A Commentary on the “Ornament for Mantra”

༄༅༅། ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། མནྟྲ་ཨ་ལཾ་ཀཱ་ར་ནཱ་མ་ཊཱི་ཀཱ། བོད་སྐད་དུ། སྔགས་པ་རྒྱན་གྱི་འགྲེལ་པ་ཞེས་བྱ་བ། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་བསྣམས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། དུས་མཐའ་རྩོད་པ་རྒྱས་དུས་སུ། ། ཉི་ཟླ་ལྟ་བུའི་མཐུ་མངའ་ཞིང་། ། ཐམས་ཅད་སེལ་ཅིང་སྣང་བ་ཡི། ། དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་དང་། ། རྡོ་རྗེ་ཅན་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། བླ་མའི་མན་ངག་བརྩོན་པ་ཡི། ། ཉི་མས་མུན་པ་སེལ་བ་བཞིན། ། ཚིག་སྒྲིབ་སྣང་བར་བྱེད་པ་ཡི། ། རྩ་བའི་འགྲེལ་དུ་གསུངས་པ་ཡིན། དེ་ལ་མྱུར་དུ་ནས་བཤད་པའི་བར་དུ་མ་བཀྲལ་ལོ། ། གང་ཞིག་རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིས་ནི། ། སྔགས་ལ་གཙོ་ཆེར་བྱེད་པ་ཡི། ། རིགས་བཟང་དོན་དང་ལྡན་པ་ཡིས། ། ཞེས་པ་ལ། གང་ཞིག་རིགས་ཀྱི་བུའམ་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་གང་གིས་འོག་ཏུ་སྔགས་བཟླས་པར་འབྲེལ་ཏོ། ། སྔགས་ལ་གཙོ་བོར་ནི་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་མ་ཡིན་ཏེ། སྔགས་ཁ་ནས་བཟླས་པར་འབྲེལ་ཏོ། ། རིགས་བཟང་དོན་ལྡན་ནི་རིན་པོ་ཆེའི་རིགས་ལ་དབང་ལ་སོགས་པ་བཞི་དང་ལྡན་པའོ། ། ཡིད་དང་མཐུན་པའི་གནས་དག་ཏུ། སྔགས་ཀྱི་མི་མཐུན་ཀུན་སྤངས་ནས། ། བསྙེན་པའི་གནས་སུ་ལེགས་འདུག་སྟེ། ། ཡིད་དང་མཐུན་པའི་གནས་ནི། རང་སྡེ་ཉམས་དགའ་བའི་ཡུལ་ལོ། ། སྔགས་ཀྱི་མི་མཐུན་ཞེས་པ་ནི་དགེ་བ་དང་སྡིག་བྱེད་མ་ནག་ལ་སོགས་པའོ། ། བསྙེན་པའི་གནས་ནི་བྱང་རིས་སྐྱོབ་པ་ལ་སོགས་པ། སྙན་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ། ། དེར་ཚེས་བཞི་ལ་འདུག་ཅེས་འོག་མ་དང་འབྲེལ་ཏོ། ། སེམས་སྦྱང་ལྷག་པའི་ལྷར་གྱུར་ཏེ། ། བསྲུང་དང་ཚོགས་བསག་སྟོང་པར་བསྒོམ། ། ཞེས་པ་ལ།

In the language of India: Mantrālaṃkāra-nāma-ṭīkā. In the language of Tibet: Sngags-pa rgyan-gyi 'grel-pa zhes-bya-ba (The Ornament of Mantrins: A Commentary). Homage to the Blessed One, the Vajra-Holder. To the one who possesses power like the sun and moon at the time when the final age of strife flourishes, who dispels all [obscurations] and illuminates [all], and who is the essence of all the Buddhas of the three times—to the Vajra-Holder, I pay homage. Just as the sun dispels darkness through the diligent application of the guru’s pith instructions, this root commentary is spoken to illuminate the obscurations of words. Regarding that, [the section] from "swiftly" up to "explained" has not been commented upon. As for the passage: "Whichever yogi primarily practices mantra, of noble lineage and endowed with the meaning," this refers to whichever son or daughter of noble family is connected to the mantra recitation described below. "Primarily practicing mantra" does not refer to śamatha and vipaśyanā, but is connected to the recitation of mantra from the mouth. "Noble lineage and endowed with the meaning" refers to possessing the four [empowerments] such as the empowerment of the Jewel Family and so forth. "In a place agreeable to the mind, having abandoned all that is incompatible with mantra, one should sit well in the place of approach." "A place agreeable to the mind" is a region that is personally delightful. "Incompatible with mantra" refers to those who perform non-virtuous or sinful acts, such as the māra or nagna (naked ones). "The place of approach" is a location with excellent renown, such as the northern regions of the Protector and so forth. "Sit there on the fourth day" is connected to what follows. "Purifying the mind, becoming the supreme deity, performing protection and the accumulation of merit, and meditating on emptiness." Regarding this:

སེམས་སྦྱང་ལྷག་པའི་ལྷ་ནི་སེམས་ནི་སྨོན་འཇུག་སྟེ། ཐེག་པ་ཆེན་པོར་སེམས་བསྐྱེད་པའོ། ། འཇུག་པའི་རིམ་པ་ཡང་སྟོང་པ་ཉིད་ལས་རང་ལྷག་པའི་ལྷར་ཧཱུཾ་གིས་བསྐྱེད་པར་འབྲེལ་ཏེ་རང་གིས་སོ། ། བསྲུང་བ་ནི་བཀའ་བསྒོ་ཞིང་བསྐྲད་པ་དང་མ་སོང་བ་ལ་བསད་པའི་ཐོག་དབབ་ཅིང་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པའི་བསྲུང་བའི་གཞི་བསྒོམ་པར་འབྲེལ་ཏོ། ། དེ་ནི་ངག་དང་ལུས་ཀྱི་ལས་སུ་གསུངས་ཏེ། མཐར་ཕྱིན་པར་བྱེད་པའོ། ། ཚོགས་བསག་ཅེས་པ་ནི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཡན་ལག་བཅུ་སྟེ། རྟེན་དང་བའི་ངོ་བོས་བཤགས་པར་འབྲེལ་ཏོ། ། སྟོང་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡན་ལག་སྟེ། མེད་ཅིང་མི་དམིགས་པ་སྟེ་ཕྱི་ནང་ངོ་། ། དེ་ལས་རང་གི་སེམས་ཉིད་ནི་ཡི་གེ་ཧཱུཾ་གི་རྣམ་པ་ལས། བྷྲཱུཾ་འཕྲོས་གཞལ་ཡས་ཁང་པར་གྱུར། ། ཞེས་པ་ལ་སྟོང་པ་དེའི་ངང་ལས་སེམས་ཉིད་ཧཱུཾ་བྱུང་སྟེ། དེ་ལས་གཞལ་ཡས་ཁང་གི་བྷྲཱུཾ་རྣམ་པར་བསྐྱེད་པའོ། ། ཡང་ན་ནི་རང་གི་སྒྲུབ་ཐབས་ལས་བྱུང་བ་བཞིན་བསྐྱེད་པར་གསུངས་སོ། ། དེ་སྟེང་ཧཱུཾ་ལས་ཆོ་ག་གསུམ། ། དཔལ་ལྡན་གཏུམ་པོའི་གཟུགས་སུ་སྣང་། ། ཞེས་པ་ལ། གདན་ལྔ་དང་ལྡན་པའི་ཐོག་ཏུ་ཧཱུཾ་ལས་ཆོ་ག་གསུམ་གྱིས་གཏུམ་པོ་ནི་མིའུ་ཐུང་གི་གཟུགས་བསྐྱེད་པར་གསུངས་སོ། ། གཡས་ན་རྡོ་རྗེ་རྩེ་ལྔ་པ། ། གཡོན་པས་བྱ་ཁྱུང་ངེས་པར་བསྣམས། ། སྐུ་མདོག་སྔོན་པོ་དཔའ་བོའི་ཆས། ། ཞེས་པ་ལ། གཡས་པའི་ཕྱག་ན་ཡེ་ཤེས་ལྔ་དང་ལྡན་པའི་རྡོ་རྗེ་རྩེ་ལྔ་པ་བསྣམས་པ། རིགས་ལྔ་ཡང་ཡོངས་སུ་གཟུང་ངོ་། ། གཡོན་ན་བྱ་ཁྱུང་བསྣམས་པ་སྟེ། ཀླུའི་གདོན་དྲུག་འདུལ་བར་བྱེད་པའོ། །

