An Extensive Commentary on the “Sādhana of the Noble Blue-Clad Vajrapāṇi”

#༄༅༅། ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཨཱརྱ་ནཱི་ལཱམྦ་ར་དྷ་ར་བཛྲ་པཱ་ཎི་སཱ་དྷ་#ནོ་པི་ཀ་ཊཱི་ཀ་#ནཱ་མ། བོད་སྐད་དུ། འཕགས་པ་ལག་ན་རྡོ་རྗེ་གོས་སྔོན་ཅན་གྱི་སྒྲུབ་ཐབས་ཀྱི་མན་ངག་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པའི་འགྲེལ་པ། དཔལ་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཆུ་བོ་སྐེམས་མཛད་པ། ། མཐུ་ལྡན་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་བདག་ཉིད་དེ། ། ཉི་ཟླ་ལྟ་བུར་འགྲོ་དོན་མཛད་པའི་མཆོག། སྨན་མཆོག་རྡོ་རྗེ་ཅན་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། རང་བཞིན་རིག་པ་སྟོང་པ་ཆེན་པོ་དང་། ། གཉུག་མ་བདེ་བ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་། ། བདེ་བ་ཆེན་པོ་མཐའ་བྲལ་རྡོ་རྗེ་འཛིན། ། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་རང་བཞིན་འབྲས་བུ་དངོས། ། དེ་ཉིད་ཐོབ་པའི་ལམ་ནི་ཡོད་དང་མེད་པ་ཡི། ། ཕྱག་རྒྱ་བཞི་པོ་ལམ་གྱིས་གྲོལ་བའོ། ། དེ་བཞིན་#སྟོང་པའི་རང་བཞིན་ཆེན་པོ་ནི། ། སྟོང་པ་བདག་མེད་ལམ་གྱིས་གྲོལ་ཞེས་གསུངས། ། དེ་བཞིན་ཚོགས་ལམ་སྦྱོར་བའི་གནས་སྐབས་དང་། ། མཐོང་ལམ་སྒོམ་ལམ་མཐར་ཕྱིན་ལམ་གྱིས་#ནི། ། གནས་པའི་ཡེ་ཤེས་བྱང་ཆུབ་ངོ་བོའི་#ལམ། ། ཐོབ་ཅིང་གྲོལ་བར་ཁ་ཅིག་དེ་སྐད་གསུང་#། ། ད་ནི་རྩ་བའི་དོན་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། འགྲོ་བ་སེམས་ཅན་མུན་འཐོམས་#པའི། ། ཀུན་ནས་དཀྲིས་པའི་ཉོན་མོངས་ཀུན། ། སྒྲོན་མེས་#གསལ་ཕྱིར་སྒྲུབ་པའི་ཐབས། ། དཔལ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་འཛིན་ལ་གུས་བཏུད་དེ། ། ཞེས་པ་ལ། འགྲོ་བ་ནི་རིགས་#དྲུག་སྟེ། སེམས་པའི་བག་ཆགས་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་ལེན་པའི་ཕྱིར་འགྲོ་བའོ། ། སེམས་ཅན་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་ཡིད་ཅན་ཏེ། ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཅན་སྐྱེ་འཇིག་གི་ཆོས་ཅན་ནོ། །

In the language of India: Ārya-nīlāmbaradhara-vajrapāṇi-sādhana-upadeśa-ṭīkā-nāma. In the language of Tibet: ’Phags pa lag na rdo rje gos sngon can gyi sgrub thabs kyi man ngag rgya cher bshad pa’i ’grel pa (The Extensive Explanation of the Pith Instructions for the Sādhana of the Noble Vajrapāṇi in Blue Garments). Homage to the glorious Vajrapāṇi! Homage to the one who dries up the river of the suffering of saṃsāra, the powerful embodiment of great bliss, the supreme one who acts for the benefit of beings like the sun and moon, the supreme medicine, the Vajra-holder. The nature of awareness is great emptiness; the innate is great bliss and compassion. The Vajra-holder is great bliss, free from extremes—the actual fruit of the nature of Mahāmudrā. The path for attaining that very reality is liberation through the four mudrās, which transcend existence and non-existence. Thus, it is said that the great nature of emptiness is liberated through the path of emptiness and selflessness. Likewise, through the stages of the path of accumulation, the path of preparation, the path of seeing, the path of meditation, and the path of final consummation, some say that the path of the essence of awakening—the abiding primordial wisdom—is attained and liberation is achieved. Now, the root meaning shall be explained: "Bowing with devotion to the glorious Vajra-holder, in order to illuminate with a lamp all the afflictions of the entanglements of wandering beings who are lost in darkness, I shall explain the means of accomplishment." Regarding this: "wandering beings" refers to the six classes of beings; they are called "beings" because they wander from one birth to another through the habitual tendencies of the mind. "Sentient beings" refers to those possessing an afflicted mind, characterized by the ālaya-vijñāna and subject to arising and ceasing.

མུན་པ་ནི་རྡུལ་དང་#མུན་པ་སྙིང་སྟོབས་ལ་སོགས་ཏེ། མཐོང་བས་སྤང་བའི་ཉོན་མོངས་པ། བསྒོམ་པས་#སྤང་བའི་ཉོན་མོངས་པས་ཀུན་ནས་དཀྲིས་ཏེ་བཅིངས་པའོ། ། མཐོང་བ་ནི་ལས་དང་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་མི་ཤེས་པ་སྟེ་མ་རིག་པའོ། ། ཀུན་ནས་དཀྲིས་པའི་ཉོན་མོངས་ནི། དང་པོ་ནས་སྒོ་ཀུན་ནས་ཤེས་པ་ལ། རྩ་བའི་ཉོན་མོངས་དང་#ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་#རྣམས་ཀྱིས་དཀྲིས་པའོ། ། སྒྲོན་མེས་#གསལ་བའི་ཕྱིར་ནི། ཉོན་མོངས་པའི་གཉེན་པོ་བདེན་པ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་གསང་སྔགས་འདི་ཉིད་དེ། བསྐྱེད་པ་དང་རྫོགས་པ་ལ་སོགས་པ་ཟག་པ་ཟད་པ་ནི་གསལ་བར་བསྟན་པའི་སྒྲོན་མའོ། ། སྒྲུབ་པའི་ཐབས་ནི་འགྲུབ་པ་དང་གྲུབ་པར་བྱེད་པ་སྟེ་དོན་ཐོབ་པའོ། ། དཔལ་ལྡན་ནི་ཡོན་ཏན་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ལས་གྲུབ་ཅིང་ཐོབ་པའོ། ། རྡོ་རྗེ་ནི་དོན་རྟགས་མཚོན་པ་གསུམ་སྟེ། སྟོང་པའི་རང་བཞིན་ཞེས་པའི་དོན་ནོ། ། དེའི་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་གནས་པ་ནི་འཛིན་ཅིང་འཆང་བའོ། ། བཏུད་#པ་ནི་གཞུང་བཀྲ་ཤིས་ཤིང་མཛེས་པ་དང་འཇུག་པ་སྟེ། ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་གསུམ་དང་ལྡན་པའི་ཡི་དམ་ལྷ་ལ་དད་པས་འདུད་ཅེས་སོ། ། བླ་མ་བརྒྱུད་པའི་མན་ངག་ནི། ། ཀླུ་ཡི་བྱང་ཆུབ་ཉིད་ཀྱིས་རིམ་བཞིན་བཤད། ། ཅེས་པ་ནི་བློ་གྲོས་རིན་ཆེན་ལ་སོགས་ཀྱི་མན་ངག་གི་རིམ་པའི་དོན་རྣམས་བཤད་པར་བྱ་ཞེས་སོ། ། རིགས་རྣམས་འོས་སུ་གྲུབ་པ་ཡི། ། སྔགས་པ་ཡོན་ཏན་ཀུན་ལྡན་པས། ། ཞེས་པ་རིགས་རྣམས་ནི་རིན་པོ་ཆེའི་#རིགས་ཀྱི་གང་ཟག་གོ། ། འོས་སུ་གྲུབ་པ་ནི་དད་པ་གསུམ་དང་ལྡན་པའོ། ། སྔགས་པ་ནི་དོན་བཞི་ཤེས་པའོ། །

"Darkness" refers to the [qualities of] rajas and tamas, as well as the afflictions to be abandoned through seeing and the afflictions to be abandoned through meditation, by which one is completely entangled and bound. "Seeing" is the ignorance that does not know karma and the results of karma. "Entanglement" refers to being bound from the very beginning by the root and secondary afflictions across all doors of cognition. "Because of the illumination of the lamp" means that this very secret mantra is the nature of the truths, the antidotes to the afflictions; it is the lamp that clearly demonstrates the exhaustion of the outflows through the generation and completion stages and so forth. "The means of accomplishment" refers to that which achieves and brings about accomplishment, thereby attaining the goal. "Glorious" refers to the two types of qualities established and attained from cause and result. "Vajra" refers to the three—meaning, sign, and symbol—the meaning of which is the nature of emptiness. To "abide in" that nature of emptiness is to "hold" and "retain" it. "Bowing" refers to the auspicious and beautiful entry into the text; it means bowing with faith to the yidam deity who possesses the three qualities of body, speech, and mind. "The pith instructions of the lineage gurus Were explained in succession by Nāgabodhi himself." This means that the meanings of the stages of the pith instructions of Matipriya and others are to be explained. "By a mantra practitioner endowed with all qualities, Who is established as worthy of the families..." Regarding this, "families" refers to individuals of the Jewel family. "Established as worthy" means possessing the three types of faith. "Mantra practitioner" means one who knows the four meanings.

ཡོན་ཏན་ཀུན་ལྡན་པ་#ནི། མ་ནོར་བར་དབང་རྣམས་ཐོབ་ཅིང་དམ་ཚིག་སྡོམ་པ་དང་ལྡན་ཏེ་ལམ་གཉིས་ཤེས་པའོ། ། ཡིད་འོང་བཀྲ་ཤིས་བདེ་གནས་སུ། ། ཞེས་པ་ནི་ཡིད་འོང་བཀྲ་ཤིས་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བས་བཀྲ་ཤིས་པ་སྟེ། བྱང་སྐྱོབ་ཤར་རི་དམའ་བ་ལྷོ་གཞོལ་ནུབ་དགྱེ་བ་སྟེ། མདུན་ནས་ཕྱོགས་སྔོ་བ་དང་། སྐད་སྙན་འབྱུང་ཞིང་མེ་ཏོག་འབྱུང་། ། འཇིག་རྟེན་རྣམས་ཀྱིས་མ་སྨད་པ། ། དེ་ཡི་གནས་སུ་ལེགས་འདུག་སྟེ། ། ཡང་ན་ཚོགས་ཙམ་སོགས་#པ་ལ། ། ཉམས་དགའི་ས་ཕྱོགས་བདེ་གནས་སོ། ། བླ་མེད་རྒྱུ་རུ་རབ་གནས་ན#། ། སྙིང་གར་ཉི་ལ་ཧཱུཾ་བཞག་སྟེ། ། ཞེས་པ་ལ། བླ་མེད་རྒྱུད་#རབ་གནས་ནི་ཐོག་མར་སེམས་བསྐྱེད་#གཉིས་དང་འབྲེལ་པའོ། ། སྙིང་གར་ཉི་ལ་ཧཱུཾ་བཞག་སྟེ་ནི། ནང་གི་ཁྲུས་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་དང་། ཧཱུཾ་ལས་རང་འདོད་པའི་ལྷ་རུ་གྲུབ་པའོ། ། དེ་ལ་སྙིང་གར་ཉི་མའི་སྟེང་དུ་ཧཱུཾ་གནས་པའོ། ། བྱིན་བརླབས་བལྟས་ཏེ་བཀའ་བསྒོ་ལ། ། འོད་ཀྱིས་བགེགས་ལ་ཐོག་རྣམས་དབབ། ། བྷྲཱུཾ་གྱི་#ཚིག་དང་ཡང་དག་ལྡན། ། ཞེས་པ་ལ་བྱིན་བརླབས་#ནི། སྙིང་ག་སྤྱི་བོ་མགྲིན་པར་བསྒོམ་#པ་ཡེ་ཤེས་བསྟིམ་པའོ། ། ལྟས་དེ་ནི་ཐུགས་རྗེ་དང་ལྡན་པའི་སྔགས་#མིག་གིས་ཕྱོགས་ཀུན་དུ་བལྟ་ཞེས་སོ། ། བཀའ་བསྒོ་ལ་ནི། རྒྱུག་ཤིག་མ་འདུག་ཤིག། འདིར་མཐུ་ལྡན་གྱི་ཁང་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པར་འགྱུར་བའོ། ། འོད་ཀྱིས་བགེགས་ལ་ཐོག་རྣམས་དབབ་ནི་ས་སྦྱོང་#བ་རྣམས་ལ་ས་བོན་གྱི་འོད་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་ཕོག་སྟེ། འཁོར་ལོ་ལ་སོགས་པའི་ཐོག་ལྔ་དབབ་པའོ། ། བྷྲཱུཾ་གྱི་#ཚིག་དང་ཡང་དག་ལྡན་ནི།

