Toh 2207 · classical Tibetan · Tengyur edition

The Ornament for Consecration

Translated from the Tibetan by buddhist-nlp/mitra-qwen35-translate · machine-assisted

Edition 1.0 · 2026 · not a critical edition machine draft

Catalogue: Toh 2207
Genre: Ritual
Period: classical Tibetan
Edition: Tengyur vol. 050_རྒྱུད་འགྲེལ།_ཛི.txt
Extent: 3 passages · 3,128 Tibetan characters · 801 English words
Translation: buddhist-nlp/mitra-qwen35-translate (English, machine-assisted)
Status: Edition 1.0 · 2026 · machine draft
Rights: Derge Kangyur/Tengyur e-text, Esukhia/Barom edition — public domain (mechanical reproduction)

The Pratiṣṭhālaṃkāra (The Ornament of Consecration) is a ritual manual detailing the procedures for the consecration of sacred objects or spaces. The text integrates material preparations with internal meditative states, requiring the practitioner to coordinate the physical arrangement of offerings—such as canopies, parasols, and banners—with a specific mental orientation. The work commits the reader to a synthesis of external ritualism and internal tantric visualization, specifically the identification of speech with the syllable Hrīḥ and the mind with Akṣobhya. The text concludes by providing a condensed ritual formula, combining circumambulation and aspiration prayers with a specific mantra sequence. By bridging the gap between the tangible environment and the subtle body, the text aims to transform a physical site into a consecrated vessel through the application of meditative absorption and mantra recitation.

Provenance

About this text

A ritual manual concerning the consecration of sacred objects, the Pratiṣṭhālaṃkāra is attributed to the Indian author Nāgārjuna. Preserved in the classical Tibetan tradition under the title Rab tu gnas pa'i rgyan, the work is found within the Other Skillful Means Tantras collection of the Tengyur, specifically in volume ཛི, where it extends over three pages. The text enacts a synthesis of external ritualism and internal tantric visualization, directing the practitioner to coordinate the physical arrangement of offerings—including canopies, parasols, and victory banners—with specific meditative states. It requires the identification of the mind with Akṣobhya and speech with the syllable Hrīḥ, bridging the gap between the tangible environment and the subtle body. The ritual process concludes with circumambulations, aspiration prayers, and a condensed mantra sequence. A scholar or serious reader consults this work today to understand the precise procedures for transforming a physical site into a consecrated vessel through the application of meditative absorption and the integration of material requisites with internal empowerment.

Sanskrit title: Pratiṣṭhālaṃkāra
Indian author: Nāgārjuna
Tibetan translators: not recorded
Canonical collection: Other Skillful Means Tantras
Genre: Ritual
Source edition: Tengyur, vol. ཛི
Period: classical Tibetan

Read further

Catalogue

84000 catalogue entry

Bibliography

BDRC library search

Libraries

WorldCat

Sanskrit sources

Digital Sanskrit Buddhist Canon

Reference

Cite thisAnuvāda, “The Ornament for Consecration” (Toh 2207), machine draft, 2026.https://naxiai.com/tibetan/works/toh2207

Summary & commentary

Significance

This work is significant as it demonstrates the intersection of ritual art and meditative practice in the Indo-Tibetan tradition. It illustrates how the physical environment is conceptually transformed into a sacred space through a combination of material requisites and mental discipline.

Structure

Passages	Section	Description
1	Invocation	Homage to the Vajra-Holder.
2	Ritual Preparation and Visualization	Instructions on arranging offerings and achieving the necessary meditative state and deity identification.
3	Abbreviated Consecration	Guidelines for circumambulation, aspiration prayers, and the specific mantra sequence for a shortened ritual.

Themes

Ritual Materiality (2)
Tantric Visualization (2)
Mantra and Liturgy (3)

Summary, significance and provenance note generated by gemma4:31b from the translation and the catalogue record.

