའོ། ། ཨ་ཨཱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིགས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་དང་པོའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྔགས་སོ། ། སྠི་ཏོ་ཧྲྀ་དི་ཛྙཱ་ན་མཱུརྟི། དུས་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་ཕྱག་གི་སྔགས་སོ། ། བཛྲ་ཏཱིཀྵྞ་ཞེས་བྱ་བའི་སྔགས་ནི། ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའི་སྔགས་སོ། ། དབྱངས་ཡིག་ལ་བཞི་བསྣན་པ་ནི་ཁྲོ་བོ་བཅུ་དྲུག་གིའོ། ། རིགས་ལྔ་ཡུམ་(དད་,དང་)བཅས་པ་ནི་བཛྲ་ཏཱིཀྵྞ་དང་། ཨ་ར་པ་ཙ་ནའི་བར་དུའོ། ། ཨ་ཨཱ་ཨཾ་ཨཿནི་སྒོ་མ་བཞིའོ། ། ར་པ་ཙ་ན་ནང་གི་མཆོད་པའི་ལྷ་མོ་བཞིའོ། །

The stains and the lord are completely pacified; Realizing the definitive liberation, stainless and timeless; Qualities and qualities are fully ripened; Knowing the meaning of compassion for sentient beings and mastery; The guide, self-arisen, and great joy; Bestowing the supreme joy and possessing diligence; Cūḍa, Śikhin, and great asceticism; Gautama, the marks of Brahmā, and peace; Free from attachment to the two extremes, transcending extremes; Attaining the stainless, faultless nature of phenomena; Unimpeded by conceptual thought, possessing stainlessness; The body of wisdom and the destruction of faults; Light, excellent light, and the remover of poison; The antidote, glory, and the turning of the wheel; The four modes of conduct and the sun; Samādhi, jewel, lord, and fragrance; Samādhi and the light of greatness; Blazing, compassion, and great wisdom; The host, insight, and king of speakers; Pure wisdom and the light of the net; Vajra, the intelligent, and the compassionate mind; Emanation, perfect accomplishment, and generosity; Interruption, purity, and immovability; Manifest, the crown, and the field; Touching the earth, great miraculous power, and ever-greater; This is the root wheel. "A Ā" is the mantra of the primordial Buddha, the blessing of the family. "Ṣṭhito hṛdi jñānamūrti" is the mantra of the homage blessed by the Buddhas of the three times. The mantra "Vajratīkṣṇa" is the mantra of the wisdom being (jñānasattva). The addition of four vowels is for the sixteen wrathful deities. The five families together with their consorts are from "Vajratīkṣṇa" up to "Arapacana." "A Ā Aṃ Aḥ" are the four female gatekeepers. "Ra Pa Ca Na" are the four goddesses of the inner offering.

ཡ་ཏེ་ན་མཿཕྱིའི་བཞི་སྟེ། སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་གྱིས་བསྟན་པ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་དོ། ། དེ་ལྟར་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞི་བའི། ། ཨོཾ་དང་ཧཾ་དང་ཨོཾ་གྱིས་ནི། ། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་དབྱེར་མེད་རླུང་། ། སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་དྲུག་ཅུ་བཞི། ། བཅུ་དྲུག་བརྒྱད་དུ་ཤེས་བྱའོ། ། རིགས་ལྔ་དྲུག་པ་འོག་ཏུ་བསྟན། ། ད་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་ལྔ་ལས་དང་པོའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་སྟོན་ཏོ། ། འདི་ལྟར་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས། ། ཞེས་བྱ་བ་ནི་དང་པོའི་སངས་རྒྱས་སོ། ། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྐྱེད་པ་དེ་ཉིད་དེ་ཨ་ནི་ཡིག་འབྲུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐབས་སོ། ། དོན་ཆེན་ཡི་གེ་དམ་པ་ནི་ཤེས་རབ་པོ། ། ཁོང་ནས་འབྱུང་བ་ནི་ཡུམ་གྱི་མཁའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་དེ་འབྱུང་བ་བཞི་ཡུམ་བཞིས་བསྐྱེད་དེ། སྐྱེ་བ་མེད་པའི་དོན་ཆོས་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། ། དེ་ལ་ཡུམ་བཞིས་ཆོས་ཀྱི་(དབྱངས་,དབྱིངས་)སྟོང་པ་ཉིད་དགའ་ལྡན་ནས་འཆི་འཕོ་བ་མཛད། ཆོས་སྐུ་ལ་བསྟོད་པ་ཚིག་ཏུ་བརྗོད་པ་སྤངས་པའོ། ། ལོངས་སྐུ་སྤྲུལ་སྐུར་བཞེངས་པར་བསྐུལ་བ་ནི། བརྗོད་པ་ཀུན་གྱི་རྒྱུ་ཡི་མཆོག། ཅེས་པས་བསྟོད་པའོ། ། བསྐུལ་ནས་བཞེངས་པས་བསྟོད་པ་ནི། མཆོད་པ་ཆེན་པོ་འདོད་ཆགས་ཆེ། ། ཞེས་ནི་འདུ་བྱེད་དོ། ། ཞེ་སྡང་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ། ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རང་བཞིན། གཏི་མུག་ནི་གཟུགས་ཏེ་འབྲས་བུའོ། ། ཆགས་པ་ནི་ང་རྒྱལ་ཏེ་འདུ་བྱེད་སྨིན་པའི་ཚོར་བའོ། ། ཁྲོ་བ་ནི་ཕྲག་དོག་སྟེ་འདུ་བྱེད་དོ། ། དེས་ནི་ཆོས་སྐུ་ལས། གཟུགས་སྐུ་སོ་སོར་རྟོགས་པ།

Yate namaḥ is the outer four; it is taught by thirty-seven, [referring to] Vajrabhairava. Thus, of the sixty-four, by means of Oṃ, Haṃ, and Oṃ, the winds of inseparable method and insight are to be known as thirty-two, sixty-four, sixteen, and eight. The five families and the sixth are taught below. Now, from among the five maṇḍalas, the maṇḍala of the Primordial Buddha is shown. In this regard, "the Buddha, the Blessed One" refers to the Primordial Buddha. "The Perfect Buddha" refers to that very generation; "the syllable A" is method. "The supreme syllable of great meaning" is insight. "Arising from within" refers to the great maṇḍala of the Mother’s space, which is generated by the four elements and the four Mothers. It is the unborn meaning, the emptiness of the nature of phenomena (dharmatā). In that regard, the four Mothers perform the transference of consciousness from Tuṣita into the emptiness of the expanse of reality (dharmadhātu). The praise of the Dharmakāya is the abandonment of verbal expression. The exhortation for the Sambhogakāya to arise as the Nirmāṇakāya is the praise: "The supreme cause of all expression." Having been exhorted and arisen, the praise is: "The great offering, great passion." This refers to the formative aggregate (saṃskāra). Hatred is consciousness. The nature of awakening is ignorance, which is form—the result. Attachment is pride, which is the feeling that ripens the formative aggregate. Anger is envy, which is the formative aggregate. Thus, from the Dharmakāya, the Rūpakāya is individually realized.

བྱམས་པ་མེ་ལོང་ལྟ་བུ་སྙིང་རྗེ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རང་བཞིན་གྱིས་དག་པ་མཉམ་པ་ཉིད་བཏང་སྙོམས་སོ། ། བྱ་བ་གྲུབ་པ་དགའ་བ་སྟེ། དུག་ལྔ་མ་སྤངས་གཟུགས་སྐུར་བཞེངས་པ་ལ་བསྟོད་པའོ། ། འདོད་པ་ཆེན་པོ་བདེ་བ་ཆེ། ། ཞེས་པ་ནི་འདོད་ཆགས་རྣམ་པར་དག་པའི་འབྲས་བུ་བདེ་བའོ། ། ཞེ་སྡང་རྣམ་པར་དག་པའི་འབྲས་བུ་དགའ་བ་ཆེ་དང་མགུ་བའོ། ། གཏི་མུག་རྣམ་པར་དག་པའི་འབྲས་བུ་གཟུགས་ཆེ་ཞིང་ལུས་ཆེ་བའོ། ། ང་རྒྱལ་རྣམ་པར་དག་པའི་འབྲས་བུ་ལ་ཁ་དོག་ཆེ་བ་དང་ལུས་བོང་ཆེ་བའོ། ། ཕྲག་དོག་རྣམ་པར་དག་པའི་འབྲས་བུ་མིང་ཆེ་བའོ། ། དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་ཡངས་པ་ཡིན། ། ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐུ་དེ་རྣམས་མ་འདྲེས་པའོ། ། དེ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་སྒོ་ནས་བསྟོད་པའོ། ། ཤེས་རབ་མཚོན་ཆེན་འཆང་བ་སྟེ། ། ཉོན་མོངས་ལྕགས་ཀྱུ་ཆེ་བའི་མཆོག། ཅེས་བྱ་བས་ནི་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མཐའ་གསལ་བར་བསྟན། གྲགས་ཆེན་སྙན་གྲགས་ཆེན་པོ་སྟེ། ། སྣང་བ་ཆེན་པོ་གསལ་བ་ཆེ། ། ཞེས་བྱ་བས་ནི་ཡུམ་གྱི་མཁའ་ཨེའི་གནས་ན་བཞུགས་པའི་ཚེ། ནང་གི་སྐུ་དེ་ཕྱི་ན་ཡང་གསལ་ཞིང་། གང་དང་གང་གིས་མཐོང་བའི་སྡུག་བསྔལ་རབ་ཏུ་ཞི་བའོ། ། དེ་མཐོང་ན་ཡིད་ཚིམ་ཞིང་ཐོས་ན་དགའ་བའི་སྟོབས་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར། མཁས་པ་སྒྱུ་འཕྲུལ་ཆེན་པོ་འཆང་། ། སྒྱུ་འཕྲུལ་ཆེན་པོའི་དོན་གྲུབ་པ། ། སྒྱུ་འཕྲུལ་ཆེན་པོ་དགའ་བས་དགའ། ། སྒྱུ་འཕྲུལ་ཆེན་པོ་མིག་འཕྲུལ་ཅན། །

Loving-kindness is the mirror-like [wisdom], compassion is the naturally pure expanse of phenomena, equanimity is sameness, and joy is the all-accomplishing [wisdom]. This is a praise of the arising of the form bodies without abandoning the five poisons. "Great desire is great bliss" refers to the bliss that is the result of the complete purification of attachment. "Great joy and satisfaction" is the result of the complete purification of aversion. "Great form and great body" is the result of the complete purification of ignorance. "Great color and great stature" is the result of the complete purification of pride. "Great name" is the result of the complete purification of jealousy. "The great maṇḍala is vast" means that those bodies are unmixed. This is a praise by way of their causes and results. "Wielding the great weapon of insight, the supreme great hook of the afflictions" clearly demonstrates the elimination of the extremes of saṃsāra and nirvāṇa. "Great renown, great fame, great illumination, and great clarity" means that when he dwells in the space of the Mother’s e, that inner body is also clearly manifest externally, and the suffering of whoever sees it is thoroughly pacified. Because seeing it satisfies the mind and hearing it possesses the power of joy, it says: "The wise one who wields the great illusion, who accomplishes the purpose of the great illusion, who delights in the joy of the great illusion, and who possesses the magical display of the great illusion."

ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱི་ནང་མེད་པར་སྐུ་དེ་ལས་སྤྲུལ་པ་དང་པོ་འོད་དཔག་ཏུ་མེད་པ་བྱུང་ནས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་ཤེས་རབ་དང་སྙིང་རྗེ་གཉིས་ཀྱི་དགའ་བ་དང་བདེ་བའི་གཟི་མདངས་དང་ལྡན་ཏེ། ཡུམ་གྱི་ཉེས་པ་སྦྱངས་ཏེ། དེ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་དག་པའི་སྒོ་ནས་བསྟོད་པའོ། ། ཡུམ་གྱི་ཕོ་བྲང་དུ་ཟླ་བ་བཅུ་བཞུགས་པ་ལས་སྐུ་བལྟམས་ནས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅུ་ལ་གནས་པ་ནི། སྦྱིན་བདག་ཆེན་པོ་གཙོ་བོ་སྟེ། ། ཞེས་བྱ་བའོ། ། ཡང་ན་དེ་ལྟར་གནས་ཤིང་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་སྟེ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པའི་ཡོན་ཏན་ཏེ། སྦྱིན་བདག་ཆེན་པོ་གཙོ་བོ་སྟེ། ། ཚུལ་ཁྲིམས་ཆེན་པོ་འཆང་བའི་མཆོག། བཟོད་ཆེན་འཆང་བ་བརྟན་པ་པོ། ། བརྩོན་འགྲུས་ཆེན་པོ་བརྟུལ་བ་ཡིན། ། བསམ་གཏན་ཆེན་པོ་ཏིང་འཛིན་གནས། ། ཤེས་རབ་ཆེན་པོ་ལུས་འཆང་བ། ། སྟོབས་པོ་ཆེ་ལ་ཐབས་ཆེ་བ། ། བསམ་པའི་ཡེ་ཤེས་རྒྱ་མཚོ་སྟེ། ། ཞེས་བྱ་བས་ས་བཅུ་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་བསྟོད་པའོ། ། དེ་ནས་འབྲས་བུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་མཛད་པ་ནི། བྱམས་ཆེན་རང་བཞིན་དགའ་ལྡན་དུ་བྱམས་པ་ལ་མི་ནུབ་པར་མཛད་པའི་དབང་བསྐུར་མཛད་ནས། གླིང་བཞི་ལས་འཛམ་བུའི་གླིང་དུ་གདུལ་བྱ་འདོད་ཆགས་ཅན་དང་། ཞེ་སྡང་ཅན་གདུལ་པའི་དོན་དུ་གཤེགས་པ་ནི། རྫུ་འཕྲུལ་ཆེན་པོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། གླང་པོ་ཆེ་རྫུ་འཕྲུལ་དང་ལྡན་པར་སྤྲུལ་ནས་བྱུང་བའོ། ། སྟོབས་ཆེན་པོ་ཕ་རོལ་གྱི་སྡེ་གནོན་པས། སྟོབས་ཆེན་ཕ་རོལ་གནོན་པའོ། ། དེ་ནས་སྟོབས་ཞེས་པ་སྟེ། སྟོབས་བཅུ་དང་ཤིན་ཏུ་མྱུར་བ་དང་།

Regarding the phrase "thus it is said": from that body, without distinction between outer and inner, the first emanation, Amitābha, appeared. For the sake of all sentient beings, he possesses the radiant splendor of the joy and bliss of both insight and compassion. Having purified the faults of the Mother, this is a praise by way of the purification of the afflictive and cognitive obscurations. Having resided in the Mother’s palace for ten months and then being born, he abides in the ten perfections (pāramitā). This is expressed as: "The great benefactor, the foremost." Alternatively, abiding in that way and possessing such qualities, the ten perfections are the qualities of the bodhisattva’s conduct: "The great benefactor, the foremost; The supreme holder of great ethical discipline; The steadfast holder of great patience; The one who has undertaken great diligence; Abiding in the samādhi of great meditative concentration; The one who bears the body of great insight; The one of great power and great skillful means; The ocean of the wisdom of intention." This is a praise of the bodhisattvas who abide on the ten grounds (bhūmi). Then, as for the actualization of the fruit: having conferred the empowerment of the nature of great love upon Maitreya in Tuṣita so that his lineage would not decline, he departed for Jambudvīpa among the four continents in order to tame those to be trained who possess attachment and aversion. This is described as "great miraculous power," appearing as an emanation of a miraculous elephant. Because he suppresses the armies of adversaries with great strength, he is "the one who suppresses the adversaries with great strength." Then, regarding "strength," it refers to the ten strengths and extreme swiftness.

ལྷ་ལ་སོགས་པ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པས་ན་ཆེ་བར་གྲགས་ཞེས་པའོ། ། དེས་སྲིད་པའི་རི་བོ་ཆེན་པོ་འཇོམས་ཞེས་པ་སྟེ། རྫུ་འཕྲུལ་རྣམ་པ་དུ་མ་བསྟན་ནས་སྲིད་པའི་ལམ་དུ་ཞུགས་པ་དེས་ནི་མགོན་པོ་ཞེས་པ་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་སོ། ། བླ་མ་ནི་ཡུམ་གྱི་ལུས་ཤིན་ཏུ་རྫུ་འཕྲུལ་ཆེ་ཞིང་སྟོབས་དང་ལྡན་པ་སྟེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དུས་གསུམ་གྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་གནས་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། ། དེས་ན་ཕ་རོལ་གྱི་སྡེ་འཇོམས་ཤིང་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བའི་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སྲིད་པའི་རི་བོ་ཆེན་པོ་འཇོམས་པས་བརྟན་ཞིང་མི་འགྱུར་བའོ། ། དེའི་ཕྱིར་འདོད་ཆགས་འཇོམས་པའོ། ། ཞེ་སྡང་འཇོམས་པ་ནི། མཁྲེགས་ཤིང་རྡོ་རྗེ་ཆེན་པོ་འཆང་། ། ཞེས་པ་སྟེ་ཁྲོ་བོ་འཇིགས་བྱེད་ཀྱི་སྐུས་སོ། ། དེས་ན། དྲག་པོ་ཆེན་པོ་དྲག་ཤུལ་ཆེ། ། ཞེས་པས་ཞེ་སྡང་ཅན་འདུལ་བར་བྱེད་པ་བསྟན་ཏོ། ། དེའི་དོན་ནི་ཤེས་རབ་ཐབས་ཀྱི་སྦྱོར་བའོ། ། དེས་ནི་ཕྱག་རྒྱ་བཞི་སྟོན་ལ་དེ་ལས་དོན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་རྟོགས་པས་ན་བླ་མའོ། ། དེའི་ཕྱིར་ན་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ཡུམ་ཉིད་དོ། ། རྩ་བའི་མངོན་རྟོགས་མཚན་རྣམས་ནི། ། འོད་ཟེར་བཟང་དང་ཀུན་དུ་འོད། ། མར་མེ་མཛད་དང་སྨན་གྱི་བླ། ། རིན་ཆེན་མཚན་དང་འོད་ཀྱི་མཚན། ། བྱམས་པའི་སྟོབས་དང་དཔའ་བོའི་སྡེ། ། སེང་གེའི་མཚན་དང་རབ་ཏུ་འཇོམས། ། ཟླ་བའི་འོད་དང་འོད་ཟེར་འཕྲོ། ། རི་རབ་མཚན་དང་པདྨ་གནོན། ། སྐར་མའི་རྒྱལ་དང་ཚངས་པའི་མཚན། ། རྒྱུན་དུ་གནས་དང་རི་བོའི་རྩེ། ། རྣམ་པར་གནོན་དང་རིན་ཆེན་སྣང་། ། ཡིད་དགའ་གནས་དང་འོད་དཔག་མེད། །

Because he is superior to the gods and others, he is renowned as "Great." He is said to "crush the great mountain of existence," meaning that by displaying various types of miraculous powers, he enters the path of existence; thus, he is the "Protector," the Blessed One. The "Guru" is the Mother’s body, which possesses great miraculous power and strength. Why is that? Because it is the place blessed by the Tathāgatas of the three times. Therefore, because he crushes the enemy hosts and abandons the afflictions, he crushes the great mountain of existence and is thus stable and unchanging. For that reason, he crushes attachment. As for the crushing of hatred, it is said: "Firm, he wields the great vajra," referring to the form of the wrathful Bhairava. Thus, the phrase "Great Fierce One, of great ferocity" shows that he subdues those who possess hatred. Its meaning is the union of insight and method. He is the "Guru" because he reveals the four mudrās and, through that, realizes the meaning without error. For that reason, he is the very Mother who gives birth. The names of the primary visualizations are: Light-Rays Good, Universal Light, Dīpaṃkara, Bhaiṣajyaguru, Jewel Name, Light Name, Maitrībala, Vīrasena, Lion Name, Subduer, Moonlight, Radiating Rays, Mount Meru Name, Lotus Treader, King of Stars, Brahmā Name, Constant Abider, Mountain Peak, Victor, Jewel Appearance, Joyful Abode, and Amitābha.

ནམ་མཁའི་འོད་དང་པདྨའི་ཞབས། ། དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་དང་རབ་ཞི་འོད། ། གཙུག་ཏོར་ཅན་དང་དཔེ་བྲལ་ཐུགས། ། སྣང་བ་ཤར་དང་དཀོན་མཆོག་དཔལ། ། ཕྱག་གི་འོད་དང་ཐུགས་རྗེའི་གནས། ། པདྨའི་སྤྱན་དང་པདྨའི་ཞལ། ། ཆུ་ཡི་ལྷ་དང་ཙནྡན་ཕྱག། ཡོངས་སུ་དག་དང་ནམ་མཁའི་མཛོད། ། འོད་ཟེར་སྣང་བ་ཀུན་ནས་སྣང་། ། རིན་ཆེན་ཕྱག་དང་པདྨའི་ཕྱག། འོད་ཟེར་བཟང་དང་ཉི་ཟེར་འོད། ། སྲ་བས་བརྟན་དང་ཤུགས་བྱུང་བའོ། ། སྤྱན་བཟང་པོ་དང་ཐུགས་རྗེའི་སྤྱན། ། བདུད་སྡེ་འཇོམས་དང་ཉོན་མོངས་སེལ། ། ནམ་མཁའི་འོད་དང་ཀླུ་དབང་རྒྱལ། ། གཞོན་ནུའི་འོད་དང་རྫུ་འཕྲུལ་ཅན། ། རྫུ་འཕྲུལ་མཛད་དང་ཡོངས་སུ་དགེ། ཡིད་དགེ་བ་དང་རི་རབ་ལྷ། ། བྱམས་པའི་སྟོབས་དང་དགའ་བས་སྦྱིན། ། རབ་གྲོལ་མཛད་དང་མི་མཉམ་གཟིགས། ། ཐོགས་མེད་མཛད་དང་ཀུན་སྐྱོབ་མཛད། ། སྣང་བའི་སྟོབས་དང་སྟོན་པའི་རྒྱལ། ། ཐོགས་མེད་ཡེ་ཤེས་སྤྱན་ལྡན་ནོ། ། ཐུགས་རྗེའི་སྟོབས་དང་རྒྱ་མཚོའི་སྤྲིན། ། རྒྱལ་བའི་བཀའ་དང་སྤྲིན་གྱི་ཤུགས། ། སྤྱོད་ལམ་ཞི་དང་ལོག་དད་སེལ། ། བྱམས་པའི་འོད་དང་སྤོས་ཀྱི་ཞིང་། ། མཚན་མ་ཞི་དང་སྟོན་ཀའི་རྩེ། ། ཆོས་ཀྱི་སྤྲིན་དང་ཡོན་ཏན་སྡེ། ། འཕགས་པའི་ལམ་དང་དྲི་མ་བྲལ། ། མཆོག་ཏུ་དགའ་དང་དྲི་མ་མེད། ། སྤྱོད་ཡུལ་སྤངས་དང་ཀུན་དུ་འཕྲོ། ། རྒྱལ་བའི་འོད་དང་ཕྱག་རྒྱ་ཅན། ། དེས་ནི་སྤྲུལ་པའི་མཚན་ཉིད་དེ། ། དགའ་དང་སྐད་ཅིག་བདག་ཉིད་དོ། ། དེ་ལྟར་བསྟན་པ་དེས་སྤྲུལ་པ། ། མངལ་གྱི་སྐུ་ལ་བསྟོད་པའོ། ། སངས་རྒྱས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཆེ། ། ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སོ། །

Gaganaprabha, Padmapāda, Ratnakūṭa, Praśāntaprabha, Uṣṇīṣin, Anupamamati, Ālokodita, Ratnaśrī, Karaprabha, Karuṇālaya, Padmanetra, Padmāsya, Varuṇa, Candanapāṇi, Viśuddha, Gaganagañja, Raśmiprabha, Samantāloka, Ratnapāṇi, Padmapāṇi, Surasaprabha, Sūryaraśmiprabha, Dṛḍhavīrya, Vegaja, Sunetra, Karuṇānetra, Mārasenāṅkuśa, Kleśahara, Gaganaprabha, Nāgendrarāja, Kumāraprabha, Rddhimat, Rddhikārin, Viśuddha, Manojña, Merudeva, Maitrībala, Prītidatta, Vimuktikārin, Asamasamadarśin, Apratihatakārin, Sarvatrāṇakārin, Ālokabala, Śāstṛrāja, and Apratihatājñānacakṣus. Karuṇābala, Sāgaramegha, Jinājñā, Meghavega, Śānteryāpatha, Mithyāśraddhāhara, Maitrīprabha, Gandhakṣetra, Śāntanimitta, Śaradagra, Dharmamegha, Guṇavṛnda, Āryamārga, Vimala, Pramoda, Vimala, Viṣayatyāga, Samantacārin, Jinaprabha, and Mudrādhara. These are the characteristics of the emanation, the nature of joy and the moment. Thus, this teaching is the praise of the body in the womb. "The Buddha Vairocana, the Great" refers to the Dharmadhātu.

ཐུབ་པ་ཆེན་པོ་ཐུབ་ཆེན་ལྡན། ། ཞེས་བྱ་བས་ནི་མེ་ལོང་ལྟ་བུ་དང་མཉམ་པ་ཉིད་དོ། ། གསང་སྔགས་ཚུལ་ཆེན་ལས་བྱུང་བ། ། གསང་སྔགས་ཚུལ་ཆེན་བདག་ཉིད་ཅན། ། ཞེས་བྱ་བས་ནི་སོ་སོར་རྟོག་པ་དང་བྱ་བ་གྲུབ་པའོ། ། དེ་ལྟར་གྱུར་པ་ནི་འཇམ་དཔལ་ཡུམ་གྱི་རང་བཞིན་ཏེ། སེང་གེ་དང་ནི་རབ་གསལ་བྱེད། ། ཐུབ་པ་དང་ནི་མེ་ཏོག་དང་། ། མེ་ཏོག་མཛེས་དང་སྤྱན་གསལ་ལོ། ། ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་བཅུ་ལ་གནས། ། ཞེས་བྱ་བས་ནི་སེམས་བསྐྱེད་པའི་ཁྱད་པར་ཡུམ་མཱ་མ་ཀཱིའི་རང་བཞིན་ནོ། ། ཕ་རོལ་ཕྱིན་བཅུ་དག་པ་སྟེ། ། ཞེས་བྱ་བས་ནི་སྤྱོད་པའི་ཁྱད་པར་ས་གཉིས་པ་ནས་བདུན་པ་ཡུམ་ནམ་བཟའ་དཀར་མོའོ། ། ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་བཅུ་ཡི་ཚུལ། ། ཞེས་བྱ་བས་ནི་བསྒོམ་པས་སྤོང་བའི་ལྷག་མ་བརྒྱད་པ་དང་བཅུ་པའི་བར་ཏེ། ཡུམ་དམ་ཚིག་སྒྲོལ་མའི་རང་བཞིན་ཏེ། ས་མ་ཡ་མཉམ་པར་རྟོགས་པའོ། ། མགོན་པོ་ས་བཅུའི་དབང་ཕྱུག་སྟེ། ། ཞེས་བྱ་བས་ནི་དེ་བདག་ཉིད་སྐུ་དང་ས་བཅུ་ལ་ནི་གནས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་འཁོར་གྱི་བདག་ཉིད་དང་དེ་ཉིད་ནི་ས་བཅུ་གཅིག་པ། ཤེས་བཅུ་རྣམ་དག་འཆང་བ་པོ། ། ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤོང་བ་དང་། ཐོབ་པའི་ཡོན་ཏན་གཉིས་དང་ལྡན་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་ཆོས་སྟོན་པ་ཡུམ་སངས་རྒྱས་སྤྱན་ནོ། ། དེ་རྣམས་ཀྱི་དོན་ནི་འབྱུང་བ་ཡུམ་གྱི་ཕོ་བྲང་དུ་ཟླ་བ་བཅུ་བཞུགས་པ་ནི་ས་བཅུ་དང་ལྡན་པའོ། ། དེས་འགྲོ་བའི་དོན་མ་ལུས་པར་བྱེད་པས་ན། ཀུན་གྱི་དོན་ནི་མ་ལུས་བྱེད། ། ཅེས་བྱ་བས་ནི་དེ་ཡང་དབང་བཅུས་འགྲོ་བའི་དོན་བྱེད་པ་དང་ལྡན་ནོ། ། འོ་ན་འཇམ་དཔལ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡིན་ན་སྐྱེ་འགག་མི་འགལ་ལམ་ཞེ་ན།

"Great Sage, possessing great sagehood" refers to the mirror-like wisdom and the wisdom of equality. "Arisen from the great way of secret mantra, possessing the nature of the great way of secret mantra" refers to the wisdom of individual discernment and the all-accomplishing wisdom. Thus, he is the nature of Mañjuśrī’s consort: "Lion, and the Illuminator, Sage, and Flower, Beautiful Flower, and Clear-Eyed." "Abiding in the ten perfections" refers to the specific generation of the mind of enlightenment, the nature of the consort Māmakī. "The purity of the ten perfections" refers to the specific conduct from the second to the seventh ground, the nature of the consort Pāṇḍaravāsinī. "The way of the ten perfections" refers to the remaining grounds from the eighth to the tenth, abandoned through meditation, the nature of the consort Samayatārā, who realizes the equality of samaya. "Protector, lord of the ten grounds" means that he himself abides in the bodies and the ten grounds; this refers to the nature of his retinue and that very eleventh ground. "Holder of the ten pure wisdoms" refers to the nature of teaching the Dharma through the two qualities of abandonment and attainment, the consort Buddhalocanā. The meaning of these is that dwelling for ten months in the palace of the consort, the source of elements, is endowed with the ten grounds. Because he performs the welfare of beings without exception, "He performs the welfare of all without exception" means that he also possesses the ten masteries for the sake of beings. If one asks: "If Mañjuśrī is the essence of primordial wisdom, is it not contradictory for him to have birth and cessation?"

