The Yoga of a Great Being

༄༅༅། ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཨཱཏྨ་ཡོ་ག་ནཱ་མ། བོད་སྐད་དུ། བདག་གི་རྣལ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བ། དཔལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་ལ་མཁས་པ་ཡིས། ། སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་རྗེས་བརྩེ་བས། ། དངོས་གྲུབ་ཆེད་དུ་ལས་སྒྲུབ་ཐབས། ། དེ་ནས་དེ་ལ་ཡང་དག་བཤད། ། འཇིག་རྟེན་ཐར་ལ་བརྟེན་ཕྱིར་ཡང་། ། འཁོར་ལོ་དྲུག་གི་ཆོ་ག་དང་། ། དེ་བཞིན་ལས་སྦྱོར་ཆོ་ག་ཡིས། ། ལས་ཀྱི་སྒྲུབ་ཐབས་མཆོག་བྱའོ། ། གང་ཞིག་རྣམ་པར་ཤེས་ཙམ་གྱིས། ། སངས་རྒྱས་ཉིད་ནི་ངེས་འཐོབ་པ། ། བདག་ཉིད་ཀྱི་ནི་སྒྲུབ་ཐབས་མཆོག། དེ་ཕྱིར་དེ་ལས་བཤད་པར་བྱ། ། དང་པོར་རེ་ཞིག་བཤང་ལམ་ནས། ། སུམ་མདོ་རུ་ནི་དགུག་བྱ་སྟེ། ། སྒོ་བཞི་འདབ་མ་བཞི་པ་ལ། ། གེ་སར་རྒྱན་གྱིས་དགེ་བྱས་པ། ། དེ་ཡི་དབུས་ན་ངེས་ཕྱུང་བའི། ། བནྡྷུ་ཀ་མཚུངས་ས་བོན་དམར། ། དེ་ནས་འཁོར་ལོ་ལ་གནས་ལྔ། ། ནག་པོ་འཇིགས་སུ་རུང་བའི་གཟུགས། ། འཇིགས་བྱེད་ཅེས་བྱར་བསྒྲགས་པ་ནི། ། འཇིགས་པ་འཇོམས་པས་འཇིགས་བྱེད་དོ། ། གཉིས་པ་ལྟེ་བའི་དབུས་གནས་ཤིང་། ། ལག་འགྲོའི་རྣམ་པར་རབ་ཉལ་བ། ། དེ་ལ་འཁྱིལ་པར་བསྒྲགས་པ་སྟེ། ། འཆར་དང་ནུབ་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། ། མེ་ཡི་ས་བོན་རེ་ཕས་ཀྱང་། ། གྲུ་གསུམ་པ་ཅན་མེ་ཡི་ལྷ། ། ཁ་དོག་དམར་ཞིང་ལུས་ཆེ་བ། ། འབར་བའི་ཕྲེང་བའི་འོད་འཁྲིགས་པའོ། ། གསུམ་པ་སྙིང་གའི་འཁོར་ལོ་ནི། ། སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་འདབ་མར་ཁྱབ། ། པདྨའི་སྣལ་མ་དང་འདྲ་ཞིང་། ། ཉི་མ་དང་མཉམ་གཟི་བརྗིད་ཅན། ། སྣ་ཚོགས་པདྨ་འདབ་བརྒྱད་ཀྱི། ། ལྟེ་བའི་ཟེའུ་འབྲུ་ལ་གནས་པ། ། ནཱ་ད་ཐིག་ལེར་ཡང་དག་ལྡན། །

In the language of India: Ātmayoga-nāma. In the language of Tibet: Bdag gi rnal ’byor (The Yoga of the Self). Homage to the glorious Vajrasattva! For those skilled in the practice of yoga, out of compassion for sentient beings, I shall now correctly explain the methods for accomplishing activities for the sake of attaining siddhis. Furthermore, for the sake of relying upon worldly liberation, one should perform the supreme method for accomplishing activities through the rituals of the six wheels and the rituals of the application of activities. That which, through mere cognition, ensures the attainment of Buddhahood itself—the supreme method for accomplishing the self—shall therefore be explained from this. First, one should draw [the wind] from the anus into the junction of the three channels. Upon the four petals of the four gates, adorned with filaments, in the center of that, there is a red seed-syllable resembling a bandhūka flower. Then, in the five locations upon the wheel, there is a black, terrifying form proclaimed as "Bhairava" (the Terrifier); he is called Bhairava because he destroys fear. Second, residing in the center of the navel, lying in the form of a serpent, is what is proclaimed as the "Swirl" (Kuṇḍalī); it is the cause of rising and setting. The seed-syllable of fire, Repha (Ra), is the fire deity in a triangular shape, red in color, large-bodied, and dense with the light of a blazing garland. Third, the wheel of the heart is pervaded by thirty-six petals. It is like a lotus fiber and possesses a brilliance equal to the sun. Residing upon the anthers of the center of a multicolored eight-petaled lotus, it is perfectly endowed with the nāda and the bindu.

