A Ritual for the Consecration of Parasols etc. and the Disposal of Old Ones

༄༅༅། ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཙྪ་ཏྲཱ་དི་པྲ་ཏིཥྛཱ་ཛཱིརྞྞོ་དྷཱ་ར་བི་དྷིཿ བོད་སྐད་དུ། གདུགས་ལ་སོགས་པ་རབ་ཏུ་གནས་པ་དང་རྙིང་པ་འབྱིན་པའི་ཆོ་ག། དཔལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། དེ་ནས་གསེར་ལས་གྲུབ་པ་ལ་སོགས་པའི་གདུགས་ཨ་ཡིག་ལས་སྐྱེས་པའི་ཡུ་བ་ཨ་བ་དྷཱུ་ཏཱིའི་རང་བཞིན་ཅན། ཧཾ་ཡིག་ལས་སྐྱེས་པ་རྩ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱིས་ངེས་པར་བཅིངས་པའི་རྩིབས་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་པ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་བདུད་རྩིའི་རང་བཞིན་གྱི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་མཚོན་པར་བྱེད་ཅིང་། ཉོན་མོངས་པའི་ཚ་གདུང་ཐམས་ཅད་འཕྲོག་པར་བྱེད་པའི་དམ་ཚིག་སེམས་དཔའ་རྣམ་པར་བསམས་ནས། དེ་དང་མཚུངས་པའི་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་རང་གི་སྙིང་གའི་ས་བོན་གྱི་འོད་ཟེར་གྱིས་བཀུག་སྟེ་དེར་གཞུག་པར་བྱ་ཞིང་བུམ་པའི་ཆུས་དབང་བསྐུར་ཏེ་ཡང་དག་པར་མཆོད་ནས། ཨོཾ་ན་མཿསརྦ་བུདྡྷ་བོ་དྷི་སཏྭཱ་ནཱཾ་ཨཱཿཙྪ་ཏྲཱ་བ་ལི་སྭཱ་ཧཱ། འདིས་ལན་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་བསྔགས་པར་བྱ་སྟེ་གདུགས་རབ་ཏུ་གནས་པའོ། ། དེ་བཞིན་དུ་ཨོཾ་ཡིག་ལས་སྐྱེས་པ་ཆེས་བཟང་པོའི་གསེར་གྱིས་སྤྲས་པའི་ཡུ་བ་ཅན་བཀྲ་ཤིས་པའི་རང་བཞིན་སྟོན་ཀའི་ཟླ་བའི་འོད་ལྟར་དཀར་བའི་རྔ་ཡབ་རྣམ་པར་བསམས་ནས། དེ་དང་མཚུངས་པའི་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་རང་གི་སྙིང་གའི་ས་བོན་གྱི་འོད་ཟེར་གྱིས་བཀུག་སྟེ་དམ་ཚིག་སེམས་དཔའ་ལ་གཞུག་པར་བྱ་ཞིང་། བུམ་པའི་ཆུས་དབང་བསྐུར་ཏེ་མཆོད་པ་བྱས་ནས། ཨོཾ་ཙུ་རུ་ཙཱ་མ་རི་སྭཱ་ཧཱ། ཞེས་པའི་སྔགས་ཀྱིས་ལན་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་དུ་ལྷག་པར་གནས་པར་བྱ་སྟེ་རྔ་ཡབ་རབ་ཏུ་གནས་པའོ། ། དེ་བཞིན་དུ་སིཾ་ཡིག་ལས་སྐྱེས་པའི་སེང་གེ་དང་།

