A Sādhana of the Noble Blue-Clad Vajrapāṇi

༄༅༅། ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཨཱརྱ་ནཱི་ལཱམྦ་ར་དྷ་ར་བཛྲ་པཱ་ཎི་སཱ་དྷ་ན་ནོ་པི་ཀ། བོད་སྐད་དུ། འཕགས་པ་ལག་ན་རྡོ་རྗེ་གོས་སྔོན་པོ་ཅན་གྱི་སྒྲུབ་ཐབས། དཔལ་ལྡན་གོས་སྔོན་ཅན་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། འགྲོ་བ་སེམས་ཅན་མུན་འཐོམས་པའི། ། ཀུན་ནས་དཀྲིས་པའི་ཉོན་མོངས་ཀུན། ། སྒྲོན་མེས་གསལ་ཕྱིར་སྒྲུབ་པའི་ཐབས། ། དཔལ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་འཛིན་ལ་གུས་བཏུད་དེ། ། བླ་མ་བརྒྱུད་པའི་མན་ངག་ནི། ། ཀླུ་ཡི་བྱང་ཆུབ་ཉིད་ཀྱིས་རིམ། ། བཞིན་བཤད་རིགས་རྣམས་འོས་སུ་གྲུབ་པ་ཡི། ། སྔགས་པ་ཡོན་ཏན་ཀུན་ལྡན་པའི། ། ཡིད་འོང་བཀྲ་ཤིས་བདེ་གནས་སུ། ། བླ་མེད་རྒྱུ་རུ་རག་གནས་ལ། ། སྙིང་གར་ཉི་ལ་ཧཱུཾ་བཞག་སྟེ། ། བྱིན་བརླབས་བལྟས་ཏེ་བཀའ་བསྒོ་ལ། ། འོད་ཀྱིས་བགེགས་ལ་ཐོག་རྣམས་དབབ། ། བྷྲཱུཾ་གྱི་ཚིག་དང་ཡང་དག་ལྡན། ། ཧཱུཾ་ལས་འོད་ཟེར་ཧ་འཕྲོས་པས། ། རྡོ་རྗེ་འཁོར་ལོ་རལ་གྲི་དང་། ། མེ་ཡི་ཁང་པ་ཡོངས་སུ་དབུབ། ། བཛྲ་ཙཀྲ་ཧ་ན་དང་། ། ཛྭ་ལ་རཾ་ཡང་ཡོངས་སུ་བརྗོད། ། གཡས་པའི་རཾ་དང་གཡོན་པའི་ཨ། ། སྙིང་རྗེས་བགེགས་གསོས་བྱེར་བར་འགྱུར། ། རྒྱུད་འོས་གྱུར་ནས་རང་བྱུང་གི། དེ་འོད་ལས་བྱུང་ཉིད་(ཉིད་ཀྱིལ་,ཉི་དཀྱིལ་)དུ། ། སློབ་དཔོན་སངས་རྒྱས་བཅས་སྤྱན་དྲང་། ། བླ་མ་མི་བསྐྱོད་གཟུགས་འཛིན་ལ། ། ཕྱག་འཚལ་ཕྱི་ནང་བཞི་ཡིས་མཆོད། ། སྡིག་པ་བཤགས་ནས་སྡོམ་པ་གཟུང་། ། ཡི་རང་བསྐུལ་དང་གསོལ་བ་གདབ། ། བསྔོ་དང་སྐྱབས་འགྲོ་སེམས་བསྐྱེད་དེ། ། ཚད་མེད་བཞི་པོ་ཡོངས་སུ་བསྐྱེད། ། རྒྱུ་དང་མི་རྒྱུའི་རྣམ་པ་ཀུན། ། ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་དག་པ་ལས། །

In the language of India: Ārya-nīlāmbaradhara-vajrapāṇi-sādhana-nopika. In the language of Tibet: ’Phags pa lag na rdo rje gos sngon po can gyi sgrub thabs (The Sādhana of the Noble Vajrapāṇi Clad in Blue). Homage to the glorious one clad in blue! To clarify the afflictions of all beings who are bewildered by darkness and completely entangled, I bow with devotion to the glorious Vajradhara. Following the sequence of the oral instructions of the lineage gurus, as taught by Nāgabodhi himself, I shall explain the practice for the sake of those of the appropriate family. In a delightful, auspicious, and pleasant place, a practitioner endowed with all qualities and established in the