Regarding the deity for training the mind, the mind consists of the aspiring and engaging [bodhicitta], which is the generation of the mind of enlightenment in the Mahāyāna. The sequence of engagement is also connected to generating oneself as the supreme deity from emptiness by means of the syllable HŪṂ. As for protection, it is connected to the meditation on the foundation of protection, such as the vajra and so forth, by means of issuing commands, expelling [obstacles], and striking down those who do not depart. This is taught as the activity of speech and body, and it brings [the practice] to completion. Regarding the "accumulation of merit," this refers to the ten branches of merit, which are connected to confession through the nature of the support and faith. "Emptiness" refers to the branch of wisdom, which is the non-existence and non-apprehension of the outer and inner. From that state, one's own mind itself, in the form of the syllable HŪṂ, [transforms]; from the radiation of BHRŪṂ, it becomes the celestial mansion. Regarding this, from within the state of that emptiness, the mind itself arises as HŪṂ, and from that, the BHRŪṂ of the celestial mansion is generated. Alternatively, it is taught that one should generate it according to what appears in one's own sādhana. Regarding the lines: "Above that, from HŪṂ, by the three rituals, the glorious Caṇḍa appears in form," this means that upon the five seats, from HŪṂ and by the three rituals, Caṇḍa is taught to be generated in the form of a dwarf. Regarding the lines: "In the right hand, a five-pronged vajra; in the left, he definitely holds a garuḍa; his body color is blue, in the attire of a hero," this means that in the right hand he holds a five-pronged vajra endowed with the five wisdoms, thereby fully embracing the five families. In the left, he holds a garuḍa, which serves to subdue the six classes of nāga demons.

སྐུ་མདོག་སྔོན་པོ་ན་བཟའ་སྔོན་པོ་སྟེ། ། རང་གི་ངོ་བོ་ཕྱིར་བྱུང་བ་དེས་འདུལ་བའོ། ། དཔའ་བོའི་ཆས་ནི་རཀྟ་སོ་རིས་ཚོམ་བུ་དང་། ། སྟག་ལ་སོགས་པ་བརྒྱད་དུ་གསུངས། ། ཞེས་ལུང་ལས་འབྱུང་བ་སྟེ། དཔའ་བོའི་ཆས་བརྒྱད་དོ། ། གཡོན་བརྐྱང་གཡས་བསྐུམ་འགྱིང་བག་ཅན། ། ཞེས་པ་ལ་ཞབས་གཡོན་བརྐྱང་གཡས་བསྐུམ་པ་ནི། སེམས་ཅན་འདུལ་བ་དང་རང་ལ་སྐྱོན་མེད་པར་ཡོངས་སུ་གཟུང་ངོ་། ། འགྱིང་བག་ནི་རང་གི་སྟོབས་ཉེ་བར་སྟོན་པ་སྟེ། ཉམ་ང་མེད་པའི་ལྷ་ཡོངས་སུ་གསལ་བར་བསྒོམ་པར་གསུངས་སོ། ། ཡེ་ཤེས་བསྟིམ་དང་བྱིན་བརླབས་ནས། ། དབང་བསྐུར་འབྲས་བུ་ལྔ་དང་ལྡན། ། ཞེས་པ་ནི་ཧཱུཾ་ལས་ཡེ་ཤེས་པ་སྤྱན་དྲངས་ཏེ། བགེགས་ཉེ་བར་ཞི་བར་བྱ་སྟེ་རང་གི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་ལ། ཡི་གེ་གསུམ་གསལ་བར་བྱ་སྟེ། བསྟིམ་པ་དང་དབང་བསྐུར་བ་ནི་ཆུ་དང་དབུ་རྒྱན་དང་རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུའི་དབང་དང་ལྔས། ཀུན་གཞི་དང་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་སྒོ་ལྔའི་རྣམ་ཤེས་གནས་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་ལྔ་དང་འབྲས་བུ་རིགས་ལྔ་དང་ལྡན་པར་གསུངས་སོ། ། དེ་ཡང་ལུང་ལས། བདག་ཉིད་གསལ་བར་གྱུར་པ་ནི། ། ཡེ་ཤེས་བྱིན་བརླབ་དབང་བསྐུར་ནས། ། སྔགས་བཟླས་པ་ལ་ཡོངས་སུ་འཇུག། འབྲས་བུ་ཡོངས་སུ་འབྱིན་པ་ཡིས། ། རྡོ་རྗེའི་སྔགས་ཀྱི་བཟླས་པ་བྱ། ། བདག་དང་གཞན་པའི་རྣམ་པ་ཡིས། ། རགས་པ་དང་ནི་ཕྲ་བ་ཡིས། ། ཞེས་པ་ལ། རྡོ་རྗེས་ནི་བསྒོམ་པའི་རྗེས་ལ་བཟླས་པ་བྱ་སྟེ། དེ་མིན་པར་ནི་མ་ཡིན་ནོ། ། བདག་གསལ་བ་དང་གཞན་གསལ་བ་དང་།

The body color is blue and the robes are blue; this is the subduing of those who are tamed by the manifestation of one's own essence. Regarding the "hero's attire," the scripture states: "The hero's attire consists of the rakta, the sor, the tshom bu, and the eight [ornaments] such as the tiger skin and so forth." Thus, there are the eight hero's attire ornaments. "With the left leg extended and the right drawn in, in a majestic posture." Regarding this, the left leg extended and the right drawn in signifies the subduing of sentient beings and the complete maintenance of oneself as being without fault. The "majestic posture" demonstrates one's own power; it is taught that one should meditate clearly on the deity who is without any apprehension. "Having dissolved the wisdom beings and bestowed the blessings, one possesses the five results of empowerment." This means that from the syllable HŪṂ, the wisdom beings are invited, and the obstructors are pacified. Within one's own body, speech, and mind, the three syllables are made clear. The dissolution and the conferral of empowerment are performed through the five: the water empowerment, the crown empowerment, and the vajra and bell empowerments. It is taught that the abiding of the ālaya-vijñāna, the afflictions, conceptual thought, and the five door-consciousnesses becomes endowed with the five wisdoms and the five resultant families. Furthermore, the scripture states: "When one has become clear, Having bestowed the wisdom blessings and empowerment, One fully engages in the recitation of mantra. By means of bringing forth the result, One should perform the recitation of the vajra mantra. Through the aspects of self and other, And through the coarse and the subtle..." Regarding this, the recitation is to be performed after the meditation; it is not otherwise. This refers to the clarity of oneself and the clarity of others.