In the language of India: Cchatrādi-pratiṣṭhā-jīrṇoddhāra-vidhiḥ. In the language of Tibet: The Ritual for the Consecration of Parasols and the Like, and the Removal of the Old. Homage to the glorious Vajrasattva. Then, one should visualize the parasol made of gold and the like, its handle arising from the syllable A and having the nature of the avadhūtī. Its thirty-two ribs are firmly bound by the thirty-two channels arising from the syllable Haṃ. It symbolizes the dharmadhātu, which is the nature of the nectar of the Buddha’s wisdom, and it removes all the scorching heat of the afflictions. Having visualized the samayasattva in this form, one should summon the corresponding jñānasattva with light rays from the seed syllable at one’s own heart and cause it to enter. Then, having conferred the empowerment with the water of the vase and made perfect offerings, one should recite the mantra: Oṃ namaḥ sarvabuddhabodhisattvānāṃ āḥ cchatrāvali svāhā. By reciting this one hundred and eight times, the parasol is consecrated. Similarly, one should visualize the fly-whisk, which arises from the syllable Oṃ, has a handle adorned with the finest gold, and is auspicious by nature, white like the light of the autumn moon. Having summoned the corresponding jñānasattva with light rays from the seed syllable at one’s own heart, one should cause it to enter the samayasattva. Then, having conferred the empowerment with the water of the vase and made offerings, one should perform the consecration by reciting the mantra Oṃ curucāmari svāhā one hundred and eight times. This is the consecration of the fly-whisk. Similarly, [one should visualize] the lion arising from the syllable Siṃ.

ཨ་ཡིག་ལས་སྐྱེས་པའི་གཞན་གྱིས་མི་ཐུབ་པ་དང་། ཀཾ་ཡིག་ལས་སྐྱེས་པའི་རིན་པོ་ཆེའི་བུམ་པ་དང་། མ་ཡིག་ལས་སྐྱེས་པའི་ཉ་དང་རྨ་བྱ་དང་རི་དྭགས་དང་ཆུ་སྲིན་ལ་སོགས་པ་དང་། གཾ་ཡིག་ལས་སྐྱེས་པའི་མཁའ་ལྡིང་དང་། པཾ་ཡིག་ལས་སྐྱེས་པའི་པདྨ་དང་། ཨ་ཡིག་ལས་སྐྱེས་པའི་མེ་ལོང་དང་། ཨཾ་ཡིག་ལས་སྐྱེས་པའི་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེ་དང་། ཁྱུ་མཆོག་དང་། ཧཱུཾ་ཡིག་ལས་སྐྱེས་པའི་རྡོ་རྗེ་དང་། ཏྲཾ་ཡིག་ལས་སྐྱེས་པའི་རིན་པོ་ཆེ་དང་། ཧཾ་ཡིག་ལས་སྐྱེས་པའི་ངང་པ་ལ་སོགས་པས་མཚན་པར་གྱུར་པའི་དམ་ཚིག་སེམས་དཔའ་རྣམ་པར་བསམས་ནས་དེ་དང་མཚུངས་པའི་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་རང་གི་སྙིང་གའི་ས་བོན་གྱི་འོད་ཟེར་གྱིས་བཀུག་སྟེ་དམ་ཚིག་སེམས་དཔའ་ལ་གཞུག་པར་བྱ་ཞིང་། བུམ་པའི་ཆུས་དབང་བསྐུར་ཏེ་ཡང་དག་པར་མཆོད་ནས། ཨོཾ་ཨཱཿབཛྲ་དྷཱ་ཛ་བ་ཏི་ཛ་ཡོཏྟ་རི་སྭཱ་ཧཱ། ཞེས་པ་འདིས་ལན་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་དུ་ལྷག་པར་གནས་པར་བྱ་སྟེ་རྒྱལ་མཚན་རབ་ཏུ་གནས་པའོ། ། དེ་བཞིན་དུ་པཾ་ཡིག་ལས་སྐྱེས་པ་འོད་གསལ་ཞིང་རབ་ཏུ་གདུང་བ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་དམ་ཚིག་སེམས་དཔའི་གཟུགས་རྣམ་པར་བསམས་ནས། དེ་དང་མཚུངས་པའི་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་རང་གི་སྙིང་གའི་ས་བོན་གྱི་འོད་ཟེར་གྱིས་བཀུག་སྟེ་དམ་ཚིག་སེམས་དཔའ་ལ་གཞུག་པར་བྱ་ཞིང་། བུམ་པའི་ཆུས་དབང་བསྐུར་ཏེ་ཡང་དག་པར་མཆོད་ནས། ཨོཾ་ཨཱཿབཛྲ་ཀེ་ཏུ་བཛྲ་པ་ཏཱ་ཀེ་དྷི་ཏིཥྛ་པཾ་སྭཱ་ཧཱ། ཞེས་པ་འདི་ལན་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་དུ་བཟླས་པར་བྱ་སྟེ་བ་དན་རབ་ཏུ་གནས་པའོ། །