སེམས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་དེ་བཞིན་གཤེགས། ། བཞི་པ་མགྲིན་པ་ལ་གནས་པའི། ། རྩ་ཡི་ཚོགས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ནི། ། རྩ་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཚོགས་པ་སྟེ། ། རྫུ་འཕྲུལ་ལ་སོགས་སྤྱོད་ཡུལ་ལོ། ། བཅུ་དྲུག་འདབ་མའི་ཟེའུ་འབྲུ་ལ། ། གསུང་གི་རྡོ་རྗེ་དེ་བཞིན་གཤེགས། ། རྐན་དང་མགྲིན་པ་རྣམ་དག་ཆེ། ། ཁ་དོག་དམར་པོ་དཔལ་ལྡན་ཆེ། ། ལྔ་པ་ཚངས་པའི་བུག་པར་ནི། ། དུས་གསུམ་ནམ་མཁའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཏེ། ། ནམ་མཁའ་ལས་འདས་མཆོག་ཏུ་ཕྲ། ། ཐིག་ལེའི་གཟུགས་ཅན་དབྱངས་དབང་ཕྱུག། འཁོར་ལོའི་ངེས་པ་དྲུག་པ་རྐན། ། ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་རྙེད་དཀའ་བ། ། ཟླ་བ་ཆུ་ཤེལ་དང་མཚུངས་པ། ། འཛག་པ་ཞེས་བྱ་བསམ་པར་བྱ། ། སོ་གཉིས་བདུད་རྩིའི་ཆ་ཤས་རིགས་ཀྱི་ནི། ། འཁོར་ལོར་གནས་པ་སྐུ་ཡི་རྡོ་རྗེ་སྟེ། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཁ་དོག་དཀར་པོ་ཆེ། ། རལ་པའི་ཅོད་པན་ལ་བརྒྱན་དཔལ་ལྡན་ནོ། ། དེ་བཞིན་སྤྱི་བོའི་རྩ་བར་ནི། ། འཁོར་ལོ་ཟླ་བ་ཟླུམ་པོས་བརྒྱན། ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་དེ་བཞིན་ལྷ། ། ཐིག་ལེ་ཡི་ནི་གཟུགས་རང་བཞིན། ། ཡེ་ཤེས་རྣམ་ཤེས་སྦྱོར་བ་དང་། ། སུམ་ཅུའི་དབང་ཕྱུག་ཁྱབ་བྱད་དེ། ། རྫུ་འཕྲུལ་དངོས་གྲུབ་སྦྱིན་པ་དང་། ། ཐར་པའི་ལམ་སྦྱིན་དེ་ཞེས་བྱའོ། ། བདག་གི་རྣལ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བ། ། ཏོག་རྩེ་པའི་ཞབས་ཀྱིས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ། ། ། ། རྒྱ་གར་ཤར་ཕྱོགས་སངྣ་ག་རའི་མཁས་པ་ཆེན་པོ་ནགས་ཀྱི་རིན་ཆེན་གྱི་སྤྱན་སྔར། དགེ་སློང་ཆོས་སྨྲ་བ་བསོད་ནམས་རྒྱ་མཚོའི་སྡེས་བསྒྱུར་བའོ། །

The Tathāgata, the Vajra of Mind, Resides in the fourth, the throat. The sphere of activity of the assembly of channels Is the gathering of all the channels, The sphere of miraculous powers and so forth. Upon the anthers of the sixteen-petaled [lotus], Is the Tathāgata, the Vajra of Speech. The great purity of the palate and throat, The great glorious one, red in color. In the fifth, the aperture of Brahmā, Is the sphere of activity of the space of the three times, Supreme and most subtle, transcending space. The Lord of Melody, in the form of a drop (bindu). The sixth certainty of the wheel is the palate, Difficult even for the gods to find. One should contemplate that which is called "the dripping," Resembling the moonstone. The Vajra of Body, residing in the wheel Of the thirty-two parts of nectar, The Tathāgata, great in white color, Glorious, adorned with a crown of matted locks. Likewise, at the root of the crown, The wheel is adorned by a circular moon. The Dharmadhātu and likewise the deity, The nature of the form of the drop. The union of wisdom and consciousness, The pervasive Lord of the Thirty, The bestower of miraculous accomplishments And the bestower of the path to liberation—so it is called. This, known as "My Yoga," Composed by the venerable Kāṇhapāda, is complete. Translated by the monk and Dharma-preacher Sönam Gyatso’s De (Punyodadhisenā) in the presence of the great scholar Vanaratna of Sāṅgāra in Eastern India.