A Compendium of All Ritual Manuals called "The Lamp"

༄༅༅། ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། སརྦ་ཀལྤ་ས་མུཙྩ་ཡ་ནཱ་མ་དཱིཔྟ། བོད་སྐད་དུ། རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པའི་སྒྲོན་མ་ཞེས་བྱ་བ། དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། སྐྱེ་བོ་ཕལ་ཆེར་འདོད་པའི་ཡུལ་ལ་ཆགས་ཤིང་རང་གི་བདེ་བས་གཞན་གྱི་དོན་དུ་མི་བསྒྲུབ་པ། ། དེ་ལ་གསང་ཕྱིར་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེས་རང་གི་རྒྱུད་དུ་མ་བྱས་སངས་རྒྱས་ཡུལ་དུ་འགྱུར། ། གསང་བ་ཉེར་བཀོད་དེ་ཉིད་རྟོག་པ་བསྡུས་དང་མེ་ལྕེ་འབྱེད་སོགས་རྗེས་འབྲངས་ནས། ། ཇི་སྲིད་ཀླུ་ཡི་མན་ངག་མ་ཆད་གསང་བའི་བདག་ལ་བཏུད་དེ་བདག་གིས་བཤད། ། མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་སྐུ་མངའ་བའི། ། གསང་བའི་བདག་པོ་གོས་སྔོན་ཅན། ། འཇིག་རྟེན་ལྷ་ལ་སོགས་པས་བསྟོད། ། རྡོ་རྗེ་འཆང་བའི་དབང་མཆོག་ཐོབ། ། ཉི་མ་དང་འདྲའི་བདག་ཉིད་ཅན། ། གཉིས་མེད་ལྷུན་གྲུབ་བདེ་གནས་སུ། ། གསང་བདག་གོས་སྔོན་དེར་སངས་རྒྱས། ། འོག་མིན་ཆོས་དབྱིངས་ཕོ་བྲང་དུ། ། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་སྤྲུལ་ནས། ། བྱང་ཆུབ་མང་པོའི་འཁོར་དང་བཅས། ། སྟོབས་ཆེན་གསང་བའི་དོན་བཀའ་སྩལ། ། སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ཡི་ཚུལ་བསྟན་ནས། ། རི་རབ་རི་ཡི་རྩེ་མོ་ལ། ། ལྷ་སྲིན་སྡེ་བརྒྱད་འཁོར་དང་བཅས། ། གསང་ཆེན་རྒྱུད་དང་ཐུན་མོང་དག། ལེགས་པར་བསྟན་པའི་དོན་རྣམས་ལ། ། སྡེ་ཚན་ལྔ་ལྔ་ཉི་ཤུ་ལྔ། ། མཐའ་དང་ལྷག་པའི་མཐའ་བཅས་པ། ། སུམ་ཅུ་རྩ་བཞི་རྩ་བར་ལྡན། ། ཡན་ལག་རྒྱུད་ནི་གྲངས་ལས་འདས། ། དེ་དག་གསུམ་མམ་བཞིར་འདུས་ཏེ། ། རྩ་བ་བཤད་དང་ཕྱི་མ་དང་། ། ཕྱི་མའི་རྒྱུད་དུ་ངེས་པར་གསུངས། ། དེ་དག་དོན་འདི་ཐུབ་ཆེན་དང་། ། རྡོ་རྗེ་འཆང་དང་གོས་སྔོན་ཅན། །

In the language of India: Sarvakalpasamuccayanāmadīpa. In the language of Tibet: Rtog pa thams cad bsdus pa’i sgron ma zhes bya ba (The Lamp Compendium of All Rituals). Homage to the Three Jewels! Most beings are attached to the objects of desire and, for their own sake, do not accomplish the welfare of others. To keep this secret, Vajrapāṇi did not include it in his own tantras, but it became the domain of the Buddhas. Following the Guhyasamāja, the Tattvasaṃgraha, the Jvālāmukhī, and other such works, and as long as the oral instructions of the Nāgas have not been interrupted, I bow to the Lord of Secrets and shall explain this. To the Lord of Secrets, the Blue-Robed One, who possesses the body of manifest enlightenment, who is praised by the gods of the world and others, and who has attained the supreme empowerment of Vajradhara; to the sun-like being who dwells in the bliss of non-dual spontaneous presence—there the Lord of Secrets, the Blue-Robed One, attained Buddhahood. In the palace of the Dharmadhātu in Akaniṣṭha, having emanated the Saṃbhogakāya, together with a retinue of many bodhisattvas, he taught the great secret meaning of power. Then, manifesting in the manner of a Nirmāṇakāya, upon the summit of Mount Meru, to a retinue of the eight classes of gods and spirits, he perfectly taught the meanings of the Great Secret Tantras and the common ones. These consist of five sections each, making twenty-five; including the limits and the ultimate limits, they possess thirty-four roots. The branch tantras are beyond numbering, yet they are condensed into three or four: the Root, the Explanatory, the Subsequent, and the Subsequent Subsequent, as they have been definitively taught. The meaning of these was realized by the Great Sage, Vajradhara, and the Blue-Robed One.

དེ་ལ་སོགས་པས་རྒྱས་པར་གསུངས། ། དེ་ཉིད་བསྡུས་པའི་དོན་གསུམ་སྟེ། ། བསྐྱེད་རྫོགས་གྲོགས་དང་རྣམ་པ་གསུམ། ། བསྐྱེད་པ་དག་ནི་གཉིས་ཡིན་ཏེ། ། རིམ་གྱིས་བསྐྱེད་དང་ཅིག་ཅར་བ། ། ཡི་གེ་ཕྱག་མཚན་སྐུར་གྱུར་པར། ། རིམ་གྱིས་བསྐྱེད་པ་ཞེས་སུ་གསུངས། ། དྲན་པས་ལྡང་བ་ཆུ་བུར་ཚུལ། ། ཅིག་ཅར་བསྐྱེད་པ་ཉིད་དུ་གསུངས། ། རྫོགས་པའི་དོན་ནི་རྣམ་གཉིས་ཏེ། ། རིམ་གྱིས་འཇུག་དང་ཅིག་ཅར་འཇུག། རྩ་དང་ཡན་ལག་རྟེན་བྱེད་པ། ། རིམ་གྱིས་འཇུག་པའི་ཚུལ་དུ་གསུངས། ། ཅིག་ཅར་འཇུག་པ་ཞེས་བྱ་བ། ། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་སྐད་ཅིག་མ། ། ཁྱད་པར་རྒྱུད་ཀྱི་དབང་དུ་གསུངས། ། གྲོགས་ནི་དམ་ཚིག་ཤེས་རབ་དང་། ། སྙིང་རྗེ་འཁོར་ལོ་ལ་སོགས་དང་། ། ཁྱད་པར་སྤྱོད་པའི་དོན་ཤེས་པའོ། ། དེ་དག་བཤད་པའི་ཡན་ལག་ནི། ། དྲང་བའི་དོན་དང་ངེས་པའི་དོན། ། དགོངས་པས་བཤད་དང་དགོངས་པ་མིན། ། ཇི་བཞིན་སྒྲ་དང་ཇི་བཞིན་མིན། ། དེ་དག་བཤད་པ་རྣམ་པ་གསུམ། ། དགོངས་པའི་གཞི་དང་གང་ཟག་དང་། ། དགོངས་པ་སྐྱོན་དང་བཅས་པའོ། ། སེམས་ཅན་མོས་པ་མི་མཐུན་པས། ། གསང་བ་མ་ཡིན་སོ་སོར་སྟོན། ། དྲང་བའི་དོན་དུ་གསུངས་པ་ཡིན། ། ཡང་དག་དོན་དང་ལྡན་པ་ལ། ། དེ་ཉིད་མན་ངག་རབ་སྟོན་པ། ། ངེས་པའི་དོན་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན། ། མ་བྱིན་ལེན་པ་ལ་སོགས་པ། ། སྤྱད་པས་གྲོལ་བར་གསུངས་པ་སྟེ། དགོངས་པས་བཤད་པ་ཞེས་བྱར་གསུངས། ། དེ་ཉིད་དོན་དང་མཐུན་གྱུར་པ། ། དགོངས་པ་མིན་པ་ཞེས་སུ་གསུངས། ། ཤུ་ཀྲ་སུ་ཁ་ཞེས་པ་དང་། ། མ་ནུ་ཏ་ར་ཞེས་བྱ་བ། ། ཇི་བཞིན་མ་ཡིན་སྒྲ་རུ་འདོད། ། ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ལ། །

These and other points were taught in detail. The summarized meaning of that reality is threefold: the generation stage, the completion stage, and their auxiliary factors. Regarding the generation stage, there are two types: the gradual generation and the instantaneous generation. The gradual generation is said to be the process of transforming syllables, hand symbols, and then the deity’s body. The instantaneous generation is said to be the manner of arising through recollection, like a bubble on water. The meaning of the completion stage is also twofold: the gradual entry and the instantaneous entry. The gradual entry is taught as the manner of relying upon the channels and their branches. The so-called instantaneous entry refers to the momentary nature of cause and effect; this is taught specifically in the context of the Tantras. The auxiliary factors are the samaya, insight, compassion, the wheels, and so forth, as well as the knowledge of the specific meaning of the conduct. The branches of explaining these are: the interpretable meaning and the definitive meaning; the intentional explanation and the non-intentional; the literal and the non-literal. These are the three modes of explanation. The basis of the intention, the individual, and the intention itself along with its faults: because the inclinations of sentient beings are diverse, the non-secret is taught individually; this is taught as the interpretable meaning. That which possesses the authentic meaning and perfectly reveals the pith instructions of reality is the definitive meaning. Teaching that one is liberated by engaging in acts such as taking what is not given is called the intentional explanation. That which accords with the actual reality is called the non-intentional. Terms such as śukra-sukha and manu-tara are considered non-literal expressions. Regarding the aggregates, elements, and sense bases...

དེ་ཉིད་བརྡ་མིན་སྐྱེ་བའི་ཚིག། རྒྱུད་ཀྱི་བཤད་པ་མདོར་བསྡུས་ཡིན། ། དེ་ལ་གསང་བའི་བདག་པོ་ལག་ན་རྡོ་རྗེའི་རྒྱུད་དུ་ལེགས་པར་མ་གསུངས་ཏེ། དེའི་དོན་མ་ལུས་པ་བཤད་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས། བཤད་པར་བྱ་དགོས་སོ། ། འོ་ན་རྩ་བའི་རྒྱུད་དུ་ལེགས་པར་མ་གསུངས་པ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ནི་གང་ཟག་གཟུ་ལུམས་མཁན་གྱིས་རང་དགར་སྤྱད་ཀྱིས་དོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། འོ་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་མ་ཁྱབ་པས་ལུང་དང་འགལ་ལོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་རིགས་ཅན་དུ་གྱུར་ན་མི་བདེན་ཏེ་མ་ཡིན། འདི་ནི་གང་ཟག་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་རིགས་ཅན་མ་ཡིན་པ་(ལམ་,ལ་མ་)བསྟན་ཏེ། དེ་ཡང་ཐུགས་རྗེས་མ་ཁྱབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་དེའི་རྣམ་པར་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། དེ་ནི་ལུང་གཞན་དག་ལས་ཀྱང་། ། ཐེག་ཆེན་རིགས་མིན་འོག་མ་པ། ། གསང་བའི་དོན་འདི་ཐོས་ན་སྐྲག། གང་ཟག་གཟུ་ལུམས་མཁན་དག་ནི། ། བླ་མའི་ཁ་དང་རབ་བྲལ་ནས། ། ཐུག་ཐུབ་གཟུ་ལུམས་རས་ཆོད་བྱེད། ། དེ་ནི་ངན་སོང་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་། ། དེ་བས་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས། ། ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་འདུལ་འགྱུར་བ། ། དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་རྣམ་པར་སྤྲུལ། ། ཞེས་པའོ། ། དེ་ལ་རེ་ཞིག་དང་པོར་རྒྱུད་ཀྱི་ཕྱུངས་གང་པ་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་ལེའུ་དང་པོས་ནི་རྒྱུད་ཀྱི་གླེང་གཞི་བསྟན་ཏོ། ། ལེའུ་གཉིས་པས་བསྐྱེད་རྫོགས་རིམ་གྱིས་འབྱུང་བ་བསྟན་ཏོ། ། ལེའུ་གསུམ་པས་ནི་ལས་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་སྔགས་བསྟན་ཏོ། ། ལེའུ་བཞི་པས་ནི་བསྲེག་པའི་སྔགས་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་བསྟན་ཏོ། །

