A Ritual for Opening the Eyes [of a Statue]

༄༅༅། ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། པྲ་ཏིཥྛ་བི་དྷིཿ། བོད་སྐད་དུ། སྤྱན་དབྱེ་བའི་ཆོ་ག། འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། ཤེས་བྱའི་དཀྱིལ་འཁོར་མ་ལུས་པ། ། སྐད་ཅིག་གིས་ནི་ཁྱབ་མཛད་པ། ། ཐུགས་རྗེ་ཆེར་ལྡན་འགྲོ་བའི་སྐྱབས། ། འཇམ་པའི་དབྱངས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། སློབ་དཔོན་མཚན་ཉིད་ལྡན་པ་དང་། ། བསྟན་བཅོས་ཀུན་ལ་འཇིགས་མེད་པས། ། ལྷ་ཡི་གཟུགས་ལ་དམིགས་པ་དང་། ། རས་རིས་ལ་སོགས་བཟླས་ཤིང་བསྒོམ། ། བློ་དང་ལྡན་པ་གང་ཞིག་ནི། ། བསོད་ནམས་གཞན་ནི་བྱེད་འདོད་ལ། ། དེ་ནི་རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་རྣམས་ཀྱི། ། རྗེས་སུ་མཐུན་པར་འདི་བརྗོད་བྱ། ། དང་པོར་ཁྲུས་བྱས་ལུས་དྲིས་བྱུགས། ། གཙང་ཞིང་དག་པའི་གོས་གྱོན་ཏེ། ། རྒྱུ་སྐར་བཟང་པོ་ལྡན་པ་ལ། ། མཆོད་པའི་ཡོ་བྱད་འབྱོར་པར་བྱ། ། གདུགས་དང་རྒྱལ་མཚན་ལ་སོགས་དང་། ། བླ་རེ་མཆོག་ནི་བྲེ་བྱ་ཞིང་། ། བཀྲ་ཤིས་རྣམས་ཀྱིས་བརྒྱན་པ་ཡི། ། བུམ་པ་གང་བ་གཞག་པར་བྱ། ། པི་ཝང་གླིང་བུ་རྫ་རྔ་སོགས། ། གླུ་གར་དགའ་སྟོན་ཆེར་བྱ་ཞིང་། ། ཙནྡན་ཨ་གར་ནག་པོས་བྱུགས། ། མེ་ཏོག་སིལ་མ་བཀྲམ་པར་བྱ། ། གནས་ནི་ཉམས་དགའ་འདུ་འཛི་མེད། ། ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་སྤངས་པའི། ། བ་ཡི་ལྔ་དང་ཙནྡན་གྱིས། ། བྱུག་ཅིང་བདུད་རྩི་འཁྱིལ་པས་བསྲུང་། ། མ་སྤྱད་པ་ཡི་རས་རྙེད་པ། ། སྤོས་ཀྱི་ཆུ་ཡིས་བཀྲུས་ནས་ནི། ། རང་གི་ལྷ་སྦྱོར་བདག་ཉིད་དུ། ། དེར་ནི་དེ་རབ་གནས་པར་བྱ། ། སྔར་ནི་ཆོ་ག་རྒྱས་བྱས་ལ། ། སྤྱན་དྲངས་མཆོད་པ་ལ་སོགས་བྱ། ། བརྩོན་པར་བྱས་ནས་དེ་འོག་ཏུ། ། མཚན་རྣམས་རྫོགས་པར་ཅི་བདེར་ནི། །

In the language of India: Pratiṣṭhāvidhiḥ. In the language of Tibet: Spyan dbye ba’i cho ga (The Ritual for the Eye-Opening Consecration). Homage to Mañjuśrī Kumārabhūta. Homage to Mañjughoṣa, who in a single instant pervades the entire maṇḍala of all that can be known, who possesses great compassion, and who is the refuge of wandering beings. A master endowed with the proper characteristics, who is fearless in all the treatises, should focus on the form of the deity and perform recitation and meditation upon a painted cloth or similar support. For any intelligent person who wishes to perform other meritorious deeds, this should be explained in accordance with the Yoga Tantras. First, having bathed and anointed the body with fragrance, and wearing clean, pure garments, one should prepare the offerings when the constellations are auspicious. One should set up parasols, victory banners, and the like, and spread out a supreme canopy. One should place full vases adorned with auspicious symbols. One should perform a great festival of song and dance with lutes, flutes, clay drums, and so forth. The site should be anointed with sandalwood and black agaru, and strewn with loose flowers. The location should be delightful and free from bustle, completely abandoned of all faults. It should be smeared with the five products of the cow and sandalwood, and protected by the deity Amṛtakuṇḍalī. Having found a cloth that has not been used before, wash it with scented water. Then, through the yoga of one’s own deity, one should perform the consecration there. Having first performed the extensive ritual, one should perform the invitation, offerings, and so forth. Having applied oneself diligently, thereafter, one should complete the marks as is convenient.