Regarding "endowed with all qualities": this means having correctly received the empowerments, possessing the samaya vows and commitments, and knowing the two paths. "In a delightful, auspicious, and pleasant place" means that "delightful and auspicious" refers to an auspiciousness arising from dependent origination. It is a place where the northern side is protected, the eastern mountain is low, the south slopes downward, and the west is elevated; where the front is blue in color, pleasant sounds arise, and flowers bloom. "In a place not disparaged by the world, one should sit well in that location; or else, in a place such as a mere gathering, it is a pleasant and comfortable spot." "Abiding well in the Unsurpassed Tantra, place the syllable HŪṂ upon a sun disk at the heart." Regarding this, "abiding well in the Unsurpassed Tantra" refers to its connection with the two types of bodhicitta from the beginning. "Place the syllable HŪṂ upon a sun disk at the heart" refers to the inner purification like space, and the manifestation of oneself as the desired deity from the syllable HŪṂ. Thus, the syllable HŪṂ resides upon a sun disk at the heart. "Having observed the blessings, issue the command; with light, strike the obstacles with thunderbolts, perfectly endowed with the syllable BHRŪṂ." Regarding "blessings," this refers to meditating on the heart, crown, and throat, and dissolving the wisdom beings. "Observing" means looking in all directions with the eyes of the mantra endowed with compassion. "Issue the command" means saying, "Go! Do not stay! This is the house of the powerful one." "With light, strike the obstacles with thunderbolts" refers to the purification of the site, where the light from the seed syllable strikes the maṇḍala, causing the five thunderbolts, such as the wheel and so forth, to descend. "Perfectly endowed with the syllable BHRŪṂ" means:

ཙཀྲ་ཨོཾ་བྷྲཱུཾ་ཧཱུཾ་སྭ་བྷྲཱུཾ་ཧ་བྷྲཱུཾ་ཨ་#བྷྲཱུཾ། ཐོག་ལ་ཡང་ནས་ཡང་དུ་ཕབ་སྟེ་བསྒྲལ་བའོ། ། ཧཱུཾ་ལས་འོད་ཟེར་ཧ་འཕྲོས་པས། ། རྡོ་རྗེ་འཁོར་ལོ་རལ་གྲི་དང་། ། མེ་ཡི་ཁང་པ་ཡོངས་སུ་དབུབ#། ། བཛྲ་ཙཀྲ་ཧ་ན་དང་། ། ཛྭ་ལ་རཾ་ཡང་#ཡོངས་སུ་བརྗོད། ། ཅེས་པ་ཧཱུཾ་ལས་འོད་ཟེར་ནི་རང་གི་ཉི་མ་འབར་བའི་ཧཱུཾ་ལས་འོད་ཟེར་ལ་ཧ་ལྗང་གུ་ཁ་དོག་སྣ་ཚོགས་པ་ཕྱོགས་བཅུར་འཕྲོས་ཏེ། རྡོ་རྗེ་ཁང་པ་ཕྱོགས་མཚམས་སུ་ཁ་དོག་དཀར་པོ་ལ་སོགས་པ་ལྔར་གྱུར་ཏེ། ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཞེས་བརྗོད་དོ། ། འཁོར་ལོ་ནི་འཁོར་ལོའི་ཁང་པ་དྲུག་#པ་སྟེ། ཨོཾ་བཛྲ་ཙཀྲ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཞེས་པ་དང་འབྲེལ་ཏོ། ། རལ་གྲི་ནི་མདའ་དང་མཚོན་ཆའི་ཁང་པ་སྟེ། བཛྲ་ཧ་ན་ཧ་ན་ཞེས་པ་དང་འབྲེལ་ཏོ། ། མེ་ཡི་ཁང་པ་ཡོངས་སུ་དབུབ་ནི། མེའི་ཁང་པ་ཤིན་ཏུ་འཐམས་པར་གྲུབ་པ་#བཛྲ་ཛྭ་ལ་རཾ་ཞེས་པ་དང་འབྲེལ་ལོ། ། གཡས་པའི་རཾ་དང་གཡོན་པའི་ཨ། ། སྙིང་རྗེས་#བགེགས་གསོས་འབྱེར་བར་འགྱུར། ། ཞེས་པ། བསྲུང་བ་གྲུབ་ནས་བགེགས་གསོས་པ་#མ་གསོས་ན་སྙིང་རྗེ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཡས་པའི་རཾ་དང་ནི་མིག་གཡས་པའི་རབ་རིབ་ཀྱི་སྡིག་པ་བསྲེགས་ཏེ་སྙིང་རྗེ་དང་འབྲེལ་ཏོ། ། གཡོན་པའི་ཨ་ནི་གཡོན་པའི་ཨས་ཀུན་གཞི་#གསོས་ཏེ གསོད་#པའི་དོགས་པ་དང་བཅས་པས་བྲོས་ཏེ་བྱེར་བའོ། ། བགེགས་གསོས་འབྱེར་བར་འགྱུར་ཞེས་པ་དང་འབྲེལ་ལོ། ། རྒྱུད་འོས་གྱུར་ནས་རང་བྱུང་གི། དེ་འོད་ལས་བྱུང་ཉི་དཀྱིལ་དུ། ། སློབ་དཔོན་སངས་རྒྱས་བཅས་སྤྱན་དྲངས། ། བླ་མ་མི་བསྐྱོད་གཟུགས་འཛིན་ལ། །

Cakra oṃ bhrūṃ hūṃ svā bhrūṃ ha bhrūṃ a bhrūṃ. By repeatedly bringing down the lightning, they are liberated. From the hūṃ, light rays radiate the ha, completely covering the vajra, wheel, and sword, and the house of fire. Recite: vajra cakra hana and jvala raṃ. Regarding this, from the blazing hūṃ of one’s own sun, light rays radiate the green ha of various colors into the ten directions. The vajra house becomes five colors, such as white, in the cardinal and intermediate directions; recite hūṃ hūṃ. The wheel is the sixth, the house of the wheel, connected with oṃ vajra cakra hūṃ hūṃ. The sword is the house of arrows and weapons, connected with vajra hana hana. "Completely covering the house of fire" means the house of fire is established as extremely dense, connected with vajra jvala raṃ. "Raṃ on the right and a on the left, through compassion, the obstructors are healed and dispersed." This means that once the protection is established, if the obstructors are not healed, it would be a lack of compassion. Raṃ on the right burns away the darkness of the right eye, and is thus connected with compassion. A on the left heals the ālaya-vijñāna with the A of the left, and because they are accompanied by the fear of being killed, they flee and disperse. This is connected with the phrase "the obstructors are healed and dispersed." "Once the continuum is fit, from that self-arisen light, the maṇḍala of the sun arises. The master and the buddhas are invited. To the guru who assumes the form of Akṣobhya..."

ཞེས་པ་རྒྱུད་འོས་གྱུར་ནས་ནི་ཉི་མའི་ཧཱུཾ་ལས་འོད་ཟེར་འཕྲོས་ཏེ་མ་ལུས་པའི་སེམས་ཅན་ལ་བསྡུ་བ་བཞིའམ་མཛད་པ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་དོན་བྱས་ཡེ་ཤེས་པའི་ཐུགས་ཀར་ཐིམ། དེ་ཉིད་དྲངས་ཏེ་རྒྱུད་ལ་ཕོག་པས་སྒྲིབ་པ་རྣམས་དག་པའོ། ། དཔེར་ན་ཤེལ་གྱི་ཁ་དོག་དངས་པ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའོ། ། རང་བྱུང་གི་ནི་གདན་ཐོག་ཏུ་ཧཱུཾ་#སྲོག་གི་ཚུལ་དུ་གནས་པ་དེའོ། ། དེ་འོད་ལས་བྱུང་#ནི་ས་བོན་ལས་འོད་འཕྲོས་ཏེ། སློབ་དཔོན་སངས་རྒྱས་དང་བཅས་པ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་དང་སྤྱན་དྲངས་པའོ། ། དེ་རྣམས་ལ་ཉི་དཀྱིལ་དུ་ཞེས་པས་གདན་ཉི་མ་པདྨ་དང་སེང་གེ་རྣམས་ལ་བཞུགས་པའོ། ། བླ་མ་མི་བསྐྱོད་གཟུགས་འཛིན་ལ་ནི་འོད་ཟེར་གྱི་འཕྲོ་འདུས་མི་བསྐྱོད་པའི་རྣམ་པར་བཞུགས་པའོ། ། ཕྱག་འཚལ་ཕྱི་ནང་བཞི་ཡིས་མཆོད། ། སྡིག་པ་བཤགས་ནས་སྡོམ་པ་བཟུང་། ། ཡི་རང་བསྐུལ་དང་གསོལ་གདབ་པ། ། བསྔོ་དང་སྐྱབས་འགྲོ་སེམས་བསྐྱེད་དེ། ། ཞེས་པ་ནི། ཕྱག་འཚལ་ནི་གསུམ་ཀ་ཚོགས་པའམ། ཡང་ན་ཡིད་ཀྱིས་སོ། ། ཕྱི་ནང་བཞི་ཡིས་མཆོད་པ་ནི། ། ཕྱི་ནི་རྫས་དང་ལྷ་མོ་དང་། ། དབུལ་བའི་གནས་ཐ་དད་དུ་མཆོད་པའོ། ། ནང་གི་ལྷ་མོ་རྣམས་ཀྱི་རང་གི་རྫས་རང་རང་གཅིག་ཏུ་ངེས་པའོ། ། གསང་བ་ནི་ལྷ་མོའི་མཆོད་པ་གསང་བས་མཉེས་པས་གསང་བའོ། ། དེ་གསུམ་ཀ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་#རྟོགས་པ་ནི་བླ་ན་མེད་པའོ། ། སྡིག་པ་བཤགས་ནི་གསུམ་ལ་གསུམ་གྱིས་གསུམ་པོ་སོ་སོ་རང་རང་དུ་མི་འཆབ་ཅིང་འགྱོད་པ་དང་བཅས་པས་བཤགས་ཤིང་དམ་འཆའ་བའོ། །

Thus, once the continuum has become suitable, light rays radiate from the hūṃ of the sun, performing the benefit of all sentient beings without exception through the four means of gathering or the twelve deeds. They dissolve into the heart of the wisdom being. By drawing that very [light] and striking the continuum, the obscurations are purified. For example, it becomes like the clear color of crystal. That which abides in the manner of the life-force hūṃ upon the self-arisen seat is that very [seed]. From the light arising from that, light radiates from the seed syllable, inviting the masters together with the buddhas, the bodhisattvas, and so forth. Regarding the phrase "upon the sun mandala," they are seated upon seats of sun, lotus, and lion. Regarding "the guru assuming the form of Akṣobhya," through the radiation and reabsorption of light rays, he abides in the form of Akṣobhya. "Homage, offerings of the four outer and inner, confession of misdeeds, and taking the vows; rejoicing, requesting, and supplicating; dedication, taking refuge, and generating the awakening mind"—this is as follows: "Homage" is performed by all three [body, speech, and mind] together, or else by the mind alone. "Offerings of the four outer and inner" means: the outer consists of substances, goddesses, and offerings made to various distinct objects. The inner consists of the goddesses' own substances, each determined individually. The secret consists of pleasing [the deities] through the secret offerings of the goddesses. Realizing all three of these as the Great Seal (mahāmudrā) is the unsurpassed. "Confession of misdeeds" means confessing without concealment and with regret, each of the three [vows] individually, and then making a commitment.

དེ་ནས་རྒྱུད་དག་པའི་རྗེས་ནས་སྡོམ་པ་བཟུང་བ་ནི་སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་ཏེ་བླངས་པའི་དོན་ལས་ཕྱིར་#མི་འདའ་བ་སྟེ་རིགས་དྲུག་གི་སྡོམ་པ་ལ་སོགས་པ་དང་འབྲེལ་ཏོ། ། ཡི་རང་ནི་སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་ཏེ་བླ་ན་མེད་པའི་ལམ་ལས་ལྷག་པ་གཞན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཁྱད་པར་གྱི་དོན་#བསྐུལ་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བ་སྟེ་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་གོ། ། གསོལ་བ་གདབ་པ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་#མི་མངའ་ཡང་གདུལ་བྱའི་དོན་དུ་སྣང་སྟེ། དེའི་དོན་དུ་གསོལ་བ་འདེབས་པའོ། ། བསྔོ་དང་ནི་འབྲས་བུ་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་བསྔོ་བ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡན་ལག་བདུན་པ་བསྔོ་བའོ། ། སྐྱབས་འགྲོ་ནི་ཕྱིའི་ལྷ་ཡོངས་སུ་བཅད་དེ་ཁྱད་པར་འཕགས་པ་གོས་སྔོན་པོ་ཅན་ལ་བདག་ཉིད་འདུད་ཅིང་སྐྱབས་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། ། སེམས་བསྐྱེད་ནི་གཉི་གའི་སྟོབས་ཀྱིས་འཁོར་བ་ལས་གྲོལ་ཏེ་ལམ་བསྐྱོད་ལ་འབྲས་བུ་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་བློ་ཅན་ནོ། ། དེ་ནི་ལམ་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་སྦྱང་བའི་ཕྱིར་རོ། ། སྟེ་ཞེས་པ་ལྷག་པའི་དོན་ཏེ། བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་དེར་མ་ཟད་དེ་ཚད་མེད་པ་ཡང་ཡིན་ཞེས་པའོ། ། དེ་རྣམས་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་འགྲུབ་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུའི་དོན་ནོ། ། ཚད་མེད་བཞི་པོ་ཡོངས་སུ་བསྐྱེད། ། ཅེས་པ་ནི། བྱམས་པ་སྙིང་རྗེ་དགའ་བ་བཏང་སྙོམས་བཞི་རིམ་པས་བསྒོམ་པ་སྟེ་ཡུལ་ལ་ཚད་མེད་པའི་ཕྱིར་དགེ་བ་ལ་ཚད་མེད་པའི་#སྤྲུལ་པའི་སྐུའི་ནུས་པའོ། ། རྒྱུ་དང་མི་རྒྱུ་རྣམ་པ་ཀུན། ། ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་དག་པ་ལས། ། ཞེས་པ་ནི་མོས་པའམ་ཤཱུ་ནྱ་ཏཱའི་སྔགས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་རྒྱུ་དང་ནང་སེམས་ཅན་#དང་།

Then, following the purification of the continuum, taking the vows refers to not transgressing the general and specific meanings of what has been undertaken, such as the vows of the six families and so forth. Rejoicing refers to the general and specific [aspects], for there is nothing superior to the unsurpassed path. The specific meaning of "exhorting" is to turn the wheel of Dharma, which is both general and particular. "Supplicating" means that although there is no passing into nirvāṇa, it appears for the sake of those to be trained; it is the act of supplicating for that purpose. "Dedication" is the dedication performed in order to make the result extraordinary, namely the dedication of the seven-branch practice toward enlightenment. "Taking refuge" means completely setting aside external deities and bowing oneself to the Exalted One clad in blue, which is the meaning of "refuge." "Generating the mind" is the state of mind that, through the power of both [generosity and wisdom], liberates one from saṃsāra, traverses the path, and attains the result of enlightenment; this is for the purpose of training in the extraordinary path. The word "ste" (then/furthermore) has the sense of an addition, meaning that not only is there the accumulation of merit, but there are also the immeasurables. These are the causes for accomplishing the saṃbhogakāya. "Fully generate the four immeasurables" means to meditate sequentially on the four: love, compassion, joy, and equanimity. Because the objects are immeasurable, this is the power of the nirmāṇakāya, which is immeasurable in virtue. "From the total purity of all things, both moving and non-moving" means that through the power of devotion or the mantra śūnyatā, the moving [external world] and the non-moving [internal sentient beings]...