unsurpassed causal vehicle, should place a HŪṂ upon a sun disk at the heart. Having visualized the blessing and issued the command, one should strike the obstructors with light. Accompanied by the syllable BHRŪṂ, light rays radiate from the HŪṂ, completely covering the area with a vajra, a wheel, a sword, and a house of fire. One should fully recite: VAJRA CAKRA HANA and JVALA RAṂ. With RAṂ on the right and A on the left, the obstructors are nourished by compassion and dispersed. Once the continuum is made fit, from that self-arisen light, one should invite the Master together with the Buddhas into the sun disk. To the Guru, who assumes the form of Akṣobhya, one pays homage and makes outer and inner offerings of the four kinds. Having confessed misdeeds, one takes the vows, rejoices, exhorts, and makes supplications. One dedicates, goes for refuge, and generates the bodhicitta, fully developing the four immeasurables. From the complete purity of all things, both animate and inanimate, [the mandala arises].

རང་བྱུང་སྔགས་བསྐྱེད་འབྱུང་བ་ཡི། ། གཞལ་ཡས་ལམ་ལྡན་རབ་ཏུ་བཅས། ། གྲུ་བཞི་པ་ལ་སྒོ་བཞི་པ། ། ཀ་བ་བརྒྱད་དང་རིན་ཆེན་མཛེས། ། དྲ་བ་དྲ་ཕྱེད་ཕ་གུ་དང་། ། དར་དཔྱངས་རྟ་བབས་རྣམས་དང་ལྡན། ། སེང་གེ་འཁོར་ལོ་ཉི་ཟླའི་གདན། ། དེ་སྟེང་ཧཱུཾ་ལས་རྡོ་རྗེར་གྱུར། ། དེ་ལས་དཔལ་ལྡན་གཉིས་ཀྱི་བདག། ཉོན་མོངས་ཀུན་སེལ་གཏུམ་པོའི་གཟུགས། ། རིགས་ལྔའི་སངས་རྒྱས་དབུ་ལ་བརྒྱན། ། མཐིང་ག་གོས་སྔོན་སྐུ་ལ་གསོལ། ། རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་ལག་ན་ཐོགས། ། ཐུན་མོང་ལས་དང་རྗེས་མཐུན་ནོ། ། མཆོག་ཀྱང་ཐོགས་པ་མེད་པར་རོ། ། སྦྲུལ་བཞིས་ལུས་ལ་རྣམ་པར་བརྒྱན། ། སྤྱན་དམར་མཆེ་གཙིགས་སྦྲུལ་ནག་ཟ། ། རིན་ཆེན་དཔའ་བོའི་ཆས་ཀྱིས་བརྒྱན། ། བརྐྱང་བསྐུམ་ཁྲོ་བོ་བརྗིད་པའི་ཞལ། ། གསུས་ཁྱིམ་ཆེ་ཞིང་འཇིགས་པ་ཅན། ། དེ་གསལ་མདུན་དུ་ཡེ་ཤེས་དགུག། བགེགས་བསལ་མཆོད་དང་གཏོར་མས་མཉེས། ། ཨེ་མ་ཧོ་དཔལ་ལྡན་གོས་སྔོན་ཅན། ། ལུས་ཀྱི་རྟོག་པ་བསལ་བའི་ཕྱིར། ། ཡེ་ཤེས་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་དང་། ། བདག་ལུས་ཡེ་ཤེས་སྐུར་བྱིན་རློབས། ། ཞེས་གསོལ་བ་གདབ་བོ། ། དེ་ནས་སྐུ་གསུང་ཐུགས་གནས་སུ། ། ཡིག་འབྲུ་གསུམ་ལས་འོད་བྱུང་ནས། ། མི་སྡུག་ཡིག་འབྲུ་འོད་ཀྱི་གཟུགས། ། བསྡུས་ཤིང་བསྲེགས་ཏེ་སྦྱངས་པ་ལས། ། ཡེ་ཤེས་གསུམ་ནི་གནས་སུ་བཞག། ཡེ་ཤེས་རིགས་ལྔས་བྱིན་གྱིས་བརླབས། ། དབང་བསྐུར་མི་བསྐྱོད་རིགས་ལྔས་བརྒྱན། ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་གུ་ཧྱ་ཨ་བྷི་ཥིཉྩ། ཞེས་བྱ་བའི་སྔགས་ཀྱིས། ངག་ཡོངས་སུ་དག་པར་བྱས་ཏེ། གསང་སྔགས་བཟླས་སོ། ། གསལ་བ་རྣམ་གཉིས་རགས་དང་ཕྲ། །