ལེགས་པར་བྲི་བའམ་བཟོ་བོ་ནི། ། ཉེ་བར་འོང་བ་འདྲི་རུ་གཞུག། མཁས་པས་གཤིན་རྗེ་གཤེད་དམ་ནི། ། བདུད་རྩི་འཁྱིལ་པས་བསྲུང་བར་བྱ། ། རི་མོའམ་སྐུ་གཟུགས་གང་ཡང་རུང་། ། འདི་འདྲས་ཡང་དག་རྫོགས་པར་བྱ། ། གནས་དེ་ཉིད་དུ་སྔར་བཤད་པའི། ། ཁྲུས་ས་དག་ནི་རབ་བཤད་དེ། ། ཟུར་བཞི་པ་ལ་ཁྲུ་བཞི་པ། ། བཀྲ་ཤིས་ཤིན་ཏུ་མཛེས་པ་དག། དཔངས་སུ་ཁྲུ་ནི་གཉིས་ཡོད་པ། ། ཡིད་འོང་ཟུར་རྡུལ་ཉེས་འབུལ་བྱ། ། དེ་སྟེང་བསྟན་པའི་རྟེན་བཞག་པ། ། མཁས་པས་ལྷ་ཡི་ཁྲུས་གསོལ་ཏེ། ། སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་ཕན་བདེ་བའི། ། སྦྱངས་པ་ལ་སོགས་དེར་བྱའོ། ། བཀྲ་ཤིས་རྒྱས་པར་གྱུར་པ་དང་། ། ཡང་དང་ཡང་དུ་བསྟོད་བྱ་ཞིང་། ། རོལ་མོའི་སྒྲ་ནི་སྣ་ཚོགས་དང་། ། ཅ་ཅོའི་སྒྲ་ནི་གདོན་པར་བྱ། ། རྒྱལ་བའི་དབང་བསྐུར་ཚུལ་དུ་ནི། ། གདུགས་དཀར་པོ་ཡང་གཟུགས་པར་བྱ། ། བྲིས་གཟུགས་གླེགས་བམ་འཇིམ་གཟུགས་སོགས། ། ལྷ་ལ་ཆོ་ག་ཤེས་པ་ཡིས། ། མེ་ལོང་ལ་ནི་གཟུགས་བརྙན་བཀྲུ། ། ལུགས་མ་སྐུ་གཟུགས་ཉིད་ལའོ། ། གསང་སྔགས་གང་ཞིག་ཁྲུས་དང་དབང་བསྐུར་བའི་ཕྱིར། ཛི་ན་ཛིཀ་ལ་སོགས་པ་རིགས་ཀྱི་བདག་པོའི་སྙིང་པོའོ། ། དེ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པའི་སྙིང་པོ་དེ་མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བས་བརྒྱན་པའི་ཏིལ་ལ་སོགས་པ་ལས་ཀུན་རིག་གི་སྙིང་པོ་རིག་པ་དང་། རས་རིས་བདག་པོའི་གསང་སྔགས་བཟླས། ། བུམ་པ་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པས། ། འབྲུ་སྨན་རིན་ཆེན་ལྔ་རྣམས་དང་། ། ཙནྡན་དག་གི་ཆུས་བཀང་སྟེ། ། མགུལ་པ་གོས་བཟང་དག་གིས་བཅིངས། ། ལོ་མ་བཟང་པོས་ཁ་དགབ་བྱ། ། རིག་སྙིང་རིགས་ཀྱི་བདག་པོ་དང་། །

As for the skilled painter or artisan, one should have them come near and begin the drawing. The wise one should perform the protection using Yamāntaka or Amṛtakuṇḍalī. Whether it be a painting or a physical image, it should be brought to perfect completion in this manner. In that very place, the bathing site previously described should be thoroughly explained: it should be four cubits on each of its four sides, extremely beautiful and auspicious, and two cubits in height. One should offer the dust from the corners to the delightful [deities]. Upon that, the support of the teaching is placed, and the wise one performs the bathing of the deity. There, one should perform the purification and so forth for the sake of the benefit and happiness of all sentient beings. When the auspiciousness has expanded, one should offer praises again and again, and one should sound various musical instruments and raise a joyful clamor. In the manner of the Conqueror’s empowerment, a white