A Running Commentary on the “Lamp of Suchness”

༄༅༅། ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཏཏྟྭ་པྲ་དཱི་པཾ་ནཱ་མ་བྲྀཏྟི། བོད་སྐད་དུ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་སྒྲོན་མ་ཞེས་བྱ་བའི་འགྲེལ་པ། དཔལ་རྡོ་རྗེ་ཅན་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། འདིར་བསྟན་བཅོས་རྩོམ་པར་འདོད་པས། ཐོག་མ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་དང་དགོས་པ་དང་། འབྲེལ་པ་དང་། དགོས་པའི་དགོས་པ་མ་བསྟན་ན་རྟོག་པ་སྔོན་དུ་གཏོང་བ་རྣམས་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་རོ། ། འདི་ལྟར་བསྟན་བཅོས་འདིའི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ནི། ཅི་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཚོལ་བར་མི་འགྱུར་རོ། ། གལ་ཏེ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་ཀྱང་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པར་མ་བསྟན་ན། དམན་པ་ལ་ནི་མཁས་པ་དག་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་རོ། ། གལ་ཏེ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའང་གཞན་གྱིས་བསྒྲུབས་ན་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། བསྟན་བཅོས་འདི་དགོས་པ་མེད་པ་ཉིད་དོ། ། དེ་ལྟ་བས་ན་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ནི་གང་ཞིག་དགོས་པ་དང་འབྲེལ་པ་དང་། དགོས་པའི་དགོས་པ་ནི་གང་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན། འདིར་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ནི། བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་དང་། རྫོགས་པའི་རིམ་པ་སྤྱོད་པ་དང་བཅས་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའོ། ། ཉན་པ་པོས་གཞུང་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པ་ནི་དགོས་པའོ། ། དེ་ཡང་བསྟན་བཅོས་འདི་མེད་ན་མི་འབྱུང་བའི་ཚུལ་གྱིས་འབྲེལ་པའོ། ། དེས་རང་གཞན་གྱི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་འགྱུར་བ་ནི་ཡང་དགོས་པའི་དགོས་པའོ། ། དེ་ལྟར་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བསྙད་ནས་ད་ནི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་ཕྱག་འཚལ་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གང་ཞིག་གིས་ནི་བདེ་བ་འཐོབ་ཅིང་སྡུག་བསྔལ་སྤོང་འདོད་པ། ། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ།

In the language of India: Tattvapradīpa-nāma-vṛtti. In the language of Tibet: De kho na nyid kyi sgron ma zhes bya ba’i ’grel pa (The Lamp of Suchness: A Commentary). Homage to the glorious Vajra-holder! Here, one who wishes to compose a treatise must first present the subject matter, the purpose, the connection, and the ultimate purpose; otherwise, those who act with prior reflection will not engage with it. If the subject matter and so forth were not presented, one would not seek to know what this treatise is about. Even if the subject matter and so forth were presented, if it were not shown to be supreme, the wise would not engage with something inferior. Furthermore, if that supremacy were already established by another, this treatise would be purposeless. Therefore, what is the subject matter, and what is the purpose, the connection, and the ultimate purpose? Here, the subject matter is the generation stage, the completion stage, and the conduct, in their entirety. The purpose is for the listener to realize the text exactly as it is. The connection is that this realization cannot occur without this treatise. The ultimate purpose is that, through this, one’s own and others’ welfare will be perfectly accomplished. Having thus explained the subject matter and so forth, in order to now present the homage preceded by an expression of qualities, it says: "Those who desire to attain bliss and abandon suffering," and so forth.

ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་རིགས་ཅན་གང་གིས་འཁོར་བའི་ཉེས་པ་སྤོང་བ་དང་། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་བདེ་བ་བླ་ན་མེད་པ་ཐོབ་པར་འདོད་པས་ན། ནོར་བུ་བཞིན་དུ་བསྒྲུབ་པ་ནི་ཐོགས་པ་མེད་པར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པས་དགོས་པའི་དགོས་པ་བསྟན་ཏོ། ། བདེ་བའི་མཆོག་ནི་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ཡོན་ཏན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཏེ་དེ་ལ་གུས་པས་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། དེ་ནས་བརྩམ་པར་བྱ་བའི་གཞི་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་མཆོག་དེ་ཉིད་སྒྲོན་མ་ཞེས་སྨོས་ཏེ་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་དམ་པ་སྦྱིན་པར་བྱེད་པས་སྒྲུབ་ཐབས་ཏེ། གང་གིས་ལས་གཞན་པའི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། ། དེ་བསྟན་པའི་ལུང་བསྟན་པའི་ཕྱིར་གསང་བའི་རྒྱུད་རྣམས་ལ་བརྟེན་ཅིང་ཞེས་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གསང་བ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུད་རྣམས་ལ་བརྟེན་པའོ། ། གཞན་ཡང་གང་ལས་འོངས་པ་ཞེས་པ་ནི་རིམ་པ་ནས་བརྒྱུད་པའི་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བཤད་པར་བྱའོ། ། འདི་སྐད་དུ་སྟོན་ཏེ་གང་གི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསང་བའི་དོན་རྣམས་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་སུ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བརྩམ་པར་བྱའོ། ། དེའི་བར་དུ་གཅོད་པའི་བགེགས་ཉེ་བར་ཞི་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྔོན་དུ་རང་དད་པའི་ལྷ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ་བརྩམ་པར་བྱའོ། ། གལ་ཏེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསང་བའི་དོན་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལས་གཞན་པ་ཞིག་ཏུ་གྱུར་ན་ནི་ཐུག་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། ། དེ་ལ་གཞན་ཡོད་པར་ཡང་མ་གྲུབ་སྟེ། རེ་བ་རྣམ་པར་ཆད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། རིགས་དམན་པར་གྱུར་པའང་མ་ཡིན་ཏེ། དགོས་པ་ཐམས་ཅད་འདིའི་ནང་དུ་འུབ་ལ་ཡང་དག་པར་འདུས་པའོ། །

Those of the Mahāyāna lineage who wish to abandon the faults of saṃsāra and attain the unsurpassed bliss of nirvāṇa must practice like a jewel in order to accomplish their goal without obstruction; thus, the ultimate purpose is shown. The supreme bliss is Vajrapāṇi, the embodiment of perfect qualities, to whom I pay homage with devotion. Then, in order to show the basis of the composition, the phrase "the supreme sādhana, the Lamp of Suchness" is mentioned; it is a sādhana because it bestows the sublime upon sentient beings, and it is called such because it is the most excellent of all other activities. To provide the scriptural authority for its teaching, it says "relying upon the secret tantras," meaning relying upon the Tattvasaṃgraha and other such tantras. Furthermore, regarding the phrase "from whence it comes," the meaning of the lineage transmission shall be explained exactly as it is. This is what is shown: in order to attain the secret meanings of the Tathāgatas, one should compose this perfect sādhana. To pacify the obstacles that interrupt it, one should first begin by paying homage to the deity in whom one has faith. If the "secret meanings of the Tathāgatas" were something other than this, it would lead to an infinite regress. Yet, it is not established that there is anything else, because all hope is cut off. Nor is it of inferior lineage, for all purposes are fully and perfectly contained within it.

གསང་བའི་དོན་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ་ལམ་དང་འབྲས་བུའོ། ། ལམ་ནི་བསྐྱེད་པ་དང་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་སྤྱོད་པ་དང་བཅས་པའོ། ། འབྲས་བུ་ནི་དངོས་གྲུབ་གཉིས་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། རྒྱལ་བས་བསྟན་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀུན། ། ལམ་དང་འབྲས་བུ་གཉིས་སུ་འདུས། ། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། ། ལམ་དང་འབྲས་བུ་ནི་རྒྱུད་ཀྱི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ལུས་པ་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་བསྡུས་པར་གྱུར་ལ། དེ་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ཡང་དེ་ཉིད་རྩོམ་པ་དགོས་པ་མེད་དོ་ཞེ་ན། མེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གང་གིས་ནི་ལེགས་པའི་དོན་གསུམ་པ་ནི། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་སྤྱོད་པར་བཅས་པ་སྟེ། གསུངས་ཀྱང་དོན་ཡོད་ཅེས་མི་མཐུན་པའི་རྒྱན་དང་བཅས་པའོ། ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གསལ་མ་བྱས་པ་ཞེས་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ཅི་ལྟ་བ་བཞིན་གསལ་བར་མ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། དེ་ལྟར་ཡང་གསུངས་པ། རྫོགས་སངས་རྒྱས་ནི་མྱ་ངན་འདས། ། བསྟན་པ་རྣམས་ནི་བློ་ལ་བསྐལ། ། ཞེའོ། ། གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ནའང་བསྟན་བཅོས་གཞན་བསྟན་པ་ཉིད་དོ་ཞེ་ན། དེས་བྱས་བྱས་པ་མེད་མཐོང་ཞེས་པ་སློབ་དཔོན་གཞན་གྱིས་བྱས་པའི་བསྟན་བཅོས་དག་ལའང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྤྱོད་པ་བསྟན་པ་དང་བཅས་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་བྱས་པ་མ་ཡིན་པར་མཐོང་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྤྱོད་པ་དང་བཅས་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་གསང་བ་འདི་ལ་དགའ་བ་སྐྱེས་ཞེས་སྨོས་ཏེ། འདིས་ནི་དངོས་སུ་སྙིང་རྗེ་ལ་དགའ་བ་ཞེས་སྨོས་ཏེ། གང་གི་འབྲས་བུར་གྱུར་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། ། འདིར་སྒྲུབ་པ་པོའང་ཅི་ལྟ་བུ་ཞིག་གཟུང་བར་བྱ་ཞེ་ན།

The secret meaning is also twofold: the path and the result. The path consists of the generation and completion stages together with the conduct. The result consists of the two types of siddhi. As it is said: "All the dharmas taught by the Victorious One are subsumed within the two: the path and the result," and so forth. The path and the result thus comprise the entirety of what is to be expressed in the tantra without exception, for they were spoken by the Tathāgatas. If one asks, "In that case, is there no need to compose this work?"—it is because of the fire [of ignorance]. The third excellent purpose is suchness together with the conduct; even though it has been taught, it is not without purpose, being accompanied by the ornaments of the discordant [factors]. Why is that? It is because of the phrase "not clarified," meaning that suchness and so forth have not been clarified exactly as they are. As it is also said: "The Perfect Buddha has passed into nirvāṇa, and the teachings have been forgotten by the intellect." If one asks, "Even so, other treatises have already been taught," [the answer is:] "Seeing that what was done was not done," because in the treatises composed by other masters, suchness and the conduct are not presented in a complete manner, they are seen as not having been fully accomplished. Therefore, it is stated that "joy arose for this secret which is the complete perfection of suchness and the conduct." By this, it is explicitly stated that there is joy in compassion; that which is the result of this is what is so called. If one asks, "What kind of practitioner should be understood here?"—

ལྟ་སྤྱོད་དབང་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ལྟ་བ་ནི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་དང་ལོག་པའི་ལྟ་བ་སྟེ། དངོས་པོ་དང་མཐུན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། དེ་དང་བླང་བྱ་དང་སྤང་བྱའི་ཚུལ་དུ་ལྡན་པ་སྟེ། ཁོང་དུ་ཆུད་པའོ། ། སྤྱོད་པ་ནི་སྤྲོས་པ་དང་བཅས་པ་དང་། སྤྲོས་པ་མེད་པ་དང་། ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་པ་མེད་པའོ། ། དབང་ནི་བུམ་པའི་དབང་ལ་སོགས་པའོ། ། དམ་ཚིག་ནི་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་ལ་སོགས་པའི་རྟེན་ཅན་འདའ་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་རྣམས་སོ། ། ལྡན་ཞེས་པ་ནི་རེ་རེ་ལའང་སྦྱོར་རོ། ། དགེ་བའི་ཆོས་ནི་དད་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གང་གིས་དེ་ལ་ཤིན་ཏུ་ཕན་འདོགས་པ་དང་མཛེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བརྒྱན་པའོ། ། དེའི་མིང་ཅི་ཞེ་ན། ། རྣལ་འབྱོར་སྣོད་ཅན་ཏེ། ཡང་དག་པའི་གདམས་ངག་དང་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་སྣོད་དུ་གྱུར་པ་ཉིད་དོ། ། དེའི་བསམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཞེ་ན། ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཡིད་ལ་བཞག། ཅེས་པ། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་གྱི་ཕྱིར་ལམ་དང་འབྲས་བུ་ལ་གནས་པར་བྱའོ་ཞེས་ཡིད་ལ་བྱས་པས་སོ། ། འདི་ནི་འདི་སྐད་དུ་སྟོན་ཏེ་ཇི་སྐད་སྨོས་པའི་ཆོས་དང་ལྡན་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཞིག་གིས་ཐོག་མ་ཉིད་དུ་ལས་གང་བརྩམ་ཡང་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་ལ་འཇུག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། ། རྣལ་འབྱོར་སྣོད་ཅན་ཡང་རིགས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་བཟུང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། འདི་ལྟར་གསང་བ་འདི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གལ་ཏེ་རྣལ་འབྱོར་སྣོད་ཅན་གྱི་མཚན་ཉིད་མ་བསྟན་ན། གསང་བ་ལ་ནི་གནས་པ་སེམས་ཅན་དེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཡང་ཆེན་པོ་འདི་མིང་ལས་ལྡོག་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ཇི་ལྟར་ན་ཆེན་པོ་ཡིན་ཞེ་ན།

Regarding the phrase "view, conduct, empowerment," and so forth: "view" refers to right view and wrong view, as they correspond to the actual nature of things. To "possess" these means to be endowed with them in the manner of what is to be adopted and what is to be abandoned, and to have realized them. "Conduct" consists of that with elaboration, that without elaboration, and that utterly without elaboration. "Empowerment" refers to the vase empowerment and the others. "Samaya" refers to the commitments based on the vajra master and so forth, which are not to be transgressed. The word "possessing" is to be applied to each of these. "Virtuous qualities" refers to faith and so forth; they are "adorned" in order to be of great benefit and to beautify that [yoga]. What is its name? It is the "vessel for yoga," meaning one who has become a vessel for the authentic instructions and the spiritual attainments. What is their intention like? It is "placing the mind on perfect enlightenment," meaning one has formed the mental resolve: "For the sake of sentient beings, I shall abide in the path and the result." This teaches that a yogi endowed with the aforementioned qualities, at the very outset of undertaking any activity, should generate the mind of enlightenment and then engage. The mention of the "vessel for yoga" is to include those of the supreme lineage, for this secret [teaching] is not common to all. If the characteristics of the vessel for yoga were not shown, then even a sentient being abiding in this secret—though a great bodhisattva mahāsattva—would be excluded from this name. If one asks, "In what way is he great?"

ཆེན་པོ་དགུ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རིགས་ཆེན་པོ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་སུ་ངེས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། རྩོམ་པ་ཆེན་པོ་ནི་རང་གཞན་གྱི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བརྩོན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། མོས་པ་ཆེན་པོ་ནི་མོས་པ་རབ་ཀྱི་རབ་ཉིད་དོ། ། དམིགས་པ་ཆེན་པོ་ནི་སྐུ་གསུམ་མཛད་པ་དང་བཅས་པ་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། འབྲས་བུ་ཆེན་པོ་ནི་ཐོབ་པར་བྱ་བ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། ། དུས་ཆེན་པོ་ནི་ཚེ་གཅིག་གིས་སངས་རྒྱས་པར་འགྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། ། ལས་ཆེན་པོ་ནི་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་སྤོང་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཆེན་པོ་ནི་གནས་ཐམས་ཅད་མཆོད་པར་འོས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། སྤོང་བ་ཆེན་པོ་ནི་སེམས་བསྐྱེད་ནས་དེའི་བར་དུ་གཅོད་པའི་ཆོས་སྤོང་བའི་ཕྱིར་རོ། ། གལ་ཏེ་དེའི་མཚན་ཉིད་མ་བསྟན་ན་ཐོག་མ་ཉིད་དུ་རིགས་དམན་པ་འཇུག་པར་བྱེད་དོ། ། དེ་ནས་ནི་སྐྲག་པ་དང་སྐུར་པ་འདེབས་པར་འགྱུར་རོ། ། དེ་ནས་ཆོས་དེ་དག་ལས་ལྡོག་པར་འགྱུར་རོ། ། དེ་བས་ན་རྣལ་འབྱོར་གྱི་མཚན་ཉིད་སྨོས་པ་ནི་དགོས་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་དོ། ། དེ་ལྟ་བུའི་རྣལ་འབྱོར་པས་གནས་གང་དུ་གྲུབ་ཅེ་ན། གནས་ནི་རི་དང་ཡུལ་ཁམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་ལ་རི་དང་ཡུལ་ཁམས་དང་ནི། རི་དང་ཡུལ་ཁམས་ཉིད་དོ། ། ཇི་ལྟ་བུ་གཟུང་ཞེ་ན། ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ལྡན་པ་ནི་ཡིད་དུ་འོང་ཞིང་བསམ་གཏན་ལ་ཕན་པའི་ཆོས་ཉེ་བར་གནས་པའོ། ། མངོན་སུམ་གྱིས་མ་སྨད་པ་ནི་མངོན་སུམ་གྱིས་མ་སྨད་པ་སྟེ། གང་གི་མངོན་སུམ་དུ་རི་སེང་གེའམ་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུར་སྣང་བའོ། །

It is because it possesses the nine greatnesses: greatness of lineage, because it definitively establishes one in the lineage of the buddhas; greatness of undertaking, because of striving for the perfect welfare of oneself and others; greatness of aspiration, because it is the very pinnacle of aspirations; greatness of the object, because it takes as its object the three bodies along with their enlightened activities; greatness of the result, because it attains that which is to be attained; greatness of time, because it accomplishes buddhahood in a single lifetime; greatness of activity, because it abandons all obscurations; greatness of blessing, because it is worthy of being honored in all places; and greatness of abandonment, because from the generation of the mind of enlightenment until that point, it abandons the factors that create obstacles. If its characteristics were not taught, those of inferior lineage would enter [the path] from the very beginning; then they would become terrified and disparaging, and subsequently turn away from those teachings. Therefore, the statement of the characteristics of yoga is indeed purposeful. If one asks in what kind of place such a yogi accomplishes [the practice], it says "mountains and regions" and so forth; in that context, "mountains and regions" refers to mountains and regions themselves. If one asks what kind [of place] should be taken, it is one "endowed with all qualities," meaning it is pleasing and possesses the conditions conducive to meditative concentration. It is "not disparaged by direct perception," meaning it is not disparaged by direct perception, such that in direct perception mountains appear like lions or vajras and so forth.

གྲགས་པས་མ་སྨད་པ་ནི་ཐམས་ཅད་དུའང་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པར་གྲགས་པ་སྟེ། དེས་བར་ཆད་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྤོང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེར་ཡང་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་ཆོ་ག་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། སྐད་ཅིག་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་གསལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་ལ་སྐད་ཅིག་ནི་དྲན་པ་ཐམས་ཅད་དེ། དེས་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེའི་སྐུར་རང་གསལ་བར་བྱ་བའོ། ། འདི་ཡིས་གདུག་པ་ཅན་རྣམས་ལ། ། གཞན་དུ་འགྲོ་བའི་བཀའ་བསྒོ་ཞེས་པ་ནི། གནས་འདིར་བདག་ཆེ་གེ་མོ་ཞིག་བྱེད་ཀྱིས་མ་འདུག་ཅིག་ཅེས་བསྒོའོ། ། གལ་ཏེ་མི་འགྲོ་བར་འགྱུར་ན། དེ་དེའི་ཆོ་ག་ནི། རྡོ་རྗེ་འཁོར་ལོའི་ཐོག་གིས་གསད། ། ཅེས་པ། རྡོ་རྗེ་དང་འཁོར་ལོའི་དབྱུག་ཏོ་དང་། རལ་གྲི་དང་། རྒྱ་གྲམ་དང་། ཕུར་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚོན་ཆའི་ཚོགས་ཧཱུཾ་ཞེས་པས་སྣའི་དབུགས་ལས་བཏོན་ཏེ། གདུག་པ་ཅན་རྡུལ་བཞིན་དུ་གྱུར་པར་བསྒོམ་པར་བྱའོ། ། དེ་འོག་ཁང་པ་བསྒོམ་ཞེས་པ་རང་གི་ས་བོན་ལས་མདུན་དུ་ཧ་ལྗང་གུ་ལས་རྡོ་རྗེ་རྒྱ་གྲམ་དུ་གྱུར་ཏེ། དེ་ལས་འོད་ཁ་དོག་སྣ་ཚོགས་འཕྲོས་པ་ལས། ཇི་སྐད་དུ་སྨོས་པའི་ཁང་པར་གྱུར་པར་བསམ་མོ། ། ཡང་ན་རང་གི་གནས་དག་ཏུ། ། ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་ནི་བདག་ལས་ཁྲོ་བོ་ཁམས་གསུམ་རྣམ་པར་རྒྱལ་བ་མདོག་དམར་སེར་ཞགས་པ་དང་ཕུར་བུ་ཐོགས་པ་སྤྲོས་ཏེ། ཕྱོགས་བཅུའི་བགེགས་ཐམས་ཅད་བཅིངས་ནས་ཕུར་བུས་གདབ་པར་བྱའོ། ། ཡང་ན་བདག་ལས་ཁམས་གསུམ་རྒྱལ། ། ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་ནི་ཐོག་མ་ཉིད་དུ་རླུང་དང་མེའི་འཁོར་ལོ་ཡིད་ལ་བྱས་ཏེ། དེའི་སྟེང་དུ་ཨེ་ལས་ཆོས་ཀྱི་འབྱུང་གནས་བསམས་ཏེ།

That which is "unsullied by ill-repute" is renowned as being supreme in every respect; by this, all obstructive phenomena are abandoned, for it teaches the preliminary ritual. Regarding the phrase "instantly Vajrapāṇi appears clearly" and so forth: "instantly" refers to all mindfulness, by which one should cause the body of Vajrapāṇi to appear clearly to oneself. "With this, to the malevolent ones, issue the command to depart elsewhere" means: "I, so-and-so, am performing [this rite] in this place; do not remain!" If they do not depart, the ritual for that is: "Kill them with the vajra, wheel, and hammer." This means that the collection of weapons—the vajra, the wheel, the club, the sword, the crossed-vajra, the ritual dagger, and so forth—should be projected from the breath of the nose with the syllable HŪṂ, and one should meditate that the malevolent ones are reduced to dust. "Below that, meditate on the palace" means that from one's own seed-syllable, in front of oneself, a green HA transforms into a crossed-vajra; from that, various colored lights radiate, and one should imagine it becoming the palace as previously described. Alternatively, regarding the meaning of "In one's own abodes" and so forth: from oneself, the wrathful Trailokyavijaya, orange-red in color and holding a noose and a ritual dagger, is emanated; having bound all obstructors of the ten directions, they should be struck with the ritual daggers. Alternatively, regarding the meaning of "From myself, Trailokyavijaya" and so forth: first, one should bring to mind the wheels of wind and fire, and upon them, visualize the source of phenomena (dharmodaya) arising from the syllable E.

དེའི་ནང་དུ་འབྱུང་པོ་ཐམས་ཅད་བཀུག་ལ་རྡོ་རྗེ་སྡེར་མོའི་སྔགས་ཀྱིས་ཕུར་བུ་བཏབ་ན། དེའི་འོག་ཁྲོ་བོའི་ཁང་པར་བསམ་མོ། ། ཡང་ན་ཁང་པ་མེ་དང་ཐོག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་དོན་ནི། ཁྲོ་བོའི་ཁང་པ་ཉིད་ལ་མེ་དཔུང་ཆེན་པོ་དང་། འཁོར་ལོ་ལ་སོགས་པའི་ཐོག་དབབ་པར་ཚ་ཚ་འཁྲུག་པར་བསམ་པས་ཞི་བར་འགྱུར་རོ། ། སྐུ་བསྐྱེད་པ་དང་། ཁང་པ་བསྒོམ་པ་དང་། བགེགས་གསོ་བ་ནི་ཐུན་མོང་དུའོ། ། བཀའ་བསྒོ་བ་ནི་དང་པོའི་ཆོ་གའོ། ། ཐོག་དབབ་པ་དང་། རང་གི་གནས་སུ་བཀུག་ནས་དང་། ཚ་ཚ་འཁྲུག་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་གཅིག་དང་གཉིས་དང་གསུམ་ལས་བྱེད་པའོ། ། འདི་དག་གི་ལས་ལའང་རྒྱུ་དང་། སྔོན་འགྲོ་དང་། ཐབས་དང་གྲངས་དང་བྱེད་པའི་ལས། ། བསམ་དང་མཚན་མ་ཚད་དང་དབྱིབས། ། ཁ་དོག་རྣལ་འབྱོར་དེ་ཡི་རིམ། ། དེ་ལ་རྒྱུ་ནི་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེའོ། ། དུས་ནི་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པའི་དུས་སུའོ། ། སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ནི་སྐུ་བསྐྱེད་པ་ལ་སོགས་པའོ། ། ཐབས་ནི་སྔགས་དང་བསམ་གཏན་ཚོགས་པའོ། ། གྲངས་ནི་མཚོན་ཆ་ལྔའི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། ། ལས་ནི་འབྱུང་པོ་བསྲུང་བ་ལ་སོགས་པའོ། ། བསམ་པ་ནི་སྒྱུ་མ་ཙམ་དུའོ། ། མཚན་མ་ནི་མེ་ལ་སོགས་པའོ། ། ཚད་ནི་ནམ་མཁའི་མཐའ་དང་མཉམ་པའོ། ། དབྱིབས་ནི་གྲུ་གསུམ་དུའོ། ། ཁ་དོག་ནི་དམར་ནག་ཏུ་གནས་པའོ། ། རྣལ་འབྱོར་པ་ནི་དེའི་ལས་སུ་བྱ་བ་ཁོང་དུ་ཆུད་པའོ། ། དེའི་རིམ་པ་ནི། ཐོག་མ་ཉིད་དུ་ནི་སྐུ་བསྐྱེད་པའི་ཆོ་ག་ལ་འཇུག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། ། དེ་ནས་བླ་མ་མཆོད་པའི་ཡན་ལག་ལ་འཇུག་པར་བྱ་སྟེ། དེའང་དུས་གང་གི་ཚེ་བསྒོམ་ཞེ་ན།

Within that, having summoned all the bhūta spirits, if one strikes them with the kīla using the mantra of Vajranakhī, one should then visualize a wrathful palace beneath it. Alternatively, the meaning of the phrase "the house of fire and lightning" and so forth is that one should visualize the wrathful palace itself as a great mass of fire, and by imagining the falling of lightning such as the cakra and so forth, causing a turbulent shower of sparks, they will be pacified. The generation of the deity, the meditation on the palace, and the healing of obstacles are common to all. The command to depart is the first ritual. The falling of lightning, summoning them to one's own place, and the turbulent shower of sparks and so forth are performed by one, two, or three [recitations]. Regarding the activities of these, there are: the cause, the preliminaries, the method, the number, and the function; the visualization, the signs, the measure, the shape, the color, the yoga, and its sequence. In that regard, the cause is the viśvavajra. The time is the time for accomplishing the siddhi. The preliminaries are the generation of the deity and so forth. The method is the assembly of mantra and meditative concentration. The number is in terms of the five weapons. The function is the protection of the bhūta spirits and so forth. The visualization is as a mere illusion. The signs are fire and so forth. The measure is equal to the limits of space. The shape is triangular. The color is dark red. The yogi is one who has mastered the performance of that activity. Its sequence is: first, one should engage in the ritual of generating the deity, and so forth. Then, one should engage in the branch of making offerings to the guru. Furthermore, at what time should one meditate?

གང་ཚེ་མཚམས་ཀྱི་ཆོ་ག་རྫོགས་པ་དེའི་ཚེ། བླ་མ་མཆོད་པ་རྩོམ་གྱི་གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། ། རང་སྙིང་མདུན་གྱི་ཉི་མ་ལ། ། ཞེས་པ་ནི། རང་གི་ས་བོན་ལས་བྱུང་བའི་འོད་ཀྱིས་མདུན་དུ་ཉི་མའི་གདན་བསྐྱེད་པའོ། ། བླ་མ་བཀུག་སྟེ་འོད་དུ་ཞུ། ། དེ་ལས་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་སྐུ། ། གནས་རྣམས་བྱིན་བརླབས་དབང་བསྐུར་ནས། ། ཞེས་པ་ནི། རང་གི་ས་བོན་ལས་འོད་ལྕགས་ཀྱུའི་ཚུལ་ཅན་བྱུང་ནས་བླ་མའི་སྙིང་ག་ནས་བཟུང་ནས་འོངས་ཏེ། ཐ་མལ་པའི་ཡན་ལག་ཡོངས་སུ་སྤང་བའི་ཕྱིར། རང་གི་འོད་ཀྱིས་འོད་དུ་ཞུ་སྟེ། ཞིང་དག་པར་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་རིམ་པའམ་ཅིག་ཅར་གྱིས་བསྐྱེད་ལ། དེའི་གནས་གསུམ་དུ་ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ་བཀོད་དེ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འོད་ཟེར་གྱིས་ནུས་པ་བསྐྱེད་ཅིང་ཉེས་པ་དག་པར་བྱས་ནས། རིག་པའི་ལྷ་མོས་དབང་བསྐུར་ཏེ། དེ་ལ་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཕྱག་འཚལ་བ་ལ་སོགས་པ་བརྩམ་པར་བྱའོ། ། དེས་ཅི་བྱེད་ཅེ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་དམ་པའི་སོ་བོན་གསོ་བ་དང་། བར་དུ་གཅོད་པ་བཟློག་པ་དང་། དམ་ཚིག་ཉམས་པ་སེལ་བ་ལ་སོགས་པར་འགྱུར་རོ། ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དངོས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་བླ་མ་ལ་བརྟེན་ནས་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། ལུང་གཞན་ལས་བླ་མ་སངས་རྒྱས་ལས་མཆོག་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། ། བླ་མ་ལས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་དེ་བཞིན་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མཆོད་པ་ལས་ཀྱང་བསོད་ནམས་ཁྱད་པར་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་ནས་བདེ་གཤེགས་མཆོད་པ་བརྩམས། །

The meaning is that when the ritual of the boundary is complete, one should then begin the offering to the guru, and not otherwise. Regarding the phrase "In the sun in front of one's own heart": this means that by the light arising from one's own seed-syllable, a sun seat is generated in front. "Having summoned the guru, he melts into light; from that, the body of the Great Vajradhara; having blessed the places and conferred empowerment"—this means that light in the form of a hook emerges from one's own seed-syllable, seizes the guru by the heart, and brings him forth. In order to completely abandon ordinary limbs, he is melted into light by one's own light. In order to accomplish the pure field, he is generated as the Great Seal (Mahāmudrā) of Vajrasattva, either gradually or instantaneously. Having placed OṂ ĀḤ HŪṂ at his three places, the power is generated by the light rays of primordial wisdom and his faults are purified. Then, the goddesses of knowledge confer empowerment, and one should begin the prostrations and so forth through the doors of body, speech, and mind. If one asks what this accomplishes: it restores the seed of the sublime accumulation of merit of the Tathāgatas, averts obstacles, clears away the impairment of samaya, and so forth. Why is that? Because all the siddhis of the Tathāgatas are obtained by relying upon the guru; for it is stated in other scriptures that "the guru is superior even to the Buddha," and so on. To demonstrate that just as with the guru, so too does the merit become extraordinary from making offerings to the Tathāgatas, it says: "Then, the offering to the Sugatas was begun."

ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཉིད་དུ་གཤེགས་པས་ན་བདེ་གཤེགས་ཏེ། གང་གིས་དེ་མཉེས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། ། ས་མན་ཛཿསྔགས་ལས་བྱུང་བའི། ། ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་ནི། ཐོག་མ་ཉིད་དུ་ནི་རང་གིས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་ལ་གོང་མ་བཞིན་དུ་སྤྱན་དྲངས་ཏེ། ཕྱག་འཚལ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཡན་ལག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱས་ཏེ། དེ་ལྟར་ཚོགས་ཆེན་པོ་བསྒྲུབ་པ་ལས་གསུངས་པ། དབུ་ཡི་གཙུག་ཏོར་འཕགས་འདོད་པས། ། ལོངས་སྤྱོད་ཡིད་འོང་འདོད་པ་ཡིས། ། མཆོད་པའི་ཚོགས་ཀྱང་དབུལ་བར་བྱ། ། ཞིང་ནི་དག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ། ཉེས་པ་རྣམས་ཀྱང་སྦྱང་བར་བྱ། ། སྤོབས་པ་མི་ཟད་ཐོབ་བྱའི་ཕྱིར། ། ཉེས་པ་དག་ཀྱང་བསྡམ་པར་བྱ། ། འགྲོ་བ་ཀུན་གྱིས་འདུད་བྱའི་ཕྱིར། ། གཞན་གྱི་དགེ་ལ་ཡི་རང་ཞིང་། ། བསྐུལ་དང་གསོལ་བ་གདབ་པར་བྱ། ། ལུས་ངག་ཡིད་ནི་ཕུན་སུམ་ཚོགས། ། ལང་ཚོ་ལོངས་སྤྱོད་དེ་བཞིན་ཏེ། ། ཚོགས་བསགས་པ་ལས་འབྱུང་བར་འགྱུར། ། ཞེས་པ་ལྟ་བུའོ། ། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བའི་ཚུལ་བསྟན་པ་ལས་ཀྱང་རྒྱུ་མཐུན་གྱི་འབྲས་བུ་ཁྱད་པར་ཅན་འབྱུང་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བདག་ལས་སྤྲུལ་པའི་ལྷ་ཚོགས་ཀྱིས། ། སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་དོན་བྱེད་བསམ། ། ཞེས་པ་རང་ལས་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་དུ་སྤྲོས་ཏེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བསྡུ་བའི་དངོས་པོ་བཞི་ལ་བཀོད་ནས་སླར་འདུས་ཏེ། དེ་ལྟར་ཡང་དང་ཡང་དུ་ཡིད་དུ་བྱས་པས་ནུས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་གྱུར་པའོ། །

Regarding the phrase "and so forth," because he has gone into the expanse of reality (dharmadhātu) of great bliss, he is a Sugata; because one pleases him, he is called by that name. As for the meaning of the passage beginning with "arisen from the samājaḥ mantra," first one should generate the mind of enlightenment (bodhicitta) and invite [the deities] as described above. Having completed the branches such as prostration and so on, it is taught in the Mahāsaṃbhāra-sādhana: "Desiring the noble uṣṇīṣa on the crown of the head, And desiring delightful enjoyments, One should also present a collection of offerings. In order to purify the field, One should also cleanse one's faults. In order to attain inexhaustible eloquence, One should also restrain one's misdeeds. In order to be venerated by all beings, One should rejoice in the virtue of others, And make requests and supplications. The excellence of body, speech, and mind, As well as youth and enjoyments, Will arise from the accumulation of merit." Thus it is said. Furthermore, in order to show that a distinguished result concordant with the cause arises from the manner of teaching the turning of the wheel of Dharma, it says: "One should imagine the hosts of deities emanated from oneself acting for the benefit of all sentient beings." This means that one emanates immeasurable nirmāṇakāyas from oneself throughout all world systems, establishes all sentient beings in the four means of gathering, and then reabsorbs them. By repeatedly visualizing this, one's power becomes perfect.