མི་རྒྱུ་ཕྱི་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་རྣམ་པ་ཀུན། གཟུང་བ་དང་#འཛིན་པའི་རྟོག་པ་#ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་དག་པ་སྟོང་པར་གྲུབ་པའོ། ། སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བས་ཆོས་སྐུའི་རྒྱུའི་དོན་ནོ། ། རྒྱུ་གསུམ་དང་ཚོགས་གཉིས་ལས་འབྲས་བུ་འགྲུབ་པའོ། ། ལས་ནི་རྒྱུ་མཚན་གྱི་དོན་ཏེ། ཚོགས་གཉིས་ཚོགས་པ་ལས་འབྱུང་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། ། རང་འབྱུང་སྔགས་བསྐྱེད་འབྱུང་བ་ཡི། ། གཞལ་ཡས་ལམ་ལྡན་རབ་ཏུ་བཅས། ། གྲུ་བཞི་པ་ལ་སྒོ་བཞི་པ། ། ཀ་བ་བརྒྱད་དང་རིན་ཆེན་མཛེས། ། དྲ་བ་དྲ་ཕྱེད་ཕ་གུ་དང་། ། དར་དཔྱངས་རྟ་བབས་རྣམས་དང་ལྡན། ། ཞེས་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་བསྲུང་བ་ལ་སོགས་པ་བློའི་བྱེ་བྲག་གིས་དག་པ་སྟོང་པ་སྟེ་གྲུབ་པ་དེ་གཅིག་ཏུའོ། ། ཐ་མའི་བློ་ལ་དང་པོ་ཡོད་པའི་བློ་བརྟན་པའི་ཁང་པ་གོང་གི་རྐྱེན་གྱིས་མི་གཡོ་སྟེ་གནས་པའོ། ། རང་བྱུང་#ནི་སྟོང་པའི་ངང་ལས་སོ། ། སྔགས་བསྐྱེད་ནི་ལམ་ལྡན་ཞེས་ཏེ། ཡཾ་རཾ་ཙཾ་ལཾ་སུཾ། བསྐྱེད་ཅེས་པས་རྒྱུར་འགྱུར་བའོ། ། གང་འབྱུང་བ་སྟེ་འབྱུང་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་རླུང་ཆུ་(གསར་,གསེར་)གྱི་ས་གཞི་དང་། ལྷུན་པོ་རང་གི་མཚན་ཉིད་འཛིན། ། གཞལ་ཡས་ལམ་ལྡན་རབ་ཏུ་བཅས་ནི། དེ་སྟེང་བྷྲཱུཾ་#ལས་གཞལ་ཡས་ཁང་པ་རིན་པོ་ཆེ་ལྔ་ལས་གྲུབ་པ་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པའོ། ། གྲུ་བཞི་པ་ཚད་མེད་བཞི་དང་ལྡན། སྒོ་བཞི་པ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་#པ་བཞི་དང་ལྡན#། ཀ་བ་བརྒྱད་ནི་འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་དང་ལྡན#། རིན་ཆེན་ནི་རིན་པོ་ཆེ་ལྔ་ལས་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་ནོ། ། མཛེས་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་མཆོད་པས་མཛེས་པ་སྟེ། ལྔ་རྣམ་པར་དག་པའོ། ། དྲ་བ་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་དག་པའོ། །

All aspects of the external vessel of the world and its sentient inhabitants are established as empty, being the complete purification of all conceptualizations of subject and object. Because it is free from conceptual elaboration, it is the meaning of the cause of the dharmakāya. The result is accomplished from the three causes and the two accumulations. "Activity" is the meaning of the reason; it means that it arises from the gathering of the two accumulations. "Self-arisen, generated by mantra, and arising, / The celestial mansion, complete with paths, is perfectly arrayed. / Square with four doors, / Adorned with eight pillars and jewels, / With lattices, half-lattices, and cornices, / And endowed with silk hangings and archways." This refers to the purity of emptiness through the specific mental engagement of the vajra protection and so forth, which is established as one. For those of lesser intellect, the house of the initial stable mind remains unmoved by the aforementioned conditions. "Self-arisen" means from within the state of emptiness. "Generated by mantra" refers to "complete with paths," meaning yaṃ raṃ caṃ laṃ saṃ; by "generated," they become the causes. That which arises is the maṇḍala of the elements: wind, water, fire, and the golden earth, as well as Mount Meru, which maintains its own characteristics. "Complete with paths, the celestial mansion is perfectly arrayed" means that upon that, from bhrūṃ, the celestial mansion is formed from the five precious substances, possessing all the defining characteristics. It is square, possessing the four immeasurables. It has four doors, possessing the four applications of mindfulness. The eight pillars possess the eightfold noble path. "Jewels" refers to the nature of being composed of the five precious substances. "Beautiful" means it is beautified by the offerings of the qualities of sensory desire; it is the purification of the five [aggregates]. "Lattices" are the purification of the cognitive obscurations.

དྲ་ཕྱེད་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་སྤངས་པའོ། ། ཕ་གུ་ལྡན་ཏེ་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པའོ། ། དར་དཔྱངས་ནི་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་དང་ལྡན་པ་ནི་མཚན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་སོ། ། རྟ་བབས་ནི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྟ་བབས་བཞི་ཡང་དག་པར་སྤང་བ་#བཞི་རྣམས་དང་ལྡན་ནི་ཕྱི་#ནང་གི་རྒྱན་རྣམས་ཚོགས་པར་གྲུབ་པའོ། ། དུར་ཁྲོད་བརྒྱད་ཀྱིས་ཉེ་བར་གྲུབ་པ་སྟེ། དུར་ཁྲོད་བརྒྱད་ནི་འདས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ལམ་མཚོན་པའི་དོན་ཏོ། ། ཤིང་དང་མཆོད་རྟེན་དང་ལྷ་དང་ཀླུ་དང་སྤྲིན་#དང་། ཕྱོགས་ཀྱི་བདག་པོ་རྣམས་དང་ཅེ་#སྤྱང་དང་། ཀང་ཀ་མཆུ་རིང་དང་། རོ་གསར་རྙིང་གི་རྣམ་པར་#རྟོག་པ་དང་རྒྱུ་བ་མེད་པའོ། ། སེང་གེ་འཁོར་ལོ་ཟླ་བའི་#གདན། ། ཞེས་པ་ནི། དབུས་སུ་སེང་གེ་འཁོར་ལོ་དང་། ། ཉི་ཟླ་#པདྨ་རོ་ཡི་གདན། ། ཉོན་མོངས་མགོ་བོ་གནོན་པ་དང་། ། རྣམ་ཀུན་མ་ལུས་གཅོད་པ་དང་། ། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཟུང་དུ་ལྡན། ། ཉེས་པའི་སྐྱོན་གྱིས་མ་གོས་པ། ། རྣམ་རྟོག་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་བཅོམ། ། དེ་སྟེང་ཧཱུཾ་ལས་རྡོ་རྗེར་#གྱུར། ། དེ་ལས་དཔལ་ལྡན་གཉིས་ཀྱི་བདག། ཉོན་མོངས་ཀུན་སེལ་གཏུམ་པོའི་གཟུགས། ། ཞེས་པ་ནི། དེ་སྟེང་ནི་གདན་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཐོག་ཏུའོ། ། ཧཱུཾ་ལས་ཞེས་པ་འོད་ཟེར་གྱིས་ལས་གཉིས་བྱས་ཏེ། རྡོ་རྗེར་གྱུར་པའོ། ། ཡང་གཉིས་ཀྱི་ལས་བྱས་ཏེ། དེ་ལས་དཔལ་ལྡན་གཉིས་ཀྱི་བདག་ནི། ། མཆོག་ཐུན་མོང་གི་བདག་པོར་སྣང་བའོ། ། ཉོན་མོངས་ཀུན་སེལ་ནི་མཐོང་བས་#སྤང་བ་དང་བསྒོམ་པས་#སྤང་བ་རྣམས་སོ། ། གཏུམ་པོའི་གཟུགས་ནི་ཡུམ་མེད་པ་སྟེ། སྤང་བྱ་ཕྱིར་རྒོལ་བ་རྣམས་ལ་གཏུམ་པོའོ། །

The lattice-work represents the abandonment of the afflictive obscurations. The frieze represents pure ethical discipline. The thirty-two silk pendants represent the thirty-two major marks. The four archways in the cardinal directions represent the four right abandonments; thus, the collection of outer and inner ornaments is established. It is further adorned by the eight charnel grounds, which symbolize the path of the Buddhas of the past. These eight charnel grounds consist of trees, stupas, gods, nāgas, clouds, the lords of the directions, jackals, long-beaked kāka birds, and the movement and conceptualization of fresh and old corpses. "Upon a lion, wheel, and moon seat" means: in the center, upon a lion, wheel, sun, moon, lotus, and corpse seat, [the deity] suppresses the heads of the afflictions, cuts through all aspects without exception, and is the union of method and insight. Untainted by the faults of defects, all conceptualizations are utterly destroyed. Above that, from the syllable HŪṂ, it becomes a vajra. From that, the glorious Lord of the Two, the fierce form that dispels all afflictions. Regarding this: "above that" means upon those seats. "From HŪṂ" means that through its light rays, two functions are performed, and it becomes a vajra. Again, two functions are performed, and from that, "the glorious Lord of the Two" appears as the master of both supreme and common [attainments]. "Dispelling all afflictions" refers to those to be abandoned through seeing and those to be abandoned through meditation. "Fierce form" means being without a consort; he is fierce toward the adversaries who are to be abandoned.

རིགས་ལྔའི་#སངས་རྒྱས་དབུ་ལ་བརྒྱན། ། མཐིང་ག་གོས་སྔོན་སྐུ་ལ་གསོལ། ། རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་ལག་ན་ཐོགས། ། ཐུན་མོང་ལས་དང་རྗེས་མཐུན་ནོ། ། མཆོག་ཀྱང་#ཐོགས་པ་མེད་པར་རོ། ། སྦྲུལ་བཞིས་ལུས་ལ་རྣམ་པར་བརྒྱན། ། སྤྱན་དམར་མཆེ་གཙིགས་སྦྲུལ་ནག་ཟ། ། རིན་ཆེན་དཔའ་བོའི་#ཆས་ཀྱིས་བརྒྱན། ། བརྐྱང་བསྐུམ་ཁྲོ་བོ་བརྗིད་པའི་ཞལ། ། གསུས་ཁྱིམ་ཆེ་ཞིང་འཇིགས་པ་ཅན། ། ཞེས་པ་ནི། རིགས་ལྔའི་#སངས་རྒྱས་དབུ་ལ་བརྒྱན་པ་ནི་ཕུང་ལྔ་དག་པས་རིགས་ལྔ་དེ་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་ངོ་བོ་དང་ལྡན་པའོ། ། མཐིང་གར་གནས་པ་ནི་#དོན་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་འགྱུར་བ་མེད་པའོ། ། གོས་སྔོན་སྐུ་ལ་གསོལ་བ་ནི་རིགས་འཛིན་པ་སྟེ་དར་ལྗང་གུའི་ཁ་ཆག་ཅན་ནོ། ། རྡོ་རྗེ་ནི་ལག་གཡས་ན་ཐོགས་ཏེ་ཐབས་ཀྱི་རང་བཞིན་རྩེ་ལྔ་ལ་ཁྱུང་ལྔ་དང་ས་བོན་བཀོད་པའོ། ། གཡོན་དྲིལ་བུ་ཐོགས་ཏེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་རང་བཞིན། ཐུན་མོང་ལས་དང་རྗེས་མཐུན་ནི། ཐུན་མོང་གཙོ་བོར་བསྒྲུབ་#པ་ལ་ཕྱག་མཚན་གདུལ་བྱའི་དབང་གི་སྐབས་དང་སྦྱར་རོ། ། མཆོག་ཀྱང་#ཐོགས་པ་མེད་པར་རོ་ནི། མཆོག་གཙོར་སྒྲུབ་པ་ལ་ཟུང་དུ་འབྲེལ་པའི་རང་བཞིན་ནོ། ། སྦྲུལ་བཞིས་ལུས་ལ་རྣམ་པར་བརྒྱན་ནི། ། རྒྱལ་རིགས་རྗེའུ་#རིགས་བྲམ་ཟེ་དམངས་རིགས་རྣམས། ། ཁ་དོག་སེར་པོ་དམར་པོ་དཀར་པོ་དང་། ། ནག་པོ་ཞབས་གདུབ་ལ་སོགས་བྱས་པའོ། ། སྤྱན་དམར་བ་ནི་སེམས་ཅན་ལ་ཐུགས་རྗེས་ཆགས་པའོ། ། མཆེ་བ་གཙིགས་པ་ནི་བདུད་བཞི་དང་སྡང་བ་འདུལ་བ་སྟེ་དོན་བྱེད་པའི་རྟགས་སྦྲུལ་ནག་ཟ་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་#གདུག་པ་(མཇོམས་,འཇོམས་)#པའོ། །

The Buddhas of the five families adorn the crown; He wears a dark blue garment upon his body; He holds a vajra and bell in his hands; These are in accordance with common activities. The supreme [attainment] is also without obstruction. His body is fully adorned with four snakes; With red eyes and bared fangs, he devours black snakes; He is adorned with the attire of a precious hero; With one leg extended and one drawn in, his face is majestic and wrathful; With a large belly, he is terrifying. Regarding this: "The Buddhas of the five families adorn the crown" means that because the five aggregates are purified, the five families possess the nature of the five primordial wisdoms. "Abiding in dark blue" means that the ultimate emptiness is unchanging. "Wearing a dark blue garment upon the body" means he is a Vidyadhara, wearing a green silk scarf. "Holding a vajra in the right hand" means the nature of skillful means, with the five prongs upon which the five garudas and seed-syllables are arranged. "Holding a bell in the left" means the nature of insight. "In accordance with common activities" means that for the primary accomplishment of common [attainments], the hand symbols are applied according to the occasion of those to be trained. "The supreme is also without obstruction" means that for the primary accomplishment of the supreme [attainment], it is the nature of the union. "His body is fully adorned with four snakes" refers to the royal caste, the merchant caste, the brahmin caste, and the commoner caste; these are the yellow, red, white, and black [snakes] that serve as his anklets and so forth. "Red eyes" means being attached to sentient beings through compassion. "Bared fangs" means subduing the four maras and those who are hostile, which is the sign of performing the benefit [of others]. "Devouring black snakes" means destroying the malice of the afflictions.

