A Ritual for the Great Vajradhātu Maṇḍala called “The Source of All Vajras”

༄༅༅། ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། བཛྲ་དྷཱ་ཏུ་མ་ཧཱ་མཎྜ་ལོ་པི་ཀ་སརྦ་བཛྲོ་དཱ་ཡ་ནཱ་མ། བོད་སྐད་དུ། རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོའི་ཆོ་ག་རྡོ་རྗེ་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ། བཅོམ་ལྡན་འདས་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། དཔལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། ཁྱབ་བདག་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལ། ། ཀུན་ནས་དང་བས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། ། རྡོ་རྗེ་ཀུན་འབྱུང་དགེ་བ་ཡི། ། དཀྱིལ་འཁོར་ཆོ་ག་བཤད་པར་བྱ། ། དེ་ལ་འཕགས་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྡུས་པའི་རྒྱུད་ཆེན་པོའི་ཆོ་གས་དམ་ཚིག་ལ་སོགས་པ་ཐོབ། རྣལ་འབྱོར་པའི་དོན་དུ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཆོ་ག་བསྡུ་བར་བྱའོ། ། དང་པོར་རེ་ཞིག་བདག་མེད་པ་ལ་ལྷག་པར་མོས་པས་ནང་གི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ཁྲུས་བྱས་ལ། ལྐོག་མའི་ཕྱོགས་སུ་ཡི་གེ་ཧྲཱིཿལས་པདྨ་འདབ་མ་བརྒྱད་པ་བསམས་པའི་ལྕེའི་པདྨའི་འདབ་མར་ཧཱུཾ་ལས་རྡོ་རྗེ་རྩེ་ལྔ་པ་དཀར་པོ་བསྐྱེད་ལ། བཛྲ་ཛི་ཧྭཱ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ལྕེ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་བྱའོ། ། ལག་པ་གཉིས་སུ་ཡང་ཨ་ལས་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་རེ་རེ་བསམས་ཏེ། དེ་གཉིས་ཀྱི་སྟེང་དུ་ཧཱུཾ་གཉིས་ལས་རྡོ་རྗེ་རྩེ་ལྔ་པ་དཀར་པོར་བསམས་ཤིང་། ལག་པའི་སོར་མོ་རྣམས་ཀྱང་རྡོ་རྗེའི་རྩེ་མོར་བསམས་ལ། བགེགས་བསལ་བ་ལ་སོགས་པ་བྱའོ། ། དེ་ལ་ཡང་ཡི་གེ་ཧཱུཾ་ལས་རྡོ་རྗེ་མེ་ལྟར་འབར་བར་བདག་ཉིད་བསམས་ལ། ཨོཾ་གྲྀཧྞ་བཛྲ་ས་མ་ཡ་ཧཱུྃ་བཾ་ཞེས་བརྗོད་ལ། ཁྲོ་བོ་ཏི་རཱིནྟི་རིའི་ཕྱག་རྒྱ་བཅིང་བར་བྱ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་བསྡམས་པ་ནང་བཅིང་ནས། ། ཡིད་ཀྱིས་ཁྲོས་ནས་དགབ་བྱ་བའི། ། རྡོ་རྗེ་མཐེ་བོང་དམ་པོ་སྟེ། །

In the language of India: Vajradhātumahāmaṇḍalopāyika-sarvavajrodaya-nāma. In the language of Tibet: rDo rje dbyings kyi dkyil 'khor chen po'i cho ga rdo rje thams cad 'byung ba zhes bya ba (The Ritual of the Great Maṇḍala of the Vajra Expanse, Entitled "The Source of All Vajras"). Homage to the Blessed One, Mañjuśrī Kumārabhūta! Homage to the glorious Vajrasattva! Having prostrated with total devotion to the all-pervading lord Vajrasattva, I shall explain the ritual of the maṇḍala, the source of all vajras and a source of virtue. In this regard, having obtained the samaya and so forth through the ritual of the great noble Tattvasaṃgraha Tantra, the maṇḍala ritual shall be summarized for the sake of the yogi. First, having performed the internal purification through intense devotion to selflessness, one should visualize an eight-petaled lotus at the region of the throat arising from the syllable Hrīḥ. Upon the petal of the lotus of the tongue, one should generate a white five-pronged vajra from the syllable Hūṃ, and consecrate the tongue with the mantra vajrajihvā. One should also visualize a moon maṇḍala arising from the syllable A in each of the two hands. Upon those two, one should visualize white five-pronged vajras arising from two Hūṃ syllables. One should also visualize the fingers of the hands as the tips of vajras, and then perform the expulsion of obstructors and so forth. Furthermore, one should visualize oneself as the blazing vajra-fire arising from the syllable Hūṃ, and recite: oṃ gṛhṇa vajrasamaya hūṃ vaṃ. One should then bind the mudrā of the wrathful Tiriṇṭiṛi: having bound the vajra-gesture internally, with a mind of wrath, one should cover [the object] with the firm vajra thumbs.

ཁྲོ་བོ་ཏི་རཱིནྟི་རིར་བཤད། ། དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་ཕྱེད་དུ་འདུག་ལ། རྡོ་རྗེ་ཏི་རཱིནྟི་རིར་བཅིང་སྟེ། ཨོཾ་བཛྲ་ཛྭ་ལ་ཨ་ན་ལཱརྐ་ཧཱུྃ། ཨ་བྷི་ཥིཉྩ་མཱཾ། ཞེས་བྱ་བ་དང་། རྡོ་རྗེ་བསྡམས་པ་ནང་དུ་བཅིངས་པའི་མཐེ་བོང་གཉིས་གཞིབས་ཏེ་བསྒྲེང་བ་སོར་མོའི་སྟེང་ནས་དགབ་པའི་ཚུལ་དུ་གཞག་པ་འདི་ནི་ཏི་རཱིནྟི་རིའི་ཕྱག་རྒྱ་སྟེ། འདིས་སྤྱི་བོ་ནས་བརྩམས་ནས། ཕྱོགས་བཞིར་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བའི་དབང་བསྐུར་བ་བླངས་ལ། ཨོཾ་ཊུཾ་ཞེས་བྱ་བའི་ཡི་གེ་གཉིས་ཀྱི་གོ་ཆས་གོ་བགོས་ལ། ཨོཾ་བཛྲ་ཛྭ་ལ་ཨ་ན་ལཱརྐ་ཧཱུྃ། ཞེས་བརྗོད་ཅིང་གཡོན་པའི་ཁུ་ཚུར་སྙིང་གར་བཞག་ནས། གཡས་པས་རྡོ་རྗེ་ཁུ་ཚུར་གསོར་ཞིང་། བགེགས་ཐམས་ཅད་ལ་བསྣུན་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་མེའི་ཕྱག་རྒྱ་དང་བཅས་པས་བགེགས་སྲེག་པ་ལ་སོགས་པ་བྱ་སྟེ། ཨོཾ་བཛྲ་ཛྭ་ལ་ཨ་ན་ལ་ཧ་ན་ད་ཧ་པ་ཙ་མ་ཐ་བྷཉྫ་ར་ཎ་ཧཱུཾ་ཕཊ་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་བསྡམས་པ་ནང་དུ་བཅིངས་ལ། སོར་མོ་རྣམས་ནང་དུ་འབར་བ་ལྟ་བུར་བྱས་ཏེ། མཐེ་བོང་རྡོ་རྗེ་སྒྲེང་བ་འདི་ནི། རྡོ་རྗེ་མེའི་ཕྱག་རྒྱའོ། ། དེའི་རྗེས་ལ་བཛྲ་ཎེ་ཊི་བནྡྷ་སརྦ་བིགྷྣཱཾ་ཞེས་བྱ་བའི་ཕྱག་རྒྱ་དང་ལྡན་པས་བགེགས་ཐམས་ཅད་བཅིང་བར་བྱའོ། ། རྡོ་རྗེ་བསྡམས་པ་བཅིངས་ལ་མཐེ་བོང་གཉིས་བརྐྱང་སྟེ། བསྙམས་ལ་བཞག་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་སྤྱན་གྱི་ཕྱག་རྒྱའོ། ། རྡོ་རྗེ་བསྡམས་པ་བརྐྱང་ལ་ས་ལ་བཞག་སྟེ། ཨོཾ་བཛྲ་ཌྲྀ་ཌྷོ་མེ་བྷ་ཝ་རཀྵ་སརྦཱཾ་སྭཱ་ཧཱ་ཞེས་བྱ་བས་འོག་བཅིང་བར་བྱའོ། ། རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་སྤྱན་གྱི་ཕྱག་རྒྱ།

The wrathful deity is explained as Tiriṇṭiri. Then, sitting in the half-vajra posture, one should bind the vajra-tiriṇṭiri mudrā and recite: Oṃ vajra jvalānalārka hūṃ abhiṣiñca māṃ. This is the tiriṇṭiri mudrā, formed by binding the vajra-fist internally, placing the two thumbs side by side and raised, and then covering them from above with the fingers. With this, starting from the crown of the head, one should receive the empowerment of the vajra garland in the four directions. One should don the armor of the two syllables Oṃ ṭuṃ. Then, reciting Oṃ vajra jvalānalārka hūṃ, place the left fist at the heart and brandish the right vajra-fist, striking at all obstructing spirits. Next, one should perform the burning of obstructors and so forth with the vajra-fire mudrā, reciting: Oṃ vajra jvalānala hana daha paca matha bhañja raṇa hūṃ phaṭ. Bind the vajra-fist internally, make the fingers appear as if blazing within, and raise the thumbs like vajras; this is the vajra-fire mudrā. Following that, one should bind all obstructors with the mudrā and mantra: Vajraṇe ṭibandha sarvavighnān. Bind the vajra-fist, extend the two thumbs, and place them level; this is the vajra-eye mudrā. Extend the vajra-fist and place it on the ground; with Oṃ vajra ḍṛḍho me bhava rakṣa sarvān svāhā, one should bind the area below. This is the vajra-terrifying-eye mudrā.

ཨོཾ་ཧུ་ལུ་ཧུ་ལུ་ཧཱུྃ་ཕཊ་ཅེས་བྱ་བ་དང་བཅས་པས་སྟེང་བཅིང་བར་བྱའོ། ། རྡོ་རྗེ་ཁུ་ཚུར་གཉིས་བཅིངས་ལ། ། མགལ་མེའི་འཁོར་ལོ་བཞིན་དུ་བསྐོར་ཏེ། མགོ་བོའི་སྟེང་དུ་མཛུབ་མོ་ལྕགས་ཀྱུའི་ཚུལ་དུ་གཞག་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་ཅན་གྱི་ཕྱག་རྒྱའོ། ། རྡོ་རྗེ་གནོད་སྦྱིན་གྱི་ཕྱག་རྒྱ། ཨོཾ་བཛྲ་ཡཀྵ་ཧཱུཾ་ཞེས་བྱ་བ་དང་བཅས་པས་དེའི་འོག་ཏུ་ཡང་དེ་ཉིད་དུ་སྟེང་བཅིང་བར་བྱའོ། ། རྡོ་རྗེ་ཐལ་མོའི་མཐེ་བོང་གཉིས་བརྐྱང་ལ་མཛུབ་མོ་གཉིས་མཆེ་བ་ལྟ་བུར་བྱས་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་གནོད་སྦྱིན་གྱི་ཕྱག་རྒྱའོ། ། རྡོ་རྗེ་གཙུག་ཏོར་གྱི་ཕྱག་རྒྱ་དང་བཅས་པས་ཤར་ཕྱོགས་བཅིང་བར་བྱ་སྟེ། ཨོཾ་དྲུཾ་བནྡྷ་ཧཾ་ཞེས་བྱ་བའམ། དྲུཾ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔགས་སོ། ། རྡོ་རྗེ་ཁུ་ཚུར་གཉིས་ཀྱི་མཐེའུ་ཆུང་ལུ་གུ་རྒྱུད་དུ་སྦྲེལ་ལ། མཛུབ་མོ་གཉིས་རྩེ་མོར་སྦྱར་ཏེ། བཟློག་ནས་སྤྱི་བོར་གཞག་པ་འདི་ནི་རྡོ་རྗེ་གཙུག་ཏོར་གྱི་ཕྱག་རྒྱའོ། ། ཡང་རྡོ་རྗེ་ཞགས་པས་དེ་ཉིད་བཅིང་བར་བྱ་སྟེ། ཨོཾ་ཧཱུཾ་བཛྲ་པཱ་ཤ་ཧྲཱིཿ རྡོ་རྗེ་ཁུ་ཚུར་གཉིས་ཀྱི་མཁྲིག་མ་མདུད་པར་བྱས་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་ཞགས་པའི་ཕྱག་རྒྱའོ། ། རྡོ་རྗེ་བ་དན་གྱིས་ནུབ་ཕྱོགས་བཅིང་བར་བྱ་སྟེ། ཨོཾ་བཛྲ་པ་ཏཾ་ཀེ་པ་ཏཾ་ཀེ་ནི་ར་ཏ། རྡོ་རྗེ་བསྡམས་པ་ལས་མཐེ་བོང་གཉིས་སེམས་དཔའི་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་དུ་བྱས་པ་ལ། མཛུབ་མོ་གཉིས་མཉམ་པར་གཤིབས་ཏེ། ཕྱེ་ལ་མཐེའུ་ཆུང་གཉིས་བ་དན་ལྟར་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་བ་དན་གྱི་ཕྱག་རྒྱའོ། ། ཕྱོགས་དང་མཚམས་དང་སྟེང་དང་འོག་གི་བགེགས་རྣམས་ཚར་བཅད་པར་བྱས་ནས།

One should bind the zenith with the mantra: OṂ HULU HULU HŪṂ PHAṬ. Forming two vajra fists, rotate them like a circling firebrand, and place the index fingers in the manner of hooks above the head; this is the mudrā of Vajrabhairava. The mudrā of Vajrayakṣa: with the mantra OṂ VAJRAYAKṢA HŪṂ, one should likewise bind the zenith immediately below that. Extending the two thumbs of the vajra palms and making the two index fingers like fangs is the mudrā of Vajrayakṣa. Together with the mudrā of Vajroṣṇīṣa, one should bind the eastern direction. The mantra is OṂ DRŪṂ BANDHA HAṂ or simply DRŪṂ. Linking the little fingers of the two vajra fists like a chain, joining the tips of the two index fingers, and turning them to place them upon the crown of the head is the mudrā of Vajroṣṇīṣa. Furthermore, one should bind that very place with the Vajrapāśa: OṂ HŪṂ VAJRAPĀŚA HRĪḤ. Binding the wrists of the two vajra fists is the mudrā of Vajrapāśa. One should bind the western direction with the Vajrapatāka: OṂ VAJRAPATAṄKE PATAṄKE NIRATA. From the vajra-binding gesture, forming the two thumbs in the bodhisattva posture, aligning the two index fingers, spreading them, and making the two little fingers like banners is the mudrā of Vajrapatāka. Having thus subdued the obstructors of the cardinal directions, the intermediate directions, the zenith, and the nadir,

རྡོ་རྗེ་དུས་ཀྱི་བྱང་ཕྱོགས་བཅིང་བར་བྱ་སྟེ། ཧྲི་བཛྲ་ཀཱ་ལི་རུཊ་མཊ། རྡོ་རྗེ་གནོད་སྦྱིན་གྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཉིད་ཁར་བརྟན་པར་བྱས་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་དུས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའོ། ། རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོས་ལྷོ་ཕྱོགས་བཅིང་བར་བྱ་སྟེ། ཨོཾ་བཛྲ་ཤི་ཁ་ར་རུཊ་མཊ། རྡོ་རྗེ་ཁུ་ཚུར་གཉིས་ཀྱིས་རི་བོ་འདེགས་པའི་ཚུལ་དུ་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོའི་ཕྱག་རྒྱའོ། ། རྡོ་རྗེ་ལས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་བཅིང་བར་བྱས་ལ་ར་བ་བྱའོ། ། ཧཱུཾ་བཛྲ་ཀརྨ། ཡང་རྡོ་རྗེ་ཧཱུྃ་མཛད་ཀྱིས་ནང་དུ་ར་བ་བྱས་སྟེ། རྡོ་རྗེ་ཁུ་ཚུར་གཉིས་བཅིངས་ལ། མཁྲིག་མ་གཉིས་བསྣོལ་ཏེ། མཐེའུ་ཆུང་གཉིས་ཀྱི་ལྕགས་ཀྱུ་(སྤྲེལ་,སྦྲེལ་)ལ། ཁམས་གསུམ་རྣམ་པར་རྒྱལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་མཛུབ་མོ་གཉིས་སྡིགས་མཛུབ་ཏུ་བསྒྲེང་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་ཧཱུྃ་མཛད་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའོ། ། འདི་ཉིད་ལས་མཛུབ་མོ་དང་གུང་མོ་གཉིས་རྡོ་རྗེར་བྱས་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའོ། ། རྡོ་རྗེ་བསྡམས་པ་དང་བཛྲ་བནྡྷ་བཾ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་རྡོ་རྗེའི་དྲ་བ་བྱའོ། ། དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་འཁོར་ལོའི་ཕྱག་རྒྱ་དང་། ཨོཾ་བཛྲ་ཙཀྲ་ཧཱུྃ་ཞེས་བྱ་བས་རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོའི་མདུན་དུ་སྤྲུལ་པར་བྱ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་ཁུ་ཚུར་གཉིས་བཅིངས་ནས། ། མཛུབ་མོ་མཐེའུ་ཆུང་རྡོ་རྗེ་མདུད། ། རྡོ་རྗེ་འཁོར་ལོ་ཞེས་གྲགས་ཏེ། ། དཀྱིལ་འཁོར་ཐམས་ཅད་སྒྲུབ་བྱེད་ཡིན། ། འདིས་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་དུ་གཡས་ཕྱོགས་ནས་བསྐོར་བས། དཀྱིལ་འཁོར་ཐམས་ཅད་སྤྲུལ་པར་བྱའོ། ། འདི་ཉིད་ཁར་གཞག་ལ་ལྟ་བཞིན་དུ།

One should bind the northern direction with the Vajra Time: Hrīḥ vajrakāli ruṭ maṭ. Holding the very mudrā of the Vajra Yakṣa firmly at the mouth is the mudrā of Vajra Time. One should bind the southern direction with the Vajra Peak: Oṃ vajraśikhara ruṭ maṭ. Forming the manner of lifting a mountain with the two vajra fists is the mudrā of the Vajra Peak. One should bind the maṇḍala of Vajra Activity and construct a fence: Hūṃ vajrakarma. Furthermore, having constructed an inner fence with Vajra Hūṃkāra, one binds the two vajra fists, crosses the two wrists, and hooks the two little fingers. Raising the two index fingers as threatening gestures is the mudrā of Trilokavijaya, known as Vajra Hūṃkāra. From this very mudrā, making the index and middle fingers into a vajra is the mudrā of Vajra Activity. With the vajra-binding and the mantra Vajrabandha vaṃ, one should create a vajra net. Then, with the mudrā of the Vajra Wheel and the mantra Oṃ vajracakra hūṃ, one should emanate it in front of the great maṇḍala of the Vajra Expanse: "Having bound the two vajra fists, hooking the index and little fingers, it is known as the Vajra Wheel; it is the accomplisher of all maṇḍalas." By circling this in all directions starting from the right, one should emanate all maṇḍalas. Placing this very mudrā at the mouth and looking at it,

རྡོ་རྗེ་འཁོར་ལོའི་སྔགས་ལན་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་བཟླས་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་ཐམས་ཅད་དུ་ཞུགས་པར་འགྱུར་རོ། ། དེ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་བློས་མངོན་སུམ་ལྟ་བུར་དམིགས་ལ་མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པས་ཡང་དག་པར་མཆོད་དེ། ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་ལྔ་པ་ལ་འདིས་ཕྱག་བྱའོ། ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཀཱ་ཡ་ཝཱཀ་ཙིཏྟ་པྲ་ཎ་མེ་ན་བཛྲ་བནྡྷ་ནཾ་ཀ་རོ་མཱི། དེ་ནས་ཕྱག་བཞི་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར་ཤར་ཕྱོགས་ནས་རྡོ་རྗེ་ཐལ་མོ་བརྐྱང་ལ་ལུས་ཐམས་ཅད་ཕབ་སྟེ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་པུ་ཛོ་པསྠ་ནཱ་ཡ་ཨཱཏྨ་ནཱཾ་ནིརྱཱ་ཏ་ཡཱ་མི་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་བཛྲ་སཏྭ་ཨ་དྷི་ཏིཥྛ་སྭ་མཱཾ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ཕྱག་བྱའོ། ། དེ་ནས་ལྷོ་ཕྱོགས་ནས་དེ་བཞིན་དུ་གནས་པ་ལས། རྡོ་རྗེ་ཐལ་མོ་སྙིང་གར་སྦྱར་ཏེ་དཔྲལ་བ་ས་ལ་རེག་པར་བྱས་ལ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་པཱུ་ཛ་ཨ་བྷི་ཥེ་ཀ་ཡ་ཨཱཏྨ་ནཱཾ་ནིརྱཱ་ཏ་ཡཱ་མི་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་བཛྲ་རཏྣ་ཨ་བྷི་ཥིཉྩ་མཱཾ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ཕྱག་བྱའོ། ། དེ་ནས་ནུབ་ཕྱོགས་ནས་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་རྡོ་རྗེ་ཐལ་མོ་སྤྱི་བོར་བཞག་སྟེ། ཁ་ས་ལ་རེག་པ་དང་། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་པཱུ་ཛ་པྲ་(བརྟན་,བརྟ་ན་)ཡ་ཨཱཏྨ་ནཱཾ་ནིརྱཱ་ཏ་ཡཱ་མི་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་བཛྲ་དྷརྨ་པྲ་བརྟ་ཡཱ་མཱཾ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ཕྱག་བྱའོ། ། དེ་ནས་བྱང་ཕྱོགས་ནས་དེ་བཞིན་དུ་གནས་པ་ལས། རྡོ་རྗེ་ཐལ་མོ་སྤྱི་བོ་ནས་ཕབ་སྟེ། སྙིང་གར་བཞག་ལ་སྤྱི་བོ་ས་ལ་རེག་པར་ཕྱག་བྱ་སྟེ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་པཱུ་ཛ་ཀརྨ་ཎེ་ཨཱཏྨ་ནཱཾ་ནིརྱཱ་ཏ་ཡཱ་མི་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་བཛྲ་ཀརྨ་ཀུ་རུ་མཱཾ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ཕྱག་བྱའོ། །

Recite the mantra of the Vajra Wheel one hundred and eight times, and one will enter all maṇḍalas. Then, visualize the maṇḍala as if it were directly present before the mind and make perfect offerings of flowers and so forth. From all directions, one should prostrate to the fifth maṇḍala with this: OṂ SARVA-TATHĀGATA-KĀYA-VĀK-CITTA-PRANĀMENA VAJRA-VANDANAṂ KAROMĪ. Then, perform the four prostrations as follows: from the eastern direction, extend the vajra-palms and lower the entire body, prostrating with: OṂ SARVA-TATHĀGATA-PŪJOPASTHĀNĀYA ĀTMANĀṂ NIRYĀTAYĀMI SARVA-TATHĀGATA-VAJRA-SATTVA-ADHIṬIṢṬHA SVĀMĀṂ. Then, from the southern direction, remaining in that same position, join the vajra-palms at the heart and touch the forehead to the ground, prostrating with: OṂ SARVA-TATHĀGATA-PŪJĀ-ABHIṢEKĀYA ĀTMANĀṂ NIRYĀTAYĀMI SARVA-TATHĀGATA-VAJRA-RASTNA-ABHIṢIÑCA MĀṂ. Then, from the western direction, place the vajra-palms as previously described upon the crown of the head and touch the mouth to the ground, prostrating with: OṂ SARVA-TATHĀGATA-PŪJĀ-PRATYAYĀYA ĀTMANĀṂ NIRYĀTAYĀMI SARVA-TATHĀGATA-VAJRA-DHARMA-PRATYAYĀMĀṂ. Then, from the northern direction, remaining in that same position, lower the vajra-palms from the crown of the head and place them at the heart, prostrating by touching the crown to the ground with: OṂ SARVA-TATHĀGATA-PŪJĀ-KARMANE ĀTMANĀṂ NIRYĀTAYĀMI SARVA-TATHĀGATA-VAJRA-KARMA-KURU MĀṂ.

དེ་ནས་པུས་མོའི་ལྷ་ང་གཉིས་ས་ལ་བཙུགས་ཏེ་རྡོ་རྗེ་ཐལ་མོ་སྙིང་གར་བཞག་ནས། སྡིག་པ་ཐམས་ཅད་བཤགས་པར་བྱ་སྟེ། ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་། རྡོ་རྗེ་དང་། རིན་པོ་ཆེ་དང་། པདྨ་དང་། ལས་ཀྱི་རིགས་སུ་བཞུགས་པ་ཐམས་ཅད་དང་། སྙིང་པོ་དང་། ཕྱག་རྒྱ་དང་། གསང་སྔགས་དང་། རིག་སྔགས་ཀྱི་ལྷ་ཐམས་ཅད་བདག་ལ་དགོངས་སུ་གསོལ་ལོ། ། བདག་རྡོ་རྗེ་མིང་འདི་ཞེས་བྱ་བ་ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱན་སྔ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་། རྡོ་རྗེ་དང་། རིན་པོ་ཆེ་དང་། པདྨ་དང་ལས་ཀྱི་རིགས་སུ་བཞུགས་པ་ཐམས་ཅད་དང་། སྙིང་པོ་དང་ཕྱག་རྒྱ་དང་གསང་སྔགས་དང་རིག་སྔགས་ཀྱི་ལྷ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱན་སྔར། སྡིག་པ་ཐམས་ཅད་བླ་ན་མེད་པའི་སོ་སོར་བཤགས་པས་སོ་སོར་བཤགས་པར་བགྱིའོ། ། ཕྱོགས་བཅུ་ན་འདས་པ་དང་། མ་འོངས་པ་དང་། ད་ལྟར་བྱུང་བའི་སངས་རྒྱས་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་དང་། རང་སངས་རྒྱས་དང་འཕགས་པའི་ཉན་ཐོས་ཡང་དག་པར་སོང་བ་དང་། ཡང་དག་པར་ཞུགས་པ་རྣམས་དང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱི་བསོད་ནམས་ཐམས་ཅད་ལ་རྒྱ་ཆེར་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བར་བགྱིའོ། ། ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བར་མི་མཛད་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ལ། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བསྐུལ་བར་བགྱིའོ། ། ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་བཞེད་པ་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ལ་མྱ་ངན་ལས་མི་འདའ་བར་གསོལ་བར་འཚལ་ལོ། །

Then, placing both knees upon the ground and joining the vajra palms at the heart, one should confess all misdeeds: "I pray that all the buddhas and bodhisattvas of the ten directions, and all those abiding in the families of the Tathāgata, Vajra, Ratna, Padma, and Karma; and all the deities of the essences, mudrās, secret mantras, and vidyā-mantras, may turn their attention toward me. I, the vajra practitioner named [so-and-so], in the presence of all the buddhas and bodhisattvas of the ten directions, and in the presence of all those abiding in the families of the Tathāgata, Vajra, Ratna, Padma, and Karma; and in the presence of all the deities of the essences, mudrās, secret mantras, and vidyā-mantras, shall individually confess all misdeeds through the unsurpassed individual confession. I shall extensively rejoice in all the merit of the past, future, and present buddhas and bodhisattvas of the ten directions, as well as the pratyekabuddhas, the noble śrāvakas who have gone rightly and those who have entered rightly, and the entire assembly of all sentient beings. I shall exhort all the Blessed Buddhas of the ten directions who have not yet turned the wheel of Dharma to turn the wheel of Dharma. I shall beseech all the Blessed Buddhas of the ten directions who intend to pass into parinirvāṇa not to pass into parinirvāṇa."

དེ་ནས་མེ་ཏོག་གི་ཕྱག་རྒྱ་བཅིངས་ལ། འདི་སྐད་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། གང་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་འདིའམ། གང་ཡང་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་ན། ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་མེ་ཏོག་གི་བྱེ་བྲག་ཡིད་ལས་བྱུང་བའམ། ཆུ་ལས་སྐྱེས་པའམ། ཐང་ལས་སྐྱེས་པ་གང་དག་ཡོད་པ་དེ་རྣམས་འདི་ལྟ་སྟེ། མ་ལུས་ཤིང་ལུས་པ་མེད་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་མཆོད་པའི་ལས་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རིགས་ལྔ་དང་བཅས་པར་བཞུགས་པ་ཐམས་ཅད་དང་། སྙིང་པོ་དང་། ཕྱག་རྒྱ་དང་། གསང་སྔགས་དང་། རིག་སྔགས་ཀྱི་ལྷའི་ཁྱད་པར་ཐམས་ཅད་ལ་དབུལ་བར་བགྱིའོ། ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་པུཥྤ་པཱུ་ཛ་མེ་གྷ་ས་མུ་དྲ་སྥ་ར་ཎ་ས་མ་ཡེ་ཧཱུྃ། བདུག་པའི་ཕྱག་རྒྱ་བཅིངས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། གང་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་འདིའམ། གང་ཡང་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་ན། ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་བདུག་པའི་བྱེ་བྲག་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའམ། ཡང་དག་པར་སྦྱར་བའམ། ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ཅན་གང་དག་ཡོད་པ་དེ་རྣམས་འདི་ལྟ་སྟེ། མ་ལུས་ཤིང་ལུས་པ་མེད་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་མཆོད་པའི་ལས་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རིགས་ལྔ་དང་བཅས་པར་བཞུགས་པ་ཐམས་ཅད་དང་། སྙིང་པོ་དང་ཕྱག་རྒྱ་དང་། གསང་སྔགས་དང་རིག་སྔགས་ཀྱི་ལྷའི་ཁྱད་པར་ཐམས་ཅད་ལ་དབུལ་བར་བགྱིའོ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་དྷཱུ་པ་པཱུ་ཛ་མེ་གྷ་ས་མུ་དྲ་སྥ་ར་ཎ་ས་མ་ཡེ་ཧཱུྃ། མར་མེའི་ཕྱག་རྒྱ་བཅིངས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། གང་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་འདིའམ།

Then, having bound the flower mudrā, one should speak as follows: "Whatever varieties of flowers belonging to gods and humans exist in this world system, or in all the world systems of the ten directions—whether they are mind-born, born from water, or born from land—I offer them all, without exception or remainder, for the sake of performing the act of offering to all the Tathāgatas. I offer them to all the Buddhas and Bodhisattvas of the ten directions, together with those of the five families, and to all the specific deities of the essences (hṛdaya), mudrās, secret mantras (mantra), and knowledge mantras (vidyā). OṂ SARVA-TATHĀGATA-PUṢPA-PŪJĀ-MEGHA-SAMUDRA-SPHARAṆA-SAMAYE HŪṂ." Having bound the incense mudrā, one should speak as follows: "Whatever varieties of incense belonging to gods and humans exist in this world system, or in all the world systems of the ten directions—whether they are innate, compounded, or transformed—I offer them all, without exception or remainder, for the sake of performing the act of offering to all the Tathāgatas. I offer them to all the Buddhas and Bodhisattvas of the ten directions, together with those of the five families, and to all the specific deities of the essences, mudrās, secret mantras, and knowledge mantras. OṂ SARVA-TATHĀGATA-DHŪPA-PŪJĀ-MEGHA-SAMUDRA-SPHARAṆA-SAMAYE HŪṂ." Having bound the lamp mudrā, one should speak as follows: "Whatever [lamps] belonging to gods and humans exist in this world system..." (and so forth).

གང་ཡང་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་ན་ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྣང་བའི་བྱེ་བྲག་ཡིད་ལས་བྱུང་བའམ། རིན་པོ་ཆེའི་འོད་དམ། མར་མེའི་སྣང་བ་ལ་སོགས་པ་གང་དག་ཡོད་པ་དེ་རྣམས་འདི་ལྟ་སྟེ། མ་ལུས་ཤིང་ལུས་པ་མེད་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་མཆོད་པའི་ལས་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རིགས་ལྔ་དང་བཅས་པར་བཞུགས་པ་ཐམས་ཅད་དང་། སྙིང་པོ་དང་ཕྱག་རྒྱ་དང་གསང་སྔགས་དང་རིག་སྔགས་ཀྱི་ལྷའི་ཁྱད་པར་ཐམས་ཅད་ལ་དབུལ་བར་བགྱིའོ། ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཨཱ་ལོ་ཀེ་པཱུ་ཛ་མེ་གྷ་ས་མུ་དྲ་སྥ་ར་ཎ་ས་མ་ཡེ་ཧཱུཾ། དྲིའི་ཕྱག་རྒྱ་བཅིངས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། གང་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་འདིའམ། གང་ཡང་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་ན། ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་དྲིའི་བྱེ་བྲག་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའམ། ཡང་དག་པར་སྦྱར་བའམ། ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ཅན་གང་དག་ཡོད་པ་དེ་རྣམས་འདི་ལྟ་སྟེ། མ་ལུས་ཤིང་ལུས་པ་མེད་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་མཆོད་པའི་ལས་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རིགས་ལྔ་དང་བཅས་པར་བཞུགས་པ་ཐམས་ཅད་དང་། སྙིང་པོ་དང་། ཕྱག་རྒྱ་དང་གསང་སྔགས་དང་། རིག་སྔགས་ཀྱི་ལྷའི་ཁྱད་པར་ཐམས་ཅད་ལ་དབུལ་བར་བགྱིའོ། ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་གནྡྷེ་པཱུ་ཛ་མེ་གྷ་ས་མུ་དྲ་སྥ་ར་ཎ་ས་མ་ཡེ་ཧཱུྃ། ཐལ་མོ་ཁོང་སྟོང་དུ་སྦྱར་བ་བཅིངས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། གང་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་འདིའམ། གང་ཡང་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་ན། རིན་པོ་ཆེའི་རི་བོའམ།

Whatever varieties of light belonging to gods and humans exist throughout all the world systems of the ten directions—whether they arise from the mind, are the radiance of jewels, or the light of lamps, and so forth—I offer them all, without exception or remainder, to perform the act of offering to all the Tathāgatas. I offer them to all the Buddhas and Bodhisattvas of the ten directions, together with those of the five families, and to all the specific deities of the essences, mudrās, secret mantras, and vidyā-mantras. OṂ SARVA TATHĀGATA ĀLOKE PŪJA MEGHA SAMUDRA SPHARAṆA SAMAYE HŪṂ. Binding the mudrā of fragrance, one should say: Whatever varieties of fragrance belonging to gods and humans exist in this world system or in all the world systems of the ten directions—whether they are innate, compounded, or transformed—I offer them all, without exception or remainder, to perform the act of offering to all the Tathāgatas. I offer them to all the Buddhas and Bodhisattvas of the ten directions, together with those of the five families, and to all the specific deities of the essences, mudrās, secret mantras, and vidyā-mantras. OṂ SARVA TATHĀGATA GANDHE PŪJA MEGHA SAMUDRA SPHARAṆA SAMAYE HŪṂ. Binding the hollow-palms mudrā, one should say: Whatever jewel mountains exist in this world system or in all the world systems of the ten directions...

རྒྱ་མཚོའི་རིན་པོ་ཆེའི་ཚོགས་གང་དག་ཡོད་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་། འདི་ལྟ་སྟེ། མ་ལུས་ཤིང་ལུས་པ་མེད་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་མཆོད་པའི་ལས་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རིགས་ལྔ་དང་བཅས་པར་བཞུགས་པ་ཐམས་ཅད་དང་། སྙིང་པོ་དང་ཕྱག་རྒྱ་དང་གསང་སྔགས་དང་། རིག་སྔགས་ཀྱི་ལྷའི་ཁྱད་པར་ཐམས་ཅད་ལ་དབུལ་བར་བགྱིའོ། ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་བོ་དྷྱཾ་ག་ཨཱ་ལཾ་ཀ་རཏྣ་པཱུ་ཛ་མེ་གྷ་ས་མུ་དྲ་སྥ་ར་ཎ་ས་མ་ཡེ་ཧཱུཾ། དེ་ནས་བཞད་པའི་ཕྱག་རྒྱ་བཅིངས་ལ། འདི་སྐད་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། གང་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་འདིའམ། གང་ཡང་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་ན། ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་དགོད་པ་དང་། སྒེག་པ་དང་། དགའ་བ་དང་། རྩེ་འཇོའི་བདེ་བའི་བྱེ་བྲག་གང་དག་(ཡོང་,ཡོད་)པ་དེ་རྣམས་འདི་ལྟ་སྟེ། མ་ལུས་ཤིང་ལུས་པ་མེད་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་མཆོད་པའི་ལས་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རིགས་ལྔ་དང་བཅས་པར་བཞུགས་པ་ཐམས་ཅད་དང་། སྙིང་པོ་དང་ཕྱག་རྒྱ་དང་། གསང་སྔགས་དང་། རིག་སྔགས་ཀྱི་ལྷའི་ཁྱད་པར་ཐམས་ཅད་ལ་དབུལ་བར་བགྱིའོ། ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཧ་སྱ་ལ་སྱ་ར་ཏི་ཀྲཱི་ཌ་སཽ་ཁྱ་ཨ་ནུཏྟ་ར་པཱུ་ཛ་མེ་གྷ་ས་མུ་དྲ་སྥ་ར་ཎ་ས་མ་ཡེ་ཧཱུྃ། དེ་ནས་བཞད་པའི་ཕྱག་རྒྱ་དེ་ཉིད་རྡོ་རྗེ་ཐལ་མོ་བསྐོར་བ་འདི་སྤྱི་བོར་གཞག་ལ། ཡང་ཐལ་མོ་ཁང་སྟོང་དུ་སྦྱར་བ་བཅིངས་ནས་འདི་སྐད་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། གང་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་འདིའམ། གང་ཡང་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་ན།

Whatever collection of oceanic jewels exists, all of them—namely, for the sake of performing the act of offering to all the tathāgatas without exception or remainder—I shall offer to all the buddhas and bodhisattvas of the ten directions together with the five families, and to all the specific deities of the essences, mudrās, secret mantras, and vidyā-mantras. OṂ SARVA-TATHĀGATA-BODHYAṄGA-ĀLAṂKĀRA-RATNA-PŪJĀ-MEGHA-SAMUDRA-SPHARAṆA-SAMAYE HŪṂ. Then, having bound the mudrā of laughter, one should say: Whatever varieties of the bliss of laughter, charm, joy, and play exist among gods and humans in this world system, or in any of the world systems of the ten directions—all of them, for the sake of performing the act of offering to all the tathāgatas without exception or remainder—I shall offer to all the buddhas and bodhisattvas of the ten directions together with the five families, and to all the specific deities of the essences, mudrās, secret mantras, and vidyā-mantras. OṂ SARVA-TATHĀGATA-HASYA-LASYA-RATI-KRĪḌĀ-SAUKHYA-ANUTTARA-PŪJĀ-MEGHA-SAMUDRA-SPHARAṆA-SAMAYE HŪṂ. Then, having placed that very mudrā of laughter—the rotated vajra-palms—upon the crown of the head, and having again bound the palms joined like an empty house, one should say: Whatever [exists] in this world system, or in any of the world systems of the ten directions...

དཔག་བསམ་གྱི་ཤིང་ངམ། གོས་ཀྱི་ཤིང་གང་དག་ཡོད་པ་དེ་རྣམས་འདི་ལྟ་སྟེ། མ་ལུས་ཤིང་ལུས་པ་མེད་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་མཆོད་པའི་ལས་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རིགས་ལྔ་དང་བཅས་པར་བཞུགས་པ་ཐམས་ཅད་དང་། སྙིང་པོ་དང་ཕྱག་རྒྱ་དང་གསང་སྔགས་དང་། རིག་སྔགས་ཀྱི་ལྷའི་ཁྱད་པར་ཐམས་ཅད་ལ་དབུལ་བར་བགྱིའོ། ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཨ་ནུཏྟ་ར་བོ་དྷི་ཨ་ལཾ་ཀ་ར་བསྟྲ་པཱུ་ཛ་མེ་གྷ་ས་མུ་དྲ་སྥ་ར་ཎ་ས་མ་ཡེ་ཧཱུྃ། དེ་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཕྱག་རྒྱ་བཅིངས་ཏེ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚངས་པ་ཆེན་པོའི་གནས་བཞི་ཐོབ་པར་གྱུར་ཅིག། ཅེས་བརྗོད་ལ་དེ་འབུལ་ཏེ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཙ་ཏུར་མ་ཧཱ་བྲཧྨ་བི་ཧཱ་ར་པཱུ་ཛ་མེ་གྷ་ས་མུ་དྲ་སྥ་ར་ཎ་ས་མ་ཡེ་ཧཱུྃ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་སེམས་པའི་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་བཅིངས་ལ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་དྲན་པར་བྱས་ནས། སྙིང་རྗེའི་དབང་གིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བསྒྲལ་བའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་དེ། མ་བསྒལ་བ་རྣམས་བསྒྲལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང་། མ་གྲོལ་བ་རྣམས་དགྲོལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང་། དབུགས་མ་ཕྱིན་པ་རྣམས་དབུགས་དབྱུང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང་། ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་མ་འདས་པ་རྣམས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང་། སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་མ་ལུས་པ་འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོ་ལས་ཡང་དག་པར་བསྒྲལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པར་བགྱིའོ། ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་བཛྲ་བོ་དྷི་ཙིཏྟ་པཱུ་ཛ་མེ་གྷ་ས་མུ་དྲ་སྥ་ར་ཎ་ས་མ་ཡེ་ཧཱུཾ།

Whatever wish-fulfilling trees or clothing-trees there may be, I offer them all—without exception or remainder—to perform the act of offering to all the tathāgatas, to all the buddhas and bodhisattvas of the ten directions together with the five families, and to all the specific deities of the essences, mudrās, secret mantras, and vidyā-mantras. OṂ SARVA TATHĀGATA ANUTTARA BODHYALAṂKĀRA VASTRAPŪJA MEGHA SAMUDRA SPHARAṆA SAMAYE HŪṂ. Then, having bound the mudrā of meditative concentration, one should say: "May all sentient beings attain the four abodes of the Great Brahmā," and thus make the offering: OṂ SARVA TATHĀGATA CATUR MAHĀBRAHMA VIHĀRA PŪJA MEGHA SAMUDRA SPHARAṆA SAMAYE HŪṂ. Then, having bound the activity mudrā of the Blessed One Vajrasattva, and having recollected the suffering of saṃsāra for all sentient beings, one should generate the mind of awakening (bodhicitta) through the power of compassion in order to liberate all sentient beings: for the sake of liberating those not yet liberated, for the sake of releasing those not yet released, for the sake of giving breath to those who have not found breath, for the sake of bringing to parinirvāṇa those who have not passed into parinirvāṇa, and for the sake of perfectly delivering the entire realm of sentient beings from the ocean of saṃsāra, I shall generate the mind of awakening. OṂ SARVA TATHĀGATA VAJRA BODHICITTA PŪJA MEGHA SAMUDRA SPHARAṆA SAMAYE HŪṂ.

སྒེག་མོའི་ཕྱག་རྒྱ་བཅིངས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་འབྱོར་ཅིང་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐམས་ཅད་འདོད་པ་ཙམ་ལ་རག་ལུས་པར་གྱུར་ཅིག། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་མ་ཧཱ་བཛྲོད་བྷ་བ་དཱ་ན་པཱ་ར་མི་ཏཱ་པཱུ་ཛ་མེ་གྷ་ས་མུ་དྲ་སྥ་ར་ཎ་ས་མ་ཡེ་ཧཱུཾ། རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བ་མའི་ཕྱག་རྒྱ་བཅིངས་ལ། འདི་སྐད་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་མི་དགེ་བའི་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ལས་ཀྱི་མཐའ་ཐམས་ཅད་དང་ཡང་དག་པར་བྲལ་བར་གྱུར་ཅིག། དགེ་བ་བཅུའི་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ལས་ཀྱི་མཐའ་ཐམས་ཅད་དང་ཡང་དག་པར་ལྡན་པར་གྱུར་ཅིག། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏཱ་ནུཏྟ་ར་མ་ཧཱ་བོ་དྷི་ཧཱ་ར་ཤཱི་ལ་པཱ་ར་མི་ཏཱ་པཱུ་ཛ་མེ་གྷ་ས་མུ་དྲ་སྥ་ཎ་ས་མ་ཡེ་ཧཱུཾ། རྡོ་རྗེ་གླུ་མཁན་མའི་ཕྱག་རྒྱ་བཅིངས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ལུས་ལ་ཡང་དག་པར་བརྒྱན་པར་བྱས་པ་དང་། རྟག་ཏུ་ཕན་ཚུན་འཇིགས་པ་མེད་པ་དང་། ཞེ་འགྲས་པ་མེད་པར་ཞུགས་ཤིང་། མིག་དང་ཡིད་མངོན་པར་དགའ་བ་དང་། ཆོས་ཟབ་མོ་ལ་བཟོད་པ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཅིག། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཨ་ནུཏྟ་ར་མ་ཧཱ་དྷརྨ་ཨ་བ་བོ་དྷི་ཀྵནྟི་པཱ་ར་མི་ཏ་པཱུ་ཛ་མེ་གྷ་ས་མུ་དྲ་སྥ་ར་ཎ་ས་མ་ཡེ་ཧཱུཾ། རྡོ་རྗེ་གར་མཁན་མའི་ཕྱག་རྒྱ་བཅིངས་ལ། འདི་སྐད་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ལ་མངོན་པར་བརྩོན་པ་དང་ལྡན་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་གཞོལ་ཞིང་། འཁོར་བ་ཡོངས་སུ་མི་སྤོང་བའི་བརྩོན་འགྲུས་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཅིག།

Form the mudrā of Lāsyā and recite these words: "May all sentient beings be perfectly endowed with all requisites, and may all their excellence depend upon mere wish." OṂ SARVA-TATHĀGATA-MAHĀVAJRODBHAVA-DĀNA-PĀRAMITĀ-PŪJĀ-MEGHA-SAMUDRA-SPHARAṆA-SAMAYE HŪṂ. Form the mudrā of Mālā and recite these words: "May all sentient beings be perfectly free from all unwholesome ends of physical, verbal, and mental action, and may they be perfectly endowed with all the ten wholesome ends of physical, verbal, and mental action." OṂ SARVA-TATHĀGATĀNUTTARA-MAHĀBODHI-HĀRA-ŚĪLA-PĀRAMITĀ-PŪJĀ-MEGHA-SAMUDRA-SPHARAṆA-SAMAYE HŪṂ. Form the mudrā of Gītā and recite these words: "May all sentient beings have their bodies perfectly adorned with all the major and minor marks, and may they always engage in mutual fearlessness and freedom from animosity; may their eyes and minds be filled with joy, and may they possess the patient acceptance of the profound Dharma." OṂ SARVA-TATHĀGATA-ANUTTARA-MAHĀDHARMA-ABHODHI-KṢĀNTI-PĀRAMITĀ-PŪJĀ-MEGHA-SAMUDRA-SPHARAṆA-SAMAYE HŪṂ. Form the mudrā of Nṛtyā and recite these words: "May all sentient beings possess diligence in the conduct of a bodhisattva, be fully intent upon buddhahood, and possess the diligence that does not abandon saṃsāra."

ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་སན་སཱ་ར་ཨ་པ་རི་ཏྱཾ་ཀཱ་ནུཏྟ་ར་མ་ཧཱ་བཱིརྱ་པཱ་ར་མི་ཏ་པཱུ་ཛ་མེ་གྷ་ས་མུ་དྲ་སྥ་ར་ཎ་ས་མ་ཡེ་ཧཱུཾ། མེ་ཏོག་གི་ཕྱག་རྒྱ་བཅིངས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་དང་བྲལ་བར་གྱུར་ཅིག། བསམ་གཏན་དང་རྣམ་པར་ཐར་པ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དང་། མངོན་པར་ཤེས་པ་རྣམས་དང་། རིགས་པ་ཐམས་ཅད་དབང་དུ་གྱུར་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་གྱུར་ཅིག། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏཱ་ནུཏྟ་ར་སཽ་ཀྵ་བི་ཧ་ར་དྷྱ་ན་པཱ་ར་མི་ཏཱ་པཱུ་ཛ་མེ་གྷ་ས་མུ་དྲ་སྥ་ར་ཎ་ས་མ་ཡེ་ཧཱུྃ། བདུག་སྤོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་བཅིངས་ལ། འདི་སྐད་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཤེས་རབ་དང་། ཡེ་ཤེས་རྣམས་དང་ཡང་དག་པར་ལྡན་པར་གྱུར་ཅིག། སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་བཞི་ཐོབ་སྟེ། བཟོ་དང་བསྟན་བཅོས་ཐམས་ཅད་ཤེས་ཤིང་སྒྱུ་རྩལ་དང་ལྡན་ལ། གསང་བའི་ཆོ་ག་ཤེས་པ་དང་། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐོང་སྟེ་ཉོན་མོངས་པ་དང་། ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་དང་། ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པར་གཅོད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་པར་གྱུར་ཅིག། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏཱ་ནུཏྟ་ར་ཀླེ་ཤ་ཙྪེ་ད་སརྦ་དྷརྨཱཿ ས་མནྟ་ཛྙཱ་ན་མ་ཧཱ་པྲཛྙཱ་པཱ་ར་མི་ཏ་པཱུ་ཛ་མེ་གྷ་ས་མུ་དྲ་སྥ་ར་ཎ་ས་མ་ཡེ་ཧཱུྃ། ལུས་ཀྱིས་བསྙེན་བཀུར་བྱ་བའི་ཕྱིར། བདག་ཉིད་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་མ་ལུས་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཞབས་དྲུང་དུ་ཕྱིན་པར་ལྷག་པར་མོས་པར་བྱས་ལ།

OṂ SARVA-TATHĀGATA-SATYĀRA-PARITYĀGĀNUTTARA-MAHĀVĪRYA-PĀRAMITĀ-PŪJĀ-MEGHA-SAMUDRA-SPHARAṆA-SAMAYE HŪṂ. Forming the flower mudrā, one should say: "May all sentient beings be freed from the afflictions and secondary afflictions. May they attain the perfection of mastery over meditative concentrations, liberations, samādhis, meditative absorptions, superknowledges, and all forms of reasoning." OṂ SARVA-TATHĀGATĀNUTTARA-SAUKHYA-VIHĀRA-DHYĀNA-PĀRAMITĀ-PŪJĀ-MEGHA-SAMUDRA-SPHARAṆA-SAMAYE HŪṂ. Forming the incense mudrā, one should say: "May all sentient beings be perfectly endowed with mundane and supramundane insight and wisdom. Having attained the four types of perfect analytical knowledge, may they understand all crafts and treatises, possess artistic skills, know the secret rituals, and see suchness. May they attain the wisdom that completely cuts through all afflictions, secondary afflictions, and the obscurations to the knowable." OṂ SARVA-TATHĀGATĀNUTTARA-KLEŚA-CCHEDA-SARVA-DHARMĀḤ SAMANTA-JÑĀNA-MAHĀ-PRAJÑĀ-PĀRAMITĀ-PŪJĀ-MEGHA-SAMUDRA-SPHARAṆA-SAMAYE HŪṂ. In order to perform physical service, one should cultivate the intense conviction that one has arrived in the presence of all the Tathāgatas in all the world systems of the ten directions without exception.

ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཀཱ་ཡ་ནིརྱཱ་ཏ་ན་པཱུ་ཛ་མེ་གྷ་ས་མུ་དྲ་སྥ་ར་ཎ་ས་མ་ཡེ་ཧཱུྃ། ཐམས་ཅད་དུ་ལྕེ་བརྒྱ་སྟོང་ཕྲག་སྙེད་ཀྱི་སྒོ་ནས་མཉམ་མེད་མི་གཡོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་བསྟོད་པས་མཆོད་པར་ལྷག་པར་མོས་པར་བྱས་ལ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཝཱཀ་ནིརྱཱ་ཏ་ན་པཱུ་ཛ་མེ་གྷ་ས་མུ་དྲ་སྥ་ར་ཎ་ས་མ་ཡེ་ཧཱུཾ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་དང་བསམ་པ་གཅིག་པའི་སྦྱོར་བས། ཆོས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་ལ་ལྷག་པར་མོས་པར་བྱས་ལ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཙིཏྟ་ནིརྱཱ་ཏ་ན་པཱུ་ཛ་མེ་གྷ་ས་མུ་དྲ་སྥ་ར་ཎ་ས་མ་ཡེ་ཧཱུྃ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་། སྟོང་པ་ཉིད་དང་། མཚན་མ་མེད་པ་དང་། སྨོན་པ་མེད་པའི་རྣམ་པར་ལྷག་པར་མོས་པར་བྱས་ལ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་གུ་ཧྱ་པཱུ་ཛ་མེ་གྷ་ས་མུ་དྲ་སྥ་ར་ཎ་ས་མ་ཡེ་ཧཱུྃ། ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། དེ་ལྟར་མཆོད་པ་རྣམ་པ་ཉི་ཤུས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་དག་པར་མཆོད་ལ། བདག་ཉིད་དབུལ་བར་བྱ་སྟེ། ། སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ལ་བདག་ཉིད་འབུལ་གྱིས། བདག་དུས་ཐམས་ཅད་དང་། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སོ་སོར་བཞེས་སུ་གསོལ། ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པའི་མགོན་པོ་ཁྱེད་རྣམས་ཀྱིས་དམ་ཚིག་ཆེན་པོའི་དངོས་གྲུབ་བདག་ལ་སྩལ་དུ་གསོལ་ཞེས་བརྗོད་ལ། དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་ཡང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དང་ཐུན་མོང་དུ་བྱས་ཏེ། དགེ་བའི་རྩ་བ་འདི་དག་གིས་བདག་དང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་རྒུད་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བར་གྱུར་ཅིག།

OṂ SARVA-TATHĀGATA-KĀYA-NIRYĀTANA-PŪJĀ-MEGHA-SAMUDRA-SPHARAṆA-SAMAYE HŪṂ. With intense devotion, one should perform offerings through praises such as "Incomparable and Immovable" by means of hundreds of thousands of tongues in every way. OṂ SARVA-TATHĀGATA-VĀK-NIRYĀTANA-PŪJĀ-MEGHA-SAMUDRA-SPHARAṆA-SAMAYE HŪṂ. Through the application of a single intention with all the bodhisattvas, one should cultivate intense devotion to the equality of all phenomena. OṂ SARVA-TATHĀGATA-CITTA-NIRYĀTANA-PŪJĀ-MEGHA-SAMUDRA-SPHARAṆA-SAMAYE HŪṂ. One should cultivate intense devotion to all phenomena in the aspects of being without intrinsic entity, emptiness, signlessness, and wishlessness. OṂ SARVA-TATHĀGATA-GUHYA-PŪJĀ-MEGHA-SAMUDRA-SPHARAṆA-SAMAYE HŪṂ. Thus one should recite. Having thus perfectly worshipped all the Tathāgatas with the twenty types of offerings, one should offer oneself: "I offer myself to all the Buddhas and Bodhisattvas; please accept me individually at all times and in all ways. O Protectors endowed with great compassion, please grant me the siddhi of the great samaya." Having said this, one should share those roots of virtue in common with all sentient beings, thinking: "By these roots of virtue, may I and all sentient beings be freed from all worldly and transcendent misfortunes."

འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐམས་ཅད་དང་ཡང་དག་པར་ལྡན་པའི་བདེ་བ་ཉིད་དང་ཡིད་བདེ་བ་ཉིད་ཀྱིས་མིའི་མཆོག་སངས་རྒྱས་སུ་ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་གྱུར་ཅིག། བདག་གི་དགེ་བའི་ལས་རྣམས་འདི་དག་གིས། ། འཇིག་རྟེན་དུ་ནི་མྱུར་དུ་སངས་རྒྱས་ཤོག། འགྲོ་ལ་ཕན་ཕྱིར་ཆོས་རྣམས་སྟོན་བགྱིད་ཅིང་། ། སེམས་ཅན་སྡུག་བསྔལ་མང་པོས་གཟིར་ལས་སྒྲོལ། ། ཞེས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོས་ལ། སྡོམ་པ་གཟུང་བར་བྱ་སྟེ། ཇི་ལྟར་དུས་གསུམ་མགོན་པོ་རྣམས། ། བྱང་ཆུབ་ཏུ་ནི་ངེས་མཛད་པའི། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་བླ་མེད་པ། ། དམ་པ་བདག་གིས་བསྐྱེད་པར་བགྱི། ། སངས་རྒྱས་རྣལ་འབྱོར་སྡོམ་པ་ལ། ། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ནི་བསླབ་པ་དང་། ། དགེ་བའི་ཆོས་ནི་སྡུད་པ་དང་། ། སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ཚུལ་ཁྲིམས་གསུམ། ། བདག་གིས་བརྟན་པོར་གཟུང་བར་བགྱི། ། སངས་རྒྱས་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ཏེ། ། བླ་ན་མེད་པའི་དཀོན་མཆོག་གསུམ། ། དེང་ནས་བརྩམས་ཏེ་གཟུང་བར་བགྱི། ། ནམ་དུ་ཡང་ནི་མི་སྤོང་ངོ་། ། རྡོ་རྗེ་རིགས་མཆོག་ཆེན་པོ་ཡི། ། རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་ཕྱག་རྒྱ་ཡང་། ། ཡང་དག་ཉིད་དུ་གཟུང་བར་བགྱི། ། སློབ་དཔོན་དག་ཀྱང་གཟུང་བར་བགྱི། ། རིན་ཆེན་རིགས་མཆོག་ཆེན་པོ་ཡི། ། དམ་ཚིག་ཡིད་དུ་འོང་བ་ལ། ། ཉིན་རེ་བཞིན་ནི་དུས་དྲུག་ཏུ། ། སྦྱིན་པ་རྣམ་བཞི་རྟག་ཏུ་སྦྱིན། ། བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ལས་བྱུང་བའི། ། པདྨའི་རིགས་ཆེན་དག་པ་ལ། ། ཕྱི་དང་གསང་བ་ཐེག་པ་གསུམ། ། དམ་པའི་ཆོས་ནི་གཟུང་བར་བགྱི། ། ལས་ཀྱི་རིགས་མཆོག་ཆེན་པོ་ལ། །

Through the very bliss and mental joy of being perfectly endowed with all mundane and supramundane excellences, may I become a Buddha, the supreme among humans, in this very life. By these roots of my virtuous actions, may I swiftly become a Buddha in the world. May I teach the Dharmas for the benefit of beings and liberate sentient beings from the torment of manifold sufferings. Thus, having fully dedicated [the merit] toward unsurpassed, perfect, and complete enlightenment, one should take the vows: Just as the Protectors of the three times Have resolved upon enlightenment, I shall generate the unsurpassed, Sacred mind of enlightenment. Regarding the vows of the Buddha-yoga, The training in ethical discipline, The gathering of virtuous dharmas, And the ethical discipline of benefiting beings— These three, I shall firmly uphold. The Buddha, the Dharma, and the Sangha— The unsurpassed Three Jewels— From this day forth, I shall uphold them, And never forsake them at any time. Of the great, supreme Vajra family, The vajra, bell, and mudrā, I shall truly uphold, And likewise, I shall uphold the Master. Of the great, supreme Ratna family, Regarding the delightful samaya, Six times every day, I shall constantly give the four kinds of gifts. Of the pure, great Padma family, Arisen from great enlightenment, I shall uphold the sublime Dharma Of the outer, secret, and three vehicles. Of the great, supreme Karma family...

སྡོམ་པ་ཐམས་ཅད་ལྡན་པར་ནི། ། ཡང་དག་ཉིད་དུ་གཟུང་བར་བགྱི། ། མཆོད་པའི་ལས་ཀྱང་ཅི་ནུས་བགྱི། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་བླ་མེད་པ། ། དམ་པ་བདག་གིས་བསྐྱེད་བགྱིས་ནས། ། སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་དོན་གྱི་ཕྱིར། ། བདག་གིས་སྡོམ་པ་མ་ལུས་གཟུང་། ། མ་གྲོལ་བ་ནི་དགྲོལ་བར་བགྱི། ། མ་བསྒྲལ་བ་ནི་བསྒྲལ་བར་བགྱི། ། དབུགས་མ་དབྱུང་བ་དབུགས་དབྱུང་ཞིང་། ། སེམས་ཅན་མྱ་ངན་འདས་ལ་དགོད། ། ཅེས་བརྗོད་དོ། ། དེ་ནས་གཟུགས་བརྙན་ལ་སོགས་པའི་སྦྱོར་བས། ཕྱག་རྒྱ་བཅིང་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་དང་། ཆོ་ག་ཐམས་ཅད་རྗེས་སུ་སྤྱད་པར་བྱ་སྟེ། ། ཐལ་མོ་དམ་དུ་བསྡམས་པ་ལས། ། སོར་མོ་ཐམས་ཅད་བསྣོལ་བ་ནི། ། རྡོ་རྗེ་ཐལ་མོར་བཀའ་སྩལ་ཏེ། ། རབ་ཏུ་བསྡམ་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ་བསྡམས། ། བཛྲ་ཨཉྫ་ལི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་ཐལ་མོའི་སྔགས་སོ། ། བཛྲ་བནྡྷ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་བསྡམས་པ་སྟེ། བཛྲ་བནྡྷ་ཏྲཊ་ཅེས་བརྗོད་ཅིང་སྙིང་གར་ལན་གསུམ་དྲལ་བར་བྱའོ། ། བཛྲ་ཨཱ་བེ་ཤ་ཨཿཞེས་བྱ་བས་རྡོ་རྗེ་དབབ་པའི་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་བཅིངས་ལ། ཨཿཞེས་བྱ་བས་བདག་ཉིད་ལ་དབབ་པར་བྱའོ། ། བབས་པ་དེ་ཡང་འདིས་བརྟན་པར་བྱའོ། ། ཏིཥྛ་བཛྲ་དྲྀ་ཌྷོ་མེ་བྷ་བ། ཤཱ་ཤྭ་ཏོ་མེ་བྷ་བ། ཧྲྀ་ད་ཡ་མེ། ཨ་དྷི་ཏིཥྛ་སརྦ་སིདྡྷིམྨེ་པྲ་ཡཙྪ་ཧཱུཾ་ཧ་ཧ་ཧ་ཧ་ཧོ། ། བཛྲ་མུཥྚི་ཞེས་བྱ་བ་དང་། དམ་ཚིག་གི་རྡོ་རྗེ་ཁུ་ཚུར་བཅིངས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། ཨོཾ་བཛྲ་མུཥྚི་བཾ། དེའི་རྗེས་ལ། ཨོཾ་སརྦ་པཱ་པཾ་ཨཱ་ཀཪྵ་ཎ་བི་ཤོ་དྷ་ན་བཛྲ་ས་མ་ཡ་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཅེས་བྱ་བ་དང་ཕྱག་རྒྱ་དང་བཅས་པས་ངན་འགྲོ་ཐམས་ཅད་དགུག་པར་བྱའོ། །

I shall correctly uphold all the vows in their entirety. I shall also perform the activities of offering to the best of my ability. Having generated the supreme, holy, and unsurpassed bodhicitta, I shall uphold every vow without exception for the sake of all sentient beings. I shall liberate those who are not liberated; I shall deliver those who are not delivered; I shall give breath to those who have not found breath, and I shall establish all sentient beings in nirvāṇa. Thus one should say. Then, through the application of the reflected image and so forth, preceded by the binding of the mudrās, one should perform all the rituals. From the palms firmly pressed together, with all the fingers interlaced, this is taught as the vajra-palms (vajra-añjali). Because it is a firm binding, it is the vajra-binding (vajra-bandha). "Vajra-añjali" is the mantra of the vajra-palms. "Vajra-bandha" is the vajra-binding; one should say "Vajra-bandha traṭ" and strike the heart three times. With "Vajra-āveśa aḥ," one should bind the samaya-mudrā of the vajra-descending and, with "aḥ," cause it to descend upon oneself. That descent is then stabilized by this: "Tiṣṭha vajra dṛḍho me bhava, śāśvato me bhava, hṛdaya me, adhitiṣṭha sarvasiddhim me prayaccha hūṃ ha ha ha ha hoḥ." With "Vajra-muṣṭi," one should bind the samaya-vajra-fist and say: "Oṃ vajra-muṣṭi baṃ." Following that, with "Oṃ sarvapāpam ākarṣaṇa-viśodhana-vajra-samaya hūṃ phaṭ," and the mudrā, one should summon all those in the lower realms.

རྡོ་རྗེ་ཕྱག་རྒྱ་གཉིས་ནང་དུ། ། མཛུབ་མོ་གཉིས་ནི་བཅིངས་ནས་སུ། ། ལེགས་པར་གྱེན་དུ་འཕངས་པ་ནི། ། ལྟུང་བ་སློང་བའི་དམ་པའོ། ། ཨོཾ་བཛྲ་པཱ་ཎི་བི་སྥོ་ཊ་ཡ། སརྦ་ཨ་པ་ཡ། བནྡྷ་ནི་པྲཱ་མོ་ཀྵ་ཡ། སརྦ་ཨ་པ་ཡ། ག་ཏེ་བྷྱཿ སརྦ་སཏྭཱཾ། སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་བཛྲ་ས་མ་ཡ་ཏྲཊྲ། ཅེས་བརྗོད་ཅིང་སྡིག་པ་དྲལ་བའི་ཕྱག་རྒྱ་བཅིངས་ལ། སྡིག་པ་ཐམས་ཅད་དྲལ་བར་བྱའོ། ། རྡོ་རྗེ་བཅིངས་པ་བསྡམ་བྱས་ཏེ། ། གུང་མོ་གཉིས་ཀ་སྦྱར་ནས་ནི། ། ཐ་མ་བཞི་ཡི་རྩེ་མོ་སྦྱར། ། སྡིག་པ་འཇོམས་པར་གྲགས་པ་ཡིན། ། དེ་ནས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པའི་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་བཅིངས་ལ། དེ་རྣམས་ཀྱི་སྔགས་ལན་བདུན་བདུན་བརྗོད་དེ། འདིས་རང་གི་སྙིང་གར་དགྲོལ་བར་བྱའོ། ། ཨོཾ་བཛྲ་མུཿ དེ་ལྟར་བྱས་པས་ཕྱག་རྒྱ་ཐམས་ཅད་དབང་དུ་བྱས་པར་འགྱུར་བ་དང་། འདི་བྱས་པས་རྣལ་འབྱོར་པ་བསྐལ་པ་གསུམ་གྱིས་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་འདྲ་བར་འགྱུར་རོ། ། དེ་ནས་རང་གི་སྙིང་གར་གནས་པའི་རྡོ་རྗེའི་དབུས་སུ་རང་གི་ལྷའི་སྙིང་པོ་དམ་ཚིག་གིས་བྲིས་ལ། ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པར་བསྒོམ་པར་བྱའོ། ། དེ་ཉིད་དབྱངས་ཀྱི་ཡི་གེ་བཅུ་དྲུག་དང་བཅས་པ། ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རྣམ་པར་ཡོངས་སུ་གྱུར་པར་བསམས་ལ། ཡང་དེའི་སྟེང་དུ་དེ་ཉིད་དང་། ཡི་གེ་ཀ་ལ་སོགས་པ་སྐར་མའི་རྣམ་པ་ལྟ་བུ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས། ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོའི་གཟུགས་ཅན་གཉིས་པ་ཉིད་དུ་བསམ་མོ། ། དེ་ལས་བྱུང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་ནི། ཡང་དེའི་སྙིང་པོ་དང་བཅས་པ་ལས་རྡོ་རྗེ་རྩེ་ལྔ་པ་འོད་ཟེར་གྱི་ཕྲེང་བ་དང་བཅས་པར་བསམ་མོ། །

Within the two vajra mudrās, having bound the two index fingers and cast them well upward, this is the supreme mudrā for rousing downfalls. Reciting: Oṃ vajrapāṇi visphoṭaya sarvāpāyān bandhanī prāmokṣaya sarvāpāyān gatebhyaḥ sarvasattvān sarvatathāgatavajrasamaya traṭ, one should bind the mudrā for tearing asunder negativity and tear asunder all negativity. Having made the vajra-binding and joined the two middle fingers, joining the tips of the four remaining fingers, this is renowned as the mudrā for destroying negativity. Then, having bound the samaya mudrās of Vairocana and the others, one should recite their mantras seven times each and release them at one's own heart with: Oṃ vajra muḥ. By doing so, all mudrās will be brought under control, and by performing this, the yogi will become like a bodhisattva who is certain to emerge after three eons. Then, having written the essence-mantra of one's own deity with the samaya at the center of the vajra residing at one's heart, one should meditate on all phenomena as selfless. One should imagine that very [essence] together with the sixteen vowels transforming into the form of a moon maṇḍala. Furthermore, imagine that upon it, that very [essence] and the consonants beginning with ka, appearing like stars, transform into a second great moon maṇḍala. From that, one should imagine a five-pronged vajra together with its essence-mantra and a garland of light rays.

གཞན་དག་གི་ནི་རྡོ་རྗེ་ལས་བྱུང་བའི་རང་གི་ཕྱག་རྒྱའོ། ། དེ་ནས་རང་གི་ཕྱག་རྒྱའི་དབུས་སུ་རང་གི་སྙིང་པོ་བཀོད་ལ། རང་གི་ཕྱག་རྒྱའི་ང་རྒྱལ་དུ་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། གཎྜ྅ཧཾ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། བཛྲོ྅ཧཾ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུའོ། ། རང་གི་སྙིང་པོ་ཡང་བཟླས་ཤིང་། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་རྡོ་རྗེའི་དབྱིངས་རང་གི་ཕྱག་རྒྱ་ལ་ཞུགས་པར་བསམ་མོ། ། དེ་ནས་བཛྲ་དྷཱ་ཏུ་ཞེས་ཟློས་ཤིང་ཕྱག་རྒྱའི་གཟུགས་དེ་སེམས་དཔར་བྱིན་གྱིས་རློབ་པའི་སྦྱོར་བས། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔར་བསྒོམས་ལ། སྙེམས་པ་དང་བཅས་པས་རྡོ་རྗེ་གསོར་ཞིང་། བཛྲ་སཏྭ་ཧཾ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་རང་གི་སྔགས་ཀྱིས་རང་གི་ལྷའི་སྐུ་དེ་ཉིད་དུ་བསམས་ལ། འདི་སྐད་ཅེས་བརྗོད་དོ། ། མ་ཧཱ་ས་མ་ཡ་སཏྭ་ཧཾ། རང་གི་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་བཅིངས་ལ། འདི་སྐད་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ས་མ་ཡོ྅ཧཾ། དེ་ཉིད་ཀྱིས་སྙིང་ག་དང་། དཔྲལ་བ་དང་། ལྐོག་མ་དང་། སྤྱི་བོ་རྣམས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་བྱའོ། ། ས་མ་ཡ་སཏྭ་ཨ་དྷི་ཏིཥྛ་སྭ་མཾ། དེ་ནས་རང་གི་ལྷའི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་བཅིངས་ལ། རང་རང་གི་སྙིང་པོ་དང་། སྔགས་ཀྱང་བཟླས་པར་བྱའོ། ། ཡང་རང་གི་སྙིང་གའི་ཟླ་བར་རྡོ་རྗེ་གླུའི་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱས་རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་སྤྲུལ་ལ། ས་མ་ཡ་སྟྭཾ་ཞེས་བརྗོད་དེ། རྡོ་རྗེ་སེམས་མའི་ཕྱག་རྒྱ་བཅིངས་ལ། དེ་ཉིད་གུང་མོ་གཉིས་ཀྱིས་ཕྲེང་བ་བླང་སྟེ། ས་མ་ཡ་ཧཱུྃ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས། རང་གི་སྙིང་གར་གནས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་འཇུག་པར་བྱ་ཞིང་།

For others, it is their own mudrā arising from the vajra. Then, having placed one’s own essence-mantra in the center of one’s own mudrā, one should meditate on the pride of one’s own mudrā, from the words gaṇḍo ’ham up to vajro ’ham. One should also recite one’s own essence-mantra and imagine that the expanse of the vajra body, speech, and mind of all the Tathāgatas has entered one’s own mudrā. Then, while reciting vajradhātu, through the application of blessing that form of the mudrā as a bodhisattva, one should meditate on Vajrasattva. With pride, one should brandish the vajra and say vajrasattvo ’ham. Then, by means of one’s own mantra, one should imagine that very body of one’s deity and say: mahāsamayasattvo ’ham. Having bound one’s own samaya-mudrā, one should say: samayo ’ham. With that, one should bless the heart, the forehead, the throat, and the crown of the head. samayasattva adhiṣṭhasva mām. Then, having bound the mahāmudrā of one’s own deity, one should also recite one’s own essence-mantra and mantra. Furthermore, on the moon at one’s own heart, one should emanate the great maṇḍala of the Vajradhātu with the activity-mudrā of the vajra song. Saying samayas tvam, one should bind the Vajrasattvī mudrā, take up a rosary with the two middle fingers, and with the words samaya hūṃ, enter the maṇḍala residing at one’s own heart.

