The Consecrations of Exalted Body, Speech, and Mind

#༄༅༅། ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཀཱ་ཡ་བཱ་ཀ་ཙིཏྟ་སུ་པྲ་ཏིཥྛ་ནཱ་མ། བོད་སྐད་དུ། སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་རབ་ཏུ་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་མི་འཁྲུགས་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། སྐུ་གསུང་ཐུགས་རྟེན་བླ་མ་ལ། ། གུས་པས་ཕྱག་འཚལ་རྟེན་གསུམ་ལ། ། རྒྱུད་དང་བླ་མའི་གསུང་#བརྟེན་ནས། ། སྒྲིབ་སྦྱོང་རབ་གནས་བྲི་བར་བྱ། ། སློབ་དཔོན་དེ་ཉིད་བཅུ་ཤེས་ཤིང་། ། མཚན་ཉིད་ཀུན་དང་ཡང་དག་ལྡན། ། ཕྱག་རྒྱ་སྔགས་དང་ཆོ་ག་ཤེས། ། ལས་རྣམས་ཀུན་ལ་མཁས་པ་སྟེ། ། དམ་སྡོམ་བྱང་ཆུབ་སེམས་འབྱོངས་པས། ། བསྙེན་པ་རྣམ་གསུམ་རྫོགས་བྱས་ལ། ། དེ་དང་འདྲ་བའི་གྲོགས་བཅས་ཀྱིས། ། དུས་ཟླ་གཟའ་སྐར་ཚེས་གྲངས་ནི། ། ཉི་མའི་ཁྱིམ་ནི་བཅུ་གཉིས་ཏེ། ། དགུན་དཔྱིད་ར་འབྲིང་རོ་ཧི་ཏའི། ། དུས་སུ་ཉི་མ་ལོག་ནས་ནི། ། བྱང་འགྲོ་ཟླ་དྲུག་ཉིན་མོ་འཕེལ། ། དེ་དྲུག་ཞི་བ་རབ་གནས་ཤིས། ། དབྱར་སྟོན་ར་འབྲིང་ཟླ་དྲུག་ལྷོར། ། ནག་འཕེལ་དྲག་ཉི་དེར་མི་བརྩམ#། ། ཕུར་བུ་ལག་དང་པ་བ་སངས། ། ཟླ་བ་བཟང་ལྡན་གཟའ་དེ་#ཤིས། ། ཉི་སྤེན་དམག་དཔོན་ནོར་འཇོམས་ངན། ། ཆུ་སྨད་སྣར་མ་གྲོ་བཞིན་དང་། ། ལག་དང་སྣྲོན་སྣྲུབས་རྒྱལ་ཆུ་སྟོད། ། ཁྲུམས་སྨད་སྐྱེ་དགུ་འཕེལ་བ་དང་། ། རབ་ཏུ་གནས་པའི་མཆོག་ཏུ་བྱེད། ། ཡིད་འདོད་དངོས་གྲུབ་མེ་བཞི་སྟེ། ། སྣྲུབས་དང་གྲོ་བཞིན་དེ་བཞིན་ཏེ། ། ལག་གིས་སྐལ་བཟང་#སྣར་མས་རྒྱལ། ། མགོ་ཡིས་ཉེ་བར་ཞི་བར་བྱེད། ། ཆུ་སྟོད་ཀྱིས་#ནི་བུ་དག་གསོན། ། ཁྲུམས་སྨད་རྟག་པར་དངོས་གྲུབ་སྟེར། །

In the language of India: Kāyavākcittasupratiṣṭhā-nāma. In the language of Tibet: Sku dang gsung dang thugs rab tu gnas pa zhes bya ba (The Consecration of Body, Speech, and Mind). Homage to the Blessed One, the Tathāgata, the Arhat, the Perfectly Complete Buddha Akṣobhya. To the Guru, the support of body, speech, and mind, I prostrate with devotion. Relying upon the tantras and the instructions of the Guru, I shall write this consecration for the purification of obscurations. The master should know the ten suchnesses and be perfectly endowed with all the characteristics. He should know the mudrās, mantras, and rituals, and be skilled in all activities. Having mastered the vows and the bodhicitta, and completed the three types of approach (sevā), he should be accompanied by similar companions. Regarding the time, month, planet, star, and date: there are twelve solar mansions (rāśi). During the six months when the sun turns north—starting from the first and middle months of winter and spring—the time is auspicious for peaceful consecrations. During the six months when the sun turns south—starting from the first and middle months of summer and autumn—the sun increases in its dark course; one should not undertake fierce activities then. The planets Jupiter, Mercury, and Venus, along with the Moon, are auspicious. The Sun and Saturn, as well as the "General" (Mars), are bad as they destroy wealth. The constellations Uttarāṣāḍhā, Rohiṇī, Śravaṇā, Hasta, Jyeṣṭhā, Anurādhā, Puṣya, Pūrvāṣāḍhā, and Uttarabhādrapadā cause the increase of progeny and make for the supreme consecration. For the accomplishment of desired aims, the constellations are Kṛttikā, Anurādhā, and Śravaṇā. Hasta brings good fortune, Rohiṇī brings victory, Mṛgaśirā brings pacification, Pūrvāṣāḍhā ensures the survival of children, and Uttarabhādrapadā constantly bestows accomplishments.

རྒྱལ་གྱིས་ཚེ་རིང་བརྟན་#པར་འགྱུར། ། སྣྲོན་གྱིས་མཆོག་ཏུ་བདེ་བར་བྱེད། ། ལྷ་མཚམས་ཀྱིས་ན་མི་མཆོག་སྟེར་འགྱུར། ། གཟའ་དང་སྐར་མ་དེ་དག་ཀྱང་། ། དར་གུད་#མི་རིགས་ལས་དང་སྦྱར། ། ཚེས་གཅིག་གསུམ་ལྔ་དྲུག་བདུན་བཅུ། ། དྲུག་པོ་ནོར་འཇོམས་སྤང་གཞན་ཤིས། ། གཟའ་སྐར་ཚེས་གྲངས་མཐུན་འཛོམ་ན། ། མར་གྱི་ངོ་ལའང་བྱ་བར་ཤིས། ། གནམ་སྟོང་བཅུ་བཞི་ཀུན་དུ་སྤང་། ། ཟླ་བ་གཟའ་དང་སྐར་མ་དང་། ། ཉི་མ་དུས་འཛོམ་སྐད་ཅིག་ལ། ། ཇི་སྐད་གསུངས་པ་བཞིན་བྱས་ན། ། བསམ་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་རྫོགས་ཤིང་། ། རབ་ཏུ་གནས་པ་མཆོག་འགྱུར་ཏེ། ། འཁོར་ལོས་སྒྱུར་རྒྱལ་དབང་ཕྱུག་ནི། ། ཐོབ་འགྱུར་འདི་ལ་ཐེ་ཚོམ་མེད། ། སློབ་དཔོན་མཚན་མ་ཐོབ་པ་ན། ། གཟའ་དང་རྒྱུ་སྐར་བརྩི་#མི་དགོས། ། བགེགས་དང་ལོག་པར་འདྲེན་པའང་མེད། ། གཟའ་རྣམས་ཐམས་ཅད་རྗེས་མཐུན་ཞིང་། ། བགེགས་དང་རྒྱུ་སྐར་ལྷ་རྣམས་ཉིད། ། དེ་དྲུག་བཀའ་སྒྲུབ་ཀུན་གནས་ཤིང་། ། གཟུགས་བརྙན་མཆོད་རྟེན་ལ་སོགས་ཀྱི#། ། དངོས་གྲུབ་དག་ནི་སྟེར་བར་མཛད། ། ཡིད་ཀྱིས་ཅུང་ཟད་གང་བསམས་པ། ། སྐྱེ་དང་སྐྱེ་བར་འགྲུབ་པར་འགྱུར། ། ཡང་ཐོག་མཆོད་རྟེན་ལ་སོགས་གནས། ། ཁྱིམ་དང་ལྷ་ཡི་གནས་རྣམས་སུ། ། སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་རབ་གནས་བྱ། ། བརྡུངས་ལུགས་འབུར་#བྲིས་སོགས་རྟེན་ནི། ། རང་རང་མཚན་ཉིད་ལྡན་པ་སྟེ། ། ཞི་ཁྲོ་ལ་སོགས་རང་ཚུལ་མཐུན། ། ཚད་ཀྱིས་#ཚད་ལ་ཕབ་ཅིང་བཟང་། ། དེ་འདྲ་རབ་ཏུ་གནས་པར་འགྱུར། ། བཟློག་པ་སྐྱོན་འགྱུར་དེ་ཕྱིར་གཟབ། ། རབ་གནས་དགོས་དང་མི་དགོས་གཉིས། ། དམ་པའི་དོན་དུ་དཔྱད་པ་ན། །

