Personal Instructions on the Great Seal

༄༅༅། ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། མ་ཧཱ་མུ་དྲ་ཨུ་པ་དེ་ཤཾ། བོད་སྐད་དུ། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་མན་ངག། དཔལ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་བསྟན་དུ་མེད་གྱུར་ཀྱང་། ། དཀའ་བ་སྤྱོད་ཅིང་བླ་མ་ལ་གུས་པའི། ། སྡུག་བསྔལ་བཟོད་ལྡན་བློ་ལྡན་ནཱ་རོ་པ། ། སྐལ་ལྡན་ཁྱོད་ཀྱི་སྙིང་ལ་འདི་ལྟར་བྱོས། ། ཀྱེ་ཧོ་འཇིག་རྟེན་ཆོས་ལ་ལེགས་ལྟོས་དང་། ། རྟག་མི་ཐུབ་སྟེ་རྨི་ལམ་སྒྱུ་མ་འདྲ། ། རྨི་ལམ་སྒྱུ་མ་དོན་ལ་ཡོད་མ་ཡིན། ། དེས་ན་སྐྱོ་བསྐྱེད་འཇིག་རྟེན་བྱ་བ་ཐོང་། ། འཁོར་གཡོག་ཆགས་སྡང་ཉེ་འབྲེལ་ཀུན་སྤོངས་ལ། ། གཅིག་པུ་ནགས་འདབ་རི་ཁྲོད་དགོན་པར་བསྒོམས། ། བསྒོམ་དུ་མེད་པའི་ངང་ལ་གནས་པར་གྱིས། ། ཐོབ་མེད་ཐོབ་ན་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཐོབ། ། འཁོར་བའི་ཆོས་འདིས་དོན་མེད་ཆགས་སྡང་རྒྱུ། ། བྱས་ཆོས་སྙིང་པོ་མེད་པས་དོན་དམ་སྙིང་པོ་ལྟོས། ། བློ་ཡི་ཆོས་ཀྱིས་བློ་འདས་དོན་མི་མཐོང་། ། བྱས་པའི་ཆོས་ཀྱིས་བྱར་མེད་དོན་མི་རྙེད། ། བློ་འདས་བྱར་མེད་དོན་དེ་ཐོབ་འདོད་ན། ། རང་སེམས་རྩད་ཆོད་རིག་པ་གཅེར་བུར་ཞོག། རྟོག་པ་དྲི་མའི་ཆུ་དེ་དངས་སུ་ཆུག། སྣང་བ་དགག་སྒྲུབ་མི་བྱ་རང་སོར་ཞོག། སྤོང་ལེན་མེད་ན་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་གྲོལ། ། དཔེར་ན་ལྗོན་ཤིང་ཡལ་ག་ལོ་འདབ་རྒྱས། ། རྩ་བཅད་ཡལ་ག་ལོ་འདབ་ཁྲི་འབུམ་སྐམས། ། དཔེར་ན་བསྐལ་སྟོང་བསགས་པའི་མུན་པ་ཡང་། ། སྒྲོན་མེ་གཅིག་གིས་མུན་པའི་ཚོགས་རྣམས་སེལ། ། དེ་བཞིན་རང་སེམས་འོད་གསལ་སྐད་ཅིག་གིས། ། བསྐལ་པར་བསགས་པའི་སྡིག་སྒྲིབ་མ་ལུས་སེལ། ། བློ་དམན་སྐྱེ་བོ་དོན་ལ་མི་གནས་ན། །

In the language of India: Mahāmudropadeśa. In the language of Tibet: Phyag rgya chen po’i man ngag (The Pith Instructions on Mahāmudrā). Homage to the glorious Sahaja. Although Mahāmudrā is inexpressible, To you, the fortunate Nāropa— Who underwent hardships, revered the guru, And possessed the fortitude to endure suffering— I shall place this within your heart. Kye ho! Look well at the phenomena of the world; They cannot endure, being like dreams and illusions. Dreams and illusions do not exist in reality; Therefore, generate renunciation and abandon worldly activities. Abandon your retinue, servants, attachment, aversion, and all kin; Meditate alone in forest glades, mountain retreats, and hermitages. Abide in the state where there is nothing to meditate upon. If you attain that which is unattainable, you have attained Mahāmudrā. These phenomena of saṃsāra are the cause of meaningless attachment and aversion. Since fabricated phenomena lack essence, look toward the ultimate essence. The phenomena of the intellect do not see the meaning that transcends the intellect. Fabricated phenomena do not find the meaning of non-action. If you wish to attain that meaning which transcends the intellect and is non-action: Trace the root of your own mind and leave awareness naked. Let the water of the stains of conceptual thought become clear. Do not engage in affirming or negating appearances; leave them as they are. If there is no accepting or rejecting, you are liberated in Mahāmudrā. For example, when the branches and foliage of a tree flourish, If the root is cut, hundreds of thousands of branches and leaves wither. For example, even the darkness accumulated over a thousand eons Is dispelled by a single lamp. Likewise, in a single instant, the luminosity of one’s own mind Dispels all the sins and obscurations accumulated over eons. If those of inferior intellect do not abide in the ultimate meaning,