ཕྲེང་བ་དེ་ཡང་པྲ་ཏཱིཙྪ་བཛྲ་ཧོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་རང་གི་སྤྱི་བོར་དོར་བར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ཕྲེང་བ་དེ་ཨོཾ་པྲ་ཏི་གྲྀཧྞ་སྭ་མི་མཾ་སཏྭ་མ་ཧཱ་བ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་རང་གི་མགོ་ལ་བཅིང་བར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ཨོཾ་བཛྲ་སཏྭ་ས་ཡན་ཏེ་ཧ་ཙཀྵཱུད་གྷ་ཊ་ཏད་པ་ར། ཨུད་གྷ་ཊ་ཡ་ཏི་སརྦ་ཨཀྵོ། བཛྲ་ཙཀྵུར་ནུཏྟ་ར་ཧེ་བཛྲ་པཱ་ཤྱ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་གདོང་གཡོགས་དགྲོལ་བར་བྱའོ། ། དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་ལྕགས་ཀྱུ་ནས་བརྩམས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་བར་དུ། རང་གི་ལུས་ལ་གནས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་བལྟ་བར་བྱའོ། ། ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་ཕྱག་རྒྱ་བཅིངས་ལ། ཏིཥྛ་བཛྲ་ཞེས་ཟློས་ཞིང་སྙིང་གར་དགྲོལ་བར་བྱའོ། ། དེ་ནས་རྡོ་རྗེས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་བུམ་པ་ལས་རྡོ་རྗེ་ཁུ་ཚུར་གྱིས་ཆུ་བླངས་ལ། བཛྲ་ཨ་བྷི་ཥིཉྩ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ཆུས་དབང་བསྐུར་བ་བླང་བར་བྱའོ། ། དེ་ནས་སངས་རྒྱས་ལྔའི་ཅོད་པན་དང་དར་དཔྱངས་ཀྱིས་དབང་བསྐུར་བ་རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་མ་ལ་སོགས་པས་བླང་བར་བྱ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་ཐལ་མོ་ལས་བྱུང་བ། ། མཐེ་བོང་གཉིས་ནི་བསྣོལ་བྱས་ལ། ། མཛུབ་མོའི་རྩེ་མོ་བཀུག་ནས་ནི། ། གུང་མོ་བསྙམས་པའི་ཚིགས་སུ་སྦྱར། ། རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་ཀྱི་དབང་མོར་བཤད། ། ཅེས་བྱ་བ་འདི་དང་། ཨོཾ་བཛྲ་དྷཱ་ཏྭཱི་ཤྭ་རི་ཧཱུྃ་བཛྲི་ཎཱི་ཨ་བྷི་ཥིཉྩ་མཱཾ་ཞེས་བྱ་བས་སྤྱི་བོར་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་སྐུ་མདོག་དཀར་པོ་བྱང་ཆུབ་མཆོག་གི་ཕྱག་རྒྱས་བཞུགས་པར་བསམ་པར་བྱའོ། ། དེ་ཉིད་ལས་དབུ་མ་རྡོ་རྗེར་བྱས་པ་འདི་དང་། ཨོཾ་བཛྲ་བཛྲི་ཎི་ཧཱུཾ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས།

That garland should be cast upon one’s own crown with the mantra: pratīccha vajra hoḥ. Then, that garland should be bound upon one’s head with: oṃ pratigṛhṇa samayaṃ mama sattva mahābala. Then, the face veil should be removed with: oṃ vajrasattva samayam anupālaya cakṣurdvayaṃ udghāṭaya udghāṭaya sarvākṣo vajracakṣur anuttara he vajra paśya. Then, beginning from Vajrāṅkuśa up to the Blessed One Vairocana, one should visualize the maṇḍala residing within one’s own body. Furthermore, having formed the mudrā of Vajrasattva, one should recite tiṣṭha vajra while releasing it at the heart. Then, taking water from the vajra-consecrated vase with the vajra-fist, one should receive the water empowerment with: vajra abhiṣiñca. Then, the crown empowerment of the five buddhas and the silk pendants should be received from Vajradhātvīśvarī and the others. Regarding the mudrā arising from the vajra-palms: "Having crossed the two thumbs, and having bent the tips of the index fingers, join them at the joint of the level middle fingers; this is explained as the Vajradhātvīśvarī." With this and the mantra oṃ vajradhātvīśvari hūṃ vajriṇi abhiṣiñca māṃ, one should visualize Vairocana, white in color and seated in the mudrā of supreme enlightenment, upon the crown of the head. From that same [mudrā], having made the middle fingers into vajras, and with oṃ vajravajriṇi hūṃ—

དཔྲལ་བའི་སྟེང་དུ་མི་བསྐྱོད་པ་སྐུ་མདོག་སྔོན་པོ་ས་གནོན་གྱི་ཕྱག་རྒྱས་བཞུགས་པར་བྱའོ། ། གུང་མོ་གཉིས་བཀུག་སྟེ་རིན་པོ་ཆེ་འདྲ་བར་བྱས་པ་འདི་དང་། ཨོཾ་རཏྣ་བཛྲི་ཎི་ཧཱུྃ་ཞེས་བྱ་བས་རྣ་བ་གཡས་པའི་སྟེང་དུ་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་སྐུ་མདོག་སེར་པོ་མཆོག་སྦྱིན་པའི་ཕྱག་རྒྱ་ཅན་བསམ་མོ། ། གུང་མོ་དང་སྲིན་ལག་དང་མཐེའུ་ཆུང་པདྨ་འདྲ་བར་བྱས་པ་འདི་དང་། ཨོཾ་དྷརྨ་བཛྲི་ཎི་ཧཱུྃ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས། ལྟག་པར་འོད་དཔག་ཏུ་མེད་པ་སྐུ་མདོག་དམར་པོ་ཏིང་ངེ་འཛིན་མཆོག་གི་ཕྱག་རྒྱ་ཅན་བསམ་མོ། ། སོར་མོ་བརྐྱང་བ་འདི་དང་། ཨོཾ་ཀརྨ་བཛྲི་ཎི་ཧཱུྃ་ཨ་བྷི་ཥིཉྩ་མཱཾ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས། རྣ་བ་གཡོན་པའི་སྟེང་དུ་དོན་ཡོད་གྲུབ་པ་སྐུ་མདོག་ལྗང་གུ་མི་འཇིགས་པ་སྦྱིན་པའི་ཕྱག་རྒྱས་བཞུགས་པར་བསམ་པར་བྱའོ། ། འདི་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་མའི་ཕྱག་རྒྱ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ། ། དེའི་རྗེས་ལ་ཨོཾ་ཊུཾ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། རྡོ་རྗེ་ཁུ་ཚུར་གཉིས་ཀྱིས་སྙིང་གར་མདུད་པ་བཅིང་བའི་ཚུལ་གྱིས་གོ་བགོ་བར་བྱ་ཞིང་། དེ་བཞིན་དུ་མགྲིན་པ་དང་། ལྟག་པ་དང་། སྙིང་ག་དང་། ནུ་མའི་བར་དང་། ཡང་སྙིང་ག་དང་། མགྲིན་པ་དང་། རྒྱབ་དང་དཔྲལ་བའི་སྟེང་དུ་མདུད་ལ། དར་དཔྱངས་བཅིང་བའི་ཚུལ་དུ་བྱས་ཏེ། སྒེག་པ་དང་བཅས་པས་ཐ་མ་ལ་སོགས་པ་ནས་བཀྲོལ་ཏེ། མཐར་མཉམ་པའི་ཐལ་མོ་དང་། བཛྲ་ཏུ་ཥྱ་ཧོ་ཞེས་བྱ་བས་མཉེས་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་རྡོ་རྗེའི་དབང་། ། དེ་རིང་ཁྱོད་ལ་བསྐུར་བར་བྱ། ། སངས་རྒྱས་ཀུན་དུ་རབ་བསྒྲུབ་ཕྱིར། ། རྡོ་རྗེ་འདི་ནི་ཁྱོད་ཀྱིས་ལོང་། །

Above the forehead, one should visualize Akṣobhya, blue in color, seated in the earth-pressing mudrā. With the two middle fingers bent and joined like a jewel, and reciting "OṂ RATNAVAJRIṆĪ HŪṂ," one should visualize Ratnasambhava, yellow in color, with the mudrā of supreme generosity, above the right ear. With the middle, ring, and little fingers joined like a lotus, and reciting "OṂ DHARMVAJRIṆĪ HŪṂ," one should visualize Amitābha, red in color, with the mudrā of supreme meditative concentration, at the nape of the neck. With the fingers extended, and reciting "OṂ KARMVAJRIṆĪ HŪṂ ABHIṢIÑCA MĀṂ," one should visualize Amoghasiddhi, green in color, seated with the mudrā of granting fearlessness, above the left ear. All of these arise from the mudrā of Vajradhātvīśvarī. Following that, with the syllable "OṂ ṬUṂ" and the two vajra fists in the manner of tying a knot at the heart, one should don the armor. Likewise, one ties the knots at the throat, the nape of the neck, the heart, between the breasts, again at the heart, the throat, the back, and above the forehead. Having performed the manner of binding the silk streamers, one releases them from the bottom and so forth with a graceful movement. Finally, with the palms joined in equality and reciting "VAJRA TUṢYA HO," one should please [the deities]. Then: "The vajra empowerment of the Buddhas I shall bestow upon you today. To fully accomplish all the Buddhas, Take this vajra!"

ཨོཾ་བཛྲ་ཨ་དྷི་པ་ཏི་ཏྭཾ་ཨ་བྷི་ཥིཉྩཱ་མི་ཏིཥྛ་བཛྲ་ས་མ་ཡ་སྟྭཾ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་རང་གི་རྡོ་རྗེའི་དབང་བསྐུར་བ་བླང་བར་བྱའོ། ། རང་གི་རྡོ་རྗེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རྡོ་རྗེ་ནི་སོར་བཅུ་གཉིས་པ་རྩེ་མོ་ལྔ་པ་གསེར་ལ་སོགས་པ་ལས་བྱས་པའོ། ། རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་རྡོ་རྗེ་ནི་ཚད་ངེས་པ་མེད་དེ། རྩེ་མོ་ལྔ་པ་ཅུང་ཟད་གྱེས་པ་འོད་ཟེར་དང་བཅས་པ། ཆ་གསུམ་པའི་ཆང་ཟུང་ཅན། པདྨ་རཱ་ག་ལ་སོགས་པ་ལས་བྱའོ། ། རྡོ་རྗེ་རྒྱལ་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཡང་དེ་ཉིད་ཡིན་ནོ། ། རྡོ་རྗེ་གནོད་སྦྱིན་དང་རྡོ་རྗེ་ཧཱུྃ་མཛད་ཀྱི་ནི་གནམ་ལྕགས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་ལས་བྱས་པ། སོར་བཅུ་གཉིས་པའི་ཚད་ལ་རྩེ་མོ་ལྔ་པོ་རྣོ་བ། རྡོ་རྗེ་དེ་ཡང་ཆང་ཟུང་ཆ་གསུམ་པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ། ། རྡོ་རྗེ་མིང་གི་དབང་བསྐུར་བ་ཡང་། རྡོ་རྗེ་དེ་རང་གི་མགོ་བོར་གཞག་ལ། ཨོཾ་བཛྲ་སཏྭ་ཏྭཾ་ཨ་བྷི་ཥིཉྩཱ་མི་བཛྲ་ནཱ་མ་ཨ་བྷི་ཥེ་ཀ་ཏ། ཀྱེ་རྡོ་རྗེ་ཆེ་གེ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་བླང་བར་བྱ་སྟེ། རང་གི་མིང་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་ཀྱེ་ཞེས་བྱ་བ་དང་སྦྱར་བར་བྱའོ། ། དེ་ནས། འདི་དེ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་དེ། ། ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེའི་ལག་ན་འདུག། ཁྱོད་ཀྱིས་ཀྱང་ནི་རྟག་ཏུ་བཅང་། ། ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེའི་བརྟུལ་ཞུགས་བརྟན། ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་སིདྡྷི་བཛྲ་ས་མ་ཡ་ཏིཥྛ། ཨེ་ཥ་ཏྭཾ། དྷ་ར་ཡཱ་མི་བཛྲ་སཏྭ་ཧི་ཧི་ཧི་ཧི་ཧཱུཾ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས། རྡོ་རྗེའི་བརྟུལ་ཞུགས་བླང་བར་བྱའོ། ། དེ་ལྟར་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་ལ་སོགས་པ་བྱས་ནས་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ། །

With the mantra oṃ vajrādhipati tvām abhiṣiñcāmi tiṣṭha vajrasamayas tvaṃ, one should receive the empowerment of one’s own vajra. Regarding "one’s own vajra": the vajra of a tathāgata is twelve finger-widths long, has five prongs, and is made of gold or similar materials. The vajra of the Great Vajradhara has no fixed size; it has five prongs that are slightly spread, is accompanied by light rays, has a three-part handle, and is made of ruby or similar materials. The vajras of the Vajrarāja and others are also of that same type. The vajras of the Vajrayakṣa and Vajra-hūṃkāra are made of highly refined meteoric iron; they are twelve finger-widths long with five sharp prongs, and that vajra also possesses a three-part handle. Furthermore, for the empowerment of the vajra name: place that vajra upon one’s own head and receive it with the mantra oṃ vajrasattva tvām abhiṣiñcāmi vajranāmābhiṣekataḥ. Hevajra [Name], substituting the word "He" with whatever one’s own name is. Then, with the mantra: "This is the [vajra] of all the Buddhas; It rests in the hand of Vajrapāṇi. You too must always hold it; Firm in the conduct of Vajrapāṇi. oṃ sarvatathāgatasiddhi vajrasamaya tiṣṭha | eṣa tvāṃ dhārayāmi vajrasattva hi hi hi hi hūṃ," one should receive the vajra conduct. Having thus performed the self-consecration and so forth, one should then engage in the practice.

དེ་ལ་དང་པོར་རེ་ཞིག་རང་གི་སྙིང་གར་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་དེ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པར་བསམ་མོ། ། དེ་ནས་རང་གི་ལུས་ལ་ས་མ་ཡ་ཨ་ཞེས་ཟློས་ཤིང་། ལྷ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་སུ་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་བསྐྱེད་ལ། རང་གི་གནས་ན་གནས་པའི་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྟེང་དུ་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་བཅིངས་ཏེ། སྔགས་དེ་ཉིད་ཀྱིས་མདུན་གྱི་ནམ་མཁའི་ཕྱོགས་སུ་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་དེའི་སྟེང་དུ། བཛྲ་སཏྭ་ཨ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་རྡོ་རྗེའི་བདག་ཉིད་དུ་དབབ་པར་བྱས་ནས། བཛྲོ྅ཧཾ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་དེའི་ང་རྒྱལ་ཡང་བསྒོམས་ལ། བཛྲ་སཏྭཱ་ཧཾ་ཞེས་བྱ་བས་དེ་ཉིད་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་སྐུ་མདོག་དཀར་པོར་བསམ་མོ། ། དེ་ལ་དེ་ཉིད་དུ་རྡོ་རྗེ་ལྕགས་ཀྱུ་ལ་སོགས་པས། དགུག་པ་དང་། གཞུག་པ་དང་། བཅིང་བ་དང་། དབང་དུ་བྱས་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་རང་གི་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་དང་། བཛྲ་སཏྭ་དྲྀ་ཤྱ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་བལྟ་བར་བྱའོ། ། ཡང་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་དེ་ཉིད་དང་། ཛཿཧཱུྃ་བཾ་ཧོཿཞེས་བརྗོད་པས། རང་གི་སྙིང་གའི་ཟླ་བར། དགུག་པ་དང་། གཞུག་པ་དང་། བཅིང་བ་དང་དབང་དུ་བྱའོ། ། ས་མ་ཡ་སྟྭཾ་ཞེས་བརྗོད་པས། རྒྱབ་ཏུ་ཟླ་བ་གྲུབ་ནས་ནི། ། ས་མ་ཡ་སྟྭཾ་ཨ་ཧཾ་ཞེས་བརྗོད་པས། དེར་བདག་སེམས་དཔའི་ལུས་སུ་བསྒོམ། བཛྲ་སཏྭ་ཞེས་བྱ་བའི་སྙིང་པོ་དང་། ཨོཾ་བཛྲ་སཏྭ་ཧཱུྃ་ཞེས་བྱ་བའི་སྔགས་ཀྱང་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། དེ་བཞིན་དུ་རྡོ་རྗེ་རྒྱལ་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་བཅིངས་ལ། དེ་ཕྱག་རྒྱའི་གཟུགས་ཀྱིས་བདག་ཉིད་དུ་སྙིང་པོ་འདིས་དབབ་པར་བྱའོ། ། བཛྲ་རཱ་ཛ་ཨ། བཛྲ་རཱ་ག་ཨ།

In that regard, first of all, one should visualize a moon maṇḍala at one’s own heart becoming a single entity. Then, while reciting samaya a over one’s body, one should generate a moon maṇḍala at the location of each of the deities. At the location of one’s own [heart], upon the moon maṇḍala, one should also bind the great mudrā of Vajrasattva. With that very mantra, in the direction of the space in front, upon that moon maṇḍala, one should cause the vajra-nature to descend by means of vajrasattva a. Then, by means of vajro ’haṃ, one should also meditate on the pride of that [deity], and by means of vajrasattvāhaṃ, one should visualize that very [deity] as Vajrasattva, white in color. In that very place, with the vajra hook and so forth, one should perform the summoning, entering, binding, and subjugating. One should look upon the Blessed One Vajrasattva with his own samaya-mudrā and by means of vajrasattva dṛśya. Furthermore, with that same samaya-mudrā and by reciting jaḥ hūṃ vaṃ hoḥ, one should perform the summoning, entering, binding, and subjugating within the moon at one’s own heart. By reciting samaya stvaṃ, a moon is established behind [the deity]. Then, by reciting samaya stvaṃ ahaṃ, one should meditate on oneself there in the body of the Sattva. One should also recite the essence vajrasattva and the mantra oṃ vajrasattva hūṃ. Likewise, having bound the great mudrās of Vajrarāja and so forth, one should cause oneself to descend into the form of those mudrās by means of this essence: vajrarāja a, vajrarāga a.

བཛྲ་སཱ་དྷུ་ཨ། བཛྲ་རཏྣ་ཨ། བཛྲ་ཏེ་ཛ་ཨ། བཛྲ་ཀེ་ཏུ་ཨ། བཛྲ་ཧཱ་སྱ་ཨ། བཛྲ་དྷརྨ་ཨ། བཛྲ་ཏཱིཀྵྞ་ཨ། བཛྲ་ཧེ་ཏུ་ཨ། བཛྲ་བྷཱ་ཥ་ཨ། བཛྲ་ཀརྨ་ཨ། བཛྲ་རཀྵ་ཨ། བཛྲ་ཡཀྵ་ཨ། བཛྲ་སནྡྷི་ཨ། བཛྲ་ལཱ་སྱ་ཨ། བཛྲ་མཱ་ལེ་ཨ། བཛྲ་གཱི་ཏི་ཨ། བཛྲ་ནཱིརྟི་ཨ། བཛྲ་དྷཱུ་པེ་ཨ། བཛྲ་པུཥྤེ་ཨ། བཛྲ་ཨཱ་ལོ་ཀེ་ཨ། བཛྲ་གནྡྷེ་ཨ། བཛྲ་ཨཾ་ཀུ་ཤ་ཨ། བཛྲ་པཱ་ཤ་ཨ། བཛྲ་སྥོ་ཊ་ཨ། བཛྲ་ཨཱ་བེ་ཤ་ཨ། དེ་ནས་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའི་ང་རྒྱལ་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། ཨཾ་ཀུ་ཤོ་ཧཾ། ཤ་རོ་ཧཾ། ཏུཥྚི་ར་ཧཾ། རཏྣ་མ་ཧཾ། བཛྲ་སཱུརྱོ་ཧཾ། ཀེ་ཏུ་ར་ཧཾ། སྨི་ཏ་མ་ཧཾ། པདྨོ་ཧཾ། ཁཌ་གོ་ཧཾ། ཙཀྲ་མ་ཧཾ། ཛི་ཧྭཱ་ཧཾ། ཀརྨ་བཛྲོ་ཧཾ། བ་ར་མོ་ཧཾ། དཾཥྚོ་ཧཾ། མུཥྚི་ར་ཧཾ། བཛྲ་དྭ་ཡ་མ་ཧཾ། རཏྣ་མཱ་ལ་ཧཾ། བཱི་ན་ཧཾ། བཛྲ་ནྲི་ཏྱ་ཀ་ར་པལླ་བོ་ཧཾ། དྷཱུ་པོ་ཧཾ། པུཥྤོ་ཧཾ། དཱི་པོ་ཧཾ། གྷནྡྷོ་ཧཾ། ཨཾ་ཀུ་ཤོ་ཧཾ། པཱ་ཤོ་ཧཾ། སྥོ་ཊོ་ཧཾ། གྷཎྚོ་ཧཾ། ཕྱག་རྒྱའི་གཟུངས་དེ་ཡང་རང་རང་གི་ལྷའི་སྐུར་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། བཛྲ་རཱ་ཛོ་ཧཾ། བཛྲ་རཱ་གོ་ཧཾ། བཛྲ་སཱ་དྷུ་ར་ཧཾ། བཛྲ་གརྦྷོ་ཧཾ། བཛྲ་པྲ་བྷོ་ཧཾ། བཛྲ་ཡཥྚི་ར་ཧཾ། བཛྲ་པྲཱི་ཏི་ར་ཧཾ། བཛྲ་ཎེ་ཏྲོ་ཧཾ། བཛྲ་བུདྡྷི་ར་ཧཾ། བཛྲ་མཎྜོ་ཧཾ། བཛྲ་བཱ་ཙོ་ཧཾ། བཛྲ་བི་ཤྭ་ཧཾ། བཛྲ་བཱི་རྱོ་ཧཾ། བཛྲ་ཙཎྜོ་ཧཾ། བཛྲ་མུཥྚི་ར་ཧཾ། བཛྲ་ལཱ་སྱེ་ཧཾ། བཛྲ་མཱ་ལེ་ཧཾ། བཛྲ་གཱི་ཏི་ཧཾ། བཛྲ་ནཱི་རྟི་ཧཾ། བཛྲ་དྷཱུ་པོ་ཧཾ། བཛྲ་པུཥྤོ་ཧཾ། བཛྲ་དཱི་པོ་ཧཾ། བཛྲ་གནྡྷོ་ཧཾ། བཛྲ་ཨཾ་ཀུ་ཤོ་ཧཾ། བཛྲ་པཱ་ཤཱོ་ཧཾ། བཛྲ་སྥོ་ཊོ་ཧཾ། བཛྲ་གྷཎྜོ་ཧཾ།

VAJRA SĀDHU A. VAJRA RATNA A. VAJRA TEJA A. VAJRA KETU A. VAJRA HĀSYA A. VAJRA DHARMA A. VAJRA TĪKṢṆA A. VAJRA HETU A. VAJRA BHĀṢA A. VAJRA KARMA A. VAJRA RAKṢA A. VAJRA YAKṢA A. VAJRA SANDHI A. VAJRA LĀSYĀ A. VAJRA MĀLE A. VAJRA GĪTI A. VAJRA NṚTYA A. VAJRA DHŪPE A. VAJRA PUṢPE A. VAJRA ĀLOKE A. VAJRA GANDHE A. VAJRA AṄKUŚA A. VAJRA PĀŚA A. VAJRA SPHOṬA A. VAJRA ĀVEŚA A. Then, one should meditate on the divine pride of their respective mudrās: AṄKUŚO ’HAṂ. ŚARO ’HAṂ. TUṢṬIRO ’HAṂ. RATNAṂ ’HAṂ. VAJRA SŪRYO ’HAṂ. KETUR ’HAṂ. SMITAM ’HAṂ. PADMO ’HAṂ. KHAḌGO ’HAṂ. CAKRAṂ ’HAṂ. JIHVĀ ’HAṂ. KARMAVAJRO ’HAṂ. VARAṂ ’HAṂ. DAṂṢṬRO ’HAṂ. MUṢṬIRO ’HAṂ. VAJRA DVAYAM ’HAṂ. RATNAMĀLO ’HAṂ. VĪṆĀ ’HAṂ. VAJRA NṚTYAKARAPALLAVO ’HAṂ. DHŪPO ’HAṂ. PUṢPO ’HAṂ. DĪPO ’HAṂ. GANDHO ’HAṂ. AṄKUŚO ’HAṂ. PĀŚO ’HAṂ. SPHOṬO ’HAṂ. GHAṆṬO ’HAṂ. Furthermore, those mudrā-dhāraṇīs should be meditated upon as the bodies of their respective deities: VAJRA RĀJO ’HAṂ. VAJRA RĀGO ’HAṂ. VAJRA SĀDHUR ’HAṂ. VAJRA GARBHO ’HAṂ. VAJRA PRABHO ’HAṂ. VAJRA YAṢṬIRO ’HAṂ. VAJRA PRĪTIR ’HAṂ. VAJRA NETRO ’HAṂ. VAJRA BUDHIR ’HAṂ. VAJRA MAṆḌO ’HAṂ. VAJRA VĀCO ’HAṂ. VAJRA VIŚVO ’HAṂ. VAJRA VĪRYO ’HAṂ. VAJRA CAṆḌO ’HAṂ. VAJRA MUṢṬIRO ’HAṂ. VAJRA LĀSYE ’HAṂ. VAJRA MĀLE ’HAṂ. VAJRA GĪTI ’HAṂ. VAJRA NṚTI ’HAṂ. VAJRA DHŪPO ’HAṂ. VAJRA PUṢPO ’HAṂ. VAJRA DĪPO ’HAṂ. VAJRA GANDHO ’HAṂ. VAJRA AṄKUŚO ’HAṂ. VAJRA PĀŚO ’HAṂ. VAJRA SPHOṬO ’HAṂ. VAJRA GHAṆṬO ’HAṂ.

དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་ལྕགས་ཀྱུ་ལ་སོགས་པའི་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དང་། སྙིང་པོ་འདི་རྣམས་ཀྱིས་འདི་ཉིད་དུ་དགུག་པ་དང་། གཞུག་པ་དང་། བཅིང་བ་དང་དབང་དུ་བྱ་བའོ། ། བཛྲ་ཨཾ་ཀུ་ཤ་ཛཿ བཛྲ་པཱ་ཤ་ཧཱུཾ། བཛྲ་སྥོ་ཊ་བཾ། བཛྲ་གཎྜེ་ཨ། དེ་ནས་རང་རང་གི་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་བཅིངས་ལ། སྙིང་པོ་འདི་རྣམས་ཀྱིས་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། བཛྲ་རཱ་ཛེ་དྲྀ་ཤྱ། བཛྲ་རཱ་ག་དྲྀ་ཤྱ། བཛྲ་སཏྭ་དྲྀ་ཤྱ། བཛྲ་རཏྣ་དྲྀ་ཤྱ། བཛྲ་ཏེ་ཛ་དྲྀ་ཤྱ། བཛྲ་ཀེ་ཏུ་དྲྀ་ཤྱ། བཛྲ་ཧཱ་ས་དྲྀ་ཤྱ། བཛྲ་དྷརྨ་དྲྀ་ཤྱ། བཛྲ་ཏཱིཀྵྞ་དྲྀ་ཤྱ། བཛྲ་ཧེ་ཏུ་དྲྀ་ཤྱ། བཛྲ་བྷཱ་ཥ་དྲྀ་ཤྱ། བཛྲ་ཀརྨ་དྲྀ་ཤྱ། བཛྲ་རཀྵ་དྲྀ་ཤྱ། བཛྲ་ཡཀྵ་དྲྀ་ཤྱ། བཛྲ་སནྡྷི་དྲྀ་ཤྱ། བཛྲ་ལཱ་སེ་དྲྀ་ཤྱ། བཛྲ་མཱ་ལེ་དྲྀ་ཤྱ། བཛྲ་གཱི་ཏི་དྲྀ་ཤྱ། བཛྲ་ནྲྀ་ཏི་དྲྀ་ཤྱ། བཛྲ་དྷཱུ་པེ་དྲྀ་ཤྱ། བཛྲ་པུཥྤེ་དྲྀ་ཤྱ། བཛྲ་ཨཱ་ལོ་ཀེ་དྲྀ་ཤྱ། བཛྲ་གནྡྷེ་དྲྀ་ཤྱ། བཛྲ་ཨཾ་ཀུ་ཤ་དྲྀ་ཤྱ། བཛྲ་པཱ་ཤ་དྲྀ་ཤྱ། བཛྲ་སྥོ་ཊ་དྲྀ་ཤྱ། བཛྲ་ཨཱ་བེ་ཤ་དྲྀ་ཤྱ། ། དེ་ནས་རང་གི་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་དེ་རྣམས་ཉིད་དང་། ཛཿཧཱུཾ་བཾ་ཧོཿ། ཞེས་བརྗོད་ལ། གནས་ཇི་ལྟ་བར་དགུག་པ་དང་། གཞུག་པ་དང་། བཅིང་བ་དང་། དབང་དུ་བྱ་བའོ། ། ས་མ་ཡ་སྟྭཾ་ཞེས་བརྗོད་པས། རྒྱབ་ཏུ་ཟླ་བ་གྲུབ་ནས་ནི། ། ས་མ་ཡ་སྟྭཾ་ཨ་ཧཾ་ཞེས་བརྗོད་དོ། ། དེར་བདག་སེམས་དཔའི་ལུས་སུ་བསྒོམ། ། དེ་ལ་སྙིང་གའི་གཡས་སུ་ནི་རྡོ་རྗེ་རྒྱལ་པོ་གསེར་གྱི་མདོག་ཅན། གཡོན་ཕྱོགས་སུ་ནི་ཆགས་པ་སྐུ་མདོག་དམར་པོ། སྙིང་གའི་རྒྱབ་ཏུ་ནི་ལེགས་པ་སྐུ་མདོག་ལྗང་གུ། དཔྲལ་བར་ནི་རིན་ཆེན་སྐུ་མདོག་སེར་པོ།

Then, with the activity mudrās such as the vajra hook and so forth, and with these heart mantras, one should perform the summoning, entering, binding, and subjugating right here. vajra aṅkuśa jaḥ, vajra pāśa hūṃ, vajra sphoṭa vaṃ, vajra ghaṇṭe aḥ. Then, having bound their respective samaya mudrās, one should gaze with these heart mantras: vajra rāje dṛśya, vajra rāge dṛśya, vajra sattve dṛśya, vajra ratne dṛśya, vajra teje dṛśya, vajra ketu dṛśya, vajra hāse dṛśya, vajra dharme dṛśya, vajra tīkṣṇe dṛśya, vajra hetu dṛśya, vajra bhāṣe dṛśya, vajra karma dṛśya, vajra rakṣe dṛśya, vajra yakṣe dṛśya, vajra sandhi dṛśya, vajra lāse dṛśya, vajra māle dṛśya, vajra gīte dṛśya, vajra nṛtye dṛśya, vajra dhūpe dṛśya, vajra puṣpe dṛśya, vajra āloke dṛśya, vajra gandhe dṛśya, vajra aṅkuśa dṛśya, vajra pāśa dṛśya, vajra sphoṭa dṛśya, vajra āveśa dṛśya. Then, with those very same samaya mudrās of one's own, and reciting jaḥ hūṃ vaṃ hoḥ, one should summon, enter, bind, and subjugate them in their respective places. By reciting samaya stvaṃ, a moon is established behind [the deity]; then one recites samaya stvaṃ ahaṃ. There, one meditates on oneself in the form of the Sattva. In that regard, to the right of the heart is Vajrarāja, golden in color; to the left is Rāga, red in color; behind the heart is Sādhu, green in color; and at the forehead is Ratna, yellow in color.

མགོ་བོའི་རྒྱབ་ཏུ་རྡོ་རྗེ་གཟི་བརྗིད་ཉི་མའི་མདོག་ཅན། ཕྲག་པ་གཉིས་སུ་ནི་རྡོ་རྗེ་དཔལ་ནམ་མཁའི་མདོག་ཅན། སོའི་ཕྲེང་བ་གཉིས་སུ་ནི་བཞད་པ་དུང་དང་པདྨའི་རྩ་བ་ལྟར་དཀར་བ། ལྐོག་མར་ནི་ཆོས་དཀར་དམར། ནུ་མ་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་ནི་རྣོན་པོ་ནམ་མཁའ་ལྟར་སྔོ་བསངས། ལྟེ་བར་ནི་རྡོ་རྗེ་རྒྱུ་གསེར་གྱི་མདོག་ཅན། ལྕེ་ལ་ནི་སྨྲ་བ་ཟངས་ཀྱི་མདོག་ཅན། སྤྱི་བོར་ནི་རྡོ་རྗེ་ལས་སྣ་ཚོགས་པའི་མདོག་ཅན། ནམ་ཚོང་དུ་རྡོ་རྗེ་སྲུང་བ་གསེར་གྱི་མདོག་ཅན། ཁར་ནི་རྡོ་རྗེ་གནོད་སྦྱིན་ནག་པོ། དཀུ་གཉིས་སུ་ནི་ཁུ་ཚུར་སེར་པོ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་གཡོན་ཕྱོགས་སུ་ནི་སྒེག་མོ་དཀར་བ། རྡོ་རྗེ་རིན་ཆེན་གྱི་གཡོན་ཕྱོགས་སུ་ནི་ཕྲེང་བ་མ་སེར་པོ། རྡོ་རྗེ་ཆོས་ཀྱི་གཡོན་ཕྱོགས་སུ་ནི་གླུ་མཁན་མ་དཀར་དམར། རྡོ་རྗེ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་གཡོན་ལོགས་སུ་ནི་གར་མཁན་མ་ལྗང་གུ། སྒྲུབ་པ་པོའི་གསང་བའི་གནས་ཀྱི་ཕྱོགས་སུ་ནི་བདུག་པ་མ་སྐུ་མདོག་དཀར་མོ། མགོ་བོར་ནི་མེ་ཏོག་མ་སེར་མོ། མིག་གཉིས་སུ་ནི་མར་མེ་མ་དམར་སྐྱ། ། ནུ་མ་དང་བྲང་དང་སྙིང་གར་ནི་བྱུག་པ་མ་ལྗང་གུ། ལག་པ་གཡས་སུ་ནི་ལྕགས་ཀྱུ་མ་དཀར་པོ། ལག་པ་གཡོན་པར་ནི་ཞགས་པ་མ་སེར་པོ། བྱིན་པ་གཡས་པར་ནི་ལྕགས་སྒྲོག་མ་དམར་སྐྱ། བྱིན་པ་གཡོན་པར་ནི་དྲིལ་བུ་མ་ལྗང་གུའོ། ། དེ་ནས་འདི་རྣམས་ཀྱི་སྙིང་པོ་དང་སྔགས་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། བཛྲ་རཱ་ཛ། ཨོཾ་བཛྲ་རཱ་ཛ་ཛ། བཛྲ་རཱ་ག། ཨོཾ་བཛྲ་རཱ་ག་ཧོ། བཛྲ་སཱ་དྷུ། ཨོཾ་བཛྲ་སཱ་དྷུ་ས། བཛྲ་རཏྣ། ཨོཾ་བཛྲ་རཏྣ་ཨོཾ། བཛྲ་ཏེ་ཛ། ཨོཾ་བཛྲ་ཏེ་ཛ་ཨ། བཛྲ་ཀེ་ཏུ་ཨོཾ་བཛྲ་ཀེ་ཏུ་ཏྲཾ།

Behind the head is Vajratejas, the color of the sun. On the two shoulders is Vajraśrī, the color of the sky. On the two rows of teeth is Hasa, white like a conch or the root of a lotus. At the throat is Dharmavajra, white and red. Between the two breasts is Tīkṣṇa, dark blue like the sky. At the navel is Vajrakarma, the color of gold. On the tongue is Bhāṣa, the color of copper. On the crown of the head is Vajraviśva, of various colors. At the collarbone is Vajrarakṣa, the color of gold. In the mouth is Vajrayakṣa, black. On the two hips are the yellow Muṣṭis. To the left of Vajrasattva is Lāsyā, white. To the left of Vajraratna is Mālā, yellow. To the left of Vajradharma is Gītā, white and red. To the left of Vajraviśva is Nṛtyā, green. In the direction of the practitioner’s secret place is Dhūpā, white in body color. On the head is Puṣpā, yellow. In the two eyes is Dīpā, pale red. On the breasts, chest, and heart is Gandhā, green. In the right hand is Aṅkuśā, white. In the left hand is Pāśā, yellow. On the right calf is Śṛṅkhalā, pale red. On the left calf is Ghaṇṭā, green. Then, the heart-essences and mantras of these are as follows: Vajrarāja: Oṃ vajrarāja jaḥ. Vajrarāga: Oṃ vajrarāga hoḥ. Vajrasādhu: Oṃ vajrasādhu saḥ. Vajraratna: Oṃ vajraratna oṃ. Vajrateja: Oṃ vajrateja aḥ. Vajraketu: Oṃ vajraketu traṃ.

བཛྲ་ཧཱ་སྱ། ། ཨོཾ་བཛྲ་ཧཱ་སྱ་ཧ། བཛྲ་དྷརྨ། ཨོཾ་བཛྲ་དྷརྨ་ཧྲིཿ། བཛྲ་ཏཱིཀྵྞ། ཨོཾ་བཛྲ་ཏཱིཀྵྞ་དྷཾ། བཛྲ་ཧེ་ཏུ། ཨོཾ་བཛྲ་ཧེ་ཏུ་མཾ། བཛྲ་བྷཱ་ཥ། ཨོཾ་བཛྲ་བྷཱ་ཥ་རཾ། བཛྲ་ཀརྨ། ཨོཾ་བཛྲ་ཀརྨ་ཀཾ། བཛྲ་རཀྵ། ཨོཾ་བཛྲ་རཀྵ་ཧཾ། བཛྲ་ཡཀྵ། ཨོཾ་བཛྲ་ཡཀྵ་ཧཱུཾ། བཛྲ་སནྡྷི། ཨོཾ་བཛྲ་སནྡྷི་བཾ། བཛྲ་ལཱ་སྱེ། ཨོཾ་བཛྲ་ལཱ་སྱེ་ཧཱུཾ། བཛྲ་མཱ་ལེ། ཨོཾ་བཛྲ་མཱ་ལེ་ཏྲཱཾ། བཛྲ་གཱི་ཏི། ཨོཾ་བཛྲ་གཱི་ཏི་ཧྲཱིཿ། བཛྲ་ནྲྀ་ཏི། ཨོཾ་བཛྲ་ནཱིརྟི་ཨ། བཛྲ་དྷཱུ་པེ། ཨོཾ་བཛྲ་དྷཱུ་པེ་ཧཱུཾ། བཛྲ་པུཥྤེ། ཨོཾ་བཛྲ་པུཥྤེ་ཏྲཱཾ། བཛྲ་ཨཱ་ལོ་ཀེ། ཨོཾ་བཛྲ་ཨཱ་ལོ་ཀེ་ཧྲཱིཿ། བཛྲ་གནྡྷེ། ཨོཾ་བཛྲ་གནྡྷེ་ཨཱ། བཛྲ་ཨཾ་ཀུ་ཤ ཨོཾ་བཛྲ་ཨཾ་ཀུ་ཤ་ཛཿ། བཛྲ་པཱ་ཤ ཨོཾ་བཛྲ་པཱ་ཤ་ཧཱུཾ། བཛྲ་སྥོ་ཊ། ཨོཾ་བཛྲ་སྥོ་ཊ་བཾ། བཛྲ་ཨཱ་བེ་ཤ ཨོཾ་བཛྲ་ཨཱ་བེ་ཤ་ཨ། དེ་ནས་རང་གི་ལུས་དང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལ་སོགས་པའི་སྐུ་ལ། རྡོ་རྗེ་བསྡུ་བའི་ཕྱག་རྒྱ་བཅིངས་ཏེ། ཛཿཧཱུྃ་བཾ་ཧོཿ། ཞེས་བརྗོད་དེ། ཡིད་ཀྱིས་ལེགས་པར་སྦྱོར་བ་ཡིས། ། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་གཞུག་པར་བྱ། ། དེ་ནས་སྦྱོར་བ་འདིས་དེ་རྣམས་རང་གི་དམ་ཚིག་དང་། ཆོས་དང་། ལས་དང་། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོས་རྒྱས་གདབ་པར་བྱའོ། ། རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་ཀྱི་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་བཅིངས་ལ། བཛྲ་དྷཱ་ཏུ་དྲྀ་ཤྱ། ཛཿཧཱུཾ་བཾ་ཧོཿ། ས་མ་ཡ་སྟྭཾ། ས་མ་ཡ་སྟྭཾ། ཨ་ཧཾ་ཞེས་བརྗོད་དོ། ། དེ་ནས་བཛྲ་དྷཱ་ཏུ་ཞེས་ལན་གསུམ་བརྗོད་ལ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་མ་ཧཱ་ཡོ་གཱི་ཤྭ་ར་ཧཱུཾ་ཞེས་བྱ་བ་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་སྔགས་ལན་གསུམ་དུ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །

Vajra-hāsya: Oṃ vajra-hāsya ha. Vajra-dharma: Oṃ vajra-dharma hrīḥ. Vajra-tīkṣṇa: Oṃ vajra-tīkṣṇa dhīṃ. Vajra-hetu: Oṃ vajra-hetu maṃ. Vajra-bhāṣa: Oṃ vajra-bhāṣa raṃ. Vajra-karma: Oṃ vajra-karma kaṃ. Vajra-rakṣa: Oṃ vajra-rakṣa haṃ. Vajra-yakṣa: Oṃ vajra-yakṣa hūṃ. Vajra-sandhi: Oṃ vajra-sandhi vaṃ. Vajra-lāsye: Oṃ vajra-lāsye hūṃ. Vajra-māle: Oṃ vajra-māle trāṃ. Vajra-gīte: Oṃ vajra-gīte hrīḥ. Vajra-nṛtye: Oṃ vajra-nṛtye aḥ. Vajra-dhūpe: Oṃ vajra-dhūpe hūṃ. Vajra-puṣpe: Oṃ vajra-puṣpe trāṃ. Vajra-āloke: Oṃ vajra-āloke hrīḥ. Vajra-gandhe: Oṃ vajra-gandhe aḥ. Vajra-aṅkuśa: Oṃ vajra-aṅkuśa jaḥ. Vajra-pāśa: Oṃ vajra-pāśa hūṃ. Vajra-sphoṭa: Oṃ vajra-sphoṭa vaṃ. Vajra-āveśa: Oṃ vajra-āveśa aḥ. Then, regarding one’s own body and the bodies of Vajrasattva and the others, one should bind the vajra-gathering mudrā and recite: "Jaḥ hūṃ vaṃ hoḥ." By means of a proper mental application, one should cause all the buddhas to enter. Then, by this application, they should be sealed with one’s own samaya, dharma, karma, and mahāmudrā. Binding the samaya-mudrā of the Vajra Expanse, one recites: "Vajra-dhātu dṛśya, jaḥ hūṃ vaṃ hoḥ, samaya stvaṃ, samaya stvaṃ, ahaṃ." Then, having recited "Vajra-dhātu" three times, one should recite the mantra of the Blessed One Vairocana three times: "Oṃ sarva-tathāgata-mahā-yogīśvara hūṃ."

དེ་བཞིན་དུ་མི་བསྐྱོད་པ་དང་། རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་དང་། འོད་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དང་། དོན་ཡོད་གྲུབ་པའི་ཕྱག་རྒྱ་བཅིངས་ལ། འདི་སྐད་བརྗོད་དེ། བཛྲ་དྷཱ་ཏུ་དྲྀ་ཤྱ་ཛཿཧཱུཾ་བཾ་ཧོཿ། ། ས་མ་ཡ་སྟྭཾ། ས་མ་ཡ་སྟྭཾ། ཨ་ཧཾ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། བཛྲ་དྷཱ་ཏུ་ཞེས་བྱ་བའི་སྤྱིའི་སྙིང་པོ་ལན་གསུམ་གསུམ་བརྗོད་པར་བྱ་ཞིང་། ཨོཾ་བཛྲ་སཏྭ་ཧཱུཾ་ཞེས་བྱ་བ་མི་བསྐྱོད་པའི་སྙིང་པོ་དང་། ཨོཾ་བཛྲ་རཏྣ་ཏྲཱཾ་ཞེས་བྱ་བ་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་གྱི་སྙིང་པོ་དང་། ཨོཾ་བཛྲ་དྷརྨ་ཧྲཱིཿཞེས་བྱ་བ་འོད་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་སྙིང་པོ་དང་། ཨོཾ་བཛྲ་ཀརྨ་ཀཾ་ཞེས་བྱ་བ་དོན་ཡོད་གྲུབ་པའི་སྙིང་པོ་ཡང་ལན་གསུམ་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ཆོས་དང་ལས་དང་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལ་སྦྱར་བར་བྱའོ། ། དེའི་རྗེས་ལ་སཏྭ་བཛྲི་ཨ་དྷི་ཏིཥྛ་སྭ་མཱཾ། ཞེས་བྱ་བས་སྙིང་ག་དང་། མཛོད་སྤུ་དང་། ལྐོག་མ་དང་། སྤྱི་བོ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ལ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལ་སོགས་པའི་ཐུགས་ཀའི་ཟླ་བ་ལ། རྡོ་རྗེ་རྩེ་ལྔ་པའི་གཟུགས་སུ་བསམ་པར་བྱའོ། ། རཏྣ་བཛྲི་ཨ་དྷི་ཏིཥྛ་སྭ་མཱཾ་ཞེས་བྱ་བས། རྡོ་རྗེ་རིན་ཆེན་མ་ནི་དབང་བསྐུར་བའི་གནས་སུ་རིན་པོ་ཆེའི་རྣམ་པར་རོ། ། དྷརྨ་བཛྲ་ཨ་དྷི་ཏིཥྛ་སྭ་མཱཾ་ཞེས་བྱ་བས་རྡོ་རྗེ་ཆོས་མ་ལྐོག་མའི་ཕྱོགས་སུ་རྡོ་རྗེ་པདྨའོ། ། ཀརྨ་བཛྲི་ཨ་དྷི་ཏིཥྛ་སྭ་མཱཾ་ཞེས་བྱ་བས་རྡོ་རྗེ་ལས་མ་སྤྱི་བོར་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེའི་ཕྱག་རྒྱ་དང་ལྡན་པར་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཟློས་པ་པོས་ནི། མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ལྔའི་རིམ་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་བསྐྱེད་ནས།

Likewise, having bound the mudrās of Akṣobhya, Ratnasambhava, Amitābha, and Amoghasiddhi, one should recite: vajradhātu dṛśya jaḥ hūṃ vaṃ hoḥ | samayas tvaṃ | samayas tvaṃ | ahaṃ. One should then recite the general essence mantra vajradhātu three times each, and also recite three times the essence mantras of Akṣobhya: oṃ vajrasattva hūṃ; of Ratnasambhava: oṃ vajraratna trāṃ; of Amitābha: oṃ vajradharma hrīḥ; and of Amoghasiddhi: oṃ vajrakarma kaṃ. Then, one should apply the dharma, karma, and mahāmudrās. Following that, with sattvavajri adhiṣṭha svāṃ, one should consecrate the heart, the ūrṇā-kośa, the throat, and the crown of the head. One should then visualize the form of a five-pronged vajra upon the moon in the hearts of Vajrasattva and the others. With ratnavajri adhiṣṭha svāṃ, Vajraratnī appears in the form of a jewel at the site of empowerment. With dharmavajri adhiṣṭha svāṃ, Vajradharmī appears as a vajra-lotus in the region of the throat. With karmavajri adhiṣṭha svāṃ, Vajrakarmī should be generated at the crown of the head, endowed with the viśvavajra mudrā. As for the practitioner of the Tathāgata, having generated the mahāmudrā of the Tathāgata through the sequence of the five stages of manifest enlightenment:

ཆོ་ག་ཐམས་ཅད་རྗེས་སུ་སྤྱད་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་མའི་ཕྱག་རྒྱ་བཅིངས་ལ། སྙིང་ག་དང་། མཛོད་སྤུ་དང་། ལྐོག་མ་དང་། སྤྱི་བོར་བྱིན་གྱིས་བརླབ་བོ། ། དེ་ནས་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་རྣམས་འབྱུང་སྟེ། ། དམ་ཚིག་ཕྱག་རྒྱ་ཐམས་ཅད་ནི། ། རྡོ་རྗེ་བསྡམས་ལས་བྱུང་བས་ན། ། དེ་དག་བསྡམས་པ་རྡོ་རྗེ་ཡི། ། བསྡམས་པ་བླ་མེད་བཤད་པར་བྱ། ། རྡོ་རྗེ་བསྡམས་པ་དམ་བྱས་ལ། ། གུང་མོ་མྱུ་གུ་ལྟར་བསྙམས་བསྒྲེང་། ། གུང་མོ་ནང་དུ་གཞིབས་པ་ནི། ། སངས་རྒྱས་གཉིས་པ་ཡིན་པར་བཤད། ། གུང་མོ་རིན་ཆེན་འདྲ་བ་དང་། ། གུང་མོ་པདྨོ་འདྲ་བར་དགུག། སངས་རྒྱས་ལྔ་པའི་ཕྱག་རྒྱ་ནི། ། དེ་བཞིན་མཛུབ་མོ་བཀུག་པའོ། ། དེ་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡི། ། རིགས་ཀྱི་དམ་ཚིག་འཛིན་པ་ཡིས། ། ཕྱག་རྒྱ་བསྡམས་དང་དངོས་གྲུབ་དང་། ། ལས་རྣམས་ཡང་དག་བཤད་པར་བྱ། ། ཟླ་བ་ལྟ་བུའི་ལག་གཉིས་ཀྱིས། ། གུང་མོ་བཏང་བར་གྱུར་པ་ཡི། ། མཐེ་བོང་མཐེའུ་ཆུང་སོ་སོར་བསྒྲེང་། ། སེམས་དཔའི་རྡོ་རྗེ་བསྒྲེང་རྡོ་རྗེ། ། མཛུབ་མོ་ལྕགས་ཀྱུ་མཛུབ་མོ་སྦྱར། ། ལེགས་སོ་སྦྱིན་པ་འདྲ་བ་ནི། ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་བཞི་པོ་ཡི། ། ཕྱག་རྒྱ་མང་པོའི་དངོས་གྲུབ་འདི། ། མཐེ་བོང་གཞིབས་ཏེ་མཛུབ་གཉིས་བཅག། རྩེ་སྤྲད་རྡོ་རྗེ་རིན་ཆེན་ཡིན། ། དེ་ཉིད་གུང་མོ་སྲིན་ལག་དང་། ། མཐེའུ་ཆུང་རྣམས་ནི་བསྣོལ་བརྐྱང་པའོ། ། དེ་ལས་སྲིན་ལག་མཐེའུ་ཆུང་གཉིས། ། མཉམ་པར་གཞིབས་པ་རྒྱལ་མཚན་ནོ། ། དེ་ཉིད་ལས་ནི་བསྐོར་ནས་ཀྱང་། ། ཁ་ཡི་ཕྱོགས་སུ་གཞག་པའོ། ། མཐེ་བོང་གཉིས་ཀ་མཉམ་པར་གཞིབས། །

One should perform all the rituals in succession. Then, having bound the mudrā of Vajradhātvīśvarī, one should consecrate the heart, the ūrṇā-kośa, the throat, and the crown of the head. Then, the samaya-mudrās arise: Since all samaya-mudrās arise from the vajra-binding, I shall explain that unsurpassed binding, the binding of the vajra. Having formed the vajra-binding, the middle fingers are raised and aligned like sprouts. When the middle fingers are pressed together within, it is explained as the second Buddha. The middle fingers are like a jewel, and the middle fingers are drawn in like a lotus. The mudrā of the fifth Buddha is likewise the drawing in of the index fingers. Then, by those who uphold the samaya of the Tathāgata family, the binding of the mudrās, the siddhis, and the activities shall be correctly explained. With both hands like the moon, the middle fingers are released; the thumbs and little fingers are raised individually. The Sattvavajra is the raised vajra; the index fingers are joined like a hook. That which is like the granting of "Excellent" (Sādhu) is the siddhi of the many mudrās of the four Vajrasattvas. Pressing the two thumbs together and bending the two index fingers, with the tips joined, is the Ratnavajra. From that, the middle, ring, and little fingers are crossed and extended. From that, the ring and little fingers are pressed together evenly; this is the Dhvajavajra. From that same position, having rotated it, one places it toward the mouth. Both thumbs are pressed together evenly.

མཛུབ་མོ་གཉིས་ཀ་བཀུག་པ་དང་། ། གུང་མོ་བསྒྲེང་བའི་རྩེ་མོ་དགུག། དེ་ཉིད་རྡོ་རྗེ་རལ་གྲིའོ། ། དེ་ནས་སྲིན་ལག་མཐེའུ་ཆུང་གཞིབས། ། འཁོར་ལོ་ཡིན་པར་བཤད་པ་ཡིན། ། བསྡམས་པ་མཐེ་བོང་གཉིས་བཀྲོལ་བ། ། བཀན་ཏེ་ཁ་ཕྱོགས་བཞག་པའོ། ། མཐེ་བོང་མཐེའུ་ཆུང་རྩེ་སྤྲད་བསྐྱེད། ། ལས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་ཡིན་པར་བཤད། ། དེ་ལས་མཛུབ་མོ་གཉིས་གཞིབས་ལ། ། སྙིང་གར་བཀན་ཏེ་བཞག་པའོ། ། མཛུབ་མོ་རྩེ་མོ་གཉིས་བཀུག་ལ། ། མཐེའུ་ཆུང་བརྐྱང་བ་མཆེ་བའོ། ། མཐེའུ་གཉིས་པར་མཐེ་བོང་གཉིས། ། མཛུབ་མོ་གཉིས་ཀྱིས་བཙིར་བའོ། ། སྙིང་གར་མཐེ་བོང་མཉམ་ལ་བཞག། རབ་ཏུ་བརྐྱང་བ་ཕྲེང་བའོ། ། ཐལ་མོ་སྦྱར་རྩེ་ཁ་ནས་དབྱུང་། ། གར་ལ་ཐལ་སྦྱར་སྤྱི་བོར་གཞག། རྡོ་རྗེ་བཅིངས་པ་ཐུར་དུ་བླུགས། ། ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་གྱེན་དུ་གཏོར། ། མཐེ་བོང་མཉམ་སྟེ་རབ་ཏུ་བསྡམས། ། རབ་ཏུ་བརྐྱང་ནས་བྱུག་པའོ། ། མཛུབ་མོ་གཅིག་པོ་བཀུག་པ་དང་། ། མཐེ་བོང་གཉིས་ནི་མདུད་པ་བོར། ། མཐེ་བོང་མཛུབ་མོ་གདུ་བུར་བཅིངས། རྡོ་རྗེ་བཅིང་བ་མཛུབ་མོར་བསྡམས། ། ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་ལ་ཡང་། རང་གི་སྙིང་གར་ཡི་གེ་ཧཱུཾ་ལས་རྡོ་རྗེ་རྩེ་ལྔ་པ་བསྐྱེད་ལ་སྦྱར་བར་བྱའོ། ། དེ་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སོགས་པའི་ལྗགས་ལ། ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དགོད་པར་བྱ་སྟེ། བཛྲ་ཛྙཱ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཡིན་ནོ། ། ས་མ་ཡ་སྟྭཾ། ཨཱ་ན་ཡ་སྭ། ཨ་ཧོ་སུ་ཁ། སཱ་དྷུ་སཱ་དྷུ། སུ་མ་ཧཱད་ཏྲཾ། རཱུ་པོ་དྱོ་ཏ། ཨརྠ་པྲ་པ་ཏི། ཧ་ཧ་ཧཱུཾ་ཧེ། སརྦ་ཀཱ་རི། དུཿཁ་ཙྪེ་ད། བུདྡྷ་བོ་དྷི།

Bend both index fingers and hook the tips of the raised middle fingers; that is the Vajra-Sword. Then, join the ring and little fingers; this is explained as the Wheel. Release the two thumbs from the clasp and place them face-up and turned toward the mouth; join the tips of the thumbs and little fingers and extend them; this is explained as the Karma-Vajra. From that, join the two index fingers and place them face-up at the heart. Hook the tips of the two index fingers and extend the little fingers; this is the Fangs. Place the two thumbs between the two little fingers and press them with the two index fingers. Place the thumbs evenly at the heart and extend them fully; this is the Rosary. Join the palms and draw the tips from the mouth. For the dance, join the palms and place them on the crown of the head. Cast the Vajra-bind downward. Scatter the joined palms upward. Place the thumbs evenly and clasp them firmly. Extend them fully and anoint; this is the Ointment. Hook a single index finger and tie the two thumbs in a knot. Bind the thumbs and index fingers like a bracelet; this is the Vajra-bind, clamped upon the index fingers. Thus it is said. Regarding the samaya-mudrās of the Sattvas, one should generate a five-pronged vajra from the syllable HŪṂ at one’s own heart and apply it. Then, the dharma-mudrās are to be placed upon the tongues of the Tathāgatas and others. Vajrajñāna is for the Buddhas. Samayas tvaṃ. Ānaya svā. Aho sukha. Sādhu sādhu. Sumahātraṃ. Rūpodyota. Arthapravati. Ha ha hūṃ he. Sarvakāri. Duḥkhaccheda. Buddhabodhi.

པྲ་ཏི་ཤཔྡ། སུ་བ་ཤི་སྟྭཾ། ནིར་བྷ་ཡ་སྟྭཾ། ཤ་ཏྲུཾ་བཀྵ། སརྦ་སིདྡྷི། མ་ཧཱ་ར་ཏི། རུ་པ་ཤོ་བྷེ། ཤྲོ་ཏྲ་སཽ། ཁྱེ། སརྦ་པཱ་ཛེ། པྲ་ཧཱ་ད་ནི་ཕ་ལ་གཱ་མི། སུ་ཏེ་ཛཱ་གྲི། སུ་གན་དྷཱཾ་གི། ཨ་ཡ་ཧི་ཛཿ། ཨ་ཡ་ཧི་ཧཱུྃ་ཧཱུྃ། ཧེ་སྥོ་ཊ་བཾ། གྷཎྚ་ཨ་ཨ། ཞེས་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ནི། ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཡིན་ཏེ། སྔ་མ་བཞིན་དུ་ལྕེ་ལ་རྡོ་རྗེ་བསམས་ལ་སྦྱར་བར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་བཅིང་བ་འབྱུང་སྟེ། རྡོ་རྗེ་ཁུ་ཚུར་དམ་བཅིངས་ཏེ། མཉམ་པར་གཞག་པ་གཉིས་སུ་བྱ། ། རྡོ་རྗེ་ཕྱག་རྒྱ་གཉིས་བཅིངས་ཏེ། ། དེ་ནས་བཅིངས་པ་རབ་ཏུ་བཤད། ། གཡོན་པ་རྡོ་རྗེ་མཛུབ་མོ་ནི། ། གཡས་པའི་ནང་དུ་བསྒྲེང་བར་བྱ། ། བྱང་ཆུབ་མཆོག་གི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེ། ། སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་སྦྱིན་བྱེད་པའོ། ། མི་གཡོ་བ་ཡི་ས་རེག་པ། ། རིན་ཆེན་གྱི་ནི་མཆོག་སྦྱིན་པའོ། ། ཚེ་དཔག་མེད་པའི་ཏིང་འཛིན་མཆོག། གདོན་མི་ཟ་བའི་མི་འཇིགས་སྦྱིན། ། དེ་ནས་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་རྣམས། ། མདོར་བསྡུས་རབ་ཏུ་བཤད་པར་བྱ། ། རྡོ་རྗེ་སེམས་སོགས་སེམས་དཔའ་རྣམས། ། རྡོ་རྗེ་ལས་རྣམས་བྱེད་པ་སྟེ། ། བསྒྱིངས་བཅས་བསོར་བ་གཉིས་ཀ་ཡིས། ། ལྕགས་ཀྱུ་འཛིན་ལྟར་གནས་པ་དང་། ། མདའ་འཕངས་པ་ཡི་ཚུལ་དང་ནི། ། ལེགས་སོ་ཞེས་པ་སྙིང་གར་གཞག། དབང་བསྐུར་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་གཉིས། ། སྙིང་གར་ཉི་མ་བརྟན་པར་བྱ། ། གཡོན་པ་ལ་ནི་གྲུ་མོ་གཟུགས། ། དེ་བཞིན་ཁ་ཕྱོགས་བསྐོར་བར་བྱ། ། གཡས་པ་ཡིས་ནི་གཡོན་པར་དབྱེ། ། སྙིང་གར་གཡོན་པ་རལ་གྲི་མདུང་། ། མགལ་མེ་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བ་དང་། ། རྡོ་རྗེ་སྙིང་ག་ཁ་ནས་དབྱུང་། །

PRATIŚABDA | SUVAŚI STVAṂ | NIRBHAYA STVAṂ | ŚATRUṂ BAKṢA | SARVA SIDDHI | MAHĀ RATI | RŪPA ŚOBHE | ŚROTRA SAU | KHYE | SARVA PĀJE | PRAHĀDA NI PHALA GĀMI | SU TEJĀGRI | SU GANDHĀṂ GI | AYĀHI JAḤ | AYĀHI HŪṂ HŪṂ | HE SPOṬA BAṂ | GHAṆṬA A A. All of these are the Dharma-mudrās; one should apply them by visualizing a vajra on the tongue as before. Then, the binding of the Karma-mudrās occurs: Having firmly bound the vajra-fists, one should make the two [hands] in meditative equipoise. Having bound the two vajra-mudrās, the binding is then explained: The left vajra index finger should be raised into the right [hand]. This is the great mudrā of Supreme Enlightenment, which bestows the enlightenment of the Buddhas. The touching of the ground of the Immovable One is the supreme gift of the Jewel. The supreme samādhi of Amitāyus is the gift of fearlessness of the Infallible One. Next, the Karma-mudrās shall be explained in brief: The Sattvas, such as Vajrasattva and the rest, perform the vajra activities. With both [hands] in a majestic posture and a twirling motion, one remains like holding a hook. The manner of shooting an arrow and placing the "Excellent!" [gesture] at the heart. For the empowerment, the two vajras should be firmly placed at the heart like the sun. One should rest the elbow on the left [hand] and likewise turn the face. With the right [hand], one should open the left. At the heart, the left [hand] is a sword and a spear. One should whirl a firebrand and a wheel, and draw the vajra from the heart and the mouth.

རྡོ་རྗེ་གར་བསྐོར་བཀྲོལ་བ་ཡིས། ། ཐལ་མོ་འགྲམ་པ་སྤྱི་བོར་གཞག། གོ་ཆ་མཐེའུ་ཆུང་ཕྱེ་བ་དང་། ། ཁུ་ཚུར་གཉིས་ནི་མནན་པའོ། ། རྡོ་རྗེ་བསྒྱིངས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སུ། ། བསམ་པ་གཡོས་པས་འདུད་པར་བྱ། ། ཕྲེང་བ་བཅིངས་དང་ཁ་ནས་དབྱུང་། ། རྡོ་རྗེ་གར་ནི་བསྐོར་བ་ཡིས། ། རྡོ་རྗེ་ཁུ་ཚུར་གཉིས་ཀྱིས་ནི། ། གདུག་པ་ལ་སོགས་དེ་བཞིན་སྦྱིན། ། སངས་རྒྱས་ཀུན་ལ་མཆོད་པ་ཡི། ། ཕྱག་རྒྱའི་མཆོད་པ་བྱེད་པའོ། ། མཛུབ་མོ་ལྕགས་ཀྱུ་བཅིངས་པ་ནི། ། མཐེའུ་ཆུང་ལས་ཏེ་ལྕགས་ཀྱུ་ཆེ། ། མཁྲིག་མ་མདུད་ལ་མཛུབ་གཉིས་མདུད། ། རྒྱབ་གཉིས་ཀྱང་ནི་བསྙམས་ཏེ་མནན། ། དེ་ནས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་བཅིང་བ་འབྱུང་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ནི། རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱིའོ། ། ཏིང་ངེ་འཛིན་ཕྱོགས་བཅིངས་ལ། ལག་པ་གཡས་པ་ས་ལ་རེག་པའི་ཚུལ་དུ་བྱས་པ་ནི། མི་བསྐྱོད་པའིའོ། ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ལག་པ་གཡས་པ་མཆོག་སྦྱིན་པའི་ཚུལ་དུ་བྱ་བ་ནི། རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་གྱིའོ། ། ཏིང་ངེ་འཛིན་མཆོག་གི་ཕྱག་རྒྱ་ནི། འོད་དཔག་ཏུ་མེད་པའིའོ། ། དེ་ཉིད་ལས་ལག་པ་གཡས་མི་འཇིགས་པ་སྦྱིན་པའི་ཚུལ་དུ་བཞག་པ་ནི། དོན་ཡོད་པར་གྲུབ་པའིའོ། ། གཡོན་པའི་རྡོ་རྗེ་ཁུ་ཚུར་གྱིས་དྲིལ་བུ་དང་བཅས་པ་བསྙེན་པའི་ཚུལ་དུ་དཀུར་བརྟེན་ལ། ལག་པ་གཡས་པས་རྡོ་རྗེ་བསོར་ཏེ། རང་གི་སྙིང་གར་བསྟོད་པའི་ཚུལ་དུ་འཛིན་པ་ནི། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའིའོ། ། རྡོ་རྗེ་ལྕགས་ཀྱུའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་དགུག་པའི་ཚུལ་དུ་གནས་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་རྒྱལ་པོའིའོ། །

By performing the vajra dance and releasing [the mudrā], place the palms at the cheeks and the crown of the head. The armor [mudrā] is formed by opening the little fingers and pressing down the two fists. With the manner of the vajra’s majesty, bow down with a shifting intention. Binding the garland and releasing it from the mouth, by performing the vajra dance, one should likewise bestow [the offerings] with the two vajra fists for the sake of the malevolent and others. This is the performance of the offering mudrās for making offerings to all the buddhas. Binding the index fingers as hooks from the little fingers is the "Great Hook." Tie the wrists and bind the two index fingers; press the two backs together. Then, the binding of the great mudrās arises: the "Supreme Enlightenment" as previously explained is that of Vairocana. Binding the samādhi [mudrā], the manner of the right hand touching the earth is that of Akṣobhya. That same right hand in the manner of supreme generosity is that of Ratnasambhava. The mudrā of supreme samādhi is that of Amitābha. From that same [position], the right hand placed in the manner of granting fearlessness is that of Amoghasiddhi. With the left vajra-fist holding a bell, rest it at the hip in the manner of service; with the right hand, brandish the vajra and hold it at one's heart in the manner of praise—this is that of Vajrasattva. Abiding in the manner of summoning all the tathāgatas with the vajra hook is that of Vajrarāja.

