A Song of the Secret Vajra Ḍākiṇī

༄༅༅། ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཌཱ་ཀི་ནི་བཛྲ་གུ་ཧྱ་གཱི་ཏི་ནཱ་མ། བོད་སྐད་དུ། མཁའ་འགྲོ་མ་རྡོ་རྗེ་གསང་བའི་གླུ་ཞེས་བྱ་བ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་ལྷ་མོ་བདག་མེད་མ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། ཨུ་དུམྦཱ་རའི་ཨུཏྤལ་རྒྱུན་དུ་འཁྲུངས་པ་དཀོན། ། གཡུལ་ངོ་མི་ལྡོག་གྱད་ཀྱི་དགོས་པ་སྟོར། ། ནོར་བུའི་གླིང་ནས་སྟོང་འདབ་བྱེད་ནུས་སམ། ། འཁོར་ལོའི་རྩིབས་ལ་ཞོན་པའི་སྐྱེས་བུ་བྲེལ། ། ཆུ་བོ་ཆེན་པོའི་རྒྱུན་འདི་བཅད་མི་ནུས། ། ལྕགས་ཀྱི་ཕ་ཝང་གྱེན་ལ་འདྲིལ་བར་དཀའ། ། ཉི་ཟླའི་འཁོར་ལོ་རླུང་གིས་བཟློག་མི་ནུས། ། མིག་སེར་ནད་ཀྱིས་བཏབ་ན་དུང་ཡང་སེར། ། བྱང་བལྟའི་ཕུག་པར་ཉི་ཟླའི་འོད་མི་འཆར། ། སྐྱེས་བུ་རང་སྲོག་དོར་བའི་དཔའ་བོ་བླུན། ། དུག་ནི་སྲོག་གི་བདུད་ཡིན་མངར་ཡང་དོར། ། རྦ་ལ་འབྱོལ་བའི་མཉན་པ་བྱ་བཏང་བསྐྱེད། ། ནད་ལ་ཕན་པའི་སྨན་ནི་ཁ་ཡང་བཟའ། ། པུཎྜ་རཱི་ཀའི་ས་བོན་མ་མཐོང་ངམ། ། ལྷ་སྲས་བཟོད་པ་ཆེ་ན་ཀུན་གྱིས་འཁུར། ། ཚོང་དུས་འགྲོན་པོ་འབྲེལ་མེད་ཚོགས་ཀྱི་འགྱེས། ། སྦྲང་མ་རྩི་བཅུད་མང་བས་སྡུག་བསྔལ་སྐྱེད། ། ངལ་སར་མཁར་ལེན་བྱེད་པའི་སྐྱེས་བུ་བླུན། ། སྒྱུ་མའི་ཡུལ་ལ་མཁན་པོ་ཆགས་མི་སྐྱེ། ། བྲག་ཅའི་སྒྲ་འདི་སྟོད་སྨད་སྨྲ་མི་བྱེད། ། རྨི་ལམ་བདེ་སྡུག་འདི་ནི་སད་པས་སྟོང་། ། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་བརྡའི་མགུར་ལས་བྲུལ་ཚོ་དང་པོའོ། ། ། ། ཨ་མ་མཐོང་བའི་བུ་ཆུང་གཞན་ལ་ཡིད་མི་འཆོར། ། སྐྱེས་བུ་སྐམ་གྱིས་གདུངས་པ་ཁ་ཟས་གཞན་མི་འདོད། ། མཁའ་ལ་འབྲུག་སྒྲ་བསྒྲགས་པས་དུས་ཀྱི་ཡིད་ཆེས་བྱས། ། ཁྱིམ་བདག་ཁེ་མཐོང་ལས་ལ་ངལ་བ་མེད། །