སྨོན་ལམ་བཏབ་པའི་འཕེན་པས་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་འབྲས་བུ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཕྱི་མའི་དུས་ཀྱི་སྨོན་ལམ་བཏབ། ། ཅེས་པ། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྨོན་ལམ་གདབ་པར་བྱའོ། ། ཚད་མེད་བཞི་ཡང་བསྒོམ་པར་བྱ། ། ཞེས་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་དང་དགའ་བ་དང་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཡན་ལག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱའོ། ། གཞན་གོ་སླ། ད་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་བསྒོམས་པས་ཀྱང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཡེ་ཤེས་ཚོགས་ནི་བཤད་བྱ་སྟེ། ། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དང་པོ་ཉིད་ནས་རང་བཞིན་མེད། ། དེ་ལྟར་མོས་པ་བྱེད་པ་དང་། ། ཞེས་པ་ནི། ཐོག་མར་གཅིག་དང་དུ་མ་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་བ་ལ་སོགས་པས། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱས་ནས། ཕྱིས་དེའི་ངང་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ལྷག་པར་མོས་པར་བྱས་ནས་ཡང་དང་ཡང་དུ་བསྒོམ་པ་ན། མོས་པས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བསྒོམ་པའོ། ། རྣམ་པ་དང་བཅས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བཤད་པ། ཡང་ན་སྙིང་གའི་ཡི་གེ་ལས། ། འོད་བྱུང་བདག་ཉིད་ཞུ་གྱུར་ཏེ། ། ཞེས་པ་ནི། རང་གི་ས་བོན་གྱི་འོད་ཀྱིས་ཕུང་པོ་ཐམས་ཅད་ཞུ་བར་བྱས་པའོ། ། སླར་འདུས་རང་བཞིན་མེད་པར་གྱུར། ། ཞེས་པ་ནི། འོད་འདུས་ནས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་(བསྟོམ་,བསྟོན་)པའོ། ། སྟོང་པ་ཉིད་བསྒོམ་པའི་ཐབས་གསལ་བར་བསྟན་པ་ནི། ཡུལ་ནི་གང་ལའང་མི་(གཏོང་,གཏོད་)དེ། ། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་གང་ལའང་ཡུལ་དུ་མི་བྱ་སྟེ། སེམས་ཉིད་ཀྱང་གང་ལའང་གནས་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། ། སྤྱོད་ལམ་ཞར་ལ་བྱུང་བསྟན་པ། །

In order to demonstrate the excellence of the ripened fruit through the impetus of having made aspirations, it says: "Make aspirations for the future time." This means one should make the aspiration, "May I act for the benefit of sentient beings." It also says, "One should also meditate on the four immeasurables," which means one should complete the branches by way of love, compassion, joy, and equanimity. The rest is easy to understand. Now, to show that meditating on emptiness also becomes a sublime accumulation of primordial wisdom (jñāna), it says: "The accumulation of primordial wisdom shall be explained," and so forth. Regarding the lines: "From the very beginning, they lack intrinsic nature; thus, one should cultivate conviction," this means that first, by means of [reasoning] such as being devoid of being one or many, one understands all phenomena to be emptiness. Subsequently, by cultivating a superior conviction in emptiness within that state and meditating upon it again and again, that is "meditating on emptiness through conviction." Explaining from the perspective of having a formal aspect: "Alternatively, from the syllable at the heart, light emerges and the self melts," means that the light of one's own seed-syllable causes all the aggregates (skandha) to melt. "Reassembling, they become devoid of intrinsic nature" means that once the light has reassembled, one meditates on emptiness. To clearly show the method for meditating on emptiness, it says: "One does not direct [the mind] toward any object," and so forth. This means that one should not take any aspect, such as form and so on, as an object; the meaning is that the mind itself should not dwell upon anything. This concludes the incidental teaching on conduct.

གཞན་པའི་ཡུལ་རྣམས་རང་བཞིན་བཞག། ཅེས་པ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་སྣང་བར་གྱུར་པ་རང་ཞིར་གཞག་པར་བྱའོ། ། བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་གཉིས་ནི། གང་གི་ལམ་ཉིད་ལམ་དུ་གྱུར་པ་སྟེ། གང་གིས་དང་པོའི་ཆོས་ཉིད་དང་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། ། དེས་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསོད་ནམས་ཡེ་ཤེས་ཏེ། སྐུ་གསུམ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། ། གལ་ཏེ་ཅི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཁོ་ནའམ་བསོད་ནམས་ཁོ་ནའི་ཚོགས་ཞེས་བརྟགས་གྲང་ན། དང་པོ་ལྟར་ནའང་དེ་ལས་གཞན་པའི་མ་ཡིན་པ་ཡིན་པ་ཉིད་དང་གཉིས་པ་ལྟར་ནའང་རྣམ་སྨིན་ནམ་བྲལ་བའི་འབྲས་བུ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། ། འདི་ཁོ་ན་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཡིན་ནོ་ཞེས་ངེས་པར་གཟུང་བའང་མེད་དེ། བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའང་དེར་འགྱུར་བ་ཉིད་དོ། ། གལ་ཏེ་ནི་འགྱུར་ན་ནི། དེ་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ཞིག་ཏུ་འགྱུར་ན། དེའང་མ་ཡིན་ནོ། ། དེས་འགྱུར་བ་ཁོ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དེ་ངེས་པར་ཏེ་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། དེ་བས་ན་གཉིས་པ་ལའང་དེ་ལྟར་བལྟ་བར་བྱའོ་ཞེ་ན། འདི་ཉིད་དེ་གང་གིས་དང་པོའི་དུས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བར་བྱེད་པ་ཉིད་དེ། དེ་ནི་དེ་ཙམ་དུ་ཟད་དེ། ལྷག་མ་ནི་དེའི་འབྲས་བུ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་བྱས་པ་ཉིད་དོ། ། དེ་ལྟར་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་བརྗོད་ནས། ད་ནི་བསྐྱེད་པའི་རྟེན་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་མི་མཇེད་དུ་མེ་བདུན་ལ་སོགས་པས་བར་གྱི་བསྐལ་པ་ཉི་ཤུར་ཞིག་གོ། ། བར་གྱི་བསྐལ་པ་ཉི་ཤུར་སྟོང་ངོ་། ། བར་གྱི་བསྐལ་བ་ཉི་ཤུར་རླུང་ལ་སོགས་པ་རིམ་གྱིས་ཆགས་ཏེ།

"Leave other objects in their natural state" means that the appearances of objects such as forms and so forth should be left in their own natural peace. As for the two accumulations of merit and wisdom, they are the very path that has become the path; this is in terms of the primordial nature of phenomena and the fully perfected nature of phenomena. If one asks what results from this, it is the merit and wisdom of a Buddha, because the three bodies are thereby attained. If one were to analyze whether it is only the accumulation of merit or only the accumulation of merit [itself], in the first case, it would not be anything other than that; and in the second case, there would be no result of ripening or the result of separation. There is also no definitive restriction that "this alone is the accumulation of merit," for the generation stage also becomes that very thing. If it were to become that, it would follow that it is not something to be meditated upon, but that is not the case. The phrase "it becomes that alone" means that it is certain, because it is the very essence of that. Therefore, if one asks whether the second [case] should also be viewed in that way, this very thing is what follows the initial time; it is limited to just that, while the remainder is made to accord with its result. Having thus explained the preliminaries, the support for the generation stage will now be shown: in the Sahā world-system, it is destroyed by the seven fires and so forth for twenty intermediate eons. It remains empty for twenty intermediate eons. Then, for twenty intermediate eons, the wind and so forth gradually form.

དེ་དང་མཐུན་པར། ཡཾ་དང་བཾ་དང་ལཾ་དག་དང་། ། སུཾ་དང་བྷྲཱུཾ་ལས་བྱུང་བ་ཡི། ། རླུང་དང་ཆུ་ཡི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་། ། ས་གཞི་རི་རབ་སྟེང་དག་ཏུ། ། གཞལ་ཡས་ཁང་པ་བསམ་པར་བྱ། ། ཞེས་པ། རླུང་ནི་ལྗང་སེར་དཔག་ཚད་ས་ཡ་དང་དྲུག་འབུམ་རྔམས་སུའོ། ། ཆུའི་ནི་ཆུ་རྔམས་འབུམ་ཕྲག་བརྒྱད་དོ། ། གསེར་གྱི་ནི་འབུམ་ཕྲག་གསུམ་དང་། སྟོང་ཕྲག་ཉི་ཤུ་དང་བརྒྱ་ཕྲག་བཅུའོ། ། རི་རབ་ནི་རིན་ཆེན་སྣ་བཞི་ལས་གྲུབ་པ་བརྒྱད་ཁྲིའོ། ། གཞལ་ཡས་ཁང་ནི་ཁང་བཟང་རྣམ་པར་རྒྱལ་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། ། གཞན་གོ་སླ། དེ་དབུས་ཧཱུཾ་ལས་བྱུང་བའི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་ནི། ཇི་སྐད་སྨོས་པའི་གཞལ་ཡས་ཁང་གི་སེམས་ཉིད་སྣང་བ་ཡི་གེ་ཧཱུཾ་མཐིང་ག་འོད་དང་ལྡན་པ་ཅིག་གསལ་བར་བྱས་ཏེ། དེའི་འོད་ཀྱི་འཕྲོ་འདུ་ལས་རྡོ་རྗེ་གདེངས་པོ་ས་བོན་དང་བཅས་པ། དེ་ལས་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ཅུང་ཟད་ཁྲོ་བ་དང་བཅས་པར་གནས་པར་བསམས་ལ་དེས་གནོད་སྦྱིན་གོས་སྔོན་པོ་ཅན་དང་། ཀླུ་ལ་སོགས་པ་ལ་བལྟས་ཏེ། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་གོས་སྔོན་པོ་ཅན་སྣང་བའི་ཚུལ་དུ་བསླངས་ནས་ཡིད་བསྡུ་བའི་སྦྱོར་བས་ས་བོན་བརྟན་པ་ལས་ཁྲོ་བོ་ཆེན་པོ་འཕགས་པ་གོས་སྔོན་པོ་ཅན་ཇི་སྐད་སྨོས་པའི་རྒྱན་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པ་བསམ་པར་བྱའོ། ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་དགུག་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་དབང་བསྐུར་བས་ཀྱང་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་སྐུ་ཁྱད་པར་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཡེ་ཤེས་འཁོར་ལོ་སྤྱན་དྲངས་ཏེ། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། མཆོད་པ་ནི་སྤོས་ལ་སོགས་པའོ། ། གཏོར་མ་ནི་བདུད་རྩི་ལྔ་ལ་སོགས་པའོ། །

In accordance with that: "From Yaṃ, Vaṃ, and Laṃ, and from Suṃ and Bhrūṃ, Arise the maṇḍalas of wind and water, And upon the ground and Mount Meru, One should visualize the celestial palace." Regarding this: the wind is greenish-yellow, with a thickness of one million six hundred thousand yojanas. The water is eight hundred thousand yojanas deep. The golden [ground] is three hundred twenty-one thousand yojanas. Mount Meru is eighty thousand [yojanas] and is composed of the four kinds of precious gems. The celestial palace is like the Vaijayanta palace. The rest is easy to understand. As for the meaning of "In its center, from Hūṃ..." and so forth: having clearly visualized a blue Hūṃ syllable, endowed with light, which is the appearance of the nature of mind within the aforementioned celestial palace, one should contemplate that from the radiation and reabsorption of its light, a raised vajra together with its seed-syllable arises, and from that, Vajrapāṇi, slightly wrathful, comes to abide. He looks toward the yakṣa Nīlāmbaradhara, the nāgas, and so forth. Preceded by great compassion, he rouses Nīlāmbaradhara in the manner of an appearance. Through the application of mental concentration, from the stabilization of the seed-syllable, one should visualize the great wrathful noble Nīlāmbaradhara, endowed with all the ornaments as previously described. To show that by first summoning the wisdom maṇḍala and then conferring empowerment, the body becomes specifically as described, it says "Having invited the wisdom maṇḍala..." and so forth. The offerings are incense and so forth. The torma is the five nectars and so forth.

དེས་མཉེས་པ་ནི་མགུ་བར་བྱས་པའོ། ། དེས་ཅི་བྱེད་ཅེ་ན། དོན་ཆེད་འདི་ཡིས་གསོལ་བ་གདབ། ། ཅེས་པ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུའོ། ། གསོལ་བ་གདབ་པའི་ཚིག་ནི་གོ་སླའོ། ། འདིས་ཅི་བྱེད་ཅེ་ན། བུམ་པ་ལ་སོགས་དབང་རྣམས་བླང་། ། ཞེས་པ་བུམ་པ་དང་གསང་བ་དང་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་དང་བཞི་པ་བླང་པའོ། ། དེ་ལ་བུམ་པའི་དབང་ནི་རིག་པའི་ལྷ་མོ་རྣམས་ཀྱིས་དབང་བསྐུར་བ་སྟེ། འབྲས་བུ་རིགས་ལྔར་གྱུར་པའོ། ། གསང་བའི་དབང་ནི་ལག་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སོ། ། ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ནི་རིག་པའི་ཡུམ་གྱིས་བདེ་བ་བྱིན་པའོ། ། བདེ་བ་ཆེན་པོར་རྟག་ཏུ་དགྱེས། ། ཞེས་པ་ནི་དབང་བཞི་པ་སྟེ། དོན་དམ་པའི་ཕྱིར་བདེན་པ་ལ་གནས་པའོ། ། རྟེན་ཇི་ལྟ་བུ་ལ་བསྐུར་ཞེ་ན། ཕྱིས་ནི་གནས་གསུམ་བྱིན་བརླབས་ཏེ། ། ཞེས་པ་རང་གི་སྐུ་བསྐྱེད་པའི་རྗེས་སུ་གནས་གསུམ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའོ། ། དེ་ནས་ཡོངས་སུ་བསླང་བའི་དོན་གྱི་འཁོར་གྱི་སྐུ་བསྐྱེད་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་ནས་ཕྱོགས་བཅུའི་ལྷ་མོ་ཡིས། ། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཕྱོགས་བཅུའི་ལྷ་ནི་སྒེག་མོ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་དག་རྣམ་པའི་ཚུལ་དུ་བྱུང་ནས་བསྐུལ་ཞེའོ། ། ཨ་ལ་ལ་ཧོ་ཞེས་པ་ནི་དགའ་བའི་མདངས་ཅན་གྱིས་སོ། ། གང་ལ་ཞེ་ན་ཤུ་ཀྲ་སུ་ཀ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་བདེ་བའི་ངང་ལས་སོ། ། བདེ་བ་ཆེན་པོ་ནི་དོན་དམ་པའི་སྒོ་ནས་བོད་པ་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་གསང་མཆོག་ཐུགས་རྗེའི་བདག་ཉིད་ཅན། ། ཞེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ལོ། ། བོས་ནས་ཅི་བྱེད་ཅེ་ན། འབར་བའི་སྐུར་བཞེངས་ནི་སྐུ་ཁྲོ་བོར་བཞེངས་ཤིག་པའོ། །

"By that, he is pleased" means he is made satisfied. If one asks what he does by that, it says: "With this purpose, one should offer a supplication." This is for the sake of sentient beings. The words of the supplication are easy to understand. If one asks what is done by this, it says: "One should receive the empowerments, such as the vase and so forth." This refers to receiving the vase, secret, wisdom-gnosis, and fourth empowerments. Among those, the vase empowerment is the conferral of empowerment by the goddesses of knowledge (vidyā), whereby one becomes the five resultant families. The secret empowerment is the bodhicitta in the hand. The wisdom-gnosis empowerment is the bestowing of bliss by the consort of knowledge. "Always delighting in great bliss" refers to the fourth empowerment, which, for the sake of the ultimate, abides in the truth. If one asks upon what kind of support the empowerment is conferred, it says: "Thereafter, the three places are blessed." This means that after generating one's own body [as the deity], the three places are blessed. Then, in order to show the generation of the bodies of the retinue for the purpose of fully arousing [the deities], it says: "Then, by the goddesses of the ten directions," and so forth. The "gods of the ten directions" are Lāsyā and the others; it is said that they emerge in their respective forms and exhort [the deity]. "A la la ho" is with a joyful radiance. To whom? To "śukra-sukha," which is from the state of the bliss of bodhicitta. "Great bliss" is an invocation from the perspective of the ultimate, which connects with the words: "Bhagavān, supreme secret, the nature of compassion." Having invoked him, what is done? "Arise in a blazing body" means arise in a wrathful body.

ཅི་བྱེད་ཅེ་ན་འགྲོ་བའི་དོན་ལ་སྤྱོད་ཅེས་པ་དཀྱིལ་འཁོར་ཡོངས་སུ་རྒྱས་པ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཛོད་ཅིག་པའོ། ། གང་གི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མ་རིག་རྨོངས་པ་ཡོངས་སུ་བཟུང་བའི་ཕྱིར་ཏེ་བླུན་པར་འགྱུར་བའི་སྒྲིབ་པ་བསལ་བའི་ཕྱིར་རོ། ། མ་ཧཱ་གུ་ཧྱ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་ཡང་དེ་ཉིད་དོ། ། དེ་ལྟར་བསྐུལ་བའི་སྟོབས་ཀྱིས་ལྡང་བའི་ཚུལ་གྱིས་ནི། འོད་ལས་ཡོངས་སུ་སད་གྱུར་ཏེ། ། ཞེས་པ་ནི་འོད་ཀྱི་གོང་བུ་ལས་སྐུར་ལྡང་བ་སྟེ། རིམ་པའམ་ཅིག་ཅར་གྱིས་སོ། ། རྡོ་རྗེ་པདྨ་བྱིན་བརླབས་ནས། ། ཞེས་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་དེ་ཧཱུཾ་ལས་རྡོ་རྗེ་རྩེ་ལྔ་པ། རྩེ་མོ་ནོར་བུས་མཚན་པ་དང་། པདྨའི་ནང་བྷྲཱུཾ་ལས་གཞལ་ཡས་ཁང་དུ་བསམས་ཏེ། དེའི་དབུས་སུ་ཨ་དམར་པོ་མཚལ་བཅག་པ་ལྟ་བུར་བསམ་མོ། ། ལྷ་མོས་བསྐུལ་ཞེས་པ་ནི་ས་དང་ནམ་མཁའ་ལ་གནས་པའི་ལྷ་མོས་འཁོར་གྱི་སྐུ་བསྐྱེད་པར་བསྐུལ་བའོ། ། དགའ་བའི་སྤྱོད་པ་ནི། འཆང་བ་དང་འཁྱུད་པ་དང་འཇིབ་པ་དང་སྤྲོད་པ་ལ་སོགས་པའོ། ། སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་ནི། པདྨར་རྡོ་རྗེ་བསྟིམས་ཏེ་བསྐྱོད་པའི་སྒྲས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་བོན་བཀུག་སྟེ་བྷ་གའི་ནང་གི་འཁོར་ལོ་ལ་བཞག་པ་ལས་རིམ་གྱིས་སྐུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་བའོ། ། གྲངས་བསྟན་པ་སུམ་ཅུ་ལྔའམ་ཉི་ཤུ་ལྔ་ཞེས་པ་སུམ་ཅུ་ལྔ་ནི། ཕྱོགས་སྐྱོང་དང་བཅས་པའོ། ། ལྷག་མ་ནི་ཕྱོགས་སྐྱོང་གསལ་བ་དང་། དབུས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ལ་བཟུང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། གོ་རིམ་བཞིན་ནོ། ། དེ་ལས་སོ་སོའི་སྔགས་ཀྱིས་གདོན། ། ཞེས་པ་ནི། ཡུམ་གྱི་བྷ་ག་ལས་ཕྱིར་བཏོན་ཏེ། གདུག་པ་ཅན་བཏུལ་ནས་སླར་འདུས་ཏེ། ཕྱིའི་འཁོར་ལོ་ལ་ཞུགས་པའོ། །

What is to be done? It says, "act for the benefit of beings," which means: "perform the welfare of sentient beings through the complete expansion of the maṇḍala." Why is this? It is "for the sake of grasping those who are deluded by ignorance," meaning for the purpose of clearing away the obscurations that lead to stupidity. The meaning of "mahāguhya" and so forth is also that very same thing. By the power of being thus exhorted, the manner of arising is described as: "fully awakened from the light." This means arising in the form of a body from a mass of light, either gradually or instantaneously. "Having blessed the vajra and lotus" means that from the syllable HŪṂ, the vajra becomes a five-pronged vajra marked at its tip with a jewel, and within the lotus, from the syllable BHRŪṂ, one visualizes a celestial palace. In its center, one visualizes a red letter A, like crushed vermilion. "Exhorted by the goddesses" means that the goddesses dwelling on the earth and in the sky exhorted the generation of the bodies of the retinue. "The conduct of joy" refers to holding, embracing, kissing, union, and so forth. "Entering into union" means that the vajra is dissolved into the lotus; by the sound of its movement, the seeds of the Buddhas are summoned and placed upon the wheel within the bhaga, from which the body is gradually perfected. Regarding the enumeration, "thirty-five or twenty-five": the thirty-five includes the guardians of the directions. The remainder is for the sake of clarifying the guardians of the directions and for including them within the central wheel, respectively. "Then, extract them with their respective mantras" means that they are drawn out from the bhaga of the consort, subdue the malevolent ones, and then, having gathered back, they enter the outer wheel.

ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ནི་གདོན་པའི་སྔགས་བསྟན་ཏོ། ། དེ་ནས་ལྷ་སོ་སོའི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པ། ཕྱོགས་དང་མིང་དང་ཁ་དོག་དང་མཚན་མ་དང་། རྒྱན་དང་གནས་དང་ལས་དང་ཆས་གོས་ཀྱིས་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། ཤར་དུ་སངས་རྒྱས་གོས་སྔོན་ཅན། ། ཞེས་པས་ནི་ཕྱོགས་དང་མིང་བསྟན་ཏེ། བདེ་བར་གཤེགས་པའི་རིགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ཞལ་དང་སྐུ་ནི་དཀར་ལ་འཚེར། ། ཞེས་པ་ནི་ཁ་དོག་གི་ཁྱད་པར་བསྟན་ཏེ། དྲི་ཟ་ཐམས་ཅད་འདུལ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། འཁོར་ལོ་དང་ནི་དྲིལ་བུ་བསྣམས། ། ཞེས་པ་ནི་གཡས་དང་གཡོན་ན་གོ་རིམ་བཞིན་ནོ། ། སྦྲུལ་དཀར་པོ་དང་གོས་སྔོན་པོའི་ཤམ་ཐབས་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པ་ནི་རྒྱན་གྱི་མཚན་ཉིད་དོ། ། གནས་ནི་ཤར་གྱི་པདྨ་ལ་བརྟེན་པ་ཉིད་དོ། ། ལས་ནི་དྲི་ཟ་ཐམས་ཅད་འདུལ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ཆས་གོས་ནི་རྒྱན་གྱི་ཕྱོགས་གཅིག་གོ། ། དེ་བཞིན་དུ་རིན་པོ་ཆེ་དང་པདྨ་དང་ལས་ཀྱི་གོས་སྔོན་ཅན་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བལྟ་བར་བྱའོ། ། དེ་ལྟར་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་ལྷའི་འཁོར་ལོ་བསྐྱེད་ནས་དབང་བླང་བ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་གནས་གསུམ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའམ་ཞེས་ལྷ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་གསུམ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའོ། ། ཡང་ན་ལྷ་མོས་དབང་བསྐུར་ཞིང་། ། ཞེས་པ་ནི་གོང་དུ་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་དབང་བླང་བའོ། ། དེ་ནས་བདག་ལ་བསྟིམ་པའམ། ། ཞེས་པ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པར་བསྟིམ་པའོ། ། ཡང་ན་གསུམ་འདུས་སྦྱོར་བ་བྱ། ། ཞེས་པ་ནི། གནས་གསུམ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ལ་དབང་བླངས་ཏེ།

The phrase "Oṃ sarvatathāgata..." and so forth teaches the mantra to be recited. Next, the characteristics of each deity are taught. They are to be understood by way of their direction, name, color, hand-symbol, ornaments, location, activity, and attire. "In the east is the Buddha Nīlāmbaradhara" indicates the direction and the name, as he belongs to the Sugata family. "His face and body are white and radiant" indicates the distinction of color, as he subdues all gandharvas. "Holding a wheel and a bell" refers to the right and left hands respectively. Being endowed with everything such as a white snake and a blue lower garment constitutes the characteristics of the ornaments. The location is specifically resting upon a lotus in the east. The activity is for the purpose of subduing all gandharvas. The attire is a subset of the ornaments. In the same way, all others such as the Ratna, Padma, and Karma Nīlāmbaradhara should also be visualized. Having thus generated the mandala of deities of the generation stage, the conferral of empowerment is to be taught. Therefore, "blessing the three places" refers to blessing the three places of all the deities. Alternatively, "the goddesses confer empowerment" refers to receiving empowerment as previously explained. Then, "dissolving into oneself" refers to dissolving [the deities] into non-duality. Alternatively, "perform the union of the three" means to bless the three places and receive empowerment.

དེའི་རྗེས་སུ་བསྟིམས་པས་ལྷ་ཐམས་ཅད་འོད་དང་གཟི་བྱིན་དང་ཡན་ལག་ཡོངས་སུ་རྒྱས་པར་འགྱུར་བར་བསམ་མོ། ། དེ་ཡི་རྗེས་སུ་བྱ་བ་ཡང་། ། དམིགས་དང་གསལ་བའི་ཆོ་ག་བྱ། ། ཞེས་པ་རང་གི་སྐུ་ལ་ཡང་ཡང་དང་ཡང་དུ་འདྲིས་པར་བསྒོམ་པར་བྱའོ། ། གལ་ཏེ་བསྒོམ་པས་སྐྱོ་ན་སྔགས་བཟླས་པ་དང་། ཚོགས་བྱ་བ་དང་གཏོར་མ་བྱས་པ་གང་ཡིན་པ་ལ་འཇུག་པར་བྱའོ། ། དངོས་སུ་ན་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ནི་རིག་པའི་ལྷའི་སྐུ་ལ་དམིགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ། སེམས་ཅན་བསྐྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་གཞན་དུ་ཐུན་མོང་གི་དངོས་གྲུབ་དངོས་སུ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གཞན་ནི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་དང་རྟེན་བྱེད་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་དང་འབྲེལ་པའི་ཕྱིར། དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། ། ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡང་འདིར་སློབ་པའི་དུས་ཏེ་གཞན་དུ་ན་ནི་ཧ་ཅང་ཐམས་ཅད་པར་འགྱུར་རོ། ། སེམས་ཅན་སྐྱེ་བ་དང་སྐྱེ་བའི་གནས་དང་ཡང་མཐུན་ཏེ། ཉི་མ་དང་ཟླ་བ་དང་འདུས་པ་ནི་དྲོད་གཤེར་ལས་སྐྱེས་པ་ཉིད་དོ། ། འོད་ཀྱི་གོང་བུ་ལས་སྐྱེས་པ་ནི་སྒོ་ང་ལས་སྐྱེས་པའོ། ། དྲན་པ་ཙམ་གྱིས་སྐྱེ་བ་ནི་རྫུས་ཏེ་སྐྱེ་བའོ། ། མཁའ་གསང་སྦྱོར་བ་ལས་བྱུང་བ་ནི་མངལ་ནས་སྐྱེ་བའོ། ། རླུང་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པའི་སྟེང་དུ་སྐྱེ་བ་ནི་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པའི་ལྷ་དང་མཐུན་པའོ། ། རླུང་སྟེང་དུ་བསྐྱེད་པ་ནི་དགའ་ལྡན་ལ་སོགས་པའི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། ། རང་དང་མཉམ་དུ་གནས་པ་ནི་བསམ་གཏན་བཞི་པའི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། ། དེ་ལྟ་བས་ན་སེམས་ཅན་དང་མཐུན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་དེ་ལས་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ། །

Following that, by means of absorption, one should visualize that all the deities become radiant, majestic, and fully developed in their limbs. Regarding the subsequent activity: "One should perform the ritual of visualization and clarity," which means one should meditate by repeatedly familiarizing oneself with one's own body [as the deity]. If one becomes weary of meditation, one should engage in the recitation of mantras, the gathering of accumulations, and the offering of torma. In actual fact, the generation stage is the meditative concentration (samādhi) that focuses on the body of the deity of knowledge (vidyādevatā), because it directly brings about the common accomplishments (siddhi) other than the generation of sentient beings and so forth. It is called such because it is the preliminary, the support, the concomitant, and the connection. Furthermore, "meditative concentration" here refers to the stage of training; otherwise, it would be overly general. It also accords with the birth of sentient beings and their places of birth: the union of the sun and moon is birth from heat and moisture; birth from a mass of light is birth from an egg; birth through mere recollection is miraculous birth; arising from the union of the secret space is birth from a womb; and arising upon the sequence of wind and so forth is in accordance with the gods of the Heaven of the Thirty-Three. Generating [the deity] above the wind is in terms of Tushita and so forth; abiding together with oneself is in terms of the fourth meditative concentration (dhyāna). Therefore, because it accords with sentient beings, they will enter into it through that.

དེ་ལྟར་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་སྦྱོར་བ་རྒྱས་པར་བསྟན་ནས། ད་ནི་སྦྱོར་བ་བསྡུས་པ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། དེའང་གང་ཟག་གང་གི་དབང་དུ་བྱས་ཤེ་ན། གང་ཞིག་རྒྱས་ལ་མ་དད་པའི། ། གང་ཟག་ལ་ནི་སྦྱོར་འདི་བསྟན། ། ཞེས་པ་ནི་གང་ཞིག་ལ་བསྟན་ཞེས་པ་སྟེ། ལམ་དུ་རྒྱས་ལ་མ་དད་པ་ནི་རྒྱས་པ་དང་ཤིན་ཏུ་བསྡུས་པ་ལ་མི་འཇུག་པའི་གང་ཟག་གི་དོན་དུ་སྦྱོར་བ་བསྡུས་པ་འདི་བསྟན་ཞེའོ། ། སྔོན་དུ་བླ་མ་སངས་རྒྱས་ལ། ། ཕྱག་འཚལ་ཞེས་པ་ནི། བླ་མ་དང་སངས་རྒྱས་དུས་གཅིག་ཏུ་སྤྱན་དྲངས་ཏེ། མཆོད་པ་དང་བསྟོད་པ་དང་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་ནི་མཉེས་པའི་ཡན་ལག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཕྱག་འཚལ་བར་བསྡུའོ། ། སྡིག་པ་བཤགས་པ་ནི་སྡོམ་པ་བཟུང་བར་བསྡུ་སྟེ། ཉེས་པ་དང་ལྟུང་བ་སེལ་བའི་ཡན་ལག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། བསྐུལ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་གྱི་ཕྱིར་སེམས་བསྐྱེད་པར་བསྡུའོ། ། སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བསྒོམ་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་སོ། ། འདི་དག་ལ་གྲངས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་བསྡུས་པའང་ཡོད་དེ་ལྷ་བཅུའི་རྣམ་པ་ཅན་ནོ། ། སྦྱོར་བའི་བྱེ་བྲག་གི་བསྡུ་བའང་ཡོད་དེ། བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་དེ་ཉིད་ལྟ་བུའོ། ། དུས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་བསྡུས་པའང་ཡོད་དེ་གང་གིས་དེ་ཉིད་ཡུན་ཐུང་ངུར་གནས་པའོ། ། བསྡུས་པ་ལ་བསྡུས་པ་མ་ཡིན་པའང་ཡོད་དེ་འབྱུང་བ་ལྔ་ལྟ་བུའོ། ། ཐོབ་པའི་སྦྱོར་བ་བསྡུས་པའང་ཡོད་དེ། བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་ཇི་ལྟ་བ་ཉིད་དོ། ། གཞན་གོ་སླ། བསྡུས་པ་བསྟན་ནས་ཤིན་ཏུ་བསྡུས་པ་གང་དུ་བྱས་ཤེ་ན། ཤིན་ཏུ་བསྡུས་པའི་དོན་ཕྱིར་(ཏ་,ཏེ། )། ཞེས་པ་ནི་གོང་མ་བཞིན་ནོ། ། བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ནི།

Having thus extensively taught the application of the generation stage, the concise application will now be taught. If one asks for whose sake this is intended: "This application is taught for those individuals who have no faith in the extensive." This means for whom it is taught: it is taught that this concise application is for the sake of those individuals who, having no faith in the extensive, do not engage with either the extensive or the very concise. "First, homage to the Guru and the Buddha" means that the Guru and the Buddha are invited simultaneously; since making offerings, praises, and taking refuge are branches of pleasing [the deities], they are subsumed under "homage." The confession of misdeeds is subsumed under "taking the vows," because it is a branch for clearing away faults and downfalls. The exhortation and so forth are subsumed under "generating the mind of enlightenment for the sake of sentient beings." Meditating on emptiness is the accumulation of wisdom. Regarding these, there is also a concise application in terms of number, such as the form of the ten deities. There is also a concise application in terms of the specific application, such as the accumulation of merit itself. There is also a concise application in terms of time, such as when one remains in that very state for a short duration. There is also a concise application that is not [itself] concise, such as the five elements. There is also a concise application in terms of attainment, such as the vase and so forth. The rest is easy to understand. Having taught the concise, if one asks where the extremely concise is performed: "For the sake of the extremely concise meaning" is as explained above. As for the accumulation of merit:

དང་པོར་གཞན་གྱི་དོན་བྱ་དང་། ། རང་ཉིད་འབྲས་ཐོབ་བསམ་པ་བསྐྱེད། ། ཅེས་པ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་རང་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོར་སེམས་བསྐྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་སྟེ། བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱི་ཡན་ལག་ལ་ཁྱབ་པ་དང་འབྲས་བུ་ཐ་དད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྟོང་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་བསྟན་ཏོ། ། ཅིག་ཅར་གྱི་གཞལ་ཡས་གཙོ་བོ་ཞེས་པ་ནི་འབྱུང་བ་ལྔ་ལ་སོགས་པའང་ཅིག་ཅར་དུ་བྱའོ། ། སྦྱོར་བ་ཤིན་ཏུ་བསྡུས་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ། ། དེ་ལྟར་སྦྱོར་བའི་བྱེ་བྲག་བསྟན་པ་ལ་སེམས་བཟུང་ངོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། སེམས་བཟུང་བའི་དམིགས་པའི་བྱེ་བྲག་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལས་སེམས་བཟུང་རིམ་པ་བསྟན་པ་ནི། ། ཞེས་པ་སེམས་བཟུང་བའི་དམིགས་པའི་བྱེ་བྲག་བསྟན་པའོ། ། འདིའང་སྦྱོར་བའི་བྱེ་བྲག་གིས་གསུམ་སྟེ། དང་པོའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་དང་པོར་བླ་མ་མཆོད་ལ་བརྟེན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེའི་དོན་ཡང་དང་པོར་ནི་བླ་མ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་གསལ་བར་བྱེད་དོ། ། དེ་ནས་ནི་བདེ་གཤེགས་མཆོད་པ་རྟེན་པར་བྱེད་དོ། ། དང་པོ་ལའང་དང་པོ་ནི་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་རྣལ་འབྱོར་རོ། ། དེ་ནས་ནི་སྐད་ཅིག་མ་དང་རྒྱུན་ལ་སོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་རོ། ། གཉིས་པ་ལའང་དང་པོ་ནི་རྗེས་སུ་དྲན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། ། དེ་ནས་ནི་རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་རྟེན་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་། དང་པོའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་གཉིས་པ་ལའང་སྐད་ཅིག་མ་ལ་གཅིག་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང་། སྐད་ཅིག་དང་རྒྱུན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་དང་།

"First, generate the intention to act for the benefit of others and to attain the result for oneself." This refers to the generation of the mind of great enlightenment (bodhicitta) for the sake of sentient beings. This is because it pervades the branches of the accumulation of merit and is inseparable from the result; thus, what is called "emptiness" here indicates the accumulation of wisdom (jñāna-sambhāra). "The principal of the simultaneous celestial mansion" means that the five elements and so forth should also be performed simultaneously. The very concise application has been explained. In order to demonstrate that one should hold the mind upon the presentation of the specific types of application, the specific objects of focus for holding the mind will be shown. Regarding the presentation of the stages for holding the mind, this is the presentation of the specific objects of focus for holding the mind. This also has three parts according to the specific types of application. With respect to the first, it says, "First, rely on the offering to the guru," and so forth. The meaning of that is: first, one clarifies the guru's blessing; then, one relies on the offering to the Sugatas. Regarding the first of those, the first is the yoga of recollection (anusmṛti-yoga); then, the yoga of the instantaneous, the continuous, and so forth. Regarding the second, it says, "The first is recollection," and so forth. Then, it says, "One relies on the mandala of wind," and so forth. With respect to the first, regarding the second, there is the recollection of a single instant, and the terms "instantaneous" and "continuous," and so forth.