This is the word for the arising of the non-symbolic reality; it is a concise explanation of the tantra. Regarding this, it was not clearly taught in the Vajrapāṇi Guhyaka Tantra; therefore, one must explain it by following the explanatory tantras (vyākhyā-tantra) that explain its meaning without exception. If one asks, "Why was it not clearly taught in the root tantra?" it is because of the concern that individuals who act with reckless arrogance might practice it according to their own whims. If one then asks, "Does this not contradict the scriptures, since the great compassion of the Tathāgata would not then pervade the welfare of sentient beings?" it is not so. It is not the case that all sentient beings have become of the Mahāyāna lineage. This [lack of teaching] was shown for the sake of individuals who do not belong to the Mahāyāna lineage; it is not that their compassion does not pervade them, for he manifests in various forms for their sake. As it is said in other scriptures: "Those of the lower vehicles who are not of the Mahāyāna lineage will be terrified upon hearing this secret meaning. Those individuals who act with reckless arrogance, having become utterly separated from the mouth of the guru, will act with impulsive recklessness and superficiality; they will experience the suffering of the lower realms. Therefore, in whatever way all the Buddhas may be tamed, in that very way they manifest emanations." In that regard, first, the extraction of the tantra shall be presented. Furthermore, the first chapter teaches the introductory setting (nidāna) of the tantra. The second chapter teaches the arising of the generation and completion stages. The third chapter teaches the mantras for various activities. The fourth chapter teaches the qualities of the mantras for burning offerings and so forth.

ལེའུ་ལྔ་པས་ནི་འཁོར་ལོ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱི་དོན་བསྟན་ཏོ། ། ལེའུ་དྲུག་པས་ནི་ལས་བཅུའི་སྦྱིན་སྲེག་བསྟན་ཏོ། ། ལེའུ་བདུན་པས་ནི་བདུད་བཏུལ་བ་བསྟོད་པ་དང་བཅས་པ་བསྟན་ཏོ། ། ལེའུ་བརྒྱད་པས་ནི་ཕྱི་ནང་གི་གཏོར་མའི་ཆོ་ག་བསྟན་ཏོ། ། ལེའུ་དགུ་པས་ནི་སྔགས་ཐམས་ཅད་བསྟན་ཏོ། ། ལེའུ་བཅུ་པས་ནི་ཀླུ་དགུག་ཅིང་དུག་གཞོམ་པ་དང་བཅས་པ་བསྟན་ཏོ། ། ལེའུ་བཅུ་གཅིག་པས་ནི་ཀླུ་གཟིར་བ་བསྟན་ཏོ། ། ལེའུ་བཅུ་གཉིས་པས་ནི་མཆོད་པའི་ཆོ་ག་བསྟན་ཏོ། ། ལེའུ་བཅུ་གསུམ་པས་ནི་འཁོར་ལོ་བརྒྱད་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་ཡོན་ཏན་སྔོན་བྱུང་བ་བསྟན་ཏོ། ། ལེའུ་བཅུ་བཞི་པས་ནི་རྫོགས་རིམ་འབའ་ཞིག་བསྟན་ཏོ། ། ལེའུ་བཅོ་ལྔ་པས་ནི་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བའི་བསྟོད་པ་བསྟན་ཏོ། ། དེ་ལ་ལེའུ་གཉིས་པས་ནི། བསྐྱེད་རྫོགས་རིམ་གྱིས་འཇུག་པའི་ཚུལ་བསྟན་ཏོ། ། གཞན་ནི་ཕལ་ཆེར་གྲོགས་སུ་འགྱུར་རོ། ། དེ་ལ་གླེང་གཞི་བསྟན་པའི་ཕྱིར། འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པའི་དུས་གཅིག་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་དང་པོར་འཕགས་པ་ལག་ན་རྡོ་རྗེས་ཡི་གེ་དང་ཕྱག་མཚན་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་འབྲས་བུའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་མངོན་དུ་གྱུར་ཏོ། ། དེའི་ཚེ་ཆོས་ཉིད་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའའམ། རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། ། དེ་བས་ན་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལ་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེས་ཐོས་ཞེས་པའོ། ། ཡང་ན་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ཉིད་འོག་མིན་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཕོ་བྲང་དུ།

The fifth chapter teaches the meaning of the thirty-two wheels. The sixth chapter teaches the fire offerings for the ten activities. The seventh chapter teaches the subduing of Māra together with the praises. The eighth chapter teaches the ritual for the outer and inner torma offerings. The ninth chapter teaches all the mantras. The tenth chapter teaches the summoning of nāgas together with the destruction of poison. The eleventh chapter teaches the suppression of nāgas. The twelfth chapter teaches the ritual of offerings. The thirteenth chapter teaches the limbs and qualities of the eight wheels, as well as their previous origins. The fourteenth chapter teaches the completion stage alone. The fifteenth chapter teaches the praise of rejoicing. Regarding that, the second chapter teaches the manner of entering the stages of generation and completion. The others are for the most part auxiliary. In order to teach the introductory setting, it is said: "Thus have I heard at one time," and so forth. In that regard, first, the noble Vajrapāṇi, by way of the syllables, hand symbols, and so on, directly realized the nature of all resultant phenomena. At that time, the nature of phenomena, which is naturally luminous, is the very essence of Vajrasattva or the Great Vajradhara. Therefore, it is said that Vajrapāṇi heard it from Vajrasattva. Alternatively, Vajrapāṇi himself, in the palace of the Akaniṣṭha Dharmadhātu...

ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུར་སྤྲུལ་ཏེ་དེ་ཉིད་ལས་ཐ་དད་པའི་འཁོར་ཁམས་གསུམ་རྣམ་པར་རྒྱལ་བས་དོན་ཞུས་ནས་གསུངས་པའང་ཐོས་ཤེ་ན། ཡང་ན་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ཉིད་བརྒྱ་བྱིན་ལྷའི་དབང་པོའི་གནས་སུ་སྤྲུལ་པའི་སྐུར་ཕྱུང་སྟེ། དེ་ཉིད་ལ་ཐ་དད་པའི་འཁོར་ལ་བཤད་ཅིང་སྡུད་པ་ནི་ཐོས་པ་ཞེས་སོ། ། དེ་དག་ནི་དྲང་བའི་དོན་ཏོ། ། ཡང་ངེས་པའི་དོན་དུ་བཤད་པ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཉིད་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེའི་སྐུར་སྤྲུལ་ཏེ། མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ལྔའི་སྒོ་ནས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ཚུལ་བསྟན་པའོ། ། འོ་ན་གང་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་ཉིད་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེའི་སྐུར་སྤྲུལ་པ་ཅིའི་ཕྱིར་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ནི་འདི་ལྟར་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ལ་དད་པའི་གང་ཟག་གདུལ་བའི་ཕྱིར་རོ། ། འོ་ན་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་ཉིད་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེའི་སྐུར་བསྟན་པ་མ་ངེས་པ་མ་ཡིན་ནམ། དངོས་སུ་སྤྲུལ་པ་ཞིག་གམ་འོན་ཏེ་མ་སྤྲུལ་ཞེ་ན། དེ་ནི་སྤྲུལ་དུ་ཡང་རུང་མ་སྤྲུལ་དུ་ཡང་རུང་ངོ་། ། རྒོལ་ཏེ་དངོས་སུ་སྤྲུལ་ན་ནི་ས་བཅུའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཡང་དངོས་སུ་སྤྲུལ་པས་ཁྱད་མེད་པ་དང་། ཇི་ལྟར་རང་གི་གནས་པར་འགྱུར། འོན་ཏེ་མ་སྤྲུལ་ན་སྣང་བར་མི་རིགས་སོ་ཞེ་ན། བདེན་ཏེ་ལོག་པའི་ཤེས་པའམ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལྡན་ནས་ནི་ཤེས་པ་དེ་གསུམ་འབྱུང་སྟེ། དེ་མ་ཡིན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་ནི། ། ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་རིང་དུ་སྤངས་ཏེ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་དང་ལྡན་པས་དངོས་སུ་སྤྲུལ་པའང་ལོག་པ་མ་ཡིན་ནོ། ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན།

If one asks: "Is it heard that [the teaching] was spoken after Vajrapāṇi emanated as the saṃbhogakāya and a retinue distinct from him—the Victorious One over the Three Realms—requested the meaning?" Or alternatively: "Is it heard that Vajrapāṇi himself manifested as a nirmāṇakāya in the abode of Śakra, the lord of the gods, and taught and compiled it for a retinue distinct from himself?" These are the provisional meaning. Furthermore, to explain the definitive meaning: the Tathāgata Vajradhara himself emanated in the form of Vajrapāṇi and, by way of the five aspects of manifest enlightenment, demonstrated the manner of Mahāmudrā. If one asks: "Why did the Great Vajradhara himself emanate in the form of Vajrapāṇi?" It is for the sake of training individuals who have faith in Vajrapāṇi. If one asks: "Is it not uncertain that the Great Vajradhara himself appeared in the form of Vajrapāṇi? Was it an actual emanation, or was it not?" It is acceptable whether it was an emanation or not. If an opponent argues: "If it were an actual emanation, there would be no distinction from the actual emanations of bodhisattvas on the ten grounds; how then could he remain in his own abode? On the other hand, if it were not an emanation, it would be illogical for it to appear," [the response is:] That is true, but those three [objections] arise from distorted cognition or conceptualization. It is not so. The Tathāgata Great Vajradhara has long since abandoned all conceptualization through authentic wisdom and possesses the specific qualities of omniscient wisdom; therefore, even an actual emanation is not false. Why is that?

ཇི་ལྟ་བའི་ལས་སུ་གྱུར་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཐོགས་པ་མེད་དེ། ། དེ་ལྟ་ན་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་ཤེས་པས་གོས་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་མ་སྤྲུལ་ཡང་འགལ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། སྨོན་ལམ་དང་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་བྱིན་གྱི་རླབས་དང་། སེམས་ཅན་གྱི་མོས་པ་ཐ་དད་པས་ཇི་ལྟར་ཡང་སྣང་དུ་རུང་ངོ་། ། དེ་བས་ན་སྟོན་པ་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ནི་འདིར་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་ཉིད་དོ། ། ཐོས་པ་ཞེས་པ་ནི། འདི་ལྟར་ཤེས་རབ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་དང་། རྒྱུད་ཐོས་པར་དཀའ་བ་དང་། ཐོས་པ་མང་པོའི་སྒོ་ནས་བདག་གིས་ཐོས་ཤེའོ། ། དེ་ལ་ཤེས་རབ་མཆོག་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་སྐད་ཅིག་ཙམ་གྱིས་ཐོས་ཤེའོ། ། རྒྱུད་འདི་ཐོས་པར་དཀའ་བ་ནི་གཞན་དུ་འདི་མ་ཐོས་ཤེའོ། ། ཐོས་པ་མང་བ་ནི་འདིའི་ཚེ་འདི་ཐོས་ལ་གཞན་གྱི་ཚེ་གཞན་ཐོས་ཤེའོ། ། དེ་ལ་ཁམས་གསུམ་རྣམ་པར་རྒྱལ་བ་ནི་གནས་དེར་སྟོན་པ་དེ་ལས་ཐོས་པ་ནི་གཞན་ཐོས་པ་སྟེ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པའོ། ། གནས་འདིར་འདི་ལ་འདི་དང་ལྷན་ཅིག་ཐོས་པ་ཞེས་པ་ནི་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེའི་རྒྱུད་དོ། ། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཁམས་གསུམ་རྣམ་པར་རྒྱལ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་བདེན་ཏེ། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཁམས་གསུམ་རྣམ་པར་རྒྱལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་ཤཱ་རིའི་བུ་ལ་སོགས་པར་སྣང་ངོ་། ། དེ་བས་ན་ཁམས་གསུམ་རྣམ་པར་རྒྱལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་དངོས་སུ་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ཉིད་དོ། ། རྒོལ་ཏེ་(འོན་,འོ་ན་)སྡུད་པ་པོ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་བདེན་ཏེ། སྡུད་པ་པོ་ནི་མེད་དོ། །