In the language of India: Ḍākinīvajraguhya-gīti-nāma. In the language of Tibet: mKha' 'gro ma rdo rje gsang ba'i glu zhes bya ba (The Secret Vajra Song of the Ḍākinī). Homage to the Blessed One, the glorious goddess Nairātmyā. The udumbara and utpala flowers are rarely born; the needs of a champion who does not retreat from the battlefield are lost. Can one make a thousand petals bloom on an island of jewels? The person mounted on the spokes of the wheel is in haste. This current of the great river cannot be cut; it is difficult for an iron stone to roll uphill. The wind cannot reverse the cycle of the sun and moon. When afflicted by jaundice, even a conch shell appears yellow. The light of the sun and moon does not shine in a cave facing north. A person who casts away their own life is a fool. Poison is the demon of life; though sweet, it must be discarded. The ferryman who avoids the waves is a renunciant; one should eat even bitter medicine that benefits the illness. Have you not seen the seed of the puṇḍarīka? If a prince has great patience, he is supported by all. At a marketplace, travelers part from the crowd without connection. Because bees have much nectar, they produce suffering. A person who builds a castle on a resting place is a fool. An abbot does not develop attachment to an illusory realm. This sound of an echo does not speak of high or low. The pleasure and pain of a dream are empty upon waking. This is the first fragment from the symbolic song of Mahāmudrā. A young child who has seen his mother does not turn his mind to others. A person tormented by thirst does not desire other food. When thunder roars in the sky, the season is confirmed. A householder who sees profit has no weariness in his work.

ནད་ཀྱིས་ཉེན་པའི་མི་ནི་དཔྱད་ལ་དགའ། ། དེད་དཔོན་ནོར་བུ་འདོད་ཕྱིར་རྩོལ་བ་བྱེད། ། ཉེ་ཞོ་མེད་པའི་ཚང་ཚོལ་ཁུ་རྟ་སྒྲིམ། ། དྲང་སྲོང་རིགས་ལྡན་ཡ་ངའི་ཁ་ཟས་སྤོང་། ། དོར་སྡེབས་མཐུན་པའི་གླང་པོ་རོལ་དུ་བདེ། ། དགེ་སློང་གཞོན་ནུའི་བསམ་པ་དྲན་གྱིས་ལ། ། ཏིལ་ངར་ལྡན་པའི་གྲི་ཐོགས་ཀུན་དུ་རྒྱུག། མར་མེའི་འོད་ལ་བཙལ་ཐབས་ལེགས་སུ་གྱིས། ། གདན་སར་བཏོན་པའི་རྒྱལ་བུ་འདི་ལ་ལྟོས། ། བུང་བས་རྩི་བཅུད་མ་ལུས་རོ་གཅིག་སྡུད། ། གྱད་ནི་དཔུང་བཞིར་བཅས་ཏེ་དགྲ་དཔུང་འཇོམས། ། རྒོལ་བ་མི་ལྡོག་སྟོབས་ལྡན་ཅི་ཡི་ཕྱིར། ། གསང་ཚིག་མི་སྒྲུབ་བློན་པོ་གྲོས་མི་དབང་། ། བཀའ་བཞིན་མི་བསྒྲུབ་རྒྱལ་པོའི་གཤེད་མས་སྤོང་། ། སྲོག་རྒོལ་དགྲ་ལ་བཟོད་པར་མི་རུང་བསྲེ། ། རིག་བྱེད་མཁན་པོའི་རྒྱུད་ནི་ཤི་ཡང་སློབ། ། ཁྲིམས་ལ་གནས་པའི་རྒྱལ་པོ་སེམས་རྒྱ་བསྐྱེད། ། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་བརྡའི་མགུར་ལས་བྲུལ་ཚོ་གཉིས་པའོ། ། ། ། ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་ཁུར་དུ་ཁུར་ནས་ཀྱང་། ། སྟོབས་དང་ལྡན་པའི་གླང་པོ་ཞོན་བྱས་ཏེ། ། བདུད་རྩི་གངས་ཀྱི་ཞུན་མ་བཏུང་བར་བྱ། ། ཆུ་བོ་སྒྲོལ་བའི་གྲུ་ལ་ཟག་ལྷན་གདབ། ། སྒོ་ལྔ་མདངས་དང་ལྡན་པའི་གཟུགས་བརྙན་ལྟོས། ། སྲོག་དང་བྲལ་བའི་སྐྱེས་བུ་དེ་ཅི་སེམས། ། མཁན་བཟོས་མ་བྱས་བསེ་རུའི་གཟུགས་ལ་ལྟ། ། བཙོ་སྲེག་མ་བྱས་ས་བོན་མྱུ་གུའི་རྒྱུ། ། བྲམ་ཟེ་སྐུད་པ་འཁལ་བའི་དྲུང་དུ་སྡོད། ། ན་བུན་ཐིབས་པོ་འདི་ནི་རླུང་གིས་གཏོར། ། གླང་ཆེན་སྨྱོན་པ་འདི་ནི་ལྕགས་སུ་གཞུག། བུང་བས་མེ་ཏོག་རྩི་ཐོབ་ཕྱིར་མི་བལྟ། །

