The Whispered Lineage of Personal Instructions on the Glorious Cakrasaṃvara called “The Wish-Fulfilling Jewel”

༄༅༅། ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ། ཤྲཱི་ཙཀྲ་སམྦ་རོ་པ་དེ་ཤ་མུ་ཁ་ཀརྞ་པ་རམྤ་ར་ཙིནྟཱ་མ་ཎི་ནཱ་མ། བོད་སྐད་དུ། དཔལ་འཁོར་ལོ་སྡོམ་པའི་མན་ངག་ཞལ་ནས་སྙན་དུ་བརྒྱུད་པ་ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་ཞེས་བྱ་བ། དཔལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། སྐུ་གསུམ་བདག་ཉིད་དགོས་འབྱུང་བླ་མ་དམ་པའི་ཞབས་པད་ཟེ་འབྲུ་དྲི་མེད་འོད་ཟེར་ལ་ཕྱག་འཚལ། ། གསང་སྔགས་མཐར་ཐུག་སྙིང་པོའི་བཅུད་ཕྱུང་ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་མཁའ་འགྲོའི་གསུང་བཞིན་རྟོགས་པས་འདིར་གསལ་བཀོད། ། བདེ་གཤེགས་ཐུགས་ལ་སྣང་བ་དྲི་མེད་པཉྩ་པ་ནས་རྟོགས་པས་ཀེ་རི་ལི་རུ་གསང་བདག་མཉེས། ། སྤྱོད་པས་ཟིལ་མནན་ལུས་ཀྱི་བཀོད་པས་རྣལ་འབྱོར་རྗེས་བཟུང་མཛད་པ་ཐ་མས་འགྲོ་རྣམས་སྟོང་པར་བྱས། ། བསླབ་པ་གསུམ་དང་བརྒྱུད་པར་ལྡན་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་འཇུག་ཚུལ་ཤེས་པས་བླ་མ་དམ་པར་ཤེས། ། སེན་དྷ་བ་དང་རིགས་ཆད་བྲན་ལྟར་རུས་སྦལ་སྤུ་སྟེ་མོ་གཤམ་བུ་ལྟར་སློབ་མ་སྐྱོན་ལྔ་བྲལ། ། མཆོག་གི་དོན་འདོད་གང་གི་དེ་བརྟེན་ཐོག་མར་དབང་བཞིས་རྒྱུད་སྨིན་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་འབྲེལ་པ་ཉིད། ། འདི་དོན་རིམ་པར་བརྒྱུད་པ་རྣ་བར་འཕོ་བྱེད་དེ་ཚེ་སངས་རྒྱས་བསྟན་གནས་གུས་པས་མཉན་པར་གྱིས། ། ས་ཡི་ཆོ་ག་ལྷག་པར་གནས་པ་རིག་བྱེད་སློབ་དཔོན་རིག་སྦྱོར་སོགས་ཀྱིས་བུམ་པའི་དབང་བསྐུར་བྱ། ། བསླབ་པས་རྒྱུད་མཛེས་ཐོས་བསམ་ནོར་ལྡན་བླ་མར་འོས་པ་ཕུལ་བ་བླ་མས་གསལ་སྟོང་ལ་སོགས་བསྐུར། ། ཉེར་ལྔ་ལྷག་སྤངས་རིགས་ལྡན་རྒྱན་སྤྲས་ཟག་བཅས་བསྐུལ་སོགས་གསུམ་པ་བྱིན་ནས་བརྟུལ་ཞུགས་བརྟན་པར་བྱ། །

In the language of India: Śrī-cakrasaṃvara-upadeśa-mukha-karṇa-paramparā-cintāmaṇi-nāma. In the language of Tibet: The Wish-Fulfilling Gem: The Oral Lineage of Instructions on the Glorious Cakrasaṃvara. Homage to the glorious Vajrasattva! Homage to the stainless pollen of the lotus feet of the sublime guru, the source of all needs and desires, who is the embodiment of the three kāyas. Having realized the essence of the ultimate secret mantra, the Wish-Fulfilling Gem, according to the speech of the ḍākinīs, I shall set it forth clearly here. Through realization, the stainless appearance in the mind of the Sugata was transmitted from Pañcapāṇa to Kerili, pleasing the Lord of Secrets. Through his conduct, he overwhelmed others, and through his physical manifestations, he took yogins under his care; through his final deeds, he emptied the world of beings. One should recognize the sublime guru as one who possesses the three trainings and the lineage, and who knows the way of engagement through experience. Disciples should be free from the five faults: being like a sendhava salt, a broken lineage, a servant, a tortoise’s hair, or the son of a barren woman. Whoever desires the supreme goal should rely on such a guru; first, the continuum must be ripened by the four empowerments, which are the union of method and insight. This meaning is transmitted in stages from ear to ear; at that time, listen with devotion while the Buddha’s teaching remains. Through the rituals of the site, the preliminary consecration, and the application of the Vedas, the master should bestow the vase empowerment. Having offered to the guru—who is worthy of being a master, possessing the wealth of hearing and reflection, and whose continuum is beautified by the trainings—the guru bestows the clarity-emptiness and so forth. Having abandoned the twenty-five [faults] and being adorned with the marks of the lineage, the third empowerment is bestowed through the impure [consort] and so forth, and the ascetic conduct is made firm.