གཉིས་མེད་གཉིས་སུ་མེད་པར་སྟོན། ། ཞེས་བྱ་བས་ནི་ལོངས་སྐུའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། ། དེད་དཔོན་ཀུན་དང་ཆེན་པོའི་ཕྱག། སྟོབས་པོ་ཆེ་དང་རྒྱུ་སྐར་རྒྱལ། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྨན་པའི་མཆོག། རྒྱན་གྲགས་པ་དང་མཚན་དང་ནི། ། འོད་ཟེར་ཆེ་དང་རྣམ་གྲོལ་ལུས། ། རྣམ་སྣང་མཛད་དང་སྙིང་པོ་ཉི། ། ཟབ་པའི་མཚན་དང་འོད་ཟེར་འབར། ། འོད་འཕྲོ་བཟང་དང་མྱ་ངན་མེད། ། སྐབས་དེ་བཞིན་དང་ཕྲེང་བ་འཆང་། ། ཡོན་ཏན་འོད་དང་དོན་བསྟན་པ། ། མར་མེ་མཆོག་ཅེས་བསྟན་པའོ། ། ལོངས་སྐུའི་བདག་ཉིད་བསྟན་པའོ། ། ཐོག་མ་མེད་པ་ཞེས་པ་ནས་བདེན་པར་སྨྲ་ཞིང་ཞེས་བྱ་བས་ནི། སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ་ཟེར་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་སྟེ་དེ་ལས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་དེ་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གང་ལས་ཤེ་ན་བླ་མའི་མན་ངག་ལས་ཏེ། ཇི་སྐད་སྨྲས་པ་དེ་བཞིན་བྱེད། ། ཅེས་པས་སོ། ། དེ་བཞིན་ཉིད་གང་ཞེ་ན། གཉིས་མེད་གཉིས་སུ་མེད་པར་སྟོན། ། ཞེས་བྱ་བའོ། ། འོ་ན་གང་ལ་བརྟེན་ནས་རྟོགས་ཤེ་ན། དགའ་བ་བཞིའི་བདག་ཉིད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ལས་ཏེ། ཡང་དག་མཐའ་ལ་རྣམ་པར་གནས། ། ཞེས་བྱའོ། ། དེའི་ཕྱིར་ན་གདོད་མ་ནས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ལ་སྐྱེ་འགག་དང་བྲལ་ཡང་སྣང་བ་ཐབས་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་འགག་སྟོན་པ་སྟེ་དེའི་ཕྱིར་མི་འགལ་ལོ། ། དེ་བས་ན་ཡང་དག་པའི་མཐའ་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་དེ་འཇམ་དཔལ་གྱི་རང་བཞིན་དུ་གནས་སོ། ། དེའི་དོན་ནི་སྐྱེ་བའི་མཐའ་མ་སྲིད་པའི་མཐའ་སྤངས་པའོ། ། དེས་ནི་ཆོས་སྐུ་སྟེ་དོན་དམ་པའོ། ། འབར་བ་བཟང་དང་སྨན་བཟང་པོ། །

"Teaching non-duality as non-dual" refers to the nature of the Sambhogakāya. "The leader of all, the Great Hand, the Mighty One, and the King of Constellations; the Bodhisattva, the Supreme Physician, the Renowned Ornament, and the Name; the Great Radiance, the Body of Liberation, Vairocana, and the Essence Sun; the Profound Name, the Blazing Radiance, the Excellent Effulgence, and the Sorrowless; the One of Suchness, the Wearer of the Garland, the Light of Qualities, and the Teaching of Meaning—these are taught as the Supreme Lamp." This teaches the nature of the Sambhogakāya. From "beginningless" up to "speaking the truth," although this refers to the unborn nature of phenomena (dharmatā), it is the conventional Mahāmudrā, because it is through that very Mahāmudrā that one realizes suchness. From what source? From the guru’s pith instructions, as it is said: "Act exactly as you have spoken." What is suchness? It is "teaching non-duality as non-dual." If one asks, "Upon what does one rely to realize it?" it is from the coemergent nature of the four joys, as it is said: "Abiding in the ultimate reality." Therefore, although the nature of primordial coemergent wisdom is free from arising and ceasing, it displays arising and ceasing by relying on appearances as the method; thus, there is no contradiction. Consequently, that ultimate reality, the great wisdom, abides as the nature of Mañjuśrī. Its meaning is the abandonment of the extremes of birth and the extremes of existence. This is the Dharmakāya, the ultimate truth. "The Excellent Blazing and the Excellent Medicine."

མཛོད་སྤུ་འཛིན་དང་དཔའ་བོ་དང་། ། བརྟན་པོར་གནས་དང་དཔལ་མགོན་ལྷ། ། མཐོང་བར་དཀའ་དང་ཡོན་ཏན་ཏོག། སྒྲ་གཅན་བྱང་སེམས་སྒྲ་གཅན་ནོ། ། དེས་ནི་ཡུམ་ལ་བསྟོད་པའོ། ། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་དེའི་ཡོན་ཏན་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། བདག་མེད་སེང་གེའི་སྒྲ་དང་ལྡན། ། ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཔེར་ན་སེང་གེའི་ཕྲུ་གུ་སྐྱེས་མ་ཐག་ཏུ་གཞན་འཇོམས་པ་བཞིན་དུ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་སྐུ་དེ་ཡང་བལྟམས་པ་ཙམ་གྱིས་བདུད་དང་མུ་སྟེགས་དང་རྣམ་རྟོག་ལས་བྱུང་བ་ཐམས་ཅད་འཇོམས་པའོ། ། ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་བདག་ཉིད་དུ་བསྟན་ཏོ། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡིད་ལྟར་མགྱོགས། ། ཞེས་བྱ་བས་ནི་བར་མ་དེའི་སྐུ་ཞུ་བ་དེའི་བདག་ཉིད་དེ། རྒྱལ་བ་རྣམ་རྒྱལ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་ལོངས་སྐུའོ། ། འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ་སྟོབས་པོ་ཆེ། ། ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཞུ་བ་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་གནས་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་ལྟ་བུའི་ལོངས་སྐུ་ལས་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་གཟུགས་ཀྱི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པའི་སྤྲུལ་སྐུ་སྟེ། ཚོགས་ཀྱི་སློབ་དཔོན་ཚོགས་ཀྱི་བདག། ཅེས་བྱ་བ་སྟེ། ཚོགས་ནི་མང་པོ་སྟེ་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་དོན་ཏོ། ། དེ་རྣམས་ཀྱི་བདག་པོར་གྱུར་པས་ན་བདག་ཅེས་བྱ་བའོ། ། མཐུ་ཆེན་ཞེས་པ་ནི་ཇི་ལྟར་ཀུན་གྱིས་རྒྱལ་བའི་སྐུ་དེ་གཅེས་པར་འཛིན་ཏོ། ། དེ་ལྟར་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དེ་ཡང་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། ། ཚུལ་ཆེན་གཞན་གྱི་དྲིང་མི་འཇོག། ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་ཡུམ་གྱི་ཟས་ནུས་པ་དང་ལྡན་ཞིང་རོ་མཆོག་ཐམས་ཅད་ལྡན་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་ལྷན་ཅིག་པའི་རང་བཞིན་དང་ལྡན་པས་རོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །

Uṣṇīṣadhara, Vīra, Sthirasthita, Śrīnāthadeva, Durdarśa, Guṇaketu, and Rāhu—the Bodhisattva Rāhu. With these, the Mother is praised. If one asks what the qualities of that Mahāmudrā are: "Possessing the lion’s roar of selflessness." Just as a lion cub, immediately upon birth, overcomes others, so too the Blessed One’s coemergent body (sahajakāya) overcomes all that arises from Māras, non-Buddhists, and conceptual thoughts the very moment it is born. This demonstrates its nature as the dharmakāya. "Swift as the mind of a Tathāgata" refers to the nature of that intermediate melted body, the Victor named Vijaya, which is the saṃbhogakāya. "A powerful universal monarch" refers to the nirmāṇakāya, which arises from the saṃbhogakāya as a universal monarch to assume various forms for the sake of the assembly. "Master of the assembly, Lord of the assembly"—"assembly" means a multitude, an immeasurable number. Because he is the master of these, he is called "Lord." "Great power" means that everyone cherishes that body of the Victor. This is because that coemergent state also becomes the nature of cognition. "Great in method, not dependent on others" means that just as the Mother’s food is potent and possesses all supreme flavors, so too, by possessing the nature of the coemergent, it becomes the supreme of all flavors.

ཚིག་རྗེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་བལྟམས་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་ན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྐད་སྙན་པ་ཀ་ལ་པིང་ཀ་ལྟར་མཐའ་དག་ཤེས་པ་དེ་བཞིན་དུ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་བདག་ཉིད་དུ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྒྲ་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུའོ། ། དེ་ཡང་བདེན་པ་དང་སྙན་པར་རོ། ། བདེན་པ་བཞི་ནི་སྟོན་པ་པོ། ། ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལམ་མོ། ། དེ་ཡང་སྐུ་བཞི་དང་འཁོར་ལོ་བཞི་དང་། དགའ་བ་བཞི་དང་སྐད་ཅིག་མ་བཞི་དང་། ཕྱག་རྒྱ་བཞི་དང་། བདེན་པ་བཞི་དང་། སྡེ་པ་བཞིའི་བདག་ཉིད་དུ་སྟོན་ཏོ། ། འོ་ན་ལམ་དུ་ཇི་ལྟར་གནས་ཤེ་ན། ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ཕྱིར་མི་འོང་། ། འདྲེན་པ་རང་རྒྱལ་བསེ་རུའི་ཚུལ། ། ངེས་འབྱུང་སྣ་ཚོགས་ལས་བྱུང་བ། ། འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་རྒྱུ་གཅིག་པོ། ། ཞེས་པའོ། ། དེ་བས་ན་བདེན་པ་བཞི་བདག་ཉིད་བསྡུས་པ་དང་། འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་རྒྱུ་གཅིག་པོ། ། ཞེས་བྱ་བས་སྡེ་པ་བཞི་བདག་ཉིད་དུ་བསྡུས་པའོ། ། རིག་པ་དང་ནི་རྐང་པར་ལྡན། ། བདེ་གཤེགས་འཇིག་རྟེན་རིག་པའི་མཆོག། ཅེས་བྱ་བས་སྐུའི་བདག་ཉིད་དུ་བསྡུས་པའོ། ། དེས་ན་ཐམས་ཅད་འདུས་པའི་ཡུམ་གྱི་སྐུ་སྟེ་མངལ་གྱི་ཕྲུ་མ་ཆོས་གོས་ཏེ་རང་བཞིན་གྱིས་དགྲ་བཅོམ་པའི་དགེ་སློང་ངོ་། ། དེ་གཅིག་པུ་གནས་པས་རང་རྒྱལ་བའོ། ། ངེས་པར་འབྱུང་བའི་རྟེན་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་བཞིས་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུ་གཅིག་པོ་དང་ལྡན་པས་ཉན་ཐོས་པའོ། ། ཚུལ་ཁྲིམས་མཐའ་དག་རྫོགས་ཏེ་ཟླ་བ་བཅུར་བཞུགས་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའོ། ། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྐུར་རྫོགས་ཤིང་རྒྱུན་མི་འཆད་པའི་གསང་སྔགས་དང་ལྡན་པས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་སྡོམ་པ་རྫོགས་པ་ནི་བདེ་བར་གཤེགས་པའོ། །

Regarding the term "Lord of Speech" (vāgīśvara): just as at the time of his birth, everyone possessed a melodious voice like that of the kalaviṅka bird and understood everything, so too, as an innate nature, all sounds are of an innate nature. Furthermore, this is true and melodious. "The Teacher of the Four Truths" refers to the Path. Moreover, he teaches [the path] as the nature of the four bodies, the four wheels, the four joys, the four moments, the four seals, the four truths, and the four schools. If one asks, "How does it abide on the path?" it is said: "The non-returner, the once-returner, the guide, the rhinoceros-like pratyekabuddha, the one arisen from various renunciations, the single cause of the great elements." Therefore, by the phrase "the single cause of the great elements," the four schools are subsumed within the nature of the four truths. By the phrase "possessing knowledge and the feet, the Sugata, the supreme knower of the world," the nature of the bodies is subsumed. Thus, the body of the Mother who encompasses all is the womb-membrane, the dharma-robe, and is by nature an arhat monk. By abiding alone, he is a pratyekabuddha. By possessing the single cause produced by the four great elements, the basis of renunciation, he is a śrāvaka. By perfecting all ethical discipline and remaining for ten months, he is a bodhisattva. By being perfected in the body of method and wisdom and possessing the uninterrupted secret mantra, the completion of the Mahāmudrā vow is the Sugata.

ཚངས་པའི་མཚན་དང་སྟོབས་པོ་ཆེ། ། རིག་པས་འཛིན་དང་འོད་མཛད་པ། ། ཆེན་པོའི་རི་དང་རྒྱལ་བའི་མཚན། ། འཇིགས་པར་བྱེད་དང་རིན་ཆེན་དང་། ། པདྨའི་སྡེ་དང་སྟོབས་དང་ནི། ། མེ་ཏོག་འོད་དང་ཡེ་ཤེས་འོད། ། ལྷ་མིན་འོད་དང་ཚངས་པ་དང་། ། འོད་དཔག་མེད་དང་ཀླུ་སྦྱིན་ནས། ། རིམ་པར་སྟོན་དང་དོན་ཡོད་མཐོང་། ། དཔའ་བོ་སྦྱིན་དང་མི་ལྡང་བ། ། སེང་རྒྱལ་མཚན་དང་ཁམས་གསུམ་སྡུད། ། ཆོས་མོས་དང་ནི་དགའ་བའི་རྒྱལ། ། དོན་ཆགས་པ་དང་དགའ་བར་མཛད། ། ཆུ་ཡི་ལྷ་དང་ཡོན་ཏན་ལག། སྤོས་གླང་པོ་དང་དོན་ཡོད་དབྱངས། ། ཐུབ་བཟང་པོ་དང་ཟླ་བ་དང་། ། ཟླ་འོད་གྲགས་དང་གླང་ཆེན་སྟོབས། ། གཙུག་ནོར་བུ་དང་དྲག་པོ་དང་། ། སེང་གེ་མཆོག་དང་ངང་པའི་འགྲོས། ། དོན་རྣམས་རྒྱལ་དང་ཤེས་རབ་བརྩེགས། ། ལེགས་པར་གནས་དང་བློ་གྲོས་བརྟན། ། ཡན་ལག་བྱུང་དང་བདུད་རྩི་ཤིང་། ། ལུས་བཟང་པོ་དང་ཡེ་ཤེས་ལྡན། ། འོད་འཕྲོ་བ་དང་དཀའ་ཐུབ་གནས། ། བཀྲ་ཤིས་འབྱུང་དང་བདེན་སྨྲ་དང་། ། པདྨ་དང་ནི་མི་ཡི་ཐེག། ཨུཏྤ་ལ་དང་ཡེ་ཤེས་བློ། ། བློ་དྲི་བྲལ་དང་ཚངས་པས་བྱིན། ། རིན་ཆེན་མཛོད་དང་མེ་ཏོག་ལྷ། ། ལེགས་བསམ་དོན་དང་དབང་ཕྱུག་ཆོས། ། བློ་གྲོས་གྲགས་དང་རྣམ་པར་རོལ། ། ཤེས་པ་མཆོག་དང་མང་པོའི་ལྷ། ། དྲི་མཆོག་དང་ནི་ཤེས་རབ་ཟེར། ། རིན་ཆེན་སྙིང་དང་གྲོང་ཁྱེར་མཐོང་། ། ཟླ་བའི་འོད་དང་ཚེས་པའི་མཆོག། ཡིད་ཀྱི་ཡུལ་དང་ཡོན་ཏན་གྲགས། ། ཟླ་བས་བསིལ་དང་གསང་བའི་འོད། ། སེང་གེའི་ཏོག་དང་ལུགས་ལས་བཟློག། སྙིང་པོ་དཔལ་དང་དངོས་མཐར་སྟོན། ། གློག་གི་འོད་དང་སེང་གེ་སྦྱིན། །

Brahmā, Mahābala, Vidyādharin, and Prabhākara; Mahāgiri, Jayadhvaja, Bhīṣaṇa, and Ratna; Padmasena, Bala, Puṣpaprabha, and Jñānaprabha; Asuraprabha, Brahmā, Amitābha, and Nāgadatta; Anupūrvaśāsana, Amoghadarśin, Vīradatta, and Anutthita; Siṃhadhvaja, Trailokyasaṃgraha, Dharmaruci, and Nandirāja; Artharāga, Nandikara, Varuṇa, and Guṇabāhu; Gandhahastin, Amoghasvara, Munisuvrata, and Candra; Candraprabha, Yaśas, and Hastibala; Cūḍāmaṇi, Ugra, Siṃhottama, and Haṃsavikrama; Arthavijaya, Prajñākūṭa, Suvyavasthita, and Sthiramati; Aṅgaja, Amṛtadruma, Suvigraha, and Jñānin; Arciṣmat, Tapasthita, Maṅgalodaya, and Satyavādin; Padma, Narayāna, Utpala, and Jñānamati; Vimalamati, Brahmadatta, Ratnakośa, and Puṣpadeva; Sucintitārtha, Īśvaradharma, Matiyaśas, and Vikrīḍita; Jñānottama, Bahudeva, Gandhottama, and Prajñāraśmi; Ratnagarbha, Nagara-darśin, Candraprabha, and Pakṣottama; Manogocara, Guṇakīrti, Śītāṃśu, and Guhyaprabha; Siṃhaketu, Pratiloma, Sārasvata, and Bhūtāntadarśin; Vidyutprabha, and Siṃhadatta.

གཞན་གྱིས་མི་ཐུབ་ཅེས་པའོ། ། རིག་པའི་མཆོག། བདག་གིར་མི་འཛིན་ངར་མི་འཛིན། ། བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་ལ་གནས། ། ཞེས་པས་ནི་ཐབས་ཤེས་རབ་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་སྡོམ་པར་གྲུབ་བོ། ། དེས་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་སྤངས་ཤེ་ན། འཁོར་བའི་ཕ་རོལ་མཐར་སོན་པ། ། བྱ་བ་བྱས་པ་སྐམ་སར་གནས། ། ཞེས་པའོ། ། འབྲས་བུ་གང་དང་ལྡན་ཞེ་ན། ཡེ་ཤེས་འབའ་ཞིག་ལས་འབྱུང་བ། ། ཞེས་བྱ་བའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཁྱད་པར་ཅི་ཞེ་ན། ཆོས་དབྱིངས་དམ་པ་ཟད་མི་ཤེས། ། ཞེས་བྱ་བས་སོ། ། འོ་ན་གདུལ་བྱ་གང་ལ་སྣང་ཞེ་ན། བསོད་ནམས་ལྡན་པ་ཞེས་པའོ། ། ཡེ་ཤེས་ཡེ་ཤེས་ཁྱད་པར་ཆེ་ནི་ལུས་དང་སེམས་ཐ་དད་དུ་འདོད་པ་ཉན་ཐོས་རང་རྒྱལ་བ་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡིན་ལ། དེ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་ལྡན་པ་སྟེ། ཡོད་པ་ལུས་མེད་སེམས་གཉིས་ལྡན་པར་ཤེས་པའོ། ། དེས་ཁྱད་པར་ཆེའོ། ། འོན་ཏེ་རྟོགས་པའི་གང་ཟག་དེ་ཚོགས་གཉིས་རྫོགས་ཤིང་དུས་རྟག་ཏུ་རྣལ་འབྱོར་གུས་པའི་གང་ཟག་གིས་སོ། ། དེ་ཇི་ལྟར་བསམ་གཏན་བདེ་བ་དང་རིག་པ་དབྱེར་མེད་ཅིང་མི་གཡོ་བ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར། བསམ་གཏན་བསམ་བྱ་བློ་ལྡན་མཆོག། ཅེས་བྱ་བས་བསྟན་ཏོ། ། དེ་ལ་བསྡུས་པའི་དོན་ནི། འདི་ལྟར་སངས་རྒྱས་ཞེས་པས་ནི་རྡོ་རྗེ་གླུས་ནི་བསྐུལ་བའོ། ། བྱམས་ཆེན་རང་བཞིན་ཞེས་པས་ནི། ། དགའ་ལྡན་གནས་ནས་བསྐུལ་བའོ། ། རྫུ་འཕྲུལ་ཆེན་པོ་ཆེར་གྲགས་པ། ། གླང་ཆེན་ལྟ་བུར་གཤེགས་པའོ། ། མཆོད་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བས། ། རྒྱུ་ལྔས་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པའོ། ། སངས་རྒྱས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཆེ། ། ཕོ་བྲང་དབྱིངས་ན་བཞུགས་པའོ། །

"Unconquerable by others." "Supreme awareness." "Without grasping at 'mine' or grasping at 'I'." "Abiding in the manner of the two truths." By these lines, it is established that the nature of the mind itself is the vow of method and insight. If one asks what is abandoned by that: "Having reached the far shore of saṃsāra, the task is done, abiding on dry land." If one asks what fruit is possessed: "Arising from wisdom alone." If one asks what the distinction of qualities is: "The sublime, inexhaustible expanse of reality (dharmadhātu)." If one asks to whom the disciples appear: "Those possessing merit." Regarding "wisdom, the great distinction of wisdom": this refers to the Śrāvakas, Pratyekabuddhas, and Bodhisattvas who assert that body and mind are distinct; the one who is superior to them is the "possessor of wisdom," who knows the two—the existent body and the non-existent mind—to be inseparable. Thus, it is a great distinction. Furthermore, it is by the individual who has perfected the two accumulations and who is always devoted to yoga. How is that? It is the inseparable and immovable bliss of meditative concentration and awareness. Therefore, it is taught by: "The supreme, wise one, the object of meditative concentration." Regarding the summarized meaning: "Thus, the Buddha" refers to the exhortation by the Vajra Song. "The nature of great love" refers to the exhortation from the Tuṣita realm. "Great miraculous power, renowned as great" refers to proceeding like an elephant. "The great offering" refers to the production of the fruit from the five causes. "The great Buddha Vairocana" refers to abiding in the expanse of the palace.

འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ་སྟོབས་པོ་ཆེ། ། ཐམས་ཅད་ཟིལ་མནན་བཀྲ་ཤིས་བརྗོད། ། ཅེས་པའོ། ། དེ་ལ་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ཚོགས་གཉིས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཡིས། ། དྷརྨ་དྷཱ་ཏུ་ལུས་དབུས་སུ། ། དེ་ནས་ཡེ་ཤེས་ལྔ་བསྒོམ་སྟེ། ། དེ་ལྟར་མཚན་ནི་བརྗོད་པར་བྱ། ། ཡེ་ཤེས་ལྔ་ཡི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ། ། ཚིགས་བཅད་སུམ་ཅུ་རྐང་པ་གཉིས། ། མཚན་ནི་ཉིས་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་གཉིས། ། གཙོ་ལ་རྩ་གསུམ་གཞན་ལ་རེ་རེ་ལྷག། ཡེ་ཤེས་ལྔའི་དཀྱིལ་འཁོར་བསྟན་པའོ། ། ད་ནི་རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། ཡུམ་དང་འཁོར་དང་ཕོ་བྲང་སྟེ། ། དེའི་ཕྱིར་སོ་སོ་རང་རིག་མི་གཡོ་བའོ། ། མཆོག་གི་དང་པོ་སྐུ་གསུམ་འཆང་། ། ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་དེ་ཉིད་མཐིང་ག་ཆོས་སྐུའི་རང་བཞིན་ཁྲོ་བོའི་རྣམ་པ་ནི། ལོངས་སྐུ་སྤྲུལ་པ་འཕྲོ་བ་ནི་སྤྲུལ་སྐུའོ། ། སངས་རྒྱས་སྐུ་ལྔའི་བདག་ཉིད་ཅན། ། ཞེས་བྱ་བས་ནི་ཐབས་ཀྱི་བདག་ཉིད་སྐུ་དང་ཡུམ་གྱིས་བསྐྱེད་པའི་སྐུ་བསྟན་ཏོ། ། སངས་རྒྱས་སྲས་པོ་དམ་པའི་མཆོག། ཅེས་བྱ་བས་ནི་ཡུམ་གྱི་གནས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་བཞུགས་པའོ། ། དེ་ཡང་སྐུ་ལྔའི་བདག་ཉིད་དེ་རིགས་ལྔས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའོ། ། དེ་ནི་དབུས་ཀྱི་ཡུམ་གྱི་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་བསྟན་ཏེ། ཤེས་པ་སྲིད་འབྱུང་སྐྱེ་གནས་མེད། ། ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། ། སྐྱེ་བའི་གནས་མེད་པ་ཅི་ཞེ་ན། ཆོས་ལས་འབྱུང་བ་སྲིད་པ་སེལ། ། ཞེས་པའོ། ། དེའི་རང་བཞིན་ཅི་ཞེ་ན། གཅིག་ཏུ་སྲ་མཁྲེགས་རྡོ་རྗེའི་བདག། ཅེས་པའོ། ། ནམ་མཁའ་ལས་བྱུང་རང་འབྱུང་བ། །

"The powerful Universal Monarch, who outshines all, proclaims the auspiciousness." Thus it is said. The meaning of this is as follows: "By the complete perfection of the two accumulations, within the dharmadhātu at the center of the body, one then meditates upon the five wisdoms; in that way, the names are to be recited." Regarding the maṇḍala of the five wisdoms, there are thirty-two lines of verse and two hundred and fifty-two names. For the principal deity there are three [lines], and for the others, one more each. This concludes the teaching on the maṇḍala of the five wisdoms. Now, the maṇḍala of Vajrabhairava will be taught: "The consort, the retinue, and the palace; therefore, it is the unmoving, individual self-cognition." "The supreme first holder of the three bodies" refers to that very wisdom body, which is dark blue in color, the nature of the dharmakāya, in the form of a wrathful deity; the emanation of the saṃbhogakāya and nirmāṇakāya is the nirmāṇakāya. "Possessing the nature of the five Buddha bodies" indicates the bodies generated by the consort, who is the nature of skillful means. "The supreme among the noble sons of the Buddha" indicates abiding in the dharmadhātu, the place of the consort. Furthermore, that nature of the five bodies is blessed by the five families. This teaches the body of the central consort and the wisdom body; it is the meaning of the phrase, "Knowledge arises from existence, yet there is no place of birth." If one asks, "What is the absence of a place of birth?" it is said, "Arising from the dharma, it clears away existence." If one asks, "What is its nature?" it is said, "Solely solid and firm, the nature of the vajra." "Arising from space, self-arisen."

ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནམ་མཁའ་ནས་འབྱུང་བའི་སྐུའི་ཤེས་རབ་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་བོ། ། ཡེ་ཤེས་ནི་ཡེ་ཤེས་སོ། ། མེ་བོ་ཆེ་ཞེས་པ་ནས། གཟི་བརྗིད་ཆེན་པོ་འོད་གསལ་བ། ། ཞེས་པ་ནི་ཐབས་སོ། ། སྔགས་མཆོག་སྔགས་བདག་རིག་སྔགས་རྒྱལ། ། གསང་སྔགས་རྒྱལ་པོ་དོན་ཆེན་བྱེད། ། ཅེས་བྱ་བས་ནི་སྔགས་ཀྱི་བདག་པོ་བར་དུ་གཅོད་པ་སེལ་བ་རྣམས་སོ། ། གཙུག་ཏོར་ཆེན་པོ་རྨད་འབྱུང་གཙུག། ཅེས་པ་ནི་གཙོ་བོ་རྣམ་པ་ལྔའི་བདག་ཉིད་དེས་ཁྲོ་བོའི་བདག་ཉིད་དོ། ། ནམ་མཁའི་བདག་པོ་སྣ་ཚོགས་སྟོན། ། ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་རྣམས་ཀྱི་སྤྲུལ་པའོ། ། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་སྐུ་ཡི་མཆོག། འགྲོ་ཀུན་དགའ་བའི་མིག་དང་ལྡན། ། ཞེས་བྱ་བས་ནི་རིགས་ལྔ་དང་ཡུམ་ལྔའོ། ། དེ་ཡང་ཞལ་གྱི་འོད་ཟེར་དང་སྐུའི་འོད་ཟེར་གྱིས་བསྐྱེད་པ་ནི། སྣ་ཚོགས་གཟུགས་ཅན་སྐྱེད་པ་པོ། ། དྲང་སྲོང་ཆེ་དགུས་མཆོད་ཅིང་བརྗོད། ། ཅེས་བྱ་བས་སྐུ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་སྲུང་བ་དེ་ཡང་དྲང་སྲོང་གི་ཆ་བྱད་ཅན་གྱིས་དེ་ལ་མཆོད་ཅིང་ཤིས་པ་བརྗོད་པའོ། ། དེ་ལ་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ཚོགས་གཉིས་བསགས་པ་དང་། གཞལ་ཡས་ཁང་བསྐྱེད་པ་ནི། ཚོམ་བུ་ལྔ་དང་ལྡན་པ་འཁོར་ལོ་རྩིབས་བཅུ་དྲུག་གྲུ་ཆད་བཞི་དང་། རྟ་བབས་དང་སྒོ་དང་། དྲ་བ་དང་དྲ་བ་ཕྱེད་པ་དང་ལྡན་ཞིང་ཤིན་ཏུ་མཛེས་པའི་ནང་སེང་གེ་དང་། གླང་པོ་ཆེ་དང་རྟ་དང་། རྨ་བྱ་དང་ཤང་ཤང་ངོ་། ། དེའི་སྟེང་དུ་ལྷ་ཆེན་པོ་དང་། དྲི་ཟ་དང་གཤིན་རྗེ་དང་གནོད་སྦྱིན་ནོ། ། དེའི་སྟེང་དུ་ཉི་མའོ། ། ས་བོན་ཨ་ལས་བསྐྱེད་པ་ནི་དབུས་སུ་འཇིགས་བྱེད་ཆེན་པོའི་སྐུ་མདོག་མཐིང་ག་མཆེ་བ་གཙིགས་པ།

Regarding the phrase "the insight of the body arising from space," this refers to insight. "Wisdom" refers to primordial wisdom (jñāna). From the words "great fire" up to "great majesty, luminous," this refers to method. The passage "supreme mantra, lord of mantras, king of vidyā-mantras, king of secret mantras, performing great benefit" refers to the lords of mantra who dispel obstacles. "Great uṣṇīṣa, wondrous crown" refers to the nature of the five principal deities, who are the nature of the wrathful ones. "Lord of space, displaying variety" refers to their emanations. "Supreme body of all buddhas, possessing eyes that delight all beings" refers to the five families and the five consorts. Furthermore, regarding their generation through the light rays of the faces and the light rays of the bodies: "creator of various forms, worshipped and praised by the nine great sages" means that the immeasurable bodies of protection are worshipped and blessed by those in the guise of sages. The meaning of this is as follows: having accumulated the two collections and generated the celestial mansion, it is endowed with five clusters, a sixteen-spoked wheel, four corner recesses, archways, gates, lattices, and half-lattices. Within this, which is exceedingly beautiful, are lions, elephants, horses, peacocks, and śaṅśaṅ birds. Above that are the great gods, gandharvas, Yama, and yakṣas. Above those is the sun. Generated from the seed-syllable A, in the center is the body of Mahābhairava, dark blue in color and baring his fangs.

ཞབས་བརྐྱང་བསྐུམ་དུ་བཞུགས་པ་ས་གནོན་གྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཅན་ནོ། ། དེའི་ཐུགས་ཀར་ཤེས་རབ་འཁོར་ལོ། ། དེའི་སྟེང་དུ་ཉི་མའི་སྟེང་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་འཇམ་པའི་རྡོ་རྗེ་མཐིང་ག་ཞལ་དྲུག་པ་རལ་པའི་ཐོར་ཅོག་ཅན་སྟེང་ན་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་དྲུག་བཞུགས་པ། ཕྱག་དྲུག་ནི་གཡས་ན་ཀེང་རུས་ཀྱི་དབྱུག་པ་དང་མདའ་གཞུ་དང་རལ་གྲིའོ། ། གཡོན་ན་རྡོ་རྗེ་དང་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེ་དང་མདུང་བསྣམས་པའོ། ། དེ་ལས་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་དྲུག་འཕྲོ་བ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གི་རང་བཞིན་ཞབས་བཞི་བསྡུ་བའི་དངོས་པོ་བཞིའི་རང་བཞིན་བརྐྱང་བསྐུམ་དུ་བཞུགས་པའོ། ། དེ་རྣམས་ལ་བསྟོད་པ་ནི། སོ་སོ་རང་རིག་མི་གཡོ་བ། ། ཞེས་བྱ་བ་ནས། ཆོས་ལས་འབྱུང་བ་སྲིད་པ་སེལ། ། ཤེས་རབ་འཁོར་ལོ་ལ་བསྟོད་པའོ། ། ཡེ་ཤེས་སྐར་མ་ལམ་མེ་བ། ། ཞེས་བྱ་བས་ནི་གཙོ་བོ་ལ་བསྟོད་པའོ། ། རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་འཇིགས་པར་བྱེད། ། ཅེས་བྱ་བས་ནི་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་ཉིད་ལ་བསྟོད་དོ། ། མཚན་ནི། རྒྱལ་བའི་ཏོག་དང་རབ་གྲུབ་གྲགས། ། བརྩོན་འགྲུས་བརྟན་དང་དཔེ་བྲལ་གྲགས། ། ཤིན་ཏུ་གྲགས་དང་དགྲ་བཅོམ་ལྷ། ། མར་མེ་ཆེ་དང་འཇིག་རྟེན་འོད། ། དཔའ་བོ་དྲི་དང་ཡོན་ཏན་འཛིན། ། མུན་པ་བྲལ་དང་སེང་གེ་སྤྲས། ། རིན་ཆེན་གྲགས་དང་ཞི་རབ་སྒྲོན། ། ཡིད་སྐྱེས་ཟླ་དང་ལེགས་པར་སྟོན། ། རྒྱལ་མཚན་གཟུགས་དང་ནོར་བུ་བཟང་། ། རི་བོའི་རྩེ་དང་ཆོས་འབྱུང་གནས། ། དོན་རྣམས་པ་དང་ཆོས་སྦྱིན་པ། ། རིན་ཆེན་གནས་དང་དབང་པོ་རྒྱལ། ། སེང་གེ་མནན་དང་ངོ་བོའི་གནས། ། སྐལ་བྲལ་གདུགས་དང་ཐམས་ཅད་དཔལ། །

He sits with one leg extended and the other tucked, in the earth-touching mudrā. At his heart is the wheel of insight. Above that, upon a sun disk, is the Blessed One Mañjuvajra, blue in color, with six faces and a topknot of matted hair, upon which the six perfectly enlightened Buddhas reside. His six right hands hold a staff of skeletons, a bow and arrow, and a sword. His left hands hold a vajra, a crossed vajra, and a spear. From him, the six nirmāṇakāyas radiate. He is the nature of the six pāramitās, and his four legs, in the extended and tucked posture, are the nature of the four means of gathering disciples. The praise for these is: from the words "Immovable, personally realized by each," up to "Arising from the Dharma, he clears away existence," is the praise for the wheel of insight. With the words "Wisdom, shining like a star," is the praise for the principal deity. With the words "Vajrabhairava, the terrifier," is the praise for the wisdom being himself. The names are: Victory Banner, Renowned Accomplishment, Firm Diligence, Peerless Renown, Great Renown, Arhat God, Great Lamp, Light of the World, Heroic Fragrance, Holder of Qualities, Free from Darkness, Lion Ornament, Jewel Renown, Lamp of Supreme Peace, Mind-Born Moon, Excellent Teacher, Victory Banner Form, Fine Jewel, Mountain Peak, Source of Dharma, Meaningful, Giver of Dharma, Jewel Abode, Victor of the Senses, Lion Subduer, Abode of Essence, Fortune-Free Parasol, and Glory of All.

སེང་གེ་སྒྲ་དང་ཐམས་ཅད་འཕགས། ། སེང་གེ་སྒྲ་དང་ཡོན་ཏན་ཕྲེང་། ། མེ་ཏོག་རི་དང་དབྱངས་ལྡན་ནོ། ། དབང་ཕྱུག་དྲི་དང་ཤིན་ཏུ་དགའ། ། སྟོབས་ཀྱི་ལྷ་དང་བདེན་པར་སྨྲ། ། ཀླུ་ཡི་ཕྱག་དང་རྒྱལ་མཚན་དང་། ། རྒྱལ་བའི་བློ་དང་ཡེ་ཤེས་ཁྱབ། ། བདུད་རྩི་འགྲོ་དང་ཉི་མ་འཆད། ། བློ་རབ་ཞི་དང་གཟུགས་མཐའ་ཡས། ། རྒྱལ་བས་བྱིན་དང་སྣང་བར་མཛད། ། རིན་ཆེན་ཏོག་དང་དོན་གྲུབ་དང་། ། ལེགས་པར་ཞི་དང་རྟོགས་པ་འཆང་། ། མེ་ཏོག་དང་ནི་དབང་པོ་རྒྱལ། ། གཟི་བརྗིད་ཅན་དང་དོན་སྟོན་མཛད། ། ཚེ་དཔག་མེད་དང་ཁྲོ་དབང་ཕྱུག། དོན་གནས་ཅན་དང་མི་ཤིགས་གྲགས། ། མྱ་ངན་མེད་དང་དྲི་མ་བྲལ། ། དྲི་མ་བྲལ་བའི་ལྷ་ཞེས་པའོ། ། རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་དུར་ཁྲོད་བདག། འཇོམས་མཛད་རྒྱལ་དང་རྣམ་པར་འཕྲུལ། ། ཁམས་གསུམ་རྒྱལ་དང་སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ། ། རྣམ་པར་འཇོམས་དང་མེ་ལྟར་འབར། ། བི་ལོ་ཀི་དང་གཞན་གྱིས་མི་ཐུབ་པའོ། ། མི་གཡོ་བ་དང་རྡོ་རྗེ་ཁུ་ཚུར་ཞེས་པའོ། ། དེ་ནས་ཡུམ་བཞི་གཙོ་བོ་འཁྲིལ་བ་དཀར་པོ་དང་དམར་པོ་དང་། སེར་པོ་དང་ལྗང་གུའི་མདོག་གོ། ། གླང་པོའི་པགས་པ་འཛིན་པའི་ཕྱག་གི་གཡོན་ན་ཨུཏྤ་ལའོ། ། དེ་ལ་བསྟོད་པ་ནི། སྣ་ཚོགས་གཟུགས་ཅན་ཡིད་ལས་སྐྱེས། ། ཞེས་པས་ནི། ཐེག་པ་མཆོག་གསུམ་སྟོན་པའོ། ། ཞེས་བྱ་བས་ཚིག་རྐང་ལྔས་བསྟོད་པའོ། ། རིགས་ལྔ་ནི་སེང་གེའི་སྟེང་ན་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་མདོག་དཀར་པོ་ཞབས་བརྐྱང་བསྐུམ་དུ་བཞུགས་པ། ཕྱག་ན་གཞུ་བསྣམས་པ་རལ་པའི་ཐོར་ཚུགས་ཅན་ནོ། ། བསྟོད་པ་ནི། དོན་ཡོད་ཞགས་པ་རྣམ་པར་རྒྱལ། ། ཞེས་བྱ་བས་བསྟོད་པའོ། །

Siṃhanāda, Sarvābhyudgata, Siṃhanādaghoṣa, Guṇamālā, Puṣpari, and Ghoṣavat; Īśvara, Gandha, and Atipriya; Baladeva and Satyavādin; Nāgahasta, Dhvaja, Jayamati, and Jñānavyāpin; Amṛtagati, Sūryavādin, Sumati, and Śānta; Anantavigraha, Jayadatta, and Prabhākara; Ratnaketu, Siddhārtha, Suśānta, and Pratibhānadhara; Puṣpa, Indrajit, Tejasvin, and Arthadarśin; Amitāyus, Krodheśvara, Arthasthita, and Akṣayakīrti; Aśoka, Vimala, and the deity Vimaladeva; Vajrabhairava, Śmaśānapati, Vināśaka, Jaya, and Vikrīḍita; Trailokyavijaya, Māyājāla, Vighnāntaka, and Jvalanārci; Vilokita and Aparājita; Acala and Vajramuṣṭi. Then, the four consorts embrace the central deity, appearing in white, red, yellow, and green. In their left hands, which hold elephant skins, they hold utpala flowers. The praise for them is: "Possessing diverse forms, born of the mind," which indicates the teaching of the three supreme vehicles. Thus, the praise is expressed in five lines. As for the five families: upon a lion is Vairocana, white in color, seated with legs in the extended and tucked posture, holding a bow in his hand, and with his hair in a topknot. The praise for him is: "Amoghapāśa, the Victorious One." Thus, the praise is expressed.

རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་རྟའི་སྟེང་ན་མདོག་སེར་པོ་ཞབས་བརྐྱང་བསྐུམ་དུ་བཞུགས་པ། ཕྱག་ན་དུར་ཁྲོད་ཀྱི་རས་འཛིན་པ་རལ་པའི་ཐོར་ཚུགས་ཅན་ནོ། ། བསྟོད་པ་ནི། ཧ་ལ་ཧ་ལ་གདོང་བརྒྱ་པ། ། གཤིན་རྗེ་གཤེད་པོ་བགེགས་ཀྱི་རྒྱལ། ། ཞེས་པས་བསྟོད་པའོ། ། སྣང་བ་མཐའ་ཡས་རྨ་བྱ་དང་ཆུ་ལྷའི་སྟེང་ན་ཞབས་བརྐྱང་བསྐུམ་དུ་བཞུགས་པ། མདོག་དམར་པོ་ཕྱག་ན་མདུང་བསྣམས་པ་རལ་པའི་ཐོར་ཚུགས་ཅན་ནོ། ། བསྟོད་པ་ནི། རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་མཁའ་འདྲ་བ། ། མི་གཡོ་རལ་པ་གཅིག་གིས་བསྒྱིངས། ། ཞེས་པས་སོ། ། དོན་ཡོད་གྲུབ་པ་ནི་མདོག་ལྗང་གུ་ཤང་ཤང་དང་གནོད་སྦྱིན་གྱི་སྟེང་ན་ཞབས་བརྐྱང་བསྐུམ་དུ་བཞུགས་པ་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེའི་ཐོ་བ་བསྣམས་པ་རལ་པའི་ཐོར་ཚུགས་ཅན་ནོ། ། བསྟོད་པ་ནི། རྡོ་རྗེ་དྲག་པོ་རྡོ་རྗེ་སྙིང་། ། ཞེས་པས་སོ། ། དེའི་མཚན་ནི། འདོད་པའི་རྒྱལ་དང་ཟླ་བའི་གཙོ། ། གནོད་མཛེས་དང་ནི་ཧཱུཾ་མཛད་དོ། ། རྡོ་རྗེ་གནོད་སྦྱིན་རྡོར་ལྕགས་ཀྱུ། ། བདུད་རྩི་འཁྱིལ་དང་པདྨ་འཁྱིལ། ། ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་རྗེ་ཁྲག་འཐུང་། ། རྡོ་རྗེ་ལྕགས་སྒྲོག་སྟོབས་པོ་ཆེ། ། རྡོ་རྗེ་ཞགས་པ་རྟ་མགྲིན་དང་། ། དྲག་པོ་ཆེ་དང་འཁོར་ལོའོ། ། དང་པོས་མཚན་དང་ཡོན་ཏན་དང་ཁ་དོག་གོ། ། གཉིས་པས་ནི་མདོག་དང་མཚན་ནོ། ། གསུམ་པས་མཚན་དང་མདོག་དང་སྐུ་དང་། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་གནས་སོ། ། བཞི་པས་མཚན་དང་མདོག་དང་རྒྱན་ཆའོ། ། འཁོར་ལོའི་རྩིབས་ཆེན་བཞི་རྣམས་ལ། ནང་གི་དུར་ཁྲོད་དེ་ཨགྣི་པྲ་བྷ་དང་། མ་རི་ཧ་ཧ་ཁ་དང་། བྷེ་ར་བ་ཛྭ་ལ་ཁར་པ་དང་། མ་རུ་ཙེ་འགའ་ན།

Ratnasambhava is yellow in color, seated upon a horse with legs in the extended and tucked posture, holding a cemetery cloth in his hand, and wearing a topknot of matted hair. The praise is: "Hala hala, the hundred-faced one, Yamāntaka, King of Obstructors." Amitābha is red in color, seated upon a peacock and the water god Varuṇa with legs in the extended and tucked posture, holding a spear in his hand, and wearing a topknot of matted hair. The praise is: "Vajragarbha, like the sky, the Immovable One, majestic with a single lock of hair." Amoghasiddhi is green in color, seated upon a śaṅśaṅ bird and a yakṣa with legs in the extended and tucked posture, holding a vajra-hammer in his hand, and wearing a topknot of matted hair. The praise is: "Vajra Wrath, Vajragarbha." Their names are: Kāmarāja and Candreśvara, Ucchuṣma and Hūṃkāra, Vajrayakṣa and Vajrāṅkuśa, Amṛtakuṇḍalī and Padmakuṇḍalī, Vajrapāṇi and Heruka, Vajrasphoṭa and Mahābala, Vajrapāśa and Hayagrīva, Mahāraudra and Cakra. The first [section] concerns the names, qualities, and colors. The second concerns the colors and names. The third concerns the names, colors, bodies, and the abodes of method and insight. The fourth concerns the names, colors, and ornaments. On the four great spokes of the wheel are the inner charnel grounds: Agniprabha, Marīhahakha, Bheravajvalakharpa, and Marutseghana.

ནང་ན་རོའི་སྟེང་ན་ཉི་མ་ལ་བརྐྱང་བསྐུམ་དུ་བཞུགས་པའོ། ། ནང་གི་ལྷ་མོ་བཞི་ནི། དཀར་མོ་དང་། སེར་མོ་དང་། དམར་མོ་དང་། ལྗང་གུའི་མདོག་ཅན་གྱི་ཁྲོ་མོ་ཞབས་བརྐྱང་བསྐུམ་དུ་བཞུགས་པ། རོའི་སྟེང་ན་རོལ་པའི་ཚུལ་ཅན་ཕྱག་ན་མིའི་མགོ་བོ་དང་། རྒྱུ་མ་དང་། ཅང་ཏེའུ་དང་། རྐང་པའོ། ། ཉི་མའི་འོད་ཅན་ཉི་མའི་གདན་ལ་བཞུགས་པའོ། ། གྲགས་ཆེན་ཧ་ཧ་ཞེས་པ་ནས། ། རྡོ་རྗེ་གད་མོ་ཆེར་སྒྲོགས་པ། ། ཞེས་བྱ་བས་བསྟོད་དེ། དེའི་མཚན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། དབྱུག་སྔོན་ཅན་དང་འཇིགས་བྱེད་ཆེ། ། ནམ་མཁའི་མདོག་དང་དྲག་ཤུལ་འཇོམས། ། རྡོ་རྗེ་སྐུའི་བདག་རྡོར་དབང་སྒྱུར། ། བདུད་སྡེ་འཇོམས་དང་ཞགས་པ་ཆེ། ། ནག་པོ་ཆེ་དང་ཞེ་སྡང་འཇོམས་སོ། ། དེའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། འདོད་ཆགས་ང་རྒྱལ་ཕྲག་དོག་དང་། ། ཞེ་སྡང་ལ་སོགས་འཇོམས་མཛད་མའོ། ། འཁོར་ལོ་བཅུ་དྲུག་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་སེམས་དཔའ་བཅུ་དྲུག་ནི། གདན་ནི་མི་དང་གླང་པོ་ཆེ་དང་མ་ཧེ་དང་བོང་བུ་བཞིའི་སྟེང་ན་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྟེང་ན་ཞབས་བརྐྱང་བསྐུམ་དུ་བཞུགས་པ། མདོག་དཀར་པོ་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་དང་གྲི་གུག་དང་། མདའ་དང་། ལག་པ་རྣམས་འཛིན་པའོ། ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེ། ། ཞེས་བྱ་བ་ནས། མཚན་དུ་རྡོ་རྗེ་མདའ་ཐོགས་པ། ། ཞེས་བྱ་བས་བསྟོད། གདན་ནི་རྔ་མོ་དང་ཁྱི་དང་ལུག་དང་ཝའི་སྟེང་ན་ཉི་མའི་སྟེང་དུ་ཞབས་བརྐྱང་བསྐུམ་དུ་བཞུགས་པ། མདོག་སེར་པོ་ཕྱག་ན་ཆུ་གྲི་དང་རལ་གྲི་དང་འཁོར་ལོ་དང་ཤང་ལང་བསྣམས་པའོ། ། རྡོ་རྗེ་རལ་གྲི་མ་ལུས་གཅོད། ། ཅེས་པ་ནས། རྡོ་རྗེ་གཅིག་པུ་གཡུལ་སེལ་བ། །

Within, they stand in the posture of one leg extended and the other tucked upon a sun disk atop a corpse. The four inner goddesses are wrathful deities of white, yellow, red, and green complexion, standing in the posture of one leg extended and the other tucked. They sport upon the corpses, holding in their hands a human head, intestines, a hand-drum (ḍamaru), and a leg. They possess the radiance of the sun and sit upon sun seats. They are praised with the words: "From the great renown of 'Ha Ha'... proclaiming the great vajra laughter." Their names are as follows: Blue Staff Bearer, Great Terrifier, Sky-Color, Fierce Destroyer, Vajra Body Lord, Vajra Sovereign, Destroyer of Mara’s Host, Great Lasso, Great Black One, and Destroyer of Hatred. Their significance is this: they are the ones who destroy attachment, pride, jealousy, hatred, and so forth. Upon the sixteen wheels are the sixteen wisdom beings (prajñāsattva). Their seats are upon sun maṇḍalas atop four corpses: a human, an elephant, a buffalo, and a donkey. They stand in the posture of one leg extended and the other tucked. They are white in color and hold a vajra, a curved knife (kartṛkā), an arrow, and a hand. They are praised with the words: "Vajrasattva, Great Being... holding the vajra arrow." Their seats are upon sun disks atop a camel, a dog, a sheep, and a fox. They stand in the posture of one leg extended and the other tucked. They are yellow in color and hold a short sword, a large sword, a wheel, and a club. They are praised with the words: "Vajra Sword, Cutting All Without Exception... the solitary Vajra who clears the battlefield."