རྡོ་རྗེ་མདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་འབིགས་པའི་ཚུལ་དུ་བྱེད་པ་ནི། རྡོ་རྗེ་ཆགས་པའིའོ། ། རྡོ་རྗེ་ཁུ་ཚུར་དང་བཅས་པའི་ལག་པ་གཉིས་ལེགས་སོ་ཞེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་མཉེས་པར་བྱེད་པ་ནི། རྡོ་རྗེ་ལེགས་པའིའོ། ། གཡས་པའི་རྡོ་རྗེ་ཁུ་ཚུར་གྱིས་རིན་པོ་ཆེ་རང་གི་དབང་བསྐུར་བའི་གནས་སུ་འཇོག་ཅིང་། གཡོན་པའི་དྲིལ་བུ་དང་བཅས་པ་དཀུར་བརྟེན་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོའིའོ། ། རྡོ་རྗེ་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འོད་ཀྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་སྣང་བར་བྱེད་པ་ནི། རྡོ་རྗེ་ཉི་མའིའོ། ། ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་རྒྱལ་མཚན་གྱིས་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ངེས་པར་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་རྒྱལ་མཚན་གྱིའོ། ། རྡོ་རྗེ་འཛུམ་པས་རབ་ཏུ་དགའ་བར་བྱེད་པ་ནི། རྡོ་རྗེ་བཞད་པའིའོ། ། གཡོན་པ་བསྙེམས་པ་དང་བཅས་པས་པདྨའི་སྡོང་བུ་འཛིན་ཅིང་། ཕྱག་གཡས་པས་རང་གི་སྙིང་གར་པདྨ་འབྱེད་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་ཅན་གྱིའོ། ། གཡོན་པའི་རྡོ་རྗེ་ཁུ་ཚུར་གྱིས་ཐུགས་ཀར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་གླེགས་བམ་བསྣམས་ཤིང་། ཕྱག་གཡས་པས་རྡོ་རྗེ་རལ་གྲི་བསྣམས་ཏེ། འདེབས་པའི་ཚུལ་དུ་འཇོག་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་བློའིའོ། ། ཕྱག་གཡས་པའི་གུང་མོ་ལ་འཁོར་ལོ་རྩིབས་བརྒྱད་པ་བསྐོར་བའི་ཚུལ་དུ་འཇོག་པ་ནི། རྡོ་རྗེ་རྒྱུའིའོ། ། རྡོ་རྗེ་ལྗགས་ཀྱིས་སྨྲ་བའི་ཚུལ་དུ་མཛད་པ་ནི། རྡོ་རྗེ་སྨྲ་བའིའོ། ། གཡོན་པ་དཀུར་བརྟེན་པས་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེ་དང་བཅས་པའི་དྲིལ་བུ་བསྣམས་ཤིང་ཕྱག་གཡས་པས་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེ་ཐུགས་ཀར་བསྟོད་པའི་ཚུལ་གྱིས་འཛིན་པ་ནི།

The manner of piercing all the tathāgatas with a vajra-arrow is the mudrā of Vajrarāga. The manner of pleasing all the tathāgatas by means of the two hands joined in the vajra-fist gesture with the words "Excellent!" is the mudrā of Vajrasādhu. Placing the right vajra-fist at the site of one's own empowerment with a jewel, while the left hand holds a bell against the hip, is the mudrā of Vajragarbha. Illuminating all the tathāgatas with the light of a vajra-sun maṇḍala is the mudrā of Vajrasūrya. Engaging in the perfection of generosity by means of a victory banner with a wish-fulfilling jewel is the mudrā of Vajradhvaja. Causing great joy with a vajra-smile is the mudrā of Vajrahāsa. Holding a lotus stalk with the left hand in a proud manner, while the right hand opens a lotus at one's heart, is the mudrā of Vajrapāṇi. Holding a volume of the Prajñāpāramitā at the heart with the left vajra-fist, while holding a vajra-sword in the right hand in the manner of striking, is the mudrā of Vajramati. Placing the middle finger of the right hand in the manner of turning an eight-spoked wheel is the mudrā of Vajrahetu. Making the gesture of speaking with the vajra-tongue is the mudrā of Vajrabhāṣa. Holding a bell together with a crossed vajra against the hip with the left hand, while holding a crossed vajra at the heart with the right hand in the manner of praise, is—

རྡོ་རྗེ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིའོ། ། རྡོ་རྗེ་གོ་ཆ་འཛིན་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་སྲུང་བའིའོ། ། རྡོ་རྗེ་མཆེ་བའི་མཚོན་ཆ་རང་གི་ཞལ་དུ་བཞག་པས་བསྡིགས་པའི་ཚུལ་དུ་མཛད་པ་ནི། རྡོ་རྗེ་གནོད་སྦྱིན་གྱིའོ། ། དམ་ཚིག་གི་རྡོ་རྗེ་ཁུ་ཚུར་གྱིས་བཟུང་བའི་རྡོ་རྗེ་རྩེ་ལྔ་པ་དམ་ཚིག་གི་རྡོ་རྗེ་ཁུ་ཚུར་གྱིས་བཙིར་བ་ནི། རྡོ་རྗེ་ཁུ་ཚུར་གྱིའོ། ། རྡོ་རྗེ་བསྙེམས་པའི་ཚུལ་གཉིས་ཀྱིས་རྡོ་རྗེ་གཉིས་འཛིན་པ་རྡོ་རྗེ་སྒེག་མོའིའོ། ། རིན་པོ་ཆེའི་ཕྲེང་བ་འཛིན་པ་ནི་ཕྲེང་བ་མའིའོ། ། པི་ཝང་བརྡེབས་པ་ལྟར་བྱེད་པ་ནི་པི་ཝང་མའིའོ། ། ཕྱག་གཉིས་ཀྱིས་རྡོ་རྗེ་རྩེ་གསུམ་བསྣམས་ཏེ་གར་མཛད་པ་ནི་གར་མཁན་མའིའོ། ། ཕྱག་ན་སྤོས་སྣོད་བསྣམས་པ་ནི་བདུག་པ་མའིའོ། ། ཕྱག་ན་མེ་ཏོག་གི་ཟ་མ་ཏོག་བསྣམས་པ་ནི་མེ་ཏོག་མའིའོ། ། ཕྱག་ན་མར་མེའི་སྡོང་བུ་བསྣམས་པ་ནི་མར་མེ་མའིའོ། ། ཕྱག་ན་དྲིའི་དུང་ཕོར་བསྣམས་པ་ནི་བྱུག་པ་མའིའོ། ། ཕྱག་ན་ལྕགས་ཀྱུ་དང་ཞགས་པ་དང་། ལྕགས་སྒྲོག་དང་། དྲིལ་བུ་བསྣམས་པ་ནི། རྡོ་རྗེ་ལྕགས་ཀྱུ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིའོ། ། དེ་ལྟར་ཕྱག་རྒྱ་བཞིས་རྒྱས་བཏབ་ནས་དངོས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་སྩོལ་བར་འགྱུར་རོ། ། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་སྦྱོར་བ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་རང་གི་སྙིང་གར་སེམས་དཔའི་རྡོ་རྗེ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། ། བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་གང་གང་གི། ། ཕྱག་རྒྱ་གང་དང་གང་བཅིངས་པ། ། བཟླས་པའི་སྙིང་པོའི་དོན་དུ་ནི། ། དེར་ནི་བདག་ཉིད་བསྒོམ་པར་བྱ། ། དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་ཐམས་ཅད་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཕྱག་རྒྱ་ལ་ནི་ས་མ་ཡ་སྟྭཾ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །

This is the [mudrā] of Vajraviśva. Holding the vajra armor is the [mudrā] of Vajrarakṣa. Placing the weapon of the vajra fangs into one’s own mouth and making the gesture of threatening is the [mudrā] of Vajrayakṣa. Grasping a five-pronged vajra with the samaya-vajra-fist and squeezing it with the samaya-vajra-fist is the [mudrā] of Vajramuṣṭi. Holding two vajras with the two gestures of vajra-pride is the [mudrā] of Vajralāsyā. Holding a jewel garland is the [mudrā] of Mālā. Acting as if plucking a lute is the [mudrā] of Vīṇā. Holding a three-pronged vajra with both hands and performing a dance is the [mudrā] of Nṛtyā. Holding an incense burner in the hand is the [mudrā] of Dhūpā. Holding a flower casket in the hand is the [mudrā] of Puṣpā. Holding a lamp stand in the hand is the [mudrā] of Ālokā. Holding a conch bowl of perfume in the hand is the [mudrā] of Gandhā. Holding an iron hook, a lasso, an iron chain, and a bell in the hands is the [mudrā] of Vajrāṅkuśī and the others. Thus, having been sealed with the four mudrās, all siddhis will be bestowed. In all applications of the mahāmudrā, one should also meditate on the Sattvavajra at one’s own heart. Whichever great being’s whichever mudrā is bound, for the sake of the essence of the recitation, one should meditate on oneself as that. For all samaya-mudrās, and for the mudrā of the Tathāgata, one should utter "samayas tvam."

དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རིགས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་བཅིངས་པ་ལ་ནི། སུ་ར་ཏ་སྟྭཾ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། དེའི་རྗེས་ལ་ཡི་གེ་བརྒྱ་པ་ལན་གསུམ་བཟླས་པས་བརྟན་པར་བྱས་ནས། དབང་བསྐུར་བ་ཐམས་ཅད་དང་། རྡོ་རྗེ་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་བླངས་ལ། བཛྲ་སཏྭ་སུ་སཾ་གྲ་ཧཱ་ཏ། བཛྲ་རཏྣ་མ་ནུཏྟ་རཾ། བཛྲ་དྷརྨཱ་ཀཱ་ཡ་མེ། བཛྲ་ཀརྨ་ཀ་རོད་བྷ་བེ། ཞེས་བྱ་བ་རྡོ་རྗེ་གླུར་བླངས་ཤིང་། རེ་རེ་ཞིང་རྡོ་རྗེའི་གར་བྱས་ལ། རྡོ་རྗེ་སྒེག་མོ་ལ་སོགས་པས་མཆོད་པ་བརྒྱད་ཀྱིས་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱས་ཡང་དག་པར་མཆོད་དེ། ལག་པ་གཡོན་པས་རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་བླངས་ལ། གཡས་པས་རྡོ་རྗེ་བསོར་ཞིང་། རྡོ་རྗེའི་ཚིག་ཏུ་འདི་སྐད་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། ཊཀྐི་ཧཱུཾ་ཛཿཡང་རྡོ་རྗེ་རང་གི་སྙིང་གར་བསྟོད་པའི་ཚུལ་གྱིས་འཇོག་ཅིང་། ཊཀྐི་ཛ་ཧོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། དེ་ལྟར་བྱས་པས་ནི་ལུས་དང་ངག་དང་སེམས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དང་འདྲ་བར་འགྱུར་རོ། ། ཡི་གེ་ཧཱུཾ་གི་རྡོ་རྗེ་དེ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔར་བསམས་ལ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱིས་གཟུང་བར་བྱའོ། ། ཐོག་མཐའ་མེད་པའི་སེམས་དཔའ་ནི། ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དགའ་བ་ཆེ། ། ཀུན་དུ་བཟང་པོ་ཀུན་བདག་ཉིད། ། རྡོ་རྗེ་བསྙེམས་ཚུལ་བདག་པོའི་བདག། བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་མཆོག་དང་པོའི་སྐྱེས་བུའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོ། ། ཆོས་ཀྱི་དྲིལ་བུ་དཀྲོལ་བར་བྱ་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྲིད་པའི་བདག་པོ་དམ་པ་ཀུན་གྱི་མཆོག། དབང་ཕྱུག་གི་དམ་པ་དེ་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་གི་བཀའ་ཡང་དག་པར་སྩོལ་བར་མཛད་པ་ནི། སྲིད་པ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དག།

Regarding the binding of the mudrā of the Tathāgata family, one should recite suratastvam. Following that, having stabilized [the practice] by reciting the hundred-syllable mantra three times, one should likewise receive all the empowerments and the vajra conduct. Then, singing the vajra song: vajrasattva susamgrahāta | vajraratna manuttaram | vajradharmakāya me | vajrakarma karobhave, and performing the vajra dance for each, one should perfectly worship with the eight offerings of the action mudrās, such as Vajralāsyā and the rest. Taking the vajra and bell with the left hand and brandishing the vajra with the right, one should utter these vajra words: ṭakki hūṃ jaḥ. Then, placing the vajra at one's heart in the manner of praise, one should recite ṭakki ja hoḥ. By doing so, body, speech, and mind become like Vajrasattva. One should visualize that vajra of the syllable hūṃ as Vajrasattva and grasp it through suchness. "The being without beginning or end, Vajrasattva, the great joy, Samantabhadra, the self of all, Lord of the vajra-pride, The Blessed One, the glorious primordial person"—this is suchness. One should ring the Dharma bell: "The Blessed One, the Tathāgata, the supreme lord of existence, the most excellent of all, the supreme sovereign, who perfectly bestows the command of the supreme Dharma: existence is pure by its very nature."

ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྲིད་བྲལ་བྱས། ། རང་བཞིན་དག་པའི་སེམས་དཔའ་མཆོག། སྲིད་པའི་མཆོག་ནི་གྲུབ་པར་བྱེད། ། དྷརྨཱ་ཨ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ། དྲིལ་བུའི་ས་བོན་ནོ། ། དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་བྱ་སྟེ། སྲིད་པའི་བདེ་བ་ཤིན་ཏུ་ཆུང་། སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོ་དག་བྱའི་ཕྱིར། ། ཤིན་ཏུ་བདེ་བ་དམ་པའི་ཐབས། ། དམ་ཚིག་འདི་ནི་རྟག་ཏུ་བསྐྱེད། ། འདོད་པའི་ལོངས་སྤྱོད་ཐམས་ཅད་ནི། ། ཅི་འདོད་པར་ནི་བརྟེན་བཞིན་དུ། ། རང་གི་ལྷ་ཡི་སྦྱོར་བ་ཡིས། ། བདག་དང་གཞན་ལ་མཆོད་པར་བྱ། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བླ་ན་མེད་པའི་མཆོག་ཏུ་གསང་བའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་དམ་ཚིག་གི་སྦྱོར་བ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དམ་ཚིག་གོ། ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས། ། འདའ་བ་རུ་ནི་མི་མཛད་པས། ། ཕྱག་རྒྱའི་དམ་ཚིག་ཅེས་སུ་བསྒྲགས། ། ཡིད་ཀྱི་གཟུགས་ནི་བརྟན་ཕྱིར་རོ། ། དེ་ནས་དྲིལ་བུ་དཀྲོལ་ཞིང་དམ་ཚིག་གསུམ་གྱི་གླུའི་མཆོད་པ་བྱ་བ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ཨོཾ་ནམ་མཁའ་ལས་བྱུང་མཚན་ལྡན་ཕྱིར། ། ཐོག་མ་ཐ་མ་མེད་པའི་མཆོག། སེམས་དཔའ་རྡོ་རྗེ་ཆེ་རང་བཞིན། ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དེང་གྲུབ་མཛོད། ། ཀུན་མཆོག་དངོས་གྲུབ་ཆེན་པོ་སྟེ། ། དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོ་ལྷག་པའི་ལྷ། ། རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཀུན་གྱི་རྒྱལ། ། མི་འགྱུར་མཆོག་ཏུ་བདག་གྲུབ་མཛོད། ། ཉེས་པ་མི་མངའ་རྟག་པ་ཁྱོད། ། འདོད་ཆགས་ཀུན་གྱི་རྗེས་ཆགས་པ། ། འདོད་ཆགས་ཆེན་པོ་དགའ་བ་ཆེ། ། བཅོམ་ལྡན་དེ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་མཛོད། ། ཤིན་ཏུ་དག་པ་ཀུན་གྱི་མཆོག།

By nature, existence is transcended; the supreme being, pure by nature, accomplishes the highest state of existence. Dharmā aḥ is the seed syllable of the bell. One should consecrate it as the great samaya-mudrā: "Because the bliss of existence is extremely slight, and in order to purify great suffering, one should always generate this samaya, the method for supreme bliss. While enjoying all the objects of desire as one wishes, one should make offerings to oneself and others through the yoga of one’s own deity. This application of the samaya of the unsurpassed, supreme, and most secret Mahāyāna of all the Tathāgatas is the samaya of the Blessed One. Why is that? Because all the Tathāgatas do not transgress it, it is proclaimed the 'samaya-mudrā,' for the sake of stabilizing the form of the mind." Then, while ringing the bell, the offering of the song of the three samayas is as follows: Oṃ! Because you are endowed with the marks arising from space, the supreme without beginning or end, the nature of the Great Vajrasattva—may you grant the accomplishment of Vajrasattva this very day! You are the great supreme siddhi, the great lord, the supreme deity, the king of all Vajra-holders; grant me the accomplishment of the supreme, unchanging state! You are faultless and eternal, the one who is passionate toward all passions; as the great passion and great joy, may the Blessed One grant me accomplishment! You are the supreme of all that is utterly pure.

གདོད་ནས་གྲོལ་བ་དེ་བཞིན་གཤེགས། ། ཀུན་དུ་བཟང་པོ་ཀུན་བདག་ཉིད། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བདག་གྲུབ་མཛོད། ། དངོས་གྲུབ་ཆེན་པོ་ཀུན་གྱི་མཆོག། དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོ་རྒྱ་མཆོག་གིས། ། གྲུབ་པའི་རྡོ་རྗེ་ཆེར་བསྟོད་ལ། རྡོ་རྗེ་བསྙེམས་བདག་བདག་མཛོད་ཅིག། དེ་ལྟར་བདག་ཉིད་རྫོགས་པར་བྱས་ནས། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོས་ནམ་མཁའི་ཕྱོགས་སུ་གནས་ལ། ཨོཾ་ཨ་ཀཱ་རོ་མུ་ཁཾ་སརྦ་དྷརྨཱ་ཎཱཾ། ཨཱདྱ་ནུཏྤནྣ་ཏྭཱཏ་ཅེས་བརྗོད་ལ་དེའི་དོན་ལ་ལྷག་པར་མོས་པས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་མཐའ་དག་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ཡི་གེ་ཧཱུཾ་ལས་བྱུང་བའི་རྡོ་རྗེ་རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ནས་བརྩམས་ཏེ། རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོའི་བར་དུ་བསམས་ལ། དེའི་དབུས་སུ་ཧཱུཾ་སུཾ་ཧཱུཾ་ཞེས་བྱ་བ་ལས། རིའི་རྒྱལ་པོ་རི་རབ་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བཞིའི་རང་བཞིན་ཅན་ཟུར་བཞི་པ། རིན་པོ་ཆེ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་རྣམ་པར་བརྒྱན་པ་བསྐྱེད་ལ། ཨོཾ་བཛྲ་དྲྀ་ཌྷོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་། རྡོ་རྗེ་བསྡམས་པས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་བྱའོ། ། དེའི་སྟེང་དུ་རྡོ་རྗེ་རྒྱུའི་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱས་ཁང་པ་བརྩེགས་པ། རྩེ་མོ་རྡོ་རྗེ་དང་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་ལས་བྱས་པ་སྤྲུལ་ལ། རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་གནས་སུ་ཨ་སིཾ་ཨ་ཞེས་བྱ་བས་སེང་གེའི་གདན། མི་བསྐྱོད་པའི་གནས་སུ་ཧཱུཾ་གཾ་ཧཱུཾ་ཞེས་བྱ་བས་གླང་པོ་ཆེའི་གདན། རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་གྱི་གནས་སུ་ཏྲ་པཱ་ཏྲ་ཞེས་བྱ་བས་རྟའི་གདན། འོད་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་གནས་སུ། ཧྲཱིཿམཾ་ཧྲཱིཿ ཞེས་བྱ་བས་རྨ་བྱའི་གདན། དོན་ཡོད་པར་གྲུབ་པའི་གནས་སུ།

Tathāgata, liberated from the beginning, Samantabhadra, the self of all, please establish me as a bodhisattva. You who are the supreme of all great siddhis, the great lord of the vast ocean, having praised the great accomplished vajra, please make me the lord of the vajra-pride. Having thus perfected oneself, one should abide in the direction of space with the mahāmudrā and recite: oṃ akāro mukhaṃ sarvadharmāṇām ādyanutpannatvāt. With intense devotion to its meaning, one should meditate on the entire world-realm as emptiness. Then, from the syllable hūṃ, one should visualize the wind mandala arising from hūṃ, and so on, up to the great ocean. In its center, from hūṃ suṃ hūṃ, one generates Mount Meru, the king of mountains, composed of the four kinds of jewels, four-sided, and adorned with all precious gems. With oṃ vajra dṛḍho and so forth, one should consecrate it as before with the vajra-binding mudrā. Above that, with the vajra-cause karma-mudrā, one emanates a tiered palace with a pinnacle made of vajras and precious jewels. In the place of Vairocana, with a siṃ a, a lion throne; in the place of Akṣobhya, with hūṃ gaṃ hūṃ, an elephant throne; in the place of Ratnasambhava, with tra pā tra, a horse throne; in the place of Amitābha, with hrīḥ maṃ hrīḥ, a peacock throne; and in the place of Amoghasiddhi, with a aḥ, a garuḍa throne.

ཨ་གཾ་ཨ་ཞེས་བྱ་བ་ལས་ནམ་མཁའ་ལྡིང་གི་གདན་བསམ་པར་བྱའོ། ། སེང་གེའི་གདན་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་ཡི་གེ་ཨ་ལས་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་བསྐྱེད་ནས། དབུས་སུ་སེམས་དཔའི་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་གིས་འདུག་སྟེ། བསམ་གཏན་དང་གཟུགས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་མངོན་དུ་བྱས་པའི་ཡིད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་ལུས་ཀྱིས། འོག་མིན་དུ་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་གསུམ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དོན་ཐམས་ཅད་གྲུབ་པའི་གཟུགས་སུ་བདག་ཉིད་བསྐྱེད་པར་བསམས་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་འདི་ཐམས་ཅད་ཏིལ་གྱི་གང་བུ་བཞིན་དུ་ཡོངས་སུ་གང་བར་བསམ་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་ཉིད་དང་ཆོས་ཉིད་དྲན་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ཆོས་སོ། ། དེའི་རྗེས་ལ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དགེ་འདུན་རྗེས་སུ་དྲན་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དང་། འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་ལྷག་པར་བྱམས་པ་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་དང་། ངན་འགྲོ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་གདུང་བ་ཐམས་ཅད་ལ་སྙིང་རྗེ་བ་དང་། འཕགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་དགའ་བ་དང་། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་བཏང་སྙོམས་སུ་བྱ་བ་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་། སྒྱུ་མ་དང་མཚུངས་པ་ཉིད་དང་། མིག་ཡོར་དང་མཚུངས་པ་ཉིད་དུ་ལྷག་པར་མོས་པར་བྱས་ལ། བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་། ཐབས་ལ་མཁས་པའི་སྤྱོད་པ་དང་།

From the syllable Aṃ A, one should visualize a garuḍa seat. On the lion seat and the others as well, having generated a moon maṇḍala from the syllable A, one should sit in the sattvaparyaṅka posture in the center. With a mental body produced through the actualization of the meditative concentrations and the formless absorptions, one should visualize oneself as the Bodhisattva Mahāsattva Sarvārthasiddhi in the form of Akaniṣṭha, having emerged after three incalculable eons. One should then visualize all the Tathāgatas completely filling this entire Buddha-field like a pod of sesame seeds. Then, one should recollect the form bodies and the dharmatā of all the Tathāgatas. Following that, one should recollect the Dharma that is the definitive emergence of the Mahāyāna. After that, one should recollect the Saṅgha of the Mahāyāna Bodhisattvas. Then, one should generate exceptional love for all sentient beings included within all world systems and for all classes of beings; compassion for all those tormented by the sufferings of the lower realms and so forth; joy toward all the Noble Ones; equanimity toward all worldly phenomena; and, regarding all phenomena, one should cultivate the conviction that they are without intrinsic entity, are like an illusion, and are like an optical illusion. Then, one should generate the mind of enlightenment (bodhicitta), the practice of the perfection of wisdom (prajñāpāramitā), and skillful means (upāyakauśalya).

རིགས་ལྔ་དང་རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་དང་། ཕྱག་རྒྱ་དང་སློབ་དཔོན་ཉིད་དང་། བྱམས་པ་དང་། མི་འཇིགས་པ་དང་། ཟང་ཟིང་དང་། ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་དང་། སྔགས་ཀྱི་ཚུལ་ཐམས་ཅད་སྟོན་པ་དང་། ཐེག་པ་གསུམ་གྱིས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་དང་། གསང་སྔགས་ཀྱི་སྒོའི་སྤྱོད་པ་རྣམས་མངོན་དུ་བྱས་ལ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་པ་དང་། བདེ་བ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ། སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་བར་བྱའོ་ཞེས་བསམས་ནས། མི་གཡོ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་རིམ་པ་འདིས་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་སྔོན་དུ་བྱའོ། ། དེ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། རྡོ་རྗེ་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་བཅས་ལ། ། དེའི་སྟེང་དུ་རྡོ་རྗེ་བསྡམས་པ་བཀན་ཏེ་བཞག་ལ། རང་གི་སྙིང་གར་སེམས་དཔའི་རྡོ་རྗེ་རྣམ་པར་བསམས་ནས། འདི་ལྟར་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་འདིར་དཔེར་ན་ཏིལ་གྱི་གང་བུ་བཞིན་དུ་ཡོངས་སུ་གང་བར་གྱུར་ཏོ། ། དེ་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་འདུས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དོན་ཐམས་ཅད་གྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོར་འདུག་པ་གང་ན་བ་དེར་གཤེགས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ལ་ཆེད་དུ་རྫོགས་ལོངས་སྤྱོད་པའི་སྐུ་བསྟན་ནས། འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། ། རིགས་ཀྱི་བུ་ཁྱོད་ཀྱིས་གང་གི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་པར་མ་རྟོགས་པར། དཀའ་བ་སྤྱོད་པ་ཐམས་ཅད་ལ་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་ཅིང་ཇི་ལྟར་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པར་བྱ་སྙམ།

Having reflected, "I shall become a Buddha in order to accomplish the benefit and happiness of all sentient beings, by manifesting the five families, the vajra and bell, the mudrās, the state of the master, loving-kindness, fearlessness, material gifts, the gift of Dharma, the teaching of all the ways of mantra, the definitive emergence through the three vehicles, and the practices of the gateway of secret mantra," one should enter into the meditative absorption of the Immovable One. Then, one should first bring about the manifest enlightenment through this sequence. That is as follows: having assumed the vajra posture, place the vajra-binding gesture (vajrabandha) face-upward upon it. Visualizing the Sattvavajra at one's heart, one should meditate in this way: then, all the Tathāgatas completely filled this buddha-field, like a sesame pod. Then, all the Tathāgatas assembled and went to where the Bodhisattva Mahāsattva Sarvārthasiddhi was seated at the heart of enlightenment. Manifesting the Sambhogakāya to that Bodhisattva, they spoke these words: "Noble son, why do you undertake all these hardships and exert yourself without having realized the suchness of all the Tathāgatas? How do you intend to manifest complete and perfect enlightenment in unsurpassed, true, and complete awakening?"

དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དོན་ཐམས་ཅད་གྲུབ་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྐུལ་བས། མི་གཡོ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་བཞེངས་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཕྱག་བྱས་ནས། འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བུ་ལགས། ཇི་ལྟར་ན་བསྒྲུབ་པར་བགྱི། བཀའ་སྩལ་དུ་གསོལ། དེ་སྐད་ཅེས་གསོལ་པ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་གསུང་གཅིག་ཏུ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། ། རིགས་ཀྱི་བུ་རང་གི་སེམས་ལ་སོ་སོར་རྟོག་ཅིང་མཉམ་པར་ཞོག་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའི་སྔགས་འདི་ཅི་དགའ་བར་ཟློས་ཤིང་འགྲུབ་པར་གྱིས་ཤིག། ཨོཾ་ཙིཏྟ་པྲ་ཏི་བྱ་དྷཾ་ཀ་རོ་མི། དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་བདག་གི་སྙིང་ག་ནས་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལྟ་བུར་གདའ་བ་བདག་གིས་རྟོགས་སོ། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རིགས་ཀྱི་བུ་སེམས་དེ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བས་ན། དེ་ནི་ཇི་ལྟ་བུ་སྦྱངས་པ་དེ་ལྟ་བུར་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་རས་དཀར་པོ་ཚོན་གྱིས་བསྒྱུར་བ་བཞིན་ནོ། ། དེ་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་རང་བཞིན་གྱི་འོད་གསལ་བའི་སེམས་ཤེས་པ་རྒྱས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཨོཾ་བོ་དྷི་ཙིཏྟོཏྤ་དཱ་ཡཱ་མི་ཞེས་བྱ་བ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའི་སྔགས་འདིས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པར་གྱུར་ཏོ། ། དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཀྱང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བཀས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་ནས།

Then, the bodhisattva mahāsattva Sarvārthasiddha, exhorted by all the tathāgatas, arose from the immovable samādhi. Having prostrated to all the tathāgatas, he addressed them in this way: "Blessed Ones, what is the suchness of the tathāgatas? How should it be accomplished? Please grant your instruction." When he had spoken thus, all those tathāgatas spoke with one voice: "Son of noble family, examine your own mind and rest in meditative equipoise. Recite this naturally accomplished mantra as much as you please and bring it to accomplishment: Oṃ cittaprativedhaṃ karomi. Then that bodhisattva addressed all the tathāgatas: "Blessed Ones, I perceive the tathāgatas appearing from my heart like a moon maṇḍala." The tathāgatas replied: "Son of noble family, because that mind is naturally luminous, it becomes exactly as it is purified. It is, for example, like a white cloth being dyed with color." Then, in order to expand the knowledge of the naturally luminous mind, all the tathāgatas caused that bodhisattva to generate the mind of awakening with this naturally accomplished mantra: Oṃ bodhicittotpādayāmi. Then, by the command of all the tathāgatas, the bodhisattva generated the mind of awakening.

འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། ། ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལྟ་བུར་མཐོང་བ་གང་ལགས་པ་དེ་ནི་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཉིད་དུ་མཐོང་ངོ་། དེ་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྙིང་པོ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཀུན་དུ་བཟང་པོ་ཁྱོད་ཀྱིས་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་གྱིས། དེ་ལེགས་པར་སྒྲུབས་ཤིག། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཀུན་དུ་བཟང་པོ་དེ་བརྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སྔགས་འདིས་རང་གི་སྙིང་གའི་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་སུ་སོམས་ཤིག། ཨོཾ་ཏིཥྛ་བཛྲ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཡང་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས། ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྟེང་ན་རྡོ་རྗེར་བདག་གིས་མཐོང་ངོ་། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཀུན་དུ་བཟང་པོའི་སེམས་རྡོ་རྗེ་འདི་སྔགས་འདིས་བརྟན་པར་གྱིས་ཤིག། ཨོཾ་བཛྲ་ཨཱཏྨ་ཀོ྅ཧཾ། དེ་ནས་ནམ་མཁའི་དབྱིངས་ཐམས་ཅད་དུ་མཉམ་པར་འཇུག་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུ་དང་། གསུང་དང་ཐུགས་རྡོ་རྗེའི་དབྱིངས་ཇི་སྙེད་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཀྱི། སེམས་དཔའི་རྡོ་རྗེ་དེར་ཞུགས་སོ། ། དེ་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དོན་ཐམས་ཅད་གྲུབ་པ་དེ་ལ། རྡོ་རྗེའི་དབྱིངས་རྡོ་རྗེའི་དབྱིངས་ཞེས་བྱ་བའི་རྡོ་རྗེ་མིང་གི་དབང་གིས་དབང་བསྐུར་རོ། ། དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་ཀྱིས།

He spoke thus: "That which is seen like a moon maṇḍala is seen as the moon maṇḍala itself." Then all the tathāgatas commanded: "Samantabhadra, you have directly realized the generation of the mind of all tathāgatas; accomplish it well! In order to stabilize that generation of the mind of all tathāgatas as Samantabhadra, contemplate the vajra expanse upon the moon maṇḍala at your own heart with this mantra: OṂ TIṢṬHA VAJRA." The bodhisattva spoke again: "Blessed Ones, tathāgatas, I see a vajra upon the moon maṇḍala." All the tathāgatas commanded: "Stabilize this vajra of the mind of all tathāgatas as Samantabhadra with this mantra: OṂ VAJRA-ĀTMAKO ’HAṂ." Then, through the blessings of all the tathāgatas, as many vajra expanse bodies, speech, and minds of all the tathāgatas as there are throughout the entire expanse of space entered that Vajrasattva. Then all those tathāgatas conferred upon the Blessed One, the great bodhisattva Sarvārthasiddhi, the vajra-name empowerment called "Vajradhātu, Vajradhātu." Then the great bodhisattva Vajradhātu—

དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུ་ནི་བདག་ལ་(ལགས་,ལེགས་)པར་མཐོང་ལགས་སོ། ། དེ་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེ་ལྟ་བས་ན་སེམས་དཔའི་རྡོ་རྗེ་དེ་རྣམ་པའི་མཆོག་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུར་བདག་ཉིད་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའི་སྔགས་འདི་དག་ཅི་དགར་ཟློས་ལ་སོམས་ཤིག། ཨོཾ་ཡ་ཐཱ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་སྠཱ་ཨ་ཧཾ། དེ་ལྟར་བསྒོམས་པའི་རྗེས་ཐོགས་ལ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དུ་གྱུར་པར་བསམ་པར་བྱའོ། ། སེམས་སོ་སོར་རྟོགས་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་སོགས་པའི་དུས་སུ་མི་བསྐྱོད་པ་དང་། རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་དང་། འོད་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དང་། དོན་ཡོད་པར་གྲུབ་པ་དང་། རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་བཅིང་བར་བྱའོ། ། དེ་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཕྱག་བྱས་ཏེ། འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བདག་ལ་བྱིན་གྱིས་རློབས་ལ། མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་འདི་བརྟན་པར་མཛོད་ཅིག། དེ་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ལུས་ཀྱི་ནང་དུ་ཞུགས་པར་གྱུར་པ་དང་། སྙིང་ག་དང་། སྨིན་མཚམས་དང་། ལྐོག་མ་དང་། སྤྱི་བོར་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལ་སོགས་པས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་བྱའོ། ། སྐད་ཅིག་མ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚེ་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་སོ། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་གསང་བའི་དམ་ཚིག་ཏུ་ཞུགས་སོ། །

He addressed all those tathāgatas in this way: “Blessed Ones, I have clearly perceived the bodies of all the tathāgatas.” Then all the tathāgatas replied: “Great Being, therefore, you should recite and contemplate at will these mantras, which are the naturally accomplished bodies of the Buddha endowed with all the supreme aspects: OṂ YATHĀ SARVA TATHĀGATA STHA ĀHAM. Immediately after meditating in that way, one should visualize oneself as Vairocana. At the time of discerning the mind and generating the bodhicitta, one should bind the great mudrās of Akṣobhya, Ratnasambhava, Amitābha, Amoghasiddhi, and Vairocana. Then, having prostrated to all the tathāgatas, he addressed them: ‘Blessed Ones, all tathāgatas, grant me your blessings and make this manifest enlightenment firm!’ Then all the tathāgatas entered into his body, and he was blessed by Vajrasattva and the others at the heart, the brow, the throat, and the crown. At that very instant, he attained the perfect awakening of the wisdom of equality of all the tathāgatas. He entered the secret samaya of the vajra wisdom of equality of all the tathāgatas.”

ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དབང་བསྐུར་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྟོག་པའི་རིན་པོ་ཆེའི་དབང་བསྐུར་བ་ཐོབ་བོ། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་མཉམ་པ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་རྟོག་པ་རང་བཞིན་གྱིས་དག་གོ། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ལམ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འབྱུང་གནས་སུ་གྱུར་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་སུ་གྱུར་པར་བདག་ཉིད་བསམ་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས། ཨོཾ་བཛྲ་རཏྣ་ཨ་བྷི་ཥིཉྩ་ཞེས་བྱ་བས་རྡོ་རྗེ་རིན་པོ་ཆེའི་ཅོད་པན་དང་། དར་དཔྱངས་ཀྱིས་དབང་བསྐུར་བས་དབང་བསྐུར་བ་དང་། ཀུན་དུ་སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་པོའི་ཆོས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ནི་བསྐྱེད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་ལ་རབ་ཏུ་བཞག་ནས་བབས་ཏེ། སྔར་བསྐྱེད་པའི་རིའི་རྒྱལ་པོ་རི་རབ་ཀྱི་རྩེ་མོ་ན་གནས་པའི་ཁང་པ་བརྩེགས་པ། རྩེ་མོ་རྡོ་རྗེ་དང་ནོར་བུ་དང་། རིན་པོ་ཆེ་ལས་བྱས་པའི་དབུས་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བསོད་ནམས་ལས་ངེས་པར་བྱུང་བའི་སེང་གེའི་གདན་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཉིད་དུ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཏེ། ཞལ་བཞི་པའི་ཚུལ་དུ་བཞག་པར་གྱུར་པར་བསམ་པར་བྱ་ཞིང་། མི་བསྐྱོད་པ་ལ་སོགས་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱང་། ཕྱོགས་བཞིར་རེ་རེ་ཞིང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་དུ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ལ་བཞུགས་པར་བསམ་པར་བྱའོ། ། དེ་ལྟར་ན་འདི་ནི་དང་པོའི་སྦྱོར་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། ། ། ། དེའི་རྗེས་ལ་རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་མས་གནས་བཞིར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ལ།

Furthermore, one obtains the empowerment of the precious conceptualization of the meditative absorption of the empowerment of all the Tathāgatas. The conceptualization of the wisdom of the equality of the Dharma of all the Tathāgatas is naturally pure. One should visualize oneself as having become a Tathāgata, an Arhat, a perfectly complete Buddha, who has become the source of the wisdom of luminosity through the nature of the equality of the paths of all the Tathāgatas. Then, all the Tathāgatas, with the mantra "Oṃ vajra-ratna abhiṣiñca," confer the empowerment with a vajra-jewel crown and silk streamers. Having generated the Dharma-wisdom of Avalokiteśvara and established him in the enlightened activity of all the Tathāgatas, they descend. One should visualize that he is blessed as being all the Tathāgatas themselves and is seated in the manner of having four faces, in the center of a tiered palace atop the peak of Mount Sumeru, the king of mountains, which was previously generated and is made of vajras, jewels, and precious gems. Upon a lion throne arisen from the merit of all the Tathāgatas, one should visualize that the Tathāgatas such as Akṣobhya and the others also abide, each in one of the four directions, blessed as being all the Tathāgatas. This is the meditative absorption known as the "Initial Application." Following that, Vajradhātvīśvarī blesses the four places.

བྱང་ཆུབ་མཆོག་གི་ཕྱག་རྒྱ་བཅིངས་ཏེ། ཐུགས་ཀ་ན་གནས་པའི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་བཛྲ་སཏྭ་ཞེས་བྱ་བས་བསྐུལ་བར་བྱའོ། ། དེ་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐུགས་ཀ་ནས་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་དེ་བྱུང་བས། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པར་རྟོགས་པར་བྱ་སྟེ། ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རྣམ་པར་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་གྱུར་ནས་ལྷར་ལོག་སྟེ། ལྷ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་སུ་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཉིད་དུ་གྱུར་ནས་གནས་པར་བསམ་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་དེ་རྣམས་ལས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འོད་ཟེར་བྱུང་ནས། རང་གི་ཐུགས་ཀར་གནས་པའི་རྡོ་རྗེར་ཞུགས་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བྱིན་གྱི་རླབས་ཀྱིས་གཅིག་ཏུ་འདྲེས་པར་གྱུར་ནས། ནམ་མཁའི་ཁམས་རབ་འབྱམས་ཙམ་གྱི་ཚད་དང་མཉམ་པའི་ཚད་ཙམ་གྱི་རྡོ་རྗེ་རྩེ་ལྔ་པའི་གཟུགས་ཆེན་པོར་གྱུར་ནས། ཡང་སྔར་གྱི་ཐུགས་ཀར་གནས་པའི་ཐུགས་ཀའི་རྡོ་རྗེའི་ཚད་ཙམ་ཉིད་དུ་གྱུར་ཏོ། དེ་ལས་བྱུང་ནས་རང་གི་ཕྱག་གཉིས་སུ་གནས་པར་བསམ་པར་བྱའོ། ། དེ་ལས་ཀྱང་ཡང་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་འོད་ཟེར་གཟུགས་སྣ་ཚོགས་པ་དང་། ཁ་དོག་སྣ་ཚོགས་པ་བྱུང་སྟེ། ནམ་མཁའི་ཁམས་ཐམས་ཅད་ཁྱབ་པར་བྱས་ནས། དེ་རྣམས་ལས་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལ་སོགས་པའི་གཟུགས་ཀྱི་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་མངོན་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་པ་ལ་སོགས་པ་ལ། ངེས་པར་སྦྱར་ནས་སླར་ཡང་བསྡུ་བའི་སྦྱོར་བས་སེམས་དཔའི་སྐུ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་ནས། རང་གི་ཐུགས་ཀར་གནས་པའི་རྡོ་རྗེར་ཞུགས་ཏེ།

Having bound the mudrā of supreme awakening, one should invoke Vajrasattva, who resides in the heart, by reciting "Vajrasattva." Then, as he emerges from the moon maṇḍala in the hearts of all the tathāgatas, one should realize that all sentient beings in all world systems are without self. With the mind becoming one-pointed in the form of the moon maṇḍala, one returns to the deity and should visualize that one abides as the moon maṇḍala itself in the abodes of all the deities. Then, rays of primordial wisdom light emerge from them and enter the vajra residing in one's own heart. Through the blessings of all the tathāgatas, they merge into one and become a great five-pronged vajra in size equal to the vast expanse of space. Then, it returns to the size of the heart-vajra residing in the heart as before. One should visualize it emerging from there and abiding in one's two hands. Furthermore, vajra-like light rays of various forms and various colors emerge from it, pervading the entire expanse of space. From those, all the realms of sentient beings in the forms of Vajrasattva and so forth, and the manifest awakening of the wisdom of equality of all the tathāgatas, are definitively applied. Then, through the application of reabsorption, they become a single being, enter the vajra residing in one's own heart, and—

དེར་གནས་ནས་ཆེད་དུ་བརྗོད་པ་འདི་ཆེད་དུ་བརྗོད་པར་བསམ་པར་བྱའོ། ། ཨེ་མའོ་བདག་ནི་རང་བྱུང་བའི། ། ཀུན་དུ་བཟང་པོའི་སེམས་དཔའ་བརྟན། ། དེ་ནི་བརྟན་ཕྱིར་ལུས་མིན་ཡང་། ། སེམས་དཔའི་ལུས་སུ་གྱུར་པ་ཡིན། ། དེ་ནས་ཐུགས་ཀ་ནས་བྱུང་ནས་མི་བསྐྱོད་པའི་སྤྱན་སྔར་འདུག་སྟེ། བཀའ་ནོད་ཅིང་བཞུགས་པར་བསམ་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རིགས་ཀྱི་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ་ཉིད་དུ་སངས་རྒྱས་ལྔའི་དབུ་རྒྱན་དང་། ཅོད་པན་གྱི་དབང་གིས་དབང་བསྐུར་ནས། སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་མ་ལུས་ཤིང་ལུས་པ་མེད་པ་རྣམས་ཀྱིས་བླ་ན་མེད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ནས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་བར་དུ་རྫོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དེ་རྫོགས་པར་བྱེད་པའི་དང་པོའི་རྡོ་རྗེ་དང་། དང་པོའི་རྡོ་རྗེས་མཚན་པའི་དྲིལ་བུ་དང་བཅས་པར་ཀུན་དུ་བཟང་པོའི་ལག་ཏུ་བྱིན་ནོ། ། དེ་ནས་མིང་གི་དབང་བསྐུར་བ་ལ་སོགས་པ་བྱིན་ནོ། ། དེའི་རྗེས་ལ་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེའི་ང་རྒྱལ་གྱིས་ཆེད་དུ་བརྗོད་པ་ཆེད་དུ་བརྗོད་དོ། ། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་གྲུབ་པ་ཡི། ། རྡོ་རྗེ་བླ་ན་མེད་པ་འདི། ། བདག་སྟེ་བདག་གི་ལག་ཏུ་བྱིན། ། རྡོ་རྗེ་ལ་ནི་རྡོ་རྗེ་གནས། ། དེ་བཞིན་དུ་རྡོ་རྗེ་ཁུ་ཚུར་གྱི་མཐར་ཐུག་པའི་བར་དུ་བསྐྱེད་པ་དང་། སྤྲོ་བ་དང་། བསྡུ་བ་དང་། གནས་པ་དང་། བརྟན་པར་གྱུར་པ་དང་། རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་ཐུགས་ཀ་ན་གནས་པའི་རྡོ་རྗེའི་དབུས་སུ་འདུག་སྟེ། ཆེད་དུ་བརྗོད་པ་ཆེད་དུ་བརྗོད་པ་དང་། དབང་བསྐུར་བའི་རྗེས་ཐོགས་ལ། ཆེད་དུ་བརྗོད་པར་བལྟ་བར་བྱའོ། །

Abiding there, one should contemplate the following udāna: "O, I am the self-arisen, The steadfast being Samantabhadra. Because that is steadfast, though not a physical body, I have become the body of a being." Then, having emerged from the heart, one should contemplate sitting before Akṣobhya, receiving his command and remaining there. Then, having been empowered by the empowerment of the five Buddha crowns and the diadem as the Universal Monarch of the family of all Tathāgatas, the first vajra and the bell marked with the first vajra are placed into the hands of Samantabhadra in order to bring to perfection the unsurpassed ethical discipline of the entire realm of sentient beings, without exception, up to the manifest awakening of the wisdom of the equality of all Tathāgatas. Then, the name empowerment and so forth are bestowed. Following that, with the pride of Vajrapāṇi, one utters the udāna: "This unsurpassed vajra, The accomplishment of all Buddhas, Is I; it is given into my hands. The vajra abides in the vajra." In the same way, from the generation up to the finality of the vajra-fist, one should contemplate the emanation, the gathering, the abiding, the stabilization, and the utterance of the udāna while seated in the center of the vajra residing in the heart of Vairocana, immediately following the empowerment. One should contemplate the utterance of the udāna.

རྡོ་རྗེ་རྒྱལ་པོ་ལ་སོགས་པ་ཆེད་དུ་བརྗོད་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ཨེ་མའོ་རྡོ་རྗེ་ལས་བྱུང་བའི། ། ལྕགས་ཀྱུ་ངེས་པའི་རྒྱལ་པོ་བདག། གང་ཕྱིར་ཀུན་དུ་སངས་རྒྱས་ཁྱབ། ། གྲུབ་ཕྱིར་ཀུན་ནས་སྤྱན་འདྲེན་ནོ། ། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་རྡོ་རྗེ་ཡི། ། ཡེ་ཤེས་བླ་ན་མེད་པ་འདི། ། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་དོན་བསྒྲུབ་ཕྱིར། ། ཀུན་ནས་སྤྱན་དྲངས་དམ་པའོ། ། ཨེ་མའོ་བདག་ནི་རང་བཞིན་བདག། རང་བྱུང་བ་དག་དགྱེས་བྱེད་ན། ། འདོད་ཆགས་བྲལ་རྣམས་དག་བྱའི་ཕྱིར། ། འདོད་ཆགས་ཀྱིས་ནི་འདུལ་བར་བྱེད། ། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་འདོད་ཆགས་ཀྱིས། ། ཡེ་ཤེས་འདི་ནི་དྲི་མ་མེད། ། འདོད་ཆགས་ཀྱིས་ནི་ཆགས་བྲལ་བཅོམ། ། བདེ་བ་ཐམས་ཅད་སྦྱིན་པར་བྱེད། ། ཨེ་མའོ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཀུན་གྱིས། ། ལེགས་བྱིན་ནང་ན་བདག་མཆོག་པས། ། རྣམ་རྟོག་བྲལ་བ་དེ་དག་གིས། ། ངེས་པར་དགྱེས་པ་བསྐྱེད་པ་ཡིན། ། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱིས་ལེགས་བྱིན་པའི། ། འདི་ནི་རབ་ཏུ་འཇུག་བྱེད་པས། ། རྡོ་རྗེ་ཐམས་ཅད་དགྱེས་པར་བྱེད། ། ལྷ་རྫས་དགྱེས་པ་(སྤྲེལ་,སྦྲེལ་)བའོ། ། ཨེ་མའོ་ཆགས་མེད་རྒྱལ་བ་ཡང་། ། ཁམས་གསུམ་དབང་པོས་དགོངས་པས་ན། ། རྡོ་རྗེ་རིན་ཆེན་དམ་པ་ཡི། ། དབང་གི་མཆོག་ནི་བདག་ཡིན་ནོ། ། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་སེམས་དཔའི་དབྱིངས། ། དབང་བསྐུར་དེ་ནི་བདག་ཡིན་ཏེ། ། བདག་གི་ལག་ཏུ་བྱིན་པས་ན། ། རིན་ཆེན་ལ་ནི་རིན་ཆེན་བཞག། ཨེ་མའོ་སེམས་ཅན་ཁམས་ཀུན་དུ། ། སྣང་བྱེད་གཟི་བརྗིད་དཔེ་མེད་བདག། གང་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་དག་པ་ཡི། ། འདྲེན་པ་རྣམས་ཀྱང་སྦྱོང་བར་བྱེད། ། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་སྣང་བ་འདི། །

The intentional utterances of the Vajra King and others are as follows: Ema! I am the King of the Hook, arisen from the vajra. Because the Buddhas are all-pervasive, I invite them from all sides for the sake of accomplishment. This unsurpassed wisdom of all the Buddhas, Is the supreme invitation from all sides To accomplish the welfare of all Buddhas. Ema! I am the self of the nature of things. If I, the self-arisen, am to be pleased, In order to purify those free from passion, I shall subdue them through passion. This wisdom of all the Buddhas through passion Is stainless; through passion, passion is conquered, And all bliss is bestowed. Ema! Since I am the most excellent among All that is well-bestowed by the Omniscient Ones, Those free from conceptual thought Will certainly be brought to joy. Because this, well-bestowed by all the Buddhas, Causes them to enter fully, It brings joy to all vajras And is the divine substance of joy. Ema! Even the Victors, free from attachment, When contemplated by the Lord of the Three Realms, I am the supreme empowerment Of the sublime Vajra Jewel. I am that empowerment of the expanse of the beings of all Buddhas; Since it has been placed in my hand, The Jewel is set upon the Jewel. Ema! I am the peerless splendor That illuminates all realms of sentient beings. Because I purify even the Guides, The pure Buddhas, This light of all the Buddhas—

མི་ཤེས་མུན་ནག་འཇོམས་མཛད་པ། ། ཤིན་ཏུ་ཕྲ་རྡུལ་ཇི་སྙེད་པའི། ། ཉི་མའི་འོད་པས་ཤིན་ཏུ་ལྷག། ཨེ་མའོ་དོན་ཀུན་གྲུབ་པ་དང་། ། དགོངས་པ་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པ་ཡི། ། དོན་རྣམས་ཐམས་ཅད་རྫོགས་བྱེད་པའི། ། དྲི་མེད་པར་ནི་བདག་ཡིན་ནོ། ། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་དགོངས་པ་ཀུན། ། ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་ཡི། ། ཡིད་བཞིན་ནོར་བུའི་རྒྱལ་མཚན་འདི། ། སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པའི་ཚུལ། ། རྟག་ཏུ་མཉམ་པར་གཞག་རྣམས་ཀྱིས། ། སངས་རྒྱས་དོན་ལ་རབ་སྦྱོར་ཕྱིར། ། ཨེ་མའོ་བདག་ནི་ཀུན་མཆོག་གི། ། བཞད་ཆེན་རྨད་དུ་བྱུང་བ་ཡིན། ། འདི་དེ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས། ། རྨད་བྱུང་བསྐྱེད་པ་སྟོན་པ་པོ། ། དགྱེས་ཆེན་བསྐྱེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། ། གཙུག་ལག་གཞན་གྱིས་ཤེས་མི་ནུས། ། ཨེ་མའོ་རང་བྱུང་གདོད་ནས་དག། དམ་པའི་དོན་ནི་བདག་ཡིན་ཏེ། ། གང་ཕྱིར་གཟིངས་འདྲའི་ཆོས་རྣམས་ལ། ། རྣམ་པར་དག་པར་དམིགས་པར་གྱུར། ། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་འདོད་ཆགས་ཀྱི། ། དེ་ཡི་ཁོ་ན་རྟོག་པ་འདི། ། བདག་སྟེ་བདག་གི་ལག་ཏུ་བྱིན། ། ཆོས་ལ་ཆོས་ནི་གནས་པར་འགྱུར། ། ཨེ་མའོ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། ། འཇམ་དབྱངས་བདག་ནི་ཡིན་པར་དགོངས། ། གང་ཕྱིར་ཤེས་རབ་གཟུགས་མེད་ཀྱང་། ། དབྱངས་ཉིད་དུ་ནི་དམིགས་པ་ཡིན། ། འདི་ནི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། ། ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པའི་ཚུལ། ། དགྲ་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཚར་གཅོད་ཅིང་། ། སྡིག་པ་ཐམས་ཅད་འཇོམས་པའི་མཆོག། རྡོ་རྗེ་དམ་པ་ཆོས་ཅན་གྱིས། ། ཨེ་མའོ་རྡོ་རྗེ་འཁོར་ལོ་བདག། གང་ཕྱིར་སེམས་བསྐྱེད་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་། ། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བར་འགྱུར། །

You who destroy the darkness of ignorance, You are far superior to the light of the sun, As numerous as the most subtle atoms. Ema! I am the one who accomplishes all aims, In whom all intentions are perfected, And who brings all purposes to completion. This victory banner of the wish-fulfilling jewel, Which perfectly fulfills the intentions of all Buddhas, Is the method of the perfection of generosity. For those who are always in meditative equipoise, To apply themselves to the goal of the Buddhas, Ema! I am the great, wondrous, and supreme laughter. This is the teacher who displays the wondrous generation Of all the Buddhas; it is the wisdom That generates great joy, which cannot be known By any other scriptures. Ema! I am the self-arisen, primordially pure, Ultimate truth itself. Because the dharmas, Which are like a raft, are perceived as utterly pure, This very realization of the reality Of the passion of all Buddhas is I. It has been placed into my hands; Dharma abides within Dharma. Ema! All the Buddhas consider me To be Mañjughoṣa. Because although insight Is formless, it is perceived as melody itself. This is the method of the perfection of insight Of all the Buddhas; it is the supreme Subduer of all enemies and destroyer of all sins. By the one possessing the supreme vajra-dharma, Ema! I am the Vajra-Wheel. Because by the mere Generation of the mind of awakening, The wheel of Dharma is turned.

འདི་ནི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། ། ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་སྦྱོང་། ། ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་འཁོར་ལོ་ཡང་། ། བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོ་ཡིན་པར་དགོངས། ། ཨེ་མའོ་རང་བྱུང་རྣམས་ཀྱིས་གསང་། ། ལྡེམ་པོ་དག་ཏུ་བདག་དགོངས་ཏེ། ། གང་ཕྱིར་དམ་པའི་ཆོས་འཆད་པ། ། ཚིག་གི་སྤྲོས་ལས་རྣམ་པར་བྲལ། ། འདི་ནི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། ། རྡོ་རྗེ་བཟླས་པར་བརྗོད་པ་ཡིན། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི། ། སྔགས་འདི་མྱུར་དུ་གྲུབ་པར་འགྱུར། ། ཨེ་མའོ་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ངེས། ། ཕྲིན་ལས་མང་པོ་ཀུན་བདག་ཡིན། ། སངས་རྒྱས་དོན་ཀུན་ལྷུན་གྲུབ་ཕྱིར། ། རྡོ་རྗེ་ལས་ནི་འཇུག་པར་འགྱུར། ། འདི་ནི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། ། ལས་རྣམས་ཐམས་ཅད་བྱེད་པའི་མཆོག། བདག་སྟེ་བདག་གི་ལག་ཏུ་བྱིན། ། ལས་རྣམས་ཀུན་ནི་བྱེད་དུ་བཅུག། ཨེ་མའོ་བརྩོན་འགྲུས་གོ་ཆ་ནི། ། བརྟན་པའི་བདག་ཉིད་རབ་བརྟན་བདག། དེ་ནི་བརྟན་ཕྱིར་ལུས་མིན་ཡང་། ། རྡོ་རྗེའི་ལུས་སུ་བྱེད་པའི་མཆོག། འདི་ནི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། ། བྱམས་པའི་གོ་ཆ་དམ་པ་སྟེ། ། བརྩོན་འགྲུས་བརྟན་པས་སྲུང་བ་ཆེ། ། གྲོགས་པོ་ཆེན་པོར་བརྗོད་པ་ཡིན། ། ཨེ་མའོ་བདག་ནི་སངས་རྒྱས་རྣམས། ། ཐུགས་རྗེ་ཅན་གྱི་ཐབས་ཆེན་ཏེ། ། ཞི་ཡང་སེམས་ཅན་དོན་དུ་ནི། ། མ་རུངས་པར་ནི་སྟོན་པར་འགྱུར། ། འདི་ནི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། ། མ་རུངས་ཐམས་ཅད་འདུལ་བའི་མཆོག། ཀུན་གྱི་མཆོག་ནི་འདུལ་བྱེད་པ། ། རྡོ་རྗེ་མཆེ་བའི་མཚོན་རྣོ་སྟེ། ། ཐབས་དང་སྙིང་རྗེའི་བདག་ཉིད་དོ། ། ཨེ་མའོ་རབ་ཏུ་བརྟན་བཅིངས་པའི། ། དམ་ཚིག་བདག་སྟེ་བསྟན་པ་དག།

This is the purification of all phenomena of all buddhas. It is the wheel of non-retrogression; consider it to be the essence of enlightenment. How marvelous! The self-arisen ones have kept this secret; I have understood it through their intentional language. For the sake of explaining the sublime Dharma, it is utterly free from the proliferation of words. This is described as the vajra recitation of all buddhas. This mantra of all tathāgatas will be swiftly accomplished. How marvelous! The buddhas have ascertained: I am the master of all manifold activities. Because the purpose of all buddhas is spontaneously accomplished, one enters into vajra activity. This is the supreme performer of all activities of all buddhas. I am the self, and it was given into my own hand; I am made to perform all activities. How marvelous! The armor of diligence is my firm nature, most steadfast. Because it is steadfast, though not a physical body, it is the supreme creator of the vajra body. This is the sublime armor of loving-kindness of all buddhas; through steadfast diligence, it is a great protection, described as the great friend. How marvelous! I am the great skillful means of the compassionate buddhas. Though peaceful, for the sake of sentient beings, I manifest as fierce. This is the supreme subduer of all the fierce among all buddhas. The supreme of all is the subduer; it is the sharp weapon of the vajra fangs, the very nature of skillful means and compassion. How marvelous! I am the samaya of the most firm binding, as taught.

བསམ་པ་ཐམས་ཅད་རབ་འགྲུབ་ཕྱིར། ། གྲོལ་བ་རྣམས་ཀྱང་བཅིང་བར་བྱེད། ། འདི་དེ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། ། ཕྱག་རྒྱ་བཅིང་བ་ཆེ་ཞིང་བརྟན། ། སངས་རྒྱས་ཀུན་དུ་མྱུར་འགྲུབ་ཕྱིར། ། དམ་ཚིག་ཤིན་ཏུ་འདའ་བར་དཀའ། ། དེ་ནས་མི་བསྐྱོད་པའི་ང་རྒྱལ་གྱིས་རྡོ་རྗེ་སེམས་མ་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། ། རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་གྱི་ང་རྒྱལ་གྱིས་རིན་ཆེན་སེམས་མ་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། ། འོད་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་ང་རྒྱལ་གྱིས་ཆོས་ཀྱི་སེམས་མ་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། ། དོན་ཡོད་པར་གྲུབ་པའི་ང་རྒྱལ་གྱིས་ལས་ཀྱི་སེམས་མ་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། ། འདི་རྣམས་ཀྱི་ཆེད་དུ་བརྗོད་པ་ནི། འདི་ཡིན་ཏེ། ཨེ་མའོ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། ། སེམས་དཔའི་རྡོ་རྗེ་བརྟན་པའི་བདག། གང་ཕྱིར་བརྟན་པས་ལུས་མེད་ཀྱང་། ། རྡོ་རྗེའི་ལུས་སུ་གྱུར་པ་ཡིན། ། ཨེ་མའོ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། ། རྡོ་རྗེ་རིན་ཆེན་བདག་ཉིད་གྲགས། ། གང་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། ། དབང་གི་ཚུལ་ནི་བརྟན་པོ་ཡིན། ། ཨེ་མའོ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། ། ཆོས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་གཙང་མ་བདག། གང་ཕྱིར་རང་བཞིན་རྣམ་དག་པས། ། འདོད་ཆགས་ཡིན་ཡང་དྲི་མ་མེད། ། ཨེ་མའོ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། ། ལས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་མང་པོ་བདག། གང་ཕྱིར་གཅིག་ཀྱང་སེམས་ཅན་ཁམས། ། མ་ལུས་པར་ནི་ལས་ཟད་བྱེད། ། ཡང་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་ང་རྒྱལ་གྱིས། སྒེག་མོ་ལ་སོགས་པ་བཞི་བསྐྱེད་དེ། འདི་རྣམས་ཀྱི་ཆེད་དུ་བརྗོད་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ཨེ་མའོ་རང་བྱུང་རྣམས་ཀྱི་ནི། ། མཆོད་པ་བདག་འདྲ་གཞན་མེད་དེ། ། གང་ཕྱིར་འདོད་པ་དགའ་མཆོད་པས། ། མཆོད་པ་ཐམས་ཅད་བྱས་པར་འགྱུར། །

In order to perfectly accomplish all intentions, even those who are liberated are bound. This is the great and stable binding mudrā of all the buddhas. For the sake of swiftly accomplishing all buddhahood, the samaya is extremely difficult to transgress. Then, with the pride of Akṣobhya, one should generate Vajrasattvī. With the pride of Ratnasambhava, one should generate Ratnasattvī. With the pride of Amitābha, one should generate Dharmasattvī. With the pride of Amoghasiddhi, one should generate Karmasattvī. The verses of praise for these are as follows: "O, the nature of the firm Vajrasattva of all buddhas! Because of its stability, even though it is bodiless, it has become a vajra body. O, renowned as the nature of the Vajraratna of all buddhas! Because it is the stable mode of empowerment for all buddhas. O, the pure nature of the Dharmavajra of all buddhas! Because its nature is utterly pure, it is stainless even though it is passion. O, the manifold nature of the Karmavajra of all buddhas! Because even a single one exhausts the karma of the entire realm of sentient beings without exception." Furthermore, with the pride of Vairocana, one should generate the four [consorts] beginning with Lāsyā. The verses of praise for these are as follows: "O, for the self-arisen ones, there is no offering like me! Because by the offering of the joy of desire, all offerings are performed."

ཨེ་མའོ་རིན་ཆེན་མཆོད་པ་བཞེས། ། བདག་དང་འདྲ་བ་གྲགས་པ་མེད། ། གང་ཕྱིར་ཁམས་གསུམ་རྒྱལ་མཆོག་ཀྱང་། ། རབ་ཏུ་མཆོད་པ་བྱེད་པར་འགྱུར། ། ཨེ་མའོ་བདག་ནི་ཀུན་གཟིགས་པའི། ། གླུ་མཆོག་ཚུལ་གྱི་མཆོད་པ་ཡིན། ། གང་ཕྱིར་སྒྲ་བརྙན་འདྲ་བ་ཡི། ། མཆོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་མཉེས་པར་བྱེད། ། ཨེ་མའོ་མཆོག་ཀུན་དོན་མཛད་པའི། ། མཆོད་པ་རྒྱ་ཆེར་བདག་ཡིན་ཏེ། གང་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ་གར་ཆོ་གས། ། སངས་རྒྱས་མཆོད་པ་རབ་ཏུ་བྱེད། ། ཡང་མི་བསྐྱོད་པ་ལ་སོགས་པའི་ང་རྒྱལ་གྱིས། རྡོ་རྗེ་བདུག་པ་མོ་ལ་སོགས་པ་བཞི་བསྐྱེད་དེ། འདི་རྣམས་ཀྱི་ཆེད་དུ་བརྗོད་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ཨེ་མའོ་བདག་ནི་མཆོད་པ་ཆེ། ། རབ་ཏུ་ཚིམ་ལྡན་དགེ་བ་ཡིན། ། གང་ཕྱིར་སེམས་ཅན་དབང་ལྡན་པས། ། མྱུར་དུ་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར། ། ཨེ་མའོ་མེ་ཏོག་མཆོད་པའི་བདག། ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ནི་རྒྱན་བྱེད་དེ། ། གང་ཕྱིར་མཆོད་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས། ། རིན་ཆེན་ཉིད་དུ་མྱུར་དུ་འགྲུབ། ། ཨེ་མའོ་མཆོད་པའི་མར་མེ་ནི། ། རྒྱ་ཆེན་དགེ་བ་བདག་ཡིན་ཏེ། ། གང་ཕྱིར་གནས་བཅས་མྱུར་དུ་ནི། ། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་སྤྱན་ཡང་ཐོབ། ། ཨེ་མའོ་དྲི་ཡི་རང་བཞིན་གྱི། ། མཆོད་པའི་ལྷ་རྫས་ཡིད་འོང་བ། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་དྲི། ། ལུས་རྣམས་ཀུན་ལ་འབྱིན་པར་འགྱུར། ། དེ་ནས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་ང་རྒྱལ་གྱིས། རྡོ་རྗེ་ལྕགས་ཀྱུ་ལ་སོགས་པ་བཞི་བསྐྱེད་དེ། འདི་རྣམས་ཀྱི་ཆེད་དུ་བརྗོད་པ་ནི། ཨེ་མའོ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། ། ཡང་དག་སྤྱན་འདྲེན་བརྟན་པའི་བདག། གང་ཕྱིར་བདག་གིས་སྤྱན་དྲངས་པས། །

Ema! Accept this precious offering! There is no one as renowned as I. For even the supreme victors of the three realms shall make offerings to me. Ema! I am the supreme offering in the manner of a song for the All-Seeing One. For I delight [the Buddhas] with offerings that are like echoes. Ema! I am the vast offering that accomplishes all supreme aims. For through the ritual of the vajra dance, I perform the offering to the Buddhas. Furthermore, through the pride of Akṣobhya and the others, one generates the four [deities] beginning with Vajradhūpā. The utterances for these are as follows: Ema! I am the great offering, perfectly satisfying and virtuous. For by possessing mastery over sentient beings, one will swiftly attain enlightenment. Ema! I am the master of the flower offering, adorning all. For by making offerings, one will swiftly achieve the state of a Tathāgata, a jewel. Ema! I am the vast and virtuous offering of the lamp. For by abiding [in this], one will swiftly obtain the eyes of all Buddhas. Ema! I am the delightful divine substance of the offering, the nature of fragrance. It shall emit the scent of the Tathāgatas upon all bodies. Then, through the pride of Vairocana, one generates the four [deities] beginning with Vajrāṅkuśa. The utterances for these are: Ema! I am the steadfast master of the authentic invitation of all Buddhas. For by being invited by me, [they come].

དཀྱིལ་འཁོར་ཀུན་ལ་བརྟན་པར་འགྱུར། ། ཨེ་མའོ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། ། རྡོ་རྗེ་ཞགས་པ་དམ་པོའི་བདག། རྡུལ་ཕྲན་ཞུགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་། ། བདག་གིས་སླར་ཡང་དྲང་བར་བྱ། ། ཨེ་མའོ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། ། རྡོ་རྗེ་ལྕགས་སྒྲོག་དམ་པོའི་བདག། བཅིངས་པ་ཀུན་ལས་གྲོལ་བ་རྣམས། ། སེམས་ཅན་དོན་ཀུན་བཅིང་བར་འདོད། ། ཨེ་མའོ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། ། རྡོ་རྗེ་དབབ་པ་བརྟན་པའི་བདག། ཀུན་གྱི་བདག་ཏུ་གྱུར་ནས་ཀྱང་། ། བྲན་དུ་ཡང་ནི་གྱུར་པ་ཡིན། ། ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། ། འདི་ཙམ་གྱིས་དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱལ་མཆོག་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བརྟན་པ་ཡིན་ནོ། ། ། ། དེ་ནས་བདག་ཉིད་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དང་ཐ་མི་དད་པར་བསམས་ལ་བསྡུ་བར་བྱའོ། ། དེ་ནས་བསྡུ་བས་བྱིན་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་བཅས་པ་ཐམས་ཅད། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་པཱ་ད་བནྡྷ་ནཾ་ཀ་རོ་མི་ཞེས་བརྗོད་ཅིང་། ཨེ་མའོ་ཀུན་དུ་བཟང་པོ་ཡི། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་མཆོག། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་འཁོར་ལོ་ཡི། ། དབུས་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མཛེས། ། ཞེས་ཆེད་དུ་བརྗོད་པ་ཆེད་དུ་བརྗོད་པར་བསམ་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་ཐུགས་ཀར་ཞུགས་ཏེ་སླར་བྱུང་ནས། རྡོ་རྗེ་སེམས་མ་ལ་སོགས་པ་དང་གཅིག་ཏུ་གྱུར་ཏེ། ཡང་ཆེད་དུ་བརྗོད་པ་ཆེད་དུ་བརྗོད་པ་མཛད་དེ། ཨེ་མའོ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། ། རྒྱ་ཆེན་(གདོང་,གདོད་)ནས་སྐྱེ་བ་མེད། ། རྡུལ་ཕྲན་ཐམས་ཅད་ཇི་སྙེད་ཀྱི། ། སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་གཅིག་ཏུ་གྱུར། ། དེ་ནས་དཔལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་གནས་ན་གནས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས།

One will become firm in all maṇḍalas. "O, the lord of the supreme vajra noose of all buddhas! I shall draw back again all those who have entered the atoms. O, the lord of the supreme vajra chain of all buddhas! I desire to bind those liberated from all bonds for the sake of all sentient beings. O, the lord of the firm vajra descent of all buddhas! Having become the self of all, I have also become a servant." Thus it is said. By this much, the meditative absorption of the Supreme King of Maṇḍalas is stabilized. Then, one should contemplate oneself as inseparable from Vairocana and perform the dissolution. Then, all the tathāgatas and the maṇḍala of bodhisattvas bestowed by that dissolution, while reciting "Oṃ sarvatathāgatapādavandanaṃ karomi," one should contemplate the utterance of this inspired speech: "O, the supreme conduct of the bodhisattva Samantabhadra! The tathāgata is beautiful in the center of the tathāgata wheel." Then, having entered the heart of Vairocana and emerged again, one becomes one with Vajrasattvī and the others, and once more utters this inspired speech: "O, the primordial non-arising of all buddhas is vast! As many atoms as there are, all buddhas have become one." Then, the yogin dwelling in the abode of glorious Vajrasattva—

དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ལས་ཕྲེང་བའི་དབང་བསྐུར་བ་ལ་སོགས་པ་བླངས་ནས། རྡོ་རྗེ་ལྕགས་ཀྱུ་ལ་སོགས་པས་དགུག་པ་དང་། གཞུག་པ་དང་། བཅིང་བ་དང་། དབང་དུ་བྱས་ལ། རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པའི་ཕྱག་རྒྱ་བཞིས་རྒྱས་བཏབས་ནས། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་པ་དང་། རིགས་ཐམས་ཅད་ལ་རྒྱས་གདབ་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་སྤྱན་དྲང་བ་དང་། རྗེས་སུ་མཉེས་པར་བྱ་བ་དང་། དགྱེས་པ་དང་། དབང་བསྐུར་བ་དང་། འོད་ཀྱིས་སྣང་བར་བྱ་བ་དང་། སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ངེས་པར་སྦྱོར་བ་དང་། འཛུམ་པ་རྨད་དུ་བྱུང་བ་ལ་ངེས་པར་སྦྱོར་བ་དང་། ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྫོགས་པར་བྱ་བ་དང་། ཉོན་མོངས་པ་དང་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་གཅོད་པ་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོར་འཇུག་པ་དང་། སྤྲོས་པ་མེད་པའི་ཆོས་ལ་ངེས་པར་སྦྱོར་བ་དང་། མཆོད་པ་མ་ལུས་ཤིང་ལུས་པ་མེད་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་མཆོད་པ་དང་། ཐེག་པ་གཞན་ལ་འདོད་པ་དང་། སེམས་ཅན་ཉོན་མོངས་པ་ལ་སོགས་པའི་འཇིགས་པ་རྣམས་ལས་བསྲུང་བ་དང་། སྲུང་བ་ཐམས་ཅད་ལས་ཡོངས་སུ་བསྐྱབ་པ་དང་། སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་གཅིག་ཏུ་བྱས་པ་ཉིད་ཀྱི་བཅིང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཁུ་ཚུར་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་བསྐྱེད་པ་དང་། སྦྱིན་པ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། བཟོད་པ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་དང་། བསམ་གཏན་དང་། ཤེས་རབ་དང་། སྨོན་ལམ་དང་། ཐབས་རྫོགས་པར་བྱ་བ་དང་། རྡོ་རྗེ་ལྕགས་ཀྱུས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཐར་པ་ཆེན་པོའི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་དགུག་པ་དང་། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅུའི་སྤྱོད་པ་ལ་གཞུག་པ་དང་།

Having received the garland empowerment and so forth from all the tathāgatas, one should summon, enter, bind, and subjugate [the deities] with the vajra hook and the other [implements]. Having sealed them with the four mudrās of Vairocana and the others, one should unify all the buddhas, seal all the families, generate the mind of awakening, invite all the tathāgatas, and please, delight, empower, illuminate with light, and definitively apply them to the perfection of generosity, the marvelous smile, the perfection of the utterly pure samādhi, the severing of the afflictions and secondary afflictions, the entry into the great maṇḍala, the definitive application to the unelaborated dharma, the offering to the tathāgatas with offerings that are without exception or remainder, the desire for other vehicles, the protection of sentient beings from the fears of afflictions and so forth, the complete protection from all dangers, the fist of binding that unifies body, speech, and mind, the generation of all the tathāgatas, the perfection of generosity, ethical discipline, patience, diligence, meditative concentration, insight, aspiration, and skillful means, the summoning of all sentient beings to the city of great liberation with the vajra hook, and the entry into the conduct of the ten perfections.