དགའ་བ་གསུམ་སོན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་རྙོག་པ་དང་བྲལ་ཡུལ་དུ་བྱ་སོགས་འབྲས་བུར་ཤེས་པར་གྱིས། ། དབང་བཞི་དང་འབྲེལ་བརྡ་ཡིས་མཚོན་པ་ཤེས་རབ་བདག་ཉིད་སིནྡྷུ་ར་ལ་མཉེས་སོགས་སྟོན་མོས་བརྒྱན། ། སློབ་དཔོན་བཞི་ལ་དབང་བཞི་དུས་བཞི་བྱེད་པ་བཅུ་གཉིས་ཆོས་ཉིད་དབང་ལ་མཚོན་དུ་མེད་པར་བྱོས། ། དབང་གིས་སྨིན་ནས་རིམ་པ་གཉིས་ཤེས་རྣལ་འབྱོར་དབང་ཕྱུག་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་རྒྱལ་བའི་སྐུ་སྒྲུབ་ཕྱིར། ། དབང་པོའི་རིམ་པས་དབྱེ་དང་བསྡུ་བའི་རིམ་པ་ཤེས་ནས་འདུ་འཛི་མེད་པར་རྒྱུན་དུ་འབད་པས་སྤྱད། ། ཚངས་པའི་གནས་བཞི་གསོལ་དང་ཁམས་སོགས་བསླབ་པ་འཁོར་ལོ་ཚོགས་བརྟེན་རྒྱུ་འབྲས་ཉིད་དང་ཕྲ་མོར་བརྗོད། ། གོ་ཆ་ཡེ་ཤེས་རྒྱས་བཏབ་སྐུ་གསུང་མཆོད་དང་བཟླས་པ་རྫོགས་རིམ་ཕྲིན་ལས་ཕྱོགས་དང་ཐུབ་པ་ཉིད། ། བསྡུས་པའི་སྦྱོར་བ་ཚད་མེད་བཞི་ལྡན་རྫུས་ཏེ་སྐྱེས་པ་སྐད་ཅིག་རྣལ་འབྱོར་བཟླས་པར་བཅས་པ་ཉིད། ། བརྟན་གཡོའི་དངོས་པོ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་སྣང་སེམས་དབྱེར་མེད་རྣོན་པོའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཟུང་འཇུག་རྡོ་རྗེའི་སྐུ། ། ཀུན་ལ་ཁྱབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོན་གསལ་རིག་མཚན་ཉིད་ཐུབ་པའི་དབང་པོ་བདེ་གཤེགས་ཀུན་གྱི་གཙོ། ། གསུམ་གསལ་བདག་གིས་མངོན་སུམ་ཉིད་དུ་ལེགས་པར་རྟོགས་ནས་བསྒོམ་དང་བཟླས་པ་གསལ་པོར་རབ་ཏུ་ཕྱེ། ། ཆོས་དབྱིངས་སྐྱེ་མེད་རྒྱལ་བ་ཡུམ་གཅིག་རྒྱལ་དང་རྒྱལ་བ་ཉིད་དེ་ནམ་མཁའི་རི་མོ་ལྟ། ། བརྟན་དང་གཡོ་བ་རྟེན་དང་བརྟེན་པ་ལྷ་ཡི་རང་བཞིན་རང་ལ་བཅུག་ནས་སྣ་ཡི་རྩེ་མོར་རྡོ་རྗེ་བཟླས། །

Know that the three joys, having reached the coemergent, free from turbidity, are the objects of experience and so forth, the result. The four empowerments, indicated by symbols, are the nature of insight; adorn them with the feast of the sindhūra and so forth. For the four masters, perform the four empowerments at the four times; make the twelve activities of the empowerment of the nature of phenomena (dharmatā) beyond indication. Having been ripened by empowerment, knowing the two stages, in order to accomplish the body of the Victor—the union of the Lord of Yogis—one should practice continuously without distraction, having understood the stages of differentiation and condensation according to the levels of the faculties. Recite the four immeasurables of Brahmā and train in the elements and so forth; rely on the wheel of the assembly and express the cause and effect in their subtle aspects. Don the armor, seal with primordial wisdom (jñāna), and perform the offerings to the body and speech, the recitation, the completion stage, the activities, the directions, and the Sage himself. The condensed application possesses the four immeasurables; it is the instantaneous yoga of miraculous birth, together with the recitation. The coemergent nature of all things, animate and inanimate, the inseparability of appearance and mind, is the domain of the sharp-witted: the union, the vajra body. It reveals the all-pervading essence, the characteristic of luminous awareness, the Lord of Sages, the chief of all Sugatas. Having clearly realized these three through direct perception, I have well distinguished the meditation and recitation. The unborn expanse of phenomena (dharmadhātu) is the sole Mother of the Victors; the Victor and the Victor-hood itself are like a drawing in the sky. Having dissolved the animate and inanimate—the support and the supported—into the nature of the deity, perform the vajra recitation at the tip of the nose.