གཙོ་བོ་གསལ་བ་ནི་བདག་ཁྱབ་བྱེད་མིན་པས་གཙོ་བོ་ལ་བདག་ཅེས་བྱ་བའི་སྒྲ་འཇུག་པས་དེ་སྐད་གསུངས་སོ། ། དེ་ནི་གཞལ་ཡས་ཁང་དང་དུར་ཁྲོད་མི་རོ་ལ་སོགས་པ་གསལ་བའོ། ། རགས་པ་ནི་རྣམ་པ་ཅི་གསལ་བ་ཕྲ་བ་ནི་སྤྱན་དང་སྨིན་མ་དང་། ཞག་གི་ཟོ་རིས་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་གཟུང་ངོ་། ། ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བའི་རྣམ་པ་སྟེ། སེམས་དཔའ་སུམ་བརྩེགས་གཞལ་ཡས་ཁང་། ། གསལ་བར་བྱེད་པ་དེ་ཉིད་དེ། ། རྣལ་འབྱོར་ཚུལ་གྱིས་ཡོངས་སུ་སྒྲུབ། ། ཅེས་པ་ལ། ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བ་ནི་རིན་པོ་ཆེ་ནང་གི་ཡེ་ཤེས་དང་རྡོ་རྗེ་དང་ཧཱུཾ་གི་རྣམ་པར་གསུངས་སོ། ། དེ་ཡང་ཡེ་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་གསུམ་དུ་གསུངས་ཏེ་བརྩེགས་མར་འདུག་པས་བརྩེགས་མའོ། ། གཞལ་ཡས་ཁང་རགས་པ་གསལ་བ་སྟེ། གོང་གི་དོན་གྱིས་ཡོངས་སུ་གསལ་བས་འདིར་མ་བྲིས་སོ། ། རྣལ་འབྱོར་ནི་རང་གི་ཞི་གནས་ཀྱི་ལྷ་གསལ་བ་སྟེ། བལྟ་བར་བྱ་བའི་ངོ་བོའི་རིགས་པས་ཟིན་པ་ནི། ཐུན་བཞིའི་ཚུལ་དུ་བྱེད་པ་ནི་ཆེན་པོའི་རྣལ་འབྱོར། དེ་ཡང་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ཞུགས་རྣལ་འབྱོར། ། ཞེས་གསུངས་སོ། ། འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་ནི་ཞེས་པ་ནས་སྤང་བར་བྱ་བའི་བར་ལ། དྲུག་རྩ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་དྲུག་དང་། ཁྲོ་བ་ལ་སོགས་པ་ཉི་ཤུ་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་སྔགས་པས་སྤངས་ཏེ། དེ་དང་འབྱར་བའི་སྔགས་ནི་དངོས་གྲུབ་མི་འབྱུང་བར་གསུངས་སོ། ། དེ་ནས་དེ་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་གཉིས་ཀ་སྤང་བར་གསུངས་ཏེ། ཀུན་ཀའི་རྒྱུ་རུ་འགྲོ་བ་ནི་ཆང་ངོ་། ། དེས་ན་ཆང་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་རྩ་བར་གསུངས་སོ། ། གཟུགས་དང་སྒྲ་དང་དྲི་དང་རོ། ། དེ་བཞིན་རེག་བྱ་ལ་སོགས་པ། །

The "clarity of the principal" is spoken of in that way because the term "self" is applied to the principal, as the self is not the pervader. This refers to the clarity of the celestial mansion, the charnel grounds, corpses, and so forth. "Coarse" refers to whatever aspects are clear; "subtle" refers to the eyes, eyebrows, streaks of grease, and so on, which are fully grasped. Regarding the "extremely subtle aspects"—the triple-layered being, the celestial mansion, and that which makes them clear—it is said: "One fully accomplishes them through the method of yoga." Here, "extremely subtle" is taught as the inner wisdom (jñāna), the vajra, and the aspect of the syllable HŪṂ. Furthermore, these are taught as the three essences of the wisdom-being (jñānasattva), and because they abide in layers, they are called "layered." The coarse clarity of the celestial mansion is as explained above; since its meaning has already been fully clarified, it is not written here. "Yoga" is the clarity of one's own deity of calm abiding (śamatha); being held by the reasoning of the essence to be viewed, practicing in the manner of four sessions is the "great yoga." Furthermore, it is said: "The yoga of entering into emptiness." Regarding the passage from "attachment and aversion" up to "should be abandoned": the mantrin abandons the six root afflictions such as attachment and the twenty secondary afflictions such as anger; it is taught that if the mantra is joined with these, accomplishments (siddhi) will not arise. Then, it is taught that both the cause and the result of generating those [afflictions] should be abandoned; alcohol is the cause that leads to all [afflictions]. Therefore, alcohol is taught to be the root of the afflictions. Form, sound, smell, taste, and likewise touch, and so forth.

གཡེང་བར་གྱུར་པ་མ་ལུས་པ། ། སྔགས་ཀྱི་དུས་སུ་སྤང་བར་བྱ། ། ཞེས་པ་ལ་སྒྲུབ་པ་པོས་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་པོ་གཡེང་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པས་དེས་དེ་ནི་ཡོངས་སུ་སྤང་བར་གསུངས་ཏེ་དགྲ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། སྒྲ་ཆེན་པོ་དང་སྒྲ་ཆུང་དང་། ། སྐྱེན་པ་དང་ནི་བུལ་བ་དང་། ། མི་གསལ་ཡན་ལག་ཉམས་པ་དང་། ། གསང་སྔགས་བར་དུ་སྒྲ་ཞུགས་དང་། ། དམིགས་པ་མ་རྫོགས་འཇོག་པ་དང་། ། སྔགས་ཀྱི་དུས་སུ་སྤང་བར་བྱ། ། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སྒྲ་ཆེ་བ་ནི། ནམ་མཁའི་སྒྲ་སྟེ་གསང་བའི་མན་ངག་ཉམས་པའོ། ། ཆུང་བ་ནི་སྔགས་ཀྱི་བརྗོད་པ་ཉམས་པ་སྟེ་སྤང་བའོ། ། སྐྱེན་པ་དང་བུལ་བ་ནི་སྒྲ་དམའ་ཞིང་ཉམས་པ་སོགས་སྐྱོན་དུ་མ་ལས་ནུས་པ་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་ནི་རྒྱུ་གཅིག་ལས་མ་ཡིན་ཏེ། སྒྲ་མི་གསལ་ཞིང་ཡི་གེ་མཐུ་ཉམས་པ་དང་བར་དུ་མི་ཚིག་གིས་མ་ཆོད་པར་བྱ་སྟེ་མི་ཚིག་གིས་བར་ཆོད་པ་ནི་སྔགས་མ་ཡིན་ཏེ། མཐུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། དེས་ན་དེ་རྣམས་སྐྱོན་ཡིན་པས་སྤང་བར་གསུངས་སོ། ། དེ་རྩ་བའི་རྒྱུད་ལས། སྒྲ་ཆེ་འབྱུང་པོའི་བར་ཆོད་འབྱུང་། ། སྒྲ་ཆུང་ནུས་པ་ཆུང་བར་འགྱུར། ། སྐྱེན་འགྱུར་ལུས་ཀྱི་ཕྲད་པ་ཉམས། ། བུལ་འགྱུར་སྔགས་ཀྱི་གྲོངས་མ་སྐྱོལ། ། མི་གསལ་ཡན་ལག་ཉམས་པ་ཡིས། ། བཟླས་པའི་མཐུ་རྣམས་མེད་པར་འགྱུར། ། གསང་སྔགས་ཞུགས་ན་གདུག་པའི་བར་ཆོད་འབྱུང་། ། ཞེས་གསུངས་སོ། ། དམིགས་པ་མ་རྫོགས་འཇོག་པ་དང་། ། སྔགས་ཀྱི་དུས་སུ་སྤང་བར་བྱ། ། རྗེས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་མ་ལུས་པར། ། ཞེས་པ་ལ་དམིགས་པ་མ་རྫོགས་པར། ། དམ་བཅས་པའི་གྲངས་ལས་འདས་པའོ། །