Through Puṣya, life will become long and stable; through Jyeṣṭhā, one will be made supremely happy; through Anurādhā, the best of men will be granted. These planets and constellations should also be applied according to the rise and fall of the caste and the activity. The first, third, fifth, sixth, seventh, and tenth lunar days destroy wealth; these six should be avoided, while the others are auspicious. If the planets, constellations, and lunar dates are in harmony, it is auspicious to perform the rite even during the waning moon. One must always avoid the new moon and the fourteenth day. If the moon, planets, constellations, and the sun all coincide at a single moment, and one acts exactly as it has been taught, all intentions will be completely fulfilled, the consecration will become supreme, and one will undoubtedly attain the sovereignty of a universal monarch. When the master has attained the signs, there is no need to calculate the planets and constellations; there will be no obstacles or misleading spirits. All the planets will be in accord, and the obstacles, constellations, and deities themselves will abide in the fulfillment of his command. They will grant the accomplishments of images, stupas, and so forth. Whatever is even slightly conceived in the mind will be accomplished in birth after birth. In upper stories, stupas, and the like, in houses, and in divine abodes, one should perform the consecration of the Buddha and others. Whether cast, modeled in relief, or painted, the supports must possess their respective characteristics and be consistent with their own nature, such as peaceful or wrathful; they must be well-proportioned and excellent. Such things will become consecrated. The opposite leads to faults; therefore, be careful. Regarding whether a consecration is necessary or not, when analyzed from the perspective of the ultimate truth:

གང་ཞིག་གང་གིས་གང་དུ་བརླབ། ། གདོད་མ་ནས་ཞི་སྐྱེ་མེད་ལ། ། ཇི་འདྲ་ཇི་ལྟར་རབ་ཏུ་གནས། ། ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་འོད་གསལ་དུ། ། རྟོག་#དང་ལྡན་པའི་མཆོད་གནས་ལ། ། རབ་ཏུ་གནས་པ་མི་དགོས་ཏེ། ། ཡང་ན་སྟོང་ཉིད་མ་རྟོགས་ཀྱང་། ། མཆོད་རྟེན་གླེགས་བམ་སྐུ་གཟུགས་སོགས། ། སངས་རྒྱས་རྣམ་འཕྲུལ་བྱིན་རླབས་#ལས། ། བྱུང་བ་མིན་ན་མི་འབྱུང་བར། ། རྟོགས་ཏེ་ཤིན་ཏུ་དད་ལྡན་ན། ། རབ་ཏུ་གནས་པ་མི་དགོས་སོ། ། དང་པོའི་ལས་ཅན་མ་འབྱོངས་ལ། ། འཇིག་རྟེན་ཐ་སྙད་ཀུན་རྫོབ་ཏུ། ། འགྲོ་བས་དེ་ཉིད་མི་ཤེས་ལ། ། སྟོན་པས་རབ་ཏུ་གནས་པ་བཤད། ། དབྱེ་བ་སྒྲ་དོན་སྐྱོན་ཡོན་ལས། ། བྱ་བའི་ཐབས་དང་རྣམ་པ་དྲུག། དོན་དམ་སྤྲོས་མེད་རབ་གནས་དང་། ། ཀུན་རྫོབ་སྐུ་གསུང་ཐུགས་གསུམ་སྟེ། ། ཡོན་ཏན་ཕྲིན་#ལས་ཞོར་ལ་འབྱུང་། ། དམ་ཚིག་སེམས་དཔའ་སྦྱངས་བསྐྱེད་#ལ། ། ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་ཡུན་རིང་དུ། ། གནས་པའི་ཕྱིར་ནི་#རབ་ཏུ་གནས། ། གང་དུ་སྐུ་གཟུགས་རྫོགས་པ་ལ། ། བྱིན་མ་བརླབས་པར་རིང་གནས་ན། ། དེ་ལ་བཀྲ་མི་ཤིས་འགྱུར་ཞིང་། ། དེ་སྲིད་མཆོད་པར་#དེ་མི་འོས། ། དཔེར་ན་སྐྱེས་བུ་ལ་ལ་ཞིག། རིག་#པའི་མཚན་ཉིད་སྤངས་པ་ན། ། འཇིག་རྟེན་ཀུན་གྱིས་#མཆོད་མི་བྱེད། ། དེ་བཞིན་བྱིན་མ་བརླབས་སྐུ་ལ། ། གང་ཞིག་ཕྱག་འཚལ་མཆོད་བྱེད་པ། ། དམ་ཚིག་བྲལ་ཞིང་སྔགས་དམན་ཏེ། ། སྦྱིན་སྲེག་ཐལ་བ་འབྲས་མེད་མཚུངས། ། འཇམ་དཔལ་རྩ་བའི་རྒྱུད་ཆེན་ལས། ། སྐྱེ་བོ་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་འདི་ལ། ། བདེ་འགྲོ་མཐོ་རིས་ཡོད་མིན་ལ། ། བདེ་བ་མཆོག་ཏུའང་མི་འགྱུར་ན། །

Who, by what means, and where is it consecrated? Since from the beginning they are peaceful and unborn, and abide in whatever way they are, all phenomena are luminosity. For an object of worship possessed of realization, consecration is not required. Alternatively, even if emptiness is not realized, if one understands that stupas, scriptures, statues, and so forth do not arise except through the emanations and blessings of the Buddha, and possesses intense faith, then consecration is not required. For beginners who have not yet trained, and for those who do not know reality because they follow worldly conventions, the Teacher taught consecration. Regarding its divisions, etymology, faults, and qualities, there are six aspects of the method of performance: the ultimate consecration free from conceptual elaboration, and the conventional consecration of the three—body, speech, and mind—where qualities and activities arise as a byproduct. By purifying and generating the samayasattva, it is called "consecration" (rab tu gnas pa) because the jñānasattva remains for a long time. If a statue remains for a long time without being blessed, it will become inauspicious and will not be worthy of offerings for that duration. For example, if a certain person abandons the characteristics of knowledge, they will not be honored by the whole world. Likewise, for a statue that has not been blessed, whoever prostrates to or makes offerings to it is devoid of samaya and deficient in mantra; it is like the fruitless ashes of a fire offering. From the Great Mañjuśrī-mūla-tantra: "For a person of such degenerate discipline, there is no higher rebirth or celestial realm, and they will not attain supreme bliss."

རྒྱལ་བས་གསུངས་པའི་སྔགས་རྣམས་ནི། ། འགྲུབ་པར་འགྱུར་བ་སྨོས་ཅི་དགོས། ། ཏ་ལའི་མགོ་བཅད་སྔོ་མིན་ལྟར། ། དེ་བཞིན་སྔགས་སྒྲུབ་རྨོངས་པ་དང་། ། ཚུལ་ཁྲིམས་ཉམས་ཤིང་སྡིག་ལས་བྱེད། ། རྟག་ཏུ་བུད་མེད་ཆགས་པ་ལ#། ། འདི་ནི་རབ་ཏུ་བསྟེན་#མ་ཡིན། ། མི་དགེ་བཤེས་གཉེན་བསྟེན་པས་ནི། ། སྔགས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ག་ལ་འགྲུབ། ། ཡོན་ཏན་ཡང་ནི་རྩ་རྒྱུད་ལས། ། འཇིག་རྟེན་སྔགས་རྣམས་ཇི་སྙེད་དང་། ། དེ་སློབ་བསེ་རུ་བྱང་ཆུབ་སེམས། ། བདག་ཉིད་ཆེན་པོས་གསུངས་པ་ཡིན། ། ཆོ་ག་གཞུང་དང་མཐུན་པར་ནི། ། རབ་ཏུ་གནས་པ་བྱས་ནས་ཀྱང་། ། རི་མོ་འདི་ནི་མདུན་བཞག་#ན། ། སྔགས་རྣམས་མ་ལུས་འགྲུབ་པར་འགྱུར། ། དེ་བཞིན་མཆོད་དང་ཕྱག་འཚལ་དང་། ། མཐོང་དང་རེག་པ་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་། ། སྡིག་པའི་རྙོག་པ་ཀུན་ལས་གྲོལ། ། རས་རིས་ལ་སོགས་མཐུ་ཆེན་ལ། ། དོན་དུ་གཉེར་དང་བསྐུལ་བས་ནི། ། མྱུར་དུ་སྐྱེ་བ་དོན་ཡོད་ཐོབ། ། རྗེས་སུ་ཡི་རང་དེ་བཞིན་ནོ། ། རྟེན་འདི་མཐོང་བའི་སྐྱེ་བོ་ཡིས། ། #བསོད་ནམས་ཐོབ་པ་དོན་ཡོད་པ། ། བསྐལ་པ་བྱེ་བ་རྣམས་སུ་ཡང་། ། བརྗོད་པར་ཡང་ནི་མི་ནུས་སོ། ། ལས་ནི་ཡོན་བདག་བསོད་ནམས་སྤེལ། ། སྔགས་པས་དགེ་བ་རྙེད་པར་བྱེད། ། དེ་བཞིན་སློབ་དཔོན་སྔགས་གནས་པས། ། ཆོས་ལྡན་མཆོད་པ་བྱེད་པ་གང་། ། དེ་ཡིས་སྐྱེ་བར་མཆོད་པར་འགྱུར། ། བྱ་ཐབས་ཆོ་ག་དག་ལས་#བྱ། ། ཆོ་ག་དམན་གནས་བཀྲ་མི་ཤིས། ། འདིར་སྡུག་ཕ་རོལ་འཇིགས་པ་ཆེ། ། དངོས་གྲུབ་འདོད་པས་ཆོ་གར་འབད། ། ཆོ་གའི་ཚུལ་ལེགས་བསོད་ནམས་ནི། ། མཐོང་དང་མི་མཐོང་རྣམས་སུ་སྐྱེ། །

