Toh 2250 · classical Tibetan · Tengyur edition

Twenty Verses on the Mahāyāna Suchness

Translated from the Tibetan by buddhist-nlp/mitra-qwen35-translate · machine-assisted

Edition 1.0 · 2026 · not a critical edition machine draft

Catalogue: Toh 2250
Genre: Treatise
Period: classical Tibetan
Edition: Tengyur vol. 051_རྒྱུད་འགྲེལ།_ཝི.txt
Extent: 3 passages · 2,481 Tibetan characters · 587 English words
Translation: buddhist-nlp/mitra-qwen35-translate (English, machine-assisted)
Status: Edition 1.0 · 2026 · machine draft
Rights: Derge Kangyur/Tengyur e-text, Esukhia/Barom edition — public domain (mechanical reproduction)

The Twenty Verses on the Mahāyāna Suchness, attributed to Avadhūtipa Advayavajra, is a concise philosophical treatise focusing on the nature of suchness (tattva) and the realization of non-duality. The text argues that insight is the culmination of various spiritual developments, characterized by a lack of intrinsic form. It addresses the practical application of visualization, asserting that the purification of habitual tendencies is a prerequisite for a consistent, non-dual perception of deities. The work commits the reader to a path of yoga and Mahāmudrā, suggesting that the ultimate goal is the attainment of a non-dual state of great bliss. By framing the transition from habitual mental constructs to the direct experience of suchness, the text positions the practitioner's internal purification as the primary mechanism for achieving a non-conceptual realization of reality.

Provenance

About this text

A treatise on the nature of suchness within the Great Vehicle, the Tattvamahāyānaviṃśati is attributed to the Indian author Avadhūtipa Advayavajra. The work entered the Tibetan tradition through the efforts of the translators Dhiriśrījñānapāda and Seng kar shakya ’od. It is preserved in the Tengyur, specifically volume ཝི, where it is situated within the General Unexcelled Yoga Tantra Works. Spanning three pages in this source edition, the text argues that insight into suchness is the ripening of various aspects, existing without intrinsic or conceptual form. It addresses the purification of habitual tendencies as a necessary condition for the visualization of deities and emphasizes a yoga supremely intent upon Mahāmudrā. By advocating for the use of supreme faculties to realize the nature of all things, the work enacts a path toward a non-dual state of great bliss. A scholar or serious reader consults this classical Tibetan translation to examine the intersection of non-conceptual realization and the practical application of yoga, specifically regarding how the transition from habitual mental constructs to the direct experience of suchness is framed as the primary mechanism for achieving spiritual liberation.

Sanskrit title: Tattvamahāyānaviṃśati
Indian author: Avadhūtipa Advayavajra
Tibetan translators: Dhiriśrījñānapāda, lo tsa ba seng kar shakya ’od
Canonical collection: General Unexcelled Yoga Tantra Works
Genre: Treatise
Source edition: Tengyur, vol. ཝི
Period: classical Tibetan

Read further

Catalogue

84000 catalogue entry

Bibliography

BDRC library search

Libraries

WorldCat

Sanskrit sources

Digital Sanskrit Buddhist Canon

Reference

Cite thisAnuvāda, “Twenty Verses on the Mahāyāna Suchness” (Toh 2250), machine draft, 2026.https://naxiai.com/tibetan/works/toh2250

Summary & commentary

Significance

The work is significant for its synthesis of Mahāyāna philosophy with the practical methodologies of Mahāmudrā and yoga. It provides a bridge between the theoretical understanding of suchness and the experiential purification of the mind. For the modern reader, it illustrates the intersection of cognitive purification and non-dual realization in the Indo-Tibetan tradition.

Structure

Passages	Section	Description
1	Introduction and Definition of Insight	Defines insight as the ripening of various aspects and describes its formless nature.
2	Visualization and Purification	Discusses the role of habitual tendencies in visualization and the necessity of their purification through yoga and Mahāmudrā.
3	Conclusion and Dedication	Affirms the non-dual nature of reality and offers a dedication for all beings to attain great bliss.

