The True Characteristics of Yoga

༄༅༅། ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཡོ་ག་ལཀྵ་ཎ་ས་ཏྱ། བོད་སྐད་དུ། རྣལ་འབྱོར་གྱི་མཚན་ཉིད་བདེན་པ། རྗེ་བཙུན་མ་སྒྲོལ་མ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། ཕྱོགས་བཅུ་དུས་ཀུན་སངས་རྒྱས་དང་། ། ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ཚོགས་བཅས་ལ། ། ཐལ་སྦྱར་གུས་པས་ཕྱག་འཚལ་ནས། ། རྣལ་འབྱོར་བསྒོམ་པའི་མན་ངག་ནི། ། རིན་ཆེན་སྣ་ཚོགས་ཚོགས་པ་ལྟར། ། རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་སྒྲོལ་བའི་ཕྱིར། ། མདོར་བསྡུས་ནས་ནི་བཤད་པར་བྱ། ། ནམ་གྱི་ཆ་སྨད་གཉིད་ལས་སད། ། བདག་མ་གཏོགས་པའི་སེམས་ཅན་ལ། ། ཐོག་མ་ཉིད་དུ་སྙིང་རྗེ་བསྒོམ། ། དེ་ནས་བདག་ཉིད་ལ་བལྟས་ནས། ། དེང་གི་ཉིན་ཞག་འདི་ལ་ནི། ། སློང་བའི་སེམས་ཅན་དག་ལ་ནི། ། ཇི་སྲིད་འོངས་ཀྱང་སེར་སྣ་ཡི། ། དྲི་མས་མི་གོས་ཉིད་དུ་བྱ། ། གལ་ཏེ་བསླབ་པ་ལས་འགལ་བའི། ། ཡིད་ལ་རྒྱུ་བ་ཕྲ་མོ་ཡང་། ། བསམ་པ་ཉིད་དུ་མི་བྱ་ན། ། ངག་དང་ལུས་ཀྱི་སྨོས་ཅི་དགོས། ། བདག་ལ་དེ་རིང་ཁྲོ་བ་དང་། ། བརྡེག་པ་ལ་སོགས་འབྱུང་བར་ཤོག། དེས་ཀྱང་འཁྲུག་པར་མི་བྱ་ཡི། ། ལེ་ལོ་བྱུང་ན་ཤེས་བཞིན་གྱིས། ། མགོ་ལ་མེ་འབར་བཞིན་དུ་དོར། ། བདག་གིས་འགྲོ་འམ་ཉལ་འདུག་རུང་། ། སྤྱོད་ལམ་ཇི་ལྟར་གནས་འདུག་ཀྱང་། ། ཡིད་ནི་ལྷ་ཡི་ང་རྒྱལ་དང་། ། སྐད་ཅིག་ཙམ་ཡང་མི་འབྲལ་བར། ། རང་ཉིད་ཡིན་པར་རྟག་ཏུ་བསམ། ། འཁོར་བ་མྱ་ངན་འདས་པ་ཡི། ། ཤེས་དང་ཤེས་བྱ་བདག་གིས་ནི། ། དེ་རིང་ཉིད་ནས་བདག་གིས་བརྟག། བསྟོད་དང་སྨད་པ་གྲགས་མ་གྲགས། ། གཞན་དག་ཇི་ལྟར་ཟེར་ཡང་ནི། ། དེ་ཉིད་བྲག་ཅ་ལྟ་བུ་དང་། ། འོན་པ་ལྟ་བུ་བདག་གིས་བྱ། ། ཆགས་པའི་གཟུགས་སྒྲ་དྲི་རོ་རེག།