What need is there to mention that the mantras spoken by the Victorious One will be accomplished? Just as the head of a palm tree, once cut, does not grow green again, likewise, for one who is deluded in accomplishing mantra, whose ethical discipline has degenerated, who performs sinful deeds, and who is constantly attached to women—this is not a proper reliance. How could the king of mantras be accomplished by relying on a non-virtuous spiritual friend? Furthermore, regarding the qualities, the Root Tantra states: "However many worldly mantras there may be, the Great Being taught that they are for the sake of the Pratyekabuddhas and Bodhisattvas." Having performed the consecration in accordance with the ritual texts, if one places this painting before oneself, all mantras without exception will be accomplished. Likewise, through offerings, prostrations, or even merely seeing or touching it, one is liberated from all the turbidity of sin. By seeking and supplicating the great power of the cloth paintings and so forth, one will swiftly attain a meaningful rebirth. The same applies to rejoicing. For those beings who see this support, the merit they obtain is so meaningful that it could not be fully described even in tens of millions of eons. The activity increases the merit of the patrons, and the mantrika attains virtue. Likewise, the master who abides in mantra and performs the Dharma-offerings will be honored in future lives. These methods should be performed according to the rituals. If the ritual is deficient, it is inauspicious; there is suffering in this life and great fear in the next. Those who desire accomplishments should strive in the ritual. The merit of a ritual performed well arises in both visible and invisible realms.

སྐུ་གཟུགས་སྔགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས། ། རྟེན་ལ་བྱིན་རླབས་#འཇུག་པར་འགྱུར། ། གང་ཟག་བློ་རིགས་ཐ་དད་པས། ། ཡོན་མཆོད་འབྱོར་ཆོག་ཚོགས་པ་ཡིས། ། རབ་གནས་རྒྱས་པ་སྤྲོས་བཅས་བྱ། ། འབྲིང་པོས་ཆོ་ག་ཚད་#ཙམ་དང་། ། བསྡུས་པ་ཏིང་འཛིན་ཐུན་གཅིག་ལ། ། རྡུལ་ཚོན་ལ་སོགས་མི་དགོས་བྱ། ། རྒྱས་པ་མཚན་ལྡན་བླ་མ་ལ། ། སློབ་མས་ལན་གསུམ་གསོལ་བཏབ་ནས། ། བཀའ་བསྒོ་སློབ་མས་རྫས་བསོགས་ཏེ། ། ཡིད་འོང་#གནས་སུ་བསྙེན་གསུམ་བསྐྱལ། ས་ཡི་ཆོ་ག་གཞུང་བཞིན་བྱ། ། ལྷ་བུམ་སྦྱིན་སྲེག་ས་ཡི་ལྷ། ། སྟ་གོན་སྤྱི་དང་མཐུན་པར་བྱ། ། འདི་སྐབས་སློབ་མ་སྟ་གོན་ནི། ། གང་བྱེད་གཞུང་དང་མཐུན་གནས་ཡིན། ། དེ་ཡང་སྔགས་གྲོགས་སློབ་དཔོན་འདྲ། ། ཡོན་བདག་སྟ་གོན་གནས་པ་ནི། ། རྒྱས་པ་བཀྲ་ཤིས་ཆོ་ག་འདི། ། བརྩམས་ནས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་ཀྱི་བར། ། ཡོན་མཆོད་ལ་སོགས་མི་རྣམས་ཀུན། ། ལུས་ངག་ཡིད་སྤྱོད་བཟང་ལྟས་བྱ། ། ངན་པའི་#ཕྱོགས་ཀུན་ཐག་རིང་སྤང་། ། བཟང་ངན་གང་བྱུང་མི་རབས་བདུན། ། འབྱུང་བས་ངན་ན་འབར་སོགས་བཟློག། ནང་པར་དཀྱིལ་འཁོར་རྫས་ཚང་#བཤམ། ། ཤར་ལྷོར་རབ་གནས་དབང་སྟེགས་ནི། ། དཔངས་ཁྲུ་རྒྱ་ནི་རྟེན་#དང་སྦྱར། ། བ་ཡི་#ལྔས་བྱུགས་པད་འཁོར་སེར། ། ཉི་ནུབ་དཔོན་སློབ་ཁྲུས་བྱས་བརྒྱན། ། བགེགས་བསྐྲད་ཆད་ལྷག་བསྐང་བྱས་ཏེ། ། བུམ་པའི་བསྙེན་སྒྲུབ་#གཞུང་ལྟར་བྱ། ། དེ་ཡང་སྲུང་བའི་#འཁོར་ལོ་ནས། ། མཆོད་བསྟོད་བསྒོམ་བཟླས་བར་དུ་ནི། ། མཚན་མ་བྱུང་གི་བར་དུ་བྱ། ། དེ་རྗེས་རང་འཇུག་དབང་ཡང་བླང་། ། དེ་རྗེས་སྙན་གསན་གསོལ་བ་གདབ། །

Through the characteristics of the mantra and the physical form, blessings will enter the support. Depending on the different intellectual capacities of individuals, the patron and the officiant, having gathered the necessary wealth and ritual materials, should perform an elaborate consecration with extensive elaborations. Those of middling capacity should perform the ritual to a moderate extent, while the concise version should be performed in a single session of meditative concentration without the need for colored powders and the like. For the elaborate version, the disciple should make the request three times to a qualified guru. Following the guru’s command, the disciple gathers the ritual substances and completes the three stages of the approach retreat in a pleasing location. The ritual of the site should be performed according to the scriptures. The preparation of the deity, the vase, the fire offering, and the local earth deity, as well as the preliminary preparations, should be carried out in accordance with the general traditions. At this stage, the preparation of the disciples is whatever is appropriate according to the specific scriptural tradition. Furthermore, the mantra companions and the master should be like [the disciples]. As for the preparation of the patron, from the commencement of this auspicious elaborate ritual until its complete conclusion, all persons involved, such as the patron and the officiant, should maintain excellent conduct of body, speech, and mind. They must avoid all negative influences from afar. Since whatever occurs—good or bad—will affect seven generations, if anything negative arises, it must be averted through rituals such as the "Blazing" (’bar) rite. The next morning, arrange the complete ritual substances for the maṇḍala. In the southeast, prepare the empowerment throne for the consecration; its height and width should be proportionate to the support. Anoint it with the five products of a cow and draw a yellow lotus and wheel. At sunset, the master and disciples perform the ritual ablution and don their ornaments. Having expelled obstructing spirits and made amends for any omissions or excesses, perform the approach and accomplishment of the vase according to the scriptures. Furthermore, from the protection wheel up to the offerings, praises, meditation, and recitation, one should proceed until the signs of accomplishment appear. Following that, one should enter the maṇḍala and receive the empowerment oneself. After that, make the formal request and offer the supplication.