གཏོར་མ་བྱིན་ནས་དབང་པོ་འབྲིང་པོས་འོད་གསལ་བསྒོམས་ཏེ་དབང་སོགས་ལམ་དང་དམ་ཚིག་འབྲས་བུར་བསྲེ། ། བདག་འཇུག་དབང་དང་བླ་མ་མཆོད་བྱེད་ཉམས་ཆགས་བསྐང་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་བརྟན་པའི་ཆོ་ག་བཟླས། ། རྒྱལ་པོ་བློན་པོ་དམངས་ཀྱི་བྱེད་པས་མཚམས་ཀྱི་ཀུན་སྤྱོད་ཟ་ཉལ་འགྲོ་དང་ཁྲུས་སོགས་རྣལ་འབྱོར་བྱ། ། རྣམ་རྟོག་དང་བྲལ་ཟླ་བ་དྲུག་ཏུ་ངེས་པར་བསམས་ནས་གྲུབ་པའི་མཚན་མ་མཐོང་ནས་རོལ་པར་གནས། ། ཐུབ་པའི་བསྟན་པ་རྒྱས་མཛད་དངོས་གྲུབ་མཐར་ཕྱིན་ཟབ་དང་རྒྱ་ཆེ་བ་དང་གཉིས་མེད་དམ་ཚིག་ཀུན་གྱི་གཞི། ། བག་ཡོད་བསྒོམ་ཞིང་རྟེན་དང་གསང་བ་མི་བསག་མི་འབྲལ་བཟའ་བསྲུང་མཆོག་གྱུར་ཐུབ་པས་རབ་ཏུ་གསུངས། ། བསླབ་པ་གསུམ་དང་རྒྱུ་འབྲས་ཞེན་མེད་དབང་སོགས་འབྲས་བུ་རྒྱུད་གཞན་ལས་གསུངས་རང་སེམས་བརྟན་པས་བསྲུངས། ། སྐུ་གསུམ་ལ་བརྟེན་ཏིང་འཛིན་གསུམ་གྱིས་རྒྱ་ཆེར་རབ་གསལ་གཞི་ལམ་འབྲས་བུས་ལྟ་བ་མཚོན་པར་གྱིས། ། རྣལ་འབྱོར་སྲོག་རྩོལ་སངས་རྒྱས་མངའ་བདག་གཡོན་དང་གཡས་སུ་རིམ་པ་ཇི་བཞིན་རྒྱུ་བ་ངེས་པ་སྟེ། ། མཉམ་པར་བཞག་པས་འཇུག་པའི་རླུང་ཉིད་བུམ་པ་ཅན་དུ་བྱས་ནས་བསྟན་པའི་གོ་འཕང་སོ་སོར་ཐོབ། ། རླུང་གི་སྦྱོར་བ་འདི་ཉིད་མི་ཤེས་ལས་དང་ལས་མིན་མི་གྲུབ་རླུང་རིག་པས་ནི་འབྲས་བུ་སྟེར། ། གདམས་པས་ཚེ་དང་བཟླས་པའི་རིམ་པ་གོམས་པས་དགེ་དང་མི་དགེ་འཆི་བཟློག་རླུང་རིག་པས་ནི་ཤེས། ། བྱ་དང་བྱེད་ལས་ཆོས་མཚུངས་རྒྱུ་མཚན་གདམས་པའི་སྦྱོར་བ་བསྐྱེད་རིམ་གོམས་པས་མཐུན་པའི་རྐྱེན་དང་ལྡན། །

Having offered the torma, those of middling faculties should meditate on luminosity and blend the empowerments and so forth into the path, and the samayas into the result. To perform the self-entry empowerment and the guru offering, and to restore impairments and breakages of samaya, one should recite the ritual of Vajrasattva. Through the activities of kings, ministers, and commoners, one should practice yoga during the conduct of the retreat, including eating, sleeping, walking, and bathing. Having meditated with certainty for six months free from conceptual thought, and having seen the signs of accomplishment, one should abide in the display. To cause the teachings of the Muni to flourish, to reach the culmination of siddhis, and to be the foundation of all profound and vast, non-dual samayas, one should meditate with conscientiousness. The Muni has excellently taught that one should not accumulate or separate from the supports and secrets, but should maintain the supreme observances of eating and protection. One should guard the three trainings, the lack of attachment to cause and effect, and the empowerments and results as taught in other tantras, by stabilizing one's own mind. Relying on the three bodies and the three samādhis, one should clearly illustrate the view through the vast ground, path, and result. The yoga of prāṇāyāma is the mastery of the Buddhas; the flow through the left and right channels is certain in its sequence. By resting in equipoise, the entering wind is made into the vase-breath, and the respective stages of the teaching are attained. Without knowing this very application of the winds, neither karma nor non-karma is accomplished; the wind and awareness bestow the result. Through the instructions, the stages of longevity and recitation are mastered; through the wind and awareness, one knows how to reverse death and the virtuous and non-virtuous. The actions and agents are similar in nature; through the application of the instructions and the mastery of the generation stage, one possesses the favorable conditions.