རིན་ཆེན་དཔའ་བོའི་#ཆས་ཀྱིས་བརྒྱན་ནི། རིན་པོ་ཆེའི་རྒྱན་དང་དཔའ་བོའི་ཆས་ཀྱིས་བརྒྱན་པའོ། ། བརྐྱང་བསྐུམ་ནི་དོན་གཉིས་མཛད་པའོ། ། ཁྲོ་བོ་བརྗིད་པའི་ཞལ་ནི་ཁྲོ་ཆགས་གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་དོན་མཛད་པའོ། ། གསུས་ཁྱིམ་ཆེ་བ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་#ཟབ་པའི་དོན་ནོ། ། འཇིགས་པ་ཅན་ནི་གཞན་གྱིས་མི་ཚུགས་པའོ། ། དེ་གསལ་མདུན་དུ་ཡེ་ཤེས་དགུག། བགེགས་བསལ་མཆོད་དང་གཏོར་མས་མཉེས། ཞེས་པ་ནི། དེ་གསལ་མདུན་དུ་ནི་དམ་ཚིག་པ་རགས་པ་དང་ཕྲ་བ་གསལ་བའི་མདུན་དུ་ཡེ་ཤེས་པ་དགུག་སྟེ་ཧཱུཾ་གི་འོད་ཀྱིས་འོག་མིན་གྱི་#གནས་ནས་ཡེ་ཤེས་པའི་ལྷ་རྣམས་དགུག་ཅེས་པའོ། ། བཛྲ་ས་མནྟ་ཛཿ#ཞེས་པ་དང་འབྲེལ་ཏོ། ། བགེགས་བསལ་ནི་ཡེ་ཤེས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་པའི་བགེགས་རྣམས་བསྐྲད་པ་སྟེ། ཨོཾ་བཛྲ་ཡཀྵ་ཧཱུཾ་ཕཊ་ཅེས་པས་འབྱེར་བར་བྱེད་པའོ། ། ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་རྟོག་པ་བསལ་བའི་ཕྱིར་གསུང་གི་ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་ཡང་མི་འགྱུར་རོ#། ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་གཉིས་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། ། མཆོད་དང་གཏོར་མས་མཉེས་ནི་ཕྱག་སྔོན་དུ་བྱས་ཏེ་དངོས་སམ་མཆོད་པ་ཡིད་ཀྱིས་#དབུལ་བའོ། ། གཞན་ཡང་#མཆོད་པས་མཉེས་པར་བྱ་བའོ། ། དེ་ནས་གསོལ་བ་གདབ་པར་བྱ་སྟེ། ཨེ་མ་ཧོ་དཔལ་ལྡན་གོས་སྔོན་ཅན། ། ལུས་ཀྱི་རྟོག་པ་བསལ་བའི་ཕྱིར། ། ཡེ་ཤེས་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་ངང་། ། བདག་ལུས་ཡེ་ཤེས་སྐུར་བྱིན་རློབས། ། ཞེས་གསོལ་བ་གདབ་བོ། ། ཚིག་གཉིས་སུ་ངག་དང་ཡིད་ལ་གཞུག་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་སྐུ་གསུང་#ཐུགས་གནས་སུ། ། ཡིག་འབྲུ་གསུམ་ལས་འོད་བྱུང་ནས། ། མི་སྡུག་ཡིག་འབྲུ་འོད་ཀྱི་གཟུགས། །

Adorned with the attire of a precious hero means being adorned with precious ornaments and the attire of a hero. The extended and tucked posture signifies the accomplishment of the two benefits. The majestic face of the wrathful one signifies accomplishing the benefit of beings through the manner of both wrath and passion. The large belly signifies the profound meaning of the nature of emptiness. "Terrifying" means being invincible to others. "Clearly visualizing that, summon the wisdom-being in front; dispel obstacles and please them with offerings and torma" means: clearly visualizing that refers to visualizing the coarse and subtle samaya-being in front, and then summoning the wisdom-being. This means summoning the wisdom-deities from the realm of Akaniṣṭha by means of the light of the syllable HŪṂ. This is connected with the mantra vajra-samanta jaḥ. "Dispelling obstacles" means expelling the obstructing spirits together with the wisdom-being. This is accomplished by driving them away with the mantra oṃ vajra yakṣa hūṃ phaṭ. In order to dispel distorted conceptualizations, one should not even engage in the mere conventional terminology of speech. Why is that? Because those two are contradictory. "Pleasing them with offerings and torma" means performing prostrations first and then presenting actual or mentally visualized offerings. Furthermore, one should please them with offerings. Then, one should make this supplication: "Emaho! Glorious Blue-Robed One, In order to dispel conceptualizations of the body, From the state of wisdom and great compassion, Bless my body as the wisdom-body." Thus one should supplicate. These two lines should be applied to both speech and mind. Then, from the three syllables at the locations of the body, speech, and mind, light rays emerge. The unattractive syllables take the form of light.

བསྡུས་ཤིང་བསྲེགས་ཏེ་སྦྱོང་#བ་ལས། ། ཡེ་ཤེས་གསུམ་ནི་གནས་སུ་གནས། ། ཞེས་པ་ནི་གསོལ་བ་གདབ་པའི་རྗེས་དེ་ནས་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་གནས་སུ་ཡིག་འབྲུ་གསུམ་སྟེ། ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ་བཀོད་ལ། དེ་གསུམ་ལས་འོད་བྱུང་#ནས་མི་སྡུག་སྟེ་ལུས་ཀྱི་སྡོམ་མམ་སྡིག་པའི་གཟུགས་སུ་ཡིག་འབྲུ་#ངག་གི་ཀཾ་ནག་པོར་ཡིད་ཀྱི་གཟུགས་ཏེ། ཡིད་ཀྱི་འོད་དཔུང་ནག་པོའི་གཟུགས་སུ་སྙིང་གར་བསྡུའོ། ། དེ་རྣམས་སྙིང་གར་བསྲེག་པའོ། ། སྤྱི་བོར་སྦྱར་ཏེ་བཀྲུ་བའོ#། ། འོད་ཟེར་གྱི་རྩལ་གྱི་ལས་སོ། ། གནས་གསུམ་དུ་རིགས་ཀྱི་ལྷ་གསུམ་གྲུབ་སྟེ། དེ་ཡང་ཡེ་ཤེས་གསུམ་ནི་གནས་སུ་སྟེ། རང་རང་གི་རིགས་ལ་ཡེ་ཤེས་པའི་ལྷ་བསྟིམས་#པའོ། ། ཡེ་ཤེས་རིགས་ལྔས་#བྱིན་གྱིས་བརླབ། ། དབང་བསྐུར་#མི་བསྐྱོད་རིགས་ལྔས་བརྒྱན། ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་གུ་ཧྱ་ཨ་བྷི་ཥིཉྩ་ཞེས་བྱ་བའི་#སྔགས་ཀྱིས་ངག་ཡོངས་སུ་དག་པར་བྱས་ཏེ་#ཞེས་པ་ནི། བླ་མས་རིག་སྔགས་#གསོལ་བ་གདབ། ། ཡེ་ཤེས་རིག་སྔགས་བྱིན་བརླབས་ཏེ། ། དབང་བསྐུར་གསོལ་བ་གདབ་པ་ནི། ། ཨོཾ་ལ་སོགས་པ་བརྗོད་པའོ། ། དབང་བསྐུར་#ཞེས་ནི་གསུངས་པ་སྟེ། ། རིགས་ལྔ་ཤར་ནས་ཆུ་ཡི་དབང་། ། ཞེ་སྡང་རྣམ་པར་སེལ་བ་དང་། ། མེ་ལོང་ཡེ་ཤེས་རྒྱུད་ལ་གནས། ། ལྷོ་ནས་དབུ་རྒྱན་དབང་བསྐུར་བས། ། སེར་སྣ་རྣམ་པར་སེལ་བ་དང་། ། མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་གནས། ། ནུབ་ནས་རྡོ་རྗེའི་དབང་བསྐུར་བས། ། འདོད་ཆགས་རྣམ་པར་སེལ་བ་དང་། ། སོ་སོ་#ཐར་པའི་ཡེ་ཤེས་གནས། ། བྱང་ནས་དྲིལ་བུའི་#དབང་བསྐུར་བས། ། ཕྲག་དོག་སྒྲིབ་པ་སེལ་བ་དང་། ། བྱ་བ་ནན་ཏན་ཡེ་ཤེས་གནས། །

"Having condensed and incinerated, they are purified; the three wisdoms abide in their places." This means that following the supplication, the three syllables—OṂ ĀḤ HŪṂ—are placed at the locations of the body, speech, and mind. From these three, light emerges and gathers the unattractive form of the body's bonds or sins into the syllable KAṂ, the form of speech, which is the mental form; thus, it is gathered at the heart in the form of a black mass of mental light. These are incinerated at the heart. They are joined at the crown and washed away. This is the activity of the power of the light rays. The three deities of the families are established in the three places; furthermore, "the three wisdoms abide in their places" means that the wisdom deities of their respective families are absorbed. "Consecrated by the five wisdom families; empowered and adorned by the five Akṣobhya families." By the mantra OṂ SARVA TATHĀGATA GUHYA ABHIṢIÑCA, speech is completely purified. This refers to the guru offering the vidyā-mantra supplication: "Having blessed with the wisdom vidyā-mantra, the supplication for empowerment is made by reciting OṂ and so forth." Regarding the empowerment: from the east, the water empowerment clears away hatred, and the mirror-like wisdom abides in the continuum. From the south, the crown empowerment clears away avarice, and the wisdom of equality abides. From the west, the vajra empowerment clears away attachment, and the discerning wisdom abides. From the north, the bell empowerment clears away the obscuration of jealousy, and the all-accomplishing wisdom abides.

དབུས་སུ་མིང་གི་དབང་བསྐུར་བས། ། མ་རིག་མུན་པ་སེལ་བ་དང་། ། ཆོས་དབྱིངས་ཡེ་ཤེས་གནས་པའོ། ། དེ་ལ་རྟགས་དང་རྒྱས་གདབ་ནི། ། མི་བསྐྱོད་རིགས་ལྔས་#བརྒྱན་པ་སྟེ། ། མི་བསྐྱོད་གཙོ་བོར་གནས་པའོ། ། ལུས་ཀྱི་དྲི་མ་རྣམ་པར་སྦྱང་#། ། ངག་ཡོངས་སུ་དག་པར་བྱ་སྟེ་ཞེས་པ། གསང་བའི་དབང་ནི་རབ་ཏུ་བླང་། ། རིགས་ལྔ་ཡབ་ཡུམ་སྙོམས་པར་ཞུགས། ། ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་ངང་དུ་ཞུ། ། ཐིག་ལེ་ཨཱཿདང་ཧཱུཾ་རྣམས་#ལ། ། ཨ་བྷི་ཥིཉྩས་སྦྱིན་པར་བྱ། ། ཨ་ཧོ་སུ་ཁས་ལྕེས་བླངས་ལ། ། ངག་ལས་གྱུར་པའི་དྲི་མ་རྣམས། ། ཐམས་ཅད་དག་སྟེ་ནུས་མཐུ་ཅན། ། དབྱངས་དང་རྡོ་རྗེར་#གྱུར་པའོ། ། ཐུན་མོང་གཙོ་བོ་གཉིས་པོས་གྲུབ། ། གཞན་རྣམས་མོས་པ་ཙམ་ཉིད་དོ། ། མཆོག་ལ་རྫོགས་པར་བླང་བར་གསུངས། ། སེམས་ནི་ཡོངས་སུ་དག་བྱ་སྟེ། ། དོན་གྱིས་གནས་པར་ཤེས་པར་བྱ། ། ལྷ་མོ་འདི་ཡང་མཚན་ཉིད་ལྡན། ། ལག་པས་བཟུང་སྟེ་གསོལ་བ་བཏབ། ། དག་པ་#བཞི་ཡི་དབྱེ་བ་ལས། ། གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་གནས་པའོ། ། དེ་ནས་ཡན་ལག་དྲུག་གིས་བསྐྱེད། ། བཞི་པ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་གནས། ། གསང་སྔགས་བཟླས་སོ་ཞེས་པས་དབང་གི་རྗེས་དེ་ནས་སྔགས་#བཟླས་པའོ། ། གསལ་བ་རྣམ་གཉིས་#རགས་དང་ཕྲ#། ། བདག་དང་གཞན་གྱི་རྣམ་པ་ལ་གསལ་བར་བྱེད་པ་དེ་ཉིད་དོ་ཞེས་པ་ནི། གསལ་བ་རྣམ་གཉིས་རགས་དང་ཕྲ་ན་#རགས་པ་གསལ་བ་གཙོ་བོ་གསལ་བ་སྟེ་སྐུ་མདོག་དང་རྒྱན་ཆ་གསལ་བའོ། ། ཕྲ་བ་གསལ་བ་ནི་སེམས་དཔའ་སུམ་བརྩེགས་#གསལ་བའོ། ། བདག་ནི་བདག་ལྷར་གསལ་བ། གཞན་གྱི་རྣམ་པ་ནི་གཞལ་ཡས་ཁང་དང་བསྲུང་བ་གསལ་བའོ། །