"All distractions whatsoever, / At the time of mantra, should be abandoned." Regarding this, it is taught that the practitioner should completely abandon the five sensory qualities because they are the causes of distraction; they are, in fact, enemies. "Loud sounds and soft sounds, / Rapid and slow, / Indistinct and with impaired limbs, / Sounds entering into the mantra, / And ceasing before the visualization is complete: / At the time of mantra, these should be abandoned." Regarding this, "loud" refers to the sound of the sky, which is a failure of the secret oral instructions. "Soft" refers to the failure of the mantra's recitation; these are to be abandoned. "Rapid" and "slow" refer to many faults such as a low or impaired voice; the cause for the emergence of power is not from a single cause alone. The sound must be clear and the syllables potent, and there must be no interruption by human speech. If interrupted by human speech, it is no longer mantra, because it lacks power. Therefore, since these are faults, they are taught to be abandoned. As the Root Tantra states: "Loud sound brings the interference of spirits; / Soft sound makes the power weak; / Rapid speech impairs the physical contact; / Slow speech fails to complete the mantra count; / Indistinctness and impaired limbs / Cause the power of recitation to vanish; / If the secret mantra is interrupted, / The interference of the malevolent will arise." "Ceasing before the visualization is complete / At the time of mantra, should be abandoned." Regarding "the subsequent yoga without exception," this means ceasing before the visualization is complete, having exceeded the number of recitations one pledged.

དེ་མ་རྫོགས་པར་ནི་བཟླས་པ་བྱ་བ་སྟེ་མི་བྱ་བ་ནི་སྤང་བར་གསུངས་སོ། ། རྗེས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་ནི་ཐུན་བཞིའི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་ཕྱག་བཙལ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་བྱས་པ་འགྲོ་འདུག་ཉལ་བའི་སྤྱོད་ལམ་གྱིས་བསྒྲུབ་པར་གསུངས་སོ། ། དུས་དང་གྲངས་དང་མཚན་མ་དང་། ། རོ་དང་དབང་བསྐུར་ལ་སོགས་པ། ། ཞེས་བྱ་བ་ལ། དུས་ནི་ལོའམ་ཟླ་བའི་བར་དུའོ། ། གྲངས་ནི། ཉིས་འབུམ་སུམ་འབུམ་བཅུ་ལ་སོགས། ། ཉི་ཤུ་རྩ་བའི་གྲངས་སུའོ། ། བསྙེན་པ་ཉེ་བསྙེན་བསྒྲུབ་པ་དང་། ། བསྒྲུབ་པ་ཆེན་པོའི་ཚུལ་དུ་བསྒྲུབ། ། ཅེས་གསུངས་སོ། ། རོ་དང་དབང་བསྐུར་ནི་ཤི་བའི་རོ་ལ་དང་པོ་བགེགས་བསྐྲད་ཁྲུས་བྱས་རྒྱན་གདགས་ཏེ་རྒྱུན་ཆགས་དང་རྩ་མ་ལུས་པར་བྱ་སྟེ། ། སྔགས་ཟློས་ཤིང་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམ་པ་གསུམ་བསྒྲུབ་པ་ལ་རོ་ལྷའི་ངོ་བོར་བསྐྱེད་ལ་ཞག་བདུན་གྱི་ནང་པར་སྲེག་ཁང་མེའི་གཞལ་ཡས་ཁང་དུ་མཆོད་པར་འབྲེལ་ཏོ། ། དེ་ནི་རོའི་ཆོ་གའོ། ། དབང་གི་བསྙེན་པ་ནི་གོང་དུ་མཚན་མ་ཐོབ་པས་གཙོ་བོར་འབུམ་དང་འཁོར་རྣམས་ཁྲི་རུ་གསུངས་སོ། ། སེམས་དཔའ་སུམ་བརྩེགས་གསལ་བ་ཡིས། ། རང་ཉིད་ཐིག་ལེའི་ངོ་བོ་ཡིས། ། འོད་ཟེར་ལ་ནི་ཡིག་འབྲུ་ཞོན། ། འོད་དཀར་ཞི་བའི་ཚུལ་དུ་བཟླས། ། ཞེས་པ་ལ་སེམས་དཔའ་སུམ་བརྩེགས་ནི་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་གསལ་བ་ལས། རང་ཉིད་ཧཱུཾ་གི་ཐིག་ལེ་ལས་སྔགས་དང་འོད་གསལ་བ་ནི་འོད་ཟེར་ལ་ཡིག་འབྲུ་ཞོན་ནས་སྙིང་གར་མགལ་མེ་བཞིན་བསྐོར་བའོ། ། དེ་ལས་འོད་ཟེར་ཉི་མའི་ཚུལ་གྱིས་འོད་དེ་ཡང་དཀར་པོས་སྡིག་པ་(འཁྲུང་,འཁྲུད་)པའོ། ། དེ་ནི་འོད་དཀར་པོས་ཞི་བར་བྱ་བར་གསུང་།

Until that is completed, one should perform the recitation; it is taught that one must avoid not doing so. Regarding the subsequent yoga, it is taught that after performing the prostrations and so forth through the yoga of the four sessions, one should accomplish it through the conduct of walking, sitting, and lying down. Regarding the passage: "Time, number, and signs, / Taste, and empowerment, and so forth," "time" refers to a period of a year or a month. "Number" refers to two hundred thousand, three hundred thousand, ten [thousand], and so on, up to the number of twenty. It is taught: "Perform the approach, close approach, accomplishment, / And the manner of great accomplishment." Regarding "taste" and "empowerment": first, for a corpse, one expels obstructors, performs the ritual cleansing, and adorns it with ornaments; then, one should perform the continuous and root [recitations] without exception. While reciting the mantra, the yogi accomplishes the three aspects and generates the corpse as the essence of the deity; then, on the morning of the seventh day, it is connected to the offering in the cremation chamber, the celestial mansion of fire. That is the ritual of the corpse. Regarding the approach for empowerment, it is taught that once the signs have been obtained as above, the primary [deity] is one hundred thousand and the retinue is ten thousand. "By means of the clarity of the three nested beings, / Through the essence of one's own bindu, / The syllables are mounted upon the light rays; / Recite in the manner of white light for pacification." Regarding this, the "three nested beings" are the clarity of body, speech, and mind. From the bindu of one's own HŪṂ, the mantra and clear light are mounted upon the light rays as syllables, circling like a firebrand at the heart. From that, light rays in the manner of the sun—and that light being white—wash away misdeeds. That is taught as the pacification by white light.