ཕྱིར་ཕྱིན་གཏོར་མ་རྒྱ་ཆེན་གཏང་། ། བགེགས་ལ་བཀའ་བསྒོ་བདེན་བདར་བྱ། ། ནང་ཞུགས་ཉེ་རེག་#འཐོར་འཐུང་བྱས། ། སྔོན་དུ་ཡོན་བདག་དབང་རྒྱས་བསྐུར། ། དེ་ནས་རབ་གནས་སྟ་གོན་ཏེ། ། རྟེན་གསར་རྣམས་ནི་དེར་དྲངས་ལ། ། དཀྱིལ་འཁོར་མཁར་འདེགས་བདག་ཁྲོར་བསྒྱུར། ། བགེགས་ལ་བཀའ་བསྒོ་སྟང་སྟབས་བྱ། ། ཁྲོ་བོའི་བསྟོད་བཟླས་ར་དྲ་སོགས། ། སྲུང་#འཁོར་རྒྱས་པར་བསྒོམ་པར་བྱ། ། གོང་ནས་རྟེན་གསར་བཞུགས་པ་ན། ། ན་བཟའ་ཅར་གཡོགས་#ཞལ་ཕྱིར་བསྟན། ། དཀྱིལ་འཁོར་བྲིས་ནས་སྟ་#གོན་ཏེ། ། མ་བྲིས་རབ་གནས་དབང་ནུས་མེད། ། སློབ་དཔོན་བརྟན་མ་ཐོབ་ནུས་མེད། ། དཀྱིལ་འཁོར་བྲིས་ཆོག་དགོས་མེད་འགྱུར། ། དེས་ན་རྒྱུད་དང་བླ་མ་ནི། ། དམ་པའི་སྙན་བརྒྱུད་གདམས་ངག་དགོས། ། སྟ་གོན་བགེགས་ནི་བསྐྲད་པའི་གནད#། ། དངོས་གཞི་བྱིན་རླབས་#སྦར་བའི་གནད#། ། རྗེས་ནི་བསྟན་པ་དར་རྒྱས་གསུམ། ། སྟ་གོན་ནུབ་མོ་ཕྱག་རྒྱ་དགྲོལ། ། དཀྱིལ་འཁོར་ཤར་སོགས་ཀུ་ཤའི་སྟེང་། ། སེང་གེའི་ཉལ་སྟབས་ཆོས་ཉིད་ཉལ། ། སྐྱ་རེངས་#ཤར་དུས་ཆོས་ཉིད་ལས། ། ལངས་ཏེ་ཁྲུས་བྱས་བརྒྱན་ལྷར་བསྐྱེད། ། རྟེན་གསར་ཐ་མལ་དྲིལ་#སྦྱང་ཕྱིར། ། ཤིང་བུ་གྲུ་གསུམ་མེ་སྦར་ལ། ། ཁམ་ཕོར་སྟེང་དུ་བག་ཟན་གྱི། ། ཀོང་བུ་གསུམ་ལ་མར་མེ་སྦར། ། འབྲས་ཀྱི་ཆང་བུ་གསུམ་ལ་ནི། ། རྡོ་རྗེ་གཙུག་ཏོར་གནོད་སྦྱིན་གྱིས། ། སྐུ་ལ་ཕྱི་བཀྲུ་ལན་གསུམ་བྱ། ། འབྲས་མེད་བག་ཕྱེས་བྱ་བར་འོས། ། སྔགས་གཉིས་ཟློས་ཤིང་ཡུངས་ཀར་བྲབ། ། མི་གཙང་དོར་བསམ་སླ་ངར་བླུགས། ། དེ་རྗེས་ཆུ་མེས་#དེ་ལྟར་བྱ། །

Offer a vast torma for the outer departure, and issue commands to the obstructors while asserting the truth. Upon entering within, perform the ritual rinsing and the sprinkling of water. First, bestow the empowerment upon the patron. Then, for the preparatory stage of the consecration, invite the new supports there. Elevate the maṇḍala, and transform yourself into the wrathful deity. Issue commands to the obstructors and perform the ritual postures. Recite the praises and mantras of the wrathful deities, and so forth, meditating extensively on the protection wheel. When the new supports are installed from above, cover them with robes and turn their faces outward. Having drawn the maṇḍala, perform the preparation; without drawing it, the consecration and empowerment lack power. If the master has not attained stability, they lack power; thus, the ritual of drawing the maṇḍala would become unnecessary. Therefore, the tantras, the guru, and the oral instructions of the sublime lineage are required. The key point of the preparation is to expel obstructors; the key point of the main practice is to ignite the blessings; the conclusion consists of three ways to spread the teachings. On the night of the preparation, release the mudrās. On the east side of the maṇḍala and so forth, lie upon kusha grass in the lion’s posture, sleeping in the nature of phenomena. At dawn, arising from the nature of phenomena, perform ablutions, adorn yourself, and generate yourself as the deity. To purify the ordinary stains of the new supports, light a fire with a triangular piece of wood. Upon a clay bowl, light butter lamps in three hollows made of dough. With three rice balls, the Yakṣa Vajroṣṇīṣa should perform the ritual cleansing of the body three times. If there is no rice, it is appropriate to use flour. Reciting the two mantras, sprinkle white mustard seeds and imagine casting away all impurities, then pour them into a pan. After that, perform the same with water and fire.

ཡང་ན་གཡམ་#སྟེང་ཆུ་མེ་དང་། ། ཞོ་ཟན་བསྲེས་དང་ཡུངས་ཀར་ལ། ། ཨོཾ་སརྦ་པཱ་པཾ་ད་ཧ་ན་བཛྲཱ་ཡ་སྭཱ་ཧཱ། ཞེས་བཟླས་#མེར་བསྲེགས་བཞི་མདོར་དོར། ། འདག་ཆལ་སུག་པ་ཉེ་ཤིང་པ། ། ཤུ་ཏི་སྲན་ཕྱེ་བ་ཡི་ལྔ། ། ཏིལ་མར་གྱིས་ནི་སྔགས་བཅས་བཀྲུ། ། བག་ཆགས་སྦྱང་ཕྱིར་ཆུ་བརྒྱད་ཁྲུས། ། རྡུལ་གཡབ་མེ་ལོང་བསྟན་བྱས་ཏེ། ། ཆབ་གཙང་ཆུ་གཙང་སྨན་ཆབ་དང་། ། སྤུ་#ཆབ་འོ་མ་འབྲུ་སྣ་ལྔ། ། རིན་ཆེན་མཆོད་ཡོན་ཁྲུས་བྱས་ལ། ། ཤིང་བལ་རས་ཀྱིས་སྐུ་ཕྱིས་ལ། ། དབང་སྟེགས་སྟེང་དུ་བཞུགས་#གསོལ་ལ། ། མར་དང་དྲི་ལྔ་ག་པུར་དང་། ། ཙནྡན་ཛཱ་#ཏི་གུར་གུམ་དང་། ། གླ་རྩི་བྱུགས་ཏེ་སྟོང་པར་སྦྱང་། ། སྟོང་པའི་སྔགས་གསུམ་རིམ་བཞིན་བརྗོད། ། དེ་ནས་ལྷར་བསྐྱེད་དངོས་དེའམ། ། དཀྱིལ་འཁོར་གང་བྲིས་ཡི་དམ་ལྷ། ། གཙོ་འཁོར་བཅས་པའམ་གཙོ་རྐྱང་ནི། ། མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་ལྔས་བསྐྱེད་ལ། ། རབ་གནས་དབང་བསྐུར་མངའ་གསོལ་གསུམ། ། རབ་གནས་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་ཡི། ། སྤྱན་དྲང་ཆོས་བརྒྱད་སྙན་#གསན་དབབ། ། སྤྱན་དྲངས་བཞུགས་གསོལ་ཁྲུས་མཆོད་ཡོན། ། ཕྱག་འཚལ་སུམ་བསྲེས་སྐུ་གསུང་ཐུགས། ། བྱིན་གྱིས་བརླབ་#པའི་བར་དུ་བྱ། ། དེ་ལ་མཆོད་པའི་རིམ་པ་ནི། ། རིན་ཆེན་མཎྜལ་ཐུན་མོང་ལྔ། ། རྒྱན་དང་གཞལ་ཡས་གདུགས་རྒྱལ་མཚན། ། བ་དན་འཕན་དང་བླ་རེ་དང་། ། མེ་ཏོག་ཕྲེང་བ་རོལ་མོས་བསྐོར། ། ན་བཟའ་ནམ་མཁའ་མཛོད་ཞལ་ཟས། ། གླིང་བཞི་#མཎྜལ་དབུལ་བར་བྱ། ། རང་རང་སྔགས་དང་རྟེན་འབྲེལ་གྱི#། ། སྙིང་པོ་བརྒྱ་དང་རྩ་བརྒྱད་བཟླས། ། དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཡི། ། ཡི་གེ་བརྒྱ་པ་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད། །

