Sūtras Relating the Path and Result

༄༅༅། ། བླ་མ་དམ་པའི་ཞབས་པད་ལ་བཏུད་དེ། ། ལམ་འབྲས་གསུང་མདོ་བྲི་བར་བྱ། ། སེམས་ཅན་ལ་ཉོན་མོངས་པའི་སྣང་བ་ལ་མ་དག་པའི་སྣང་བ། རྣལ་འབྱོར་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ཉམས་ཀྱི་སྣང་བ། བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་མི་ཟད་པ་རྒྱན་གྱི་འཁོར་ལོ་ལ་དག་པའི་སྣང་བའོ། ། ཀུན་གཞི་རྒྱུ་རྒྱུད་ལ་འཁོར་འདས་(ཆང་,ཚང་)བས་རྩ་རྒྱུད། ལུས་ཐབས་རྒྱུད་སོགས་ལ་གདན་སོགས་གསུམ་པ་བཞི་ཡིས་རྒྱུའི་དབང་། ལམ་དུ་བསྐྱེད་རིམ་ལ་སོགས་ལྔ་པ་བཞིས་བསྟན། མཉམ་གཞག་གི་དམ་ཚིག་སོགས་བསྲུང་། རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་ལ་སོགས་ཀྱི་ཉམས་ཆགས་བསྐང་། འདོད་ཡོན་སོགས་ལྔ་ཡིས་མཉེས་པ་སོགས་བྱ། ལམ་གྱི་ཐུན་བཞི་ལ་དབང་བཞི་བསྒོམས་པས་ལུས་ལ་བརྟེན་ནས་བདེ་ཆེན་གྱི་སྒྲིབ་པ་འདག་ཅིང་འཚང་རྒྱ་བར་གསལ་བས་བཤད་རྒྱུད། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་འབྲས་བུའི་རྒྱུད་ནི། འབྲས་བུའི་དབང་བཞིས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཏོ། ། ཚད་མ་བཞིས་འབྲས་བུ་གཏན་ལ་ཕབ་ནས། འགལ་འདུས་སྐྱོན་མེད་སོགས་གསུམ་གྱིས་བསམ་གཏན་གྱི་དུག་དབྱུང་། ཟས་སྤྱོད་ལམ། རླུང་ཐིག་ལེ། ཕྱག་རྒྱ་མ་བསྟེན། དངས་མ་ལྔའི་བདེ་བ་དང་། དབང་པོ་ལྔ་ཉམས་དང་མ་བྲལ་བས་བདུད་རྩི་བསྟེན། འཁོར་བའི་རྩ་བཞི་དང་། འཁོར་ལོ་རྣམས་དང་། གཞན་རྣམས་དང་། ས་ཐོག་མཐའ་ལ་རེ་རེ། གསུམ་པ་བཅུས་བར་གྱི་རྩ་མདུད་དྲལ་བས་ལ་དོར། འཇུག་པ་སེལ་བའི་ལམ་ཡིད་འདག་པའི་རྣམ་རྟོག་བསྒོམས་པས་ལྟ་བའི་དུག་དབྱུང་། རྣམ་ཤེས་ལྔས་ཡུལ་ལྔ་མ་སྤངས་པས། བདུད་རྩི་བསྟན། དག་པའི་ཆོས་རྣམས་གདོད་ནས་སྟོང་པར་ཤར་བས་ལ་དོར། གསང་སྔགས་སྙན་བརྒྱུད་ལ་སོགས་བཞི་མ་ཆད་པས།

Bowing at the lotus feet of the sublime guru, I shall write this "Concise Summary of the Path and Result." For sentient beings, the appearances of the afflictions are impure appearances. For yogins, the appearances of meditative absorption are experiential appearances. For the Sugatas, the inexhaustible ornamental wheel of body, speech, and mind is pure appearance. Because samsara and nirvana are complete within the causal continuum of the universal ground, it is the root continuum. Regarding the method continuum of the body and so forth, the causal empowerment is taught by the four sets of three, such as the seats. On the path, the generation stage and so forth are taught by the four sets of five. One must maintain the samayas of meditative equipoise and so forth. One must restore impairments and breakages through the Vajraḍākinīs and so forth. One must please [the deities] with the five sensory qualities and so forth. By meditating on the four empowerments during the four sessions of the path, the obscurations to great bliss are purified in dependence upon the body, and since enlightenment is clearly explained [to be attained], it is the explanatory continuum. As for the Mahāmudrā resultant continuum: through the four resultant empowerments, one becomes omniscient. Having established the result through the four valid cognitions, one extracts the poison of meditative concentration through the three [methods], such as the absence of the fault of contradiction. One relies on food, conduct, the winds, the drops, and the mudrā. One relies on the nectar by not being separated from the bliss of the five essences and the experiences of the five sense faculties. One "leaps over" by severing the channel knots in the four channels of samsara, the wheels, the others, and one at each of the beginning and end of the stages, through the ten [methods]. One extracts the poison of the view by meditating on the conceptual thoughts that purify the mind, which is the path that clears the entry. By not abandoning the five objects with the five consciousnesses, one relies on the nectar. Since pure phenomena arise as primordially empty, one "leaps over." Because the four [lineages] of the Secret Mantra oral transmission and so forth are unbroken:

ལུས་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་བརྟེན་ནས་དངོས་པོའི་མཐའ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ། གཞན་དབང་རྟེན་འབྲེལ་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོའི་ལམ། ཆོས་ཐམས་ཅད་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ལོ་རྒྱུས་ཀྱིས་ཚད་མའོ། ། ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་དག་པའི་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ། ། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ལྔ་ཡིས་ལམ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའོ། ། ཐབས་ཀྱི་ཕྱོགས་སུ་ལྷུང་བའི་རྣལ་འབྱོར་པའི་ལམ་གྱི་བར་ཆད་ནི། དད་པ་བརྟན་པོས་སྲུང་བའི་འཁོར་ལོ། སྔགས་ཟློས། སྔགས་མདུད། ཆོས་རྣམས་སེམས་ཉིད་སྣང་བ། གཞན་དབང་རྟེན་འབྲེལ། གཟུགས་བརྙན་ཡིན་ཕྱིར། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྒྱ་མཚོའི་དོན་དང་མ་བྲལ་བས་བསྲུང་། ཤེས་རབ་ལ་ཕྱིའི་བདུད་ལམ་གཉིས། ལྟ་གྲུབ་བརྒྱད་རྒྱུར་བའོ། ། ནང་གི་བདུད་ལམ་ལ་སོགས་བཅུ་དང་བརྡ་མ་ཤེས་ན་འོད་བརྡ་ཤེས་པས་བསྲུང་། གྲིབ་དང་སྒྲིབ་པ་ཐིག་ལེ་འཛག་པ་བསྲུང་། ། ཚོགས་ལམ་ནས་ཐ་མལ་པའི་ལུས་ངག་ཡིད་དང་བྲལ་བས་བྲལ་བའི་འབྲས་བུ་བཞི་ཐབས་ནས། ཁམས་འདུ་ལུགས་གསུམ་གྱིས་ཕྱོགས་མེད་རྣམས་དང་། རླུང་སེམས་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པའི་ཆོས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་ལྟར་ལམ་བགྲོད་ན། སྒོམ་པ་མི་འཆོར་བའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བཞི་ནི། ལས་ཀྱི་རླུང་ཕོ་མོ། མ་ནིང་གི་རླུང་། ཐོད་རྒལ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མེ་འབར་བས། ཁམས་འདུས་པ་དང་པོ། རྒྱུན་གྱི་རླུང་པོ་ལག་ཅ་ཅན་གྱིས་རྩ་དྲལ། སེམས་གནས། རྟ་རྨི། རྩ་རླུང་གི་ཟུག་འབྱུང་། སྣ་ཚོགས་འདུད་ལ་སོགས་བཞི་རྩ་བའི་རླུང་ལ་སོགས་ཟིན་པའི་བྱེ་བྲག་བདུན་གྱིས་ཡན་ལག་གི་རླུང་རིམ་གྱིས་ནང་དུ་འགག། དེ་ཙ་ན་ཐིག་ལེ་མང་དུ་ཁ་འབུ།

Relying upon a sublime body, the ultimate nature of things is dependent origination. The dependent origination of the other-dependent nature is the path of great enlightenment. That all phenomena are dependently originated is the valid authority of history. The purified universal ground consciousness is great enlightenment. The path is fully perfected by the five dependent originations. Regarding the obstacles on the path of a yogi who has fallen toward the side of method: they are protected by the wheel of protection through firm faith, mantra recitation, and mantra knots. Since all phenomena are the appearance of the nature of mind, the dependent origination of the other-dependent nature, and are like reflections, they are protected by not being separated from the meaning of the ocean of suchness. Regarding the outer demons on the path of insight, there are two: the eight views and tenets are the causes. Regarding the inner demons on the path and so forth, if one does not understand the ten signs, one is protected by understanding the signs of light. One protects against pollution, obscurations, and the leaking of the bindu. From the path of accumulation, by being free from the ordinary body, speech, and mind, the four fruits of separation arise from the method. Through the three ways the constituents gather, the impartialities, and the blessing of the wind-mind as self, if one traverses the path according to the thirty-seven factors harmonious with enlightenment, the four bases of miraculous power that prevent meditation from straying are as follows: the male and female karmic winds and the neutral wind. As the fire of the wisdom of the Leap-over blazes, the first gathering of the constituents occurs. The continuous wind, like a tool-bearer, tears the channels; the mind abides; one dreams of horses; and the pains of the channels and winds arise. Through the seven specific ways of seizing the root winds and so forth, the branch winds are gradually blocked within. At that time, the bindu opens into many.