Themes

Suchness and Non-duality (1, 3)
Purification of Habitual Tendencies (2)
Mahāmudrā and Yoga (2)

Summary, significance and provenance note generated by gemma4:31b from the translation and the catalogue record.

AnuvādaTwenty Verses on the Mahāyāna Suchness·

༄༅༅། ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཏཱཏྟྭ་མ་ཧཱ་ཡཱ་ན་བིངྴ་ཏི། བོད་སྐད་དུ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཉི་ཤུ་པ། རྗེ་བཙུན་སངས་རྒྱས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། ཤེས་རབ་སྣ་ཚོགས་རྣམ་པར་སྨིན། ། རྣམ་མེད་དང་ནི་རྣམ་ཉིད་བྲལ། ། འདི་ཡི་དེ་ཉིད་ཤེས་རབ་འདོད། ། གང་ཕྱིར་འགྲོ་བ་ཁྱབ་པའི་བདག། ཤེས་རབ་སྲིད་དང་མཉམ་བདག་ཉིད། ། སྐུ་གསུམ་ཐེག་པའི་གསུམ་པ་འདིས། ། དེ་ཉིད་འཁོར་ལོ་བདེ་བའི་ཐབས། ། དེ་ནི་རྣལ་འབྱོར་བདག་དང་གཞན། ། འཇམ་དཔལ་རྡོ་རྗེ་སྒྱུ་མ་ཆེ། ། རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་དེ་བཞིན་གཞན། ། སྣང་བའི་བྱེ་བྲག་ཤེས་རབ་ཉིད། ། དེ་ཉིད་རྒྱལ་བའི་བདག་ཉིད་གྲོལ། ། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་སེམས་པ་ཉིད། ། གཉིས་དང་གཉིས་མེད་དེ་བཞིན་ནོ། ། རྣམ་པ་ཀུན་གྱི་མཆོག་ལྡན་པ། ། དངོས་དང་དངོས་མེད་གཟུང་དང་འཛིན། ། རྣམ་པར་ཤེས་པས་བོར་བའི་སེམས། ། དམིགས་པ་མེད་ཅིང་བླ་ན་མེད། ། དག་ཅིང་ཞི་བ་སྣང་བ་མེད། ། རིག་པ་ཤེས་རབ་ཅེས་སུ་གྲགས། ། འདི་ལ་ཞུགས་པར་གྱུར་པ་ནི། ། གསང་སྔགས་ཆོས་ཀྱིས་རྣམ་པར་གསལ། ། གང་ཕྱིར་སྣ་ཚོགས་པ་ཡི་ཐབས། ། འདི་ལ་ཆུང་འབྲིང་ཆེན་པོ་ཡིས། ། ལས་དང་དམ་ཚིག་ཕྱག་རྒྱ་དག། འཁོར་ལོ་རྫོགས་པར་སྒོམ་པ་ཉིད། ། མཐའ་མའི་བྱང་ཆུབ་བསམ་གཏན་དེ། ། དག་པའི་དེ་ཉིད་ཁ་ཕྱིར་བལྟས། ། ཡེ་ཤེས་ཕྱག་རྒྱ་སྙོམས་འཇུག་པས། ། འཇམ་པའི་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་གཙོ། ། བདེན་མིན་རྫུན་གྱི་རྣམ་པ་མིན། ། འབྲིང་པོའི་རྣལ་འབྱོར་བདག་ཉིད་ཡིན། ། བདག་བྱིན་བརླབ་པའི་གོ་འཕང་ཤེས། ། གང་ཕྱིར་དེ་ཉིད་ནུས་པ་མེད། ། དེ་རྣམས་ལ་ནི་ཡང་དག་བསྟན། ། རིམ་གྱིས་བྱང་ཆུབ་གྲུབ་པའོ། །