ཐེག་པ་གཞན་འདོད་པ་ལ་སེམས་དྲལ་བ་དང་། རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་ཞིང་སྐྱེ་བ་མེད་པར་དབབ་པ་དང་། དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་གྲོང་ཁྱེར་བསྐྱང་པ་ཉིད་ལ་སྦྱར་བར་བྱའོ། ། འདི་ནི་ལས་ཀྱི་རྒྱལ་མཆོག་ཅེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡིན་ནོ། ། ། ། དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་གནོད་སྦྱིན་ཡོངས་སུ་བཟླས་པའི་སྤོས་ཆུས། མཆོད་པའི་ཡན་ལག་རྣམས་བསངས་ལ། རྡོ་རྗེ་མེའི་ཕྱག་རྒྱ་དང་བཅས་པས་ཡོངས་སུ་བཟླས་ལ། བཛྲ་པུཥྤེ་ཧཱུཾ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། མེ་ཏོག་གི་ཕྱག་རྒྱས་མེ་ཏོག། བཛྲ་གནྡྷེ་ཧཱུཾ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། དྲིའི་ཕྱག་རྒྱས་དྲི། བཛྲ་དྷཱུ་པེ་ཧཱུཾ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། བདུག་པའི་ཕྱག་རྒྱས་བདུག་པ་དང་། ཨ་ཀཱ་རོ་མུ་ཁཾ་སརྦ་དྷརྨཱ་ཎཱཾ། ཨཱདྱ་ནུཏྤནྣ་ཏྭཱཏ་ཅེས་བྱ་བ་དང་། རལ་གྲིའི་ཕྱག་རྒྱས་ནི་བཤོས་ཏེ། རྡོ་རྗེ་བསྡམས་པ་ལས་རལ་གྲིས་འདེབས་པའི་ཚུལ་དུ་བྱེད་པ་ནི་རལ་གྲིའི་ཕྱག་རྒྱའོ། ། བཛྲ་ཨཱ་ལོ་ཀེ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། མར་མེའི་ཕྱག་རྒྱ་ནི་མར་མེའོ། ། ཨོཾ་བཛྲ་སཏྭ་ཧཱུཾ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། ཏིལ་དང་། ནས་དང་། ཀུ་ཤ་དང་། འབྲས་ཡོས་དང་། མེ་ཏོག་དཀར་པོ་དྲི་ཞིམ་པ་དང་། ཙནྡན་དཀར་པོའི་ཆུ་དུང་ལ་སོགས་པའི་སྣོད་དུ་བླུགས་ལ། རྡོ་རྗེ་ཐལ་མོ་ཁ་ཕྱེ་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱིས་མཆོད་ཡོན་གྱི་ཕྱག་རྒྱ་དང་ལན་གསུམ་མམ་བདུན་ནམ། ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་ཡོངས་སུ་བཟླས་ལ་གཞག་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྒོ་དབྱེ་བ་བྱས་ལ། དཔལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་བཅིངས་ཏེ། ཨོཾ་བཛྲ་སཏྭ་ཧཱུཾ་ཞེས་བཟླས་ལ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་སྦྱོར་བདག་ཉིད། ལག་ངར་གཉིས་ནི་རྡོ་རྗེ་བཙིར། ། རྡོ་རྗེ་སེ་གོལ་བརྡབས་པ་ཡིས།

One should apply oneself to severing the mind’s attachment to other vehicles, to establishing the natural luminosity and non-arising, and to guarding the city of the sublime Dharma. This is the samādhi known as the Supreme King of Activities. Then, having purified the branches of the offering with incense water consecrated by the recitation of the Vajrayakṣa mantra, and having consecrated them with the Vajra Fire mudrā, one should offer: flowers with the mantra vajrapuṣpe hūṃ and the flower mudrā; fragrance with vajragandhe hūṃ and the fragrance mudrā; incense with vajradhūpe hūṃ and the incense mudrā; and food with the mantra ākāro mukhaṃ sarvadharmāṇām ādyanutpannatvāt and the sword mudrā—the sword mudrā being performed by making the gesture of striking with a sword from the vajra-binding gesture. One should offer lamps with vajrāloke. Then, having poured sesame, barley, kuśa grass, parched rice, fragrant white flowers, and white sandalwood water into a conch or similar vessel, one should recite the mantra oṃ vajrasattva hūṃ twenty-one times or seven times, or three times, while performing the offering-water mudrā characterized by the vajra palms opened, and then set it down. Then, having opened the gates in the proper manner and bound the Great Mudrā of the glorious Vajrasattva, one should recite oṃ vajrasattva hūṃ. Then: "Vajrasattva, the master of union, presses the two forearms together; by the snapping of the vajra fingers..."

། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་བསྡུ་བར་བྱ། ། གཡོན་པའི་སེ་གོལ་བརྡབས་པ་དང་། ། གཡས་པ་ཡིས་ནི་གྲུབ་པར་འགྱུར། ། གཡས་པ་ཐལ་མོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ། འདུས་པ་ཡང་ནི་གཉི་ག་ཡིན། ། ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་བསྡུ་བའི་ཕྱག་རྒྱའི་མཚན་ཉིད་དོ། ། ཨོཾ་བཛྲ་ས་མཱ་ཛ། ཛཿཧཱུཾ་བཾ་ཧོཿ ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་བསྡུ་བའི་ཕྱག་རྒྱའི་སྙིང་པོའོ། ། འདི་ནི་བཀའ་ཙམ་གྱིས་བསྒྲགས་པས། འཁོར་ལོའི་ཚོགས་ནི་འཁོར་བཅས་པའི། ། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་གཤེགས་འགྱུར་ན། ། གཞན་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་ཞིག་དགོས། ། དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཡི། ། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་སྒོམ་བྱེད་ཅིང་། ། མིང་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་དམ་པ་ནི། ། ལན་ཅིག་རབ་ཏུ་བརྗོད་པར་བགྱི། ། དེ་ནས་སྒོ་རྣམས་ཐམས་ཅད་དུ། ། ལྕགས་ཀྱུ་ལ་སོགས་ལས་བགྱིས་ནས། ། ལས་ཆེན་མཆོག་གི་ཕྱག་རྒྱ་ཡིས། ། དམ་ཚིག་རྣམས་ནི་གཞག་པར་བགྱི། ། དམ་ཚིག་མཆོག་གི་ཕྱག་རྒྱ་དང་། ། སེམས་དཔའི་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པས། ། དེ་ལྟར་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བསྒྲུབ། ། ཛཿཧཱུཾ་བཾ་ཧོཿཞེས་བྱར་བརྗོད། འདི་སྐད་ཅེས་སྟོན་ཏེ། རྡོ་རྗེ་གནོད་སྦྱིན་གྱིས་བགེགས་བསྐྲད་པ་དང་། སྲུང་བ་ཡང་བྱས་ལ། རྡོ་རྗེ་ཁུ་ཚུར་གྱིས་སྒོ་ཡང་བཅད་དེ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔས་མཆོད་ཡོན་ཕུལ་ལ། རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་ལ་སོགས་པའི་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་བཅིངས་ཏེ། བཛྲ་དྷཱ་ཏུ་དྲྀ་ཤྱ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ཐམས་ཅད་བལྟ་བར་བྱས་ལ། ཛཿཧཱུཾ་བཾ་ཧོཿ ས་མ་ཡ་སྟྭཾ་ས་མ་ཡ་ཧོ་ཨ་ཧཾ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། དཔལ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པའི་སྙིང་པོ་དང་། སྔགས་ལན་གསུམ་བརྗོད་ལ་ཆོས་དང་ལས་དང་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་།

One should summon all the buddhas. By snapping the fingers of the left hand, they are accomplished by the right. The right is called the "palms-joined," and the union of both is also [the mudrā]. This is the definition of the vajra-summoning mudrā. OṂ VAJRA SAMĀJA JAḤ HŪṂ BAṂ HOḤ. This is the heart mantra of the vajra-summoning mudrā. By merely proclaiming this command, if all the buddhas together with their retinues and the hosts of the maṇḍala are summoned, what need is there to mention others? Then, while meditating on the great mudrā of Vajrasattva, one should recite the sublime one hundred and eight names once. Then, having performed the activities of the hook and so forth at all the gates, one should establish the samayas with the mudrās of the supreme great activities. With the supreme samaya mudrās and the Sattvavajra and so forth, one should thus accomplish the great beings. Recite JAḤ HŪṂ BAṂ HOḤ. This is what is taught: having expelled the obstructors with Vajrayakṣa and performed the protection, having closed the gates with the vajra-fist, and having offered the drinking water with Vajrasattva, one should bind the samaya mudrās of the Vajradhātu and so forth. Having visualized everything with VAJRA DHĀTU DṚŚYA and so forth, and having recited the heart mantras and mantras of Śrī Vairocana and so forth three times, one should also [accomplish them] with the dharma, activity, and great mudrās.

དེ་རྣམས་ལ་རྒྱས་བཏབ་སྟེ། དབང་བསྐུར་བའི་ཕྱག་རྒྱ་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པས་དབང་བསྐུར་ལ། མཆོད་ཡོན་ཕུལ་ནས་མཆོད་པར་བྱ་སྟེ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་པུཥྤ་པཱུ་ཛ་མེ་གྷ་ས་མུ་དྲ་སྥ་ར་ཎ་ས་མ་ཡེ་ཧཱུཾ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། མེ་ཏོག་གིས་སོ། ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་གནྡྷ་པཱུ་ཛ་མེ་གྷ་ས་མུ་དྲ་སྥ་ར་ཎ་ས་མ་ཡེ་ཧཱུཾ་ཞེས་བྱ་བ་དང་དྲིས་སོ། ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་དྷཱུ་པ་པཱུ་ཛ་མེ་གྷ་ས་མུ་དྲ་སྥ་ར་ཎ་ས་མ་ཡེ་ཧཱུཾ་ཞེས་བྱ་བ་དང་བདུག་པས་སོ། ། ཨོཾ་ཨ་ཀཱ་རོ་མུ་ཁཾ་སརྦ་དྷརྨཱ་ཎཱཾ་ཨཱ་དྱ་ནུཏྤནྣ་ཏྭཱཏ་ཅེས་བྱ་བ་དང་བཤོས་ཀྱིས་སོ། ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་དཱི་པ་པཱུ་ཛ་མེ་གྷ་ས་མུ་དྲ་སྥ་ར་ཎ་ས་མ་ཡེ་ཧཱུཾ་ཞེས་བྱ་བ་དང་མར་མེས་མཆོད་པ་བྱ་ཞིང་། སྒེག་མོ་ལ་སོགས་པ་མཆོད་པ་བརྒྱད་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་མཆོད་ལ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཨཱཏྨ་ནཾ་ནིརྱཱ་ཏ་ན་པཱུ་ཛ་སྥ་ར་ཎ་ཀརྨ་བཛྲི་ཧཱུཾ་ཨཿ ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་སརྦ་ཨཱཏྨ་ནཾ་ནིརྱཱ་ཏ་ན་པཱུ་ཛ་སྥ་ར་ཎ་ཀརྨ་གྲྀ་ཛཿ ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་སརྦ་ཨཱཏྨ་ནཾ་ནིརྱཱ་ཏ་ན་ཨ་ནུ་རཱ་ག་ཎ་པཱུ་ཛ་སྥ་ར་ཎ་ཀརྨ་བཱ་ཎེ་ཧཱུཾ་ཧོཿ ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཨཱཏྨ་ནཾ་ནིརྱཱ་ཏ་ན་སཱ་དྷུ་ཀ་ར་པཱུ་ཛ་སྥ་ར་ཎ་ཀརྨ་ཏུཥྚི་ཨཿ ཨོཾ་ན་མཿསརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཀཱ་ཡ་ཨ་བྷི་ཥེ་ཀེ་རཏྣེ་བྷྱོ་བཛྲ་མ་ཎི་ཨོཾ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་སཱུ་རྱེ་བྷྱོ་བཛྲ་ཏེ་ཛ་ནི་ཛྭཱ་ལ་ཧྲཱིཿ ཨོཾ་ན་མཿསརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཨཱ་ཤ་པ་རི་པཱུ་ར་ཎ་ཙིཧྣ་མ་ཎི་དྷྭ་ཛཱ་གྲེ་བྷྱོ་བཛྲ་དྷྭ་ཛ་གྲེ་ཏྲཱཾ།

Having sealed those, one should confer empowerment with the empowerment mudrās of the Buddha and the others. Having presented the water for the mouth, one should make offerings: with the mantra oṃ sarvatathāgata puṣpa pūja megha samudra spharaṇa samaye hūṃ, one offers flowers. With oṃ sarvatathāgata gandha pūja megha samudra spharaṇa samaye hūṃ, one offers fragrance. With oṃ sarvatathāgata dhūpa pūja megha samudra spharaṇa samaye hūṃ, one offers incense. With oṃ akāro mukhaṃ sarvadharmāṇām ādyanutpannatvāt, one offers food. With oṃ sarvatathāgata dīpa pūja megha samudra spharaṇa samaye hūṃ, one should make offerings of lamps. One should also perfectly worship with the eight offerings, such as the goddess of charm and so forth. Then: oṃ sarvatathāgatātmānaṃ nirvāṇapūja spharaṇakarmavajri hūṃ aḥ; oṃ sarvatathāgata sarvātmānaṃ nirvāṇapūja spharaṇakarmagṛjaḥ; oṃ sarvatathāgata sarvātmānaṃ nirvāṇānurāgaṇapūja spharaṇakarmavāṇe hūṃ hoḥ; oṃ sarvatathāgatātmānaṃ nirvāṇasādhukārapūja spharaṇakarmatuṣṭi aḥ. oṃ namaḥ sarvatathāgatakāyābhiṣeke ratnebhyo vajramaṇi oṃ; oṃ sarvatathāgatasūryebhyo vajratejajvāla hrīḥ; oṃ namaḥ sarvatathāgatāśapāripūraṇacihnamaṇidhvajāgrebhyo vajradhvajagre trāṃ.

ཨོཾ་ན་མཿསརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་མ་ཧཱ་པྲཱི་ཏི་པྲ་མོ་དྱ་ཀཱ་རེ་བྷྱོ་བཛྲ་ཧཱ་སྱ་ཧཱཿ ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཨ་ནུ་ག་ཏ་བཛྲ་དྷརྨ་ཏ་ས་མཱ་ཏི་བྷི་སྟུ་ནོ་མི་མ་ཧཱ་དྷརྨ་གྲྀ་ཧྲཱིཿ ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་པྲཛྙཱ་པཱ་ར་མི་ཏཱ་ནིར་ཧ་རཻ་ཏུ་ནོ་མི་མ་ཧཱ་གྷོ་ཥ་ནུ་གེ་དྷཾ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཙཀྲ་ཨཀྵ་པ་རི་བཱ་ར་ཏ་དི་སརྦ་སཱུ་ཏྲཱན་ཏྲ་ན་ཡཻ་སྟུ་ནོ་མི་སརྦ་མཎྜ་ལེ་ཧཱུཾ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་སནྡྷ་བྷཱ་ཥ་བུདྡྷ་སཾ་གཱི་ཏི་པིརྒེ་ཡཾ་སྟུ་ནོ་མི་བཛྲ་བཱརྩེ་བཱཾ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་དྷཱུ་པ་པཱུ་ཛ་མེ་གྷ་ས་སྥ་ར་ཎ་པཱུ་ཛ་ཀརྨེ་ཀ་ར་ཀ་ར། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་པུཥྤ་པྲ་ས་ར་སྥ་ར་ཎ་པཱུ་ཛ་ཀརྨེ་ཀི་རི་ཀི་རི། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཨཱ་ལོ་ཀ་ཛྭ་ལ་སྥ་ར་ཎ་པཱུ་ཛ་ཀརྨེ་ཀ་ར་ཀ་ར། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་གནྡྷ་ས་མུ་དྲ་སྥ་ར་ཎ་པཱུ་ཛ་ཀརྨེ་ཀུ་རུ་ཀུ་རུ་ཞེས་བྱ་བས་སེམས་དཔའ་བཅུ་དྲུག་དང་འདྲ་བའི་རིག་མ་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་པར་བྱའོ། ། དེའི་ཕྱག་རྒྱ་ནི་འདི་རྣམས་ཡིན་ཏེ། རྡོ་རྗེ་བསྡམས་པ་དཀུར་བཞག་སྟེ། ། བཙིར་བ་གཉིས་སུ་བྱས་པ་ཡིས། ། རྡོ་རྗེ་ཁུ་ཚུར་གཉིས་ཀྱིས་ནི། ། བསྒྱིངས་བཅས་བསོར་བ་གཉིས་ཀ་ཡིས། ། ལྕགས་ཀྱུ་འཛིན་ལྟར་གནས་པ་དང་། མདའ་འཕངས་པ་ཡི་ཚུལ་དང་ནི། ། ལེགས་སོ་ཞེས་པ་སྙིང་གར་བཞག། དབང་བསྐུར་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་གཉིས། ། སྙིང་གར་ཉི་མ་བསྟན་པར་བྱ། ། གཡོན་པ་ལ་ནི་གྲུ་མོ་གཟུགས། ། དེ་བཞིན་ཁ་ཕྱོགས་བསྐོར་བར་བྱ། ། གཡས་པ་ཡིས་ནི་གཡོན་པར་དབྱེ། ། སྙིང་གར་གཡོན་པ་རལ་གྲི་འདུད། ། མགལ་མེ་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བ་དང་། ། རྡོ་རྗེ་གཉིས་ཀ་ཁ་ནས་དབྱུང་། །

Oṃ namaḥ sarvatathāgatamahāprītipramodakārebhyo vajrahāsya hāḥ. Oṃ sarvatathāgatānugata-vajradharmatā-samādhi-bhistunomi mahādharmagṛhṛḥ. Oṃ sarvatathāgataprajñāpāramitānirhāratunomi mahāghoṣanuge dhaṃ. Oṃ sarvatathāgatacakrākṣapāratadī-sarvasūtrāntaratnāyai stunomi sarvamaṇḍale hūṃ. Oṃ sarvatathāgatasandhabhāṣabuddhasaṃgītipireyaṃ stunomi vajravāce vāṃ. Oṃ sarvatathāgatadhūpapūjāmeghaspharaṇapūjākarme kara kara. Oṃ sarvatathāgatapuṣpaprasaraspharaṇapūjākarme kiri kiri. Oṃ sarvatathāgatālokajvalaspharaṇapūjākarme kara kara. Oṃ sarvatathāgatagandhasamudraspharaṇapūjākarme kuru kuru. With these, one should make offerings by means of the action mudrās of the vidyās who are similar to the sixteen bodhisattvas. Their mudrās are as follows: Placing the vajra-binding at the hip, By performing the two squeezes, With the two vajra fists, Both with the majestic turn, Abiding like holding a hook, The manner of shooting an arrow, Placing "Excellent!" at the heart, The empowerment is the two vajras, The sun should be shown at the heart, The left elbow should be placed, Likewise, the face should be turned around, With the right, the left is opened, The left at the heart bows with a sword, The fire-brand wheel is turned, And both vajras are brought forth from the mouth.

རྡོ་རྗེ་གར་བསྐོར་བཀྲོལ་བ་ཡི། ། ཐལ་མོ་འགྲོམ་པ་སྤྱི་བོར་གཞག། གོ་ཆ་མཐེའུ་ཆུང་ཕྱེ་བ་དང་། ། ཁུ་ཚུར་གཉིས་ནི་མནན་པའོ། ། དེ་ནས་ཕྱག་བཞི་བྱས་ལ། དཔལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོས་གནས་ཏེ། ཨོཾ་བཛྲ་ཨཱཏྨ་ཀོ྅ཧཾ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་རྡོ་རྗེར་བདག་ཉིད་བསྒོམ་མོ། ། དེ་ནས་ཨོཾ་སྭ་བྷཱ་བ་ཤུདྡྷོ྅ཧཾ་ཞེས་བྱ་བས་རང་བཞིན་གྱིས་དག་པར་མོས་པར་བྱས་ལ། ཨོཾ་སརྦ་ས་མ་ཡོ྅ཧཾ་ཞེས་བྱ་བས་བདག་མེད་པའི་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པའི་ལྷ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་བསམ་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་དཔལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་ཡི་གེ་བརྒྱ་པ་རྡོ་རྗེའི་ཚིག་གམ་ཡིད་ཀྱིས་བཟླས་ལ། ཐམས་ཅད་བདག་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྒོམས་ལ། ལྷ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཞལ་ནས་སྔགས་ཀྱི་སྒྲ་འབྱུང་བར་བསམ་ཞིང་། བཟླས་པ་ལ་བརྩོན་པར་བྱས་ན་དེ་ལྟ་བུས་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བཟླས་པར་འགྱུར་རོ། ། ཇི་སྲིད་སྐྱོ་བར་མ་གྱུར་པ་དེ་སྲིད་ཀྱི་བར་དུ་བསྒོམས་ལ་སྐྱོ་བར་གྱུར་ན་ཡང་མཚན་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་ཀྱིས་བསྟོད་ལ། མཆོད་ཡོན་ཕུལ་ཏེ་མཆོད་ལ་ཕྱག་བཞི་བྱས་ནས། ཕྱག་རྒྱ་གང་དང་གང་ནས་བྱུང་བ་དེ་དང་དེ་ཉིད་ལས་བཀྲོལ་ལ། རྡོ་རྗེ་སེམས་མ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱག་རྒྱས་བཛྲ་མུཿཞེས་བྱ་བ་དང་། དགྲོལ་བར་བྱའོ། ། དཔལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལ་སོགས་པའི་གནས་ཀྱི་ངེས་པ་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། ། མི་བསྐྱོད་པ་ལ་སོགས་པའི་གནས་ནི། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དང་། རྡོ་རྗེ་རིན་ཆེན་དང་། རྡོ་རྗེ་ཆོས་དང་། རྡོ་རྗེ་ལས་ཀྱི་གནས་ཉིད་ཡིན་ནོ། །

Having performed the vajra dance and released [the mudrās], place the palms at the temples and the crown of the head. The armor [mudrā] is formed by opening the little fingers and pressing down the two fists. Then, having performed the four prostrations, abide in the great mudrā of the glorious Vajrasattva and, with the mantra oṃ vajrātmako ’haṃ, meditate on oneself as the vajra body, speech, and mind of all the tathāgatas. Then, with oṃ svabhāvaśuddho ’haṃ, cultivate the conviction of natural purity. With oṃ sarvasamayo ’haṃ, one should contemplate the essence of all deities, such as Vairocana and the rest, through the equality of selflessness. Then, recite the hundred-syllable mantra of the glorious Vajrasattva either with the vajra words or mentally. Meditate that "I am all," and while reciting, imagine the sound of the mantra emerging from the mouths of all the deities. If one perseveres in the recitation in this way, it becomes the recitation of all [the deities]. Meditate for as long as one does not become weary; if weariness arises, offer praise with the one hundred and eight names, present the drinking water, and perform the four prostrations. Release each mudrā from the very place where it was formed. With the mudrās of Vajrasattvī and the others, say vajra muḥ and release them. The determination of the locations for the glorious Vajrasattva and the others has already been explained. As for the locations of Akṣobhya and the others, they are the very locations of Vajrasattva, Vajraratna, Vajradharma, and Vajrakarma.

རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་གནས་ནི་སྤྱི་གཙུག་ཡིན་ནོ། ། དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་རིན་ཆེན་གྱི་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་སྙིང་ག་ནས་བྱུང་བ། རང་གི་དབང་བསྐུར་བའི་གནས་སུ་གནས་པ་དང་། ཨོཾ་བཛྲ་རཏྣ་ཨ་བྷི་ཥིཉྩ་ཞེས་བྱ་བས་ཕྱག་རྒྱ་ཐམས་ཅད་དབང་བསྐུར་བར་བྱའོ། ། དེའི་རྗེས་ལ་སརྦ་མུ་ཏྲཾ་མཻ་ཏྲི་ཀུ་རུ་བ་ར་ཀ་བ་ཙེ་ན་བཾ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། མཛུབ་མོ་གཉིས་ཀྱིས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་གོ་ཆ་བགོས་ལ། ཐ་མར་མཉམ་པའི་ཐལ་མོས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་མཉེས་པར་བྱས་ལ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དང་ཡི་གེ་བརྒྱ་པ་བཟླས་ནས། མངོན་པར་འདོད་པའི་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་ཕྱིར། དགེ་བའི་རྩ་བ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་སྟེ། བདག་གི་ཆོ་ག་མ་ཚང་བ་གང་དག་བགྱིས་པ་དེ་བཟོད་པར་མཛོད་ཅིག་ཅེས་གསོལ་བ་བཏབ་ལ། མཆོད་ཡོན་ཕུལ་ནས། ཨོཾ་ཀྲྀ་ཏོ་བ་སརྦྦ་སཏྭཱ་རྠ་སིདྡྷེ་མ་དཏྟཱ་ཡ་ཐཱ་ནུ་ག་གཙྪ་ཏྭཱཾ་བུདྡྷཱ་བི་ཥ་ཡཾ། པུ་ན་ར་ག་མ་ན་ཡཙྪ་ཞེས་བྱ་བས་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་གཤེགས་པའི་ཕྱིར་བསྐུལ་བར་བྱ་ཞིང་། ཨོཾ་བཛྲ་སཏྭ་མུཿཞེས་བྱ་བའི་སྙིང་པོ་འདིས། རྡོ་རྗེ་སེམས་མའི་ཕྱག་རྒྱ་གྱེན་དུ་དགྲོལ་བར་བྱའོ། ། དེ་ལྟར་ན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་གཤེགས་སུ་གསོལ་བར་འགྱུར་རོ། ། ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྤྲུལ་པའི་འཁོར་ལོའི་ཚོགས་དང་བཅས་པ་རྣམས་ནི། དེ་བཞིན་དུ་ཡིད་ཀྱིས་ལེགས་པའི་སྦྱོར་བས་རང་གི་ལུས་ལ་བཅུག་ལ། རྡོ་རྗེ་སྲུང་བ་དང་། རྡོ་རྗེ་གནོད་སྦྱིན་དང་། རྡོ་རྗེ་ཁུ་ཚུར་དང་། རྡོ་རྗེ་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་རྣམས་ཀྱིས་བདག་ཉིད་བསྲུང་བ་བྱས་ནས་ལངས་ཏེ། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལས་དང་། གླེགས་བམ་བཀླག་པ་ལ་སོགས་པ་བྱའོ། །

The abode of Vairocana is the crown of the head. Then, the samaya-mudrā of Vajraratna emerges from the heart and abides at the place of one’s own empowerment. With the mantra oṃ vajraratna abhiṣiñca, one should empower all the mudrās. Following that, with sarvamudraṃ maitrīkuru varakavace vaṃ, one should don the armor as before with the two index fingers. Finally, having gratified [the deities] as before with the palms joined in equanimity, and having recited the hundred-syllable mantra of Vajrasattva, one should dedicate the roots of virtue for the sake of the desired siddhi. One should then make this request: "Please forgive whatever ritual procedures I have performed that were incomplete." Having offered the water for the feet, one should urge the buddhas and bodhisattvas to depart with the mantra: oṃ kṛto vaḥ sarvasattvārthaḥ siddhir madattā yathānugacchatu buddhaviṣayam punar āgamanāya yaccha. Then, with this essence mantra oṃ vajrasattva muḥ, one should release the Vajrasattvī mudrā upward. In that way, all [the deities] will be requested to depart. Just as they were emanated, the entire assembly of the maṇḍala, together with the retinue, should be absorbed into one’s own body through the proper mental application. Having protected oneself with the Vajra Protection, Vajrayakṣa, Vajramuṣṭi, and Vajrakarma mudrās, one should rise and perform the activities of the maṇḍala, such as reading the scriptures, and so forth.

དེ་ལྟར་ཉིན་རེ་ཞིང་ཐུན་བཞིར་ཟླ་བ་གཅིག་གམ། ཟླ་བ་དྲུག་གམ། ལོ་གཅིག་གམ། དུས་ཇི་སྲིད་ཀྱི་ལྷ་རྣམས་ལས་གནང་བ་ཐོབ་པར་གྱུར་པ་དེ་སྲིད་ཀྱི་བར་དུ་བྱའོ། ། ཡང་ན་སྔ་མ་བཞིན་དུ་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོ་དང་། མཆོད་པ་ལ་སོགས་པ་བྱས་ལ། དེ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་རྡོ་རྗེ་གཟུང་། ། ཆོས་ཀྱི་དྲིལ་བུ་དཀྲོལ་བར་བྱ། ། དམ་ཚིག་གི་ནི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེར། ། བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་སྙིང་པོ་བཟླ། ། དེ་ནས་བཛྲ་ཨཱཏྨ་ཀོ་ལ་སོགས་པའི་སྙིང་པོ་གསུམ་བཟླས་ལ། དེའི་དོན་གསུམ་པོ་རྣམ་པར་བསྒོམས་ནས། ཕྱག་རྒྱ་བཞིའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་སོགས་པའི་སྔགས་ལྔ་པོས་རང་གི་སྙིང་གར། རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་སྤྲུལ་ལ། སྔར་བཤད་པའི་སྙིང་པོས་དཔལ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པའི་གནས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བཀོད་དེ། ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའི་སྦྱོར་བས་ཞུགས་ལ། བཛྲ་ཨཱཏྨ་ཀོ་ལ་སོགས་པའི་སྔགས་ཀྱིས་དེ་རྣམས་དང་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པར་བྱས་ལ། བཛྲ་དྷཱ་ཏུ་ར་ཧཾ་སྭ་ཡཾ་ཞེས་བྱ་བས། རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོར་བདག་ཉིད་ངེས་པར་བྱས་ཏེ། ཐམས་ཅད་ཀྱང་བདག་ཉིད་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྒོམས་ལ། དཔལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་སྙིང་པོའམ། སྔགས་ཟློས་ཤིང་ལྷ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཞལ་ནས་ཀྱང་སྔགས་ཀྱི་སྒྲ་འབྱུང་བར་ཡང་བསམ་པར་བྱའོ། ། ཕྱོགས་དེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པས་ཀྱང་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། ། ངལ་ཞིང་དུབ་ན་མཚན་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་ཀྱིས་བསྟོད་པ་དང་། མཆོད་པ་དང་། ཕྱག་བཞི་བྱས་ལ། ཐུན་བཞིའི་ཐ་མར་ཡང་མཚན་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་ཀྱི་བསྟོད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་མཆོད་པ་བྱས་ལ་གཤེགས་སུ་གསོལ་བར་བྱའོ། །

In this way, one should practice four sessions every day for one month, six months, one year, or for as long as permission is obtained from the deities. Alternatively, having performed the great yoga, the offerings, and so forth as previously described: "Hold the vajra; ring the dharma bell; having blessed the great samaya mudrā, recite the essence mantra." Then, having recited the three essences beginning with vajrātmako and having meditated on their three meanings, one should emanate the maṇḍala of the Vajradhātu at one's own heart using the five mantras of the four mudrās and so forth. Having arranged Śrī Vairocana and the others in their respective places with the previously explained essences, one enters through the yoga of equality with space. By means of the mantra vajrātmako and so forth, one becomes one with them, and by saying vajradhātur ahaṃ svayam, one ascertains oneself as the great maṇḍala of the Vajradhātu. One should meditate that everything is indeed oneself, and while reciting the essence or mantra of Śrī Vajrasattva, one should also imagine the sound of the mantra emerging from the mouths of all the deities. Through such means as these, Vairocana and the others will be accomplished. When weary and exhausted, one should offer praise with the one hundred and eight names, perform offerings, and prostrate four times. At the end of the four sessions, one should also perform offerings preceded by the praise of the one hundred and eight names and then request the deities to depart.

འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་གསང་སྔགས་རྣམས་ནི། རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས། དཀྱིལ་འཁོར་བསྒོམ་པར་མི་ནུས་པ་གང་ཡིན་པ་དེས་ནི་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོ་བྱས་ལ། ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྔགས་རེ་རེ་ཞིང་བཟླས་བརྗོད་འབུམ་འབུམ་བྱས་ལ། བཛྲོ་ཏིཥྛ་ཞེས་ལན་འབུམ་བཟླས་ལ་རྡོ་རྗེ་སློང་བའི་ཕྱག་རྒྱ་བཅིངས་ནས། མཚན་ཐོག་ཐག་བཟླས་བརྗོད་བྱས་ན་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། ། དེ་ནས་བརྩམས་ཏེ་དེས་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་ནམ་མཁའ་ལ་འཇོག་པར་ནུས་པར་འགྱུར་རོ། ། རྡོ་རྗེ་མཛུབ་སོར་གཉིས་ལེགས་པར། ། རབ་མཉམ་གཞག་པས་བསྙམས་ནས་ནི། ། ཤི་བ་ཐམས་ཅད་སློང་བ་སྟེ། ། རྡོ་རྗེ་སློང་བ་ཞེས་བྱའོ། ། བཛྲ་ཨཱ་བེ་ཤ་ཨ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་བཟླས་བརྗོད་འབུམ་བྱས་ལ། རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་མར་ལ་བྱུགས་ཏེ། སྲེག་བླུགས་སྟོང་གིས་མངོན་པར་སྦྱངས་ལ། རྡོ་རྗེ་འབེབས་པའི་ཕྱག་རྒྱས་བཟུང་ལ་མཚན་ཐོག་ཐག་བཟླས་བརྗོད་བྱས་ན་དེ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་ལ་ལག་ན་ཐོགས་པ་ཐམས་ཅད་འབེབས་པར་འགྱུར་རོ། ། སྔོན་དུ་བསྙེན་པའི་ཆོ་གའོ། ། ། ། དེ་ལྟར་སྔོན་དུ་བསྙེན་པ་བྱས་ནས། གཙུག་ལག་ཁང་ངམ། ཀུན་དགའ་ར་བ་འམ། ཡུལ་ལམ། གྲོང་ཁྱེར་གྱི་ཤར་རམ། བྱང་གི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆར་རམ། རང་ཡིད་དང་མཐུན་པ་དེར་དཀྱིལ་འཁོར་བྲི་བར་བྱའོ། ། དེར་ཤིན་ཏུ་མཉམ་ཞིང་སྣུམ་ལ་ཤར་དུ་གཞོལ་བ། ཚད་དང་ལྡན་ཞིང་ཚ་སྒོ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་སའི་ཆར་རྒྱལ་པོས་ནི་ཁྲུ་བརྒྱ་འམ་ལྔ་བཅུའོ། ། བློན་པོ་དང་བློན་པོ་ཆེན་པོས་ནི་ཁྲུ་ལྔ་བཅུའམ་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔའོ། ། ཚོང་དཔོན་ནམ་དེད་དཔོན་གྱིས་ནི་ཁྲུ་ཉི་ཤུའམ་དེའི་ཕྱེད་དོ། །

Since the mundane and supramundane secret mantras are to be accomplished through Mahāyoga, whoever is unable to meditate on the maṇḍala should perform Mahāyoga and recite each of the mantras one hundred thousand times. Having recited "vajrotiṣṭha" one hundred thousand times and bound the mudrā for rousing the vajra, if one recites throughout the entire night, success will be attained. From that point on, one will be able to place vases and other objects in the sky. "Having properly aligned the two vajra index fingers in perfect equipoise, it rouses all who have died; this is called the 'Vajra Rouser'." Furthermore, having recited "vajrāveśa a" one hundred thousand times, one should smear a vajra and bell with butter, purify them with a thousand burnt offerings, and hold them with the mudrā for the vajra-descending. If one recites throughout the entire night, that will be accomplished, and all that is held in the hands will be brought down. This is the ritual for the preliminary service. Having thus performed the preliminary service, one should draw the maṇḍala in a temple, a monastery, a region, or a city, in the eastern or northern direction, or in a place that is pleasing to one's own mind. There, on a site that is very level, smooth, sloping toward the east, of the proper dimensions, and free of salt, the king should [draw it] on a plot of one hundred or fifty cubits. Ministers and great ministers should [draw it] on a plot of fifty or twenty-five cubits. Merchant leaders or caravan leaders should [draw it] on a plot of twenty or half of that.

སྒྲུབ་པ་པོས་ནི་ཁྲུ་བཅུ་གཉིས་སམ་དྲུག་པ་བྱའོ། ། དེ་ལ་དང་པོ་ཁོ་ནར་མངོན་པར་འདོད་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སའི་དབུས་སུ། མི་རུས་ཀྱི་ཕྱེ་མ་ཁྲག་དང་དུག་དང་བཅས་པ་དང་། མངོན་སྤྱོད་ཀྱི་སྦྱིན་སྲེག་གྱི་ཆོ་གས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་བགེགས་བཟློག་ལ། བདག་དང་སློབ་མ་དང་ས་བདག་ལ་སོགས་པ་ཞི་བར་བྱེད་པའི་ཞི་བའི་སྦྱིན་སྲེག་བྱའོ། ། དེ་ནས་ས་སྦྱང་དུ་གཞུག་པར་བྱ་སྟེ། འདོམ་གང་ཙམ་ལ་ལྐོག་མའམ་ལྟེ་བའམ་པུས་མོ་ནུབ་པ་ཙམ་དུ་འོག་ཏུ་བརྐོས་ལ། སྤོས་ཆུ་དྲི་ཞིམ་པོས་སྦྲུས་པའི་སས་བཀང་ལ། རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོ་ཡོངས་སུ་བཟླས་པའི་སྤོས་ཆུས་ཆག་ཆག་བཏབ་སྟེ། འཐས་པར་བཅགས་ལ་ཤིན་ཏུ་མཉམ་པར་བྱས་པ། ཁང་པ་བརྩེགས་པའི་ནང་དུ་ཆུད་པ། རྟ་བབས་བཞིས་མཛེས་པར་བྱས་པ། སྒོ་བཞི་དང་སྐར་ཁུང་གིས་ཡོངས་སུ་བསྐོར་བ། ཐ་མར་དྲིལ་བུ་ལེགས་པར་བཏགས་པ་དང་བཅས་པའི་རྒྱལ་མཚན་དང་། བླ་རེའི་མཆོད་པ་སྣ་ཚོགས་བྲེས་པ། སངས་རྒྱས་རིན་པོ་ཆེ་ལ་སོགས་པའི་རས་རིས་དང་སྐུ་གཟུགས་ཀྱིས་ཉེ་བར་བརྒྱན་པ། གྲྭ་བཞིར་སྤོས་སྣོད་གཞག་པ། མེ་ཏོག་དང་མར་མེ་དང་གོས་ལ་སོགས་པས་ཉེ་བར་མཛེས་པར་བྱས་ལ་དྲིས་བྱུགས་ཏེ། རྡོ་རྗེ་གནོད་སྦྱིན་ཡོངས་སུ་བཟླས་པའི་སྤོས་ཆུས་ཡོངས་སུ་བསངས་ལ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་ཡི་གེ་བརྒྱ་པ་ལན་བདུན་བཟླས་པར་བྱའོ། ། ས་སྦྱང་བ་དང་ཡོངས་སུ་གཟུང་བའི་ཆོ་གའོ། ། ། ། དེ་ནས་བདག་ཉིད་ཁྲུས་བྱས་ཤིང་ལུས་དྲིས་བྱུགས་ལ། ཇི་སྙེད་པའི་གོས་དང་རྒྱན་གདགས་ཤིང་། ཤིན་ཏུ་དམར་བའི་གོས་བགོས་ལ། ། མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བ་གདགས་ཤིང་གདོང་དྲི་ཞིམ་པར་བྱས་ལ།

The practitioner should prepare a maṇḍala twelve or six cubits in size. First, in the center of the ground for the desired maṇḍala, one should avert the obstructors of the maṇḍala through the ritual of the wrathful fire offering using powdered human bone mixed with blood and poison. Then, one should perform a peaceful fire offering to pacify oneself, the disciples, the local deities of the earth, and so forth. Next, the ground should be purified. One should dig a pit about one fathom deep, or to a depth of reaching the throat, the navel, or the knees. Fill it with earth kneaded with fragrant scented water, and sprinkle it with scented water over which the Vajra-peak mantra has been recited. Firmly tamp it down and make it perfectly level. It should be enclosed within a multi-storied pavilion, beautified by four archways, surrounded by four doors and windows, and finally adorned with victory banners hung with bells and various canopies. It should be further embellished with paintings and statues of the Buddha, the Jewel, and so forth. Incense burners should be placed in the four corners, and it should be made beautiful with flowers, lamps, garments, and the like, and anointed with fragrance. Having purified it with scented water over which the Vajra-yakṣa mantra has been recited, one should recite the hundred-syllable mantra of Vajrasattva seven times. This is the ritual for purifying and taking possession of the ground. Then, having bathed oneself and anointed the body with fragrance, one should put on as many garments and ornaments as possible, and wear particularly red clothing. One should don a garland of flowers and make the face fragrant.

ཡར་གྱི་ངོའི་ཚེས་བརྒྱད་ནས་བརྩམས་ཏེ། ཚེས་བཅུའམ། ཚེས་བཅུ་གསུམ་མམ་བཅུ་བཞི་ནས་བརྩམས་ཏེ། བཅོ་ལྔའི་བར་དུ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལས་བྱའོ། ། གཉུག་མར་གནས་པའི་སའི་ཆར་ནི་ཕྱག་དར་དང་། སྐྱང་ནུལ་བྱས་ལ། དེ་བཞིན་དུ་ལག་པས་རེག་པར་བྱས་ནས། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་བཟླ་བར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ཆོ་ག་ཐམས་ཅད་སྤྱད་པར་བྱའོ། ། ཡང་ན་ཚེས་བཅོ་ལྔའི་སྔ་དྲོ་ནས་བརྩམས་ཏེ་བྱའོ། ། དཀྱིལ་འཁོར་དུ་འཇུག་པའི་ཞག་ནི། སློབ་དཔོན་སློབ་མ་དང་བཅས་པས་སྨྱུང་བར་གནས་པར་བྱའོ། ། དེ་ལ་རེ་ཞིག་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སའི་དབུས་སུ་འདུག་ལ། བདག་བསྲུང་བ་དང་། བགེགས་གཞོམ་པ་ལ་སོགས་པ་བྱའོ། ། དེ་ནས་རྡོ་རྗེའི་འཁོར་ལོས་དཀྱིལ་འཁོར་སྤྲུལ་ལ། ཕྱག་འཚལ་བ་ལ་སོགས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་དང་སྡོམ་པ་བཟུང་ལ། རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོ་དང་ཁང་པ་བརྩེགས་པ་དང་། གདན་ལ་སོགས་པ་བསྐྱེད་ལ། སེམས་དཔའི་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་གིས་འདུག་སྟེ། བདག་ཉིད་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། ། དེང་དུས་བདག་ཚེ་འབྲས་བུ་ཡོད། ། བདག་གི་གསོན་པའང་འབྲས་བུར་བཅས། ། ལྷ་དང་དམ་ཚིག་གིས་མཉམ་པར། ། གྱུར་པར་བདག་ནི་སོམ་ཉི་མེད། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དང་སེམས་གཅིག་ལས། ། མི་ལྡོག་པར་ནི་བདག་གྱུར་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རིགས་སུ་ནི། ། དེང་བདག་སྐྱེ་བར་ཐེ་ཚོམ་མེད། ། དེང་བདག་ཉི་མ་དམ་པ་སྟེ། ། བདག་གི་མཆོད་སྦྱིན་བླ་ན་མེད། ། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་སྤྱན་འདྲེན་པས། ། དེང་བདག་འདུས་པ་མཆོག་ཡིན་ནོ། ། དེ་ནས་ཡན་ལག་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཕྱག་བྱས་ཏེ། སྤོས་སྣོད་ལག་ཏུ་ཐོགས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་སྤྱན་དྲང་བར་བྱའོ། །

Beginning from the eighth day of the waxing moon, or beginning from the tenth, the thirteenth, or the fourteenth, one should perform the activities of the maṇḍala until the fifteenth. In the area of the site where one is to reside, one should sweep and smear it with plaster; likewise, having touched it with the hand, one should recite the mantra of Vajrasattva. Then, all the rituals should be performed. Alternatively, one may begin on the morning of the fifteenth. On the day of entering the maṇḍala, the master and the disciples should observe a fast. In that regard, for the time being, one should sit in the center of the maṇḍala site and perform the self-protection, the destruction of obstructors, and so forth. Then, having emanated the maṇḍala with the vajra-wheel, preceded by prostrations and the like, and having taken the vows, one should generate the great yoga, the celestial palace, the seats, and so forth. Sitting in the sattvaparyaṅka posture, one should generate enthusiasm within oneself: "Today my life has borne fruit; my living is also fruitful. I have no doubt that I have become equal to the deities and the samaya. Through the single mind of bodhicitta, I have become irreversible; today I am born into the family of the Tathāgatas, of this there is no doubt. Today is my auspicious day; my sacrificial offering is unsurpassed. By inviting all the Buddhas, today I am the supreme assembly." Then, having prostrated with all one's limbs and holding an incense burner in the hand, one should invite all the Buddhas.

མ་ལུས་ཕྱོགས་ན་བཞུགས་པ་ཡི། ། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་དགོངས་སུ་གསོལ། ། བདག་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་ཡིས། ། རྡོ་རྗེ་ཅན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་བྲི། ། དེང་འདིར་སངས་རྒྱས་ཀུན་གཤེགས་ཏེ། ། དངོས་གྲུབ་འདི་ནི་སྩལ་དུ་གསོལ། ། ཞེས་བརྗོད་ལ། དང་པོའི་སྦྱོར་བ་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱལ་མཆོག་དང་ལས་ཀྱི་རྒྱལ་པོའི་མཆོག་རྣམ་པར་བསྒོམས་ནས། ཡང་སྒོ་དབྱེ་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་གནས་སུ་དཔལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོས་གནས་པའི་བར་དུ་བྱས་ནས། དེའི་སྔགས་ཟློས་པ་ལ་བརྩོན་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ལ། སྒྲུབ་པའི་གྲོགས་མཆོག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ང་རྒྱལ་དང་ལྡན་པས་དཀྱིལ་འཁོར་བྲི་བའི་ཕྱིར། མཚན་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་པས་གསོལ་བ་གདབ་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ལངས་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཞབས་ལ་ཕྱག་བྱས་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ནམ་མཁའི་ཁམས་གང་བར་མངོན་སུམ་དུ་བསམས་ལ། བདག་ནི་རང་ཉིད་རྡོ་རྗེ་ཅན། ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་བདག་རང་ཉིད། ། བདག་ནི་སངས་རྒྱས་རྒྱལ་པོ་ཆེ། ། སྟོབས་ཆེན་རྡོ་རྗེ་ཅན་བདག་ཡིན། ། བདག་ནི་རྣལ་འབྱོར་དབང་ཕྱུག་རྒྱལ། ། ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་བརྟན་བདག་ཡིན། ། བདག་པོ་རྡོ་རྗེ་ཆེན་པོ་བདག། བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་མི་འདོར་རོ། ། དེ་ནས་བཛྲ་དྲྀཥྚི་མ་ཊ་ཞེས་བྱ་བ་མིག་གཉིས་སུ་བཀོད་ལ། ཡི་གེ་ཨ་ལས་རྐང་མཐིལ་གཉིས་སུ་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེ་བསྐྱེད་ལ། རང་གི་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་བཅིངས་ཏེ། བཛྲ་སཏྭ་ཨུཏྟིཥྛཱ་ཞེས་བྱ་བས་དཀྱིལ་འཁོར་དེ་ནམ་མཁའི་སྟེང་དུ་བཏེག་གོ། །

"May all the Buddhas residing in every direction without exception please attend to me! I, who am called [name], shall draw the maṇḍala of the Vajra-holder. May all the Buddhas come here today and grant this siddhi!" Having spoken thus, and having meditated upon the Initial Union, the Supreme King of the Maṇḍala, and the Supreme King of Activities, and having first performed the opening of the gates, one should proceed until the stage of abiding in the Great Seal of the glorious Vajrasattva at the station of Vajrasattva. Then, for the yogin who is diligent in reciting the mantra of that [deity], the supreme assistant—who possesses the pride of a Tathāgata—should offer a supplication by means of the One Hundred and Eight Names in order to draw the maṇḍala. Then, having stood up and prostrated at the feet of all the Tathāgatas, one should clearly visualize all the Tathāgatas filling the expanse of space. [One should then recite:] "I myself am the Vajra-holder; I myself am Vajrasattva. I am the great king of Buddhas; I am the powerful Vajra-holder. I am the king, the lord of yoga; I am the steadfast Vajrapāṇi. I am the great lord of the Vajra; I shall not abandon the consecration." Then, having placed the syllable vajradṛṣṭi maṭa upon the two eyes, and having generated a crossed-vajra (viśvavajra) on the soles of the two feet from the syllable a, one should bind one's own samaya-mudrā and, with the mantra vajrasattva uttiṣṭha, lift that maṇḍala up into the sky.

དེ་ནས་རང་གི་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་དེས་བདག་ཉིད་ལན་ཅིག་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ལ། ཡང་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་བཅིངས་ཏེ། ཕྱག་རྒྱ་ལ་གནས་དེ་བཞིན་ལངས། ། ཀུན་དུ་རྣམ་པར་བལྟས་ནས་ནི། ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བརྗོད་ནས། ། བསྒྱིངས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཡོངས་སུ་བསྐོར། ། རྡོ་རྗེའི་ལྟ་བས་ཕྱོགས་དང་མཚམས་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་བཅིང་བ་དང་། ར་བ་དང་དྲ་བ་བྱས་ནས། རྐང་མཐིལ་ནས་ཡོངས་སུ་གཟུང་སྟེ། ས་གཞི་ནས་རི་རབ་ཀྱི་རྩེ་མོའི་བར་དུ། རྡོ་རྗེའི་རང་བཞིན་དུ་བྱས་ལ། ། ཡང་བགེགས་གཞོམ་པ་ལ་སོགས་པ་བྱས་ནས། སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་འདི་དང་ལྡན་པས། གསང་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་དགུག་པར་བྱའོ། ། ཨོཾ་བཛྲ་སརྦ་མཎྜ་ལ་ཧཱུཾ་ཛཿ རྡོ་རྗེ་ཁུ་ཚུར་གཉིས་མཛུབ་མོ་དང་། མཐེ་བོང་རྡོ་རྗེར་བྱ་བ་ནི། ། དཀྱིལ་འཁོར་ཐམས་ཅད་དགུག་པ་ཡིན་ནོ། ། རྡོ་རྗེ་འཁོར་ལོའི་ཕྱག་རྒྱ་དང་། མ་ཧཱ་བཛྲ་ཙཀྲ་ཨ་དྷི་ཏིཥྛ་སིདྡྷྱ་ཧཱུཾ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ཡང་དཀྱིལ་འཁོར་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་བྱའོ། ། རྡོ་རྗེ་རྒྱུའི་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཉིད་འདིའི་ཕྱག་རྒྱ་ཡིན་ནོ། ། དེ་ནས་སེང་ལྡེང་ལས་བྱས་པའི་རྡོ་རྗེའི་ཕུར་བུ། དབུས་དང་གྲྭ་བཞིར་རྡོ་རྗེས་བརྡུང་བར་བྱ་སྟེ། ཨོཾ་བཛྲ་ཀི་ལ་ཡ་སརྦ་བིགྷྣཾ་བནྡྷ་ཧཱུཾ་ཞེས་བྱ་བའི་སྙིང་པོ་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་བཟླས་ལ། གཡོན་པའི་རྡོ་རྗེ་ཁུ་ཚུར་གྱིས་བཟུང་སྟེ། རྡོ་རྗེ་རྩེ་ལྔ་པ་བླངས་ལ། ཧཱུཾ་ཟློས་ཤིང་དེ་དང་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་གྲྭ་བཞི་དང་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྟེ་བར་ཕུར་བུ་ལྔ་བསྐྱེད་ལ། ལག་པ་གཡས་པ་རྡོ་རྗེ་རྩེ་གསུམ་པར་བྱས་པས་བརྡུང་ཞིང་འདི་སྐད་ཅེས་བཟླས་པར་བྱའོ། །

Then, having once blessed oneself with that samaya-mudrā, one should again bind the mahāmudrā and, remaining in that mudrā, arise. Having looked all around and uttered "Vajrasattva," one should circle about in a majestic manner. With the vajra-gaze, one should bind the directions and intermediate points, and having formed the enclosure and the lattice, one should grasp from the soles of the feet upward. From the ground to the peak of Mount Meru, one should transform it into the nature of vajra. Then, having performed the destruction of obstructors and so forth, one should summon the secret maṇḍala while possessing this mantra and mudrā: OṂ VAJRA SARVA MAṆḌALA HŪṂ JAḤ. Forming the two vajra-fists with the index fingers and thumbs made into vajras is the summoning of all maṇḍalas. With the vajra-wheel mudrā and the mantra MAHĀVAJRA CAKRA ADHIṢṬHA SIDDHYA HŪṂ, one should also consecrate the maṇḍala. This is the mudrā of the vajra-cause activity itself. Then, one should strike with vajra-kīlas made of acacia wood at the center and the four corners. Reciting the heart mantra OṂ VAJRA KĪLAYA SARVA VIGHNĀN BANDHA HŪṂ one hundred and eight times, one should hold [the kīla] with the left vajra-fist. Taking the five-pronged vajra and reciting HŪṂ, one should generate five kīlas at the four corners and the center of the maṇḍala. With the right hand formed into a three-pronged vajra, one should strike and recite as follows:

ཨོཾ་གྷ་གྷ་གྷཱ་ཏ་ཡ་གྷཱ་ཏ་ཡ་སརྦ་དུཥྚཱན་ཕཊ། ཀི་ལ་ཡ་ཀི་ལ་ཡ་སརྦ་པཱ་པཾ་ཕཊཿབཛྲ་ཀི་ལ་ཡ། བཛྲ་དྷ་རོད་ཨཱཛྙཱ་པ་ཡ་ཏི་སྭཱ་ཧཱ། དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་གནོད་སྦྱིན་ཡོངས་སུ་བཟླས་པའི་བསང་ཆུའི་བུམ་པ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྒོར་བཞག་ལ། རྡོ་རྗེ་ཁུ་ཚུར་གྱི་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱས་བསྲུང་བ་ཐམས་ཅད་བརྟན་པར་བྱས་ལ། རྡོ་རྗེ་གོ་ཆས་གོ་བསྐོན་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་བཅིང་བའི་ཆོ་གའི་སྦྱོར་བ་ལ། ། རྡོ་རྗེ་ཁུ་ཚུར་རབ་ཏུ་བརྟན། ། རྡོ་རྗེ་གོ་ཆས་གོ་བསྐོན་པས། ། དཀྱིལ་འཁོར་ཀུན་ནས་བསྲུང་བར་བྱ། ། ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། ། ཡང་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་དབུས་སུ་འདུག་ལ། དཀྱིལ་འཁོར་ཡོངས་སུ་བརྟག་སྟེ། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་གནས་དྲིས་ཉེ་བར་བྱུགས་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔའི་གནས་སུ་ཙནྡན་དང་གུར་གུམ་ལ་སོགས་པའི་ལྡེ་གུས་དཀྱིལ་འཁོར་གྲུ་བཞི་པར་བྱས་ལ། ལྷག་མ་རྣམས་ནི་ཟླུམ་པོར་བྱ་ཞིང་རང་རང་གི་སྔགས་ཀྱང་ལན་བདུན་བདུན་དུ་བཟླ་བར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ནམ་མཁའི་ཕྱོགས་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སོགས་པ་དགུག་པ་དང་། གཞུག་པ་དང་། བཅིང་བ་དང་མཉེས་པ་ལ་སོགས་པ་བྱས་ལ་རང་གི་སྙིང་གར་བཅུག་སྟེ། མཆོད་པ་ལྔ་པོས་ལེགས་པར་མཆོད་དོ། ། དེ་ནས་དབང་བསྐུར་བའི་བུམ་པ་འབྲུ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པར་ཆུ་ཉུང་ཟད་ཅིག་བླུགས་ལ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལ་སོགས་པ་བཟླས་པའི་མཆོད་ཡོན་ཕུལ་ཏེ། སྤོས་ཆུ་དང་མེ་ཏོག་ཀྱང་བཅུག་ལ་སྤོས་ཀྱིས་བདུགས་ཏེ། ཆོ་ག་བཞིན་དུ་ལྷག་པར་གནས་པར་བྱའོ། ། ཉིན་ཞག་གཉིས་པ་ལ་ཐུན་གསུམ་དུ་ཡང་དག་པར་བཟླས་པར་བྱ་ཞིང་། དེས་དབང་བསྐུར་བར་བྱའོ། ། ཡང་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་བཟླས་ལ།

OṂ GHA GHA GHĀTAYA GHĀTAYA SARVA DUṢṬĀN PHAṬ | KĪLAYA KĪLAYA SARVA PĀPAṂ PHAṬ | VAJRA KĪLAYA | VAJRA DHARO AJÑĀPAYATI SVĀHĀ | Then, having placed the vase of scented water—which has been thoroughly consecrated with the mantra of Vajrayakṣa—at the entrance of the maṇḍala, one should stabilize all protections with the activity mudrā of the vajra-fist and don the armor with the vajra-armour. Regarding the application of the ritual for binding: "The vajra-fist is most firm; by donning the vajra-armour, one should protect the maṇḍala on all sides." Thus it is said. Furthermore, sitting in the center of the maṇḍala, one should thoroughly examine the maṇḍala. Having smeared the site of the maṇḍala with fragrant substances, one should make the area of the five Tathāgatas square with a paste of sandalwood, saffron, and so forth, while the remaining areas should be made circular. One should also recite the respective mantras seven times each. Then, having performed the summoning, entering, binding, and pleasing of the Tathāgatas and others from the direction of space, one should dissolve them into one's own heart and properly worship them with the five offerings. Then, having poured a little water into the empowerment vase, which is filled with all the grains and so forth, one should offer the drinking water consecrated by the recitation of Vajrasattva and others. Having also added scented water and flowers and fumigated it with incense, one should perform the ritual of the preliminary consecration (adhivāsana) according to the procedure. On the second day, one should perform the correct recitation during the three sessions and perform the empowerment with it. Furthermore, one should recite within the maṇḍala.

འོག་ནས་བཤད་པའི་དེའི་མཚན་ཉིད་བདག་ཉིད་ཆེན་པོས་ཤེས་པར་བྱས་ལ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་སྤྱན་སྔར་གཞག་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་གནོད་སྦྱིན་དང་། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དང་། སངས་རྒྱས་སྤྱན་ལ་རེ་རེ་ཞིང་མར་ལ་སོགས་པའི་སྲེག་བླུགས་དབུལ་བར་བྱའོ། ། ལྷག་པར་གནས་པའི་སྦྱིན་སྲེག་གི་ཆོ་གའོ། ། ། ། དེ་ནས་ཕྱི་རོལ་དུ་གཏོར་མ་བྱིན་ལ། ཉེ་རེག་བྱས་ནས། མཚན་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་པས་བསྟོད་དེ། མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པ་དང་སྒེག་མོ་ལ་སོགས་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་མཆོད་ལ། ཕྱག་བྱས་ནས་སློབ་མ་ལྷག་པར་གནས་པར་བྱའོ། ། དེ་ལ་རེ་ཞིག་དང་པོར་ཁྲུས་ལེགས་པར་བྱའོ། ། གོས་གཙང་མ་བགོ་ཞིང་། ལག་ན་མེ་ཏོག་ཐོགས་པའི་སློབ་མས་སློབ་དཔོན་ལ་ཕྱག་བྱས་ལ། འདི་སྐད་སྨྲར་གཞུག་གོ། ། དགའ་ཆེན་ཁྱོད་བདག་སྟོན་པ་བས། ། སློབ་དཔོན་ཁྱོད་ནི་དགོངས་སུ་གསོལ། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚུལ་བསྟན་པ། ། མགོན་པོ་ཆེན་པོ་བདག་འཚལ་ལོ། ། དམ་ཚིག་དེ་ཉིད་སྩལ་དུ་གསོལ། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱང་བདག་ལ་སྩོལ། ། སངས་རྒྱས་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ཏེ། ། སྐྱབས་གསུམ་དག་ནི་བདག་ལ་སྩོལ། ། ཐར་པ་ཆེན་པོའི་གྲོང་མཆོག་ཏུ། ། མགོན་པོ་བདག་ནི་འཇུག་པར་འཚལ། ། དེ་ནས་སྡིག་པ་བཤགས་པ་ལ་སོགས་པ་བྱེད་དུ་གཞུག་སྟེ། རྟོག་པ་རྣམས་ནི་ལེགས་པར་བསྡུས་ནས་ནི། ། ཤིན་ཏུ་བསམ་པ་བཟང་པོར་ལྡན་པས་ཉོན། ། (བརྗོད་,བརྗེད་)ངས་བློ་ལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་སོགས་པའི། ། བདེ་བར་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བྱིན་མི་རློབ། ། དབང་མེད་བདག་གིས་མི་དགེ་བགྱིས་པ་དང་། ། རྗེས་སུ་ཡི་རང་ཡང་ན་བགྱིད་སྩལ་གང་། །

The great being should understand the characteristics of that which will be explained below and place it before Vajrasattva. Then, one should offer oblations of ghee and so forth to Vajrayakṣa, Vajrasattva, and Buddhalocanā, one by one. This is the ritual for the preliminary consecration fire offering. Then, having given the outer torma offering and performed the ritual rinsing, one should praise [the deity] with the One Hundred and Eight Names. Having made offerings of flowers and so forth, as well as the goddesses of grace and so forth, to the Tathāgata, and having prostrated, the disciple should be consecrated. First, the disciple should perform a thorough ablution. Wearing clean clothes and holding flowers in their hands, the disciple should prostrate to the master and be made to say: "O Great Joy, you are my teacher; Master, please attend to me. I seek the Great Protector, Who reveals the way of the Bodhisattvas. Please grant me the reality of the samaya, And grant me the bodhicitta as well. Grant me the three refuges: The Buddha, the Dharma, and the Saṅgha. O Protector, I wish to enter The supreme city of great liberation." Then, one should have them perform the confession of misdeeds and so forth: "Having well gathered all conceptual thoughts, Listen with a most excellent intention. Those who have not been blessed by the Sugatas, Such as Vajrasattva and the rest, Whatever non-virtue I have committed Out of lack of self-control, or have rejoiced in, Or have been made to do..."

དེ་དག་ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་མཆོག་གི་ནི། ། སྤྱན་སྔར་མ་ལུས་ད་ལྟར་སོ་སོར་བཤགས། ། བདེ་གཤེགས་སྲས་ཀྱི་ཚོགས་གཉིས་ཟབ་པ་དང་། ། རྒྱ་ཆེས་འགྲོ་བ་མ་ལུས་པ་ཡི་དོན། ། སྒྲུབ་པར་བྱེད་དང་དེ་ལས་གཞན་ལ་ཡང་། རྟག་ཏུ་བདག་ནི་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ངོ་། ། ཐུགས་རྗེས་ཁྱབ་པའི་ཐུགས་དང་ལྡན་གྱུར་ཅིང་། ། བློ་གྲོས་སྡིག་བྲལ་གཏི་མུག་ཚོགས་ཀུན་བཅོམ། ། མ་ལུས་རིགས་ཀྱི་པདྨའི་ནང་ཞུགས་པ། ། བདེ་བར་གཤེགས་པ་རྣམས་ལ་སྐྱབས་སུ་མཆི། ། བློ་མཆོག་རྣམས་ཀྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་སྟེ། ། དམན་པས་འཇིགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱལ་བྱེད་ཚལ། ། སྲིད་པའི་འབྱོར་པ་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པའི་མཆོག། གསུང་མཆོག་ཆོས་ལ་བདག་ནི་སྐྱབས་སུ་མཆི། ། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་སྦྲུལ་གྱི་དུག་བཅོམ་ཞིང་། ། བློ་གྲོས་རྣམས་རྒྱལ་ཐུགས་རྗེ་ཆེར་ལྡན་པའི། ། བརྟུལ་ཞུགས་བཟང་པོའི་ཚོགས་ལ་སྐྱབས་མཆི་ཞིང་། ། སྲིད་དང་བྲལ་བ་རྣམས་ལ་བདག་ཕྱག་འཚལ། ། རྒྱུ་ཡི་རྗེས་ལ་བདག་པོའི་ཡུལ་བདག་ཉིད། ། འབྲས་བུའི་སྟོབས་ཀྱིས་དགྲ་ལས་རྒྱལ་གྱུར་པ། ། སྙིང་རྗེའི་རྩ་བ་ཟུག་ཅིང་ཡང་དག་རྟོགས། ། མཉམ་མེད་བྱང་ཆུབ་རྣམ་པར་གཟུང་བར་བགྱི། ། སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་ཡོངས་སུ་སྨིན་པའམ། ། ཡང་ན་ཡོངས་སུ་བསྐྱབ་པར་བྱ་ཕྱིར་རམ། ། རང་གི་སེམས་ནི་དག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ། འདི་དག་ཐམས་ཅད་རྩྭ་སོགས་བཞིན་དུ་བཏང་། ། དེ་བཞིན་ཚུལ་ཁྲིམས་བཟོད་དང་བརྩོན་འགྲུས་དང་། ། བསམ་གཏན་ཤེས་རབ་བླ་ན་མེད་པ་ནི། ། བདག་དང་གཞན་རྣམས་དག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ། སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ཞིང་ཡང་བསྒོམ་པར་བགྱི། ། བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྔགས་ལ་མཁས་པ་ཡིས། །

All of these, without exception, I now individually confess in the presence of supreme enlightenment. I always rejoice in the two profound and vast accumulations of the Sugatas and their heirs, which accomplish the welfare of all beings without exception, as well as in all other such deeds. I take refuge in the Sugatas, who possess minds pervaded by compassion, whose intelligence is free from evil and who have conquered all the hosts of ignorance, and who have entered the lotuses of all the Buddha families without exception. I take refuge in the supreme Dharma, the garden of joy for those of supreme intelligence and the Jeta Grove for those who fear the base; it is the supreme excellence that outshines the riches of worldly existence. I take refuge in the assembly of those with excellent vows, who have destroyed the poison of the snakes of attachment and the like, who are victorious in intelligence and endowed with great compassion, and I prostrate to those who are free from cyclic existence. Following the cause, the nature of the objective domain of the dominant factor, and through the power of the result, having become victorious over the enemy, I shall firmly grasp peerless enlightenment, rooted in compassion and possessing perfect realization. Whether to bring sentient beings to full maturity, or to provide them with complete protection, or to purify my own mind, I shall give away all these things like grass and the like. Likewise, for the sake of purifying myself and others, I shall cultivate at every single moment the unsurpassed ethical discipline, patience, diligence, meditative concentration, and insight. By those skilled in the mantras of the Sugatas...

ཆོས་རྒྱལ་རྟག་ཏུ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ནི། ། འགྲོ་བ་འདི་ཡིས་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ། ཁྱད་འཕགས་གནས་ལ་བདག་ནི་གནས་པར་བགྱི། ། ཞེས་ལན་གསུམ་བརྗོད་དོ། ། བདག་གིས་དེ་སྐད་ཅེས་བརྗོད་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་འདིས། ། བདག་གིས་བདོག་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་གཏང་བར་བགྱིའོ། ། བདག་གིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་མཉམ་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པར་བགྱིའོ། ། བདག་གིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཐེག་པ་ཐམས་ཅད་དང་། ཐབས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བཏུལ་ནས། མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་ལ་རབ་ཏུ་གཞག་པར་བགྱིའོ། ། བདག་གིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་གྱུར་ཀྱང་། སེམས་ཅན་འགའ་ཡང་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་མེད་དོ་ཞེས་སེམས་བསྐྱེད་པར་བགྱིའོ། ། བདག་གིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཉིད་དུ་རྗེས་སུ་རྟོགས་པར་བགྱིའོ། ། བདག་གིས་མ་ཡེངས་པའི་སེམས་དང་། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་བསླབ་པར་བགྱིའོ། ། བདག་གིས་ཐེག་པ་གཅིག་གི་ཚུལ་དུ་གནས་པར་ཡང་རྟོགས་པར་བགྱིའོ། ། བདག་གིས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་ལ་གནས་པར་སོ་སོར་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བསླབ་པར་བགྱིའོ། ། བདག་གིས་སྟོབས་བཅུ་དང་མི་འཇིགས་པ་དང་། སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་རྣམས་སོ་སོར་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་མངོན་པར་བརྩོན་པར་བགྱིའོ། ། དེ་བཞིན་དུ་བདག་གིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཚད་མེད་པ་མ་ལུས་པའི་བར་ལ་མངོན་པར་གནས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པར་བགྱིའོ། །

"In order that this world may attain the Dharma King who is eternally spontaneously present, I shall abide in the sublime state." Thus, one should recite this three times. "By this root of virtue from having spoken thus, I shall completely relinquish all that I possess. I shall generate a mind of equanimity toward all sentient beings. Having tamed all sentient beings through all the vehicles and all varieties of skillful means, I shall establish them in the realm of non-abiding nirvāṇa. Even though all sentient beings have passed into parinirvāṇa, I shall generate the mind that thinks, 'Not a single sentient being has passed into parinirvāṇa.' I shall realize all phenomena as being without arising. With an undistracted mind and a mind of omniscient wisdom, I shall train in the six perfections. I shall also realize abiding in the manner of the single vehicle. I shall train in order to individually discern abiding in the thirty-seven factors of enlightenment. I shall apply myself with diligence in order to individually discern the ten powers, the fearlessnesses, the specific perfect knowledges, and the unshared qualities of a Buddha. Likewise, I shall accomplish the practice in order to abide in all the immeasurable qualities of a Buddha without exception."

