Achieving Spontaneous Generation

༄༅༅། ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ས་ཧཱ་ཛ་སིདྡྷི། བོད་སྐད་དུ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་གྲུབ། སངས་རྒྱས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། དཔལ་ལྡན་རོལ་པ་ལྷ་མོ་ཆེ། ། དེ་བཞིན་དཔའ་བོ་རྡོ་རྗེ་དཔལ། ། དམ་ཚིག་ཅེས་བྱ་རྡོ་རྗེ་དཔལ། ། དེ་བཞིན་པདྨ་རྡོ་རྗེ་དཔལ། ། དཔལ་ལྡན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་རྡོ་རྗེ། ། རྡོ་རྗེ་དང་ལྡན་བྲམ་ཟེ་མོ། ། དེ་བཞིན་གྲུབ་པའི་རྡོ་རྗེ་དཔལ། ། དཔལ་ལྡན་གཤིན་རྗེའི་རྒྱལ་པོ་འདིས། ། དཔལ་ལྡན་འཁོར་ལོ་སྔོན་བརྗོད་པ། ། བླ་མ་དགེ་སློང་གཉིད་ལོག་པ། ། དེ་བཞིན་གཞན་ཡང་གང་ཞིག་ལྷ། ། དཔལ་ལྡན་ཀུན་འགྲོ་མགོན་པོ་དང་། ། དེ་བཞིན་དཔལ་ལྡན་ཐུགས་རྡོ་རྗེ། ། དཔལ་ལྡན་རོལ་པའི་ལྷ་མོ་སོགས། ། ཡང་དང་ཡང་དུ་ཀུན་ལ་འདུད། ། དེ་རྣམས་ཞབས་ལ་ཕྱག་བྱས་ནས། ། གཞུང་ལུགས་མཐའ་ནི་བརྗོད་པར་བྱ། ། ཀུན་འགྲོའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་ཞི་བ། ། རྟག་ཏུ་འབྱུང་ཞིང་རང་ལ་གནས། ། དུས་ཀུན་དུ་ནི་མི་ཟད་པ། ། རྟོག་པས་བརྟགས་པ་སྤངས་པ་ཉིད། ། རང་དང་ཕྱི་རོལ་ནང་ན་གནས། ། ཕྱི་དང་ནང་ལས་མ་སྐྱེས་པ། ། ཟུང་འཇུག་ཚིག་གི་དོན་དེ་ནི། ། རྒྱུ་དང་མི་རྒྱུ་གནས་པ་ལས། ། དུས་ཀུན་དུ་ནི་ཡང་དག་གནས། ། གཞུང་ལས་མ་གཏོགས་རྙེད་མི་འགྱུར། ། གང་དང་མཚུངས་པ་སྐྱེས་པ་ནི། ། དེས་ན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པར་བརྗོད། ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་རྟོག་པ་མེད། ། མི་རྟོག་ལས་སྐྱེས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས། ། སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས། ། རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སྟེར་མཛད་པ། ། རྟོག་ལས་ཕྱི་རོལ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས། ། བླང་བྱ་དོར་བྱ་སྤངས་པ་ཉིད། ། གང་རུང་ཇི་ལྟ་དེ་ལྟ་བུར། ། དེ་ནི་འབད་པ་མེད་པས་འཐོབ། །

In the language of India: Sahajasiddhi. In the language of Tibet: Lhan-cig-skyes-grub. Homage to the Buddha! To the glorious goddess Rolpa, the great one; likewise to the hero Vajraśrī; to the one called Samaya-vajraśrī; likewise to Padma-vajraśrī; to the glorious Sahaja-vajra; to the Vajra-possessing Brahmin lady; likewise to Siddha-vajraśrī; and to this glorious King of Yama, who previously spoke of the glorious wheel—to these and others, I bow again and again. Having prostrated at their feet, I shall express the ultimate meaning of the scriptures. The all-pervading, coemergent peace is ever-arising and abides within oneself. It is inexhaustible at all times, and is the very abandonment of conceptual imputation. Abiding within and without, and not produced from the external or internal, that meaning of the word "union" abides perfectly at all times within the moving and the unmoving. It will not be found apart from the scriptures. That which is born simultaneously with whatever it is similar to is therefore called "coemergent." Coemergent is non-conceptual; born from non-conceptuality is the coemergent. To the Buddhas, the coemergent bestows perfect enlightenment. The coemergent is beyond conceptualization; it is the very abandonment of what is to be accepted and what is to be rejected. In whatever way it may be, it is attained without effort.