In the language of India: Tattvamahāyānaviṃśati. In the language of Tibet: De kho na nyid theg pa chen po nyi shu pa (The Twenty Verses on Suchness of the Great Vehicle). Homage to the Venerable Buddha. Insight is the ripening of various [aspects]; it is without [intrinsic] form and free from [conceptual] form. This is asserted as the insight into suchness. Because it is the pervasive lord of beings, insight is the nature of existence and equality. By means of this third vehicle of the three bodies, suchness is the method for the wheel of bliss. That is the yoga of self and other, Mañjuśrīvajra, the great illusion, Vajraḍākinī, and likewise others. The distinctions of appearance are insight itself; that suchness is the liberated nature of the Victors. It is the inconceivable mind itself, both dual and non-dual. Endowed with the supreme of all aspects, it is the abandonment of consciousness—the subject and object, existence and non-existence. Without focal points and unsurpassed, pure, peaceful, and without appearance, it is renowned as the insight of awareness. Entering into this is clarified by the Secret Mantra Dharma. Because it is the method of various [means], through the small, medium, and great [capacities], one meditates on the complete wheel of activities, samayas, and mudrās. That final meditative concentration of awakening is the pure suchness facing outward. Through the meditative union with the wisdom mudrā, the lords such as Mañjuvajra and others are neither true nor false aspects; they are the nature of the medium yoga. Knowing the state of self-consecration, because that suchness is without [independent] power, it is correctly taught to them; thus, awakening is accomplished gradually.

structureTitle block: the Sanskrit title is given as it is transmitted in Tibetan transliteration, not reconstructed from Sanskrit sources; the Tibetan title is translated after it.

definitionདེ་ཁོ་ན་ཉིད “suchness” — The ultimate nature of things, the way things are in reality as opposed to the way they appear to beings who have not awakened.

terminologyསངས་རྒྱས → “buddha”. The title, not a name. In Old Tibetan the spelling is usually སངས་རྒྱས already; the plural sense ('the buddhas') is carried by context, not by a suffix.

homonymསངས་རྒྱས is rendered “buddha” here; the glossary also records Awakened, awakened, Buddha for other contexts — the sense follows the passage, not a fixed default.

definitionསངས་རྒྱས “buddha” — The Indic term buddha means "The Awakened One" and is used in Buddhism as an epithet for the historical Buddha Siddhārtha Gautama as well as other spiritually enlightened beings in general. “ Buddha ” is the past partici

homonymཤེས་རབ is rendered “insight” here; the glossary also records discernment, wisdom, knowledge for other contexts — the sense follows the passage, not a fixed default.

definitionཤེས་རབ “insight” — In this text shes rab seems to mean primarily knowledge (defined as insight and understanding one has gained through studying and experience), specifically knowledge of the teachings of the Buddha in general, and of karm

periodརིག་པ → “knowledge”. 'awareness' belongs to the Dzogchen (11th c. onward) usage; in earlier tantras and in རིག་པ་དང་མ་རིག་པ it is 'knowledge' versus 'ignorance'.

homonymརིག་པ is rendered “knowledge” here; the glossary also records awareness, spell, incantation for other contexts — the sense follows the passage, not a fixed default.

definitionརིག་པ “knowledge” — This term may, according to context, refer to exoteric or esoteric knowledge, a goddess, her associated dhāraṇī , or some combination of these. In the body of this scripture, the dhāraṇī is referred to as a vidyā . In ta

periodཆོས → “dharma”. In Abhidharma lists (སྐྱེ་མཆེད, ཁམས) ཆོས is 'phenomena', the objects of mind — not the Buddhist teaching. Same word, two referents; the list decides.

homonymཆོས is rendered “dharma” here; the glossary also records special qualities, phenomena, qualities for other contexts — the sense follows the passage, not a fixed default.