ཞེས་བྱ་བས་བསྟོད། གདན་ནི་བྱ་རྒོད་དང་འུག་པ་དང་བྱ་རོག་དང་ནེ་ཙོའི་སྟེང་དུ་ཉི་མ་ལ་ཞབས་བརྐྱང་བསྐུམ་དུ་བཞུགས་པ་མདོག་དམར་པོ་ཕྱག་ན་དབྱུག་ཏོ་དང་ཁ་ཊྭཱཾ་ག་དང་གསལ་ཤིང་དང་ཐོད་ཚལ་བསྣམས་པའོ། ། རྡོ་རྗེ་འབར་བ་མིག་མི་བཟད། ། སྐྲ་ཡང་རྡོ་རྗེ་འབར་བ་སྟེ། ། ཞེས་བྱ་བས་བསྟོད། གདན་ནི་ཁྲ་དང་ཀང་ཀ་དང་སྲིན་བྱ་དང་། ཁྲུང་ཁྲུང་གི་སྟེང་དུ་ཉི་མ་ལ་ཞབས་བརྐྱང་བསྐུམ་དུ་བཞུགས་པ། མདོག་ལྗང་གུ་ཕྱག་ན་རྩེ་གསུམ་པ་དང་ཕུབ་དང་སྟ་རེ་དང་གཏུན་ཁུང་ངོ་། ། ལུས་ནི་རྡོ་རྗེའི་བ་སྤུ་ཅན། ། རྡོ་རྗེའི་སྤུ་ནི་གཅིག་པུ་ལུས། ། སེན་མོ་སྐྱེས་པ་རྡོ་རྗེ་རྩེ། ། རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་པགས་པ་མཁྲེགས། ། ཞེས་བྱ་བས་བསྟོད་པའོ། ། དེ་རྣམས་ཀྱི་མཚན་ནི། འོད་ཟེར་འཕྲོ་དང་བདུད་སྡེ་འཇོམས། ། དྲག་ཤུལ་འཇོམས་དང་ཤུགས་ཆེན་མོ། ། ཤིན་ཏུ་ཁྲོས་དང་ཁྲག་འཛག་དང་། ། ཐོད་པ་འཆང་དང་ཨུཏྤལ་མདོག། རྡོ་རྗེ་འདུས་དང་ཕྲིན་ལས་མཛད། ། གཏུམ་ཁྲོ་འབར་དང་རྔ་བོ་ཆེ། ། ཁམས་གསུམ་འཇོམས་དང་དྲག་པོའི་སྟོབས། ། ཐལ་བའི་མདོག་དང་མ་ཧེའི་ཞལ། ། བདུད་རྩི་ཕྱག་དང་ནམ་མཁའི་མདོག། དྲ་བའི་འོད་དང་མི་ཤིགས་བསྣམས། ། ཐུགས་རྗེའི་ཞགས་དང་རིན་ཆེན་ཞགས། ། པདྨ་ཁྲོས་དང་རྡོ་རྗེ་ཁྲོས། ། ཞེས་པས་སོ། ། གྲུ་ཆད་ལྷ་མོ་བཞི་པོ་ནི། ཕྱིའི་དུར་ཁྲོད་དེ། བི་བི་ཤ་དང་། ཛྭ་ལ་པར་པ་ཏ་དང་། འགའ་ན་དུ་ཁ་དང་། པ་རི་ཁྲེ་ཏ་དང་། བཞིའི་ནང་ན་རོའི་སྟེང་། ཉི་མ་ལ་བརྐྱང་བསྐུམ་དུ་བཞུགས་པ། མདོག་ཤེལ་གྱི་མདོག་དང་། གསེར་བཙོ་མ་དང་། པདྨ་རཱ་ག་དང་།

Thus, one should offer praise. As for the seat, she stands upon a sun disk atop vultures, owls, crows, and parrots, in a posture with one leg extended and the other tucked. She is red in color and holds a staff, a khaṭvāṅga, a stake, and a skull-cup. One should praise her with: "Blazing vajra, with unbearable eyes, and hair that is also a blazing vajra." As for the seat, she stands upon a sun disk atop hawks, herons, owls, and cranes, in a posture with one leg extended and the other tucked. She is green in color and holds a trident, a shield, an axe, and a pestle. One should praise her with: "Her body is covered in vajra-hairs; her body is a single vajra-hair; her nails are the tips of vajras; her vajra-essence skin is firm." Their names are: Radiating Light Rays, Subduer of Mara’s Hosts, Fierce Subduer, Great Power, Extremely Wrathful, Blood-Dripping, Skull-Bearer, Utpala-Colored, Vajra-Assembly, Performing Enlightened Activity, Fierce and Blazing, Great Drum, Subduer of the Three Realms, Fierce Strength, Ash-Colored, Buffalo-Faced, Nectar-Handed, Sky-Colored, Net-Light, Holding the Indestructible, Compassion-Noose, Jewel-Noose, Lotus-Wrathful, and Vajra-Wrathful. As for the four goddesses at the corners, they are in the outer charnel grounds: Vivisha, Jvalaparpata, Gahananaduka, and Parikreta. Within these four, they stand upon corpses atop sun disks in a posture with one leg extended and the other tucked. Their colors are crystal, refined gold, ruby, and—

ཨིནྡྲ་ནཱི་ལ་ལྟ་བུ་ཕྱག་ན་རླུང་གི་རས་དང་འཕན་རྩེ་གསུམ་པ་དང་མེ་ཐབ་དང་ཀ་པཱ་ལ་བསྣམས་པའོ། ། བསྟོད་པ་ནི། ། རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་ཐོགས་དཔལ་དང་ལྡན། ། རྡོ་རྗེ་རྒྱན་གྱིས་བརྒྱན་པ་སྟེ། ། ཞེས་པའོ། ། མཚན་ནི་ལས་ཀྱི་ཁྲོས་དང་རིན་ཆེན་ཁྲོས་སོ། ། སྒོ་མ་བཞི་ནི་ཉི་མའི་གདན་ལ་ཞབས་བརྐྱང་བསྐུམ་དུ་བཞུགས་པའོ། ། མདོག་ནག་པོ་སེར་པོ་དམར་པོ་སྣ་ཚོགས་པའོ། ། ཕྱག་ན་ལྕགས་ཀྱུ་དང་ཞགས་པ་དང་སྡིགས་མཛུབ་དང་དྲིལ་བུ་བསྣམས་པའོ། ། བསྟོད་པ་ནི། གད་རྒྱངས་ཧ་ཧ་ངེས་པར་སྒྲོགས། ། ཞེས་བྱ་བས་སོ། ། མཚན་ནི། འབར་བའི་འོད་དང་དབྱུག་པ་སྔོ། ། ཞེས་བྱ་བས་བསྟོད་པའོ། ། དེའི་དོན་ནི། དཀྱིལ་འཁོར་ལྷ་རྣམས་རྫོགས་བསྒོམ་དང་། ། ཐམས་ཅད་འཇམ་དཔལ་སྐུར་བསྡུས་ནས། ། འཇིགས་བྱེད་ཆེན་པོར་གྱུར་པ་ནི། ། རྣམ་ཐར་བརྒྱད་ལྡན་ཞལ་བརྒྱད་པ། ། སྤྱན་ནི་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞིར་མཛེས། ། ཐོད་པའི་ཕྲེང་བའི་དབུ་རྒྱན་ཅན། ། དོ་ཤལ་དོ་ཤལ་མི་མགོ་བརྒྱ། ། ཕྱག་ནི་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་མཛེས། ། བྱང་ཆུབ་ཕྱོགས་རྣམས་ཡོངས་སུ་རྫོགས། ། ཞབས་ནི་བཅུ་དྲུག་གདུག་པ་གདོན། ། སྟོང་པ་བཅུ་དྲུག་ཡོངས་སུ་དག། མཚན་མ་འགྲེང་བ་ཆགས་པ་སྟེ། ། ཁྲོ་བོས་ཤེས་རབ་ཤིན་ཏུ་གསལ། ། རྟེན་གྱི་གཞལ་ཡས་དེ་བསྒོམ་བྱ། ། དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཁྲོས་པའི་གནས། ། ཤིན་ཏུ་འཇིགས་པ་དུར་ཁྲོད་གནས། ། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི། ། རོལ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་དེ་ལ་བརྟེན། ། ཞི་དང་རྒྱས་དང་དབང་དང་དགུག། བསད་པའི་འཁྲུལ་འཁོར་བཅུ་དྲུག་སྟེ། ། སྒྲུབ་པ་རིགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ལྔ། ། བསྡུས་པའི་འཁོར་ལོ་དེར་བསྡུས་པས། །

[He is] like an indranīla sapphire, holding a wind-cloth, a three-pointed banner, a fire-hearth, and a kapāla. The praise is: "Holding a vajra garland, endowed with glory, adorned with vajra ornaments." The names are Karmakrodha and Ratnakrodha. The four female gatekeepers sit upon sun seats in the posture of one leg extended and one tucked. Their colors are black, yellow, red, and variegated. In their hands, they hold a hook, a noose, a threatening gesture, and a bell. The praise is: "Uttering the laughter of 'Ha Ha'." The names are praised as: "Blazing light and blue staff." The meaning of that is: Having meditated on the completion of the maṇḍala deities, and having gathered them all into the body of Mañjuśrī, he becomes the Great Terrifier. He possesses the eight liberations and has eight faces. He is beautified by twenty-four eyes. He has a crown of a garland of skulls. He has a necklace and a breast-ornament of a hundred human heads. His thirty-two arms are beautiful, and he is fully perfected in the factors of enlightenment. His sixteen legs trample upon the wicked spirits; they are the complete purity of the sixteen emptinesses. His erect organ is passion; through the wrathful one, insight is made extremely clear. One should meditate on that celestial palace of the support. That is the abode of the extremely wrathful; it is the extremely terrifying charnel ground. It relies upon that maṇḍala of the play of method, insight, and wisdom. There are the sixteen yantras of pacifying, increasing, magnetizing, summoning, and slaying. The five wheels of the family of practice are condensed into that condensed wheel.

ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་འཁྲུལ་འཁོར་ནི། ། གདམས་ངག་གཞན་དུ་ཤེས་པར་བྱ། ། ཚིག་རྐང་བཅུ་བདུན་རྐང་པ་གཅིག། མ་ཚང་མཚན་ནི་བརྒྱ་རྩ་བདུན། ། བཅུ་བཅུ་ལྷག་ལ་གཙོ་བོ་ལ། ། རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་ཆེན་པོའི་དཀྱིལ་འཁོར་བསྟན་པའོ། ། ད་ནི་འཇམ་དཔལ་རོལ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་བསྐྱེད་པ་དང་བསྲུང་བའོ། ། ད་ནི་སྐུ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་བའི་ཚུལ་སྟོན་པ་ནི་དེ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ཡི་གེ་དྲུག་པ་རྡོ་རྗེའི་སྒྲ། ། ཞེས་པ་ནས། ཕྱོགས་བཅུ་ཆོས་ཀྱི་རྔ་བོ་ཆེ། ། ཞེས་པས་ནི། རིགས་པ་དང་ཆོས་གཉིས་ཀ་ལས། ཡོན་ཏན་དཔག་ཏུ་མེད་ཅིང་སྡུག་བསྔལ་སིམ་པར་བྱེད་པའི་སྒྲ་འབྱུང་བས་བསྟོད་པ་ཙམ་ཐོས་པ་ཙམ་གྱིས་དེ་ཁོ་ན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རོ་རྟོགས་ཏེ། རྒྱུ་མཚན་ཇི་ལྟ་བུས་རྟོགས་པ་ནི། ། ཡང་དག་བདག་མེད་དེ་བཞིན་ཉིད། ། ཡང་དག་མཐའ་ནི་ཡི་གེ་མེད། ། ཅེས་པའོ། ། གང་གིས་བསྟན་ཞེ་ན། ཆོས་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་ངོ་བོར་སྣང་བའི་སྒྲས་བསྟོད་པས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་བདེ་བའི་ཡེ་ཤེས་སྐད་ཅིག་མ་ལ་སྦྱོར་བའོ། ། འོ་ན་འབྲས་བུ་གང་ལ་སྦྱར་ཞེ་ན། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་མི་གནས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་སྦྱོར་བའོ། ། རིག་པའི་བདག་ཉིད་ཆོས་ཅན་དུ་གྱུར་པའི་སྒྲས་ཅི་སྟོན་ཞེ་ན། གཟུགས་མེད་གཟུགས་བཟང་དམ་པ་སྟེ། ། སྣ་ཚོགས་གཟུགས་ཅན་རིག་པའི་བདག། ཅེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་པ་ནི་གཟུགས་དུ་མར་གནས་པའོ། ། གང་ཟག་དེ་རྣམས་ཀྱི་བསྟོད་པ་ནི། མཚུངས་པ་མེད་ཅིང་ཆེ་བར་གྲགས། ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་དེ་ལ་བསྟོད་པ་ནི། མཚུངས་པ་མེད་ཅིང་ཆེ་བར་གྲགས། ། ཁམས་གསུམ་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོ་སྟེ།

The twenty-one yogic exercises (yantra) should be understood from other instructions. The seventeen lines and one verse, though incomplete, constitute the one hundred and seven names. In the ten-plus [verses] concerning the principal deity, the maṇḍala of the Great Vajrabhairava is revealed. Now, in order to reveal the maṇḍala of Mañjuśrī-vikrīḍita, there is the generation of his body and the protection. Now, to show the manner in which his body appeared in the world, it is as follows: from the words "The six-syllable vajra sound" up to "The great drum of Dharma in the ten directions," both through reasoning and the Dharma, a sound arises of immeasurable qualities that soothes suffering. By merely hearing this praise, one realizes the innate taste of suchness. As for the reason for this realization: "Perfect selflessness is suchness; the ultimate reality is the letterless." If one asks by what it is taught: by the praise of the sound appearing as the essence of various phenomena, one is joined in an instant to the wisdom of innate bliss, suchness itself. If one asks to what result this is joined: it is joined to the non-abiding nirvāṇa of the innate. If one asks what is shown by the sound that has become the subject of the nature of awareness: "Formless, yet the supreme beautiful form; the possessor of various forms, the lord of awareness." This means that desire abides in many forms. The praise of those individuals is: "Peerless and renowned as great." The praise of that wisdom body is: "Peerless and renowned as great; the great lord of the three realms."

། ཞེས་བྱ་བའོ། ། འོ་ན་འབྲས་བུ་ཅི་ཞེ་ན། འཕགས་ལམ་ཤིན་ཏུ་མཐོ་ལ་གནས། ། དར་བ་ཆེན་པོ་ཆོས་ཀྱི་ཏོག། འཇིག་རྟེན་གསུམ་ན་གཞོན་ལུས་གཅིག། གནས་བརྟན་རྒན་པོ་སྐྱེ་དགུའི་བདག། སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་མཚན་དང་ལྡན། ། སྡུ་གུ་འཇིག་རྟེན་གསུམ་ན་མཛེས། ། དཔལ་ལྡན་རྒྱུ་སྐར་དཀྱིལ་འཁོར་ཅན། ། ཕྱོགས་བཅུ་ནམ་མཁའི་མཐར་ཐུག་པར། ། ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་མཚན་ལེགས་པར་འཛུགས། ། ཞེས་པའོ། ། འདོད་པ་དང་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པས་ཁམས་གསུམ་གྱི་དབང་ཕྱུག་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་ལ་དེ་ལྟར་བསྟོད་པའོ། ། འོ་ན་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་གང་ཞེ་ན། འཇིག་རྟེན་གསུམ་ན་གཞོན་ལུས་གཅིག་པའི་སྐུ་དེ་ལ་བསྟོད་པའོ། ། དེའི་དོན་ནི་འཇིག་རྟེན་ནི་འཇིག་རྟེན་གསུམ་དུ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་བལྟམས་པའོ། ། ཇི་ལྟར་བལྟམས་པར་བྱེད་ཅེ་ན། ཡུམ་གྱི་སྐུ་བསྟོད། ཤེས་རབ་ཤིན་ཏུ་ཡངས་པ་དེར་འོད་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་གསུམ་གསལ་བར་མཛད་ནས། འཁོར་ཐམས་ཅད་བདེ་བའི་རང་བཞིན་དུ་ཚིམ་པར་བྱེད་པ་སྟེ། གནས་བརྟན་རྒན་པོ་སྐྱེ་དགུའི་བདག་པོ་ཚངས་པ་དང་། སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱི་བདག་པོ་ཡོན་ཏན་རྣམ་སྨིན་གྱི་མཚན་དང་ལྡན་པའི་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས། འཇིག་རྟེན་སློབ་དཔོན་འཇིགས་པ་མེད། ། མགོན་སྐྱབས་འཇིག་རྟེན་ཡིད་གཅུགས་པ། ། ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོན་ཏན་དེ་དང་ལྡན་པའི་དབྱེར་མེད་ཀྱི་སྐུ་དེ་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་བླངས་པའོ། ། འོ་ན་དེའི་དོན་ཅི་ཞེ་ན། སྐྱབས་དང་སྐྱོབ་པ་བླ་ན་མེད། ། ཅེས་པ་ནས། སྲིད་པའི་རི་བོ་འཇོམས་པ་པོ། ། ཞེས་བྱ་བས་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་སྤྱོད་པ་དང་བསྟུན་ནས།

Thus it is said. If one asks, "What is the result?" it is as follows: Abiding on the exceedingly high Noble Path, The great banner of the Dharma, The single youthful body in the three worlds, The elder, the ancient, the Lord of Beings, Endowed with the thirty-two marks, Beautiful and lovely in the three worlds, Possessing the glorious maṇḍala of constellations, He firmly plants the victory banner of Dharma Throughout the ten directions to the ends of space. This is the praise of the wisdom body (jñānakāya), the sovereign of the three realms of desire, form, and formlessness. If one asks, "What is the wisdom body?" it is the praise of that body which is the single youthful body in the three worlds. Its meaning is that the wisdom body is born within the three worlds. How is it born? It is the praise of the Mother’s body. Having illuminated the three worlds with light within that exceedingly vast insight (prajñā), it satisfies the entire retinue with the nature of bliss. The elder, the ancient, the Lord of Beings Brahmā, and Śakra, the lord of the thirty-three, who possesses the marks of the ripening of qualities, [praise him]. "The fearless teacher of the world, The protector, the refuge, the beloved of the world"— this refers to the indivisible body endowed with those qualities, which is assumed in the manner of both method and insight. If one asks, "What is the meaning of that?" from the words "The unsurpassed refuge and protector" up to "The crusher of the mountain of existence," it is in accordance with the conduct of worldly beings.

སྐྱེ་བས་འགྲོ་བ་ལ་སྐྱོབ་ཅིང་འདྲེན་པའི་རྟགས་སུ་ཕྱོགས་བཞིར་ནམ་མཁར་གོམ་པ་བདུན་གྱིས་པདྨ་བདུན་བདུན་ནོ། ། མ་རིག་སྒོ་ངའི་སྦུབས་འབྱེད་པ། ། སྲིད་པའི་དྲ་བ་འཇོམས་པ་པོ། ། ཉོན་མོངས་མ་ལུས་ཞི་བྱེད་པ། ། འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོ་ཕ་རོལ་ཕྱིན། ། ཡེ་ཤེས་དབང་བསྐུར་ཅོད་པན་ཅན། ། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྒྱན་དུ་ཐོགས། ། སྡུག་བསྔལ་གསུམ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ཞི། ། གསུམ་སེལ་མཐའ་ཡས་གྲོལ་གསུམ་ཐོབ། ། སྒྲིབ་པ་ཀུན་ལས་ངེས་པར་གྲོལ། ། མཁའ་ལྟར་མཉམ་པ་ཉིད་ལ་གནས། ། ཉོན་མོངས་དྲི་མ་ཀུན་ལས་འདས། ། དུས་གསུམ་དུས་མེད་རྟོགས་པ་པོ། ། སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་ཀླུ་ཆེན་པོ། ། ཡོན་ཏན་ཐོད་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཐོད། ། ལུས་ཀུན་ལས་ནི་རྣམ་གྲོལ་ཞིང་། ། ནམ་མཁའི་ལམ་ལ་རབ་ཏུ་གནས། ། ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་ཆེན་པོ་འཆང་། ། ཁྱབ་བདག་རིན་ཆེན་ཀུན་གྱི་མཆོག། དཔག་བསམ་ཤིང་ཆེན་རྒྱས་པ་སྟེ། ། བུམ་པ་བཟང་པོ་ཆེ་བའི་མཆོག། ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ནི། མ་རིག་པའི་དྲི་མ་དང་། སྲིད་པའི་དྲ་བ་དང་། ཉོན་མོངས་པ་ཞི་བ་དང་། འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོ་ལས་བསྒྲལ་བའི་ཕྱིར་དབང་བསྐུར་ཞིང་ཁྲུས་གསོལ་བའོ། ། གང་ལ་ཞེ་ན། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་དེ་ལའོ། ། གང་དང་ལྡན་པས་ཤེ་ན། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་དེ་ཁོ་ན་དང་ལྡན་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་གསུམ་སྟེ། ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་དྲི་མ་དག་པར་བྱེད་པས་སོ། ། དེ་ཇི་ལྟར་དག་སྟེ། མི་དག་ཅེ་ན། མཁའ་ལྟར་མཉམ་པ་ཉིད་ལ་གནས། ། ཉོན་མོངས་དྲི་མ་ཀུན་ལས་འདས་པས་སོ། ། ཇི་ལྟར་རྒྱུ་མཚན་ཅི་ཞེ་ན། དུས་གསུམ་དུས་མེད་རྟོགས་པའོ། ། གང་གི་ལས་སུ་བྱས་ཤེ་ན།

As a sign of protecting and leading beings through birth, seven lotuses appeared in the sky in each of the four directions as he took seven steps. He who opens the shell of the egg of ignorance, Who destroys the net of existence, Who pacifies all afflictions without exception, Who has reached the far shore of the ocean of saṃsāra, Who wears the crown of the empowerment of primordial wisdom, Who bears the ornaments of the perfect Buddha, Who pacifies the suffering of the three types of suffering, Who dispels the three and attains the three infinite liberations, Who is definitively freed from all obscurations, Who abides in equanimity like space, Who has transcended all stains of affliction, Who realizes the three times as timeless, The great nāga of all sentient beings, The crest-jewel of those who wear the crest of qualities, Who is completely liberated from all [physical] bodies, And who dwells perfectly in the path of space, Who holds the great wish-fulfilling jewel, The pervasive lord, the supreme of all jewels, The flourishing great wish-granting tree, The supreme excellence of the excellent vase. The meaning of this is as follows: in order to purify the stains of ignorance, the net of existence, and the afflictions, and to deliver [beings] from the ocean of saṃsāra, the empowerment and ritual bathing are performed. For whom? For that body of primordial wisdom. With what is it endowed? It is endowed with the reality of the perfect Buddha. By what means are the three sufferings—namely, the stains of body, speech, and mind—purified? How are they purified? If one asks how they are not purified, it is because he abides in equanimity like space and has transcended all stains of affliction. What is the reason for this? It is because he realizes the three times as timeless. What is his activity? It is to deliver beings from the ocean of saṃsāra. What is the purpose? It is to attain the three infinite liberations. What is the result? It is to be definitively freed from all obscurations. What is the state? It is to abide in the path of space. What is the essence? It is to hold the great wish-fulfilling jewel. What is the nature? It is to be the pervasive lord, the supreme of all jewels. What is the manifestation? It is to be the flourishing great wish-granting tree. What is the excellence? It is to be the supreme excellence of the excellent vase. Thus, the ritual bathing is performed for the sake of these qualities.

ཀླུ་ཆེན་པོས་སེམས་ཅན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་དེ་ལའོ། ། ཇི་ལྟར་མཛད་ཅེ་ན། ཡོན་ཏན་གྱི་རྒྱན་སྦྲུལ་མགོའི་གདེངས་ཀ་ཅན་གྱི་ཀླུའི་གཙོ་བོ་དགའ་བོ་དང་འཇོག་པོའོ། ། དེ་ཡང་ནམ་མཁའ་ལ་ལུས་སྤྲིན་དང་བཅས་པ་དབུ་ལ་རིན་ཆེན་འབར་བས་བརྒྱན་པ། རིན་པོ་ཆེའི་རྒྱན་དུ་མས་ལུས་ལ་བརྒྱན་པ། དེས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཤིང་འབྲས་བུ་སྤོས་ཀྱི་ངད་དང་ལྡན་པའི་བུམ་པ་ལ། ཐབས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཆུ་རྒྱུན་གྱིས་འཁྲུ་བའི་བུམ་པ་ལག་ཏུ་ཐོགས་ནས། ཤིང་ཆེན་པོ་དེའི་ལག་ན་བཟུང་བའི་དུས་དེ་ཉིད་དུ་ཁྲུས་གསོལ་བའོ། ། ལས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཅི་ཞེ་ན། བྱེད་པ་སེམས་ཅན་ཀུན་དོན་བྱེད། ། ཕན་འདོགས་སེམས་ཅན་མཉེས་གཤིན་པ། ། བཟང་ངན་ཤེས་ཤིང་དུས་ཤེས་ལ། ། (བྱ་བ་,ཁྱབ་)བདག་དམ་ཤེས་དམ་ཚིག་ལྡན། ། དུས་ཤེས་སེམས་ཅན་དབང་དོན་ཤེས། ། རྣམ་གྲོལ་གསུམ་ལ་མཁས་པ་པོ། ། ཡོན་ཏན་ལྡན་ཞིང་ཡོན་ཏན་ཤེས། ། དབུགས་འབྱིན་ཆེན་པོ་དགའ་སྟོན་ཆེ། ། ཞེས་བྱ་བའོ། ། འོ་ན་ལས་གང་དང་འབྲེལ་པས་ཤེ་ན། ཆོས་ཤེས་བཀྲ་ཤིས་བཀྲ་ཤིས་འབྱུང་། ། བཀྲ་ཤིས་ཀུན་གྱི་བཀྲ་ཤིས་པ། ། གྲགས་པའི་བཀྲ་ཤིས་སྙན་གྲགས་དགེ། ཞེས་གོང་དུ་བསྟན་པ་དང་འབྲེལ་ཏོ། ། དེས་ནི་བྲམ་ཟེ་དང་། རིག་བྱེད་ལྟར་བཀྲ་ཤིས་པའོ། ། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་རྐང་པ་གསུམ་པ་འདིར་ནི་ལུས་དགེ་བར་གྱུར་ཅིག། ངག་དགེ་བར་གྱུར་ཅིག། སེམས་དགེ་བར་གྱུར་ཅིག། ཅེས་པའི་དོན་ཏོ། ། ཡོན་ཏན་འོད་དང་ཁྱད་པར་ཆེ། ། རྣམ་ཤེས་གྲགས་དང་ཀུན་དུ་གྲགས། ། ཟླ་བ་གང་དང་པདྨའི་འོད། ། དཀའ་ཐུབ་རྒྱལ་དང་མར་མེ་རྒྱལ། ། གློག་གི་ཏོག་དང་རྒྱལ་བའི་འོད། །

The great nāgas [perform the ritual] for that wisdom body of sentient beings. How do they act? The chief nāgas, Nanda and Takṣaka, who possess the ornaments of qualities—the hoods of serpents. Furthermore, with bodies accompanied by clouds in the sky, their heads adorned with blazing jewels, and their bodies adorned with many precious ornaments, they hold in their hands vases for washing with the stream of the water of method and wisdom, which are the fruits of the Bodhi tree endowed with the fragrance of incense; at that very moment of grasping that great tree, they perform the ritual bathing. What is the distinction of their activity? "Acting for the benefit of all sentient beings, Benefiting and being affectionate toward sentient beings, Knowing good and bad, and knowing the proper time, Knowing the self and possessing the samaya, Knowing the time and knowing the power and purpose of sentient beings, Skilled in the three types of liberation, Endowed with qualities and knowing qualities, The great consolation, the great festival." If one asks with what activity it is connected: "Knowing the Dharma, the auspicious, the source of auspiciousness, The auspiciousness of all auspicious things, The auspiciousness of fame, the virtue of renown," thus it is connected with what was taught above. By that, it is auspicious according to the Brahmins and the Vedas. In this third line of the verse, the meaning is: "May the body be virtuous, may the speech be virtuous, may the mind be virtuous." "Endowed with the light of qualities and great distinction, Renowned consciousness and universal renown, The full moon and the light of the lotus, The king of asceticism and the king of lamps, The crest of lightning and the light of the Victor."

གསང་བ་ལྡན་དང་དཔེ་བྲལ་གྲགས། ། པདྨ་གྲགས་དང་མེ་ཏོག་མཚན། ། སྤྱན་མཆོག་བཟང་དང་གྲགས་མེད་དོན། ། དྲག་པོ་སྡེ་དང་བསོད་ནམས་འོད། ། ཁྱད་པར་ཅན་དང་ཐོགས་མེད་བློ། ། སྒྲ་གཅན་དང་ནི་ཡེ་ཤེས་འོད། ། གྲགས་ལྡན་དང་ནི་ཡེ་ཤེས་ལྡན། ། སྐར་མ་སྟོན་དང་རཱ་ཧུ་ལ། ། སྨན་ཆེན་པོ་དང་སྨན་པའི་རྒྱལ། ། བསོད་ནམས་གླང་པོ་དང་རྒྱུ་སྟོབས། ། སྐར་མ་རྒྱལ་དང་རྒྱལ་བའི་སྐུ། ། ཉི་འོད་འཆང་དང་ཆོས་ཀྱི་མཛོད། ། བློ་གྲོས་ལེགས་དང་རྒྱལ་བ་པོ། ། རྡོ་རྗེ་སྡེ་དང་ཤེས་རབ་བརྩེགས། ། ལེགས་པར་གནས་དང་རྒྱལ་བའི་བློ། ། ཆགས་པའི་གནས་དང་ཀླུ་དབང་པོ། ། ཡོན་ཏན་གསལ་དང་ཡེ་ཤེས་དག། ཏོག་གི་འོད་དང་ཚངས་པའི་དགེ། སྒྲ་མི་སྙན་དང་རོལ་པར་གར། ། ཀླུ་ཡིས་སྦྱིན་དང་བདེ་བའི་ཏོག། མཁས་པས་དབྱངས་དང་གཞན་ཐུབ་མིན། ། རི་འོད་སྦྱིན་དང་གསུང་དབྱངས་ཅན། ། སེང་གེ་དང་ནི་སྣ་ཚོགས་ཉིད། ། ཡེ་ཤེས་དཔལ་དང་པདྨ་ཆུ། ། མེ་ཏོག་དང་ནི་རྣམ་གྲོལ་ལུས། ། བསོད་ནམས་སྤུངས་དང་མཚན་འགྱུར་བློ། ། གསལ་བ་དང་ནི་ཟླ་མར་མེ། ། མི་བཟད་པ་དང་བློ་བཟང་སྤྱན། ། ཡན་ལག་མཆོག་དང་ཤེས་རབ་ཡུལ། ། མཆོག་ཏུ་གྱུར་དང་རབ་འཇོམས་ཟེར། ། ཤེས་རབ་སྦྱིན་དང་འཇམ་པའི་དབྱངས། ། ཐོགས་མེད་མཛོད་དང་མཐུ་སྦྱིན་དང་། ། དག་པ་དང་ནི་ཡེ་ཤེས་གནས། ། བདེ་གཤེགས་འོད་དང་དབང་པོའི་འོད། ། ཐུབ་པ་ཆེ་དང་ལྷ་ཆེན་དང་། ། འོད་ཟེར་བཟང་དང་གཟུགས་མཛེས་དང་། ། རྒྱལ་བའི་སྐུ་དང་དོན་ཡོད་སྟོན། ། སིང་ང་ལ་དང་དྲི་ལྡན་དང་། ། གྲགས་པའི་མཚན་དང་བཀྲ་ཤིས་དང་། ། སྙིང་པོ་མཆོག་དང་བསོད་ནམས་དགེ། ཉན་པ་ཆགས་དང་ཉན་འདོད་པ།

Guhyavat, Anupamaśruta, Padmakīrti, and Puṣpākṣa; Varanetra, Yaśasvin, and Arthasiddhi; Ugrasena, Puṇyaprabha, Viśiṣṭa, and Asaṅgamati; Rāhu, Jñānaprabha, Yaśasvin, and Jñānavat; Jyotirdarśa, Rāhula, Mahauṣadha, and Vaidyarāja; Puṇyahastin, Hetubala, Jyotirāja, and Jinakāya; Sūryaprabhadhara, Dharmakośa, Sumati, and Jinendra; Vajrasena, Prajñākūṭa, Suvihita, and Jinamati; Rāgasthāna, Nāgeśvara, Guṇaprabha, and Viśuddhajñāna; Ketu-prabha, Brahmakuśala, Kurava, and Lalitānṛtya; Nāgadatta, Suketuka, Vidvadghoṣa, and Aparājita; Giripradāna, Sarasvatī, Siṃha, and Citra; Jñānaśrī, Padmajala, Puṣpa, and Vimuktakāya; Puṇyarāśi, Vikāralakṣaṇa, Prasanna, and Candradīpa; Abhīru, Sumatinetra, Aṅgottama, and Prajñāviṣaya; Parama, Pramardin, Prajñādatta, and Mañjughoṣa; Asaṅgakośa, Baladatta, Śuddha, and Jñānasthiti; Sugataprabha, Indraprabha, Mahāmuni, and Mahādeva; Rasmisundara, Surūpa, Jinakāya, and Amoghadarśin; Siṅgala, Gandhavat, Yaśonāman, and Maṅgala; Sārottama, Puṇyakuśala, Śravaṇarāga, and Śuśrūṣaka.