A person afflicted by illness delights in medical treatment; A caravan leader exerts effort for the sake of the jewel; One seeking a safe dwelling tightens the reins of the horse; A sage of noble lineage abandons terrifying food. An elephant is happy to play with a herd of compatible companions; Remember the thought of the young monk, And run everywhere wielding a sharp-edged sesame blade. Improve your methods of searching for the light of a lamp; Look at this prince who has been elevated to the throne. A bee gathers the essence of nectar, condensing it all into a single flavor; A champion, together with his fourfold army, destroys the enemy host. Why is it that a powerful opponent does not turn back? A minister who does not carry out secret instructions has no power in counsel; One who does not act according to the command is abandoned by the king’s executioner. It is improper to be patient with an enemy who threatens one’s life; A master of the Vedas studies even if he is dying. A king who abides by the law expands his mental scope. This is the second section from the Mahāmudrā Symbolic Song. Even while carrying a wish-fulfilling jewel upon one’s back, And riding a powerful elephant, One should drink the melted snow of nectar. Apply a seal to the boat for crossing the river; Look at the reflection of the five senses endowed with radiance. What does that person think who is devoid of life? Look at the form of the rhinoceros, not made by a craftsman. The seed, not yet roasted or scorched, is the cause of the sprout. The Brahmin sits beside the spinning of the thread. This dense mist is scattered by the wind; This mad elephant is placed in an iron chain. The bee does not look back for the sake of obtaining the nectar of the flower.

མཁའ་ལ་འཇའ་ཚོན་སྐྱོན་བྲལ་རང་སར་ཡལ། ། འགྲུལ་པོས་ཆུ་སྒྲོལ་གྲུ་ཡི་གཅེས་འཛིན་ཞིག། མཐོང་བྱེད་མིག་དང་བྲལ་བས་ཡུལ་རྣམས་འགགས། ། རྒྱལ་པོའི་བཀའ་ལ་བརྙས་ན་ཆད་པའི་གནས། ། མཐོན་པོའི་རྩེ་ནི་ལྷུང་བའི་གནས་ཡིན་གཟབས། ། འདབ་གཤོག་ཡ་འགལ་གྱིས་ནི་འཕུར་མི་ནུས། ། ནམ་མཁའི་ཆོ་འཕྲུལ་སྐྱེ་འགྲོའི་དཔལ་དུ་ཤར། ། མཁའ་ལ་ཆར་རྒྱུན་བབ་པས་རྩི་ཐོག་འཁྲུངས། ། དེད་དཔོན་རྒན་པོའི་གླིང་དོན་གཞན་གྱི་ཆེད། ། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་བརྡའི་མགུར་ལས་བྲུལ་ཚོ་གསུམ་པའོ། ། ། ། དིག་མས་ཚིག་ཏུ་སྨྲས་པ་མེད། ། ཆུ་ཤལ་ཟླ་བ་སུ་ཡིས་བྱས། ། ནམ་མཁའི་ཆོ་འཕྲུལ་སྣ་ཚོགས་ངོ་མཚར་ཆེ། ། ནམ་མཁའི་དབྱིངས་དང་ཁ་དོག་སུ་ཡིས་མཐོང་། ། བར་སྣང་དངས་པའི་ནུས་པ་གང་གི་མཐུ། ། ན་བུན་འདི་ལ་ངོས་གཟུང་འདུག་གམ་ཅི། ། རྣ་དབང་སྒྲ་ལ་ཟིན་པའི་རི་དྭགས་བླུན། ། དབང་པོ་ཡུལ་གྱིས་ནོན་པའི་རི་དྭགས་ལྟོས། ། གཉེན་པོ་འཕྲིག་དང་ལྡན་པས་ཤ་བ་ལྟོས། ། ཆུ་ཡི་ཟླ་བ་མ་བསྒུལ་བཞག་ན་དྲུངས། ། ཏིལ་གྱི་མར་མེ་གསལ་དངས་ངར་དང་ལྡན། ། རྨི་ལམ་བདེ་བའི་ཉམས་ནི་སད་པས་སྟོང་། ། རྒྱལ་པོས་ས་སྲུང་རལ་གྲིས་རྒོལ་བ་འཇོམས། ། ཁྲོ་བོའི་གཟུགས་བརྙན་འདི་ཡིས་བྱིས་པ་སྡིགས། ། གནམ་ལྕགས་ཐོག་གི་ཤུགས་ལ་སྲ་སྙི་མེད། ། ཆུ་ཡི་ཟླ་བ་འདི་ལ་ཡིད་མི་གཏད། ། འཇའ་ཚོན་ངོ་བོས་སྟོང་པས་སྤང་བླང་མེད། ། ན་བུན་མཁའ་ལ་ཡལ་བའི་བྱུང་ས་ལྟོས། ། དངོས་མེད་མུན་པས་ཁྱབ་པའི་ནམ་མཁའ་ལས། ། སྣ་ཚོགས་མདངས་དང་ལྡན་པའི་ལྷོ་སྤྲིན་འཐིབས། ། ཆར་རྒྱུན་དུ་མས་འགྲོ་བའི་ལོ་ཏོག་རྒྱས། །