There is no obstruction to any activity as it occurs. If one asks, "In that case, would the cognition of sentient beings be defiled?" it is not so, because he is endowed with all the qualities of a buddha. Even if he does not manifest [in a specific form], there is no contradiction; through the blessings of his aspirations and great compassion, and due to the diverse inclinations of sentient beings, he is capable of appearing in any way whatsoever. Therefore, the teacher Vajrapāṇi is here the Great Vajradhara himself. Regarding the word "heard": it means that through supreme insight, the difficulty of hearing this tantra, and the gateway of having heard much, I have heard it. In that regard, "supreme insight" means hearing it in a mere instant. "The difficulty of hearing this tantra" means that it was not heard elsewhere. "Having heard much" means that in this life one heard this, and in other lives one heard others. In that context, "Victory over the Three Realms" refers to hearing from that teacher in that place, which are the Perfection [of Wisdom] and so forth. "Hearing this together with him in this place" refers to the Vajrapāṇi Tantra. If one asks, "Is it not the case that this is not the Victory over the Three Realms of the Mahāyāna?" that is true; it is not what is called the "Victory over the Three Realms of the Mahāyāna," but rather it appears to Śāriputra and others. Therefore, the one called "Victory over the Three Realms" is in reality Vajrapāṇi himself. If one objects, "In that case, it would follow that there is no compiler," that is true; there is no compiler.

དེའི་ཕྱིར་འདི་སྐད་ཅེས་སྟོན་པའམ་ཡང་དག་པའི་དོན་སྟོན་པའི་བརྡར་བཤད་དོ། ། ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་འཆི་བདག་གི་རྒྱུད་ཕྱི་མ་ལས། ། གང་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་གོས་སྔོན་ཅན། ། འདུས་པ་ཆེན་པོའི་འཁོར་དང་བཅས། ། ཇི་ལྟར་གཟུགས་སུ་སྣང་བ་དང་། ། གཞན་ཡང་སངས་རྒྱས་དཀྱིལ་འཁོར་དག། གཅིག་དང་ཐ་དད་ཅི་འགྱུར་བ། ། གསང་བའི་བདག་པོས་བཀའ་སྩལ་མཛོད། ། དེ་སྐད་གསུངས་པར་གྱུར་པ་དང་། ། ལེགས་ཞེས་ལན་གསུམ་གསུངས་མཛད་ནས། ། བདུད་རྩི་འཁྱིལ་ལ་སླར་གསོལ་པ། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཐུགས་རྗེ་དང་། ། སེམས་ཅན་སོ་སོའི་ལས་འགྲོ་ཡིས། ། སྐུ་གཅིག་བསྟན་པའི་སངས་རྒྱས་ལ། ། སྣ་ཚོགས་གཟུགས་སུ་རྣམ་པར་སྣང་། ། གཅིག་དང་ལྔ་དང་བརྒྱ་དང་སྟོང་། ། དེ་ལ་སོགས་པ་མཐའ་ཡས་པ། ། གཙོ་དང་འཁོར་གྱི་རྣམ་པར་སྣང་། ། སྤྱི་བོ་མགྲིན་པ་ལྟེ་བ་དང་། ། སྙིང་ནང་བཙུན་མོའི་བྷ་ག་ན། ། གསང་བའི་ཐིག་ལེའི་གཟུགས་གནས་ཚེ། ། ཀུན་གྱི་སྣང་བ་སོ་སོར་སྣང་། ། ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། ། དེ་ནས་གནས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གནོད་སྦྱིན་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་ལ་གནོད་སྦྱིན་ནི་གནོད་སྦྱིན་གོས་སྔོན་ཅན་ཏེ། གནོད་སྦྱིན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྡེ་དཔོན་དུ་གྱུར་པའོ། ། དེའི་གནས་ཡིན་པས་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། ། ཡང་ན་སྟུག་པོ་བཀོད་པའི་ཕོ་བྲང་དུ་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་མཐོང་བའི་སྐལ་བ་མེད་པས་དེ་ན་བཞུགས་ཞེས་བྱའོ། ། ཤིན་ཏུ་དབེན་པ་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཞེས་པ་ནི། འོག་མིན་གྱི་གནས་ཏེ། དེ་བས་ན་གནས་གཉིས་ཁོ་ནའོ་ཞེས་ལ་ལ་འཆད་དོ། །

Therefore, this is explained as a symbolic expression for the Teacher or for revealing the ultimate reality. From the Subsequent Tantra of Vajrapāṇi, the Lord of Death: "When the Blessed One, clad in blue, together with the great assembly of the retinue, appeared in whatever form, and furthermore, regarding the maṇḍalas of the buddhas—whether they are one or many—O Lord of Secrets, please explain!" When this was said, he replied three times, "Excellent!" and then addressed Amṛtakuṇḍalin: "Through the compassion of the Tathāgatas and the individual karmic destinies of sentient beings, the buddhas who are shown as a single body appear in various forms. One, five, a hundred, a thousand, and so forth, they appear as infinite numbers in the manner of a principal deity and a retinue. When the secret bindu resides in the crown, the throat, the navel, the heart, and the bhaga of the consort, the appearances of all beings manifest individually." Thus it is said. Then, in order to show the excellence of the location, the text says, "the place where all yakṣas are completely transformed," and so forth. In this context, "yakṣa" refers to the yakṣa clad in blue, who has become the commander of all yakṣas. Because it is his abode, it is called by that name. Alternatively, it is said that he resides there because those in the palace of Ghanavyūha lack the fortune to see Vajrapāṇi. Regarding the phrase "utterly secluded and completely pure," some explain that this refers to the abode of Akaniṣṭha; thus, they maintain that there are only two locations.

ལ་ལ་དག་ནི་གནས་ནི་གསུམ་དུའང་འདོད་དོ། ། དེ་དག་ནི་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེའི་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ཁོ་ནའི་གནས་ཡིན་ཏེ། འབྱུང་པོ་དང་བར་དུ་གཅོད་པའི་རྣམ་པས་དབེན་པས་དབེན་པའོ། ། ཡོངས་སུ་དག་པའང་དེ་ཉིད་དེ། དེ་ལས་རིང་དུ་གྱུར་པའོ། ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེའི་བྱིན་གྱི་བརླབས་ཀྱིས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ཡོན་ཏན་རྣམ་པ་མང་པོ་དང་ལྡན་པའི་གནས་ནི་སྟོན་པ་བཞུགས་པའི་ཚུལ་འདིས་སྟོན་ཏོ། ། གནོད་སྦྱིན་གྱི་སྡེ་དཔོན་ཆེན་པོ་ཞེས་པ་ནི། གནོད་སྦྱིན་ནི་གང་བ་བཟང་པོ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེའི་དཔོན་དུ་གྱུར་པ་ནི་གོས་སྔོན་ཅན། ཆེན་པོ་ནི་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེའོ། ། དེའི་དོན་ནི་གནོད་སྦྱིན་གྱི་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་ལག་ན་རྡོ་རྗེ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་གདུལ་བའི་ཕྱིར་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ལག་ན་རྡོ་རྗེ་ཁྲོ་བོར་བསྟན་པའོ་ཞེའོ། ། ལག་ན་རྡོ་རྗེ་ཐོགས་པས་ལག་ན་རྡོ་རྗེའོ། ། དེ་ཡང་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པ་ལྔ་གསང་བའི་ཐིག་ལེས་འཛིན་པས་ལག་ན་རྡོ་རྗེའོ་ཞེས་ཀྱང་བཤད་དོ། ། གོས་སྔོན་པོ་གོན་པས་འདི་ནི་གོས་སྔོན་པོ་ཅན་ཉིད་དེ་ཕྱི་ལྟར་བཤད་པའོ། ། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་བར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཐིག་ལེ་ཡོད་པས་ན། གོས་སྔོན་པོ་ཅན་ཏེ་སྦས་པའོ། ། གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི། གོས་སྔོན་པོ་ཅན་ཏེ་མཐར་ཐུག་པའོ། ། དུས་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་ནི་མར་མེ་མཛད་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ལས་ཀྱི་ཁྲོ་བོར་དབང་བསྐུར་བ་ནི། ། ལས་ཀྱི་ཁྲོ་བོ་གྱིས་ཤིག་པའོ། ། ལུང་གཞན་ལས་ཀྱང་།

Some maintain that there are three locations. These are the locations of the nirmāṇakāya of Vajrapāṇi alone; they are secluded because they are free from the forms of elemental spirits and obstacles. They are also completely pure, being far removed from those [obstacles]. Why is that? Because they are pervaded by the blessings of Vajrapāṇi. This manner of the Teacher’s abiding demonstrates the locations endowed with many kinds of qualities. Regarding the phrase "the great yakṣa general": yakṣas are those such as Pūrṇabhadra and others; the one who is their leader is the Blue-Clad One (Nīlāmbaradhara). "Great" refers to Vajrapāṇi. The meaning is that he is the one called Vajrapāṇi, who has become the chief of the yakṣas; it is said that in order to subdue them, the nirmāṇakāya Vajrapāṇi is manifested as a wrathful deity. He is "Vajrapāṇi" because he holds a vajra in his hand. It is also explained that he is "Vajrapāṇi" because he holds the secret bindu of the five types of wisdom. Because he wears blue garments, he is the "Blue-Clad One" (Nīlāmbaradhara); this is the outer explanation. Because the bindu of bodhicitta exists between method and insight, he is the "Blue-Clad One"; this is the hidden explanation. The non-dual dharmakāya is the "Blue-Clad One"; this is the ultimate explanation. The Buddhas of the three times are those such as Dīpaṃkara and others. That all of them empower him as the "wrathful one of activity" means: "Act as the wrathful one of activity!" Furthermore, from another scripture:

ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ཁྱོད་སོང་ལ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ལྷ་དང་བདུད་ལ་སོགས་པ་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་མདངས་འཕྲོག་ཅིང་འཚེ་བར་བྱེད་པ་གང་དག་ཟུང་ཞིག་ཅེས་ལུང་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། མཆེ་བ་གཙིགས་པ་ནི་མཆེ་བ་བཞི་གཙིགས་པའོ། ། ཡིད་ཁྲོས་པ་ནི་ཁྲོས་པའི་བཞིན་བསྟན་པའོ། ། མིག་མེ་མདག་གི་ཕུང་པོ་འདྲ་བ་ནི། མིག་རྩ་དམར་སེར་འབར་བར་འདུག་པའོ། ། དབུགས་མེ་ལྕེ་ལྟར་འབར་བ་ནི། དབུགས་མེ་ལྟར་ཚ་བར་གྱུར་པའོ། ། འཇིགས་པའི་ང་རོ་ནི། ཧཱུཾ་དང་ཕཊ་(ད་ང་,དང་)ཧ་ལ་སོགས་པས་རང་ལས་གཞན་པའི་འཁོར་འཇིགས་པར་བྱེད་པའོ། ། ལག་པ་དང་རྐང་པ་ཀླུ་ནོར་རྒྱས་ཀྱི་བུས་བརྒྱན་པ་ཞེས་པ་ནི་སྦྲུལ་དཀར་པོས་བརྒྱན་པའོ། ། ཀླུ་ནག་པོ་སེ་རལ་ཁར་ཐོགས་པ་ནི། སྦྲུལ་ནག་པོ་སེ་རལ་ལ་གཟེད་པའོ། ། དགའ་བོ་དང་ཉེ་དགའ་བོས་སྙན་བརྒྱན་པ་ནི། སྦྲུལ་སེར་པོས་སྙན་བརྒྱན་པའོ། ། སྦྲུལ་འབར་བ་ནི་རིན་པོ་ཆེའི་ཅོད་པན་ཐོགས་པ་ནི་སྦྲུལ་མགོ་རིན་པོ་ཆེའི་ཅོད་པན་གྱིས་དབུ་ལ་གདེངས་པའོ། ། སྦྲུལ་གདུག་པ་ཟ་བ་ཞེས་པ་ནི། ཞལ་ནས་སྦྲུལ་ཕྱེད་འཕྱང་ནས་འདུག་པའོ། ། བཞིན་རྒྱས་པ་ཞེས་པ་ནི། བཞིན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་འཕེལ་ཁ་ཆེ་བའོ། ། སྨིན་མ་དང་འཕྲལ་བ་བསྡུས་པ་ནི། ཁྲོ་གཉེར་མེའི་ཕྲེང་བ་དང་ལྡན་པའོ། ། ཡ་སོས་མ་མཆུ་མནན་པ་ནི། ཡ་སོས་མ་མཆུའི་སྟེང་དུ་ཕྱིན་པའོ། ། གཤིན་རྗེའི་ཆ་བྱད་ནི་གཤིན་རྗེ་དང་གཟུགས་མཐུན་པའམ། གཤིན་རྗེའི་སྐྱེས་བུ་ལྟར་གསུས་པ་འཕྱང་བའོ། ། གསུས་པ་ཆེ་བ་ནི་གསུས་ཁྱིམ་ཆེ་བའོ། །