parasol should also be displayed. Whether it be a painted image, a manuscript, a clay statue, or the like, the one who knows the ritual should bathe the deity’s reflection in a mirror; for a cast metal image, one bathes the image itself. For the purpose of bathing and empowerment, the mantras of the Lords of the Families, such as Jinajik and so forth, are used. One should recite the essence mantras of Vairocana and the others, along with the Sarvavid essence mantra and the awareness mantra, over sesame seeds and so forth adorned with flower garlands, and recite the secret mantra of the Lord of the Cloth Painting. With a vase possessing the proper characteristics, filled with the five grains, medicines, and precious gems, and water of sandalwood, its neck should be bound with fine cloth and its mouth covered with excellent leaves. The essence mantras of the Lords of the Families and...

རིགས་ཀྱི་ལས་ཀུན་བྱེད་པར་བཟླས། ། སྐུ་ཡི་སྤྱི་གཙུག་དབུ་དང་ནི། ། ཕྱག་དང་ཐུགས་ཀར་བྱུག་པར་བྱ། ། དེ་ནས་པུས་མོ་བཙུགས་ནས་ནི། ། བདུག་སྤོས་རྣམས་ཀྱིས་བདུགས་ནས་ནི། ། མགོན་པོ་གཤེགས་ཤིང་བསྐུལ་བའི་ཕྱིར། ། ཚིག་ནི་འདི་སྐད་བརྗོད་པར་བྱ། ། འདི་ཞེས་བྱ་བ་བཅོམ་ལྡན་འདས། ། རིག་སྔགས་རྒྱལ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། བདག་ལ་བརྩེ་བར་གྱུར་ནས་ནི། ། སློབ་མ་རྣམས་ལ་བརྩེ་བ་དང་། ། ཁྱེད་རྣམས་ལ་ཡང་མཆོད་པའི་ཕྱིར། ། ཐུགས་རྗེའི་བདག་ཉིད་རབ་གནས་པ། ། མགོན་པོ་བདག་ནི་བགྱིད་པར་འཚལ། ། བཅོམ་ལྡན་བདག་ནི་གུས་པ་ལ། ། དེ་བས་གནང་བར་མཛད་པར་རིགས། ། སངས་རྒྱས་མགོན་པོ་བརྩེར་ལྡན་དང་། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དགྲ་བཅོམ་དང་། ། གང་ཡང་གསང་བའི་ལྷ་རྣམས་དང་། ། འཇིག་རྟེན་སྐྱོང་བའི་ལྷ་རྣམས་དང་། ། གང་ཡང་འབྱུང་པོ་མཐུ་ཆེན་དང་། ། གང་ཡང་ལྷ་ཡི་སྤྱན་མངའ་བའི། ། སེམས་ཅན་བསྟན་ལ་དགའ་བ་རྣམས། ། བདག་ལ་དགོངས་པར་མཛད་དུ་གསོལ། ། བདག་མིང་འདི་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ། ཡོ་བྱད་ཅི་འབྱོར་པ་ཡིས་ནི། ། སྤྱན་དབྱེ་བར་ནི་འཚལ་ལགས་ན། ། བདག་དང་སློབ་མར་བཅས་པ་ལ། ། ཐུགས་ནི་བརྩེ་བར་མཛད་དུ་གསོལ། ། ཚོགས་པ་ཐམས་ཅད་སྤྱན་འབྱེད་པས། ། བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་མཛད་དུ་གསོལ། ། རས་རིས་ལ་སོགས་སྙིང་གར་ནི། ། ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་བསྒོམ་པར་བྱ། ། རང་གི་ས་བོན་ལས་བྱུང་མཚན། ། ཆོས་ཚུལ་གསང་སྔགས་དགོད་ཅིང་བསྒོམ། ། སྔགས་དང་ཕྱག་མཚན་གྱུར་པ་དང་། ། སྤྲོ་ཞིང་བསྡུ་བ་བྱས་པ་ལ། ། ལྷ་ཡི་སྐུ་ནི་ཇི་བཞིན་པར། ། དེ་ལས་སྐྱེས་པར་མཁས་པས་བསམ། །