རྟེན་མཉམ་དུ་འདྲེ་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་སེམས་ནང་དུ་གནས། རྣམ་ཤེས་ལྔ་ནང་དུ་འདུས། ཕུང་པོ་ལྔ་དུལ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འགྲོ་ལྡོག་བྱེད། བསྒོམ་པ་མི་འཆོར་བའི་མཐོང་སྣང་རྨི་ལམ་ཉམས་གསུམ་གསུམ་ནི་རྣམ་རྟོག་སྔོན་དུ་སོང་བ་ལྟར་ཁམས་གསུམ་ཀུན་དུ་སྣང་ངོ་། ། ས་ཆུ་ལ་ཐིམ་ན་སྨིག་རྒྱུ། ཆུ་མེ་ལ་ཐིམ་ན་དུ་བ། མེ་རླུང་ལ་ཐིམ་ན་སྲིན་བུ་མེ་ཁྱེར། རླུང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་ཐིམ་ན་མར་མེ་འབར་བ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་འོད་གསལ་ལ་ཐིམ་ན་ནམ་མཁའ་སྤྲིན་མེད་ལྟ་བུ། ས་ཆུ་མེ་རླུང་དང་རླུང་སེམས་མཉམ་པར་འདུས་ན་ཁམས་གསུམ་ཀུན་དུ་མེ་འབར་བ་ལྟ་བུར་སྣང་། ཆུ་རླུང་དང་སྤུ་ལུས་གྲང་། རླུང་གི་རླུང་འདུ་འཕྲོ་དང་རང་འཕུར་བྱ་འབྱུང་། འབྱུང་བ་བཞིའི་རླུང་མཉམ་རྒྱུ་དང་ལྷ་མོ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་གར་མཆོད་དང་དྲི་རོ། འབྱུང་བ་བཞིའི་རླུང་མཉམ་རྒྱུ་དང་ལྷ་མོ་སྣ་ཚོགས་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པ་དང་སྤུ་ལུས་བདེ། བདུད་རྩི་ལྔ་དང་བཞིན་གཤེགས་སྐུ་སོགས། སིཧླ་དང་ཉི་མ། ག་པུར་དང་ཟླ་བ། རྩ་བྲན་རྣམས་སུ་ཐིག་ཕྲན་དང་སྐར་མ། རྩ་འཛིན་ལ་སོགས་སུ་ཤིང་སྡོང་ལ་སོགས། ཆགས་སྡང་རྣམ་པ་ལྔ་དང་། ཉམ་ང་མྱ་ངན་འདྲེའི་རྩ། མཆི་མའི་རྩར་གཡལ་དང་མཆི་མ། ལྟེ་བར་དང་པོ་ཆགས་པའི་རིགས་དྲུག་གི་ཡི་གེར་རླུང་སེམས་མཉམ་པར་འདུས་ན། རིགས་དྲུག་གི་གར་སྔགས་དེར་ཁྲིད་པ། རྨི་ལམ་ཉམས་ལྟ་བུ་ཁམས་གསུམ་ཀུན་དུ་སྣང་ངོ་། ། ཨོཾ་ལས་བསམ་གཏན་སོགས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡུམ་གྱི་མཁའ།

When the support and the supported merge, the mind abides within; the five consciousnesses are gathered within; the five aggregates are subdued; and the movement of primordial wisdom occurs. The three types of visions, dreams, and experiences that do not stray from meditation appear throughout the three realms, just as conceptual thoughts previously arose. When earth dissolves into water, there is a mirage; when water dissolves into fire, there is smoke; when fire dissolves into wind, there are fireflies; when wind dissolves into consciousness, there is a burning lamp; and when consciousness dissolves into clear light, it is like a cloudless sky. When earth, water, fire, and wind, along with wind and mind, gather in equilibrium, the three realms appear everywhere like a blazing fire. When water and wind gather, the body and hair feel cold. When the wind of wind gathers and radiates, one experiences flying like a bird. When the winds of the four elements flow in equilibrium, there are the dances and offerings of various goddesses, as well as fragrances and tastes. When the winds of the four elements flow in equilibrium, the various goddesses are equal to space and the body and hair are blissful. There are the five nectars and the bodies of the Tathāgatas and so forth; sihlā and the sun; karpūra and the moon; minute drops and stars in the minor channels; and tree trunks and so forth in the channel-holders. Regarding the five types of attachment and aversion, the channels of fear, sorrow, and demons, and the channels of yawning and tears: when wind and mind gather in equilibrium within the syllables of the six classes of beings that first formed at the navel, the dances and mantras of the six classes appear there, leading one along; like dream experiences, they appear throughout the three realms. From Oṃ, there are the meditative concentrations and so forth, the samādhis of the Mother’s space.