ཐེ་ཚོམ་མེད་ཅིང་རྟོག་མེད་པ། ། མངོན་སུམ་དུ་ནི་རྙེད་པར་འགྱུར། ། ཉིན་མཚན་བསྐལ་པ་དེ་བཞིན་ལོ། ། བསྐལ་པ་བྱེ་བ་བརྒྱ་དག་གམ། ། རྒྱུན་མི་འཆད་པའི་དུས་ཀུན་དུ། ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར། ། རྟོག་དང་བྲལ་ཞིང་མངོན་སུམ་པ། ། རྒྱལ་བས་ཡིད་ཀྱི་ནང་གནས་གསུངས། ། རྟག་དང་ཆད་དང་བྲལ་བ་ཉིད། ། མཚན་དང་མཚན་གཞི་སྤངས་པ་ཉིད། ། གཞན་ཡང་སྙིང་རྗེ་མངོན་བརྗོད་པ། ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པར་ཡོངས་བརྗོད་བྱ། ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་འདི་དངོས་རྣམས་ཀྱི། ། རྒྱུ་དག་ཏུ་ནི་ཡོངས་སུ་བརྗོད། ། ལ་ལ་བདག་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས། ། ཁ་ཅིག་རྨོངས་པས་དབང་ཕྱུག་སྟེ། ། བདག་བཅས་མ་ཡིན་བདག་མེད་པ། ། རྟོག་པ་གཉིས་ནི་སྤངས་པ་ཉིད། ། དེ་ནི་ཟུང་འཇུག་གོ་འཕང་དུ། ། རྒྱལ་བས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པར་གསུངས། ། དེ་ཉིད་སྲོག་ཆགས་རྣམས་ཀྱི་སྲོག། དེ་ཉིད་མཆོག་ཏུ་མི་འགྱུར་བ། ། དེ་ཉིད་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པ་ཡི། ། ལུས་ཀུན་ལ་ནི་རྣམ་པར་གནས། ། བུད་མེད་བྱིས་པ་བ་ལང་རྫི། ། ཀླ་ཀློ་དང་ནི་རིགས་ངན་དང་། ། ཆུ་ཡི་ནང་གནས་སེམས་ཅན་དང་། ། ལྷ་དང་གནོད་སྦྱིན་ཀླུར་བཅས་པའི། ། དེ་རྣམས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་མི་ཤེས། ། འགྲོ་བའི་གྲོང་ཁྱེར་དག་ཏུ་འཁྱམ། ། སངས་རྒྱས་བདག་ཉིད་ལུས་ལ་ནི། ། དངོས་གྲུབ་བདེ་བ་མི་ནུས་ཤིང་། ། བདག་ཉིད་འཕྲོག་པའི་ཆོམ་རྐུན་ཏེ། ། དེ་ཡིས་སྡིག་པ་མ་བྱས་སམ། ། བདག་ཉིད་འདི་དག་གཞན་པ་ལ། ། གཞན་དག་ཏུ་ནི་རྟོག་པར་བྱེད། ། བདག་ཉིད་འཕྲོག་པའི་ཆོམ་རྐུན་ཏེ། ། དེ་ཡིས་སྡིག་པ་མ་བྱས་སམ། ། བདག་ཉིད་ངེས་པར་སངས་རྒྱས་ཀུན། ། མཛའ་བོ་ཐམས་ཅད་ཉིད་ཀྱང་ངོ་། །