From the self-arisen mantra-generation, the celestial mansion arises, complete with its pathways. It is square with four doors, adorned with eight pillars and precious gems. It is endowed with lattices, half-lattices, friezes, silk pendants, and archways. Upon a lion throne, a wheel, and a sun and moon seat, from the syllable HŪṂ, a vajra is formed. From that, the glorious Lord of the Two, the fierce form that dispels all afflictions, appears. His head is adorned with the Buddhas of the five families. He wears a dark blue garment upon his body and holds a vajra and bell in his hands. This is in accordance with the common activities. The supreme [attainment] is also unimpeded. His body is completely adorned with four snakes. With red eyes and bared fangs, he devours black snakes. He is adorned with the attire of a precious hero. With one leg extended and one drawn in, his face is majestic and wrathful. With a large belly, he is terrifying. Visualizing him clearly, summon the wisdom beings before him. Clear away obstacles and please them with offerings and torma. "Emaho! Glorious Blue-Robed One, in order to clear away the conceptualizations of the body, through the great compassion of wisdom, bless my body as the wisdom body." Thus, one should make the supplication. Then, from the three syllables at the locations of the body, speech, and mind, light rays emerge. The unattractive syllables, in the form of light, are gathered and burned, and through this purification, the three wisdoms are established in their places. One is blessed by the five families of wisdom and empowered, adorned by the five families of Akṣobhya. With the mantra: OṂ SARVA TATHĀGATA GUHYA ABHIṢIÑCA, the speech is completely purified, and one recites the secret mantra. The two types of clarity are the coarse and the subtle.