In the center, by conferring the name empowerment, the darkness of ignorance is dispelled and the wisdom of the dharmadhātu abides. Regarding the signs and the sealing: one is adorned with the five families of Akṣobhya, with Akṣobhya residing as the principal. To thoroughly purify the stains of the body and to completely purify speech, one should receive the secret empowerment. The five families, fathers and mothers, enter into union and melt into the state of great compassion. Into the bindus of Āḥ and Hūṃ, one should bestow [the empowerment] with the words abhiṣiñca. Taking it with the tongue while saying aho sukha, all stains arising from speech are purified, becoming empowered and transformed into melody and the vajra. This is accomplished by the two principal [empowerments] in common; for the others, it is merely through devotion. For the supreme [empowerment], it is taught that one should receive it in its entirety. The mind is to be completely purified; one should understand it as abiding in the ultimate sense. This goddess also possesses the [required] characteristics; holding her by the hand, one makes the supplication. Through the distinctions of the four purities, non-dual wisdom abides. Then, one generates [the deity] through the six branches and abides in the fourth, Mahāmudrā. Regarding the phrase "recite the secret mantra," this refers to the recitation of mantra following the empowerment. Regarding the two types of clarity—the coarse and the subtle: that which clarifies the aspects of oneself and others is precisely that. As for the two types of clarity, coarse and subtle: the coarse clarity is the clarity of the principal [deity], meaning the clarity of the body color and ornaments. The subtle clarity is the clarity of the three nested beings. "Self" refers to clarifying oneself as the deity; "the aspect of others" refers to clarifying the celestial mansion and the protection circle.

གསལ་བར་བསྒོམ་པ་དེ་ཉིད་དོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། ། རྒྱུད་རྣམས་སྦྱོང་བའི་བཟླས་པ་ནི། ། རགས་པ་དང་ནི་ཕྲ་བའོ། ། རགས་པ་གཉིས་ཏེ་བ་ཐག་དང་། ། བ་ཐག་མེད་དོ་གཉིས་ཀ་ལ། ། མགལ་མེ་ཕྲེང་བ་ཉི་མའི་ཚུལ། ། ཕྲ་བའང་གསུམ་དུ་བྱུང་བ་ནི། ། ཧཱུཾ་བསྐུལ་#སྲེག་པ་རཾ་ཡིན་ཏེ། ། ལྟེ་བར་#བཀྲུ་བ་སྤྱི་བོ་ཨ། ། #ཞེས་པ་ནི། དྲི་མ་སྦྱོང་#བའི་བཟླས་པ་ལ། ། རྣམ་པ་གཉིས་སུ་ཤེས་བྱ་སྟེ། ། རགས་པ་དུས་མཉམ་གདོན་ལ་སོགས། ། ཕྲ་བ་རིམ་པས་བྱ་བའོ། ། རགས་པ་ལ་ཟློས་ལུགས་གཉིས་ཏེ། ། བ་ཐག་ཡོད་པ་ནི་ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱི་#སྐུད་པ་འབྲེལ་པའི་ཚུལ་དུ་དུས་མཉམ་དུ་སྙིང་ག་ནས་སྡོམ་མམ་སྡིག་པའམ་ཡི་གེ་འོད་དཔུང་དུ་འདོན་པ་སྟེ། སརྦ་པཱ་པཾ་ཨུ་ཙ་ཏ་ཡ་ཞེས་པ་དང་འབྲེལ་ཏོ། ། དེ་རྣམས་མ་ལུས་ལྟེ་བར་#རཾ་ལས་མེས་བསྲེགས་ཏེ། ད་ཧ་ཛྭ་ལ་རཾ་ཞེས་པ་དང་འབྲེལ་ཏོ། ། ཐལ་བ་མ་ལུས་པ་སྤྱི་བོ་ནས་ཧཾ་དཀར་པོས་ཆུ་རྒྱུན་ཕབ་སྟེ། སརྦ་པཱ་པཾ་ཤུདྡྷོ྅་ཧཾ་#ཞེས་པ་དང་འབྲེལ་ཏོ། ། བ་ཐག་མེད་པ་ནི་འོད་ཀྱི་སྐུད་པ་སྦྲེལ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། འོད་ཟེར་གྱིས་ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱི་ལས་ངན་པ་རྣམས་འབྱེད་པ་སྟེ། ནོར་བུ་ཆུ་འཐུང་བ་#བཞིན་ནོ། ། གཉི་ག་ལ་སྟེ་རགས་པ་དང་ཕྲ་བ་གཉི་ག་ལ་ཚུལ་འདི་ཉིད་དེ་མགལ་མེ་བར་མ་ཆད་པའོ། ། ཕྲེང་བ་ཡིག་འབྲུ་ལ་འོད་ཟེར་གནས་པའོ། ། ཉི་མ་ནི་འོད་ཟེར་ལུས་ཡོངས་#ལ་ཁྱབ་པའོ། ། ཕྲ་བའང་གསུམ་དུ་བྱུང་བ་ནི་དུས་མཉམ་ཡིན་ཏེ་རེ་མོས་རིམ་གྱིས་གསུམ་འབྱུང་བའོ། ། ཧཱུཾ་བསྐུལ་#སྲེག་པ་རཾ་ཡིན་ཏེ། ལྟེ་བ་བཀྲུ་བ་སྤྱི་བོ་ཨ་ནི་ལུས་ཀྱི་སྙིང་ག་ནས་སྡོམ་གྱི་གཟུགས་སུ་བཏོན།

This is the meaning of the phrase, "that which is clearly meditated upon is itself." Regarding the recitation for purifying the tantras, there is the coarse and the subtle. The coarse is twofold: with a thread and without a thread. For both of these, there are the methods of the circling firebrand, the rosary, and the sun. As for the subtle, it also arises in three ways: the hūṃ is the incitement, the raṃ is the burning, and the aḥ at the crown is the washing at the navel. This refers to the recitation for purifying stains, which should be understood to have two aspects: the coarse, which is simultaneous, such as for demons and the like; and the subtle, which is performed sequentially. Regarding the coarse, there are two modes of recitation. The "with a thread" is the method of connecting the threads of body, speech, and mind; it is recited simultaneously from the heart as a knot, a sin, or a mass of light syllables, in connection with the mantra sarvapāpam uccataya. These are all burned by fire from the raṃ at the navel, in connection with dahajvala raṃ. The remaining ashes are washed away from the crown by a stream of water from the white haṃ, in connection with sarvapāpaṃ śuddho ’haṃ. The "without a thread" is not a connection of light threads; rather, it is the separation of the negative actions of body, speech, and mind by means of light rays, like a water-crystal gem. For both—the coarse and the subtle—the method is this very same one: the uninterrupted circling firebrand, the rosary of syllables abiding in light rays, and the sun of light rays pervading the entire body. The subtle also arises in three ways, which are simultaneous, though they may also occur sequentially. The hūṃ is the incitement, the raṃ is the burning, and the aḥ at the crown is the washing at the navel; this means that from the heart of the body, the form of the knot is extracted.

ལྟེ་བར་རཾ་ལས་བསྲེག། སྤྱི་བོ་ཨས་བཀྲུ་བའོ། ། ངག་གི་ཀཾ་#ནག་པོ་རུ་ཡིད་ཀྱི་འོད་དཔུང་དུ་གདོན་པ་དང་སྲེག་པ་དང་བཀྲུ་བ་རིམ་གྱིས་སོ། ། མཚན་མ་འདོད་པའི་བཟླས་པ་ལ། ། རྣམ་པ་ལྔར་ནི་འདིར་མ་བྱས། ། ཞེས་པ་ནི། མཚན་མ་བསྙེན་པ་སྐྱེལ་བའི་བཟླས་པ་ལ། ། གཞན་དག་ན་རྣམ་པ་ལྔར་བཤད་པ་ཡོད་དེ། འདི་ཡི་དོན་མ་ཡིན་ནོ། ། སྙིང་གར་བསྐོར་རོ་མཚན་མ་འབྱུང་། ། བ་ཐག་གཟིངས་དང་དམིགས་པ་མེད། ། འོད་ཟེར་དཀར་དམར་འཕྲོ་འདུ་དང་། ། རཾ་དང་ཧཱུཾ་ལས་མེ་བྱུང་བས། ། ཞེས་པས་ཁྱད་པར་གྱི་དོན་ཏེ། འདི་#བཞིར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། བསྙེན་པ་ནི་སྙིང་གར་བསྐོར་#རོ་མཚན་མ་འབྱུང་ཞེས་པའི་དོན་ཏེ། གྲངས་ཀྱི་བསྙེན་པ་སྐྱེལ་འདོད་ན། ། འབུམ་ཚོ་གཅིག་དང་གཉིས་དང་གསུམ། ། གསུམ་དང་བདུན་དང་བྱེ་བའོ། ། སྙིགས་མའི་དུས་སུ་ཉི་ཤུ་སྟེ། ། གསུམ་ལ་རེ་རེ་སྤྱི་རུ་གཅིག། དེ་ལྟར་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞིའོ། ། རྩ་བའི་སྔགས་ལ་གཙོ་བོར་བསྐྱལ། ། སྙིང་ནང་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་ཡི། ། རྡོ་རྗེ་ཧཱུཾ་ལ་བསྐོར་#བ་སྟེ། ། མགལ་མེ་ཕྲེང་བ་ཉི་མའི་ཚུལ། ། དེ་ལ་རྟགས་རྣམས་འབྱུང་བའོ། ། ཉེ་བའི་བསྙེན་པ་ནི། བ་ཐག་གཟིངས་དང་དམིགས་པ་མེད་ཅེས་པའི་དོན་ཏེ། ཐུགས་ཀའི་ཧཱུཾ་ལས་འོད་ཟེར་འོག་མིན་དུ་ཡེ་ཤེས་པ་ལ་ཕོག་སྟེ་མཆོད་པས་ཚུར་འདུས་ཏེ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བྱིན་རླབས་#བསྟིམ་པའོ། ། ཨོཾ་བཛྲ་ཙཎྜ་མ་ཧཱ་རོ་ཥ་ཎ་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཨོཾ་རཱ་ཛ་མ་ཧཱ་ག་རུ་ཌ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་འདི་རྣམས་བཟླས་པའི་དོན་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་བསྐྱལ་བའོ། ། འོད་ཟེར་དཀར་དམར་འཕྲོ་འདུ་དང་། ། ཞེས་པ་ནི་བསྒྲུབ་#པའི་ལས་སྟོན་#པའོ། །

At the navel, burn with RAṂ; at the crown, wash with A. Regarding the black KAṂ of speech, the emanation, burning, and washing of the mental mass of light occur in succession. As for the statement, "Regarding the recitation for the sake of signs, the five aspects are not performed here," this means that while other traditions explain five aspects for the recitation that brings the signs of the approach (sevā), this is not the meaning here. "Circle at the heart; signs arise; the rope-bridge and the absence of visualization; the radiating and absorbing of white and red light rays; and fire arising from RAṂ and HŪṂ"—this indicates the specific meaning. These four should be understood: the approach (sevā) is the meaning of "circle at the heart; signs arise." If one wishes to complete the approach by number, it is one hundred thousand, two hundred thousand, three hundred thousand, seven hundred thousand, and ten million. In this degenerate age, there are twenty: one for each of the three [deities] and one in common. Thus, there are twenty-four. The root mantra should be primarily completed. Within the heart, the wisdom being (jñānasattva) circles the vajra HŪṂ, like a firebrand or a garland in the manner of the sun; from that, the signs arise. The near-approach (upasevā) is the meaning of "the rope-bridge and the absence of visualization." From the HŪṂ at the heart, light rays strike the wisdom being in Akaniṣṭha; through offerings, they are drawn back and the blessings of wisdom are absorbed. The mantras to be recited are: OṂ VAJRA CAṆḌA MAHĀROṢAṆA HŪṂ PHAṬ and OṂ RĀJA MAHĀGARUḌA HŪṂ HŪṂ HŪṂ. It is completed in that manner. "The radiating and absorbing of white and red light rays" indicates the activity of accomplishment (sādhana).