Without doubt and without conceptualization, It will be found directly. Whether by day or night, for aeons or years, Or for hundreds of millions of aeons, At all times without interruption, The coemergent will be attained. Free from conceptualization and manifest, The Victor taught it to abide within the mind. It is itself free from permanence and nihilism, And has abandoned both the characteristic and the basis of characteristics. Furthermore, that which is expressed as compassion Is fully described as the coemergent. This coemergent is fully described As the very cause of all things. Some say the self is coemergent, While others, out of delusion, say it is Īśvara. Free from both "with self" and "selfless," It is the abandonment of these two conceptualizations. The Victor taught that this coemergent Is the state of union. That itself is the life-force of all living beings; That itself is the supreme unchanging; That itself is all-pervading, Abiding within every body. Women, children, cowherds, Barbarians, outcasts, Beings dwelling in the water, Along with gods, yakṣas, and nāgas— They do not know this coemergent, And wander through the cities of transmigrating beings. Within the body that is the Buddha-nature, Unable to attain the bliss of siddhi, They are thieves who rob their own selves; Have they not committed a sin? They conceptualize this very self as something else, And that which is other as something else. They are thieves who rob their own selves; Have they not committed a sin? The self is certainly all the Buddhas, And is also all one's friends.

རང་གི་ལྷག་པའི་ལྷར་སྦྱོར་བས། ། དེ་ཕྱིར་བདག་ཉིད་བསྒྲུབ་པར་བྱ། ། ལུས་གནས་ལུས་ལས་མ་བསྐྱེད་པ། ། རྟོག་པ་གཉིས་ནི་སྤངས་པ་སྟེ། ། ཁྱབ་བྱ་ཁྱབ་བྱེད་ཚུལ་གྱིས་ནི། ། དངོས་པོ་ཀུན་ལ་ཡང་དག་གནས། ། ལྷ་དང་ལྷ་མིན་ཀླུར་བཅས་དང་། ། ཐུབ་པ་རྣམས་དང་དྲང་སྲོང་དང་། ། བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་མཐར་གནས་པ། ། གླེན་པ་རྨོངས་པས་མི་ཤེས་སོ། ། མཆོག་གི་གོ་འཕང་མི་ཤེས་ཕྱིར། ། རྨོངས་པ་ཐམས་ཅད་ཉོན་མོངས་འགྱུར། ། བསྐལ་པ་གསུམ་དུ་ངལ་བྱས་ནས། ། བདག་ཉིད་གཅིག་པུ་འདུལ་བའོ། ། རྣམ་པ་ཀུན་དུ་འདི་དག་མིན། ། ཉན་ཐོས་པ་ཡི་བྱང་ཆུབ་འདོད། ། དབུ་མའི་འདོད་ལུགས་གཞུང་གི་ཚུལ། ། དེ་ནི་རྩོད་པ་ཀུན་ལ་མོས། ། བསྐལ་པའི་ཡལ་གར་ངལ་བྱས་ཀྱང་། ། དེ་ཡིས་ཀུན་ནས་མི་ཤེས་སོ། ། ཐེག་ཆེན་ཤིན་ཏུ་ཡངས་པ་ལས། ། རྒྱལ་བ་མཆོག་གིས་སྔོན་གསུངས་པ། ། འདི་ལྟར་གཅིག་པུ་ཉིད་ཀྱིས་ནི། ། ཡང་དག་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མཆོག། ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེའི་རིམ་ལས་འོངས། ། རྣ་བ་ནས་ནི་རྣ་བར་རྙེད། ། གང་ལ་བྱང་ཆུབ་གཞུང་གནས་པ། ། བླ་མ་དེ་ཡིས་འགྲོ་བ་སྒྲོལ། ། བསྒོམ་བྱ་སྒོམ་བྱེད་འབྲེལ་པའམ། ། ཡང་དང་ཡང་དུ་བརྟགས་པ་ནི། ། རྟོག་པ་བསྒོམ་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས། ། དངོས་གྲུབ་དོན་དུ་སྒྲུབ་པའི་ཐབས། ། དེ་ཀུན་རྟག་ཏུ་རྣལ་འབྱོར་པས། ། དོར་བ་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་བརྟག། དེ་བཞིན་དུ་ཡང་། ། ཇི་སྲིད་ཇི་སྲིད་རྣམ་རྟོག་པ། ། དེ་སྲིད་ཐམས་ཅད་ཀུན་ནས་རྫུན། ། གང་ཞིག་དེ་ཉིད་མ་བརྟགས་པ། ། དེ་བཞིན་ཡང་དག་དེ་བདེན་པ། ། རྟེན་འབྲེལ་ལས་སྐྱེས་སྐད་ཅིག་མ། ། ཁ་ཅིག་དངོས་གྲུབ་དབང་གཉིས་སྐྱེས། །