In the language of India: Yogalakṣaṇasatya. In the language of Tibet: Rnal ’byor gyi mtshan nyid bden pa (The Truth of the Characteristics of Yoga). Homage to the Venerable Tārā. To the Buddhas of the ten directions and all times, and to the Dharma and the Saṅgha, together with their assemblies, I prostrate with palms joined in devotion. Then, for the sake of liberating yogis, I shall explain in brief the pith instructions for the meditation of yoga, like a collection of various jewels. Rising from sleep during the latter part of the night, one should first meditate on compassion for all sentient beings other than oneself. Then, looking at oneself, one should resolve: "During this day and night, no matter how many beggars come, I shall ensure that I am not stained by the defilement of stinginess. If even a subtle mental movement that violates my training should arise, I shall not entertain it in my thoughts, let alone in speech or body. May anger, physical assault, and the like befall me today; yet I shall not be disturbed by them. If laziness arises, I shall cast it away with vigilance, as if my head were on fire. Whether I am walking, lying down, or sitting, in whatever posture I remain, I shall never for even a moment be separated from the divine pride of the deity, always considering myself to be that very one. Today, I shall examine the subject and object of knowledge within saṃsāra and nirvāṇa. Whether I am praised or reviled, famous or obscure, no matter what others say, I shall treat it as an echo or as if I were deaf. Regarding forms, sounds, smells, tastes, and textures that provoke attachment..."

འདོད་ཡོན་ལྔ་ལ་གང་དུ་ཡང་། ། རྣམ་ཤེས་འཕྲོ་བའི་ཡུལ་བྱུང་ཡང་། ། ངག་ཏུ་མ་ཐོན་བར་དུ་བཟློག། གཟུགས་སུ་སྣང་རྣམས་སྐུ་ཉིད་ཡིན། ། སྒྲ་རྣམས་གསུང་དུ་བདག་ཉིད་བརྟག། སེམས་ཅན་བྱང་ཆུབ་རྒྱུ་ཡིན་ཕྱིར། ། དེ་ཡི་ཤེས་པ་ཡེ་ཤེས་ཡིན། ། སེམས་ཅན་ཇི་ལྟར་མཐོང་གྱུར་ཀྱང་། ། དེ་དག་ཉིད་ལ་བློ་ཕྱག་བྱ། ། འདི་དག་ཉིད་ལ་བརྟེན་ནས་བདག། སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་འགྲུབ་པས་ན། ། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དམ་པ་ཡིན། ། མང་པོ་ཚོགས་པར་གྱུར་པ་ན། ། རོ་དང་དུར་ཁྲོད་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད། ། གྲོང་དུ་འཇུག་པར་བྱེད་པ་ན། ། བཙོན་ར་ཁྲི་མོན་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད། ། རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་འགྲོ་བ་ན། ། ངན་འགྲོ་ནད་དང་འཆིང་བ་དང་། ། གཡང་ས་ཆེན་པོའི་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད། ། གལ་ཏེ་བུད་མེད་ཚོགས་མཐོང་ན། ། མི་གཙང་རྫས་ནི་སུམ་ཅུ་དང་། ། འཁོར་བའི་ལམ་འདྲེན་ཡིན་པར་བསམ། ། ཉེ་དུ་ཕ་མ་བུ་ཚ་རྣམས། ། དེ་ལ་ཆགས་སྤངས་བཏང་སྙོམས་བསམ། ། དགྲ་རྣམས་མཐོང་ན་འདི་དག་གིས། ། བཟོད་རྫོགས་བྱང་ཆུབ་ཡིན་པར་བསམ། ། བདག་གི་ལོངས་སྤྱོད་རྫས་ལ་ཡང་། ། འདིར་ནི་རྩོད་པའི་རྒྱུ་དང་ནི། ། ཕྱི་མར་ངན་འགྲོར་འཁྲིད་པར་བསམ། ། བདག་ལ་བསྟོད་པ་བརྗོད་ན་ཡང་། ། འདི་ནི་ང་རྒྱལ་འཕེལ་བྱེད་པས། ། ངན་འགྲོར་འཁྲིད་པར་བྱེད་པ་ཡིན། ། གལ་ཏེ་སྨོད་པ་བྱུང་ན་ཡང་། ། འདི་ལ་བཟོད་བསྒོམ་བྱང་ཆུབ་ཀྱང་། ། མཚན་མ་རྫོགས་པར་རབ་ཏུ་བསམ། ། གནས་ལ་ཞེན་པ་བྱུང་གྱུར་ན། ། རྨི་ལམ་གྲོང་ཁྱེར་ཇི་བཞིན་དུ། ། རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིས་རབ་ཏུ་བསྒོམ། ། བདག་གིས་དེང་གི་ཉིན་ཞིག་ལ། ། ངག་ལས་བཟླས་བརྗོད་ཁ་ཏོན་བྱ། །