A rainbow in the sky, free of defect, vanishes in its own place. A traveler crossing water lets go of attachment to the boat. Deprived of the eyes that see, objects are blocked. To despise the king’s command is a ground for punishment. The high peak is a place for falling; be careful! With only one wing, one cannot fly. The magical display of the sky arises as the glory of living beings. As a stream of rain falls from the sky, the crops grow. This is the third section from the Mahāmudrā Symbolic Song of the Elder Captain, for the sake of others. The mute woman spoke no words. Who created the moon in the water? The various magical displays of the sky are most wondrous! Who has seen the expanse of the sky and its colors? By whose power is the capacity of the clear atmosphere produced? Is there any identifiable substance in this mist? The deer that is caught by the sound of its own ears is foolish. Look at the deer whose senses are overwhelmed by objects! Look at the deer that possesses the alertness of an antidote! If the moon in the water is left undisturbed, it is clear. The sesame lamp is bright, clear, and intense. The experience of a pleasant dream is empty upon waking. The king protects the earth and destroys attackers with his sword. This image of a wrathful deity terrifies the childish. The force of the meteoric iron thunderbolt has no hardness or softness. Do not place your trust in this moon in the water. Since the rainbow is empty of essence, there is nothing to accept or reject. Look at the place where the mist vanishes into the sky! From the sky pervaded by non-existent darkness, South clouds of various lusters gather. Through many streams of rain, the crops of beings flourish.

ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་བརྡའི་མགུར་ལས་བྲུལ་ཚོ་བཞི་པའོ། ། ། ། མྱུ་གུ་མགོ་རྩ་གཉིས་སུ་གྱེས་ཀྱང་གཅིག་གི་སྟོབས། ། ཆུ་ནང་ཟླ་བ་ཆ་མེད་ནམ་མཁའི་ཆོ་འཕྲུལ་ཡིན། ། ག་བུར་ནུས་པ་འདི་ཡི་སྨན་དུག་བྱས་པ་མེད། ། ཆབ་རོམ་སྣང་ཡང་ཆུ་ལས་གུད་ན་གྲུབ་པ་མེད། ། ན་བུན་འདི་ཡི་རང་བཞིན་ཆ་མེད་གཟུང་བས་སྟོང་། ། མེ་ལོང་ནང་དུ་གཟུགས་མེད་རྐྱེན་ཤར་སྣང་བ་ཙམ། ། མོ་གཤམ་བུ་ཡི་ཕ་མ་ཁྱོད་ཀྱིས་མཐོང་ངམ་ཅི། ། སྐད་ཅིག་འདི་ལ་དུས་གསུམ་ཁོང་ནས་དག་པ་ཡིན། ། ལིཙྪ་བཱི་ཡིས་སྨྲས་པ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་གོ། ། ཨ་ལུ་ངོ་ཤེས་བྱིས་པ་དེ་དུས་བྲིད་དུ་མེད། ། འ་ཙི་བ་ལའི་མཚང་རྟོགས་ནས་ནི་འཇིགས་མི་དགོས། ། ནོར་བུ་ལག་ཏུ་ལོན་པའི་དེད་དཔོན་དབུལ་དང་བྲལ། ། ཤེལ་གྱི་རང་བཞིན་མི་འགྱུར་ཚོན་གྱིས་བཅོས་སུ་མེད། ། ནམ་མཁའ་མ་གྲུབ་ཕྱིར་ན་སྤྲིན་གྱིས་གང་ལ་སྒྲིབ། ། གསེར་ལ་གཟུགས་བརྙན་དུ་མ་བྱས་ཀྱང་གསེར་ཉིད་ཡིན། ། གྲིབ་མ་གཟུགས་ལས་བྱུང་བར་ཤེས་པས་སྤང་བླང་མེད། ། དྲང་སྲོང་རྣམས་ཀྱི་རིག་པས་སྨན་དུག་དབྱེར་མ་ཕྱེད། ། དབུལ་མོ་གཏེར་དང་ཕྲད་ཚེ་བཅོལ་བའི་ལས་མི་བྱེད། ། ནམ་མཁས་ནམ་མཁའ་བསྟེན་པས་ནམ་མཁའ་ཕྱི་ནང་འདྲེས། ། སྤང་བླང་མེད་པའི་ནམ་མཁའ་ལ་ནི་འབྱུང་བཞི་ཤར། ། འབྱུང་བཞིའི་རྩལ་དུ་འགྲོ་བ་གསོ་བསྐྱེད་བྱས། ། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་བརྡའི་མགུར་ལས་ལ་བཟླ་བའི་བྲུལ་ཚོ་སྟེ་ལྔ་པའོ། ། ། ། ཞིང་པ་བརྩོན་འགྲུས་ལྡན་པ་ལ། ། ལུས་ངག་ལས་ལ་དུབ་པ་མེད། ། མཚན་དཔེས་བརྒྱན་པ་འཁོར་ལོས་སྒྱུར། ། གདན་སར་གདོན་པའི་བྱ་བ་གཅེས། ། ལྷ་ཡི་བུ་མོ་ཡིད་འོང་མ། །