བདག་དང་གཞན་གྱི་རྣམ་པ་ལ། ། གསལ་བར་བྱེད་པ་དེ་ཉིད་དོ། ། རྒྱུད་རྣམས་སྦྱངས་པའི་བཟླས་པ་ནི། ། རགས་པ་དང་ནི་ཕྲ་བའོ། ། རགས་པ་གཉིས་ཏེ་བ་ཐག་དང་། ། བ་ཐག་མེད་དེ་གཉིས་ཀ་ལ། ། མགལ་མེ་ཕྲེང་བ་ཉི་མའི་ཚུལ། ། ཕྲ་ཡང་གསུམ་དུ་འབྱུང་བ་ནི། ། ཧཱུཾ་བསྐུལ་བསྲེག་པ་རཾ་ཡིན་ཏེ། ། ལྟེ་བར་བཀྲུ་བ་སྤྱི་བོ་ཨ། ། མཚན་མ་འདོད་པའི་བཟླས་པ་ལ། ། རྣམ་པ་ལྔར་འདིས་མ་བྱས་པ། ། འོད་ཟེར་དཀར་དམར་འཕྲོ་འདུ་དང་། ། བ་ཐག་གཟིངས་དང་དམིགས་པ་མེད། ། སྙིང་གར་བསྐོར་རོ་མཚན་མ་འབྱུང་། ། རཾ་དང་ཧཱུཾ་ལས་མེ་བྱུང་བས། ། ཡེ་ཤེས་ལུས་སུ་གསལ་བར་སྣང་། ། གྲུབ་རྟགས་ཐོན་པའི་རྟགས་གསུམ་ལས། ། འོད་སྒྲ་སྐུ་སྟོན་སྒྱུ་མ་དང་། ། ཚོགས་དང་གཏོར་མས་བཟློག་པར་བྱ། ། དེ་རྗེས་སངས་རྒྱས་ལུང་སྟོན་འབྱུང་། ། གྲོགས་ནི་ཁྲུས་དང་སྲེག་དང་ཚེ། ། བདུད་རྩི་ཀློག་འདོན་མཎྜལ་དང་། ། ཚོགས་དང་སྦྱིན་སྲེག་གསད་པ་དང་། ། ཚ་ཚ་གཏོར་མ་ལ་སོགས་པ། ། འདི་ཡང་གྲོགས་སུ་འགྲོ་བ་ཡིན། ། དེ་ནས་གསེར་ལ་སོགས་པ་འགྲུབ། ། མཆོག་འདོད་པ་ཡི་སེམས་ཅན་གྱིས། ། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་འཁོར་ལོ་བཞི། ། སྙིང་ནས་སྦྱོར་བ་གསུམ་གྱི་རྩ། ། ཡི་གེ་ཐིག་ལེས་ཡང་དག་མཚན། ། དབུས་སུ་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་འབར། ། དབུ་མ་དབྱིངས་ནས་སྤྲུལ་པ་རུ། ། ཡེ་ཤེས་གསལ་བར་དབྱིངས་ལ་ཐུག། དེ་ཚེ་མི་གནས་བསམ་དང་བྲལ། ། འགྲོ་བའི་ཚེ་དབང་གང་གི་རྩ། ། ཁ་ཕྱེ་བ་ཡི་ནང་ནས་ཐིག་ལེ་བསམ། ། བ་ཐག་ཕུག་ནས་ཐིག་ལེ་ལ། ། ཐིམ་མོ་དེ་ལ་བློ་གཏད་པས། ། མཐའ་འདས་རང་བཞིན་མེད་པའོ། ། འཇུག་པ་བ་ཐག་བཞི་པོ་ཡང་། །

That which clarifies the aspects of self and other is suchness itself. The recitation for purifying the continua is both coarse and subtle. The coarse is of two types: with a cord and without a cord; for both of these, there are the methods of the circling firebrand, the garland, and the sun. The subtle also arises in three ways: the hūṃ that exhorts, the raṃ that burns, and the aḥ that washes at the navel and crown. Regarding the recitation of the desired signs, if one does not perform these five aspects—the radiating and absorbing of white and red light rays, the cord, the raft, and the non-conceptual—the signs will arise as they circle the heart. Through the fire arising from raṃ and hūṃ, the wisdom body appears clearly. From the three signs of attaining the marks of accomplishment—light, sound, and the manifestation of the body—one should avert obstacles with feast offerings, torma, and so forth. Following that, the prophecy of a Buddha will occur. The auxiliary practices are: bathing, burning, longevity, nectar, recitation, the maṇḍala, feast offerings, fire rituals, the rite of slaying, tsatsa, torma, and so on; these also serve as auxiliaries. Then, gold and other things are accomplished. For sentient beings who desire the supreme, the four wheels of method and insight are joined from the heart at the three channels. They are perfectly marked by syllables and bindus. In the center, method and insight blaze. From the expanse of the central channel, emanations arise; wisdom appears clearly and reaches the expanse. At that time, one is non-abiding and free from thought. When the life-force of beings enters the channel, one should visualize the bindu within the opened mouth. Having pierced the cord, it dissolves into the bindu. By focusing the mind on that, it is the nature beyond extremes, without self-existence. The four cords of entry are also...