By uniting with one’s own chosen deity, one should therefore accomplish the self. Abiding in the body and not produced from the body, the two conceptualizations are abandoned. In the manner of the pervaded and the pervader, it truly abides in all things. Gods, asuras, and nāgas, the Munis, and the ṛṣis—those who dwell in the extreme of grasping at a self do not know it due to their dullness and delusion. Because they do not know the supreme state, all deluded ones become afflicted. Having labored for three eons, they tame only themselves. In no way is this the case for those who desire the enlightenment of the Śrāvakas. The system of the Madhyamaka tenets is a way of engaging in all disputes. Even if one labors for the branches of an eon, one will not know it at all. From the exceedingly vast Mahāyāna, the Supreme Victor previously taught: "In this way, by means of this alone, the supreme, perfectly complete enlightenment comes from the stages of Vajrapāṇi; it is found from ear to ear." The guru in whom the system of enlightenment resides liberates beings. The connection between the object of meditation and the meditator, or the repeated conceptualization, is the method for accomplishing the goal of siddhi through the nature of conceptual meditation. The yogi should always thoroughly examine and discard all of that. Likewise: "As long as there is conceptualization, all of that is entirely false. That which is not examined as such is the true reality." Arising from dependent origination and momentary, some are born from the power of siddhi.

བྱིས་པ་ཡུན་རིང་རྒན་སོགས་ཀྱིས། ། འབད་པ་ཡིས་ནི་ཐོབ་མི་འགྱུར། ། རྒྱུ་དང་བཅས་པའི་སྐད་ཅིག་མ། ། འཁྲུལ་དང་རྣམ་པར་འཁྲུལ་འདྲ་མ། ། ཁ་ཅིག་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་གཞུང་། ། དེ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་བརྗོད་མིན། ། ལྟེ་བའི་དབུས་སུ་འཁོར་ལོ་མཆོག། དེ་དབུས་གཟི་བརྗིད་གཟུགས་ཅན་ནི། ། སྒྲུབ་པ་པོ་ཡིས་རྟག་བསྒོམས་པ། ། དེ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་བརྗོད་མིན། ། སྤྱི་བོར་གནས་པའི་འཁོར་ལོ་ཆེ། ། དེ་ལ་རེག་དང་བདེ་བ་འབབ། ། བྱ་བའི་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བས་འཐོབ། ། དེ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་བརྗོད་མིན། ། སྲོག་གི་རླུང་ནི་འགོག་པ་རུ། ། འབད་པ་ཡིས་ནི་གང་ཞིག་བྱེད། ། སྣ་ཡི་རྩེ་མོར་རབ་གཞུག་བྱ། ། དེ་འགོག་པ་ཡིས་གང་ཐོབ་པ། ། དེ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་བརྗོད་མིན། ། ཐུར་སེལ་རླུང་ནི་འགོག་པ་ཡིས། ། ལུས་ནི་གདུང་བ་བྱས་ནས་སུ། ། ཡང་ནས་ཡང་དུ་གོམས་པར་བྱེད། ། དེ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་མི་བརྗོད། ། མཉམ་གནས་ཆེད་བརྗོད་བརྒྱད་རྣམས་ཀྱིས། ། གང་ཞིག་རླུང་ནི་འགོག་པ་རུ། ། འབད་པ་ཡིས་ནི་གང་ཞིག་བྱེད། ། དེ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་བརྗོད་མིན། ། ས་ལ་སོགས་པ་གཟུང་བ་ཡིས། ། སྒྲུབ་པོ་གང་ཞིག་ཐམས་ཅད་འདོད། ། ཤིན་ཏུ་འབད་པས་སྒྲུབ་བྱེད་པ། ། དེ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་བརྗོད་མིན། ། ཕྲ་མོའི་ཐིག་ལེ་རྣལ་འབྱོར་ནི། ། ཁ་ཅིག་སྒྲུབ་པོས་སྒྲུབ་པར་བྱེད། ། བསམ་གཏན་བསམ་བྱ་གང་ཡོད་པ། ། དེ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་བརྗོད་མིན། ། བྷ་ག་ནང་གནས་ཐིག་ལེ་ནི། ། ཁ་ཅིག་སྒྲུབ་པོས་སྒྲུབ་པར་བྱེད། ། དེ་ནི་རྟོག་བཅས་གོ་འཕང་སྟེ། ། དེ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་བརྗོད་མིན། །