One should visualize the samayasattvas marked by the following: an Aparājita born from the syllable A; a precious vase born from the syllable Kaṃ; a fish, peacock, deer, makara, and so forth born from the syllable Ma; a garuḍa born from the syllable Gaṃ; a lotus born from the syllable Paṃ; a mirror born from the syllable A; a crossed vajra born from the syllable Aṃ; a bull born from the syllable Hūṃ; a jewel born from the syllable Traṃ; and a swan born from the syllable Haṃ. Then, having summoned the corresponding jñānasattvas with light rays from the seed syllable at one's own heart, they should be absorbed into the samayasattvas. After conferring the empowerment with the water from the vase and making perfect offerings, one should perform the consecration by reciting "Oṃ āḥ vajradhvajavati jayottari svāhā" one hundred and eight times; this is the consecration of the victory banner. Likewise, one should visualize the form of the samayasattva born from the syllable Paṃ, which is luminous and generates intense fervor. Then, having summoned the corresponding jñānasattva with light rays from the seed syllable at one's own heart, they should be absorbed into the samayasattva. After conferring the empowerment with the water from the vase and making perfect offerings, one should recite "Oṃ āḥ vajraketu vajrapatāke dhi tiṣṭha paṃ svāhā" one hundred and eight times; this is the consecration of the banner.

དེ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་པའི་ལྷ་དང་གནས་ཀྱི་བདག་པོ་དང་འཇིག་རྟེན་སྐྱོང་བ་དང་སའི་བདག་པོ་དང་གླགས་ལྟ་བའི་སྐྱེ་བོ་དང་བཟོ་བོ་དང་སློབ་དཔོན་དང་ཆོས་སྨྲ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་བདག་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མཆོད་པ་བྱས་ནས་སྔར་བཤད་པའི་ཆོ་གས་གཏོར་མ་ཆེན་པོ་སྦྱིན་པར་བྱའོ། ། གྲོང་དང་གྲོང་ཁྱེར་དང་གཙུག་ལག་ཁང་ལ་སོགས་པ་གང་དུ་མཆོད་རྟེན་དང་། སྐུ་གཟུགས་དང་། རྒྱལ་མཚན་ལ་སོགས་པ་རྙིང་པ་དང་གས་པ་དང་ཚིག་པ་དང་ཞིག་པ་ལ་སོགས་པར་ལྷ་རྣམས་གནས་པར་གྱུར་ན་གནས་དེར་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ནོར་ཉམས་པ་དང་འཐབ་རྩོད་དང་མུ་གེ་དང་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཟད་པར་འགྱུར་བ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་རྣམས་འབྱུང་བས་རྙིང་པ་འབྱིན་པའི་ཆོ་ག་བྱའོ། ། དེ་ལ་སློབ་དཔོན་ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་གྱི་རྣལ་འབྱོར་དང་ལྡན་པས་ཆུ་དང་མེ་ཏོག་དང་བདུག་པ་དང་མར་མེ་དང་ཞལ་ཟས་ལ་སོགས་པས་ཡང་དག་པར་མཆོད་དེ། འདིས་གསོལ་བ་གདབ་པར་བྱའོ། ། བཅོམ་ལྡན་ཆེ་གེ་རྡོ་རྗེ་མཆོག། རིག་སྔགས་རྒྱལ་པོ་ཁྱོད་ཕྱག་འཚལ། ། སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཕན་ཕྱིར་དང་། ། ཁྱེད་རྣམས་ལ་ཡང་མཆོད་པའི་ཕྱིར། ། མགོན་པོ་རྙིང་པ་འབྱིན་པ་ཡི། ། ཆོ་ག་བཟང་པོ་བྱ་བར་འདོད། ། ཡེ་ཤེས་བདུད་རྩིའི་རང་བཞིན་གྱི། ། བུམ་པ་འདིར་ནི་གཞུག་པར་གསོལ། ། ཞེས་སོ། ། དེ་ནས་ཡུད་ཙམ་དེ་ལ་ངེས་པར་བརྟགས་ཏེ་དེའི་ཐུགས་ཀར་དེའི་ས་བོན་བལྟས་ཏེ་ལག་པ་གཡོན་པས་བགྲང་ཕྲེང་བཟུང་ནས། དེ་ལ་བཅིངས་པའི་སྲད་བུ་ལྔ་དང་རྡོ་རྗེ་དང་བཅས་པ་ལག་པ་གཡས་པས་བཟུང་སྟེ།