ས་བོན་ལས་འོད་ཟེར་འཕྲོས་ཏེ་དགུག་#ལ་ཡེ་ཤེས་པ་ལ་འོད་ཟེར་གྱིས་མཆོད་ནས་མཉེས་ཏེ། དེ་ལས་འོད་ཟེར་གཉིས་བྱུང་བས་ལས་ངན་པ་དང་སྒྲིབ་པ་དང་ནུས་མཐུ་རྣམས་དམར་པོས་བསྲེག་པའོ། ། ཉི་མ་རྣམས་དཀར་པོས་འགྲུབ་པའོ། ། སྔགས་ནི་རྩ་བའི་སྔགས་དང་འབྱིན་པའི་སྔགས་དང་བཅུ་གཅིག་པ་དང་ལྔ་པའོ། ། འདི་ཡང་དེ་ལྟར་ཤེས་པར་བྱའོ། ། ད་ནི་སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོ་ལས་བརྩམ་པར་བྱ་སྟེ། རཾ་དང་ཧཱུཾ་ལས་མེ་བྱུང་བས་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ#། ། སེམས་དཔའ་སུམ་བརྩེགས་ཀྱི་རྡོ་རྗེའི་#ལྟེ་བའི་ཧཱུཾ་དམར་ནག་དང་། ལྟེ་བའི་རཾ་ལས་མེ་འབར་ཏེ། སོར་གཅིག་གམ་གཉིས་སམ་ཁྲུ་གང་ལ་སོགས་པ་འཕྲོས་ཏེ། མེ་ཤིན་ཏུ་དྲག་ཅིང་རྩུབ་པ་མྱུར་བ་ཆེ་བའི་རང་བཞིན་ཅན། དེ་རྣམ་སྨིན་གྱི་ལུས་བག་ཆགས་ངན་པ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་བགེགས་ཀྱི་གནོད་སེམས་ནུས་མཐུ་ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་རྣམས་བསྲེག་པའོ། ། འོད་འོག་མིན་དུ་འཕྲོས་པས་བདེ་བར་གཤེགས་པ་ཐུགས་རྗེ་མེའི་ཕུང་པོར་འདུས་ནས། དེ་རྣམས་མེ་གཉིས་#བསྲེག་པའོ། ། སྔགས་བཟླས་པས་ཀྱང་མེའི་རང་བཞིན་དུ་བྱུང་སྟེ་བསྲེག་པའོ། ། ངག་གི་སྔགས་བཟླས་པ་ཡང་། གཟུངས་རིང་#གཙོ་བོར་བྱ་སྟེ། ཨོཾ་བཛྲ་ཙཎྜ་མ་ཧཱ་རོ་ཥ་ཎ་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཀསྟསྟམ་གུ་ལི་ཙ་ལ་ན་སརྦ་བེ་ཙ་ཨཱ་མརྫ་ནཱ་ནཱ་ག་མཱ་ར་ཡ་ཕཊ། ཧ་པ་ཨོཾ་པ་ཁྲི་ཨོཾ་རཱ་ཛ་མ་ཧཱ་ག་རུ་ཌ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ། ཡང་ན་ཟློས་པ་དང་སྐོར་བཟློག་ཏུ་ཤེས་པར་བྱའོ། ། དེ་ལྟར་བསྲེགས་ཏེ་རྣམ་པར་བྱང་བའི་སེམས་ཉིད་ལས། ཡེ་ཤེས་ལུས་སུ་གསལ་བར་སྣང་། ། ཞེས་པས།

Light rays radiate from the seed syllable and summon [the wisdom beings]. Having made offerings with the light rays, the wisdom beings are pleased. From that, two light rays emerge: the red ones burn away negative karma, obscurations, and [ordinary] powers, while the white ones accomplish [the purification]. The mantras are the root mantra, the extraction mantra, the eleventh, and the fifth. This should also be understood in that way. Now, one should begin the great accomplishment (mahāsādhana); this is the meaning of the phrase "fire arises from RAṂ and HŪṂ." From the dark-red HŪṂ at the center of the vajra of the three-layered being (trisattva) and the RAṂ at the navel, fire blazes forth. It radiates for one or two finger-widths, or a cubit, and so forth, having a nature that is extremely fierce, harsh, swift, and great. It burns the karmic body of ripening, the negative habitual tendencies, the afflicted mind, the harmful intent of obstructors, and the obscurations of power. Light radiates to Akaniṣṭha, where the compassion of the Sugatas gathers into a mass of fire, and those [beings] are burned by the two fires. By reciting the mantra, it also arises as the nature of fire and burns. Regarding the verbal recitation of the mantra, one should primarily use the long dhāraṇī: OṂ VAJRA CAṆḌA MAHĀROṢAṆA HŪṂ PHAṬ | KASTASTAM GULI CALANA SARVA BECA ĀMARJANĀNĀGA MĀRAYA PHAṬ | HAPA OṂPA KHRI OṂ RĀJA MAHĀGARUḌA HŪṂ HŪṂ HŪṂ. Alternatively, one should understand it as a recitation and a reversal of the cycle. Having burned in that way, from the very nature of the purified mind, it clearly appears as the body of wisdom. Thus it is said.

གཙོ་བོ་དང་ཕྱག་གཡོན་པའི་བྱ་ཁྱུང་དང་གཉིས་ཐ་མི་དད་པ་ལྷའི་ངོ་བོ་མེའི་རྣམ་པར་གྲུབ་པའོ། ། ཐུན་བཞིའི་#རྣལ་འབྱོར་གྱི་རྗེས་ལ། ལྷ་དང་སྔགས་འདི་རྣམས་ཀྱིས་ངན་སོང་ལས་སྒྲོལ་བར་#འགྱུར། ནད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ལས་ཐར་བར་འགྱུར། གནོད་པའི་བགེགས་ལ་འཆི་སྙམ་པའི་འཇིགས་པ་འབྱུང་། མཆོག་དང་ཐུན་མོང་གི་དངོས་གྲུབ་མ་ལུས་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར། ། སྔགས་རྣམས་#ཀྱི་གཤམ་དུ་ནད་དང་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་བྱང་བར་གྱུར་ཅིག་སྭཱ་ཧཱ་ཧཱུཾ་ཕཊ་ཅེས་བཏགས་ཤིང་སེམས་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། ། དེ་ནི་མཚན་མ་འདོད་པའོ་འབྱུང་སྟེ། གྲུབ་རྟགས་ཐོན་པའི་རྟགས་གསུམ་ལས། ། འོད་སྒྲ་སྐུ་སྟོན་སྒྱུ་མ་དང་། ། ཞེས་པ་ནི་རྟགས་རྣམ་པ་གསུམ་འབྱུང་སྟེ། ལྷ་གྲུབ་པ་གོས་སྔོན་པོ་གོན་པ་མེ་ཏོག་སྔོན་པོ་ཐུ་བ་ཉི་ཟླའི་#སྟེང་ན་འདུག་པ་ལ་སོགས་པའོ། ། སྡིག་པ་#དང་ནད་ཐོན་རྟགས་ནི་ལུས་ལས་#མི་གཙང་བ་ལ་སོགས་པ་དང་། རྣག་ཁྲག་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བའོ། ། རྟགས་གསུམ་པ་ནི་སྡིག་སྦྲུལ་ལ་སོགས་བསྲེག་ཅིང་འཚོད་པའོ། ། དངོས་སུ་འབྱུང་བའི་མཚན་མ་ནི་འོད་ཀྱི་ཕུང་པོའམ། འོད་ཟེར་གྱི་རྣམ་པའམ། གཞའ་#ཚོན་རྣམ་པར་འབྱུང་བའོ། ། དབུགས་འབྱིན་པའི་སྒྲའམ། ལྷའི་སྒྲའམ། ཆོས་སྟོན་པའི་སྒྲའོ། ། སྤྲུལ་པ་ལ་སྐུ་གཅིག་གི་ཞལ་མཐོང་བའམ། མང་པོའི་#ཞལ་མཐོང་བའམ། དཔག་ཏུ་མེད་པའི་ཞལ་མཐོང་བ་འབྱུང་སྟེ། ཐ་མ་དང་འབྲིང་དང་རབ་ཏུ་འབྱུང་བའོ། ། དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པ་བྱུང་#ཡང་། བདེན་པའི་དངོས་པོར་#གང་ཡང་གྲུབ་པ་མེད་དེ། གང་ཞིག་ཡོད་པར་རྟོག་པ་ཡང་། ། འདི་ཡང་སྒྱུ་མའི་མཚན་ཉིད་མིན། །

The principal deity and the garuḍa in the left hand are inseparable, established as the essence of the deity in the form of fire. Following the yoga of the four sessions, one will be liberated from the lower realms by these deities and mantras. One will be freed from the suffering of illness. Fear of death will arise regarding harmful obstructors. One will attain all supreme and common accomplishments without exception. At the end of the mantras, one should append "May all illness and suffering be purified! Svāhā hūṃ phaṭ" and generate the bodhicitta. Regarding the arising of signs: "Light, sound, and the manifestation of the body, as well as illusions"—these are the three types of signs that arise. The signs of accomplishing the deity include wearing blue robes, holding blue flowers, sitting upon the sun and moon, and so forth. The signs of the emergence of sins and illnesses include the emergence of impurities and the like from the body, as well as pus, blood, and so forth. The third sign is the burning and cooking of sins, snakes, and so forth. The signs of actual manifestation are the appearance of a mass of light, the form of light rays, or the appearance of rainbows. There are also the sounds of relief, the sounds of deities, or the sounds of teaching the Dharma. Regarding emanations, there is the seeing of the face of a single body, the seeing of many faces, or the seeing of immeasurable faces; these arise as the lesser, middling, and superior. Even if such forms appear, nothing is established as a truly existent entity. As it is said: "Whatever is conceptualized as existing, even this is not the characteristic of an illusion."

གང་ཞིག་མེད་པར་#རྟོག་པ་ཡང་། ། འདི་ཡང་སྒྱུ་མའི་མཚན་ཉིད་མིན། ། གང་ཞིག་གཉི་#གར་རྟོག་པ་ཡང་། ། འདི་ལས་སྒྱུ་མའི་མཚན་ཉིད་མིན། ། རྟོགས་#དང་བརྟག་པར་བྱ་བ་དག། གཉིས་སུ་བཟུང་ན་བདུད་ཀྱི་ལས། ། རྣམ་པར་སྣང་བ་སེམས་ཉིད་དེ། ། གང་དུ་ཡང་ནི་#གྲུབ་པ་མེད། ། ཅེས་གསུངས་སོ། ། དེ་ཚེ་གཉིས་དང་ལྡན་ནམ་མི་ལྡན་ཡང་རུང་སྟེ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ལས་ཚོགས་དང་གཏོར་མ་ལ་སོགས་པ་བྱའོ། ། དགའ་བའམ་མི་དགའ་བའི་སེམས་སྒྱུ་མའི་བློས་བཟློག་པའོ། ། དེ་རྗེས་སངས་རྒྱས་ལུང་སྟོན་འབྱུང་། ། ཞེས་པས། དེ་ལ་མཁའ་འགྲོ་རྣམས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་རློབ་པར་བྱེད་དོ། ། སྤྲུལ་པའི་#སྐུའི་སངས་རྒྱས་མང་པོས་ལུང་སྟོན་ཏོ། ། ཞིང་ཁམས་འདི་ཞེས་བྱ་བར་འཁོར་དང་གདུལ་བྱ་དང་བསྟན་པ་འདི་སྲིད་གནས་སོ་ཞེས་སྟོན་པར་འགྱུར་རོ། ། གྲོགས་ནི་ཁྲུས་དང་སྲེག་དང་ཚེ། ། བདུད་རྩི་ཀློག་འདོན་མཎྜལ་དང་། ། ཚོགས་དང་སྦྱིན་སྲེག་གསད་#པ་དང་། ། ཚ་ཚ་#གཏོར་མ་ལ་སོགས་པ། ། འདི་ཡང་གྲོགས་སུ་འགྲོ་བ་ཡིན། ། དེ་ནས་གསེར་ལ་སོགས་པ་འགྲུབ། ། ཅེས་པ་ནི་བསྐྱེད་རྫོགས་ཀྱི་གྲོགས་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། ཁྲུས་ནི་ཕྱི་དང་ནང་ངོ་། ། དྲིའི་རྣམ་པ་དང་། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་སྟེ། ཐམས་ཅད་སེལ་བར་བྱེད་དོ། ། སྲེག་པ་ནི་ནང་གི་སྦྱིན་སྲེག་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་སྡིག་པ་བསྲེག་པ་སྟེ་གྲོགས་སོ། ། ཚེ་ནི་ཕྱིའི་ཚེ་བསྲིང་བའི་ལས་ཀུན་བྱ་བ་དང་། ནོར་སྤེལ་བ་ལྷ་རྣམ་ཐོས་བུ་#བརྟེན་ཏེ་སྤེལ་བའོ། ། ནང་གི་ཚེ་རིན་པོ་ཆེའི་གའུའི་#ནང་དུ་གནས་བཅས་ཏེ་བརྟན་པར་བྱའོ། །

"Even the conceptualization of non-existence is not the characteristic of illusion. Even the conceptualization of both is not the characteristic of illusion from this perspective. If one grasps at the two—the subject that realizes and the object to be realized—it is the work of Māra. The appearance is the nature of mind itself; it is not established anywhere at all." Thus it is said. At that time, whether one possesses the two or not, one should perform the accumulation of merit, torma offerings, and so forth. One should reverse thoughts of joy or displeasure with the illusory mind. Regarding the statement, "Thereafter, the prophecy of the Buddha will arise," the ḍākinīs and bodhisattvas will grant their blessings. Many nirmāṇakāya buddhas will give the prophecy, showing: "In such-and-such a realm, with such a retinue and disciples, this teaching will remain for such a duration." Regarding the lines: "The companions are bathing, burning, longevity, nectar, recitation, maṇḍala, the feast, fire offering, killing, tsa-tsas, torma, and so forth; these also serve as companions. Then, gold and so forth will be accomplished," this teaches the companions for the generation and completion stages. Bathing refers to the outer and inner. It consists of the types of fragrance and non-conceptuality, which clear away everything. Burning refers to the inner fire offering, where one burns away misdeeds through meditative absorption; this is a companion. Longevity refers to performing all outer activities for extending life and increasing wealth by relying on the deity Vaiśravaṇa. Inner longevity is to be stabilized by dwelling within a precious casket.