གསུམ་པ་ལའང་གཉིས་སྐད་ཅིག་ལ་གསུམ་པ་རྗེས་སུ་སྐད་ཅིག་མ་དང་རྒྱུན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དམིགས་པའི་རང་གི་ངོ་བོའི་དབང་དུ་བྱས་པ་དང་དུས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པས་སྦྱོར་བ་གསུམ་གྱི་དམིགས་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ། ། ད་ནི་དམིགས་པ་དེ་ལ་སེམས་བཟུང་བའི་རིམ་པ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ། དག་པའི་དབང་དུ་འདོད་པ་ཡིས། ། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་མདོར་བསྟན་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་བཤད་པ། ཉོན་མོངས་དགྲ་ནི་སྤང་བར་བྱ། ། ཞེས་པ་ནི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་པས་དེ་ཉིད་ལ་གསལ་བར་འགྱུར་བའོ། ། དུལ་ནས་འཛིན་པར་འདོད་པ་ཡིས། ། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་དོན་ནི། གནས་བཞིར་ཏེ་མགྲིན་པ་དང་སྙིང་ག་དང་ལྟེ་བ་དང་གསང་བའི་གནས་སུ་མེ་དང་ས་དང་ཆུ་དང་རླུང་ཞེས་བྱ་བ་དམར་པོ་དང་། སེར་པོ་དང་། དཀར་པོ་དང་། ལྗང་གུ་རྣམས་ཟུར་གསུམ་དང་གྲུ་བཞི་དང་ཟླུམ་པོ་དང་ཟླ་གམ་གྱི་རྣམ་པར་བཀོད་དེ། དབུགས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་འོག་ཏུ་བསྟིམ་པ་ནི་རྒོད་པའི་དུས་སུའོ། ། དེ་ལས་བཟློག་པ་ནི་བཟློག་པའི་དུས་སུའོ། ། ཕྱི་དང་ནང་དུ་འབྱུང་བའང་དེ་བཞིན་ནོ། ། གོང་དུ་བསྟན་པ་ཉིད་རྒྱས་པར་བཤད་པ། ཁམས་གསུམ་ལ་སོགས་ཤེས་པ་དང་། ། རལ་གྲི་ཡང་ནི་སྦྱོར་བར་བྱ། ། ཞེས་པ་གང་གིས་ཡུལ་གྱི་རྟོག་པ་འབྱུང་བ་དེའི་ཚེ་ཁམས་གསུམ་ཐམས་ཅད་གཅིག་པ་མ་གྲུབ་པས་ཕྱོགས་ཆ་དྲུག་གི་ཅིག་ཅར་སྦྱར་ན་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཏུ་འགྱུར་ཏེ། དེ་མ་ཡིན་ན་གྲིབ་མ་དང་སྒྲིབ་པ་མི་རུང་བ་དང་། གོང་བུ་ཐམས་ཅད་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཏུ་འགྱུར་བ་ཉིད་དང་རིམ་གྱིས་འགྲོ་བ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །

Regarding the third [section], there are two parts: the third moment and the subsequent [discussion of] the moment and the continuum, and so forth. Through the perspective of the nature of the object of observation and the perspective of time, the objects of the three applications will be fully understood. Now, the stages for fixing the mind upon that object will be shown. In that regard, the brief presentation is given by the words, "By those who desire the power of purity," and so forth. To explain that very point: "The enemy of the afflictions is to be abandoned" means that by abandoning the afflictions such as attachment and so forth, reality itself will become clear. Regarding the meaning of "By those who desire to hold [the mind] once tamed," and so forth: at the four locations—the throat, the heart, the navel, and the secret place—one should arrange the elements of fire, earth, water, and air in the forms of red, yellow, white, and green, respectively, in the shapes of a triangle, a square, a circle, and a crescent. To dissolve them downward by the power of the breath is for the time of agitation. The reverse of that is for the time of reversal. The same applies to the outward and inward movement of the breath. The detailed explanation of what was taught above is: "Knowing the three realms and so forth, one should also apply the sword." This means that when conceptualizations of objects arise, since the three realms as a single entity are not established, if one were to apply the six directions simultaneously, they would become infinitesimal particles. Otherwise, shadow and obstruction would be untenable, and all composite masses would become infinitesimal particles, and there would be no gradual movement, and so forth.

དེ་ལྟར་ཁམས་གསུམ་རྫས་དངོས་སུ་མ་གྲུབ་པ་བཞིན་དུ་རང་གི་ལུས་དང་ཤ་དང་རུས་པ་དང་པགས་པ་དང་སྤྲི་དང་རྒྱུ་མ་དང་གཉེ་མ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གཅིག་དང་རྟག་པ་དང་གཙང་བ་དང་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་མ་གྲུབ་པའོ། ། མཚན་མའི་སྟོབས་ཀྱིས་སེམས་གཟུང་བ་ནི། ཕྱག་གཉིས་གསལ་བར་མ་གྱུར་ན། ། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བསྟན་ཏེ། དེའི་བསོད་ནམས་ནི་སྐུ་གསལ་བར་མ་གྱུར་ན་མཚན་དམ་པ་དང་རྟག་པ་དང་དེ་ལས་གཞན་གྱི་མཚན་མས་དེ་གསལ་བར་འགྱུར་བ་ཉིད་དོ། ། གྲོགས་ཀྱི་རྣམ་པས་སེམས་བཟུང་བ་ནི། ཟས་དང་སྐོམ་དང་གནས་དག་གིས། ། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནས་ཚ་བ་ལ་སོགས་པས་ཉེན་པ་ལ་ནི་དེ་དང་འགལ་བའི་ཟས་དང་སྐོམ་དང་གནས་བརྟེན་པར་བྱའོ། ། དུས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ནི་གོ་སླའོ། ། དེ་ལྟར་སེམས་བཟུང་བ་བཤད་ནས། ད་ནི་བོགས་དབྱུང་བ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། དང་པོ་དཀར་པོ་ལྗང་གུའི་བར། ། རེ་རེ་དང་ནི་ལྔ་འདུས་པ། ། ཞེས་པ་ནི། དང་པོའི་མཐའི་ཟས་ནི་དཀར་པོར་རོ། ། སེར་པོ་དང་དམར་པོ་དང་། ལྗང་གུ་དང་། ལྔ་འདུས་པའི་བར་རོ། ། དེ་ལས་རི་རབ་ཏིལ་འབྲུའི་བར། ། ཞེས་པ་ནི་རི་རབ་ཙམ་དུ་དང་ཏིལ་འབྲུ་རྣམ་པའི་བར་དུ་སྟེ། མཐིང་ག་དང་དཀར་པོ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པ་བཞིན་ནོ། ། སྟོང་གསུམ་གང་དང་གཅིག་འདུས་པ། ། ཞེས་པ་ལྔ་དང་བཅུ་དང་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་བར་དུ་སྟེ། ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གིས་གྲངས་བཞིན་ནོ། ། དེ་ལྟར་སྐུའི་བོགས་དབྱུང་བ་བཤད་ནས་རྡོ་རྗེའི་བོགས་དབྱུང་བ་དེ་ལྟར་ཐུགས་ལ་བསླབ་པར་བྱ་སྟེ། ཁ་དོག་ཅེས་པ་ནི་རྡོ་རྗེའི་ཁ་དོག་ལྔ་ལ་རིམ་བཞིན་ནོ། །

Just as the three realms are not established as substantial entities, so too one's own body, flesh, bones, skin, fat, intestines, small intestines, and so forth, are not established by way of their own nature as being unitary, permanent, pure, or blissful. Regarding the stabilization of the mind through signs, it is taught by the passage beginning, "If the two hands do not appear clearly," and so on. Its merit is such that if the body does not appear clearly, it will be made clear by means of the supreme signs, the permanent signs, or other signs. Regarding the stabilization of the mind through the aspect of companions, it is taught by the passage beginning, "By means of food, drink, and dwellings," and so on; for those afflicted by heat and the like, one should rely on food, drink, and dwellings that are contrary to those afflictions. The distinctions of time are easy to understand. Having thus explained the stabilization of the mind, the enhancement is now to be explained. Regarding the line, "First, from white to green, each individually and the five combined," the first boundary of the food is white. It continues through yellow, red, green, and up to the five combined. Regarding the line, "From that, from the size of Mount Meru to a sesame seed," this refers to the range from the size of Mount Meru down to the form of a sesame seed, following the sequence of blue, white, and so forth. Regarding the line, "The three-thousandfold world system, and one combined," this refers to the range from five, ten, and so on, up to the immeasurable, according to the number of distinctions in color and shape. Having thus explained the enhancement of the body, the enhancement of the vajra should be trained in the mind as follows. Regarding the term "color," it refers to the five colors of the vajra in their respective order.

དབྱིབས་ཀྱི་བོགས་དབྱུང་བ་དབྱིབས་དང་ཞེས་པ་ནི་ཆེ་བ་དང་ཆུང་བའོ། ། གྲངས་ཀྱི་བོགས་དབྱུང་བ་གྲངས་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་པ་ནི་ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་ཀྱི་དབང་བསྐུར་དང་རྡོ་རྗེ་ལས་རིམ་བཞིན་མང་བ་དང་ཉུང་བར་གཞག་གོ། ། གཞན་གོ་སླའོ། ། བོགས་དབྱུང་བའི་སྦྱོར་བའམ་གང་གིས་ཐོག་མར་མཐིང་ག་སྐད་ཅིག་མ་ལས་དཀར་པོ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང་། སྐད་ཅིག་དང་རྒྱུན་ལ་སོགས་པ་དང་། སེར་པོ་ལས་ཆེ་བར་གྱུར་པ་རང་གི་རྣམ་པ་ལས་སྐད་ཅིག་དང་རྒྱུན་ལ་སོགས་པ་དང་། རིམ་བཞིན་ནོ། ། གང་གིས་སྐུའི་སྐད་ཅིག་མ་ལས་སྐད་ཅིག་དང་རྒྱུན་ལ་སོགས་པས་རྡོ་རྗེའི་རྣམ་པ་ལ་དམིགས་པ་དང་། ཡི་གེའི་བར་ལ་དེ་དག་གི་རྣམ་པས་ཡོངས་སུ་གསལ་བར་གྱུར་པས་སྐུ་སྣ་ཚོགས་པ་དང་མཚན་མ་སྣ་ཚོགས་པར་གནས་པས་དང་པོའི་ཆོ་ག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་བོགས་དབྱུང་བ་བཤད་ཟིན་ཏོ། ། ད་ནི་སྔགས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། དང་པོ་གང་ཟག་གང་གི་དབང་དུ་བྱས་ཤེ་ན། བསྒོམ་ལ་མི་གཞོལ་ཞིང་གསང་སྔགས་གཙོ་ཆེར་བྱེད་པ་ཞེས་པ་གསང་སྔགས་ལ་ཆེད་དུ་བྱེད་པ་དང་། བསྒོམ་པ་ལ་ནི་མི་མོས་པ་དང་། སྤྱོད་པ་གཞན་ལ་མི་མོས་པའོ། ། དེའི་དབང་དུ་བྱེད་པའི་སྔགས་རྣམ་པ་གཉིས་ལས་དང་པོ་ཐུན་མོང་གི་སྔགས་གསལ་བའི་དོན་ལ་དམིགས་པའི་བཟླས་པ་ནི་བདག་དང་གཞལ་ཡས་འཁོར་བཅས་དམིགས་ཞེས་པ་ནི་སྔགས་ཀྱི་བཟླས་པ་དང་ལྡན་པས་ཐུན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་དེའི་རྣམ་པ་ལ་ཡང་དང་ཡོངས་སུ་གཏོད་པའོ། ། རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང་། སྐད་ཅིག་དང་། རྒྱུད་སྤྱོད་པའི་དོན་ལ་དམིགས་པ་ལས་སྡིག་པ་དབྱུང་བ་ནི།

Regarding the enhancement of shape, "shape" refers to large and small. Regarding the enhancement of number, "number is likewise" means that the empowerment of color and shape, and the stages of the vajra activity, are established as being more or fewer in number respectively. The rest is easy to understand. As for the application of enhancement: first, from the instant of blue, one recollects white; and from the instant and the continuum, and so forth. From yellow, it becomes large; from its own aspect, the instant and the continuum, and so forth, proceed in sequence. By means of the instant of the body, through the instant and the continuum and so forth, one focuses on the aspect of the vajra. Up to the syllables, through their aspects becoming completely clear, one abides in various bodies and various signs, whereby the initial ritual is fully perfected. Thus, the explanation of enhancement is complete. Now, regarding the meditative absorption of mantra: for which individual is it intended? It is for "one who does not apply themselves to meditation but primarily practices secret mantra." This means one who focuses specifically on secret mantra, lacks interest in meditation, and lacks interest in other modes of conduct. Regarding the two types of mantra intended for such a person, first, the recitation that focuses on the meaning of the clear common mantra is described as "focusing on oneself and the celestial mansion with its retinue." This means that, possessing the recitation of mantra, one repeatedly and completely directs the mind toward its aspects according to the session. From the recollection, the instant, and the focus on the meaning of the continuum's conduct, the extraction of negativity is as follows:

སྡིག་པའི་ལུས་ལས་ཕྱིར་འབྱིན་པའོ། ། བསྲེག་པ་ནི་ལུས་ཀྱི་ནང་དུ་བསྲེག་པའོ། ། བཀྲུ་བ་ནི་བདུད་རྩིའི་ཆུས་སོ། ། གནས་གང་གི་ས་བོན་གྱིས་དེ་ལྟར་བྱེད་ཅེ་ན། ཧཱུཾ་དང་རཾ་དང་ཧཱུཾ་བསྐུལ་ཏེ་ཞེས་པ་ལྟེ་པའི་ཧཱུཾ་དང་གསང་བའི་རཾ་དང་། སྤྱི་བོའི་ཧཾ་མཐིང་ག་དང་། དམར་སེར་དང་དཀར་པོའི་ཁ་དོག་ཅན་དང་རིམ་བཞིན་ནོ། ། འོད་ཟེར་གྱི་བྱེ་བྲག་བསྟན་པ་ལ། མགལ་མེ་ཕྲེང་བ་ཉི་མ་ཡིས། ། ཞེས་པ་འོད་ཟེར་འབའ་ཞིག་པ་དང་། ཡི་གེའི་ཕྲེང་བ་དང་བཅས་པ་དང་། ཡི་གེའི་འོད་དང་བཅས་པས་སོ། ། ཅི་བྱེད་ཅེ་ན་གང་ཞིག་བྱེད། ། ཅེས་པ་ནི་གོང་མ་དང་འབྲེལ་བའོ། ། འདིར་གསུངས་པ། འོག་ནས་སྟེང་གི་སྦྱོར་གཉིས་ཀྱིས། ། དང་པོའི་ལས་གཉིས་བྱེད་པ་སྟེ། ། བཟློག་པས་ཕྱི་མའི་སྦྱོར་བ་བྱེད། ། གསུམ་གསུམ་དགུ་ཡི་བདག་ཉིད་ཅན། ། ཞེས་སོ། ། མཚན་མ་འདོད་པའི་དོན་ལ་དམིགས་པ་ལས་ཡུམ་བསྒྲུབ་པའི་བཟླས་པ་ནི། གང་ཚེ་ཡུམ་དང་བཞི་སྐོར་དང་། ། ཞེས་པའམ། མགལ་མེ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་གྱིས་སྣ་རྩེ་བཞི་ལ་བརྒྱུད་དེ་བཟླས་ཏེ། ཀླུ་དབང་འཁྱིལ་བའི་སྟོབས་ཅན་གྱིས། ། ཁྲོ་མོས་ཡུམ་ནི་སྒྲུབ་པར་བྱེད། ། པདྨ་སྟོན་དང་སྐུ་སྟོན་དང་། ། སྦྱོར་བ་འཁྱུད་པའི་མཚན་མ་འབྱུང་། ། ཞེའོ། ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྒྲུབ་པ་ནི། མདུན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཉིས་སྐོར་དང་། ། ཞེས་པ་ནི། མདུན་དུ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་བློས་བཞག་སྟེ། འོད་ཟེར་བ་ཐག་གཟིངས་པ་ལྟ་བུའམ། རེ་རེའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། མགལ་མེ་ལ་སོགས་པ་དང་རིམ་བཞིན་ནོ། ། འཁོར་སྒྲུབ་པ་ལ་སུམ་སྐོར་ཏེ། །

It is the expulsion from the sinful body. "Burning" is burning within the body. "Washing" is with the water of nectar. If one asks by which seed syllable of which location this is performed: it is by the hūṃ, the raṃ, and the hūṃ—that is, the hūṃ at the navel, the raṃ at the secret place, and the blue haṃ at the crown, which are respectively red-orange and white in color. Regarding the explanation of the varieties of light rays: "By the circle of firebrands and the sun" refers to light rays alone, light rays together with a garland of syllables, and light rays together with the syllables themselves. If one asks what is done, the phrase "whatever is done" connects to what precedes. Here it is said: "By the two applications of the lower and the upper, the two initial activities are performed; by reversing them, the latter application is performed. These are the nature of the three times three, nine." Regarding the recitation for accomplishing the Consort by focusing on the desired signs: "When with the Consort and the four cycles," or, reciting by passing through the four tips of the nose in the sequence of the firebrand and so forth: "By the power of the coiled Nāga King, the Wrathful Consort is accomplished. The signs of the lotus, the display of the body, and the embrace of union arise." Regarding the accomplishment of the Wisdom Maṇḍala: "The two cycles of the maṇḍala in front" means visualizing all the Buddhas in front of one, and then, whether as a mass of light rays like a spider's web or as individual forms, proceeding in the sequence of the firebrand and so forth. For the accomplishment of the retinue, there are three cycles.

ཞེས་པ་འཁོར་ནུས་པ་དང་ལྡན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། ། ངེས་པར་མ་གྲུབ་ན་གཙོ་བོ་དང་འཁོར་གྱི་བཟླས་པ་དང་ཞེས་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བཀུག་སྟེ། གཙོ་བོ་དང་འཁོར་དུས་གཅིག་པ་དང་རེ་རེའི་བཟླས་པར་བྱའོ། ། གལ་ཏེ་དེས་མ་གྲུབ་ན་སྙིང་ནང་བཙོན་འདྲའི་བཟླས་པ་དང་ཞེས་འཁོར་ཐམས་ཅད་སྙིང་དུ་བསྡུས་ཏེ། བཟླས་པ་གོང་བཞིན་ནོ། ། དེ་ལྟར་ཐུན་མོང་གི་བཟླས་པའི་བསམ་གཏན་རྫོགས་ནས་ཁྱད་པར་གྱི་བཟླས་པ་ལས་དགུག་པའི་བཟླས་པ་ནི། ཁ་ནུབ་ཕྱོགས་སུ་བལྟས་ཏེ། དགའ་བ་ཡིད་ལ་བྱས་ནས་བྱའོ། ། དེ་ཡང་སྔགས་འོད་དཀྱིལ་འཁོར་རྣམས་ལ་ཕོག་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཐོག་མར་པདྨ་གོས་སྔོན་ཅན་གྱི་ཚོགས་ལ་མཉེས་པར་བྱས་ཏེ། ཐོབ་པ་དང་ལྡང་བའི་རིམ་པས། ཨཱ་ཀཪྵ་ཡ་ཧཱུཾ། ཞེས་པའི་མཐའ་དང་བཅས་པས་འོད་ཟེར་མདུན་གྱི་ལྷ་ལ་སྤྲོས་པས་དེའི་འོད་ལས་ལྕགས་ཀྱུ་ཅན་གྱི་ཚོགས་སྤྲོས་ཏེ། གདུལ་བྱའི་སྙིང་ག་ནས་བཟུང་ནས་འོང་བར་བསམས་ན་རྡོ་རྗེ་ཉིད་ཀྱང་འགུགས་པར་འགྱུར་ན་གཞན་ལྟ་ཅི་སྨོས། རལ་གྲི་ལ་སོགས་ཐོག་འབེབས་དང་། ། ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་ནི། སྔ་མ་ཆོ་ག་སྔོན་དུ་སོང་ནས་ལྷོར་བལྟས་ཏེ། སྔགས་བཟླས་པའི་འོད་ཟེར་གྱིས་ཡེ་ཤེས་འཁོར་ལོ་ལས་རལ་གྲི་དང་སྤུ་གྲི་དང་འཁོར་ལོ་ལ་སོགས་པའི་ཐོག་གིས་བཀུག་པའང་དེ་ཉིད་ཤི་བར་བསམ་པ་དང་། ཁྲོ་བོ་མཚོན་ཆ་ཅན་གྱི་ཚོགས་ཀྱིས་གདུལ་བྱའི་ཤ་བཅད་ཅིང་དུམ་བུར་བྱས་པར་བསམ་པའོ། ། བསྟབ་པ་ནི་དེའི་ཆོ་གའི་ལྷག་མ་མེ་སྟེ་གོ་སླ། ཁྲོ་ཚོགས་འཁོར་ལོ་ཐོགས་པ་ཡིས། ། ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་ཏེ།

This is for the purpose of making the retinue capable. If [the result] is not definitely accomplished, one should perform the recitation of the principal deity and the retinue; that is, having summoned the wisdom maṇḍala, one should perform the recitation of the principal deity and the retinue simultaneously or individually. If that does not accomplish it, one should perform the "prison-like recitation within the heart," which means gathering the entire retinue into the heart and performing the recitation as before. Once the meditative concentration of the common recitation is complete, the recitation for summoning from the specific recitation is as follows: facing the western direction and maintaining a joyful mind, one should perform it. Furthermore, regarding the phrase "the mantra light strikes the maṇḍalas" and so forth, first please the assembly of Padmanīlāmbara and others. Then, through the sequence of attainment and arising, with the mantra ending in "Ākarṣaya Hūṃ," light rays are projected toward the deities in front. From that light, an assembly of hook-bearing [deities] is projected; if one visualizes them seizing the hearts of the disciples and bringing them forth, even a Vajra itself will be summoned, so what need is there to mention others? Regarding the meaning of "swords and so forth, bringing down thunderbolts," and so forth: having first performed the previous ritual, one faces south. By the light rays of the mantra recitation, one visualizes that the disciples are summoned by thunderbolts such as swords, razors, and wheels from the wisdom maṇḍala, and that they are killed. One also visualizes an assembly of wrathful deities with weapons cutting the flesh of the disciples and reducing it to pieces. The "offering" (bskams pa) is the remainder of that ritual, the fire, which is easy to understand. This is the meaning of the passage beginning with "by the assembly of wrathful ones holding wheels," and so forth.

འོད་ཟེར་ལས་འཁོར་ལོ་ཐོགས་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པས་གདུལ་བྱའི་ཀླད་པར་འཁོར་ལོ་ཐོགས་པས་བསྐོར་ཞིང་མགོ་འཁོར་བར་བསམ་པས་སྦྱར་བར་འགྱུར་རོ། ། རྔ་མོ་ཅན་གྱི་ཁྲོ་ཚོགས་ཀྱིས། ། ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་ནི། རླུང་གི་རྔ་མོ་ལ་ཞོན་པའི་ཁྲོ་བོའི་ཚོགས་བྱུང་ནས་གདུལ་བྱའི་སྙིང་ག་ནས་བཟུང་ནས་རྔ་མོ་ལ་བསྐྱོན་ནས་ཁྲོ་བོ་གཞན་གྱིས་བརྡེག་བཞིན་དུ་རླུང་ལྷའི་ཕྱོགས་སུ་སོང་བར་བསམས་ན། ངེས་པར་གཞན་དུ་བསྐྲད་པར་འགྱུར་རོ། ། འོད་ཟེར་དཀར་པོའི་ཚོགས་བྱུང་ནས། ། ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་ནི་གདུག་པར་གྱུར་པ་དགུག་པར་འགྱུར་བ། སྔོན་དུ་སོང་ནས་འོད་དཀར་པོས་སྡིག་པ་དབྱུང་བ་ལ་སོགས་པས་ཞི་བར་འགྱུར་ཏེ་སྦྲུལ་གྱི་བདེན་པ་བཞིན་ནོ། ། གང་ཞིག་གིས་ནི་བཅུད་རྣམས་བསྡུས། ། ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་ནི། རང་བཞིན་ཡང་རུང་འོད་ཁ་དོག་སེར་པོས་དགུག་བྱའི་གནས་ནས་བཅུད་བཀུག་སྟེ། སྙིང་གའི་དབུས་སུ་ནི་མངོན་པར་ཤེས་པ་རྒྱས་པར་འགྱུར་རོ། ། ཀླད་པའི་དབུས་ཀྱིས་ནི་ཚེ་རྒྱས་པར་འགྱུར་རོ། ། ལུས་ཁྱབ་པས་ནི་ནམ་མཁའ་ལ་འགྲོ་བར་འགྱུར་རོ། ། རྟེན་གཞན་ལས་བཀུག་པས་ནི་ཚེ་བཅུད་རྒྱས་པར་འགྱུར་རོ། ། སྔགས་འོད་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་དོན་ནི། གདུལ་བྱའི་ལུས་ཀྱི་ནང་རྡོ་རྗེ་གདེངས་པོ་བསྐྱེད་པ་སྤྲུལ་པའི་རྡོ་རྗེ་གདེངས་པོས་བསྡུས་ཏེ། བསྟིམ་པ་སྟེ་རེངས་པར་འགྱུར་རོ། ། འོད་ཟེར་ཁ་དོག་སྣ་ལྔ་ལས། ། ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་ནི། འོད་ཟེར་སོ་སོ་ལས་མཆོད་པའི་ལྷ་མོའི་ཚོགས་སྤྲོས་ཏེ། མཉེས་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། ། གང་ཞིག་ལས་ནི་འོད་བྱུང་བས། །

From the light rays, immeasurable [emanations] holding wheels emerge; by visualizing them circling the brains of those to be trained and causing their heads to spin, they will be bound. Regarding the meaning of "the host of wrathful ones with camels," and so forth: a host of wrathful deities mounted on wind-camels emerges, seizes the hearts of those to be trained, mounts them upon camels, and while other wrathful deities strike them, they are visualized as departing toward the direction of the wind deity; if one does so, they will certainly be expelled elsewhere. Regarding the meaning of "a host of white light rays emerges," and so forth: this refers to the summoning of those who have become malevolent. Having preceded [the rite], through the white light that extracts sins and so forth, they will be pacified, just like the truth of a snake. Regarding the meaning of "by which the essences are gathered," and so forth: whether by nature or by yellow-colored light, the essence is summoned from the location of the one to be summoned; by placing it in the center of the heart, clairvoyance will increase. By [placing it] in the center of the brain, longevity will increase. By pervading the body, one will travel through the sky. By summoning from another support, the essence of longevity will increase. Regarding the meaning of "the mantra light, the vajra, and so forth," and so forth: within the body of the one to be trained, a brandished vajra is generated; it is gathered by an emanated brandished vajra and dissolved, whereby they are paralyzed. Regarding the meaning of "from light rays of five colors," and so forth: from each individual light ray, a host of offering goddesses is emanated, which is the meaning of "pleasing [the deities]." Regarding "from which light emerges," and so forth: [the meaning is as follows].

ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་དོན་ནི་སྔགས་བཟླས་པས་སྙིང་གའི་ས་བོན་གྱིས་རང་གི་ལུས་འོད་དུ་ཞུ་སྟེ། དེ་ཡང་འདུས་ནས་ཕྲ་རབ་སྐྲ་རྩེའི་ཚད་ཙམ་དུ་གྱུར་པ་ནི་དང་པོའོ། ། དེ་ཡང་འདུས་པ་ནི་བླ་ན་མེད་པའོ། ། གསང་སྔགས་སྐྱོན་རྣམས་རབ་སྤངས་ནས། ། ཞེས་པ་ནི་སྒྲ་ཆེ་བ་དང་ཆུང་བ་དང་སྐྱེན་པ་དང་བུལ་བ་དང་། ཉོན་མོངས་པ་དང་། གཡེང་བ་དང་བར་དུ་གཅོད་པ་སྤངས་པའོ། ། དེས་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་སྟེ་གོང་དུ་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། ། སྔགས་ཟློས་པའི་དུས་སུ་དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་དང་ལྡན་པར་བྱའོ། ། དེ་ལྟར་སྔགས་ཀྱི་བསམ་གཏན་བཤད་ནས། ད་ནི་ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བཤད་པའི་ཕྱིར། ། གང་གིས་ཚོགས་རྣམས་རྫོགས་བྱེད་ཅིང་། ། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འཇིག་རྟེན་རྫས་རྣམས་མ་ལུས་པ། ། ཀུན་ཚོགས་ཞེས་པ་ནི་ཁ་དོག་དང་དྲི་དང་རོ་དང་ལྡན་པའི་རྫས་ཐམས་ཅད་དོ། ། རྣལ་འབྱོར་ལྷ་གྲངས་ཏེ། འཚམ་པ་དང་ནི་མཆོད་པ་ཞེས་པ་ནི་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་ལྷའི་གྲངས་དང་མཉམ་པ་དེའི་སྟེང་དུ་འཚམ་པ་བཞི་དང་མཆོད་པ་བཞིའོ། ། སྔོན་འགྲོ་ས་ཆོག་ལ་སོགས་རྫོགས། ། ཞེས་པ་ནི་ཐོག་མར་ཡིད་དུ་འོང་བའི་གནས་སུ་ཕྱིན་ཏེ། ས་བསླང་བ་དང་བརྟག་པ་དང་སྦྱང་བ་དང་བཟུང་བ་དང་བསྲུང་བ་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་སྟ་གོན་གྱི་ཆོ་ག་བྱའོ། ། དེ་ནས་ལྷའི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གོ་སླ། དེ་ནས་གསང་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་བྲི། ། ཞེས་པ་ནི། དང་པོར་ཐིག་ལེགས་པར་བཏབ་ནས། དེ་ནས་ཚོན་བཀྱེ་བ་དང་། ཕྱག་རྒྱ་དགོད་པར་བྱའོ། ། དེ་ཚེ་རྒྱལ་པོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི། སྦྱོར་བ་རྒྱས་པའི་བསྐྱེད་པ་བཞིན་དུ་བལྟ་བར་བྱའོ། །

The meaning of the passage beginning with these words is as follows: through the recitation of the mantra, one's own body melts into light by means of the seed-syllable at the heart. Its further condensation until it becomes the size of a minute hair-tip is the first stage. Its subsequent dissolution is the unsurpassed stage. "Having thoroughly abandoned the faults of secret mantra" means abandoning [recitation] that is too loud or too soft, too fast or too slow, as well as abandoning afflictions, distractions, and interruptions. If one asks what the result of this is, it is the attainment of the fruit, as explained above. At the time of reciting the mantra, one should possess mindfulness and situational awareness. Having thus explained the meditative concentration of mantra, now, in order to explain the gaṇacakra (feast offering), the text says: "That which completes the accumulations," and so forth. "All worldly substances without exception" refers to all substances endowed with color, fragrance, and taste. "The number of deities of the yoga" and "appropriate and the offerings" means that the number of yogic deities should be equal to the number of deities, and in addition, there should be the four appropriate [substances] and the four offerings. "The preliminaries, such as the ritual of the site, are completed" means that first, having gone to a pleasing location, one should perform the rituals of requesting the site, examining it, purifying it, seizing it, and protecting it, as well as the preparatory ritual for the deities of the maṇḍala. The subsequent lines beginning with "Then, of the deities" are easy to understand. "Then, draw the secret maṇḍala" means that first the lines should be properly laid out, and then the colors should be applied and the mudrās should be arranged. "At that time, the king," and so forth, should be understood according to the extensive generation of the application.

རྒྱལ་པོ་ཡིས་ནི་སེམས་དཔའ་བསྐུལ། ། ཞེས་པ་ནི། རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གྱིས་ལས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་ལ་རྟ་མགྲིན་གྱི་བརྡ་བསྟན་པའོ། ། དེས་ཅི་བྱེད་ཅེ་ན། ཕྱི་རོལ་འཁོར་ལ་བསྡུས་བྱས་ནས། ། ཞེས་པ་ནི། ཕྱིའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཁྲུས་བྱས་ནས་ནང་དུ་བཀོད་པའོ། ། བདག་གི་འཇུག་པ་ཇི་བཞིན་དུ། ། འཁོར་རྣམས་དམ་པའི་དོན་ལ་འཇུག། ཅེས་པ་ནི། རང་དང་མཐུན་པར་ཚོགས་བསགས་པ་ནས་རང་གི་སྣང་བའི་འཁོར་ལོ་བསྒྲུབ་པའི་བར་དུའོ། ། གང་ཞིག་གིས་ནི་རོལ་མོ་དང་། ། ལྡན་པས་ཚོགས་ནི་དབུལ་བར་བྱ། ། ཞེས་པ་ནི། གང་གིས་དུང་དང་པི་ཝང་དང་གླིང་བུ་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པས་ཚོགས་ཀྱི་རྫས་དབུལ་བའོ། ། སྐོམ་དང་མཆོད་པ་སྔོན་སོང་ནས། ། ཞེས་པ་ནི། སྣང་བའི་ལྷ་ལ་བདུད་རྩི་དབུལ་བ་དང་། རང་གི་སེམས་དཔའ་ལ་ཁྲུས་བྱ་བའོ། ། ཚོགས་ཀྱི་རྫས་རྣམས་བྱིན་གྱིས་བརླབས། ། ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་ནི། དྲིའི་ཆུས་ཉེ་བར་གཏོར་ཏེ་རྫས་འོད་དུ་ཞུ་བ་ལས། ཡཾ་ལས་རླུང་དང་། རཾ་ལས་མེ་དང་། ཨ་ལས་ཐོད་པ་སྟེ། དེའི་ནང་དུ་ཤ་ལྔ་བདུད་རྩི་ལྔ། ། ཞེས་པ་ནི། ན་ད་ཧ་གོ་ཀུ་ལས་མི་དང་གླང་པོ་ཆེ་དང་རྟ་དང་བ་ལང་དང་ཁྱིའི་ཤ་དང་། བི་ར་ཤུ་མ་མུ་ལས་བྱང་སེམས་གཉིས་དང་དྲི་ཆེན་དྲི་ཆུ་ཤ་ཆེན་དངས་མ་ལྔར་གྱུར་པ་ལས། ཨོཾ་གྱི་འོད་ཀྱིས་རླུང་བསྐྱོད་པ་ལ་སོགས་པ་དང་ཨཱཿས་བྱང་ཆུབ་སེམས་སུ་གྱུར་པ་དང་། ཧཱུཾ་གིས་བདུད་རྩི་དང་རྡོ་རྗེ་དབབ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བྱའོ། ། དེས་ཅི་བྱེད་ཅེ་ན། བདག་མཆོད་དཀྱིལ་འཁོར་མདུན་དུ་མཉེས། ། ཆོ་གའི་ཡན་ལག་རྫོགས་པར་བྱ། །

"The king exhorts the being" means that the Vajra Master displays the symbolic signs of Hayagrīva to the practitioner of the activity yoga. If one asks what that accomplishes: "Having gathered the outer retinue" means that the outer yogis, having performed their ablutions, are arranged within. "Just as I enter, the retinue enters into the ultimate meaning" means that, in accordance with oneself, they perform the accumulation of merit and so forth, up to the accomplishment of the maṇḍala of one’s own appearances. "Whoever, possessing music, should offer the feast" means that one should offer the feast substances while possessing conchs, lutes, flutes, and so forth. "Having preceded with drink and offerings" means offering nectar to the appearing deities and performing the ablution for one’s own being. "The feast substances are blessed" and so forth means that, having sprinkled them with scented water, the substances melt into light. From yaṃ comes wind, from raṃ comes fire, and from a comes a skull cup. Inside that are the five meats and five nectars. Regarding "from na da ha go ku": these are the flesh of human, elephant, horse, ox, and dog. From bi ra shu ma mu: these become the two types of bodhicitta, feces, urine, and the essence of "great flesh." Then, through the light of oṃ, the wind is stirred and so forth; through āḥ, they become bodhicitta; and through hūṃ, one should perform the samādhi of the descent of the nectar and the vajra. If one asks what that accomplishes: "I offer and please the maṇḍala in front; I complete the branches of the ritual."