Then, having made offerings to the deities of the maṇḍala, the lords of the locality, the world-protectors, the lords of the earth, those who watch for an opportunity, the artisans, the preceptors, the Dharma-preachers, and so forth, according to their respective natures, one should present the great torma according to the ritual previously explained. In villages, cities, monasteries, and so forth, if the deities come to reside in old, cracked, burnt, or ruined stūpas, statues, victory banners, and the like, faults will arise for the sentient beings in that place, such as the loss of wealth, conflict, famine, and the depletion of the population. Therefore, the ritual for removing the old [images] should be performed. In this regard, the preceptor, endowed with the yoga of the three samādhis, should make perfect offerings of water, flowers, incense, lamps, food, and so forth, and then make this supplication: "O Bhagavān, Supreme Vajra [Name], Homage to you, King of Vidyā-mantras! For the benefit of sentient beings, And also for the sake of making offerings to you, O Protector, I wish to perform The excellent ritual for removing the old. I pray that you enter this vase, Which is of the nature of the nectar of wisdom." Then, having examined it for a moment, one should visualize the seed-syllable of that deity at its heart. Holding the rosary in the left hand, one should hold the five-stranded thread tied to it, together with a vajra, in the right hand.

རང་རང་གི་སྔགས་ལན་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་དུ་ཡོངས་སུ་བཟླ་ཞིང་ཧོཿཡིག་གཉིས་དང་སྤེལ་བའི་ས་བོན་རྣམ་པར་གཞུག་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་སྔར་བཤད་པའི་ཆོ་གས་སྦྱིན་སྲེག་བྱས་ནས་ཐག་པ་རྣམས་ཀྱིས་བཅིངས་ཏེ་ཁྱུ་མཆོག་གི་འཁྲུལ་འཁོར་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསྐྱོད་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་བུམ་པ་དེས་ཕྱོགས་དབེན་པར་བཞག་སྟེ་མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་མཆོད་པར་བྱའོ། ། མཆོད་རྟེན་ལ་སོགས་པ་རྡོའི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་དང་། གྲུམ་པ་དང་ཞིག་པ་དེ་ནི་ཆུ་མང་པོ་ཡོད་པའི་ཆུ་ཀླུང་དུ་གཞུག་པར་བྱའོ། ། སའི་རང་བཞིན་གྱི་མཆོད་རྟེན་ལ་སོགས་པ་གང་དང་གང་འདུ་བྱ་བར་མི་བཟོད་པ་རྣམས་ནི་དེ་ཉིད་དུ་གཞུག་པར་བྱའོ། ། གང་དང་གང་ཤིང་ལས་བྱས་པའི་རྙིང་པ་དང་ཞིག་པ་དེ་དང་དེ་ནི་མར་གྱིས་བསྒོས་ཏེ་རས་ཀྱིས་དཀྲིས་ནས་སྦྱིན་སྲེག་གི་མེས་བསྲེག་པར་བྱའོ། ། གང་ཞིག་ཟངས་ལ་སོགས་པ་ལས་བྱས་པ་དེ་ནི་བཞུ་ནས་སྔར་གྱི་ཚད་ལས་མི་དམན་པར་བྱའོ། ། མཆོད་རྟེན་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་གྲུབ་ནས་མཆོད་ཡོན་ལ་སོགས་པའི་མཆོད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་སྔར་བུམ་པར་བཞག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདུད་རྩིའི་རང་བཞིན་གྱི་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་ཕྱུང་ནས་མཆོད་རྟེན་ལ་སོགས་པའི་དམ་ཚིག་སེམས་དཔའ་ལ་གཞུག་པར་བྱ་ཞིང་དེ་ལ་བུམ་པའི་ཆུས་དབང་བསྐུར་རོ། ། དེ་ནས་རང་རང་གི་སྔགས་ཀྱིས་ལན་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་དུ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཏེ། སྔར་བཤད་པའི་རིམ་པས་མེའི་མཆོད་པ་དང་རབ་ཏུ་གནས་པ་ཡང་བྱའོ། ། རྙིང་པ་འབྱིན་པའི་ཆོ་གའོ། །