བདུད་རྩི་ནི་བདུད་རྩི་རྣམ་པ་ལྔ་དང་འབྲེལ་པ་སྟེ། བཅུད་ལེན་ཐབས་དང་འབྲེལ་པའོ། ། ཀློག་འདོན་ནི་བཀའི་རྒྱུན་འབུམ་ཁ་ཐོན་#ནམ་གླེགས་བམ་ལ་ཚུལ་བཞིན་དུ་ཀློག། ཀུན་ཆུབ་པར་བྱེད་ཡིད་ལ་བྱེད་པའོ། ། མཎྜལ་ནི་བླ་མ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ལ་དབུལ་བའི་རིམ་པའོ། ། ཚོགས་ནི་ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་དང་། ཚོགས་ཀྱི་མཆོད་པ་དང་། དཔའ་བོ་དང་དཔའ་མོའི་སྟོན་མོ་བྱའོ། ། སྦྱིན་སྲེག་ནི་ཕྲིན་#ལས་བཞིའི་སྦྱིན་སྲེག་སྟེ་དངོས་གྲུབ་བཞི་འགྲུབ་པའི་སྦྱིན་སྲེག་གོ། ། གསད་#པ་ནི་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་གསད་#པའོ། ། བླ་མ་དང་དཀོན་མཆོག་གི་སྐུ་དགྲ་རྣམས་མངོན་སྤྱོད་ཀྱི་ལས་བརྩམས་པས་ཏེ་#སྙིང་རྗེའི་བསམ་པ་དང་ལྡན་པས་གསད་པའོ། ། ཚ་ཚ་#ནི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རྟེན་བཞེངས་པའོ། ། གཏོར་མ་ནི་ཕྱི་ནང་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། ། སོགས་པའི་དོན་ནི་ལས་བཅུ་དང་བསོད་ནམས་ཀྱི་ལས་སོ། ། འདི་ཡང་གྲོགས་སུ་འགྲོ་བ་ཡིན་ཏེ#། དངོས་གྲུབ་གཉིས་ཐོབ་པར་བྱེད་ལ་གཙོ་བོ་མ་ཡིན་ཡང་འདི་རྣམས་བསྐྱེད་དུ་འགྱུར་ཏེ། ཉམས་སུ་བླང་བའི་རིམ་པའོ། ། དེ་རྣམས་ལྡན་ན་གསེར་ལ་སོགས་པ་འགྲུབ་སྟེ། ཐུན་མོང་གི་དངོས་གྲུབ་བརྒྱད་འགྲུབ་བོ། ། ཡུམ་ལྕང་ལོ་ཅན་གྱི་རྒྱུད་ལས། རི་ལུ་རྐང་མགྱོགས་མིག་སྨན་དང་། ། གཏེར་དང་དགྲ་བོ་ཚར་གཅོད་དང་། ། གནོད་#སྦྱིན་མོ་དང་བཅུད་ཀྱིས་#ལེན། ། རལ་གྲི་འཇིག་རྟེན་དངོས་གྲུབ་བརྒྱད། ། བཟླས་པ་ཚོགས་དང་གཏོར་མས་འགྲུབ། ། ཅེས་གསུངས་སོ། ། མཆོད་#འདོད་པ་ཡི་སེམས་ཅན་གྱིས། ། ཞེས་པ་ནི་རྫོགས་པའི་རིམ་པའི་#མན་ངག་སྟོན་པ་ཡིན་ཏེ།

Amṛta refers to the five types of nectar and is connected to the methods of alchemy (rasāyana). Recitation (pāṭha) means reciting the oral transmission of the scriptures or the volumes in the proper manner. Thorough mastery (paryavāpti) means mental engagement. The maṇḍala is the sequence of offerings made to the Guru Vajradhara. The feast (gaṇa) refers to the gaṇacakra, the gaṇapūjā, and the banquet of heroes and heroines (vīravīrī). Fire offering (homa) refers to the fire offerings of the four activities, which are the fire offerings for accomplishing the four siddhis. Killing (māraṇa) refers to killing the causes that produce [suffering]. It is the act of killing those who are enemies of the Guru and the Triple Gem by performing wrathful activities (abhicāra), provided one possesses a compassionate intention. Tsa-tsas are the construction of supports for the Body, Speech, and Mind. Torma (bali) should be understood in terms of the outer and inner. The meaning of "and so forth" refers to the ten activities and meritorious deeds. These also serve as companions; although they are not the primary [practice], they are produced as auxiliary factors for attaining the two siddhis. This is the sequence of practice. If one possesses these, gold and so forth are accomplished, and the eight common siddhis are achieved. As it is said in the Khaṇḍarohā Tantra: "The pill, swift-footedness, eye-salve, treasure, the subduing of enemies, the yakṣiṇī, alchemy, and the sword—these are the eight worldly siddhis. They are accomplished through recitation, the feast, and the torma." Regarding the phrase "by sentient beings who desire offerings," this teaches the pith instructions of the completion stage (niṣpannakrama).

མཆོད་འདོད་པ་ནི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་#འབྲས་བུ་འདོད་པའོ། ། སེམས་ཅན་ནི་རིགས་དང་ལྡན་པ་གང་ཟག་དེ་གཙོ་བོར་གྲུབ་པའོ། ། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་འཁོར་ལོ་དང་། ། སྙིང་ནང་སྦྱོར་བ་གསུམ་གྱི་རྩ། ། ཐིག་ལེ་ཐིག་ལེ་ཡི་གེས་#མཚན། ། དབུས་སུ་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་འབར། ། ཐིག་ལེ་ཡེ་ཤེས་གསལ་བར་འབར། ། ཞེས་པ་ནི། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་འཁོར་ལོ་བཞི་ནི་སྤྱི་བོ་མགྲིན་སྙིང་ལྟེ་བ་བཞི། ཟུང་དུ་འབྲེལ་#པའི་འཁོར་ལོ་ལ། ། འོག་མ་གཉིས་པོ་ཤེས་རབ་སྟེ། ། གོང་མ་ཐབས་སུ་ཡང་དག་བཤད། ། ཨ་ཝ་#དྷཱུ་ཏཱི་དབུས་གནས་ཏེ། ། ལ་ལ་ནཱ་དང་ར་ས་ནཱ། ། གཡས་དང་གཡོན་དུ་གནས་པའོ། ། སྙིང་པོའི་ཚུལ་དུ་གནས་པའོ། ། རྩ་འདབ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་དང་། ། བཅུ་དྲུག་པ་དང་དེ་ཡི་ཕྱེད། ། དྲུག་ཅུ་རིམ་གྱིས་གནས་པའོ། ། ཐིག་ལེ་ཐིག་ལེ་ཡང་དག་མཚན་ནི་འཁོར་ལོ་དབྱེ་བ་དེ་རྣམས་ལ། ཨཱ་ལི་ཉིས་འགྱུར་#རྐྱང་པ་དང་། ། སྡེ་ཚན་བརྒྱད་དུ་ཡང་དག་གནས། ། ཀཱ་ལི་ཉིས་འགྱུར་རྣམ་དབྱེས་མཚན། ། གཡས་པའི་#རྩ་ན་ཨཱ་ལི་སྟེ། ། གཡོན་པ་ཉིད་ན་ཀཱ་ལིའོ། ། ཐིག་ལེ་འཁྱགས་པའི་#ཚུལ་དུ་གནས། ། སྙིང་དབུས་སུ་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་འབར་ནི། སྙིང་ནང་ཉི་ཟླའི་#བར་དུ་ནི། ། ཨཱ་ལི་#ཐིག་ལེ་ཡེ་ཤེས་གསལ་བར་བསམས་ནི་ཧཾ་ཨཱཿཨོཾ་ཧཱུཾ་#གི་ཡི་གེ་ནི། ཐིག་ལེའི་ཚུལ་དུ་གནས་པ་སྟེ། ། ཐིག་ལེ་གསལ་བ་ཡེ་ཤེས་རྒྱུ། ། དེ་ལ་ཡེ་ཤེས་བརྟགས་པའོ། ། ཨུ་མ་དབྱིངས་ནས་སྤྲུལ་པ་རུ། ། ཡེ་ཤེས་གསལ་བ་དབྱིངས་ལ་ཐུག། དེ་ཚེ་མི་གནས་བསམ་དང་བྲལ། ། ཞེས་པ། དབུ་མ་དབྱིངས་ནས་སྤྲུལ་པ་རུ། ། འོག་གི་ལམ་གྱི་གནས་སུ་ནི། །

"Desiring the offering" means desiring the fruit of Mahāmudrā. "Sentient beings" refers to those individuals who possess the [spiritual] lineage and are primarily established [as the focus]. "Method and insight wheels, and the channels of the three applications within the heart; the bindus are marked by syllables. In the center, method and insight blaze; the bindu of wisdom blazes clearly." Regarding this: the four wheels of method and insight are the crown, throat, heart, and navel. In the wheels of union: "The two lower ones are explained as insight, and the upper ones as method." The avadhūtī resides in the center, while the lalanā and rasanā reside on the right and left. They reside in the manner of an essence. "The channel-petals are thirty-two, sixteen, and half of that; they reside in sixty stages." Regarding those divisions of the wheels, the bindus are correctly marked: "The vowels (āli) reside doubled as single [units] in eight groups. The consonants (kāli) are marked by doubled divisions. The vowels are in the right channel, and the consonants are in the left itself. The bindus reside in the manner of ice." "In the center of the heart, method and insight blaze" means: "Within the heart, between the sun and moon, one should visualize the bindu of wisdom, the vowels, clearly. The syllables Haṃ, Āḥ, Oṃ, and Hūṃ reside in the manner of bindus. The clear bindu is the cause of wisdom; therein, wisdom is examined." "From the expanse of Umā, as an emanation, the clarity of wisdom reaches the expanse. At that time, it is non-abiding and free from thought." Regarding this: "From the expanse of the central channel, as an emanation, in the location of the lower path..."

རླུང་སྔོན་ཁ་དོག་རྣམ་ལྔ་བསྐྱེད། ། གཏུམ་མོའི་#མེ་ནི་རབ་ཏུ་བུས། ། རྩ་གསུམ་ནང་ན་ཡར་ལ་ཞུགས། ། འཁོར་ལོ་རིམ་གྱིས་གསལ་བར་འབྱུང་། ། གསལ་ཞིང་ཞུ་བས་བདེ་ཆེན་འབྱུང་། ། ཡེ་ཤེས་གསལ་བ་དབྱིངས་ལ་ཐུག་ནི་འོད་ཟེར་ཚངས་པའི་གནས་ནས་འཕྲོས། ཕྱོགས་བཅུའི་#སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། ། ཡེ་ཤེས་ཐིག་ལེའི་#རྣམ་པ་བཀུག། གནས་སུ་ཞུགས་ནས་གཉིས་མེད་འདྲེས། ། དེ་ཚེ་མི་གནས་བསམ་བྲལ་འབྱུང་། ། དེ་ལྟར་དུ་ནི་བསྒོམས་པ་ལ། ། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་སྐྱེ་བ་སྟེ། ། བསམ་དང་རྟོག་པའི་ཡུལ་ལས་འདས། ། ཚིག་དང་སྒྲ་ཡི་ཡུལ་ལས་འདས། ། གང་དུ་ཡང་ནི་མི་གནས་སོ། ། འགྲོ་བའི་དབང་པོ་གང་དང་གང་གི་རྩ། ། ཁ་ཕྱེ་སྟེང་དུ་ཐིག་ལེ་བསམ། ། ཞེས་པ་ནི་འགྲོ་བའི་ཚེ། དབང་པོ་ཡུལ་ལ་འཕྲོ་འགྱུར་ན། ། དབང་པོ་གང་དང་གང་གི་རྩ། ། དབང་པོ་ལྔ་པོ་གང་ཡང་རུང་། ། གཟུགས་སྒྲ་དེ་བཞིན་ཡུལ་རྣམས་ལ། ། འཛིན་པར་བྱེད་པའི་རྩ་རྣམས་ལ། ། ཁ་ཕྱེ་སྟེ། དབང་པོ་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་གཉིས། ། དེ་གཉིས་ཐིག་ལེ་སྟོང་པར་བསྒོམ#། ། འོད་གསལ་མེ་ཡིས་#སྦྱངས་པ་སྟེ། ། དེ་ལྟར་དུ་ནི་བསམ་ཞེས་གསུངས། ། བ་ཐག་ཕུག་ནས་ཐིག་ལེ་ལ། ། ཐིམ་མོ་དེ་ལ་བློ་གཏད་པས། ། མཐའ་འདས་རང་བཞིན་མེད་པའོ། ། ཞེས་པ་ནི། བ་ཐག་ཅེས་#ནི་འབྲེལ་པ་སྟེ། ། གཟུང་འཛིན་གཉིས་སུ་བཏགས་པའོ། ། ཕུག་པས་རབ་ཏུ་འཇོམས་པའོ། ། སྣང་བ་ལམ་དུ་བྱེད་པ་ཡིན། ། སྣང་བ་ཐིག་ལེའི་#རང་བཞིན་ནོ། ། སྣང་བ་སྟོང་པ་གཅིག་ཏུ་ཐིམ། ། སྟོང་པ་རང་བཞིན་དངོས་དེ་ལ། ། མི་རྟོག་པ་ཡི་བློ་གཏད་པས། ། མཐའ་འདས་རང་བཞིན་མེད་པ་སྟེ། །

Generate the five-colored blue winds and fiercely fan the fire of caṇḍālī. It enters upward through the three channels, and the wheels gradually become clear. Through clarity and melting, great bliss arises. The clear wisdom reaches the expanse, and light rays radiate from the abode of Brahmā. The wisdom-essence (bindu) forms of all the Buddhas of the ten directions are summoned. Entering the site, they merge non-dually. At that time, the non-abiding, beyond thought, arises. By meditating in that way, Mahāmudrā is born; it transcends the objects of thought and conceptualization, and transcends the objects of words and sounds. It does not abide anywhere at all. Regarding the line, "Whichever channel of the sense faculties of beings, open it and contemplate the bindu above": when the sense faculties radiate toward objects, whichever channel of whichever sense faculty—any of the five sense faculties—grasps at objects such as forms and sounds, one should open those channels that grasp. The sense faculty and the object, these two, are both meditated upon as the empty bindu. This is purified by the fire of luminosity; thus it is said, "meditate in that way." Regarding the line, "Having pierced the tether, the bindu dissolves; by focusing the mind on that, it is beyond extremes and without nature": "tether" (ba thag) refers to the connection, the imputation of the duality of subject and object. "Piercing" means to utterly destroy it. This is taking appearances as the path. Appearances are the nature of the bindu. Appearances and emptiness dissolve into one. By focusing the non-conceptual mind upon that very nature of emptiness, it is beyond extremes and without nature.