འདི་ཉིད་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོར་སེམས་བསྐྱེད་པར་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུ་ཡིན་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡབ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བཀའ་བཞིན་བྱེད་པ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྲས་ཀྱི་ཐུ་བོ་སྟེ་འདི་ཉིད་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀུན་དུ་བཟང་པོའོ། ། དེའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པར་བྱས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་བདག་སེམས་བསྐྱེད་པ་འདི་ལ་གནས་པས་ཀུན་དུ་བཟང་པོའི་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྒོ་མཐའ་ཡས་པ་ལ་གནས་པ་མཐའ་མེད་པར་གྱུར་པ་རྫོགས་པར་བྱས་ནས། གདུལ་བྱའི་འགྲོ་བའི་ཚོགས་མ་ལུས་པ་རྣམས་ལ་སྤྱོད་པའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བའི་སྒོ་མང་པོ་བསྟན་པས་ཡང་དག་པར་མགུ་བར་བྱ་བ་དང་། ཡང་དག་པར་དགའ་བར་བྱ་བ་དང་། ཡང་དག་པར་གཟེངས་བསྟོད་པ་ལ་ངེས་པར་སྦྱར་བར་བགྱིའོ། ། དེ་ནས་ས་མ་ཡ་ཨ་ཞེས་བཟླས་པས་སློབ་མའི་སྙིང་གར་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་བསྐྱེད་ལ། དེའི་སྟེང་དུ་རྡོ་རྗེ་རྩེ་ལྔ་པ་དེ་བཞག་ལ། སུ་ར་ཏ་ས་མ་ཡ་སྟྭཾ་ཨ་ཧོ། ། བཛྲ་སིདྡྷྱ་ཡ་ཐཱ་སུ་ཁཾ་ཞེས་བྱ་བའི་སྙིང་པོ་ཡང་སྙིང་གར་བཟླས་ལ། སྤྱི་བོར་སྤོས་ཆུས་བརླན་པའི་ལག་པ་བཞག་སྟེ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་བཟླས་ཤིང་། རྡོ་རྗེ་བསམ་པར་བྱའོ། ། དཔྲལ་བར་ཡི་གེ་ཏྲཾ་ལས་རིན་པོ་ཆེ། ལྐོག་མར་ཡི་གེ་ཧྲཾ་ལས་པདྨ། སྤྱི་བོར་ཀཾ་ལས་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེ་བསམས་ལ། བཛྲ་སཏྭ་བཛྲ་རཏྣ། བཛྲ་དྷརྨ། བཛྲ་ཀརྨ་ཞེས་ཟློས་ཤིང་། རང་གི་སྙིང་ག་ལ་སོགས་པ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་དྲིས་དེ་རྣམས་ཀྱི་ལག་པར་དྲི་སྦྱིན་པར་བྱ་སྟེ།

This very [mind] is like a vajra for the generation of the mind of great enlightenment by the great bodhisattvas; it is the father of all tathāgatas, the one who acts according to the commands of all tathāgatas, and the eldest son of all tathāgatas—this is the Blessed One Samantabhadra. By the power of having perfectly completed [the path] through his roots of virtue just as they are, and by abiding in this generation of the mind, I shall bring to completion the infinite and boundless abiding in the gateway called the Conduct of Samantabhadra. Then, by teaching the many gateways of the various classifications of conduct to the entire assembly of beings to be trained without exception, I shall cause them to be truly satisfied, truly delighted, and truly inspired, and I shall establish them in certainty. Then, by reciting samaya a, generate a moon maṇḍala at the disciple’s heart. Place a five-pronged vajra upon it and recite the essence mantra at the heart: suraṭa samayas tvaṃ aho vajrasiddhyaya thā sukhaṃ. Place a hand moistened with scented water on the crown of the head, recite Vajrasattva, and visualize the vajra. At the forehead, visualize a jewel from the syllable traṃ; at the throat, a lotus from the syllable hraṃ; and at the crown, a crossed vajra from the syllable kaṃ. Reciting vajrasattva vajraratna vajradharma vajrakarma, one should consecrate the heart and the other centers. Then, using scented water, one should give the scent to their hands.

མེ་ཏོག་གིས་མེ་ཏོག་གོ། ། བདུག་པས་བདུག་སྤོས་དབུལ་ལོ། ། མར་མེས་མར་མེའི་སྣང་བ་བྱའོ། ། དེ་ནས་ཨུ་དུམྺཱ་ར་དང་ཨ་ཤྭདྠ་ལ་སོགས་པའི་སོ་ཤིང་སོར་བཅུ་གཉིས་པ་རྩེ་མོར་མེ་ཏོག་བཅིངས་པ། རྡོ་རྗེ་བཞད་པ་བཟླས་ལ་སྦྱིན་པར་བྱའོ། ། དེས་ཀྱང་ཤར་རམ་བྱང་དུ་བལྟས་ཏེ་རྩེ་མོ་ཉིད་ནས་བཅའ་བར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ཀུ་ཤ་སར་པ་ལ་རྡོ་རྗེ་རྣོན་པོ་དང་། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཡོངས་སུ་བཟླས་པ་བྱིན་ནས། འདིས་ནི་གདན་དུ་གདིང་ཞིང་། འདིས་ནི་སྔགས་སུ་གྱིས་ལ་ཉོལ་ཅིག་ཅེས་བསྒོའོ། ། དེ་ནས་དཔུང་པ་གཡོན་པར་ནི། ། རྡོ་རྗེ་སྲུང་བ་བཟླས་པ་ཡི། ། སྲུང་སྐུད་མདུད་པ་གསུམ་ལྡན་པའི། ། བདག་ཉིད་ཀྱིས་ནི་ལེགས་པར་བཅིང་། ། དེ་ནས་ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེ་བའི་ཆོས་ཅི་ནུས་པར་བསྟན་པས། ཐམས་ཅད་ལ་གཟེངས་བསྟོད་པ་བྱས་ནས། བཞིན་བཟང་དག་ལོངས་ཤིག། ནང་པར་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་མཐོང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསྒོ་བ་ལྷག་པར་གནས་པའི་ཆོ་གའོ། ། ། ། དེ་ནས་ཉི་མ་ཤར་ཀར་དཀྱིལ་འཁོར་དེ་དེ་བཞིན་དུ་སྟེང་དུ་ནམ་མཁའ་ལ་བཞག་ལ་ཐིག་གདབ་པར་བྱའོ། ། དེ་ལ་དང་པོར་རེ་ཞིག་ཚོན་རྩི་སྔོན་པོ་དང་། སེར་པོ་དང་། དམར་པོ་དང་། ལྗང་གུ་དང་། དཀར་པོ་དྲི་ཞིམ་པོས་བསྒོས་པས་སྲད་བུ་སོ་སོར་བསྒྱུར་ལ། གོ་རིམ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་བཞག་ནས། དེ་ལ་ཧཱུཾ་ཏྲཱཾ་ཧྲཱིཿཨ་ཨོཾ་ཞེས་བྱ་བས་རང་རང་གི་ས་བོན་ལས་མི་བསྐྱོད་པ་ལ་སོགས་པ་སྲད་བུ་ལ་བཀོད་དེ། དཱིཔྟ་དྲྀཥྚི་ཨཾ་ཀུ་ཤ་ཛཿཞེས་བྱ་བ་མིག་གཉིས་སུ་བཀོད་ལ། ། རབ་ཏུ་གཡོ་ཞིང་འབར་བའི་མིག། མིག་གི་རྫི་མ་འདྲེན་པ་ནི། ། ཞེས་བྱ་བའི་འབར་བའི་ལྟ་བས།

Offer flowers with flowers; offer incense with incense; provide the light of lamps with lamps. Then, having recited the Vajra-Laughter mantra, one should give a tooth-stick twelve finger-widths long, made of udumbara, aśvattha, or similar wood, with a flower tied to its tip. The recipient should also face either east or north and chew it starting from the tip. Then, having given fresh kuśa grass that has been thoroughly consecrated with the Vajra-Sharp and Vajrasattva mantras, one should instruct: "Use this as your seat; use this as your mantra, and sleep." Then, on the left upper arm, one should properly tie a protection cord with three knots, over which the Vajra-Protection mantra has been recited. Then, by teaching the profound and vast Dharma as much as possible, one should encourage everyone and instruct: "Good sirs, arise! Tomorrow morning you will behold the great maṇḍala." This is the ritual of the preparatory consecration. Then, at sunrise, one should place that maṇḍala in the sky above as before and strike the lines. First, one should dye separate threads with blue, yellow, red, green, and white pigments scented with fragrant perfumes. Having arranged them in this very order, one should place the seed syllables HŪṂ, TRĀṂ, HRĪḤ, A, and OṂ upon the threads, representing Akṣobhya and the other deities from their respective seeds. Then, placing the syllables DĪPTADṚṢṬI AṂKUŚA JAḤ upon the two eyes, one should employ the blazing gaze described as: "The eyes are intensely moving and blazing; the eyelashes are drawn upward."

མི་བསྐྱོད་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་བསྐུལ་ཞིང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོའི་ཐིག་གདབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། རྡོ་རྗེའི་ཐིག་བདག་ལ་སྩོལ་ཅིག། ཅེས་བྱ་བས་ཀྱང་བསྐུལ་བར་བྱའོ། ། དེ་ནས་རང་གི་ས་བོན་གྱི་འོད་ཀྱིས་བསྐུལ་བའི་མི་བསྐྱོད་པ་ལ་སོགས་པས་བཏབ་པའི་སྲད་བུ་འབར་བའི་ལྕགས་ཀྱུས་བཀུག་སྟེ། རང་གི་ལག་ན་གནས་པ་ལ། ། སྲད་བུ་དེས་གང་བར་བྱས་ལ། ཨ་ནྱོ་ནྱ་ཨ་ནུ་ག་ཏ་སརྦ་དྷརྨཱཿ སྤ་ར་སྤ་ར་ཨ་ནུ་པྲ་བིཥྚ་སརྦ་དྷརྨཱཿཨ་ཏྱན་ཏ། ཨ་ནུ་པྲ་བིཥྚ། སརྦ་དྷརྨཱཿཨོཾ་བཛྲ་སཏྭ་ཧཱུཾ་ཞེས་ཟློས་ཤིང་བསྒྲིལ་བར་བྱའོ། ། བསྒྲིལ་ནས་མིག་གཡས་དང་གཡོན་གཉིས་སུ་མ་དང་ཊ་ལས་ཉི་མ་དང་ཟླ་བ་བསྐྱེད་ལ། བཛྲ་དྲྀཥྚ་མ་ཊ་ཞེས་བྱ་བས་བརྟན་པར་བྱས་ལ། སྲད་བུ་དེ་དྲིས་བྱུགས་པའི་གསེར་ལ་སོགས་པའི་སྣོད་དུ་ལེགས་པར་བཞག་ལ། དྲི་དང་མེ་ཏོག་དང་བདུག་སྤོས་ལ་སོགས་པས་མཆོད་ལ། ཨོཾ་བཛྲ་ས་མ་ཡ་སཱུ་ཏྲཾ་མཱ་ཏི་ཀྲ་མ་ཧཱུཾ་ཞེས་བྱ་བ་རྡོ་རྗེ་བསྡམས་པས་བཟུང་སྟེ། ལན་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་བཟླས་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་སེམས་དཔའ་བཅུ་དྲུག་བཟླས་པའི་དྲིས། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ས་གཞི་ཡང་བྱུགས་ལ། ཕྱི་རོལ་ཀུན་དུ་མེ་ཏོག་གིས་མཛེས་པར་བྱས་ནས། བར་སྣང་ལ་བཞུགས་པའི་རིགས་ཐམས་ཅད་ལ་མཆོད་ཡོན་ཕུལ་ཏེ། མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པ་དང་། སྒེག་མོ་ལ་སོགས་པས་ཐམས་ཅད་མཆོད་ལ། ཕྱག་བྱས་ཏེ། མིག་གཡས་དང་གཡོན་དུ་ཡི་གེ་ཛ་སེར་པོ་བཀོད་ལ། ཉི་མ་དང་ཟླ་བ་སེར་པོར་སྣང་བ་བསྐྱེད་དེ། གླུ་དང་རོལ་མོ་ལ་སོགས་པ་དང་བཅས་པས་དཀྱིལ་འཁོར་བརྟག་པར་བྱའོ། །

One should exhort Akṣobhya and the others, saying: "O Blessed One, in order to strike the lines of the great maṇḍala, please grant me the vajra-line." Then, the threads struck by Akṣobhya and the others, who have been invoked by the light of one's own seed-syllable, are summoned with a blazing iron hook. Having placed them in one's own hands, one should fill them with the thread and twist them while reciting: anyonyānugataḥ sarvadharmāḥ, sphara sphara anupraviṣṭaḥ sarvadharmāḥ atyanta-anupraviṣṭaḥ sarvadharmāḥ, oṃ vajrasattva hūṃ. After twisting them, one should generate a sun and a moon from the syllables ma and ṭa in the right and left eyes, respectively, and stabilize them with vajradṛṣṭi maṭ. Then, having placed the thread in a vessel of gold or the like smeared with fragrance, and having worshipped it with perfumes, flowers, incense, and so forth, one should hold it with the vajra-binding gesture while reciting oṃ vajrasamayasūtraṃ mātikrama hūṃ one hundred and eight times. Then, having smeared the ground of the maṇḍala with the fragrance of the sixteen bodhisattvas and having beautified the entire exterior with flowers, one should offer the water for the face to all the families residing in the sky. Having worshipped them all with flowers and so forth, as well as the goddesses of grace and so forth, and having prostrated, one should place the yellow syllable ja in the right and left eyes, generating the appearance of yellow suns and moons, and then examine the maṇḍala accompanied by songs, music, and the like.

དེ་ལ་རེ་ཞིག་སྔར་སྔགས་བཟླས་པའི་སྲད་བུ་དྲི་ཞིམ་པ་ཐ་མ་དཀར་པོ་དང་ལྡན་པ། ཡིད་ཀྱིས་བཛྲ་དྷཱ་ཏུ་ཞེས་བྱ་བའི་རྡོ་རྗེའི་ཚིག་གིས་བཟླས་ལ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དུ་གྱུར་པར་བྱས་ནས། སྒྲུབ་པ་པོའི་གྲོགས་མཆོག་བཛྲ་ཀརྨ་ཞེས་བརྗོད་དེ་རང་གི་སྙིང་ག་ནས་རྡོ་རྗེ་ལས་ཀྱི་གཟུགས་སུ་སྤྲུལ་བར་བྱའོ། ། དེ་ནས་བཛྲ་སཏྭ་ཞེས་བརྗོད་དེ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔར་བདག་ཉིད་བསམས་ལ་སྲད་བུ་དེ་གཡོན་པའི་རྡོ་རྗེ་ཁུ་ཚུར་གྱིས་བཟུང་ལ། ཛ་ཞེས་བྱ་བས་སྒྲུབ་པའི་གྲོགས་མཆོག་རྡོ་རྗེ་ལས་ཀྱི་གཟུགས་ཅན་གྱི་ལག་ཏུ་སྲད་བུ་དེ་བཏང་ལ། ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་དུ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་བསྒོམ་ཞིང་། ཤར་ཕྱོགས་སུ་བལྟས་ཏེ། རྡོ་རྗེ་སྲད་བུས་གདབ་པར་བྱའོ། ། ཡང་སློབ་དཔོན་ལྷོར་འདུག་ལ་བྱང་དུ་བལྟས་ཏེ། གཉིས་པ་གདབ་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་མེའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆར་གནས་པ་ལ། བྱང་དུ་བལྟས་ཏེ་ཕྱིའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཤར་དུ་ཐིག་གདབ་པོ། ། རླུང་གི་ཕྱོགས་སུ་གནས་ཏེ། ལྷོ་ཕྱོགས་སུ་བལྟས་ལ་ནུབ་ཀྱི་ཐིག་གདབ་པོ། ། དེ་ཉིད་དུ་འདུག་སྟེ་བྱང་གི་ཐིག་གདབ་པོ། ། ཡང་མེའི་ཕྱོགས་སུ་འདུག་སྟེ་ལྷོ་ཕྱོགས་ཀྱི་ཐིག་གདབ་པར་བྱའོ། ། ཁ་ཁྱེར་གྱི་ཐིག་ཀྱང་གདབ་པར་བྱའོ། ། ཡང་མེའི་མཚམས་སུ་གནས་ཏེ་རླུང་གི་མཚམས་ཀྱི་བར་གྱི་ཐིག་གདབ་པ་དང་། ཡང་བདེན་བྲལ་གྱི་མཚམས་སུ་གནས་ཏེ་དབང་ལྡན་གྱི་མཚམས་ཀྱི་བར་དུ་ཐིག་གདབ་པར་བྱ་ཞིང་། སློབ་དཔོན་དང་སྒྲུབ་པའི་གྲོགས་མཆོག་བསྐོར་ཕྱོགས་སུ་འགྲོ་བར་བྱའོ། ། དེ་ལ་རེ་ཞིག་སྲད་བུའི་སྔགས་ནི། ཨོཾ་བཛྲ་ས་མ་ཡ་སཱུ་ཏྲཾ་མཱ་ཏི་ཀྲ་མ་ཧཱུཾ་ཞེས་བྱ་བ་དང་།

In that regard, first, one should take the previously consecrated mantra-thread, which is fragrant and has a white fringe. Mentally reciting the vajra-word vajradhātu, one should transform it into Vairocana. Then, addressing the supreme assistant of the practitioner as vajrakarma, one should emanate them from one’s own heart in the form of Vajrakarma. Next, reciting vajrasattva, one should visualize oneself as Vajrasattva, hold that thread with the left vajra-fist, and with the syllable jaḥ, hand the thread to the hand of the supreme assistant, who has the form of Vajrakarma. Meditating on the equality of all directions, one should face the east and strike the line with the vajra-thread. Then, the master should sit in the south and face north, and strike the second line. Then, staying in the southeast, one should face north and strike the eastern line of the outer maṇḍala. Staying in the northwest, one should face south and strike the western line. Remaining in that same spot, one should strike the northern line. Again, staying in the southeast, one should strike the southern line. The lines for the perimeter (kha khyer) should also be struck. Furthermore, staying in the southeast, one should strike the line between the northwest and the southeast; then, staying in the southwest, one should strike the line between the northeast and the southwest. The master and the supreme assistant should proceed in a clockwise direction. In that regard, the mantra for the thread is: oṃ vajrasamayasūtraṃ mātikrama hūṃ.

ཛ་ཛ་ཛ་ཞེས་བྱ་བ་གསུམ་གྱིས་སྒྲུབ་པའི་གྲོགས་མཆོག་གིས་དྲང་བར་བྱའོ། ། དེ་ལ་སྒོ་ནི་ཆ་བརྒྱད་པའོ། ། སྒོ་ཁྱུད་ནི་སྒོའི་ཚད་ཀྱི་ཕྱེད་དོ། ། ཁ་ཁྱེར་ཕྱིའི་ཐམས་ཅད་དང་ནང་གི་ཀུན་ནི་སྒོའི་ཕྱེད་དོ། ། ཚོན་སྣ་ལྔའི་ས་ནི་ཁ་ཁྱེར་གྱི་ཕྱེད་ཀྱི་ཚད་དུ་བྱའོ། ། རྟ་བབས་ནི་སྒོའི་སུམ་འགྱུར་དུ་བྱའོ། ། ནང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ནི་ཕྱིའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཕྱེད་ལ་ཟུར་བཞི་པ་སྒོ་བཞི་པ་ཁ་ཁྱེར་གྱིས་ཡོངས་སུ་བསྐོར་བ། ཀ་བ་བརྒྱད་དང་ལྡན་པར་ཐིག་བཏབ་ལ། སེང་ལྡེང་གི་ཕུར་བུ་འོག་རྡོ་རྗེ་རྩེ་གཅིག་པ་ལྟ་བུ་ལ། སྟེང་རྡོ་རྗེ་རྩེ་ལྔ་པའི་དབྱིབས་ཅན་གྱི་ཕུར་བུ་ལ། རྡོ་རྗེ་ཕུར་བུའི་སྔགས་བཟླས་ལ། རྡོ་རྗེ་ཐོ་བས་བརྡུངས་ཏེ་སྔ་མ་བཞིན་དུ་བཏབ་ལ། དེ་ལ་བརྟོད་པའི་སྲད་བུས་ནང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་། ཕྱིའི་རྡོ་རྗེའི་ཕྲེང་བ་དབང་ལྡན་གྱི་ཕྱོགས་ནས་བརྩམས་ཏེ་གཡས་ནས་བསྐོར་བའི་རིམ་གྱིས་གདབ་པར་བྱའོ། ། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཚད་ཀྱི་ཉིས་འགྱུར་ལ། མཐའ་སྐོར་ཁྲུ་དྲུག་པར་བྱ་བ་ནི་ཚད་ཆུང་ངུ་ཡིན་ཏེ། གཞན་དག་ཏུ་ནི་ཇི་ཙམ་འཚམ་པར་བྱའོ། ། ད་ནི་ལུང་ལས་གསུངས་པའི་ཐིག་གི་མཚན་ཉིད་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། སར་པ་ལས་ནི་བཀལ་ནས་ཀྱང་། ། ཚད་དང་ལྡན་པ་མཛེས་པ་ཡི། ། ཐིག་གིས་མཁས་པ་ཅི་ནུས་ཀྱིས། ། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ནི་ཐིག་གདབ་པོ། ། གྲུ་བཞིར་བགྱི་ཞིང་སྒོ་བཞི་དང་། ། རྟ་བབས་བཞིས་ནི་མཛེས་བགྱིས་ལ། ། ཐིག་བཞི་དང་ནི་ལྡན་གྱུར་པ། ། དར་དང་མེ་ཏོག་ཕྲེང་བས་བརྒྱན། ། གྲྭ་ཡི་ཕྱོགས་ནི་ཐམས་ཅད་དུ། ། སྒོ་ཁྱུད་ཀྱི་ནི་ནང་རྣམས་སུ། ། རྡོ་རྗེ་རིན་ཆེན་སྤྲས་པར་ནི། །

One should be led by the supreme practice companion with the three syllables "ja ja ja." In that regard, the gates are one-eighth [of the maṇḍala]. The door-surrounds are half the size of the gates. All the outer and inner cornices are half the size of the gates. The ground for the five-colored powders should be made half the size of the cornice. The archways (toraṇa) should be made three times the size of the gates. The inner maṇḍala is half the size of the outer maṇḍala, square, with four gates, and completely surrounded by a cornice. Having laid the lines for it to possess eight pillars, one should strike with a vajra hammer and drive in the previously described kīla—having a single-pointed vajra at the base and a five-pointed vajra shape at the top—while reciting the vajra-kīla mantra. Then, with a cord tied to that, one should strike the inner maṇḍala and the outer vajra-garland, starting from the direction of Īśāna and proceeding clockwise. Regarding the measurement of the maṇḍala, a circumference of six cubits is the small measurement; in other cases, it should be made as appropriate. Now, the characteristics of the lines as taught in the scriptures shall be described: "Having spun [the thread] from new [wool], with a line that is of proper measure and beautiful, the wise one should, to the best of their ability, strike the lines of the maṇḍala. It should be made square with four gates, beautified by four archways, and possessed of four lines, adorned with silk and flower garlands. In all the directions of the corners, and within the door-surrounds, it should be inlaid with vajras and jewels."

དཀྱིལ་འཁོར་ཕྱི་རོལ་ཐིག་གདབ་པོ། ། དེ་ཡི་རིམ་པའི་ནང་ཞུགས་ལ། ། འཁོར་ལོ་འདྲ་བར་རྡོ་རྗེ་ཡི། ། ཐིག་གིས་ཡོངས་སུ་བསྐོར་བྱ་ཞིང་། ། ཀ་བ་བརྒྱད་ཀྱིས་མཛེས་བགྱིས་པར། ། ཕྱོགས་ཀུན་མཉམ་པ་ཉིད་དམིགས་ལ། ། ཤེས་རབ་ཅན་གྱིས་ཐིག་གདབ་པོ། ། ཤར་དང་ནུབ་དང་བྱང་དང་ལྷོར། ། ཐིག་བཞི་བཏབ་པས་དཀྱིལ་འཁོར་བརྒྱད། ། ནང་དང་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཁ་ཁྱེར་དང་། དྲ་བ་དང་དྲ་བ་ཕྱེད་པ་དང་། རྔ་ཡབ་དང་ཟླ་བ་དང་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཡང་བྲི་བ་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་གྲྭའི་མཚམས་ཐམས་ཅད་དུ། རླུང་གིས་བསྐྱོད་པའི་དྲིལ་བུ་བཏགས་པའི་བ་དན་སྣ་ཚོགས་བཏགས་པ་དང་། དེའི་སྒོ་རྣམས་ཀྱི་ནི་ཁྱུད་ཀྱི་མཚམས་རྣམས་སུ། ཟླ་བ་ཕྱེད་པ་ལ་གནས་པའི་རྡོ་རྗེ་རིན་པོ་ཆེས་མཛེས་པར་བྲི་བར་བྱའོ། ། གལ་ཏེ་བགེགས་བྱུང་བ་བཟློག་པར་འདོད་ན། ཕུར་བུའི་སྔགས་ལེན་འབུམ་བཟླས་པའི་ཕུར་བུ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྟེ་བར་ལན་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་བཟླས་ཏེ་གདབ་པར་བརྟན་པ་དང་། དབྱིབས་འདྲ་བའི་ཕུར་བུས་བགེགས་ཐམས་ཅད་ལ་གདབ་པར་བྱའོ། ། དེ་ཡང་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྟེ་བ་ལ་བཏགས་ནས། ཤར་ནས་བསྐོར་ཕྱོགས་སུ་ཟླུམ་པོར་བསྐོར་བའི་འོད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཐིག་བཏབ་པ་དེའི་ཕྱི་རོལ་ཏུ་ཁོར་ཡུག་ཆེན་པོ། དེ་བཞིན་དུ་ཟླུམ་པོར་ཐིག་བཏབ་ལ། འོད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དེར་གྲོག་མཁར་གྱི་ས་ལ་སོགས་པ་ལས་བགེགས་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་བྱས་ལ། བརྒྱ་བྱིན་གྱི་གཟུགས་བརྙན་ཤར་ཕྱོགས་ན་གནས་པ་ལ། ཡི་གེ་ཨི་ལས་བརྒྱ་བྱིན་མདོག་སེར་པོའོ། ། མེ་ལ་སོགས་པའི་གཟུགས་བརྙན་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་ཏེ། རཾ་ལས་མེ་ལྷ་དམར་པོ།

One should strike the lines for the outer maṇḍala. Entering into its sequence, one should completely encircle it with vajra lines resembling a wheel, beautified by eight pillars. Visualizing the equality of all directions, the wise one should strike the lines. By striking four lines in the east, west, north, and south, the eight maṇḍalas are formed. One should also draw the inner and outer parapets, the lattices and half-lattices, the fly-whisks, and the maṇḍalas of the moon and sun. At all the corners of the maṇḍala, various banners with bells suspended and stirred by the wind should be attached. At the junctions of the doorframes of those gates, one should draw beautiful half-moons adorned with precious jewels. If one wishes to repel obstacles that arise, one should recite the kīla-mantra one hundred thousand times. Having recited it one hundred and eight times over a kīla, it should be firmly driven into the center of the maṇḍala. One should then drive kīlas of similar shape into all the obstacles. Furthermore, having fixed it to the center of the maṇḍala as described, one should strike the lines for a circular light-maṇḍala that circles clockwise from the east. Outside of that is the great perimeter; likewise, one should strike circular lines. Within that light-maṇḍala, one should fashion images of the obstructors from earth from an anthill and so forth. As for the image of Śakra situated in the eastern direction, from the syllable i arises Śakra, yellow in color. The images of Agni and the others are likewise: from raṃ arises the red Fire God.

ཨོཾ་ཧཾ་ལས་གཤིན་རྗེ་མདོག་ནག་པོ། ཀཾ་ལས་སྲིན་པོ་ནག་པོ། ། བཾ་ལས་ཆུ་ལྷ་དཀར་པོ། ཡཾ་ལས་རླུང་ལྷ་དུད་ཀ། ཕཊ་ལས་ལུས་ངན་པོ་སེར་པོ། སུམྦྷ་ཞེས་བྱ་བ་ལས་དབང་ལྡན་དཀར་པོ་བསྐྱེད་ལ། རྡོ་རྗེ་ལྕགས་ཀྱུ་ལ་སོགས་པས་བཀུག་(ཏ་,ཏེ་)བཅུག་ལ་བཅིངས་ཏེ་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཕུར་བུས་གདབ་པོ། ། ཤིན་ཏུ་ཡང་ཡུན་རིང་དུ་བགེགས་མེད་པར་བྱེད་འདོད་པས་སས་དགབ་པར་བྱའོ། ། དེ་ལྟ་ན་ཡང་གལ་ཏེ་བགེགས་བྱེད་ན། རྡོ་རྗེ་ཧཱུཾ་མཛད་ཀྱི་སྦྱོར་བ་བྱས་ལ་འདོད་པའི་རྒྱལ་པོས་བཀུག་ནས། ལྕགས་ཀྱུ་ལ་སོགས་པས་ཀྱང་དགུག་པ་ལ་སོགས་པ་བྱས་ཏེ། རྡོ་རྗེ་ཧཱུཾ་མཛད་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་བཅིངས་ཏེ། རྐང་པ་གཡོན་པས་བགེགས་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་མནན་ཏེ། ཧཱུཾ་བཾ་ཧཱུཾ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སྤེལ་བའི་ཚུལ་གྱིས། གཡོན་པ་བརྐྱང་བའི་གནས་པས་འདུག་ལ། བགེགས་བྱེད་པའི་སྤྲིན་ལ་སོགས་པ་ལ་མངོན་པར་བལྟས་ཏེ། ཕྱག་རྒྱ་འཕངས་ཏེ་བསྟན་ལ་ནམ་མཁའི་ཁམས་ཐམས་ཅད་དུ་སྤྲོས་པས་འོད་ཟེར་འབར་བ་ཀུན་དུ་འཁྲུག་པའི་རྡོ་རྗེ་ཧཱུཾ་མཛད་ཀྱིས། རྐང་པ་བཏེག་ཅིང་བསྣུན་པས། སྤྲིན་ལ་སོགས་པ་ཐལ་བར་བྱས་པར་བསམ་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུས་ནི་བཅོམ་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། ། ཡང་ན་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མངོན་དུ་བྱས་ལ། དེའི་འོག་ཏུ་ཨ་ལས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དུ་གྱུར་ནས། རྒྱུད་ལས་བཤད་པའི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་སྐུར་ངེས་པར་བྱས་ལ་ཧཾ་ལས་འཕགས་པ་མི་གཡོ་བ་ཡིད་ཀྱིས་ཐུགས་ཀ་ནས་ཕྱུང་སྟེ། བཛྲ་ཧཾ་བནྡྷ་ཞེས་ཡིད་ལ་བརྗོད་ལ། ཕྱིའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཕྱི་རིམ་དུ་རླུང་གི་ཕྱོགས་སུ་དྲིའི་ཐིག་ལེ་བདུན་བྱས་ཏེ།

From OṂ HAṂ, Yama, black in color; from KAṂ, the Rākṣasa, black; from BAṂ, Varuṇa, white; from YAṂ, Vāyu, smoke-colored; from PHAṬ, Kubera, yellow; and from SUMBHA, Īśāna, white—these should be generated. Having summoned them with the vajra hook and so forth, one should cause them to enter, bind them, and bring them under control, and then strike them with the ritual dagger (kīla). If one wishes to ensure that there are no obstacles for a very long time, one should cover the site with earth. Even so, if obstacles should still arise, one should perform the yoga of Vajra-Hūṃkāra and summon [the obstructors] with Rāgarāja. Having performed the summoning and so forth with the hook and other implements, one should bind the mudrā of Vajra-Hūṃkāra, press down on the effigy of the obstructor with the left foot, and while reciting "HŪṂ BAṂ HŪṂ" and so forth in an alternating manner, remain in the posture of the extended left leg. Gazing directly at the clouds and other forms of the obstructors, one should cast and display the mudrā, emanating it throughout the entire expanse of space. One should then imagine that Vajra-Hūṃkāra, with blazing rays of light and a turbulent display, lifts and strikes with his foot, reducing the clouds and other obstacles to ashes; by such means, they will be utterly destroyed. Alternatively, one should manifest the samādhi of emptiness, and thereafter, from the syllable A, become Vairocana. Having stabilized the body of Vairocana as explained in the tantra, one should mentally emanate the noble Acala from the heart center from the syllable HAṂ. Reciting "VAJRA HAṂ BANDHA" mentally, one should make seven drops of scented water in the wind direction on the outer perimeter of the external maṇḍala.

ཐིག་ལེ་རེ་རེ་ཞིང་ཡང་རེ་རེའི་ནང་དུ་ཆུད་པར་བྱས་ལ། དབུས་མ་དང་ཐ་མ་ཡང་ཐིག་ལེ་བདུན་དང་ལྡན་པར་བྱས་ཏེ། ཐིག་ལེ་བདུན་པོ་དེ་དག་ཀྱང་རླུང་ལྷ་བདུན་པོ་རི་དྭགས་ལ་ཞོན་པ་མདོག་ནག་པོ། འཕགས་པ་མི་གཡོ་བས་ཞགས་པས་བཀུག་ནས་བཅིངས་པར་གྱུར་པར་བསམས་ལ། དེ་རྣམས་ཀྱི་དབུས་མ་གཅིག་ནི་གཙོ་བོ་ཡིན་ལ། ལྷག་མ་ཐིག་ལེ་དྲུག་པོ་ནི་དེ་བསྐོར་ཏེ་ཀུན་ནས་གནས་པར་བསམ་མོ། ། དེ་ནས་ཁམ་ཕོར་ཨ་ལས་རི་རབ་ཏུ་བསམས་ལ། དེའི་སྟེང་དུ་ཨ་ཉིད་ལས་དབང་ཆེན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཐམས་ཅད་དུ་རྡོ་རྗེས་གཡོགས་པ། དབུས་སུ་ཡང་རྡོ་རྗེ་རྩེ་ལྔ་པ་ཡི་གེ་ཧཱུཾ་གི་ས་བོན་ལས་བྱུང་བ་མཚམས་རྣམས་སུ་མདུང་རྩེ་གསུམ་པ་རྣམ་པར་བསམས་ལ། དེ་བཞིན་དུ་བཛྲ་ཧཾ་བནྡྷ་ཞེས་བརྗོད་དེ། ཁམ་ཕོར་དེས་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ཐིག་ལེ་བདུན་དགབ་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ཁམ་ཕོར་དང་རི་རབ་ཀྱི་སྟེང་དུ་ཨོཾ་ལས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་བསམས་ཏེ། འཕགས་པ་མི་གཡོ་བ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་གཡོན་བརྐྱང་བས་རི་རབ་མནན་ནས། རལ་གྲི་དང་ཞགས་པས་རླུང་རྣམས་ལ་སྡིགས་མཛུབ་མཛད་པར་བསམས་ཏེ། དེ་ལྟ་བུས་ནི་རླུང་རྣམས་ཐམས་ཅད་བཅིང་བ་བྱས་པར་འགྱུར་རོ། ། དེ་ལ་ཆུ་ལ་སོགས་པའི་བགེགས་བཟློག་པར་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། ཧཾ་ལས་རླུང་དང་མེའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་གནས་པའི་འཕགས་པ་མི་གཡོ་བར་བདག་ཉིད་བསྐྱེད་ལ། གྲོག་མཁར་གྱི་ས་འམ། བ་གླང་གི་ལྕི་བ་ས་ལ་མ་ལྷུང་བས་བགེགས་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་བྱས་ནས། ཁཾ་ལས་རལ་གྲི། རཾ་ལས་མེའི་སྙིང་པོ་བསྐྱེད་ལ། ཀིཾ་ལས་ཞགས་པ་དང་། ལྕགས་ཀྱུ་བསྐྱེད་དེ། ལག་པ་གཡོན་པས་བཟུང་ལ།

Each drop should be placed so that it is contained within each [other], and the central and the final [drops] should also be made to possess seven drops. One should visualize those seven drops as the seven wind deities, black in color and mounted on deer, having been summoned and bound with a noose by the noble Acala. One should visualize that the one in the center is the principal [deity], and the remaining six drops are positioned surrounding it on all sides. Then, one should visualize Mount Meru arising from the syllable A within the clay bowl. Upon that, from the syllable A itself, one should visualize the maṇḍala of the Great Powerful One (Mahendra) entirely covered with vajras. In the center, a five-pronged vajra arises from the seed-syllable HŪṂ, and at the intermediate points, one should visualize tridents. Likewise, reciting vajra haṃ bandha, one should cover the seven drops as previously described with that clay bowl. Then, upon the clay bowl and Mount Meru, one should visualize the Blessed One Vairocana arising from the syllable OṂ. One should visualize the noble Acala, in the presence of the Blessed One, pressing down on Mount Meru with his left leg extended, and making the threatening gesture (tarjanī) with a sword and noose toward the winds. By such means, all the winds will be bound. Regarding that, the method for averting obstacles such as water and so forth shall be explained: one should generate oneself as the noble Acala, abiding upon a maṇḍala of wind and fire arising from HAṂ. Having fashioned an image of the obstacle-maker from anthill earth or cow dung that has not fallen to the ground, one should generate a sword from KHAṂ, the essence of fire from RAṂ, and a noose and hook from KIṂ. Holding these with the left hand, one should proceed.

ལག་པ་གཡས་པས་ལྕགས་ཀྱུ་དང་ཞགས་པས་དྲངས་ནས། བགེགས་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་གྱི་ནང་དུ་བཅུག་སྟེ། གཡོན་བརྐྱང་བའི་གནས་པས་གནས་ལ། རྐང་པ་གཡོན་པས་སྤྱི་བོ་ནས་བཙིར་ལ། འདི་སྐད་ཅེས་བརྗོད་དོ། ། ན་མཿས་མནྟ་བཛྲཱ་ཎཱཾ། ཙཎྜ་མ་ཧཱ་རོ་ཥ་ཎ་སྥོ་ཊ་ཡ་ཧཱུཾ། ཏྲ་ཀ་ཧཾ་མཾ་ཞེས་བརྗོད་ནས་གཟུགས་བརྙན་དེ་རལ་གྲིས་གཏུབ་པར་བྱའོ། ། དུག་དང་སྐེ་ཚེ་དང་ལན་ཚྭ་ལ་སོགས་པས་གཟུགས་བརྙན་བསྐུས་ལ་མེས་གདུང་བར་བྱའོ། ། མེ་ཡིས་གདུངས་པས་དེ་ཉིད་ཀྱང་། ། གདུངས་པར་འགྱུར་བར་ཐེ་ཚོམ་མེད། ། ཚངས་པའམ་བརྒྱ་བྱིན་ཡིན་ན་ཡང་། དེ་ཡི་མོད་ལ་མྱུར་དུ་འཚིག། ཅེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱིས་གསུངས་སོ། ། ལས་འདི་དག་ཀྱང་འཕགས་པ་མི་གཡོ་བའི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་དེའི་གསང་སྔགས་ཁྲི་བཟླས་པའི་སྔོན་དུ་བསྙེན་པ་བྱས་ནས་དེའི་འོག་ཏུ་ལས་བྱའོ། ། ཡང་ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་གཤིན་རྗེ་གཤེད་སྐུ་མདོག་ནག་པོ་ཞལ་བཞི་པ། ཕྱག་བཞི་པ། ཞབས་དྲུག་པ། ཕྱག་གཡས་གཉིས་ན་རལ་གྲི་དང་དགྲ་སྟ་བསྣམས་པ། ཕྱག་གཡོན་གཉིས་ན་ཞགས་པ་གཏུན་ཤིང་བསྣམས་པ། ལྷོ་ཕྱོགས་སུ་གཟིགས་པ། ཁྲོ་བོའི་ཚོགས་རྣམས་ཀྱིས་ནམ་མཁའི་ཁམས་ཀུན་དུ་གང་བར་མཛད་པ་རྣམ་པར་བསམས་ལ། མདུང་ཐུང་གི་ཕྱག་རྒྱ་བཅིངས་ལ། སྤྲིན་ལ་སོགས་པ་བཟློག་པའི་བསམ་པས། ཚམ་ངམ་དང་བཅས་པས་རབ་ཏུ་སྦྱར་བར་བྱའོ། ། རྡོ་རྗེ་བསྡམས་པ་ནང་དུ་བཅིངས་ལ། མཛུབ་མོ་གཉིས་སྦྱར་བ་ནི་མདུང་ཐུང་གི་ཕྱག་རྒྱའོ། ། དེ་ལྟར་ན་ཡང་གལ་ཏེ་བགེགས་རྣམས་ཞི་བར་མ་གྱུར་ན།

Drawing [the obstructing spirit] in with a hook and a noose with the right hand, one should place it inside the effigy. Standing in the posture with the left leg extended, one should press down on the crown of the head with the left foot and recite: Namaḥ samantavajrāṇāṃ, caṇḍamahāroṣaṇa sphoṭaya hūṃ, traka haṃ maṃ. Having recited this, one should cut the effigy with a sword. One should smear the effigy with poison, mustard seeds, salt, and so forth, and then burn it with fire. Regarding this, the Blessed One Vairocana said: "By the burning of the fire, that very [spirit] will undoubtedly be tormented. Even if it be Brahmā or Śakra, it will be swiftly incinerated in that very instant." These activities should be performed after first performing the preliminary service by reciting the mantra of the noble Acala ten thousand times through the yoga of that deity. Furthermore, with the syllables Oṃ āḥ hūṃ, one should visualize the noble Mañjuśrī Yamāntaka, black in color, with four faces, four arms, and six legs. His two right hands hold a sword and a battle-axe; his two left hands hold a noose and a pestle. He gazes toward the south, and the hosts of wrathful deities fill the entire expanse of space. Binding the short-spear mudrā with the intention of averting clouds and the like, one should apply it with a fierce display. The short-spear mudrā is formed by binding the vajra-clasp internally and joining the two index fingers. Even so, if the obstructing spirits are not pacified, [one should proceed further].

ཁམ་ཕོར་སོ་མ་བཏང་བ་གཉིས་ཀྱི་ནང་དུ་ཁྲག་དང་དུར་ཁྲོད་ཀྱི་སོལ་བ་དང་། དུག་དང་། སྐེ་ཚེ་དང་། ད་དུ་རའི་ལོ་མའི་ཁུ་བས་སྔགས་བྲིས་ལ། ཡུངས་ཀར་ལ་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་བཟླས་བརྗོད་བྱས་ནས། ཁམ་ཕོར་ཁ་སྦྱར་ཏེ། དེའི་ནང་དུ་བཞག་ལ། མེའི་བགེགས་ལ་སོགས་པ་བསམས་ལ། སྲེག་བླུགས་བརྒྱའམ་སྲེག་བླུགས་བདུན་སྦྱིན་སྲེག་བྱའོ། ། དེ་ནས་དེ་དག་འཇིག་པའམ། འཆི་བའམ། མི་མ་ཡིན་པས་གཟུང་བར་འགྱུར་རོ། ། ཡང་ན་རྡོ་རྗེ་ཧཱུཾ་མཛད་ཀྱི་སྦྱོར་བས་ཡི་གེ་ཧཱུཾ་བཟླས་བརྗོད་འབུམ་བྱས་ལ། ། མི་རུས་ཀྱི་རྒྱུ་ལས་བྱས་པའི་ཕུར་བུ་སོར་བཞི་པའི་ཚད་ཙམ་ལ། ལན་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་བཟླས་ལ། དེ་བཞིན་དུ་རྡོ་རྗེ་ལྕགས་ཀྱུ་ལ་སོགས་པས་བཀུག་ཅིང་བཅུག་སྟེ་བཅིངས་ནས། གཟུགས་བརྙན་ལ་ཕུར་བུས་གདབ་བོ་དེ་ནས་མེའི་ཚ་བ་ཞི་བར་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། མེའི་སྟེང་དུ་བཾ་ལས་ཆུའི་དཀྱིལ་འཁོར། དེའི་སྟེང་དུ་པདྨའི་དབུས་སུ་གནས་པའི་འཁོར་ལོ། དེའི་སྟེང་དུ་བཾ་གཉིས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དུང་དང་ཀུནྡ་ལྟར་དཀར་བར་བཞུགས་ཏེ། མཚོ་ཆེན་པོ་མ་དྲོས་པ་འདྲ་བའི་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་བཞི་ལས། ཆུ་བོ་བཞི་འབབ་པ་ལྟ་བུའི་ཆར་གྱི་རྒྱུན་བབས་པས་ཕྱོགས་བཅུར་འགེངས་པར་གྱུར་པར་བསམ་པར་བྱའོ། ། རྡོ་རྗེ་ཅན་དང་རྡོ་རྗེ་མེ་ལྟར་འབར་བས་ཁམ་ཕོར་གྱི་རི་རབ་དང་། ཕུར་བུ་ཡང་དག་པར་བསྲུངས་ལ། རྡོ་རྗེ་གནོད་སྦྱིན་དང་། རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་ཅན་དག་གིས། དེ་རྣམས་ཀྱི་ནམ་མཁའ་བཅིང་བར་བྱས་ལ། རྡོ་རྗེ་བཅིངས་པས་དྲ་བ་བྱའོ། ། ཡང་ན་མངོན་སྤྱོད་ཀྱི་སྦྱིན་སྲེག་གིས་བགེགས་བཟློག་པར་བྱའོ། །

Inside two unbaked clay bowls, write the mantra using blood, charcoal from a charnel ground, poison, mustard seeds, and the juice of dadūra leaves. Recite the mantra over white mustard seeds one hundred and eight times, then join the two bowls together and place [the seeds] inside. Visualizing the obstructors of fire and so forth, perform a fire offering of one hundred or seven oblations. Then, they will be destroyed, killed, or seized by non-human spirits. Alternatively, through the application of Vajra Hūṃkāra, recite the syllable HŪṂ one hundred thousand times. Take a ritual dagger (kīla) made of human bone, four finger-widths in length, and recite the mantra over it one hundred and eight times. Likewise, having summoned, inserted, and bound [the obstructors] with the Vajra Hook and so forth, strike the effigy with the dagger. Then, the method for pacifying the heat of the fire should be explained: upon the fire, visualize a water maṇḍala arising from VAṂ. Upon that, in the center of a lotus, is a wheel. Above that, from two VAṂs, the Blessed One Vairocana sits, white as a conch or a kunda flower. Imagine that from the four great oceans, which are like the great lake Anavatapta, streams of rain fall like the four great rivers, filling the ten directions. With the Vajra-holder and the Vajra Blazing Like Fire, protect the clay bowls as Mount Meru and the ritual dagger. With the Vajra Yakṣa and the Vajra Terrifier, bind their sky and create a net with the Vajra Bond. Alternatively, repel the obstructors with a wrathful fire offering (abhicāra-homa).

དེ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་དབུས་ན་གནས་པའི་ཕུར་བུ་ཧཱུཾ་བཞིས་བཏོན་ལ། འོག་ནས་བཤད་པའི་ཚོན་སྣ་ལྔས་ཕུར་བུའི་བུ་ག་བཀང་ལ། མཉམ་པོར་གཞག་གོ། ། དེ་ནས་ཧི་ཞེས་བྱ་བས་མིག་གཡས་པ་དང་། གཡོན་པར་ཉི་མ་དང་ཟླ་བ་བསྐྱེད་ལ། ཁྲོ་བོའི་ལྟ་བས་ཀུན་དུ་བལྟས་ལ། སྒོ་རྣམས་བྱའོ་དེ་ནས་ཚོན་རྩི་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་བྱ་སྟེ། ཨོཾ་བཛྲ་ཙི་ཏྲ་ས་མ་ཡ་ཧཱུཾ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ཕྱག་རྒྱ་དང་ལྡན་པས་ཚོན་རྩི་ཐམས་ཅད་ལ་ལན་བདུན་གྱི་བར་དུ་མངོན་པར་བཟླས་ན། རྡོ་རྗེའི་རང་བཞིན་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོས་གསུངས་སོ། ། དེ་ལ་ཕྱག་རྒྱ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། རྡོ་རྗེའི་ཕྱག་རྒྱ་གཉིས་ལས་ནི། ། མཛུབ་མོ་རྩེ་མོ་མཉམ་སྦྱར་བ། ། བྱས་ནས་ཚོན་རྩི་ཐམས་ཅད་ནི། ། འབར་བའི་ལྟ་བས་དགུག་པར་བྱ། ། ཧི་ཞེས་བྱ་བ་དང་། རྡོ་རྗེ་ཉི་མའི་ཁྲོ་བོའི་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་དང་། གཡོན་པའི་རྡོ་རྗེ་ཁུ་ཚུར་གྱི་མཐའ་སྦྱར་བར་བྱའོ། ། ཨོཾ་བཛྲ་ཙི་ཏྲ་ས་མ་ཡ་ཧཱུཾ་ཞེས་ཟློས་ཤིང་དབང་ལྡན་ཕྱོགས་ནས་བརྩམས་ཏེ། གཡས་ནས་བསྐོར་བས་གཡོན་པའི་རྡོ་རྗེ་ཁུ་ཚུར་གྱིས་ཚོན་རྩི་དགྱེ་བར་བྱ་སྟེ། ཕྱིས་ཅི་བདེར་བྱའོ། ། དེའི་རིམ་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། སྔོན་པོ་དང་སེར་པོ་དང་དམར་པོ་དང་ལྗང་གུ་དང་དཀར་བའི་རིམ་པ་འདིས་ཅི་བདེར་དགྱེའོ། ། ཁྲུ་དྲུག་པར་བྱ་བ་ནི་ཚོན་རྩིའི་རི་མོ་ཆུང་ཚད་ཡིན་ཏེ། དེ་ཕན་ཆད་ཁྲུ་བསྐྱེད་པས་རྐང་པ་ཡང་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། ། དེ་ཡང་རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོའི་རྒྱུད་ལས། སྔོན་པོ་རྡོ་རྗེ་རྩེ་རང་བཞིན། ། གཉིས་པ་གསེར་ལ་དམིགས་པ་སྟེ། ། པདྨ་རཱ་གའི་རང་བཞིན་གཞན། །

Then, having extracted the kīla situated in the center of the maṇḍala with four HŪṂ syllables, fill the hole of the kīla with the five-colored powders explained below and level it. Then, with the syllable HI, generate a sun and a moon in the right and left eyes respectively. Looking all around with the wrathful gaze, one should open the gates. Next, the colored powders should be consecrated. By reciting "OṂ VAJRA CITRA SAMAYA HŪṂ" seven times over all the colored powders while performing the mudrā, the Blessed One, the Great Vajradhara, declared that they will become the nature of vajra. The mudrā for this is as follows: "From the two vajra mudrās, join the tips of the index fingers together; having done so, summon all the colored powders with a blazing gaze." One should join the tips of the left vajra-fist with the syllable HI and the samaya mudrā of the wrathful Vajrasūrya. Reciting "OṂ VAJRA CITRA SAMAYA HŪṂ," starting from the northeast and circling to the right, one should apply the colored powders with the left vajra-fist; thereafter, one may proceed as desired. The sequence is as follows: apply the colors in this order—blue, yellow, red, green, and white—as desired. A measurement of six cubits is the minimum size for the colored design; beyond that, as the cubits increase, the steps should also be increased. Furthermore, the Vajraśekhara Tantra states: "Blue is the nature of the vajra peak; the second is focused on gold; another is the nature of ruby."

དེ་བཞིན་གཞན་དག་མར་གཏ་འདྲ། ། དཀར་པོ་ནང་དུ་ཤེས་བྱ་སྟེ། ། འདི་ནི་ཚོན་གྱི་རིམ་པར་བཤད། ། ཅེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོས་གསུངས་སོ། ། ཤར་ཕྱོགས་སུ་ནི་སྔོན་པོ་ཆེ། ། ལྷོར་ནི་སེར་པོ་དང་ལྡན་པ། ། ནུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ནི་དམར་པོ་སྟེ། ། བྱང་ནི་ལྗང་གུར་ཡང་དག་ལྡན། ། དབུས་ཀྱི་ས་ཡི་ཆ་ཉིད་ནི། ། ཤེལ་ལྟར་སྣང་བ་བླ་ན་མེད། ། རྟག་ཏུ་རྡོ་རྗེ་དྲིལ་འཆང་ཞིང་། ། རབ་མཉམ་གཞག་སྟེ་དེ་ཡིས་བྲི། ། རྡོ་རྗེ་ཀ་བའི་ནང་ལོགས་སུ། ། ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལྔས་བརྒྱན་ལ། ། དབུས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དབུས་སུ་ནི། ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ནི་གཟུགས་གཞག་ཅིང་། ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ནི་ཕྱོགས་ཀུན་གྱི། ། དཀྱིལ་འཁོར་རྣམས་ཀྱི་དབུས་རྣམས་སུ། ། རིམ་བཞིན་དུ་ནི་དམ་ཚིག་མཆོག། བཞི་པོ་ལེགས་པར་གཞག་པར་བྱ། ། དཀྱིལ་འཁོར་བཞི་པོ་དེ་དག་ཏུ། ། རྡོ་རྗེ་གོམ་པས་སོང་ནས་ནི། ། མི་གཡོ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡི། ། སངས་རྒྱས་བཞི་པོ་ཐམས་ཅད་གཞག། མི་གཡོ་བ་ཡི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ། ། རྡོ་རྗེ་འཛིན་སོགས་མཉམ་པར་གཞག། རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་དཀྱིལ་འཁོར་དུ། ། རྡོ་རྗེ་སྙིང་སོགས་རྫོགས་པར་གཞག། ཚེ་དཔག་མེད་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ། ། རྡོ་རྗེ་སྤྱན་སོགས་རྫོགས་པར་བཞག། གདོན་མི་ཟ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ། ། རྡོ་རྗེ་རྒྱ་གྲམ་ལ་སོགས་གཞག། འཁོར་ལོ་ཡི་ནི་གྲྭ་རྣམས་སུ། ། རྡོ་རྗེ་ལྷ་མོ་རྣམས་ཀྱང་གཞག། དཀྱིལ་འཁོར་ཕྱི་རོལ་གྲྭ་རྣམས་སུ། ། སངས་རྒྱས་མཆོད་པ་རྣམས་ཀྱང་གཞག། སྒོ་རྣམས་ཀུན་གྱི་ནང་དུ་ནི། ། སྒོ་སྲུང་བཞི་ཡང་གཞག་པར་བྱ། ། དཀྱིལ་འཁོར་ཕྱི་རིམ་ཕྱོགས་སུ་ནི། །

"Likewise, others are like butter; the white should be known as being inside. This is explained as the sequence of colors," so said the Blessed One, the Great Vajradhara. In the eastern direction is great blue; in the south, it is endowed with yellow; the western direction is red; and the north is perfectly endowed with green. The central area of the ground itself is unsurpassed, appearing like crystal. Always holding the vajra and bell, and being in perfect meditative equipoise, one should draw it. On the inner side of the vajra pillars, it is adorned with five moon maṇḍalas. In the center of the central maṇḍala, the form of the Buddha is to be placed. In the centers of all the maṇḍalas in the directions of the Buddha, the four supreme samayas should be properly placed in sequence. Having stepped into those four maṇḍalas with vajra steps, all four Buddhas, beginning with Acala, are to be placed. In the maṇḍala of Acala, Vajradhara and the others are to be placed in equipoise. In the maṇḍala of Ratnasambhava, Vajragarbha and the others are to be placed in their entirety. In the maṇḍala of Amitāyus, Vajralocanā and the others are to be placed in their entirety. In the maṇḍala of Amoghasiddhi, Vajraviśva and the others are to be placed. In the corners of the wheel, the vajra goddesses are also to be placed. In the corners on the outer perimeter of the maṇḍala, the offerings to the Buddhas are also to be placed. Inside all the gates, the four gatekeepers are also to be placed. In the directions of the outer rim of the maṇḍala...

སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱང་གཞག། དེ་ལ་རྡོ་རྗེ་ཤུགས་ཀྱི་སྙིང་པོ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ཨོཾ་བཛྲ་བེ་གཱ་ཀྲ་མ་ཧཱུཾ། དེ་ལ་འདིའི་ཕྱག་རྒྱ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ཡིད་ཀྱིས་རི་མོ་བཏེག་ནས་ནི། ། རྡོ་རྗེ་སྲད་བུའམ་གཞན་ཡང་རུང་། ། ཕྱིར་བྱུང་ནང་དུ་ཞུགས་ཀྱང་རུང་། དམ་ཚིག་ཉམས་པ་དེ་མི་འགྱུར། ། དེ་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་པར་རྡོ་རྗེ་སྣང་མཛད་ནི། སྐུ་མདོག་དཀར་པོ་སེང་གེའི་གདན་ལ་རྡོ་རྗེའི་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་གིས་བཞུགས་པ། བྱང་ཆུབ་མཆོག་གི་ཕྱག་རྒྱས་རྡོ་རྗེ་རྩེ་ལྔ་པ་བསྣམས་པ། ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འོད་མངའ་བ། དར་ལའི་སྟོད་གཡོགས་དང་། སྨད་གཡོགས་མནབས་པ། རིན་པོ་ཆེའི་ཅོད་པན་དང་། དར་དཔྱངས་ཀྱི་དབང་བསྐུར་བ་དང་ལྡན་པ། ཞལ་བཞི་པ་ཞལ་དང་པོ་ཤར་དུ་གཙིགས་པའོ། ། དེ་བཞིན་དུ་མི་བསྐྱོད་པ་ལ་སོགས་ཡང་དེ་བཞིན་ཏེ། སྐུ་མདོག་ཀྱང་སྔོན་པོ་དང་། སེར་པོ་དང་། དམར་པོ་དང་། ལྗང་གུ་དང་། གླང་པོ་ཆེ་ལ་སོགས་པའི་གདན་ལ་རྡོ་རྗེ་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་གིས་བཞུགས་པ། རྡོ་རྗེ་རྩེ་ལྔ་པ་དང་། རྡོ་རྗེ་རིན་པོ་ཆེ་དང་། རྡོ་རྗེ་པདྨ་དང་། སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པ་བསྣམས་པའོ། ། ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འོད་མངའ་བ། རིན་པོ་ཆེའི་ཅོད་པན་དང་། དར་དཔྱངས་ཀྱི་དབང་བསྐུར་བ་དང་ལྡན་པ། ཞལ་གཅིག་པ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་མངོན་སུམ་དུ་ཕྱོགས་པ་རྣམས་རང་རང་གི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་དང་བཛྲ་དྷཱ་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔའི་སྙིང་པོ་ཟློས་ཤིང་བཞུགས་སུ་གསོལ་ལ། བྲིས་པ་ལྟར་བར་སྣང་ལ་མངོན་དུ་བཞུགས་པ་རྣམས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་ཕབ་སྟེ་གཅིག་ཏུ་བྱའོ། །

The great bodhisattvas should also be placed. In that regard, the essence-mantra of Vajravega is: OṂ VAJRAVEGĀKRAMA HŪṂ. In that regard, the mudrā for this is as follows: having mentally lifted the drawing, whether it be a vajra cord or otherwise, whether one goes outside or enters within, the samaya will not be impaired. In that regard, the Blessed One Vairocana is white in color, seated upon a lion throne in the vajra posture. He holds a five-pronged vajra with the mudrā of supreme enlightenment. He possesses the radiance of a sun maṇḍala, wears a silk upper garment and lower robe, and is endowed with the empowerment of a precious crown and silk pendants. He has four faces, the first of which faces east. Likewise, Akṣobhya and the others are also similar. Their colors are blue, yellow, red, and green, respectively. They are seated upon lion, elephant, and other thrones in the vajra posture. They hold a five-pronged vajra, a vajra-jewel, a vajra-lotus, a crossed vajra, and so forth. Possessing the radiance of a sun maṇḍala, endowed with the empowerment of a precious crown and silk pendants, and having one face directed toward Vairocana, they should be requested to remain while reciting the essence-mantras of the five Tathāgatas, beginning with VAJRA-DHĀTU, along with their respective mahāmudrās. Those who are depicted as residing in the sky should likewise be brought down and unified as one.

དེ་བཞིན་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་སྤྱན་སྔར། སཏྭ་བཛྲི་ཞེས་བྱ་བས་རྡོ་རྗེ་སེམས་མ་སྐུ་མདོག་སྔོན་མོ། རྡོ་རྗེ་རྩེ་ལྔ་པ་དམར་པོ་བཀོད་ལ། བཛྲ་ཨཱ་བེ་ཤ་ཨ་ཞེས་བྱ་བས་དབབ་པར་བྱའོ། ། གཡས་སུ་རཏྣ་བཛྲི་ཞེས་བྱ་བས་རིན་ཆེན་སེམས་མ་སྐུ་མདོག་སེར་མོ། ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་རྩེ་མོ་རྡོ་རྗེ་རྩེ་ལྔ་པས་མཚན་པའོ། ། རྒྱབ་ཏུ་དྷརྨ་བཛྲི་ཞེས་བྱ་བས་རྡོ་རྗེ་ཆོས་མ་སྐུ་མདོག་དམར་མོ། པདྨ་དཀར་དམར་འདབ་མ་བཅུ་དྲུག་པ་ལ་འདབ་མ་བརྒྱད་ཐུར་དུ་གྱེས་པ། འདབ་མ་བརྒྱད་གྱེན་དུ་བལྟས་པ། ཁ་མ་བྱེ་བའི་ནང་ན་རྡོ་རྗེ་རྩེ་ལྔ་པ་ཆུད་པའོ། ། གཡོན་དུ་ཀརྨ་བཛྲི་ཞེས་བྱ་བས། རྡོ་རྗེ་ལས་མ་སྐུ་མདོག་ལྗང་གུ། སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོ་བཅུ་གཉིས་པ། ཁ་དོག་ལྔ་པའོ། ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལ་སོགས་པ་ནས་བསྐལ་པ་བཟང་པོའི་མཐར་ཐུག་པའི་བར་ནི། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོས་རང་རང་གི་མཚན་མ་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པ་བསྣམས་པ། རབ་ཏུ་དགྱེས་པས་སྤྱན་གདངས་པ། སེམས་དཔའི་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་གིས་བཞུགས་པ་ཡིན་ནོ། ། རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ལ། འདི་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་དམིགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་མངོན་པར་ཕྱོགས་པར་བྱའོ། ། མི་བསྐྱོད་པའི་མདུན་དུ་ནི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་འོ། ། གཡས་སུ་ནི་རྡོ་རྗེ་རྒྱལ་པོའོ། ། གཡོན་དུ་ནི་རྡོ་རྗེ་ཆགས་པའོ། ། རྒྱབ་ཏུ་ནི་རྡོ་རྗེ་ལེགས་པའོ། ། རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་གྱི་མདུན་དུ་ནི་རྡོ་རྗེ་རིན་ཆེན་ལ་སོགས་པ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །

Likewise, in the presence of the Blessed One Vairocana, one should place the blue Vajrasattvī with a red five-pronged vajra and cause her to descend with the mantra vajrāveśa a. To the right, with ratnavajrī, one should place the yellow Ratnasattvī, holding a precious wish-fulfilling jewel marked with a five-pronged vajra at its tip. Behind, with dharmavajrī, one should place the red Dharmasattvī, holding a sixteen-petaled lotus—eight petals spreading downward and eight petals facing upward—with a five-pronged vajra contained within its unopened center. To the left, with karmavajrī, one should place the green Karmasattvī, holding a twelve-pronged crossed vajra of five colors. From Vajrasattva and the others up to the end of the Bhadrakalpa, they all hold their respective symbols, such as the vajra, in the mahāmudrā, with wide-open eyes of great joy, and are seated in the sattvaparyaṅka posture. Vairocana is the very essence of suchness, and since all these are the very essence of the wisdom that focuses on the dharmadhātu, they should be oriented toward Vairocana. In front of Akṣobhya is Vajrasattva; to the right is Vajrarāja; to the left is Vajrarāga; and behind is Vajrasādhu. In front of Ratnasambhava, one should understand that Vajraratna and the others are likewise arranged.

ལྷག་མ་ནི་ཤེས་པ་ཁོ་ནར་ཟད་དོ། ། ཕྱིའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཁྱམས་ལ་བྱམས་པ་ལ་སོགས་པ། བསྐལ་པ་བཟང་པོའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བཞིས་སྟོང་དུ་མ་ཚང་བ། ཤར་ཕྱོགས་ལ་སོགས་པའི་ཕྱོགས་སུ་ཆ་མཉམ་པོ་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་བྲི་བར་བྱའོ། ། དེ་ལ་ཤར་ཕྱོགས་པ་རྣམས་ནི་རྡོ་རྗེ་རྩེ་ལྔ་པ་བསྣམས་པའོ། ། ལྷོ་ཕྱོགས་པ་རྣམས་ནི་རྡོ་རྗེ་རིན་པོ་ཆེ་བསྣམས་པའོ། ། ནུབ་ཕྱོགས་པ་རྣམས་ནི་རྡོ་རྗེ་པདྨ་བསྣམས་པའོ། ། བྱང་ཕྱོགས་པ་རྣམས་ནི་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེ་བསྣམས་པའོ། ། དེ་ནས་འདི་རྣམས་ཀྱི་དགོད་པའི་རིམ་པ་དང་། མཚན་ནི་འདི་དག་ཡིན་ཏེ། ཨོཾ་སརྦ་སཾ་སྐཱ་ར་པ་རི་ཤུདྡྷ་དྷརྨ་ཏེ་ག་ག་ན་ས་མུངྒ་ཏེ་མ་ཧཱ་ན་ཡ་པ་རི་ཝཱ་རེ་སྭཱ་ཧཱ། ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་རིག་པའོ། ། དེ་ལ་དེ་རྣམས་ཀྱི་མཚན་ནི། བྱམས་པ། སེང་གེ། རབ་གསལ། ཐུབ་པ། མེ་ཏོག། མེ་ཏོག་གཉིས་པ། སྤྱན་ལེགས། དེད་དཔོན། ལག་ཆེན། སྟོབས་ཆེན། རྒྱུ་ཀར་རྒྱལ་པོ། རྩི་སྨན། སྙན་པ། ཏོག། འོད་ཆེན་པོ། གྲོལ་བའི་ཕུང་པོ། རྣམ་པར་སྣང་མཛད། ཉི་མའི་སྙིང་པོ། ཟླ་འོད་འཕྲོ། འོད་བཟང་། མྱ་ངན་མེད། སྐར་རྒྱལ། རབ་གསལ། ཕྲེང་ཐོགས། ཡོན་ཏན་འོད། དོན་གཟིགས། མར་མེ། མཐུ་ལྡན། སྨན་པ། དེས་པ། མཛོད་སྤུ། བསྟན་ལྡན། ལྷའི་དཔལ། གདུལ་དཀའ། ཡོན་ཏན་རྒྱལ་མཚན། སྒྲ་གཅན། ཚོགས་ཅན། ཚངས་པའི་དབྱངས། ཚིག་བརྟན། མི་འགྱིང་པ། འོད་མཛད། ལྷུན་ཆེན། རྡོ་རྗེ་སྡོམ་པ་ཅན། མི་བསྙེངས་པ། རིན་ཆེན། པདྨའི་སྤྱན། སྟོབས་སྡེ། མེ་ཏོག་འོད་ཟེར། ཡེ་ཤེས་དགྱེས། གཟི་ཆེན། ཚངས་པ། འོད་དཔག་མེད། ཀླུ་སྦྱིན། བརྟན་པར་གཤེགས། དོན་ཡོད་མཐོང་།

The remainder are simply consciousness. In the courtyard of the outer maṇḍala, the four thousand Bodhisattvas of the Fortunate Aeon, such as Maitreya and others, should be drawn in their respective directions, starting from the east, in equal proportions and in proper order. Among them, those of the eastern direction hold five-pronged vajras; those of the southern direction hold jewel vajras; those of the western direction hold lotus vajras; and those of the northern direction hold crossed vajras. Next, the sequence of their arrangement and their names are as follows: Oṃ sarva-saṃskāra-pariśuddha-dharmate gagaṇa-samudgate mahānaya-parivāre svāhā. This is the vidyā-mantra. Their names are: Maitreya, Siṃha, Pradyota, Munī, Puṣpa, Puṣpottara, Sunetra, Sārthavāha, Mahābāhu, Mahāsthāman, Nakṣatrarāja, Bhaiṣajya, Yaśas, Ketu, Mahāprabha, Vimuktaskaṃdha, Vairocana, Sūryagarbha, Candraprabha, Suprabha, Aśoka, Tiṣya, Pradyota, Mālādhāra, Guṇaprabha, Arthadarśin, Dīpaṃkara, Mahāsthāman, Vaidya, Sūrata, Ūrṇā, Deśaka, Devaśrī, Durdānta, Guṇadhvaja, Rāhu, Gaṇin, Brahmaghoṣa, Sthira-vākya, Anuddhata, Prabhākara, Mahāmegha, Vajrasaṃvara, Abhaya, Ratna, Padmanetra, Balasena, Puṣpārcis, Jñānapriya, Mahātejas, Brahmā, Amitābha, Nāgadatta, Sthitigāmin, and Amoghadarśin.