AnuvādaThe Ornament for Consecration·

༄༅༅། ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། པྲ་ཏིཥྛ་ཨ་ལཾ་ཀཱ་ར། བོད་སྐད་དུ། རབ་ཏུ་གནས་པའི་རྒྱན། རྡོ་རྗེ་བསྣམས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་དང་། ། ཟླ་བ་ལྟ་བུའི་མཐུ་མངའ་བའི། ། སེལ་ཅིང་སྣང་བར་བྱེད་པ་ཡི། ། མངའ་བདག་རྡོ་རྗེ་ཅན་ལ་འདུད། ། ཚོགས་སོགས་ནུས་པ་ཚོགས་བྱུང་བས། ། རབ་ཏུ་གནས་པ་བཤད་པར་བྱ། ། སྔགས་པ་ཡོན་ཏན་ཀུན་ལྡན་པས། ། བཀྲ་ཤིས་པ་ཡི་གནས་དག་ཏུ། ། བསྙེན་པ་རྣམ་གསུམ་རྫོགས་པ་ཡིས། ། ལྷག་པར་གནས་པའི་ཆོ་ག་བྱ། ། མངའ་དབུལ་བ་དང་མཆོད་པ་བརྩམ། ། སྔགས་ཀྱིས་གནས་པའི་དོན་དུ་ནི། ། རྒྱས་པར་རབ་གནས་ཆེན་པོར་བལྟ། ། འདི་རུ་ཅུང་ཞིག་བསྡུས་ནས་བསྟན། ། དང་པོར་རྡུལ་ཚོན་དཀྱིལ་འཁོར་བྲི། ། འདོམ་དོ་པའམ་འདོམ་གང་བ། ། གྲུ་བཞི་འཐས་པར་བྱས་པ་ལ། ། ཐིག་ནི་ལེགས་པར་ཡོངས་བཏབ་ལ། ། ས་ཚོན་བྱིན་གྱིས་བརླབ་བ་བྱ་ལ། ། ཚོན་རྣམས་དགྱེ་བའི་རིམ་པ་ནི། ། དབུས་ཀྱི་ཕོ་བྲང་མཐིང་ག་ལ། ། པདྨ་འདབ་བརྒྱད་མཛེས་པར་བཏང་། ། ཤར་གྱི་ཆ་ནི་དཀར་པོ་ལ། ། ལྷོ་ཡི་ཆ་ནི་སེར་པོ་སྟེ། ། ནུབ་ཀྱི་ཆ་ནི་དམར་པོར་སྣང་། ། བྱང་(ནི་,གི་)དོན་ཡོད་གྲུབ་པ་ལྗང་། ། མཐིང་ག་དཀར་དང་སེར་དང་དམར། ། ལྗང་གུ་རྣམས་སུ་གསུངས་པ་ནི། ། པཉྩརེ་ཁཱའི་རྩིག་པའོ། ། སྒོ་གཉིས་མཚམས་དང་ཏྭ་ར་ཎ། ། དྲ་བ་དྲ་བ་ཕྱེད་པ་དང་། ། རྒྱན་རྣམས་ཀྱིས་ནི་རྣམ་པར་སྤྲས། ། ཐ་མ་སྲུང་བ་ཕྲེང་བས་བརྒྱན། ། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ནི་ཤར་ངོས་སུ། ། དབང་སྟེགས་སྟེང་དུ་མཛེས་པའི་གདན། ། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རྟགས་མཆོག་བཞག། ཆུ་གསུམ་འདུས་པས་ཁྲུས་རྣམས་བྱ། །

In the language of India: Pratiṣṭhālaṃkāra. In the language of Tibet: Rab tu gnas pa'i rgyan (The Ornament of Consecration). Homage to the Vajra-Holder! I bow to the Sovereign Vajra-Holder, who possesses the power of the Buddhas of the three times, who is like the moon, and who dispels darkness and brings illumination. Since the capacity to gather the accumulations has arisen, I shall explain the consecration. A mantra practitioner endowed with all qualities should, in an auspicious place, perform the ritual of the preliminary consecration after completing the three types of approach. One should then commence the offering of the empowerment and the offerings. For the purpose of abiding through mantra, one should consult the extensive Great Consecration; here, it is taught in a slightly condensed form. First, one should draw a colored-powder maṇḍala. On a square surface, two or one fathom in size and made firm, the lines are properly laid out. The colored powders are blessed, and the sequence for applying the colors is as follows: the central palace is blue, and a beautiful eight-petaled lotus is laid out. The eastern section is white, the southern section is yellow, the western section appears red, and the northern section is green, representing Amoghasiddhi. What is described as blue, white, yellow, red, and green are the five-colored walls (pañcarekhā). The two doors, the intermediate points, the toraṇa arches, the lattices, and the half-lattices are all adorned with ornaments. The perimeter is decorated with a protective garland. On the eastern side of the maṇḍala, upon the empowerment throne, a beautiful seat is prepared, and the supreme symbols of Body, Speech, and Mind are placed. The ritual bathing is performed with the three waters.