"Vajrapāṇi, go and seize those who, among the gods, māras, and other sentient beings of the world systems, steal the vitality and cause harm," it was thus prophesied. "Baring his fangs" means baring his four fangs. "With a wrathful mind" means displaying a wrathful countenance. "Eyes like a mass of glowing embers" means the eyes are red and yellow, blazing. "Breath blazing like tongues of fire" means the breath has become as hot as fire. "Terrifying roar" means through sounds such as HŪṂ, PHAṬ, and HA, he strikes fear into his retinue other than himself. "Hands and feet adorned with the nāga Vāsuki" means adorned with a white snake. "A black nāga held as a sash" means a black snake is draped across the chest. "Nanda and Upananda as ear ornaments" means the ears are adorned with yellow snakes. "Blazing snakes" refers to the jeweled crown; it means the head is crowned with the hoods of snakes and a jeweled diadem. "Devouring venomous snakes" means half a snake hangs from his mouth. "Full face" means the mandala of the face is broad and expansive. "Eyebrows and forehead knit together" means he possesses a frown like a garland of fire. "The upper teeth pressing against the lower lip" means the upper teeth reach over the lower lip. "The attire of Yama" means having a form similar to Yama, or having a protruding belly like the henchmen of Yama. "Large belly" means a massive abdomen.

ལག་པ་བརྡབས་པའི་སྒྲས་འཇིགས་པར་བྱེད་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་དང་ལྡན་པའི་ལག་པ་བརྡབས་པས་འབྱུང་པོ་ཐམས་ཅད་འཇིགས་པར་བྱེད་པའོ། ། ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེ་ལག་པ་དག། ས་ལ་བརྡབས་པས་བརྒྱལ་བར་འགྱུར། ། ཞེས་པ་ལྟ་བུའོ། ། འདབ་བཟང་ནི་སྦྲུལ་དམར་པོ་སྟེ། དེ་ཉིད་སྐ་རགས་སུ་བཅིངས་པའོ། ། ཨ་ལ་ལ་ཞེས་པ་ནི། ངོ་མཚར་གྱི་ཚིག་སྟེ། དེ་སྒྲོགས་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། ། རྒྱ་མཚོའི་ཟབས་སུ་དཔག་ཚད་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་ཡོད་པས་རྐང་པའི་པུས་མོར་ཕྱིན་པ་ནི་པུས་མོ་མན་ཆད་ནུབ་པའོ། ། དབང་པོ་དང་ཉི་མ་ཕྲག་པ་ལ་ཁུར་ཞེས་པ་ནི། ཨཱ་ལི་དང་ཀཱ་ལིར་ལྡན་པའི་ཉི་ཟླའི་སྟེང་དུ་ལྷའི་དབང་པོ་འདུག་སྟེ། དཔེར་ན་ཉི་ཟླ་ཕྲག་པ་ལ་ཁུར་ཞེས་ལ་ལ་དག་འདོད་དོ། ། ལ་ལ་དག་ནི་ལྷའི་དབང་པོས་ཉི་ཟླ་ཕྲག་པ་ལ་ཁུར་ཞིང་དེའི་སྟེང་དུ་འདུག་གོ་ཞེས་འདོད་དོ། ། ལ་ལ་དག་ནི་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེའི་ཕྲག་པ་ལ་དབང་པོ་ཁུར་ཏེ། དེས་དབང་པོ་ཁུར་རོ་ཞེས་འདོད་དོ། ། ཀླུ་ཐམས་ཅད་ནི་མ་ལུས་པ་སྟེ་ཀླུའི་རིགས་སུ་གཏོགས་པ་ཐམས་ཅད་རླག་པར་བྱེད་ཅེའོ། ། གད་རྒྱངས་ནི་དྲག་པོའི་ཤུགས་ཀྱིས་ཧ་ཧ་ཞེས་དགོད་པ་སྟེ། དེས་འཇིག་རྟེན་གྱི་འབྱུང་པོ་ཐམས་ཅད་འཁྲུགས་པར་བྱེད་པའོ། ། ཀླུ་ཐམས་ཅད་འཆིང་བ་ཞེས་པ་ནི་འགུལ་མི་ནུས་པར་བྱེད་པའོ། ། དེ་དག་ནི་སྤྱིར་གདུག་པ་ཅན་འདུལ་བར་བྱེད་པ་དང་། ཁྱད་པར་ཀླུ་དང་གཤིན་རྗེའི་ཚོགས་དང་ལྷ་ཐམས་ཅད་འདུལ་བར་བྱེད་པའོ། ། འབྱུང་པོ་ཐམས་ཅད་འགུགས་ཤིང་འཆིང་བ་ཞེས་པ་ནི།

Causing fear by clapping the hands means that by clapping hands endowed with the vajra, all elemental spirits (bhūta) are terrified. As it is said: "By clapping the hands of wisdom-vajra upon the earth, they are rendered unconscious." The "Fine-Winged One" (Suparṇin) is a red snake, which is bound as a belt. "A-la-la" is an expression of wonder; one who proclaims that is so called. Since the depth of the ocean is eighty-four thousand yojanas, "reaching the knees" means that from the knees downward, one is submerged. Regarding "Indra and the Sun are carried on the shoulders": some maintain that the Lord of Gods (Indra) sits upon the sun and moon, which are endowed with the vowels (āli) and consonants (kāli), and thus the sun and moon are carried on the shoulders. Others maintain that the Lord of Gods carries the sun and moon on his shoulders and sits upon them. Still others maintain that Indra is carried on the shoulders of Vajrapāṇi, and thus he carries Indra. "All nāgas" refers to the entirety of them; it means that all those belonging to the nāga class are destroyed. "Loud laughter" is the laughing "ha-ha" with fierce force, which agitates all the elemental spirits of the world. "Binding all nāgas" means rendering them unable to move. These [qualities] generally subdue the malevolent, and specifically subdue the hosts of nāgas, the Lord of Death (Yama), and all the gods. "Summoning and binding all elemental spirits" means:

འབྱུང་པོའི་བདག་པོ་དབང་ལྡན་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ལྕགས་ཀྱུའི་སྦྱོར་བས་འགུགས་ཤིང་ཞགས་པས་བཅིངས་ཏེ་འགུལ་མི་ནུས་པར་བྱེད་པའོ། ། སྦྱོར་བ་ནི་དུགས་དང་ཁྲག་བྱུགས་པ་དང་། སྔགས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་སྟེ་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པའི་སྦྱོར་བའོ། ། དེ་གཅོད་པ་ནི་རལ་གྲིའི་སྦྱོར་བས་གཏུབས་ཏེ་གཅོད་པའོ། ། ལུང་གཞན་ལས་ཀྱང་། བྱས་པའི་གཟུགས་དང་མིང་རུས་ལ། རལ་གྲིས་གཏུབས་ཏེ་གཅོད་པར་བྱེད། ། ཅེས་པ་ལྟ་བུའོ། ། བཟློག་པ་ནི་རང་གི་གནས་སུ་བཟློག་པའོ། ། གནོད་པ་ནི་ཕྱིས་མི་ལྡང་བར་བྱེད་པ་སྟེ། གང་ལ་དེ་ལྟ་བུའི་ནུས་པ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། ། ཡོན་ཏན་མ་ལུས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་པོ་ནི་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ཉིད་དོ། ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བརྒྱན་པ་དེ་བཞུགས་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། ། གང་དང་ལྷན་ཅིག་བཞུགས་ཤེ་ན། འཁོར་གནོད་སྦྱིན་གྱི་སྡེ་དཔོན་ཉི་ཤུ་རྩ་བརྒྱད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ནོར་བུ་བཟང་པོ་ལ་སོགས་པའོ། ། ཡང་ན་གང་པོ་དང་མིག་མི་བཟང་ལ་སོགས་པའོ། ། གནོད་སྦྱིན་མཐུ་བོ་ཆེ་ནི་རང་གི་གདུལ་བྱ་འཇོམས་པའི་མཐུ་ཁྱད་པར་ཡོད་པའོ། ། དྲག་པོ་ནི་ཞི་བའི་ལས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་དང་བྲལ་བའོ། ། ལྷ་ནི་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་བརྒྱད་དེ། དེ་ལྟར་དེའི་འཁོར་དང་བཅས་པ་ཐམས་ཅད་དོ། ། ཀླུ་ནི་དགའ་བོ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་གོང་མ་བཞིན་ནོ། ། དྲི་ཟ་ནི་གཙུག་ཕུད་ལྔ་པོ་ལ་སོགས་པའོ། ། ལྷ་མ་ཡིན་ནི་ཐགས་བཟང་རིས་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་དོ། ། ནམ་མཁའ་ལྡིང་ནི་གསེར་མིག་ཅན་ལ་སོགས་པའོ། ། མིའམ་ཅི་ནི་ལྗོན་པ་ལ་སོགས་པའོ། །

All the lords of spirits, such as Īśāna and the rest, are summoned by the application of the hook and bound with the noose, rendering them unable to move. The "applications" refer to the application of fumes and blood, as well as the application of mantras, such as those of Maheśvara and others. "Cutting" them means slicing and severing them with the application of the sword. As it is said in another scripture: "One cuts and severs the fashioned image, the name, and the clan with a sword." "Reversing" means sending them back to their own abodes. "Harming" means ensuring they do not rise again; that which possesses such power is so described. The lord of all qualities without exception is Vajrapāṇi himself. This should be connected with the phrase "adorned with all the qualities of a buddha, he dwells." With whom does he dwell? It is stated that he is with his retinue of the twenty-eight yakṣa generals and so forth, such as Maṇibhadra and others; or alternatively, Pūrṇa, Virūpākṣa, and the rest. The "mighty yakṣas" are those who possess the special power to subdue their own disciples. The "fierce ones" are those devoid of the application of peaceful activities. The "gods" are the eight types, such as Maheśvara and others; thus, it refers to all of them together with their retinues. The "nāgas" are Nanda and the rest, as described above. The "gandharvas" are Pañcaśikha and the rest. The "asuras" are all those such as Vemacitrin. The "garuḍas" are Suvarṇākṣa and the rest. The "kinnaras" are Druma and the rest.