ཨ་ལས་ཡང་དག་པར་ཐིམ་ན་ཁམས་གསུམ་ནམ་མཁའ་ཡུམ་ཆེན་མོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་མ་ལ་སོགས་ཀྱི་ཕོ་བྲང་དུ་ཐིམ་ན་ཆོས་སྐུ་ཉམས་སུ་མྱོང་ཞིང་གཟུང་འཛིན་གྲོལ། ཧཱུཾ་ལས་གསལ་ཞིང་ཡང་ལ་རང་འབྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ནམ་མཁའ་ཤིན་དུ་དྲི་མ་མེད། ཁམས་འདུས་པ་བར་པ་རླུང་པོ་ལག་ཅ་བྲི་བས་རྩ་དྲལ། ཐིག་ལེའི་གཟུགས་དང་མཐོང་སྣང་བརྟེན་ནོ། ། མདོར་ན་རཀྵ་ལ་སོགས་སུ་སྲིན་པོ་སོགས་དྲི་ཅན་གྱི་སྒྲ་ལྷའི་མིག་རྣམ་པར་དག་པ་བཞིན། སྲིད་པའི་རྩེ་མོ་མན་ཅད་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཉམས་སུ་འབྱུང་བ་སྙམ་བྱེད་པ། བཤད་ཀྱིས་མི་ལང་བ་མཚོན་ཅིང་ལྔ་བཅུ་ལ་གསང་། སྒོམ་པ་མི་འཆོར་བའི་ཕྱིའི་རྟེན་འབྲེལ་རླུང་ལོག་སོགས་གསུམ་གསུམ་ནི། ནང་གི་མཁའ་འགྲོ་མ་ལྔ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་ལྔ། བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོའི་རྟེན་འབྲེལ་མཛད་པས། དངོས་གྲུབ་རྣམས་རང་ལ་འབྱུང་བར་ཤེས་ཤིང་རེ་ཞིང་སྩོལ་བའི་བློ་སེལ་ཏོ། ། བདུད་དང་གོལ་ས་རྣམས་རང་གི་ལམ་དང་རྟེན་འབྲེལ་དུ་ཤེས་པས་སྐྱོན་ཡོན་ཏན་དུ་བསླང་ཞིང་རིམ་པ་ཡིན་མིན་དུ་སྐྱེ་བའི་དོད་བྱུང་རྒྱལ་དུ་གཏང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕྱོགས་སུ་ལྷུང་བའི་ལམ་ལ། ལྷའི་བུའི་བདུད་འོང་བས་སད་པ་བཞིས་བསྲུང་། སྒོམ་པ་མི་འཚེར་བའི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི་ནི། ཡུལ་འགགས་པས་རང་ཡི་དམ་གྱི་ལྷ་དང་། གུག་སྐྱེས་ཀྱི་དགོས་པ་བསམ་ཞིང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཆ་བསྙམས་པས། ཁམས་འདུས་པ་ཐ་མ་རླུང་པོ་ལག་ཅ་དྲལ་བས་རྩ་བྲལ། སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་གི་ནང་དུ་ཐིག་ལེ་འདུས་པས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དྲུག་ཡང་དག་པར་ཤེས། སྤྲུལ་སྐུ་འགའ་མཐོང་། སྒོམ་པ་མི་འཆོར་བའི་ཡང་དག་པར་སྤོང་བ་བཞི་ནི།

If one is perfectly absorbed into the syllable A, the three realms dissolve into the palace of the Great Mother, the Perfection of Wisdom (Prajñāpāramitā), and so forth; by this, the dharmakāya is experienced and subject-object duality is liberated. From the syllable HŪṂ, there arises the self-arisen wisdom (jñāna) that is luminous, light, and as utterly stainless as the sky. During the intermediate gathering of the elements, the "wind-hands" (rlung-po lag-cha) diminish, causing the channels to open. One relies upon the forms of the bindus and visionary appearances. In brief, just as the impure sounds of rākṣasas and other beings are perceived by the pure divine eye, all phenomena from the peak of existence downward arise as the experience of meditative absorption (samādhi). These are beyond description and should be kept secret from the fifty. The three sets of three external interdependent connections (pratītyasamutpāda) for not losing the meditation—such as the reversal of the winds and so forth—represent the five inner ḍākinīs and the five bodies of the Tathāgatas. By acting as the interdependent connection for great enlightenment, one understands that accomplishments (siddhis) arise within oneself, thereby eliminating the mind of hope and seeking from others. By recognizing demons and deviations as one's own path and interdependent connections, faults are transformed into qualities. One should allow whatever arises to occur spontaneously, whether it follows the proper sequence or not. On the path that leans toward the side of insight (prajñā), the "demon of the son of the gods" (devaputra-māra) may appear; therefore, one must be guarded by the four awakenings. The four applications of mindfulness (smṛtyupasthāna) for not being troubled by meditation are as follows: because objects have ceased, one contemplates the purpose of the yidam deity and the curved [postures], thereby balancing the meditative absorption. During the final gathering of the elements, the "wind-hands" are torn asunder, causing the channels to open. As the bindus gather within the six sense bases, one perfectly knows the six recollections (anusmṛti). One sees several nirmāṇakāyas. The four right endeavors (samyakprahāṇa) for not losing the meditation are:

སྤྲུལ་སྐུ་ལས་དབང་གསུམ་གྱི་རྗེས་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་པ་བསམ་ཞིང་། དགྱེས་སོགས་པང་ཅན་བཅུ་གཉིས་མའི་རྩ་བཙལ་ཞིང་། སྙིང་པོའི་ཨ་ཀུན་འདར་གྱི་སྣ་རྩེར་དལ་རྒྱུ་ལ་སོགས་རིག་པ་ཡིད་འཇུག་པས། ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་རྡོ་རྗེ་སྐྱིལ་ཀྲུང་བཅས། ཐིག་ལེ་རླུང་ནོན་པས་རྔ་སྒྲ་ལ་སོགས་མི་ཐོས་པས། ཆོག་ཤེས་པ་སོགས་ཀྱི་བདུད་ཆོམས་པའོ། ། ནང་གི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ལམ་སྲིད་པའི་རྩེ་མོར་ཕྱིན་ཅིང་མ་སྐྱེས་པའི་ཆོས་ལ་བཟོད་དཀའ་བ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་བཟོད་པའོ། ། དབུ་མར་སེམས་རྟོག་མེད་ལོག་སེམས་འཕོས་ན་བཟོད་པ། འཁོར་བའི་ཆོས་ལས་འདས་ཤིང་། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ལམ་ཆོས་རྣམས་རྫོགས་པས་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ནང་ན་མཆོག་གོ། ། དེ་ལྟར་ཉམས་སྐྱོན་ཅན་སྐྱོན་མེད་དང་། ཕྱི་དབྱིབས་ཀྱི་ཨ་ནས་ཡར་རླུང་སེམས་མཉམ་པར་འདུས་ནས་ལམ་དུ་འབྱུང་བ་རྣམས་ངོ་བོ་རང་མཚན་ཉིད་དོ། ། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་ལ། ཕྱི་ནང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་ལམ་གྱིས་སྤྲུལ་སྐུ་རང་བཞིན་གྱིས་ལྷུན་གྲུབ་ཐོབ་པར་བྱེད་པ། སྤྱོད་པའི་རིམ་པའི་ལམ་ནས་ལུས་དག་པར་བྱེད་པ་བུམ་པའི་དབང་མཐར་ཕྱིན། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རྟགས། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་ནི། རྩ་རིན་པོ་ཆེའི་ཕོ་བྲང་བཞི། གཙོ་བོ་གསུམ་སྟེ་ལུས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་མཐོང་བས་རྟོག་པའི་འགྲོ་ལྡོག་བྱེད། སྤྲུལ་སྐུའི་ཞིང་ཁམས་བརྒྱ་བསྒུལ་ཞིང་ཉན། སྦྱིན་བརྒྱ། འོད་བརྒྱ་འགྱེད། མར་བརྒྱ་འཆད། ཏིང་ངེ་འཛིན་མི་འདྲ་བ་བརྒྱ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་ནུས། རིགས་དྲུག་གི་རྩར་ཁྱད་པར་དུ་མིའི་རྟེན་མཐོང་ནས་དགའ་ལ་གཡང་ཟ། ངོ་ཚ་ལ་སྐྱུག་བྲོ། །

Contemplate the cognition arising from the three empowerments following the nirmāṇakāya. Seek the channels of the twelve-year-old consort, such as the Hevajra and others. As the awareness enters the mind through the slow movement and so forth at the tip of the sarvakaṃpa (all-trembling) central channel, the body, speech, and mind assume the vajra posture. By suppressing the drops and winds, one no longer hears the sound of drums and the like; thus, the demons of complacency and so forth are subdued. This is the patience of emptiness, the difficult-to-endure patience toward the unborn phenomena, having reached the peak of existence via the path of the inner buddhas. When the non-conceptual mind shifts into the central channel, it is patience. Having transcended the phenomena of saṃsāra and perfected the phenomena of the path to nirvāṇa, it is the supreme among all phenomena. Thus, the experiences with and without defects, and the arising of the path as the wind and mind gather equally from the external form of the ā upward, are the essential characteristics of the nature itself. Regarding the supramundane path, the path of outer and inner dependent origination brings about the spontaneous presence of the nirmāṇakāya. Through the stages of conduct, the body is purified, and the vase empowerment is perfected. The signs of suchness are the seven branches of enlightenment. By seeing the maṇḍala of the body—the four precious palace-like channels and the three principal ones—one reverses the movement of conceptual thought. One can shake and hear a hundred nirmāṇakāya buddha-fields, perform a hundred acts of generosity, radiate a hundred lights, explain a hundred teachings, and enter into a hundred different samādhis. Having seen the support of the human realm specifically among the channels of the six classes of beings, one feels joy and trepidation, shame and revulsion.