Recite the mantra that performs all the activities of the family. One should anoint the crown of the head, the head, the hands, and the heart. Then, kneeling on the knees and fumigating with incense, in order to request the Protector to depart, one should speak these words: "Homage to the Blessed One, the King of Vidyā-mantras, who is called [Name]. Out of compassion for me, and out of compassion for the disciples, and for the sake of making offerings to you, I, the Protector, who am the embodiment of compassion, wish to perform the consecration. Therefore, O Blessed One, it is right that you grant your permission to me who am devoted. O Buddhas, the compassionate Protectors, the Bodhisattvas, the Arhats, and all the secret deities, the deities who protect the world, and all the powerful spirits, and those who possess the divine eye and delight in the teaching—please turn your attention to me. I, who am called [Name], wish to perform the opening of the eyes with whatever ritual materials are available. Please turn your compassionate hearts toward me and my disciples. As the entire assembly opens the eyes, please grant your blessings. One should meditate on a moon maṇḍala at the heart of the cloth painting and so forth. One should arrange and meditate upon the secret mantra of the Dharma method, which arises from one's own seed-syllable and bears the marks. Through the transformation into the mantra and the hand-symbol, and by the process of emanating and reabsorbing, the wise should contemplate that the deity’s body is born from that."

རྒྱུད་ལས་ཇི་སྐད་གསུངས་པ་བཞིན། ། རང་གི་ཕྱག་རྒྱ་སྐུ་ལ་སོགས། ། བྱིན་བརླབ་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་བྱ། ། དེ་མདུན་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་ནི། ། སྔ་མ་བཞིན་ཡང་ལེགས་བསྒྲུབས་ན། ། རྡོ་རྗེ་ལྕགས་ཀྱུ་ལ་སོགས་པས། ། དེ་དག་དགུག་གཞུག་བཅིང་བ་དང་། ། དབང་བྱ་རང་གི་ཕྱག་རྒྱ་རྣམས། ། སྒྲུབ་ཐབས་ལས་བྱུང་རིམ་པས་བྱ། ། བདུད་རྩི་འཁྱིལ་པས་བསྲུང་བ་དང་། ། བགེགས་བསལ་ལ་སོགས་ཆོ་ག་བྱ། ། གདན་འབུལ་ལ་སོགས་བྱས་ནས་ཀྱང་། ། དམ་ཚིག་ཕྱག་རྒྱ་བསྟན་པར་བྱ། ། མདུན་དུ་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་ནི། ། སྐུ་ཡི་ལུས་ལ་བཅུག་ནས་ནི། ། རང་གི་རྣལ་འབྱོར་དང་ལྡན་པས། ། དེ་ནས་མགོན་པོ་འདུས་པ་བྱ། ། རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུའི་སྒྲ་དབྱངས་དང་། ། ཡིད་འོང་གླུ་ཡིས་བསྟོད་པར་བྱ། ། སྔ་མ་བཞིན་དུ་མཆོད་ཡོན་སོགས། ། དབུལ་ཞིང་བགེགས་བསལ་ལ་སོགས་བྱ། ། གཟུགས་བརྙན་གྱི་ནི་