It will not be attained by the efforts of the childish, the aged, and so forth, for a long time. The momentary [state] together with its causes, which is neither delusion nor the appearance of delusion—some call this the saṃbhoga-kāya (Enjoyment Body), but it is not what is called the sahaja (Coemergent). The supreme wheel in the center of the navel, and the radiant form in its center, which the practitioner constantly meditates upon—this is not what is called the sahaja. The great wheel situated at the crown, where contact and bliss descend, is attained through the application of ritual action; this is not what is called the sahaja. Whatever one does with effort to arrest the prāṇa wind, or forces it to enter the tip of the nose, and whatever is attained by that arrest—this is not what is called the sahaja. By arresting the apāna wind and causing the body to be tormented, practicing this again and again—this is not called the sahaja. Whatever one does with effort to arrest the winds through the eight udāna recitations for the sake of equilibrium—this is not what is called the sahaja. Whatever practitioner desires everything by grasping the elements such as earth and so forth, and practices with extreme effort—this is not what is called the sahaja. Some practitioners accomplish the yoga of the subtle bindu; whatever meditative concentration and object of meditation exists—this is not what is called the sahaja. Some practitioners accomplish the bindu residing within the bhaga; that is a conceptual state, and it is not what is called the sahaja.

སྙིང་གའི་དབུས་སུ་བསམ་གཏན་ནི། ། ཡིད་འདོད་རྣམས་ཀྱིས་སྒོམ་པར་བྱེད། ། དེ་ནི་རྟོག་བཅས་གོ་འཕང་སྟེ། ། དེ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་བརྗོད་མིན། ། ལུག་དང་སེར་སྐྱ་དག་དང་ནི། ། དེ་དབུས་ལ་གནས་ཡིད་བཟང་མ། ། དེ་འགོག་པ་ཡིས་གང་ཐོབ་པ། ། དེ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་བརྗོད་མིན། ། དགའ་དང་ཁྲོ་བོའི་དབང་གིས་ཤེས། ། རྩེ་གཅིག་ཅེས་ནི་མཚན་པར་ནི། ། བྱིས་པས་ཡེ་ཤེས་སུ་ནི་བརྟགས། ། དེ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་བརྗོད་མིན། ། ཀུན་ཏུ་གནས་སུ་འཁྱིལ་པ་ལ། ། རླུང་འགོག་པ་ཡི་འབར་བ་ཡིས། ། ཟུམ་པའམ་ནི་རྒྱས་པར་ནི། ། དེ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་བརྗོད་མིན། ། འདར་དང་བརྒྱལ་དང་དེ་བཞིན་ཉིད། ། འབྱེད་དང་འཛུམས་པ་ལ་སོགས་དང་། ། འཕར་དང་སྒྲ་དང་མི་བཟད་ཆེ། ། དེ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