structureTitle block: the Sanskrit title is given as it is transmitted in Tibetan transliteration, not reconstructed from Sanskrit sources; the Tibetan title is translated after it.

terminologyསངས་རྒྱས → “buddha”. The title, not a name. In Old Tibetan the spelling is usually སངས་རྒྱས already; the plural sense ('the buddhas') is carried by context, not by a suffix.

homonymསངས་རྒྱས is rendered “buddha” here; the glossary also records Awakened, awakened, Buddha for other contexts — the sense follows the passage, not a fixed default.

definitionསངས་རྒྱས “buddha” — The Indic term buddha means "The Awakened One" and is used in Buddhism as an epithet for the historical Buddha Siddhārtha Gautama as well as other spiritually enlightened beings in general. “ Buddha ” is the past partici

periodཟླ་བ → “moon; month”. In calendrical and cosmological passages ཟླ་བ is 'month' (twelve months to a year) or 'moon', not the god Candra. Candra is the rendering only where the text addresses or names the deity — a sūtra listing the moon as a time unit is not naming a god.

homonymཟླ་བ is rendered “moon; month” here; the glossary also records Candrā, Candramas, Moon for other contexts — the sense follows the passage, not a fixed default.

definitionཟླ་བ “moon; month” — The deity of the moon, as well as the moon itself. In the Kāraṇḍavyūha , when Avalokiteśvara emanates Candra , it is the deity that is meant.

terminologyསྔགས → “mantra”. སྔགས་པ is a mantra-practitioner, not 'the mantric one'.

definitionསྔགས “mantra” — A formula of words or syllables that are recited aloud or mentally in order to bring about a magical or soteriological effect or result. The term has been interpretively etymologized to mean “that which protects ( trā )

homonymདཀྱིལ་འཁོར is rendered “maṇḍala” here; the glossary also records inner circle, maṇḍalaka, disk for other contexts — the sense follows the passage, not a fixed default.

definitionདཀྱིལ་འཁོར “maṇḍala” — A small ritual space, usually on the ground which is smeared with cow-dung and other substances, where offerings are made. Although the term sometimes lacks the - ka ( kan ) suffix, it is not to be confused with the pant