ལྟོ་འཕྱེ་ནི་ལྟོ་འཕྱེ་ཉིད་དོ། ། དེ་ལ་སོགས་པ་དང་ཐབས་ཅིག་ཏུ་བཞུགས་ཤེའོ། ། ཉི་མ་ལ་སོགས་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་སྟོན་པ་པོ་དང་སྡུད་པ་དང་འཁོར་གྱི་རྣམ་པར་བཞུགས་ཤེའོ། ། ཟླ་བ་ཞེས་པ་ནི་ཐུན་མོང་པའི་སྡུད་པ་བསྟན་ཏོ། ། ཁྱད་པར་དུ་རྡོ་རྗེ་ཁྲོས་མ་ལ་ལ་དག་ན་རེ་སྡུད་པ་པོ་ནི་མེད་ཀྱི་འདིར་འདུས་པ་ཆེན་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཞུས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཤེའོ། ། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདུས་པ་ཆེན་པོའི་འཁོར་གྱི་ནང་ནས་ཁམས་གསུམ་རྣམ་པར་རྒྱལ་བ་སྟན་ལས་ལངས་ཏེ། འདུས་པ་ཆེན་པོའི་འཁོར་དང་མགྲིན་གཅིག་ཏུ་གསོལ་བ་བཏབ་པོ་ཞེས་པ་ནི་ཚིག་ཏུ་མ་སྨོས་ཀྱང་དོན་གྱི་ཤུགས་ཀྱིས་ཤེས་པར་བྱའོ། ། དོན་གྱི་ཤུགས་ཀྱིས་གང་ལས་ཤེས་(ཤེན,ཤེ་ན)། དུར་ཁྲོད་ཆེན་པོའི་གནས་ན་རྡོ་རྗེ་བེ་ཅོན་གྱི་རྒྱུད་ཅེས་བྱ་བ་བམ་པོ་ཉི་ཁྲི་(བསྟོང་,བ་སྟོང་)ཡོད་དེ། དེར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གཞན་ནི་གོ་སླའོ། ། གོས་སྔོན་པོ་ཅན་ཁྱོད་ནི་ཞེས་བྱ་འོག་མ་དང་འབྲེལ་ཏེ། བདེ་གཤེགས་ཀུན་གྱི་སྤྲུལ་པའམ། ། ཞེས་པ་ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐུགས་ལས་སྤྲུལ་པའི་ཁྲོ་བོ་ཡིན་ནམ་ཞེས་པའོ། ། ལས་ཀྱི་ཁྲོ་བོར་དབང་བསྐུར་བའམ་ཞེས་པ་ནི། ལས་ཐམས་ཅད་གྲུབ་པའི་དབང་བསྐུར་བའམ་ཞེས་པའོ། ། འོན་ཏེ་བསྡུས་པའི་སྐུ་ཡིན་ནམ་ཞེས་པ་ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པའི་སྐུ་ཡིན་ཞེས་པའོ། ། དེའི་དོན་ནི་གསང་བའི་བདག་པོ་གོས་སྔོན་ཅན་ཁྱོད་ཅི་ཡིན། བདག་ཅག་ལ་བཀའ་སྩོལ་མཛོད་ཅིག་ཅེས་སྦྱར་རོ། ། དེ་ནི་ཚིག་ཏུ་མ་སྨོས་ཀྱང་དོན་གྱིས་ནི་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་པའི་སྐུ་ཡིན།

The bhūta is the bhūta itself. It is said that he dwelt together with those and others. Regarding the sun and so forth, this refers to the manner in which the Teacher, the Compiler, and the retinue are situated. The term "moon" indicates the common compiler. Specifically, some say that there is no compiler here because it was requested by the entire great assembly. That is not the case; for although it is not explicitly stated in the words, it should be understood through the force of the meaning that from within the retinue of the great assembly, Trailokyavijaya rose from his seat and, together with the great assembly, made this request. From the force of what meaning is this known? It is because in the location of the great charnel ground, there exists a tantra called the Vajradaṇḍa in twenty thousand fascicles, and it is taught therein. The rest is easy to understand. The phrase "You, the Blue-Clad One" connects with what follows: "Are you an emanation of all the Sugatas?" means: are you a wrathful deity emanated from the hearts of all the Tathāgatas? "Or are you empowered as a karma-wrathful deity?" means: are you empowered to accomplish all activities? "Or are you the condensed body?" means: are you the body that condenses all the Tathāgatas? The meaning of this is to be applied as: "O Lord of Secrets, Blue-Clad One, who are you? Please grant us your command." Although not explicitly stated in the words, by the sense of the matter, he is the single condensed body.

རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉིད་དེ་ལྟར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། ། གཞན་གྱི་སྡུད་པ་པོར་གྱུར་པའི་དུས་ན་ནི་ཐུགས་ལས་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། དེའི་དུས་ན་ནི་ལས་ཀྱི་ཁྲོ་བོར་དབང་བསྐུར་བ་ཡང་ཡིན་ཏེ། གོང་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ལུང་ལས། ཇི་ལྟའི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དང་། ། དེ་ལྟའི་ཞི་བའི་ལྷ་ཚོགས་ཀུན། ། རྡོ་རྗེ་སེམས་ལས་གཞན་མ་ཡིན། ། དེ་ཉིད་ང་ཡི་དབང་ཡང་རྫོགས། ། ཞེས་འབྱུང་བ་དང་། འཁོར་ལོ་ཉེ་བར་བཀོད་པའི་རྒྱུད་ལས། ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེའི་རིགས་ཅན་དང་། ། དེས་འདུལ་བ་ཡི་སྐྱེ་བོ་ལ། ། སངས་རྒྱས་རྡོ་རྗེའི་རིགས་ཅན་དང་། ། ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེའི་སྐུ་རུ་སྣང་། ། དངོས་སུ་སྣང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ། སྨོན་ལམ་ཐུགས་རྗེའི་བྱིན་རླབས་དང་། ། སེམས་ཅན་མོས་པའི་དབང་དུ་སྣང་། ། ཇི་ལྟར་སྣང་ཡང་རང་བཞིན་མེད། ། ཅེས་འབྱུང་བ་ལྟ་བུའོ། ། གླེང་གཞི་ནི་དུས་དང་། གནས་དང་། འཁོར་ལ་སོགས་པ་སྟོན་ཏོ། ། ལེའུ་གང་ལ་གླེང་གཞི་གཏན་ལ་དབབ་པ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། ། རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པའི་སྒྲོན་མེ་ཞེས་བྱ་བ་ལས་ལེའུ་དང་པོའི་བཤད་པའོ། ། ། ། དེ་ལྟར་གླེང་གཞི་བསྟན་ཀྱང་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་དང་། ལས་ཀྱི་རིམ་པའི་དོན་མདོར་བསྡུས་པ་མ་བསྟན་ན་མེད་པར་འགྱུར་བས་དེའི་ཕྱིར་ལེའུ་གཉིས་པ་བསྟན་ཏོ། ། དེ་ནས་ཞེས་པ་ནི་བར་ཅིས་ཀྱང་མ་ཆོད་པ་སྟེ། གླེང་གཞི་བསྟན་མ་ཐག་པ་དེ་ནས་ཞེས་སྦྱར་རོ། ། རྡོ་རྗེ་དྲག་པོ་ནི་རྡོ་རྗེ་དྲག་པོ་སྟེ་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་དྲག་པོ་ཞེས་བྱའི་མིང་གང་ལ་ཡོད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །

This is because Vajrasattva himself appears in that way. Furthermore, at the time when he acts as the compiler for others, he is the nirmāṇakāya emanated from [the Buddha's] mind. At that time, he is also empowered as a wrathful deity of activity, as was shown above. As it says in the scriptures: "Just as Vairocana and all the peaceful deities appear, they are none other than Vajrasattva. That very one is also my perfected empowerment." And from the Cakrasaṃniveśa-tantra: "To those of the Vajrapāṇi family and those beings to be tamed by him, the Buddha appears in the form of Vajrapāṇi, belonging to the Vajra family. This is not an appearance in reality; rather, it appears through the power of the blessings of aspiration and compassion, and the devotion of sentient beings. However it appears, it lacks inherent nature." Such is the teaching. The nidāna (introductory setting) indicates the time, the place, the retinue, and so forth. Any chapter in which the nidāna is established is designated by that term. This concludes the explanation of the first chapter from the Dīpa-sarvakalpa-saṃgraha. Although the nidāna has thus been shown, if the sādhana of the generation stage and the summarized meaning of the sequence of activities were not taught, [the practice] would be incomplete; therefore, the second chapter is presented. The word "Then" (tatas) indicates that there is no interruption whatsoever; it should be connected as "immediately after the nidāna was shown." "Vajra Wrath" (vajracaṇḍa) refers to the samādhi that bears the name "Vajra Wrath of Body, Speech, and Mind."

ཡང་ན་སྐུ་གསུང་ཐུགས་དྲག་པོ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་རིམ་པ་གཉིས་ཏེ་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ཞེས་བྱའོ། ། ཞུགས་ནས་དེའི་ཚེ་འདི་སྐད་ཅེས་གསུངས་སོ། ། ཕྱག་རྒྱ་གསང་སྔགས་ཐུགས་སྦྱོར་ལས། ། ཞེས་པ་ནི། དང་པོར་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་དབང་དུ་ཡི་གེ་ཧཱུཾ་ལས་རྡོ་རྗེ། དེ་ལས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་གྱུར་པའོ། ། ཁྲོ་བོའི་རྒྱལ་པོའང་དེ་ཉིད་དེ། གདུག་པ་ཅན་རུ་ཏྲ་ལ་སོགས་པ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའོ། ། ཁྲོ་བོ་རྡོ་རྗེའང་དེ་ཉིད་དེ། རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རི་འཇོམས་པས་རྡོ་རྗེའོ། ། དེ་ལ་བསྟན་པར་གྱུར་ནས་བྱིན་གྱི་རླབས་སྣ་ཚོགས་པ་དང་ལྡན་པ་ནི། འདི་རིམ་གྱིས་བསྐྱེད་པའི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། ། ཅིག་ཅར་འབྱུང་བའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ནི། ཕྱག་རྒྱ་ནི་དྲན་པ་ཙམ་གྱིས་ལྷའི་སྐུར་གྱུར་པའོ། ། དེའི་སྙིང་གི་ནང་ན་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་ངོ་བོར་གནས་པ་དང་། དེའི་གསང་བའི་གནས་ནས་ནི་ཐུགས་སྦྱོར་ཞེས་བྱའོ། ། དེ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པས་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པའི་སྐུ་ནི་ཁྲོ་བོའི་རྒྱལ་པོའོ། ། ཁྲོ་བོའི་རྡོ་རྗེ་ནི་ཁྲོ་བོ་རྡོ་རྗེའི་རིགས་ཏེ། དེས་ནི་རིན་པོ་ཆེ་དང་། པདྨ་དང་། ལས་ཀྱི་རིགས་དང་། མཉེས་ཤིང་སྲུང་བར་བྱེད་པའང་གཟུང་ངོ་། ། དེ་བསྒོམས་པའི་བྱིན་གྱི་རླབས་ལས་ཐམས་ཅད་ཐོགས་པ་མེད་པས་ནི། ཡ་མཚན་སྣ་ཚོགས་ལྡན་ཞེས་བྱའོ། ། དེ་ནི་གསང་བའི་དབྱིངས་ཆེན་ཞེས་བྱ་བའི་རྒྱུད་ལ་བརྟེན་ནས། སྒྲུབ་པའི་ཐབས་སུ་བསྡུ་བར་བྱའོ། ། ཡིད་དང་མཐུན་ཞིང་ཉམས་དགའ་བར། ། ཕྱི་ན་ཁྲུས་ལ་ལེགས་གནས་ཏེ། །

Alternatively, the two stages that serve as the causes for attaining the wrathful body, speech, and mind are what is meant by "entering into meditative equipoise." Having entered, at that time he spoke these words: "From the union of the mudrā, mantra, and mind." Regarding this: first, in terms of the generation stage, from the syllable HŪṂ comes the vajra, and from that, the Mahāmudrā arises. The King of Wrathful Deities is also that very same entity, distinguished by his subduing of the malevolent ones such as Rudra. The Wrathful Vajra is also that very same entity; he is a "vajra" because he crushes the mountains of conceptual thought. Having been revealed as such, he possesses various blessings; this is in terms of the gradual generation. In terms of the instantaneous arising, the mudrā is the transformation into the deity’s body through mere recollection. Within his heart, he abides as the essence of the wisdom-being’s (jñānasattva) body, speech, and mind, and from his secret place, it is called "union of mind." That body, which has become distinguished through the blessing of the wisdom maṇḍala, is the King of Wrathful Deities. The Wrathful Vajra is the Vajra family of wrathful deities; by that, the Jewel, Lotus, and Action families, as well as those who please and protect, are also included. Because everything is unimpeded through the blessing of meditating on that, it is called "possessing various wonders." Based on the tantra called the Great Secret Expanse, this should be condensed into a sādhana. In a place that is pleasing and delightful, having properly performed the external ablutions, ...