་བརྗོད་མིན། ། བུམ་པ་བཞིན་དུ་ཁོང་སྟོང་དུ། ། དེ་ལྟར་གང་ཞིག་རྟོག་པར་བྱེད། ། ཡང་ན་སྟོང་པར་སྨྲ་བའི་བློ། ། དེ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་བརྗོད་མིན། ། དངོས་པོ་གང་ཞིག་དེ་དག་ཀུན། ། རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་སྐྱེས་བརྗོད། ། བསྒོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས་ནི། ། དེ་ཡིས་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པར་འགྱུར། ། ཐུབ་པས་སྔོན་དུ་གང་གསུངས་པ། ། (སྤལ་,སྦལ་)བ་རལ་པའི་ཁུར་དང་ནི། ། འོད་གསལ་ཐལ་བའི་བྱུག་པ་དང་། ། མཆོད་ཕྱིར་ཐོགས་ནི་དཀར་པོ་དང་། ། སྤྱི་བླུགས་དཔུང་མགོར་ཐོགས་པ་སྟེ། ། དེ་ལྟར་སྣ་ཚོགས་རྣམ་པ་ནི། ། བསྒོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་མཐོང་བར་འགྱུར། ། འདི་ནི་བདེན་མིན་མཐོང་བ་སྟེ། ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་མཐོང་བ་མེད། ། དེ་བཞིན་དུ་ཡང་། གང་ཞིག་མཐོང་བ་དེ་བདེན་མིན། ། གང་མ་མཐོང་བ་དེ་བདེན་ཏེ།

In the center of the heart, those who desire mental objects practice meditative concentration. That is a state involving conceptualization; it is not described as the coemergent. The sheep, the Kapila, and the one dwelling in their midst, the Subhadrā—whatever is attained by suppressing these is not described as the coemergent. Through the power of joy and wrath, the childish conceptualize a wisdom characterized as "one-pointedness"; that is not described as the coemergent. Through the blazing of the suppression of the winds within the coiled center, whether it is closed or expanded, that is not described as the coemergent. Trembling, fainting, and likewise opening and closing the eyes, as well as leaping, sounds, and great unbearable [experiences]—that is not described as the coemergent. Whoever conceptualizes it as being hollow like a vase, or the mind that speaks of it as empty—those are not described as the coemergent. All those entities are said to be born from the wisdom of conceptualization. Through the mind’s power of meditation, all of these will be perfected. As the Sage previously taught: the burden of matted hair, the ash-smearing of the Clear Light, the white sacrificial thread, and the water-pot held upon the shoulder—such various forms are seen through the power of meditation. This is a vision of what is not true; the coemergent is not seen. Likewise: "Whatever is seen is not true; that which is not seen is true."