termཕྱག་འཚལ → homage

termསངས་རྒྱས → buddha

termཟླ་བ → moon; month

termམཆོད་པ → offering

termསྔགས → mantra

termདཀྱིལ་འཁོར → maṇḍala

མཆོད་པའི་ཡོ་བྱད་རྫོགས་པ་ལ། ། བླ་རེ་གདུགས་དང་རྒྱལ་མཚན་དང་། ། མེ་ཏོག་རྣམས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་ཀླུབས། ། དེ་ནས་རང་གི་བསམ་པ་(རྫོག་,རྫོགས་)སོ། ། ལྷག་པའི་ཏིང་འཛིན་གསལ་བར་ཤེས། ། དབང་བསྐུར་བ་ལ་རབ་ཏུ་གནས། ། གསུང་ནི་ཧྲཱིཿལས་བྱུང་བའི་རིགས། ། ཐུགས་ནི་མི་བསྐྱོད་རྡོ་རྗེ་སེམས། ། སྐུ་ནི་རྟག་པའི་རང་བཞིན་ནོ། ། ཚ་ཚ་མཆོད་རྟེན་ལ་སོགས་པ། ། སངས་དེ་ཞུ་ནས་ལྕེ་ལས་ནི། ། ཡེ་ཤེས་ཚ་ཚ་མཆོད་རྟེན་གྱི། ། འབྱུང་བའི་རྒྱུ་རུ་རྣམ་པར་སྣང་། ། ལྷ་ཁང་འབྲུ་ཡི་རྟེན་ལས་སུ། ། གོང་གི་སྟོབས་ཀྱིས་གང་འགྱུར་བ། ། རང་གི་སྣང་བ་འབྱུང་བ་ཡིན། ། སློབ་དཔོན་རབ་ཏུ་འགྱིང་བཅས་པས། ། རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་ལྡན་པ་ཡིས། ། བདེ་གཤེགས་ནམ་མཁར་སྤྱན་དྲངས་ལ། ། ཕྱག་འཚལ་མཆོད་བསྟོད་རྒྱས་པར་བྱ། ། དེ་ནས་ཕྱག་རྒྱ་བཞི་ལྡན་པས། ། རྟགས་གསུམ་དག་ལ་གཞག་པར་བྱ། ། དེས་ནི་མཆོད་པ་རྒྱས་པའོ། ། དཀྱིལ་འཁོར་གསང་བའི་ལྷ་ལ་དབུལ། ། རིན་ཆེན་སྣ་བདུན་ལྷ་མོ་བརྒྱད། ། མ་ལུས་བསྟོད་ཅིང་བཟོད་པར་གསོལ། ། གསང་སྔགས་རྒྱལ་པོའི་མཐའ་ལ་ནི། ། འབྲུ་གསུམ་ཡི་གེ་བཏགས་པས་ནི། ། བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་ནས་(སྟོད་,སྟོང་)རྩ་བརྒྱད། ། བཟླས་པ་འོད་ཟེར་གཞུང་བཞིན་བསྟིམ། ། ཞུ་བས་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རྟགས། ། རང་རང་རྣམས་ལ་གསལ་ཞིང་རྒྱས། ། དེ་ལ་མཆོད་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱང་། ། དཀོན་མཆོག་སྐྱབས་ཆེན་རྣམས་དང་ཡང་། ། མ་ལུས་ལུས་པ་མེད་པ་ལ། ། ཡང་དག་པ་རུ་རབ་ཏུ་བསྔགས། ། གཏོར་མ་གཉིས་ཀྱིས་གཙང་རིགས་དང་། ། བགེགས་དང་རིགས་དྲུག་མ་ལུས་པ། ། གཏོར་མ་ཆེན་པོ་སྦྱིན་དུ་མཆོད། །

When the requisites for offering are complete, cover them entirely with canopies, parasols, victory banners, and flowers. Then, one’s own intention is perfected. One clearly knows the higher meditative absorption and abides in the empowerment. The speech arises from the syllable Hrīḥ, the mind is Akṣobhya Vajrasattva, and the body is of the nature of the eternal. The tsa-tsas, stupas, and so forth, melt into the tongue; from that, the wisdom tsa-tsas and stupas appear as the causal source of their arising. Through the power of the aforementioned, whatever occurs in the temple or the support of grain is the arising of one’s own appearance. The master, with a majestic bearing and holding a vajra and bell, invites the Sugatas into the sky and performs extensive prostrations, offerings, and praises. Then, possessing the four mudrās, one should place them upon the three signs. By that, the offerings are extensive. Offer them to the secret deities of the maṇḍala. With the seven precious jewels and the eight goddesses, praise them all without exception and request forbearance. At the end of the king of secret mantras, by appending the three syllables, recite one hundred and eight or one thousand and eight times, dissolving the light rays according to the text. Through their melting, the signs of body, speech, and mind become clear and expansive within each of them. Regarding those various offerings, they are also perfectly and highly praised for the Three Jewels, the great refuges, and for all without exception. With the two types of torma, offer the great torma to the classes of pure deities, the obstructors, and the six classes of beings without exception.

terminologyཡེ་ཤེས → “wisdom”. Distinguish from ཤེས་རབ (prajñā, 'insight'): ཡེ་ཤེས is the buddhas' non-dual wisdom, ཤེས་རབ the discriminating faculty on the path.

homonymཡེ་ཤེས is rendered “wisdom” here; the glossary also records awareness, Wisdom, knowledge for other contexts — the sense follows the passage, not a fixed default.

definitionཡེ་ཤེས “wisdom” — The term jñāna is formed by the root jñā , meaning “to know,” “to know of,” “to understand,” “to be aware of,” with the addition of the pratyaya lyuṭ , which can be interpreted as having different values (the instrument

periodལྷ → “god”. Standard 84000 rendering is 'god'; 'deity' where the text contrasts classes of beings.

homonymལྷ is rendered “god” here; the glossary also records deva, divine being, God for other contexts — the sense follows the passage, not a fixed default.

definitionལྷ “god” — In the most general sense the devas‍—the term is cognate with the English divine ‍—are a class of celestial beings who frequently appear in Buddhist texts, often at the head of the assemblies of nonhuman beings who atten

homonymལྷ་མོ is rendered “goddess” here; the glossary also records devī, Devī for other contexts — the sense follows the passage, not a fixed default.