ཞེས་པ་ཐོག་མར་སེམས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་མཆོད་པས་མཉེས་པར་བྱ་སྟེ། བསྟོད་པ་དང་ཉེས་པ་བཤགས་པའི་ཡན་ལག་རྫོགས་ནས་རང་གི་སྙིང་དུ་བསྡུས་ཏེ། རླུང་དང་མེའི་སྦྱོར་བས་ནང་གི་སྦྱིན་སྲེག་རྫོགས་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་མདུན་དུ་བཏོན་ཏེ་མཆོད་པས་མཉེས་པར་བྱས་ནས། འཇིག་རྟེན་མཎྜལ་སྔོན་པོའི་སྟེང་། ། ཕྱི་རོལ་དུ་ནི་མཆོད་པར་བྱས། ། ཞེས་པ། མཎྜལ་སྔོན་པོ་ལ་ཕྱོགས་སྐྱོང་འཁོར་དང་བཅས་པ་བཀུག་སྟེ། བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་བྱས་ནས། ཕྱི་རོལ་དུ་ལྷག་མ་སྦྱིན་པར་བྱ་ཞིང་ལས་བཅོལ་བར་བྱའོ། ། དེ་ལྟར་ཐུན་མོང་གི་ཆོ་ག་བཤད་ནས། ཁྱད་པར་ཆོ་ག་བསྟན་པ་ནི། ། ཟབ་པ་སྤྲུལ་པར་བརྟེན་པ་དང་། ། བཞི་དང་གསུམ་དང་ངེས་པར་སྦྱར། ། ཞེས་པ། ཤེས་རབ་མ་དང་སྙོམས་པར་ཞུགས་ཏེ། དེའི་དྲོད་བསྐུལ་བས་སྤྲུལ་པའི་འཁོར་ལོ་ཞུ་བ་དང་། ཆོས་དང་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་བར་དུ་ཞུ་བར་བྱའོ། ། ཡང་ན་ཟས་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཆུ་གཏུམ་མོའི་གནས་སུ་བསྲེག་པར་བྱའོ། ། དེ་ལས་རྒྱས་ནས་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་བར་དུའོ། ། འོ་ན་ཞི་བ་ལ་སོགས་པའི་ལས་གང་གིས་ཤེས་པར་བྱ་ཞེ་ན། སྔགས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་བཞིན་དུ་བྱ་སྟེ། དེ་ཁོ་ན་ལྟར་སྦྱར་ཞེའོ། ། དེ་ལྟར་ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྟན་ནས། ད་ནི་ཚོགས་ཀྱི་མཆོད་པ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར། བདག་པོ་རྫས་རྣམས་དམན་པ་དང་། ། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། རྫས་ནི་ལྔ་སྟེ་ཐ་མའི་ཚད་དོ། ། བཅུ་ནི་རབ་ཀྱི་ཚད་དོ། ། སློབ་དཔོན་གཅིག་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བྱེད་པའོ། ། གཉིས་ནི་(སྤྱོང་,སྤྱོད་)པ་གཙོར་བྱེད་པའོ། ། དེས་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། ཁྱབ་འཇུག་བུ་མོའི་སྦྱོར་བའམ། །

Thus, first, one should please the wheel of the mind’s primordial wisdom (jñāna) with offerings. Once the branches of praise and the confession of faults are complete, [the deities] are withdrawn into one’s own heart, and the inner fire offering (antar-homa) is completed through the union of wind and fire. Then, having brought them forth in front and pleased them with offerings, it is said: "Upon the blue mandala of the world, / One should make offerings externally." This means that the directional guardians and their retinues are summoned onto the blue mandala, blessed, and then the remaining offerings are given externally and the activities are entrusted to them. Having thus explained the common ritual, the specific ritual is taught: "Relying on the profound emanation, / One should definitely apply the four and the three." This means that by entering into union with the wisdom consort (prajñā), the emanation wheel is melted by the stimulation of its heat, and it should be melted down through the stages of the dharma wheel and up to the wheel of great bliss (mahāsukha). Alternatively, the food is to be burned in the location of the caṇḍālī at the bodhicitta-water. From that, it expands up to the wheel of great bliss. If one asks, "By which activities, such as pacifying and so forth, should this be known?" it is said that one should act according to the application of the mantras (mantra-yoga), applying them exactly in that way. Having thus taught the wheel of the feast (gaṇacakra), the offering of the feast is now to be taught. For that reason, it says: "The master, the substances, the inferior..." and so forth. There are five substances, which is the measure of the lowest [grade]. Ten is the measure of the best. One master is for the function of meditative absorption (samādhi). Two are for those who primarily emphasize conduct (caryā). If one asks, "What will happen by that?" it says: "The union of the daughter of Viṣṇu..." or...

ཞེས་པ་ནི། སྤྱད་པར་དཀའ་བའི་ཁྱབ་འཇུག་གི་བུ་མོ་རིགས་ལྡན་ཡང་སྦྱོར་ན་གཞན་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཤེའོ། ། ཡན་ལག་རྒྱས་པ་ཚོགས་འཁོར་བཞིན། ། ཞེས་པ་ནི། ཆོ་གའི་ཡན་ལག་རྒྱས་པ་ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བཞིན་ཏེ། བསྡུས་པ་ལ་སོགས་པ་ཅི་རིགས་སུའོ། ། དཀྱིལ་འཁོར་གཅིག་ནི་སྣང་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་རོ། ། གཉིས་ནི་རང་དང་བཅས་པས་སོ། ། བར་ནི་གསུམ་པ་སྟེ། དོན་དུ་གཉེར་བ་ཁྱད་པར་དུ་འགྱུར་རོ། ། བཞི་པ་ནི་ཕྱོགས་སྐྱོང་ལ་སོགས་པའོ། ། སློབ་དཔོན་ནུས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས། ། ལས་གཞན་རྩོམ་ན་གོང་མ་བཞིན། ། ཞེས་པ་ནི་ལས་རྩོམ་པར་ནུས་ན་སྔགས་བཞིན་དུའོ། ། མི་རྩོམ་གྱུར་ན་སྡིག་པ་སྦྱང་། ། ཞེས་པ་ནི་ལས་སྦྱོང་བ་བཞིན་དུའོ། ། འདིར་ཚོགས་གང་ཡིན་པའི་འཁོར་ལོ་དང་། ། མཆོད་པ་ཡང་དེ་ཉིད་དམ་འཁོར་ལོ་དང་མཆོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། ཚོགས་ཡིན་ལ་འཁོར་ལོ་དང་མཆོད་པ་མ་ཡིན་པ་ཡང་ཡོད་དེ། གང་གིས་ཡན་ལག་སྤངས་པ་དེ་ཉིད་ལྟ་བུའོ། ། ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཡིན་ལ་མཆོད་པ་མ་ཡིན་པ་ཡོད་དེ་དེ་ཉིད་དོ། ། མཆོད་པ་ཡིན་ལ་འཁོར་ལོ་མ་ཡིན་པ་ཡོད་དེ། རྫས་དང་སློབ་དཔོན་གྱིས་དམན་པར་བྱས་པ་དེ་ཉིད་དོ། ། དེ་ལས་གཉི་ག་མ་བཟློག་པ་ཡང་ཡོད་དེ་རྒྱུད་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ལྟ་བུའོ། ། གཞན་གྱི་མིང་གི་ཕྱོགས་གཅིག་པའང་ཡོད་དེ། ཚོགས་སྤངས་པའི་མིང་ཅན་ནོ། ། ཅིའི་ཕྱིར་ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཞེ་ན། འདིས་ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་གཅོད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ཅིའི་ཕྱིར་ཚོགས་ཀྱི་མཆོད་པ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། འདི་ལ་བརྟེན་ནས་དམ་པའི་ཡུལ་མཉེས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ཡང་ན་རྒྱུན་མི་འཆད་པའི་དོན་གྱིས་འཁོར་ལོའོ། །

This means: if even the daughter of Viṣṇu, Kulikā, who is difficult to approach, is to be joined, what need is there to mention others? "The extensive branches are like the gaṇacakra" means that the extensive branches of the ritual are like the gaṇacakra, while the concise and so forth are as appropriate. "One maṇḍala" is the maṇḍala of appearance. "Two" are those together with oneself. "The middle" is the third, which becomes particularly significant for those who seek the goal. "The fourth" refers to the guardians of the directions and so forth. "If the master, according to his specific capacity, begins other activities, it is as above" means that if one is able to begin the activity, it is according to the mantra. "If one does not begin, one purifies the misdeeds" means it is like the purification of activities. Here, if one asks: "Is the gaṇa that is the wheel also the offering, or is it the wheel and the offering?" There are cases where it is a gaṇa but not the wheel or the offering, such as when the branches are omitted. There are cases where it is the gaṇacakra but not the offering; that is the same case. There are cases where it is the offering but not the wheel, such as when the substances and the master are deficient. There are cases where neither is excluded, such as in the specific tantras. There are also cases where it is a partial synonym for another, namely those with the name "gaṇa" but without the wheel. Why is it called "gaṇacakra"? Because it cuts through all faults. Why is it called "gaṇapūjā"? Because by relying on this, one pleases the sublime objects. Alternatively, it is a "wheel" (cakra) in the sense of being uninterrupted.

དེ་ལས་བཟློག་པའི་དོན་གྱིས་མཆོད་པའོ། ། ཡང་ན་ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཆེན་པོ་དང་མཐུན་པར་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་མཆོད་པ་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་གཞན་ཡང་འདི་ལྟ་སྟེ། ཀུན་དུ་ཚོགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་དང་། ཀུན་དུ་རོལ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་དང་། ཀུན་དུ་དག་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་དང་། ཀུན་དུ་ཐོབ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་དང་། ཀུན་དུ་བདེ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོའོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ་། ། ཚོགས་ཀྱི་རྣམ་པར་གཞག་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ། ། ད་ནི་སྦྱིན་སྲེག་གི་ཆོ་ག་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར། དེ་ནས་དཔལ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་ཅན། ། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། སྔོན་བྱ་གཞན་ནི་གཞན་དུ་སྟེ་སའི་ཆོ་ག་དང་བསྙེན་པའི་ཆོ་ག་ལ་སོགས་པ་ནི་གཞན་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། ། ཐབས་ཀྱི་ལས་སུ་བྱ་བ་བསྟན་པས། ས་ཡི་རིགས་བཞིར་ཐབ་ཁུང་བཞི། ། ཞེས་པས་ཁ་དོག་དཀར་པོ་དང་སེར་པོ་དང་དམར་པོ་དང་ནག་པོ་ལ་ཞི་བ་དང་རྒྱས་པ་དང་དབང་དང་དྲག་པོའི་ཐབ་ཁུང་བྱའོ། ། ཟླུམ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱང་གོ་རིམ་དུ་སྦྱར་རོ། ། ཐབ་ཁུང་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་བསྟན་པ། རཾ་ལས་འོད་འཕྲོས་པས་དེ་ཉིད། ། ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་དོན་ནི། རཾ་གྱི་ས་བོན་གྱི་འོད་ཀྱིས་ཐབ་མི་དམིགས་པ་ལས་ལས་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་བྷྲཱུཾ་དུ་གྱུར། དེ་ལས་ཐབ་ཀྱི་གཞལ་ཡས་ཁང་ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་གོང་མ་ལྟ་བུ་ལ་གཏོས་ནམ་མཁའི་མཐའ་དང་མཉམ་པར་གྱུར་པར་བསམ་མོ། ། དེ་ནས་རྫས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ། མཆོད་རྫས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ།

It is an offering in the sense of being the opposite of that. Alternatively, it is because one abides in marvelous offerings in accordance with the great gaṇacakra. Other gaṇacakras are also mentioned as follows: the gaṇacakra called "Universal Assembly," the gaṇacakra called "Universal Play," the gaṇacakra called "Universal Purity," the gaṇacakra called "Universal Attainment," and the gaṇacakra called "Universal Bliss." The presentation of the gaṇacakra is thus explained. Now, the ritual of the fire offering (homa) will be explained. Therefore, it says: "Then the glorious Vajra-holder," and so forth. The meaning is that other preliminary practices, such as the ritual of the site and the ritual of approach (sevā), should be understood from other sources. By teaching the activities of the methods: "The four hearths in the four families of the earth," one should construct hearths for pacifying, enriching, magnetizing, and subjugating with white, yellow, red, and black colors, respectively. The terms "circular" and so forth are to be applied to all of them in their proper order. The blessing of the hearth is taught: "From raṃ, light radiates, and that very [hearth]..." and so forth. The meaning is that by the light of the seed-syllable raṃ, the hearth—which was previously unobservable—becomes a bhrūṃ syllable in accordance with the activity. From that, one should visualize the celestial mansion of the hearth, with its colors and shapes as described above, becoming as vast as the limits of space. Then, the blessing of the substances is taught: "The offering substances," and so forth.

མི་དམིགས་སྣོད་ནང་སྭ་ཡིག་ལས། ། སོ་སོའི་དེ་ཉིད་རྒྱས་པ་ལ། ། ཞེས་པ་ནི། རྫས་མི་དམིགས་པ་ལས་ཏྲཱཾ་ལས་རིན་པོ་ཆེའི་ཁ་དོག་སྣོད་དུ་གྱུར། དེའི་ནང་དུ་སྭ་ལས་སོ་སོའི་རྫས་དཔག་ཏུ་མེད་པར་གྱུར་པར་བསམ་མོ། ། ཧ་ཧོཿཧྲཱི་ཡིས་སྐྱོན་རྣམས་བསལ། ། ཞེས་པ་ནི། ཧས་ཁ་དོག་གི་ཉེས་པ་ཕྲོགས། ཧོཿདང་ཧྲཱིས་དྲི་དང་རོའི་ཉེས་པ་དག་པར་བྱས་ནས་ཇི་སྐད་སྨོས་པའི་ཁ་དོག་ལ་སོགས་པར་གྱུར་པར་བསམ་མོ། ། དེ་ནས་མེ་ལས་སུ་བྱ་བ་བརྩམ་པར་བྱ་སྟེ། དེའང་ལས་དང་མཐུན་པའི་ཐབ་ཁུང་དུ་རཾ་ལས་མེ་བསྐྱེད་ལ་མེ་སྤར་བར་བྱ་སྟེ། ཞི་བ་ལ་ནི་ཞོ་ཅན་ལས་བྱུང་བའི་མེ་རླུང་གཡབ་ཀྱིས་སྦར་བར་བྱའོ། ། རྒྱས་པ་ལ་ནི་ཁ་དོག་སེར་པོའི་ཤིང་ལའོ། ། དབང་ལ་ནི་སེང་ལྡེང་གི་ཤིང་ལ་རྡོ་རྗེས་སྦར་ཏེ། དྲག་པོ་ལ་དུག་དང་ཚེར་མ་ཅན་གྱི་ཤིང་ལའོ། ། དེ་ལྟར་སྦར་ནས་མར་གྱི་དགང་བླུགས་བདུན་ཛྭ་ལ་རཾ་ཞེས་པའི་སྔགས་ཀྱིས་དབུལ་ལོ། ། དེ་ནས་མེ་བརྟག་པར་བྱ་སྟེ། གལ་ཏེ་མཚན་མ་ངན་ན་ལས་ཐམས་ཅད་པའི་ཆུས་གཏོར་བར་བྱའོ། ། དེ་ནས་མེ་ལྷ་བསྐྱེད་པ་ནི། ཨེ་ལས་གྲུ་གསུམ་ཞེས་པ་ནི། ལས་དང་མཐུན་པའི་ཁ་དོག་བཞི་ལས་གྲུ་གསུམ་ཁ་དོག་བཞིར་གྱུར་པར་བསམ་མོ། ། གྲུ་གསུམ་གྱི་ཟུར་གསུམ་ལ་ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ་སྟེ། དེ་ཉིད་གསུམ་དབུས་ན་རཾ་དང་བཅས་པའོ། ། གདན་གང་གི་སྟེང་དུ་བསམ་ཞེ་ན། པད་སྟེང་ཞེས་སྨོས་ཏེ་འདི་ལྟར་ཞི་བ་ལ་ནི་ཆུའི་དཀྱིལ་འཁོར་རོ། ། དབང་ལ་ནི་མེའི་དཀྱིལ་འཁོར་རོ། ། དྲག་པོ་ལ་ནི་རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ཏེ། དེའི་སྟེང་དུ་སོ་སོའི་པདྨ་ཁ་དོག་བཞིའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་སྟེང་དུའོ། །

"Within the vessel of non-apprehension, from the syllable Svaḥ, the reality of each [substance] expands" means: from the non-apprehension of the substances, from Trāṃ, a precious-colored vessel is formed. Within that, from Svaḥ, one should visualize the respective substances becoming immeasurable. "By Ha Hoḥ Hrīḥ, the defects are cleared away" means: Ha removes the fault of color; Hoḥ and Hrīḥ purify the faults of odor and taste, and one should visualize them becoming the colors and so forth as previously described. Then, one should begin the activities of the fire. In a hearth appropriate to the activity, one generates fire from Raṃ and ignites it. For pacifying, one should ignite it with fire from a cow-dung cake using a bellows. For enriching, it is with wood of yellow color. For magnetizing, it is with khadira wood ignited by a vajra. For wrathful activities, it is with wood that is poisonous or thorny. Having ignited it in that way, one offers seven ladlefuls of clarified butter with the mantra Jvala Raṃ. Then, one should examine the fire; if the signs are inauspicious, one should sprinkle it with the water of all-activity. Then, for the generation of the fire deity: "From E, a triangle" means one should visualize a triangle of four colors corresponding to the activity. At the three corners of the triangle are Oṃ Āḥ Hūṃ, and in the center of those three is Raṃ. If one asks upon what seat it is visualized, it is said "upon a lotus." Thus, for pacifying, it is the water maṇḍala; for magnetizing, the fire maṇḍala; and for wrathful activities, the wind maṇḍala. Upon that, it is upon a lotus of the respective four colors.

དེ་ལས་མེ་ལྷར་གྱུར། ཞེས་པ་ནི། དེ་རྣམས་འོད་དུ་ཞུ་བ་ལས་སོ། ། ཁ་དོག་བཞི་ཡི་བདག་ཉིད་ལ། ། ཞེས་པ་ནི་ལས་སོ་སོའི་དབང་དུའོ། ། སོ་སོའི་རིགས་ཀྱིས་དབུ་བརྒྱན་བྱ། ། ཞེས་པ་ནི། རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དང་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་དང་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་དང་དོན་ཡོད་གྲུབ་པས་སོ། ། ལྟེ་བར་གོང་མའི་སྦྱོར་བ་སྟེ། ། ཞེས་པ་ནི་གྲུ་གསུམ་ཡི་གེ་བཞི་དང་བཅས་པ་བསམ་པའོ། ། སྙིང་གར་ཕྱོགས་སྐྱོང་བཅུ་དང་ལྡན། ། ཞེས་པ་ནི། པདྨ་འདབ་མ་བཅུ་ལ་ཕྱོགས་སྐྱོང་བཅུ་རྫོགས་པར་རོ། ། དེ་ལས་ཡེ་ཤེས་མེ་ལྷ་དགུག། ཅེས་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མེ་ལྷ་སྤྱན་དྲངས་ཏེ་མདུན་དུ་མཆོད་པ་དང་བསྟོད་པས་མཉེས་པར་བྱས་ཏེ་བསྟིམ་པའོ། ། བྱིན་བརླབས་དབང་བསྐུར་ནི་གང་དུ་བཤད་དོ། ། གཟི་བྱིན་བསྐྱེད་པ་ནི་དགང་བླུགས་ཀྱིས་སོ། ། དེ་ལྟར་མེ་ལྷའི་སྐུ་བསྐྱེད་ནས། དེ་ནས་མེ་ལྷ་ལ་གོ་བསྐོན་ཏེ། སྙིང་གར་རྡོ་རྗེ་རྒྱ་གྲམ་ཧ་ལྗང་གུས་མཚན་པ། དེའི་ལྟེ་བའི་སྟེང་དུ་རྡོ་རྗེ་རྩེ་ལྔ་པ་ཧཱུཾ་གིས་མཚན་པའོ། ། དེའི་ལྕེ་ལ་རྡོ་རྗེ་རྩེ་ལྔ་པ་རཾ་གྱིས་མཚན་པ་བསམ་མོ། ། སོ་སོའི་མཆོད་པ་དབུལ་བྱས་ཏེ། ། ཞེས་པ་ནི་སྤོས་ལ་སོགས་པས་མཆོད་དོ། ། དེ་ནས་སྲེག་རྫས་དབུལ་བའི་རིམ་པ་ནི། གཟར་བུ་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པའི། ། ཁ་དོག་དབྱིབས་ལྡན་བྱིན་གྱིས་བརླབས། ། ཞེས་པ་གཟར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བཞི་ལས་གྲུབ་པ་ཐབ་ཀྱི་དབྱིབས་དང་མཚན་མ་དང་མཐུན་པ་འཛག་པ་ལ། རཾ་གྱིས་མཚན་པར་བསམ་མོ། ། ཤིང་གི་འོད་ནི་བསྐྱེད་བྱས་ཏེ། ། ཞེས་པ་ནི་ཡམ་ཤིང་ཕུལ་བས་མེ་ལྷའི་འོད་བསྐྱེད་པར་བསམ་མོ། ། མར་གྱི་འོད་འཕྲོ་ཀུན་ལ་སྦྱར། །

Regarding the phrase "therefrom, he becomes the Fire God": this refers to those [deities] melting into light. Regarding "the nature of the four colors": this is according to the respective activities. Regarding "one should crown the head with the respective families": this refers to Vairocana, Ratnasambhava, Amitābha, and Amoghasiddhi. Regarding "at the navel is the aforementioned application": this refers to visualizing a triangle together with the four syllables. Regarding "at the heart, together with the ten directional protectors": this refers to the ten directional protectors being complete upon the ten petals of a lotus. Regarding "therefrom, summon the wisdom Fire God": this refers to inviting the wisdom Fire God, pleasing him in front with offerings and praises, and then dissolving him [into the commitment being]. The blessing and empowerment are as explained elsewhere. Generating the splendor is done with the filling and pouring ladles. Having thus generated the body of the Fire God, one then "armors" the Fire God: at the heart is a crossed vajra marked with a green ha; upon its center is a five-pronged vajra marked with hūṃ; and on its tongue, one should visualize a five-pronged vajra marked with raṃ. Regarding "having offered the respective offerings": this means offering incense and so forth. Then, the sequence for offering the burnt substances is: "the ladles, the vajra, and so forth, endowed with color and shape, are blessed." This means visualizing the ladle—made of the four kinds of precious gems, matching the shape and signs of the hearth, and dripping—as marked with raṃ. Regarding "having generated the light of the wood": this means visualizing that the light of the Fire God is generated by offering the fuel wood. "The radiance of the butter is applied to all."

ཞེས་པ་ནི་མར་སྲེག་བླུགས་ཀྱིས་འོད་འཕྲོས་པས་དེའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་གྱུར་པའོ། ། དེ་ནི་ལས་ཐམས་ཅད་ལ་སྦྱར་རོ། ། གཞན་ཡང་། དཀར་གསུམ་དང་ནི་མངར་གསུམ་གྱིས། ། སྤྱི་དང་སོ་སོའི་སྡིག་པ་འབྱིན། ། ཞེས་པ་ནི། དཀར་གསུམ་ཕུལ་བས་མེ་ལྷ་མཉེས་ཏེ། དེའི་འོད་ཟེར་གྱིས་ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱི་སྡིག་པ་སོ་སོར་འབྱིན་པར་མི་བྱེད་ཀྱི་སྤྱིར་འབྱིན་པའོ། ། ལྷག་མ་ནི་དེ་ལས་བཟློག་པ་ཉིད་དེ། འབྲས་ཆན་འབྲུ་ཡི་ཆན་དག་གིས། ། གོང་གི་གཉིས་པ་སོ་སོར་འབྱིན། ། ཞེས་པ་ནི། ལུས་དང་ངག་གི་སོ་སོའི་ཉིད་དུའོ། ། ནས་ཐུག་འོ་མའི་ཐུག་པ་ཡིས། ། རེ་རེའི་གནས་སུ་སྲེག་པར་བྱེད། ། ཅེས་པ་ནི། ལུས་ཀྱི་སྡིག་པ་དང་ངག་གིས་སོ་སོའི་ལྟེ་བ་དང་མགྲིན་པའི་གནས་སུ་བསྲེག་པའོ། ། ཏིལ་གྱིས་སྙིང་གི་ནང་ནས་འབྱིན། ། ཞེས་པ་ནི། ཡང་ཏིལ་གྱིས་སྒོ་དགུར་འཇུག་ཅེས་པས་ནི། ཡིད་ཀྱི་སྡིག་པ་འོད་ནག་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཚུལ་དུ་དབྱུང་བ་དང་བསྲེག་པ་ཡང་ཤེས་པར་བྱའོ། ། ཐ་མ་མར་གྱིས་འཁྲུ་བར་བྱེད། ། ཅེས་པས་ནི་མར་ཕུལ་བ་དེའི་སྙིང་སྟོབས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདུད་རྩིའི་རྒྱུན་བྱུང་སྟེ། དེས་འཁྲུ་བར་བྱེད་དོ། ། ཞི་བའི་སྲེག་རྫས་དབུལ་བ་བཤད་ཟིན་ཏོ། ། རྫས་དེ་སེར་པོར་བྱས་པ་ནི་བསམ་གཏན་ནམ་མཚན་མས་སོ། ། དཀར་གསུམ་གྱིས་ནི་གཟི་བྱིན་བསྐྱེད། ། ཅེས་པ་ནི། འོད་ཁ་དོག་སེར་པོ་ཕོག་པས་རང་གཟི་བྱིན་བསྐྱེད་པའོ། ། མངར་གསུམ་འབྱུང་ཁུངས་བསལ་བ་སྟེ། ། ཞེས་པ་ནི། སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐུགས་དགོངས་པའི་ཚུལ་དུ་བསལ་བའོ། ། འབྲས་དང་འབྲུ་ཡི་སྦྱོར་བ་ཡིས། །

This means that by the radiation of light from the butter offerings, all aspects of that [negativity] are transformed. This is to be applied to all activities. Furthermore: "By the three whites and the three sweets, The general and specific misdeeds are expelled." This means that by offering the three whites, the fire deity is pleased, and through its light rays, the misdeeds of body, speech, and mind are not expelled individually, but are expelled in general. The remainder is the opposite of that: "By means of cooked rice and grain porridge, The second of the above is expelled individually." This means that they are expelled individually as body and speech. "By means of barley gruel and milk gruel, One performs the burning at each respective location." This means that the misdeeds of the body and speech are burned at their respective locations, the navel and the throat. "By sesame, they are expelled from within the heart." This means that since it is said that sesame enters through the nine gates, one should understand that the misdeeds of the mind are also expelled and burned in the manner of black light and so forth. "Finally, by butter, they are cleansed." This means that by offering butter, a stream of the nectar of the wisdom of sattva emerges, and by that, they are cleansed. The explanation of offering the substances for the pacifying rite is complete. Making those substances yellow is done through meditative concentration or signs. "By the three whites, majesty is generated." This means that by the impact of yellow-colored light, one's own majesty is generated. "The three sweets clear away the source." This means that they clear away the source in the manner of the enlightened intention of the Buddhas and Bodhisattvas. "By the application of rice and grain..."

ཡེ་ཤེས་བཅུད་རྣམས་སྤྱི་བོར་འགུགས། ། ཞེས་པ་ནི་རྫས་དེས་མེ་ལྷ་མཉེས་ཏེ། འོད་ཀྱིས་བསྐུལ་བས་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བཅུད་སྤྱི་བོར་ཞུགས་ཏེ་གཞག་པའོ། ། ནས་དང་འོ་མའི་སྦྱོར་བ་ཡིས། ། འགྲོ་བའི་བཅུད་རྣམས་གནས་སུ་འགུགས། ། ཞེས་པ་ནི་འགྲོ་བའི་བཅུད་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོར་ལུས་ཀྱི་གནས་ཐམས་ཅད་དུ་འགུགས་པའོ། ། ཐ་མར་དཱུར་བའི་སྦྱོར་བ་ཡིས། ། མཛོད་སྤུ་སྙིང་གའི་ཧཱུཾ་ལ་སྡུད། ། ཅེས་པ་ནི། དཱུར་བ་བསྲེག་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་མཛོད་སྤུ་ནས་བཅུད་བྱང་ཆུབ་སེམས་སུ་བསྡུས་ཏེ། སྙིང་གའི་ཧཱུཾ་ལ་འདུས་ནས། དེ་ནས་བྱུང་བས་ལུས་ཐམས་ཅད་རྒྱས་པར་བསམ་མོ། ། གཞན་གོ་སླ། རྒྱས་པའི་སྲེག་རྫས་དབུལ་བ་བཤད་ཟིན་ཏོ། ། བ་ལང་ཤ་ཡི་གཏོར་མ་དང་བཅས་པ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་རྫས་བསྟན་ཏོ། ། གསུམ་སྐོར་ལ་སོགས་ཀྱིས་ཞེས་པས་ནི། འོད་ཟེར་གྱི་འཕྲོ་འདུ་བསྟན་ཏོ། ། མྱུར་དུ་འགུགས་ཤིང་དབང་དུ་བྱེད། ། ཅེས་པས་ནི། འོད་ཟེར་ལྕགས་ཀྱུ་ལྟ་བུའམ། ལྕགས་ཀྱུ་ཐོགས་པའི་ལྷས་འགུགས་པར་བྱེད་དོ། ། དབང་དུ་བྱེད་པ་ནི་འོད་འཕྲོས་པ་ཙམ་གྱིས་སོ། ། དབང་གི་སྲེག་རྫས་དབུལ་བ་བཤད་ཟིན་ཏོ། ། དང་པོ་ཤ་ཡིས་ཁྲོ་བ་སྟེ། ། ཞེས་པ་ནི་ཤ་ཕུལ་བས་མེ་ལྷ་ཁྲོས་པར་གྱུར་ཏོ། ། གཞན་གོ་སླ། དེ་ལྟར་སྲེག་རྫས་རྣམས་ཕུལ་ནས་བསྟོད་པ་བྱ་བ་དང་ལས་བཅོལ་བ་འདི་ནི་མེ་ལྷའི་ཆོ་གའི་རིམ་པའོ། ། སྙིང་གར་བཀོད་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་དོན་ནི། རང་གི་སྙིང་གའི་ཕྱོགས་སྐྱོང་དག་པར་བྱས་ལ། ། དེ་ནས་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་སྦྱོར་བ་གསུམ་གང་ཡང་རུང་བས་ལྷ་བསྐྱེད་དེ།

"Summon the essences of wisdom to the crown" means that the deity is pleased by those substances, and through the stimulation of light, the essences of all the Buddhas enter and remain at the crown. "By the application of barley and milk, summon the essences of beings to their places" means that the essence of beings, in the nature of bodhicitta, is summoned to all the locations of the body. "Finally, by the application of dūrvā grass, gather [the essence] into the hūṃ at the heart" means that by the power of burning the dūrvā, the essence is gathered as bodhicitta from the ūrṇā hair-treasure and collected into the hūṃ at the heart; one should then imagine that the entire body is nourished by what emerges from there. The rest is easy to understand. This concludes the explanation of offering the substances for enrichment. The phrase "together with an offering cake of beef" indicates the substances. "By the three circuits and so forth" indicates the radiation and reabsorption of light rays. "Swiftly summoning and bringing under control" means that the light rays act like hooks, or deities holding hooks, perform the summoning; bringing under control occurs merely by the emission of light. This concludes the explanation of offering the substances for magnetizing. "First, with meat, [appeal to] the wrathful" means that by offering meat, the fire deity becomes wrathful. The rest is easy to understand. Having thus offered the substances, the praise and the entrustment of activity constitute the sequence of the fire deity ritual. Regarding the meaning of "placed at the heart" and so forth: having purified the directional guardians at one's own heart, one then generates the deity through any of the three applications of the generation stage.

བསྟོད་པའི་བར་རིམ་པ་བཞིན་དུ་བྱས་ནས་གཤེགས་སུ་གསོལ་བ་འདི་ནི་ལྷའི་ཆོ་གའི་རིམ་པའོ། ། དེ་ནས་མཇུག་གི་དབང་དུ་བྱ་བ་ནི། ད་ནི་ཞར་ལ་བྱུང་བ་བཤད་པར་བྱ་བ་སྟེ། བསྲུང་བ་ཞི་བའི་ཆ་ལ་གདགས། ། ཞེས་པ་ནི་ཞི་བའི་བྱེ་བྲག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གཞན་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། ། གང་གི་ཕྱིར་སྦྱིན་སྲེག་གི་ཆོ་ག་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་པ་གཉིས་སུ་ཤེས་པར་བྱའོ། ། དེ་ལ་སྦྱིན་སྲེག་གཉིས་ནི་རང་གི་དང་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་ཕྱིར་རོ། ། རྣལ་འབྱོར་པ་ནི་སྦྱིན་སྲེག་གི་ལས་ཀྱི་རིམ་པ་ལ་མཁས་པ་དང་། སློབ་དཔོན་གྱི་ཚད་དུ་ཕྱིན་པ་སྟེ། རྐྱེན་ཐུབ་པ་དང་། ས་ནོན་པ་དང་། བྱིན་རླབས་ཆེ་བའོ། ། རང་གི་དོན་གྱི་ཡང་གཉིས་ཏེ། སྡིག་པ་སྦྱོང་བ་དང་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པའོ། ། དང་པོའི་ནི་དང་པོ་ཉིད་དེ་གཉིས་པ་ནི། བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ལ་བརྟེན་པའོ། ། དེ་ལྟར་དབྱེ་བའི་སྒོ་ནས་རྣལ་འབྱོར་པ་རབ་དང་འབྲིང་དང་ཐ་མའི་ཚད་བསྟན་ནས་ལུང་ཁ་ཅིག་ལས་གནས་ཀྱི་རྟོག་པ་ཉེས་པར་མི་འགྱུར་བར་བཤད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་རྣལ་འབྱོར་པ་རབ་ལ་དགོངས་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། གཞན་དུ་ན་གཞན་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། དེ་ལྟར་སྦྱིན་སྲེག་གི་ཆོ་ག་རྒྱས་པར་བཤད་ནས། ད་ནི་གཏོར་མའི་ཆོ་ག་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། ཤ་ཁྲག་རུས་པ་འབྲུ་ལ་སོགས། ། ཞེས་པ་འདིས་ནི་ཐུན་མོང་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་རྫས་བསྟན་ཏོ། ། མ་སྤྱད་སྣོད་དུ་བླུགས་ཞེས་པ་ནི། རིན་པོ་ཆེའི་སྣོད་མ་སྤྱད་པའམ་ཐོད་པ་མཚན་ལྡན་གྱིས་རྒྱས་པའི་ནང་དུའོ། ། དེ་ནས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་ནི་གོང་དུ་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །

Having performed the sequence of praises in order, the request for the deities to depart is the sequence of the ritual for the deities. Next, regarding the concluding activities, the incidental explanation is as follows: "Apply the protective [ritual] to the pacifying portion" is said because it is a specific type of pacifying rite. One should understand other [rites] in the same way. For this reason, because there are two types of fire offering rituals, one should understand that there are two types of yogis. In that regard, the two fire offerings are for the sake of one's own benefit and for the benefit of others. A yogi is one who is skilled in the sequence of the fire offering ritual and has reached the status of a master; such a person is resilient against adverse conditions, has attained the [spiritual] levels, and possesses great blessings. Regarding one's own benefit, there are also two: the purification of misdeeds and the accomplishment of siddhis. The first is the very first [type], and the second relies upon the generation stage. Having thus shown the measure of superior, middling, and inferior yogis by way of these divisions, one should understand that the explanation found in certain scriptures stating that conceptualizations regarding the site will not become faults refers to superior yogis; otherwise, it would be a different explanation. Having thus explained the fire offering ritual in detail, the ritual for the torma offering will now be explained: "Flesh, blood, bone, grains, and so forth," by this, the common and uncommon substances are shown. "Pour into an unused vessel" means into an unused precious vessel or a qualified skull-cup for the enrichment [rite]. Then, the blessing is as explained above.

དཀྱིལ་འཁོར་བཞི་ཡང་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། ། གཞན་གོ་སླ། རང་གི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཆུས། ། ཇི་ལྟར་སྙིང་གའི་ལྷ་མཆོད་པ། ། ཞེས་པ་ནི་སྤྱི་བོ་ནས་ཆུ་བྱུང་བས་སྙིང་གའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་ཞལ་དུ་གསོལ་བར་བསམ་མོ། ། དེས་ཅིས་འགྱུར་ཞེ་ན། འབྲས་མིན་འབྲས་བུ་ཅན་ཏེ། བླ་ན་མེད་པའི་དངོས་གྲུབ་ཚོགས་ཀྱི་གང་ཟག་གིས་མ་མྱངས་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། ། འདིས་ནི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་དང་། རྫས་དང་། བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་དང་། དབུལ་བའི་ཡུལ་དང་། དབུལ་བའི་ཐབས་དང་། དྲག་དང་། བྱེ་བྲག་དང་། འབྲས་བུ་རིམ་པ་བཞིན་དུ་བསྟན་ཏོ། ། གང་ཟག་ཐམས་ཅད་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། དམན་པ་དང་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའོ། ། དེ་ལ་དམན་པར་གྱུར་པའམ་དེའི་གནས་སུ་ནི། འབྲུ་ལ་སོགས་པ་ཐུན་མོང་གི་གཏོར་མ་སྦྱིན་པར་བྱའོ། ། མཆོག་གམ་མཆོག་གི་གནས་སུ་ནི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་གཏོར་མ་བྱའོ། ། ཡང་གཉིས་ཏེ་ཟླ་དང་བཅས་པའམ་ཟླ་མེད་པའོ། ། དེ་དག་དང་གཉིས་ཀྱང་གོ་རིམ་བཞིན་ཏེ་གཞན་དུ་ན་ཉེས་པ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་རོ། ། གཞན་ལས་ཀྱང་། དགེ་སློང་ལ་སོགས་དམན་པ་ཡི། ། ནང་དུ་ཞག་བདུན་གནས་པ་སྤངས། ། ཟབ་མོའི་ལས་སུ་བྱ་བ་ཡང་། ། དེ་ཡི་གནས་སུ་སྤང་བར་བྱ། ། གལ་ཏེ་བྱས་ན་སེམས་ཅན་དེ། ། འབྲས་བུ་མེད་ཅིང་ངན་འགྲོར་ལྟུང་། ། གང་ཡང་དགོན་པ་ཆེན་པོ་དང་། ། གསང་བའི་ལམ་ལ་གནས་པ་དེར། ། གསང་བ་ཆེན་པོའི་སྤྱོད་པ་འདི། ། སྤྱད་པ་ཙམ་གྱིས་འབྲས་བུ་ཐོབ། ། ཅེས་འབྱུང་བ་དང་། གཞན་ཡང་། གང་གིས་ཐུན་མོང་ཐུན་མོང་མིན། ། རྨད་བྱུང་གཏོར་མའང་དེ་བཞིན་ཏེ། ། འདས་ནས་ངན་འགྲོར་འགྲོ་བའི་ཕྱིར། ། རྣམ་གཉིས་ཐུབ་པས་གསུངས་པ་ལ། །

The four maṇḍalas are also as before. The rest is easy to understand. Regarding the line, "With the water of one's own bodhicitta, one should offer to the deities of the heart," this means one should visualize water emerging from the crown of the head and being consumed by the mouths of the deities of the heart. If one asks what the result of this is: it is "that which has the fruit of non-fruit," meaning that the individual who possesses the accumulations will attain the unsurpassed siddhi that has not been tasted by others. By this, the preliminaries, the substances, the consecration, the object of offering, the method of offering, the general [practice], the specific [practice], and the sequence of the results are taught. There are two types of individuals: the inferior and the supreme. For the inferior or their location, one should give the common torma of grain and so forth. For the supreme or their location, one should perform the uncommon torma. Furthermore, there are two types: those with a companion and those without a companion. These two also follow the sequence; otherwise, it will be accompanied by faults. As it is said elsewhere: "One should avoid staying for seven days Inside the presence of inferior persons such as monks. Even the performance of profound activities Should be avoided in their presence. If one does so, that sentient being Will be without fruit and fall into the lower realms. However, in a great hermitage Or a place where the secret path is maintained, By merely practicing this conduct of the great secret, The result will be attained." And furthermore: "Whoever [performs] the common and uncommon, As well as the marvelous torma, likewise— Because one would go to the lower realms after passing away, The Sage spoke of these two types."