ཡང་ནི་འོད་འཕྲོས་སྐུ་གསུམ་གྱི། ། རང་བཞིན་ཚུར་འདུས་གདུག་རྩུབ་སྦྱོང་། ། ཞེས་པ་ལ་ཡང་ནི་གོང་མ་བཏགས་པ་ཡིན་ཏེ། འོད་འཕྲོས་ནས་ཡེ་ཤེས་འཁོར་ལོའི་གནས་གསུམ་འོད་ཟེར་གྱིས་སྐུ་གསུམ་མཉེས་ནས་ཚུར་ལ་འདུས་པས་གནོད་པའི་གདུག་སེམས་དང་རང་གི་བག་ཆགས་ལ་སོགས་པ་སྦྱོང་བའོ། ། ཡང་ན་དམིགས་པ་མེད་པ་ལས། ། འཕྲོ་དང་འདུ་བས་བྱེད་པ་ཡིན། ། ཞེས་པ་ལ་དམིགས་པ་ནི་དངོས་པོའོ། ། དངོས་པོ་ལ་མེད་པར་ཡེ་ཤེས་པ་ལས་འོད་འཕྲོས་ནས། ཚུལ་བྱིན་དང་འོད་ཟེར་དང་སྐུའི་རྣམ་པར་གསུངས་ཏེ་མན་(དག་,ངག་)གོ། ། འོད་ཟེར་དཀར་དམར་འཕྲོ་འདུ་ཡིས། ། རྣམ་སྨིན་ལ་སོགས་བསྲེག་ཅིང་སྦྱོང་། ། ཞེས་པ་ལ་རང་གི་ཐིག་ལེ་ལས་འོད་ཕར་འཕྲོས་པས་མཉེས་ཏེ་དཀར་དམར་འདུས་པས་ནི་བསྲེག་(ཙང་,ཅིང་)སྦྱོང་བའི་ལས་སོ། ། རྣམ་པར་སྨིན་པ་དང་ནུས་མཐུ་ལ་སོགས་པ་སྦྱོང་ཞིང་བསྲེག་པའོ། ། དེས་ནི་ཞི་བ་དང་དྲག་པོར་གསུངས་ཏེ། མི་སྨྲ་བའི་ངོ་བོས་བཟླས་པར་གསུངས་སོ། ། འཁོར་དང་ཉེ་འཁོར་སུམ་འཁོར་སོགས། ། མཚན་མ་འདོད་པ་རྣམ་པ་ལྔ། ། ཞེས་བྱ་བ་ལ། རང་ཉིད་འཁོར་ལ་མོས་ན་འཁོར་གང་ཡང་རུང་བ་བསྐྱེད་ལ་བཟླས་པར་གསུངས་སོ། ། ལྔ་པོ་དེ་ནི་གོང་དུ་བསྙེན་པའི་བཟླས་པར་གསུངས་སོ། ། སུམ་འབུམ་ཞེས་པ་ནས་ཚད་ཀྱི་བར་ལ་གཅིག་ལ་སོགས་པ་འབུམ་དང་། ཉིས་འབུམ་ནི་གྲངས་ཀྱི་བཟླས་པར་གསུངས་ཏེ། རྩ་བ་ན་གསལ་བས་མ་བྲིས་སོ། ། དེ་ཡི་གྲོགས་འགྱུར་བཟླས་པ་ནི། ། སྡིག་པ་དབྱུང་དང་བསྲེག་པ་ནི། ། བཀྲུ་བའི་དོན་ལ་དམིགས་པ་སྟེ། ། རགས་དང་ཕྲ་བའི་དབང་དག་ཏུ། ། དྲུག་དང་དགུ་རུ་ཤེས་པར་བྱ། ། ཞེས་པ་ལ།

"Furthermore, light radiates and the nature of the three bodies gathers back, purifying cruelty." Regarding this, "furthermore" refers to what was previously mentioned. After the light radiates, the three bodies of the wisdom mandala are pleased by the light rays, and as they gather back, the harmful malicious intent and one's own habitual tendencies and so forth are purified. "Alternatively, from the non-referential, radiating and gathering are performed." Regarding this, "referential" means a substantial entity. From the wisdom being, who is without substantial entities, light radiates; it is taught that this occurs in the form of blessings, light rays, and the bodies—this is the oral instruction. "By the radiating and gathering of white and red light, the ripened [karma] and so forth are incinerated and purified." Regarding this, light radiates outward from one's own thig-le (bindu), and by being pleased, the white and red [lights] gather back, performing the activity of incinerating and purifying. This purifies and incinerates the ripened [karma], potencies, and so forth. This is taught as both peaceful and wrathful, and is said to be the recitation in the essence of silence. "The retinue, the near-retinue, the triple-retinue, and so forth—the five types of desired signs." Regarding this, if one is inclined toward a retinue, it is taught that one should generate any suitable retinue and perform the recitation. Those five are taught as the recitation of the approach (sevā) above. Regarding "three hundred thousand" up to the measure, one hundred thousand and so forth, and two hundred thousand are taught as the recitation of number; since this is clear in the root text, it has not been written here. "The recitation that acts as its companion is for the purpose of expelling and incinerating sins and washing [them away]. One should know the coarse and subtle [methods] as six and nine." Regarding this:

བསྙེན་པའི་གྲོགས་ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱི་སྡིག་པ་དབྱུང་བ་དང་བསྲེག་པ་དང་བཀྲུ་བ་སྟེ། གདོན་པ་ནི་སྙིང་ག་དང་ལྟེ་བར་བསྲེག་པ་དང་། སྤྱི་བོ་ནས་བཀྲུ་བར་གསུངས་སོ། ། རགས་པའི་དབང་དུ་དྲུག་གིས་བཀྲུ་བ་མ་ཡིན་ཏེ་དངོས་པོ་འདོན་པ་དང་བསྲེག་པ་ནི་རགས་པར་གསུངས་པ་བཀྲུ་བའི་ཆ་དང་འབྲེལ་བས་དགུ་རུ་གསུངས་སོ། ། སྡིག་པ་དབྱུང་བ་ལ་སོགས་ཀྱང་། ། མི་དྲུག་གཟུགས་དང་དེ་བཞིན་དུ། ། ཡི་གེའི་གཟུགས་དང་འོད་ཀྱི་གཟུགས། ། དེ་དག་དབྱུང་གཏོར་བསྲེག་ཅིང་བཀྲུ། ། ཞེས་པ་ལ། སྡིག་པ་ནི་ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱི་ལས་སམ་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་སྒྲིབ་པའོ། ། ལུས་ནི་སྡོམ་མམ་སྡིག་པའི་གཟུགས་སོ། ། ངག་གི་ཀཾ་(དམ་,ངམ་)དུའོ། ། ཡིད་ནི་འོད་དཔུང་ནག་པོར་གསུངས་སོ། ། དེ་ཡང་སྙིང་ལས་ཨུ་སཏ་ཡ་མཐའ་ཅན་གྱིས་གདོན་པ་དང་། ལྟེ་བའི་ཧཾ་ལས་མེ་འབར་ནས་ཛྭཱ་ལ་རཾ་གྱི་སྔགས་ཀྱིས་བསྲེག་པར་གསུངས་སོ། ། བཀྲུ་བ་ནི་ཨ་ལས་སྤྱི་བོ་ནས་ཆུ་འབེབས་པས་ཤུ་ཏོའི་སྔགས་ཀྱིས་བཀྲུའོ། ། ཧཱུཾ་དང་ཧཾ་དང་ཨ་ཡིས་ནི། ། གདོན་དང་བསྲེག་དང་བཀྲུ་བ་ནི། ། མ་ལུས་ལས་རྣམས་འགྲུབ་པར་གསུངས། ། དམིགས་པ་གསར་རྙིང་བྱེ་བྲག་གིས། ། མགལ་མེ་ཕྲེང་བ་ཉི་མའོ། ། ཞེས་པ་ལ། དམིགས་པ་གསར་པ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཐོག་མར་མགལ་མེ་ལ་བརྟེན་པར་གསུངས་པ་ནི་ཕྲེང་བ་དང་ཉི་མའོ། ། མཆོག་གིས་ནི་གསུམ་ཚང་བ་ལ་བཟླས་པར་གསུངས་སོ། ། སྔགས་ཀྱི་དངོས་གྲུབ་ནས་གྲོགས་སུ་འགྲོ་བའི་བར་ལ་རྩ་བ་ན་གསལ་བས་མ་བྲིས་སོ། ། རྗེས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་ཚུལ་དང་ལྡན། ། བསྙེན་སྒྲུབ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པས། ། ཡོངས་སུ་བསྒྲུབས་པས་དངོས་གྲུབ་འབྱུང་།