Wherever the five sensory objects arise, Even if they become objects for the scattering of consciousness, Turn them back before they are uttered in speech. All that appears as form is the Body itself; All sounds should be examined as the Speech itself. Because sentient beings are the cause of enlightenment, Their awareness is primordial wisdom. However one perceives sentient beings, One should direct the mind to prostrate to them. Since it is by relying on these very beings That I shall achieve Buddhahood, they are the sublime spiritual friends. When many people have gathered, Generate the perception of a charnel ground or a corpse. When entering a town, Generate the perception of a prison or a dungeon. When going to a royal palace, Generate the perception of the lower realms, sickness, bondage, And a great abyss. If you see a gathering of women, Consider them to be the thirty impure substances And the guides to the path of saṃsāra. Toward relatives, parents, and children, Abandon attachment and cultivate equanimity. When you see enemies, consider that through them You will perfect patience and attain enlightenment. Regarding your own wealth and possessions, Consider them to be the cause of dispute here And the lead to the lower realms in the future. Even if praise is spoken of me, Since this increases pride, it leads to the lower realms. If even disparagement occurs, Consider that through it you will cultivate patience And fully perfect the marks of enlightenment. If attachment to a place arises, The yogi should meditate thoroughly That it is just like a city in a dream. "Today, for this very day, I shall perform recitations and prayers from speech."

ཀླག་སོགས་བསླབ་ལས་མི་འགལ་བར། ། དེ་རིང་བདག་གིས་སྨྲ་བར་བྱ། ། ལུས་ཀྱི་གཡོ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་། ། མཆོད་དང་བསྐོར་བ་ལ་སོགས་པ། ། ངལ་སོ་དོན་ཡོད་ཉིད་དུ་བྱ། ། རྣམ་རྟོག་གཉེན་པོར་མ་བསྡམས་ན། ། ཚིག་ཏུ་བརྗོད་པས་ཅི་ཞིག་འགྲུབ། ། དེ་བས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ། ། གཉེན་པོའི་དཔུང་ཚོགས་བསྐྱེད་ནས་ནི། ། ཉོན་མོངས་རྣམས་ནི་དཔྱིས་ཕྱིན་བྱ། ། བཟའ་བཏུང་ཞིམ་པོ་ཟ་བའི་ཚེ། ། རོ་ལ་ཞེན་པ་སྤང་བྱ་ཞིང་། ། མི་གཙང་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་དང་། ། ཐ་མར་མི་གཙང་འགྱུར་བར་བསམ། ། རེག་བྱ་འཇམ་པོ་ཚོར་བའི་ཚེ། ། རེག་བྱ་ཇི་བཞིན་ཡིན་པར་བསམ། ། འདིར་མང་སྨོས་པ་ཅི་ཞིག་དགོས། ། གང་དུ་ཉོན་མོངས་འཕེལ་བ་ཡི། ། ཁྱིམ་པ་འང་རབ་ཏུ་བྱུང་ཡང་རུང་། ། དེ་དག་རབ་ཏུ་སྤང་བྱ་ཞིང་། ། ཉོན་མོངས་རྣམ་པར་མི་འཕེལ་བའི། ། སྒྲུབ་པའི་གྲོགས་མཆོག་གང་ཡང་རུང་། ། དེ་དག་བསྟེན་པ་མིག་ལྟར་བྱ། ། བདག་ནི་དེ་རིང་ནས་བརྩམས་ཏེ། ། བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོར་མཆིས་བར་དུ། ། རྟག་ཏུ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དང་། ། ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ཉིད་དུ་བྱ། ། ཉིན་མཚན་དུས་ལས་མ་ཡོལ་བར། ། ཐུན་མཚམས་གསུམ་དུ་བསྒོམ་པར་བྱ། ། སྲོག་དང་རྩོལ་བ་བཀག་པ་དང་། ། རླུང་མེད་པ་ཡི་མར་མེ་ལྟར། ། རྟག་ཏུ་སྤྲོས་བྲལ་བསྒོམ་པར་བྱ། ། དེ་ནས་ལྡང་ཚེ་ང་རྒྱལ་གྱིས། ། མཚན་དང་དཔེ་བྱད་སྐུར་ལྡན་པའི། ། ལྷ་ཡི་ང་རྒྱལ་བརྟན་པོར་བསམ། ། མཚན་མོའི་ཐུན་ལ་བབ་པའི་ཚེ། ། བདེ་གཤེགས་ཇི་ལྟར་གཟིམས་པ་ལྟར། ། འཇིག་རྟེན་རྟོག་སྤངས་བདག་ཉིད་ཉལ། ། མདོར་ན་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀུན། ། རྨི་ལམ་ལྟ་བུར་བརྟག་པར་བྱ། །