definitionཆོས “dharma” — The term “ dharma ” ( chos ) conveys ten different meanings, according to Vasubandhu’s Vyākhyāyukti . It may mean the Buddhist teachings, the awakened qualities which buddhas and bodhisattvas acquire, phenomena or thing

homonymདམ་ཚིག is rendered “samaya” here; the glossary also records sacred vow, commitment, samaya vows for other contexts — the sense follows the passage, not a fixed default.

termདེ་ཁོ་ན་ཉིད → suchness

termསངས་རྒྱས → buddha

termཕྱག་འཚལ → homage

termཤེས་རབ → insight

termརིག་པ → knowledge

termཆོས → dharma

ལྷ་རྣམས་མངོན་པར་དགོད་ཅེ་ན། ། འདི་ལ་བག་ཆགས་ཅི་སྟེ་མེད། ། བག་ཆགས་ཉིད་ནི་རྣམ་དག་ན། ། ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། ། སླར་ཡང་རྣལ་འབྱོར་དེ་ཉིད་མཐོང་། ། ཕྱག་རྒྱ་ཆེ་ལ་མཆོག་ཏུ་གཞོལ། ། དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་གྱི། ། དབང་པོ་མཆོག་གིས་གནས་པར་བྱ། ། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་བདེ་ཐོབ་པས། ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས། ། གང་ཕྱིར་འགྲོ་བ་དེ་ཉིད་ཡིན། ། དེ་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་རྟོག་པ་མེད། ། ཕྱི་རོལ་དངོས་ཡིད་ཀྱིས་གཟུང་ལ། ། གང་ལ་འཁྲུལ་པ་སྣང་མི་འགྱུར། ། རྨི་ལམ་བུད་མེད་གསལ་བ་ཉིད། ། སེམས་ཅན་དོན་ནི་བྱེད་པ་སྟེ། ། ཐམས་ཅད་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་འདི། ། སེམས་ཙམ་དུ་འགྱུར་བྱང་ཆུབ་བོ། ། སེམས་ཀྱི་འདོད་པ་སེམས་མ་ཡིན། ། རང་གིས་རིག་པ་སེམས་མིན་ཏེ། ། རིག་པ་བླ་མ་ལ་(སྟོས་,ལྟོས་)འགྱུར། ། དངོས་མེད་ཀུན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད། ། མིང་འདི་མི་འདོད་པ་ནི་གང་། ། དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་འདི། ། སོ་སོར་རྟོགས་པར་དཀའ་བ་ཡིན། ། དེ་ལ་སོགས་པ་འདུས་པ་ན། ། ཇི་ལྟར་འདི་ནི་འབྲས་ལས་ཟན། ། དེ་ལྟར་དེ་བཞིན་ཉིད་དག་ལ། ། མ་རིག་པ་ནི་རིག་པར་འགྱུར། ། གང་ལ་བསམ་པ་བསམ་གཏན་ཡིན། ། དེ་ལ་བསམ་མི་ཁྱབ་ཀྱིས་མིན། ། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་རྣལ་འབྱོར་པ། ། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ནི་གྲོལ་བར་བསྟན། ། འདི་ནི་འཁོར་ལོའི་རྣལ་འབྱོར་ཡིན། ། གང་ཕྱིར་ཕྱག་རྒྱ་ཆེ་དེ་ཉིད། ། ཆོས་དང་ལོངས་སྤྱོད་སྤྲུལ་པ་སྟེ། ། གང་ཕྱིར་དེ་ནི་རྣམ་ཀུན་ཡིན། ། བྱ་བ་བྱས་པས་བསམ་དང་བྲལ། ། དོགས་པ་ཀུན་ལ་ཁ་ཕྱིར་བལྟས། ། སྤྱོད་ལམ་རྣམ་པ་བཞི་ལྡན་པ། ། སངས་རྒྱས་འདི་ནི་སངས་རྒྱས་བཞེད། །

