བླ་མ་དམ་པ་རྣམས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་རྣལ་འབྱོར་པས། ། སྙིང་རྗེའི་རང་སེམས་གློ་བུར་སད། ། ཤེས་རབ་སྐྱེ་བ་མེད་རྒྱས་བཏབ། ། གཉིས་མེད་བསམ་མི་ཁྱབ་མཚན་ཉིད། ། སྣང་བའི་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དྲན། ། དྲན་པའི་རང་བཞིན་གཟུང་བ་མེད། ། གཟུགས་སོགས་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་གྱིས། ། བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རོ་མྱོང་བས། ། བསམ་དུ་མེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་རྟོགས། ། དེ་ཡང་། བླ་མའི་དྲིན་གྱིས་སླར་ཡང་ནི། ། སོ་སོར་རྟོག་པའི་རང་བཞིན་ནོ། ། དེ་ཡང་། ཇི་ལྟར་མྱོང་བས་བསྐྱེད་པས་ན། ། དྲན་པས་གཟུང་དང་མ་གཟུང་མེད། ། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དབྱེར་མེད་པས། ། སྒོམ་པའི་རིམ་པ་བདག་ལ་མེད། ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རོ་ཚོར་བས། ། སྒོམ་པ་ཡང་ནི་རྟོགས་པའོ། ། གང་ཕྱིར་ཤེས་རབ་སྒོམ་པ་ཡིས། ། ཐམས་ཅད་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལ། ། གང་ཞིག་མི་མཐུན་ཕྱོགས་སུ་ཡང་། ། དེ་ཉིད་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལ། ། རང་བཞིན་ལྟུག་པ་བསམ་དུ་མེད། ། ཇི་སྲིད་བྱེ་བྲག་གཉིས་འབྱུང་བ། ། དེ་ལས་བྱུང་ནི་དེ་རུ་ཐིམ། ། དེ་ལས་བདེ་བའི་ཡེ་ཤེས་པས། ། འབྲས་བུ་དག་ལས་རེ་བ་མེད། ། ཡིད་ལ་མི་བྱེད་རྣལ་འབྱོར་པས། ། སྟོང་ཉིད་སྙིང་པོ་བསམ་དུ་མེད། ། གཉིས་མེད་ཤེས་རབ་རང་སོ་ལ། ། མཉམ་གཞག་རྗེས་ཐོབ་རིག་པ་མེད། ། བསམ་མེད་རྒྱུན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་པས། ། གཉིས་སུ་མི་བྱེད་རང་སོ་ཉིད། ། མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་དངོས་པོར་སད། ། དངོས་པོར་སྐྱེ་བ་མེད་པར་ཐིམ། ། དངོས་སུ་གཉིས་མེད་རྡོ་རྗེར་མཐུན། ། ཉེས་པ་དབང་སོགས་གློ་བུར་བ། ། དེས་ན་དྲང་ཐད་སོ་མ་སྟེ། ། དེ་དང་དེ་ཉིད་ཐད་ཀར་བཅས། ། སྐྱེ་བ་མེད་མཐོང་རྣལ་འབྱོར་པས།
Homage to the sublime gurus! For the inconceivable yogi, the mind of compassion suddenly awakens. Sealed by the unborn nature of insight, its characteristic is non-dual inconceivability. One remembers the non-arising of appearances; the nature of that mindfulness is without grasping. Through the nature of entities such as form, by tasting the flavor of great bliss, one realizes the yoga that is beyond thought. Furthermore: "Once again, through the grace of the guru, it is the nature of individual discernment." Furthermore: "Since it is produced through experience, there is nothing for mindfulness to grasp or not grasp. Because cause and effect are inseparable, I have no stages of meditation. By tasting the flavor of emptiness, meditation itself is realization. Because through the meditation of insight, everything is Mahāmudrā. Even that which is a discordant factor is itself Mahāmudrā. Its nature is dense and inconceivable. As long as the two distinctions arise, what arises from them dissolves back into them. From that, through the wisdom of bliss, there is no expectation of results. The yogi of non-mental engagement has the inconceivable essence of emptiness. In the natural state of non-dual insight, there is no awareness of formal meditation or post-meditation. The yogi of the continuous flow of the inconceivable does not create duality, but remains in the natural state itself. Non-arising itself awakens as an entity; the arising of entities dissolves into non-arising. In reality, it accords with the non-dual Vajra. Faults such as the faculties are adventitious; therefore, it is direct and fresh. That and suchness are joined directly; the yogi who sees non-arising..."