རླུང་གི་གནད་བཟུང་རིག་པ་གཅུད་ལ་བོར། ། ལྟ་སྟངས་དང་ནི་སེམས་འཛིན་དུ་མ་ཡིས། ། རིག་པ་དང་ལ་མི་གནས་བར་དུ་གཅུན། ། དཔེར་ན་ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་ནི་བརྟག་བྱས་ན། ། མཐའ་དང་དབུས་སུ་འཛིན་པ་འགག་པར་འགྱུར། ། དེ་བཞིན་སེམས་ཀྱིས་སེམས་ལ་བརྟག་བྱས་ན། ། རྣམ་རྟོག་ཚོར་འགག་རྟོག་མེད་གནས་གྱུར་ནས། ། བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་མཐོང་། ། དཔེར་ན་ས་རླངས་སྤྲིན་ནི་ནམ་མཁར་དེངས། ། གར་ཡང་སོང་མེད་གར་ཡང་གནས་པ་མེད། ། དེ་བཞིན་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་རྟོག་ཚོགས་ཀྱང་། ། རང་སེམས་མཐོང་བས་རྟོག་པའི་དབའ་རླབས་དེངས། ། དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་ཁ་དོག་དབྱིབས་ལས་འདས། ། དཀར་ནག་དག་གིས་གོས་མེད་འགྱུར་བ་མེད། ། དེ་བཞིན་རང་སེམས་ཁ་དོག་དབྱིབས་ལས་འདས། ། དགེ་སྡིག་དཀར་གནག་ཆོས་ཀྱིས་གོས་མི་འགྱུར། ། དཔེར་ན་གསལ་དག་ཉི་མའི་སྙིང་པོ་དེ། ། བསྐལ་པ་སྟོང་གི་མུན་པས་བསྒྲིབས་མི་ནུས། ། དེ་བཞིན་རང་སེམས་སྙིང་པོ་འོད་གསལ་དེ། ། བསྐལ་པའི་འཁོར་བས་བསྒྲིབས་པར་མི་ནུས་སོ། ། དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་སྟོང་པར་རབ་བརྟགས་ཀྱང་། ། ནམ་མཁའ་ལ་ནི་འདི་འདྲ་བརྗོད་དུ་མེད། ། དེ་བཞིན་རང་སེམས་འོད་གསལ་བརྗོད་གྱུར་ཀྱང་། ། བརྗོད་པར་འདི་འདྲ་གྲུབ་ཅེས་བརྟག་གཞི་མེད། ། དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་གང་ལ་གང་གིས་བརྟེན། ། དེ་བཞིན་རང་སེམས་ཕྱག་ཆེན་རྟེན་ཡུལ་མེད། ། མ་བཅོས་གཉུག་མའི་ངང་དུ་གློད་ལ་ཞོག། བཅིངས་པ་གློད་གྱུར་གྲོལ་བར་ཐེ་ཚོམ་མེད། ། དེ་ལྟར་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནམ་མཁའ་འདྲ། ། ཆོས་རྣམས་མ་ལུས་དེ་རུ་མ་འདུས་མེད། ། ལུས་ཀྱི་བྱ་བ་ཡོ་ཐོང་རྣལ་མར་ཞོག།

Seize the vital point of the winds and cast awareness into the center. Through various gazes and methods of mental fixation, constrain awareness until it abides in its natural state. For example, if one examines the center of the sky, grasping at a center or an edge will cease. Likewise, if the mind examines the mind, the movement of conceptual thoughts will cease, and one will abide in non-conceptuality, seeing the nature of the unsurpassed bodhicitta. For example, just as mist and clouds vanish into the sky, having gone nowhere and remaining nowhere, so too the collection of thoughts arising from the mind vanishes as the waves of conceptualization dissolve upon seeing one's own mind. For example, just as space transcends color and shape, and is unstained by white or black and remains unchanging, so too one's own mind transcends color and shape, and is not stained by the white or black phenomena of virtue and non-virtue. For example, just as the essence of the clear and pure sun cannot be obscured by the darkness of a thousand eons, so too the luminous essence of one's own mind cannot be obscured by the eons of saṃsāra. For example, though one may thoroughly examine empty space, space itself cannot be described as being "like this." Likewise, though one may describe the luminosity of one's own mind, there is no basis for examination to establish that it is "like this" in terms of expression. For example, just as space is that upon which everything depends, so too the Mahāmudrā of one's own mind has no object of dependence. Relax and rest in the uncontrived, innate state. When the bonds are loosened, there is no doubt of liberation. Thus, the nature of the mind is like space; there is not a single phenomenon that is not included therein. Let go of physical activities and rest in the natural state.