སྐུ་གཟུགས་ལ། ། ཕྱོགས་རྣམས་ཀུན་ནས་ལྷག་པའི་ཚོགས། ། མགོན་པོ་ཛཿཧཱུྃ་བཾ་ཧོཿ། ཞེས་བརྗོད་ཅིང་དགུག་པར་བྱ། རང་གི་ཕྱག་རྒྱ་བྱིན་བརླབ་ཅིང་། ། ཡི་གེ་བརྒྱ་པས་བརྟན་པར་བྱ། ། རྡོ་རྗེ་སེམས་མ་ལ་སོགས་པས། ། ཆོ་ག་ཤེས་པར་བྱིན་གྱིས་བརླབ། ། སྔ་མ་བཞིན་དུ་གསོལ་བ་ཡང་། ། དེ་ལ་དང་པོར་གསོལ་བཏབ་ནས། ། དེ་ཡི་ཕྱག་རྒྱ་གོ་རིམ་བཞིན། ། དབང་བསྐུར་བ་ནི་བསྟན་པར་བྱ། ། ལཱ་སྱ་ལ་སོགས་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད། ། དྲི་སོགས་ཀྱིས་ཀྱང་མཆོད་པར་བྱ། ། གོས་དང་རྒྱན་དང་སོ་རྩི་དང་། ། གདུ་བུ་གཙུག་ཏོར་མེ་ལོང་དང་། ། གི་ཝང་དང་ནི་ལི་ཁྲི་སོགས། ། ལྷ་བཤོས་རྣམས་ཀྱིས་རིམ་བཞིན་མཆོད། ། དེ་ནས་ཆོ་ག་ལྡན་པ་ཡིས། །

Just as it is taught in the tantras, one should perform the sequence of blessings for one’s own mudrās, the body, and so forth. Having properly accomplished the wisdom being (jñānasattva) in front of oneself just as before, one should perform the summoning, entering, binding, and subjugating of those [beings] with the vajra hook and so forth. One should perform the sequence arising from the sādhana for one’s own mudrās. One should perform the rituals of protection with Amṛtakuṇḍalī, the clearing of obstacles, and so forth. Having offered the seat and so forth, one should display the samaya mudrā. Having caused the wisdom being in front to enter the body of the [visualized] form, and being endowed with one’s own yoga, one should then perform the gathering of the Protectors. One should offer praise with the melodic sound of the vajra and bell and with pleasing songs. As before, one should offer the drinking water and so forth, and perform the clearing of obstacles and so forth. Regarding the reflected image of the form, one should summon the assembly of deities from all directions, reciting: "Protector! Jaḥ hūṃ baṃ hoḥ!" One should bless one’s own mudrās and stabilize them with the hundred-syllable mantra. One should bless them with the ritual knowledge of Vajrasattvī and so forth. Having first offered a supplication as before, one should then demonstrate the conferral of empowerment through the sequence of their mudrās. One should offer with Lāsyā and the others, and also offer with perfumes and so forth. One should offer in sequence with garments, ornaments, tooth-sticks, bracelets, topknots, mirrors, bezoar, vermilion, and so forth, as well as with divine food offerings. Then, with the ritual complete...