སྟེགས་བུ་མེ་ཏོག་གཅལ་བཀྲམ་ལ། ། གསང་བདག་སྐུ་གཟུགས་མདུན་དུ་དགྲམ། ། རང་གི་ལུས་སྤངས་བདེ་གཤེགས་སྐུ། ། ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་མདུན་དུ་བསམ། ། དེའི་སྟེང་ཁྱད་པར་བླ་མ་དགུག། འོད་ཞུ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔར་བརླབ། ། ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་སྤྱན་དྲངས་གཞུག། ཕྱག་འཚལ་མཆོད་པ་ལ་སོགས་བྱ། ། དེ་ནས་བདེ་གཤེགས་ཀུན་བཀུག་ནས། ། སེམས་དཔའ་དགུ་ཡི་སྟེང་དུ་བཞུགས། ། དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་མཆོད་པ་དང་། ། སྡིག་བཤགས་སྡོམ་པ་གཟུང་བར་བྱ། ། ཡི་རང་བསྐུལ་ཞིང་སྐྱབས་སུ་འགྲོ། ། སེམས་བསྐྱེད་སྨོན་ལམ་གདབ་པར་བྱ། ། ཚད་མེད་བཞི་པོ་སྔོན་དུ་བསམ། ། དེ་ནས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བསྒོམ། ། ཨོཾ་མ་ཧཱ་ཤཱུ་ནྱ་ཏཱ་ཛྙཱ་ན་བཛྲ་སྭ་བྷཱ་བ་ཨཱཏྨ་ཀོ྅ཧཾ། དེ་ནས་སྙིང་རྗེའི་ངོ་བོ་ལས། ། སེམས་ཉིད་ཡི་གེ་ཧཱུཾ་དུ་གསལ། ། ཡཾ་རཾ་བཾ་ལཾ་ཀཾ་བྲུཾ་གྱི། ། རླུང་མེ་ཆུ་ཡི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་། ། ས་གཞི་རི་རབ་གཞལ་ཡས་ཁང་། ། འཁོར་ལོ་བརྒྱད་དང་མུ་ཁྱུད་དང་། ། གྲུ་ཆད་ཁྱམས་དང་སྒོ་བཞིར་ལྡན། ། དྲ་བ་དྲ་བ་ཕྱེད་པ་དང་། ། ཀ་བ་བརྒྱད་དང་ཕ་གུས་བརྒྱན། ། ཏྭ་ར་བཞིས་ནི་ཡང་དག་བརྒྱན། ། ཉི་མའི་སྟེང་དུ་ཧཱུཾ་བསམས་ཏེ། ། འཕྲོ་འདུ་རྩེ་ལྔ་ཁྲོ་བོ་ཡི། ། རྡོ་རྗེ་གདེངས་པོ་ཧཱུཾ་དང་ལྡན། ། དེ་ནས་འཕགས་པ་གོས་སྔོན་ཅན། ། སྐུ་མདོག་སྔོ་སྐྱ་འབར་བ་ལ། ། ཞལ་གཅིག་ཕྱག་ནི་གཉིས་པ་སྟེ། ། གཡས་ན་རྡོ་རྗེ་རྩེ་ལྔ་ཐོགས། ། གཡོན་ན་བེ་ཅོན་དབྱུག་ཏོ་འཛིན། ། མི་བསྐྱོད་པ་ཡིས་དབུ་ལ་བརྒྱན། ། སྤྱན་དམར་མཆེ་གཙིགས་ཁྲོ་གཉེར་ལྡན། ། བཞིན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཉི་མ་འདྲ། ། ཧཱུཾ་གི་རླངས་པ་མེ་ལྕེ་འབར། །

Upon a platform strewn with a carpet of flowers, arrange an image of the Lord of Secrets in front. Visualize your own body as the form of a Sugata, positioned before a sun maṇḍala. Above that, summon the special guru; he melts into light and is blessed as Vajrasattva. Invite the jñānasattva and cause him to enter. Perform prostrations, offerings, and so forth. Then, having summoned all the Sugatas, they take their seats upon the nine sattvas. To them, perform prostrations, offerings, the confession of misdeeds, and the taking of vows. Rejoice, exhort [the buddhas], and go for refuge. Generate the bodhicitta and make aspiration prayers. First, contemplate the four immeasurables, and then meditate on emptiness: Oṃ mahāśūnyatājñānavajrasvabhāvātmako ’haṃ. Then, from the essence of compassion, the nature of mind appears clearly as the syllable HŪṂ. From YAṂ, RAṂ, VAṂ, LAṂ, and KAṂ, arise the maṇḍalas of wind, fire, water, earth, and Mount Meru. There is the celestial palace, complete with eight wheels, a perimeter, corner-recesses, a courtyard, and four gates. It is adorned with lattices and half-lattices, eight pillars, and friezes. It is perfectly adorned with four turrets. Visualize a HŪṂ upon a sun disk; from its radiation and reabsorption, there arises a five-pronged vajra of a wrathful deity, brandished and marked with HŪṂ. Then, the noble Nīlāmbaradhara appears, his body a pale blue and blazing. He has one face and two arms; in his right hand he holds a five-pronged vajra, and in his left he grasps a club. His head is adorned with Akṣobhya. His eyes are red, his fangs are bared, and he has a wrathful frown. His facial maṇḍala is like the sun, and from the steam of the HŪṂ, tongues of fire blaze forth.

གློག་གི་ལྗགས་ལྡན་གསུས་པ་འཕྱང་། ། སྦྲུལ་སེར་རྣ་ཆས་རབ་ཏུ་མཛེས། ། རིན་ཆེན་སྦྲུལ་བརྒྱད་གདེངས་ཀ་ཅན། ། ལྟོས་འགྲོ་དཀར་པོས་རྐང་ལག་བརྒྱན། ། དམར་པོའི་སྐ་རགས་འཆིང་བར་མཛད། ། སྦྲུལ་གྱི་ཟ་འཕྲོས་བྲང་དུ་སླེབས། ། དབང་པོ་ཉི་མ་ཕྲག་པར་ཁུར། ། རྡོ་རྗེ་གོས་སྔོན་སྐུ་ལ་འཁྲིལ། ། སྙིང་ནས་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཏེ། མཚོན་གང་སྙིང་ནང་རྡོ་རྗེ་ལྡན། ། བུམ་པར་ཧཱུཾ་དང་བཟླས་པར་ལྡན། ། ཡེ་ཤེས་དཀྱིལ་འཁོར་མདུན་དུ་དགུག། མཆོད་དང་གཏོར་མས་མཉེས་བྱས་ནས། ། འདོད་པའི་དངོས་གྲུབ་གསོལ་བ་གདབ། ། ཐིམ་འགྱུར་སྦྱོར་བའམ་འོད་ཟེར་ལས། ། ཧཱུཾ་འཕྲོས་(སྟོད་,སྟོང་) གསུམ་བཀང་བར་གྱུར། ། སླར་འདུས་ཚོམ་བུ་ལྔ་རུ་གྱུར། ། དབུས་ལས་གོས་སྔོན་བདག་ལ་བསྟིམ། ། རྡོ་རྗེ་སྐུ་ཡི་གོས་སྔོན་ཅན། ། འཁོར་ལོ་དྲིལ་བུ་ཐོགས་པ་དཀར། ། ཤར་གྱི་ཕྱོགས་སུ་བསམ་པར་བྱ། ། ཡོན་ཏན་རིན་ཆེན་གོས་སྔོན་ཅན། ། རིན་ཆེན་དྲིལ་བུ་ཐོགས་པ་སེར། ། ལྷོ་ཡི་ཕྱོགས་སུ་བསམ་པར་བྱ། ། པདྨ་གསུང་མཆོག་གོས་སྔོན་ཅན། ། པདྨ་དྲིལ་བུ་ཐོགས་པ་དམར། ། ནུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་སུ་བསམ་པར་བྱ། ། ལས་ཀྱི་གོས་སྔོན་སྐུ་མདོག་ལྗང་། ། རྒྱ་གྲམ་དྲིལ་བུ་ཐོགས་པ་ནི། ། བྱང་གི་ཕྱོགས་སུ་བསམ་པར་བྱ། ། དཀར་མོ་བདུག་པ་ཤར་ལྷོ་སྟེ། ། ལྷོ་ནུབ་སེར་མོ་མེ་ཏོག་མ། ། ཡང་ན་མཐིང་གའི་ཁ་དོག་ལྡན། ། དམར་མོ་མར་མེ་ནུབ་བྱང་སྟེ། ། ལྗང་གུ་དྲི་ཆབ་བྱང་ཤར་ལྡན། ། གསལ་ནས་ཡེ་ཤེས་དཀྱིལ་འཁོར་གཞུག། མཆོད་དང་བསྟོད་པ་རྣམ་གཉིས་ནི། ། ཆོ་ག་བཞིན་དུ་དབུལ་བར་བྱ། ། སྔགས་ཀྱི་བསྙེན་པ་ཐིམ་གྱུར་ནས། །

With a tongue of lightning and a protruding belly, He is exquisitely adorned with yellow snake earrings. Possessing the hoods of eight precious snakes, His limbs are decorated with white serpents. He wears a red sash as a belt, And a snake’s tail reaches up to his chest. He carries Indra and the sun upon his shoulders, And Vajrapāṇi in blue robes embraces his body. Within his heart is a sun maṇḍala, And inside that, a vajra the size of a thumb. Within the vase is the syllable HŪṂ and the recitation. Summon the wisdom maṇḍala before you. Having pleased it with offerings and torma, Make the request for the desired siddhi. Through the process of absorption or from the light rays, HŪṂs radiate and fill the three thousandfold world system. They gather back and become five clusters. From the center, the Blue-Clad One dissolves into me. The Vajra Body Blue-Clad One, White, holding a wheel and a bell, Should be visualized in the eastern direction. The Quality Jewel Blue-Clad One, Yellow, holding a jewel and a bell, Should be visualized in the southern direction. The Lotus Speech Supreme Blue-Clad One, Red, holding a lotus and a bell, Should be visualized in the western direction. The Activity Blue-Clad One, green in color, Holding a crossed-vajra and a bell, Should be visualized in the northern direction. The white Incense goddess is in the southeast; The yellow Flower goddess is in the southwest, Or alternatively, she possesses a dark blue color. The red Lamp goddess is in the northwest; The green Perfume goddess is in the northeast. Once they are clear, the wisdom maṇḍala is entered. The two types of offerings and praises Should be presented according to the ritual. Once the mantra recitation has dissolved, ...