བརྩོན་འགྲུས་སྦྱིན། བཟང་སྐྱོང་། དགའ་བོ། འཆི་མེད། སེང་གེའི་རྒྱལ་མཚན། རྒྱལ་བ། ཆོས། མཆོག་ཏུ་དགའ་བའི་རྒྱལ་པོ། ཁ་ལོ་སྒྱུར། དགྱེས་པར་གཤེགས། ཆུ་ལྷ། ཡོན་ཏན་ལག། སྤོས་ཀྱི་གླང་པོ། རྣམ་པར་གཟིགས། འབྲུག་སྒྲ། ལེགས་སེམས། ཡིད་བཟང། དྲི་མེད། ཟླ་བ་གྲགས་ཆེན། གཙུག་ན་ནོར་བུ། དྲག་ཤུལ་ཅན། སེང་གེ་སྟབས། ལྗོན་པ། རྣམ་པར་རྒྱལ་བ་ཅན། ཤེས་རབ་བརྩེགས། ལེགས་གནས། བློ་གྲོས། ཡན་ལག་སྐྱེས། བློ་མཐའ་ཡས། གཟུགས་བཟང་། མཁྱེན་ལྡན། འོད་ཟེར། བརྟུལ་ཞུགས་བརྟན། བཀྲ་ཤིས། བདེན་པའི་ཏོག། པདྨ། སྲེད་མེད་ཀྱི་བུ། ལག་བཟང། ཡེ་ཤེས་འབྱུང་གནས། ཡོན་ཏན་འོད་འཕྲོ། ཚངས་པས་བྱིན། རིན་ཆེན་འབྱུང་གནས། ལྷའི་མེ་ཏོག། དོན་ལེགས་སེམས་དཔའ། ཆོས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག། བློ་གྲོས་གྲགས་པ། སྤོབས་པ་བརྩེགས་པ། རྡོ་རྗེ་རྒྱལ་མཚན། ཕན་པར་བཞེད་པ། རྣམ་པར་རོལ་ལྡན། མུན་པ་དང་བྲལ་བ། སྒྲ་གཅན་ལྷ། རི་བོའི་རྒྱལ་མཚན། ཚོགས་ཅན་འོད། རིན་ཆེན་སྙིང་པོ། ། ཤིན་ཏུ་མཐོར་གཤེགས། སྐར་རྒྱལ། རུ་རིང། ཡོན་ཏན་གྲགས། ཉི་ཟླ། ཉི་མའི་འོད། སྐར་མཁན། སེང་གེའི་ཏོག། དུས་མཁྱེན་རྒྱལ་པོ། དཔལ་གྱི་སྙིང་པོ། སྲིད་མཐའ་གཟིགས་པ། གློག་གི་འོད། གསེར་གྱི་འོད། སེང་གེས་བྱིན་པ། གཞན་གྱིས་མི་ཐུབ་པའི་རྒྱལ་མཚན། མཆོག་དགའ་གྲགས་པ། བརྩོན་འགྲུས་བརྟན་པ། གྲགས་པ་རྫོགས་པ། བསྙེངས་པ་དང་བྲལ་བ། མཆོད་འོས་ལྷ། སྒྲོན་མ་ཆེན་པོ། འཇིག་རྟེན་འོད། སྤོས་དྲི་ཞིམ་པ། ཡོན་ཏན་མཆོག་འཛིན། མུན་པ་དང་རྣམ་པར་བྲལ་བ། སེང་གེའི་འགྲམ་པ། རིན་ཆེན་གྲགས་པ། སྐྱོན་རབ་ཞི་བ། བདུད་རྩི་འཆང་བ། །

Vīryadatta, Bhadrapāla, Nanda, Amṛta, Siṃhadhvaja, Jaya, Dharma, Pramoditarāja, Sārathi, Priyagāmin, Varuṇa, Guṇabāhu, Gandhahastin, Vipaśyin, Meghasvara, Sumati, Sumaṅgala, Vimala, Mahāyaśas-candra, Maṇicūḍa, Ugra, Siṃhavikrānta, Druma, Vijayin, Prajñākūṭa, Susthita, Mati, Aṅgaja, Anantamati, Surūpa, Jñānin, Raśmi, Dṛḍhavrata, Maṅgala, Satyaketu, Padma, Nārāyaṇa, Subāhu, Jñānākara, Guṇaprabha, Brahmadatta, Ratnākara, Devapuṣpa, Arthasumati, Dharmeśvara, Yaśomati, Pratibhānakūṭa, Vajradhvaja, Hitaiṣin, Vikrīḍita, Vigatatamas, Rāhudeva, Parvataketu, Gaṇiprabha, Ratnagarbha, Abhyudgata, Tiṣya, Dīrghabāhu, Guṇayaśas, Candrasūrya, Sūryaprabha, Jyotiṣka, Siṃhaketu, Kālakṣayārāja, Śrīgarbha, Bhavāntadarśin, Vidyunmāla, Suvarṇaprabha, Siṃhadatta, Aparājitadhvaja, Pramodakīrti, Dṛḍhavīrya, Paripūrṇakīrti, Vigatabhaya, Pūjyadeva, Mahādīpa, Lokaprabha, Sugandha, Guṇadhara, Vigatatamas, Siṃhahanu, Ratnakīrti, Praśāntadoṣa, and Amṛtadhara.

མིའི་ཟླ་བ། ཤིན་ཏུ་གཟིགས་པ། རབ་ཏུ་བརྒྱན་པ། ནོར་བུའི་འོད། རི་བོ་བརྩེགས་པའི་ཏོག། ཆོས་ཀྱི་འབྱུང་གནས། ཚེ་སྦྱིན། རིན་ཆེན་འབྱུང་གནས། སྐྱེ་དབང་མཚུངས་པ། སྟོབས་ཀྱིས་གཤེགས་པ། བློ་གནས། གདུགས་མཛེས་པ། གཙོ་བོ་ཤིན་ཏུ་འཕགས་དཔལ། སེང་གེའི་སྒྲ། རྣམ་རོལ་ལྡན་པ། ཀླུའི་འོད། མེ་ཏོག་རི་བོ། ཀླུ་དགའ། སྤོས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག། ཤིན་ཏུ་གྲགས་པ། སྟོབས་ཀྱི་ལྷ། ཡོན་ཏན་ཕྲེང་ལྡན། ཀླུའི་ལག་པ། མིག་བརྒྱན་པ། ལེགས་པར་སྦྱང་བའི་བློ། ཟིལ་གནོན་ཡེ་ཤེས། མཐའ་ཡས་པའི་སྤྱན། བདེན་པར་གསུང་། ཉི་མའི་འོད། ངེས་པའི་བློ། མཐའ་ཡས་གཟུགས། རྣམ་པར་སྣང་མཛད། རིན་ཆེན་ཏོག། ཐེ་ཚོམ་རྣམ་པར་སྤངས་པ། འཇིག་རྟེན་འདས་པ། དོན་ཡོད། རྣམ་པར་གནོན་པ། རྟོག་པར་མཛད་པ། མེ་ཏོག་རྒྱལ་མཚན། རི་དབང་རྒྱལ་པོ། གཟི་བརྗིད་ཆེན་པོ། དོན་མཛད་གཟིགས་པ། གྲགས་པ་མཐའ་ཡས། རིན་ཆེན་ལྷ། དོན་གནས་མཁྱེན་པ། བློ་རྫོགས་པ། མྱ་ངན་མེད་པ། དྲི་མ་དང་བྲལ་བ། ཚངས་ལྷ། སའི་དབང་ཕྱུག། མེ་ཏོག་སྤྱན། རྣམ་པར་འབྱེས་པའི་སྐུ། ཆོས་ཀྱི་འོད། ཀུན་གཟིགས། ཡོན་ཏན། འོད་གསལ། ཟླ་བའི་ཞལ། རིན་ཆེན་འོད། རིན་ཆེན་ཏོག། གྲགས་པའི་བླ་མ། འོད་བྱེད། གཟི་བརྗིད་དཔག་མེད། དུས་མཁྱེན། སེང་གེའི་སྐུ། མཁས་བློ། ། རྒྱལ་བར་དཀའ། ཡོན་ཏན་ཕུང་པོ། ཟླ་བའི་ཏོག། མཐུ་ཐོབ། མཐུ་སྩལ་མཐའ་ཡས། ཟླ་བ། དྲི་མེད། དོན་ཐམས་ཅད་གཟིགས་པ། དཔའ་བོ། འབྱོར་ལྡན། བསོད་ནམས། སྒྲོན་མ། ཡོན་ཏན་འོད་འཕྲོ། བློ་ཡངས། ལེགས་སྐྱེས། ནོར་ལྷ། ཡིད་གཉིས་སྤོང་། འཛིན་པ་དཔག་མེད། མཆོག་སྲེད། ཆོམ་མེད། མི་གནས་པ།

Human Moon, Utterly Visionary, Thoroughly Adorned, Jewel Light, Peak of the Mountain Heap, Source of Dharma, Bestower of Life, Source of Jewels, Equal to the Lord of Beings, Proceeding with Power, Abiding Intelligence, Beautiful Parasol, Glorious Supreme Lord, Lion’s Roar, Possessing Playfulness, Nāga Light, Flower Mountain, Joy of the Nāgas, Lord of Incense, Great Renown, God of Power, Garland of Qualities, Nāga’s Hand, Adorned Eyes, Well-Purified Intelligence, Overpowering Wisdom, Infinite Eyes, Speaker of Truth, Sunlight, Certain Intelligence, Infinite Form, Vairocana, Jewel Crest, Completely Abandoned Doubt, Transcended the World, Amogha, Victorious, Conceptualizer, Flower Banner, King of the Lord of Mountains, Great Splendor, Vision of Purposeful Action, Infinite Renown, Jewel God, Knower of the Abiding Meaning, Perfected Intelligence, Sorrowless, Free from Stain, Brahma God, Lord of the Earth, Flower Eyes, Distinct Body, Light of Dharma, All-Seeing, Qualities, Radiant, Moon Face, Jewel Light, Jewel Crest, Guru of Renown, Light-Maker, Immeasurable Splendor, Knower of Time, Lion Body, Wise Intelligence, Difficult to Conquer, Heap of Qualities, Moon Crest, Attained Power, Infinite Might, Moon, Stainless, Seer of All Meanings, Hero, Prosperous, Merit, Lamp, Radiant Qualities, Vast Intelligence, Well-Born, Wealth God, Abandoning Doubt, Immeasurable Grasper, Supreme Desire, Unassailable, Non-Abiding.

དེར་གནས། ཚོགས་ཅན་གཙོ་བོ། འགྲོ་བའི་འོད་ཟེར། ཕལ་ཆེན་རྒྱལ་བ། གཟི་བརྗིད་མཐའ་ཡས། དོན་གྱི་བློ་གྲོས། སྨན་པའི་རྒྱལ་པོ། ཐ་བ་སྤངས་པ། རིམས་ནད་མེད་པ། ལེགས་སྦྱིན། གྲགས་སྦྱིན། མེ་ཏོག་བྱིན། སྐྱེས་བུས་བྱིན། རྡོ་རྗེ་སྡེ། ཕལ་ཆེན་སྦྱིན། ཞི་བའི་བློ་གྲོས། སྤོས་ཀྱི་གླང་པོ། སྲེད་མེད་ཀྱི་བུ། དེས་པ། མི་ཚུགས་པ། ཉི་ཟླ། གློག་གི་ཏོག། མཆོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཉིས་བརྒྱ་ལྔ་བཅུར་གཅིག་གིས་མ་ཚང་བ་ནི་ཤར་ཕྱོགས་ཀྱི་ཁྱམས་ཀྱི་ནང་དུ་བྲི་བར་བྱའོ། ། དཔལ་སྦས། ཡེ་ཤེས་ཉི་མ། དོན་གྲུབ། ལྷུན་པོ་བརྩེགས། དགྲ་འདུལ། པདྨ། དགྲ་བཅོམ་གྲགས་པ། ཡེ་ཤེས་འགྲོས། ཉོན་མོངས་བྲལ། འདམ་བུ། སྤོས་བཟང། ཡུལ་འཁོར་རངས། ལྷ་གྲགས། སྲིད་མཐའ་གཟིགས། ཟླ་བ། སྒྲ་གཅན། རིན་ཆེན་ཟླ་བ། སེང་གེའི་རྒྱལ་མཚན། བསམ་གཏན་དགྱེས། རྫོགས་ལྡན། རྣམ་པར་རོལ་པ། ཡོན་ཏན་རིན་ཆེན། དགྲ་བཅོམ་གྲགས་པ། པདྨའི་ངོས། མཛོད་སྤུ་ལྡན། སྤོབས་པ་གྲགས། རྡོ་རྗེ་ནོར་བུ། ཚེ་དཔག་མེད། ནོར་བུ་བཀོད། དབང་ཆེན། ཡོན་ཏན་འབྱུང་གནས། ལྷུན་པོ་གྲགས། འོད་ཟེར་བཅུ་པ། མ་སྨད་པ། གླང་པོའི་འགྲོས། ཡིད་འཐད། རིན་ཆེན་ཟླ་བ། ཞི་བ། རབ་གསལ་རྒྱལ་པོ། ཁ་ལོ་སྒྱུར། དགའ་བའི་དབང་ཕྱུག། གཙུག་ན་རིན་པོ་ཆེ། བསྙེངས་བྲལ། རིན་ཆེན་སྙིང་པོ། ཟླ་ཞལ། དྲི་མ་མེད་པར་གྲགས་པ། ཞི་བའི་གཟི་བརྗིད། དགའ་བའི་ཏོག། སྒྲ་གཅན་ལྷ། ན་ཚོད་བཟང་པོ། ལྷ་དགའ། རིན་ཆེན་ཕུང་པོ། མཛེས་པར་གཤེགས། སེང་གེའི་ཕྱོགས་པ། ཤིན་ཏུ་མཐོར་གཤེགས། སྐྱེ་བའི་དབང་པོ། བློ་གྲོས་བཟང་པོ། འཇིག་རྟེན་འོད།

Abiding There, Leader of the Multitude, Light Rays of Beings, Victorious One of the Great Assembly, Infinite Splendor, Intelligence of Meaning, King of Physicians, Abandoned Harshness, Free from Fever, Excellent Giver, Renowned Giver, Flower Giver, Man Giver, Vajra Army, Giver of the Great Assembly, Peaceful Intelligence, Fragrant Elephant, Nārāyaṇa, Gentle, Unassailable, Sun and Moon, Lightning Crest, and the one called Offering—these two hundred and forty-nine should be depicted within the eastern courtyard. Glorious Protector, Wisdom Sun, Accomplished Purpose, Heap of Meru, Subduer of Enemies, Lotus, Renowned Arhat, Wisdom Gait, Free from Affliction, Reed, Fine Incense, Delighted Realm, Renowned Deity, Seer of the End of Existence, Moon, Rāhu, Jewel Moon, Lion Banner, Delighting in Meditative Concentration, Perfect Age, Playful, Jewel of Qualities, Renowned Arhat, Lotus Face, Endowed with the Ūrṇā Hair, Renowned Eloquence, Vajra Jewel, Amitāyus, Array of Jewels, Great Power, Source of Qualities, Renowned Meru, Ten Light Rays, Irreproachable, Elephant’s Gait, Pleasing, Jewel Moon, Peaceful, King of Clear Radiance, Charioteer, Lord of Joy, Jewel on the Crown, Fearless, Jewel Essence, Moon Face, Renowned Stainless, Splendor of Peace, Crest of Joy, Deity Rāhu, Fine Youth, Joy of Deities, Heap of Jewels, Beautiful Gait, Lion’s Direction, Gone Very High, Lord of Birth, Good Intelligence, and Light of the World.

རིན་ཆེན་གཟི་བརྗིད། སྐལ་ལྡན། ཤིང་རྟ། ཀུན་དུ་རྒྱལ་བ། དགའ་བ་བཀོད་པ། སྟེགས་མཛད་པ། སྤོས་ཀྱི་གླང་པོ། བློ་གྲོས་འོད་འཕྲོ། རི་བོའི་རྒྱལ་མཚན། རིན་ཆེན་སྤོས་བཟང། ཆོས་བརྟན། གཟི་བརྗིད་དྲག་ཤུལ་ཅན། ཆོས་ཀྱི་ནོར་བུ། བཟང་པོས་བྱིན་པ། བདེ་གཤེགས་ཟླ་བ། ཚངས་པའི་དབྱངས། སེང་གེའི་ཟླ་བ། ། ཚུངས་པ་མེད་པའི་དཔལ། ལེགས་པར་སྐྱེས་པ། ཐུབ་པ་མེད་པའི་ཚོགས། གྲགས་པའི་བཤེས་གཉེན། བདེན་པ། དཀའ་ཐུབ་ཆེན་པོ། ལྷུན་པོའི་འོད་ཟེར། ཡོན་ཏན་བརྩེགས་པ། མཆོད་པ་གྲགས་པ། ཆོས་གྲགས། སྦྱིན་པའི་འོད། གློག་འབྱིན། བདེན་པར་གསུང་བ། འཚོ་བྱེད། ན་ཚོད་བཟང་པོ། ལེགས་པའི་ཚོགས་ཅན། རྣམ་པར་ངེས་པའི་བློ་གྲོས། སྲིད་མཐའ་ནོར་བུའི་སྤོས། རྒྱལ་བས་དགྱེས་པ། སེང་གེའི་འོད་ཟེར། རྣམ་པར་སྣང་མཛད། གྲགས་པ་མཆོག། ཐུགས་རབ་ཏུ་གཞུངས་པ། ནོར་བུའི་ཟླ་བ། དྲག་ཤུལ་འོད་ཟེར། བརྟུལ་ཞུགས་ཐུབ་མེད། འགྲོ་བས་མཆོད་པ། ནོར་བུའི་ཚོགས། འཇིག་རྟེན་བླ་མ། གླང་ཆེན་སེང་གེ། ཟླ་བ། རིན་ཆེན་འོད་ཟེར། སྒྲ་གཅན་སྦེད་པ། ཡོན་ཏན་རྒྱ་མཚོ། འོད་ཟེར་ལྡན་པ། རབ་ཏུ་ཞི་བའི་སྟོབས། འཇིག་རྟེན་བཟང་པོ། མྱ་ངན་མེད་པ། ཤུགས་བཅུ་པ། སྟོབས་ལ་དགྱེས་པ། མཐུ་དཔལ། མཐུ་ཐོབ་པ། མཐུ་ཆེན་པོ། ཡོན་ཏན་སྙིང་པོ། བདེན་པར་སྤྱོད་པ། དགེ་མཆོག་རྒྱལ་པོ། སྐར་རྒྱལ། འོད་ཟེར་ཆེན་པོ། གློག་གི་འོད། ཡོན་ཏན་རྒྱ་ཆེན་རིན་པོ་ཆེ། དཔལ་འོད། བདུད་འདུལ་བར་མཛད་པ། གོ་ཆ་བགོས་པ། སེང་གེའི་ཕྱག། མེ་ཏོག་བཟང་པོ། རིན་ཆེན་མཐོན་པོ། རྒྱ་མཚོ། ས་འཛིན། དོན་གྱི་བློ་མངའ་བ། ཡོན་ཏན་བསགས་པ།

Rinchen Ziji (Jewel Splendor), Skal ldan (Fortunate), Shing rta (Chariot), Kuntu Gyalwa (Universal Victor), Gawa Köpa (Array of Joy), Tekdzépa (One Who Establishes the Foundation), Pökyi Langpo (Incense Elephant), Lodrö Ötro (Radiant Intelligence), Riwo Gyaltsen (Mountain Victory Banner), Rinchen Pöbzang (Excellent Jewel Incense), Chöten (Stable Dharma), Ziji Drakshüchen (Fierce Splendor), Chökyi Nöbu (Jewel of Dharma), Zangpö Jinpa (Bestowed by the Good), Deshek Dawa (Moon of the Sugata), Tsangpé Yang (Brahma’s Melody), Sengé Dawa (Lion Moon), Tsungpa Mepé Pal (Incomparable Glory), Lekpar Kyepa (Well-Born), Thubpa Mepé Tsok (Invincible Host), Drakpé Shenyen (Friend of Renown), Denpa (Truth), Katub Chenpo (Great Ascetic), Lhunpö Özer (Light Rays of Meru), Yönten Tsekpa (Accumulation of Qualities), Chöpa Drakpa (Renowned Offering), Chödrak (Renowned Dharma), Jinpé Ö (Light of Generosity), Lokjin (Lightning-Producer), Denpar Sungwa (Speaker of Truth), Tsojé (Healer), Nazö Zangpo (Good Youth), Lekpé Tsokchen (Possessor of a Good Host), Nampar Népé Lodrö (Definitive Intelligence), Sida Nöbü Pö (Jewel Incense of the End of Existence), Gyalwé Gyepa (Delighted by the Victor), Sengé Özer (Lion Light Rays), Nampar Nangdzé (Vairocana), Drakpa Chok (Supreme Renown), Thuk Rabtu Zhungpa (Extremely Profound Mind), Nöbü Dawa (Jewel Moon), Drakshü Özer (Fierce Light Rays), Tülzhuk Thubme (Invincible Vow), Drowé Chöpa (Worshipped by Beings), Nöbü Tsok (Jewel Host), Jikten Lama (Teacher of the World), Langchen Sengé (Elephant Lion), Dawa (Moon), Rinchen Özer (Jewel Light Rays), Dragchen Bepa (Hiding Rāhu), Yönten Gyatso (Ocean of Qualities), Özer Denpa (Possessor of Light Rays), Rabtu Shiwé Tob (Power of Perfect Peace), Jikten Zangpo (Good of the World), Nyangen Mepa (Sorrowless), Shuk Chupa (Ten-Powered), Tobla Gyepa (Delighted by Strength), Thupal (Powerful Glory), Thup Thöpа (Attained Power), Thuchenpo (Great Power), Yönten Nyingpo (Essence of Qualities), Denpar Chöpa (Acting Truthfully), Gechok Gyalpo (King of Supreme Virtue), Kargyal (Jyotirāja), Özer Chenpo (Great Light Rays), Lokgi Ö (Light of Lightning), Yönten Gyachen Rinpoche (Vast Jewel of Qualities), Palö (Glory Light), Düd Dülbardzépa (Subduer of Māras), Gocha Göpа (Donned in Armor), Sengé Chak (Lion Hand), Metok Zangpo (Excellent Flower), Rinchen Thönpo (High Jewel), Gyatso (Ocean), Sazin (Earth-Holder), Döngyi Lo Ngawa (Possessor of the Intelligence of Meaning), Yönten Sokpa (Accumulated Qualities).

ཡོན་ཏན་ཚོགས། རིན་ཆེན་མེ། འཇིག་རྟེན་འདས་པ། འཇིག་རྟེན་ཟླ་བ། དབྱངས་སྙན་པ། ཚངས་པའི་ཏོག། ཚོགས་ཅན་གཙོ་བོ། སེང་གེའི་སྟབས། དྲག་ཤུལ་གྱིས་བྱིན་པ། ཆོས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག། གཟི་བརྗིད་འོད། འོད་ཟེར་ཆེན་པོ། རིན་ཆེན་སྙིང་པོ། རིན་ཆེན་གྲགས་པ། ཚོགས་ཅན་གསལ་བ། གྲགས་པ་མཐའ་ཡས། འོད་ཟེར་དོན་ཡོད། ལྷའི་དྲང་སྲོང་། སྐྱེ་བའི་དབང་པོ། དགེ་འདུན་བརྟན། ཕྱོགས་བཟང། ཏོག། ཡུལ་འཁོར་མེ་ཏོག། ཆོས་ཀྱི་བློ་གྲོས། རླུང་གི་ཤུགས་ལྟར་གཤེགས་པ། ལེགས་བསམ་གྲགས་པ། སྣང་ལྡན། ལྷ་ཚོགས། ཡོན་ཏན་སྲུང་། དོན་གྱི་བློ་གྲོས། བསྙེངས་མེད། གྲོགས་བརྟན། འོད་གནས། མཚུངས་མེད། ནོར་བུའི་ཞབས། ཐར་པའི་གཟི་བརྗིད། ངོས་བཟང། བློ་བཟང། ཀུན་དུ་གཟི་བརྗིད། ཡེ་ཤེས་མཆོག། ཚངས་པར་གནས། བདེན་པ་གསུང་བ། བློ་བཟང། སྟོབས་བྱིན། སེང་གེ་སྟབས། མེ་ཏོག། ཡེ་ཤེས་འབྱུང་གནས། མེ་ཏོག་བྱིན། ཡོན་ཏན་སྙིང་པོ། རིན་ཆེན་གྲགས་པ། གྲགས་པ་རྨད་དུ་བྱུང་བ། མི་མཚུངས་པ། བསྙེངས་མེད། ཉི་མའི་འོད། ཚངས་པར་གཤེགས་པ། ལྷའི་མཐུ་རྩལ། ཡེ་ཤེས་དགྱེས། ལྷ་བདེན། ནོར་བུའི་སྙིང་པོ། ཡེ་ཤེས་དཔལ། བཅིངས་མེད། བརྟུལ་ཞུགས་བརྟན། ལྷའི་གཟི་བརྗིད། ཚངས་པ་ཐུབ། དལ་གྱིས་བཞུད། བརྟུལ་ཞུགས། དཀའ་ཐུབ། འོད་ཟེར་ཕུང་པོ། གཟི་བརྗིད་ཆེན་པོ། ཙམ་པ་ཀ། དགའ་མཛད། ཚོགས་ཅན་བཟང་པོ། དབང་པོའི་རྒྱལ་མཚན། དགྱེས་པ་ཆེན་པོ། ། སྣ་མའི་མེ་ཏོག་འོད། ཚོགས་ཅན་འོད། བསྐྲུན་པར་མཛད། མདངས་འགྲོ། དོན་ལེགས་ངེས། ཁྱུ་མཆོག། ལག་བཟང། འོད་ཟེར་ཆེན་པོ། བསམ་པས་བྱིན། བསོད་ནམས་འོད། རིན་ཆེན་དབྱངས།

Guṇagaṇa, Ratnāgni, Lokottara, Lokacandra, Manojñasvara, Brahmaketu, Gaṇendra, Siṃhavikrānta, Ugradaṇḍadatta, Dharmeśvara, Tejoraśmi, Mahāraśmi, Ratnagarbha, Ratnakīrti, Gaṇaprabhāsa, Anantayaśas, Amogharasmi, Devarṣi, Janendra, Saṅghadhira, Sudikṣa, Ketu, Rāṣṭrapuṣpa, Dharmamati, Vāyuvegagāmin, Sucintitayaśas, Prabhākara, Devagaṇa, Guṇarakṣita, Arthamati, Abhaya, Sthitabandhu, Prabhāsthita, Asama, Maṇipāda, Mokṣatejas, Sudarśana, Sumati, Samantatejas, Jñānottama, Brahmavihārin, Satyavādin, Sumati, Baladatta, Siṃhagati, Puṣpa, Jñānākara, Puṣpadatta, Guṇagarbha, Ratnakīrti, Adbhutayaśas, Asadṛśa, Abhaya, Sūryaprabha, Brahmagāmin, Devavikrama, Jñānapriya, Satyadeva, Maṇigarbha, Jñānaśrī, Abaddha, Dṛḍhavratā, Devatejas, Brahmamuni, Mandagāmin, Vrata, Tapas, Raśmiskandha, Mahātejas, Campaka, Priyakara, Gaṇabhadra, Indradhvaja, Mahānanda, Mallikāpuṣpaprabha, Gaṇaprabha, Nirmāṇakara, Ojogāmin, Arthasuviniścita, Vṛṣabha, Subāhu, Mahāraśmi, Āśayadatta, Puṇyaprabha, Ratnasvara.

རྡོ་རྗེའི་སྡེ། འབྱོར་ལྡན། སེང་གེའི་སྟོབས། དྲི་མ་མེད་པའི་སྤྱན། འོད་སྲུངས། བློ་གསལ། ཡེ་ཤེས་བློ་གྲོས། གཟི་བརྗིད་དྲག་ཤུལ་ཅན། འོད་ཟེར་ཆེན་པོ། ཉི་མའི་འོད། དྲི་མ་མེད་པའི་འོད། གཟི་བརྗིད་རྣམ་པར་འབྱེས་པ། ཁེངས་མེད། སྦྲང་རྩིའི་ཞལ། ཟླ་འོད་གློག་སྦྱིན། རབ་ཏུ་ཞི་བར་གཤེགས། མི་འཁྲུགས་པ། དགྲ་བཅོམ་གྲགས་པ། ཆོས་ཀྱི་ཡོན་ཏན། ཞིང་བཟང་པོ། བཀོད་པའི་རྒྱལ་པོ། མངོན་པར་འཕགས་པ། སྦྱིན་སྲེག་འོད་འཕྲོ། པདྨའི་དཔལ། རིན་པོ་ཆེའི་བཀོད་པ། ཤིན་ཏུ་བཟང་པོ། རིན་པོ་ཆེའི་མཆོག། ཐུགས་ཤིན་ཏུ་གཞུངས་པ། འོད་དཔག་མེད། རྒྱ་མཚོས་བྱིན། ཚངས་པའི་ཏོག། ཟླ་བའི་གདུགས། འོད་འཕྲོ་བ། དྲི་མེད་རྒྱལ་པོ། འདི་རྣམས་ནི་ལྷོ་ཕྱོགས་ཀྱི་ཁྱམས་ཀྱི་ནང་དུ་བྲི་བར་བྱའོ། ། ཡེ་ཤེས་གྲགས་པ། ཀུན་ལས་རྒྱལ་བ། ཡོན་ཏན་འོད། སྒྲ་རྣམ་པར་གྲགས་པ། ཟླ་བ་རྒྱས་པ། པདྨའི་འོད་ཟེར། བརྟུལ་ཞུགས་བཟང་པོ། སྒྲོན་མ་རྒྱལ་པོ། གློག་གི་ཏོག། འོད་ཟེར་རྒྱལ་པོ། སྐར་མཁན། གྲགས་པ་རྫོགས་ལྡན། པདྨའི་སྙིང་པོ། རྒྱལ་སྤྱན་མཛེས། རྙོག་པ་མེད་པའི་དོན། དྲག་ཤུལ་སྡེ། བསོད་ནམས་གཟི་བརྗིད། མཐུ་རྩལ་ཅན། ཐོགས་མེད་བློ། སྒྲ་གཅན་ལྷ། ཡེ་ཤེས་ཕུང་པོ། ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ། སྐྱེ་དབང་མཚུངས་པ། མེ་ཏོག་ཏོག། སྒྲ་གཅན་འཛིན། རྩི་སྨན་ཆེན་པོ། ། རྒྱུ་སྐར་རྒྱལ་པོ། ། སྨན་པའི་རྒྱལ་པོ། ། བསོད་ནམས་གླང་པོ། གཅོད་པར་མཛད་པ། རྣམ་པར་གྲགས་པའི་རྒྱལ་པོ། ཉི་མའི་འོད་ཟེར། ཆོས་ཀྱི་མཛོད། བློ་གྲོས་བཟང་པོ། ། ཡོན་ཏན་དབང་མཚུངས། རྡོ་རྗེའི་སྡེ། ཤེས་རབ་བརྩེགས། ལེགས་པར་གནས།

Vajrasena, Samṛddhin, Siṃhabala, Vimalanetra, Kāśyapa, Prasannabuddhi, Jñānamati, Ugratejas, Mahāraśmi, Sūryaprabha, Vimalaprabha, Vibhaktagarbha, Anuddhata, Madhuvaktra, Candrābhāvidyutprada, Praśāntagāmin, Akṣobhya, Arhatkīrti, Dharmaguṇa, Sukṣetra, Vyūharāja, Abhyudgata, Hutaśikhārci, Padmaśrī, Ratnavyūha, Susundara, Ratnottama, Suvicakṣaṇacitta, Amitābha, Sāgaradatta, Brahmaketu, Candracchattra, Arciṣmat, Vimalarāja—these are to be painted within the southern courtyard. Jñānakīrti, Sarvajit, Guṇaprabha, Viśrutaśabda, Pūrṇacandra, Padmaraśmi, Sucaryā, Pradīparāja, Vidyutketu, Raśmirāja, Jyotiṣka, Paripūrṇakīrti, Padmagarbha, Rucirajalocana, Anāvilārtha, Ugrasena, Puṇyatejas, Vikrānta, Asaṅgamati, Rāhudeva, Jñānaskandha, Sārathi, Janendrasama, Puṣpaketu, Rāhula, Mahauṣadhi, Nakṣatrarāja, Vaidyarāja, Puṇyahastin, Chettṛ, Viśrutarāja, Sūryaraśmi, Dharmakośa, Sumati, Guṇendrasama, Vajrasena, Prajñākūṭa, Suvihita.

བློ་སྦྱངས། ཚངས་པའི་དབྱངས། ཡོན་ཏན་མཆོག། འབྲུག་སྒྲ་དབྱངས། མངོན་པར་ཤེས་པའི་ཏོག། ཏོག་གི་འོད། མི་འདྲེན་དགེ་བ། ཚངས་པ། སྐྱེས་མཆོག་སྤྱན་སྡུག། ཀླུས་བྱིན། བདེན་པའི་ཏོག། བརྒྱན་པ། ཞུམ་པ་མེད་དབྱངས། རིན་ཆེན་འོད། དབྱངས་བྱིན། སེང་གེ་འོད་ཟེར་སྣ་ཚོགས། ཡེ་ཤེས་དཔའ་བོ། ། པདྨའི་ཕུང་པོ། མེ་ཏོག་རྒྱས་པ། མཐུ་རྩལ་སྟབས། བསོད་ནམས་ཕུང་པོ། གཟུགས་མཆོག། སྐར་མཁན། ཟླ་བའི་སྒྲོན་མ། གཟི་བརྗིད་ཕུང་པོ། བྱང་ཆུབ་རྒྱལ་པོ། མི་ཟད་པ། མངོན་པར་རྟོགས་པའི་སྤྱན། ཡན་ལག་བརྒྱད་པ། ཡུལ་འཁོར་ཤེས་རབ། མཆོག། གཟི་བརྗིད་ཚིམ་མཛད། ཤེས་རབ་བྱིན། འཇམ་དབྱངས། ཆགས་པ་མེད་མཛད། གཙོ་བོས་བྱིན། གཙོ་བོ། ཡེ་ཤེས་མཐུ་ཙལ། འོད་འཕྲོ་ཅན། དབང་པོ། ཤུགས་འཆང་། སྐར་རྒྱལ། འོད་བཟང་པོ། གྲགས་པས་བྱིན་པ། གཟུགས་བཟང་པོ། ། རྒྱལ་པོ། དོན་གྲུབ་པ། སེང་གེའི་སྡེ། ནོར་ལྷའི་བུ། གྲགས་པ། རྒྱལ་བ། བརྒྱ་བྱིན་སྙིང་པོ། བསོད་ནམས་འོད་ཟེར། འོད་ཟེར་བཟང་པོ། སྨྲང་འདོན། སྒྲོན་མའི་རྒྱལ་པོ། ཡེ་ཤེས་བརྩེགས། ལྷ་མཆོག། སའི་བདག་པོ། རྣམ་པར་གྲོལ་བ་བརྙེས་པ། གཙུག་གི་གསེར། སྒྲ་གཅན་བཟང་པོ། ཐུབ་དཀའ། ཐུབ་གསལ། ཟླ་བའི་འོད་ཟེར། གསེར་གྱི་འོད། ལེགས་བྱིན། ལྷའི་ཡོན་ཏན་དབང་པོ། ཆོས་ཀྱི་གདུགས། བསོད་ནམས་ལགས། ཆགས་པ་མེད་པ། ཡེ་ཤེས་གྱ་ནོམ། བློ་གྲོས་ཞིབ་མོ། གཟི་བྱིན་ཐམས་ཅད་པ། རྩི་སྨན་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཏོག། འོད་ཀྱི་མཛོད། ཡེ་ཤེས་རྒྱལ་པོ། འཇིགས་མཛད། ཆུ་བོའི་སྤོང་བ། ཐོགས་མེད་གྲགས་པ། བདེན་པའི་ཕུང་པོ། དབྱངས་སྙན་པ། རི་དབང་མཚུངས། ཆོས་བརྩེགས།

Trained Mind, Brahma’s Melody, Supreme Quality, Thunderous Melody, Crest of Superknowledges, Light of the Crest, Virtuous Leader, Brahma, Supreme Being with Beautiful Eyes, Given by the Nāgas, Crest of Truth, Adorned, Undaunted Melody, Jewel Light, Melody-Given, Lion’s Multicolored Light Rays, Hero of Wisdom, Lotus Aggregate, Blooming Flower, Powerful Stride, Aggregate of Merit, Supreme Form, Astrologer, Moon Lamp, Mass of Splendor, King of Awakening, Inexhaustible, Eye of Clear Realization, Eight Limbs, Wisdom of the Realm, Supreme, Splendor-Satisfying, Wisdom-Given, Mañjughoṣa, Maker of Non-Attachment, Given by the Chief, Chief, Power of Wisdom, Radiant, Indra, Possessor of Force, Jyotiṣpāla, Excellent Light, Given by Renown, Beautiful Form, King, Accomplished Purpose, Lion’s Army, Son of the Wealth God, Renown, Victor, Essence of Śakra, Light Rays of Merit, Excellent Light Rays, Reciter of Prose, King of Lamps, Heap of Wisdom, Supreme God, Lord of the Earth, Attainer of Liberation, Golden Crown, Rāhula the Good, Difficult to Conquer, Clear Sage, Moonlight Rays, Golden Light, Well-Given, Lord of the Qualities of the Gods, Parasol of Dharma, Meritorious, Non-Attached, Exquisite Wisdom, Subtle Intelligence, All-Splendor, Crest of Liberation through Medicine, Treasury of Light, King of Wisdom, Terrifier, Abandoner of the River, Unobstructed Renown, Aggregate of Truth, Sweet Melody, Equal to the Lord of Mountains, Heap of Dharma.

ཐར་པའི་གཟི་བྱིན། ལེགས་མཛད། རབ་ཏུ་ཞི་བའི་སྐུ། ཡིད་དུ་འོང་བའི་གསུང་། བློ་སྦྱངས། ཆུ་ལྷ། འགྲོ་བས་མཆོད། སེང་གེའི་ལེགས། ཆོས་ཀྱི་མཐུ་སྩལ། སྐལ་པ་བཟང་པོ། མི་འཁྲུགས་པའི་མདོག། གཟི་བརྗིད་རྒྱལ་པོ། རྟོག་མཛད་སྤྱན་ལེགས། དོན་ལ་གནས་པའི་བློ་མངའ་བ། སྣང་བའི་འོད་ཟེར། སྤོས་ཀྱི་གཟི་བརྗིད། ཀུན་དུ་དགའ་བར་མཛད་པ། དོན་ཡོད་པར་གཤེགས་པ། ཁྲོ་བ་བཅོམ་པ། གཟུགས་མཆོག། ལེགས་གཤེགས། རབ་ཏུ་སྦྱིན་པར་གྲགས་པ། འོད་བཟང། ལྷའི་ཉི་མ། ཤེས་རབ་བྱིན། མཉམ་པར་བཞག་པའི་བདག་ཉིད། གཟི་མདངས། རྒྱལ་རིགས། སྐལ་ལྡན་ཤིང་རྟ། གསེར་མཆོག། རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་གཙུག། ཆོས་ལྡན། སྤོས་གནས། དྲེགས་པ་སྤངས། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཛོད། ཚངས་པར་གཤེགས། ཙན་དན་མྱ་ངན་མེད་པ། སེང་གེའི་འོད་ཟེར། ཡུལ་འཁོར་ཏོག། པདྨའི་སྙིང་པོ། གཟི་བརྗིད་མཐའ་ཡས། ལྷའི་འོད་ཟེར། ཤེས་རབ་མེ་ཏོག། མཁས་པ། ཡེ་ཤེས་འབྱོར་ལྡན། ཚངས་པ་དབྱིག། ཕྱག་ན་རིན་ཆེན་དབང་ལྡན་རྫོགས་པར་གསུང་བ། མཆོག་གསུང་། མཆོད་འོས། སྐར་རྒྱལ་ཉི་མ། འདམ་ལས་རྒལ་བ། ཡེ་ཤེས་བརྙེས། གྲུབ་པ། རྨ་བྱ། མཆོད་སྦྱིན། ཕན་པར་བཞེད་པ། ཡེ་ཤེས་ལྡན་པ། གྲགས་པ་འོད་ཟེར་གྱི་དྲ་བ། རྣམ་པར་བཅོམ་པ། བཻ་ཌཱུརྱའི་སྙིང་པོ། མེ་ཏོག་ལྷའི་རྒྱལ་པོ། ། ཟླ་བ་དྲན་པའི་འོད། དགེ་བའི་འོད། ། ཡོན་ཏན་མཆོག་མ། ཀུན་འོད་རིན་པོ་ཆེའི་དཔལ། སྐྱེས་བུ་ཟླ་བ། སྒྲ་གཅན། བདུད་རྩིའི་འོད། འཇིག་རྟེན་མཆོག། སྐར་མའི་འོད། ཞི་བའི་སྟབས། ཡེ་ཤེས་རྒྱ་མཚོ། རིའི་དབང་པོ། རབ་ཏུ་ཞི་བ། ཡོན་ཏན་མཐའ་སྟོབས། ལྷའི་དབང་པོ། དབྱངས་སྙན་པ། ངོས་བཟང་།

Splendor of Liberation, Well-Acting, Body of Perfect Peace, Delightful Speech, Trained Mind, Lord of Waters, Honored by Beings, Lion’s Excellence, Power of Dharma, Fortunate One, Unshakeable Color, King of Splendor, Fine-Eyed Discerner, Possessor of a Mind Abiding in Reality, Light Rays of Illumination, Splendor of Incense, Maker of Universal Joy, Meaningful Arrival, Vanquisher of Anger, Supreme Form, Well-Gone, Renowned for Generosity, Fine Light, Sun of the Gods, Bestower of Insight, Essence of Meditative Equilibrium, Radiance, Royal Lineage, Fortunate Chariot, Supreme Gold, Crown of Liberation, Endowed with Dharma, Abiding in Incense, Abandoned Arrogance, Treasury of Wisdom, Gone to Purity, Sandalwood Free from Sorrow, Lion’s Light Rays, Banner of the Realm, Essence of the Lotus, Infinite Splendor, Light Rays of the Gods, Flower of Insight, Wise One, Abundant in Wisdom, Brahmā’s Wealth, Holder of the Jewel, Sovereign of Complete Speech, Supreme Speaker, Worthy of Worship, Sun of the Constellation King, Crossed Over the Mud, Attainer of Wisdom, Accomplished One, Peacock, Sacrifice, Desiring Benefit, Endowed with Wisdom, Net of Renowned Light Rays, Completely Vanquished, Essence of Lapis Lazuli, King of the Flower Gods, Light of Mindful Moon, Light of Virtue, Supreme Quality, Glory of the Jewel of Universal Light, Moon of Beings, Rāhu, Light of Nectar, Supreme in the World, Light of Stars, Peaceful Gait, Ocean of Wisdom, Lord of Mountains, Perfectly Peaceful, Power of Infinite Qualities, Lord of Gods, Melodious Voice, Fine Surface.

དོན་ལ་གནས་པ། ཡོན་ཏན་གཟི་བརྗིད་དཔལ། མཁྱེན་ལྡན་ཟླ་མེད། ང་རོ་དཔག་མེད། འོད་བཟང། ཤིན་ཏུ་ཐུགས་གཞུངས་པ། དོན་དགོངས་གཏི་མུག་བྲལ། དབྱངས་ཀྱི་ཡན་ལགས་ཁྱད་འཕགས། མཆོག་ཏུ་མཛེས་པར་གཤེགས་པ། ཞི་བའི་དོན། སྐྱོན་མེད་བློ། དབྱངས་དགེ་བ། པདྨའི་མཛོད། འོད་ཟེར་བཟང་པོ། སྤོབས་པའི་མདོག། སྟེགས་བཟང་པོ། ཚོགས་ཀྱི་དབང་པོ། བསྙེངས་པ་དང་བྲལ་བ། ཡེ་ཤེས་བཞེད་པ། སྤོབས་པའི་སྤྱན། བློའི་མཆོག། ཟླ་བ། རིན་ཆེན་ཟླ་འོད། བསྙེངས་པ་མེད་པ། གཟི་བརྗིད་ཆེན་པོ། ཚངས་པའི་དབྱངས། དབྱངས་བཟང་པོ། ཤེས་རབ་ཆེན་པོའི་སྟེགས། བློ་གྲོས་ཟླ་མེད། རྡོ་རྗེ་མཁྲེགས་པ། བྱང་ཆུབ་བློ་གྲོས། ལྗོན་ཤིང་དབང་པོ། གདངས་སྙན་པ། བསོད་ནམས་སྟོབས། མཐུའི་དཔལ། འཕགས་པ་དགྱེས་པ། མཐུ་སྟོབས། སྐར་མ་ལ་དགྱེས་པ། སྤྲིན་གྱི་རྔ་སྒྲ། འདི་རྣམས་ནི་ནུབ་ཕྱོགས་ཀྱི་ཁྱམས་ཀྱི་ནང་དུ་བྲི་བར་བྱའོ། ། སྤྱན་སྡུག་པའི་ཞལ། ཡེ་ཤེས་བཟང་ལྡན། འབྱོར་པར་ལྡན་པ། ཡོན་ཏན་ཕུང་པོ། གསལ་བ། ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་མཚན། ཡེ་ཤེས་ང་རོ། ནམ་མཁའ། མཆོད་སྦྱིན་ང་རོ། ཤེས་རབ་རྣམ་དགོད་ང་རོ། ཡོན་ཏན་འོད་ཟེར་གཟི་བརྗིད། དྲང་སྲོང་དབང་པོ། ། བློ་དང་ལྡན་པ། སྤོབས་པའི་ཚོགས། མཆོད་སྦྱིན། བཟང་པོ། ཟླ་བའི་ཞལ། ཤིན་ཏུ་གཟིགས་པ། རྡུལ་དང་བྲལ་བ། ཡོན་ཏན་ཚོགས། ཏོག་དང་ལྡན་པ། བསོད་ནམས་རྒྱལ་མཚན། ཡུལ་འཁོར་སྤོབས་པ། རིན་ཆེན་རབ་སྦྱིན། ཟླ་བ་དགྱེས་པ། སེང་གེའི་སྟོབས། དབང་སྒྱུར་རྒྱལ་པོ། བདུད་རྩི་གསལ་བ། བསམ་གཏན་སྙོམས་པ། འཁྲུགས་པ་མེད་པ། དྲི་མ་རབ་ཞི། ཕྱོགས་མ་བསླད་པ། མཛེས་པ་ཞལ་བཟང།

Abiding in the Meaning, Splendor of the Glory of Qualities, Peerless Knower, Immeasurable Roar, Excellent Light, Utterly Profound Mind, Free from Delusion in Intending the Meaning, Exalted Branches of Melody, Most Beautifully Gone, Meaning of Peace, Faultless Intelligence, Virtuous Melody, Treasury of Lotuses, Excellent Radiance, Color of Eloquence, Excellent Pedestal, Lord of the Assembly, Free from Fear, Intent on Wisdom, Eye of Eloquence, Supreme Intelligence, Moon, Jewel Moonlight, Fearless, Great Splendor, Brahma’s Melody, Excellent Melody, Pedestal of Great Insight, Peerless Intelligence, Hard as a Vajra, Intelligence of Awakening, Lord of Trees, Sweet Resonance, Power of Merit, Glory of Might, Delight of the Noble, Might and Strength, Delight in the Stars, Drum Sound of Clouds. These are to be written within the western courtyard. Lovely-Faced, Endowed with Excellent Wisdom, Possessing Prosperity, Aggregate of Qualities, Radiant, Victory Banner of Dharma, Roar of Wisdom, Space, Roar of Sacrifice, Roar of the Array of Pure Insight, Splendor of the Radiance of Qualities, Lord of Sages, Endowed with Intelligence, Assembly of Eloquence, Sacrifice, Good, Moon-Faced, Utterly Visionary, Free from Dust, Aggregate of Qualities, Endowed with a Crest, Victory Banner of Merit, Eloquence of the Realm, Bestower of Jewels, Delight in the Moon, Lion’s Strength, Sovereign King, Clear Nectar, Equanimity of Meditative Concentration, Unagitated, Utterly Pacified Stain, Undistorted Direction, Beautiful Face.

ཤུགས་གནས། ཡེ་ཤེས་ལྡན་པ། གསུངས་པའི་དབང་པོ། གཟི་བརྗིད་ཆེན་པོ། བློ་གྲོས་ཟབ་མོ། བདུད་རྩི། ཆོས་ཀྱི་སྟོབས། མཆོད་པར་ལྡན། མེ་ཏོག་འོད། ཁམས་གསུམ་མཆོད་གནས། སྒྲ་གཅན་ཉི་མའི་སྙིང་པོ། ལྷའི་མཆོད་པ། ཐར་པའི་རྒྱལ་མཚན། དགེ་བའི་གཙུག། བདུད་རྩི་འོད། རྡོ་རྗེ་བརྟན་པ། རིན་ཆེན་ཕུང་པོ། མཛེས་པར་གཤེགས་པ། ཉི་མ་ལྟར་གཤེགས་པ། དགའ་བའི་འོད། ཡོན་ཏན་གཙུག། དཔལ་རྫོགས། སེང་གེའི་སྟབས། གྱེན་དུ་འཕགས་པ། མེ་ཏོག་བྱིན། འོད་འགྱེད། པདྨ། ཡེ་ཤེས་དགྱེས། བཀོད་པ་མཛེས། གཏི་མུག་མེད་པར་གནས་པ། རྨ་མེད་པ། ཏོག་གི་རྒྱལ་མཚན། བདེ་བར་དགོངས། གཏི་མུག་མེད་པའི་རྒྱལ་པོ། ། ཆོག་མཁྱེན། དག་པའི་རྒྱ་མཚོ། རིན་ཆེན་མངའ། མི་མངའ་བ། སྐྱེ་བོ་དགའ་བར་མཛད་པ། རྨ་བྱའི་ང་རོ། མ་ཞུམ་པ། སྲིད་པའི་སྲེད་པ། དྲི་མ་སྤངས་པ། སྤྱོད་པའི་སྟེགས། ལྷ་མང་པོས་སྙན་པར་གྲགས་པ། རིན་པོ་ཆེའི་སྟབས། ཕྱག་ན་པདྨ་བསྣམས་པ། དཔལ། དགྲ་ལས་རྒྱལ་བ། འབྱོར་ལྡན་གྲགས་པ། ཡུལ་འཁོར་བཟང་པོ། མེ་ཏོག་འོད། སེང་གེའི་ང་རོ། ཟླ་བ་ལྟར་ཤར་བ། འཇོམས་པའི་མཆོག། མི་གཡོ་བ། ཕན་པ་དང་ལྡན་པར་གཤེགས་པ། བསོད་ནམས་སྒྲོན་མའི་རྒྱལ་པོ། དབྱངས་ཀྱིས་བསྐུལ་བ། གཽ་ཏ་མ། མདངས་སྟོབས། བློ་གནས་པའི་རང་བཞིན། ཟླ་བ་བཟང་པོ། བྱང་ཆུབ་ཡན་ལག་མེ་ཏོག། བཀྲ་ཤིས་ལེགས་དོན། ཡེ་ཤེས་གཟི་བརྗིད། སྟོབས། དགེ་བའི་སྒྲོལ་མ། མཐུ་སྩལ་བརྟན་པོ། ལྷ་སྒྲ། རབ་ཏུ་ཞི་བ། ཉི་མའི་ཞལ། ཐར་པའི་བརྟུལ་ཞུགས། ཚུལ་ཁྲིམས་འོད། བརྟུལ་ཞུགས་གནས། རྡུལ་མེད་སྙིང་པོ་འཕགས། མིག་སྨན། འཕེལ་བར་མཛད་པ།

Power-Abiding, Endowed with Wisdom, Lord of Speech, Great Splendor, Profound Intelligence, Nectar, Strength of Dharma, Possessing Offerings, Flower Light, Object of Worship for the Three Realms, Essence of the Sun and Rāhu, Offering of the Gods, Victory Banner of Liberation, Crest of Virtue, Light of Nectar, Firm Vajra, Heap of Jewels, Beautifully Gone, Gone Like the Sun, Light of Joy, Crest of Qualities, Perfect Glory, Lion’s Gait, Exalted, Gift of Flowers, Radiating Light, Lotus, Delighting in Wisdom, Beautiful Array, Abiding Without Delusion, Woundless, Victory Banner of the Crest, Well-Intentioned, King Without Delusion, Knower of Sufficiency, Pure Ocean, Possessor of Jewels, Without Possession, Delighter of Beings, Peacock’s Cry, Undaunted, Thirst for Existence, Abandoned Stains, Platform of Conduct, Renowned by Many Gods, Gait of Jewels, Holder of the Lotus in Hand, Glory, Victor over Enemies, Renowned for Wealth, Excellent Realm, Flower Light, Lion’s Cry, Rising Like the Moon, Supreme Destroyer, Immovable, Gone with Benefit, King of the Lamp of Merit, Exhorted by Melody, Gautama, Strength of Radiance, Nature of Abiding Intelligence, Excellent Moon, Flower of the Branches of Enlightenment, Auspicious Good Purpose, Splendor of Wisdom, Power, Virtuous Tārā, Firm Might, Sound of the Gods, Utterly Peaceful, Solar Face, Vow of Liberation, Light of Discipline, Abiding in Vow, Noble Essence of Stainless Dust, Eye Salve, Causing to Increase.

སྤོས་ཀྱི་འོད། དུས་མཁྱེན་འོད། དྲན་པའི་དབང་པོ། ། ཐོགས་པ་མེད་པའི་རྒྱལ་མཚན། བྱང་ཆུབ་མཆོག་བགྲོད། སྤྱོད་པ་གསལ། རིན་ཆེན་དགྱེས། ཆོས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག། ལྷ་ཐམས་ཅད་པ། བཤེས་གཉེན་ཆེན་པོ། བཤེས་གཉེན་བཟང་པོ། ། རབ་ཏུ་ཞི་བའི་སྟབས། བདུད་རྩིའི་བདག་པོ། ། ལྷུན་པོའི་འོད། འཕགས་པས་བསྟོད་པ། སྣང་ལྡན། གཟི་བརྗིད་འབར་བ། སྣང་བ་གཟིགས། ལེགས་སྤྱད་རྣམ་པར་སྨིན། ལེགས་དགྱེས། མྱ་ངན་བྲལ། རིན་ཆེན་འོད། སྤྱོད་པ་དང་ལྡན་པ། བསོད་ནམས་སྟོབས། ཡོན་ཏན་རྒྱ་མཚོ། རྨད་དུ་བྱུང་བ། ང་རྒྱལ་སྤོང་། བདུད་བརླབ་པར་མཛད་པ། བག་ཆགས་ལས་རྒལ་བའི་སྟོབས། མི་ཕྱེད་པའི་བློ་མངའ་བ། རྒྱ་མཚོ། དག་པར་མཛད་པ། ཚོགས་ཅན་གྲོལ་བའི་རྒྱལ་པོ། དགའ་བའི་འོད། བྱང་ཆུབ་རྒྱལ་མཚན། ཡེ་ཤེས་རིན་ཆེན། ཤིན་ཏུ་བསིལ་བ། ཚངས་པ་རྒྱལ་བ། ཡེ་ཤེས་དགྱེས། རྫུ་འཕྲུལ་ཏོག། སྐྱེ་དབང་མཚུངས་པ། སའི་དབང་ཕྱུག། ཉི་མ་དགྱེས། སྒྲ་གཅན་ཟླ་བ། མེ་ཏོག་འོད། སྨན་པའི་བདག་པོ། མདངས་མངའ། བསོད་ནམས་དགྱེས། དགའ་བའི་སྟོབས། དབྱངས་སྙན་པ། ཆོས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག། ཚངས་པའི་དབྱངས། སྤྱོད་པ་བཟང་པོ། ། འཁྲུལ་པ་མེད་པའི་བློ། དབྱངས་ཆེན་པོ། སྙན་པར་གྲགས་པ། ཏོག་ལྡན། གཟི་བརྗིད། རྣམ་པར་གྲགས་པ། འགྲོ་བའི་དབང་ཕྱུག། ལྗོན་པ། གཏི་མུག་རབ་ཟད། དཔག་ཏུ་མེད་པ། ཟླ་བ་བཟང་པོ། སྤོབས་པ་མཐའ་ཡས་ཏོག། བརྟུལ་ཞུགས་བསྟར་བ། མཆོད་པའི་གནས། མྱ་ངན་རྒལ། དགེ་བ་དགྱེས་པ། འགྲོ་བའི་བློ་གྲོས། དགྱེས་པར་གཤེགས་པ། ཞབས་མཛེས། ཨུཏྤལ། དུལ་གནས་མེ་ཏོག། སྤོབས་པ་མཐའ་ཡས། འོད་ཟེར། དྲང་སྲོང་གསལ་བ།

Incense Light, Time-Knower Light, Lord of Mindfulness, Unobstructed Victory Banner, Traveler to Supreme Enlightenment, Clear Conduct, Jewel Joy, Lord of Dharma, All-Gods, Great Spiritual Friend, Good Spiritual Friend, Gait of Perfect Peace, Lord of Nectar, Meru Light, Praised by the Noble, Endowed with Radiance, Blazing Splendor, Vision of Light, Ripening of Good Deeds, Well-Joyful, Free from Sorrow, Jewel Light, Endowed with Conduct, Power of Merit, Ocean of Qualities, Marvelous, Abandoning Pride, Subduer of Māras, Power that Transcends Latent Tendencies, Possessor of Indestructible Intelligence, Ocean, Purifier, King who Liberates the Multitudes, Light of Joy, Victory Banner of Enlightenment, Jewel of Wisdom, Utterly Cool, Brahmā Victor, Joy of Wisdom, Crest of Miraculous Power, Equal to the Lord of Beings, Lord of the Earth, Joy of the Sun, Rāhu Moon, Flower Light, Lord of Physicians, Possessor of Vitality, Joy of Merit, Power of Joy, Melodious Voice, Lord of Dharma, Brahmā’s Melody, Good Conduct, Unmistaken Intelligence, Great Melody, Renowned for Fame, Crested, Splendor, Renowned, Lord of Beings, Tree, Total Destruction of Delusion, Immeasurable, Excellent Moon, Crest of Infinite Eloquence, Upholder of Vows, Object of Worship, Crossed Over Sorrow, Joy of Virtue, Intelligence of Beings, Joyful Gait, Beautiful Feet, Utpala, Flower of Subdued Abiding, Infinite Eloquence, Radiance, Clear Sage.

ཡོན་ཏན་བརྩོན་འགྲུས། སྙིང་པོ། ལྷའི་བདག་པོ། རིན་ཆེན་མཐོན་པོ། གསལ་བ། སྐལ་ལྡན་ཤིང་རྟ་ཅན། བསོད་ནམས་བློ་གྲོས། སྦྱིན་སྲེག་འོད་འཕྲོ། ཡོན་ཏན་མཐའ་ཡས། གཟི་བརྗིད་ཕུང་པོ། སེང་གེའི་སྟབས། མི་གཡོ་བ། རབ་གསལ། འོད་སྤྱོད་པ། གླུ་དབྱངས། འཁོར་ལོ་འཛིན་པ། དབྱིག་གི་མཆོག། འཇིག་རྟེན་དགའ་བ། དགའ་བ་མཐའ་ཡས་གྲགས་པ། སྤྲིན་གྱི་ཏོག། ཤེས་རབ་འགྲོས། སྤོས་བཟང། ནམ་མཁའི་དབྱིངས། ལྷའི་རྒྱལ་པོ། ནོར་བུ་གསལ་བ། ནོར་བཟང། སྒྲོན་མ། རིན་ཆེན་ང་རོ་དབྱངས། སྐྱེ་དབང་རྒྱལ་པོ། སྒྲ་གཅན་སྦེད་པ། དགེ་བ་མཛད། སེང་གེའི་བློ་གྲོས། རིན་ཆེན་གྲགས་པ། དོན་མཛད་པ། མཛད་མཐའ་གཟིགས་པ། སྲིད་པའི་མེ་ཏོག། མཛོད་སྤུ་ལྡན་པ། སྤོབས་པ་མཚུངས་མེད། རྒྱལ་པོ། ཡེ་ཤེས་རྣམ་འབྱེད་ང་རོ། སེང་གེའི་མཆེ་བ། མཛེས་པར་གཤེགས་པ། བསོད་ནམས་སྒྲོན་མ། བཀྲ་ཤིས་ལྡན་པ། ཡུལ་འཁོར་མྱ་ངན་མེད་པ། བློ་གྲོས་སེམས་དཔའ། བློ་དང་ལྡན་པ། ཆོས་ཀྱི་སྒྲོན་མ། སྤྱན། ཤིན་ཏུ་གཟིགས་པ། ཤུགས་ཀྱིས་འདོར་བ། སྟོབས་ཆེན། ཤེས་རབ་མེ་ཏོག། བརྟན་པའི་དབྱངས། བདེ་དང་ལྡན་པ། དོན་གསུང་བ། དགྱེས་པ་གསལ་བ། སེང་གེའི་ཞལ། གཙུག་ཕུད་སྣང་བར་མཛད་པ། འདི་རྣམས་ནི་བྱང་ཕྱོགས་ཀྱི་ཁྱམས་ཀྱི་ནང་དུ་བྲི་བར་བྱའོ། ། ཡང་ན་བྱམས་པ་དང་། མཐོང་བ་དོན་ཡོད་དང། ངན་སོང་ཀུན་འདྲེན་དང་། མྱ་ངན་དང་མུན་པ་ཐམས་ཅད་ངེས་པར་འཇོམས་པའི་བློ་གྲོས། སྤོས་ཀྱི་གླང་པོ། དཔའ་བར་འགྲོ་བ། ནམ་མཁའི་མཛོད། ཡེ་ཤེས་ཏོག། འོད་དཔག་ཏུ་མེད་པ། ཟླ་བའི་འོད། བཟང་སྐྱོང་། དྲ་བ་ཅན་གྱི་འོད། རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ།

Guṇavīrya, Sāra, Devendra, Ratnoccaya, Prabhāsa, Bhāgīrathi, Puṇyamati, Hutaśikhārcis, Anantaguṇa, Tejorāśi, Siṃhavikrānta, Acala, Suprabha, Jyotiṣcara, Gītisvara, Cakradhara, Vasuśreṣṭha, Lokapriya, Anantapriyakīrti, Meghaketu, Prajñāgati, Sugandha, Gaganadhātu, Devendra, Maṇiprabha, Sudhana, Pradīpa, Ratnaghoṣasvara, Janendrarāja, Rāhugupta, Kalyāṇakārin, Siṃhamati, Ratnakīrti, Arthakārin, Kṛtāntadarśin, Bhavapuṣpa, Ūrṇādhara, Asamasapratibhāna, Rāja, Jñānavibhaṅgasvara, Siṃhadaṃṣṭra, Cārugāmin, Puṇyapradīpa, Maṅgalavān, Aśokaviṣaya, Matisattva, Matimant, Dharmapradīpa, Netra, Sudarśana, Vegotsarjin, Mahābala, Prajñāpuṣpa, Dṛḍhasvara, Sukhavān, Arthavādin, Priyaprabha, Siṃhānana, and Cūḍāprabhāsaka. These are to be depicted within the northern courtyard. Alternatively, Maitreya, Amoghadarśin, Sarvadurgatipariśodhana, Sarvaduḥkhāndhakāravidhvaṃsanamati, Gandhahastin, Śūraṅgama, Gaganagañja, Jñānaketu, Amitābha, Candraprabha, Bhadrapāla, Jālinīprabha, and Vajragarbha.

བློ་གྲོས་མི་ཟད་པ། སྤོབས་པ་བརྩེགས་པ། ཀུན་དུ་བཟང་པོ་ཞེས་བྱ་བ། བཅུ་དྲུག་པོ་ཇི་ལྟར་མངོན་པར་དགའ་བའི་སྐུ་མདོག་དང་། རྒྱན་དང་ལྡན་པ། རིན་པོ་ཆེའི་ཅོད་པན་དང་། དར་དཔྱངས་ཀྱི་དབང་བསྐུར་བ་དང་ལྡན་པ་དགོད་པར་བྱའོ། ། ཕྱོགས་བཞིར་ཡང་རྟ་བབས་བཞི་དང་ཀ་བ་བརྒྱད། ཁྲུ་དྲུག་གམ་བདུན་གྱི་ཚད་ཙམ་རིན་པོ་ཆེ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱས་པ། མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བ་དང་། དྲིལ་བུ་དང་དར་ལ་སོགས་པས་བརྒྱན་པ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་མངོན་པར་བཟླས་པར་བྱའོ། ། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཤར་ལ་སོགས་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆར། འཕགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་། སྡོང་པོས་བརྒྱན་པ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསང་བ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་དང་། གསེར་འོད་དམ་པ་ཀློག་ཏུ་གཞུག་གོ། ། ཆོས་སྨྲ་བ་དེ་དག་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ལྟར་ཅི་ནུས་པས་མཆོད་པར་བྱའོ། ། དེ་ལྟ་བུས་ནི་བགེགས་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ཞི་བ་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་གྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། ། ཕྱོགས་མཚམས་བརྒྱད་དུ་སྤོས་སྣོད་བརྒྱད་ལས་ག་པུར་དང་། ཨ་ག་རུ་དང་། ཏུ་རུ་སྐ་དང་ཙནྡན་ལ་སོགས་པ་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་གཏུལ་བར་བྱའོ། ། དེ་ལྟར་དཀྱིལ་འཁོར་ལེགས་པར་བཀོད་ནས། ཕྱི་རོལ་ཉེ་འཁོར་ཀུན་དུ་དྲིས་ཉེ་བར་བྱུགས་ལ། མེ་ཏོག་གི་སིལ་མ་བཀྲམ་ནས། དགོངས་ཀའི་དུས་སུ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱས་མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བ་བླངས་ལ། རྡོ་རྗེ་ཤུགས་ཀྱིས་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་འཇུག་པར་བྱ་ཞིང་། ཨོཾ་བཛྲ་སཏྭ་ཧཱུཾ། ཞེས་ཀྱང་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། ཡང་དཀྱིལ་འཁོར་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ལྷག་པ་དང་། མ་ཚང་བའི་ཉེས་པ་ཞི་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བལྟས་ལ།

Akṣayamati, Pratibhānakūṭa, and Samantabhadra—these sixteen should be arranged with their respective pleasing complexions and ornaments, wearing jeweled crowns and the empowerment of silk pendants. In the four directions, there should also be four archways and eight pillars, measuring six or seven cubits, made of materials such as precious gems, and adorned with flower garlands, bells, silks, and the like; one should perform the recitation of Vajrasattva. In the eastern and other directions outside the maṇḍala, one should have the Ārya-prajñāpāramitā, the Gaṇḍavyūha, the Tathāgataguhyācintya, and the Suvarṇaprabhāsottama read aloud. Those who preach the Dharma should also be honored as much as possible, just like the Buddhas. By doing so, all obstacles will be pacified and the maṇḍala will be accomplished. In the eight intermediate directions, one should continuously burn camphor, agarwood, turuṣka, sandalwood, and so forth in eight incense burners. Having thus properly arranged the maṇḍala, one should smear the entire surrounding area with perfume, scatter loose flowers, and at the time of evening, take a flower garland with the samaya-mudrā of Vajrasattva and enter the maṇḍala with the Vajra-force, while also reciting: Oṃ Vajrasattva Hūṃ. Furthermore, one should look upon the maṇḍala to pacify any faults of excess or omission.

རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་དཀྲོལ་ཞིང་དཀྱིལ་འཁོར་ལན་བདུན་བསྐོར་བ་བྱས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལ། ཕྲེང་བ་ཕུལ་ཏེ། རྡོ་རྗེ་གར་བྱས་ནས་བླངས་ལ་རང་གི་མགོ་ལ་བཅིང་བར་བྱའོ། ། ཨོཾ་བཛྲ་སཏྭ་ཧཱུཾ་ཞེས་ཀྱང་རྒྱུན་མི་འཆད་པ་ཁོ་ནར་བཟླ་བར་བྱའོ། ། དེ་ཡང་། རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་རབ་བསྐུལ་བས། ། སངས་རྒྱས་མ་ཚང་ཡོངས་སུ་བསྐོར། ། ལྷག་པ་གང་ཡིན་འདོར་མཛད་པས། ། འགྲུབ་འགྱུར་སྨད་པར་མི་བྱའོ། ། ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། ། དེའི་རྗེས་ལ་ཡི་གེ་ཧཱུཾ་ལས་བདག་ཉིད་རྡོ་རྗེ་ཧཱུཾ་མཛད་དུ་བསམ་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་དབུས་སུ་འདུག་ནས་ནི། ། རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་མཉམ་གཞག་པས། ། རྡོ་རྗེ་སྒོ་ནི་རྣམ་བཞིའོ། ། ཡིད་ཀྱིས་སུ་ནི་དབྱེ་བར་བྱ། ། ཨོཾ་བཛྲོ་གྷ་ཊཱ་ས་མ་ཡ། པྲཱ་བེ་ཤ་ཧཱུཾ། རྡོ་རྗེ་མཛུབ་མོ་ཡང་དག་སྦྱར། ། སྦྱར་བ་བཀན་ཏེ་བསྡམས་ནས་སུ། ། རབ་ཏུ་ཁྲོས་ནས་དབྱེ་བ་ནི། ། སྒོ་དབྱེ་བ་ཡི་མཆོག་ཡིན་ནོ། ། དེ་ནས་རིན་པོ་ཆེའམ། ས་ལས་བྱས་པའི་བུམ་པ། རྩ་བ་མི་གནག་པ་གསུས་པ་ཆེ་བ་མགྲིན་པ་རིང་བ། མཆུ་འཕྱང་བ། བྱི་རུ་དང་། གསེར་དང་། དུང་དང་། མུ་ཏིག་དང་། པདྨ་རཱ་ག་སྟེ་རིན་པོ་ཆེ་ཐམས་ཅད་དང་། བྲྀ་ཧ་ཏི་དང་། ཀཎྜ་ཀ་རི་དང་། ཧ་ས་དང་། དཎྜོཏ་པ་ལ་དང་། ཤྭེ་ཏ་ཨ་པ་ར་ཛི་ཏ་སྟེ་སྨན་ཐམས་ཅད་དང་། འབྲས་དང་། ནས་དང་། གྲོ་དང་། ཏིལ་དང་། མ་ཤ་སྟེ། འབྲུ་ཐམས་ཅད་དང་། སྤོས་ཆུ་དྲི་ཞིམ་པ་དང་། མེ་ཏོག་དཀར་པོ་དྲི་ཞིམ་པས་ཡོངས་སུ་བཀང་ལ། དྲིས་ཀུན་དུ་བྱུགས་པའི་མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བ་བཏགས་ལ། མགུལ་པ་རས་དཀར་པོ་བཟང་པོས་བཅིངས་པ།

While ringing the vajra and bell, one should circumambulate the maṇḍala seven times. Then, having offered a garland to the Blessed One Vajrasattva, one should perform the vajra dance, take [the garland], and bind it upon one’s own head. One should also recite "Oṃ vajrasattva hūṃ" without interruption. As it is said: "By thoroughly shaking the vajra and bell, One completely circumambulates the assembly of Buddhas. By discarding whatever is superfluous, Success will be achieved; one must not disparage [the ritual]." Following that, one should visualize oneself as Vajra Hūṃkāra from the syllable HŪṂ. Then: "Seated in the center, the Vajra Master, In meditative equipoise, should mentally open The four vajra gates." OṂ VAJRODGHAṬA SAMAYA PRĀVEŚA HŪṂ. "Properly joining the vajra index fingers, Pressing them together and binding them, Opening them with great wrath— This is the supreme way to open the gates." Then, one should prepare a vase made of precious materials or clay, with a non-black base, a large belly, a long neck, and a hanging spout. It should be completely filled with all kinds of precious gems—coral, gold, conch, pearl, and ruby—as well as all kinds of medicinal herbs—vr̥hatī, kaṇṭakārī, haṣa, daṇḍotpala, and śvetāparājitā—and all kinds of grains—rice, barley, wheat, sesame, and māṣa. It should be filled with fragrant scented water and white, fragrant flowers, adorned with a garland of flowers anointed with perfume, and its neck bound with fine white cloth.