རང་གིས་སྨད་པའི་རྫས་གྱུར་དང་། ། འབྱུང་ཁུངས་དམན་ལས་བྱུང་བ་དང་། ། རིགས་དང་ཉེ་བར་མ་སྤྱད་པ། ། དེ་ལ་དངོས་གྲུབ་མེད་པར་འགྱུར། ། ཞེས་འབྱུང་བ་ལྟ་བུའོ། ། གཏོར་མའི་ཆོ་ག་བཤད་ཟིན་ཏོ། ། དེ་ནས་སྤྱོད་ལམ་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་མཁས་པ་ནི་བསྐྱེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བརྟན་པའོ། ། དེས་ཡུལ་གཟུགས་ལ་བལྟ་བའི་དུས་སུ་ཇི་ལྟར་ལྟ་ཞེ་ན། སྒྱུ་མ་མིག་ཡོར་ལྟ་བུ་སྟེ། ། ཞེས་པ་སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པར་བསམ་པའོ། ། དངོས་པོའི་ལྟ་བ་རབ་བཟློག་ནས། ། ཞེས་པ་གཟུགས་ཀྱི་ལྷ་མོར་སྒོམ་པའོ། ། དམིགས་སོགས་སེམས་དཔའི་འཁོར་ལོ་ཅན། ། ཞེས་པ་རྡོ་རྗེ་གོས་སྔོན་ཅན་བསམ་པའོ། ། དེར་ནི་ལྷ་མོ་རྟག་ཏུ་དགྱེས། ། ཞེས་པ་གཟུགས་ཀྱི་ལྷ་མོ་དང་གཉིས་སུ་མེད་པར་གྱུར་པའོ། ། ཡིད་ནི་ཚིམ་པར་བྱེད་པའི་མཆོག། ཅེས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དབང་པོའི་ལམ་ནས་སྙིང་གར་ཕབ་པས་བདེ་བར་གྱུར་པ་སྟེ། བདེ་བ་གཉིས་སོ། ། འདི་ལྟ་སྟེ་ཐ་མལ་པའི་དུས་སུ་ས་བོན་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ས་བོན་དུ་གནས་པ་རྐྱེན་ཉེ་བར་གནས་པས་བསླངས་ནས་ཡུལ་དང་ཕྲད་པར་འགྱུར་རོ། ། དེ་ནས་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པར་སྐྱེའོ། ། དེ་ནས་རང་དང་མཐུན་པའི་ས་བོན་འཇོག་ཅིང་ཆོས་གཞན་སྐྱེད་པར་བྱེད་དོ། ། འདིར་ཆོས་འདི་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་བལྟ་བར་བྱའོ། ། གཞན་གོ་སླ། སྤྱོད་ལམ་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བཤད་ཟིན་ཏོ། ། དེ་ནས་ནང་གི་སྦྱིན་སྲེག་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། དེའང་གང་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་དྲི་རྩོམ་པར་བྱེད་པ་སྟེ། གང་ལ་བྱེད། གང་གིས་བྱེད། གང་བྱེད་ཅེ་ན་ལན་དུ། རྣལ་འབྱོར་མཆོག་གི་བྱེད་པ་སྟེ། །

"Success will not be attained for one who uses substances that are self-degrading, those originating from inferior sources, or those not employed according to the lineage." Thus it is said. The ritual of the torma has been explained. Next, the meditative absorption of daily conduct (īryāpatha-samādhi) will be explained. In this regard, "skillful" refers to the stability of the generation stage (utpatti-krama) absorption. When looking at the object of form, how should one look? It is said: "Like an illusion or an optical illusion," which means one should contemplate it as appearing while lacking inherent existence. "Having thoroughly reversed the view of [ordinary] entities" means meditating on form as a goddess. "Possessing the wheel of the being of observation and so forth" means visualizing the deity Vajrapāṇi in blue robes. "There the goddess is always delighted" means becoming non-dual with the goddess of form. "The supreme that satisfies the mind" means that by bringing the bodhicitta down from the sense-faculty path into the heart, bliss is attained; this refers to the two types of bliss. For example, at the ordinary time, the consciousness possessing the seed remains as a seed; when activated by the presence of conditions, it encounters the object. Thereafter, the aspect of the object arises. Thereafter, it deposits a seed concordant with itself and produces other phenomena. Here, this phenomenon should also be viewed in that same way. The rest is easy to understand. The meditative absorption of daily conduct has been explained. Next, the inner fire offering (antar-homa) will be explained. Regarding the passage beginning with "Whatever," it refers to the composition of fragrance. To the questions "What is done?", "By what is it done?", and "What is done?", the reply is: "It is the activity of the supreme yoga."

ཞེས་པ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དམ་པས་བྱེད་པ་སྟེ། གསུམ་པའི་ལན་ནོ། ། གང་ལ་ཞེས་པའི་ལན་དུ། སྙིང་ག་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་དོན་ཏོ། ། སྙིང་གི་ནང་དུ་དམ་ཚིག་སེམས་དཔའི་འཁོར་ལོ་བཀོད་ལ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལྷ་བཀུག་སྟེ་བསྟིམ་པའོ། ། ལྟེ་བའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། ། ལྕེ་ཡི་འཁོར་ལོ་ཆེན་པོ་ནི། ། བྱིན་ཟ་རུ་ནི་དམིགས་པར་བྱ། ། ཞེས་པ་ནི། མེ་ལྷ་ཉིད་དུ་དམིགས་པའི་དུས། དེའི་མིང་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། ། གང་གི་དུས་སུ་ཞེ་ན། ཟས་ལ་སོགས་པ་ཟ་སོགས་དུས། ། ཞེས་པ་གོ་སླའོ། ། ཅིའི་རྣམ་པར་གྱུར་ཞེ་ན། ཟས་ནི་ཤ་ལྔ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། ། ཐབས་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། ལག་པ་གཟར་བུ་གཉིས་ཞེས་པ་དགང་བླུགས་གཟར་བུ་བསམ་པའོ། ། ཟ་བའི་དུས་སུ་ལྷ་རྣམས་ལ། ། ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་ཏོ། ། ཟས་ཤ་དང་བདུད་རྩིའི་ངོ་བོར་གནས་པ་གཟར་བུ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་གྱིས་སྙིང་གར་ལྷའི་ཞལ་དུ་གསོལ་བར་བསམ་མོ། ། གཞན་སྔགས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་དང་འདྲ་བར་བལྟ་བའོ། ། ཟས་ལ་སོགས་པ་བདུད་རྩི་ཞེས་པའི་དོན་ནི་གོང་དུ་བསྟན་པ་ཉིད་དབུལ་བའི་ཚུལ་དུ་ཞེ་ན་གསུངས་ཏེ། ལག་པ་ཡིས་ནི་དབུལ་བ་དང་། ། ཞེས་པ་ནི་འདིར་བཤད་པ་ཉིད་དོ། ། ཡང་ན་ལྷ་མོས་དབུལ་བ་དང་། ། ཞེས་པ་ནི་ལྷ་མོས་མཆོད་པའི་ཚུལ་དུ་དབུལ་བའོ། ། རྡོ་རྗེ་ལྕེ་ཐུང་ནི་སྐོམ་གྱི་ངོ་བོར་བྱས་ཏེ། རྡོ་རྗེ་སྦུ་གུ་ནས་འདྲེན་པར་བྱེད་པས་ལས་ཐམས་ཅད་རྒྱས་པར་བྱེད་པའི་ཚུལ་ཏེ་གསུམ་མོ། ། འདིར་ཡང་འཇིག་རྟེན་གྱི་རྫས་ཐམས་ཅད་ནི་སྨེ་བ་དང་། དམན་པ་དང་། ཉེས་པ་དང་བཅས་པ་དང་། ལན་རེ་བ་དང་བཅས་པ་སྟེ།

This refers to the performance by means of the supreme meditative absorption (samādhi); it is the response to the third [question]. As for the response to the question "In what [place]?", it is the meaning of the passage beginning with "At the heart" (hṛdaya). One should arrange the wheel of the commitment being (samayasattva) within the heart, summon the wisdom deity (jñānadeva), and dissolve it [therein]. The passage beginning with "At the navel" has already been explained. Regarding the line: "The great wheel of the tongue should be visualized as the fire-god," this refers to the time when one visualizes [the tongue] as the fire-god himself; that is its name. If one asks, "At what time?", it is easy to understand from the phrase: "At the time of eating food and so forth." If one asks, "In what form?", it is the passage beginning with "Food is the five meats" and so forth. If one asks, "By what method?", it is the visualization of the two ladles—the darvī and sruk ladles—as the hands. The meaning of the passage beginning with "To the deities at the time of eating" is as follows: one should visualize the food, abiding in the nature of the five meats and nectars (amṛta), being offered into the mouths of the deities at the heart through the sequence of the ladles and so forth. One should view this as being similar to the application of other mantras. Regarding the meaning of "food and so forth as nectar," it is taught that it is in the manner of an offering as explained above. The phrase "offering with the hands" is explained right here. Alternatively, "offering with the goddess" means offering in the manner of a goddess's offering. The "short vajra-tongue" is made into the nature of the drink; by drawing it in through the "vajra-tube," it is the method for expanding all activities—this is the third [point]. Furthermore, in this context, all worldly substances are considered to be defiled, inferior, faulty, and associated with expectations.

དཔེར་ན་ཁྲོ་ཆུ་ཁོལ་མ་དང་འདྲ་བར་རྫས་ཟོས་པ་ཙམ་གྱིས་ཉེས་པར་འགྱུར་བ་ཤ་སྟག་སྟེ། སྐྱེས་བུ་ཤེས་རབ་དང་ལྡན་པ་སྙིང་རྗེ་དང་ལྡན་པ། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ལྡན་པས། རང་ལྷའི་སྐུར་གཅིག་ཏུ་གནས་ནས། སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་སེམས་ཉེ་བར་བཞག་སྟེ། བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་བྱས་པས་ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་ཞི་བར་བྱས་ཏེ། རྣལ་འབྱོར་དང་ལྡན་པས་ཟོས་ན་བུ་ལོན་དུ་མི་འགྱུར་ཞིང་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཐོབ་པའི་རྟེན་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། ། ནང་གི་སྦྱིན་སྲེག་བཤད་ཟིན་ཏོ། ། དེ་ནས་འཕགས་པའི་མཆོད་པའི་ཆོ་ག་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་སེམས་ཅན་མོས་པ་ཡིས། ། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། སྤོས་དང་མེ་ཏོག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་རྫས་བསྟན་ཏོ། ། ཐམས་ཅད་ལ་ལས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ནི་ལས་ཐམས་ཅད་པའི་ཆུའོ། ། དེས་གཏོར་བ་ནི་དེས་གཏོར་བའོ། ། བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་བསྟན་པ་ཡོན་ཆབ་བཞུ་བ་ནི་ཡོན་ཆབ་འོད་དུ་ཞུ་བ་སྟེ་དེ་ལས་ཏྲཱཾ་དུ་གྱུར་པའོ། ། རིན་ཆེན་འབར་བའི་སྣོད་མཆོག་ཏུ། ། ཞེས་པ་ཏྲཱཾ་ལས་རིན་པོ་ཆེའི་སྣོད་རྒྱ་ཆེན་པོར་གྱུར་པའོ། ། དེའི་ནང་དུ་མ་བསྐྱེད་པ་རང་བྱུང་ཡི་གེ་ཨ་གསལ་བར་བྱའོ། ། དེ་འོད་དུ་ཞུ་བ་ལས་ནི། ཡོན་ཆབ་དཔག་ཏུ་མེད་ཅིང་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའོ། ། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པར་ཨ་ཡིས། ། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཐུན་མོང་དུ་ཧ་ཡིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། ། བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ། ། དེ་ནས་དབུལ་བའི་ཡུལ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་སྤྱན་དྲངས་ཏེ། ། ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །

For example, just as with molten bronze, the mere act of consuming the substance would result in nothing but harm. However, if a person endowed with wisdom, compassion, and meditative concentration (samādhi) abides single-pointedly in the form of their own deity, and having established a mind of great compassion toward sentient beings, performs the consecration, all faults are pacified. If one who possesses yoga then consumes it, it does not become a debt, but rather becomes the very basis for attaining all excellent qualities. The explanation of the inner fire offering (homa) is complete. Next, the ritual for the offering to the Noble Ones will be explained. Therefore, it says: "Furthermore, by the devotion of sentient beings," and so forth. With the words "incense and flowers," and so on, the substances are indicated. The "application of activity for all" refers to the water for all activities. "Sprinkling with that" means sprinkling with that [water]. Regarding the teaching on the consecration, the "melting of the offering water" means the offering water melts into light, from which the syllable TRĀṂ arises. "In a supreme vessel of blazing jewels" means that from the syllable TRĀṂ, a vast precious vessel is produced. Within that, one should clearly visualize the self-arisen syllable A, which was not previously generated. From its melting into light, there arises an immeasurable and inconceivable amount of offering water. Regarding the phrase "uncommonly, by the syllable A," and so forth, it is stated that "commonly, by the syllable HA," and so forth. The explanation of the consecration is complete. Then, in order to show the objects to whom the offering is made, it says: "Having invited the Buddhas of the ten directions," and so forth.

ཨ་ཧ་རིའི་སྔགས་བཟླས་པས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་དབུལ་བའི་ཐབས་བསྟན་ཏེ། ཡོན་ཆབ་ཐོགས་པའི་ལྷ་མོའི་ཚོགས། ། དཔག་མེད་མདུན་དུ་སྤྲུལ་བྱས་ཏེ། ། ཞེས་པ་ནི་ལྷ་མོ་མདོག་དཀར་མོ་ལག་ན་རྡོ་རྗེ་ཡོན་ཆབ་ཐོགས་པ་སྔགས་ཀྱི་འོད་ཀྱིས་རྫས་ལ་བསྐུལ་བས་སྤྲོ་བ་ནི་ལྷ་མོ་བསྐྱེད་པའོ། ། དེ་ཡིས་རྡོ་རྗེ་གླུ་ལྡན་པ། ། ཞེས་པ་ནི། ལྷ་མོས་རྡོ་རྗེའི་གླུ་བླང་བའོ། ། ཡོན་ཆབ་ནི་རྫས་ཏེ་དེས་ཕྱག་ཞབས་བཀྲུ་ཞེས་པ་ནི་ཁྲུས་གསོལ་ཚུལ་ལོ། ། གཞན་གྱི་མཆོད་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་བསྐྱེད་པའི་སྔགས་དང་། འབྱུང་བའི་རྒྱུ་དང་། ལྷ་མོའི་མདོག་གོ། ། མཆོད་པའི་རྫས་དང་། དེ་ལ་བལྟ་བ་དང་། དབུལ་བའི་གནས་དང་། དབུལ་བའི་ཚུལ་དང་། རྗེས་སུ་འབྲེལ་པ་དང་དངོས་གྲུབ་བསྟན་པའོ། ། བཛྲ་དྷཱུ་པེ། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་སྔགས་བསྟན་ཏོ། ། རྒྱུ་ནི་ས་བོན་དང་རྫས་སོ། ། དཀར་མོ་ལ་སོགས་པ་ནི་ལྷ་མོའི་མདོག་གོ། ། སྤོས་ལ་སོགས་པ་ནི་རྫས་སོ། ། ལྷ་མོ་ལ་སེམས་གཏད་པ་ནི་ལྟ་བའོ། ། ཤངས་ལ་སོགས་པ་ནི་དབུལ་བའི་གནས་སོ། ། རྫས་ཕུལ་ནས་ལྷ་མོ་བསྡུས་པ་དང་། ལྷ་མོ་དང་བཅས་ཏེ་འབུལ་བ་ནི་འབུལ་བའི་ཚུལ་དུའོ། ། འོད་ཟེར་གྱིས་བདག་གི་ནུས་པ་བསྐྱེད་པ་ནི་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པའོ། ། གཞན་གོ་སླ། གནས་ལྔ་ནང་དུ་དབུལ་བ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའོ། ། གནས་ལྔ་ཕྱི་རུ་དབུལ་བ་ནི་སྤོས་ལ་སོགས་པའོ། ། གནས་གཅིག་ཏུ་དབུལ་བ་ནི་ནང་དང་གསང་བའོ། ། དུས་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་བྱ། ། ཞེས་པ་ནི། གོང་དུ་བཤད་པ་ཉིད་དོ། ། འདི་ནི་རང་བྱུང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གོ་སླའོ། ། བགད་དང་ཁྲོ་བ་ལ་སོགས་ཞེས་པ་ནི།

Regarding the phrase "by reciting the āharī mantra" and so forth, this teaches the method of offering. The line "having emanated an immeasurable host of goddesses holding water for the feet before [the deity]" means that the goddesses—white in color and holding vajras and water for the feet—are emanated by stimulating the substances with the light of the mantra; this is the generation of the goddesses. The line "by that, [they] possess vajra songs" means that the goddesses sing vajra songs. "Water for the feet" refers to the substance; "with that, they wash the hands and feet" refers to the manner of performing the ritual bath. For all other offerings as well, there are the mantras of generation, the causal origins, and the colors of the goddesses. This teaches the offering substances, the visualization of them, the place of offering, the manner of offering, the subsequent connection, and the accomplishments. The phrase "Vajra Dhūpe" and so forth teaches the mantras. The "causes" are the seed syllables and the substances. "White" and so forth are the colors of the goddesses. "Incense" and so forth are the substances. "Focusing the mind on the goddess" is the visualization. "The nose" and so forth are the places of offering. The manner of offering is the gathering of the goddesses after the substances have been offered, or offering them together with the goddesses. The "subsequent connection" is the generation of one's own power through the light rays. The rest is easy to understand. Offering to the five internal places refers to form and so forth. Offering to the five external places refers to incense and so forth. Offering to a single place refers to the internal and secret [offerings]. "One should act in accordance with the time" refers to what was explained above. The phrase "this is self-arisen" and so forth is easy to understand. Regarding the phrase "laughter, wrath, and so forth":

བགད་པ་དང་ཁྲོ་བ་དང་། གདུགས་དང་། རྒྱལ་མཚན་དང་། བ་དན་དང་། དུང་དང་། དྲིལ་བུ་དང་། རྔ་རིང་དང་། པ་ཊ་ཧ་དང་། ལྡོང་རུས་ལ་སོགས་པའི་གཏོར་མ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་སྟེ་ཞེས་པ་གཏོར་མ་བཞིན་ནོ། ། གཞན་གོ་སླ། གང་ཞིག་གཞན་ལ་ཇི་བཞིན་དུ། ། ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་ནི་རང་གིས་རང་གི་འཁོར་ལ་མཆོད་པ་དང་། འཁོར་གྱིས་རང་ལ་མཆོད་པ་ལ་སོགས་པ། རང་གི་རྣལ་འབྱོར་པ་སོ་སོའི་དབང་དུའོ། ། ད་ནི་མཆོད་པའི་དབྱེ་བ་བསྟན་པ། རྫས་ལ་བརྟེན་ནས་མཆོད་པ་དང་། ། ཞེས་པ་ནི་གང་གིས་དད་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་རྫས་ཡིད་དུ་འོང་བ་དབུལ་བའོ། ། བསམ་གཏན་ཁོ་ནས་མཆོད་པ་ནི་བསམ་གཏན་འབའ་ཞིག་གིས་མཆོད་པའོ། ། གཞན་གོ་སླ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མཆོད་པ་ཡང་དངོས་སུ་ནི། དང་བ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་དམ་པ་མཉེས་པ་དང་། དངོས་གྲུབ་སྩོལ་བའི་ཕྱིར་རོ། ། མཆོད་པ་ཡང་གང་གིས་མཆོད་པའོ། ། ཡོངས་སུ་སྦྱང་བ་བྱས་པའི་མཆོད་པ་ཡང་ཡོད་དེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐོང་བ་རྣམས་ཀྱིའོ། ། ཡོངས་སུ་སྦྱང་བ་མ་བྱས་པའི་མཆོད་པ་ཡང་ཡོད་དེ། དེ་ལས་གཞན་པ་རྣམས་ཀྱིའོ། ། རྩོལ་བ་དང་བཅས་པ་ཡང་ཡོད་དེ། གང་གིས་རྫས་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་ཚང་བར་དབུལ་བའོ། ། རྩོལ་བ་མེད་པ་ཡང་ཡོད་དེ། སེམས་བསྐྱེད་པ་ལྟ་བུའོ། ། བླ་ན་མེད་པའི་མཆོད་པ་ཡང་ཡོད་དེ། གང་གིས་མཚན་མ་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱིའོ། ། མཚན་མ་མེད་པའི་མཆོད་པ་ཡང་ཡོད་དེ། གང་གིས་མཚན་མ་མེད་པའོ། ། འཆིང་བ་དང་ལྡན་པ་ཡང་ཡོད་དེ། ཉོན་མོངས་པ་དང་འབྲེལ་པ་རྣམས་ཀྱིའོ། ། འཆིང་བ་མེད་པ་ཡང་ཡོད་དེ། གང་གིས་ཞེན་པ་མེད་པར་གྱུར་པའོ། །

"Laughing, wrathful, parasols, victory banners, flags, conchs, bells, long drums, paṭaha drums, and viḍaṅga [powder], and so forth"—this refers to the consecration of the torma offering, just as described for the torma. The rest is easy to understand. Regarding the meaning of "Just as to others..." and so forth: this refers to the offerings made by oneself to one's own retinue, and the offerings made by the retinue to oneself, and so on, according to the individual yogis. Now, the divisions of offering are shown: "Offering based on substances" refers to the presentation of pleasing substances through the power of faith. "Offering through meditative concentration alone" refers to offering by means of meditative concentration only. The rest is easy to understand. Furthermore, the offering to the tathāgatas is, in reality, clarity and meditative absorption (samādhi), because it pleases the sublime objects such as the tathāgatas and bestows accomplishments (siddhi). Regarding the types of offering: there is the offering of those who have performed thorough purification, which belongs to those who have seen suchness (tattva). There is also the offering of those who have not performed thorough purification, which belongs to others. There is also that which involves effort, which is the presentation of complete substances and so forth. There is also that which is effortless, such as the generation of the awakening mind (bodhicitta). There is also the unsurpassed offering, which belongs to those who practice with signs (nimitta). There is also the signless offering, which belongs to those who are signless. There is also that which is bound, which belongs to those associated with the afflictions (kleśa). There is also that which is unbound, which belongs to those who have become free from attachment.

ཐུན་མོང་གི་མཆོད་པ་ཡང་ཡོད་དེ། སྤོས་ལ་སོགས་པ་དང་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་འོ། ། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཡང་ཡོད་དེ་ནང་དང་གསང་བར་གྱུར་པའི་མཆོད་པའོ། ། བསྟན་དུ་ཡོད་པ་ཡང་ཡོད་དེ། ཇི་སྐད་བསྟན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མ་གཏོགས་པའོ། ། བསྟན་དུ་མེད་པའི་མཆོད་པའང་ཡོད་དེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མཆོད་པ་ཉིད་དོ། ། འདིའི་མཆོད་པས་ཀྱང་ཡིད་དུ་འོང་བའི་རྫས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལ་སོགས་ཏེ། བསོད་ནམས་དམ་པ་འཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། ། མཆོད་པའི་ཚོགས་བཤད་ཟིན་ཏོ། ། ད་ནི་བདུད་བརྟག་པའི་སྦྱོར་བ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། དང་པོ་བདུད་འབྱུང་བའི་དུས་ནི། སྔགས་དང་བསམ་གཏན་དུས་དག་ཏུ། ། ཞེས་པ་སྟེ། སྒྲུབ་པའི་སྐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཞན་དུ་ནི་ཉན་པ་དང་བསམ་པ་ལས་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། ། བདུད་ཀྱང་དུ་ཞིག་ཅེ་ན། ཕྱི་དང་ནང་ན་ཡོད་པའོ། ། ཞེས་པ་ཇི་སྐད་བཤད་པ་དང་དེ་ལས་གཞན་པའི་བདུད་ཐམས་ཅད་ནི་གཉིས་པོ་འདི་ཁོ་ནར་འདུས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གང་ཡིན་ཞེ་ན། ཕྱི་དང་ནང་ན་ཡོད་པའོ། ། ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། ། ཕྱིའི་བྱེ་བྲག་ཏུ་བསྟན་པ། གཟུགས་ནི་དཀར་དམར་ལ་སོགས་པ། ། ཞེས་པས་ནི། འོད་སེར་པོ་དང་ལྗང་གུ་དང་མཐིང་ག་ཡང་བཟུང་ངོ་། ། གལ་ཏེ་ཡང་དག་པའི་རྟགས་དང་བྱེ་བྲག་མེད་དོ་ཞེ་ན། གསལ་བའི་འོད་ནི་སངས་རྒྱས་ཏེ། ། ཞེས་པ་དངོས་པོ་ལ་གསལ་བར་གྱུར་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་འོད་དེ། དེ་ལས་བཟློག་པ་ནི་བཟློག་པའོ་ཞེའོ། ། འདི་ཡང་དངོས་པོ་ལ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་འོད་མོག་མོག་པོར་གྱུར་པ་ལ་སོགས་པ་བརྗོད་པ་བཞིན་ནོ། །

There are also common offerings, such as incense and so forth, as well as forms and so forth. There are also uncommon offerings, which are the inner and secret offerings. There are also visible offerings, which are everything except for the meditative absorptions (samādhi) as previously described. There are also invisible offerings, which are the offerings of meditative absorption itself. Through these offerings, one will obtain sublime merit, such as an abundance of delightful substances and excellence. The explanation of the collection of offerings is complete. Now, the application for examining the māras will be explained. First, regarding the time when the māras arise: "At the times of mantra and meditative concentration." This is because it is the context of practice; otherwise, they would arise from listening and reflection. If one asks how many māras there are, they are those that exist externally and internally, because all other māras as previously described are included within these two alone. What are they? This is the meaning of the phrase "those that exist externally and internally." Regarding the specific details of the external: "Forms such as white, red, and so forth." By this, yellow, green, and blue lights are also included. If one asks whether there is no distinction between these and the signs of the authentic, it is said: "The clear light is the Buddha." This means that the light of a Buddha is that which has become clear in reality; the opposite of that is the reverse. This also applies to reality, just as it is described in the Prajñāpāramitā regarding the light of the gods becoming dim and so forth.

སྒྲའི་བདུད་བྱེ་བྲག་ཏུ་བསྟན་པ་ནི། རང་བཞིན་མེད་དྲིས་དམན་པ་དང་། ། ཞེས་པ་ནི། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྟོན་པར་མི་ནུས་པའོ། ། སྤྱོད་པ་ནི་མཚན་མ་ལས་སྤྱོད་པ་སྟེ་དེའི་རིགས་མ་ཡིན་པ་ལ་དེ་གཙོར་སྟོན་པ་ནི་བདུད་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། ། གཟུགས་ཀྱི་བདུད་བྱེ་བྲག་ཏུ་བསྟན་པ། མང་བའི་རིགས་ལ་ཉུང་བ་སྟོན། ། ཞེས་པ་ནི། གང་ཞིག་མང་བ་ལ་འཕྲོད་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལ་སྐུ་ཉུང་བར་སྟོན་ཅིང་ཉུང་བ་གཅེས་སུ་བྱེད་པ་དང་། དེ་ལས་བཟློག་པ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། ། གཞན་གོ་སླ། ནང་གི་བདུད་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ནི་གཉིས་ཏེ་ཞེས་ཁོང་ནས་དབྱུང་ངོ་། ། གང་ཡིན་ཞེ་ན། འདུ་བ་སྐྱེ་དང་བསམ་པ་སྒྱུར། ། ཞེས་པ་ཆོས་འདི་གཉིས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་གཡེངས་ཏེ། དངོས་གྲུབ་ཀྱི་བར་དུ་གཅོད་པ་ཉིད་དོ། ། དང་པོ་བཤད་པ། རླུང་མཁྲིས་བད་ཀན་འདུས་པ་རྣམས། ། མེད་བཞིན་སྐྱེད་པའང་བདུད་ཡིན་ནོ། ། ཞེས་པ་སྔགས་དང་བསམ་གཏན་གྱི་དུས་སུ་མི་མཐུན་པའི་རྐྱེན་མ་ཚོགས་པར་རླུང་ལ་སོགས་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་འཁྲུག་པ་ལ་ཡང་ངོ་། ། ཕྱི་མ་བཤད་པ་དམ་པ་ནི་སངས་རྒྱས་དང་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ཏེ། དེ་ལ་སུན་དབྱུང་བ་ནི་མི་མཐུན་པར་འཛིན་པའོ། ། རྟག་ཏུ་བསམ་ལ་མི་མོས་དང་། ། ཞེས་པ་ནི། བསམ་གཏན་ལ་ཉེས་པའམ་བླང་བ་མ་ཡིན་པར་བལྟའོ། ། ཐ་མལ་པ་ནི་དམན་པར་གྱུར་པའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ལ་ཆགས་པ་ནི་ཞེན་པའོ། ། ཁྲོ་བ་ནི་ཡིད་འཁྲུག་པའོ། ། ཁོན་དུ་འཛིན་པ་ནི་མདུད་པར་འཛིན་པའོ། ། འཆབ་པ་ནི་ཉེས་པ་བྱུང་བ་ཁས་མི་ལེན་པའོ། ། ཚིག་པ་ནི་ཚིག་བརླང་པོར་ཞེར་འདེབས་པ་ཉིད་དོ། །

Regarding the specific explanation of the demon of sound: "Lacking nature, inferior in inquiry," means being unable to teach suchness exactly as it is. "Conduct" refers to conduct based on signs; one should recognize as a demon the teaching of that as primary to those who are not of that lineage. Regarding the specific explanation of the demon of form: "Teaching the few to those of many lineages," means that for those to whom much is appropriate, one teaches a small physical form and treats the small as precious; the opposite should be understood in the same way. The rest is easy to understand. Regarding the application of the inner demon, it is said there are two, which should be drawn out from within. What are they? "Aggregation, birth, and altering the intention." These two dharmas distract one from meditative concentration (samādhi), and are thus obstacles to the accomplishments (siddhi). First, the explanation: "Wind, bile, phlegm, and their combinations—producing these even when they do not exist is also a demon." This refers to the disturbance of meditative concentration by wind and so forth during the time of mantra and meditative stability, even when the discordant conditions have not assembled. Next, the explanation: The "Sublime Ones" are the Buddha, the Dharma, and the Sangha; to "refute" them is to hold them in a discordant way. "Always thinking but lacking devotion" means viewing meditative stability as a fault or as something not to be adopted. "Ordinary" refers to inferior forms and so forth; "attachment" to them is clinging. "Anger" is the agitation of the mind. "Resentment" is holding a grudge. "Concealment" is not admitting when a fault has occurred. "Malice" is the very act of piercing with harsh words.

ཉོན་མོངས་པ་ནི་འདོད་ཆགས་དང་། ཁོང་ཁྲོ་བ་དང་། ང་རྒྱལ་དང་། མ་རིག་པ་དང་། ལྟ་བ་དང་། ཐེ་ཚོམ་མོ། ། ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ནི་ཆགས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། རང་གི་རྒྱུད་ལ་གནས་པ་ནི་མ་གཏོགས་སོ། ། མིག་རྩ་རྒོད་པ་ནི་མིག་གྱེན་དུ་ཡང་དང་ཡང་དུ་བལྟ་བའོ། ། འཕྱར་བ་ནི་སེམས་བསྲབ་པའོ། ། གཡེམ་པ་ནི་འགྲོ་བ་བཟང་མོ་སྤྱོད་པའོ། ། ཞུམ་པ་ནི་གྲུབ་པར་མི་འཛིན་པའོ། ། གཡེང་བ་ནི་སེམས་ཡུལ་སྣ་ཚོགས་སུ་འཕྲོ་བ་སྟེ། སྔ་མ་བཞིན་དུ་གནས་པའོ། ། བསམ་གཏན་འཕྲོ་ལ་དམིགས་པ་གསལ་བ་ནི་གློ་བུར་དུ་བྱིང་བའོ། ། ཉམས་མི་དགའ་བ་ནི་སེམས་རེག་པར་མི་གནས་པའོ། ། ལོག་པ་ལ་དང་བ་ནི་མུ་སྟེགས་དང་སྔགས་རྒོད་དང་བུད་མེད་སྦྱོར་སྔགས་ལ་དད་པའོ། ། ཟས་དང་སྐོམ་ལ་སྔ་རོལ་པས་ཤས་ཆེར་འདོད་པར་གྱུར་པ་ནི་ཟས་ལ་རྟོག་པ་དང་རྟོག་པ་མ་ཡིན་པ་ལས་འདས་ནས་མྱུར་དུ་འདོད་པའོ། ། ཀུན་རྫོབ་ལ་དགའ་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཆེན་པོ་ཆེར་བྱེད་པ་སྟེ། དོན་དམ་པའི་སྐབས་སུ་བདུད་དུ་འགྱུར་རོ། ། ཁྱད་པར་ཕྱག་རྒྱར་རང་གི་རིགས་དེ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེ་བ་ནི་རང་གི་ཡེ་ཤེས་བསྐྱེད་པའི་ཕྱག་རྒྱ་མོ་ལ་ཞེ་སྡང་ཆགས་པ་དང་གཏི་མུག་སྐྱེས་པ་སྟེ་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབང་ཐོབ་ན་ཉེས་པ་ཆེར་འགྱུར་རོ། ། ལོག་པའི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་གོ་སླ། འདི་དག་ཀྱང་བདུད་ཀྱིས་ལུས་སེམས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཏེ། དེ་ནས་དེར་འགྱུར་གྱིས་གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། ། བདུད་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡང་ཆོས་ལ་མ་མོས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་། ཉོན་མོངས་པ་དང་། ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་བླ་མ་ལ་སོགས་པའི་དམ་ཚིག་ཉམས་པ་དང་།

The afflictions are attachment, aversion, pride, ignorance, views, and doubt. The secondary afflictions are attachment and so forth, excluding those that reside within one's own continuum. "Wild eyes" refers to looking upward again and again. "Boastfulness" is a thinning of the mind. "Lustfulness" is the conduct of a beautiful woman. "Lack of confidence" is not holding to accomplishment. "Distraction" is the mind scattering toward various objects, remaining as it was before. "Sudden sinking" is when the object of focus becomes unclear while in the midst of meditative concentration. "Discontent" is the mind not remaining in a state of contact. "Faith in the wrong" is having devotion to non-Buddhists, wild mantras, or the mantras of women. "Excessive desire for food and drink" is the rapid craving for food that transcends both conceptual and non-conceptual thought. "Delighting in the conventional" is engaging extensively in conventional activities; in the context of the ultimate, this becomes a demon. Regarding the "special mudrā," the arising of afflictions toward one's own family refers to the arising of hatred, attachment, and delusion toward the mudrā who generates one's own wisdom; if one has received the wisdom-knowledge empowerment, this becomes a great fault. The phrase "the wrong" and so forth is easy to understand. These also occur because Māras have blessed the body and mind, whereby they become so and not otherwise. The causes of the Māras are also a lack of interest in the Dharma and so forth, as well as the violation of the samaya of the guru and others through the power of the afflictions and secondary afflictions.