གསང་སྤྱོད་ལ་གནས་སྡུག་བསྔལ་བཟོད་པས་ལུས་གནད་གསུམ་ལྡན་དམིགས་པ་བཞི་ལས་སྦྱོར་བའི་སྐྱོན་བསལ་ཏེ། ། སྟེང་འོག་བར་དུ་འབུགས་པའི་སྦྱོར་བ་ལི་རིའི་ཚུལ་དུ་སྒོ་གསུམ་སྦྱང་བར་བྱ་ཕྱིར་ངེས་པར་རོལ། ། རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་ཡིག་འབྲུ་གསུམ་ལ་གོམས་ཤིང་སངས་རྒྱས་ལྔ་ལ་ཁ་དོག་སོ་སོར་བསླབ་པར་བྱ། ། འབྱུང་བ་ལྔ་ཡི་རླུང་ཟིན་པས་ནི་དུ་བ་སྨིག་རྒྱུ་མེ་ཁྱེར་མར་མེ་སྤྲིན་མེད་ནམ་མཁའ་འབྱུང་། ། བརྟན་པའི་རྟགས་སུ་ཟླ་ཟེར་ཉི་ཟེར་གློག་གི་ཟེར་དང་འཇའ་ཚོན་ཉི་ཟླར་བསྲེས་པ་དངོས་སུ་མཐོང་། ། སྤྱོད་ལམ་དང་ནི་སྦྱོར་བ་མཁས་པས་དུག་སོགས་གཞོམ་དང་འཆི་བ་རྟག་པ་ལ་སོགས་སྣ་ཚོགས་རྒྱུར། ། རྩ་དང་རླུང་དང་ཐིག་ལེ་འདྲེས་པས་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་རྒྱལ་པོར་འགྱུར་རོ་ཀྱེ། ། རིམ་པ་འདི་ཉིད་འཕེལ་བར་བྱ་ཕྱིར་སྣང་དམིགས་དངོས་པོ་སྒྱུ་མར་བསམས་ལ་དབེན་པའི་གནས་སུ་ནི། ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་མཚན་དཔེས་སྤྲས་པའི་གཟུགས་བརྙན་ལ་ནི་རབ་ཏུ་དམིགས་ལ་དངོས་པོ་ཆུ་ཟླ་ལྟར། ། བཅུ་གཉིས་སྒྱུ་མའི་དཔེ་ཡིས་མཚོན་ཏེ་མཉམ་རྗེས་ལ་ནི་ཆོས་བརྒྱད་ལས་འདས་མཁའ་བཞིན་སྙོམས་པར་འཇུག། དེ་ལྟར་ཤེས་པས་མི་བྱ་བ་མེད་སྔགས་ཟློས་བསྲུང་སོགས་མི་དགོས་དགེ་སློང་སོགས་ལ་ཕྱག་མི་བྱ། ། འདི་དང་མཚན་དུས་བསྲེ་ཞིང་སྦྱང་དང་གོམས་པས་གྱེན་དུ་འཕངས་ཏེ་བདེ་གཤེགས་བལྟས་ལ་ཆོས་སོགས་མཉན། ། རྨི་ལམ་མེད་དུས་གནད་དང་ལྡན་པས་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་བརྒྱད་ཅུ་འགགས་ནས་སྣང་བ་གསུམ་འདས་ཏེ། ། རྒྱུན་མི་འཆད་པའི་འོད་གསལ་ཆེན་པོས་ས་བཅུར་གྱུར་པ་ལམ་མ་བགྲོད་ན་རྣམ་ཤེས་གོང་དུ་འཕོ། །

Abiding in the secret conduct, endure suffering and, possessing the three key points of the body, clear away the faults of application through the four visualizations. To purify the three doors in the manner of piercing the upper, lower, and middle, engage definitely in the application of the "Li-ri" method. Become familiar with the three syllables of vajra recitation and train in the respective colors of the five buddhas. By seizing the winds of the five elements, smoke, mirages, fireflies, lamps, and cloudless sky will appear. As signs of stability, one will actually see moonbeams, sunbeams, flashes of lightning, rainbows, and the blending of the sun and moon. Through skill in conduct and application, various causes such as the destruction of poisons and the overcoming of death are achieved. By the merging of the channels, winds, and drops, one becomes a king of the uninterrupted flow of bliss, clarity, and non-conceptuality. To increase this very stage, contemplate appearances and objects as illusory in a secluded place. Focus intensely on the reflected image of Vajrasattva adorned with the marks and signs, and like the moon in water, illustrate this with the twelve examples of illusion. In meditative equipoise and post-meditation, transcend the eight worldly concerns and enter into equanimity like space. Knowing this, there is nothing not to be done; there is no need for mantra recitation or protection, nor should one prostrate to monks and the like. By blending this with the night and training through familiarity, it is cast upward; look upon the Sugatas and listen to the Dharma and so forth. When dreams cease, through the key points, the eighty [afflictions] such as attachment are blocked, and the three appearances are transcended. Through the uninterrupted great luminosity, one reaches the ten grounds; if the path is not traversed, the consciousness is transferred upward.