སྲིད་གསུམ་འཇོམས་པའི་རང་བཞིན་ཏེ། ། སྟོང་པ་བ་ཐག་བཞི་པོར་ཐིམ། ། དབང་པོ་ཐིག་ལེ་མེད་པ་ལ། ། དབུ་མ་ཆེན་པོའི་དབྱིངས་ཉིད་དུ། ། ཡེ་ཤེས་ཕྲ་མོ་ལས་ཀྱིས་སྤྲོས། ། འབྱུང་འཇུག་ཕྲ་བའི་བ་ཐག་ནི། ། སྐོར་བདུན་འོང་དང་འགྲོ་བ་འགྲུབ། ། རྟགས་ལྔ་ལ་བཟླ་ཕྱག་རྒྱ་ཡི། ། ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་ཐོབ་པར་འགྱུར། ། འདི་ནི་གང་ཟག་སྣོད་ཅན་ལ། ། གང་ཟག་ཚུལ་འཆོས་གཡོ་ཅན་རྣམས། ། གསང་སྔགས་ཕྲག་ཁྱེར་ངན་སོང་རྒྱུ། ། དེ་ལ་སྦྱིན་པར་མི་བྱའོ། ། ཚུལ་བཞིན་བསྒྲུབ་པའི་གང་ཟག་ལ། ། དངོས་གྲུབ་ཀླུ་མོ་མཁའ་འགྲོས་སྟེར། ། བརྒྱུད་པའི་རིམ་པ་མན་ངག་འདི་བཀོད་པས། ། ཚིག་དང་དོན་ལ་ཉེས་པ་ཡང་ཡོད་སྲིད། ། རིགས་ལྔ་བདེ་བར་གཤེགས་པ་དང་། ། མཁས་པ་རྣམས་ལ་བཟོད་པར་གསོལ། ། ཁེངས་པ་རྙེད་པ་བཀུར་སྟིར་ལ་སོགས་མིན། ། ཕྱི་རབས་རྩོད་པའི་དུས་སུ་སེམས་ཅན་དངོས་གྲུབ་འབྱུང་། ། འདི་བརྩམས་པ་ཡི་བསོད་ནམས་ཀྱིས། ། ཁམས་གསུམ་སེམས་ཅན་མ་ལུས་ཀུན། ། རགས་དང་ཕྲ་བའི་རྟོག་པ་ཀུན་སྤངས་ནས། ། ཡོངས་སུ་དག་པའི་ས་ཐོབ་ཤོག། དགེ་སློང་ཀླུའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱིས་མཛད་པའི་སྒྲུབ་ཐབས་རྫོགས་སོ། །

The nature that destroys the three realms of existence Dissolves into the four threads of emptiness. In the sense-faculties where the bindu is absent, Within the very expanse of the Great Middle Way, Subtle wisdom is emanated through activity. The subtle threads of arising and entering Accomplish the coming and going of the seven cycles. By reaching the culmination of the five signs, The great wisdom of the mudrā will be attained. This is for individuals who are worthy vessels; To those individuals who are hypocritical and deceitful, Who carry the Secret Mantra on their shoulders as a burden, it is a cause for the lower realms. It should not be given to them. To the individual who practices in accordance with the Dharma, The nāga ladies and ḍākinīs bestow the accomplishments. By arranging these instructions of the lineage stages, There may be faults in the words or the meaning. I pray for forgiveness from the Sugatas of the five families And from all the learned ones. This was not written out of pride, gain, or honor; In the future age of strife, may sentient beings attain accomplishments. By the merit of composing this, May all sentient beings of the three realms without exception, Having abandoned all coarse and subtle conceptual thoughts, Attain the stage of total purity. The sādhana composed by the monk Nāgabodhi is complete.