སྤྱི་བོ་དཔྲལ་བ་མགྲིན་པ་སྙིང་། ། གནས་བཞིར་བཞི་པོ་བསྡུ་བར་བྱ། ། མིག་དང་རྣ་བ་ལ་སོགས་ལ། ། ས་ཡི་སྙིང་པོ་ལ་སོགས་ལྡན། ། ཞེས་འབྱུང་བ་དང་། ལུང་གཞན་ལས། བསྐྱེད་པ་བརྟན་པ་ཐོབ་གྱུར་ནས། ། ལས་རྣམས་ཐམས་ཅད་བྱ་བར་གསུངས། ། མཐར་ཕྱིན་གྱུར་ནས་སྨོས་ཅི་དགོས། ། ཤེའོ། ། དེ་ཉིད་སླར་བཤད་པ། རིན་པོ་ཆེ་སྒྲོན་མའི་རྒྱུད་ལས། ། གོས་སྔོན་ཕྱག་རྒྱ་ལྡན་གྱུར་ནས། ། བར་མ་ཆད་པར་བྱེ་བ་བཟླས། ། རྟགས་ཐོབ་གྱུར་ནས་ལས་རྣམས་བརྩམ། ། ཞེས་འབྱུང་ངོ་། ། འདི་དག་ནི་ནང་གི་དབང་དུ་གསུངས་སོ། ། ཕྱིའི་དབང་དུ་ནི་ཁམས་གསུམ་རྣམ་རྒྱལ་དང་། ། མགོན་པོ་མི་སྲིང་དང་། འཕགས་སྐྱེས་པོ་དང་། མིག་མི་(བཟད་,བཟང་)དགོད་ཅེའོ། ། དཀྱིལ་འཁོར་དག་ནི་འཁོར་ལོའམ། ། པདྨ་རྡོ་རྗེ་རྒྱ་གྲམ་མམ། ། ཚོམ་བུ་ལྔའམ་དགུར་འདོད་པ། ། གསང་བའི་སྙིང་པོའི་རྒྱུད་ལས་འབྱུང་། ། ཞེས་ཀྱང་གསུངས་སོ། ། ཡང་ན་ཕྱག་རྒྱ་ནི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ལས་བྱུང་བའི་སྐུའོ། ། གསང་སྔགས་ནི་སྔགས་ཀྱི་བཟླས་པ་སྟེ། ། འདིར་དང་པོར་རླུང་དང་སྔགས་འདྲེས་པའི་བཟླས་པའོ། ། དེའི་དོན་ཡང་བསྐྱེད་པའི་ལྷའི་སྐུའི་གནས་བཞིར་རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་བལྟས་ཏེ། དེ་ནས་གཡས་ནས་འགྱུ་བ་དང་། གཡོན་དུ་འགྱུ་བ་དང་། གཉིས་ནས་འགྱུ་བ་ཀུན། ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ་འདི་ལ་བསླབས་པས་གནས་པ་ལ་བརྟན་པར་གྱུར་པ་དང་། དེ་ཉིད་རང་བཞིན་མེད་པར་བསམས་པའི(། ,་) ཐུགས་ནི་སེམས་ཏེ། འདིར་སེམས་ལ་དམིགས་པ་དེ་ཡང་གནས་པའི་ཨའི་ཐིག་ལེ་ལ་བློ་གཏད་དེ། ཐམས་ཅད་དེའི་ངོ་བོར་བསྒོམ་པའོ། །

"At the crown, forehead, throat, and heart, the four should be gathered into the four locations. In the eyes, ears, and so forth, Kṣitigarbha and the others reside." Thus it is said. Furthermore, from another scripture: "Once stability in the generation stage is attained, it is taught that all activities may be performed. What need is there to mention when one has reached the final goal?" To explain that further, the Ratnapradīpa Tantra states: "Having become endowed with the mudrā of the Blue-Robed One, recite ten million [mantras] without interruption. Once the signs are attained, begin the activities." These are taught in terms of the internal [empowerment]. In terms of the external, they are the Victors over the Three Realms, the Protectors, the Brothers and Sisters, Virūḍhaka, and the Unblinking Eye. Regarding the maṇḍalas, it is also said: "The maṇḍalas are held to be a wheel, a lotus, a crossed vajra, or a cluster of five or nine; this appears in the Guhyagarbha Tantra." Alternatively, the mudrā is the body arising from the generation stage. The mantra is the recitation of the mantra; here, it is the recitation of the mingling of wind and mantra. Its meaning is as follows: one visualizes the wind-maṇḍalas at the four locations of the generated deity's body. Then, all movements of the wind—whether moving from the right, moving from the left, or moving from both—are trained in by focusing on OṂ ĀḤ HŪṂ. Once stability in that abiding is attained, one contemplates that very [state] as being without intrinsic nature. The "mind" is the enlightened mind (thugs); here, the mind's focal point is to fix the intellect upon the bindu of the syllable ĀḤ, meditating that everything is of that essence.

ཁྲོ་བོའི་རྒྱལ་པོ་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་སྐུ་སྟེ། སྒྱུ་མའི་དཔེ་བཅུ་གཉིས་ཀྱིས་ཉེ་བར་མཚོན་པའོ། ། དེ་དང་དེ་ཡང་དེ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་དག་པ་དང་། གོང་མ་ལ་རག་ལས་པར་འདོད་པའོ། ། ཁྲོ་བོ་ནི་གོང་མ་ཉིད་དེ། དེ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་དག་པ་ནི་རྡོ་རྗེའོ། ། དེ་བས་ན་དེ་ཐོབ་པའི་ཐབས་ལའང་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། ། བྱིན་བརླབས་ཞེས་པ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའོ། ། ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ལ་དབང་ཐོབ་ནས་ཞེས་པ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་བསམ་གཏན་མཐར་ཕྱིན་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་སྣང་བ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་། སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ཇི་ལྟར་ཡང་སྣང་བ་སྟེ་གོ་སླའོ། ། ཡང་ན་ཕྱག་རྒྱ་ནི་ཕྱག་རྒྱ་མ་སྟེ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རིགས་ཅན་ནམ། པདྨ་ཅན་ལ་སོགས་པའོ། ། གསང་སྔགས་ནི་དེའི་གནས་ཐམས་ཅད་དུ་ཡི་གེ་བཀོད་པའོ། ། དེ་ལ་ཕྱག་མཚན་དུ་གྱུར་པ་ནི་ཐུགས་སྦྱོར་ཞེས་བྱའོ། ། ཁྲོ་བོའི་རྒྱལ་པོ་ནི་དེ་ལས་བྱུང་བའི་ཁྲོ་བོའོ། ། གཞན་ལས་རྡོ་རྗེ་ཁྲོས་མའི་གནས་རྣམས་སུ། རིམ་གྱིས་འབྱུང་བ་བསམ་ཞེས་སོ། ། ཁྲོ་བོ་རྡོ་རྗེ་ནི་གོས་སྔོན་པོ་ཅན་ཏེ། བདག་ཉིད་དེ་ལྟར་གསལ་བའོ། ། བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ནི། པདྨ་དང་རྡོ་རྗེ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་སྟེ། གཉིས་སུ་མེད་པའི་སྦྱོར་བ་ལས་བྱུང་བའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སློབ་པའི་ལྕེ་ལ་བཞག་པ་འདི་ནི་གསང་བའོ། ། ཡང་ན་ཕྱག་རྒྱ་མའི་གསང་བའི་འཁོར་ལོའི་ཡི་གེ་ནི། གསང་སྔགས་ཏེ་འཁོར་ལོ་ནི་ཕྱག་མཚན་ཐུགས་ཀྱི་ངོ་བོའོ། ། ཡང་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཏེ། དེ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །

The King of Wrathful Deities is an illusory body, illustrated by the twelve examples of illusion. Each of these is asserted to be the purity of that very [nature] and to depend upon the higher [state]. The wrathful deity is the higher [state] itself; its natural, complete purity is the vajra. Therefore, the method for attaining that is also called by that name. "Blessing" refers to the blessing of non-duality. "Having attained mastery over that samādhi" means that, having perfected the non-dual meditative concentration, the sambhogakāya and nirmāṇakāya appear in whatever way is necessary to the perceptions of sentient beings; this is easy to understand. Alternatively, the "mudrā" is the consort, belonging to the coemergent family or the "lotus-like" type and so forth. The "mantra" is the arrangement of syllables in all her locations. That which becomes the hand-symbol (mudrā) therein is called the "union of the mind." The King of Wrathful Deities is the wrathful deity arising from that. According to others, one should contemplate the gradual emergence in the locations of Vajrakrodhī. The "Vajra Wrathful One" is the Blue-Clad One (Nīlāmbaradhara); one should clearly manifest oneself as such. "Blessing" refers to the blessing of the lotus and the vajra. The bodhicitta arising from the non-dual union is placed upon the tongue of the practitioner; this is the secret. Alternatively, the syllables of the secret wheel of the consort are the mantra, and the wheel is the essence of the hand-symbol of the mind. Alternatively, the essence of all the Tathāgatas is bodhicitta; whoever possesses that is so called.

ཁྲོ་བོའི་རྒྱལ་པོ་ནི་གོས་སྔོན་ཏེ། དེའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ལྡན་པས་ཁ་ཁ་མུ་ཁ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཏེ། དེ་ནི་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཞེས་བྱའོ། ། གནས་དེར་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབང་བསྐུར་ཏེ། བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ནི་ཡ་མཚན་སྣ་ཚོགས་ལྡན་ཞེས་སོ། ། སྦས་པའི་དབང་དུ་བཤད་པའོ། ། ལུང་གཞན་ལས་ཀྱང་། ཕྱག་རྒྱ་ལ་སོགས་རྣམ་པ་ལྔ། ། བསྐྱེད་པའི་ཏིང་འཛིན་ལ་མཛེས་ལ། ། རླུང་དང་སྔགས་གཉིས་འདྲེས་པ་ཡི། ། རྡོ་རྗེའི་བཟླས་པ་བརྩམ་པར་བྱ། ། སེམས་དང་སྒྱུ་མ་དོན་དམ་པ། ། གཉིས་མེད་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས། ། འབྲས་བུ་བླ་མེད་ཐོབ་པར་འགྱུར། ། ཞེས་པ་དང་གོས་སྔོན་པོ་ཅན་མེ་རི་འབར་བའི་རྒྱུད་ལས། ཕྱག་རྒྱ་མ་ནི་ལེགས་མཛེས་ལ། ། གནས་ཀུན་དུ་ནི་ཡི་གེ་བསམ། ། དེ་ལས་ཕྱག་མཚན་སྐུ་གྱུར་ཏེ། ། ཉིད་ནི་རྡོ་རྗེ་ཁྲོས་མར་བསམ། ། གཉིས་མེད་སྦྱོར་བའི་སེམས་དབང་བསྐུར། ། ཞེས་འབྱུང་བ་དང་། ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་བདེ་བ་རྒྱན་གྱི་རྒྱུད་ལས། ། གང་ལ་གསང་བའི་རྩ་ཡོད་པའི། ། ཕྱག་རྒྱ་མ་ནི་ལེགས་མཛེས་ལ། ། ཡི་གེ་ཙ་ཡིག་བྱིན་བརླབས་ཏེ། ། བཏང་ཞིང་བཟློག་པས་དངོས་གྲུབ་འགྱུར། ཞེས་པ་ལྟ་བུའོ། ། དེ་ནས་དེ་ཉིད་ཀྱི་གྲོགས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རང་བཞིན་འཕགས་དང་བླ་མ་དང་། ། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། མཆོད་པའི་ཡུལ་དུ་རབ་ཏུ་གྱུར་པ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་དང་། དེ་ལས་གཞན་པ་ནི་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གཞན་རྣམས་སོ། ། བླ་མ་ནི་ལུང་སྟོན་པའི་སློབ་དཔོན་ཏེ། དབང་བསྐུར་བ་ནི་བླ་མར་གཟུང་ངོ་། ། དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ལྷ་མ་ཧཱ་དེ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་།

The King of Wrathful Deities is the Blue-Robed One (Nīlāmbara). By possessing his meditative absorption (samādhi), one consecrates the khakhamukha; this is called "consecration." In that place, the empowerment of the wisdom of primordial awareness (prajñājñānābhiṣeka) is bestowed, and the experience of great bliss is called "possessing various wonders." This is explained according to the hidden [meaning]. Furthermore, from another scripture: "The five aspects, such as the mudrā and so forth, Are beautiful within the meditative absorption of generation. Through the union of wind and mantra, One should commence the vajra recitation. Mind, illusion, and the ultimate— Abiding in the non-dual meditative absorption, The unsurpassed fruit will be attained." And from the Tantra of the Blazing Mountain of the Blue-Robed One: "The mudrā is most beautiful; One should contemplate the syllables in all the places. From that, the hand-symbols and the body are formed; One should contemplate oneself as the Wrathful Vajra Lady. The empowerment of the mind of non-dual union is bestowed." And from the Tantra of the Ornament of Bliss of Vajrapāṇi: "In whichever [mudrā] the secret channels exist, The mudrā is most beautiful. Having consecrated the syllable ca, Through emitting and reversing, the siddhi is attained." Then, in order to show the companions of that very [practice], it says: "The noble by nature, the guru," and so forth. The supreme object of offering is the Great Vajradhara; others than him are the other Buddhas and Bodhisattvas. The "guru" is the master who bestows the oral instructions; the one who confers empowerment is to be held as the guru. These are the worldly gods such as Mahādeva and so forth.