བླང་ཉེས་ཀྱི་ཆོས་དང་མ་བརྟགས་པའི་རྫས་ལས་འབྱུང་གི་གཞན་ལས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། ། གལ་ཏེ་གཞན་ལས་ཀྱང་འབྱུང་ངོ་ཞེ་ན། དུས་ཐམས་ཅད་དུ་དེ་དང་བདེ་བ་མ་ཡིན་པ་རང་བཞིན་བྱེ་བྲག་ཏུ་གྱུར་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཡེ་མེད་པར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན་དེ་ནི་མེད་དོ་ཞེས་འཆད་པར་བྱེད་དོ། ། དེ་ལྟར་བདུད་ཀྱི་སླུ་བ་བརྟག་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ། ། ད་ནི་ཡང་དག་པའི་རྟགས་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། བདུད་ཀྱི་རྟགས་རྣམས་ལས་གཞན་པའི། ། ཡང་དག་རྟགས་ནི་བཤད་བྱ་སྟེ། ། ཞེས་པ་གང་དུ་རྟགས་སུ་གྱུར་ཅིང་ལོག་པའི་རྟགས་མ་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཡང་དག་པའི་རྟགས་སུ་གྱུར་པའོ། ། དེའང་དང་པོར་རྨི་ལམ་གྱི་མཚན་མ་བརྟག་པ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་ཡང་དག་དོན་གྱི་བླ་མ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་སྡོམ་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྟེ། རང་གིས་དེའི་མདུན་དུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་། དེས་དབང་བསྐུར་བ་དང་། ཆོས་འཆད་པ་དང་། ཉེས་པ་ལས་སྐྱོབ་པར་བྱེད་པའང་ཡང་དག་པའི་མཚན་མའོ། ། དམ་ཚིག་རྣམས་ནི་མི་བརྗེད་ཅིང་། ། ཞེས་པ་ནི་རྨི་ལམ་དུ་ཡང་དམ་ཚིག་རྗེས་སུ་དྲན་པའོ། ། རང་གི་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་བསྟེན། ། ཞེས་པ་ནི། རང་དང་འཕྲོད་པའི་ཕྱག་རྒྱ་མ་དང་མཐུན་པར་གནས་པའོ། ། གཞན་གོ་སླ། གཞན་གྱིས་མཆོད་པ་ནི་རང་ལའོ། ། གཞན་ལ་མཆོད་པ་ནི་རང་གིས་སོ། ། འདི་དག་ནི་ཐུན་མོང་གི་རྟགས་སོ། ། སྟོང་གསུམ་ཐམས་ཅད་མཐོང་བ་ནི། ། བདེན་པ་མཐོང་བའི་ལྟས་སོ། ། ཉི་ཟླའི་སྟེང་ན་འདུག་པ་ནི་ས་ཐོབ་པའི་རྟགས་སོ། ། འཁོར་ལོ་ཀླད་ལ་བསྐོར་བ་ནི། ། ཡང་དག་པའི་གདམས་ངག་གིས་གཞན་གྲོལ་བར་བྱེད་པའི་རྟགས་སོ། །

It arises from phenomena wrongly adopted and from substances not examined, but not from anything else. If one were to argue that it also arises from other things, then because there would be no distinction in its nature from that which is not happiness at all times, it would follow that it is utterly non-existent; however, that is not the case. Thus, the examination of the deceiver’s delusions has been explained. Now, the authentic signs will be explained: "The authentic signs, which are other than the signs of Māra, shall be explained." That which has become a sign and is not a false sign is an authentic sign. First, the examination of the signs in dreams shall be explained. In that regard, the guru of the authentic meaning is one who possesses suchness and perfect vows. One's own generation of the mind of awakening in his presence, his conferring of empowerment, his teaching of the Dharma, and his protection from faults are also authentic signs. "Recalling the samayas without forgetting" means recollecting the samayas even in dreams. "Relying on a maiden of one's own family" means dwelling in harmony with a mudrā who is compatible with oneself. The rest is easy to understand. "Others making offerings to oneself" and "oneself making offerings to others" are the common signs. "Seeing the entire three-thousandfold world system" is a sign of seeing the truth. "Sitting atop the sun and moon" is a sign of attaining the bhūmis. "Whirling a wheel above the head" is a sign of liberating others through authentic instructions.

མཆོད་རྟེན་རྩེ་ལ་འཛེག་པ་ནི་གང་ཡང་རུང་བའི་ས་རིམ་པ་ནས་འཕྲོ་བའི་རྟགས་སོ། ། གཞན་ནི་འཕགས་པ་གོས་སྔོན་པོའི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པ་དང་། སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་སྤོང་བར་འགྱུར་བའི་རྟགས་སོ། ། གལ་ཏེ་དེའི་མཚན་མ་ཡང་གང་གི་དུས་སུ་ངེས་ཤེ་ན། བསམ་གཏན་གྱི་དུས་ཡིན་པའོ། ། གལ་ཏེ་དེའི་དུས་མ་ཡིན་པ་ལ་ཡང་འབྱུང་བ་ནི་ཞེན་པའི་དབང་གིས་ཡང་དག་འགྱུར་རོ། ། དེ་ཡང་མ་ཆགས་པའི་སེམས་དང་འབྲེལ་ན་ཡིན་གྱི་མཚན་མར་འཛིན་པའི་སེམས་ལ་ནི། དེ་ལ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། དེ་ཡང་ཡང་དང་ཡང་བསྟན་ན་ཡིན་གྱི་རེས་འགའ་ནི་གོང་མའི་ཁྱད་པར་གྱིས་ཀྱང་འགྱུར་རོ། ། དེ་ལྟར་རྨི་ལམ་གྱི་མཚན་མ་བསྟན་ནས། ད་ནི་སེམས་ཉམས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ། གཞན་ཡང་སེམས་ཉམས་བརྟག་པ་ནི། ། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དབང་བླང་མོས་ཞེས་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་བླ་མ་ལ་དབང་ལེན་པ་ལ་དགའ་བ་སྟེ། གྲགས་པའི་དབང་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། ། སྡོམ་པ་བསྲུང་བ་ལ་མོས་པ་ནི་སྡོམ་པ་ལ་གཅེས་སུ་བྱེད་པའོ། ། སེམས་ཅན་དམན་ལ་ཚད་མེད་འབྱུང་། ། ཞེས་པ་ནི། སྡུག་བསྔལ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ཅན་དྲན་ནས་(པ་,བ་)སྤུ་ལྡང་བ་ཙམ་དུ་སྡུག་བསྔལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའོ། ། ཡང་དག་དོན་ལ་འདོད་པ་བསྐྱེད། ། ཅེས་པ་ནི། མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་སྟེ་སྤངས་པ་དང་ཡེ་ཤེས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལ་འདུན་པའོ། ། སེམས་ཅན་བདག་དང་འདྲ་བར་སེམས། ། ཞེས་པ་ནི་རང་དང་ཐ་དད་དུ་མི་རྟོག་པའོ། ། ང་རྒྱལ་ལ་སོགས་ཉོན་མོངས་ཆུང་། ། ཞེས་པ་ནི་སྔ་མ་ལས་ཤེས་ཆུང་དུ་གྱུར་པའོ། ། ཟབ་པའི་དོན་ལ་ཆོག་མི་ཤེས། ། ཞེས་པ་ནི་ཆོག་པར་མི་འཛིན་པའོ། །

Climbing to the summit of a stūpa is a sign of progressing from any given stage of the levels. Others are signs of attaining the siddhis of the body, speech, and mind of the Noble One in Blue Robes and of abandoning all obscurations. If one asks when these signs occur, it is during the time of meditative concentration. If they occur at a time other than that, they arise through the power of attachment. Furthermore, this is the case when associated with a mind free of attachment; it is impossible for a mind that grasps at signs. Moreover, this occurs when [the practice] is repeated again and again, whereas occasionally it may occur even through the excellence of the higher [stages]. Having thus shown the signs of dreams, now, in order to show the experiences of the mind, it says: "Furthermore, the examination of the experiences of the mind," and so forth. "Delighting in receiving empowerment" means taking joy in receiving empowerment from a genuine guru, rather than for the sake of worldly fame. "Devotion to guarding the vows" means cherishing the vows. "Immeasurable [compassion] arises for inferior beings" means experiencing the suffering of sentient beings who are possessed of suffering to such an extent that one's hair stands on end. "Generating the desire for the ultimate meaning" means aspiring for the supreme siddhi, which is the perfection of abandonment and primordial wisdom (jñāna). "Thinking of sentient beings as equal to oneself" means not conceptualizing them as being separate from oneself. "Afflictions such as pride are diminished" means that they have become less intense than before. "Never being satisfied with the profound meaning" means not holding to a sense of sufficiency.

གཞན་ནི་སྦྱིན་པའི་བྱེ་བྲག་གོ། ། ལྡང་བ་ཡང་བ་ཉིད་ཟོ་མདོག་བདེ་བ་སྟེ། ལུས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་ཉིད་དོ། ། རང་གི་ལྟ་དང་མཐུན་པ་ལ། ། འཇིག་རྟེན་རིན་ཆེན་ཚོགས་བཀང་འབུལ། ། ཞེས་པ་ནི། དེ་ལྟ་བུར་ནུས་པ་སྙམ་སེམས་པའམ་འདུན་པའོ། ། སོམ་ཉི་མེད་པ་ཉིད་ཡིད་ཆེས་པ་སྟེ། འདི་དག་ཀྱང་སྣོད་དུ་རུང་བ་དང་། རིགས་སུ་ངེས་པ་དང་། མཐོང་བའི་ལམ་འཐོབ་པ་དང་། སྦྱིན་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་། ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་རྙེད་པ་དང་། ཡང་དག་པར་ཆོས་ལེན་པར་འགྱུར་བ་ལ་མཁས་པའི་རྟགས་སོ། ། འདི་དག་ཀྱང་རྐྱེན་གཞན་གྱིས་མ་སྐྱེས་པར་བསམ་གཏན་གྱི་ངང་ལས་སྔ་མ་ལས་གཞན་དུ་གྱུར་པར་འབྱུང་བའོ། ། དེ་ལྟར་སེམས་ཉམས་ཀྱི་རྟགས་བསྟན་ནས། ད་ནི་མངོན་སུམ་པའི་རྟགས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དངོས་པོ་རྫས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལས། ། ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། བྲིས་སྐུ་ལུགས་མ་ལ་ཞེས་པ་ནི། རྟགས་བརྟག་པའི་གཞིའོ། ། དེའི་རྟགས་གང་ཞེ་ན། སངས་རྒྱས་སྐུར་སྣང་རབ་ཡིན་ཏེ། ། ཞེས་པ་ནི་མངོན་སུམ་དུ་སངས་རྒྱས་ཉིད་སྣང་བའོ། ། དམ་པའི་སྒྲ་འབྲིང་བཤད་ཅེས་པ་ནི། ཡང་དག་པའི་དོན་གྱི་སྒྲ་ཙམ་འབྱུང་བ་ནི་འབྲིང་ཉིད་དོ། ། འོད་དང་དུ་བ་ལ་སོགས་པ། ། ཞེས་པ་ནི་གཡོ་བ་དང་འགུལ་བ་དང་འཁྲོལ་བ་དག་ཀྱང་ངོ་། ། བྱིན་བརླབས་འབྲས་བུ་རབ་ཡིན་ཏེ། ། ཞེས་པ་ནི། གསལ་ལ་མཛེས་པར་གྱུར་པའོ། ། གཞན་གོ་སླ། མེ་དབུས་སངས་རྒྱས་ནི་མེའི་དབུས་ན་དབང་པོ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་པའི་མངོན་སུམ་ལྟ་བུའོ། ། སྒྲ་འབྱུང་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་དམ་པའི་སྒྲར་འབྱུང་བའོ། ། མེ་བདག་གི་དབང་དུ་འགྱུར་བ་ནི་རང་འདོད་པར་འབྱུང་བའོ། །

The others are specific types of generosity. Lightness of rising is a healthy complexion, which is the state of physical pliancy (praśrabdhi). "To one who accords with one's own view, one offers a world filled with a collection of jewels" refers to the thought or aspiration that one is capable of such [an offering]. Absence of doubt is conviction; these are also the signs of being a suitable vessel, being certain of one's lineage, attaining the path of seeing, the perfection of generosity, the attainment of pliancy, and being skilled in correctly receiving the Dharma. These also arise from the state of meditative concentration (dhyāna), having become something other than before, without being produced by other conditions. Having thus shown the signs of mental experience, now, in order to show the signs of direct perception (pratyakṣa), it says: "From the particularity of the substance of the object," and so forth. "Paintings and cast images" refers to the basis for examining the signs. What are those signs? "The appearance of the Buddha's body is the best" means the Buddha himself appears directly. "The sound of the sublime is explained as the middling" means that the mere emergence of the sound of the authentic meaning is the middling [sign]. "Light, smoke, and so forth" also includes shaking, moving, and vibrating. "The result of the blessing is the best" means it becomes clear and beautiful. The rest is easy to understand. "The Buddha in the midst of fire" is like a direct perception arising from the sense faculties in the midst of fire. "The emergence of sound" is the emergence of the sound of the sublime Dharma of the Buddha. "The fire coming under one's own control" is its arising according to one's own desire.

ལས་དང་མཐུན་པས་ནི་དེ་ཉིད་བཤད་དོ། ། གཞན་གོ་སླ། སློབ་མས་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ནི། གཞན་གྱི་སེམས་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་དབང་གསུམ་པའི་དུས་སུའོ། ། སྨྲ་བ་ནི་གཏན་ལ་དབབ་པར་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་སྨྲ་བ་སྟེ། གཉིས་པའི་དུས་སུའོ། ། འགུལ་བ་དང་འཕར་བ་ནི་དང་པོའི་དུས་སུའོ། ། དཀར་དམར་ལ་སོགས་ཞེས་པ་ནི་གང་གིས་སེར་པོ་དང་ལྗང་གུ་ལ་ཡང་སྟེ། གསལ་བ་དང་མི་གསལ་བ་ཡང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྟགས་ཡིན་ནོ། ། གང་གི་སྒོ་ནས་ཡིན་ཞེ་ན། སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་བསྒོམ་པ་ལ་སོགས་པས་སོ། ། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་མཚན་མ་ནི། ། སྐུ་ནི་རྡོ་རྗེ་དང་རྒྱ་གྲམ་རྣམས་སོ། ། གང་གི་སྟོབས་ཀྱིས་གཞན་གྱུར་ཞེས་པ་ནི་སྒྱུ་མ་ཙམ་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་གསལ་བ་དང་བརྟན་པར་འགྱུར་བའོ། ། གསུང་གི་མཚན་མ་བྱེ་བྲག་ཏུ་བསྟན་པ། གང་ཞིག་སྒྲ་ནི། སྟོང་པ་ལས་བྱུང་བའོ། ། དེ་ཉིད་བྱེ་བྲག་ཏུ་བསྟན་པ་ནི། རང་དང་འཕྲོད་པའི་མན་ངག་སྟོན། ། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། ། སྐུའི་རྟགས་བྱེ་བྲག་ཏུ་བསྟན་པ་ནི། མཛེས་པའི་ལྷ་མོས་བདེ་སྟེར་དང་། ། ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཆུ་འབབ་དང་། ། ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཐུགས་ཀྱི་རྟགས་བྱེ་བྲག་ཏུ་བསྟན་པའོ། ། གཞན་གོ་སླ། ནུས་པ་ལ་བརྟག་པ་ནི། ཡི་དྭགས་དབང་དུ་སྡུད་ནུས་དང་། ། ཞེས་པའོ། ། དེ་ཉིད་བཤད་པ་ཡི་དྭགས་ཟིལ་གྱིས་མནན་པ་ནི་དབང་དུ་སྡུད་པ་ཉིད་དོ། ། གནད་འགྱུར་སྨྲ་བ་མེད་པ་ནི་འོག་མས་བཤད་དོ། ། དམ་ཆོས་སྔོན་དུ་བརྡར་མ་བཏགས། ། ཞེས་པ་ནི་སྔར་ཤེས་པར་མ་བྱས་པ་སྟེ་ཤེས་པར་འགྱུར་བ་ལ་སོགས་པའང་ཡང་དག་པའི་རྟགས་སུ་བཤད་དོ། །

It is explained in accordance with the activity. The rest is easy to understand. "The disciple’s knowledge of all" refers to the knowledge of others' minds and so forth, occurring at the time of the third empowerment. "Speaking" means speaking exactly as it is regarding all that is to be established, occurring at the time of the second empowerment. "Moving and leaping" occurs at the time of the first empowerment. Regarding the phrase "white, red, and so forth," this also includes yellow and green; both clarity and lack of clarity are signs of a buddha. If one asks by what means this occurs, it is through meditating on the mere illusion and so forth. Regarding the signs of body, speech, and mind: the body consists of the vajra and the crossed-vajra. "Transformed by whose power" means that through the gateway of the mere illusion and so forth, it becomes clear and stable. The specific signs of speech are taught: "Whatever sound arises from emptiness." The specific explanation of that is: "He teaches the pith instructions that accord with oneself," and so forth. The specific signs of the body are taught: "The beautiful goddess bestows bliss," and so forth. "The flow of the water of bodhicitta," and so forth, is the specific explanation of the signs of the mind. The rest is easy to understand. Regarding the examination of power: "The ability to subjugate hungry ghosts," and so forth. The explanation of that is: "Overpowering the hungry ghosts" is the very act of subjugating them. "Speaking without the vital points" is explained below. "The sublime Dharma was not previously designated" means it was not previously known; that it will be known and so forth is also explained as a correct sign.

འདི་ལ་ཁ་ཅིག་འདི་སྐད་ཅེས་ཡང་དག་པའི་རྟགས་ནི་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པའམ། ལོག་པའི་རྟགས་ནི་ཡང་དག་པའི་འབྲས་བུ་མེད་པ་ཞིག་གམ་ཞེ་ན། མུ་བཞི་སྟེ། ཡང་དག་པའི་རྟགས་ཡིན་ལ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་ཡང་ཡོད་དེ། གང་གིས་ཡང་དག་པའི་རྟགས་ཐོབ་ནས་ང་རྒྱལ་དང་སོམ་ཉི་ལ་སོགས་པ་སྤངས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། ། ཡང་དག་པའི་རྟགས་ཐོབ་ལ་འབྲས་བུ་མེད་པ་ཡང་ཡོད་དེ་ཡང་དག་པའི་རྟགས་ཐོབ་ནས་ང་རྒྱལ་དང་སོམ་ཉི་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱིའོ། ། ལོག་པའི་རྟགས་ཐོབ་ལ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་ཡང་ཡོད་དེ། གང་གིས་ལོག་པའི་རྟགས་ཐོབ་ནས་འདི་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའོ། ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ཡེ་ནས་དོན་དམ་པར་གང་ཡང་མ་གྲུབ་པའོ་ཞེས་བྱ་བར་ངེས་པ་དེའི་རྗེས་སུ་ཐོབ་པ་རྣམས་ཀྱིའོ། ། ལོག་པའི་རྟགས་ཀྱང་ཐོབ་ལ་འབྲས་བུ་མེད་པའང་ཡོད་དེ། དགའ་བ་དང་སྐྲག་པའི་སེམས་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱིའོ། ། དེ་བས་ན་ཡང་དག་པའི་རྟགས་དང་ལོག་པའི་རྟགས་ཀྱིས་འབྲས་བུ་ངེས་པར་འབྱིན་པ་དང་མི་འབྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བར་ནི་མ་གྲུབ་བོ། ། ཡང་གལ་ཏེ་ཡང་དག་པའི་རྟགས་ནི་དངོས་སུ་ཡོད་པ་ཞིག་ལ་ལོག་པའི་རྟགས་ནི་མེད་པ་ཞིག་གམ། གལ་ཏེ་དེ་ལས་བཟློག་པ་ཞིག་གམ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གིས་གཉི་ག་ལའང་འཁྲུལ་པ་ཙམ་དུ་ཤེས་ན་ནི་ཡང་དག་པར་འགྱུར་གྱི། སྔོན་ཡང་གང་གིས་གཉི་གའི་ཡན་ལག་ལ་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་བཞག་གོ། ། དེ་ལྟར་ཡང་དག་པའི་རྟགས་བསྟན་ཟིན་ནས། ད་ནི་ལོག་པའི་རྟགས་དང་བཟློག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཡང་དག་རྟགས་རྣམས་ཐོབ་བྱ་དང་། ། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དགའ་བ་དང་ནི་མི་དགའི་སེམས། ། གཉིས་དང་བྲལ་བ་བསམ་པས་བཟློག།

Regarding this, some may ask: "Is a correct sign necessarily accompanied by its result, or is a false sign necessarily without a correct result?" There are four possibilities. First, there is that which is a correct sign and is also accompanied by a result: this refers to those who, having attained the correct sign, have abandoned pride, doubt, and so forth. Second, there is that which is a correct sign but is without a result: this refers to those who, having attained the correct sign, still possess pride, doubt, and so forth. Third, there is that which is a false sign but is accompanied by a result: this refers to those who, having attained the false sign, have gained the certainty that "all phenomena are like an illusion; in the ultimate sense, nothing is established from the very beginning," and who subsequently attain [realization]. Fourth, there is that which is a false sign and is also without a result: this refers to those whose minds are possessed of joy or fear. Therefore, it is not established that a correct sign or a false sign necessarily produces or fails to produce a result. Furthermore, if one asks whether a correct sign is something that actually exists while a false sign is something that does not exist, or if it is the reverse, it is not so. If one understands that both are merely delusions, that is the correct [view]; however, previously, the existence or non-existence of the components of both was established. Having thus shown the correct signs, now, in order to reverse the false signs, it is said: "The correct signs are to be attained," and so forth: "By the thought that is free from both joy and the mind of displeasure, one reverses [them]."

ཅེས་པ་ནི་གང་དུ་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པའི་སྐུར་སྣང་ན་དགའ་བའམ་མི་དགའ་བའི་སེམས་བརྟན་པོར་གནས་པ་ནི་བསམ་པ་ལས་བཟློག་པ་སྟེ། འདིས་ཉེ་བར་ཞི་བར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། ། སེམས་ཀྱི་འཁྲུལ་པར་བལྟ་བ་དང་། ། སྒྱུ་མ་རང་བཞིན་མེད་པ་ནི། ། ཞེས་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ། ། གང་དུ་དྲི་ཆེན་ཤ་ཆེན་དང་། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་སྤྱོད་བྱེད་པ། ། ཞེས་པ་ནི། བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་སྤྱོད་པས་བདུད་རྩི་ལྔ་ལ་སྤྱོད་པས་བཟློག་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། ། གང་གིས་དམ་ཚིག་རྟག་ཏུ་སྲུང་། ། དེ་ལ་བདུད་ཀྱི་སྦྱོར་བ་མེད། ། ཅེས་པ་ནི། གང་གིས་སྡོམ་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་གྱུར་ན་བདུད་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ཞི་བར་འགྱུར་རོ། ། ཡི་དམ་ལྷ་ལ་ལུས་འབུལ་ཞིང་། ། དམ་ཚིག་ཉམས་པ་བཤགས་པ་དང་། ། ཕྱིས་ནི་སྡོམ་པ་འཛིན་བྱེད་པ། ། ཞེས་པ་ནི། གང་གི་ཚེ་རང་གི་ཡི་དམ་གྱི་ལྷ་ལ་ལུས་ཕུལ་བ་ལ་སོགས་པས་དེའི་གནོད་པ་ཞི་བར་འགྱུར་རོ། ། དེ་ལ་དྲག་པོའི་སྦྱོར་སྔགས་དང་། ། མི་འདའ་གསང་བའི་སྔགས་ཟློས་ཞེས་པ་ནི། དམ་ཚིག་གི་སྔགས་དང་། དྲག་པོ་ཆེན་པོ་ཁྲོ་བོའི་སྔགས་ཀྱིས་བཟློག་པའོ། ། བདག་ལས་བྱུང་བའི་ཞེས་པ་རང་ལས་ཁྲོ་བོ་གདུག་པའི་མཚོན་ཆ་ཐོགས་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པས་ལུས་དུམ་བུར་གཏུབས་པ་དང་། བདག་གིས་བསྐུལ་བས་ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་བསྐུལ་ཏེ། ད་ལས་འོད་མཚོན་ཆར་སྤྲོས་པས་ཞི་བར་འགྱུར་རོ། ། ཡུངས་ཀར་དང་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་གོ་སླའོ། ། ཡང་ན་བདག་ཉིད་ཁྲོ་བོ་ཡི། ། མདུན་གྱི་སྙིང་དུ་སེམས་དཔའ་བསྐྱེད། ། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་དོན་ནི་གང་གིས་ཐོག་མ་ཉིད་དུ་སེམས་དཔའ་སྙིང་ག་ནས་ཕྱུང་སྟེ།

This means that when the forms of the Buddha and so forth appear, to remain with a mind that is neither joyful nor displeased is to turn back from conceptual thought, for by this, one becomes thoroughly pacified. The statements, "Viewing the mind as delusion, and as an illusion without intrinsic nature," have already been explained. Regarding the lines, "Where one practices with the great excrement, the great flesh, and the bodhicitta," this is because one turns back [obstacles] by practicing the five nectars through the conduct of ascetic discipline. Regarding the lines, "Whoever constantly guards the samaya, for them there is no activity of Māra," this means that if one's vows become perfect, all Māras will be thoroughly pacified. Regarding the lines, "Offering one's body to the yidam deity, confessing the impairment of samaya, and subsequently upholding the vows," this means that when one offers one's body to one's own yidam deity and so forth, the harm [caused by Māra] will be pacified. Regarding the lines, "There, with fierce application mantras, and reciting the secret mantra that is not to be transgressed," this refers to turning back [obstacles] with the samaya mantras and the fierce mantras of the great wrathful deities. Regarding the phrase, "Arising from oneself," this means that from oneself, immeasurable wrathful deities holding fierce weapons chop the body into pieces; and by my exhortation, all the Buddhas of the ten directions are exhorted, and by the light radiated from them as weapons, [the harm] is pacified. The lines beginning with "White mustard seeds and..." are easy to understand. Alternatively, regarding the lines, "Furthermore, as the wrathful deity oneself, generate the sattva in the heart in front," the meaning is that one first brings the sattva forth from the heart.

དེའི་སྙིང་དུ་བཅུག་ནས་ངེས་པའི་མཚན་མ་སྟོན་ཅིག་ཅེས་ལས་བཅོལ་ཏེ། ཁྲོ་བོ་ལས་མེ་འབར་བས་ཞི་བར་འགྱུར་རོ། ། གང་ཞིག་དེའི་མགྲིན་པར་ཨཱཿདམར་པོ་བཞག་ལ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཨཱཿདམར་པོ་བཀུག་སྟེ། དེ་ནས་དེའི་ཀླད་པའི་ནང་དུ་ཁྲོ་བོ་ཁམས་གསུམ་རྣམ་པར་རྒྱལ་བ་འཁོར་ལོ་ཐོགས་པས་བསྐོར་ཏེ། སྨྲོས་ཅིག་ཅེས་བརྗོད་པས་འབྱུང་པོ་གང་ཡིན་པ་སྨྲ་བར་འགྱུར་རོ། ། ཐོད་པ་གསུམ་ནི་ཐོད་པ་རློན་པ་དང་། སྐམ་པོ་དང་དུམ་བུར་གྱུར་པའི་ཕྱག་རྒྱས་བཟློག་པའོ། ། གཞན་གོ་སླ། འདི་དག་གི་དོན་ཡང་རིན་ཆེན་གོས་སྔོན་ཅན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་ཐོད་པ་གསུམ་གྱིའོ། ། སྣང་བ་མཐའ་ཡས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱའོ། ། རྡོ་རྗེ་གོས་སྔོན་པོའི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་ནི་རྡོ་རྗེ་སྡིགས་མཛུབ་བོ། ། ལས་ཀྱི་གོས་སྔོན་ཅན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་ནི་རྒྱ་གྲམ་མོ། ། བདེ་གཤེགས་གོས་སྔོན་པོ་ཅན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་ནི་འཁོར་ལོའི་ཕྱག་རྒྱའོ། ། བཀྲ་ཤིས་འཁོར་ལོའི་སྦྱོར་བ་ཡིས། ། ཞེས་པ་ནི་གཉེན་པོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་སོ། ། ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། ཆགས་པར་གྱུར་ན་རུལ་མྱགས་དང་། ། དུམ་བུ་ལང་ལིང་རྣམ་པར་བསམ། ། ཞེས་བྱ་བ་ནི། འདོད་ཆགས་སྐྱེས་ན་རུལ་མྱགས་ལ་སོགས་པ་དང་། མི་གཙང་བའི་རྫས་ཉི་ཤུ་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་རོ། ། ཁྲོ་བར་གྱུར་ན་བྱམས་ལ་སོགས། ། ཞེས་པ་ནི་སྙིང་རྗེ་དང་བྱམས་པ་དང་དགའ་བ་བསྒོམ་པའོ། ། གཏི་མུག་ལ་སོགས་ཆོས་རྣམས་དབྱེ། ། ཞེས་པ་ནི་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་ལ་སོགས་པས་དབྱེའོ། ། གཞན་གོ་སླའོ། །

Having placed [the mantra] in its heart, one should command: "Show the certain signs!" and the fire arising from the wrathful deity will be pacified. If one places a red āḥ at its throat and summons the red wisdom āḥ, and then surrounds the interior of its brain with the wrathful Trilokavijaya holding a wheel, saying "Speak!", whatever spirit it may be will speak. The three skulls are the mudrā of reversal: the fresh skull, the dry skull, and the fragmentary skull. The rest is easy to understand. Regarding the meaning of these: through the yoga of Ratnavastranīla, there are the three skulls; through the yoga of Amitābha, the samaya-mudrā; through the yoga of Vajrāsitavastranīla, the vajra-fearful gesture; through the yoga of Karmavastranīla, the crossed-vajra; and through the yoga of Sugatavastranīla, the wheel-mudrā. "By the application of the auspicious wheel" refers to the meditative absorption of the antidote. How so? "If attachment arises, contemplate it as putrid, rotting, and fragmented"—this means that if desire arises, it is associated with putridity and so forth, and the twenty impure substances and so on. "If anger arises, [apply] loving-kindness and so forth" means meditating on compassion, loving-kindness, and joy. "Distinguish the phenomena of delusion and so forth" means distinguishing them by means of the virtuous, the non-virtuous, and so on. The rest is easy to understand.

གལ་ཏེ་བརྡ་དང་ཕྱག་རྒྱ་ལ་སོགས་པའི་སྦྱོར་བ་སྟོན་གྱུར་ན་ཞེས་པ་ནི། བརྡ་དང་ཕྱག་རྒྱ་དང་གར་དང་གླུ་ལ་སོགས་པ་སྟོན་པའོ། ། སྙིང་ནང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གོ་སླའོ། ། དེས་གསལ་བར་གྱུར་ན། དེ་ལ་ལན་དང་བཅས་པར་བྱ། ། ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། ། ཇི་ལྟ་བུར་སྟོན་ཅེ་ན། ཐབས་ཀྱིས་སྟོན་ན་ཤེས་རབ་སྟེ། ། ཞེས་པ་ནི། གཡས་ཀྱིས་སྟོན་ན་གཡོན་གྱིས་སྦྱིན། ། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། ། ཤེས་རབ་མ་ཡི་སྤྱོད་པ་རྫོགས། ། ཞེས་པ་ནི་ཤེས་རབ་མའི་པདྨ་ལ་སྨྲ་བ་རོལ་པ་དང་། འཕྱང་བ་དང་། འཁྱུད་པ་དང་། འཇིབས་པ་ལ་སོགས་པས་ཞི་བར་འགྱུར་རོ། ། གཉིས་འདུས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་གོ་སླའོ། ། དེ་ལྟར་ན་བདུད་བཟློག་པ་ཡང་གང་ཞིག་སྔགས་ཟློས་པའི་དུས་ཀྱི་བདུད་ལ་དྲག་པོའི་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་ལ་སོགས་པས་བཟློག་པར་བྱའོ། ། བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ལ་གནས་པའི་བདུད་ལ་ནི། གང་གི་མཚན་མའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཇི་སྐད་སྨོས་པས་ཞི་བར་བྱའོ། ། རྫོགས་པའི་རིམ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་པས་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པས་ཞི་བར་བྱའོ། ། ཡང་ན་སྔགས་ཟློས་པ་ནི་བསྐྱེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སོགས་པའོ། ། བསྐྱེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུས་སོ། ། གང་གི་ཚེ་རྫོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བསྐྱེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་ཤེ་ན་ནི་ཉེས་པ་དང་བཅས་ཤིང་འགལ་བ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་རོ། ། བདུད་བཟློག་པའི་ཆོ་ག་བཤད་ཟིན་ཏོ། ། དེ་ལྟར་སྤྱོད་པའི་རིམ་པ་བསྟན་ཟིན་ཏོ། ། ད་ནི་ཐུན་མོང་གི་དངོས་གྲུབ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་དང་པོ་འབྱུང་པོ་ཚར་གཅད་པའི་ཆོ་ག་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གང་ཞིག་བདག་དང་གཞན་རྣམས་ལ། །

Regarding the phrase "if the application of signs, mudrās, and so forth is shown," this refers to demonstrating signs, mudrās, dance, song, and the like. The passage beginning with "within the heart" is easy to understand. The meaning of "when that becomes clear, one should respond to it" is as follows. If one asks how it is shown: "If shown by means of method, it is insight" means that if shown with the right hand, one should give with the left, and so forth. "The conduct of the wisdom consort is complete" means that through speaking, sporting, hanging, embracing, sucking, and so forth upon the lotus of the wisdom consort, [the afflictions] will be pacified. The passage beginning with "the union of the two" is easy to understand. In that way, as for repelling the māras: when reciting mantras, the māras should be repelled by fierce mantras, mudrās, and so forth. For the māras that persist during the generation stage, they should be pacified by the samādhi of the signs as previously described. For those persisting during the samādhi of the completion stage, they should be pacified by emptiness and so forth. Alternatively, "reciting mantras" refers to the samādhi of the generation stage and so forth. In the samādhi of the generation stage, it is done by means of the illusion-like [nature]. If one asks, "When [the completion stage] is [approached] by the samādhi of the generation stage during the samādhi of the completion stage?"—it would be faulty and contradictory. The ritual for repelling the māras has been explained. Thus, the sequence of conduct has been taught. Now, the common accomplishments will be taught. To first teach the ritual for subduing elemental spirits, [it says]: "Whoever, for themselves and others..."

ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་ལས་གཞི་ཡིད་འོང་ཞེས་པ་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། ། སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་རྫོགས་པ་དང་། ། ཞེས་པ་ནི། སའི་ཆོ་ག་ལ་སོགས་པ་རྫོགས་པའོ། ། གང་ལྟར་འདོད་པའི་སྐུ་བསྐྱེད་དེ། ། ཞེས་པ་ནི་དབང་ཐོབ་པར་བྱས་པ་ལས་བྱུང་བའི་སྐུ་གཡོན་ན་ཕྱོགས་སྐྱོང་གི་རྒྱལ་པོ་གང་ཡང་རུང་བ་ཐོགས་པ་བསྐྱེད་པའོ། ། ཞི་བ་ལ་སོགས་སོ་སོ་ཡི། ། བཟླས་དང་བསྡུ་བ་རྫོགས་གྱུར་ནས། ། ཞེས་པ་ནི། རང་དང་བའི་སྐུ་མདུན་དུ་བལྟས་ཏེ། དེ་ལ་མཆོད་པ་དང་བསྟོད་པ་བྱས་ནས་གང་ཡིན་པའི་མིང་དང་ལས་ཀྱི་སྔགས་སྤེལ་ཏེ། གྲངས་བརྒྱའམ་སྟོང་དུ་རྫོགས་པ་དང་། འཁོར་ལོ་རང་ལ་བསྡུས་ཏེ། ཞི་བར་གྱུར་པའི་ཚོགས་དག་དང་། ། གཏོར་མས་ཀྱང་ནི་བཟློག་པར་བྱ། ། ཞེས་པ་ཐོག་མ་ཉིད་དུ་ཞི་བའི་ཚོགས་དང་གཏོར་མས་བཟློག་པའོ། ། དེ་ཡིས་འདུལ་བར་མ་གྱུར་ན། ། ཞེས་པ་ནི་དེས་མ་ཞི་ན་སྟང་སྟབས་ཀྱིས་གདུལ་ཞེའོ། ། དེ་ཉིད་བཤད་པ། རྐང་པ་རལ་གྲི་གཡས་པ་ལ། ། ཞེས་པ་ནི་རྐང་པ་གཡས་པ་རལ་གྲི་རབ་ཏུ་འབར་བ་སྦྲུལ་དང་ཆུ་སྲིན་ལ་སོགས་པས་མཛེས་པར་བྱས་པ་བསམ་མོ། ། གཡོན་པ་ལྕགས་ཀྱུའི་སྦྱོར་བ་ཞེས་པ་རྐང་པ་གཡོན་པ་ལྕགས་ཀྱུ་རབ་ཏུ་འབར་བ་འོད་སྣ་ཚོགས་དང་ལྡན་པར་བསམ་མོ། ། དེས་ཅི་བྱ་ཞེ་ན། མི་གཡོ་གཡས་གཡོན་སྟང་སྟབས་བྱ། ། ཞེས་པ་མི་འགྱུར་བ་ཐ་མལ་པའི་འགྲོས་ཀྱི་ཚུལ་ལ་ཅུང་ཟད་བཏེག་ནས་དགུག་པ་དང་གདབ་པའི་ཚུལ་བྱའོ། ། སྔགས་འོག་ནས་སྟོན་ཏོ། ། ལས་གཞན་བསྟན་པ། ནད་པའམ་ནི་གཟུགས་དག་ལ། ། དམིགས་པ་ལེན་པར་དབབ་བྱ་སྟེ། ། ཞེས་པ་ནི་འབྱུང་པོ་ནད་པའམ་གཟུགས་ལ་བསྡུའོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །

Thus it is said, and so forth. Regarding that, the phrase "the delightful ground" has already been explained. "When the preliminaries are complete" means that the rituals of the site and so forth have been finished. "Generate the body as desired" means to generate the body arising from having received empowerment, holding whichever of the kings of the directional guardians is appropriate on the left. "Once the recitation and withdrawal for each, such as pacifying and so forth, are complete" means that, having visualized the peaceful body in front of oneself, one should present offerings and praises, then interpose the name and the activity mantra, and complete the count of one hundred or one thousand. Then, having withdrawn the wheel into oneself: "With the peaceful assemblies and also with the torma, one should repel [the obstacles]." This means that first, one repels them with the peaceful assemblies and the torma. "If they are not subdued by that" means that if they are not pacified by that, one should subdue them with the ritual dance (stang stabs). To explain that: "The right foot is a flaming sword" means one should visualize the right foot as a blazing sword, beautifully adorned with snakes, makaras, and so forth. "The left is the application of the hook" means one should visualize the left foot as a blazing hook possessing various lights. If one asks what is to be done with that: "Perform the immovable right and left dance steps" means that, having slightly lifted the unchanging, ordinary gait, one should perform the manner of summoning and striking. The mantra is shown below. To teach another activity: "Upon the patient or the image, the visualization should be made to descend" means that the bhūta should be gathered into the patient or the image.

རྐང་པ་གཡས་པ་རི་རབ་ནི། ། རྒྱ་གྲམ་འབར་བས་མཚན་པའོ། ། ཞེས་པ་རྐང་པ་གཡས་ཀྱི་འོག་ཏུ་རྡོ་རྗེ་རྒྱ་གྲམ་འོད་ཁ་དོག་ལྔ་དང་ལྡན་པ་འོད་ཟེར་ཕྱོགས་བཅུར་འཕྲོས་པ་དེའི་དབུས་སུ་ལཾ་ལས་ས་གཞི་རི་རབ་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པར་བསམ་མོ། ། རྒྱལ་ཆེན་ཕྱོགས་སྐྱོང་གོང་མ་སྟེ། ། ཞེས་པ་ནི། རི་རབ་ལ་བསམ་པའོ། ། ཁྲོ་བོ་བཞི་ནི་འོག་མ་ལ། ། ཞེས་པ་ནི། བདེ་གཤེགས་གོས་སྔོན་ཅན་ལ་སོགས་པ་གྲུ་བཞི་ལ་བསམ་པའོ། ། པུས་མོ་ཆུ་སྲིན་རྒྱལ་མཚན་ཏེ། ། ཞེས་པ་ནི་པུས་མོ་ཆུ་སྲིན་གྱི་ཁ་ནས་བྱུང་བའོ། ། གནས་ལྔར་ཁྲོ་བོ་ལྔ་པོ་བསྐྱེད། ། ཅེས་པ་ནི་སྤྱི་བོ་ལ་སོགས་པར་བདེ་གཤེགས་གོས་སྔོན་ཅན་ལ་སོགས་པ་བསམ་མོ། ། གཡོན་པ་ལྕགས་ཀྱུའམ་རྡོ་རྗེ། ། ཞེས་པ་ནི་རྐང་པ་གཡོན་པ་ལ་ལྕགས་ཀྱུའམ་རྡོ་རྗེ་བསྒོམ་པའོ། ། དགུག་པ་ལ་སོགས་སྦྱོར་བྱས་ནས། ། ཞེས་པ་ནི་དགུག་པ་དང་བཅིང་པ་བྱའོ། ། སྙིང་གར་མནན་པ་ནི་ཁྲོས་པའི་ཤུགས་ཀྱིས་འབྱུང་པོ་གཟིར་བའི་སྔགས་བཟླས་ཤིང་རྐང་པ་གཡས་པས་སྙིང་གར་མནན་ནོ། ། གཞན་གོ་སླའོ། ། ལས་གཞན་གྱི་སྦྱོར་བ་བསྟན་པ། ཡང་ན་སྙིང་ནང་མེ་དཔུང་བསྐྱེད། ། འབར་བ་དང་ནི་སྲེག་པས་འགྲུབ། ། ཅེས་པ་ནི་འབྱུང་པོའི་སྙིང་དུ་ཁྲོ་བོ་མེ་ལྟར་འབར་བ་བསམས་ལ་དེའི་འོད་ཀྱིས་འབྱུང་པོ་ཚིག་པར་བསམ་མོ། ། གོང་མའམ་ནི་ཞེས་པ་བཤད་མ་ཐག་པའི་རིམ་པས་སོ། ། ཁྲོ་བོ་བཅུས་འགྲུབ་ཅེས་པ་ནི་ཁྲོ་བོ་མེ་ལྟར་འབར་བའི་རྟོག་པ་ལས་འབྱུང་བ་ཉིད་དོ། ། དེ་ལྟར་འབྱུང་པོ་ཐམས་ཅད་གདུལ་བ་བསྟན་ནས། ཁྱད་པར་ཀླུ་ཡི་སྦྱོར་བ་ཡང་། །

"The right foot is Mount Meru, marked by a blazing crossed-vajra." This means that beneath the right foot, one should visualize a five-colored crossed-vajra with light rays radiating in the ten directions, in the center of which is the ground of Mount Meru and so forth, arising from the syllable laṃ. "The Great Kings and the Guardians of the Directions are above" refers to the visualization of Mount Meru. "The four wrathful deities are below" refers to the visualization of the Sugata Nīlāmbaradhara and the others at the four corners. "The knees are the makara banners" means that the knees emerge from the mouths of makaras. "Generate the five wrathful deities at the five places" means to visualize the Sugata Nīlāmbaradhara and the others at the crown and so forth. "The left is a hook or a vajra" means to meditate on a hook or a vajra at the left foot. "Having performed the application of summoning and so forth" means to perform the summoning and binding. "Pressing upon the heart" means to recite the mantra for subduing the bhūtas with the force of wrath and press down upon the heart with the right foot. The rest is easy to understand. Showing the application of other activities: "Alternatively, generate a mass of fire within the heart; through blazing and burning, success is achieved." This means to visualize a wrathful deity blazing like fire within the heart of the bhūta, and to imagine the bhūta being consumed by its light. "The former or..." refers to the sequence just explained. "Success is achieved by the ten wrathful deities" refers to what appears in the Krodhadaśaka-jvālā-kalpa (The Ritual of the Ten Wrathful Deities Blazing Like Fire). Having thus shown the subduing of all bhūtas, the specific application for the nāgas is also taught:

ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ཀླུ་གཟིར་བ་ལ་སོགས་པ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་གཟིར་བ་མཁའ་ལྡིང་ལྔ་པོ་སྟེ། ། ཞེས་པ་ནི་བཤད་པ། ལྔ་ལ་ལྔ་ནི་ལེགས་གནས་ཏེ། ། ཞེས་པ་ནི་གཡས་པ་ལ་རྡོ་རྗེ་རྩེ་ལྔ་པ་གདེངས་པ་ལ་བྱ་ཁྱུང་ལྔ་པ་བསམ་པའོ། ། གཡོན་པ་ལ་ནི་ལྕགས་ཀྱུ་ལྔ་བསམ་མོ། ། པུས་མོ་དཔུང་པ་རྣམ་བཞི་ལ། ། ཐོགས་མེད་འཁོར་ལོ་བཞི་བསམས་ཏེ། ། ཞེས་པ་བྱ་ཁྱུང་བཞི་བསམ་པའོ། ། རྡོ་རྗེས་བསྲེགས་ཤིང་ལྕགས་ཀྱུས་འཛིན། ། ཞེས་པ། རྡོ་རྗེ་ལས་འོད་བྱུང་བས་ཀླུ་ཐམས་ཅད་ནད་པའི་ལུས་ལས་བཀུག་སྟེ་ལྕགས་ཀྱུས་བཟུང་ངོ་། ། གང་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི། གོང་མ་བཞིན་དུ་བཤད་དོ། ། ཙ་ལས་བྱུང་བ་ནི་འཁོར་ལོའོ། ། ཁྲོཾ་ལས་བྱུང་བ་ནི་བྱ་ཁྱུང་ངོ་། ། འོད་ཟེར་གྱིས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་རང་དང་འདྲ་བ་སྤྱན་དྲངས་ཏེ་བསྟིམ་པའོ། ། བདག་འོད་བུ་ག་དགུ་སོགས་ཞུགས། ། ཞེས་པ་ནི་ལུས་ཁྱབ་པར་བསྟན་ཏོ། ། ལྟེ་བའི་འཁོར་ལོ་ནི་མེ་བསྐུལ་བའོ། ། གཡས་ཀྱི་རྡོ་རྗེས་སྦར་བ་ཡང་དེ་ཉིད་དོ། ། གཞན་གོ་སླ། ཡང་ན་ནང་དུ་བསྲེག་པར་བྱ། ། ཞེས་པ་ནི། ནད་པའི་ལུས་ཐམས་ཅད་མེ་འབར་བས་ནད་པར་བཅས་པ་བསྲེགས་ཏེ། རླུང་གིས་གཏོར། ཆུས་བཀྲུས་པ་ལས་རིམ་གྱིས་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་བསྐྱེད་དེ་དབང་བསྐུར་སྔགས་བཟླས་པའོ། ། ཀླུའི་ཚོགས་ཀྱི་ལས་སུ་བྱ་བ་ནི། ཟངས་སོགས་དམར་པོའི་སྣོད་དུ་བཀོད། ། ཅེས་པ་པདྨ་འདབ་མ་བརྒྱད་པའི་གཟུགས་བྱས་ལ་བཀོད་པའོ། ། བདུད་རྩིས་གསོ་བ་ནི་ནཱ་ག་གེ་སར་དང་དབང་པོ་ལག་པ་ལ་སོགས་པ་བ་དམར་མོའི་འོ་མ་དང་སྦྱར་ཏེ་གསོ་བའོ། ། གཞན་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །

With the words "and so forth," the subjugation of the nāgas and other rites are to be explained. Regarding that, "the subjugation is the five garuḍas" is explained as follows: "The five are well-situated upon the five" means that one should visualize five garuḍas upon the five-pronged vajra brandished in the right hand. In the left hand, one should visualize five iron hooks. "Upon the four [joints of] the knees and shoulders, one should visualize four unimpeded wheels" means one should visualize four garuḍas. "Burnt by the vajra and seized by the hook" means that light emanating from the vajra draws all the nāgas from the patient's body, and they are then seized by the iron hooks. The passage beginning with "whichever" is explained as before. The wheel arises from the syllable ca; the garuḍa arises from the syllable khrōṃ. "By the light rays" and so forth refers to inviting those identical to oneself and dissolving them [into the visualization]. "I enter the nine orifices and so forth" indicates that [the light] pervades the body. The wheel at the navel is the stimulation of the fire. The blazing by the vajra of the right hand is also that very same thing. The rest is easy to understand. Alternatively, "one should burn within" means that the entire body of the patient, together with the disease, is burned by blazing fire, then scattered by wind and washed by water. From that, one gradually generates Vajrapāṇi, confers empowerment, and recites the mantra. Regarding the ritual activity for the host of nāgas: "arranged in a red vessel of copper and so forth" means arranging them in the form of an eight-petaled lotus. "Healing with nectar" means mixing nāgakesara, indravāruṇī, and so forth, with the milk of a red cow to heal them. The rest has already been explained.

གང་གིས་ནད་པའི་ལས་སུ་བྱ་བའང་གང་གི་ཐོག་མར་(ནང་,ནད་)པ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་དེ། སྡོམ་པ་དང་དམ་ཚིག་ལ་སོགས་པ་ཡང་དག་པར་བླངས་ནས། དེ་ནས་ལས་སུ་བྱ་བ་གང་ཡང་རུང་བས་འབྱུང་པོ་ཕྲལ་ཏེ། དེ་ནས་དྲག་པོའི་སྔགས་ཉེ་བར་བཟླས་པའི་ཆུས་ཉིན་ལན་གསུམ་མཚན་ལན་གསུམ་དུ་བཀྲུ་བར་བྱའོ། ། དབང་བསྐུར་ཏེ། དེས་ཡན་ལག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་རོ། ། བགེགས་བཟློག་པའི་ཆོ་ག་བཤད་ཟིན་ཏོ། ། དེ་ནས་གདུག་པ་ཅན་གདུལ་བའི་ཆོ་ག་བཤད་པའི་ཕྱིར། གང་ཞིག་གདུག་པ་འདུལ་འདོད་པས། ། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གདུག་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དང་མི་ལྡན་ཞིང་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་གཞན་ལ་གནོད་པར་ཞུགས་པའོ། ། དེ་བསད་པ་ནི་ལུས་སེམས་དབྲལ་བའོ། གནས་གང་དུ་ཞེ་ན། དུར་ཁྲོད་ལ་སོགས་འཇིགས་གནས་སུ། ། ཞེས་དུར་ཁྲོད་དང་། རི་ཁ་རལ་དང་སུམ་མདོ་དང་། གྲོག་གླིང་ལ་སོགས་པའི་བཀྲ་མི་ཤིས་པའི་གནས་སུ་བྱའོ། ། དྲག་པོའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུག་གིས་བྲི། ། ཞེས་པ་ཀུན་དུ་ཁྲུ་རེ་ཡོད་པའི་གནས་སུ་དུག་དང་གྲི་བོའི་ཁྲག་དང་། སོལ་ཆེན་གྱིས་བྱུག་པར་བྱའོ། ། གཞན་གོ་སླ། ཚ་བ་བསྐྱེད་པའི་སྦྱོར་བ་བྱ། ། ཞེས་པ་ནི། ནིམ་པ་ལ་སོགས་པའི་ཤིང་ལ་མེ་སྦར་ལ་གང་གི་རྫས་གོང་མ་དང་ཚ་བ་གསུམ་དང་འབྲུ་མར་དང་བསྲེས་ཏེ། བྱུགས་ཤིང་བསྐམ་མོ། ། གཞན་གོ་སླ། བདག་ལས་སྤྲུལ་པའི་ཁྲོ་བོའི་ཚོགས། ། ཞེས་པ་རྩ་བའི་སྔགས་ཀྱི་འོད་ལས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཁྲོ་བོའི་ཚོགས་ཀྱིས་རྒྱས་པར་བྱའོ། ། རྡོ་རྗེ་དགུག་པའི་སྔགས་རྩ་བའི་སྔགས་དང་སྤེལ་ཏེ། བཟླས་པར་བྱའོ། ། དེས་ཅི་བྱེད་ཅེ་ན།

Regarding the ritual to be performed for the patient: first, the patient should generate the mind of awakening (bodhicitta) and correctly take up the vows, samayas, and so forth. Then, having separated the elemental spirits (bhūta) by any appropriate ritual action, one should bathe the patient three times during the day and three times at night with water over which the fierce mantra has been recited. Having conferred the empowerment, the limbs [of the ritual] will be fully complete. The ritual for averting obstacles has been explained. Next, in order to explain the ritual for subduing the malevolent, it says: "Whoever desires to subdue the malevolent," and so forth. "Malevolent" refers to those who lack the mind of awakening and are constantly engaged in harming others. "Killing" them means separating their body and mind. In what location? It says, "In terrifying places such as charnel grounds," meaning one should perform it in inauspicious locations such as charnel grounds, mountain crags, triple junctions, or river islands. "Draw the fierce maṇḍala with poison" means that in a space measuring one cubit on all sides, one should smear it with poison, the blood of a corpse, and great charcoal. The rest is easy to understand. "Perform the application that generates heat" means to kindle a fire with wood such as neem and the like, and having mixed the aforementioned substances with the three hot spices and sesame oil, one should smear [the target] and dry it. The rest is easy to understand. "The assembly of wrathful deities emanated from myself" means that from the light of the root mantra, the world-system should be filled with the assembly of wrathful deities. One should recite the mantra for summoning with the vajra, interspersed with the root mantra. If one asks what that accomplishes:

ལྕགས་ཀྱུ་ལ་སོགས་བཞི་པོ་སྤྲོས། ། ཞེས་པ་ནི། ལྕགས་ཀྱུ་ཅན་དང་ཞགས་པ་ཅན་དང་། ལྕགས་སྒྲོག་ཅན་དང་། ཐོ་བ་ཅན་གྱིས་དགུག་པ་དང་གཞུག་པ་དང་བཅིང་བ་དང་བརྡུང་བའི་ལས་ཀྱིས་གདུལ་བྱ་བསྟིམ་པ་ཉིད་དོ། ། ལས་ཀྱི་རྒྱའམ་རི་རབ་ཀྱིས། ། དེ་ཡི་སྟེང་ནས་མནན་པར་བྱ། ། ཞེས་པ་ནི། སྤྱི་བོར་རྒྱ་གྲམ་དང་རི་རབ་དེའི་ལྟེ་བ་ལ་བསམ་པར་བྱའོ། ། བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་ལྷ་ནི་དབང་བསྐུར་བའི་ལྷ་སྟེ་སྙིང་གའི་ས་བོན་ནོ། ། ལས་ཀྱི་ཁྲོ་བོ་ནི་བདུད་རྩི་འཁྱིལ་པ་སྟེ། ། དེས་དབྱེ་བ་ནི་དབྲལ་བའོ། ། དེ་དག་གི་དོན་ཡང་གདུལ་བྱ་མདུན་དུ་བསམས་ཏེ། དེའི་སྙིང་གི་ནང་ན་དབང་བསྐུར་བའི་དུས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་གསལ་བར་གྱུར་པ་དང་། རང་ལས་ཁྲོ་བོ་བདུད་རྩི་འཁྱིལ་པ་སྤྲོས་ཏེ། མཉེས་པར་བྱས་ནས་ཉེས་པ་བསྒོ་སྟེ། དེས་ན་དེ་ཁྲོས་པར་གྱུར་པས་ཁྲག་འཐུང་བར་བསམ་པའོ། ། སྲོག་རྩའི་བདག་པོ་བྲམ་ཟེའི་གཟུགས། ། ཞེས་པ་ནི་སྲོག་རྩའི་ནང་ན་བྲམ་ཟེའི་གཟུགས་འོད་ལྟ་བུར་གནས་པའོ། ། གདུག་པའི་ཁྲོ་བོས་སྦྱར་མས་བདུག། ཅེས་པ་ནི། ཁམས་གསུམ་རྣམ་པར་རྒྱལ་བས་གུ་གུལ་སྦྱར་མས་བདུག་པའོ། ། ཁྲོས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཁྲག་འབྱིན་པ་ནི་སྲོག་ལྷ་ཁྲོས་པས་སྲོག་རྩ་ཆད་པར་འགྱུར་བའོ། ། སྤྲུལ་པ་ཐོགས་ལྔ་ལ་སོགས་པ་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། ། གཞན་གོ་སླ། ཐོག་ཆེན་སྦྱོར་བའི་ལས་བྱས་ནས། ། ཞེས་པ་ནི་མཚོན་ཆའི་ཆར་འབབ་པར་བསམ་པའོ། ། གང་གིས་ཤེ་ན། དཀྱིལ་འཁོར་ཀུན་གྱིས་ཏེ། སྤྲུལ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སོ། ། ལྕགས་ནི་མི་བསད་པ་ལ་སོགས་པའོ། ། རིགས་མཐུན་པ་ནི་དུག་དང་། ཚེར་མ་དང་།

"Radiate the four, the hook and so forth" means that by means of the activities of summoning, entering, binding, and striking, performed by the Holder of the Hook, the Holder of the Lasso, the Holder of the Chain, and the Holder of the Hammer, the disciples are dissolved [into the deity]. "With the activity-seal or Mount Meru, press down upon them from above" means that one should visualize a crossed-vajra and Mount Meru at the crown of the head, with the latter's center [pressing down]. The "blessed deity" is the empowerment deity, which is the seed-syllable at the heart. The "activity wrathful deity" is Amṛtakuṇḍalī; "separating" by him means splitting [the heart]. The meaning of these is as follows: having visualized the disciple in front, the wisdom-being (jñānasattva) from the time of empowerment becomes clear within their heart. From oneself, the wrathful Amṛtakuṇḍalī is emanated, who pleases [the disciple] and then pronounces the transgression. Consequently, as that [wisdom-being] becomes enraged, one should visualize [the disciple] drinking blood. "The lord of the life-channel in the form of a brahmin" means that within the life-channel, there resides a form like a brahmin, appearing like light. "The fierce wrathful deity fumigates with blended incense" means that Trailokyavijaya fumigates with blended guggulu incense. "Drawing out the blood through the power of wrath" means that the life-deity becomes enraged and the life-channel is severed. The "five emanated [weapons] and so forth" have already been explained. The rest is easy to understand. "Having performed the activity of the great thunderbolt application" means visualizing a rain of weapons falling. If one asks by whom, it is by "all the maṇḍalas," meaning by all the emanated maṇḍalas. "Iron" refers to weapons for killing and so forth. "Of a similar class" refers to poison, thorns, and so forth.

མདོག་ནག་པོར་གྱུར་པའི་ཤིང་ངོ་། ། ཁྲོ་བོ་དེ་དང་མཐུན་པ་ནི་སྟོད་འཕགས་པ་གོས་སྔོན་པོ་ཅན་ལ་སྨད་ལྕགས་རབ་ཏུ་འབར་བར་གྱུར་པའོ། ། དཀྱིལ་འཁོར་ཀུན་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། ། རལ་གྲི་ལ་སོགས་པ་ཡང་དཀྱིལ་འཁོར་ཀུན་གྱི་ཞེས་པ་དང་འབྲེལ་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། ། གཞན་གོ་སླ། ཁྲོ་ཆུང་སྦྱོར་བ་ནི་ཁྲོ་བོ་མེ་དབལ་རབ་ཏུ་འབར་བར་བསམ་པའོ། ། དུག་དང་མྱོས་པའི་ཆུར་སྦྱར་ཏེ། ། ཞེས་པ་ནི་བཅོས་པའི་ཆང་དང་སྦྱར་བའོ། ། གདུག་པའི་སྦྲུལ་ནག་སྦྱོར་བ་ནི་སྟོང་གསུམ་ནས་སྦྲུལ་ནག་པོ་བཀུག་པས་དུག་སྐྱུགས་ཏེ་གང་བར་གྱུར་པའོ། ། བཀུག་ཅིང་ཁ་རུ་བླུགས་གྱུར་ན། ། ཞེས་པ་ནི་གདུལ་བྱ་བཀུག་སྟེ། དུག་ཁར་བླུགས་ན་འཆི་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། ། བུད་མེད་ཐོད་པ་ནི་རིམས་ཀྱིས་ཤི་བའི་ཐོད་པའོ། ། སྙིང་ནང་མ་མོའི་སྦྱོར་བ་ཡིས། ། ཞེས་པ་ནི། ནག་པོ་ཆེན་པོའི་སྲིན་མོ་སྙིང་དུ་བསྐྱེད་པའོ། ། ཁར་བླུགས་གྱུར་ན་ཞེས་པ་ནི་ཁར་བླུགས་པ་མ་མོ་ལ་ཕོག་པས་སྙིང་རྩ་གཅད་དེ་ཁྲག་འཐུངས་པའོ། ། ཐོད་པར་ཀླད་པ་འཁོར་ལོ་བསྐོར། ། ཞེས་པ་ནི། ཀླད་པའི་ནང་དུ་མ་མོས་ཐོད་པ་ཀླད་ལ་བསྐོར་ཞིང་རུ་ལུ་རུ་ལུ་ཞེས་གྲགས་པར་བསམས་ན། མགོ་འཁོར་བར་འགྱུར་རོ། ། གཞན་གོ་སླ། མཛེ་ཅན་ཁྲག་གི་སྦྱོར་བ་ཡིས། ། ལུས་ནང་གང་ནས་ཞེས་པ་ནི། མཛེས་ཟིན་ཏེ་ཤི་བའི་ཁྲག་གཏོར་ཞིང་བསམ་གཏན་གྱི་ལུས་ཁྲག་གིས་གང་ནས་ལྕགས་སྦྲང་ངམ། ལྕགས་སྡིག་སྲིན་བུ་ལ་སོགས་པས། ། བ་སྤུའི་བུ་གར་སྦྱོར་ཞེས་པ་ནི། ཁྲག་ལུས་ལས་སྲིན་བུ་དང་། སྦྲང་མ་དང་།

It is a wood that has turned black. That which corresponds to that wrathful deity is the Noble One clad in blue robes above, with the lower body becoming intensely blazing iron. All the maṇḍalas are as before. It should be understood that the connection of the sword and so forth is also with the phrase "of all the maṇḍalas." The rest is easy to understand. The application of the "small wrathful" is to visualize the wrathful deity as a fiercely blazing fire. "Combined with poison and intoxicating water" means combined with fermented grain liquor. The application of the "poisonous black snake" is to summon a black snake from the trichiliocosm, which then vomits poison until the vessel is full. "If summoned and poured into the mouth" means that once the victim is summoned, if the poison is poured into their mouth, they will die. "The skull of a woman" refers to the skull of one who died of a contagious fever. "By the application of the mamo within the heart" means generating the rakshasi of Mahakala within the heart. "If poured into the mouth" means that by pouring it into the mouth, it strikes the mamo, who then severs the heart-vein and drinks the blood. "In the skull, the brain-wheel is turned" means that if one visualizes the mamo inside the brain turning the skull over the head while the sound "ru lu ru lu" resounds, the head will spin. The rest is easy to understand. "By the application of the blood of a leper, filling the interior of the body" means scattering the blood of one who has died of leprosy and visualizing the body of meditative concentration filled with blood. "Applying [creatures] to the pores of the skin" means that from the blood on the body, worms, flies, and so forth—such as iron flies or iron scorpions—are applied to the pores of the skin.

སྡིག་པའི་ཚོགས་བྱུང་ནས་ཤ་དང་རུས་པ་ལ་ཐུག་པར་ཟོས་པར་བསམས་ན་མཛེས་འཆི་བར་འགྱུར་རོ། ། གོང་དུ་ཤ་བའི་འཁོར་ལོར་ལྡན། ། ཞེས་པ་ནི་ཤ་བའི་ལུས་ལ་འཁོར་ལོ་རྩིབས་བཞི་པའི་དབུས་ན་མིང་བྲི། རྩིབས་བཞི་ལ་ཧཱུཾ་ཞེས་པ་བཞི་བྲིས་ལ། ལུག་གི་ཐོད་པའམ་ལྐུགས་ནས་ཤི་བའི་ཐོད་པར་བཅུག་སྟེ་མནན་ན་ལྐུགས་ནས་ཤི་བར་འགྱུར་རོ། ། ལྕེ་ལ་རི་རབ་སྦྱོར་བ་བྱ། ། ཞེས་པ་ནི་ཁམས་གསུམ་རྣམ་པར་རྒྱལ་བས་ལྕེ་དྲངས་ཏེ། ལཾ་ལས་རི་རབ་ཀྱིས་མནན་ན་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། ། གཞན་གོ་སླ། སྙིང་ནང་སྦྲུལ་ནག་བཅུག་བྱས་ཏེ། ། ཞེས་པ་ནི་སྙིང་གི་ནང་དུ་སྦྲུལ་ནག་པོ་བསྐྱེད་ལ་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྦྲུལ་ནག་པོ་ཐམས་ཅད་བློས་བཀུག་སྟེ། དེའི་ལུས་ལ་བསྡུས་ན་དེ་ལྟར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། ། དེ་ལྟར་རྫས་ལ་སོགས་པའི་སྦྱོར་བས་བསད་པའི་ཆོ་ག་བསྟན་ནས། ད་ནི་བསམ་གཏན་འབའ་ཞིག་པའི་བསད་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བསམ་གཏན་ཁོ་ན་ཡིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། མདུན་དུ་ཟ་བྱེད་ཁ་གདེངས་ལ། ། ཞེས་པ་ནི་སྒྲུབ་པའི་མདུན་དུ་ཁྲོ་བོ་ཟ་བྱེད་ཁ་གྱེན་དུ་ལྟ་བ་ཁ་ནས་མེ་འབར་བ་བསམས་ལ་དེའི་སྟེང་དུ་བསྒྲུབ་བྱ་བཀུག་སྟེ། བསམ་གཏན་གྱི་ཕུར་བུ་སྤྱི་བོར་བཏབ་པས་རྐང་པར་ཐལ་བྱུང་སྟེ། དེའི་རྗེས་སུ་ཁྲག་ཕྱུང་བས་ཟ་བྱེད་ཀྱི་ཁར་སོང་བར་བསམ་པ་ནི་ལས་གཞན་གྱི་སྦྱོར་བའོ། ། ཡང་ན་སྤྱིའུ་ཚུགས་གྱུར་པ་ནི་སྡིག་ཅན་གྱི་བར་མདོ་ལྟ་བུ་སྟེ། གོང་གི་ཁྲོ་བོ་གཉིས་ཀྱིས་རྐང་པ་གཉིས་ནས་བཟུང་བའོ། ། རྡོ་རྗེ་ནི་ཞེས་པ་གོ་སླ། སུམ་སྐོར་འོད་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ཡིས། །

If one visualizes a mass of sin emerging and devouring [the victim] down to the flesh and bone, they will die a "beautiful death." Regarding the line "Endowed with the deer-wheel above": one should write the name in the center of a four-spoked wheel on the body of a deer. Having written the syllable HŪṂ on each of the four spokes, if one places it inside the skull of a sheep or the skull of one who died of a stroke and suppresses it, they will die of a stroke. Regarding "Apply Mount Meru to the tongue": having drawn out the tongue with Trailokyavijaya, if one suppresses it with a Mount Meru generated from the syllable LAṂ, the result is the same. The rest is easy to understand. Regarding "Having placed a black snake inside the heart": one should generate a black snake within the heart and mentally summon all the black snakes of the three-thousandfold world system, then absorb them into its body; that is the meaning of "it will become so." Having thus taught the ritual of killing through the application of substances and so forth, now, in order to teach the killing through meditative concentration alone, it says "By meditative concentration alone," and so on. Regarding "In front, the devourer with gaping jaws": one should visualize in front of the practitioner a wrathful devourer with its mouth upturned and fire blazing from its mouth. Having summoned the victim onto it, one strikes the crown of the head with the "meditation kīla," which passes straight through to the feet. Then, visualizing that blood is drawn out and enters the mouth of the devourer is the application of another ritual. Alternatively, "becoming head-first" is like the intermediate state of a sinful person; it means being seized by the two wrathful deities mentioned above by the two feet. "The vajra" is easy to understand. "By the application of the triple-circled light,"...

ཞེས་པ་ནི་རང་གི་འོད་ཀྱིས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་འཕྲོས་ཏེ། དེ་ལས་རྡོ་རྗེ་བྱུང་བ་སྤྱི་བོའི་བར་ལ་ཐུག་གོ། ། འོད་ཟེར་སྙིང་ལ་སོགས་པར་སྲེག། ཅེས་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་ལས་འོད་མེ་ལྟ་བུ་བྱུང་བས་ལུས་ས་བོན་དང་བཅས་པ་སྲེག་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། ། ཡང་ན་འོད་ཟེར་ནག་པོའམ། ། ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་ནི། རང་ལས་འོད་ནག་པོ་སྤྲོས་པས་གདུལ་བྱའི་ལྟེ་བར་མེ་འབར་ཏེ། སྤྱི་བོ་ན་ས་བོན་བཀུག་ནས་རྡོ་རྗེའི་ལམ་དུ་ཕྱུང་སྟེ། ཁྲོ་བོ་ཟ་བྱེད་ཀྱི་ཁར་སོང་བར་བསམ་མོ། ཡང་ན་རྡོ་རྗེའི་ཡི་གེ་གསལ། ། ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་ནི་འཁོར་ལོ་བཞིས་གསལ་བར་བྱས་ཏེ། རྡོ་རྗེ་རབ་ཏུ་འབར་བས་སྤྱི་བོ་ནས་བཤང་བའི་ལམ་ལ་ཐུག་པར་ཐལ་ཏེ། ས་བོན་ཐམས་ཅད་བཤིག་པ་དང་བསྲེག་པ་དང་དབྱུང་བར་བྱའོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། ། གཞན་གོ་སླ། ཡང་ན་འཁོར་ལོ་ནག་པོའི་སྟེང་། ། ཞེས་པ་ནི། ཙ་ནག་པོ་ལས་བྱུང་བའི་འཁོར་ལོའི་སྟེང་དུའོ། ། དེའི་སྟེང་དུ་བསྒྲུབ་བྱ་བཞག་ལ་སྙིང་གི་ནང་དུ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་ནི་རང་གི་ས་བོན་ལས་ཕུ་སྤྲོས་ཏེ། དེ་ནས་སྦྲུལ་ནག་པོ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་བསྐྱེད་ཅིང་བཀུག་ལ་སྦྲུལ་ནག་པོའི་ཚོགས་ཀྱིས་ཤ་ཟོས་པས་སྲིན་བུ་དང་སྦྲང་བུ་བྱུང་ནས་ཟ་བར་བསམ་མོ། ། ལྟེ་བའི་ཡི་གེ་བསམས་ནས་ཀྱང་། ། ཞེས་པ་ནི་ཨ་ཐུང་ངུའོ། ། རཾ་ལས་བྱུང་བ་ནི་མེ་འབར་བའོ། ། ཡི་གེ་དཀྲུགས་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། ། གཞན་གོ་སླ། ཡང་ན་དབང་ཕྱུག་མཐུ་ཆེན་གྱིས། ། ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་ཏེ། །

This means that by one's own light, the wheel of wisdom radiates forth, and from it, a vajra emerges and reaches as far as the crown of the head. "The light rays burn the heart and so forth" means that fire-like light emerges from the vajra and burns the body together with its seed-syllables. Alternatively, regarding the meaning of "or black light rays" and so forth: by emanating black light from oneself, fire blazes at the navel of the one to be subdued; the seed-syllable at the crown is drawn in, expelled through the path of the vajra, and one should visualize it entering the mouth of the devouring wrathful deity. Alternatively, regarding the meaning of "the vajra syllables are clear" and so forth: having made it clear by means of the four wheels, the blazing vajra passes from the crown down to the anus, whereby all seed-syllables are destroyed, burned, and expelled. The rest is easy to understand. Alternatively, "upon the black wheel" means upon the wheel arising from the black syllable ca. Having placed the object of accomplishment upon that, the meaning of "within the heart" and so forth is as follows: phu is emanated from one's own seed-syllable, and from that, inconceivable black snakes are generated and summoned; one should visualize that as the hosts of black snakes eat the flesh, worms and flies emerge and devour it. "Having visualized the syllable at the navel" refers to the short a. "Arising from raṃ" refers to blazing fire. The meaning of "the syllables are scrambled" and so forth has already been explained. The rest is easy to understand. Alternatively, the meaning of "by the powerful Īśvara" and so forth is as follows: ...