སྣ་ཚོགས་དོན་ཆེན་མཐོང་ནས་ཤེས་པ་སྤོང་སྟེ་རིམ་པ་གཉིས་ལྡན་འཇུག་ཕྱིར་གཞན་གྱི་མི་འགྱུར་རོ། ། ཆགས་དང་ཆགས་བྲལ་འདི་མ་ཤེས་པར་གཞན་ནི་དོན་མེད་དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་བགྲོད་པ་གཅིག་པའི་ལམ། ། རི་བོང་རྒྱུག་དང་ཟླ་བ་ཆུ་འཛིན་དུས་དང་འབྲེལ་པ་བསླབ་བཅས་སངས་རྒྱས་དགོངས་པ་མི་ཤེས་ཕྱིར། ། སྒོ་གསུམ་གནད་ཀྱིས་སྦྱང་བར་བྱ་ཞིང་ངལ་ན་སྣ་རྩེར་བལྟས་ལ་ངེས་ཤེས་སྐྱེས་ནས་ཆེན་པོར་བལྟ། ། དང་པོའི་ལས་ཀྱི་ཡིད་འོང་ལ་བརྟེན་གོམས་པས་སྔགས་ལས་ཞིང་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་སོགས་རྩ་བསྙེན་བྱ། ། ཅིག་ཅར་མགོན་པོ་བསྒོམས་ནས་མཐར་གནས་རྡོ་རྗེའི་བཟླས་པ་རྩ་ལ་མཁས་པས་པདྨའི་སྐྱོན་བཞི་བསལ། ། བདེ་བའི་ལམ་དྲངས་ཡེ་ཤེས་མཚོན་པ་མར་ལ་འདུ་བར་རྒྱུ་འབྲས་ཤེས་ནས་ཞེས་བྱའི་དཀྱིལ་འཁོར་བལྟ། ། ཐུར་སེལ་གཅུད་ནས་གླང་ཆེན་སེང་གེ་རྨ་བྱའི་འདྲེན་དང་བྱ་རྒོད་སྟག་མོས་སྣང་དམིགས་བདེ་བར་འཆར། ། སྦྱོར་བར་དངས་མ་རླུང་དང་མཉམ་ཞིང་རིག་མས་བདེ་བ་ལུས་ལ་སྤྲོས་ནས་རྩ་མདུད་དགྲོལ་བར་བྱ། ། བདེ་བའི་ཉམས་སྐྱེས་ཚོགས་དྲུག་ཀུན་ལ་རོ་མཉམ་ལུགས་ལས་འབྱུང་དང་བཟློག་པས་དགའ་བཞི་མཚོན་པར་བྱ། ། དགའ་བ་གསུམ་དང་དཔེ་དོན་བསྲེས་ནས་རྒྱུ་ཚོགས་གཟུང་འཛིན་ཆོས་ཉིད་གོམས་ནས་རྩོལ་མེད་འབྲས་བུ་འཆར། ། ཡེ་ཤེས་གསལ་བྱེད་དབང་གི་འབྲས་བུར་རྡོ་རྗེའི་ལུས་ལ་འཁོར་ལོར་མདུད་པ་སྤྱི་བོར་གྲོལ་བའི་གནས། ། སྒོ་དགུ་འགགས་ནས་སྒོ་བཞི་ཐིམ་པ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་གྲོལ་ཡེ་ཤེས་ལུས་ཅན་སྒྲ་བརྙན་ལྟ་བུར་འབྲལ། །

Having seen the great purpose of the manifold, one abandons conceptual cognition and enters the two stages; thus, one does not become like others. Without knowing this [distinction between] attachment and freedom from attachment, other paths are useless; this is the single path traversed by the Buddhas of the three times. Because they do not know the Buddha’s intention—the training in the connection between the hare, the moon, the clouds, and time—one must train through the key points of the three doors. If weary, look at the tip of the nose; once certainty arises, look at the Great One. Relying on the pleasing [consort] of a beginner, through familiarity, one should perform the root-approach of the fields and the coemergent [wisdom] and so forth from the mantra. Meditating on the Protector [simultaneously], the expert in the channels performs the final vajra recitation and clears the four faults of the lotus. Drawing the path of bliss, the wisdom is illustrated; knowing the cause and effect of the gathering downward, one beholds the maṇḍala of the so-called [deities]. By binding the downward-clearing wind, the guidance of the elephant, lion, peacock, vulture, and tigress causes appearances and objects to arise as bliss. In the union, the refined essence is equalized with the wind; the consort radiates bliss into the body, and the channel-knots are untied. When the experience of bliss arises, the six consciousnesses are of one taste; through the forward and reverse processes, the four joys are illustrated. By blending the three joys with the example and the meaning, and by familiarizing oneself with the nature of phenomena—the collection of causes, subject, and object—the effortless fruit arises. As the fruit of the empowerment that clarifies wisdom, the knots in the chakras of the vajra body are released at the crown. The nine gates are blocked and the four gates dissolve; the liberated wisdom of the two [truths] is separated from the embodied being like an echo.