Alternatively, upon a flat stone, with water, fire, and a mixture of curd and barley flour, and white mustard seeds, recite: Oṃ sarvapāpaṃ dahana vajrāya svāhā. Burn these in fire and cast them at a crossroads. For the cleansing paste, use sugpa, nye-shing-pa, shu-ti, and pea flour—these five—with sesame oil and the mantra to wash. To purify habitual tendencies, perform the eightfold water ablution. Display a fan and a mirror, and perform the ablution with the eight waters: pure water, medicinal water, hair-water, milk, the five grains, precious water, and the water of offering. Wipe the body with cotton and cloth, and request the deity to be seated upon the empowerment throne. Anoint with butter, the five scents, camphor, sandalwood, nutmeg, saffron, and musk, then purify into emptiness. Recite the three mantras of emptiness in succession. Then, generate the deity as the actual object, or whichever yidam deity is depicted in the maṇḍala, whether with the retinue or as the principal alone, generating them through the five awakenings. Perform the three: the consecration, the empowerment, and the enthronement. For the consecration, invite the wisdom beings, announce the eight dharmas, and make the request. Having invited them, request them to remain, perform the ablution and the water of offering, prostrate, and perform the threefold merging of body, speech, and mind, up until the stage of blessing. Regarding the sequence of offerings: offer the precious maṇḍala, the five common ornaments, the celestial palace, parasols, victory banners, flags, streamers, canopies, flower garlands, and musical instruments. Offer robes, the treasury of space, food, and the maṇḍala of the four continents. Recite the respective mantras and the essence of dependent origination one hundred and eight times. Then, recite the hundred-syllable mantra of Vajrasattva one hundred and eight times.

བཟླས་པས་བརྟན་པར་བྱེད་པ་ཡིན། ། དེ་དག་སྤྱི་ཡི་རབ་གནས་ཏེ། ། ཁྱད་པར་སྐུ་གསུང་ཐུགས་རྣམས་ལ། ། རང་རང་ཆོ་ག་གཞུང་བསྲངས་#ལ། ། མཆོད་རྟེན་ལ་སོགས་ཐུགས་རྟེན་ལ། ། ཁྱད་པར་ཆོས་བཞི་བྱིན་གྱིས་བརླབ#། ། རྡོ་རིང་ཐེམ་སྐས་ཆུ་སྲིན་གྱི། ། རྒྱལ་མཚན་ལ་སོགས་དབུལ་བའོ། ། བྱིན་བརླབས་ས་གཞི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས། ། སེང་ཁྲི་མི་འཇིགས་བཞིར་བྱིན་བརླབ#། ། རྨང་ནི་དགེ་བཅུ་ཁྲི་འཕང་ནི། ། དང་པོ་དྲན་པ་ཉེར་གཞག་བཞི། ། གཉིས་པ་ཡང་དག་སྤོང་བ་བཞི། ། གསུམ་པ་རྫུ་འཕྲུལ་རྐང་པ་བཞི། ། བཞི་པ་སྣང་བའི་དབང་པོ་ལྔ། ། བུམ་རྟེན་སྟོབས་ལྔར་བྱིན་གྱིས་བརླབ#། ། བུམ་པ་བྱང་ཆུབ་ཡན་ལག་བདུན། ། ཁ་ཁྱེར་#འཕགས་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད། ། དེ་དག་རྒྱུ་ཆོས་བྱིན་བརླབ་སྟེ། ། འབྲས་བུའི་ཆོས་སུ་འདི་ལྟར་བརླབ#། ། སྲོག་ཤིང་མཁྱེན་བཅུ་བྲེ་ལེགས་ནི། ། ཡེ་ཤེས་བཞི་དང་རྣམ་ཐར་བཞི། ། འཁོར་ལོ་བཅུ་གསུམ་ས་བཅུ་དང་། ། དྲན་པ་ཉེར་གཞག་གསུམ་དུ་བརླབ། ། ཆར་ཁབས་#གདུགས་ནི་ཐུགས་རྗེའི་སྐྱབས། ། ཏོག་ནི་ཆོས་དབྱིངས་ངོ་བོ་ཉིད། ། ཕྱི་ནི་སྐུ་གསུམ་ནང་གཞལ་ཡས། ། རྡོ་རིང་རིན་ཆེན་ཐེམ་སྐས་#དང་། ། ཆུ་སྲིན་རྒྱལ་མཚན་དར་དཔྱངས་དང་། ། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ཉི་ཟླ་དབུལ། ། བྱ་རུ་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཡིན། ། #མཆོད་རྟེན་སྐུ་བསྡུས་རབ་གནས་བྱ། ། རང་རང་རབ་གནས་ལེགས་པར་བྱ། ། སྐུ་གཟུགས་ཁྱད་པར་ཆོས་བརྒྱད་དེ། ། སྤྱན་དབྱེ་དབུ་སྐྲ་སྤྲུལ་སྐུའི་གཞར#། ། ལོངས་སྐུའི་དུང་གི་སོ་མང་ས་#བཤད། ། ཤངས་དབྱེས་སྤུ་འཐོག་#ཚེམས་རྩ་བྲུ། ། ལྗགས་བཞར་སྙན་སྤབས་# བྲུ་ཞིང་བསལ། །

Stabilization is achieved through recitation. These are the general consecrations; for the specific [consecrations] of the Body, Speech, and Mind, one should follow the respective ritual manuals. For mind-supports such as stupas, one should specifically bless the four dharmas. One offers stone pillars, staircases, makara-tail finials, victory banners, and so forth. The ground is blessed as the dharmadhātu; the lion throne is blessed as the four fearlessnesses. The foundation is the ten virtues; the tiers of the throne are: the first, the four applications of mindfulness; the second, the four right endeavors; the third, the four bases of miraculous power; the fourth, the five faculties of perception; and the base of the vase is blessed as the five powers. The vase is the seven branches of enlightenment; the rim is the eightfold noble path. These are the blessings of the causal dharmas; the resultant dharmas are blessed as follows: the life-pillar is the ten knowledges; the bre-lek is the four wisdoms and the four liberations; the thirteen wheels are blessed as the ten grounds and the three applications of mindfulness. The rain-gutter and parasol are the refuge of compassion; the pinnacle is the essence of the dharmadhātu. The exterior is the three bodies, and the interior is the celestial mansion. One offers stone pillars, jewel staircases, makara-tail finials, victory banners, silk streamers, jewel garlands, and the sun and moon. The coral is method and wisdom. One should perform the consecration of the stupa’s body; perform the respective consecrations well. Regarding the specific dharmas of the image: the opening of the eyes, the hair of the nirmāṇakāya being trimmed, the conch-shell comb for the saṃbhogakāya, the explanation of the teeth, the clearing of the nostrils, the plucking of the facial hair, the cleaning of the gums, the trimming of the tongue, and the clearing of the wax from the ears.