definitionལྷ་མོ “goddess” — The “ apsarases ” are popular figures in Indian culture, they are said to be goddesses of the clouds and water and to be wives of the gandharvas . However, in the Kāraṇḍavyūha , they are presented as the female equivalen

terminologyགཏོར་མ → “offering cake”. 'Torma' is defensible for specialists; in a general text 'offering cake' says what it is.

homonymགཏོར་མ is rendered “offering cake” here; the glossary also records Bali, oblation, bali offering for other contexts — the sense follows the passage, not a fixed default.

definitionགཏོར་མ “offering cake” — Bali wrested control of the world from the devas , establishing a period of peace and prosperity with no caste distinction. Indra requested Viṣṇu to use his wiles so that the devas could gain the world back from him. He

adherencePinned rendering paraphrased here: homage; offering cake

termམཆོད་པ → offering

termཡེ་ཤེས → wisdom

termལྷ → god

termཕྱག་འཚལ → homage

termདཀྱིལ་འཁོར → maṇḍala

termལྷ་མོ → goddess

བསྐོར་བ་བྱ་ཞིང་སྨོན་ལམ་གདབ། ། རབ་གནས་བསྡུས་པའི་ཆོ་ག་ནི། ། ནཱི་ལཱཾ་བཛྲ་མཐའ་བསྒྱུར་ལ། ། ན་མོ་བུདྡྷཱ་ཡ། ན་མོ་དྷརྨཱ་ཡ། ན་མོ་སྶཾ་གྷཱ་ཡ། ཨདནྟེ། དྷ་ར་ནི། ཏ་དྱཐཱ། ཨཱ་ཀཪྵ་ཎི། སྭ་བྷབ་སརྦ་དྷརྨཱ། ནིས་སརྦ། ཨིས་མ་ཐི། པི་པ་ཤ་ན། བི་མ་ལ་སུ་པ་རི་དྷརྨཱ་ཀརྟི་ཀ་ན། བ་ལ་ནིཥྐ། ཡ་ཐ་མ་ལེ། ཙ་ལེ་ཙ་ལེ་ཙ་ལེ། ཧུ་ལུ་ཧུ་ལུ། བི་ཤད་དེ། མནྟྲ་མནྟྲ་ས་སྭཱ་ཧཱ། སྟོང་དང་བརྒྱ་ཡི་བཟླས་པ་ཡིས། ། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་ངོ་བོ་རུ། ། བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ཙམ་ནི་བྱ། ། ཡང་ན་ཏྲེ་ཡང་དེ། ཞེས་པའི་སྔགས་ཀྱིས་བྱ། དེ་ལྟར་སློབ་དཔོན་དེ་ལ་ནི། ། ཅི་ཡོད་རང་གི་ནོར་རྣམས་དབུལ། ། དེ་ནས་རབ་གནས་བརྟན་པ་ཡིས། ། མགྲོན་རྣམས་དགྱེ་ཞིང་སྨོན་ལམ་གདབ། ། ཤི་བ་ཕྱི་ཡི་ཆོ་ག་ཡང་། ། ཁྲུས་བྱས་རྡུལ་ཚོན་གོང་བཞིན་བྲི། ། སྤྱན་དྲངས་མདུན་གྱི་ནམ་མཁའ་ལ། ། མཆོད་ཅིང་ཡེ་ཤེས་མེ་ནས་བསང་། ། སྦྱང་ཞིང་རོ་ནི་སྲེག་རྫས་སུ། ། མེ་ལྷ་ཉིད་ལ་དབུལ་བར་བྱ། ། གཏོར་མ་ཆ་གཉིས་ཆོ་ག་ཡིས། ། བསྔོ་ཞིང་སྨོན་ལམ་གདབ་པར་བྱ། ། ཐིག་བསྡུས་ས་ཚོན་ཆུ་ལ་དབོ། ། འདི་བརྩམས་པ་ཡང་དགེ་བ་ཡིས། ། བདག་དང་ཁམས་གསུམ་སེམས་ཅན་རྣམས། ། ནད་དང་སྡུག་བསྔལ་རྩད་ནས་ཆོད། ། ཞིང་ཁམས་གཙང་མར་སྐྱེ་བར་ཤོག། དགེ་སློང་ནཱ་གཱ་རྫུ་ནས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ། །