The companions for the approach practice are the purification, burning, and washing away of the misdeeds of body, speech, and mind. Regarding the extraction: it is taught that one extracts from the heart, burns from the navel, and washes from the crown of the head. In terms of the coarse [classification], it is not merely the sixfold washing; because the extraction and burning of the actual entities are taught as the coarse aspects related to the portion of washing, they are taught as nine. Regarding the extraction of misdeeds and so forth: "The forms of the six persons, likewise, The forms of the syllables, and the forms of light— These are to be extracted, scattered, burned, and washed." In this regard, "misdeeds" refers to the actions of body, speech, and mind, or the obscurations of karmic maturation. "Body" is the form of the vow or the form of the misdeed. "Speech" is the syllable kaṃ. "Mind" is taught to be a mass of black light. Furthermore, it is taught that one extracts from the heart using the mantra ending in usta ya, and burns from the haṃ at the navel as fire blazes, using the mantra jvāla raṃ. As for the washing: water descends from the crown of the head from the syllable a, and one washes using the śuto mantra. "By means of hūṃ, haṃ, and a, The extraction, burning, and washing Are taught to accomplish all activities without exception." Regarding the visualization: "Through the distinction between the new and the old, The firebrand, the garland, and the sun." In this regard, the "new" visualization is taught for the yogi to first rely upon a firebrand, which is the garland and the sun. The "supreme" [method] is taught as the recitation when all three are complete. From the "attainment of the mantra" up to "becoming a companion," these are clear in the root text and have not been written here. "Possessing the manner of the subsequent yoga, Through the great approach and accomplishment and so forth, By practicing thoroughly, the attainments arise."

། ཞེས་པ་ནི། རྗེས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་ནི་སྤྱོད་ལམ་གྱི་རིམ་པའི་དུས་སུ་ཚ་ཚ་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་བྱའོ། ། དེ་ནས་བསྙེན་པ་དང་། ཉེ་བསྙེན་དང་། སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པས་ཡོངས་སུ་བསྒྲུབ་བོ། ། དེ་བསྒྲུབ་ན་དངོས་གྲུབ་ཡོངས་སུ་འབྱུང་བར་གསུངས་སོ། ། སྐུ་གསུམ་ཞེས་པས། འདི་ཡང་སྒྲུབ་པའི་རྟགས་སུ་གསུངས། ། ཞེས་པའི་བར་དུ་དངོས་དང་རྨི་ལམ་ན་གྲུབ་རྟགས་བསྟན་པ་ཡིན་པས་བརྗོད་པ་མེད་དེ་གསལ་བར་མ་སྨྲས་སོ། ། དེ་དག་བཟླས་པ་ནས་ཤེས་པར་བྱ་བའི་བར་དུ་བཟླས་པའི་དངོས་ཏེ་བཟླས་པའི་སྔགས་སུ་གསུངས་སོ། ། མིག་གི་མངོན་ཤེས་བསྒྲུབ་པ་ནི། ། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རྣམ་པ་ལ། ། ཡེ་ཤེས་འཕྲོ་འདུས་བྱིན་རླབས་སྡུད། ། བསྙེན་པ་སྐྱོལ་བས་དེ་བཞིན་བྱ། ། ཞེས་པ་ལ། ད་ནི་ཁྱད་པར་གྱི་བཟླས་པ་གསུངས་ཏེ། མིག་གི་མངོན་ཤེས་འདོད་པས། རང་ལ་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་ཡི་གེ་བཀོད་ལ། ཡེ་ཤེས་པའི་འོད་ཟེར་འཕྲོས་ཤིང་ཚུར་འདུས་པས་མིག་གི་སྒྲིབ་པ་དག་པས་ཤའི་སྤྱན་དང་ལྡན་པར་གསུངས་ཤིང་། མཚན་མའི་བསྙེན་པ་སྐྱོལ་བས་འགྲུབ་པར་གསུངས་སོ། ། རྣ་བ་དང་ནི་དབང་པོ་གཞན། ། གོང་མ་དེ་བཞིན་སྦྱོར་ཤེས་བྱའོ། ། ཞེས་པ་ལ། རྣ་བ་ལ་སོགས་པ་གཞན་རྣམས་ལ་ནི། སྐུ་གསུམ་མམ་ཨཱཿདང་ཧཱུཾ་གིས་འཕྲོས་པ་དང་འདུས་པས། དེའི་དངོས་པོར་དག་པར་བྱས་ཏེ། སྣང་བ་དག་པར་བསྒྲུབ་པར་གསུངས་སོ། ། གང་ཞིག་ཕྲིན་ལས་རྣམ་བཞི་ལས། དང་པོ་ཞི་བ་གསུངས་པ་ནི། ། ཞི་བ་ནི་ཞི་བའི་སྟེ་དགྲ་བགེགས་ཞི་བར་འདོད་པའོ། ། ཁ་དོག་དཀར་པོའི་འཕྲོ་འདུ་ཡིས། ། རང་གི་སྡིག་དང་བག་ཆགས་དང་། །

Regarding this: the subsequent yoga refers to the time of the sequence of daily activities, during which one should fully perform the making of tsa-tsas and so forth. Then, one should fully accomplish the practice through the stages of approach, close approach, and great accomplishment. It is taught that if one accomplishes these, the siddhis will arise. By the phrase "the three bodies," this is also taught as a sign of accomplishment. Up to that point, the signs of accomplishment in both actual experience and dreams have been shown, so they are not mentioned here as they have already been clearly explained. From "those [beginning with] recitation" up to "should be known," the actual recitation—the mantra to be recited—is taught. Regarding the accomplishment of the clairvoyance of the eye: "In the form of the Body, Speech, and Mind, Wisdom radiates and gathers as blessings; By completing the approach, act accordingly." This teaches the special recitation. One who desires the clairvoyance of the eye should arrange the syllables of the Body, Speech, and Mind upon themselves. Through the radiation and re-absorption of the wisdom-being's light rays, the obscurations of the eye are purified, and it is taught that one will possess the fleshly eye. It is taught that this is accomplished by completing the approach of signs. Regarding the ears and the other faculties: "The ears and the other faculties Should be known to be applied in the same way as above." For the ears and the others, through the radiation and re-absorption of the three bodies, or the syllables ĀḤ and HŪṂ, their respective entities are purified, and it is taught that one accomplishes the purity of appearances. Regarding the four activities, the first, pacifying, is taught as follows: "Pacifying" refers to the pacification of enemies and obstructors. "By the radiation and re-absorption of white color, One's own sins and habitual tendencies..."