ན་བཟའ་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ལ་ནི། ། སྨད་གསུམ་ཆུ་ཚགས་པར་འཁར་གསིལ#། ། ལོངས་སྐུ་ཞི་ལ་དར་གྱི་སྟེ། ། ཁྲོ་བོའི་#སྟག་ལྤགས་དར་#སྔོན་གྱི། ། སྟོད་གཡོགས་རྒྱན་ནི་སྦྲུལ་ཐོད་སོགས། ། སྤྲུལ་སྐུ་རྒྱན་མེད་ལོངས་ཞི་ལ། ། བྲིས་བཀོད་དབུལ་བསམ་#ཆོ་གས་དབུལ། ། དངོས་སུ་དབུལ་དུ་ཡོད་ན་རབ། ། གསུང་རབ་ཞལ་བསྲོའི་ཁྱད་པར་དགུ། ། དོན་གསུང་སྐྱེ་འགག་མེད་པར་བརླབ། ། ཚིག་གསུང་ཡིག་འབྲུ་#གསུང་རབ་ནི། ། ཡན་ལག་ཚད་མེད་བཞི་བཅུར་བརླབ། ། ཁྲི་དབུལ་གླེགས་ཤིང་གླེགས་# ཐག་དབུལ། ། ན་བཟའ་ཞལ་ཁེབས་#རྒྱ་རིམ་བདུན། ། ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ཡུམ་ཆེན་མོ། ། མདོ་སྡེ་འདུལ་བ་བྱང་ཆུབ་ཆེ། ། རྒྱུད་སྡེ་རྡོ་རྗེ་ཆོས་སོགས་ཏེ། ། ཆོ་ག་ཡི་#དམ་ལ་སོགས་པ། ། ངོ་ཤེས་བྱེ་བྲག་མི་ཤེས་སྤྱི། ། ཡང་ན་བདེན་གཉིས་ཡི་གེར་བསམ། ། དྲི་ལྔ་ཡིས་ནི་དེ་ནས་བྱུག། ས་བོན་ལྔ་ཡི་གཏོར་བྱའི་དོན། ། སྐྱེ་མེད་རྟོག་#པ་གསལ་བ་ཡིས། ། ཆོས་སྐུ་ལ་ནི་ཆོས་སྐུ་ཐིམ། ། གཉིས་སུ་མེད་བསམས་#མེ་ཏོག་དབུལ། ། ཐུགས་ཀྱི་#མཆོད་པ་དྲི་ཡིས་བྱུག། དེ་ནས་སྤྱིར་ནི་དབང་བཅུ་གཅིག། བུམ་པ་དབུ་རྒྱན་ཅོད་པན་དང་། ། ཕྱག་རྒྱ་མིང་དབང་ལས་བཞིའི་དབང་། ། ཆོས་ཀྱི་#རྒྱལ་པོ་གསང་བའི་དབང་། ། ཐབས་ཤེས་གདུགས་དང་ཕྲེང་དབང་བསྐུར། ། རྗེས་ལ་མངའ་གསོལ་རྟེན་ཀུན་ལ། ། རྫས་བརྒྱད་སྣ་བདུན་དབུལ་བ་དང་། ། བཀྲ་ཤིས་བྱིན་ཆེར་གསོལ་བ་ནི། ། འབྲང་རྒྱས་ལ་སོགས་བཀྲ་ཤིས་རྫས། ། མང་ལ་འཇིག་རྟེན་དགེ་བ་དང་། ། མཛད་པ་བཅུ་གཉིས་དཀོན་མཆོག་གསུམ། ། རིགས་ལྔ་ལ་སོགས་མང་པོ་ནི། ། བཀླག་#དང་གྱེར་བས་ཞལ་བསྲོ་བྱ། །

Regarding the attire for the nirmāṇakāya: the three lower garments, water filter, and mendicant’s staff. For the peaceful saṃbhogakāya, it is silk; for the wrathful, tiger skin and blue silk. The upper garment and ornaments include snakes, skulls, and so forth. The nirmāṇakāya is without ornaments, while the peaceful saṃbhogakāya is adorned. These should be offered through the ritual of visualization and arrangement. If they can be offered in person, that is best. There are nine specific points for the consecration of the scriptures. The ultimate speech is blessed as being without arising or ceasing. The literal speech, the syllables of the scriptures, is blessed as the forty branches of the immeasurables. Offer the throne, the wooden covers, and the cord. Offer the robes and the seven-layered cloth cover. The Prajñāpāramitā is the Great Mother; the Sūtras, Vinaya, and Mahāyāna; the Tantra classes are Vajradharma and so forth. Regarding the yidams and the ritual: if you recognize the specific deity, that is the particular; if not, it is the general. Alternatively, visualize the two truths in the form of syllables. Then anoint it with the five scents. The purpose of scattering the five seeds is to clarify the realization of non-arising. The dharmakāya dissolves into the dharmakāya; contemplate them as non-dual and offer flowers. Perform the mental offering by anointing with scents. Then, in general, there are the eleven empowerments: the vase, the crown, the diadem, the mudrā, the name, the four activities, the empowerment of the Dharma King, the secret empowerment, and the bestowal of the parasol and garland of method and wisdom. Following this, for all the supports, perform the enthronement. Offer the eight auspicious substances and the seven precious possessions. To increase the blessings of auspiciousness, recite and chant many auspicious verses, such as those for the prosperity cakes, the worldly virtues, the twelve deeds, the Three Jewels, the five families, and so forth. Thus, perform the consecration through reading and chanting.

གོང་དུ་ཅོད་པན་དབང་བསྐུར་རམ། ། ཡང་ན་སྔགས་འདིས་བཅིང་#བྱས་ཏེ། ། ཨོཾ་ཧཱུྃ་ཨོྃ་ཛྲཱྀཾ་#ཁཾ། སྐུ་ཡི་སུམ་འགྱུར་ཁྲི་ལ་ནི། ། མདུན་དུ་མ་ནུབ་མི་ཡོར་བཞུགས། ། དེ་ལྟར་མ་བྱས་སྐྱོན་མང་#འབྱུང་། ། དེ་ནས་སློབ་དཔོན་ཡོན་བདག་གཉིས། ། མེ་ཏོག་གཏོར་ཏེ་གདན་ཁྲི་ནས། ། བཟུང་#ལ་བཞུགས་པར་ལན་གསུམ་གསོལ། ། དེ་ནས་མཚན་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་སོགས། ། བསྟོད་པ་རྒྱས་བསྡུས་སྐབས་དང་སྦྱར། ། དེ་ཡི་ཡོན་ཏན་ལ་དད་པས། ། མེ་ཏོག་སྤོས་དང་དེ་བཞིན་དྲི། ། མར་མེ་ལྷ་བཤོས་ན་བཟའ་སོགས། ། སྔགས་ལྡན་རྒྱས་བསྡུས་སྐབས་དང་སྦྱར། ། དེ་ནས་ཡོན་བདག་མདུན་#བཞག་ལ། ། མེ་ཏོག་དྲི་ཡི་#མངའ་གསོལ་བ། ། རྟེན་འབྲེལ་སྙིང་པོ་ཟློས་བཞིན་དུ། ། ལྷ་ལ་དབུལ་བ་#བཞིན་བྱས་ལ། ། གཟེངས་#བསྟོད་མཆོད་པའི་རྗེས་གནང་སྦྱིན། ། གསང་བའི་བདག་པོ་བཅོམ་ལྡན་འདས། ། ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་འཁོར་བཅས་ལ། ། གཏོར་མ་ཕུལ་ལ་གསོལ་བ་གདབ། ། སྤྱི་ཡི་ཆོས་སྐྱོང་ཕྱོགས་སྐྱོང་བཅུ། ། རྣམ་#སྲས་མགོན་པོ་གཞི་#བདག་ལ། ། གཏོར་སྦྱིན་ཕྲིན་ལས་བཀའ་བསྒོ་བྱ། ། ཕྱི་རྗེས་བཟོ་#བོ་གྲོགས་བྱེད་སོགས། ། འདི་སྐད་བརྗོད་དེ་མཆོད་པར་བྱ། ། ཀྱེ་གསོན་དགའ་བས་འདི་ཉིད་དུ། ། ཇི་ལྟར་གསུངས་པའི་མཆོད་པ་རྣམས། ། བདག་ལ་མཐུན་པའི་ནུས་པ་མེད། ། དེ་ཕྱིར་ཁྱེད་ནི་བཟོད་པར་གསོལ། ། དེ་དག་གང་དག་བརྟུལ་ཞུགས་ཅན། ། དགེ་སློང་དགེ་བསྙེན་དགེ་བསྙེན་མ། ། མཆོག་ཏུ་གུས་པས་མཆོད་བྱས་ལ། ། ཇི་ལྟར་འོས་པའི་ཡོན་ཡང་དབུལ#། ། རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་གནས་བརྟན་དང་། ། ཁྱིམ་པའི་གཙོ་བོ་ལ་སོགས་ལ། །

Either perform the empowerment of the crown as described above, or bind [the image] with this mantra: OṂ HŪṂ OṂ JRĪṂ KHAṂ. Place it upon a throne three times the height of the body, seated in front without leaning back or tilting. If this is not done, many faults will arise. Then, the preceptor and the patron should scatter flowers and, holding the throne, request [the deity] to remain seated three times. Then, offer extensive or concise praises, such as the "One Hundred and Eight Names," according to the occasion. With faith in those qualities, offer flowers, incense, and likewise perfumes, lamps, food offerings, robes, and so forth, accompanied by mantras, extensive or concise as the occasion requires. Then, having placed the patron in front, perform the "empowerment of flowers and perfumes" while reciting the Essence of Dependent Origination (Pratītyasamutpāda-hṛdaya); offer these to the deity as if making a formal presentation, and grant the authorization for the praise and offerings. Offer the torma to the Blessed One, the Lord of Secrets, Vajrapāṇi, and his retinue, and make the supplication. To the general Dharma protectors, the ten directional guardians, Vaiśravaṇa, the Lord Mahākāla, and the local deities, give the torma and issue the command for enlightened activity. Finally, to the artisans, assistants, and others, make offerings while saying: "O, listen! With joy, in this very place, I lack the power to perform the offerings as they were taught. Therefore, I pray that you be patient. To those who possess the ascetic vows—monks, laymen, and laywomen—make offerings with supreme devotion and present whatever offerings are appropriate. To the elders of the ordained community, the leaders of the householders, and so forth..."