If one asks, "How are the deities to be visualized?" In this regard, how could there be no habitual tendencies? When habitual tendencies themselves are purified, it is the same in all respects. Furthermore, one sees that very yoga, being supremely intent upon Mahāmudrā. One should abide by means of the supreme faculties, which are the nature of all things. Having attained the bliss of the essential nature, all conceptual constructions are abandoned. Because the world is that very reality, therefore everything is without conceptualization. By grasping external objects with the mind, delusion will no longer appear. The clarity of a woman in a dream is the very activity for the benefit of sentient beings. This nature of all things becomes awakening as mind-only. The mind's desire is not the mind; self-knowing awareness is not the mind. Awareness depends upon the guru. This is the essence of all non-entities; why would one not accept this name? This nature of all things is difficult to realize individually. When such things are gathered, just as rice is produced from grain, so too, within the pure suchness, ignorance becomes awareness. Whatever is contemplated is meditative concentration; it is not by the inconceivable. The inconceivable yogi is taught by the Buddha to be liberated. This is the yoga of the wheel, because that very Mahāmudrā is the Dharmakāya, Sambhogakāya, and Nirmāṇakāya, since it is of all aspects. Having completed what was to be done, one is free from thought. With all doubts turned outward, possessing the four modes of conduct, this is the Buddha as the Buddha intends.

གཉིས་མེད་གཉིས་སུ་མེད་པས་བྱས། ། བདག་གིས་ཐོབ་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱིས། ། དེ་ནི་འགྲོ་བ་གཉིས་མེད་ཉིད། ། དེ་ཡིས་བདེ་བ་ཆེན་པོར་ཤོག། ཨ་ཝ་དྷཱུ་ཏཱི་པ་གཉིས་མེད་རྡོ་རྗེས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ། ། ། ། རྗེ་བཙུན་དྷི་རི་ཤྲཱི་ཛྙཱ་ནའི་ཞལ་སྔ་ནས། ལོ་ཙཱ་བ་སེང་ཀར་ཤཱཀྱ་འོད་ཀྱིས་བསྒྱུར་བའོ། ། ། །

Non-dual, it is made by the non-dual. By the merit I have obtained, may all beings become non-dual and thereby attain great bliss. This concludes the work composed by the Avadhūtipa Advayavajra. It was translated from the presence of the venerable Dhirishrījñāna by the translator Sengkar Śākya Ö.

Terminology used in this text (10)

Term	Rendering	×	Note
སངས་རྒྱས	buddha	2	The title, not a name. In Old Tibetan the spelling is usually སངས་རྒྱས already; the plural sense ('the buddhas') is carr
རིག་པ	knowledge	2	'awareness' belongs to the Dzogchen (11th c. onward) usage; in earlier tantras and in རིག་པ་དང་མ་རིག་པ it is 'knowledge'
ཆོས	dharma	2	In Abhidharma lists (སྐྱེ་མཆེད, ཁམས) ཆོས is 'phenomena', the objects of mind — not the Buddhist teaching. Same word, two
དེ་ཁོ་ན་ཉིད	suchness	1
ཕྱག་འཚལ	homage	1
ཤེས་རབ	insight	1
དམ་ཚིག	samaya	1
ཡེ་ཤེས	wisdom	1	Distinguish from ཤེས་རབ (prajñā, 'insight'): ཡེ་ཤེས is the buddhas' non-dual wisdom, ཤེས་རབ the discriminating faculty o
ལྷ	god	1	Standard 84000 rendering is 'god'; 'deity' where the text contrasts classes of beings.
བླ་མ	guru	1

Colophon

Source: tengyur vol. 051_རྒྱུད་འགྲེལ།_ཝི.txt. Derge Kangyur/Tengyur e-text, Esukhia/Barom edition — public domain (mechanical reproduction).

Translation status: Not among 84000's published translations, and not in progress there. Translations published elsewhere have not been searched for, so one may exist. (source: 84000 catalogue + registry; checked 2026-11-10).

Set in Newsreader and EB Garamond; Tibetan in Noto Serif Tibetan; Chinese in Noto Serif SC.

Anuvāda · NaxiAI