གང་གིས་དྲག་པོའི་ལས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་འདི་རྣམས་ཀྱང་ཐོག་མ་ཉིད་དུ་རང་གི་ཆོ་ག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱ་སྟེ། ཡན་ལག་དང་བཅས་པའི་བསྐྱེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བརྟན་པས་སོ། ། ཡན་ལག་ནི་གང་བསྐྱེད་པ་ལ་བརྟེན་པ་ནི་གང་ཞེ་ན། འདིར་ཡན་ལག་ནི་སྡོམ་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་། དབང་ཐོབ་པ་དང་ཚོགས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའོ། ། བསྐྱེད་པ་ལ་བརྟེན་པ་ནི་བསྐྱེད་པ་ལས་སུ་རུང་བ་སྟེ་འདི་ལྟར་ཤིན་ཏུ་གསལ་བ་དང་། ཡུན་ཐུབ་པ་དང་། ཁམས་ལ་གནོད་པ་མེད་པ་དང་སྣ་ཚོགས་པར་གྱུར་པའོ། ། དེས་ཀྱང་གདུལ་བྱ་ཞིང་དུ་གྱུར་པ་ལ་བསྒྲུབ་པར་བཤད་དོ། ། གདུལ་བྱ་ཞིང་དུ་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཅི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཅི་ན་ཡུལ་དམ་པ་ཁྱད་དུ་གསོད་པ་དང་། བསྒོམ་པ་ལ་སོགས་པ་མི་འཛིན་པ་དང་གང་གིས་ཐབས་གཞན་གྱིས་མི་འདུལ་བའོ། ། དྲག་པོ་ལས་ཀྱི་བསྒྲུབ་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ། ། ད་ནི་རྫས་ལྷག་པར་གནས་པའི་ཆོ་ག་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་དངོས་གྲུབ་སྦྱོར་བ་རྣམས། ། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ལས་ཞི་བའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་ནི། དངུལ་ལ་སོགས་པ་ལས་བྱས་པའོ། ། གང་ལྟར་འདོད་པའི་དབྱིབས་སུ་བསྒྱུར། ། ཞེས་པ་ནི་རྩེ་མོར་འདུས་པ་དང་གདེངས་པོ་ལ་སོགས་པའོ། ། འོད་དུ་ཞུ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་ནི་རྡོ་རྗེ་དག་པ་ལས་ཧཱུཾ། དེའི་འོད་ཀྱིས་རྡོ་རྗེ་ལས་ལ་སོགས་པ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་བཞིན་ནོ། ། འོད་དུ་ཞུ་བ་ལས་དེ་ལས་རྡོ་རྗེ་ཁ་དོག་ལྔ་ཞེས་པ་ཞི་བ་ལ་སོགས་པའི་དབང་དུའོ། ། སྔགས་དངོས་སུ་བས། དེའི་བསམ་གཏན་ནི། ཡེ་ཤེས་རྟགས་རྣམས་བཀུག་བྱ་སྟེ། །

Regarding these applications of wrathful activities, one must first complete one's own ritual procedures, through the stability of the generation stage together with its branches. What are the branches, and what is the basis for the generation? Here, the branches are the perfection of the vows, the attainment of empowerment, and the complete accumulation of merit. The basis for the generation is the proficiency in generation, which is to say: it is extremely clear, it is enduring, it does not harm the constituent elements, and it is manifold. It is explained that through this, one accomplishes those to be trained who have become suitable fields. What is meant by "those to be trained who have become suitable fields"? It refers to those who despise the sublime objects, who do not maintain meditation and so forth, and who cannot be tamed by other means. The explanation of the accomplishment of wrathful activities is complete. Now, the ritual for the consecration of the substances will be explained. Therefore, it says: "Furthermore, the applications for the accomplishments," and so forth. Those arising from the causes of peaceful activities are made of silver and the like. "Transformed into whatever shape is desired" refers to the pointed tip, the wide base, and so on. Regarding the meaning of "melting into light" and so forth: from the pure vajra comes the syllable HŪṂ; by its light, the vajra and so forth are generated according to the stages of generation. From melting into light, the "five-colored vajra" arises for the sake of peaceful activities and so forth. The mantra is explicitly stated. Its meditative concentration is: "The signs of wisdom should be summoned."

ཞེས་པ་ལས་ཀྱི་དབང་དུ་རྡོ་རྗེ་དཀར་པོ་ལ་སོགས་པ་བཀུག་ཅིང་བསྟིམ་མོ། ། གཞན་གོ་སླ། དྲིལ་བུ་ཕྲེང་བ་ལ་སོགས་པའང་། ། ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་ནི། དྲིལ་བུ་དང་ཕྲེང་བ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་དང་ལུགས་མ་དང་། བྲིས་སྐུ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་དང་དབང་བསྐུར་བ་དང་སྒྲུབ་པ་བྱས་ན་ནུས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། ། དེ་ནས་ཁྲུས་ཀྱི་ཆོ་ག་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར། ཇི་སྲིད་ཁྲུས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ནི། ། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་ལ་གང་གིས་བུམ་པ་སྦྱངས་ནས་ཞེས་པ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ལས་བྷྲཱུཾ་ལས་བུམ་པ་གཞལ་ཡས་ཁང་དུ་གྱུར་པའོ། ། པདྨ་བཞི། ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་བཞིན་ནོ། ། དག་པའི་སྔགས་ནི་འོག་ནས་སྟོན་ཏོ། ། ཡེ་ཤེས་ཆུ་བོ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཏེ་གང་གིས་དེར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། ། དམ་པའི་དོན་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། ། ལྷ་མོ་རྒྱུན་འབབ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཆུའོ། ། ཁྲུས་འདི་དག་ལ་རྫས་ལ་བརྟེན་པའི་ཁྲུས་ཀྱང་ཡོད་དོ། ། འདི་སྐད་སྨོས་པའོ། ། གཉེན་པོར་གྱུར་པའི་ཁྲུས་ཀྱང་ཡོད་དེ། གང་དང་གང་འགལ་བར་འགྱུར་བའི་འགལ་བ་དེ་ཡོད་དེ་མེད་པར་འགྱུར་བའོ། ། ཡོངས་སུ་དག་པ་བླ་ན་མེད་པའི་ཁྲུས་ཀྱང་ཡོད་དེ་དེ་བཞིན་ཉིད་ལྟ་བུའོ། ། ཐུན་མོང་གི་ཁྲུས་ཀྱང་ཡོད་དེ་ཇི་སྐད་སྨོས་པ་དེ་ཉིད་དོ། ། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཁྲུས་ཀྱང་ཡོད་དེ་བདུད་རྩི་རྣམ་པ་ལྔ་ལ་སོགས་པའོ། ། འདིར་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཁྲུས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཁྲུས་ཀྱང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །

Regarding the phrase "by the power of the activity, the white vajra and so forth are summoned and absorbed," the rest is easy to understand. As for the meaning of "the bell, the rosary, and so forth," it means that if all the symbols such as the bell and rosary, as well as cast images, painted scrolls, and so on, are blessed, empowered, and accomplished, their power will become perfect. Next, the ritual of bathing is to be taught. Therefore, it says, "As long as the application of bathing..." and so forth. In that context, "by whom the vase is purified" means that from emptiness, the syllable BHRŪṂ transforms into the vase as a celestial mansion. "The four lotuses," and so forth, follow the stages of the generation process. The "mantra of purity" will be shown below. "The river of wisdom" is the bodhicitta; that which is blessed therein is so called. "The ultimate meaning" is emptiness. "The flowing stream of goddesses" is the water of bodhicitta. Regarding these baths, there is also a bath based on substances, which is what was just mentioned. There is also a bath that serves as an antidote, wherein whatever exists in contradiction is made to cease. There is also the unsurpassed bath of total purity, such as suchness itself. There is also the common bath, which is exactly as mentioned. There is also the uncommon bath, such as the five nectars and so forth. Here, all the phenomena of complete purification are the very essence of the bath, and the bath is also the very essence of all phenomena.

ཁྲུས་ཀྱི་ཆོ་ག་བཤད་ཟིན་ཏོ། ། ད་ནི་སྔགས་ཀྱི་ཆོ་ག་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། ཨོཾ་ན་མོ་ལ་སོགས་པ་ནི་བསྙེན་པའི་སྔགས་སོ། ། འོག་མ་ནི་བཅིང་བའོ། ། མོ་ཧ་ཡ་ནི་རྨོངས་པའོ། ། ཤཱནྟིཾ་ཀུ་རུ་ནི་ཞི་བའིའོ། ། པུཥྚིཾ་ཀུ་རུ་ནི་རྒྱས་པའོ། ། བ་ཤཾ་ཀུ་རུ་ནི་དབང་གིའོ། ། མཱ་ར་ཡ་ནི་བསད་པའོ། ། སྟམ་བྷ་ཡ་ནི་མནན་པའོ། ། བ་ལིཾ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་གཏོར་མ་སྦྱིན་ཞིང་ལས་བཅོལ་བའི་སྔགས་སོ། ། ཨོཾ་རཏྣ་ཏྲི་ཤ་མ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ལྷའི་གདོན་བཟློག་པའི་སྔགས་ཏེ་ལས་ཀྱི་སྔགས་ནི་གཞན་ལ་ཡང་སྦྱར་བར་བྱའོ། ། ནཱ་ག་རཱ་ཛ། ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཀླུ་སོ་སོའི་མིང་གི་སྔགས་སོ། ། ཨ་(པསྨ་,པ་སྨ་)ར་ཞེས་པ་ནི་ལྟོ་འཕྱེ་བཟློག་པའོ། ། སརྦ་པྲེ་ཏ་ནི་ཡི་དྭགས་ཐམས་ཅད་བཟློག་པའོ། ། ཤུདྔྷེ། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི། སྡིག་པ་དག་པར་བྱེད་པ་སྟེ་ཁྲུས་ཀྱིའོ། ། གྲྀཧྞ་ལ་སོགས་པ་ནི་ལས་ཀྱི་སྔགས་བསྡུས་པའོ། ། བ་ར་བི་ཏྭ་ན། ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་རིག་སྔགས་བདག་པོ་དང་བཅས་པ་སྟེ། གོང་གི་མཐའ་དང་བཅས་པས་འཇོམས་པར་བྱེད་དོ། ། སྔགས་ཀྱི་བསྒྲུབ་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ། ། ད་ནི་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར། གང་ཞིག་དངོས་གྲུབ་མཆོག་འདོད་པ། ། ཞེས་པ་ལ་སོགས་ཏེ། དེ་ལ་མཆོག་གི་དོན་ནི་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་སྟེ་སྐུ་གསུམ་མོ། ། དེ་སྒྲུབ་པ་ནི་བསྒྲུབ་པར་འདོད་པའོ། ། དེ་ཡི་ནོར་བུ་བཞིན་བསྒྲུབ་ཕྱིར། ། ཞེས་པ་ནི་ནོར་བུ་དང་འདྲ་བར་ཐོགས་པ་མེད་པར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། ། དེ་ཉིད་རྒྱན་ནི་བཤད་པར་བྱ། ། ཞེས་པ་ནི། རྫོགས་པའི་རིམ་པ་གསལ་བར་བཤད་པར་བྱ་སྟེ།

The ritual of ablution has been explained. Now, the ritual of mantra will be explained. Oṃ namo and so forth are the mantras of the approach (sevā). The following is the binding. Mohaya is for delusion. Śāntiṃ kuru is for pacification. Puṣṭiṃ kuru is for enrichment. Vaśaṃ kuru is for magnetizing. Māraya is for slaying. Stambhaya is for suppressing. Baliṃ and so forth are the mantras for offering the torma and entrusting the activities. Oṃ ratnatṛśama and so forth are the mantras for averting the provocations of the gods; these activity mantras should be applied to others as well. Nāgarāja and so forth are the mantras of the names of the individual nāgas. Apasmāra is for averting the apasmāra spirits. Sarvapreta is for averting all hungry ghosts (preta). Śuddhe and so forth are for purifying misdeeds; these belong to the ablution. Gṛhṇa and so forth are the condensed activity mantras. Paravitāna and so forth refer to the Lord of Secret Mantra and his retinue; together with the aforementioned endings, they effect destruction. The accomplishment of mantra has been explained. Now, the completion stage (niṣpannakrama) will be explained. Therefore: "Whoever desires the supreme siddhi," and so forth. In this context, the "supreme" refers to the supreme siddhi, which is the three bodies (kāya). To "accomplish" that is to desire its realization. "In order to accomplish it like a jewel" means that it arises without obstruction, just like a wish-fulfilling gem. "That very ornament shall be explained" means that the completion stage will be clearly explained.

དེ་ལ་རྫོགས་པ་ཞེས་པ་ནི་སྐུ་གསུམ་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་འབྲས་བུར་གྱུར་པ་ཉིད་དོ། ། དེའི་དངོས་ཀྱི་རྒྱུར་གྱུར་པ་ནི་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་སྟེ་གང་གིས་བསྒོམ་པའི་རིམ་པ་ཉིད་དོ། ། འདིར་ཡང་རྫོགས་པ་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འབྲས་བུའི་ཚུལ་དུ་དང་དམིགས་པའི་ཚུལ་དུའོ། ། དམིགས་པའི་ཚུལ་ཡང་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཡོད་པ་དངོས་སུ་བསྒོམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། ། སྙིང་གར་བཅུ་དྲུག་བརྒྱད་དང་བཞི། ། དབུས་གནས་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་བར། ། དཀར་ཞིང་ཟླུམ་པའི་ཐིག་ལེ་བསམ། ། ཞེས་པ་ནི། སྙིང་གི་ནང་དུ་རྩ་པདྨ་འདབ་མ་བརྒྱད་པ་གཉིས་དང་། བཞི་པ་གཉིས་ཀྱི་དབུས་སུ་ཟླ་བ་ཉི་མ་ཁ་སྦྱོར་དུ་བྱས་ཏེ། དེའི་དབུས་སུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཐིག་ལེ་སྐྲ་རྩེའི་ཚད་ཙམ་དཀར་ཞིང་ཟླུམ་པ་བསམ་པར་བྱའོ། ། འབྱུང་བཞིའི་དང་པོ་ཡི་གེ་བརྒྱད། ། ཅེས་པ་ནི་ཡ་ར་ལ་ཝ་བཞིས་ནང་གི་པདྨ་ལ་བརྒྱན་པ། ཨ་ཀ་ཙ་ཊ་ཏ་པ་ཡ་ཤ་བརྒྱད་ཀྱིས་ཕྱིའི་པདྨ་ལ་བརྒྱན་པ། རྩ་དང་ཡི་གེ་ཐམས་ཅད་མདོག་དཀར་པོར་བསམ་པར་བྱའོ། ། ཡི་གེ་རྣམས་ཀྱང་འོད་ཁ་དོག་ལྔ་དང་ལྡན་པ་རྩེ་མོ་ལས་བ་ཐག་ཕྲ་མོ་དབུས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ། རྐེད་པ་རྩེ་མོའི་ཆ་ལ་གནས་པ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མིག་གིས་བལྟས་པས་གང་གི་རྩེ་མོ་བྱེད་པ་དང་ཞུ་བའི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་བསམ་པར་བྱའོ། ། དེ་ལས་འབྱུང་བ་ལྔའམ་བཅུས། ། དབང་པོ་རྒྱུ་བ་དགག་པར་བྱ། ། ཞེས་པ་ནི། དབུས་ཀྱི་མདུད་པ་ལས་རྩ་ལྔར་བྱུང་ནས་གསུང་གི་ཆད་དུ་བྱིན་པ་དང་། དབང་པོ་ལྔ་ལ་གཟུགས་ཏེ་བཅུར་འགྱུར་རོ། ། གང་གི་ཚེ་རྩ་དེ་ལ་དམིགས་ནས་རླུང་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ། །

In this context, "perfection" refers to the three bodies (kāya), which are the very state in which all phenomena have become the fruition. The direct cause of that is the completion stage (niṣpannakrama), which is the very sequence of meditation. Here, too, it is called "perfection" because it focuses upon that perfection, both in the manner of the fruition and in the manner of the object of focus. The manner of focusing is also termed the "completion stage" because it is the actual meditation upon that which exists. "At the heart, sixteen, eight, and four; / In the center, between method and wisdom, / Visualize a white, circular drop." This means that within the heart, in the center of two eight-petaled lotuses and two four-petaled lotuses, one should visualize the moon and sun joined together, and in their center, a white, circular drop of bodhicitta the size of a hair-tip. "The first of the four elements, the eight syllables," means that the four syllables ya, ra, la, va adorn the inner lotus, and the eight syllables a, ka, ca, ṭa, ta, pa, ya, śa adorn the outer lotus. One should visualize all the channels and syllables as being white in color. These syllables also possess five-colored light; from their tips, fine threads follow the central [channel], and their middles rest upon the tips. With the eye of meditative concentration (samādhi), one should visualize them as performing their functions at the tips and appearing in the form of melting. "From that, the five or ten elements / Should block the movement of the faculties." This means that from the central knot, five channels emerge and extend to the openings of the speech [channels], and by connecting to the five faculties, they become ten. At that time, one should focus on those channels and train in the winds (prāṇa).

འབྱུང་བ་དང་ནི་འཇུག་པ་དང་། ། གནས་པ་གཉིས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན། ། ཞེས་པ་ནི། སྙིང་གར་ས་བོན་ལས་བ་ཐག་བྱུང་ནས་གང་གི་ཚེ་རྩེ་མོའི་ཐིག་ལེ་ལ་འཇུག་པ་དང་། བཅད་པས་རྩེ་མོ་དང་རྩ་བའི་བར་དུ་གནས་པ་གཉིས་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་གནས་པ་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་གནས་པ་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ། ། བསམ་གཏན་གྱི་སྦྱོར་བ་གཞན་ཡང་གསུངས་པ། ཁྲག་དང་ཆུ་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས། ། མདུང་དང་རལ་གྲིའི་སྦྱོར་བ་ཅན། ། མགྲིན་པའི་པདྨར་ཁ་བྱེ་བསམ། ། ཞེས་པ་དབུས་ན་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་སོ། ། གཡས་དང་གཡོན་ནི་ཁྲག་དང་ཆུའོ། ། མདུན་རྒྱབ་ན་ནི་མདུང་དང་རལ་གྲི་ལྟ་བུ་སྟེ། ། འདི་དག་ལས་ཁྲག་དང་། ཆུ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དང་། དབུགས་དང་། དྲོད་ཀྱི་དངས་མ་གནས་ཏེ། ཀུན་གྱི་དབུས་ན་ནི་སྙིང་པོའི་ས་བོན་ཅན་ནོ། ། རླུང་ལ་བསླབ་པ་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། ། ཇི་ལྟར་སློབ་ཅེ་ན། རེ་རེ་ལ་འབྱུང་བ་ལ་སོགས་པ་སློབ་པ་དང་། གཉིས་གཉིས་ལ་སློབ་པ་དང་། ཐམས་ཅད་ལ་སློབ་པ་ཡང་ངོ་། ། སྣང་བ་མཐའ་ཡས་ཀྱི་གནས་ན་ཞེས་པ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་གནས་སུའོ། ། བཞི་བཅུའམ་ནི་ཞེས་པ་བཅུ་དྲུག་དང་བཞི་པའི་རྣམ་པ་གྱེན་དང་ཐུར་དུ་ལྟ་བའོ། ། སུམ་ཅུ་གཉིས་ཞེས་པ་ནི། བཞི་ལས་གཞན་པའོ། ། འབྱུང་བ་བཞི་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། ། ཨཱ་ལི་བཅུ་དྲུག་ནི། ཨ་ཨཱ། ཨི་ཨཱི། ཨུ་ཨཱུ། རྀ་རཱྀ། ལྀ་ལཱྀ། ཨེ་ཨཻ། ཨོ་ཨཽ། ཨཾ་ཨཱཿ། ཞེས་པ་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་དབྱེ་བས་གཡས་དང་གཡོན་དུ་བསྐོར་བའོ། ། གང་ཞིག་སྤྱི་བོའི་ཁང་པ་རུ། ། ཞེས་པ་ནི།

"Arising, entering, and abiding, having the nature of both" means: from the seed-syllable at the heart, a thread emerges; one should train in the two—the entering into the drop at the tip and the abiding between the tip and the root once it is severed. Then, one should train in non-dual abiding. Then, through the samādhi of emptiness, one should train in the inconceivable abiding. Another application of meditative concentration is also taught: "Blood, water, and bodhicitta, Possessing the application of the spear and sword, Visualize them blooming in the lotus of the throat." In the center is the bodhicitta; on the right and left are blood and water; in the front and back are like a spear and a sword. Within these, blood, water, bodhicitta, breath, and the essence of heat reside; in the center of them all is the seed-syllable of the essence. Training in the winds is as before. How does one train? By training in each one individually, such as the arising and so forth, by training in pairs, and by training in all of them together. "In the abode of Amitābha" means in the abode of enjoyment. "Forty or" refers to the sixteen and the four aspects looking upward and downward. "Thirty-two" refers to those other than the four. The four elements are as before. The sixteen vowels are: a ā, i ī, u ū, ṛ ṝ, ḷ ḹ, e ai, o au, aṃ aḥ; these are arranged in a circle on the right and left through the division of method and insight. "In the house of the crown" means:

བདེ་བ་ཆེན་པོའི་གནས་སུའོ། ། སུམ་ཅུ་གཉིས་དང་བཞི་ཞེས་པ་ནི། རྩ་པདྨའི་ཚུལ་ཅན་ནོ། ། དེ་ལས་གྱེན་དུ་ལྟ་བ་དང་ཐུར་དུ་ལྟ་བའི་བྱེ་བྲག་གིས་གྲངས་སུ་བགྲང་བར་བྱའོ། ། ཨཱ་ལི་གཉིས་ནི་ཉིས་སྐོར་རོ། ། ཀཱ་ལི་གཅིག་ནི་སྡེ་ལྔ་པ་དང་། ཨནྟསྠ་དང་། ཨུཥྨ་ཎའི་ཕྱོགས་གཅིག་གོ། ། ལྟེ་བ་ནི་ལྟེ་བའི་གནས་སུའོ། ། དཔའ་བོ་གསང་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ཏེ་ཐམས་ཅད་ལ་སྦྱོར་རོ། ། བརྒྱ་དང་ཉི་ཤུ་བརྒྱད་པའམ། ། ཞེས་པ་ནི་དྲུག་ཅུ་བཞི་ཉིས་འགྱུར་རོ། ། ཕྱེད་བཅུས་ནི་དྲུག་ཅུ་བཞི་ཉིད་དོ། ། ཡི་གེ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ཏེ། ཀཱ་ལི་ཉིས་སྐོར་དང་། ཨཱ་ལི་བཞི་སྐོར་རོ། ། གཞན་གོ་སླ། ཁ་ཅིག་སློབ་པའི་དུས་དག་ཏུ། ། ཉི་མ་རྡོ་རྗེའི་སྦྱོར་བ་སྟེ། ། ཞེས་པ་ནི་རབ་གཏུམ་གྱི་ལྟེ་བར་ཉི་མའི་སྟེང་དུ་རྡོ་རྗེ་མེ་ལྟ་བུ་བསམས་ལ་རླུང་བསྡུས་པས་དབབ་ཅེས་བཤད་དོ། ། ལ་ལ་ཡི་གེ་ཐིག་ལེར་འདོད། ། ཅེས་པ་ནི། ཐིག་ལེ་དཀར་དམར་གྱིས་དབབ་པ་ནི། བདེ་བའི་རྒྱན་ནོ། ། ཨ་ཐུང་(དུན་,ངུན་)གྱིས་དབབ་པ་ནི། ཨ་ཝ་དྷཱུ་ཏཱི་པའོ། ། བཞི་ནི་སོ་སོར་སློབ་པ་སྟེ། ། ཞེས་པ་ནི་གོང་དུ་བཤད་པ་ཉིད་དོ། ། གཅིག་ནི་མདུད་པར་སློབ་པའོ། ། ཞེས་པ་ནི་འོག་ནས་སྟོན་ཏོ། ། གཞན་གོ་སླ། གང་གིས་རྡོ་རྗེའི་སྦྱོར་བ་ཡིས། ། ཞེས་པ་ནི་གསང་བའི་རྡོ་རྗེའི་འཁོར་ལོ་ལ་སློབ་པའོ། ། སུམ་ཅུ་གཉིས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་རྩེ་མོ་དང་རྐེད་པ་དང་དེའི་ཆ་དང་རྩ་བར་བསམ་པའོ། ། བཞི་པོ་ཁོ་ན་ཞེས་པ་ནི། རྩེ་མོ་ལ་སོགས་པར་རླུང་གི་འགྲོ་ལྡོག་གིས་བསྡུའོ། །

In the place of great bliss. Regarding the "thirty-two and four," these are the channels in the manner of a lotus. They should be counted according to the distinction between those looking upward and those looking downward. The two āli are the double circle. The single kāli consists of the fifth group, the antaḥstha, and one portion of the ūṣman. The "navel" refers to the location of the navel. The "secret hero" is the nature of the bodhicitta and is applied to all. "One hundred and twenty-eight," or as it is said, is the double of sixty-four. "By ten halves" refers to sixty-four itself. The syllables are as before: the double circle of kāli and the quadruple circle of āli. The rest is easy to understand. Regarding the statement, "Some, during the time of training, [perform] the yoga of the sun and vajra," this is explained as visualizing a vajra like fire upon the sun at the navel of Pracaṇḍā and causing [the drops] to descend by gathering the winds. "Some assert the syllable to be the bindu" means that the descent by means of the white and red bindus is the ornament of bliss. The descent by means of the short a is the avadhūtī. "The four are the individual trainings" refers to what was explained above. "The one is the training at the knot" will be shown below. The rest is easy to understand. "By means of the yoga of the vajra" refers to training at the secret vajra wheel. By the phrase "thirty-two and so forth," one should visualize the tip, the waist, its parts, and the root. "The four alone" means they are gathered through the movement and return of the winds at the tip and so on.

བརྒྱད་ནི་སྟེང་འོག་གཉི་གའི་སྦྱོར་བའོ། ། གཉིས་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་གཉིས་ལ་སྟེ་དབབ་པ་དང་། བཟློག་པའི་བྱེ་བྲག་གོ། ། དབབ་པས་དགའ་བ་སྐྱེ་བ་དང་། ། ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གནས་པའི་བྱེ་བྲག་གི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། ། ད་ནི་རྣལ་འབྱོར་མ་ལ་བརྟེན་པའི་ཆོ་ག་བཤད་པ། གང་ཚེ་རང་གི་རིགས་མཐུན་པ། ། ཞེས་པ་ནི། རང་ལ་མཛེས་པའི་རྒྱན་ཡོད་པའོ། ། བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་གཉིས་མེད་སྦྱོར། ། ཞེས་པ་ནི། གསང་བའི་སྙིང་པོ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་རྡོ་རྗེར་ཞུགས་པའོ། ། དེས་དགའ་བ་རྣམས་རིམ་གྱིས་བསྐྱེད་པའོ། ། ཤེས་རབ་མའི་དབྱེ་བ་བསྟན་པ་ལས་ལས་སྐྱེས་པ་ནི། ཁུ་ཁྲག་དང་བཅས་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་བུ་མོའོ། ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བུ་མོ་ནི་བདེ་བར་གཤེགས་པ་ལས་སྤྲུལ་པའོ། ། གཡོན་གྱི་ཡུམ་ནི་གཡོན་གྱི་ཡུམ་ཉིད་དོ། ། སྙིང་གར་བྱུང་བ་ནི་ས་བོན་ལས་སྤྲུལ་པའི་བུ་མོའོ། ། རྐང་པ་ཐི་གུས་བཅིང་བ་ནི་ལག་པ་དམ་དུ་འཁྱུད་དེ་བསྡམས་པའོ། ། དབུགས་ཀྱི་ལྕགས་ཀྱུ་བཟློག་པ་ནི་དབུགས་གྱེན་དུ་དྲངས་པའོ། ། གཞན་གོ་སླ། ཉི་མའི་མེ་ནི་ལྟེ་བར་འབར། ། ཞེས་པ་ནི། གང་གིས་ལྟེ་བ་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་གཏུམ་མོ་སྦར་ཏེ། ས་བོན་བཀུག་པའོ། ། ཡང་ན་འབྱེད་འཛུམས་སྦྱོང་བ་ཡིས། ། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་འབྱེད་འཛུམས་ཀྱིས་རླུང་སྔོན་པོ་བསྐྱོད་པ་ལ་སོགས་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ནས། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བཀུག་སྟེ། འཁོར་ལོ་རིམ་གྱིས་གང་བར་བསམ་པའོ། ། རྣལ་འབྱོར་མ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་ནི། ལོངས་སྤྱོད་དང་སྤྲུལ་པའི་གནས་སུ་ས་བོན་བསམ་པའོ། ། ཐབས་ནི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་ནི།

The eight are the applications of both the upper and lower [channels]. The two are the two aspects of great bliss: descending and reversing. The passage beginning with "By descending, joy is produced" refers to the distinctions of the bodhicitta’s abiding. Now, the ritual relying upon a yoginī is explained: "When one’s own kindred [is found]" means one who possesses the ornaments that are pleasing to oneself. "Having blessed, they join in non-duality" means that having blessed the secret essence, it enters the vajra. By that, the joys are generated in succession. Regarding the classification of the wisdom consort (prajñā), "born of karma" refers to a girl born from semen and blood. "The wisdom girl" is one emanated from the Sugatas. "The left mother" is the left mother herself. "Arisen in the heart" refers to a girl emanated from a seed-syllable (bīja). "Binding the feet with a cord" means embracing and holding the hands firmly. "Reversing the hook of the breath" means drawing the breath upward. The rest is easy to understand. "The fire of the sun blazes at the navel" means that by means of meditative concentration (samādhi), the inner heat (caṇḍālī) is ignited at the navel, and the seed-syllable is drawn up. Alternatively, "by the training of opening and closing" and so forth means that by opening and closing, the blue wind is stirred, and so on; from the great bliss, the bodhicitta is drawn up, and one should visualize the chakras being filled in succession. The meaning of "yoginī" and so forth is to visualize the seed-syllable in the places of enjoyment and emanation. The meaning of "the method" and so forth is:

བདེ་བ་ཆེན་པོ་དང་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ས་བོན་གྱིས་རྒྱས་པའོ། ། སྦྲུལ་གྱི་ཞགས་པས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་ནི། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སོགས་པས་ཧཾ་ལས་ས་བོན་བྱུང་བ་ཞུ་ནས་ཀུན་དུ་འཁྱིལ་པར་བསམ་པའོ། ། དེ་ནས་འཁོར་ལོ་རྒྱས་པའི་དུས་བསྟན་པ་ནི། གང་གིས་གཙོ་བོའི་སྦྱོར་བ་ལ། ། ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གཙོ་བོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གསལ་ནས། དེ་ལས་གཞན་དུ་ཞུ་བར་གྱུར་པའོ། ། ཡང་ན་རྣལ་འབྱོར་བདེ་ཆེན་པོར། ། གསལ་ནས་ཁྱབ་པའི་སྤུ་ལྡང་ཞིང་། ། སྣང་བ་གསུམ་ནི་འབྱུང་བར་འགྱུར། ། ཞེས་བྱ་བ་ནི། གང་གིས་ཧཾ་ལ་བློ་གཏད་དེ་གསལ་བ་དང་། སྨིག་རྒྱུ་ལ་སོགས་པའི་རྟགས་འབྱུང་བ་དང་། སྤུ་ལྡང་བ་དང་། འདར་བ་དང་། འཕར་བ་ལ་སོགས་པ་བྱུང་ནས་ཧཾ་ལས་ས་བོན་ཕབ་སྟེ། དགའ་བ་གསུམ་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། ། ཡང་ན་འཁོར་ལོའི་སྦྱོར་སྤངས་པས། ། ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་ནི། མདུད་པ་ནི་བཅུ་དྲུག་ལ་སོགས་པར་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་རིམ་པར་དག་པའོ། ། གང་ཞིག་འདི་ལ་རྟག་གནས་ན། ། ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་ནི། དུས་དེས་བསྐྱེད་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ལ། ། འབྲས་བུ་དམ་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། ། གཞན་གོ་སླ། བདུད་དང་གནོད་སྦྱིན་ལ་སོགས་པ། ། ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་ནི། གང་ཞིག་གིས་ཐོག་མ་ཉིད་དུ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ནས་བཟུང་བའི་དགེ་བའི་སྟོབས་ཀྱིས་གནོད་པར་གྱུར་པ་ཐམས་ཅད་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ད་ནི་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་གཏད་པ་ནི་ཡུལ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་བཅས་ཏེ། བསྟན་པ་གང་ཞིག་དོན་འདི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ། དེ་དག་གི་དོན་ཡང་ཁ་ཕྱིར་བལྟས་པ་དང་ཉོན་མོངས་པ་མང་བ་དང་།

The Great Bliss and the Dharma Wheel are expanded by the seed-syllable. Regarding the meaning of "with the snake-noose" and so forth: it refers to visualizing the seed-syllable emerging from the haṃ through meditative absorption and the like, melting, and swirling everywhere. Then, to show the time of the expansion of the wheel, it says: "By whom, through the union of the principal," and so forth; this means that once the meditative absorption of the principal deity is clarified, it melts into something else. Alternatively: "When the yoga of Great Bliss is clarified, the hairs stand on end as it pervades, and the three appearances will arise." This means that by focusing the mind on the haṃ and clarifying it, the signs such as the mirage and so forth arise, and once the hairs standing on end, trembling, and leaping occur, the seed-syllable is released from the haṃ, and the three joys are to be generated. Alternatively, regarding "by abandoning the union of the wheel," and so forth: the knots are purified through the stages of the bodhicitta, such as the sixteen and so on. Regarding "whoever constantly abides in this," and so forth: at the time when that generation is fully perfected, the supreme fruit will be attained. The rest is easy to understand. Regarding "māras, yakṣas, and so forth," and so forth: this is because by the power of the virtue beginning from the very first generation of the mind of enlightenment, all who would cause harm are overwhelmed. Now, to entrust the means of accomplishment along with the discordant factors, it says: "The teaching which is this meaning," and so forth. The meaning of those is that for those who look outward and have many afflictions, and...

ཆེད་དུ་མི་བྱེད་པར་གྱུར་པ་ལ་སྤེལ་ན། ཚེ་འདི་དང་ཚེ་རབས་ཕྱི་མ་ཐམས་ཅད་དུ་སྡུག་བསྔལ་སྣ་ཚོགས་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འགྱུར་རོ། ། འོ་ན་གང་ཞིག་ལ་བསྟན་པར་བྱ་ཞེ་ན། སྣོད་ལྡན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་དོན་ནི། གཞན་ལ་མི་སྤེལ་བ་དང་། ཁྲོ་བ་ཆུང་བ་དང་། མ་ཆགས་པ་དང་། མོས་པ་དང་། དད་པ་དང་ལྡན་པ་དང་། ང་རྒྱལ་ཆུང་བ་དང་། སེམས་ཀྱི་དོན་ལ་དགའ་བ་ལ་བྱིན་ན་ལེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། ། ད་ནི་ཉེས་པ་སྦྱང་བར་བསྟན་པ། བདག་འདྲ་མ་རིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་དོན་ནི་ཤེས་རབ་ཞན་པ་དང་། གཏིང་དཔག་དཀའ་བས་བརྩམ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཀྱང་རང་བས་དམན་པས་རྟོགས་པར་སླ་བའི་ཕྱིར་བསྟན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། ། བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོར་བསྔོ་བ་ནི། བདག་གིས་བསྒྲུབས་འདི་ཞེས་པའི་དོན་ནི། དགེ་བའི་རྩ་བ་འདིས་བསྟན་པ་ཡུན་རིང་དུ་གནས་པ་དང་། སེམས་ཅན་རྣམས་མངོན་པར་མཐོ་བ་དང་། ངེས་པར་ལེགས་པ་ཐོབ་པར་སྨོན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། ། དེ་ལྟར་བཟོད་པར་གསོལ་བ་དང་། ཉེས་པ་བཤགས་པ་འདིས་ནི་བསྟན་བཅོས་དམན་པར་གྱུར་པའི་ཉེས་པ་དག་པ་དང་དགེ་བའི་རྩ་བ་མི་ཟད་ཅིང་ཤིན་ཏུ་འཕེལ་བར་ཡང་བསྟན་ཏོ། ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྒྲོན་མའི་འགྲེལ་པ་སློབ་དཔོན་དཔའ་བོས་བྱིན་གྱིས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ། ། ། །

If one disseminates [this teaching] to those who do not act for its sake, they will experience various sufferings in this life and in all future lives. If one asks, "To whom, then, should it be taught?" the meaning of the passage beginning with "one who is a suitable vessel" is as follows: if it is given to one who does not disseminate it to others, who has little anger, who is free from attachment, who possesses devotion and faith, who has little pride, and who delights in the welfare of the mind, it will become the cause of all excellence. Now, to show the purification of faults, the meaning of the passage beginning with "one like me, ignorant" is as follows: although it should not be undertaken because it is difficult to fathom and one's own wisdom is weak, it is taught so that those inferior to oneself may easily understand it. Regarding the dedication to unsurpassed great enlightenment, the meaning of the passage beginning with "this which I have accomplished" is as follows: by this root of virtue, one aspires for the teaching to endure for a long time, and for sentient beings to attain higher rebirth and the definitive excellence. Thus, by this request for forbearance and confession of faults, it is shown that the faults of the treatise having become inferior are purified, and that the roots of virtue are inexhaustible and greatly increased. This concludes the commentary on the Tattvāloka (The Lamp of Suchness) composed by the master Vīradatta.