སྔོན་བླ་མས་རྒྱུ་དུས་ན་བསྟན་པའི་འཁོར་འདས་དབྱེར་མེད་དེ་ཙ་ན་རྟོག སྙིང་རྗེ་སྐྱེ། མཆི་མ་ལྟུང་། གཞན་གྱི་སེམས་སྣ་ཚོགས་ཤེས། འདོད་ཡོན་སྣ་ཚོགས་མཐོང་བས་དགོད་བྲོ། ། རྫུ་འཕྲུལ་སྣ་ཚོགས་སྐད་ཅིག་མས་འབྱུང་བ་རྣམས་ནང་གི་ཞིང་ཁམས་མཐོང་བས་སོ། ། ནང་མ་མཐོང་པར་ཕྱི་མི་མཐོང་། དེ་ཙ་ན་ལིང་ག་བརྟན། རྡོ་རྗེ་རྩེར་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་སར་ཐིག་ལེ་གནས་པ་ལྟར། ལུས་བདེ་བས་མྱོས་ཤིང་བརྒྱལ། རང་གཞན་ངོ་མི་ཤེས། ནང་རྟགས་རླུང་སོར་གཅིག་འགགས། ཕྱི་རྟགས་གསང་གནས་ཕྱེད་ཐིག་ལེས་བརྟན་ས་དང་པོའོ། ། ཡང་སྤྲུལ་སྐུ་ལས་དབང་བཞི་སྒོམ་ལམ་ས་གཉིས་པ་ནས་སྤྲུལ་པའི་སྐུའི་ཞིང་ཁམས་སྟོང་ལ་སོགས་པ་བསྒུལ་བ་ལ་སོགས་པ་ནུས། ཡོན་ཏན་ལ་སོགས་འཕེལ། འགྲོ་ལྡོག་ལ་སོགས་འགགས། ནང་རྟགས་རླུང་སོར་དྲུག་འགགས། ཕྱི་རྟགས་གསང་གནས་ཏེ། སྙིང་ཐིག་ལེས་བརྟན། ལོངས་སྐུ་འགའ་མཐོང་། སྒོམ་ལམ་ས་དྲུག་གོ། ཡང་ལོངས་སྐུ་ལས་དབང་བཞི་བཞི་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པའི་ལམ་ནས། ལོངས་སྐུ་རང་བཞིན་གྱིས་ལྷུན་གྲུབ་ཐོབ་པར་བྱེད་པ། ངག་དག་པ་གསང་བའི་དབང་མཐར་ཕྱིན། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རྟགས་དབང་པོ་ལྔ་དང་དངས་མའི་རླུང་ལྔ་ལ་མངའ་བརྙེས། ནུས་པ་ལྔ་དང་ལྟ་སྟངས་རྣམས་ལ་ཐོགས་པ་མེད། བྷ་གའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་རིགས་དྲུག་གི་ས་བོན་མཐོང་། ས་བོན་དྲུག་ལ་མངའ་བརྙེས། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སྐད་དུ་ཆོས་སྟོན་ཅིང་ཆོས་སྤྱི་དང་རང་གི་མཚན་ཉིད་ལ་ཐོགས་པ་མེད། ལྟེ་བར་ཡི་གེའི་ཕྱི་མོ་བརྒྱད། ཨཱ་ལི་ཀཱ་ལི་མཐོང་ནས། མདོ་སྡེའི་ཆོས་གསུང་རབ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ལ་ཐོགས་པ་མེད།

Previously, at the time of the cause, the guru taught the inseparability of saṃsāra and nirvāṇa; at that time, one realizes it, compassion arises, tears fall, one knows the various minds of others, and seeing various sensory objects, one laughs. Various miraculous powers arise in an instant because one sees the internal buddha-fields. Without seeing the internal, the external is not seen. At that time, the linga is stable. Just as the bindu abides at the tip of the vajra in the state of the coemergent, the body is intoxicated and faints with bliss; one does not recognize self or others. The inner sign is that the wind is blocked for one finger-width; the outer sign is that the secret place is stabilized by the bindu—this is the first bhūmi. Furthermore, from the nirmāṇakāya, through the four empowerments on the path of meditation, from the second bhūmi onward, one is able to shake a thousand nirmāṇakāya buddha-fields and so forth. Qualities and so forth increase; coming and going and so forth are blocked. The inner sign is that the wind is blocked for six finger-widths; the outer sign is the secret place, where the heart is stabilized by the bindu. One sees some saṃbhogakāyas. This is the sixth bhūmi of the path of meditation. Furthermore, from the saṃbhogakāya, through the four empowerments via the path of the stage of self-consecration, one attains the spontaneously present nature of the saṃbhogakāya. The secret empowerment of purified speech is perfected. One gains mastery over the signs of suchness—the five faculties and the five pure winds. One is unimpeded in the five powers and the gazes. In the maṇḍala of the bhaga, one sees the seeds of the six classes of beings and gains mastery over the six seeds. One teaches the Dharma in the languages of sentient beings and is unimpeded in the general and specific characteristics of phenomena. Having seen the eight primary letters and the vowels and consonants at the navel, one is unimpeded in the twelve branches of the excellent speech of the Sūtra Dharma.

བདུད་རྩི་ལྔ་དང་རོ་དྲུག་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ནུས། ཚངས་པའི་དབྱངས་སུ་གྱུར་པ་རྣམས་ཨ་ནི་ཡིག་འབྲུ་ཅེས་པ་དྲུག་གིས་གསལ་ལོ། ། ས་བདུན་ཡན་ཆད་ལོངས་སྐུའི་ཞིང་ཁམས་འཁོར་བཞིའི་བརྒྱ་དུང་ཕྱུར་ལ་སོགས་བསྒུལ་བ་ལ་སོགས་པ་ནུས། ནང་རྟགས་རླུང་སོར་བཅུ་འགགས། ཕྱི་རྟགས་མགྲིན་སྨིན་ཐིག་ལེས་བརྟན། སྒོམ་ལམ་ས་བཅུའོ། ། ཡང་དབང་བཞི་བཞི། སེམས་དག་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་འཁོར་ལོ་ཐབས་ཀྱི་ལམ་ནས་ཆོས་སྐུ་རང་བཞིན་གྱི་ལྷུན་གྲུབ་ཐོབ་པར་བྱེད་པ། ཤེས་རབ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབང་མཐར་ཕྱིན། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རྟགས། སྟོབས་ལྔ་ནི། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་རླུང་ལྔ་བསྐྱོད་པའི་དངས་མའི་དངས་མ། རྩ་བ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་མཐོང་ནས་རྟགས་བསྟན་པ། སྐུ་གསུམ་ཡེ་ཤེས་ལྔ་ལ་སོགས་དབང་ཐོབ་ནས། བདུད་རྩི་ལྔ་གར་འདུ་མཐོང་ནས་སངས་རྒྱས་རྣམས་གཞན་དོན་མཛད་པ་མཐོང་། སྤྲུལ་པ་བདེ་ཆེན་ཐིག་ལེ་འདུ་བ་མཐོང་ན། སངས་རྒྱས་རྣམས་འོག་མིན་གྱི་གནས་ན་ཟབ་མོ་ལ་བཞུགས་པ་མཐོང་། ལྟེ་བ་སྤྲུལ་པར་བདུད་རྩི་ལྔ་དང་རླུང་ལྔ་འདུས་པ་མཐོང་ན། ལོངས་སྐུའི་རིགས་ལྔ་ཡུམ་གྱི་བྷ་ག་ན་བཞུགས་ནས་སྐལ་ལྡན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་གསང་བ་སྒྲོགས་པ་མཐོང་། ཕྱག་རྒྱ་མའི་དངས་མའི་དངས་མ་མཐོང་ན་མངོན་ཤེས་ལ་ཐོགས་པ་མེད། རྩ་ཡིག་རྣམས་སུ་དངས་མ་འདྲོངས་ན་རྫུ་འཕྲུལ་ལ་ཐོགས་པ་མེད། དེ་ཉིད་སླར་སྤོས་ན་སྔོན་གྱི་གནས་རྗེས་སུ་དྲན། ནང་རྟགས་རླུང་སོར་བཅུ་གཉིས་འགགས། ཕྱི་རྟགས་སྤྱི་གཙུག་ཧྲི་ལ་ཐིག་ལེས་བརྟན། ས་བཅུ་གཉིས་སོ། །