། མར་མེ་རྒྱལ་དང་རིན་ཆེན་བརྩེགས། ། ཚོགས་མེད་ལྷ་དང་ས་ཡི་བདག། གྲོལ་བར་འགྲོ་དང་གཙུག་(པུད་,ཕུད་)གསེར། ། སྒྲ་གཅན་བཟང་དང་མི་ཐུབ་སྟེ། ། རང་བཞིན་ཐུབ་དང་ཟླ་བའི་འོད། ། གསེར་མདོག་བཟང་དང་འོད་དགེ་བའོ། ། ཡོན་དབང་ལྷ་དང་ཆོས་ཀྱི་གདུགས། ། ཡོན་ཏན་ལག་དང་དྲན་པའི་མཚན། ། ཡེ་ཤེས་རྫོགས་དང་བློ་གྲོས་འཕྲོ། ། འོད་རྣམས་འབར་དང་སྨན་གྱི་སྐྱབས། ། དགའ་ཆེན་རོལ་མོ་ཆེན་པོ་སྟེ། ། བཀུར་སྟི་རིམ་གྲོ་བྱ་བའི་འོས། ། ཇི་ལྟར་དེ་ལ་བྱ་བར་འོས་ཤེ་ན། འཇིག་རྟེན་དགྲ་སྟེ་རབ་ཀྱི་མཆོག། འཇིགས་པ་མ་ལུས་སེལ་བའོ། ། དེའི་ཕྱིར་བྱིན་གྱི་རླབས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དེ་རྣམས་དང་ལྡན་པའོ། ། དེ་གང་གིས་རྟོགས་ཤེ་ན། གཙུག་ཕུད་ཕུད་པུ་ལྕང་ལོ་ཅན། ། ཞེས་པ་ནས། ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག། ཅེས་བྱ་བས་ནི་སྐྱེ་གཉིས་པའོ། ། ཇི་ལྟར་རྟོགས་པའི་རྒྱུ་གང་དང་ལྡན་པས་རྟོགས་ཤེ་ན། དཀའ་ཐུབ་མཐར་ཕྱིན་དཀའ་ཐུབ་ཅན། ། གཙང་གནས་དམ་པ་གཽ་ཏ་མ། ། ཇི་ལྟར་ཤེས་ཤེ་ན། བྲམ་ཟེ་ཚངས་པ་ཚངས་པ་ཤེས། ། མྱ་ངན་འདས་པ་ཚངས་པ་ཐོབ། ། གྲོལ་བ་ཐར་པ་རྣམ་གྲོལ་ལུས། ། རྣམ་གྲོལ་ཞི་བ་ཞི་བ་ཉིད། ། ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་ཁྱད་པར་ཅན་དང་ལྡན་པར་བྲམ་ཟེས་ཤེས་སོ། ། བྲམ་ཟེ་དེ་ཡང་དྲི་མ་དག་པའི་ཕྱིར་རྟགས་ལ་བརྟེན་ནས་དཔོག་པ་ནི། མྱ་ངན་འདས་པ་མྱ་ངན་འདས། ། ལེགས་པར་མྱ་ངན་འདས་དང་ཉེ། ། ཞེས་བྱ་བར་རྟོགས་པས་སོ། ། བདེ་སྡུག་སེལ་བར་མཐར་གྱུར་པ། ། ཆགས་བྲལ་ལུས་ལས་འདས་པ་པོ། ། རྟགས་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་སྟོབས་ཀྱིས། ། ཐུབ་པ་མེད་པ་དཔེ་མེད་པ། ། མི་མངོན་མི་སྣང་གསལ་བྱེད་མིན། །

Dīpa, Jaya, Ratnakūṭa, Asaṃgha, Deva, and Bhūmipa; Muktigāmin, Śikhaṇḍin, and Suvarṇa; Rāhu, Bhadra, and Ajita; Svabhāvajina, Candraprabha, Suvarṇavarṇa, and Śubhaprabha; Guṇendra, Dharmacchatra, Guṇabāhu, and Smṛtilakṣaṇa; Jñānapūrṇa, Mativikiraṇa, Jvalitaprabha, and Bhaiṣajyaśaraṇa; Mahānanda, Mahānāda, and the one worthy of honor and service. If one asks how he is worthy of such service: He is the enemy of the world, the supreme excellence, and the dispeller of all fears without exception. Therefore, he is endowed with those qualities of blessing. If one asks by whom he is realized: From the words "Śikhaṇḍin, Śikhin, and Jaṭin" up to "the supreme ascetic of the holy life," this is the second birth. If one asks with what causes of realization he is realized: "The one who has reached the end of austerity, the ascetic, the pure-dweller, the holy Gautama." If one asks how he is known: "The Brahmin knows Brahman, knows the holy; he has attained the holy Nirvāṇa. He is the liberated, the freed, the body of liberation; he is the peaceful, the very peace itself." Thus, the Brahmin knows him as being endowed with such extraordinary causes. Furthermore, that Brahmin infers him based on signs because of his purity: "He is Nirvāṇa, the Nirvāṇa; he is well-nigh to the perfect Nirvāṇa." Thus he is realized. "He is the end of the removal of pleasure and pain; he is free from attachment and has transcended the body. By the power of worldly signs, he is the unassailable, the peerless, the unmanifest, the invisible, and the non-illuminator."

དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་བདག་ཉིད་དུ་རྟོགས་ཏེ། མི་འགྱུར་ཀུན་འགྲོ་ཁྱབ་པ་པོ། ། ཕྲ་ཞིང་ཟག་མེད་ས་བོན་བྲལ། ། རྡུལ་མེད་རྡུལ་བྲལ་དྲི་མ་མེད། ། ཉེས་པ་སྤངས་པ་སྐྱོན་མེད་པ། ། ཤིན་ཏུ་སད་པ་སད་པའི་བདག། ཀུན་ཤེས་ཀུན་རིག་དམ་པ་པོ། ། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཆོས་ཉིད་འདས། ། ཡེ་ཤེས་གཉིས་མེད་གཟུགས་འཆང་བ། ། རྣམ་པར་རྟོག་མེད་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། ། དེའི་དོན་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པར་རྟགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཤེས་ལ། འཇིག་རྟེན་པའི་འཕོང་དང་བཟོ་དཔེ་མེད་ཅིང་གཞན་གྱིས་བསྐྱོད་པར་མི་ནུས་པས་ཀྱང་ཤེས་སོ། ། དེ་གང་གི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཐམས་ཅད་ཀྱིས་རྟོགས་པར་དཀའ་བ་ཕྲ་བ་དང་། དྲི་མ་བྲལ་བ་དང་། ཉེས་སྐྱོན་ཐམས་ཅད་ཟད་པའི་ཕྱིར། འབྲས་བུ་ཀུན་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་གྲུབ་བོ། ། དེའི་ཕྱིར། དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་ལས་བྱེད་པ། ། སངས་རྒྱས་ཐོག་མ་ཐ་མ་མེད། ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དང་པོའི་སངས་རྒྱས་རྒྱུ་མེད་པ། ། ཡེ་ཤེས་མིག་གཅིག་དྲི་མ་མེད། ། དེ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་དུ་གནས་ཤེ་ན། ཡེ་ཤེས་ལུས་ཅན་དེ་བཞིན་གཤེགས། ། ཚིག་གི་དབང་ཕྱུག་སྨྲ་བ་ཆེ། ། སྨྲ་བའི་སྐྱེས་མཆོག་སྨྲ་བའི་རྒྱལ། ། སྨྲ་བའི་དམ་པ་མཆོག་གི་གནས། ། སྨྲ་བའི་སེང་གེ་མཚུངས་པ་མེད། ། ཀུན་དུ་ལྟ་བ་མཆོག་ཏུ་དགའ། ། གཟི་བརྗིད་ཕྲེང་བ་ལྟ་ན་སྡུག། འོད་བཟང་འབར་བ་དཔལ་གྱི་བེའུ། ། ལག་ན་འོད་འབར་སྣང་བ་པོ། ། སྨན་པ་ཆེ་མཆོག་གཙོ་བོ་སྟེ། ། ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལུས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ནི་རྣམ་པ་ལྔར་གནས་ལ། སྔགས་ནི་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་བརྡ་སྟོན་པའོ། །

Based on that, one realizes the wisdom body (jñānakāya) as the coemergent nature: Unchanging, all-pervading, and omnipresent, Subtle, untainted, and free from seeds, Dustless, stainless, and immaculate, Abandoning faults, without defect, Fully awakened, the self of awakening, The supreme knower of all, the perceiver of all, Transcending the nature of consciousness, Bearing the form of non-dual wisdom, Non-conceptual and spontaneously present. The meaning of this is known through the gateway of signs as the attainment of great nirvāṇa; it is also known because it is without worldly archetypes or craftsmanship and cannot be moved by others. Why is that? Because it is subtle and difficult for all to realize, free from stains, and because all faults and defects have been exhausted, the nature of the result—the omniscient self—is directly established. Therefore: The Buddha who acts throughout the three times, The Buddha without beginning or end. Why is that? The primordial Buddha is without cause, The single eye of wisdom, stainless. If one asks how he abides in such a nature: The Tathāgata with a wisdom body, Lord of speech, the great speaker, Supreme among speakers, king of speakers, The holy speaker, the supreme abode, The lion of speakers, without equal, All-seeing, supremely joyful, Beautiful to behold, garland of majesty, Blazing with excellent light, the glorious knot, Holding blazing light in hand, the illuminator, The great supreme physician, the chief. The meaning of these terms is that the nature of the wisdom body abides in five aspects, and "mantra" indicates the symbols of the five wisdoms.

ཡིད་ནི་དཔལ་བེའུའི་ཚུལ་དུ་ཞུ་བའི་བདག་ཉིད་དུ་གནས་སོ། ། དེ་ཡང་གཞོན་ནུའི་རོལ་པ་དང་སྐྱོ་བས་ཁྱིམ་ནས་ཁྱིམ་མེད་པར་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དང་། ཞི་གནས་ཀྱི་འཁོར་བའི་རྒྱུ་སྤངས་པ། ཤེས་རབ་ཀྱི་སྤྱན་གྱིས་སེམས་ཅན་ལ་གཟིགས་པ་ནི་དུས་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་བསྒྲུབ་པའོ། ། དཀའ་བའི་གནས་སུ་ཞི་གནས་བསྒོམ་པའི་ཚུལ་དུ་བཞུགས་ཀྱང་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་དང་པོ་སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་ལུས་སུ་ཆོས་ཀྱི་ལོངས་སྤྱོད་པ་དང་། གཟི་བརྗིད་དང་ལྡན་པས་ནི་འོ་ཐུག་གསོལ་བས་མདངས་དང་ལྡན་ནོ། ། དེས་ནི་སྤྲུལ་པ་དང་གཞི་རྟེན་དང་པོ་སངས་རྒྱས་སོ། ། རྣམ་གྲོལ་ཏོག་དང་ཤེས་རབ་མཆོག། ཡེ་ཤེས་རྒྱལ་དང་གཟུགས་འཇིགས་པ། ། གློ་བུར་འཇིགས་དང་ཐོགས་མེད་གྲགས། ། བདེ་བ་ལྡན་དང་ངག་སྙན་རིགས། ། གྲགས་དབང་པོ་དང་ཆོས་ཀྱི་བརྩེགས། ། འགྲོ་བའི་འོད་དང་ལེགས་པའི་རྒྱལ། ། རང་བཞིན་ལུས་དང་ཡེ་ཤེས་གསུང་། ། སྣ་ཚོགས་པ་དང་ཉོན་མོངས་སེལ། ། འགྲོ་བའི་མཆོག་དང་སེང་གེ་རིག། ཆོས་ཀྱི་མཚན་དང་སྐལ་བ་བཟང་། ། མི་བསྐྱོད་གདོང་དང་འབར་བའི་རྒྱལ། ། རྟོག་པའི་གསུང་དང་སྤྱན་བཟང་པོ། ། རིག་དོན་བློ་དང་འཇིགས་པ་བྲལ། ། དྲི་ཡི་འོད་དང་དགའ་བའི་འོད། ། དོན་ཡོད་འགྲོ་དང་ཁྲོ་ཐལ་མདོག། གཟུགས་མཆོག་དང་ནི་བརྟན་པའོ། ། རྟོགས་པར་བྱེད་དང་ཤེས་རབ་སྤྱན། ། དོན་རིག་བློ་དང་དྲག་པོའི་བཞིན། ། ཉི་མའི་ལྷ་དང་ཤེས་རབ་གསལ། ། ཤིང་རྟ་འགྲོས་དང་གསེར་བཙོ་མ། ། སྐལ་ལྡན་གཙུག་དང་དབང་ཕྱུག་དང་། ། དགའ་བ་བརྟན་དང་མོས་པ་འཇོམས། ། ཚངས་པར་ཤེས་དང་ཙནྡན་དང་། ། མྱ་ངན་འཇོམས་དང་སེང་གེའི་འོད། །

The mind abides in the nature of melting into the form of a glorious knot (śrīvatsa). Furthermore, through the play of youth and weariness with cyclic existence, he renounced the household for the homeless life. Having abandoned the causes of saṃsāra through śamatha, he beheld sentient beings with the eye of insight; this is the accomplishment of the deeds of the Buddhas of the three times. Although he remained in the manner of meditating on śamatha in difficult circumstances, he partook of the Dharma-enjoyment as the body of the five wisdoms of the primordial Buddha of Great Wisdom. Possessing majesty, he was radiant from partaking of the milk porridge. Thus, he is the emanation, the foundation, and the primordial Buddha. Vimuktaketu and Prajñottara, Jñānarāja and Rūpabhaya, Āgantubhaya and Asaṅgakīrti, Sukhāvatī and Manojñagotra, Yaśasvendra and Dharmakūṭa, Jagatprabha and Sādharāja, Svabhāvakāya and Jñānavāk, Vicitra and Kleśahārin, Jagadvara and Siṃhavijña, Dharmalakṣaṇa and Bhadrabhāga, Akṣobhyamukha and Jvalanarāja, Kalpavāk and Sunetra, Vidyārthabuddhi and Bhayāpeta, Gandhaprabha and Nandaprabha, Amogha-gati and Krodhāsitavarṇa, Rūpottama and Sthira, Bodhaka and Prajñālocana, Arthavidbuddhi and Ugrānana, Sūryadeva and Prajñābhāsa, Rathagati and Taptahāṭaka, Bhāgyaśekhara and Īśvara, Sthirananda and Adhimuktijit, Brahmajña and Candana, Śokajit and Siṃhaprabha.

ཏོག་གི་ཡུལ་དང་པདྨའི་སྙིང་། ། མཐའ་ཡས་འོད་དང་སྙིང་པོ་ལྷ། ། མེ་ཏོག་མཛེས་དང་རིག་པའི་ཧཾ། ། ཤེས་རབ་འབར་དང་ཚངས་དབང་པོ། ། རིན་ཆེན་ཕྱག་དང་དབང་པོ་ལྡན། ། དཔེ་མེད་དྲི་དང་ཐེ་ཚོམ་བྲལ། ། མཆོད་པར་འོས་དང་འབར་བའོ། ། པདྨའི་གདུགས་དང་འདུམ་གྱི་མཆོག། ཡེ་ཤེས་འོད་དང་བྱ་བརྩལ་གྲུབ། ། གསལ་བའི་མདོག་དང་ཆོས་ལྡན་པ། ། ཕན་ལྡན་གཟུགས་དང་ཡེ་ཤེས་དང་། ། གྲགས་པ་དང་ནི་འོད་ཟེར་འབར། ། སྙིང་པོ་བཻ་ཌཱུར་བཻ་ཌཱུརྱ། ། རྒྱུ་སྐར་ཚོགས་དང་ལྷ་ཉིད་དང་། ། ཟླ་བའི་འོད་དང་དྲ་བའི་འོད། ། དགེ་བའི་འོད་དང་ཡོན་ཏན་ཅན། ། དམ་ཆོས་བརྗོད་དང་མིག་ལས་རྒྱལ། ། སྨྲ་བའི་སྟོབས་དང་ཚོགས་དབང་སྒྱུར། ། ལེགས་པའི་ཡིད་དང་རིགས་ཀྱི་འོད། ། སྤྱོད་ལམ་ཞི་དང་ཡེ་ཤེས་མཆོག། ཆོས་དབང་ཕྱུག་དང་རིས་ལྷ་སྐུ། ། ཡོན་ཏན་ལས་དང་འཁོར་ལོ་སྟོབས། ། ལེགས་པར་སྦྱངས་དང་ལེགས་པར་རིག། དོན་གྲུབ་དཔལ་དང་གཟི་བརྗིད་དཔལ། ། ཐམས་ཅད་སྙོམས་དང་བདུད་རྩི་དབྱངས། ། སྣང་བདེ་འབར་དང་ལེགས་པའི་བློ། ། རྣམ་གྲོལ་དོན་དང་དབང་ཕྱུག་འཕགས། ། དེ་ལ་དང་པོའི་སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལུས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གཟུགས་སུ་སྣང་བ་དེའི་ཐུགས་ཀར་དཔལ་གྱི་བེའུ་ནི་འཁོར་ལོ་ཨུཏྤ་ལའི་འདབ་མ་ལྟ་བུའོ། ། དེའི་ཐུགས་ཀར་ཨ་ཐུང་ངུ་བསྒོམས་ལ། ལག་པ་འོད་འབར་བའི་རལ་གྲི། སྨན་དང་སྨན་པ་ལྟ་བུས་ནད་འཇོམས་པ་དང་འདྲ་བའི་པོ་ཏི་ཤིང་ཨུཏྤ་ལའི་སྟེང་ན་མཚན་པ། སྐུ་ཤིན་ཏུ་མཛེས་པའི་སྐུ་འོད་ཟེར་གྱི་དྲ་བ་ལས་སྐར་མདའ་ཕོག་པ་དང་འདྲ་བ་འཕྲོ་ཞིང་སངས་རྒྱས་དེའི་ལུས་ལས་འཕྲོ་བའི་ཕྱིར།

Ketuviṣaya, Padmagarbha, Anantaprabha, Garbha-deva, Puṣpasundara, Vidya-haṃ, Prajñājvala, Brahmendra, Ratnapāṇi, Indravat, Anupamagandha, Vigata-vicikitsa, Pūjārha, Jvalita, Padmacchatra, Saṃdhāna-vara, Jñānāloka, Kṛtyānuṣṭhāna, Vimalavarṇa, Dhārmika, Hitavān-rūpa, Jñāna, Yaśas, and Jvalitaraśmi; Sāra-vaiḍūrya, Vaiḍūrya, Nakṣatragaṇa, Devatā, Candrābha, Jāla-prabha, Śubhābha, Guṇavān, Saddharmavādin, Netrajita, Vāgbala, Gaṇeśvara, Sumati, Kula-prabha, Śānteryāpatha, Jñānottama, Dharmeśvara, Kula-devatā-mūrti, Guṇakarma, Cakrabala, Suśodhita, Suvidita, Arthasiddhi-śrī, Tejaḥśrī, Sarvasama, Amṛtasvara, Ābhāsasukha-jvala, Sumati, Vimukti-artha, Īśvara-udgata, and Tatra. Regarding that, the primordial Buddha, the wisdom body appearing in the form of a Tathāgata, has at his heart the śrīvatsa, which is like a wheel or the petal of an utpala lotus. At his heart, one should meditate on a short a. In his hands are a flaming sword and a volume of scripture marked upon an utpala tree, which, like medicine and a physician, destroys disease. From the net of light rays of his exceedingly beautiful body, sparks fly like falling meteors, and because they radiate from that Buddha’s body:

སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་བསྟན་པ་གཅིག། དེའི་ཕྱིར། དཔལ་ལྡན་རྒྱུ་སྐར་དཀྱིལ་འཁོར་ཅན། ། ཕྱོགས་བཅུའི་ནམ་མཁའི་མཐར་ཐུག་པ། ། ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་མཚན་ལེགས་པར་འཛུགས། ། འགྲོ་ན་གདུགས་གཅིག་ཡངས་པ་སྟེ། ། བྱམས་དང་སྙིང་རྗེའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཅན། ། དཔལ་ལྡན་པདྨ་གར་གྱི་བདག། ཁྱབ་བདག་ཆེན་པོ་རིན་ཆེན་གདུགས། ། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་གཟི་བརྗིད་ཆེ། ། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་ཅན། ། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་བསྟན་པ་གཅིག། རྡོ་རྗེ་རིན་ཆེན་དབང་བསྐུར་དཔལ། ། ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་ན་གོང་དང་འདྲ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་ལྔའི་བདག་ཉིད་དེའི་ཐུགས་ཀར་ཨུཏྤ་ལའི་འཁོར་ལོ་སྐར་མའི་འོད་དམ་ཟླ་བའི་འོད་དམ་ཉི་མའི་འོད་ཟེར་ལྟ་བུ་དཀར་པོ་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བའི་སྟེང་དུ་ཞུ་བ་ཀུནྡ་ལྟ་བུ་དམར་པོའི་མདོག་ཅན་བསམས་ཏེ། དེ་ལས་འོད་ཟེར་དཀར་དམར་འཕྲོས་པས་ནམ་མཁའི་ཁམས་ཐམས་ཅད་དུ་ཁྱབ་སྟེ། སྤྲུལ་པའི་སྐུ་འགྲོ་བ་དང་འདུག་པ་དང་ཉལ་བ་དང་བཞེངས་པ་དང་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བར་བསམས་ནས། དེ་ཡང་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེའི་བདག་ཉིད་ཅན་དུ་བྱས་ཏེ། པདྨའི་སྟེང་ན་བཞུགས་ཤིང་བདེ་བ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པའི་སྐུར་བསྒོམ་མོ། ། ཡང་ན་ལྟེ་བའི་དཀྱིལ་ཉིད་དུ་པདྨ་འདབ་མ་བཞི་པའི་སྟེང་དུ་བསམ་པ་ནི་ཨ་ཐུང་ངུའོ། ། ཡང་ན་ཁྱབ་པའི་བདག་པོའི་ཟེའུ་འབྲུ་དང་། ཟེའུ་འབྲུ་ལ་ཉི་མ་དང་ཟླ་བའི་ཐིག་ལེ་བསམས་ཏེ། གཟི་བརྗིད་མེའི་རང་བཞིན་གྱིས་སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་བདག་ཉིད་བསྲེག་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱིས་བསྲེགས་ནས་རྣལ་འབྱོར་མ་ཡུམ་ལྔའི་རང་བཞིན་ཡང་བསྲེགས་ཏེ་སྨིན་མཚམས་སུ་བཏོན་ནས།

The teaching of all buddhas is one. Therefore: "O glorious one who possesses the maṇḍala of the constellations, Who reaches to the ends of space in the ten directions, You firmly plant the victory banner of Dharma. You are the single vast parasol for all beings, Possessing the maṇḍala of love and compassion. Glorious Lord of the Lotus Dance, Great Pervasive Master, the Precious Parasol, The great majesty of all buddhas, The yogin of all buddhas, The single teaching of all buddhas, The glorious empowerment of the Vajra Jewel." Alternatively, this refers to the nature of the five wisdom bodies as described above. At his heart, one should visualize a very subtle white utpala wheel, like the light of a star, the moon, or the rays of the sun. Upon it, one should contemplate a melting [drop] with a saffron-red color like a kunda flower. From that, white and red light rays radiate, pervading the entire expanse of space. One should then contemplate the nirmāṇakāya walking, sitting, lying down, standing, and turning the wheel of Dharma. Furthermore, having made him the embodiment of love and compassion, one should meditate on him as the saṃbhogakāya, seated upon a lotus and enjoying bliss. Alternatively, one should contemplate a short a upon a four-petaled lotus at the very center of the navel. Alternatively, one should contemplate the anthers of the pervasive master, and upon the anthers, the bindus of the sun and moon. Through the nature of the fire of majesty, the identity of all buddhas is incinerated; and having been incinerated by all the buddhas, the nature of the five yoginī mothers is also incinerated and brought forth at the brow.