ཡིད་ཀྱི་མཆོད་པས་ཡང་དག་མཆོད། ། དེ་ཡི་སྔགས་མང་བཟླས་ནས་ནི། ། ཕྱི་རོལ་དུ་ནི་གཏོར་མ་སྦྱིན། ། ཞོ་དང་འབྲས་ཆང་ཡམ་ཤིང་དང་། ། ཏིལ་འབྲས་མར་དང་བསྲེས་པའི་ས། ། བགེགས་རྣམས་ཉེ་བར་ཞི་བའི་ཕྱིར། ། དང་པོར་བདུད་རྩི་ཐབ་སྦྱོར་མཆོད། ། རང་གི་སྔགས་རྣམས་གང་ཡིན་པས། ། མཁས་པས་ལྷ་རྣམས་ཚིམ་པར་བྱ། ། བྱེད་པ་པོར་འགྱུར་རིག་སྙིང་དང་། ། རིགས་ཀྱི་རིག་པས་ཞི་ཕྱིར་དང་། ། རིགས་ཀྱི་བདག་པོས་བྱིན་རློབ་ཕྱིར། ། སྲེག་བླུགས་བརྒྱ་དག་སོ་སོར་བྱ། ། དེ་ནས་ཁྲུས་བྱ་ལུས་གཙང་མའི། ། སློབ་མ་བདུད་རྩི་འཁྱིལ་པ་ཡིས། ། བཟླས་པའི་ཆུ་ཡིས་བསང་གཏོར་བྱ། ། གཡོན་གྱི་ཕྱོགས་སུ་གཞག་པར་བྱ། ། དེ་ཡི་ལག་པ་གཡོན་པ་ཡིས། ། ལག་གཡས་མཐེ་བོང་བཟུང་ནས་ནི། ། དེ་ནས་མར་གྱིས་བཀང་བ་ཡི། ། དགང་གཟར་གྱིས་ནི་བསྐོར་བར་བྱ། ། རང་གི་ལྷ་ཡི་སྔགས་ཀྱིས་ནི། ། དགང་བླུགས་བརྒྱ་ནི་དབུལ་བར་བྱ། ། ཞོ་དང་ཏིལ་དང་བསྲེས་པ་ཡིས། ། དེ་བཞིན་དགང་བླུགས་བརྒྱ་བྱས་ན། ། སྡིག་པ་རྣམས་ནི་འཇིག་པར་འགྱུར། ། ཚེ་འཕེལ་ཕྱིར་ནི་དཱུར་བ་དང་། ། ཁྱིམ་རྒྱས་ཕྱིར་ནི་འབྲས་ཀྱིས་བྱ། ། ཞོ་དང་འབྲས་ཀྱི་སྦྱིན་སྲེག་དབུལ། ། ཁྲོ་བོ་བདུད་རྩི་ཐབ་སྦྱོར་གྱིས། ། བཟླས་པའི་སྲུང་སྐུད་ལག་པར་གདགས། ། གསང་མཐར་ཞི་བའི་རིག་པ་ཡིས། ། དེ་ཡི་སྙིང་གར་བྱུག་པར་བྱ། ། སློབ་མ་གུས་ཤིང་མགོ་བཏུད་ནས། ། ཤེས་ནས་བླ་མས་ཡོན་བླང་ངོ་། ། སློབ་མས་ཀྱང་ནི་གུས་པ་ཡིས། ། བླ་མ་འབད་དེ་མཉེས་བྱས་ཏེ། ། སློབ་དཔོན་ཡོངས་སུ་མཉེས་པ་ཡིས། ། ལས་རྣམས་འགྲུབ་པར་རབ་ཏུ་འབྱུང་། །

Make perfect offerings with mental offerings. Having recited their many mantras, offer the torma externally. For the sake of pacifying obstructors, first offer the Amṛtakuṇḍalī [mantra] with curd, rice wine, sacrificial wood, sesame seeds, and earth mixed with butter. With whatever mantras belong to oneself, the wise should satisfy the deities. For the sake of pacification, one should perform one hundred burnt offerings (homa) individually with the heart-mantra of the agent and the knowledge-mantra of the family, and for the sake of the blessing of the Lord of the Family. Then, the disciple, having bathed and being clean of body, should be sprinkled with water consecrated by the recitation of Amṛtakuṇḍalī and placed to the left side. With the disciple’s left hand, the [master] should grasp the right thumb and then rotate the ladle filled with butter. With the mantra of one’s own deity, one should offer one hundred full ladles. Likewise, if one performs one hundred full ladles mixed with curd and sesame seeds, misdeeds will be destroyed. For the sake of increasing longevity, use dūrvā grass; for the sake of expanding the household, use rice. Offer the fire sacrifice of curd and rice. With the wrathful Amṛtakuṇḍalī, tie a protection cord consecrated by recitation upon the hand. At the end of the secret [mantra], smear [the disciple] at the heart with the pacifying knowledge-mantra. The disciple, being respectful and bowing the head, [the master] should accept the fee once [the disciple] has understood. The disciple also, with devotion, should strive to please the guru. Through the complete satisfaction of the master, the activities will be accomplished.