One is able to enjoy the five nectars and the six tastes. Those who have attained the Brahma-like voice are clarified by the six syllables, beginning with the letter A. From the seventh ground upward, one is able to shake the fourfold retinue of the Sambhogakāya realms, numbering in the hundreds of millions, and so forth. The inner sign is that the winds are arrested at ten finger-widths. The outer sign is that the bindu is stabilized at the throat and the brow. These are the ten grounds of the path of meditation. Furthermore, there are four empowerments for each. Through the path of methods, the maṇḍala wheel of the pure mind brings about the attainment of the Dharmakāya, which is spontaneously present by nature. The empowerments of insight and wisdom are brought to completion. The signs of suchness are as follows: the five powers are the quintessence of the quintessences that stir the five winds of bodhicitta. Having seen the maṇḍala of the root bodhicitta, the signs are displayed. Having attained the empowerments of the three kāyas and the five wisdoms, and so forth, one sees the five nectars gathering wherever they may be, and thus sees the Buddhas performing the benefit of others. If one sees the gathering of the nirmāṇakāya and the bindu of great bliss, one sees the Buddhas dwelling in the profound state in the realm of Akaniṣṭha. If one sees the five nectars and the five winds gathered at the nirmāṇacakra at the navel, one sees the five families of the Sambhogakāya residing in the bhaga of the consort, proclaiming the secret to fortunate bodhisattvas. If one sees the quintessence of the quintessence of the mudrā, there is no obstruction to the superknowledges. If the quintessence is drawn into the syllables of the channels, there is no obstruction to miraculous powers. If that very essence is shifted back, one recollects former abodes. The inner sign is that the winds are arrested at twelve finger-widths. The outer sign is that the bindu is stabilized at the hrīḥ at the crown of the head. These are the twelve grounds.

ཡང་དབང་བཞི་བཞི་མཐར་ཕྱིན་གྱི་ལམ་ནས་མཐར་ཐུག་རྟེན་འབྲེལ་མཐར་ཐུག་འདའ་བ། རྡོ་རྗེའི་དབའ་རླབས་ཀྱི་ལམ་གྱིས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་རིག་མའི་སྐྱེས་བུ། སྲིད་པ་རྣམ་པར་དག་པའི་ལམ། ། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་རང་བཞིན་གྱི་ལྷུན་གྲུབ་ཐོབ་པར་བྱེད་པ། བཞི་པ་ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱི་དབང་མཐར་ཕྱིན། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རྟགས་འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་ནི། རྣམ་ཤེས་བརྒྱད་འདག་ཀར་འབྲས་བུ་གཉིས་ཐོབ་སྟེ། ས་ཆེན་དགའ་ཞིང་རངས་ལ་མགུ། ། དེ་རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་གཡོ། ། བདུད་གནས་སུ་སྒྲ་གྲག། ཕྱག་རྒྱ་མའི་གནས་སུ་ཁམས་གསུམ་མཐོང་། མཁའ་འགྲོ་མ་རྣམས་རིང་ནས་འདུ། ། ཧ་རི་མ་ལ་སོགས་པ་དབང་ཕྱུག་གི་དོན་བརྒྱད་འཆར། ནང་རྟགས་སྲོག་རྩོལ་ཨ་ཝ་དྷཱུ་ཏཱིར་འཇུག། ཕྱི་རྟགས་གཙུག་ཏོར་ཕྱེད་ཐིག་ལེས་བརྟན། ས་ཕྱེད་དང་བཅུ་གསུམ་མོ། ། བཞི་པ་ཡིད་ཀྱི་དབང་མཐར་ཕྱིན། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རྟགས་འབྲས་བུའི་ཕྱོགས་གཅིག་འཐོབ་སྟེ། འབིགས་བྱེད་གཞོན་ནུའི་གྲོང་ཁྱེར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱིས་ནི་འབིགས། འབྲས་བུ་ལོངས་སྐུའི་ཞིང་ཁམས་རབ་བཀྲམ་ལ་སོགས་པ་བསྒུལ་བ་ལ་སོགས་པ་ནུས། ས་བཅུ་གསུམ་ཐོབ་ཀར་ས་བཅུ་མ་ལ་སོགས་པ་ཡིད་ཀྱིས་བཀུག་སྟེ། སློབ་དཔོན་དུས་གསུམ་བདེ་གཤེགས་བཅུད་འདུས་ཡིན། ཡི་དམ་ལྷ་དང་བླ་མ་དབྱེར་མེད་ལ། ། བྷ་གར་དངོས་གྲུབ་ལེན་པའི་རྟེན་འབྲེལ་གྱིས། ། སྲིད་པ་རྣམ་པར་དག་པའི་ལམ། ། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་རང་བཞིན་གྱི་ལྷུན་གྲུབ་ཐོབ་པར་བྱེད་པ།