མིག་སོགས་སྟོང་དང་བདུད་བཞི་གྲོལ་བ་ཆོས་ཉིད་ལ་མཁས་གསུམ་པོ་གཅིག་གྱུར་ཡེ་ཤེས་རྒྱུན་ཆད་མེད། ། གཞི་ལམ་འབྲས་བུ་གཅིག་གྱུར་བདེ་ཆེན་དངོས་པོ་རོ་མཉམ་ཡི་གེ་བཞི་དོན་འབྲས་བུ་མངོན་དུ་འགྱུར། ། མཐར་མ་སྐྱོལ་ན་ཉེ་བར་སྤྱོད་པ་ལུས་ལྡན་བཞི་དང་ངེས་ཤེས་བརྟགས་ཏེ་ངོ་སྤྲོད་ཤེས་པར་བྱ། ། སྐྱེ་ཤི་བར་དོ་ཤེས་པ་སྔ་ཕྱི་གཉིད་དུ་དྲན་མཚམས་འཆི་བའི་དུས་སུ་ཕྲ་རགས་ཐིམ་ནས་ནི། ། འོད་གསལ་ཆེན་པོ་དེ་མ་རྟོགས་ན་བླ་མ་སོགས་ཀྱི་སྐྱེལ་བསུ་ཉིང་མཚམས་རླུང་གསུམ་བཅིང་བའི་ཕྱིར། ། ཡོན་ཏན་རྫོགས་པ་བར་དོར་ལོངས་སྐུ་ཡོན་ཏན་བདུན་ལྡན་དེ་མ་བརྟན་ན་དུག་གསུམ་ལས་གྱུར་པའི། ། རྟོགས་པར་བཅས་ལ་དབང་དུས་ཉམས་དང་ལྷ་སོགས་སྒྱུ་མ་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་སློབ་དང་མི་སློབ་པ། ། བདུན་ཕྲག་རེ་ལ་བརྒྱལ་བར་གྱུར་པ་དེ་མ་ཁེགས་ན་སྐྱེ་བ་སྣ་ཚོགས་སྤྲུལ་སྐུ་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར། ། བར་དོ་གསུམ་ལ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་དུག་གསུམ་ཤེས་པ་ཟག་མེད་འོད་གསལ་སྒྱུ་མར་བསྲེས་ལ་སྒོམ། ། འདི་དོན་རིམ་པ་འཁོར་བ་དང་ནི་མྱ་ངན་འདས་ལས་རྒྱལ་བ་གཉིས་མེད་ཟུང་འཇུག་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་འགྱུར། ། དབང་དང་དམ་ཚིག་འབྲེལ་པར་ཤེས་པ་གདོད་ནས་དག་པ་རྐྱེན་གྱིས་བསྐུར་ཚུལ་ཉམས་སུ་བླང་དང་རྟོགས། ། བུམ་སོགས་དམ་ཚིག་མཉམ་གཞག་རྗེས་སྤྱོད་མི་འབྲལ་བཟའ་བསྲུངས་སྤྲོས་བཅས་སྤྲོས་མེད་ཡན་ལག་བཤགས་བྱ་ཉིད། ། དབང་དུས་ལྟ་སོགས་མཚོན་པར་བྱས་ལ་བདུད་རིགས་ངོས་བཟུང་ཟིལ་གྱིས་མནན་ནས་སྒོམ་དང་རྟགས་སུ་འབྲེལ། ། ཐ་མ་འབྲིང་དང་རབ་དང་མཆོག་གྱུར་འཇུག་སྒོ་ཤེས་པས་བསྒོམས་ལ་སྦྱར་ཏེ་གང་དང་གང་ལ་སོགས། །

The eyes and so forth are empty; the four māras are liberated. In the nature of phenomena, the three [wisdoms] are unified in an uninterrupted stream of primordial wisdom. Ground, path, and fruition are unified; the great bliss of the equal taste of entities is the realization of the meaning of the four syllables. If one does not reach the final goal, one should understand the introduction by examining the four proximate applications and the certainty of the body. Knowing the intermediate state of birth and death, at the time of death, when the coarse and subtle [elements] dissolve, if that great luminosity is not realized, then for the sake of the guru and others escorting one and binding the three winds at the point of transition: if the qualities are not stabilized in the intermediate state of the Sambhogakāya endowed with the seven qualities, then from the three poisons, together with conceptualization, at the time of empowerment, the union of the deity and so forth as an illusion is the stage of learning and no-more-learning. If one faints for each week and that is not averted, one takes rebirth through various emanations. In the three intermediate states, one should meditate by blending the three poisons such as attachment with the uncontaminated luminosity of illusion. This meaning is the sequence of the non-dual union of Mahāmudrā, which triumphs over both saṃsāra and nirvāṇa. Knowing the connection between empowerment and samaya, one practices and realizes the manner of conferring the primordially pure [empowerment]. The vases and so forth are the samayas; one should not be separated from meditative equipoise and post-meditation, and the branches of eating, guarding, and confession are with and without elaboration. At the time of empowerment, having illustrated the view and so forth, one identifies the classes of māras, overpowers them, and connects them to meditation and the signs. By knowing the entry points of the inferior, middling, and superior, one meditates and applies them to whatever [circumstances] arise.

མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་ཚེ་འདིར་འདོད་པ་དུས་དང་འབྲེལ་པར་སྤྱོད་པ་བྱས་ནས་གོལ་ས་བཅད་པར་བྱ། ། བྱ་དང་སྤྱོད་སོགས་ཚོགས་སུ་བསྒྱུར་ལ་ཕྲིན་ལས་བྱེད་པར་རབ་གནས་སྦྱིན་སྲེག་རྣམ་བཞིས་འདོད་དགུར་བསྒྱུར། ། འཁོར་ལོ་བཞི་ལ་སྐུ་བཞིར་ཡན་ལག་བདུན་ལྡན་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་སྒོ་གསུམ་ངོ་སྤྲོད་མཚན་དཔེས་སྤྲས། ། རྒྱུད་རྣམས་སྙིང་ཕྱུང་མན་ངག་བཅུད་བསྡུས་ལམ་གྱི་རིམ་པ་བདེ་གཤེགས་ཀུན་ཐུགས་ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་ཉིད། ། མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལས་རྒྱལ་བར་བྱ་ཕྱིར་འཇུག་པའི་ཚུལ་དང་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་གསལ་བའི་ཐབས་ཉིད་དོ། ། ལུས་ལ་གོ་གྱོན་ངག་གིས་གཡུལ་སྤྲད་སེམས་ཀྱིས་མཚོན་བསྣུན་སྐུ་གསུང་ཁྲུས་བཅུད་རླུང་དང་འཁོར་ལོ་བསྐོར། ། རྩ་བ་དྲུག་ལ་ཡན་ལག་སོ་དགུས་ནད་ལ་སྨན་དཔྱད་བར་ཆད་སྲུང་འཁོར་གནད་བྲལ་གེགས་བསལ་ཏེ། ། ས་ལ་སོགས་པའི་རོ་བཞི་ངོས་བཟུང་འཁོར་ལོ་བཞི་ཡིས་རོ་བཞི་མཉམ་ལ་ཞི་གནས་ཕྱོགས་ལ་ནི། ། ཐབས་དང་ལྡན་པ་པི་ཝང་སྒྲ་སོགས་རྩ་རླུང་ལ་ནི་ཤེས་རབ་སྐུ་གསུམ་མཐུན་སྦྱོར་རྫས་སོགས་ལྔ། ། ཟིན་དང་མ་ཟིན་ལེགས་པར་ཤེས་ནས་ལུས་ཀྱི་གནད་ལ་ཉི་མ་ཟླ་སོགས་བརྫིས་ནས་རྡུལ་སྤྲུགས་བྱེད། ། འབྱུང་བཞི་རླུང་ལ་ལྟེ་བ་ལ་སོགས་སྟོང་ར་བཅས་ནས་ན་ཚ་བོགས་འདོན་འགགས་འཁྱིལ་ལ་སོགས་བསལ། ། བཅུ་པའི་རླུང་ཤེས་ཏིང་འཛིན་རང་གྲོལ་སྨན་པ་ལྟ་བུས་བརྒྱད་པོ་བསལ་ནས་དངུལ་ཆུ་ལྟར་སྤྲད་བྱ། ། དངས་མ་བསྲུབས་ནས་སྐྱོན་རྣམས་སེལ་ཕྱིར་བདག་ཏུ་ལྟ་བའི་བུད་ཤིང་བསྲེགས་ནས་འོད་གསལ་ཆོས་སྐུར་བསྒྲལ། །

To desire the supreme siddhi in this very life, one should engage in the practices in accordance with the timing and cut off the points of deviation. Transform the Kriya, Charya, and other classes of tantra into the accumulations, and through the four types of consecration and fire offerings, transform them into the fulfillment of all desires. Within the four wheels, the four kayas are the Vajrasattva endowed with the seven limbs; the three doors are introduced as being adorned with the major and minor marks. This is the essence of the tantras extracted and the condensed nectar of the pith instructions: the stages of the path, the wish-fulfilling jewel of the hearts of all Sugatas. It is the very method for clarifying the way of entering and the result of having entered, in order to triumph over discordant factors. Don the armor of the body, engage in battle with speech, and strike with the weapon of the mind; bathe the body, speech, and mind, and turn the winds and the wheels. Through the six roots and thirty-nine branches, apply medical treatments for illness, establish protection wheels against obstacles, and clear away hindrances that lack the vital points. Identify the four tastes of the earth and so forth; through the four wheels, equalize the four tastes. Regarding the side of shamatha, the method is endowed with the sound of the lute and so forth; for the channels and winds, the wisdom is the union of the three kayas, and there are the five substances and so forth. Having correctly understood the seized and the unseized, one tramples the sun, moon, and so forth upon the vital points of the body and shakes off the dust. Having established the empty enclosure of the navel and so forth for the winds of the four elements, one enhances the illness and clears away blockages, stagnations, and the like. Knowing the tenth wind, the self-liberated samadhi, like a physician, one clears the eight [obstacles] and applies them like mercury. By churning the essences to clear away defects, one burns the firewood of the view of self and liberates [the mind] into the luminous Dharmakaya.