ངག་གི་སྨྲ་བརྗོད་མ་མང་བྲག་ཅ་འདྲ། ། ཡིད་ལ་མི་སེམས་ལ་བཟླའི་ཆོས་ལ་ལྟོས། ། ལུས་ལ་སྙིང་པོ་མེད་པས་སྨྱུག་སྡོང་འདྲ། ། སེམས་ནི་ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་ལྟར་བསམ་ཡུལ་འདས། ། དེ་དང་བཏང་གཞག་མེད་པར་གློད་ལ་ཞོག། སེམས་ལ་གཏད་སོ་མེད་ན་ཕྱག་ཆེན་ཡིན། ། དེ་ལ་གོམས་པས་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་འཐོབ། ། དམིགས་པའི་ཡུལ་མེད་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་གསལ། ། བགྲོད་པའི་ལམ་མེད་སངས་རྒྱས་ལམ་སྣ་ཟིན། ། བསྒོམ་མེད་གོམས་པས་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་འཐོབ། ། གཟུང་འཛིན་ཀུན་འདས་ལྟ་བའི་རྒྱལ་པོ་ཡིན། ། ཡེངས་པ་མེད་ན་བསྒོམ་པའི་རྒྱལ་པོ་ཡིན། ། བྱ་བརྩལ་མེད་ན་སྤྱོད་པའི་རྒྱལ་པོ་ཡིན། ། རེ་དོགས་མེད་ན་འབྲས་བུ་མངོན་དུ་འགྱུར། ། ཀུན་གཞི་སྐྱེ་མེད་བག་ཆགས་སྒྲིབ་གཡོགས་བྲལ། ། མཉམ་རྗེས་མི་བྱ་སྐྱེ་མེད་སྙིང་པོར་ཞོག། སྣང་བ་རང་སྣང་བློ་ཡི་ཆོས་རྣམས་ཟད། ། མུ་མཐའ་ཡོངས་གྲོལ་ལྟ་བའི་རྒྱལ་པོ་ཡིན། ། མུ་མེད་གཏིང་ཡངས་བསྒོམ་པའི་རྒྱལ་པོ་མཆོག། བྱར་མེད་རང་གནས་སྤྱོད་པའི་རྒྱལ་པོ་མཆོག། རེ་མེད་རང་གནས་འབྲས་བུའི་རྒྱལ་པོ་མཆོག། ལས་ནི་དང་པོ་གཅོང་རོང་ཆུ་དང་འདྲ། ། བར་དུ་ཆུ་བོ་གངྒཱ་དལ་བུས་འབབ། ། ཐ་མ་ཆུ་བྲན་མ་བུ་ཕྲད་པ་འདྲ། ། སྔགས་སུ་སྨྲ་དང་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་དང་། ། འདུལ་བའི་སྡེ་སྣོད་ལ་སོགས་ཆོས་རྣམས་དང་། ། རང་རང་གཞུང་དང་གྲུབ་པའི་མཐའ་ཡིས་ཀྱང་། ། འོད་གསལ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་མཐོང་མི་འགྱུར། ། ཡིད་ལ་མི་བྱེད་ཞེ་འདོད་ཀུན་དང་བྲལ། ། རང་བྱུང་རང་ཞི་ཆུ་ཡི་དབའ་རླབས་འདྲ། ། ཞེ་འདོད་བྱུང་བས་འོད་གསལ་མ་མཐོང་བསྒྲིབས། །

Do not speak much with your voice; it is like an echo. Do not think with your mind; look at the dharma of the final resolution. Since the body has no essence, it is like a hollow bamboo. The mind is beyond the reach of thought, like the center of space. Leave it relaxed, without accepting or rejecting. If the mind has no focal point, that is Mahāmudrā. By familiarizing yourself with that, you will attain unsurpassed enlightenment. Without an object of focus, the nature of the mind is luminous. Without a path to travel, you have grasped the lead of the Buddha’s path. By familiarizing yourself with non-meditation, you will attain unsurpassed enlightenment. Transcending all subject and object is the king of views. If there is no distraction, it is the king of meditations. If there is no effort or striving, it is the king of conduct. If there is no hope or fear, the fruition will be manifest. The ground-of-all is unborn, free from the veils of habitual tendencies. Do not distinguish between meditative equipoise and post-meditation; rest in the unborn essence. Appearances are self-appearances; the phenomena of the conceptual mind are exhausted. Completely liberated from limits and extremes, it is the king of views. Boundless and profoundly vast, it is the supreme king of meditations. Effortless and naturally abiding, it is the supreme king of conduct. Hopeless and naturally abiding, it is the supreme king of fruition. In the beginning, activity is like water in a ravine. In the middle, it is like the Ganges River flowing gently. In the end, it is like the meeting of mother and child streams. Through the mantras, the Perfection of Wisdom, the Vinaya Pitaka, and so forth, and even through their respective scriptures and philosophical tenets, one will not see the luminous Mahāmudrā. Free from mental engagement and all longing, it is self-arisen and self-pacified, like the waves of water. Because longing arises, luminosity is not seen and is obscured.