Without contradicting the training in reading and so forth, I shall speak today. All movements of the body, such as making offerings and circumambulation, should be made meaningful as a form of rest. If one does not restrain discursive thoughts with their antidotes, what can be accomplished by mere verbal recitation? Therefore, in every way, having generated the forces of the antidotes, one must completely uproot the afflictions. When eating delicious food and drink, one should abandon attachment to the taste and contemplate how it arises from impure causes and will ultimately become impure. When feeling a soft tactile sensation, one should contemplate the sensation as it truly is. What need is there to say more here? Whether they be householders or renunciants, those in whom the afflictions increase should be thoroughly avoided. One should rely like one's own eyes upon any supreme companions for practice who do not cause the afflictions to increase. From this day forward, until I reach the heart of enlightenment, I shall always remain a renunciant and maintain the practice of celibacy. Without letting the time of day and night pass, one should meditate during the three sessions. By restraining the vital winds and effort, like a lamp in a windless place, one should always meditate on the freedom from conceptual elaboration. Then, when rising, with pride, one should firmly maintain the divine pride of the deity endowed with the major and minor marks. When the night session arrives, one should sleep like the Sugatas when they rest, having abandoned worldly thoughts. In short, one should examine all phenomena as being like a dream.

རྣལ་འབྱོར་སྒོམ་རྣམས་གཙོར་བྱ་ཡིས། ། ལུས་ངག་དགེ་བ་གཙོར་མི་བྱ། ། ཆོས་སྤྱོད་རྣམ་བཅུ་ལ་སོགས་ལ། ། ཉོན་མོངས་པས་ནི་མ་ཡེངས་པར། ། བསྒྲིམས་ནས་བདག་གིས་འབད་པས་བསྒྲུབ། ། རྟག་ཏུ་འཆི་བསམ་མ་ཆགས་བློས། ། དངོས་པོ་ཅི་ལའང་མ་ཆགས་པར། ། སྤྱོད་ལམ་ཇི་ལྟར་གནས་ཀྱང་བསྒོམ། ། བསོད་ནམས་སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་བསྔོ། ། བྱང་ཆུབ་བཟང་པོ་བདག་གིས་ནི། ། རྣལ་འབྱོར་སྒོམ་པ་བརྩམས་པ་ཡིས། ། དགེ་བ་ཟླ་ཟེར་དྲི་མེད་དེས། ། བདག་དང་འགྲོ་བ་མ་ལུས་པས། ། དཔལ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་འཆང་འགྲུབ་ཤོག། རྣལ་འབྱོར་གྱི་མཚན་ཉིད་བདེན་པ་མཁས་པ་ཆེན་པོ་དཔལ་བྱང་ཆུབ་བཟང་པོའི་ཞལ་སྔ་ནས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ། །

Those who practice yoga should make meditation their primary focus, rather than prioritizing the virtuous activities of body and speech. Regarding the ten types of Dharma practice and so forth, I shall strive with diligence and without being distracted by the afflictions. With a mind free from attachment, constantly contemplating death, I shall meditate in whatever posture I am in, without clinging to any material thing. I dedicate this merit to all sentient beings. By the stainless moonlight of virtue arising from my undertaking of this yoga meditation, may I and all wandering beings without exception attain the state of glorious Vajradhara. This concludes the Characteristics of Yoga, composed by the great scholar and master Bodhibhadra.