དེ་ནས་བླ་མ་བདག་ཉིད་ཀྱིས། ། མེ་ལ་ཇི་སྐད་གསུངས་བཞིན་བྱ། ། མཆོད་ཅིང་བསྐོར་བ་བྱས་ནས་ནི། ། ལྷ་རྣམས་ལ་ནི་ཕྱག་བྱས་ནས། ། རང་གནས་སོང་ནས་སློབ་མ་ཡིས། ། དགེ་འདུན་རྣམས་ལ་མཆོད་ཡོན་འབུལ། ། དེ་ནས་བླ་མ་ལྷ་དང་ནི། ། སྐུ་ཡི་གཟུགས་བརྙན་བརྟན་པོར་བྱ། ། རྡོ་རྗེ་ཁུ་ཚུར་གཉིས་བཅིངས་ནས། ། གོ་ཆ་གྱོན་པའི་ཚུལ་དུ་བྱ། ། དེ་ཉིད་རྡོ་རྗེ་བསྐོར་ཚུལ་གྱིས། ། སྟེང་དང་འོག་གི་བར་གྱི་ཆའི། ། ལུས་ལ་ལན་གསུམ་དཀྲི་བྱ་ཞིང་། ། བདུད་རྩི་འཁྱིལ་པ་བཟླས་པར་བྱ། ། དར་དཔྱངས་བཅིང་བའི་ཚུལ་ལས་ནི། ། རྣམ་པར་བསྒྱིངས་པར་མཐའ་ནས་དགྲོལ། ། དར་དཔྱངས་ཐ་མ་བཅིངས་ནས་ནི། ། རྟིང་པ་བསམས་པས་བསྟན་པར་བྱ། ། དེ་ཡི་ཉིན་པར་ཅི་ནུས་པར། ། དགའ་སྟོན་རྣམས་ནི་ཅི་ནུས་བྱ། ། གླུ་དང་གར་དང་རོལ་མོ་དང་། ། རྣམ་པར་གནས་པས་གནས་པར་བྱ། ། ཨོཾ་བཛྲ་རཏྣ་ཏྲཱཾ། ཞེས་ཡོ་བྱད་ལྷག་མའི་སྔགས་རྣམས་དང་། ། ཕྱག་རྒྱ་དང་རིགས་རྗེས་མཐུན་པར། ། བློ་ལྡན་རྒྱུད་ལ་མཁས་པ་ཡི། ། སློབ་དཔོན་གྱིས་ནི་སྦྱང་བར་བྱ། ། གང་ཞིག་རྒྱུད་འདི་མ་བསྒོམས་པས། ། དེ་ཉིད་ཀུན་རྫོབ་འདོད་མིན་ཏེ། ། དེ་ལ་རྗེས་སུ་བརྩེ་བའི་ཕྱིར། ། ཆོ་ག་སྔ་མ་རྗེས་སུ་སྦྱར། ། ལྷག་པར་གནས་པ་ཐམས་ཅད་ནི། ། ཕྱི་དྲོའི་དུས་སུ་བྱ་བར་བཤད། ། ཐུགས་རྗེའི་བདག་ཉིད་ནང་པར་ནི། ། སྤྱན་དབྱེ་བ་ནི་བྱའོ་ཟེར། ། འདི་ནི་ཁྱད་པར་འདི་ཉིད་དེ། ། གཤེགས་གསོལ་བཅས་ཀུན་སྔར་བཤད་དོ། ། ནང་པར་ཡང་ནི་སྔར་བཤད་པའི། ། བྱ་བ་དེ་ཉིད་ཐམས་ཅད་བྱ། ། ཆོ་ག་དེ་ལྟར་བསྟན་པ་རྣམས། ། བྱས་ནས་ལྷ་ནི་ལེགས་བཞག་པའི། །

Then the guru himself should act exactly as instructed regarding the fire. Having made offerings and performed circumambulations, and having prostrated to the deities, he should return to his own place. The disciple should then present the water for the feet to the Saṅgha. Then the guru should stabilize the images of the deities. Having formed two vajra-fists, he should adopt the manner of donning armor. By the manner of circling the vajra itself, he should wrap it three times around the body, from the upper to the lower parts, and recite the Amṛtakuṇḍalī mantra. From the manner of binding the silk streamers, he should release them from the ends in a graceful stretch. Having bound the lower silk streamers, he should demonstrate them by pressing the heels together. On that day, he should perform festivities as much as possible. He should remain engaged in song, dance, and music. With the mantra "Oṃ vajra-ratna trāṃ," the wise master, skilled in the tantras, should purify the remaining ritual implements in accordance with the appropriate mudrās and families. For one who does not meditate on this tantra, that conventional reality is not desired; out of compassion for such a person, the previous