Furthermore, through the path of the four empowerments brought to completion, one transcends the ultimate dependent origination. By the path of the vajra waves, one attains the supreme siddhi of Mahāmudrā, the person of the consort, the path of the total purity of existence, and the Svabhāvikakāya, which is spontaneously present by nature. The fourth is the completion of the empowerments of body, speech, and mind. The signs of suchness, the eight branches of the noble path, are as follows: at the moment the eight consciousnesses are purified, two results are attained. The great earth is joyful, delighted, and glad; it quakes in six ways. Sound resounds in the abode of Māra. The three realms are seen in the abode of the mudrā. The ḍākinīs gather from afar. The eight qualities of mastery, such as the hariṇī and so forth, arise. The inner sign is that the vital winds enter the avadhūtī. The outer sign is that the uṣṇīṣa is stabilized by the half-drop. This is the twelfth and a half ground. The fourth is the completion of the empowerment of the mind. One attains a portion of the result, the sign of suchness: the city of the Youth of the Vindhya Mountains, the dharmadhātu, is pierced by the bodhicitta. One is able to shake the extensively arrayed realms of the Sambhogakāya result and so forth. Upon attaining the thirteenth ground, one mentally summons the consorts of the ten grounds and so forth. The Master is the condensed essence of the Sugatas of the three times. In the inseparability of the yidam deity and the guru, through the dependent origination of receiving the siddhi in the bhaga, one attains the path of the total purity of existence and the Svabhāvikakāya, which is utterly pure and spontaneously present by nature.

འབྲས་བུ་མཐར་ཕྱིན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རྟགས་ལོངས་སྐུའི་ཞིང་ཁམས་མ་ལུས་པ་ལ་སོགས་པ་བསྒུལ་བ་ལ་སོགས་པ་ནུས། ནང་རྟགས་སྲོག་རྩོལ་ཨ་ཝ་དྷཱུ་ཏཱིའི་འགགས། ཕྱི་རྟགས་གཙུག་ཏོར་ཧྲི་ལ་ཐིག་ལེས་བརྟན། ཕྱི་ནང་གི་རྟེན་འབྲེལ་འགྲོས་བཞི་ཐིམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྒོམ་ཉམས་ཀྱིས་སྐྱོན་ཡོད་མེད་ཕྱེད་པས་བཅུ་གསུམ་པའོ། ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཏེ། བཅུ་གསུམ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་སར་རྟེན་འབྲེལ་འགྲིག་པ་ལྟར་སྣང་། འཚང་རྒྱ་ཀར་འཁོར་ཚོམ་བུ་ཅིག་དང་བཅས་ཏེ་འཚང་རྒྱའོ། ། གསང་སྔགས་རྡོ་རྗེའི་ཐེག་པ་ནི། ། རྒྱུ་དང་ལམ་དང་འབྲས་བུའི་དབང་། ། རྟོགས་པས་བརྟགས་པས་རྟོག་མེད་རྟོགས། ། ཡེ་ཤེས་སྣང་བ་དེ་བཞིན་ནོ། ། ལམ་ཟབ་བླ་མ་དམ་ཚིག་ལུས་སོ་སོར་བརྟགས་པའི་འགོག་པ་ལམ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པའི་གདམས་ངག་དང་མན་ངག་དུ་བཅས་པ་རྫོགས་སོ། །

The signs of the ultimate fruition, suchness, are the ability to shake the entire realm of the saṃbhogakāya and so forth. The inner sign is the cessation of the vital winds in the avadhūtī. The outer sign is the stabilization of the bindu at the uṣṇīṣa-hrīḥ. Through the dissolution of the four movements of outer and inner dependent origination, the defects of meditative experience are distinguished; thus, this is the thirteenth stage. Having become omniscient, the dependent origination appears to be perfectly aligned at the thirteenth level of the Vajra Holder. At the moment of awakening, one awakens together with a retinue as a single assembly. The Secret Mantra Vajrayāna consists of the empowerments of the cause, the path, and the fruition. Through the realization of conceptual analysis, one realizes the non-conceptual; the appearance of primordial wisdom is just like that. The profound path of the guru and the samaya, including the instructions and pith instructions on the analytical cessation of the body along with the path and fruition, is hereby complete.