གཞན་གྱི་གདུག་རྩུབ་ཞི་བར་བྱེད། ། ཅེས་པ་ལ། ཁ་དོག་དཀར་པོ་འཕྲོས་པས་རང་གི་སྡིག་པའི་དངོས་པོ་དང་། ཀུན་ནས་དཀྲིས་པའི་བག་ཆགས་ཞི་བ་དང་། གཟུགས་དང་སྒྲ་མེད་ཁམས་ཀྱི་གནོད་བྱེད་ཀྱི་དབལ་དང་གདུག་རྩུབ་ཞི་བར་སོང་ཞེས་གསུངས་སོ། ། ཚེ་དང་རིགས་རྒྱུད་ལོངས་སྤྱོད་རྣམས། ། རྒྱས་པར་འདོད་པ་འོད་ཟེར་སེར། ། ཞེས་པ་ནི་དེ་ལ་དེས་ཚེ་རིང་བ་དང་། རང་གི་རིགས་རྒྱུད་དར་བ་དང་། ལོངས་སྤྱོད་ནི་ལྷའི་ལོངས་སྤྱོད་དང་ལྡན་པར་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་འོད་དང་ལྷ་དང་སེར་པོའི་འཕྲོ་འདུ་ལ་བརྟེན་ཏེ། ། རང་གི་སྙིང་པོ་ལ་པུཥྚིཾ་ཀུ་རུ་ཨོཾ་ཞེས་པ་གདགས་སོ། ། བདེ་གཤེགས་འོད་བསྐུལ་རང་ལུས་ཀྱི། ། རང་བཞིན་ཚེ་རྣམས་རྒྱས་པར་བྱེད། ། ཅེས་པ། རང་གི་འོད་རིན་ཆེན་གོས་སྔོན་ཅན་ལ་འཕྲོས་ཏེ། དེས་ཧཱུཾ་གི་དངོས་པོ་གསལ་བར་སྦྱངས་པ་ནི་ཉི་མ་དང་ཟླ་བའི་བར་དུ་ཨཱ་ལི་དང་ལྡན་པས་གསུངས་སོ། ། དཀར་དམར་ཁུ་བའི་འཕྲོ་འདུ་ཡིས། འཇིག་རྟེན་རིགས་རྒྱུད་རྒྱས་པར་བྱེད། ། ཅེས་པ་ལས། རང་དང་ལྡན་པའི་འོད་ཡེ་ཤེས་འཁོར་ལོ་ལ་ཕོག་པས་ཐིག་ལེ་ཨཱ་ལི་དང་ཀཱ་ལིའི་ངོ་བོར་སྤྱན་དྲངས་པའི་ངོ་བོ་དེས་དེ་ལ་སྲུང་བ་དང་འབྲེལ་ཏེ། ལས་དེས་བུ་ལ་སོགས་པ་དར་ཞིང་རྒྱས་པར་འགྱུར་རོ། ། ནོར་དང་རྫས་ནི་རྒྱས་འདོད་པས། ། རིན་ཆེན་བཅུད་ཀྱི་ཚུལ་དུ་སྒྲུབ། ། ཅེས་པ་ལ། ནོར་དང་རྫས་རྒྱས་ནས་བདེ་བར་གཤེགས་པ་མཆོད་པར་འདོད་པས། རཾ་གྱིས་བདུད་རྩི་སྟེར་བ་བུམ་པ་ཁ་རྒྱན་དང་ལྡན་པའི་ནང་དུ། རྒྱལ་པོ་བསྐྱེད་ལ་མཆོད་པས་མཆོད་དེ། ཨོཾ་བཻ་ཤྲ་བ་ཎ་ཡེ་ས་མ་ཡ་བ་ཤཾ་ཀུ་རུ་ཧོཿ།

Regarding the statement, "Pacify the malice of others," it is taught that by the radiation of white light, one's own sinful entities and the habitual tendencies of the pervasive obsessions are pacified, and the fierce power and malice of the harm-doers of the formless and form realms are pacified. Regarding the statement, "For those who desire to increase lifespan, lineage, and enjoyments, the light rays are yellow," this means that those who desire long life, the flourishing of their own lineage, and enjoyments equal to those of the gods, should rely on the radiation and reabsorption of yellow light and deities. One should append "puṣṭiṃ kuru oṃ" to one's own essence mantra. Regarding the statement, "By invoking the light of the Sugatas, the nature of one's own lifespan is increased," this means that one's own light radiates to the Blue-Clad Jewel-Holder (Nīlāmbaradhara), and by that, the entity of the syllable HŪṂ is clearly purified; it is taught that this is endowed with the vowels (āli) between the sun and the moon. Regarding the statement, "By the radiation and reabsorption of the white and red essences, the lineage of the world is increased," this means that the light associated with oneself strikes the wisdom wheel (jñānacakra), and by the essence of the bindu invited in the form of the vowels and consonants (āli and kāli), it is connected to protection; through that activity, children and so forth will flourish and increase. Regarding the statement, "Those who desire to increase wealth and material goods should practice in the manner of the essence of jewels," this means that those who desire to increase wealth and goods in order to make offerings to the Sugatas should, within a vase equipped with a spout, generate the King [of Wealth] by means of the syllable RAṂ and offer the nectar. Then, recite: "Oṃ vaiśravaṇāya samaya vaśaṃ kuru hoḥ."