། དངོས་པོ་རྟོག་པ་ལོང་བ་ཉིད། ། རབ་རིབ་གནོད་པ་ལ་སོགས་བཞིན། ། སྐྱེ་འགྲོ་ཐམས་ཅད་བདེན་པའི་ཚུལ། ། གཟུང་དང་འཛིན་པ་སྤངས་པ་ཉིད། ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་གོ་འཕང་གནས། ། གང་གིས་མཐོང་བ་དེ་ཡིས་མཐོང་། ། དངོས་དང་དངོས་མིན་གོ་འཕང་གནས། ། རྟོགས་དང་བརྟགས་པ་མིན་ལས་གྲོལ། ། གསལ་བར་མ་བྱས་ཀུན་ལས་འདས། ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་སྔོན་དུ་བརྗོད། ། བྱིས་པའི་བརྗོད་པ་དག་དང་བྲལ། ། བརྗོད་བྱ་རྗོད་བྱེད་སྤངས་པ་ཉིད། ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དེ་ལྟ་བུར། ། བླ་མ་མཆོག་གིས་སྔོན་དུ་གསུངས། ། དཔལ་ལྡན་རོལ་པའི་ལྷ་མོའི་དྲིན་གྱིས་ནི། ། དེ་བཞིན་དཔལ་ལྡན་བླ་མ་དག་དང་ནི། ། དཔལ་ལྡན་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རྡོ་རྗེ་ཡིས། ། ལན་ཅིག་གིས་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོས་མཁྱེན། ། ཐེ་ཚོམ་མེད་ཅིང་རྟོག་པ་མེད། ། རང་རང་ངོ་བོ་སྟོན་པ་པོ། ། བདག་གིས་ཡང་དག་ཉམས་སུ་མྱོང་། ། མུན་པ་ལ་ནི་སྒྲོན་མེ་བཞིན། ། ཟ་བའམ་ནི་འཁྲིག་པ་ན། ། གནས་སྐབས་ཀུན་ལ་ཐམས་ཅད་དུ། ། གསང་བ་མེད་ཅིང་འཇིགས་པ་སྤངས། ། ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་རང་གིས་རིག། གང་ཞིག་དེ་ལ་རྗེས་དྲན་པར། ། ཡང་དང་ཡང་དུ་དྲན་བྱེད་པ། ། དེ་ནི་དངོས་གྲུབ་རྒྱས་འགྱུར་ཏེ། ། སྲིད་པའི་མཚོ་ལས་སངས་རྒྱས་བཞིན། ། བདག་ཉིད་ཀྱིས་ནི་དྲན་དོན་དུ། ། བདག་གིས་དེ་ནི་བསྔགས་པ་ཡིན། ། གང་ཞིག་སྙིང་རྗེས་བཅིངས་པ་ཡི། ། བདག་ལ་བཟོད་མཛོད་སེམས་ཅན་ཆེ། ། གང་ཞིག་ཅུང་ཟད་འདི་བརྗོད་པས། ། དེ་ཡིས་བསོད་ནམས་གང་འགྱུར་བ། ། བསོད་ནམས་དེ་ཡིས་སེམས་ཅན་རྣམས། ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་གྲུབ་ཐོབ་པར་ཤོག། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་གྲུབ་རྫོགས་སོ། །

The conceptualization of entities is blindness itself, Like the impairment of cataracts and the like. All living beings, in the manner of truth, Are the very abandonment of subject and object. Abiding in the state of the co-emergent, Whoever sees it, that person sees. Abiding in the state of entity and non-entity, Liberated from realization and the conceptualized. Unmanifested, transcending all, The co-emergent was previously described. Free from the expressions of the childish, It is the very abandonment of the expressed and the expresser. Such is the co-emergent, As previously taught by the supreme guru. Through the grace of the glorious goddess Lalanā, And likewise through the glorious gurus, And by the glorious Vajra of Great Bliss, It was known in a single instant through Great Bliss. Without doubt and without conceptualization, The teacher reveals its own essential nature. I have authentically experienced it, Like a lamp in the darkness. Whether eating or engaging in union, In all circumstances and at all times, There is no secrecy and fear is abandoned. Great wisdom is self-cognized. Whoever recollects that, And remembers it again and again, Will attain the expansion of siddhis, Like a Buddha emerging from the ocean of existence. For the sake of my own recollection, I have offered this praise. O great beings, may you forgive me, Who am bound by compassion. By whatever merit is gained From this brief explanation, Through that merit, may all sentient beings Attain the accomplishment of the co-emergent. The Co-emergent Accomplishment is complete.

རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་ཆེན་པོ་ཟླ་བ་མགོན་པོ་དང་། ། བོད་ཀྱི་ལོ་ཙཱ་བ་ཤེས་རབ་གྲགས་ཀྱིས་བསྒྱུར་བའོ། །

Translated by the great Indian abbot Candranātha and the Tibetan translator Sherab Drak.