འགྲོ་བ་དང་བཞེངས་པ་དང་འདུག་པ་དང་ཉལ་བ་ལ་སོགས་པས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱས། སངས་རྒྱས་རྣམས་མཆོད་ནས། སྤྱི་གཙུག་ཏུ་ཞུགས་ཏེ་གསོལ་བ་བཏབ་པར་བསྒོམ་པར་བྱའོ། ། དེ་ལྟར་བལྟ་ཞིང་རྡོ་རྗེའི་གླུ་བླང་བར་བྱའོ། ། རོལ་པའི་མཆོག་དང་ལྷག་མཐོང་དང་། ། ཉེས་པ་སྤངས་དང་ཉི་མའི་འོད། ། དགྲ་རྒྱལ་བློ་དང་པདྨའི་མཆོག། ཉི་མའི་འོད་དང་སོ་སོར་གསུང་། ། ལེགས་པའི་མུ་དང་ཚོགས་དབང་པོ། ། འཇིགས་པ་བྲལ་དང་ཡེ་ཤེས་སྲེད། ། དེ་ལྟར་བསྟོད་པ་དེ་ནི་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའི་རང་བཞིན་བརྗོད་པའོ། ། འཇམ་དཔལ་རོལ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་སུམ་ཅུ་གཅིག་གོ། ། མཚན་ཉིས་བརྒྱ་སུམ་ཅུའོ། ། དེ་ནི་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའི་དཀྱིལ་འཁོར་སྟོན་ཏེ། རྡོ་རྗེ་རིན་ཆེན་དབང་བསྐུར་དཔལ། ། ཞེས་པ་ནས། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་ཐུགས་ལ་གནས། ། ཞེས་པ་ནི་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ས་བོན་བསྟན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་སོ། ། དེ་ཡང་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་དང་སྤྲུལ་པའི་འཁོར་ལོའོ། ། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་སྐུ་ཡི་མཆོག། ཅེས་བྱ་བ་ནས། རྡོ་རྗེ་ཟླ་བ་དྲི་མེད་འོད། ། ཅེས་བྱ་བས་ནི་ཧཱུཾ་དང་ཨའོ། ། དེ་ཡང་དམར་པོ་དང་དཀར་པོའོ། ། ཆགས་བྲལ་ལ་སོགས་ཆགས་པ་ཆེ། ། ཁ་དོག་སྣ་ཚོགས་འབར་བའི་འོད། ། ཅེས་བྱ་བས་ནི། འོད་ཟེར་ལྔ་ལས་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་རང་བཞིན་གྱི་སྐུ་སྟེང་གི་ཧཱུཾ་ལས་རྡོ་རྗེ་འོད་ཁ་དོག་ལྔ་ལས་ཐབས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལྔ་དང་ལྡན་པའི་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་བསྒོམ་པ་ནི། རྡོ་རྗེ་སྐྱིལ་ཀྲུང་རྫོགས་སངས་རྒྱས། ། དཔལ་ལྡན་སངས་རྒྱས་པདྨ་སྐྱེས། ། ཀུན་མཁྱེན་ཡེ་ཤེས་མཛོད་འཛིན་པ། །

One should meditate that [the deities] perform the welfare of sentient beings through walking, standing, sitting, lying down, and so forth; then, having made offerings to the buddhas, they enter through the crown of the head, and one should pray to them. While viewing in that way, one should sing the vajra song: Supreme Play and Special Insight, Free from Faults and Sunlight, Victor over Enemies, Intellect, and Supreme Lotus, Sunlight and Individual Speech, Excellent Limit and Lord of the Multitude, Fearless and Craving for Wisdom. Thus, this praise is an expression of the nature of the wisdom-being (jñānasattva). In the maṇḍala of Mañjuśrī’s Play, there are thirty-one verses and two hundred and thirty names. This teaches the maṇḍala of the wisdom-being: from "Vajra Jewel Empowerment Glory" up to "Abiding in the Hearts of All Buddhas," the seeds of method and insight are shown; this is the bodhicitta. Furthermore, it is the wheel of dharma and the wheel of emanation. From "Supreme Body of All Buddhas" up to "Vajra Moon Stainless Light," this refers to HŪṂ and ĀḤ. These are red and white, respectively. From "Free from Attachment, etc., Great Attachment" and "Blazing Light of Various Colors," the body whose nature is the five wisdoms arises from the five light rays. From the HŪṂ above, one meditates on the wisdom-being endowed with the five wisdoms of method through the five-colored vajra light: Vajra posture, perfect buddha, Glorious buddha born from a lotus, Holder of the treasury of omniscient wisdom.

རྒྱལ་པོ་སྒྱུ་འཕྲུལ་སྣ་ཚོགས་འཆང་། ། ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ལུས་ལ་རྫོགས་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ནི་པདྨའི་སྟེང་དུ་རྡོ་རྗེ་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་གིས་བཞུགས་པའི་དང་པོའི་སངས་རྒྱས་ཀུན་མཁྱེན་པའི་ཞལ་དང་ལྡན་པ། ཤེས་རབ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱག་མཚན་འཛིན་པའོ། ། དེའི་ཐུགས་ཀར་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་རང་བཞིན་དེ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། ། དེ་ཉིད་གང་ཞེ་ན། རྡོ་རྗེ་ཟབ་མོ་ཛི་ན་ཛིཀ། རྡོ་རྗེ་བློ་གྲོས་དོན་བཞིན་རིག། རྡོ་རྗེ་རྣོན་པོ་རལ་གྲི་ཆེ། ། ཡི་གེ་མཆོག་སྟེ་རྣམ་པར་དག། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་སྡུག་བསྔལ་གཅོད། ། མཚོན་ཆ་ཆེན་པོ་རྡོ་རྗེའི་ཆོས། ། ཞེས་བྱ་བས་ནི་ཡེ་ཤེས་ལྔ་ལྔ་བཅུར་གྱུར་པས་ཤེས་པར་བྱའོ། ། འོ་ན་རྒྱུ་མཚན་ཅིས་ཤེས་ཤེ་ན། ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ཀུན་རྫོགས་པ། ། ས་རྣམས་ཀུན་གྱི་རྒྱན་དང་ལྡན། ། ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་བཅུའི་བདག་ཉིད་དང་། ས་བཅུའི་བདག་ཉིད་(ཀྱིས་,ཀྱི་ས་)བཅུའོ། ། དེ་རྣམས་ཀྱང་རྒྱན་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། ། འོ་ན་དྲུག་པར་ཅིས་ཤེས་ཤེ་ན། རྡོ་རྗེའི་གདན་ནི་མ་ལུས་ལྡན། ། ཡེ་ཤེས་སྐུ་རྣམས་མ་ལུས་འཆང་། ། ཞེས་བྱ་བས་བསྟན་ཏེ། དེས་ནི་དྲུག་པ་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་རང་བཞིན་དུ་བསྟན་ཏོ། ། དེ་བས་ན། སའི་སྙིང་པོ་འགྲོ་བ་འཛིན། ། ཀུན་དུ་བཟང་པོ་བློ་གྲོས་བཟང་། ། ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ། ། གནས་གང་དུ་ཞེ་ན། སྤྲུལ་པའི་འཁོར་ལོ་སྣ་ཚོགས་འཆང་། ། དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་མཆོག། དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་འཛིན། ། སྐྱེ་མེད་ཆོས་ཏེ་སྣ་ཚོགས་དོན། །

Regarding the phrase "The King who holds various emanations," this teaches that the perfection is complete within one's own body: the Primordial Buddha, possessing the face of omniscience, sits upon a lotus in the vajra posture, holding the hand-symbols of insight and wisdom. At his heart, one should meditate on that which is the nature of method and insight. What is that? It is indicated by: "The profound vajra Jinajik; the vajra intelligence that knows the meaning as it is; the sharp vajra, the great sword; the supreme syllable, utterly pure; the Mahāyāna that cuts through suffering; the great weapon, the vajra dharma." By this, one should understand that the five wisdoms become fifty. If one asks, "By what reason is this known?" it is because of the lines: "The perfections are all complete; endowed with the ornaments of all the grounds." This means the nature of the ten perfections and the nature of the ten grounds. It is because these are endowed with ornaments. If one asks, "By what is the sixth known?" it is taught by: "Possessing the vajra seat in its entirety; holding the wisdom bodies in their entirety." By this, he is shown to be the nature of the sixth, Vajradhara. Therefore: "The essence of the grounds, the sustainer of beings; Samantabhadra, the one of excellent intelligence." This is the nature of method and insight. In what location? It is taught by: "Holding the various emanation wheels; the supreme nature of all things; holding the nature of all things; the unborn dharma, the manifold meaning."

ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྟེ་བའི་གནས་དངོས་པོ་བསྐྱེད་པའི་ས་སྐྱེ་བ་མེད་ཀྱང་ཆོ་འཕྲུལ་སྣ་ཚོགས་སྟོན་པ་སྤྲུལ་པའི་གནས་སུའོ། ། རྣམ་པ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། ཆོས་ཀུན་ངོ་བོ་ཉིད་འཆང་བ། ། ཆོས་ཀུན་མངོན་པར་རྟོགས་པ་སྟེ། ། ཐུབ་པ་བློ་མཆོག་འབྱུང་བོ་སེལ། ། མི་གཡོ་རབ་ཏུ་དང་བའི་བདག། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་འཆང་། ། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་མངོན་སུམ་པ། ། ཡེ་ཤེས་མེ་ལྕེ་འོད་འབར་གསལ། ། འདོད་པའི་དོན་གྲུབ་དམ་པའོ། ། ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་དུ་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་འཆང་བ་ནི་གང་ཞེ་ན། ལྷག་མཐོང་གི་ཤེས་རབ་དང་བསམ་གཏན་གྱི་རང་བཞིན་ལྟར་ཞུ་བ་དེ་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པའི་ཤེས་རབ་མི་གཡོ་བ་རྟོགས་པའོ། ། དེ་ཁོ་ན་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུའི་བདག་ཉིད་དུ་གྲུབ་པའོ། ། ཇི་ལྟར་རྟོགས་པས་གྲུབ་ཅེ་ན། མངོན་སུམ་ཉིད་དུ་ཡུལ་དུ་བྱས་པས་གྲུབ་པའོ། ། དེ་བས་ན་དེ་རྣམས་བསྒོམ་པ་ནི་ཨུཏྤ་ལའམ་མར་མེའི་རྩེ་མོ་དང་འདྲ་བར་བསྒོམ་མོ། ། འོ་ན་གཞན་དོན་ཇི་ལྟར་བྱེད་པར་འགྱུར། ། ངན་སོང་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་སྦྱོང་། ། མགོན་པོ་སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་མཆོག། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་རབ་གྲོལ་བྱེད། ། ཉོན་མོངས་གཡུལ་དུ་གཅིག་དཔའ་བ། ། མི་ཤེས་དགྲ་ཡི་དྲེགས་པ་འཇོམས། ། ཞེས་བྱ་བ་དེས་ནི་གཏི་མུག་གི་མུན་པ་འཇོམས་པའོ། ། དཔལ་ལྡན་བློ་དང་སྒེག་པ་འཆང་། ། བརྟན་པོ་མི་སྡུག་གཟུགས་འཆང་བ། ། ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉིས་པའོ། ། ལག་པ་བརྒྱ་པོ་ཀུན་བསྐྱོད་ཅིང་། ། གོམ་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་གར་བྱེད་པ། ། དཔལ་ལྡན་ལག་པ་བརྒྱད་གང་ལ། ། ནམ་མཁའ་ཁྱབ་པར་གར་བྱེད་ཅིང་། །

Regarding the phrase "at the navel center," although the actual place of production is unborn, it is the emanation site where various miraculous displays are shown. If one asks what its aspects are like: "Holding the essence of all phenomena, The clear realization of all phenomena, The Sage of supreme intellect, who dispels malevolent spirits, Immovable, the nature of utter purity, The perfect Buddha, holding awakening, The direct presence of all Buddhas, Blazing with the light of the flames of wisdom, The supreme accomplishment of desired aims." Regarding the phrase "holding the wisdom that is the natural purity of all phenomena," what is it? It is the realization of the immovable wisdom that is indivisible from the nature of insight (vipaśyanā) and meditative concentration (dhyāna), which has melted into that state. That very state is established as the nature of the wisdom body (jñānakāya) of great bliss. If one asks how it is established through realization, it is established by taking it as an object of direct perception. Therefore, the meditation on these is to be practiced like the tip of an utpala flower or a lamp flame. If one asks, "How then does it accomplish the welfare of others?" "Purifying all lower realms, The Protector, the supreme of all sentient beings, Who brings all sentient beings to complete liberation, The sole hero in the battle against afflictions, Who crushes the pride of the enemy of ignorance." By this, the darkness of delusion is destroyed. "Holding glorious intellect and grace, The steadfast one, holding a repulsive form." This is the second [verse]. "Moving all one hundred arms, Dancing with the power of his steps, The glorious one with eight arms, Dancing to pervade the sky."

ས་ཡི་དཀྱིལ་འཁོར་བཞི་ཡི་ཁྱོན། ། རྐང་པ་ཡ་གཅིག་མཐིལ་གྱིས་གནོན། ། རྐང་མཐེབ་སེན་མོའི་ཁྱོན་གྱིས་ཀྱང་། ། ཚངས་པའི་ཡུལ་ས་རྩེ་ནས་གནོན། ། དོན་གཅིག་གཉིས་མེད་ཆོས་ཀྱི་དོན། ། དམ་པའི་དོན་ནི་འཇིགས་པ་སེལ། ། ཞེས་བྱ་བ་ནི་དང་པོ་བསྙེན་པ་སྔོན་དུ་སོང་བས་ས་བསྲུང་ཞིང་སྦྱང་བ་དང་། སྟ་གོན་ལ་གནས་པས་བསྲུང་བར་བྱ་བ་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་བྲི་ཞིང་སྒྲུབ་པ་ནི་ཇི་ལྟར་ཤེས་པར་བྱའོ། ། དབང་བསྐུར་བ་ནི་གང་ཞེ་ན། རྣམ་རིག་སྣ་ཚོགས་གཟུགས་དོན་ཅན། ། སེམས་དང་རྣམ་ཤེས་རྒྱུད་དང་ལྡན། ། དངོས་དོན་མ་ལུས་རྣམས་ལ་དགའ། ། སྟོང་པ་ཉིད་དགའ་འདོད་ཆགས་བློ། ། སྲིད་པའི་འདོད་ཆགས་སྤངས་པ་སྟེ། ། སྲིད་གསུམ་དགའ་བ་ཆེན་པོ་པ། ། ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགའ་བའི་རང་བཞིན་གྱི་སེམས་ཅན་ལ་དབང་བསྐུར་བའི་ཕྱིར། རྡོ་རྗེ་དང་དྲུག་པ་རྫོགས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དབང་ལ་སོགས་པ་བསྐུར་བར་བྱའོ། ། སྤོབས་པའི་མཚན་དང་བློ་འཆང་བ། ། ཟླ་བ་དང་ནི་རིན་ཆེན་ཟླ། ། མི་འཇིགས་པ་དང་མེ་འོད་ཆེ། ། ཚངས་པའི་སྒྲ་དང་སྙན་པའི་གསུང་། ། ཤེས་རབ་མ་དང་ཀུན་མཉམ་བློ། ། རྡོ་རྗེ་ཚིག་དང་བློ་སྤོབས་ལྔ། ། ནམ་མཁའ་དབང་དང་ངག་དབང་ཕྱུག། ཡོན་ཏན་མཆོག་དང་གནས་ཀྱི་མཆོག། འཕགས་པའི་འོད་དང་གསང་བའི་རི། ། གསང་བའི་དོན་དང་རྔ་ཡི་སྒྲ། ། འདོད་སྤྱོད་སྦྱིན་དང་ཡེ་ཤེས་ལེགས། ། ཞི་བས་བཞུགས་དང་ཡེ་ཤེས་གསུང་། ། ཤིན་ཏུ་གདུགས་དང་རྒྱལ་མཚན་ཆོས། ། དྲི་མ་བྲལ་དང་ཡེ་དབང་བློ། ། སྐལ་བྲལ་བརྗོད་དང་གཟི་བརྗིད་འོད། ། དྲང་སྲོང་ཆེ་དང་ཤེས་རབ་བསགས། ། འཁོར་ལོ་སྤོང་དང་ཟླ་བའི་ཞལ། །

The extent of the four mandalas of the earth is pressed down by the sole of one foot; even by the extent of the toenail, the realm of Brahmā is pressed down from its peak. The meaning of the single, non-dual dharma, the ultimate truth, dispels fear. Thus it is said. First, having preceded with the approach practice, one should know how to protect and purify the site, how to protect it while remaining in the preparatory stage, and how to draw and accomplish the maṇḍala. What is the conferral of empowerment? It is said: Possessing the meaning of various cognitions and forms, Endowed with the continuum of mind and consciousness, Delighting in all things without exception, Delighting in emptiness, the mind of passion, Having abandoned the passion of existence, The great joy of the three realms. Thus it is said. In order to empower sentient beings whose nature is joy, one should confer the vajra empowerment, the sixth, the complete buddha empowerment, and so forth. Possessing the marks of eloquence and holding the intellect, Moon and Jewel Moon, Fearlessness and Great Fire-Light, Brahmā’s Sound and Melodious Speech, Wisdom Mother and All-Equal Intellect, Vajra Word and Fivefold Eloquence, Lord of Space and Lord of Speech, Supreme Quality and Supreme Abode, Noble Light and Secret Mountain, Secret Meaning and Sound of the Drum, Bestowing Desired Enjoyments and Excellent Wisdom, Abiding in Peace and Wisdom Speech, Extremely Great Parasol and Victory Banner of Dharma, Stainless and Primordial Empowerment Intellect, Expressing the Fortuneless and Radiant Splendor, Great Sage and Accumulated Wisdom, Renouncing the Wheel and Moon-Face.

ཉི་ཟླའི་འོད་དང་ཡོན་ཏན་ནོ། ། ཡོན་ཏན་སྡུད་དང་བླ་མེད་རྟོགས། ། བསོད་ནམས་རྟོགས་དང་ཡུལ་སྤངས་པ། ། རིགས་སུ་སྐྱེས་དང་རྒྱལ་པོའི་རིགས། ། རྣམ་གྲོལ་གསུང་དང་དབང་ཕྱུག་པོ། ། མཆོག་ཏུ་ཡེ་ཤེས་ཡེ་ཤེས་དབྱིངས། ། ནམ་མཁའ་དང་ནི་མཆོད་འོས་དང་། ། དཔུང་ཚོགས་བཅས་དང་རིན་ཆེན་འཕྲོ། ། ཟླ་བའི་སྐུ་དང་བདུད་རྩི་འོད། ། པདྨའི་འོད་དང་འོད་སྟོབས་དང་། ། སེང་གེའི་གདོང་དང་ཡེ་ཤེས་སྐུ། ། དོན་གྲུབ་དཔལ་དང་ཡེ་ཤེས་ཉི། ། དོན་ཡོད་གྲུབ་དང་སྟོན་པའི་སྟོབས། ། རིན་ཆེན་བརྩེགས་དང་སྒྲ་འབྱིན་དང་། ། པདྨ་དཔལ་དང་ཉོན་མོངས་འཇོམས། ། ཡེ་ཤེས་སེམས་དང་བདེ་འགྲོ་དང་། ། བདེ་བྲལ་བཞད་དང་དྲི་ཡི་འོད། ། མཐའ་ཡས་སྟོན་དང་རིན་ཆེན་དང་། ། ཟླ་བ་ཕྱེད་དང་སེང་གེ་མཆོག། བསམ་གཏན་འོད་དང་དཔའ་བར་འགྲོ། ། རིན་ཆེན་ཡོན་ཏན་རྣམ་པར་རོལ། ། དོན་སྟོན་པ་དང་དགྲ་བཅོམ་གྲགས། ། རིན་ཆེན་འོད་དང་སྲིད་བཅིངས་གྲོལ། ། སྤྱོད་ཡུལ་སྤངས་དང་ནམ་མཁའི་མཛོད། ། སྤོབས་པ་གྲགས་དང་རྡོ་རྗེ་ནོར། ། དེ་ལྟར་བུམ་པ་རྫོགས་པ་ཡིས། ། གསང་བའི་དབང་བསྐུར་བའི་ཕྱིར་ཡོལ་བས་བར་དུ་བཅད་དེ། ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའི་ཡེ་ཤེས་དབབ་པོ། ། དེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། སྤྲིན་དཀར་དག་པ་བཞིན་དུ་དཀར། ། འོད་བཟང་སྟོན་ཀའི་ཟླ་བའི་འོད། ། ཉི་མ་འཆར་ཀའི་དཀྱིལ་ལྟར་མཛེས། ། སེན་མོའི་འོད་ནི་ཤས་ཆེར་དམར། ། ཅོད་པན་བཟང་པོ་མཐོན་ཀའི་རྩེ། ། སྐྲ་མཆོག་མཐོན་ཀ་ཆེན་པོ་ཅན། ། ནོར་བུ་ཆེན་པོ་འོད་ཆགས་དཔལ། ། སངས་རྒྱས་སྤྲུལ་པའི་རྒྱན་དང་ལྡན། ། ཞེས་བྱ་བ་དེས་བསྟན་ཏོ། །

The light and qualities of the sun and moon; the gathering of qualities and the realization of the unsurpassed; the realization of merit and the abandonment of objects; born into the lineage and of royal descent; the speech of liberation and the lord of power; supreme wisdom and the expanse of wisdom; like space and worthy of offerings; together with the hosts of the army and radiating jewels; the body of the moon and the light of nectar; the light of the lotus and the power of light; the lion’s face and the body of wisdom; the glory of accomplished purpose and the sun of wisdom; Amoghasiddhi and the power of the Teacher; the heap of jewels and the sounding of sound; the glory of the lotus and the subduer of afflictions; the mind of wisdom and the happy rebirth; the laughter of the one free from suffering and the light of fragrance; the infinite teacher and the jewel; the half-moon and the supreme lion; the light of meditative concentration and the heroic gait; the play of the qualities of jewels; the teacher of the meaning and the fame of the Arhat; the light of jewels and liberation from the bonds of existence; the abandonment of the sphere of activity and the treasury of space; the fame of eloquence and the vajra wealth. Thus, with the vase complete, in order to confer the secret empowerment, one should separate the area with a curtain and cause the wisdom of the action seal (karmamudrā) to descend. If one asks what that is like: white like a pure white cloud; with excellent light like the light of the autumn moon; beautiful like the center of the rising sun; the light of the fingernails is intensely red; the excellent crown has a sapphire peak; the supreme hair is of great sapphire; the glory of the radiant great jewel; endowed with the ornaments of the Buddha’s emanations. Thus it is taught.

དེ་དབུལ་ནས་བྱིན་གྱིས་རླབས་ནས་དབང་བསྐུར་བ་ནི། འཇིག་རྟེན་ཁམས་བརྒྱ་ཀུན་བསྐྱོད་ཅིང་། ། རྫུ་འཕྲུལ་རྐང་པའི་སྟོབས་ཆེན་ལྡན། ། བྱང་ཆུབ་ཡན་ལག་མེ་ཏོག་སྤོས། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡོན་ཏན་མཚོ། ། ཞེས་བྱ་བས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་སློབ་མའི་ཁ་རུ་སྦྱིན་པའོ། ། ཚེ་དཔག་མེད་དང་ནོར་བཟང་བཀོད། ། དབང་ཕྱུག་ཆེ་དང་ཡོན་ཏན་འོད། ། རི་བོའི་གྲགས་དང་བཅུ་འོད་ལྡན། ། གཉིས་དང་བྲལ་དང་ཀླུ་ཡི་སྟོབས། ། ཤིན་ཏུ་གྲགས་དང་རིན་ཆེན་ཟླ། ། ཤུགས་ཅན་དང་ནི་གསལ་བར་བྱེད། ། དགའ་བའི་དབང་ཕྱུག་གཙུག་ཕུད་འོད། ། འཇིགས་པ་བྲལ་དང་ཡོན་ཏན་སྙིང་། ། འོ་ན་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཇི་ལྟར་རྟོགས་ཤེ་ན། ལམ་གྱི་ཡན་ལག་བརྒྱད་ཚུལ་རིག། ཡང་དག་སངས་རྒྱས་ལམ་རིག་པའོ། ། དེ་ལྟར་གསང་བའི་དབང་བསྐུར་ནས། སློབ་མའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར། སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་ཤས་ཆེར་ཆགས། ། ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་ཆགས་པ་མེད། ། སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་ཡིད་ལ་འཇུག། སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་ཡིད་ལྟར་མགྱོགས། ། སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་དབང་དོན་ཤེས། ། སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་ཡིད་འཕྲོག་པ། ། དེའི་ཕྱིར་ན་སེམས་ཀྱི་དྲི་མ་དག་པར་བྱེད་དོ། ། དེ་ལྟར་བསྟན་ན་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བས་སེམས་ཀྱི་དྲི་མ་ཇི་ལྟར་དག། དེ་ལས་གཞན་ཇི་ལྟར་ཡོད་ཅེ་ན། དེ་ཉིད་ཀྱང་སེམས་ཀྱི་རྣམ་པའོ། ། དེ་ལྟར་ཡིན་པས་ན་དགེ་སློང་གིས་ཀྱང་མི་འགལ་ཞེས། འཇམ་དཔལ་གྲགས་པ་གསུང་ངོ་། ། འོ་ན་དབང་པོ་གཉིས་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ཇི་ལྟར་མི་འགལ། མི་འགལ་ཏེ། འཇིག་རྟེན་པའི་འདོད་པའི་ཆགས་སེམས་ལྟ་བུ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་གྱིས་ཏེ།

Having offered that and blessed it, the empowerment is conferred as follows: "Shaking all the hundreds of world systems, Possessing the great power of the bases of miraculous ability, The flowers and incense of the branches of enlightenment, The ocean of the Tathāgata’s qualities." Having blessed it with these words, it is placed into the disciple’s mouth. "Amitāyus and Sudhana-arranged, Maheśvara and Guṇaprabha, Śailayaśas and Daśaprabha, Dvayavarjita and Nāgabala, Suprathita and Ratnacandra, Vega and Prabhāsvara, Ratīśvara and Cūḍaprabha, Vibhaya and Guṇagarbha." If one asks, "How is it realized by relying on that?" "Knowing the way of the eight branches of the path, Knowing the path of the perfect Buddha." Having thus conferred the secret empowerment, in order to make it the sphere of the disciple’s activity: "Greatly attached to all sentient beings, Yet without attachment, like space; Entering the minds of all sentient beings, As swift as the minds of all sentient beings; Knowing the faculties and purposes of all sentient beings, Captivating the minds of all sentient beings." Therefore, it purifies the stains of the mind. If one asks, "If it is taught in that way, how are the stains of the mind purified by being free from attachment? What else could there be besides that?" That very thing is also a manifestation of the mind. Because it is so, the monk [Mañjuśrīkīrti] says it is not contradictory. If one asks, "How then is the union of the two organs not contradictory?" It is not contradictory, for it is not like the worldly mind of sensual desire; it is by means of mere cognition.