འདབ་མ་དང་འབྲས་བུ་དྲི་ཞིམ་པས་ཁ་བརྒྱན་པ། སྔར་བསྙེན་པ་བྱས་པས་མཆོད་ཡོན་ཕུལ་ལ། རྡོ་རྗེ་བསྡམས་པ་ལ་སེམས་མ་རྡོ་རྗེ་མས་ཡོངས་སུ་གཟུང་བའི་རྡོ་རྗེ་མེ་ཏོག་གི་ལྕུག་མ་ལས། ཨོཾ་བཛྲ་སཏྭ་ཧཱུཾ། ཞེས་ལན་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་བཟླས་ནས། བཛྲོད་ཀ་ཧཱུཾ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་བཟླས་བརྗོད་སྟོང་རྩ་བརྒྱད་བྱས་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་སྤྱན་སྔར་གཞག་གོ། ། གཉིས་པ་ལ་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་སྔགས་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་བཟླས་ཏེ། འཇུག་པའི་སྒོར་མངོན་པར་ཕྱོགས་པར་བྱ་ཞིང་། ཆུ་དེས་བདག་ཉིད་དབང་བསྐུར་བར་བྱའོ། ། འཇུག་པའི་དུས་སུ་སློབ་མ་བྱང་ཆུབ་སེམས་མའི་ཕྱག་རྒྱ་བཅིངས་པའམ། འཆིང་དུ་གཞུག་གོ། ། དཔལ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པའི་བུམ་པ་ལ་ཡང་། སོ་སོ་རང་རང་གི་མཚན་མས་མཚན་ལ། དེ་རྣམས་ཀྱི་རང་རང་གི་སྔགས་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་ཡོངས་སུ་བཟླས་ལ། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཕྱི་རོལ་གྱི་མཚམས་སུ་གཞག་པར་བྱའོ། ། དེ་རྣམས་ཀྱི་ཡང་ཕྱི་རོལ་དུ་ནི་བུམ་པ་གང་བའོ། ། མ་རྙེད་པར་གྱུར་ན་བཅུ་ལས་ཉུང་བར་མི་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པས། དཔལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔའི་བུམ་པ་དང་། བུམ་པ་གང་བ་ཡང་དབུལ་བར་བྱ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དང་། རིན་པོ་ཆེ་དང་། ཆོས་དང་། ལས་ཀྱི་རྡོ་རྗེས་མཚན་ལ། རང་གི་རིགས་ཀྱི་སྔགས་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་མངོན་པར་བཟླས་པའི་བུམ་པ་བཞི་དང་། བུམ་པ་གང་བ་བཞི་དབུལ་བར་བྱའོ། ། དེ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་ཐམས་ཅད་མངོན་སུམ་ལྟ་བུར་བསམས་ལ། མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པས་ཡང་དག་པར་མཆོད་དེ། ཕྱག་བཞི་ལ་སོགས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས། སྡོམ་པ་གཟུང་ལ།

Adorned with fragrant petals and fruit, one should offer the water for the guest (argha) after having performed the prior service. From a branch of vajra flowers held by the Vajra-Mind Goddess (Vajrasattvī) within the vajra-binding gesture, one should recite "Oṃ Vajrasattva Hūṃ" one hundred and eight times, and then recite "Vajrodaka Hūṃ" one thousand and eight times, and place it before the Blessed One Vajrasattva. For the second [vase], one should also recite the mantra of Vajrasattva one hundred and eight times, face the entrance of the mandala, and consecrate oneself with that water. At the time of entry, the disciple should either bind the mudrā of the Bodhisattva-Mind Goddess or be made to bind it. As for the vases of Śrī Vairocana and the others, they should be marked with their respective symbols, and after reciting their respective mantras one hundred and eight times, they should be placed at the boundary outside the mandala. Outside of those, there are the full vases. Since it is said that if they are not obtained, one should not have fewer than ten, one should offer the vases of Śrī Vajrasattva and the five Tathāgatas, as well as the full vases. One should offer four vases marked with Vajrasattva, Ratna, Dharma, and Karma, and four full vases, after reciting the mantras of their respective families one hundred and eight times. Then, visualizing all the deities of the mandala as if they were actually present, one should worship them perfectly with flowers and so forth, and preceded by the four prostrations and so on, take the vows.

རྡོ་རྗེ་སེམས་མ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བཅིངས་ལ་འཇུག་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་རྡོ་རྗེའི་ཆུ་ཇི་ལྟ་བར་འཐུངས་ལ། བདག་ཉིད་ལ་དབབ་པར་བྱ་སྟེ། གཡོན་པའི་ཁྲོ་བོའི་ཁུ་ཚུར་གྱིས་ལག་པ་གཡས་པའི་སེམས་མ་རྡོ་རྗེ་མའི་གུང་མོ་ཡང་དང་ཡང་དུ་དྲལ་ཞིང་། ཨ་ཞེས་བྱ་བས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བརྟན་པར་བྱས་ལ། དབབ་པ་ནས། དེ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་རྡོ་རྗེ་གཟུང་། ། ཆོས་ཀྱི་དྲིལ་བུ་དཀྲོལ་བར་བྱ། ། དམ་ཚིག་གི་ནི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེར། ། བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་སྙིང་པོ་བཟླ། ། ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱི་ཆོ་ག་སྔར་བཤད་པ་རྣམས་བྱས་ལ། འོག་ནས་བཤད་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ལྔས་རྗེས་སུ་གནང་བ་དང་། གཟེངས་བསྟོད་པ་དང་། ལུང་བསྟན་པ་དང་། དཔལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་སྔགས་ཀྱང་བླང་བར་བྱའོ། ། དེ་ནས་བདག་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་ལ་སོགས་པ་བྱས་ནས། བདག་རབ་ཏུ་དགའ་བའི་རྡོ་རྗེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་མིང་གང་ཡང་རུང་བ་བརྗོད་ལ། རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་བཅིངས་ཏེ། དེའི་གནས་སུ་བཛྲ་དྷཱ་ཏུ་ཨ་ཞེས་པས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རྡོ་རྗེའི་བདག་ཉིད་དུ་ཕབ་ལ། བཛྲ་ཧཾ་ཞེས་བརྗོད་དོ། ། དེ་ནས་བཛྲ་དྷཱ་ཏུ་ར་ཧཾ་བྱས་པས་རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་སུ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། ། དེ་བཞིན་དུ་རྡོ་རྗེ་འབེབས་པའི་བར་གྱིས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་བཅིངས་ལ། དེའི་གནས་སུ་བཛྲ་ཨཱ་བེ་ཤ་ཨཿཞེས་བྱ་བས། རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་བདག་ཉིད་ལ་ཕབ་སྟེ། བཛྲ་གྷཎྜོ྅ཧཾ། དེ་ནས་བཛྲ་ཨཱ་བེེ་ཤཱ་ཧཾ་ཞེས་བྱ་བས་དྲིལ་བུ་དེར་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་རྡོ་རྗེས་བསྒྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། ། རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་སེམས་དཔའ་ཡི། ། རྡོ་རྗེ་ལྕགས་ཀྱུ་བཅིངས་ནས་ནི། །

One should enter [the mandala] while binding the Vajrasattvī mudrā exactly as prescribed. Then, having drunk the vajra water as prescribed, one should cause [the deity] to descend into oneself. With the wrathful fist of the left hand, one repeatedly strikes the middle finger of the Vajrasattvī mudrā of the right hand; having stabilized it as prescribed by the syllable A, from the point of the descent, one should perform the rituals previously explained up to the point: "By that very [means], one should hold the vajra, ring the dharma bell, and having blessed the great samaya mudrā, recite the essence mantra." Then, one should receive the authorization, the encouragement, the prophecy, and the mantra of the glorious Vajrasattva by means of the five verses explained below. Then, having performed the self-consecration and so forth, [the ritual continues]. Recite any appropriate name, such as "I, the Vajra of Supreme Joy," and bind the great mudrā of Vairocana. In that place, by reciting "vajradhātu a," one descends into the vajra nature of the Tathāgata and says "vajra haṃ." Then, by saying "vajradhātur ahaṃ," one should meditate on the vajra expanse. Likewise, bind the great mudrās up to the Vajra Descent. In that place, by reciting "vajrāveśa aḥ," the vajra bell is descended upon oneself, and one says "vajraghaṇṭo 'haṃ." Then, by saying "vajrāveśāhaṃ," one should meditate on that bell. In that way, one will be accomplished by the vajra. Having bound the vajra hook of the Vajra Master Sattva, ...

སེ་གོལ་མང་པོ་བརྡབས་བགྱིས་ལ། ། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་བསྡུ་བར་བགྱི། ། ཨོཾ་བཛྲ་ས་མ་ཡ་ཛ་ཛཿཧཱུཾ་བཾ་ཧོཿཞེས་བརྗོད་དོ། ། དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཡི། ། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་སྒོམ་བྱེད་ཅིང་། ། མཚན་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་དམ་པ་ནི། ། ལན་ཅིག་རབ་ཏུ་བརྗོད་པར་བགྱི། ། དེ་བཞིན་དུ་རྡོ་རྗེ་ལྕགས་ཀྱུ་ལ་སོགས་པས། དགུག་པ་དང་གཞུག་པ་དང་། བཅིང་བ་དང་། དབང་དུ་བྱས་ལ། རྡོ་རྗེ་གནོད་སྦྱིན་གྱིས་བགེགས་ཐམས་ཅད་བསྐྲད་པ་དང་། ར་བ་དང་དྲ་བ་བྱས་ཏེ། དམ་ཚིག་གི་རྡོ་རྗེ་ཁུ་ཚུར་གྱིས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྒོ་བཅད་ལ། ཡི་གེ་གཉིས་ཀྱིས་གོ་ཆའི་སྲུང་བས་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པར་བསྲུངས་ནས། མཆོད་ཡོན་ཕུལ་ལ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་རྣམས་ཀྱིས་བལྟ་བ་བྱས་ལ། ཛཿཧཱུཾ་བཾ་ཧོཿས་མ་ཡ་སྟྭཾ་ས་མ་ཡ་སྟྭཾ། ཨ་ཧཾ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱ་ཞིང་། རང་རང་གི་སྙིང་པོ་དང་། སྔགས་ཀྱིས་ཀྱང་མཐར་ཡང་དག་པར་བསྐུལ་ལ། ཆོས་དང་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ཕྱག་རྒྱས་བཏབ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སོགས་པ་ནས། བསྐལ་པ་བཟང་པོའི་མཐར་ཐུག་པའི་བར་དུ་དབང་བསྐུར་བའི་ཕྱག་རྒྱ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་དབང་བསྐུར་བར་བྱའོ། ། དེ་ལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་མ་ལ་སོགས་པའི་རང་གི་སྙིང་པོ་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཡིན་ནོ། ། རྡོ་རྗེ་དང་། རིན་པོ་ཆེ་དང་། ཆོས་དང་ལས་མ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དང་། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ནི་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པའི་ནང་དུ་ཚུད་པའི་བུད་མེད་ཀྱི་གཟུགས་འཛིན་པ་དང་། ཡང་ན་དེ་རྣམས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལ་སོགས་པའི་གཟུགས་ཅན་ནོ། ། གཡོན་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཁུ་ཚུར་བཀན་ལ།

Clapping the fingers many times, one should summon all the buddhas, reciting: oṃ vajrasamaya jaḥ jaḥ hūṃ vaṃ hoḥ. Then, while meditating on the great mudrā of Vajrasattva, one should recite the sublime one hundred and eight names once. Likewise, with the vajra hook and so forth, one should summon, enter, bind, and subjugate. With the vajra yakṣa, one should expel all obstructors and create a fence and a net. With the samaya vajra fist, one should close the doors of the maṇḍala. Having perfectly protected everything with the armor protection of the two syllables, one should offer the water for the feet and gaze with the preliminary samaya mudrās. Reciting jaḥ hūṃ vaṃ hoḥ samayas tvaṃ samayas tvaṃ ahaṃ, one should also finally exhort them with their respective heart mantras. One should then seal them with the dharma, karma, and great mudrās. Furthermore, one should confer empowerment with the empowerment mudrās, beginning from the Tathāgatas and ending with the final ones of the Fortunate Aeon. In this context, the heart mantras of Vajrasattvī and the others are themselves the dharma mudrās. The mudrās of the vajra, jewel, dharma, and karma, as well as the great mudrās, consist of women assuming the forms of the vajra and so forth, or else they take the forms of Vajrasattva and the others. One should then turn the left tathāgata fist upward.

ལག་པ་གཡས་པའི་མཐེ་བོང་དང་མཛུབ་མོ་གཉིས་ཀྱི་མཐེའུ་ཆུང་ནས་བརྩམས་ནས་ཕྱེ་ལ། ཐལ་མོ་ཁོང་སྟོང་དུ་བྱས་པ་འདི་ནི། བྱམས་པ་ལ་སོགས་པའི་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་སྟེ། འདི་རྣམས་ཀྱི་རིག་པ་ནི་སྔར་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། ། རིག་པ་དེ་དག་ཉིད་དེ་རྣམས་ཀྱི་ལྗགས་ལ་བཀོད་པ་འདི་ནི་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའོ། ། ཡི་གེ་ཨ་ལས་རང་གི་ཐུགས་ཀར་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེ་བསྐྱེད་ལ། བྲིས་པ་དང་དེའི་རྗེས་སུ་མཐུན་པར། དེ་རྣམས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་བཅིང་བ་ནི། དེ་རྣམས་ཀྱི་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱར་འགྱུར་རོ། ། རང་གི་སྙིང་གར་རྡོ་རྗེ་རྩེ་ལྔ་པར་བསམས་ལ། བྲིས་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཁོ་ནར་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་བཅིང་བར་བྱའོ། ། རིག་པ་དེ་ཉིད་ཀྱང་སྤྱིའི་ཡིན་ནོ། ། དེ་ནས་མཆོད་ཡོན་ཕུལ་ནས་མཆོད་པར་བྱ་སྟེ། རས་ཟུང་འབུམ་མམ། ཟུང་ཁྲིའམ། ཟུང་སྟོང་ངམ། ཟུང་བརྒྱའམ། ཟུང་རེ་རེའམ། ཐམས་ཅད་ལ་སྤྱིར་ཟུང་གཅིག་དབུལ་བའམ། བླ་རེ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་དང་། གྲྭ་བཞིར་བ་དན་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་གདགས་པ་དང་། གདུགས་དང་རྒྱལ་མཚན་དང་བ་དན་རྣམས་ཀྱང་ཡི་གེ་ཨོཾ་དང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལན་བདུན་བཟླས་ལ་དབུལ་བར་བྱའོ། ། མེ་ཏོག་གི་ཤིང་བརྒྱའམ། བཞིའམ་མེ་ཏོག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྔ་མ་བཞིན་དུ་མངོན་པར་བཟླས་ལ། ཨོཾ་བཛྲ་སྥ་ར་ཎ་ཁཾ་ཞེས་བྱ་བས་དབུལ་བར་བྱའོ། ། དྲི་ལ་རིག་པ་བཟླས་པའི་དྲིས་བྱུགས་ལ། དྲི་ཞིམ་པའི་དྲི་བཟང་པོ་ཐམས་ཅད་དང་། བདུག་སྤོས་ཀྱི་རིག་པ་བཟླས་པའི། ག་པུར་ཨ་ཀ་རུ་དང་ཏུ་རུ་སྐ་དང་། ཙནྡན་ལ་སོགས་པ་ལེགས་པར་སྦྱར་བའི་བདུག་པ་གཏུལ་བའི་སྤོས་སྣོད་འབུམ་མམ། ཁྲིའམ།

Starting from the little fingers, extend the thumb and index finger of the right hand and form the hollowed palms; this is the samaya-mudrā of Maitreya and the others, and their vidyā-mantras have been explained previously. Placing those very vidyās upon their tongues is their dharma-mudrā. Generating a crossed vajra at one’s own heart from the syllable A, and then binding the great mudrās in accordance with what has been written, constitutes their karma-mudrā. One should visualize a five-pronged vajra at one’s own heart and bind their great mudrās in exact accordance with what is written. That vidyā is also general. Then, having offered the water for the feet, one should present offerings: a hundred thousand pairs of cotton cloths, or ten thousand, or a thousand, or a hundred, or even a single pair for each, or a single pair for all in common; various canopies, and various banners to be hung at the four corners; and parasols, victory banners, and flags—these should be offered after reciting the syllable Oṃ and the mantra of Vajrasattva seven times. One hundred or four flowering trees, or all flowers, should be consecrated as before and offered with the mantra Oṃ vajraspharaṇa khaṃ. For the incense, one should anoint it with the vidyā-mantra and offer all fragrant, sweet-smelling substances, as well as incense burners containing well-prepared incense such as camphor, agarwood, turuṣka, sandalwood, and so forth, numbering a hundred thousand or ten thousand, after reciting the vidyā-mantra for incense.

སྟོང་ངམ། བརྒྱ་དབུལ་བར་བྱ་སྟེ། བཅུ་ལས་ཉུང་བ་ནི་མི་བྱའོ། ། མར་མེའི་སྣོད་འབུམ་མམ། ཁྲིའམ་སྟོང་ངམ་བརྒྱའམ་བཅུའམ་བཞི་ལ་སྔ་མ་བཞིན་དུ་མར་མེའི་སྔགས་བཟླས་པ་དང་། སྭསྟི་ཀ་ལ་སོགས་པའི་ལྷ་བཤོས་ཀྱི་ཁ་ཟས་བཟའ་བ་དང་། བཅའ་བ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པས་གང་བའི་སྣོད་འབུམ་མམ། ཁྲིའམ། སྟོང་ངམ། བརྒྱའམ། བཅུ་ལ་ཨ་ཀཱ་རོ་མུ་ཁཾ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྔ་མ་བཞིན་དུ་བཟླས་ཏེ། ལྷ་ཐམས་ཅད་ལ་དབུལ་བར་བྱའོ། ། རོལ་མོའི་ཆ་བྱད་སྟོང་ཕྲག་བཅུ་སྙེད་ལ་ཡི་གེ་ཧཱུཾ་དང་རྡོ་རྗེ་ཁུ་ཚུར་གཉིས་ཀྱི་ལག་པའི་སོར་མོ་རྣམས་ཀྱིས་རོལ་མོ་བརྡུངས་པ་ལྟ་བུའི་ཕྱག་རྒྱ་རྣམས་ཀྱིས། རོལ་མོ་བཅུ་པོ་འདི་ལྟ་སྟེ། པི་ཝཾ་དང་། གླིང་བུ་དང་། རྔ་དང་། ཅང་ཏེའུ་དང་། ཆ་ལང་དང་། རྔ་བོ་ཆེ་དང་། རྫ་རྔ་དང་། རྔ་རིང་དང་། གུཉྫ་དང་། ཏི་མི་ལི་དང་། བརྡུང་བའི་ཚུལ་དུ་བྱེད་པས་དབུལ་བར་བྱའོ། ། ཕྱི་རོལ་དུ་གར་མཁན་དང་། རོལ་མོ་དང་། ཅོད་པན་དང་། གདུ་བུ་དང་། རྣ་རྒྱན་ལ་སོགས་པའི་མཆོད་པ་རྣམས་ཀྱང་། ཨོཾ་དང་ཧཱུཾ་མངོན་པར་བཟླས་ལ་དབུལ་བར་བྱའོ། ། དེ་བཞིན་དུ་དར་དཔྱངས་དཔྱང་བར་བྱ་བ་དང་། མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བ་དང་། རྔ་ཡབ་ཀྱིས་བརྒྱན་ཅིང་། དྲ་བ་དང་དྲ་བ་ཕྱེད་པས་སྤྲས་པ། ཟླ་བ་ཕྱེད་པས་ཉེ་བར་མཛེས་པར་བྱས་པ། རྟ་དང་གླང་པོ་ཆེ་དང་། བ་ལང་གི་ཁྱུ་ཤིན་ཏུ་བཏགས་པ་རྣམས་ཀྱང་དབུལ་བར་བྱའོ། ། རྟ་བབས་ཡིད་དུ་འོང་བའི་དྲིལ་བུ་ལ་སོགས་པ་དང་བཅས་པ་ཡང་དབུལ་བར་བྱའོ། ། དེ་ནས་སྒེག་མོ་ལ་སོགས་པས་ཀྱང་ཡང་དག་པར་མཆོད་ལ། དངོས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་གྲུབ་པའི་ཕྱིར།

One should offer a thousand, a hundred, or at least no fewer than ten. In the same manner as before, one should recite the lamp mantra over a hundred thousand, ten thousand, a thousand, a hundred, or ten lamp vessels. One should also offer food and various kinds of snacks and edibles that fill a hundred thousand, ten thousand, a thousand, a hundred, or ten vessels of svastika and other divine offerings, having recited the ākāro mukham mantra and so forth as before, and present them to all the deities. With ten thousand musical instruments, one should offer them by means of mudrās that mimic the striking of instruments with the fingers of the hands in the hūṃ syllable and the vajra-fist gestures. These ten musical instruments are as follows: the lute, the flute, the drum, the hand-drum, the cymbals, the great drum, the clay drum, the long drum, the guñja, and the timili; they should be offered by performing the manner of striking them. Furthermore, the outer offerings of dancers, music, crowns, bracelets, earrings, and so forth, should be offered after consecrating them with the recitation of oṃ and hūṃ. Likewise, one should offer hanging silk streamers, flower garlands, and decorations of fly-whisks, adorned with lattices and half-lattices, beautified by crescent moons, and well-harnessed herds of horses, elephants, and cattle. One should also offer delightful gateways together with bells and the like. Then, having also made perfect offerings with the goddesses of grace and so forth, for the sake of accomplishing all siddhis:

སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་མཛོད་ཅིག་ཅེས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་གསོལ་བ་གདབ་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་སྒྲུབ་པའི་གྲོགས་མཆོག་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་བཞག་ལ། ཕྱི་རོལ་དུ་གཏོར་མ་སྦྱིན་པར་བྱ་སྟེ། འབྲས་ཡོས་བཅས་ཤིང་ཏིལ་དང་བཅས། ། འབྲས་ཆན་མེ་ཏོག་ཆུ་དང་བཅས། ། སྲན་ཆེན་བཅས་ཤིང་མང་དུ་བྱ། ། སྣུམ་ཁུར་ལ་སོགས་བཟའ་བ་རྣམས། ། ཞེས་བྱ་བའི་གཏོར་མ་ལ། ཨ་ཀཱ་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བཟླས་ནས། ཤར་ཕྱོགས་ནས་བརྩམས་ནས། གཏོར་མ་གསུམ་གསུམ་གཏོར་བར་བྱ་ཞིང་། དྲི་དང་སྤོས་དང་། མེ་ཏོག་དང་། མཆོད་ཡོན་རྣམས་ཀྱང་ཐོག་མ་དང་མཐའ་མར་དབུལ་བར་བྱའོ། ། དེ་ལ་དང་པོར་རེ་ཞིག་མཎྜལ་རྣམས་བྱེད་དུ་གཞུག་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་སྤྱན་དྲང་ངོ་། ། དེ་ནས་དམ་ཚིག་བསྟན་ལ། མཆོད་ཡོན་ཡང་ཕུལ་ཏེ། དྲི་ལ་སོགས་པས་ལེགས་པར་མཆོད་ལ་གཏོར་མ་ཕུལ་ཏེ། དེ་ནས་གཤེགས་སུ་གསོལ་བར་བྱའོ། ། དེ་ལ་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་ནི་འདི་རྣམས་ཡིན་ཏེ། ཤར་ཕྱོགས་སུ་ཁ་བལྟས་ཏེ། རྐང་པ་གཡས་པ་བརྐྱང་བའི་ཚུལ་གྱིས་འདུག་ནས། ལག་པ་གཡོན་པའི་རྡོ་རྗེའི་ཕྱག་རྒྱ་བསྟན་ལ། གཡས་པ་རྡོ་རྗེའི་ཕྱག་རྒྱ་སྟ་ཟུར་ཕྱོགས་སུ་བཞག་སྟེ་གཡས་པའི་མཛུབ་མོའི་ལྕགས་ཀྱུས་སྤྱན་དྲང་བ་ནི། བརྒྱ་བྱིན་སྤྱན་དྲང་བའི་ཕྱག་རྒྱའོ། ། དེ་མཛུབ་མོ་ལྕགས་ཀྱུ་ལྟར་མ་བྱས་པ་ནི་བརྒྱ་བྱིན་གྱི་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱའོ། ། རྐང་པ་གཡོན་བརྐྱང་བའི་ཚུལ་གྱིས་འདུག་ལ། སྤྱན་དྲང་བའི་ཕྱག་རྒྱ་ལས་མཛུབ་མོ་གཉིས་བརྐྱང་པ་ནི་སླར་བཏང་བའི་ཕྱག་རྒྱའོ། ། དེ་ནས་དེའི་སྔགས་ནི། ན་མོ་བཛྲ་སྱ་ཙ་དི་ཤི་དི་ཤི་བཛྲ་པཱ་ཎི་རཀྵ་རཀྵ་སྭཱ་ཧཱ།

One should make this supplication to all the tathāgatas: "Please act for the benefit of all sentient beings!" Then, having placed the supreme practice companion within the maṇḍala, one should offer an external bali offering. As it is said: "With parched rice and sesame, with cooked rice, flowers, and water, and with many large beans, along with fried cakes and other foods"—having recited the ākāro mantra and so forth over this bali, one should offer three bali offerings starting from the eastern direction. At the beginning and the end, one should also present perfumes, incense, flowers, and drinking water. In that regard, first one should have the maṇḍalas prepared. Then, one should invite the deities. Then, having shown the samaya, offered the drinking water, and properly worshipped with perfumes and so forth, one offers the bali and then requests them to depart. The mantras and mudrās for this are as follows: Facing the eastern direction, sitting in the posture with the right leg extended, one displays the vajra mudrā with the left hand and places the right vajra mudrā at the hip. Inviting by means of the hook of the right index finger is the mudrā for inviting Śakra. When the index finger is not formed like a hook, it is the samaya mudrā of Śakra. Sitting in the posture with the left leg extended, extending both index fingers from the inviting mudrā is the mudrā for dismissal. Then, the mantra for that is: namo vajrasya ca diśi diśi vajrapāṇi rakṣa rakṣa svāhā.

མེའི་ཕྱོགས་སུ་བལྟས་ནས། ལག་པ་གཡས་པའི་མཛུབ་མོ་ཟླུམ་པོར་བཀུག་སྟེ། གུང་མོའི་ཚིགས་གསུམ་པར་བཙུགས་ལ། མཐེ་བོང་ལག་མཐིལ་དུ་བཞག་པ་འདི་ནི། མེ་ལྷ་སྤྱན་དྲང་བའི་ཕྱག་རྒྱའོ། ། སྤྱན་དྲང་བའི་ཕྱག་རྒྱ་ལས་མཐེ་བོང་གི་ངོས་ལ། མཛུབ་མོ་བཙུགས་པ་ནི། མེ་ལྷའི་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱའོ། ། ཕྱག་རྒྱ་དེ་ཉིད་ལས་མཛུབ་མོ་མཐེ་བོང་ངོས་ལ་བཙུགས་ཏེ། ཕྱིར་དྲག་ཏུ་བརྐྱང་བ་ནི་སླར་བཏང་བའི་ཕྱག་རྒྱའོ། ། འདིའི་སྔགས་ནི་ཨགྣི་ཨེ་ཧྱེ་ཧི་ཀ་པ་ལི་ཨ་ཀ་པ་ལི། ཛྭ་ལ་ཛྭ་ལ་ད་ཧ་ཤི་ཁི་ཏོད་རཱུ་པཱཀྵ་སྭཱ་ཧཱ། གཤིན་རྗེའི་ཕྱོགས་སུ་བལྟས་ནས་སྙིམ་པ་མདུན་དུ་བཞག་སྟེ། སོར་མོ་ཕན་ཚུན་བསྣོལ་བ་ལ་ཁུ་ཚུར་བཅིངས་ནས་སྲིན་ལག་གཉིས་བསྒྲེངས་ཏེ་གཤིབས་ལ་གཡབས་ཏེ། དེ་ནང་དུ་བཞག་པ་ནི། གཤིན་རྗེ་སྤྱན་འདྲེན་པའི་ཕྱག་རྒྱའོ། ། སྲིན་ལག་གཉིས་ཡང་ཕྱི་རོལ་དུ་དེ་བཞིན་དུ་གཤིབས་ཏེ། བསྒྲེངས་ལ་སྙིང་གར་གཞག་པ་ནི་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱའོ། ། དེ་ཉིད་ལས་སྲིན་ལག་སྦྱར་བ་ནི་སླར་བཏང་བའི་ཕྱག་རྒྱའོ། ། སྔགས་ནི་ཡ་མ་ཡེ་སྭཱ་ཧཱ། བདེན་བྲལ་གྱི་ཕྱོགས་སུ་བལྟས་ཏེ། རྐང་པ་མཉམ་པར་འདུག་ལ། ལག་པ་གཡས་པའི་ཁུ་ཚུར་བཅངས་པ་ལས། མཛུབ་མོ་དང་གུང་མོ་རལ་གྲི་འདྲ་བར་གཤིབས་ཏེ། བསྒྲེང་ལ་བཞག། ལག་པ་གཡོན་པ་ཡང་དེ་ལྟར་བྱས་ཏེ། སྟ་ཟུར་ལོགས་སུ་བཞག་ལ། གཡོན་པའི་མཛུབ་མོ་བཀུག་སྟེ། གཡབ་པ་ནི་བདེན་བྲལ་སྤྱན་དྲངས་པའི་ཕྱག་རྒྱའོ། ། ཕྱག་རྒྱ་དེ་ཉིད་ལས་གཡོན་པ་སྟ་ཟུར་ལོགས་སུ་རལ་གྲི་འདྲ་བར་བཞག་པ་ནི། བདེན་བྲལ་གྱི་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱའོ། །

Looking toward the direction of fire, bend the right index finger into a circle and place it on the third joint of the middle finger, while the thumb is placed in the palm; this is the mudrā for inviting the fire deity. Placing the index finger against the side of the thumb from that same inviting mudrā is the samaya mudrā of the fire deity. From that same mudrā, placing the index finger against the thumb and then extending it forcefully outward is the mudrā for dismissal. The mantra for this is: agni ehyehi kapāli akapāli jvala jvala daha śikhitoḍarūpākṣa svāhā. Looking toward the direction of Yama, place the hollowed palms in front, interlace the fingers, and form fists. Extend the two ring fingers, align them, and wave them; then place them inward; this is the mudrā for inviting Yama. Likewise, extending the two ring fingers outward and placing them at the heart is the samaya mudrā. Joining the ring fingers from that same position is the mudrā for dismissal. The mantra is: yamaye svāhā. Looking toward the direction of Nirṛti, stand with feet together. From the clenched right fist, align the index and middle fingers like a sword and extend them. Do the same with the left hand, placing it at the side of the hip. Hook the left index finger and wave it; this is the mudrā for inviting Nirṛti. From that same mudrā, placing the left hand at the side of the hip like a sword is the samaya mudrā of Nirṛti.

སྤྱན་དྲངས་པའི་ཕྱག་རྒྱ་ལས་མཛུབ་མོ་བརྐྱང་བ་ནི། སླར་བཏང་བའི་ཕྱག་རྒྱའོ། ། སྔགས་ནི་སརྦ་བྷཱུ་ཏ་བྷ་ཡཾ་ཀ་ར་ཀུ་རུ་ཀུ་རུ་སྭཱ་ཧཱ། ཆུ་ལྷའི་ཕྱོགས་སུ་རྐང་པ་མཉམ་པར་འདུག་ལ། ལག་པ་གཡས་པ་ཁུ་ཚུར་བཅིངས་ནས། མཐེ་བོང་དང་མཛུབ་མོ་གཉིས་གཅིག་ཏུ་སྦྱར་ཏེ། ཞགས་མིག་ལྟར་བྱས་ལ་གཡོན་པའི་ཁུ་ཚུར་ཡང་དེ་ལྟར་བྱས་ཏེ། སྙིང་གར་བཞག་སྟེ། གཡས་པའི་མཛུབ་མོའི་ལྕགས་ཀྱུས་གཡབ་པ་ནི། ཆུ་ལྷ་སྤྱན་དྲང་བའི་ཕྱག་རྒྱའོ། ། ཕྱག་རྒྱ་དེ་ཉིད་ལས་གཡོན་པའི་མཛུབ་མོ་ཁུ་ཚུར་གྱི་ཚུལ་དུ་བཞག་པ་ལས། ཞགས་མིག་ལྟར་བྱས་པ་ནི་ཆུ་ལྷའི་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱའོ། ། གཡོན་པའི་ཕྱག་རྒྱ་ལས། མཛུབ་མོ་བརྐྱང་བ་ནི་སླར་བཏང་བའི་ཕྱག་རྒྱའོ། ། སྔགས་ནི་ཏྲི་ཏྲི་པུ་ཤ། ཏྲི་ཏྲི་ཤི་གི་ཏོ་ལི་བི་རུ་པཱཀྵ་སྭཱ་ཧཱ། རླུང་ལྷའི་ཕྱོགས་སུ་བལྟས་ཏེ་འདུག་ལ། ལག་པ་གཡོན་པ་ཁུ་ཚུར་བཅངས་ཏེ། གུང་མོ་བསྒྲེང་བའི་ཚིགས་དང་པོར། མཛུབ་མོ་བཀུག་པའི་ཐོར་ཏོ་བཙུགས་ལ། ལག་པ་གཡས་བརྐྱང་དེ་བཞིན་དུ་བྱ་སྟེ། སྟ་ཟུར་ལོགས་སུ་བཞག་ཅིང་། མཐེ་བོང་བསྐུལ་བ་ནི། རླུང་ལྷ་སྤྱན་དྲང་བའི་ཕྱག་རྒྱའོ། ། དེ་ཉིད་ལས་མཐེ་བོང་སྔ་མ་བཞིན་དུ་གཞག་པ་ནི་རླུང་ལྷའི་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱའོ། ། སྤྱན་དྲང་བའི་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་ལས་མཐེ་བོང་བརྐྱང་བ་ནི། སླར་བཏང་བའི་ཕྱག་རྒྱའོ། ། སྔགས་ནི། ཨོཾ་སཱ་སཾ་ཁཱ་ཁཱ་ཁུ་ཁ་སྭཱ་ཧཱ། ཀུ་བེ་ར་ལ་མངོན་དུ་བལྟས་ཏེ། འདུག་ནས། ལག་པ་གཉིས་ཐལ་མོ་སྦྱར་ལ། རྡོ་རྗེ་བཅིང་བ་ནང་དུ་བཟློག་སྟེ། མཐེའུ་ཆུང་གཉིས་གཤིབས་ལ་བརྐྱང་། དེའི་རྒྱབ་ཏུ་སྲིན་ལག་གཉིས་སོ་སོར་བཞག་ནས།

Extending the index finger from the mudrā of invitation is the mudrā of dismissal. The mantra is: sarvabhūtabhayaṃkara kuru kuru svāhā. Standing with feet together toward the direction of Varuṇa, clench the right hand into a fist and join the thumb and index finger together, forming a noose-eye. Likewise, form the left hand into a fist and place it at the heart; waving with the hook of the right index finger is the mudrā for inviting Varuṇa. From that same mudrā, placing the left index finger in the manner of a fist and forming a noose-eye is the samaya-mudrā of Varuṇa. Extending the index finger from the left mudrā is the mudrā of dismissal. The mantra is: tritripuṣa tritriśigitolivirupākṣa svāhā. Facing the direction of Vāyu, stand and clench the left hand into a fist. At the first joint of the raised middle finger, place the tip of the bent index finger; extend the right hand in the same manner and place it at the side of the hip, then flick the thumb. This is the mudrā for inviting Vāyu. From that same position, placing the thumb as before is the samaya-mudrā of Vāyu. Extending the thumb from the samaya-mudrā of invitation is the mudrā of dismissal. The mantra is: oṃ sā saṃ khā khā khu kha svāhā. Facing Kubera, stand and join the two palms. Reverse the vajra-bind and extend the two little fingers side by side; place the two ring fingers separately behind them.

གུང་མོ་གཉིས་རྡོ་རྗེ་ལྟར་བཀུག་སྟེ། གཡབས་པ་ནི་ཀུ་བེ་ར་སྤྱན་དྲང་བའི་ཕྱག་རྒྱའོ། ། ཕྱག་རྒྱ་དེ་ཉིད་ལས་གུང་མོ་གཉིས་ནང་དུ་རྡོ་རྗེ་བཅིངས་པའི་ཚུལ་དུ་བཞག་པ་དེ་ནི། ཀུ་བེ་རའི་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱའོ། ། སྤྱན་དྲང་བའི་ཕྱག་རྒྱ་ལས། གུང་མོ་གཉིས་བརྐྱང་བ་ནི། སླར་བཏང་བའི་ཕྱག་རྒྱའོ། ། སྔགས་ནི། ཨོཾ་ཀུ་བེ་རཱ་ཡ་སྭཱ་ཧཱ། དབང་ལྡན་གྱི་ཕྱོགས་སུ་བལྟས་ཏེ་འདུག་ལ། ལག་པ་གཅིག་ཏུ་སྦྱར་ཏེ། ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་བྱས་ལ། སྲིན་ལག་དང་མཐེའུ་ཆུང་ནང་དུ་བཀུག་སྟེ། བསྣོལ་བ་གུང་མོ་གཉིས་གཤིབས་ཏེ། བསྒྲེང་བའི་རྒྱབ་ལོགས་སུ་མཛུབ་མོ་གཉིས་རྡོ་རྗེ་འདྲ་བར་བྱ། མཐེ་བོང་གཉིས་བར་དུ་གཤིབས་ཏེ་བཞག་ལ། དེ་ཉིད་ལས་མཛུབ་མོ་གཉིས་ཕན་ཚུན་རྩེ་མོ་སྤྲད་ནས་ནང་དུ་གཡབ་པ་ནི། དབང་ལྡན་གྱི་སྤྱན་དྲང་བའི་ཕྱག་རྒྱའོ། ། དེ་ཉིད་ལས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་མཛུབ་མོ་རྡོ་རྗེའི་ཚུལ་དུ་བཞག་པ་ནི། དབང་ལྡན་གྱི་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱའོ། ། སྤྱན་དྲང་བའི་ཕྱག་རྒྱ་ལས་མཛུབ་མོ་བརྐྱང་བ་ནི་སླར་བཏང་བའི་ཕྱག་རྒྱའོ། ། སྔགས་ནི། ཨོཾ་ཛུམ་ཛུམ་ཤི་བ་སྭཱ་ཧཱ། སྟེང་གི་ཕྱོགས་སུ་བལྟས་ཏེ་འདུག་ལ། གཡོན་བརྐྱང་པའི་གནས་པས་འདུག་ལ་ཐལ་མོ་ཁོང་སྟོང་དུ་སྦྱར་ཏེ་བཞག་ལ་སྟེང་དུ་བལྟས་ཏེ་མཛུབ་མོ་གཉིས་ཀྱི་ལྕགས་ཀྱུས་ནི། ཚངས་པ་ལ་སོགས་པ་སྤྱན་དྲང་བར་བྱའོ། ། དེ་ཉིད་ལས་མཛུབ་མོ་གཉིས་སྔ་མ་ལྟར་བཞག་པ་ནི། དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱའོ། ། སྤྱན་དྲང་བའི་ཕྱག་རྒྱ་ལས་མཛུབ་མོ་གཉིས་བརྐྱང་བ་ནི། སླར་བཏང་བའི་ཕྱག་རྒྱའོ། ། སྔགས་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ཨོཾ་ཨུརྔྷཾ་བྲཧྨ་ནེ་སྭཱ་ཧཱ།

Bending the two middle fingers like a vajra and waving them is the mudrā for inviting Kubera. From that same mudrā, placing the two middle fingers inside in the manner of binding a vajra is the samaya mudrā of Kubera. Extending the two middle fingers from the invitation mudrā is the mudrā for sending him back. The mantra is: OṂ KUBERĀYA SVĀHĀ. Facing the direction of Īśāna, sit with the hands joined together. Form the añjali gesture, bend the ring and little fingers inward, and cross them. Align the two middle fingers and, behind them, form the two index fingers like a vajra. Place the two thumbs side by side in the middle. From that position, bringing the tips of the two index fingers together and waving them inward is the mudrā for inviting Īśāna. From that same position, placing the index fingers in the manner of a vajra as before is the samaya mudrā of Īśāna. Extending the two index fingers from the invitation mudrā is the mudrā for sending him back. The mantra is: OṂ JUM JUM ŚIVA SVĀHĀ. Facing the direction of the zenith, sit in the posture with the left leg extended. Join the palms with the hollows facing upward and look up. With the hooks of the two index fingers, one should invite Brahmā and the others. From that same position, placing the two index fingers as before is the samaya mudrā. Extending the two index fingers from the invitation mudrā is the mudrā for sending them back. The mantra is: OṂ ŪRDHVAṂ BRAHMAṆE SVĀHĀ.

སཱུརྱ་ཡ་གྲ་ཧ་ཨ་དྷི་པ་ཏ་ཡེ་སྭཱ་ཧཱ། ཙནྡྲ་ཡ་ན་ཀྵ་ཏྲ་ཡ་ཨ་དྷི་པ་ཏ་ཡེ་སྭཱ་ཧཱ། རྐང་པ་གཉིས་མཉམ་པར་གནས་པས་འདུག་ལ། ལག་པ་གཉིས་གཅིག་ཏུ་སྦྱར་ཏེ་སོར་མོ་རྣམས་བར་མཚམས་མེད་པར་རྩེ་མོ་ཕན་ཚུན་སྦྱར་ཏེ། མཐེ་བོང་ཟླུམ་པོར་བྱས་ལ། འོག་གི་ཕྱོགས་སུ་བལྟས་ཏེ། སའི་ལྷ་མོ་ལ་སོགས་པ་མཛུབ་མོའི་ལྕགས་ཀྱུས་སྤྱན་དྲངས་པ་ནི། འོག་གི་སའི་ལྷ་མོ་སྤྱན་དྲང་བའི་ཕྱག་རྒྱའོ། ། སྤྱན་དྲང་བའི་ཕྱག་རྒྱ་ལས། སྔ་མ་བཞིན་དུ་མཛུབ་མོ་བཞག་པ་ནི། དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱའོ། ། མཛུབ་མོ་གཉིས་བཏང་བ་ནི་སླར་བཏང་བའི་ཕྱག་རྒྱའོ། ། སྔགས་ནི། ཨ་དྷི་པྲི་ཐྭི་དེ་བྱ་སྭཱ་ཧཱ། ཨ་སུ་རེ་བྷྱཿསྭཱ་ཧཱ། ནཱ་གེ་བྷྱཿསྭཱཧཱ། དེ་ནས་རང་གི་སྔགས་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་ལ་འཐོར་འཐུང་ཕུལ་ལ། བདག་དང་སློབ་མའི་ཚོགས་སུ་བཅས་པ་ལ། བགེགས་མེད་པར་མཛོད་ཅིག། ལས་ཀྱི་དངོས་གྲུབ་ཀྱང་བདག་ལ་སྩོལ་ཅིག་ཅེས་བརྗོད་ལ་ཐམས་ཅད་སླར་གཏང་ངོ་། ། ཡང་ན་དཔུང་བཟང་ཀྱིས་ཞུས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་རྣམས་ཀྱིས་གཏོར་མ་དབུལ་བར་བྱ་སྟེ། ལྷ་དང་ལྷ་མིན་གནོད་སྦྱིན་ལྟོ་འཕྱེ་གྲུལ། ། ནམ་མཁའ་ལྡིང་དང་འདབ་བཟང་ལུས་སྲུལ་པོ། ། དྲི་ཟ་སྲིན་པོ་གདོན་གྱི་རིགས་རྣམས་དང་། ། གང་དག་ས་ལ་གནས་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་ཅན། ། བུ་སྨད་ཚོགས་བཅས་གཡོག་འཁོར་བཅས་རྣམས་ལ། བདག་གི་པུས་མོ་ས་ལ་བཙུགས་ནས་སུ། ། ཐལ་མོ་སྦྱར་ཏེ་ཁྱོད་ལ་གསོལ་འདེབས་ཀྱིས། གསན་ནས་ཕན་གདགས་ཕྱིར་ནི་འདིར་སྤྱོན་ཅིག། འབྱུང་པོ་གང་དག་རི་རབ་སྟེང་གནས་དང་། ། དགའ་བའི་ཚལ་དང་ལྷ་ཡི་གནས་རྣམས་དང་། །

Sūryāya grahādhipataye svāhā | Candrāya nakṣatrādhipataye svāhā | Sitting with the two feet placed evenly together, join the two hands together so that the fingers are without gaps and their tips are joined to one another. Form the thumbs into a circle and, looking toward the lower direction, invite the Earth Goddess and the others with the hook of the index fingers. This is the mudrā for inviting the Earth Goddess from below. From the mudrā of invitation, placing the index fingers as before is the samaya mudrā. Releasing the two index fingers is the mudrā for dismissal. The mantra is: Adhipṛthivīdevyai svāhā | Asurebhyaḥ svāhā | Nāgebhyaḥ svāhā | Then, with that very same mantra of one's own, offer the argha water to all of them, saying: "Grant freedom from obstacles to myself and the assembly of disciples, and also bestow upon me the siddhi of the activity." Having said this, dismiss them all. Alternatively, one should offer the bali offering with the verses from the Subāhuparipṛcchā: "Gods, asuras, yakṣas, mahoragas, and kumbhāṇḍas; garuḍas, suparṇas, and kaṭapūtanas; gandharvas, rākṣasas, and the various classes of spirits—those with miraculous powers who dwell upon the earth, together with their wives, children, and retinues: I kneel upon the ground and join my palms, making this request to you. Having heard me, come here for the sake of granting benefit! Whatever spirits dwell upon the summit of Mount Meru, in the Joyful Grove, and in the abodes of the gods..."

ཤར་ནུབ་རི་དང་ཉི་ཟླའི་ཁྱིམ་རྣམས་དང་། ། རི་བོ་ཀུན་ལ་གང་དག་གནས་པ་དང་། ། ཆུ་བོ་ཀུན་དང་ཆུ་བོའི་མདོ་རྣམས་དང་། ། རིན་ཆེན་གནས་ན་ལྷག་པར་གནས་པ་དང་། ། མཚོ་དང་རྫིང་དང་ལྡེང་ཀའི་ཆུ་ངོགས་དང་། ། གཡའ་ཆུ་སིལ་མ་ཅན་ན་གང་གནས་དང་། ། གྲོང་དང་ཕྱུགས་ལྷས་གྲོང་ཁྱེར་སྟོང་པ་དང་། ། ཁང་སྟོང་དག་དང་ལྷ་ཡི་ཁང་པ་དང་། ། གཙུག་ལག་ཁང་ངམ་གྲོང་ཁྱེར་གནས་དག་གམ། ། དཀའ་ཐུབ་གནས་དང་གླང་ཆེན་བྲེས་དང་ནི། ། རྒྱལ་པོའི་དཀོར་ཁང་དག་ན་གང་གནས་དང་། ། ལམ་སྲང་བཞི་མདོ་དག་དང་སུམ་མདོ་དང་། ། གང་དག་ལམ་ཆེན་དང་ནི་ཤིང་གཅིག་དྲུང་། ། དུར་ཁྲོད་ཆེན་པོ་ནགས་ཚལ་ཆེན་པོའམ། ། སེང་གེ་དྲེད་དང་གཅན་གཟན་གནས་དག་དང་། ། འབྲོག་ཆེན་འཇིགས་སུ་རུང་བར་གང་གནས་དང་། ། གང་དག་གླིང་མཆོག་དག་ན་གནས་པ་དང་། ལྷུན་པོ་དུར་ཁྲོད་དག་ན་གནས་པ་རྣམས། ། རབ་ཏུ་དགྱེས་ཏེ་མགུ་བར་གྱུར་ནས་སུ། ། མེ་ཏོག་ཕྲེང་དང་དྲི་དང་བདུག་པ་དང་། ། བསྟོད་དང་གཏོར་མ་མར་མེ་གུས་འབུལ་བས། ། འདི་དག་བཞེས་ཏེ་བཏུང་ཞིང་བསྣམས་ནས་སུ། ། ལས་འདི་རྣམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་མཆིས་པར་མཛོད། ། དེ་ལྟར་གདོན་ལ་མཆོད་པ་བྱས་ནས་ནི། ། དེ་ནས་ཕྱོགས་སྐྱོང་རྣམས་ལ་གཏོར་མ་སྦྱིན། ། ཤར་ཕྱོགས་རྡོ་རྗེ་ཅན་དེ་ལྷ་ཚོགས་བཅས། ། གཏོར་མ་ཕུལ་བ་འདི་དག་བཞེས་སུ་གསོལ། ། མེ་དང་གཤིན་རྗེ་བདེན་བྲལ་སྲིན་པོའི་བདག། ཆུ་བདག་རླུང་བདག་ནོར་གྱི་བདག་པོ་སྟེ། ། དབང་ལྡན་ལྷ་དེ་འབྱུང་པོའི་བདག་པོ་དང་། ། སྟེང་གི་ཉི་ཟླ་ཚངས་པ་ཆེན་པོ་དང་། ། ལྷ་རྣམས་དང་ནི་ས་ཡི་ཀླུ་རྣམས་དང་། །

Those who dwell on the eastern and western mountains, in the abodes of the sun and moon, and upon all the peaks; those who dwell in all the rivers and at the confluences of rivers; those who dwell especially in the abodes of jewels; those who dwell on the shores of lakes, ponds, and pools, and in the cool mountain streams; those who dwell in villages, cattle pens, empty cities, empty houses, and the dwellings of gods; in temples, or in the settlements of cities, in hermitages, elephant stables, or in royal treasuries; those who dwell at crossroads of four or three paths, on great highways, or at the foot of solitary trees; in great charnel grounds or great forests, in the haunts of lions, bears, and wild beasts, or in terrifying great wildernesses; those who dwell on the supreme continents, and those who dwell on Mount Meru or in charnel grounds—being thoroughly delighted and satisfied, please accept these garlands of flowers, perfumes, incense, praises, bali offerings, and lamps offered with devotion. Having accepted, drunk, and smelled these, please ensure that the fruits of these actions are realized. Having thus made offerings to the graha spirits, one should then give the bali offerings to the guardians of the directions: "O Vajrapāṇi of the eastern direction, together with your assembly of gods, please accept these offered bali cakes. The Lord of Fire, Yama, the Lord of the Rakṣasas in the southwest, the Lord of Water, the Lord of Wind, and the Lord of Wealth; the Lord of Beings in the northeast, the sun and moon above, and the Great Brahmā; the gods and the nāgas of the earth—"

རི་ཡི་ལྷ་དང་གནོད་སྦྱིན་ཚོགས་རྣམས་ལ། ། ས་ས་སོ་སོར་གཏོར་མ་ཕུལ་བ་རྣམས། ། རབ་ཏུ་དགྱེས་པ་ཡིས་ནི་བཞེས་ནས་ཀྱང་། ། རང་རང་ཕྱོགས་སུ་ལེགས་པར་བཞུགས་ནས་སུ། ། རང་གི་བུ་སྨད་མཛའ་བཤེས་གཉེན་འདུན་དང་། ། ནང་མི་དམག་དང་དཔུང་བཅས་ཐབས་ཅིག་ཏུ། ། མེ་ཏོག་དྲི་དང་བྱུག་པ་གཏོར་མར་བཅས། ། འདི་རྣམས་བཏུང་ཞིང་ལེགས་པར་གསོལ་ནས་ཀྱང་། ། བདག་གི་ལས་འདི་འབྲས་བུ་མཆིས་པར་མཛོད། ། དེ་ནས་ཉེ་རེག་བྱས་ལ། དཔལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔས་ཞི་བའི་སྦྱིན་སྲེག་གི་ཆོ་གས། སྦྱིན་སྲེག་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་དབུལ་ལོ། ། དཔལ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པའི་སྙིང་པོས་ནི། སྲེག་བླུགས་བདུན་བདུན་དབུལ་ལོ། ། དེ་ནས་ཀྱང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཕྱག་བྱས་ལ། བདག་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་ཡིས། ། རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་དཀའ་ཐུབ་ཆེས། ། སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་ཕན་པའི་ཕྱིར། ། སློབ་མ་རྣམས་ནི་གཞུག་པར་བགྱིད། ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་འདིར་ཞུགས་པ་ལ། སྣོད་དུ་གྱུར་པ་དང་། མ་གྱུར་པ་བརྟག་མི་འཚལ་ལོ། ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སེམས་ཅན་ཁ་ཅིག་ནི། སྡིག་པ་ཆེན་པོ་བགྱིས་པ་ཡང་མཆིས་ཏེ། དེ་དག་གིས་རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་འདིར་ཞུགས་ཏེ་མཐོང་ན་ངན་སོང་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་རོ། ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ནོར་དང་བཟའ་བ་དང་། བཏུང་བ་དང་། འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ལ་སོགས་པ་དང་དམ་ཚིག་ལ་མི་དགའ་བ་དང་། སྔར་བཤད་པ་ལ་སོགས་པ་མི་ནུས་པའི་སེམས་ཅན་ཡང་མཆིས་ཏེ། དེ་དག་ཀྱང་འདིར་ཇི་ལྟར་འཚལ་བ་བཞིན་དུ་བགྱིད་ཅིང་ཞུགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསམ་ལ་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པར་འགྱུར་རོ། །

To the hosts of mountain deities and yakṣas, may the offering cakes presented to each of you be accepted with great joy. Having settled well in your respective directions, together with your wives, children, friends, kinsmen, householders, armies, and retinues, and having drunk and partaken of these flowers, perfumes, ointments, and offering cakes, please ensure that this rite of mine bears fruit. Then, having performed the ritual rinsing, one should offer one hundred and eight burnt offerings according to the peaceful fire ritual of the glorious Vajrasattva. One should offer seven burnt offerings each with the heart mantras of the glorious Vairocana and the others. Then, having prostrated to all the Tathāgatas, one should say: "I, who am called [name], the Vajra Master of great asceticism, for the sake of benefiting all sentient beings, shall initiate the disciples. Blessed One, regarding entry into this great maṇḍala, there is no need to examine whether they are suitable vessels or not. Why is that? There are some sentient beings who have committed great sins; yet if they enter and behold this great Vajradhātu maṇḍala, they will be freed from all lower realms. Blessed One, there are also sentient beings who do not delight in the samaya, nor are they able to provide wealth, food, drink, and all the qualities of desire as previously described; yet even they, by entering and acting according to their capacity, will have all their intentions fulfilled."

བཅོམ་ལྡན་འདས་སེམས་ཅན་ཁ་ཅིག་ནི་གར་དང་གླུ་དང་གད་མོ་དང་། རྩེད་མོ་དང་། ཁ་ཟས་སྤྱོད་པ་ལ་དགའ་བ་རྣམས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་ཆོས་ཉིད་ཁོང་དུ་མ་ཆུད་པས། ལྷ་གཞན་གྱི་རིག་སྔགས་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་དུ་འཇུག་གི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་རེ་བ་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པར་གྱུར་པ། བླ་ན་མེད་པའི་དགའ་བ་དང་། མགུ་བ་དང་། རངས་པ་རྣམས་འབྱུང་བ་དེར་ནི། བསླབས་པའི་ཚིག་གིས་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་ནས་མི་འཇུག་པ་དག་ཀྱང་མཆིས་ཏེ། དེ་དག་ངན་སོང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལམ་དུ་འཇུག་པར་ཁ་བལྟས་ཤིང་། གནས་པ་རྣམས་ཀྱང་དགའ་བ་དང་མགུ་བའི་དམ་པ་ཐམས་ཅད་འགྲུབ་ཅིང་། བདེ་བ་དང་ཡིད་བདེ་བ་མྱང་བ་བགྱིས་པ་དང་། ངན་སོང་གི་རྒྱུད་ཐམས་ཅད་འཇུག་པར་ཁ་བལྟས་པའི་ལམ་ལས་བཟློག་པར་བགྱི་བའི་སླད་དུ། རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་འདིར་འཇུག་ཏུ་རུང་ངོ་། ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་ཅན་གྱི་སེམས་ཅན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། ཤེས་རབ་དམ་པ་གྲུབ་པའི་ཐབས་ཀྱིས། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཚོལ་བ་ན། བསམ་གཏན་དང་། རྣམ་པར་ཐར་པ་དང་། ས་རྣམས་ཀྱང་འབད་ཅིང་ཉོན་མོངས་པ་དག་ཀྱང་མཆིས་ཏེ། དེ་དག་ཀྱང་རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་འདིར་ཞུགས་མ་ཐག་ཏུ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་དཀྱིལ་འཁོར་རེ་བ་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པར་གྱུར་པ། བླ་ན་མེད་པ་ཐམས་ཅད་དུ་འགྲུབ་པར་དཀའ་བ་ཡང་མ་ལགས་ན། དངོས་གྲུབ་གཞན་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་འཚལ་ཞེས་ཞུ་བར་བྱའོ། །

“Blessed One, there are some sentient beings who delight in dance, song, laughter, play, and the enjoyment of food. Because they have not realized the nature of phenomena (dharmatā) of the Great Vehicle of all the Tathāgatas, they enter the mantras and maṇḍalas of other deities. Yet, there are also those who, out of fear and terror of the words of training, do not enter the maṇḍala of all the Tathāgatas, where all hopes are perfectly fulfilled and where unsurpassed joy, satisfaction, and delight arise. These beings are facing the path toward the maṇḍala of the lower realms. In order to cause those who dwell there to achieve all the supreme joy and satisfaction, to experience bliss and mental ease, and to turn them back from the path facing the entry into all the continuums of the lower realms, it is appropriate for them to enter this great Vajradhātu maṇḍala. Blessed One, when sentient beings who possess the qualities of phenomena seek the awakening of the Buddhas through the means of accomplishing the supreme aggregate of ethical discipline, meditative concentration, and insight of all the Tathāgatas, they also exert themselves in the meditative absorptions (dhyāna), liberations, and the stages (bhūmi), and they undergo hardships. Yet, as soon as they enter this great Vajradhātu maṇḍala, since even the maṇḍala of all the Tathāgatas—where all hopes are perfectly fulfilled and where all that is unsurpassed is accomplished—is not difficult to achieve, what need is there to mention other accomplishments?” Thus he should request.

དེ་ནས་སློབ་མ་གཞུག་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་བསླབ་པའི་གཞི་ལྔ་ཡོངས་སུ་གཟུང་བའི་དགེ་བསྙེན་ནམ། དགེ་སྦྱོང་ངམ། དགེ་སློང་གི་སྡོམ་པ་ཡོངས་སུ་བླངས་པ། སློབ་དཔོན་དུ་དབང་བསྐུར་བར་འོས་པ། སློབ་དཔོན་གྱི་ཞབས་གཉིས་ལ་ཕྱག་བྱས་ཏེ། འདི་སྐད་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། དགའ་ཆེན་ཁྱོད་བདག་སྟོན་པ་བས། ། སློབ་དཔོན་ཁྱོད་ནི་དགོངས་སུ་གསོལ། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚུལ་བརྟན་པ། ། མགོན་པོ་ཆེན་པོ་བདག་འཚལ་ལོ། ། དམ་ཚིག་དེ་ཉིད་བདག་ལ་སྩོལ། ། སྡོམ་པ་རྣམས་ཀྱང་བདག་ལ་སྩོལ། ། དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གྱིས། ། རྡོ་རྗེ་སྲུང་བ་ཡོངས་སུ་བཟླས་ལ། སྟོད་གཡོགས་དང་སྨད་གཡོགས་བསྐོན་ཞིང་། རྡོ་རྗེ་གནོད་སྦྱིན་དང་། རྡོ་རྗེ་ལྕགས་ཀྱུ་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་སྲུང་བཞིས། བཟླས་པའི་གདོང་གཡོགས་བཅིངས་ལ། ཕྱག་བཞི་བྱེད་དུ་གཞུག་པར་བྱའོ། ། ཡང་ལག་ན་མེ་ཏོག་ཐོགས་པའི་སློབ་མས། སློབ་དཔོན་ལ་ཕྱག་བྱས་ལ། ལག་ན་མེ་ཏོག་ཐོགས་པ་དེ་ཉིད་དང་། བཤགས་པ་དང་། རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང་། བསྐུལ་བ་དང་། གསོལ་བ་ཡང་བྱས་ལ། འདི་སྐད་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། གཙོ་བོ་བདག་ལ་སྡོམ་པ་སྩོལ། ། ཐུབ་པའི་ཉི་མ་མ་ལུས་པའི། ། སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་བདག་ལ་དགོངས། ། བདག་མིང་འདི་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ། སློབ་དཔོན་དབང་དུ་གནས་པ་ལ། ། སངས་རྒྱས་རོལ་མོ་ལས་བྱུང་བ། ། མི་ལྡོག་པ་ཡི་འཁོར་ལོས་འབྱོར། ། ཐར་པའི་རང་བཞིན་གྲོང་ཁྱེར་ཆེར། ། གསང་བ་ཆེན་པོར་འཇུག་པར་བགྱི། ། གསང་བ་ཆེན་པོར་བསྡུས་པ་ནི། ། སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་བདག་འཇུག་མཛོད། ། མི་ལྡོག་པ་ཡི་དབང་བསྐུར་བ། ། སྐལ་བ་ཆེན་པོ་བདག་ལ་སྩོལ། །

Then, the disciple is to be introduced. Having fully undertaken the five bases of training as a lay practitioner (upāsaka), or having fully received the vows of a novice (śrāmaṇera) or a monk (bhikṣu), and being worthy of being empowered as a master, the disciple should prostrate at the feet of the master and speak as follows: "Great Joy, you are my teacher; O Master, please attend to me. I seek the Great Protector, the steadfast way of the Bodhisattvas. Grant me the reality of the samaya; grant me also the vows." Then the Vajra Master, having fully recited the Vajra Protection mantra, should dress the disciple in the upper and lower garments. Having bound the face with a blindfold recited with the mantras of the four gatekeepers—Vajrayakṣa, Vajrāṅkuśa, and the others—he should cause the disciple to perform four prostrations. Then the disciple, holding flowers in his hands, should prostrate to the master. Holding those very flowers, and having performed the confession, rejoicing, exhortation, and supplication, he should speak as follows: "O Lord, grant me the vows. O Suns of the Munis, all Buddhas without exception, please attend to me. I, who am called [name], while abiding under the power of the Master, shall enter the great city of the nature of liberation, the Great Secret, which is endowed with the wheel of non-retrogression arising from the play of the Buddhas. O Great Master, please lead me into the Great Secret. Grant me the great fortune of the empowerment of non-retrogression."

མཚན་རྣམས་ཀྱིས་ནི་རྒྱས་བཏབ་ཅིང་། ། དཔེ་བྱད་རྣམས་དང་ཡང་དག་ལྡན། ། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་ཡིད་འོང་བ། ། སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་བདག་ལ་སྩོལ། ། དབང་བསྐུར་ཆེན་པོ་རྨད་བྱུང་བ། ། སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་དོན་བགྱིད་ཕྱིར། ། བདག་ནི་རྟག་ཏུ་སློབ་དཔོན་གྱུར། ། སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་བདག་ལ་སྩོལ། ། དེ་ནས་སློབ་དཔོན་གྱིས་རིགས་ཐམས་ཅད་ལ་གསོལ་བ་གདབ་པར་བྱ་སྟེ། ཆེ་གེ་ཞེས་བྱ་འདི་ཉིད་ནི། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་ཡོངས་འཛིན་ཞིང་། ། དམ་ཚིག་སྡོམ་དང་གསང་བ་ཡི། ། འཁོར་ལོ་འདིར་ཡང་འཇུག་པར་འཚལ། ། དེ་ནས་ཡང་སློབ་དཔོན་གྱིས་འདི་སྐད་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། གསང་བ་ཆེན་པོའི་རིགས་དག་པའི། ། གསང་བ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པར་ནི། ། བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་ཁྱོད་འདོད་དམ། ། དེས་ཀྱང་འཚལ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱ། ། ཡང་སློབ་དཔོན་གྱིས་འདི་སྐད་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ཏེ། ། དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་། ། འདི་ནི་སངས་རྒྱས་རིགས་དག་པའི། ། དམ་ཚིག་བརྟན་པར་གྱུར་པའོ། ། རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུའི་ཕྱག་རྒྱ་དག། བློ་ཆེན་ཁྱོད་ཀྱིས་གཟུང་བར་བགྱི། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་གང་དེ་རྡོ་རྗེ། ། ཤེས་རབ་དྲིལ་བུ་ཞེས་བརྗོད་དོ། ། སློབ་དཔོན་དག་ཀྱང་གཟུང་བར་བྱ། ། བླ་མ་སངས་རྒྱས་ཀུན་དང་མཉམ། ། འདི་ནི་རྡོ་རྗེ་རིགས་དག་པའི། ། སྡོམ་པ་དམ་ཚིག་ཡིན་པར་གསུངས། ། རིན་ཆེན་རིགས་མཆོག་ཆེན་པོ་ལ། ། ཉིན་དང་མཚན་མོ་ལན་གསུམ་དུ། ། ཟང་ཟིང་མི་འཇིགས་ཆོས་དང་བྱམས། ། སྦྱིན་པ་རྣམ་བཞི་རྟག་ཏུ་སྦྱིན། ། འདི་ནི་རིན་ཆེན་རིགས་དག་པའི། ། དམ་ཚིག་སྡོམ་པ་ཡིན་པར་གསུངས། །

Sealed with the major marks, Perfectly endowed with the minor signs, The one pleasing to all Buddhas— Great Master, please grant it to me! For the sake of benefiting all sentient beings, Please grant me the great and wondrous empowerment, So that I may always become a master— Great Master, please grant it to me! Then the master should make a supplication to all the families: "This person, named so-and-so, Desires to fully embrace the bodhicitta And enter this mandala of the samaya, Vows, and secrets." Then the master should say: "Great Being, do you desire To fully embrace the secrets Of the pure, great secret family?" The candidate should reply: "I do." Then the master should say: "Take refuge in the Buddha, Dharma, and Sangha— The Three Jewels. This is the firm samaya Of the pure Buddha family. You, of great intelligence, must hold The mudrās of the vajra and bell. Bodhicitta is the vajra, And wisdom is called the bell. You must also hold the master, For the guru is equal to all Buddhas. This is taught to be the vow and samaya Of the pure Vajra family. In the supreme and great Jewel family, Three times each day and night, You must constantly give the four gifts: Material wealth, fearlessness, Dharma, and love. This is taught to be the vow and samaya Of the pure Jewel family."

ཕྱི་དང་གསང་བ་ཐེག་པ་གསུམ། ། དམ་ཆོས་ཁྱོད་ཀྱིས་གཟུང་བར་བྱ། ། འདི་ནི་པདྨའི་རིགས་དག་པའི། ། དམ་པའི་སྡོམ་པ་ཡིན་པར་གསུངས། ། ལས་ཀྱི་རིགས་མཆོག་ཆེན་པོ་ལ། ། སྡོམ་པ་ཐམས་ཅད་ལྡན་པར་ནི། ། ཡང་དག་ཉིད་དུ་གཟུང་བར་གྱིས། ། མཆོད་པའི་ལས་ཀྱང་ཅི་ནུས་བྱ། ། གཞན་ཡང་བཅུ་བཞི་འདི་དག་ནི། ། ཕས་ཕམ་པར་ནི་རབ་ཏུ་བཤད། ། སྤང་ཞིང་དོར་བར་མི་བྱའོ། ། རྩ་བའི་ལྟུང་བར་ཤེས་པར་བྱ། ། ཉིན་དང་མཚན་མོ་ལན་གསུམ་དུ། ། ཉིན་རེ་བཞིན་ནི་བཀླག་པར་བྱ། ། གང་ཚེ་ཉམས་ན་རྣལ་འབྱོར་པ། ། ཁ་ན་མ་ཐོ་སྦོམ་པོར་འགྱུར། ། ཁྱོད་ཀྱིས་སྲོག་ཆགས་གསད་མི་བྱ། ། མ་བྱིན་པར་ནི་བླང་མི་བྱ། ། འདོད་པ་ལོག་པར་མི་སྤྱད་ཅིང་། ། རྫུན་དུ་སྨྲ་བར་མི་བྱའོ། ། ཕུང་ཁྲོལ་ཀུན་གྱི་རྩ་བ་ཡི། ། ཆང་ནི་རྣམ་པར་སྤང་བར་བྱ། ། སེམས་ཅན་གདུལ་ཕྱིར་མ་གཏོགས་པ། ། བྱ་བ་མ་ཡིན་ཐམས་ཅད་སྤང་། ། དམ་པ་ཉེ་བར་བསྟེན་བྱ་ཞིང་། ། རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་བསྙེན་བཀུར་བྱ། ། ལུས་ཀྱི་ལས་ནི་རྣམ་གསུམ་དང་། ། ངག་གི་རྣམ་པ་བཞི་རྣམས་དང་། ། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པ་གསུམ་དག་ནི། ། ཅི་ནུས་པར་ནི་རྗེས་སུ་སྐྱོང་། ། ཐེག་པ་དམན་པ་འདོད་མི་བྱ། ། སེམས་ཅན་དོན་ལ་རྒྱབ་མི་ཕྱོགས། ། འཁོར་བ་དག་ཀྱང་ཡོངས་མི་སྤང་། ། རྟག་ཏུ་མྱ་ངན་འདས་མི་ཆགས། ། ལྷ་དང་ལྷ་མིན་གསང་བ་ལ། ། ཁྱོད་ཀྱིས་བརྙས་པར་མི་བྱ་ཞིང་། ། ཕྱག་རྒྱ་བཞོན་པ་མཚོན་ཆ་དང་། ། མཚན་མ་འགོམ་པར་མི་བྱའོ། ། འདི་དག་དམ་ཚིག་ཡིན་པར་བཤད། ། ཁྱོད་ཀྱིས་རྟག་ཏུ་བསྲུང་བར་བྱ། ། དེས་ཀྱང་འདི་སྐད་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། སློབ་དཔོན་འདིར་ནི་བདག་ལ་གསོན། །

The outer, secret, and the three vehicles— You must uphold the sublime Dharma. This is taught to be the sublime vow Of the pure Lotus family. In the great and supreme Karma family, You must correctly uphold All the vows in their entirety, And perform acts of offering to the best of your ability. Furthermore, these fourteen Are explained as the defeats (pārājika); You must not abandon or discard them. Know them to be the root downfalls. Three times each day and night, You should recite them every day. If a yogi should violate them, It becomes a gross transgression. You must not kill living beings, You must not take what is not given, You must not engage in sexual misconduct, And you must not speak lies. You must completely abandon alcohol, The root of all ruin. Except for the sake of training sentient beings, Abandon all that is improper. Rely closely upon the sublime, And honor the yogis. The three types of physical actions, The four types of verbal actions, And the three types of mental actions— Maintain these as much as you are able. Do not desire the Lesser Vehicle, Do not turn your back on the welfare of sentient beings, Do not completely abandon saṃsāra, And do not be attached to nirvāṇa. Do not show contempt for gods, asuras, or secrets, And do not step over mudrās, mounts, weapons, Or sacred symbols. These are explained to be the samayas; You must guard them at all times. Then, he should say this: "O Master, please listen to me here."