One should recite each respective mantra one hundred and eight times and insert the seed syllables interspersed with two hoḥ syllables. Then, having performed the fire offering (homa) according to the previously explained ritual, one should bind the [relics] with cords and move them using the "bull's machine" (vṛṣabha-yanttra) and other such devices. Then, having placed that vase in a secluded location, one should properly worship it with flowers and other offerings. Any stūpas or the like made of stone that are cracked or ruined should be cast into a river containing abundant water. Any stūpas or the like made of earth that cannot withstand being dismantled should be buried in that very place. Whatever is made of wood that is old or ruined should be anointed with butter, wrapped in cloth, and burned in the fire of the fire offering. Whatever is made of copper or other metals should be melted and recast so that it does not fall short of its original dimensions. Once those stūpas and so forth are completed, preceded by offerings such as the water for the feet (argha), one should extract the wisdom-being (jñānasattva)—whose nature is the nectar of wisdom that was previously placed in the vase—and cause it to enter the commitment-being (samayasattva) of the stūpa and so forth, and then confer empowerment upon it with the water from the vase. Then, having blessed it one hundred and eight times with each respective mantra, one should also perform the fire offering and the consecration (pratishthā) according to the sequence previously explained. This is the ritual for removing old [relics].

གདུགས་ལ་སོགས་པ་རབ་ཏུ་གནས་པ་དང་རྙིང་པ་འབྱིན་པའི་ཆོ་ག་འདིའི་རྒྱ་དཔེ་གཉལ་གྱི་ཕྱོགས་ནས་རྙེད་དོ། ། བསྟན་པ་རིན་པོ་ཆེ་ལ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་གཅེས་སྤྲས་སུ་མཛད་པ་མཚུངས་མེད་ཆོས་ཀྱི་རྗེ་རིན་པོ་ཆེ་ཞྭ་དམར་ཅོད་པན་འཛིན་པ་བཞི་པའི་ཞལ་སྔ་ནས་བསྒྱུར་ཅིག་ཅེས་བཀའ་སྩལ་པ་བཞིན་ཞ་ལུ་ལོ་ཙཱ་བ་དགེ་སློང་ཆོས་སྐྱོང་བཟང་པོས་དཔལ་སྣེའུ་གདོང་རྩེར་བསྒྱུར་བའོ། །

The Sanskrit manuscript of this ritual for the consecration of parasols and the like, and for the restoration of old [images], was found in the region of Nyal. In accordance with the command of the peerless Lord of Dharma, the precious Fourth Holder of the Red Crown, who cherished the precious Teaching with supreme devotion, "Translate this!" it was translated at the glorious Sne'u gdong rtse by the monk translator of Zha lu, Chos skyong bzang po.