ཀུན་རྫོབ་སྒྱུ་མའི་བློས་འཇམ་པའི་རྡོ་རྗེ་ནི་གཟུགས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་ཞེན་པས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། ། དཔེར་ན་རྨི་ལམ་གྱི་བུད་མེད་ལ་སྤྱད་ཀྱང་སད་ན་དགའ་བ་དང་ལྡན་ན་བདེན་མོད། མི་ལྡན་ན་མ་ཡིན་ནོ། ། དེ་བས་ན་སྟོང་པ་ཉིད་དང་ལྡན་ན་མི་འགལ་ལོ། ། དེ་བས་ན་སྨད་པའི་ལྟུང་བར་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། ། དྲི་མ་མེད་དང་གཟི་བརྗིད་གཞི། ། གདུང་བ་གྲགས་དང་ལྷ་ཡི་གནས། ། ལེགས་པར་མཉམ་དང་སངས་རྒྱས་འབྱུང་། ། དེ་ལྟར་དབང་གསུམ་པ་བསྟན་ནས་བཞི་པ་ནི། ཕུང་པོ་ལྔ་དོན་དེ་ཉིད་ཤེས། ། རྣམ་དག་ཕུང་པོ་ལྔ་འཆང་བ། ། ངེས་འབྱུང་ཀུན་གྱི་ལམ་ལ་གནས། ། ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཀུན་སྟོན་པ། ། ཞེས་བྱ་བས་སྟོན་ཏེ། ཞལ་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། ། དེ་ཡང་དད་དང་ཤེས་རབ་དང་ལྡན་བླ་མ་བརྟེན། ། དབང་གི་(ད་,དེ་)ཉིད་ཆོ་ག་ཇི་བཞིན་བསྟན་པར་ནུས། ། ཞེས་བྱ་བས་བསྟན་ཏོ། ། འོ་ན་ཁྱད་པར་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་སྲིད་རྩ་བཏོན། ། དག་པ་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་འཆང་། ། ཞེས་བྱ་བས་ནི་རང་རྒྱལ་བསྟན་ཏེ། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་དག་པར་འདོད་ལ། བདེན་བཞིའི་ཚུལ་གྱི་རྣམ་པ་ཅན། ། ཤེས་པ་བརྒྱད་པོ་རྟོགས་པ་འཆང་། ། དེ་ཉིད་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་རིག། ཅེས་བྱ་བས་ཐེག་པ་ཆུང་ངུའི་སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་འགོག་པ་ལམ་བཞི་དང་། དེ་ཁྱད་པར་ཤེས་པས་བསྟན་ཏོ། ། དེས་ཉན་ཐོས་དང་རང་རྒྱལ་བའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བསྟན་ཏོ། ། རྣམ་པ་ཉི་ཤུས་བྱང་ཆུབ་པ། ། རྣམ་པ་སངས་རྒྱས་ཀུན་རིག་མཆོག། ཅེས་བྱ་བ་ཤེས་བྱ་སྟོང་པ་ཉིད་བཅུ་དྲུག་དང་། རྣམ་པར་ཐར་པ་བཞིའི་བདག་ཉིད་དེ་ཉི་ཤུས་ནི།

Through the conventional, illusory mind, Mañjuvajra is not characterized by attachment to the nature of form. For example, although one may enjoy a woman in a dream, if upon waking one possesses joy, it is true; if one does not possess it, it is not. Therefore, if one possesses emptiness, there is no contradiction. Consequently, it does not become a censurable downfall. Stainless, the basis of splendor, The heat, fame, and the abode of gods, Perfectly even, and the arising of the Buddha. Having thus taught the third empowerment, the fourth is shown by: "Knowing the reality of the five aggregates, Holding the five pure aggregates, Abiding on the path of all renunciations, Teaching all renunciations." This should be understood from the oral instructions. Furthermore, it is taught by: "Relying on a guru who possesses faith and insight, One is able to be shown the ritual of the reality of empowerment." If one asks, "What is the distinction?" it is shown by: "Uprooting the root of existence, the twelve links, Holding the twelve types of purity." This teaches the Pratyekabuddhas, who assert purity in terms of dependent origination. "Having the aspects of the four truths, Holding the realization of the eight cognitions, Knowing the sixteen aspects of reality." This teaches the Lesser Vehicle (Hīnayāna) through the four truths of suffering, origin, cessation, and the path, and through the specific knowledge of them. Thus, it is taught in terms of the Śrāvakas and Pratyekabuddhas. "Awakening through twenty aspects, The supreme knower of all aspects of the Buddha." This refers to the sixteen emptinesses of the objects of knowledge and the nature of the four liberations; these twenty—

ཐེག་པ་ཆེན་པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་མོ། ། འོ་ན་ཁྱད་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། དེ་རྣམས་ནི་སྤང་བྱ་དང་གཉེན་པོའི་བདག་ཉིད་དུ་རྟོགས་ལ་ལམ་འདི་ཉིད་ནི་ལམ་དུ་བྱེད་པས་ན་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པའོ། ། དེའི་ཕྱིར་ན། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱིས་རྟོགས་བྱ་བ། ། སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་བླ་ན་མེད། ། གསང་སྔགས་ལས་བྱུང་ཡི་གེ་མེད། ། གསང་སྔགས་ཆེན་པོ་རིགས་གསུམ་པ། ། གསང་སྔགས་དོན་ཀུན་བསྐྱེད་པའོ། ། བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྟན་ལ། ཐིག་ལེ་ཆེན་པོ་ཡི་གེ་མེད། ། སྟོང་པ་ཆེན་པོ་ཡི་གེ་ལྔ། ། ཐིག་ལེ་སྟོང་པ་ཡི་གེ་དྲུག། རྣམ་པ་ཀུན་ལྡན་རྣམ་པ་མེད། ། ཅེས་བྱ་བས་ནི་ལུས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྟན་ནས། ད་ནི་སེམས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྟན་པ་ནི། བཅུ་དྲུག་ཕྱེད་ཕྱེད་ཐིག་ལེ་ཅན། ། ཡན་ལག་མེད་པའི་རྩིས་ལས་འདས། ། ཞེས་བྱ་བས་སེམས་ཀྱི་བདག་ཉིད་བདེ་བ་རིག་པའི་གསལ་བའི་རང་བཞིན་དུ་བསྟན་ཏེ། སྤང་བྱ་དང་གཉེན་པོ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རང་བཞིན་ནོ། ། བསམ་གཏན་བཞི་ཡི་རྩེ་མོ་ཅན། ། བསམ་གཏན་ཡན་ལག་ཀུན་ཤེས་ཤིང་། ། ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགའ་བ་བཞི་དང་སྐད་ཅིག་མ་བཞིའི་བདག་ཉིད་དུ་གནས་པས་ན་དེའི་བདག་ཉིད་དོ། ། དེ་ཉིད་གང་ཞེ་ན། ཏིང་འཛིན་རིག་དང་རྒྱུད་རིག་པ། ། ཏིང་འཛིན་ལུས་ཅན་ལུས་ཀྱི་མཆོག། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྐུ་ཀུན་གྱི་རྒྱལ། ། སྤྲུལ་པའི་སྐུ་སྟེ་སྐུ་ཡི་མཆོག། ཅེས་བྱ་བས་ཏེ། དེ་ལས་བྱུང་བའི་འབྲས་བུའོ། ། ཡང་ན། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་སྤྲུལ་པའི་སྐུ། ། ཞེས་པ་ནས། ཐེག་པ་གཅིག་གིས་འབྲས་བུར་གནས། །

This is the Mahāyāna path of the bodhisattvas. If one asks, "What is the distinction?" it is that those [other paths] realize [phenomena] in terms of things to be abandoned and their remedies, whereas this path takes [those very things] as the path itself; thus, it is distinguished. Therefore: The realization of all buddhas, The unsurpassed awakening of the buddhas, Arising from secret mantra, without syllables, The great secret mantra of the three families, The producer of all secret mantra meanings. Having thus taught the suchness of the generation stage, [it continues]: The great bindu without syllables, The great emptiness of five syllables, The empty bindu of six syllables, Endowed with all aspects, yet without aspect. By these words, the suchness of the body is shown. Now, to show the suchness of the mind: Possessing the bindu of half of sixteen, Beyond the calculation of the limbless. By this, the nature of the mind is shown to be the clarity of the awareness of bliss, the coemergent nature in which the things to be abandoned and their remedies are non-dual. Crowned with the peak of the four meditative concentrations, Knowing all the branches of meditative concentration. This means that because it abides as the nature of the four joys and the four moments, it is of that nature. What is that? Knowing meditative absorption and knowing the tantras, The embodied one of meditative absorption, the supreme body, The sovereign of all sambhogakāyas, The nirmāṇakāya, the supreme of bodies. By these words, the result arising from that is shown. Alternatively, from "The nirmāṇakāya of all buddhas" up to "Abiding as the result of the single vehicle."

ཞེས་བྱ་བས་ནི་ཐེག་པ་གཞན་དྲང་དོན་འདི་ངེས་དོན་དུའོ། ། ཉོན་མོངས་ཁམས་ཞེས་བྱ་བ་ནས། བག་ཆགས་བཅས་པ་གཏན་དུ་སྤངས། ། ཞེས་བྱ་བས་དྲི་མ་དག་ན། དེ་ལྟར་དབང་དང་མན་ངག་རྟོགས་པས་དག་པའི་ཞེས་པའོ། ། སྙིང་རྗེ་ཆེ་དང་ཞེས་པ་ནས། སྐད་ཅིག་ཐམས་ཅད་བྱེ་བྲག་ཕྱེད། ། ཅེས་བྱ་བས་ཐབས་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་འབྲས་བུའོ། ། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱིས་རྟོགས་བྱ་བ། ། སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་བླ་ན་མེད། ། ཅེས་བྱ་བས་ནི་ཆོས་སྐུ་ཐོབ་པར་བྱ་བ་དང་བཅས་པའི་དོན་བསྟན་ལ། གཟུགས་བརྙན་མ་ལུས་ཞེས་བྱ་བས་ནི། གཟུགས་སྐུ་སྟེ་འབྲས་བུའོ། ། དེ་ཡན་ཆད་སྐྱེ་བ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པའོ། ། དྲི་མེད་གྲགས་དང་གཟི་བརྗིད་གཙོ། ། གདུང་བ་གྲགས་དང་དབང་ཆེན་པོ། ། ཡོན་ཏན་འོད་དང་འོད་མ་གདུགས། ། བཅུ་འོད་ལྡན་དང་གཉིད་དང་བྲལ། ། ཀླུ་ཡི་སྟོབས་དང་ཤིན་ཏུ་གྲགས། ། རིན་ཆེན་ཟླ་དང་ཤུགས་ཅན་དང་། ། གསལ་བར་བྱེད་དང་དགའ་དབང་ཕྱུག། གཙུག་ཕུད་འོད་དང་འཇིགས་པ་བྲལ། ། ཡོན་ཏན་སྙིང་དང་དྲི་མེད་གྲགས། ། གཟི་བརྗིད་བཞི་དང་གདུང་བ་སེལ། ། ལྷ་ཡི་གནས་དང་ལེགས་པར་མཉམ། ། སངས་རྒྱས་འབྱུང་དང་རིན་ཆེན་སྐུ། ། སངས་རྒྱས་སྟོབས་དང་རིན་ཆེན་ཁྱབ། ། གྲོང་ཁྱེར་མཐོང་དང་བློ་གྲོས་ལེགས། ། འཇིག་རྟེན་འོད་དང་རིན་ཆེན་ལྷ། ། སྐལ་ལྡན་ཤིང་རྟ་ཡང་དག་རྒྱལ། ། དགའ་བའི་བཀོད་དང་མུ་ཡི་འོད། ། དཀའ་ཐུབ་རྒྱལ་དང་བྱང་ཆུབ་ཟླ། ། ཆོས་འཆང་བ་དང་གཞན་དོན་ཟླ། ། རི་ཡི་འོད་དང་ཚངས་པའི་དབྱངས། ། བདེ་བའི་ལྷ་དང་ཡོན་ཏན་བརྩེགས། ། སེང་གེའི་བླ་དང་ནོར་བུ་ཅན། །

By this, it is shown that the other vehicles are of provisional meaning, whereas this is of definitive meaning. From the words "The element of afflictions" up to "permanently abandoned along with habitual tendencies," it is shown that when the stains are purified, it is the "purity" resulting from the realization of empowerment and pith instructions. From the words "Great compassion" up to "distinguishing all moments," it is shown that by relying on those methods, the result is the wisdom body (jñānakāya) of suchness. By the words "To be realized by all Buddhas" and "The unsurpassed awakening of the Buddhas," the meaning of attaining the dharmakāya is taught; and by the words "All reflections without exception," the rūpakāya is the result. Up to that point is the conventional truth of arising. Stainless Renown and Glorious Sovereign, Famed for Suffering and Great Power, Light of Qualities and Umbrella of Light, Tenfold Radiance and Free from Sleep, Nāga’s Strength and Utterly Famed, Jewel Moon and the Swift One, The Illuminator and Lord of Joy, Crest Light and Free from Fear, Essence of Qualities and Stainless Renown, Fourfold Splendor and Dispeller of Suffering, Abode of Gods and Perfectly Equal, Arising of Buddhas and Jewel Body, Power of Buddhas and Pervasive Jewel, Seeing the City and Fine Intelligence, Light of the World and Jewel God, Fortunate Chariot and Perfect Victor, Array of Joy and Light of the Mū, Victor of Austerities and Moon of Awakening, Holder of Dharma and Moon of Others’ Benefit, Light of the Mountain and Brahma’s Melody, God of Bliss and Heap of Qualities, Lion’s Superior and the One with Jewels.

ཟླ་བ་ཞེས་དང་སྒྲ་དང་མཚུངས། ། གྲགས་ཆེན་དང་ནི་གཟི་བརྗིད་ཤུགས། ། ཚོགས་ཀྱི་གྲགས་དང་དགེ་བར་སྟོན། ། དྲི་བཟང་དང་ནི་རི་རྒྱལ་མཚན། ། དགའ་བའི་དོན་དང་མཆོད་པར་འོས། ། སྤྲིན་མཐའ་དང་ནི་བདེན་པའི་གསུང་། ། རྣམ་སྣང་མཛད་དང་བདེན་པར་ངེས། ། གྲགས་པའི་བདེ་དང་གྲགས་ཚངས་པ། ། གསེར་འོད་གསེར་དང་སྲོག་དང་ལྡན། ། འགྲོ་བའི་ཐེག་དང་ཐུན་ཚོད་དང་། ། གྲགས་པའི་མཆོག་དང་བློ་བཟང་ཆུབ། ། ནོར་ལྷ་དཀའ་ཐུབ་གྲིབ་པོ་དང་། ། དོན་གསལ་བྱེད་དང་ནོར་གྱི་འཁོར། ། འཇིག་རྟེན་འདས་དང་གསེར་གླང་པོ། ། ཡོན་ཏན་རྒྱལ་དང་རི་ཡི་འོད། ། དབང་བྱེད་རྒྱལ་དང་རབ་ཏུ་ཞི། ། མཉམ་སངས་རྒྱས་དང་རྟོག་བྲལ་དང་། ། དྲི་རབ་ཞི་དང་རྨོངས་ལ་སྟོན། ། དགེ་བཟང་པོ་དང་ཡེ་ཤེས་ཐུགས། ། སྨྲ་བའི་དབང་དང་ལྷ་ཆེན་པོ། ། བློ་གྲོས་བཟང་དང་འཚེ་བ་མེད། ། ཆོས་ཀྱི་དོན་དང་འཇིག་རྟེན་ཆོས། ། སྒྲ་གཅན་ཉིད་དང་རྒྱལ་མཚན་གྲགས། ། སྨན་པའི་མཆོག་དང་མེ་ཏོག་འོད། ། དགེ་གཙུག་ཕུད་དང་བདུད་རྩི་འོད། ། བྱང་ཆུབ་ཆེ་དང་རྒྱ་མཚོ་བརྟན། ། རིན་ཆེན་སྤུངས་དང་རོལ་པའི་སྟོབས། ། ཉི་མ་ཅན་དང་དགའ་བའི་འོད། ། གཙུག་ན་ནོར་དང་སྡིག་བྲལ་བདག། འགྲོ་བ་འདུལ་དང་སྡུད་པའོ། ། མེ་ཏོག་སྦྱིན་དང་འགྲོ་བའི་འོད། ། མཐུན་པར་སྨྲ་དང་པདྨ་དང་། ། ཡེ་ཤེས་འོད་དང་བཀོད་པའི་རོལ། ། བརྟན་པའི་འོད་དང་རྒྱལ་མཚན་འཛིན། ། བདེན་པའི་གནས་དང་རྣམ་གྲོལ་བཟང་། ། བསམ་པ་ཤེས་དང་སེམས་ཅན་འཛིན། ། རིན་ཆེན་འཛིན་དང་རྒྱ་མཚོ་བརྒལ། ། མི་ཐུབ་འཇོམས་དང་སྒྲ་ཆེན་པོ། ། འདུལ་བ་དང་ནི་མཎྜལ་བསྣམས། །

Candra, and the one equal to sound; the one of great renown, and the one with the power of majesty; the one renowned in the assembly, and the one who teaches virtue; the one with fragrant scent, and the one with the banner of the king of mountains; the one whose purpose is joy, and the one worthy of offerings; the one who is the end of clouds, and the one whose speech is truth; the one who is Vairocana, and the one certain of truth; the one whose bliss is renown, and the one renowned as Brahmā; the one with golden light, and the one with gold and life; the one who is the vehicle of beings, and the one who is the watch; the one supreme in renown, and the one with the awakening of a noble mind; the one with the wealth of the gods, the one with asceticism, and the one with a shadow; the one who makes the meaning clear, and the one with a circle of wealth; the one who has transcended the world, and the one with a golden elephant; the one who is the king of qualities, and the one with mountain light; the one who is the sovereign king, and the one who is utterly peaceful; the one who is the equal Buddha, and the one free from conceptualization; the one with the supreme scent, and the one who teaches the deluded; the one who is virtuous and excellent, and the one whose mind is primordial wisdom; the one who is the lord of speech, and the one who is the great god; the one with noble intelligence, and the one without harm; the one whose purpose is the Dharma, and the one who is the Dharma of the world; the one who is Rāhu himself, and the one renowned as the victory banner; the one supreme among physicians, and the one with flower light; the one with the crest of virtue, and the one with nectar light; the one with great awakening, and the one stable as the ocean; the one with a heap of jewels, and the one with the power of play; the one who possesses the sun, and the one with the light of joy; the one with a jewel on the crown, and the one who is the self free from sin; the one who tames beings, and the one who gathers them; the one who gives flowers, and the one who is the light of beings; the one who speaks in harmony, and the one who is the lotus; the one with the light of primordial wisdom, and the one with the play of the array; the one with stable light, and the one who holds the victory banner; the one who is the abode of truth, and the one with excellent liberation; the one who knows intentions, and the one who sustains sentient beings; the one who holds jewels, and the one who has crossed the ocean; the one who conquers the invincible, and the one with a great voice; the one who is the discipline, and the one who carries the maṇḍala.

ལྷ་རྣམས་མཆོད་དང་དྲི་མ་སྤངས། ། མཆོག་གི་མུ་དང་ལྷ་ཡི་གསུང་། ། དེ་ལ་དོན་དམ་པ་ནི། ནོར་བུ་རིན་ཆེན་ཞེས་པ་ནས། གསང་སྔགས་ལས་བྱུང་ཡི་གེ་མེད། ། ཅེས་བྱ་བས་ནི་རྟེན་གྱི་གང་ཟག་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་སོ། ། དེ་ནི་ཨ་ལས་སྐུ་དེ་ཉིད་བདེ་བ་དང་སྟོང་པ་ཉིད་དུའོ། ། གསང་སྔགས་ཆེན་པོ་ཞེས་པ་ནས། ། རྣམ་པ་ཀུན་ལྡན་རྣམ་པ་མེད། ། ཅེས་བྱ་བས་ནི་རྟེན་གྱི་གང་ཟག་གསུམ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པ་དེས་ལྷའི་སྐུ་བསྐྱེད་པ་ལྟེ་བར་སྤྲུལ་པ་ལ་ཁ་དོག་ལྔ་དང་ལྡན་པའི་རླུང་ཐུན་བཞི་དང་། ཐུན་མཚམས་བརྒྱད་དང་། འཕོ་བ་བཅུ་དྲུག་ཆུ་ཚོད་སུམ་ཅུ་སོ་གཉིས། དབྱུ་གུ་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞི་བསྒོམས་པས་འབྱུང་བ་བཞི་ཡོན་ཏན་དང་པོའོ། ། བཅུ་དྲུག་ཕྱེད་ཕྱེད་ཅེས་བྱ་བས་ནི། དགའ་བ་བཅུ་དྲུག་གོ། ། བསམ་གཏན་བཞི་ཡི་རྩེ་མོ་ཅན། ། ཞེས་བྱ་བས་ནི་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ནས་ཕྲི་བ་དང་བསྐྱེད་པའི་འཁོར་ལོ་བཞིའོ། ། རྩེ་མོ་ན་ཨ་གཏུམ་མོ་མར་མེ་ལྟ་བུའོ། ། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ས་འོག་རྣམས་ཐིག་ལེའི་རང་བཞིན་དུ་གསལ་ཞིང་འབབ་པའི་ཐིག་ལེ་ནི་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་རྒྱུད་མི་འཆད་པའི་ཐིག་ལེ་འཛག་པའོ། ། དེ་བས་ན་བསམ་གཏན་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའོ། ། ཡན་ལག་ནི་དེ་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་དེའོ། ། འབྲས་བུ་ནི། ཏིང་འཛིན་རིག་དང་རྒྱུད་རིག་པ། ། ཏིང་འཛིན་ལུས་ཅན་ལུས་ཀྱི་མཆོག། ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བསྟན་ཏོ། ། དེ་བས་ན་བླ་མ་དམ་པ་དེ་ལ་ཕྱག་བྱ་བར་འོས་པའི་ཕྱིར། མཆོད་འོས་བསྟོད་འོས་ཕྱག་གི་གནས། ། རྟག་ཏུ་རི་མོར་བྱ་བའི་འོས། ། བཀུར་འོས་མཆོད་པར་བྱ་བའི་མཆོག།

Worship the deities and abandon stains; the supreme limit and the speech of the gods. Regarding that, the ultimate truth is indicated by the passage from "the precious jewel" up to "the secret mantra arises as the syllableless." This is the method for the individual who serves as the support to attain the result. That very body arises from the syllable A as bliss and emptiness. From the passage "the great secret mantra" up to "endowed with all aspects, yet aspectless," this distinguishes the individual support from the three [types of practitioners]. By meditating on the generation of the deity’s body at the navel—the winds possessing five colors, the four sessions, the eight intervals, the sixteen transits, the thirty-two ghaṭikās, and the sixty-four daṇḍas—the four elements are the first quality. By the phrase "half of sixteen," the sixteen joys are indicated. By the phrase "the pinnacle of the four meditative concentrations," the four wheels are indicated, from the wheel of enjoyment to the wheel of emanation. At the pinnacle is the fierce A, like a lamp. Based on that, the subterranean realms are clear as the nature of the bindu; the bindu that flows is the dripping of the bindu in which the continuum of method and wisdom is uninterrupted. Therefore, meditative concentration is the coemergent. The "limbs" are the methods for realizing that. The "result" is taught by the passage beginning: "Knowing meditative absorption and knowing the continuum; the embodied one of meditative absorption, the supreme body." Therefore, because that sublime guru is worthy of prostration: "Worthy of offerings, worthy of praise, the object of prostration; always worthy of veneration, the supreme object of worship."

ཕྱག་བྱར་འོས་པ་བླ་མའི་རབ། ། ཅེས་བྱ་བའོ། ། འོ་ན་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཅི་དང་ལྡན་ཞེ་ན། འཇིག་རྟེན་གསུམ་པོ་གོམ་གཅིག་བགྲོད། ། མཁའ་ལྟར་མཐའ་མེད་རྣམ་པར་གནོན། ། གསུམ་རིག་གཙང་མ་དག་པ་སྟེ། ། མངོན་ཤེས་དྲུག་ལྡན་རྗེས་དྲན་དྲུག། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེ། ། རྫུ་འཕྲུལ་ཆེན་པོ་འཇིག་རྟེན་འདས། ། ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པའི་མཐའ། ། ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་དེ་ཉིད་ཐོབ། ། བདག་རིག་གཞན་རིག་ཐམས་ཅད་པ། ། ཀུན་ལ་ཕན་པའི་གང་ཟག་མཆོག། དཔེར་བྱ་ཀུན་ལས་འདས་པ་སྟེ། ། ཤེས་དང་ཤེས་བྱའི་བདག་པོ་མཆོག། གཙོ་བོ་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་བདག་སྟེ། ། ཕྱག་རྒྱ་བཞིའི་དོན་(སྟེན་,སྟོན་)པ། ། དེ་ལྟ་བུ་དེ་ལ་འགྲོ་བས་བསྙེན་བཀུར་གནས་ཀྱི་མཆོག། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ངེས་འབྱུང་གསུམ་པོ་བགྲོད་རྣམས་ཀྱི། ། དོན་གྱི་དམ་པ་རྣམ་དག་དཔལ། ། སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། དེ་རྟོགས་ཤིང་གུས་པའི་བསམ་པ་དང་ལྡན་པ་གང་ཞེ་ན། འཇིག་རྟེན་གསུམ་ན་སྐལ་བཟང་ཆེ། ། དཔལ་ལྡན་འབྱོར་པ་ཀུན་བྱེད་པ། ། འཇམ་དཔལ་དཔལ་དང་ལྡན་པའི་མཆོག། ཅེས་བྱ་བའི་རྟོགས་པས་སོ། ། རིན་ཆེན་ལྷ་དང་དཔག་མེད་འོད། ། བདུད་དགྲ་འཇོམས་དང་རྟོག་པ་སྤངས། ། དོན་གྲུབ་དང་ནི་མེ་ཏོག་དང་། ། ཡུལ་དོན་གྲུབ་དང་ཟླ་བ་དང་། ། བརྟུལ་ཞུགས་གྲུབ་དང་མི་གཡོ་བ། ། བློ་གྲོས་དང་ནི་མར་མེ་དང་། ། སྒྲ་དོན་རྟོགས་དང་དམ་པའི་ཏོག། གཟི་བརྗིད་སྟོབས་དང་ཤེས་རབ་སྐུ། ། ཟླ་བ་གང་དང་ཉི་མའི་འོད། ། བྱ་བ་རྫོགས་དང་སྟོན་པར་མཛད། ། གཟི་བརྗིད་བཟང་དང་ཡེ་ཤེས་སྟོབས། ། གཟི་བརྗིད་དགེ་དང་རྟེན་པའི་སྟོབས། །

"The supreme guru, worthy of prostration," it is said. If one asks, "What qualities does he possess?" [it is said]: "He traverses the three worlds in a single stride; he conquers like the infinite sky. He is the triple-knower, pure and stainless, endowed with the six superknowledges and the six recollections. He is a Bodhisattva, a Great Being, of great miraculous power, transcendent of the world. He has reached the limit of the perfection of insight; through insight, he has attained reality itself. He knows himself and knows others, the all-encompassing one, the supreme individual who benefits all. He transcends all that can be compared; he is the supreme lord of knowledge and the knowable. He is the chief patron of the Dharma, the teacher of the meaning of the four seals. Such a one is the supreme object of veneration for all beings. Why is that? Because he teaches the ultimate, pure glory of those who traverse the three paths of renunciation." Who is it that possesses the realization and the intent of devotion? It is the one described by the realization: "In the three worlds, he is the great fortunate one; the glorious one who brings about all prosperity; Mañjuśrī, the supreme possessor of glory." [He is] Ratna, Deva, and Amitaprabha; Māra-śatru-ghna and Vikalpa-hā; Arthasiddhi and Puṣpa; Viṣayārthasiddhi and Candra; Vrata-siddhi and Acala; Mati and Dīpa; Śabdārtha-bodha and Varaketu; Tejas and Bala; Prajñā-kāya; Pūrṇacandra and Sūryaprabha; Kṛtārtha and Deśaka; Tejaḥśubha and Jñānabala; Tejaḥśubha and Āśrayabala.