གཙོ་བོས་ཇི་ལྟར་བཀའ་སྩལ་པ། ། དེ་ལྟར་བདག་ནི་བགྱིད་པར་འཚལ། ། ཇི་ལྟར་དུས་གསུམ་མགོན་པོ་རྣམས། ། བྱང་ཆུབ་ཏུ་ནི་ངེས་མཛད་པ། ། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནས། ། སེམས་ཅན་མྱ་ངན་འདས་ལ་དགོད། ། ཅེས་བྱ་བའི་བར་དུ་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། གང་ཞིག་སྡོམ་པ་འཛིན་པར་མི་བྱེད་པ་དེ་ལ། དེང་ཁྱོད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་བརྗོད་པར་མི་བྱ་སྟེ། སློབ་དཔོན་དུ་རྗེས་སུ་གནང་བ་དང་། དབང་བསྐུར་བ་ཡང་མི་བྱའོ། ། འཇུག་པ་ཙམ་ཅིག་བྱེད་དུ་གཞུག་གོ། ། དེ་ནས་ཨོཾ་སརྦ་ཡོ་ག་ཙིཏྟ་ཨུཏྤཱ་ད་ཡཱ་མི་ཞེས་བྱ་བ་འདིས། བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་བླ་མེད་པ། ། དམ་པ་བདག་གིས་བསྐྱེད་ནས་སུ། ། དེ་ཡི་སྙིང་གར་སྙིང་པོ་ནི། ། རྡོ་རྗེ་རབ་ཏུ་གཞག་པར་བྱ། ། སུ་ར་ཏེ་ས་མ་ཡ་སྟཾ་ཧོ་བཛྲ་སིད་དྷྱ་ཡ་ཐཱ་སུ་ཁཾ། དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ལ། དྲི་དང་མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པས་མཆོད་དེ། མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བ་གདགས་ཤིང་། གདོང་དྲི་ཞིམ་པར་བྱས་ལ། ཡོན་གྱི་མཆོག་བླངས་ལ། དེས་ཕྱི་རོལ་ན་གནས་པའི་བུམ་པའི་ཆུས་དབང་བསྐུར་ལ། ས་མ་ཡ་སྟྭཾ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས། རྡོ་རྗེ་སེམས་མའི་ཕྱག་རྒྱ་འཆིང་དུ་གཞུག་གོ། ། དེ་ནས་གུང་མོ་གཉིས་ཀྱིས་མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བ་འཛིན་དུ་བཅུག་ལ། ས་མ་ཡ་ཧཱུཾ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་གཞུག་པར་བྱའོ། ། རྡོ་རྗེ་ལྕགས་ཀྱུ་ལ་སོགས་པས་ཀྱང་། རང་རང་གི་སྒོ་ནས་བཛྲ་ཨཾ་ཀུ་ཤ་ཛཿ། བཛྲ་པཱ་ཤ་ཧཱུཾ། བཛྲ་སྥོ་ཊ་བཾ། བཛྲ་ཨཱ་བེ་ཤ་ཨཿ། ཞེས་བྱ་བས་དགུག་པ་དང་། གཞུག་པ་དང་། བཅིང་བ་དང་། དབང་དུ་བྱའོ། ། དེ་ནས་ཡང་ཤར་ཕྱོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས། དེ་བཞིན་དུ་བཅུག་ལ། འདི་སྐད་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ།

"Just as the Principal has commanded, so shall I act. Just as the Protectors of the three times have resolved upon enlightenment," and so forth, up to "I shall establish sentient beings in nirvāṇa." These words should be recited. To one who does not take the vows, one should not say "Today you..." and so forth, nor should one grant the authorization to act as a master or confer empowerment; one should only have them enter. Then, with the mantra oṃ sarvayoga citta utpādayāmi, one should say: "Having generated the supreme, unsurpassed bodhicitta, I shall firmly place the essence-vajra in their heart." Surate samayas tvaṃ ho vajrasiddhyatha sukhaṃ. Then, having blessed them as Vajrasattva, one should worship them with perfumes, flowers, and so forth, place a flower garland upon them, and scent their face. Having received the supreme offering, one should confer empowerment with the water from the vase situated outside and, with the words samayas tvaṃ, have them bind the mudrā of Vajrasattvī. Then, having have them hold the flower garland with the two middle fingers, one should cause them to enter with the words samaya hūṃ. With the Vajrāṅkuśa and the others, one should summon, cause to enter, bind, and subjugate them through their respective gates, using: vajra aṅkuśa jaḥ, vajra pāśa hūṃ, vajra sphoṭa vaṃ, and vajra āveśa aḥ. Then, having likewise caused them to enter through the eastern gate, one should speak as follows:

དེང་ཁྱོད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རིགས་སུ་ཞུགས་ཀྱིས། ངས་ཁྱོད་ལ་ཡེ་ཤེས་གང་གིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་འགྲུབ་པ་ཡང་ཐོབ་ན། དངོས་གྲུབ་གཞན་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་ཏེ། དེ་ལྟ་བུའི་རྡོ་རྗེ་ཡེ་ཤེས་བསྐྱེད་པར་བྱ་ཡིས། ཁྱོད་ཀྱིས་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་མ་མཐོང་བ་རྣམས་ལ་སྨྲ་བར་མ་བྱེད་ཅིག། ཁྱོད་དམ་ཚིག་ཉམས་པར་གྱུར་ཏ་རེ། དེ་ནས་སློབ་དཔོན་རང་ཉིད་ཀྱིས་སེམས་མ་རྡོ་རྗེ་མའི་ཕྱག་རྒྱ་ཁ་ཐུར་དུ་བསྟན་པ་དང་། གྱེན་དུ་བསྟན་པ་བཅིངས་ལ་རྡོ་རྗེ་སློབ་མའི་སྤྱི་བོར་བཞག་ལ། འདི་སྐད་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། འདི་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་རྡོ་རྗེའི་དམ་ཚིག་ཡིན་གྱིས། གལ་ཏེ་འགའ་ཞིག་ལ་སྨྲས་ན་ཀླད་པ་འགས་པར་འགྱུར་རོ། ། དེ་ནས་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་དེ་ཉིད་དང་། མནའི་སྙིང་པོ་འདི་ལན་ཅིག་བཟླས་པའི་ཆུ་རྡོ་རྗེ་སློབ་མ་འཐུང་དུ་བཅུག་ལ། འདི་སྐད་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། དེ་ལ་དམ་ཚིག་གི་སྙིང་པོ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དེང་ཁྱོད་ཀྱི། ། སྙིང་ལ་ཡང་དག་ཞུགས་པར་མཛད། ། གལ་ཏེ་ཚུལ་འདི་སྨྲས་ན་ནི། ། དེ་མ་ཐག་ཏུ་དྲལ་ཏེ་གཤེགས། ། ཨོཾ་བཛྲ་ཨུ་ད་ཀ་ཋ་ཞེས་བྱའོ། ། དེ་ནས་སློབ་མ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེང་ནས་བརྩམས་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱི་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ང་ཡིན་གྱིས། ངས་འདི་བྱོས་ཤིག་ཅེས་བསྒོ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་བྱ་དགོས་སོ། ། ཁྱོད་ཀྱིས་ང་ལ་བརྙས་པར་མ་བྱེད་ཅིག། མི་བདེ་བ་མ་སྤངས་པར་ཁྱོད་དུས་བྱས་ནས་དམྱལ་བར་ལྟུང་བར་གྱུར་ཏ་རེ། དེ་ནས་ཡི་གེ་ཨ་ཞེས་བྱ་བས་བདག་ཉིད་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་སྐུ་མདོག་དཀར་པོར་བསམ་པར་བྱའོ། །

"Today you have entered the family of all the tathāgatas. I shall generate in you that vajra-wisdom by which even the attainment of all the tathāgatas is achieved, let alone other siddhis. Therefore, do not speak of this to those who have not seen the great maṇḍala; otherwise, you will incur a breach of your samaya." Then the preceptor himself should form the mudrā of Sattvavajrī, first pointing it downward and then upward, and placing it upon the crown of the vajra disciple's head, saying: "This is your vajra-samaya. If you speak of it to anyone, your head will split apart." Then, with that same samaya-mudrā, the preceptor should make the disciple drink water over which the essence-mantra of the oath has been recited once, saying: "The essence of the samaya is this: 'Vajrasattva has today truly entered your heart. If you speak of this way, he will immediately tear it apart and depart.' Oṃ vajra udaka ṭha." Then the disciple should be addressed as follows: "From this day forward, I am your Vajrapāṇi. Whatever I command you to do, you must do. Do not treat me with contempt. If you do, you will not escape misfortune; you will die and fall into hell." Then, by means of the syllable A, one should visualize oneself as Vajrasattva, white in color.

དེའི་རྗེས་ལ་རང་གི་སྙིང་གར་ཡི་གེ་ཨ་རྡོ་རྗེའི་འོད་ཟེར་གྱི་ཕྲེང་བ་དང་ལྡན་པ་བསམ་པར་བྱའོ། ། ཡི་གེ་ཧཱུཾ་གིས་ཀྱང་སློབ་མ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་རྡུལ་དང་བྲལ་ཞིང་ཤིན་ཏུ་དང་བར་བསམས་ལ། སྙིང་ག་དང་དཔྲལ་བ་དང་ལྕེ་དང་སྤྱི་བོར། ཧཱུཾ་ཏྲཱཾ་ཧྲཱིཿཀཾ་ཞེས་བྱ་བ་ལས་རྡོ་རྗེ་དང་རིན་པོ་ཆེ་དང་པདྨ་དང་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེས་མཚན་པར་བྱས་ལ། སྒོ་དབྱེ་བའི་ཕྱག་རྒྱས་རང་གི་སྙིང་ག་དང་། སློབ་མའི་སྙིང་གར་དབྱེ་བར་བྱའོ། ། དེ་ནས་རང་གི་སྙིང་གར་གནས་པའི་རྡོ་རྗེ་ཨ་ཞེས་བྱ་བས་ཕྱུང་ལ། སློབ་མའི་སྙིང་གར་གནས་པའི་རྡོ་རྗེའི་དབུས་སུ་བློས་བཅུག་སྟེ། ལུས་ཐམས་ཅད་གང་བར་གྱུར་པར་བསམས་ལ། འདི་སྐད་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་རློབས་ལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་བདག་ལ་དབབ་པར་གྱུར་ཅིག། ཅེས་སྨྲོས་ཤིག། དེ་ནས་སློབ་དཔོན་གྱིས་མྱུར་དུ་རྡོ་རྗེ་སེམས་མའི་ཕྱག་རྒྱ་བཅིངས་ལ། དེའི་སྙིང་གར་གཞག་སྟེ། འདི་སྐད་ཅེས་བརྗོད་དུ་གཞུག་གོ། ། འདི་ནི་རྡོ་རྗེ་དམ་ཚིག་སྟེ། ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཡིན་པར་གྲགས། ། རྡོ་རྗེ་ཡེ་ཤེས་བླ་མེད་ནི། ། དེ་རིང་ཉིད་དུ་འབབ་པར་ཤོག། བཛྲ་ཨཱ་ཝེ་ཤ་ཨཿཞེས་བྱ་བ་བཅུ་ནས་ལན་བརྒྱའི་བར་དུ་བརྗོད་ན་ངེས་པར་འབབ་པར་འགྱུར་རོ། ། དེ་ནས་གལ་ཏེ་འབབ་པར་མ་གྱུར་ན་དེའི་ཚེ་ཁྲོ་བོའི་ཁུ་ཚུར་བཅིངས་ལ། རྡོ་རྗེ་སེམས་མའི་ཕྱག་རྒྱ་དྲལ་བར་བྱ་ཞིང་། བཛྲ་སཏྭ་ཨཱ་ཨཱ་ཨཱ་ཨཱཿཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡང་བརྗོད་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་འོད་ཟེར་དམར་པོ་འབབ་པས་ཀུན་དུ་ཁྱབ་པས་ཀུན་དུ་གང་བར་བསམས་ལ།

Following that, one should visualize the syllable A at one’s own heart, accompanied by a garland of vajra light rays. With the syllable HŪṂ, one should also visualize the disciple as Vajrasattva, free from dust and utterly pure. At the heart, forehead, tongue, and crown, one should mark them with a vajra, a jewel, a lotus, and a crossed vajra, respectively, from the syllables HŪṂ, TRĀṂ, HRĪḤ, and KAṂ. Then, using the mudrā for opening the gates, one should open [the gates] at one’s own heart and the disciple’s heart. Then, having drawn forth the vajra at one’s own heart with the syllable A, one should mentally place it into the center of the vajra at the disciple’s heart. Visualizing that the entire body becomes filled, one should say: "May all the Tathāgatas grant their blessings, and may Vajrasattva descend into me!" Thus should they speak. Then, the preceptor should quickly form the mudrā of Vajrasattvī and place it at the [disciple’s] heart, and cause them to recite: "This is the vajra samaya, Renowned as Vajrasattva. May the unsurpassed vajra wisdom Descend this very day!" If one recites "VAJRA ĀVEŚAYA AḤ" ten times up to a hundred times, the descent will certainly occur. Then, if the descent does not occur, at that time one should form the wrathful fist, tear apart the mudrā of Vajrasattvī, and also recite "VAJRASATTVA Ā Ā Ā ĀḤ." One should then visualize the Blessed One Vajrasattva, completely pervading and filling [the disciple] with descending red light rays.

ལན་བརྒྱའི་བར་དུ་བཟླ་བར་བྱའོ། ། དེ་ལྟ་བུས་ཀྱང་གལ་ཏེ་འབབ་པར་མ་གྱུར་ན། དེའི་ཚེ་རྡོ་རྗེ་འབེབས་པའི་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་དྲིལ་བུ་དང་བཅས་པ་བཅིངས་ལ། རྐང་པ་གཡོན་པས་དེའི་རྐང་པ་གཡས་པ་མནན་ལ། ནམ་མཁའི་ཕྱོགས་སུ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་སྟེང་ན་དཔལ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དེ་ལ་དབབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བྲིས་པས། ཡི་གེ་ཧཱུཾ་གི་འོད་ཟེར་གྱི་ཚོགས་ཀྱིས་འབེབས་པར་མཛད་པ་དང་། འོག་ནས་ཀྱང་རྡོ་རྗེ་རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་། ཡི་གེ་ཧཱུཾ་གིས་བཏེག་པར་བསམ་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་མི་བསྐྱོད་པ་ལ་སོགས་པ་ཤར་ཕྱོགས་ལ་སོགས་པར་བཞུགས་པས། ཧཱུཾ་ཏྲཱཾ་ཧྲཱིཿཨ་ཞེས་བྱ་བའི་རང་རང་གི་ས་བོན་གྱི་འོད་ཟེར་གྱི་ཚོགས་ཡང་དག་པར་འབེབས་པར་མཛད་པར་བསམས་ལ། བཛྲ་སཏྭ་ཨཱ་ཨཱ་ཨཱ་ཨཱཿཞེས་བྱ་བ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་བཟླ་བར་བྱའོ། ། གལ་ཏེ་སྡིག་པ་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བས་དེ་ལྟ་བུས་ཀྱང་འབབ་པར་མ་གྱུར་ན། དེའི་ཚེ་སྡིག་པ་དྲལ་བའི་ཕྱག་རྒྱས་ཡང་དང་ཡང་དུ་སྡིག་པ་དྲལ་ལ། ཡམ་ཤིང་དམར་པོ་རྣམས་ཀྱི་མེ། ། རབ་འབར་རྡོ་རྗེ་ཁྲོ་བོ་ཡི། ། མཉམ་པར་གཞག་པས་སྙོམས་ཞུགས་ལ། ཏིལ་སྲེག་པས་ནི་སྡིག་བསྲེགས་ཤིང་། ། ཨོཾ་སརྦ་པཱ་པཾ་ད་ཧ་ན་བཛྲཱ་ཡ་སྭཱ་ཧཱ། ཞེས་བྱ་བ་དང་། ལག་པ་གཡས་པའི་མཐིལ་དུ་ཏིལ་ནག་པོ་ལས་སྡིག་པའི་གཟུགས་བརྙན་བྱས་ལ། ཧཱུཾ་དབུས་སུ་བསམ་པའི་མཛུབ་མོ་དང་མཐེ་བོས་སྦྱིན་སྲེག་བྱའོ། ། དེ་ནས་སྦྱིན་སྲེག་གི་ཐབ་ཁུང་ལས་བྱུང་བའི་འབར་བའི་ཕྲེང་བ་ཀུན་དུ་འཁྲུགས་པའི་རྡོ་རྗེ་དེའི་ལུས་ལ་འབབ་པས། སྡིག་པ་རྣམས་བསྲེགས་པར་གྱུར་པར་བསམས་ན་ངེས་པར་འབབ་པར་འགྱུར་རོ། །

One should recite [the mantra] up to one hundred times. If, even by that means, the descent does not occur, then at that time, one should bind the samaya-mudrā of Vajrāveśa together with the bell. Pressing one's left foot upon the other's right foot, one should visualize the glorious Vairocana above Vajrasattva in the direction of space in order to bring about the descent. By means of a mass of light rays from the syllable HŪṂ, he causes the descent. One should also visualize a vajra wind-maṇḍala from below, being lifted up by the syllable HŪṂ. Likewise, Akṣobhya and the others, residing in the eastern and other directions, should be visualized as perfectly causing the descent through masses of light rays from their respective seed-syllables: HŪṂ, TRĀṂ, HRĪḤ, and Ā. One should also recite VAJRA SATVA Ā Ā Ā ĀḤ in the same manner. If, because the negativity is extremely great, the descent still does not occur even by that means, then at that time, one should repeatedly tear away the negativity with the mudrā for tearing away negativity. One should offer burnt offerings of red sacrificial wood into a blazing fire of the vajra wrathful deity while remaining in meditative equipoise. By burning sesame seeds, the negativity is incinerated. Reciting: OṂ SARVA PĀPAṂ DAHANA VAJRĀYA SVĀHĀ, one should fashion an image of the negativity out of black sesame seeds in the palm of the right hand and perform the burnt offering with the index finger and thumb, visualizing the syllable HŪṂ in the center. Then, if one visualizes that the blazing garlands of fire emerging from the fire-pit of the burnt offering descend upon the person's body and incinerate all negativities, the descent will certainly occur.

ཡང་དེ་ལྟ་བུས་ཀྱང་འབབ་པར་མ་གྱུར་ན། དེ་ལ་དབང་བསྐུར་བར་མི་བྱའོ། ། བབས་ན་སྐད་ཅིག་མ་དེ་ཉིད་ལ་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་ལ་སོགས་པ་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། ། དེ་ནས་བབས་པར་ཤེས་ནས། སློབ་དཔོན་གྱིས་ཀྱེ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ། ཀྱེ་རྡོ་རྗེ་རིན་ཆེན། ཀྱེ་རྡོ་རྗེ་ཆོས། ཀྱེ་རྡོ་རྗེ་ལས་ཞེས་བྱ་བས། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་འཆིང་དུ་གཞུག་གོ། ། ཡང་ནྲིརྟྱ་བཛྲ་ཞེས་བྱ་བས་སེམས་དཔའི་གར་བྱའོ། ། གལ་ཏེ་བབས་ན་དཔལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་ཕྱག་རྒྱ་འཆིང་དུ་བཅུག་ལ། དེའི་ཚེ་སློབ་དཔོན་གྱིས་རྡོ་རྗེ་ཁུ་ཚུར་གྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཉེ་བར་བསྟན་པར་བྱའོ། ། དེ་བཞིན་དུ་རྡོ་རྗེ་བཞད་པའི་ཕྱག་རྒྱ་འཆིང་དུ་བཅུག་ལ། དེའི་ཚེ་རྡོ་རྗེ་ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཉེ་བར་བསྟན་པའི་བར་དུའོ། ། དེ་ལྟ་བུས་ནི་དཔལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་དགོངས་པ་མཛད་པར་འགྱུར་རོ། ། དེ་ནས་འདིས་མངོན་པར་འདོད་པ་ཐམས་ཅད་བྲི་བར་བྱ་སྟེ། བབས་པ་དེའི་ལྕེ་ལ་རྡོ་རྗེ་བསམས་ལ། བྲུ་ཧི་བཛྲ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ནས་ཐམས་ཅད་སྨྲ་བར་འགྱུར་རོ། ། དེ་ནས་པྲ་ཏཱིཙྪ་བཛྲ་ཧོཿཞེས་བྱ་བས་ཕྲེང་བ་དེ་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོར་དོར་བར་བྱའོ། ། དེ་ནས་གང་དུ་ཕྲེང་བ་དེ་བབས་པར་གྱུར་པ་དེ་འདི་ལ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། ། དེ་ནས་ཨོཾ་པྲ་ཏི་གྲྀཧྞ་ཏྭཾ་ཨི་མཾ་སཏྭ་མ་ཧཱ་བ་ལ་ཞེས་བྱ་བས་ཕྲེང་བ་དེ་དེའི་མགོ་ལ་བཅིང་བར་བྱའོ། ། དེ་ནས། ། ཨོཾ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དེང་ཁྱོད་ཀྱི། ། མིག་འབྱེད་པར་ནི་བརྩོན་པར་མཛད། ། མིག་ནི་ཐམས་ཅད་འབྱེད་མཛད་དེ། ། རྡོ་རྗེའི་མིག་ནི་བླ་ན་མེད། །

Furthermore, if the descent does not occur even in that way, one should not confer the empowerment. If it does descend, at that very instant, the five superknowledges and so forth will be realized. Then, having recognized that the descent has occurred, the master should have [the disciple] bind the samaya mudrā of Vajrasattva while reciting: "O Vajrasattva! O Vajraratna! O Vajradharma! O Vajrakarma!" Alternatively, one should perform the dance of the Sattva while reciting "Nṛtya-vajra." If the descent occurs, have them bind the mudrā of Śrī Vajrasattva, and at that time, the master should display the vajra-fist mudrā. Likewise, have them bind the mudrā of Vajrahāsa, and at that time, display the mudrā of Vajradharma, and so on. By such means, Śrī Vajrasattva and all the others will turn their intention toward [the disciple]. Then, one should write down whatever is desired. Visualizing a vajra on the tongue of the one who has descended, one should say "Bruhi vajra," and then they will speak everything. Then, with "Pratīccha vajra hoḥ," one should cast the garland into the great maṇḍala. Then, wherever that garland falls, that [deity] will be accomplished for this person. Then, with "Oṃ pratigṛhṇa tvaṃ imaṃ sattva mahābala," one should bind that garland upon their head. Then: "Oṃ, today Vajrasattva Exerts himself to open your eyes; He opens all eyes, The unsurpassed vajra-eye."

ཧེ་བཛྲ་པཱ་ཤྱ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་གདོང་གཡོགས་དགྲོལ་བར་བྱའོ། ། དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་ལྕགས་ཀྱུ་ནས་བརྩམས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་བར་དུ་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་བསྟན་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ཏིཥྛ་བཛྲ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས། དབབ་པའི་ཕྱག་རྒྱ་སློབ་མའི་སྙིང་གར་དགྲོལ་དུ་གཞུག་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཕྱག་རྒྱའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ནང་ངམ། ཕྱི་རོལ་དུ་ཤར་ཕྱོགས་ཀྱི་སྒོ་ལ་མངོན་པར་ཕྱོགས་པར་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་བྲིས་ལ། རྡོ་རྗེ་སེམས་མ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱག་རྒྱ་བཞི་དང་། རང་གི་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱས་སློབ་མ་དཔལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལ་སོགས་པའི་གཟུགས་སུ་བསམས་ལ། རང་གི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོས་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་བཞག་སྟེ། དབང་བསྐུར་བ་ལ་མཆོད་ཡོན་བསྟབས་ནས་དྲི་དང་མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པས་མཆོད་དེ། གདུགས་དང་རྒྱལ་མཚན་དང་། བ་དན་ལ་སོགས་པ་དང་། དུང་དང་རོལ་མོ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་བཀྲ་ཤིས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ལ་སོགས་པས་མངོན་པར་དགའ་བར་བྱ་ཞིང་། དང་པོར་རེ་ཞིག་ཆུའི་དབང་བསྐུར་རོ། ། དེ་ནས་ནི་ཕྱག་རྒྱའི་དབང་བསྐུར་བ་དང་། ཅོད་པན་དང་། དར་དཔྱངས་དང་། རྡོ་རྗེ་དང་། བདག་པོ་དང་མིང་གི་དབང་བསྐུར་ནས། ཡང་མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པ་དང་། སྒེག་མོ་ལ་སོགས་པ་མཆོད་པ་བརྒྱད་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་མཆོད་ནས། སློབ་མས་རྡོ་རྗེ་ཐལ་མོ་བསྐོར་བས་སློབ་དཔོན་ལ་ཕྱག་བྱས་ལ་ཡོན་གྱི་མཆོག་ཕུལ་ཏེ། མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པའི་དབང་བསྐུར་བ་བླང་བར་བྱའོ། །

With the words "He vajra paśya," the face veil should be removed. Then, beginning from Vajrāṅkuśa up to the Blessed One Vairocana, the great maṇḍala should be shown. Then, with the words "Tiṣṭha vajra" and so forth, the mudrā of descent should be released at the disciple's heart. Then, either inside or outside the outer maṇḍala of mudrās, one should draw a moon maṇḍala facing the eastern door. Having visualized the disciple in the form of Śrī Vajrasattva and so forth by means of the four mudrās, such as Vajrasattvī, and their own samaya mudrā, one should place them upon the moon maṇḍala with one's own mahāmudrā. Having offered the arghya water for the empowerment, one should worship with perfumes, flowers, and so forth, and worship with the sounds of parasols, victory banners, flags, conchs, musical instruments, and the like. Then, one should gladden them with verses of auspiciousness and so forth, and first of all, the water empowerment is conferred. Then, having conferred the mudrā empowerment, the crown, the silk streamers, the vajra, the lord empowerment, and the name empowerment, and having again properly worshipped with the eight offerings such as flowers and the goddesses Lāsyā and so forth, the disciple should perform a circumambulation with vajra-palms, prostrate to the preceptor, offer the supreme gift, and receive the empowerments of flowers and so forth.

སློབ་དཔོན་གྱིས་དབང་བསྐུར་བ་ལ་ཇི་སྐད་བསྟན་པའི་གནས་སུ་དཔལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོས་བཞག་ལ། དེའི་ལུས་ལ་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་རྣམས་ཀྱིས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལ་སོགས་པ་བཀོད་དེ། སྤྱི་བོར་དཔལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་སྐུ་གཟུགས་བཞག་ལ། ཨོཾ་མ་ཧཱ་སུ་ཁ་བཛྲ་སཏྭ་ཛཿཧཱུཾ་བཾ་ཧོཿསུ་ར་ཏ་སྟྭཾ་ཞེས་བྱ་བའི་སྔགས་འདི་ལན་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་བཟླས་ཤིང་ཆུས་དབང་བསྐུར་བ་སྦྱིན་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ཆོ་ག་ཐམས་ཅད་རྗེས་སུ་སྤྱད་ལ། སློབ་མ་ལ་མཚན་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་པས་བསྟོད་དེ། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ལྔས་རྗེས་སུ་གནང་བ་སྦྱིན་ཞིང་། གཟེངས་བསྟོད་པ་དང་ལུང་བསྟན་པས་སློབ་མ་ཐམས་ཅད་ལ་ལུང་བསྟན་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་གསང་བའི་དབང་བསྐུར་བ་བཤད་པར་སྟེ། སློབ་དཔོན་དུ་དབང་བསྐུར་བར་འོས་པ་བཅུག་ལ། དཀྱིལ་འཁོར་དང་ལྷ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཐམས་ཅད་དང་། སློབ་དཔོན་གྱིས་ལས་ཐམས་ཅད་སློབ་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ཙམ་གྱིས་ནི་གསང་བའི་དབང་བསྐུར་བར་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ། མདོར་བསྡུས་པའི་རིམ་པའོ། ། དེ་ནས་རིམ་པ་བར་མ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། རྩ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལས་ཁྲུ་གཉིས་ཙམ་ཡོངས་སུ་དོར་བས། དབུས་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཕྱེད་ཚད་ཀྱི་གྲུ་བཞི་པ་སྒོ་ནུབ་ཏུ་བལྟས་པ་འཇུག་པའི་སྒོ་ལ་མངོན་པར་ཕྱོགས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཚོན་སྣ་ལྔས་བྲིས་ལ། དེའི་དབུས་སུ་པདྨ་འདབ་མ་བརྒྱད་པ་བྲིས་ཤིང་། དེའི་དབུས་སུ་རྡོ་རྗེ་རྩེ་ལྔ་པ་ཁ་དོག་དམར་པོ་འོད་ཟེར་དམར་པོ་འཕྲོ་བ་བྲི་བར་བྱའོ། ། དེ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་དེ་མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པས་ཡང་དག་པར་མཆོད་ལ།

The master should place the disciple in the position of the Great Seal of glorious Vajrasattva as previously described. Having arranged Vajrasattva and the others upon the disciple’s body with the samaya-mudrās, and having placed an image of glorious Vajrasattva upon the crown of the head, the master should recite the mantra oṃ mahāsukha vajrasattva jaḥ hūṃ vaṃ hoḥ surata stvaṃ one hundred and eight times and bestow the water empowerment. Then, having performed all the rituals, the disciple should be praised with the one hundred and eight names. The master should grant the authorization with five verses and provide the prophecy of enlightenment and the encouragement for all the disciples. Next, the secret empowerment is explained: having initiated those worthy of the master empowerment, the master should teach the suchness of the entire maṇḍala and all the deities, as well as all the activities of the master. By this much, the secret empowerment is completed; this is the concise sequence. Next, the intermediate sequence shall be described: having set aside a space of about two cubits from the root maṇḍala, one should draw a square maṇḍala with five colors, half the size of the central maṇḍala, with its entrance facing west. In its center, one should draw an eight-petaled lotus, and in the center of that, a five-pronged red vajra emitting red light rays. Then, one should properly worship that maṇḍala with flowers and other offerings.

སེང་གེའི་ཁྲིའམ་ཁྲིའུ་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་དར་གྱིས་བཀབ་ལ། རྡོ་རྗེ་གནོད་སྦྱིན་ཡོངས་སུ་བཟླས་ཏེ། སློབ་མ་སྔ་མ་བཞིན་དུ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ལ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོས་དེར་བཞག་ནས་སེང་གེའི་ཁྲིའི་སྟེང་དུ་བླ་རེ་བྲེ་བ་དང་། གཡས་ལོགས་སུ་དར་དང་མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བས་བརྒྱན་པར་བྱའོ། ། གདུགས་དཀར་པོ་རིན་པོ་ཆེའི་ཏོག་ཅན་ལ་ཡི་གེ་ཧཱུཾ་བཟླས་པ་དང་། གོས་སྣ་ཚོགས་དང་། རྒྱལ་མཚན་དང་བ་དན་སྣ་ཚོགས་ལ། ནམ་མཁའི་མཛོད་ཡོངས་སུ་བཟླས་ཏེ། གཡོན་ལོགས་སུ་བཞག་ལ། མཆོད་ཡོན་བྱིན་ནས་མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པ་དང་། སྒེག་མོ་ལ་སོགས་པས་ཡང་དག་པར་མཆོད་ཅིང་། དུང་དང་། རྔ་བོ་ཆེ་དང་། རྔ་རིང་དང་། ཟངས་དུང་ལ་སོགས་པའི་རོལ་མོའི་ཕྱག་རྒྱས་བྱིན་གྱི་བརླབས་པ་དང་། ཕྱི་རོལ་དུ་གླུ་དང་གར་ལ་སོགས་པས་མཆོད་པར་བྱའོ། ། ཡོན་གྱི་མཆོག་ཀྱང་བླངས་ལ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་སྐུ་གཟུགས་དེའི་མགོ་བོར་བཞག་སྟེ་བཀྲ་ཤིས་གདོན་པར་བྱའོ། ། ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་མངའ་བ་གསེར་གྱི་རི་བོ་འདྲ། ། འཇིག་རྟེན་གསུམ་གྱི་མགོན་པོ་དྲི་མ་གསུམ་སྤངས་པའི། ། སངས་རྒྱས་པདྨ་རྒྱས་པའི་འདབ་འདྲའི་སྤྱན་མངའ་བ། ། བཀྲ་ཤིས་དེས་ནི་སྐྱེ་དགུ་ཞི་བྱེད་དང་པོའོ། ། དེ་ཡིས་ཉེ་བར་བསྟན་པའི་མཆོག་རབ་མི་གཡོ་བ། ། འཇིག་རྟེན་གསུམ་ན་གྲགས་ཤིང་ལྷ་དང་མིས་མཆོད་པ། ། ཆོས་ཀྱི་དམ་པ་སྐྱེ་དགུ་རྣམས་ལ་ཞི་བྱེད་པ། ། དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་དགེ་ཞིང་བཀྲ་ཤིས་གཉིས་པའོ། ། དགེ་འདུན་དམ་པའི་ཆོས་ལྡན་ཐོས་པའི་བཀྲ་ཤིས་ཕྱུག། མི་དང་ལྷ་དང་ལྷ་མ་ཡིན་གྱིས་མཆོད་པའི་གནས། །

Upon a lion throne or a small stool, which is a moon maṇḍala covered with silk, one should recite the mantra of Vajrayakṣa. Having blessed the disciple as Vajrasattva as before, one should place him there with the great mudrā of Vajrasattva. Above the lion throne, a canopy should be spread, and the right side should be adorned with silk and flower garlands. A white parasol with a precious finial, over which the syllable HŪṂ has been recited, along with various garments, victory banners, and various streamers, should be placed on the left side after reciting the Gaganagañja mantra. Having offered the water for the feet, one should present offerings of flowers and so forth, and the goddesses of Grace and so forth. One should then consecrate the musical instruments, such as the conch, the great drum, the long drum, and the copper horn, with their respective mudrās, and perform offerings of song and dance outside. Having accepted the supreme gift, one should place an image of Vajrasattva upon the disciple’s head and recite the verses of auspiciousness: "Endowed with excellence, like a mountain of gold, Protector of the three worlds, who has abandoned the three stains, Buddha, whose eyes are like the petals of a blooming lotus— By this auspiciousness, may all beings be pacified; this is the first. The supreme, unshakable teaching he revealed, Renowned throughout the three worlds, worshipped by gods and men, The sublime Dharma, which brings peace to all beings— This is the auspiciousness of virtue in the world; this is the second. The sublime Saṅgha, possessing the Dharma and rich in the auspiciousness of learning, The object of worship for humans, gods, and asuras—"

ཚོགས་ཀྱི་མཆོག་རབ་ངོ་ཚ་ཤེས་དང་དཔལ་གྱི་གཞི། ། དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་དགེ་བའི་བཀྲ་ཤིས་གསུམ་པའོ། ། སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་ཕན་ཞིང་བྱང་ཆུབ་མངའ་བ་པོ། ། དོན་རྣམས་ཐམས་ཅད་འགྲུབ་པར་བརྟུལ་བ་ཡོངས་ལྡན་པ། ། ཚོགས་ཀྱི་ལས་དགྱེས་ཐུབ་པའི་བཀྲ་ཤིས་གང་བྱུང་བ། ། བཀྲ་ཤིས་དེས་ནི་སྐྱེ་དགུ་རྣམས་ལ་ཞི་བྱེད་ཤོག། འགྲོ་ལ་ཕན་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགའ་ལྡན་ལྷའི། ། གཞལ་མེད་ཁང་གི་སྙིང་པོ་ནས་ནི་འདིར་གཤེགས་ཏེ། ། དབང་བཅས་ལྷས་བསྐོར་བ་ཡི་བཀྲ་ཤིས་གང་བྱུང་བའི། ། བཀྲ་ཤིས་དེས་ནི་སྐྱེ་དགུ་རྣམས་ལ་ཞི་བྱེད་ཤོག། ལོ་མ་མེ་ཏོག་འོད་འབར་ཉམས་དགའ་ལུམྦིའི་ཚལ། ། ལྷ་མང་དག་གིས་བསྟན་པར་མགོན་པོ་བལྟམས་པ་ན། ། སྲིད་པ་མཐར་ཕྱིན་པ་ཡི་བཀྲ་ཤིས་གང་བྱུང་བའི། ། བཀྲ་ཤིས་དེས་ནི་སྐྱེ་དགུ་རྣམས་ལ་ཞི་བྱེད་ཤོག། གྲོང་ཁྱེར་སེར་སྐྱའི་གནས་ནས་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་དུ། ། ལྷུམས་ནས་བལྟམས་པ་སྟོན་པ་བདེ་གཤེགས་ཟས་གཙང་སྲས། ། མྱུར་བསྐྲུན་བདུད་རྩིའི་ཆུས་གཏོར་བ་ཡི་བཀྲ་ཤིས་གང་། ། བཀྲ་ཤིས་དེས་ནི་སྐྱེ་དགུ་རྣམས་ལ་ཞི་བྱེད་ཤོག། གྲོང་ཁྱེར་དམ་པ་སེར་སྐྱའི་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ། རྨད་དུ་གྲགས་པ་ཆེན་པོ་ལྷ་ཡིས་མངོན་བསྟོད་པ། ། བསམ་ཡས་དགེ་བསྒྲུབས་བསོད་ནམས་ཕུང་པོའི་བཀྲ་ཤིས་གང་། ། བཀྲ་ཤིས་དེས་ནི་སྐྱེ་དགུ་རྣམས་ལ་ཞི་བྱེད་ཤོག། དགྱེས་ཤིང་ནམ་ཕྱེད་གྲོང་ཁྱེར་མཆོག་ནས་མངོན་བྱུང་སྟེ། ། དཀའ་ཐུབ་ཚལ་དུ་མངོན་པར་གཤེགས་ཤིང་ཚངས་ལ་སོགས། ། ལྷ་ཡི་ཚོགས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བསྐོར་བའི་བཀྲ་ཤིས་གང་། ། བཀྲ་ཤིས་དེས་ནི་སྐྱེ་དགུ་རྣམས་ལ་ཞི་བྱེད་ཤོག།

The supreme assembly of shame and the foundation of glory—this is the third auspiciousness of virtue in the world. May the auspiciousness that arises from the Sage who delights in the activities of the assembly, who benefits all sentient beings, possesses enlightenment, and is fully endowed with the resolve to accomplish all goals, bring peace to all living beings. For the benefit of the world, the Tathāgata descended from the heart of the celestial palace in Tuṣita to this realm. May the auspiciousness that arises when he is surrounded by the gods, including Indra, bring peace to all living beings. In the delightful Lumbinī grove, ablaze with the light of leaves and flowers, when the Protector was born amidst the praises of many gods, may the auspiciousness that arises from the end of cyclic existence bring peace to all living beings. From the city of Kapilavastu, the Teacher, the Sugata, the son of Śuddhodana, was born from the womb in the royal palace. May the auspiciousness of the swift birth and the sprinkling of the water of nectar bring peace to all living beings. In the supreme city known as the abode of Kapilavastu, which is renowned as a great wonder and praised by the gods, may the auspiciousness of the mass of merit from accomplishing inconceivable virtue bring peace to all living beings. Joyfully departing from the supreme city at midnight, he proceeded to the forest of asceticism, surrounded by hosts of gods such as Brahmā. May the auspiciousness that arises from this bring peace to all living beings.

རབ་ཏུ་འོད་འབར་གསེར་དང་འདྲ་བའི་སྐུ་མངའ་ཞིང་། ། བཻ་ཌཱུརྱ་ལྟར་སྔོན་པའི་རྩྭ་བཏིང་སྟེང་བཞུགས་ཏེ། ། སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་བཅས་མི་གཡོ་མཆོག་གི་བཀྲ་ཤིས་གང་། ། བཀྲ་ཤིས་དེས་ནི་སྐྱེ་དགུ་རྣམས་ལ་ཞི་བྱེད་ཤོག། ཆུ་བོའི་འགྲམ་ན་རྩྭ་ཥའི་ཕྲེང་གིས་ཡོངས་བསྐོར་བ། ། ཤིན་ཏུ་རྨད་བྱུང་བ་ཡི་སྲེད་པ་སེལ་མཛད་པ། ། ཀླུ་ཡི་རྒྱལ་པོས་ཕྱག་བྱས་པ་ཡི་བཀྲ་ཤིས་གང་། ། བཀྲ་ཤིས་དེས་ནི་སྐྱེ་དགུ་རྣམས་ལ་ཞི་བྱེད་ཤོག། ཤིང་རྒྱལ་དྲུང་གཤེགས་བྱམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་བདུད་ཀྱི་ཕྱོགས། ། མང་པོ་བཏུལ་ཚེ་ས་སྟེང་དང་ནི་ནམ་མཁའ་ལ། ། བཅོམ་ལྡན་བཀྲ་ཤིས་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་གང་བྱུང་བ། ། བཀྲ་ཤིས་དེས་ནི་སྐྱེ་དགུ་རྣམས་ལ་ཞི་བྱེད་ཤོག། སྡུག་བསྔལ་མཐའ་དག་གཞིག་ཕྱིར་རྡོ་རྗེའི་གདན་བཞུགས་ཏེ། ། ནམ་གྱི་ཐོ་རངས་བདུད་བཞི་པོ་དག་རྣམས་བཏུལ་བ། ། སྟོན་པ་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་བཀྲ་ཤིས་གང་ཡིན་པ། ། བཀྲ་ཤིས་དེས་ནི་སྐྱེ་དགུ་རྣམས་ལ་ཞི་བྱེད་ཤོག། གྲོང་ཁྱེར་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིར་དྲང་སྲོང་མཆོག་བཞུགས་ནས། ། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཕྱོགས་བསྟན་པ་ཡི་བཀྲ་ཤིས་གང་། ། ལྷ་ཡུལ་དང་འདིར་ཤིན་ཏུ་རྨད་དུ་བྱུང་གྱུར་པ། ། བཀྲ་ཤིས་དེས་ནི་སྐྱེ་དགུ་རྣམས་ལ་ཞི་བྱེད་ཤོག། བཀྲ་ཤིས་གང་ཞིག་ཕན་བྱེད་དམ་པ་དག་བྱེད་པ། ། བསོད་ནམས་བྱ་བྱེད་འཕགས་པའི་སྐྱེ་བོས་མངོན་བསྟོད་པ། ། བཅོམ་ལྡན་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པའི་སེང་གེས་གང་གསུངས་པ། ། བཀྲ་ཤིས་དེས་ནི་སྐྱེ་དགུ་རྣམས་ལ་ཞི་བྱེད་ཤོག། མུ་སྟེགས་བྱེད་པ་ཀུན་གྱི་ང་རྒྱལ་གཞོམ་པར་བྱེད་པ་དང་། ། འགྲོ་ལ་བདེ་བ་སྐྱེད་ཕྱིར་ཆོ་འཕྲུལ་དམ་པ་དག།

Possessing a body like blazing gold, seated upon a spread of grass as blue as lapis lazuli, in the supreme, immovable posture of the cross-legged position—whatever auspiciousness there is in that, may that auspiciousness bring peace to all living beings. On the bank of the river, completely surrounded by a grove of śāla trees, performing the most wondrous act of dispelling craving, and receiving the prostrations of the king of nāgas—whatever auspiciousness there is in that, may that auspiciousness bring peace to all living beings. Having gone before the king of trees, when the hosts of Māra were subdued by the power of loving-kindness, and various auspicious signs appeared upon the earth and in the sky—whatever auspiciousness there is in that, may that auspiciousness bring peace to all living beings. Seated upon the Vajra Throne to destroy all suffering, when the four Māras were subdued at the break of dawn—whatever auspiciousness belongs to the Teacher, the Sugata, may that auspiciousness bring peace to all living beings. While the Supreme Sage resided in the city of Vārāṇasī, turning the Wheel of Dharma and pointing out the directions—whatever auspiciousness occurred in the celestial realms and here on earth, may that auspiciousness bring peace to all living beings. Whatever auspiciousness is beneficial, purifying, and performed as meritorious deeds, which is highly praised by noble beings—the auspiciousness spoken by the Lion, the Blessed Śākyamuni, may that auspiciousness bring peace to all living beings. To crush the pride of all non-Buddhist extremists and to generate happiness for wandering beings, the supreme miracles were displayed.

ཉེ་བར་སྟོན་པ་རྒྱལ་བའི་བཀྲ་ཤིས་གང་ཡིན་པ། ། བཀྲ་ཤིས་དེས་ནི་སྐྱེ་དགུ་རྣམས་ལ་ཞི་བྱེད་ཤོག། འགྲོ་ལ་ཕན་ཕྱིར་མཐོ་རིས་ནས་ནི་འདིར་གཤེགས་ཏེ། ། ཚངས་པ་ལ་སོགས་ལྷ་ཚོགས་ལག་ན་རྔ་ཡབ་གདུགས། ། སྣ་ཚོགས་ཐོགས་པས་ཡོངས་སུ་བསྐོར་བའི་བཀྲ་ཤིས་གང་། ། བཀྲ་ཤིས་དེས་ནི་སྐྱེ་དགུ་རྣམས་ལ་ཞི་བྱེད་ཤོག། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཞི་བ་མཆོག་ཏུ་ཉེར་གཤེགས་པ། ། མནྡཱ་ར་ཡི་མེ་ཏོག་མང་པོས་མངོན་མཆོད་པ། ། ལྷ་ཚོགས་རྣམས་ཀྱིས་མངོན་པར་བསྟོད་པའི་བཀྲ་ཤིས་གང་། ། བཀྲ་ཤིས་དེས་ནི་སྐྱེ་དགུ་རྣམས་ལ་ཞི་བྱེད་ཤོག། ལྷ་དབང་ཀླུ་དང་མི་ཡི་དབང་པོས་ཕྱག་བྱས་པ། ། མཁའ་ལྡིང་གནོད་སྦྱིན་དྲི་ཟའི་དབང་པོས་མཆོད་གྱུར་པ། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྟོབས་བཅུ་ལྡན་པའི་བཀྲ་ཤིས་གང་། བཀྲ་ཤིས་དེས་ནི་སྐྱེ་དགུ་རྣམས་ལ་ཞི་བྱེད་ཤོག། མཚན་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་པས་ཀྱང་བསྟོད་ལ། དང་པོ་ནི་བུམ་པ་གང་བས་སོ། ། དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་ལྕགས་ཀྱུ་ལ་སོགས་པའི་སྙིང་པོ་ཟློས་ཤིང་དེའི་བུམ་པས་སོ། ། དེའི་རྗེས་ལ་རྣམ་པར་རྒྱལ་བའི་བུམ་པ་ལས་རྡོ་རྗེ་ཁུ་ཚུར་གྱིས་ཆུ་བླངས་ལ། ། དེས་དབང་བསྐུར་ཞིང་འཐུང་དུ་ཡང་གཞུག་པ་དང་། བུམ་པ་ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ཆུའི་དབང་བསྐུར་བས་དབང་བསྐུར་རོ། ། དེ་ལ་སྦྱོར་བ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ཨོཾ་བཛྲ་ཨཾ་ཀུ་ཤ་ཨོཾ་བཛྲ་སཏྭ་ཨ་བྷིཥིཉྩ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ཨོཾ་བཛྲ་སཏྭ་ཨ་བྷི་ཥིཉྩ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དང་། ཨོཾ་མ་ཧཱ་སུ་ཁ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྔ་མ་བཞིན་དུ་བཟླས་པར་བྱའོ། ། ལྷག་མ་རྣམས་ནི་སྔ་མ་དང་འདྲ་བ་ཡིན་ཏེ། རིམ་པ་བར་མའོ། །

Whatever auspiciousness belongs to the Victor, the Teacher, by that auspiciousness may there be peace for all living beings. Having descended from the celestial realms for the sake of benefiting the world, surrounded by hosts of gods such as Brahmā holding fly-whisks and parasols, whatever auspiciousness belongs to that, by that auspiciousness may there be peace for all living beings. When the Tathāgata, having approached supreme peace, was honored with many mandārava flowers and praised by the hosts of gods, whatever auspiciousness belongs to that, by that auspiciousness may there be peace for all living beings. Honored by the lords of gods, nāgas, and humans, and worshipped by the lords of garuḍas, yakṣas, and gandharvas, whatever auspiciousness belongs to the Tathāgata who possesses the ten powers, by that auspiciousness may there be peace for all living beings. One should also offer praise with the "One Hundred and Eight Names." First, [the empowerment] is performed with the full vase. Then, while reciting the heart mantras of Vajrāṅkuśa and the others, the empowerment is performed with that vase. Following that, taking water from the Victory Vase with the vajra-fist, one should confer the empowerment, have [the recipient] drink [the water], and also confer the water empowerment with the remaining vases. The application for that is as follows: from "Oṃ vajra-aṅkuśa oṃ vajrasattva abhiṣiñca" up to "Oṃ vajrasattva abhiṣiñca," and "Oṃ mahāsukha" and so forth, one should recite as before. The remaining [details] are the same as the previous [section]; this is the intermediate sequence.

དེ་ནས་དབང་བསྐུར་བའི་རིམ་པ་རྒྱས་པར་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་བཞིན་དུ་ཐམས་ཅད་བྱས་ལ། སྒེག་མོ་ལ་སོགས་པའི་མཆོད་པ་བརྒྱད་ཀྱིས་ཀྱང་ཡང་དག་པར་མཆོད་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་རིན་པོ་ཆེའི་མིག་ཐུར་རམ། གསེར་ལ་སོགས་པའི་ཐུར་མ་ཐོགས་ལ་མདུན་དུ་འདུག་སྟེ་ཚིག་འདི་སྐད་དུ་གསལ་བར་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ཇི་ལྟར་མིག་མཁན་རྒྱལ་པོ་ཡིས། ། འཇིག་རྟེན་ལིང་ཏོག་བསལ་བ་ལྟར། ། བུ་ཁྱོད་ཀྱིས་ནི་མི་ཤེས་པའི། ། རབ་རིབ་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་བསལ། ། དེ་ལ་འདིའི་སྙིང་པོ་ནི། ། ཨོཾ་བཛྲ་ཎེ་ཏྲ་ཨ་པ་ཧ་ར་པ་ཊ་ལཾ་ཧྲཱིཿཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། ། དེ་ལ་མེ་ལོང་བླངས་ལ་ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པར་བྱའོ། ། ཆོས་རྣམས་གཟུགས་བརྙན་ལྟ་བུ་སྟེ། ། དག་ཅིང་གསལ་ལ་རྙོག་པ་མེད། ། གཟུང་དུ་མེད་ཅིང་བརྗོད་དུ་མེད། ། རྒྱུ་དང་ལས་ལས་ཀུན་དུ་འབྱུང་། ། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་གནས་མེད་པར། ། དེ་ལྟར་ཆོས་འདི་ཤེས་པར་གྱིས། ། སེམས་ཅན་དོན་ནི་མཉམ་མེད་བྱོས། ། འོན་ཀྱང་སངས་རྒྱས་སྲས་སུ་སྐྱེ། ། དེ་ནས་དྲིལ་བུ་བླངས་ལ་དཀྲོལ་ཏེ། ཆོས་རྣམས་ནམ་མཁའི་མཚན་ཉིད་དེ། ། ནམ་མཁའ་ལ་ཡང་མཚན་ཉིད་མེད། ། ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་སྦྱོར་བ་ཡིས། ། ཀུན་མཆོག་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་གསལ། ། ཞེས་བྱ་བས་དྲིལ་བུ་སྦྱིན་ནོ། ། ཨ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲིལ་བུ་སྦྱིན་པའི་སྙིང་པོ་ཡིན་ནོ། ། དེ་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་མཉེས་པར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་བརྗོད་དེ། ཧོ་ཞེས་བྱ་བས་གཞུ་བྱིན་ལ། ཕྱོགས་བཞིར་མདའ་བཞི་དང་། སྟེང་དུ་གཅིག་དང་འོག་ཏུ་གཅིག་འཕེན་དུ་གཞུག་པར་བྱའོ། ། ཡང་མེ་ལོང་བླངས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བརྗོད་བྱའོ། །

Next, the stages of the empowerment shall be explained in detail. Having performed everything in that manner, one should also make perfect offerings with the eight offerings, such as the goddess of charm and so forth. Then, holding a precious eye-salve applicator or a probe made of gold and the like, and sitting in front [of the disciple], one should clearly recite these words: "Just as the King of Eye-Physicians Removed the cataracts of the world, So the Victors have removed the dimness Of your ignorance, my son." The essence mantra for this is: Oṃ vajranetra apahara paṭalaṃ hrīḥ. Then, taking a mirror, the characteristics of phenomena (dharma) should be shown: "Phenomena are like reflections: Pure, clear, and unclouded; Ungraspable and inexpressible, Arising entirely from causes and karma. Without intrinsic nature and without abode— Know all phenomena to be thus. Perform the peerless benefit of sentient beings, And you shall be born as a child of the Buddhas." Then, taking a bell and ringing it, one should give the bell with these words: "Phenomena have the characteristic of space, And space itself has no characteristic. Through union with space, The supreme equality of all is revealed." The syllable A is the essence mantra for giving the bell. Then, saying "Pleasant all Tathāgatas," one should give a bow with the syllable Ho, and have [the disciple] shoot four arrows in the four directions, one upward, and one downward. Again, taking a mirror, one should say these words:

རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་མེ་ལོང་བཞིན། ། དག་ཅིང་གསལ་ལ་རྙོག་པ་མེད། ། སངས་རྒྱས་ཀུན་བདག་རང་ཉིད་ནི། ། བུ་ཁྱོད་ཀྱི་ནི་སྙིང་ལ་ཞུགས། ། གང་འདི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་པོ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ནི་འདི་ཡིན་པར་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། དེ་ལ་མེ་ལོང་འདི་འཛིན་དུ་གཞུག་པའི་སྔགས་སོ། ། ཨ་བཛྲ་སཏྭ་ཞེས་བྱའོ། ། དེ་ནས་རྐང་པ་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བཞག་ལ། ལག་པ་གཡས་པར་དུང་བྱིན་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེང་ནས་བརྩམས་ཏེ་སེམས་བསྐྱེད་པ། ། ཙམ་གྱིས་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར། ། དེ་རིང་ཕན་ཆད་འཇིག་རྟེན་ལ། ། སྐྱོབ་པ་རྣམས་ཀྱིས་འཁོར་ལོ་བསྐོར། ། ཆོས་ཀྱི་དུང་ནི་བླ་མེད་པས། ། ཀུན་དུ་མ་ལུས་གང་བར་གྱིས། ། སོམ་ཉི་ཡིད་གཉིས་མི་བྱ་ཞིང་། ། དོགས་པ་མེད་པའི་སེམས་ཀྱིས་སུ། ། གསང་སྔགས་སྤྱད་པའི་ཚུལ་གྱི་མཆོག། འཇིག་རྟེན་འདི་ལ་རབ་ཏུ་སྒྲོགས། ། དེ་ལྟར་བྱས་ན་སངས་རྒྱས་ལ། ། ཕན་ཐོགས་དྲིན་དུ་གཟོ་ཞེས་བྱ། ། རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་དེ་ཀུན་ཀྱང་། ། ཀུན་དུ་ཁྱོད་ལ་སྲུང་བར་བྱེད། ། ཅེས་བྱ་བ་རྡོ་རྗེ་འཁོར་ལོ་དང་། རྡོ་རྗེ་སྨྲ་བའི་ཆོས་ཀྱི་ཡི་གེ་དང་བཅས་པ་སྦྱིན་པར་བྱའོ། ། ཡང་། འཇིག་རྟེན་ཀུན་ལས་ཁྱད་པར་དུ། ། སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་ཕན་པའི་ཕྱིར། ། ཇི་ལྟར་སྣ་ཚོགས་འདུལ་གྱུར་པ། ། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་རབ་ཏུ་བསྐོར། ། དེ་བཞིན་དུ་རྡོ་རྗེ་དང་། འཁོར་ལོ་དང་། པདྨ་དང་། ནོར་བུའི་འཁོར་ལོ་རབ་ཏུ་བསྐོར་ཞེས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ལྔས་རྗེས་སུ་གནང་བ་སྦྱིན་ནོ། །

Vajrasattva is like a mirror: pure, clear, and stainless. I, the self of all buddhas, have entered into your heart, my son. "Know that this is the bodhicitta, the lord of all tathāgatas," one should say. This is the mantra for having him hold the mirror: oṃ vajrasattva. Then, having placed the wheel of dharma between his two feet and given the conch into his right hand, one should say: "From this day forward, by the mere generation of the mind of awakening, turn the wheel of dharma. From this day forth, for the sake of the world, turn the wheel of the protectors. With the unsurpassed conch of dharma, fill everything without exception. Without doubt or hesitation, and with a mind free of suspicion, proclaim the supreme way of practicing the secret mantra in this world. By doing so, you will be said to have repaid the kindness of the buddhas. All those Vajra-holders will also protect you in every way." Thus, one should bestow the vajra-wheel and the vajra-speech syllables of the dharma. Furthermore, one grants the authorization with these five verses: "For the sake of benefiting all sentient beings, in a way that is superior to the entire world, turn the wheel of dharma according to the various ways of taming. Likewise, turn the vajra-wheel, the wheel-wheel, the lotus-wheel, and the jewel-wheel."

དེ་ནས་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་གཟེངས་བསྟོད་ནས། ཀུན་སངས་རྒྱས་སུ་བདག་བསྒྲུབ་པའོ། ། རྡོ་རྗེ་མིང་དབང་བསྐུར་བས་ཀྱང་། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པར་ལུང་བསྟན་ཉིད། ། ཨོཾ་འདི་ནི་ངས་ཁྱོད་ལུང་བསྟན་ཡིན། ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དེ་བཞིན་གཤེགས། ། སྲིད་པ་ཀུན་དུ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར། ། སྲིད་པའི་ངན་འགྲོ་རྣམས་ལས་བཏོན། ། ཀྱེ་རྡོ་རྗེ་ཆེ་གེ་མོ་ཞེས་བྱ་བའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སིདྡྷ་ས་མ་ཡ་སྟྭཾ་བྷཱུར་བྷུ་ཝ་སྭཿདེ་ལ་གཟེངས་བསྟོད་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཁུ་ཚུར་གཉིས་བཅིང་སྟེ། གཡོན་པས་ཆོས་གོས་འཛིན་པའི་ཚུལ་དུ་བྱས་ལ། གཡས་པ་མཆོག་སྦྱིན་པའི་ཚུལ་དུ་བྱའོ། ། དེ་ནས་སློབ་མ་རྣམས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། གང་ལ་གཟེངས་བསྟོད་པར་བྱས་པ་འདི་དག་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་མཆོག་ཏུ་གསང་བའི་ཆོ་གས་ལུང་བསྟན་པར་བྱས་པ་དེ་ལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལ་སོགས་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་དང་། རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཐམས་ཅད་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་འཁོར་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་བཅས་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་རང་གི་དམ་ཚིག་གི་སློབ་དཔོན་དང་མགྲིན་གཅིག་ཏུ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ལུང་སྟོན་པར་མཛད་དོ། ། དེ་ལྟར་གཟེངས་བསྟོད་པ་དང་། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་མཆོག་ཏུ་གསང་བ་དམ་པའི་དངོས་གྲུབ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་དང་སྔགས་ཀྱི་སྟོབས་ཡིན་ནོ་ཞེས་དད་པར་བྱའོ། ། དབུགས་དབྱུང་བ་ལྷག་མ་ནི་དཔལ་མཆོག་དང་པོ་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ཐམས་ཅད་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་གསང་བའི་ཡེ་ཤེས་ཐམས་ཅད་བསླབ་པ་ཉིད་དུ་བྱ་སྟེ།

Then, having offered words of encouragement regarding the essential nature of all phenomena, one establishes oneself as a buddha. Through the conferral of the vajra-name empowerment, one receives the prophecy of becoming a tathāgata: Oṃ! This is my prophecy for you: You are the tathāgata Vajrasattva. For the sake of accomplishing all existence, You are delivered from the lower realms of existence. O Vajra [Name], tathāgata! Siddha samayas tvaṃ bhūr bhuvaḥ svaḥ! Regarding this encouragement: one should form the two tathāgata fists, holding the dharma robe with the left hand in the manner of wearing it, and the right hand in the gesture of supreme generosity. Then, one should say to the disciples: "To those for whom this encouragement has been given, through the ritual of the supreme secret of Mahāmudrā, all the tathāgatas such as Vajrasattva, all the Vajradharas, and all the tathāgatas together with the maṇḍalas of the bodhisattva retinues, and the master of their own samaya, will in unison prophesy their unsurpassed, perfectly complete awakening." Thus, one should have faith that this encouragement, the blessing of the supreme secret of Mahāmudrā, and the power of the mantra are the means for attaining the sublime siddhi. The remaining details of the "granting of relief" should be understood from the Śrīparamādya. Then, one should instruct everyone in all the secret wisdom of the maṇḍala.

འདོད་ཆགས་བྲལ་བ་ལྟ་བུ་ཡི། ། ཁམས་གསུམ་ན་ནི་སྡིག་མེད་དེ། ། དེ་བས་འདོད་ལ་ཆགས་བྲལ་བར། ། ཁྱོད་ཀྱིས་ནམ་ཡང་མ་བྱེད་ཅིག། མ་ཧཱ་ས་མ་ཡ་ཧ་ན་ཕཊ་ཅེས་བྱ་བའི་དམ་ཚིག་ཆེན་པོའི་སྔགས་འདི་ཡང་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་རང་གི་ལྷའི་སྔགས་བྱིན་ལ། ཕྱག་རྒྱ་བཞིའི་ཡེ་ཤེས་བསླབ་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ཁྱོད་ཀྱིས་གཞན་ཕྱག་(རྒྱལ་,རྒྱ་ལ་)མི་མཁས་པ་གང་ལ་ཡང་ཕྱག་རྒྱ་གཅིག་ཀྱང་སྟོན་པར་མ་བྱེད་ཅིག། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་སེམས་ཅན་དེ་རྣམས་ཀྱིས་དཀྱིལ་འཁོར་མ་མཐོང་བར་སེམས་དཔའི་ཕྱག་རྒྱ་འཆིང་བ་ལ་སྦྱོར་བར་བྱེད་ཀྱང་། དེ་རྣམས་ཀྱིས་དངོས་གྲུབ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཐོབ་པར་མ་གྱུར་པ་དང་། དེ་ནས་དེ་སོམ་ཉི་ཟ་བར་གྱུར་པས། (ཡང་,ཡ་ང་)བ་མ་སྤངས་པས་མྱུར་བ་ཉིད་དུ་དུས་བྱས་ནས། སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ཆེན་པོ་མནར་མེད་པར་ལྟུང་བར་འགྱུར་ལ། རྒྱུ་དེས་ཁྱོད་ཀྱང་ངན་འགྲོར་འགྲོ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་སྒེག་མོ་ལ་སོགས་པའི་མཆོད་པ་བརྒྱད་དང་། མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་དག་པར་མཆོད་ལ། སློབ་མ་རྣམས་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཅི་ནུས་པར་མཆོད་ཅིག་ཅེས་བསྒོ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་གསོལ་བ་གདབ་ཅིང་བདུག་སྤོས་ལ་སོགས་པ་ཅི་འདོད་པར་མཆོད་པ་བྱེད་དུ་བཅུག་ལ། ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཞུགས་པ་རྣམས་ལ་འབྱོར་པ་ཅི་ཡོད་པའི་བཟའ་བ་དང་བཏུང་བ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོར་ཕུལ་བའི་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཚིམ་པར་བྱས་ལ། འདི་དེ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་དེ། །

"There is no sin in the three realms like that of being free from passion. Therefore, you must never become free from passion for desire." One should also recite this mantra of the great samaya: mahāsamaya hana phaṭ. Then, having bestowed the mantra of one's own deity, one should teach the wisdom of the four mudrās. Then, you must not show even a single mudrā to anyone else who is unskilled in mudrās. Why is that? Because if those sentient beings, without having seen the maṇḍala, apply themselves to binding the mudrās of the sattvas, they will not attain the siddhis as they truly are. Then, because they fall into doubt and do not abandon their trepidation, they will quickly pass away and fall into the great Avīci hell of incessant suffering. For that reason, you too will go to the lower realms—thus one should say. Then, having made perfect offerings to all the tathāgatas with the eight offerings such as the goddess of charm and with flowers and so forth, one should instruct the disciples: "Make offerings to all the tathāgatas as much as you are able." One should then make supplications to all the tathāgatas and have them make offerings of incense and so forth as they desire. Those who have entered in the proper manner should be satisfied with all the food, drink, and so forth, as well as all the requisites offered in the great maṇḍala, according to their means. "This is all the buddhas..." [and so on].

ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་རྡོ་རྗེའི་བརྟུལ་ཞུགས་སྦྱིན་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ཡང་ཐམས་ཅད་ལ་སུ་ལ་ཡང་སྨྲ་བར་མ་བྱེད་ཅིག་ཅེས་བསྒོ་ལ་མནའི་སྙིང་པོ་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ཞུགས་པ་རྣམས་སླར་བཏང་ལ། ཡང་མཚན་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་པས་བསྟོད་ལ། སྒེག་མོ་ལ་སོགས་པས་ཡང་དག་པར་མཆོད་ལ་ཕྱག་བྱ་སྟེ། མཆོད་ཡོན་ཕུལ་ནས་དགེ་བའི་རྩ་བ་མངོན་པར་འདོད་པའི་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་དོན་དུ་བསྔོས་ལ། ཕྱག་རྒྱ་དགྲོལ་བར་བྱས་ནས། སེམས་མ་རྡོ་རྗེ་མ་བཅིངས་ཏེ། དཀྱིལ་འཁོར་ལན་གསུམ་མམ། ལན་བདུན་བསྐོར་བ་བྱས་ལ། སྔ་མ་བཞིན་དུ་གཤེགས་སུ་གསོལ་བ་ལ་སོགས་པ་བྱས་ནས། ཨ་ཀཱ་རོ་མུ་ཁཾ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་དཀྱིལ་འཁོར་ཕྱགས་ལ། དམན་མ་ལ་སོགས་པ་ཆུ་བོར་དོར་བར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ཧཱུཾ་བཞིས་ཕུར་བུ་ཐམས་ཅད་བཏོན་ལ། ཨོཾ་རུ་རུ་སྥུ་རུ་ཛྭ་ལ་ཏིཥྛ་སིདྡྷ་ལོ་ཙ་ནི་སརྦ་ཨརྠ་སཱ་དྷ་ནེ་སྭཱ་ཧཱ། ཞེས་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་བཟླས་པའི་འོ་མས་ཕུར་བུ་དང་གཟུགས་བརྙན་ཐམས་ཅད་བཀྲུས་ལ་བུ་གུ་ཡང་དགང་བར་བྱའོ། ། དེ་ནས་འཇུག་པའི་སྒོ་ལ་མངོན་པར་ཕྱོགས་པའི་ལས་ཐམས་ཅད་པའི་ཐབ་ཁུང་བྱས་ལ། བདག་དང་སློབ་མ་དང་། ས་བདག་དང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་དམིགས་ཏེ། ཞི་བའི་སྦྱིན་སྲེག་བྱའོ། ། དེ་ནས་སློབ་མའི་གཙོ་བོ་གཡོན་ལོགས་སུ་བཞག་སྟེ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་སྔགས་ཀྱིས་མར་གྱི་སྦྱིན་སྲེག་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་བྱའོ། ། དེ་ནས་སངས་རྒྱས་སྤྱན་གྱིས་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་བྱའོ། ། དེ་ནས་ཕྱག་རྒྱ་དེ་ཉིད་བཅིངས་ལ་མར་དང་ཞོ་དང་འདྲེས་པའི་ཏིལ་གྱིས་སྦྱིན་སྲེག་བརྒྱ་བྱའོ། །

With these and other words, the vajra vow of the siddhi should be bestowed. Then, having commanded everyone, "Do not speak of this to anyone," the essence of the oath should be recited. Then, after dismissing those who have entered, one should again praise with the hundred and eight names, make offerings with the goddesses such as Lāsyā and so forth, and prostrate. Having offered the water for the feet, one should dedicate the roots of virtue for the sake of the desired siddhi. Then, having released the mudrās and bound the Vajrasattvī mudrā, one should circumambulate the maṇḍala three or seven times. Having performed the request to depart and so forth as before, one should sweep the maṇḍala with the mantra "ākāro mukham" and so forth, and cast the remains and other materials into the river. Then, having extracted all the kīlas with the four HŪṂs, one should wash all the kīlas and the images with milk over which the mantra "oṃ ruru sphuru jvala tiṣṭha siddhalocane sarvārthasādhane svāhā" has been recited one hundred and eight times, and the holes should be filled. Then, having prepared a fire pit for all activities facing the entrance, one should perform a peaceful homa while focusing on oneself, the disciples, the local deities, and all sentient beings. Then, having placed the principal disciple on the left side, one should perform one hundred and eight butter homas with the mantra of Vajrasattva. Then, one hundred should be performed with Buddhalocanā. Then, having bound that very mudrā, one should perform one hundred homas with sesame mixed with butter and curd.

དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་གནོད་སྦྱིན་བཟླས་པའི་ཆུས་སྤྱི་བོར་གཏོར་ནས་དེ་ཉིད་བཟླས་པའི་སྲུང་སྐུད་མཁྲིག་མ་གཡོན་པར་བཅིང་བར་བྱའོ། ། དེ་ནས་དེའི་སྙིང་ཁར་ལག་པས་གཏུགས་ཏེ་སྤྱན་གྱི་སྔགས་ལན་བརྒྱ་བཟླ་བར་བྱའོ། ། གཞན་དག་ལ་ནི་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་སྦྱིན་སྲེག་ལན་བདུན་བདུན་བྱའོ། ། དེ་ནས་བསང་གཏོར་དང་སྲུང་སྐུད་བཅིང་བ་དང་སྙིང་གར་གཏུགས་པ་དག་ཀྱང་བྱའོ། ། རྡོ་རྗེ་སེམས་སོགས་སེམས་དཔའ་མཆོག། དངོས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་སྩོལ་མཛད་པ། ། རྡོ་རྗེ་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བྱས་ལས། ། བདག་གིས་དགེ་བ་གང་བསགས་པ། ། དེས་ནི་འཇིག་རྟེན་མ་ལུས་པ། ། ཀུན་དགའ་སྙིང་པོ་རིག་པ་མཆོག། སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་གཉེན་གཅིག་པོ། ། གཙོ་ཆེན་རྡོ་རྗེ་འཛིན་གྱུར་ཅིག། དཔལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྡུས་པ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱུད་ཆེན་པོ་ལས་བཏུས་པ། རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོའི་ཆོ་ག། རྡོ་རྗེ་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ། རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་ཀུན་དགའ་སྙིང་པོའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱིས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ། ། ། ། རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་ཨཱ་ཙཱརྱ་བུདྡྷ་ཤྲཱི་ཤཱནྟི་དང་། ཞུ་ཆེན་གྱི་ལོ་ཙཱ་བ་དགེ་སློང་རིན་ཆེན་བཟང་པོས་བསྒྱུར་ཅིང་ཞུས་ཏེ་གཏན་ལ་ཕབ་པའོ། །

Then, having sprinkled water over the crown of the head with water consecrated by the recitation of the Vajrayakṣa mantra, one should bind a protection cord consecrated by the recitation of that same mantra around the left wrist. Then, touching one’s hand to the person’s heart, one should recite the mantra of Locanā one hundred times. For others, one should perform the fire offering seven times each, as previously explained. Then, the sprinkling of the cleansing water, the binding of the protection cord, and the touching of the heart should also be performed. Whatever virtue I have accumulated through the Sarvavajrodaya, the source of all vajras, which bestows all siddhis and is the supreme emanation of Vajrasattva and the other supreme Bodhisattvas—by that, may the entire world without exception become the Great Lord Vajradhara, the sole kinsman of all sentient beings, the supreme vidyā, Ānandagarbha. This concludes the Sarvavajrodaya, the ritual of the Great Maṇḍala of the Vajradhātu, extracted from the Mahāyānābhisamaya-mahātantra, the Tattvasaṃgraha of all the Glorious Tathāgatas, composed by the great Vajrācārya Ānandagarbha. It was translated, edited, and finalized by the Indian preceptor Ācārya Buddhaśrīśānti and the chief editor and translator, the monk Rinchen Zangpo.