Perform circumambulations and make aspiration prayers. The ritual for the abbreviated consecration is as follows: append the nīlām vajra mantra to the following: namo buddhāya, namo dharmāya, namo saṃghāya, adante, dharani, tadyathā, ākarṣaṇi, svabhāva sarvadharmā, nis sarva, ismathi, pipashana, vimala suparidharmakartikaṇa, balaniṣka, yathamale, cale cale cale, hulu hulu, viśade, mantramantra sa svāhā. By reciting this one thousand or one hundred times, one should perform the mere act of blessing [the object] as the essence of the enlightened body, speech, and mind. Alternatively, one may use the mantra traiyambaka. In that way, the preceptor should be offered whatever wealth one possesses. Then, through the stable consecration, the guests are pleased and aspiration prayers are made. Regarding the external funeral rites for the deceased: having performed the ablution, draw the colored powders as before. Having invited [the deities] into the space in front, make offerings and purify with the fire of primordial wisdom (jñānāgni). Having purified [the corpse], offer the corpse as the burnt offering substance to the Fire God (Agni) himself. Through the ritual of the two portions of the torma offering, dedicate the merit and make aspiration prayers. Collect the lines and cast the colored powders into the water. By the virtue of composing this, may the sickness and suffering of myself and all sentient beings of the three realms be severed at the root, and may we be born in a pure land. This concludes the work composed by the monk Nāgārjuna.

structureColophon: closes the text and names the translators or author.

periodམེ → “fire”. In ritual and cosmological prose མེ is the element 'fire'; Agni is the deity only where he is named or invoked. Do not capitalise the element.

homonymམེ is rendered “fire” here; the glossary also records Āgneya, Analā, Acalā for other contexts — the sense follows the passage, not a fixed default.

definitionམེ “fire” — Classified as a “ lord of beings ” ( prajāpati ).

definitionསྡུག་བསྔལ “suffering” — The first of the four truths of the noble ones. The term “suffering” includes all essentially unsatisfactory experiences of life in cyclic existence, whether physical or mental. These comprise (1) the suffering of suffer

adherencePinned rendering paraphrased here: offering cake

checkAutomatic check: bracketed gloss waived.

termསྔགས → mantra

termཡེ་ཤེས → wisdom

termམེ → fire

termགཏོར་མ → offering cake

termསྡུག་བསྔལ → suffering

termདགེ་སློང → monk

Terminology used in this text (14)

Term	Rendering	×	Note
ཕྱག་འཚལ	homage	2
མཆོད་པ	offering	2
སྔགས	mantra	2	སྔགས་པ is a mantra-practitioner, not 'the mantric one'.
དཀྱིལ་འཁོར	maṇḍala	2
ཡེ་ཤེས	wisdom	2	Distinguish from ཤེས་རབ (prajñā, 'insight'): ཡེ་ཤེས is the buddhas' non-dual wisdom, ཤེས་རབ the discriminating faculty o
གཏོར་མ	offering cake	2	'Torma' is defensible for specialists; in a general text 'offering cake' says what it is.
སངས་རྒྱས	buddha	1	The title, not a name. In Old Tibetan the spelling is usually སངས་རྒྱས already; the plural sense ('the buddhas') is carr
ཟླ་བ	moon; month	1	In calendrical and cosmological passages ཟླ་བ is 'month' (twelve months to a year) or 'moon', not the god Candra. Candra
ལྷ	god	1	Standard 84000 rendering is 'god'; 'deity' where the text contrasts classes of beings.
ལྷ་མོ	goddess	1
རྒྱལ་པོ	king	1
མེ	fire	1	In ritual and cosmological prose མེ is the element 'fire'; Agni is the deity only where he is named or invoked. Do not c
སྡུག་བསྔལ	suffering	1
དགེ་སློང	monk	1

Colophon

Source: tengyur vol. 050_རྒྱུད་འགྲེལ།_ཛི.txt. Derge Kangyur/Tengyur e-text, Esukhia/Barom edition — public domain (mechanical reproduction).

Translation status: Not among 84000's published translations, and not in progress there. Translations published elsewhere have not been searched for, so one may exist. (source: 84000 catalogue + registry; checked 2026-11-10).

Set in Newsreader and EB Garamond; Tibetan in Noto Serif Tibetan; Chinese in Noto Serif SC.

Anuvāda · NaxiAI