ལྷ་ཡི་བུ་དང་རབ་ཏུ་ཞི། ། ཉི་མའི་ཞལ་དང་དྲོ་བའི་འོད། ། ཚུལ་ཁྲིམས་འོད་དང་དཀའ་ཐུབ་རྒྱལ། ། དྲི་མ་བྲལ་དང་རྒྱ་མཚོ་སྒྲ། ། གཟུགས་བརྙན་སྣང་དང་ཀུན་ལས་གྲོལ། ། རྒྱ་མཚོ་འོད་དང་དྲི་མ་མེད། ། དྲན་དབང་པོ་དང་མཆོག་དོན་བློ། ། དཔུང་རབ་ཞི་དང་ཆོས་དབང་ཕྱུག། གསལ་བ་སྣ་ཚོགས་གསལ་བའོ། ། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ལྔ་བཅུ་དྲུག་ལ་རྐང་པ་གཅིག་མ་ཚང་བའོ། ། མཚན་ཉིས་བརྒྱ་བདུན་ཅུ་རྩ་བདུན་ནོ། ། མཆོག་སྦྱིན་རྡོ་རྗེ་ཞེས་པ་ནས། ། སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་ཅེས་བྱ་བས་རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་ཀྱི་སྐུ་ལ་བསྟོད་པའོ། ། དེ་ཡང་ཡུམ་བཞིས་སོ། ། སངས་རྒྱས་ཆགས་པ་ཞེས་པ་ནས། སངས་རྒྱས་རོལ་ལ་ཞེས་བྱ་བས་དང་པོའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་བསྟོད་པའོ། ། སངས་རྒྱས་གསུང་ཞེས་པ་ནས། ནམ་མཁའ་ལས་བྱུང་ཞེས་བྱ་བས་ནི། ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་བསྟོད་པའོ། ། ཡེ་ཤེས་ལས་བྱུང་ནས་ཡེ་ཤེས་སྐུ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བས་ནི། སྐུ་བལྟམས་པ་དང་། རོལ་པ་མཛད་པ་དང་། དཀའ་བ་མཛད་པ་དང་། འབྲས་བུ་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་ཐོབ་པ་ལ་བསྟོད་དེ་རོལ་པའོ། ། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ལྔ་བཅུ་རྩ་དྲུག་ལ་ཚིག་རྐང་པ་གཅིག་མ་ཚང་བའོ། ། མཚན་ཉིས་བརྒྱ་བདུན་ཅུ་རྩ་བདུན་ནོ། ། ལག་ན་རྡོ་རྗེ་རྡོ་རྗེ་འཆང་། ། ཞེས་པ་ནས་དེ་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་ཡང་གསང་སྔགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བྱིན་གྱི་རླབས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བས་ནི། དགའ་ལྡན་དུ་བྱམས་པ་ལ་སོགས་པའི་དབང་བསྐུར་བ་ལ་སོགས་པའི་སྒོའི་ཡོན་ཏན་ནོ། ། ལག་ན་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཞེས་པ་ནས། དྲི་མ་མེད་ཅིང་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའོ་ཞེས་བྱ་བས་ནི། དགའ་ལྡན་ནས་བྱུང་བ་སྟེ།

Son of the gods, Utterly Peaceful, Sun-Face, Warm Radiance, Light of Discipline, King of Austerities, Stainless, Ocean Sound, Appearance of Reflection, Liberated from All, Ocean Light, Stainless, Lord of Mindfulness, Supreme Meaning Intelligence, Utterly Peaceful Army, Lord of Dharma, Clarity, and Various Clarities. There are fifty-six verses, lacking one line. There are two hundred and seventy-seven names. From "Vajra Bestower of Boons" to "Buddha Awakening" is the praise of the body of Vajrabhairava. That is also by the four consorts. From "Buddha Attachment" to "Buddha Play" is the praise of the maṇḍala of the Primordial Buddha. From "Buddha Speech" to "Arisen from Space" is the praise of the maṇḍala of the Wisdom Being. From "Arisen from Wisdom" to "Wisdom Body Itself" is the praise of the birth, the playful activities, the performance of austerities, and the attainment of the result of great wisdom; it is the play. There are fifty-six verses, lacking one line. There are two hundred and seventy-seven names. From "Vajrapāṇi, Vajradhara" to "By the blessing of all secret mantras in your continuum" refers to the qualities of the gateways, such as the empowerment of Maitreya and others in Tuṣita. From "Vajrapāṇi, Vajradhara" to "Stainless and utterly pure" refers to the emergence from Tuṣita.

མཁས་པ་ཆེན་པོ་ཐབས་ཆེ་བའི་ཡོན་ཏན་ནོ། ། དེ་གཉིས་ཀྱིས་ལྷའི་ཡོན་ཏན་ནོ། ། ཉན་ཐོས་དང་རང་རྒྱལ་ཞེས་པ་ནས། ཡང་དག་པར་བསྡུ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་རྟོགས་པའི་ཁྱད་པར་བསྟན་པའི་ཡོན་ཏན་ནོ། ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་དག་པར་བསྡུ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་མྱུར་དུ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་སྦྱིན་བདག་སྟེ། སྤྱོད་པ་མཐའ་དག་རྫོགས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་པ་ནས། ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའོ་ཞེས་བྱ་བས་ནི། སངས་རྒྱས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཅེས་བྱ་བའི་ཡོན་ཏན་ཏེ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅུ་དང་ས་བཅུའི་ཡོན་ཏན་ཏོ། ། འཕགས་པ་ཞེས་པ་ནས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་པས་ནི། འདི་ལྟར་སངས་རྒྱས་ཏེ་སྐྱེ་བའི་ཡོན་ཏན་ནོ། ། ལག་ན་རྡོ་རྗེ་རྡོ་རྗེ་འཆང་། ། ཞེས་བྱ་བ་ནས་དེ་ཡན་ཆད་ཀྱིས་དང་པོའི་སངས་རྒྱས་ཏེ། བདག་ཉིད་རྡོ་རྗེའི་ལྟེ་བ་ལ་པདྨའི་སྟེང་དུ་དང་པོ་སངས་རྒྱས་སུ་བསྐྱེད་པ་ལ་བསྟོད་པའི་ཡོན་ཏན་ནོ། ། ད་ནི་འཇམ་དཔལ་རྣམ་པར་རོལ་པ་བསྟན་པ་ནི། ལག་ན་རྡོ་རྗེ་ཞེས་པ་ནས། ཆོས་ཐམས་ཅད་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ཞེས་པ་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་བརྗོད་དུ་མེད་པས་ནི་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་བསྟོད་པའོ། ། ལག་ན་རྡོ་རྗེ་རྡོ་རྗེ་འཆང་། ། ཞེས་པ་ནས་ཚེ་ནུར་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བས། དེ་ཡང་ཐམས་ཅད་ཁྲོ་བོའི་ཆ་ལུག་ཅན་དུར་ཁྲོད་ཀྱི་རྒྱན་དང་ལྡན་པ་སྟེ་རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ནི། ། ལག་ན་རྡོ་རྗེ་ཞེས་པ་ནས་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བས་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་ཡོན་ཏན་ཏེ། ཐབས་ཤེས་རབ་དང་ལྡན་པའོ།

These are the qualities of the great sage’s great skillful means. These two are the qualities of the deity. From the words "śrāvakas and pratyekabuddhas" up to "perfectly summarized" refers to the qualities that demonstrate the specific realizations of the śrāvakas and so forth. From the words "perfectly summarized for all sentient beings" up to "swiftly the bodhisattva conduct" refers to the patron, the qualities of completing the entirety of the conduct, and the qualities of the Buddha Vairocana, from the words "bodhisattva" up to "all are completely perfected," which are the qualities of the ten perfections and the ten grounds. From the words "noble one" up to "completely perfects" refers to the qualities of the birth of the Buddha. From the words "Vajrapāṇi, Vajradhara" up to that point refers to the qualities of the praise for generating oneself as the primordial Buddha upon a lotus at the hub of the vajra. Now, to demonstrate the play of Mañjuśrī: from the words "Vajrapāṇi" up to "all phenomena are inexpressible," the fact that all phenomena are inexpressible is a praise of the coemergent wisdom that pervades all. From the words "Vajrapāṇi, Vajradhara" up to "increases the lifespan," that too is the quality of Vajrabhairava, who possesses the attire of all wrathful deities and the ornaments of the charnel ground. From the words "Vajrapāṇi" up to "becomes the King of Dharma" refers to the qualities of the wisdom being, who is endowed with method and insight.

། ད་ནི་འཁོར་ལོའི་རིམ་པ་བསྟན་པ་ནི། འདི་ལྟར་སངས་རྒྱས་ཞེས་པ་ནས། ཡ་ཏེ་ན་མཿཞེས་པས། གསུམ་དབང་དང་ནི་རབ་ཏུ་གྲོལ། ། དྲི་མ་བྲལ་དང་དཀའ་ཐུབ་རྒྱལ། ། ཚངས་པ་དང་ནི་ཚངས་ཆེན་དྲི། ། དག་པའི་ཞིང་དང་ཡོན་ཏན་འོད། ། ལྔ་ཡིས་སྤྱི་གཙུག་འཁོར་ལོའོ། ། བྱམས་ཆེན་རང་བཞིན་ཞེས་པ་ནས། ། རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་ཅེས་པས་ནི། ། ཐུགས་རྗེ་ལྡན་དང་ཐུགས་རྗེའི་སྟོབས། ། བྱམས་པ་དང་ནི་དགའ་བའི་འོད། ། སྟོབས་ལྡན་དང་ནི་མི་ཐུབ་དང་། ། གཞན་གྱིས་མི་ཐུབ་འོད་དང་ལྡན། ། དཀའ་ཐུབ་དང་ནི་ཤུགས་ཅན་དང་། ། རབ་ཏུ་ཞི་དང་ཞི་བ་དང་། ། མྱ་ངན་མེད་དང་མྱ་ངན་འཇོམས། ། མྱ་ངན་སྤངས་དང་མྱ་ངན་མེད། ། ཀུན་ནས་འོད་དང་འོད་ཟེར་འཕྲོ། ། འོད་འཕྲོ་དང་ནི་ཀུན་དུ་འོད། ། གཟི་བརྗིད་འོད་དང་འོད་འབར་བ། ། བྱམས་པའི་འོད་དང་འོད་ཟེར་ཅན། ། འོད་ཟེར་ཅན་དང་ཀུན་ནས་བསྐོར། ། ཟླ་བའི་འོད་དང་ཟླ་བ་དང་། ། ཙནྡན་དང་ནི་ཙནྡན་དྲི། ། འབར་བའི་འོད་དང་འོད་ཀུན་སེལ། ། ཡོངས་སུ་དག་དང་དག་པར་ལྡན། ། ཤུགས་ཅན་དང་ནི་ཤུགས་ལས་བྱུང་། ། རབ་ཏུ་སྡེ་དང་རབ་ཞི་དང་། ། དབང་པོ་དང་ནི་ཀུན་དུ་གྲགས། ། ཡོངས་སུ་དག་དང་ཚངས་པ་དང་། ། པདྨ་དང་ནི་པདྨའི་ཞབས། ། ཙནྡན་ཚལ་དང་ཨུཏྤ་ལ། ། ཨུཏྤལ་མདོག་དང་རྣམ་པར་རྒྱལ། ། ཉོན་མོངས་འཇོམས་དང་དཔའ་བོ་ལྡན། ། ཐོགས་མེད་སྟོབས་དང་རྡོ་རྗེ་ཅན། ། ཏོག་དང་པདྨ་བསྣམས་པ་དང་། ། འཁོར་ལོ་འཛིན་དང་ཨོཾ་ལྡན་དང་། ། དུང་དང་དུང་ཅན་དག་དང་ནི། ། ཤིན་ཏུ་ཁྲོས་དང་དྲག་པོ་སྟེ། ། སྟོབས་འཇོམས་དང་ནི་སྒྲ་ལས་རྒྱལ། ། འཇིགས་བྱེད་དང་ནི་འཇིགས་པར་བྱེད། །

Now, to teach the sequence of the wheels: from the words "Thus, the Buddha" up to "ya te namaḥ," [the deities of] the crown wheel are: Tridhāman, Vimukta, Vimala, Tapodhipa, Brahmā, Mahābrahmā, Gandha, Śuddhakṣetra, and Guṇaprabha. These five [constitute the crown wheel]. From the words "The nature of great love" up to "Vajrabhairava," [the deities of the heart wheel are]: Kāruṇika, Kāruṇyabala, Maitreya, Ratnaprabha, Balin, Ajita, Aparājita, Prabhāvatī, Tapasvin, Vegavat, Praśānta, Śānta, Aśoka, Aśokāntaka, Aśokavarjita, Aśoka, Samantaprabha, Raśmipramuñcana, Raśmipramuñca, Samantaprabha, Tejaḥprabha, Jvalanaprabha, Maitrāloka, Raśmimān, Raśmimant, Samantāvarta, Candraprabha, Candra, Candana, Candanagandha, Jvalanaprabha, Sarvapāpahara, Viśuddha, Śuddhimant, Vegavat, Vegaja, Pravarasena, Praśānta, Indra, Viśruta, Viśuddha, Brahmā, Padma, Padmapāda, Candanavana, Utpala, Utpalavarṇa, Vijaya, Kleśāntaka, Vīravat, Asaṅgabalā, Vajrin, Ketu, Padmadhara, Cakradhara, Oṃkara, Śaṅkha, Śaṅkhin, Atikrodha, Rudra, Balāntaka, and Śabdajit. [These constitute the heart wheel.] From "Bhairava" up to "Bhīṣaṇa," [the deities of the throat wheel are]: Bhairava, Bhīṣaṇa, ... [and so forth].

སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་སྤྱི་བོར་རོ། ། མཆོད་པ་ཆེན་པོ་འདོད་ཆགས་ནས། ཡེ་ཤེས་རྒྱ་མཚོ་ཞེས་པས་ནི། འོད་དཔག་མེད་དང་མེ་ཡི་འོད། ། ཞེ་སྡང་ཞི་དང་ཞེ་སྡང་འཇོམས། ། གཏི་མུག་སེལ་དང་གཏི་མུག་འཇོམས། ། ང་རྒྱལ་སེལ་དང་ང་རྒྱལ་འཇོམས། ། ཕྲག་དོག་སེལ་དང་ཕྲག་དོག་འཇོམས། ། སེར་སྣ་སེལ་དང་སེར་སྣ་འཇོམས། ། གཟུང་འཛིན་སེལ་དང་སེལ་བར་བྱེད། ། ཉོན་མོངས་སྤངས་དང་རབ་ཏུ་འཛིན། རྒྱན་གྱིས་སྙིང་གའི་འཁོར་ལོ་བསྟན། ། གྲགས་ཆེན་ཧ་ཧ་ཞེས་པ་ནས། ། ཡེ་ཤེས་མེ་ལྕེ་ཞེས་པ་ནི། ། ཧ་ཧ་སྒྲོགས་དང་སྒྲ་དང་ལྡན། ། བདུད་ལས་རྒྱལ་དང་བདུད་སྡེ་འཇོམས། ། མི་མགོ་བསྣམས་དང་གླང་ཆེན་བསྣམས། ། རྟ་མགྲིན་དང་ནི་སྟོབས་པོ་ཆེ། ། གཤིན་རྗེ་གཤེད་དང་འདོད་པའི་རྒྱལ། ། རྡོ་རྗེ་འཇོམས་དང་བེ་ཅོན་བསྣམས། ། བདུད་རྩི་འཁྱིལ་དང་ཧཱུཾ་(ཀར,ཀ་ར)། ། བདག་མེད་སྟོབས་དང་གཏི་མུག་ཞི། ། གསེར་ཐུབ་དང་ནི་འོད་སྲུངས་དང་། ། ཤཱཀྱ་ཐུབ་དང་ལོག་དད་སེལ། ། རྣམ་པར་གཟིགས་དང་ཐམས་ཅད་སྐྱོབ། ། གཙུག་ཏོར་ཅན་དང་འཁོར་བ་འཇིག། མར་མེ་འོད་དང་སྐར་མ་དང་། ། ཟླ་བ་དང་ནི་སྒྲ་གཅན་དང་། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དང་སྐྱབས་གནས་དང་། ། སྐྱབས་སུ་འོས་དང་ཕྱག་རྒྱ་དང་། ། འོད་འཕྲོ་དང་ནི་རིན་ཆེན་དང་། ། ཚངས་དང་ཚངས་པའི་རྒྱལ་པོ་དང་། ། བྱ་བརྩལ་ཅན་དང་བྱ་བརྩལ་བྲལ། ། གྲངས་དང་གྲངས་ལས་འདས་པ་དང་། ། གྲུབ་སྦྱིན་དང་ནི་ཡིད་ཡུལ་འདས། ། ལུས་འཕགས་དང་ནི་ཉི་མའི་གཙུག། པདྨའི་ཞལ་ནས་འཛུམ་པ་མཛད། ། སྐྱབས་གནས་དང་ནི་དགེ་གནས་དང་། ། དཔག་མེད་མཛད་དང་དོན་མཛད་པའོ། ། རོལ་དང་རོལ་པའི་གར་དང་ནི། །

The thirty-two [deities] are at the crown of the head. From "The great offering, desire..." to "The ocean of wisdom," [these are]: Amitābha and the light of fire; the pacification of hatred and the destruction of hatred; the clearing of delusion and the destruction of delusion; the clearing of pride and the destruction of pride; the clearing of envy and the destruction of envy; the clearing of avarice and the destruction of avarice; the clearing of subject and object and the act of clearing; the abandonment of afflictions and their thorough grasping. The ornaments indicate the wheel of the heart. From "The great renown, ha ha..." to "The flame of wisdom," [these are]: the sounding of ha ha and possessing sound; victory over Māra and the destruction of the hosts of Māra; holding a human head and holding an elephant; Hayagrīva and Mahābala; Yamāntaka and Takkirāja; Vajravidāraṇa and holding a club; Amṛtakuṇḍalī and Hūṃkāra; Nairātmyabala and the pacification of delusion; Kanakamuni and Kāśyapa; Śākyamuni and Nāstikavighātin; Vipaśyin and Viśvabhū; Śikhin and Krakucchanda; Dīpaṃkara and Tiṣya; Candra and Rāhu; Bodhicitta and the refuge; the worthy refuge and the mudrā; the radiating light and the jewel; Brahmā and Brahmarāja; the one with effort and the one free from effort; the numbered and the beyond-numbered; the bestower of accomplishment and the beyond the sphere of mind; Videha and Sūryaśikhin; from the lotus face, a smile is made. The refuge, the abode of virtue, the immeasurable deeds, and the performer of the purpose. The play and the dance of play.

སྒྲ་དང་ཚངས་པའི་སྒྲ་དབྱངས་དང་། ། རབ་གྲུབ་གྲགས་དང་གྲགས་པ་དང་། ། གྲུབ་པ་སྦྱིན་དང་སྦྱིན་པ་དང་། ། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ནི་ཚུལ་གནས་དང་། ། བརྩོན་འགྲུས་དང་ནི་བཟོད་པར་ལྡན། ། རབ་ཏུ་བརྩོན་འགྲུས་བསམ་གཏན་མཛད། ། ཤར་དང་སྣང་བ་ཤར་མཛད་དང་། ། མུན་པ་སེལ་དང་དྲང་སྲོང་ཆེ། ། དཀའ་ཐུབ་ཆེ་དང་གཙང་མའི་གནས། ། དགེ་འདུན་སྡེ་དང་འཁོར་ལོས་སྒྱུར། ། ཤི་ཤུ་དང་ནི་དཔལ་འབྱུང་དང་། ། འབྱུང་གནས་ཀུན་གྱི་འབྱུང་གནས་དང་། ། ཤེས་རབ་བརྩེགས་དང་ཆོས་ཉིད་བྱུང་། ། རྣམ་པར་སྣང་མཛད་རྣམ་པར་རོལ། ། རྣམ་པར་གནོན་དང་རྣམ་པར་འཇོག། སྨྲ་བ་ཆེ་དང་དོན་སྟོན་དང་། ། དོན་རབ་སྟོན་དང་དོན་གསལ་དང་། ། སྨྲ་བའི་གནས་དང་གཞན་ལ་སྟོན། ། བཤད་པར་བྱེད་དང་ཚིག་བདེན་པ། ། གཙུག་ཏོར་ཆེ་དང་འཁོར་ལོ་ཕྱག། ནྱ་གོ་དྷཱ་དང་རིན་ཆེན་ཕྱག། རིན་པོ་ཆེ་དང་རིན་ཆེན་བརྩེགས། ། འཁོར་ལོ་འཛིན་དང་གྲུ་འཛིན་དང་། ། རི་བོ་འཛིན་དང་རལ་གྲི་འཛིན། ། འཛམ་བུ་གླིང་དང་འཛམ་བུ་ཤིང་། ། འཛམ་བུ་གསེར་དང་གསེར་འོད་དང་། ། གསེར་གྱི་མདོག་དང་ཁྲུས་ཀྱི་བདག། རིན་ཆེན་མེ་དང་མེ་འོད་དང་། ། གཙུག་ཕུད་ལྔ་དང་ལྔ་ལེན་དང་། ། བྱམས་པས་འདུལ་དང་བྱམས་མགོན་དང་། ། དམ་པ་ཏོག་དང་ཟླ་བའི་ཏོག། འབྲུག་གི་སྒྲ་དང་གློག་གི་འོད། ། འོད་རྣམས་སྟོན་དང་གསལ་བའི་འོད། ། ཉི་མའི་འོད་དང་ཉི་ཟེར་དང་། ། བཻ་ཌཱུརྱ་དང་དོན་ཡོད་དང་། ། མཐོང་ན་དགའ་དང་དོན་ཡོད་མཐོང་། ། མཐོང་དོན་ཡོད་དང་མི་འཇིགས་པ། ། འཇིགས་པ་སྤངས་དང་རྣམ་པར་གྲོལ། ། ཀུ་ཀུ་ར་དང་གླང་ཆེན་གནོན། ། སེང་གེ་དང་ནི་གླང་ཆེན་སྟོབས། །

Sound and the melodic voice of Brahmā, Renowned for accomplishment and fame, Bestower of attainment and generosity, Ethical discipline and abiding in discipline, Possessing diligence and patience, Exerting supreme diligence and meditative concentration, Rising and making the light rise, Dispelling darkness and the Great Sage, Great asceticism and the pure abode, The Saṅgha community and the Universal Monarch, Śiśu and the Source of Glory, The source of all sources, Pile of Insight and Arising of the Nature of Phenomena, Vairocana and the Playful One, The Subduer and the Establisher, Great Speaker and Revealer of Meaning, Perfect Revealer of Meaning and Clear Meaning, Abode of Speech and Teacher of Others, The Expounder and Speaker of Truth, Great Uṣṇīṣa and Wheel-Handed, Nyagrodha and Jewel-Handed, Jewel and Jewel-Pile, Holder of the Wheel and Holder of the Ship, Holder of the Mountain and Holder of the Sword, Jambudvīpa and the Jambu Tree, Jambu Gold and Golden Light, Golden Color and Lord of Bathing, Jewel Fire and Fire-Light, Five Topknots and Pañcāla, Tamed by Love and Protector of Love, Holy Crest and Moon Crest, Thunderous Sound and Lightning Light, Displaying Lights and Radiant Light, Sunlight and Sunbeams, Vaiḍūrya and Amogha, Delightful to Behold and Meaningful to Behold, Meaningful to Behold and Fearless, Abandoning Fear and Completely Liberated, Kukura and Elephant-Subduer, Lion and Elephant Strength.

འཇིག་རྟེན་གྲོལ་དང་ལམ་སྟོན་དང་། ། སྦྱིན་གནས་དང་ནི་ལེགས་པར་གཟིགས། ། ཕ་རོལ་སྡེ་དང་སྡེ་དཔུང་འཇོམས། ། དྲུག་ཆུ་རྩ་བཞི་སྤྲུལ་པ་སྟེ། ། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་སྤྲུལ་སྐུ་ནས། ། འཇམ་དཔལ་དཔལ་དང་ལྡན་པས་ནི། ། བྱ་བརྩལ་བྲལ་དང་དགེ་བའི་ཡིད། ། པདྨ་གནོན་དང་གཟུགས་མཛེས་དང་། ། མེ་ཏོག་མཛེས་དང་པདྨ་གདོང་། ། འཛམ་བུ་ཤིང་དང་རྒྱན་དང་ནི། ། འོད་དང་རྣམ་པའི་སྒྲ་དང་ནི། ། རྔ་དང་སྒྲ་ཡི་བདག་ཉིད་དང་། ། ཐུགས་ལས་འབྱུང་དང་དཔལ་འབྱུང་དང་། ། ལས་རྣམས་གྲུབ་དང་ལས་མཐར་ཕྱིན། ། བཅུ་དྲུག་མགྲིན་པའི་འཁོར་ལོའོ། ། མཚན་ནི་ཉིས་བརྒྱ་ཉི་ཤུ་གཉིས། ། ཚིགས་བཅད་བརྒྱ་དང་ཉི་ཤུ་གཅིག། སོ་སོར་བཞི་བཅུ་དབུས་སུ་གཉིས། ། སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བ་ལ་བསྟོད་པའོ། ། འཁྲུལ་འཁོར་ལས་ནི་བྱ་བའི་ཕྱིར། ། རྩ་བའི་འཁོར་ལོ་དྲུག་དང་ནི། ། ལས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བཅུ་དྲུག་སྟེ། ། དེ་ལྟར་ཁྱད་པར་བདེ་ལྡན་པའི། ། ཚིག་གཅིག་ལྷག་པ་ཀུན་གྱི་སྟེ། ། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་ཏོ། ། དེའི་ཡོན་ཏན་ཡང་རྣམ་པ་ལྔར་ཤེས་པར་བྱའོ། ། ད་ནི་རྗེས་སུ་ཡི་རང་སྟོན་ཏེ། དེ་ནས་དཔལ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བར་མ་ཆོད་པ་དང་སྡུད་པའོ། ། དགའ་ཞིང་མགུ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གུས་པའི་དོན་ཏེ་སྡུད་པའོ། ། མགོན་པོ་ནི་ཡུལ་ལོ། ། ཕྱག་འཚལ་ནས་ཞེས་པ་ནི། ལུས་ཀྱི་ལས་ལེགས་སོ་ལེགས་སོ་དག་གོ། ། དེས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བའི་ཚིག་གོ། ། བླ་མེད་ཐེག་པ་ལམ་གྱི་དོན། ། བླ་མ་ལ་བརྟེན་ལམ་འདི་བརྩམས། ། བདག་གིས་དགེ་བ་འདི་བྱས་པས། ། མགོན་པོ་འཇམ་དཔལ་དེ་འདྲར་ཤོག། བསོད་ནམས་དག་ལ་བརྟེན་ནས་ནི། །

Liberator of the world, guide of the path, Field of merit, and one who beholds excellently, Vanquisher of opposing hosts and armies— These are the sixty-four emanations. From the nirmāṇakāya of all buddhas, Mañjuśrī, endowed with glory, Is free from effort and possesses a virtuous mind. He who treads upon the lotus, the beautiful form, The beautiful flower, and the lotus face, The Jambu tree, the ornament, The light, and the sound of aspects, The drum, the nature of sound, That which arises from the heart, the source of glory, The accomplishment of activities, and the perfection of activities— These are the sixteen of the throat chakra. The names are two hundred and twenty-two; The verses are one hundred and twenty-one. Forty for each, with two in the center; This is the praise of the Māyājāla. For the purpose of the yantra activities, There are the six root chakras And the sixteen activity chakras. Thus, for those possessing the special bliss, It is taught that there is one additional word for all. The qualities of that should also be understood in five ways. Now, the expression of rejoicing is shown: "Then the glorious Vajra" refers to the uninterrupted and the compiler. "Delighted and pleased" refers to the meaning of devotion and the compiler. "Protector" refers to the object. "Having prostrated" refers to the excellent physical actions. These are the words of rejoicing. "The meaning of the path of the unsurpassed vehicle, This path was composed in reliance upon the guru. By the virtue I have performed, May I become like the Protector Mañjuśrī. Relying upon these merits..."

འགྲོ་ཀུན་འཇམ་དབྱངས་དེ་འདྲར་ཤོག། དད་པའི་དབང་གིས་དགེ་བ་མི་ཟད་གཏེར། ། དངོས་གྲུབ་བླ་མ་ལ་བརྟེན་སྒྲུབ་པ་བས་གྲུབ། ། བདག་གི་གདམས་ངག་ལ་བརྟེན་འགྲེལ་པ་འདི། ། ཐོས་པས་བདག་དང་སེམས་ཅན་རྣམས། ། སྒྲིབ་པ་རྣམས་གཉིས་ཡོངས་དག་ནས། ། རྟག་ཏུ་བླ་མ་རྣམས་དང་འགྲོགས། ། དེ་ཡི་འབྲས་བུ་མྱུར་ཐོབ་ཤོག། འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་གྱི་མཚན་ཡང་དག་པར་བརྗོད་པའི་འགྲེལ་པ་མཚན་དོན་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་སྦས་པས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ། ། ། ། རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་དྷརྨ་ཤྲཱི་མི་ཏྲ་དང་། བོད་ཀྱི་དགེ་སློང་ཆོས་ཀྱི་བཟང་པོས་ཨུ་རྒྱན་གྱི་ཛམྦུ་དྷ་ར་ཞེས་བྱ་བའི་མཐར་བསྒྱུར་བའོ། །

May all beings become just like Mañjughoṣa! Through the power of faith, virtue is an inexhaustible treasure. Accomplishment is achieved by relying on the guru for the attainment of siddhis. By relying on my instructions, may this commentary, through being heard, cause myself and all sentient beings to be completely purified of the two obscurations, to always be in the company of the gurus, and to swiftly attain the fruit of that. The commentary on the Chanting of the Names of Noble Mañjuśrī, titled Clarifying the Meaning of the Names, composed by the great master Advayagupta, is hereby complete. It was translated at the conclusion of the Jambudhara [monastery] in Oḍḍiyāna by the Indian abbot Dharmashrīmitra and the Tibetan monk Chökyi Zangpo.