གང་དུ་ཡང་ནི་གྲུབ་པ་མེད། ། བརྗོད་མིན་རྟོག་མིན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས། ། འཇུག་པ་བ་ཐག་བཞི་པོ་ཡང་། ། སྲིད་གསུམ་འཇོམས་པའི་རང་བཞིན་ཏེ། ། སྟོང་པ་བ་ཐག་བཞི་པོར་ཐིམ། ། ཞེས་པ་ནི། འཇུག་པ་རྣམ་ཤེས་འཕོ་འཇུག་སྟེ། ། བ་ཐག་ཀུན་དུ་བརྟགས་#པའོ། ། བཞི་པོ་ཡང་ནི་ཐ་དད་མེད། ། སྐྱེ་བ་#རྨི་ལམ་སྲིད་པ་གསུམ། ། སྲིད་གསུམ་ཞེས་ནི་རབ་ཏུ་བཤད། ། དེ་རྣམས་སྲིད་པའི་རང་བཞིན་ཏེ། ། རོ་མཉམ་གཅིག་ཏུ་རྟོགས་པས་སོ། ། སྟོང་པ་བ་ཐག་བཞི་པོར་ཐིམ། ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་གནས་ལུགས་ལ། ། འབྲས་བུ་རྟོག་པའི་སྟོང་ཉིད་ཐིམ། ། མ་ལ་བུ་ནི་ཐིམ་པ་སྟེ། ། རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་བཅོམ་པའོ། ། དབང་པོ་ཐིག་ལེ་མེད་པ་ལ། ། ཨུ་མ་ཆེན་པོ་དབྱིངས་ཉིད་དུ། ། ཡེ་ཤེས་ཕྲ་མོ་ལས་ཀྱིས་སྤྲོ། ། འབྱུང་འཇུག་ཕྲ་བ་བ་ཐག་ནི། ། སྐོར་བདུན་འོང་དང་འགྲོ་བས་འགྲུབ། ། ཅེས་པ་ནི། རླུང་རྐྱང་པ་ལ་སྒོམ་པ་སྟེ། ། དབང་པོ་ཐིག་ལེ་མེད་པ་ལ་རྩ་དང་ཐིག་ལེ་#མི་སྒོམ་པ་རླུང་རྐྱང་པ་ལ་སྒོམ་པ་སྟེ། རྡོ་རྗེའི་#བཟླས་པ་བྱ་བའི་དོན་ནོ། ། རླུང་ནི་འཁོར་བར་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པས། ། དེ་རྒྱུ་ལམ་དུ་འགྲོ་བར་ཤེས། ། རྒྱུ་ལམ་འབྲས་བུར་རྣམ་པར་བཤད། ། ཡང་དག་དོན་ལ་དབྱེ་བ་མེད། ། དབུས་མ་ཨ་ཝ་#དྷཱུ་ཏཱིའོ། ། བདེ་བ་ཆེན་པོ་འབྱུང་བའི་གནས་ཡིན་པས་དབྱིངས་སོ། ། ཡེ་ཤེས་རླུང་གཡས་གཡོན་སྤྲོ་བའོ། ། འབྱུང་བ་ཕྱིར་འབྱུང་སྟེ་ཧཱུཾ་གི་ངོ་བོའོ། ། འཇུག་པ་རླུང་ནང་དུ་ཨོཾ་གྱི་ངོ་བོ་འཇུག་པའོ། ། ཕྲ་བ་ནི་རྟོག་པ་རགས་པ་སྟོང་པ་སྟེ། གནས་པ་ཨ་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་དོན་དུ་བསྒོམ་སྟེ།

"Not established anywhere at all, Inexpressible, non-conceptual, and coemergent. The four pathways of engagement Are the nature that destroys the three realms; The four pathways of emptiness dissolve [into them]." This means: "Engagement" is the shifting and entering of consciousness; "pathways" refers to the thoroughly imagined. "The four" are without distinction. "Birth, dream, and the three states of existence" are what is explained as the "three realms." These are the nature of existence, realized as a single equal taste. "The four pathways of emptiness dissolve" means that within the natural state of the expanse of reality (dharmadhātu), the emptiness of conceptual results dissolves. It is like a child dissolving into the mother; all conceptualization is destroyed. "In the absence of the bindu of the sense faculties, The great Umā, the expanse itself, Radiates the subtle wisdom through activity. The subtle pathways of arising and entering Are established by the coming and going of the seven cycles." This means: "Meditating on the winds alone" refers to not meditating on the channels or bindus, but meditating on the winds alone; this is the meaning of performing the "vajra recitation." Since the wind is the cause that generates cyclic existence (saṃsāra), one should know that this cause is brought onto the path. The cause, path, and result are thus explained, yet in the ultimate sense, there is no division. The "central" is the avadhūtī. Because it is the source from which great bliss arises, it is the "expanse." "Wisdom" is the radiation of the winds from the right and left. "Arising" is the outward flow, the essence of HŪṂ. "Entering" is the inward flow of the wind, the essence of OṂ. "Subtle" means that coarse conceptualization is empty; one meditates on the meaning of the unborn A as the state of abiding.

རླུང་བ་ཐག་དང་འདྲ་བ་དེ་ལ་བརྟེན་པའོ། ། ཐུན་ཚོད་ནི་སྐོར་བདུན་ལ་སོགས་ཏེ། ཆུ་ཚོད་དང་། ཆུ་སྲང་དང་། དབྱུ་གུ་དང་ཐུན་ཚད་ལ་སོགས་པའོ། ། དེ་ལ་བརྟེན་#ནས་དངོས་གྲུབ་འབྱུང་བའོ། ། དེ་ལ་རྟགས་འབྱུང་བ་ཡི་དོན། ། རྟགས་ཕྱག་རྒྱའི་#ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཞེས་པ་སྟེ། དུ་བ་སྨིག་རྒྱུ་སྲིན་བུ་མེ་ཁྱེར་མཁར་སྣང་རྟགས#། ། འབྲས་བུ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པར་འགྱུར། ། བདེ་ཆེན་སྐུ་ལ་སོགས་པ་གཉིས་མེད་འབྱུང་། ། དོན་རྣམས་མ་ལུས་རྫོགས་པར་མཛད། ། འདི་ནི་གང་ཟག་#སྣོད་ཅན་ལས། ཤེས་པ་བདུད་རྩི་དང་འདྲ་བ་འདི་གང་ཟག་སྣོད་ཅན་ལ་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། དད་ལྡན་ང་རྒྱལ་མེད་ཅིང་དོན་ལ་ཕྱོགས། ། བརྩོན་འགྲུས་ལྡན་ཞིང་ཟབ་མོའི་#དོན་ལ་མོས། ། བླ་མ་ལ་གུས་དགེ་ལ་རིན་ཆེན་རིགས། ། གཞན་ལ་བསྟན་པར་བྱ་བ་མིན། ། གང་ཟག་ཚུལ་འཆོས་#གཡོ་ཅན་རྣམས། ། གསང་སྔགས་ཕྲག་ཁྱེར་ངན་སོང་རྒྱུ། ། དེ་ལ་སྦྱིན་པར་མི་བྱའོ། ། ཞེས་གསུངས་སོ། ། མཚན་ཉིད་ལྡན་པའི་གང་ཟག་གིས། ། བསྒྲུབས་ན་མཁའ་སྤྱོད་ལ་སོགས་པ། ། ཐོགས་པ་མེད་པར་འབྱུང་བར་འགྱུར། ། ཚུལ་བཞིན་སྒྲུབ་པའི་གང་ཟག་ལ། ། དངོས་གྲུབ་ཀླུ་མོ་མཁའ་འགྲོས་སྟེར། ། ཞེས་གསུངས་སོ། ། བརྒྱུད་པའི་#རིམ་པ་མན་ངག་འདི་བཀོད་པས། ། ཚིག་དང་དོན་ལ་ཉེས་པ་ཤོར་སྲིད་ན། ། རིགས་#ལྔ་བདེ་བར་གཤེགས་པ་དང་། ། མཁས་པ་རྣམས་ལ་བཟོད་པར་གསོལ། ཞེས་གོང་མ་རྣམས་ལ་བཟོད་པར་གསོལ་བའི་དོན་ཏེ། བློ་གྲོས་རིན་ཆེན་ལ་སོགས་བདེ་གཤེགས་མཁའ་འགྲོ་རྣམས་ལའོ། ། དགོས་པའི་དོན་ནི། ཁེངས་པ་རྙེད་པ་བཀུར་སྟི་ལ་སོགས་མིན། །

It relies upon the wind, which is like a thread. The "time periods" refer to the seven cycles and so forth, including the water-clock hours, the water-measures, the danda, and the duration of the sessions. Based upon these, the accomplishments (siddhis) arise. Regarding the meaning of the signs that arise therein: "The signs of attaining the great wisdom of the mudra are smoke, mirages, fireflies, and the appearance of a city in the sky. The result is the attainment of Mahamudra; the non-dual body of great bliss and so forth will emerge, and all purposes will be perfectly fulfilled." This is taught to individuals who are suitable vessels. This nectar-like knowledge is shown to those who are suitable vessels: "To those with faith, free from pride, and oriented toward the meaning; those with diligence and devotion to the profound meaning; those who are respectful to the guru and precious in their virtuous nature—to these it should be taught. It is not to be shown to others. To individuals who are hypocritical and deceitful, who carry the Secret Mantra on their shoulders [out of show], it is a cause for the lower realms; it should not be given to them." Thus it is said. "If a person possessing the characteristics practices, the celestial realms and so forth will arise without obstruction. To the person who practices in accordance with the method, the naginis and dakinis bestow the accomplishments." Thus it is said. "By arranging these instructions of the lineage stages, if errors should occur in the words or the meaning, I ask the Sugatas of the five families and the learned ones for forgiveness." This is the meaning of asking the predecessors for forgiveness, [addressing] the Sugatas, dakinis, and those such as Lodrö Rinchen. As for the purpose: "It is not for the sake of pride, gain, honor, and so forth."

ཕྱི་རབས་རྩོད་པའི་དུས་སུ་སེམས་ཅན་དངོས་གྲུབ་འབྱུང་། ། ཞེས་པའོ། ། འདི་བརྩམས་པ་ཡི་བསོད་ནམས་ཀྱིས། ། ཁམས་གསུམ་སེམས་ཅན་མ་ལུས་ཀུན། ། རགས་དང་ཕྲ་བའི་རྟོག་#པ་ཡོངས་སྤངས་ནས། ། ཡོངས་སུ་དག་པའི་ས་ཐོབ་ཤོག། ཅེས་པ་བསྔོ་བའི་དོན་ཏེ། སེམས་ཅན་ཀུན་གྱིས་#སྤང་བྱ་རྣམས་སྤངས་ནས། ། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་#ས་ཐོབ་པར་ཤོག། ཅེས་པའོ། ། བློ་ཆུང་བདག་གིས་བརྩམས་#པར་མི་འོས་ཏེ། ། དམན་མོས་སེམས་ཅན་དོན་གྱི་ཕྱིར། ། ཚིག་དང་དོན་ལ་ཉེས་སྲིད་ན། ། དེ་ཉིད་ཁྱེད་རྣམས་བཟོད་པར་མཛོད། ། བདག་གིས་འདི་བརྩམས་བསོད་ནམས་ཀྱིས། ། འགྲོ་བ་མ་ལུས་ཐམས་ཅད་ཀུན། ། དེ་ཉིད་དོན་ནི་རབ་རྟོགས་ཤོག། བདག་ཀྱང་འགྲོ་དོན་བྱེད་པར་ཤོག། ཀླུའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྒྲུབ་ཐབས་ཀྱི་རྣམ་པར་བཤད་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྫོགས་སོ། ། ། ། སློབ་དཔོན་ནཱ་གཱརྫུ་#ན་ཞེས་ཀྱང་བྱ། ཀླུ་སྒྲུབ་སྙིང་པོ་ཞེས་ཀྱང་བྱ། ཀླུ་ཡི་བྱང་ཆུབ་ཞེས་ཀྱང་བྱ། ཀླུ་སྒྲུབ་སྙིང་པོས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ། ། ། །

"In the future age of strife, sentient beings will attain accomplishments." Thus it is said. By the merit of composing this, may all sentient beings of the three realms without exception, having completely abandoned coarse and subtle conceptualizations, attain the utterly pure stages. This is the meaning of the dedication: may all sentient beings, having abandoned those things to be relinquished, attain the stage of Mahāmudrā. It is said: "It is not fitting for a person of small intellect like myself to compose this; however, for the sake of sentient beings with inferior inclinations, if there are errors in the words or the meaning, may you grant me forgiveness for them. By the merit of my composing this, may all wandering beings without exception thoroughly realize the meaning of reality, and may I too act for the benefit of beings." The Detailed Explanation of the Sādhana of Nāgabodhi is hereby complete. The master is also called Nāgārjuna, also called Nāgārjunagarbha, and also called Nāgabodhi. The work composed by Nāgārjunagarbha is complete.