འདི་དོན་རིམ་བརྒྱུད་བླ་མ་ལ་བསྟེན་གུས་པས་བླང་ཕྱིར་བྱིན་རླབས་ལམ་ཁྱེར་སྙན་ནས་སྙན་དུ་བརྒྱུད། ། མཆོག་གི་བློ་ཅན་བརྩེ་བ་ཆེན་པོས་ཐེག་གཞན་སྤངས་པ་སྨིན་དང་གྲོལ་བ་རིམ་པ་གཉིས་ལ་འབད། ། སྣོད་བཅུད་ལ་སོགས་གཞལ་ཡས་ཁང་དང་ཕུང་པོ་ཁམས་སོགས་ལྷ་རུ་དག་པས་རྒྱལ་བ་ཐམས་ཅད་བསྡུའོ། ། རྡོ་རྗེའི་ལུས་ལ་བདེ་ཆེན་གནས་པས་ཕོ་ཉ་ལ་སོགས་སྤྲོས་དང་སྤྲོས་མེད་འཁོར་ལོ་ཟུང་དུ་འཇུག། རིམ་པ་འདི་ལ་མོས་པ་བརྟན་པས་སྤྲུལ་པ་མཐོང་ཞིང་སྐྱོན་ཡོན་དང་བཅས་ཆུང་ངུ་ཡིན་ཕྱིར་ཚོགས། ། སྐད་ཅིག་བཞི་ཡིས་དགའ་བ་གསུམ་སོན་འབྲིང་པོའི་དྲོད་དེ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དྷཱུ་ཏཱིའི་ལམ་ཞུགས་ནས། ། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་བརྒྱ་ཕྲག་བདུན་པོ་ཡོན་ཏན་གྱིས་སྤྲས་གནས་དང་ཉེ་གནས་ཉི་ཤུ་བཞི་ལ་སོགས། ། དངས་མ་ཡས་བྱོན་པཱུལླི་སོགས་ཁྱབ་རྒྱུ་བ་མས་བརྟན་བདེ་ཆེན་བརྟོལ་ནས་མ་ཆགས་པདྨའི་ས། ། རབ་བཀྲམ་ཆེན་པོ་ཕྲག་བདུན་ཡོན་ཏན་ཡེ་ཤེས་གསལ་བྱེད་ཆོས་སྐུ་བདག་ཉིད་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པར་འགྱུར། ། འཁོར་ལོ་སྡོམ་པའི་བསྐྱེད་རྫོགས་ལ་སོགས་གཏིང་དཔག་དཀའ་བ་གསལ་པོར་རབ་ཕྱེ་སྙན་བརྒྱུད་མཁའ་འགྲོའི་གསང་། ། དྲི་མེད་བསགས་པའི་དགེ་བ་དེས་ནི་ས་གསུམ་གནས་པ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའི་གོ་འཕང་ཐོབ་པར་ཤོག། ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་ཞེས་བྱ་བ་མཁའ་འགྲོ་མའི་གསང་ཚིག་ཏིལླི་པས་བཀོད་པ་རྫོགས་སོ། ། ། ། རྩིགས་ཀྱི་རྒྱ་མདུད་དང་བཅས་པ་ནཱ་རོ་པཎྜི་ཏའི་ཞལ་སྔ་ནས་དང་། ལོ་ཙཱ་བ་མར་པ་ཆོས་ཀྱི་བློ་གྲོས་ཀྱིས་པུཥྤ་ཧ་རིའི་གནས་སུ་བསྒྱུར་བའོ། །

To receive this meaning, one relies on the lineage gurus with devotion; thus, the path of blessings is transmitted from ear to ear. Those of supreme intelligence, through great compassion, abandon other vehicles and strive in the two stages of ripening and liberation. By purifying the environment and its inhabitants, the celestial mansion, and the aggregates and elements into deities, all the Victors are gathered. Because great bliss resides within the vajra body, the messengers and so forth are emanated, and the two wheels of elaboration and non-elaboration are unified. Through stable devotion to these stages, one sees emanations; since this is the "lesser" stage, it is accompanied by faults and virtues, and thus is the stage of accumulation. Through the four moments, one reaches the three joys; this is the "middling" stage of warmth. Having entered the path of the coemergent central channel (dhūtī), one is adorned with the seven hundred supramundane qualities, the twenty-four sacred sites and nearby sites, and so forth. The refined essence ascends from above to pervade Pullīramalaya and the rest, and the downward-flowing movement stabilizes, piercing the great bliss of the unattached lotus stage. With the seven hundred million vast and extensive qualities, the wisdom that clarifies the Dharmakāya, one becomes the Vajradhara, the very nature of reality. This profound and difficult-to-fathom generation and completion stages of Cakrasaṃvara have been clearly elucidated as the secret of the ḍākinīs’ oral lineage. By this stainless merit accumulated, may all beings dwelling in the three realms attain the state of Vajradhara. This concludes "The Wish-Fulfilling Gem," the secret words of the ḍākinīs composed by Tilopa. Together with the seal of the lineage, this was translated at the site of Puṣpahari by the Paṇḍita Nāropa and the translator Marpa Chökyi Lodrö.