གཉེར་གཏད་#བཀའ་བསྒོ་འདི་སྐད་བརྗོད། ། སྙིགས་མ་ལྔ་ཡི་དུས་འདི་ཡི། ། མཆོག་གི་སྐུ་དང་མཉམ་པ་ཡི། ། སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ནི་འདི་ཡིན་གྱིས། ། ཁྱོད་ཀྱིས་མ་ཉམས་སྲུང་མཆོད་ཀྱིས། ། སྔགས་ཀྱི་བཟའ་བཅའ་ཡོན་བདག་ལ། ། སྐབས་འདིར་སྦྱིན་ཏེ་འདི་སྐད་བརྗོད། ། སྔགས་ཀྱི་#གཙང་སྦྲའི་བཟའ་བཅའ་དག། གཟུགས་བརྙན་བདག་པོ་ཁྱོད་ལ་སྦྱིན། ། བདེ་གཤེགས་ལྷག་མ་འདི་དག་ནི། ། ཟོས་ན་སྡིག་པ་བྱང་བར་འགྱུར། ། གལ་ཏེ་ལྷག་ཉིད་དགེ་འདོད་ན། ། བླ་མ་གུས་པས་དགེ་བྱ་ཞིང་། ། དེ་ལྟར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ། ། བླ་མ་ཡང་དག་མཉེས་བྱས་ཏེ། ། ཡོན་གྱི་དམ་པ་དབུལ་བ་ནི། ། རྟ་དང་གླང་པོ་ཤིང་རྟ་ནོར། ། ལོངས་སྤྱོད་ཡོ་བྱད་དབུལ་འདི་བརྗོད། ། བླ་མ་ཡོངས་སུ་མཉེས་པ་ཡིས། ། ལས་དང་དངོས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་འཐོབ། ། དེ་བས་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས། ། བླ་མ་མཉེས་པར་བྱེད་པར་ཤོག། དེ་ནས་མཚན་མོ་གཏང་རག་སྟེ། ། གཉེན་དང་རིགས་རྒྱུད་འཁོར་རྣམས་ཀྱི#། ། བཟང་བའི་གླུ་གར་རོལ་མོ་སྟེ། ། དུང་ལ་སོགས་པའི་རོལ་མོ་དབུལ། ། ལྷོ་ཕྱོགས་རྒྱས་པའི་ཐབ་བྱས་ལ། ། འོ་མ་ཅན་གྱི་བུད་ཤིང་བརྩིག། འབྲུ་དང་མངར་གསུམ་མར་འོ་མས། ། དང་པོ་མཇུག་ཏུ་མེ་ལྷ་མཆོད། ། བར་དུ་དཀྱིལ་འཁོར་རབ་གནས་ལྷ། ། སྟོང་ངམ་ལྔ་བརྒྱ་སོགས་སྔགས་འདིས། ། ཨོཾ་བཛྲ་ཨཱ་ཡུ་ཥེ་པུཥྚིཾ་ཀུ་རུ་སྭཱ་ཧཱ། སྡིག་ཞི་ཚེ་དཔལ་རྒྱས་པར་འཕེལ། ། གཏང་རག་ལྷག་ཆད་བསྐང་བ་ཡི། ། མཆོད་བསྟོད་བཟོད་གསོལ་སྐབས་སྦྱར་བྱ། ། རྟེན་གསར་ཡེ་ཤེས་མི་གཤེགས་ཏེ། ། ཙཱ་རུའི་སྟོན་མོ་རྒྱས་པར་བྱ། ། དཀྱིལ་འཁོར་ལྷ་གཤེགས་དམ་ཚིག་བསྡུ#། །

Recite this entrustment and command: "In this age of the five degenerations, this is the nirmāṇakāya who is equal to the supreme body. You must protect and make offerings to it without impairment." Then, give the mantra-consecrated food and drink to the patrons and say: "I give these mantra-purified foods and drinks to you, the master of the image. If you eat these remains of the Sugatas, your sins will be purified. If you desire virtue through these remains, perform virtuous deeds with devotion to the guru." In every way, having thus perfectly pleased the guru, offer the supreme dakṣiṇā: "Horses, elephants, chariots, wealth, enjoyments, and requisites—offer these and say: 'By completely pleasing the guru, all activities and siddhis will be attained. Therefore, may I please the guru with all material things.' Then, at night, for the thanksgiving, offer fine songs, dances, and music, as well as conch shells and other instruments, to the relatives, the lineage, and the retinue. Construct a southern prosperity hearth and stack fuel of milky trees. First and last, worship the fire deity with grains, the three sweets, butter, and milk. In the middle, for the consecrated deities of the maṇḍala, recite this mantra a thousand or five hundred times: OṂ VAJRA ĀYUṢE PUṢṬIṂ KURU SVĀHĀ. Sins will be pacified and longevity and glory will increase." At the time of the thanksgiving, perform the offerings, praises, and requests for forbearance to compensate for any additions or omissions. The wisdom beings of the new support do not depart; instead, hold a grand feast of tsāru. The deities of the maṇḍala depart and the samaya beings are withdrawn.

རྡུལ་ཚོན་ཨ་ཀཱར་སྔགས་བསྡུས་ཏེ། ། ཆུ་སོགས་དོར་ལ་བའི་ལྔས་བྱུག། དེ་ནས་འགྲོ་རྣམས་དད་བྱའི་ཕྱིར། ། ཤིང་རྟ་ཁྲི་སོགས་མཐོ་བར་བཏེག། མཆོད་པ་རོལ་མོ་དང་བཅས་པས། ། གྲོང་ཁྱེར་རྣམས་སུ་བསྐོར་བར་བྱ། ། སྤྲོས་མི་དགའ་ལ་བསྡུས་པ་ནི། ། བསྙེན་པས་ཆོ་ག་སྟ་གོན་དང་། ། དཀྱིལ་འཁོར་བྲི་སྒྲུབ་རྟེན་གསར་ལ། ། བགེགས་བསྐྲད་ཡི་གེ་བརྒྱས་བརྟན་པར། ། གོང་བཞིན་སྤྱན་དབྱེ་ལ་སོགས་པ། ། ནུབ་གཅིག་ལ་ནི་ཀུན་རྫོགས་བྱ། ། མངའ་གསོལ་རྒྱས་པར་མ་གྲུབ་ཀྱང་། ། འདི་ལ་ཉེས་པར་མི་འགྱུར་རོ། ། ཤིན་ཏུ་བསྡུས་པའི་རབ་གནས་ནི། ། བརྟན་པ་ཐོབ་པའི་སློབ་དཔོན་གྱིས། ། གཟའ་སྐར་ཚེས་གྲངས་མི་བརྩི་སྟེ། ། རྡུལ་ཚོན་མི་བརྟེན་#ཐུན་གཅིག་ལ། ། དཀྱིལ་འཁོར་བསྒོམས་ཏེ་བརྒྱ་རྩ་བསྙེན། ། བགེགས་བསྐྲད་བཀྲུ་སོགས་གོང་ལྟར་བྱ། ། བསྐྱེད་དེ་སྤྱན་དྲངས་#སྐུ་གསུང་ཐུགས། ། བྱིན་གྱིས་བརླབ་#དང་དབང་བསྐུར་བ། ། སྙིང་གའི་ས་བོན་འོད་ཀྱིས་ནི། ། འོག་མིན་རིགས་ལྔའི་ཐུགས་ཀ་ནས། ། བཀྲ་ཤིས་ལྷ་མོ་བུམ་#རོལ་བཅས། ། དབང་བསྐུར་རིགས་བདག་#རྒྱས་བཏབ་བསམ། ། རྟེན་འབྲེལ་སྙིང་པོ་བརྒྱ་རྩ་རེས། ། དྲི་དང་མེ་ཏོག་གཏོར་བྱུགས་ཏེ། ། རང་རང་ལྷ་ལ་ཆོས་སྐུར་ཐིམ། ། བསམས་ལ་རྡོ་རྗེས་#མཆོད་བསྟོད་བྱ། ། རྗེས་སོགས་སྤྱི་དང་མཐུན་པར་བྱ། ། ལྷ་ཁང་རབ་གནས་འདིར་མ་བཤད། ། ད་ནི་ཕྱག་མཚན་བྱིན་དབབ་སྟེ། ། སྭ་བྷཱའི་སྔགས་ཀྱིས་སྟོང་ངང་ལས། ། དཀར་རིགས་ལྷ་ཁང་མཆོད་རྟེན་གནས། ། ཁང་ཁྱིམ་བྷྲཱུཾ་#ལས་འཁོར་རྣམ་སྣང་། ། གསུང་རིགས་དམར་དང་པོ་#ཏི་ཅོད#། ། གཎྜཱི་#ཆ་ལང་དྲིལ་བུ་སོགས།