ཞེས་པ་དང་འབྲེལ་པ་ནི་སྒྲུབ་པའོ། ། བྱ་གྲུབ་ཡེ་ཤེས་ངོ་བོ་སྟེ། ། རིན་ཆེན་མཆོད་རྟེན་ནེའུ་ལེ་བསྣམས། ། སྒྲུབ་པའི་དགོས་འདོད་སྐོང་མཛད་མ། ། རྣམ་ཐོས་ནོར་སྟེར་ཁྱོད་ལ་བསྟོད། ། ཅེས་པ་དང་འབྲེལ་ཏོ། ། དེའི་ནོར་ནི་སུམ་ཆ་གསུམ་དུ་སྤྱོད་པར་གསུངས་སོ། ། ཁ་དོག་དམར་པོའི་འོད་ཟེར་གྱིས། ། དམིགས་པ་མ་ལུས་དབང་དུ་སྡུད། ། ཅེས་པ་ལ། འོད་ཟེར་དམར་པོ་ཁ་དོག་དམར་པོ་ལྷ་ལ་ཕོག་པས་གང་དམིགས་པ་ནི་ལྷ་དང་ཀླུ་དང་སྲིན་པོ་ལ་སོགས་པ་དབང་དུ་སྡུད་དེ་དེ་ཡང་བ་ཤཾ་ཀུ་རུ་ཧོཿཞེས་པ་དང་འབྲེལ་ཏོ། ། ཚར་གཅོད་དུས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ནི། ། འཁོར་ལོ་འོད་ཟེར་སྐུར་གྱུར་ཏེ། ། བཀུག་ཅིང་ཐོ་བ་ལ་སོགས་པས། ། ཞེས་པ་ལ། གྲུ་གསུམ་དང་ལྡན་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་ལིངྒའི་གཟུགས་བཅུག་ལ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ལས་འོད་ཟེར་དམར་པོ་འཕྲོས་པའི་འོད་ལས་ལྕགས་ཀྱུ་ཐོགས་པ་མང་པོ་འཕྲོས་ནས་རང་དབང་མེད་པར་བཀུག་སྟེ་ཐིམ་པ་ནི་བསྡིགས་པ་སྟེ། སྔགས་བཞིས་བསྟིམས་ལ་ཐོ་བ་དང་། རལ་གྲི་ལ་སོགས་པས་ཕབ་ནས་མེད་པར་བྱས་པའོ། ། དྲག་པོའི་མཚོན་ཆ་ཐོག་ཕབ་པས། ། སྤྱི་བོ་གཙུག་གནས་རྣམས་སུ་ནི། ། ཕུང་པོ་གཞིག་པའི་སྦྱོར་བ་བྱ། ། ཞེས་པ་ལ། ལུས་ངག་དྲག་པོ་དང་བཅས་པའི་ཁྲོ་བོས་མཚོན་ཆའི་ཐོག་འབེབས་པའོ། ། སྤྱི་གཙུག་ནས་རྐང་པའི་མཐིལ་དུ། ཕུར་པ་བརྒྱབ་ཅིང་དེའི་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་སོགས་པ་འཇིག་པར་འགྱུར་ཏེ་དེ་ནི་ཕུང་པོ་བཤིག་པའོ། ། ས་བོན་འཇོམས་དང་འབྱེད་བྱེད་པས། ། འགྲུབ་པར་འགྱུར་བར་གསུངས་པ་ཡིན། ། ཞེས་པ་ལ་ས་བོན་འཇོམས་པ་ནི་བྱང་སེམས་བསྐམ་པ་སྟེ།

That which is connected to this is the practice. The essence is the all-accomplishing wisdom; holding a jewel stūpa and a mongoose, you fulfill the needs and desires of the practice. I praise you, Vaiśravaṇa, the giver of wealth. This is the connection. It is taught that his wealth is to be used in three parts. Regarding the line: "With rays of red light, you magnetize all objects of focus without exception," when the red light—the red-colored radiance—strikes the deity, it magnetizes whatever is focused upon, such as gods, nāgas, rākṣasas, and so forth. This is connected to the mantra vaśaṃ kuru hoḥ. Regarding the application for subjugation: "The wheel becomes light and the body; having summoned [them], with a hammer and so forth," in a triangular maṇḍala, the form of the liṅga is placed. From the wisdom wheel, red light rays radiate, and from that light, many [emanations] holding iron hooks radiate forth, summoning [the target] without autonomy. This dissolution is the act of threatening. Having dissolved [them] with the four mantras, they are struck down with a hammer, a sword, and so forth, and thus eliminated. Regarding the line: "By raining down fierce weapons, upon the crown of the head and the top of the skull, perform the application to destroy the aggregates," this refers to the wrathful deity, together with fierce body and speech, raining down weapons. From the crown of the head down to the soles of the feet, the ritual dagger (kīla) is driven in, and the five aggregates and so forth are destroyed; this is the destruction of the aggregates. Regarding the line: "By destroying the seed and causing separation, it is taught that accomplishment will occur," destroying the seed refers to the drying up of the bodhicitta.

རཾ་ལས་མེ་འབར་བ་དང་ཕུར་པ་ཡང་བརྡེག་པར་གསུངས་སོ། ། འབྱེད་པ་ཡང་ལྷ་དང་དབྲལ་བ་སྟེ། དོང་དུ་གུ་གུལ་སྦྱར་མ་བདུག་ཅིང་། བནྡྷ་ཀུ་རུ་ཤག་ཤག་ཨཱརྱ་ཨ་ཙ་ལ་ཤག་ཤག་ཅེས་པས་སྔགས་ཀྱིས་འབྱེད་པར་གསུངས་སོ། ། དེ་ལ་སོགས་པའི་སྦྱོར་བ་རྣམས། ། མཁས་པ་ཡིས་ནི་ཤེས་པར་བྱ། ། ཞེས་པས་བསྲེག་པ་དང་མནན་པ་དང་འཕངས་པ་ལ་སོགས་པ་མཁས་པས་ཤེས་པར་བྱའོ། ། དེ་རྣམས་སྔགས་ཀྱི་མཐའ་ལ་ནི། ། ཞེས་པ་ནས། མན་ངག་གོ་བར་བྱས་ལ་ཤམ་བུའི་སྔགས་གསད་པ་དང་སྲུང་བ་ལ་སོགས་པ་བླ་མའི་མན་ངག་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། ། མཁས་པའི་ཚིག་ཅེས་པ་ནི་མ་བྲིས་སོ། ། བདག་གིས་གཞན་དོན་རྒྱས་པ་ནི། ། བྲིས་པས་མ་ལེགས་ཉེན་སྲིད་པས། ། བླ་མ་མཁས་པ་དེ་ལ་བཟོད་པར་གསོལ། ། ཀླུ་མོ་མཁའ་འགྲོས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་དང་། ། སེམས་ཅན་བདག་པས་དམན་ལ་ཕན་པར་བྱ་ཕྱིར་དང་། ། རང་མོས་ཤུགས་ཀྱིས་གཞུང་འདི་བརྩམས། ། འདི་བརྩམས་པ་ཡི་དགེ་བ་ཡིས། ། སེམས་ཅན་མ་ལུས་ཐམས་ཅད་ཀུན། ། སྔགས་ཀྱི་མི་མཐུན་ཟད་གྱུར་ནས། ། ཡོངས་སུ་དག་པའི་ས་ཐོབ་ཤོག། སྔགས་ཀྱི་རྒྱན་གྱི་འགྲེལ་པ་མཆོག་རབ་ཀྱིས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ། ། ། ། བླ་མ་དམ་པའི་མན་ངག་སྙན་ནས་སྙན་དུ་ཐོབ་པ་རྫོགས་སོ། །

It is taught that fire blazes from the syllable RAṂ and that the ritual dagger (kīla) is also to be struck. "Separating" refers to severing the connection with the deity; it is taught that one separates [the spirit] by fumigating with compounded guggulu in a pit while reciting the mantra: bandha kuru śag śag ārya acala śag śag. "The wise should understand these applications and so forth" means that the wise should understand the procedures for burning, suppressing, hurling, and so on. Regarding the passage from "At the end of those mantras..." up to "having understood the pith instructions," one should learn the concluding mantras (śam-bu) for killing, protection, and so forth from the pith instructions of the guru. The phrase "the words of the wise" has not been written here. Because I have written this extensive work for the benefit of others, there may be the danger of errors; I pray for forgiveness from the learned gurus. This text was composed through the power of my own devotion, in order to benefit sentient beings who are inferior to myself and who have been blessed by the ḍākinīs of the nāga realm. By the virtue of composing this, may all sentient beings without exception, having exhausted all that is discordant with mantra, attain the completely pure stages (bhūmi). The Commentary on the Ornament of Mantra composed by Chok-rab is complete. The Pith Instructions of the Sublime Guru received from ear to ear is complete.