ritual sequence is applied. It is explained that all the preparatory consecrations should be performed in the afternoon. It is said that the opening of the eyes should be performed in the morning by the one whose nature is compassion. This is the specific distinction; the departure and all other rites were explained previously. In the morning as well, all those previously explained activities should be performed. Having performed the rituals taught in that manner, the deities are properly installed.

དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་བཀོད་པ་ནི། ། རྒྱུད་རྣམས་རྒྱལ་བས་འདི་གསུངས་སོ། ། འདི་ཉིད་འཚོལ་བར་བྱེད་པ་ལ། ། རྟག་ཏུ་བདག་གི་བླ་མས་བཤད། ། ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་རྒྱུད་ཀུན་དུ། ། ཆོ་ག་འདི་དེ་བསྟན་པ་ནི། ། སློབ་མས་གོ་བར་བྱ་ཕྱིར་གྱིས། ། རབ་གནས་ཡི་གེ་ཡོངས་མ་ཡིན། ། རང་གི་ལུས་སམ་རས་རིས་སོགས། ། སྤྱན་དྲངས་ཆོ་ག་ལ་སོགས་འདིས། ། སངས་རྒྱས་དེ་ཡི་རིགས་སོགས་དང་། ། མངག་གཞུག་ལ་སོགས་གཤེགས་མི་གསོལ། ། སྲིད་པའི་མཐར་ཐུག་བར་དུ་ནི། ། དེ་ཉིད་རབ་ཏུ་གནས་པར་བྱ། ། བསོད་ནམས་འདིས་ནི་འགྲོ་ཀུན་ཡང་། ། ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་གནས་པར་ཤོག། བདག་དང་འགྲོ་བའི་བསམ་པ་རྣམས། ། རྫོགས་བྱེད་འཇམ་དབྱངས་ཉིད་གྱུར་ཅིག། སྤྱན་དབྱེ་བའི་ཆོ་ག་སློབ་དཔོན་པྲཛྙཱ་བ་ལི་ཏས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ། ། ། ། རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་དྷརྨ་ཤྲཱི་བྷ་དྲ་དང་། ཞུ་ཆེན་གྱི་ལོ་ཙཱ་བ་བནྡེ་རིན་ཆེན་བཟང་པོས་བསྒྱུར་ཅིང་ཞུས་ཏེ་གཏན་ལ་ཕབ་པའོ། །

The arrangement of the great maṇḍala was spoken by the Victorious One in the tantras. My guru has constantly explained this very [method] for the sake of seeking it. This ritual is taught throughout all the tantras of Great Compassion so that disciples may understand it. It is not merely a consecration of letters. By means of this, one performs the invitation and other rituals for one’s own body, a cloth painting, and so forth. One does not request the departure of the Buddhas, their families, or the messengers and so on. Until the end of existence, that very [deity] should be firmly established. By this merit, may all beings also abide in perfect enlightenment. May I become Mañjughoṣa himself, fulfilling the aspirations of myself and all wandering beings. The ritual for the opening of the eyes, composed by the master Prajñāvarman, is complete. It was translated, edited, and finalized by the Indian abbot Dharmashrībhadra and the chief editor and translator, the monk Rinchen Zangpo.