From the Mahāmudrā Symbolic Songs, this is the fourth section, the Trul-tsho. Though the sprout branches into two, they share the power of one. The moon in the water is a partless magical display of the sky. The potency of camphor is not made into medicine or poison by this [mind]. Though ice appears, it is not established apart from water. The nature of this mist is partless and empty of being grasped. Within a mirror, there is no form; it is a mere appearance arising from conditions. Have you ever seen the parents of a barren woman’s son? In this very instant, the three times are purified from within. How do you understand what the Licchavi has said? The child who recognizes his own mother cannot be deceived. Once the hidden flaw of the ācārya is realized, there is no need for fear. The captain who has the jewel in his hand is free from poverty. The nature of crystal is unchanging and cannot be altered by dye. Since space is not established, what can the clouds obscure? Though many images are fashioned from gold, they are gold itself. Knowing that a shadow arises from a form, there is nothing to accept or reject. Through the knowledge of the sages, medicine and poison are not distinguished. When a poor woman encounters a treasure, she does not perform the task of guarding it. By space relying upon space, outer and inner space merge. In the space where there is nothing to accept or reject, the four elements arise. Through the dynamic energy of the four elements, sentient beings are nurtured and sustained. From the Mahāmudrā Symbolic Songs, this is the fifth section, the Trul-tsho of the final resolution. For the farmer endowed with diligence, there is no exhaustion in the work of body and speech. Adorned with the marks and signs, the Universal Monarch is essential to be installed upon the throne. The lovely daughter of the gods—

སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་བརྩེ་བར་བྱ། ། མདུང་རྩེ་ལྔ་ལ་ངར་བླུད་དེ། ། ནམ་མཁའི་འོ་མ་དབུག་པར་བྱ། ། ཐེམ་སྐས་གདང་བུ་བཞི་ལ་དབབ། ། གཞོན་དུས་བྱིས་པ་ཟས་ཀྱིས་བཀོལ། ། གངས་ཀྱི་ཐིགས་པ་མི་དབོ་བར། ། དཔྱང་ཐག་འདྲེན་པའི་ཐག་པ་བཟུང་། ། རླུང་གིས་མཁའ་ལ་སྦར་ནས་ཀྱང་། ། ཆུ་བྲན་ཡུར་བ་གཟུད་པར་བྱ། ། ཆབ་རོམ་སྨིན་པ་རྡོ་ཡི་མི། ། སྐྱེ་དང་འཆི་བས་སླུ་མི་ཤེས། ། དེས་ནི་མཆོག་གི་ནོར་བུའི་གཏེར། ། རྨ་བྱའི་ཟས་ནི་བཙན་དུག་ཉིད། ། མེ་ཡིས་ཚིག་ལ་མེ་ཉིད་སྨན། ། འདོད་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དོན་དུ་ནི། ། ཐབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གཞན་ལས་འཕགས། ། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་བརྡའི་མགུར་ལས་རྩ་བའི་དེ་ཉིད་བསྟན་པ་སྟེ་བྲུལ་ཚོ་དྲུག་པའོ། ། ། ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནམ་མཁའི་གཟུགས། ། སྲིད་དང་ཞི་བའི་བྱེད་པའོ། ། སྲིད་པས་གཟུགས་སུ་བཟུང་བས་འཆིང་། ། ཞི་བས་དེར་འཛིན་སྤྲོས་དང་བྲལ། ། སྲིད་པས་དབུས་སུ་བཅུག་པ་ཡིས། ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་འཛིན་པར་བྱེད། ། རྩ་གསུམ་འཁོར་ལོ་བཞི་སོགས་ཀྱིས། ། ལུས་རྣམས་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པར་གནས། ། འབྱུང་དང་འཇུག་དང་གནས་དང་གསུམ། ། ཡི་གེ་གསུམ་གྱི་སྦྱོར་བ་ཡིས། ། དགུ་བརྒྱ་བཅུ་གཅིག་གྲངས་ཐེམ་ན། ། རྟོག་པ་རླུང་གིས་ཟ་བར་བྱེད། ། མི་རྟོག་ལྔ་པོ་ཤར་བ་ཡིས། ། ལས་ཀྱི་རྨང་རྡོ་ལྔ་པོ་བཅོམ། ། འོད་གསལ་བ་ཡི་དོན་མཐོང་ནས། ། བར་དོའི་གྲོང་ཁྱེར་འཇོམས་པར་བྱེད། ། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་བརྡའི་མགུར་ལས་རླུང་གི་དེ་ཉིད་བཤད་པ་སྟེ་བྲུལ་ཚོ་བདུན་པའོ། ། ། ། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་བརྡའི་མན་ངག་མཁའ་འགྲོ་མ་རྡོ་རྗེ་གསང་བའི་མགུར་བྲུལ་ཚོ་བདུན་དུ་བསྟན་པའོ། ། ། །

Act with compassion as if it were a mere illusion. Sharpen the five-pronged spear and pierce the milk of space. Descend upon the four rungs of the staircase. In youth, employ the child with food. Without letting a drop of snow fall, hold the rope that draws the suspension line. Even when fanned into the sky by the wind, direct the small stream into the irrigation channel. The ripening ice is a stone man; he cannot be deceived by birth and death. Thus, the treasure of the supreme jewel is the very poison for the peacock’s food. For those who are desirous, fire itself is the medicine for what is burned by fire. This method of skillful means is superior to others for the sake of those with desire. This concludes the sixth section, the teaching on the fundamental reality, from the Mahāmudrā Symbolic Song. Consciousness is the form of space; it is the agent of both existence and peace. By grasping at form through existence, one is bound; through peace, one is free from the elaborations of grasping. By placing it in the center through existence, one grasps the coemergent. The three channels, four wheels, and so forth, abide pervading the entire body. Through the application of the three syllables to the three—arising, entering, and abiding—when the count of nine hundred and eleven is reached, conceptual thought is consumed by the wind. By the dawning of the five non-conceptual states, the five foundation stones of karma are destroyed. Having seen the meaning of luminosity, the city of the intermediate state is demolished. This concludes the seventh section, the explanation of the reality of the winds, from the Mahāmudrā Symbolic Song. This concludes the Mahāmudrā Symbolic Pith Instructions, the Song of the Secret Vajra Ḍākinī, taught in seven sections.

མཁའ་འགྲོ་མའི་གསང་མཛོད་ན་གནས་པ་ལས་དབྱིངས་ཀྱི་གཙོ་མོ་རྣམས་ཀྱི་བཀའ་བགྲོས་ནས། ཀ་མ་ལ་ཤཱི་ལ་ལ་གཏད། ཞ་མ་ལོ་ཙཱ་བ་སྟོན་པ་སེང་གེ་རྒྱལ་པོས་བསྒྱུར་བའོ། །

From that which resides in the Secret Treasury of the Ḍākinīs, after the consultation of the principal ladies of the basic space, it was entrusted to Kamalaśīla. It was translated by the translator Zhama, the teacher Senge Gyalpo.