Having gathered the colored powders and the mantra, discard the water and so forth, and smear the ground with the five products of a cow. Then, in order to inspire faith in beings, lift the [relics] high upon a chariot, throne, or similar vehicle. Accompanied by offerings and music, circumambulate the cities. For those who do not delight in elaboration, the concise version is as follows: through the approach stage, the ritual preparations, the drawing and accomplishment of the maṇḍala, and the new support, one should perform the expulsion of obstructors and the stabilization with the hundred-syllable mantra. As before, the eye-opening and so forth should be completed in a single night. Even if the extensive enthronement is not accomplished, no fault will arise in this regard. The extremely concise consecration is for a master who has attained stability. One does not calculate the planets, stars, or lunar dates. Without relying on colored powders, in a single session, meditate on the maṇḍala and perform one hundred approach recitations. Perform the expulsion of obstructors, the cleansing, and so forth as before. Having generated [the deity] and invited [the wisdom beings], bless the body, speech, and mind, and confer the empowerment. Through the light from the seed syllable at the heart, from the hearts of the five families in Akaniṣṭha, imagine the auspicious goddesses with vases and music confer the empowerment and seal it with the lord of the family. With one hundred recitations of the essence of dependent origination, scatter and smear with perfume and flowers. Imagine that each respective deity dissolves into the dharmakāya, and perform the vajra offerings and praises. The conclusion and so forth should be done in accordance with the general [rituals]. The consecration of temples is not explained here. Now, for the descent of blessings upon the hand symbols: from the state of emptiness through the svabhāva mantra, the white family [symbols] are the temple, the stūpa, and the sacred site. From Bhrūṃ, the house is Vairocana. The red speech family [symbols] are the first [the book], the uṣṇīṣa, the gaṇḍī, the cymbals, the bell, and so forth.

། ཛྲཱྀཾ་#ལས་པདྨ་སྣང་མཐའ་ཡས། ། ནག་སྔོ་རྡོ་རྗེ་#ཕུར་ཕྲེང་#ཐུགས། ། ཧཱུཾ་ལས་རྡོ་རྗེ་#མི་བསྐྱོད་#བསྐྱེད། ། སེར་པོ་བང་མཛོད་ཡོན་ཏན་རིགས། ། ཨཾ་ལས་རིན་ཆེན་རིན་འབྱུང་བསྐྱེད། ། ལས་རིགས་ལྗང་གུ་རྒྱ་གྲམ་གྲི། ། ཁཾ་ལས་རལ་གྲིས་དོན་ཡོད་གྲུབ། ། ཆོས་སྐྱོང་རྣམས་ལའང་#རང་རང་གིས། ། འཇིག་རྟེན་འབག་ལ་རིགས་གསུམ་གྱིས། ། རིགས་ཀྱི་འབག་ལ་རང་རང་ལྷས། ། ངོ་མི་ཤེས་ཀུན་དེ་འདྲར་རེའམ། ། རིགས་བསྟུན་གོང་གིས་ཤེས་པར་བྱ། ། སྲོག་#ཆགས་གཙོ་བོའི་སྤྲུལ་སྐུས་བྱ། ། སྲུང་#འཁོར་ཀུན་དགའ་ར་བཀད་ས། ། གཞལ་ཡས་ཁང་ངམ་ཨ་མོ་ལི། ། ཆུ་མིག་ཁྲོན་སོགས་མཱ་མ་ཀཱི། ། བཟའ་ཤིང་ར་དང་ལྡུམ་ར་སོགས། ། ཤིང་གི་ལྷ་མོ་འོད་འཆང་མས། ། ཕྱུགས་ལྷས་པརྞ་ཤ་བ་རི། ། འབྲུ་དང་བང་མཛོད་ཛམྦྷ་ལ། ། ཡོན་བདག་དཀྱིལ་འཁོར་མཐོང་ན་ལྷ། ། མ་མཐོང་ནི་#ནི་སྤྲུལ་སྐུས་བྱ། ། བླ་མའི་སྐུ་འབག་ཐུགས་དམ་སྟེ། ། མི་ཤེས་རང་གི་ཡི་དམ་ལས། ། སྔགས་ལ་མ་ཞུགས་སྤྲུལ་པའི་སྐུ། ། ཀུན་ལ་དགུག་གཞུག་གོང་བཞིན་བྱ། ། ཕྲིན་ལས་རྒྱས་པའི་ཆོ་ག་སྟེ། ། རབ་གནས་རིམ་གསུམ་འཁོར་བཅས་འདི། ། བདག་གིས་རང་བཟོར་མ་བྱས་ཏེ#། ། གཙོ་ཆེར་ཀླུ་སྒྲུབ་ལུགས་གཙོར་བཞག། རྡོ་རྗེ་འཆང་ནས་གཉིས་བརྒྱུད་པའི། ། ལུང་དང་འདྲ་#བའི་ནཱ་#རོ་དང་། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ལས་ཐོབ་པ་ཡི། ། སྒེག་པ་རྡོ་རྗེ་སྐལ་ལྡན་མཆོག། དེ་གསུམ་སྙན་ནས་སྙན་བརྒྱུད་པའི། ། མན་ངག་བླ་མ་མཉེས་པས་ཐོབ། ། རྒྱུད་དང་བསྟན་བཅོས་ལེགས་བརྟེན་ནས། ། རང་ཉིད་དྲན་པ་གསོ་བ་དང་། ། གཞན་ཡང་བདག་འདྲ་གཏི་མུག་ལ། །

From Jrīṃ comes Padma Amitābha, dark blue, with a vajra and a garland of kīlas in his heart. From Hūṃ is generated Vajra Akṣobhya, yellow, the treasury of the Quality family. From Aṃ is generated Ratnasambhava, the Jewel family, green, with a crossed-vajra and a sword. From Khaṃ is Amoghasiddhi, with a sword. For the Dharma protectors as well, use their respective [masks]. For worldly masks, use those of the three families. For family masks, use their respective deities. If one does not recognize them, should one hope for such [a method]? One should understand them by conforming to the families as above. For the principal living beings, use the nirmāṇakāya. For the protection circle, the courtyard, and the dining hall, use the celestial mansion or the amoli. For springs, wells, and so forth, use Māmakī. For fruit orchards, vegetable gardens, and so forth, use the tree goddess Prabhāvatī. For cattle pens, use Parnaśavarī. For grain and treasuries, use Jambhala. If the patrons see the maṇḍala, they are the deities; if they do not see it, use the nirmāṇakāya. The guru’s mask is the heart-pledge; if one does not know it, use one’s own yidam. For those who have not entered the mantra, use the nirmāṇakāya. For all, perform the summoning and entering as above. This is the ritual for the expansion of enlightened activity; this three-stage consecration with its retinue was not composed by me as a fabrication. I have primarily followed the system of Nāgārjuna. From the lineage of the two [transmissions] from Vajradhara, I obtained the oral instructions from the ear-to-ear lineage of the three: Nāropa, who was like the scriptures, and the supreme fortunate Līlavajra, who obtained them from Bodhicitta. Relying well upon the tantras and treatises, I have done this to refresh my own memory and for others like myself who are deluded.

ཕན་ཕྱིར་གཞན་གྱིས་བསྐུལ་ནས་བྲིས#། ། མ་རྟོགས་ནོངས་པ་བཟོད་#པར་གསོལ། ། བརྩམས་པའི་དགེ་བ་ཅུང་#ཟད་དེས། ། སེམས་ཅན་བདེ་ཆེན་སྐུ་ཐོབ་ཤོག། སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་རབ་ཏུ་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་དཔལ་མར་མེ་མཛད་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ། ། ། ། རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་དཱི་པཾ་ཀ་ར་དང་། ལོ་ཙཱ་བ་རྒྱ་བརྩོན་སེང་གེས་བི་ཀྲ་མ་#ཤཱི་ལར་བསྒྱུར་ཅིང་ཞུས་ཏེ་གཏན་ལ་ཕབ་པའོ། །

Written at the request of others for their benefit, I pray that any errors due to lack of realization be forgiven. By this slight virtue of composition, may all sentient beings attain the body of great bliss. This concludes "The Consecration of Body, Speech, and Mind," composed by the glorious Dīpaṃkaraśrījñāna. It was translated, edited, and finalized at Vikramaśīla by the Indian abbot Dīpaṃkara and the translator Gya Tsöndrü Senge.