རྟོགས་པ་བསྲུང་སྡོམ་དམ་ཚིག་དོན་ལས་ཉམས། ། མི་གནས་མི་དམིགས་དོན་ལས་མི་འདའ་ན། ། དམ་པ་ཉམས་ལེན་མུན་པའི་སྒྲོན་མེ་ཡིན། ། ཞེ་འདོད་ཀུན་བྲལ་མཐའ་ལ་མི་གནས་ན། ། སྡེ་སྣོད་ཆོས་རྣམས་མ་ལུས་མཐོང་བར་འགྱུར། ། དོན་འདིར་གཞོལ་ན་འཁོར་བའི་བཙོན་ལས་ཐར། ། དོན་འདིས་མཉམ་གཞག་མ་ལུས་སྡིག་སྒྲིབ་བསྲེག། བསྟན་པའི་སྒྲོན་མེ་ཞེས་སུ་བཤད་པ་ཡིན། ། དོན་འདིར་མི་མོས་སྐྱེ་བོ་བླུན་པོ་རྣམས། ། འཁོར་བའི་ཆུ་བོས་རྟག་ཏུ་ཁྱེར་བར་ཟད། ། ངན་སོང་སྡུག་བསྔལ་མི་བཟོད་སྙིང་རེ་རྗེ། ། སྡུག་བསྔལ་ཐར་འདོད་བླ་མ་མཁས་པ་བསྟེན། ། བྱིན་རླབས་ཞུགས་པས་རང་སེམས་གྲོལ་བར་འགྱུར། ། ལས་རྒྱ་བསྟེན་ན་བདེ་སྟོང་ཡེ་ཤེས་འཆར། ། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་བྱིན་རླབས་སྙོམས་པར་ཞུགས། ། དལ་བར་དབབ་ཅིང་དཀྱིལ་འཁོར་དྲང་བ་དང་། ། གནས་སུ་བསྐྱལ་དང་ལུས་ལ་ཁྱབ་པར་བྱ། ། དེ་ལ་ཞེན་མེད་བདེ་སྟོང་ཡེ་ཤེས་འཆར། ། ཚེ་རིང་སྐྲ་དཀར་མེད་ཅིང་ཟླ་ལྟར་རྒྱས། ། བཀྲག་མདངས་གསལ་ཞིང་སྟོབས་ཀྱང་སེང་གེ་འདྲ། ། ཐུན་མོང་དངོས་གྲུབ་མྱུར་ཐོབ་མཆོག་ལ་གཞོལ། ། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་གནད་ཀྱི་གདམས་པ་འདི། ། འགྲོ་བ་སྐལ་ལྡན་སྙིང་ལ་གནས་པར་ཤོག། དཔལ་ཏི་ལླི་པས་ནྭ་རོ་པ་ལ་ཆུ་བོ་གངྒཱའི་འགྲམ་དུ་གསུངས་པ་རྫོགས་སོ། །

If one does not deviate from the meaning of the samaya of guarding and restraining realization, and does not stray from the meaning of non-abiding and non-referentiality, this is the lamp in the darkness of the sublime practice. If one is free from all longing and does not dwell in extremes, one will see all the dharmas of the Piṭakas without exception. If one is devoted to this meaning, one is liberated from the prison of saṃsāra. By this meaning, all meditative equipoise burns away misdeeds and obscurations; it is explained as the "lamp of the teachings." Fools who have no faith in this meaning are merely and perpetually swept away by the river of saṃsāra. How pitiable they are, unable to endure the suffering of the lower realms! Those who wish to be freed from suffering should rely on a learned guru. Through the entry of blessings, one's own mind will be liberated. By relying on the action seal (karmamudrā), the wisdom of bliss and emptiness arises. The blessings of method and insight enter into union. One should cause it to descend slowly, draw it into the maṇḍala, lead it to its place, and cause it to pervade the body. Through non-attachment to that, the wisdom of bliss and emptiness arises. Long-lived, without gray hair, and flourishing like the moon, with a clear radiance and strength like a lion, one swiftly attains the common siddhis and applies oneself to the supreme. May these essential instructions on Mahāmudrā abide in the hearts of fortunate beings. This concludes what the glorious Tilopa spoke to Nāropa on the banks of the River Gaṅgā.