ལོག་པའི་སློབ་དཔོན་བསལ་ལོ། ། གོང་མ་དེ་ལ་མཆོད་ན་ནི། ། དངོས་གྲུབ་མྱུར་དུ་འཐོབ་པ་སྟེ། ། སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ། ། གལ་ཏེ་གཞན་ལ་ཕན་འདོགས་ན། ། སྐུ་དེ་སྣ་ཚོགས་སྐུ་རུ་སྣང་། ། ཞེས་པ་ནི། གང་དག་ལྷའི་སྙན་དང་ལྡན་པ་ལ། ། ལྷའི་སྐུར་སྣང་སྟེ། དེ་བས་ན་དེ་ལ་སོགས་པ་ལ་དེ་དང་དེའི་རྣམ་པ་བསྟན་ཏོ། ། གཞན་ནི་གོ་སླའོ། ། ལེའུ་གཉིས་པ་ནི་གྲངས་ཀྱི་གཉིས་པའོ། ། རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པའི་སྒྲོན་མ་ལས་ལེའུ་གཉིས་པའི་བཤད་པའོ། ། ། ། དེ་ལྟར་ལེའུ་གཉིས་པར་རིམ་པ་གཉིས་བདག་དང་གཞན་གྱི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་བསྟན་ཀྱང་། སྔགས་ཀྱི་མཐའ་མ་ཤེས་ན་དེ་ཉིད་ཀྱི་དོན་མི་འགྲུབ་པས་དེའི་ཕྱིར་དེ་ལ་དེ་བསྟན་ཏོ། ། གཞན་ཡང་གསང་སྔགས་སྦྱོར་བ་ན། ། ཞེས་པ་ནི། བསམ་གཏན་དང་ཕྱག་རྒྱ་ལ་སོགས་པའི་སྦྱོར་བ་མ་ཡིན་གྱི་སྔགས་ཁོ་ནའི་ཤས་ཆེ་བ་སྟེ། གང་ལ་དེ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། ། དེ་ཉིད་གང་ཞེ་ན། ད་ཧ་ཞེས་པ་ནི་དངོས་སུ་བསྟན་པ་སྟེ། དེས་འོག་མའང་ཤེས་པར་བྱའོ། ། ཐོགས་མེད་ཅེས་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་བཞིན་ཐོགས་པ་མེད་པ་སྟེ། དེའི་དོན་ཡང་བདག་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་དང་ལྡན་པས་བསྒྲུབ་བྱའི་མིང་གི་མཐར་ད་ཧ་ཞེས་བྱ་བའི་མིང་དང་སྤེལ་ཏེ། དེའི་སྦྱོར་བ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ན་རྡོ་རྗེ་བཞིན་ཐོགས་པ་མེད་པར་སྲེག་པའི་ལས་གྲུབ་པར་འགྱུར་ཏེ། གཞན་ལའང་དེ་ལྟར་ཤེས་པར་བྱའོ། ། གཉིས་ཀྱི་འོག་མིན་ནི་ཨིའོ། ། གསུམ་པ་ནི་གའོ། ། རའི་མཐའ་ནི་རིང་པོ་སྟེ། གསུམ་པའི་མཐའ་ནི་ན་སྟེ། དྲག་པོ་དགའ་བའི་ཧ་གཉིས་ལན། ། ཞེས་པ་ནི་ག་ལ་ཧ་བཏགས་པ་དང་།

The false master is to be excluded. If one makes offerings to the aforementioned [master], accomplishments will be swiftly attained; this is connected to the preliminary practices. If one benefits others, that body appears as various bodies. This means that for those who possess the divine ear, the body appears as a divine form; therefore, for those and others, the respective forms are shown. The rest is easy to understand. This is the second chapter, the second in numerical order. This concludes the explanation of the second chapter from the Lamp Compendium of All Rituals. Although the two stages, which perfect the welfare of oneself and others, were thus taught in the second chapter, if the conclusion of the mantra is not known, the very purpose of that [practice] will not be accomplished; therefore, that is taught here. Furthermore, regarding the phrase "when applying the secret mantra": this does not refer to the application of meditative concentration, mudrās, and so forth, but rather to the predominance of the mantra alone. That which possesses this is so designated. What is that [mantra]? "Daha" is explicitly taught, and by that, the subsequent [mantras] should also be understood. "Unimpeded" means being without obstruction like a vajra. Its meaning is that, by possessing one's own body, one appends the name "Daha" to the end of the name of the object to be accomplished. If one possesses that application, the activity of burning will be accomplished without obstruction, like a vajra; this should be understood for others as well. The "lower of the two" is i. The "third" is ga. The end of ra is long; the end of the third is na. "The two has of the fierce joy" refers to the ha attached to ga, and...

ནའི་གོ་སྟེ་དངོས་སུ་གྲྀཧྞ་གྲྀཧྞ་ཞེས་པའོ། ། ལན་གཉིས་སྨོས་པ་ནི་ཟུང་ཤིག་པའོ། ། དེའི་བསམ་གཏན་ནི་ལྕགས་ཀྱུ་ཅན་གྱི་ཚོགས་སྤྲོས་ཏེ། ། ཞེས་པ་དང་གནས་པའི་ས་ནས་སྙིང་ག་ནས་བཟུང་ནས་འོང་བར་བསམ་པ་ནི་ལྕགས་ཀྱུའི་སྦྱོར་བ་ཞེས་བྱའོ། ། ཧཱུཾ་ཕཊ་ནི་ཀུན་ལ་སྦྱོར་རོ། ། བཛྲ་པཱ་ཎི་ནི་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེའོ། ། ནཱི་ལཱཾ་བ་ར་ནི་གོས་སྔོན་ཅན་ཏེ་གོང་མ་དང་འབྲེལ་པས་ཀྱེ་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་གོས་སྔོན་པོ་ཅན་ཆེ་གེ་མོ་ཟུང་ཤིག་རབ་ཏུ་ཟུང་ཤིག་པའོ། ། མཇུག་ཏུ་རྫོགས་པ་ནི་ཀྵ་སྟེ་དེའི་གོང་ན་འདུག་པ་ནི་ཧའོ། ། གསུམ་པའི་མཐའ་ནི་ནའོ། ། ལན་གཉིས་ནི་ཧ་ན་ཧ་ན་ཞེས་པ་སྟེ་རྒྱོབ་ཅིག་པའོ། ། གསུམ་པ་ནི་སྡེ་ཚན་གསུམ་པ་སྟེ་དེའི་དང་པོ་ནི་ཏའོ། ། གཉིས་པ་ནི་ཐ་སྟེ། དྲུག་པའི་དང་པོའི་ཡི་གེ་ནི་ཡའོ། ། ལན་གཉིས་ནི་ཏ་ཐཱ་ཡ་ཏ་ཐཱ་ཡ་ཞེས་པ་སྟེ། གཏོགས་ཤིག་པའོ། ། དེ་གཉིས་ནི་ཐོ་བ་ཅན་དང་གཏུན་ཕྲུགས་ཅན་བསྐུལ་བའོ། ། གཉིས་པའི་དང་པོ་ནི་ཙའོ། ། ལྔ་པའི་དང་པོ་ནི་པའོ། ། དྲག་པོ་དགའ་བའི་ས་བོན་ནི་ཧ་སྟེ་གོང་མའང་ཤེས་པར་བྱའོ། ། འདི་ནི་པ་ཙ་པ་ཙ་ཞེས་པས་ཚོས་ཤིག་པ་སྟེ། གཉིས་གཉིས་ཤེས་པར་བྱའོ། ། ལེའུ་གསུམ་པ་ནི་ལེའུ་གསུམ་པའོ། ། རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པའི་སྒྲོན་མ་ལས་ལེའུ་གསུམ་པའི་བཤད་པའོ། ། ། ། དེ་ལྟར་སྔགས་རབ་ཏུ་བཤད་ཀྱང་སྤེལ་བ་དང་ཡོན་ཏན་མ་ཤེས་ན་འགྲུབ་པར་མི་འགྱུར་བས་དེའི་ཕྱིར་དེ་ལ་དེ་བསྟན་ཏོ། ། དེ་ལ་སྣ་ཚོགས་མངོན་པར་འགྲུབ་པ་ནི། སྐུ་གསུང་ཐུགས་སྣ་ཚོགས་པར་འགྱུར་བ་སྟེ། ལས་བཅུའི་ཕྱག་རྒྱ་ལ་སོགས་པའོ། །

The syllable na is the position for gṛhṇa gṛhṇa. The repetition indicates "seize!" The meditative concentration for this is to emanate a host of those holding iron hooks; visualizing them seizing [the target] by the heart from their place of abiding is called the "application of the iron hook." Hūṃ phaṭ is to be applied to all. Vajrapāṇi is Vajrapāṇi. Nīlāmbara is the Blue-Robed One. In connection with the preceding, it means: "O Vajrapāṇi, Blue-Robed One, seize so-and-so! Seize him thoroughly!" At the end is kṣa; the syllable preceding it is ha. The final of the third group is na. The repetition is hana hana, meaning "strike!" The third group is the third class of consonants; its first is ta. The second is tha. The first letter of the sixth group is ya. The repetition is tathāya tathāya, meaning "pierce!" These two are the exhortation to the wielder of the hammer and the wielder of the pestle. The first of the second group is ca. The first of the fifth group is pa. The seed-syllable of the Joyful Fierce One is ha; the preceding one should also be understood. This is pacā pacā, meaning "cook!" These should be understood as pairs. This is the third chapter. This is the explanation of the third chapter from the Lamp Compendium of All Rituals. Although the mantra has been thus explained, if the interweaving and the qualities are not known, accomplishment will not occur; therefore, that is taught. In that regard, the "manifest accomplishment of the manifold" refers to the transformation into the manifold body, speech, and mind, such as the mudrās of the ten activities and so forth.

ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་བ་ཡོད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ཏེ་གསུངས་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། ། གང་གསུངས་ཤེ་ན། སྔགས་དང་དོན་དུ་བཅས་པ་འོག་མའོ། ། དེ་ལ་ད་ཧ་ནི་སྲེགས་ཤིག་པའོ། ། བཛྲ་ནི་རྡོ་རྗེ་སྟེ་རྡོ་རྗེ་བཞིན་ཐོགས་པ་མེད་པར་སྲེགས་ཤིག་པའོ། ། གང་གིས་གང་ཞེ་ན། ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་གོས་སྔོན་པོ་ཅན་བསམ་གཏན་གྱི་མེས་སྲེགས་ཤིག་པའོ། ། དེ་ཡང་ཀླུ་བསྲེག་པ་ནི་ནཱ་ག་རཱ་ཛ་ཞེས་པའམ། ཡང་ན་སརྦ་ནཱ་ག་ཡ་རཀྵ་རཀྵས་ཞེས་པ་དང་སྦྱར་རོ། ། ལྷ་བསྲེགས་ན་སརྦ་དེ་བ་རཱ་ཛ་ཞེས་པ་དང་སྦྱར་རོ། ། གནོད་སྦྱིན་བསྲེགས་ན་ཀུ་བེར་སརྦ་ཞེས་པ་དང་སྦྱར་རོ། ། ཡི་དྭགས་བསྲེགས་ན་སརྦ་ཡ་མ་ཞེས་པ་དང་སྦྱར་རོ། ། སྲིན་པོ་བསྲེགས་ན་སརྦ་རཀྵས་ཞེས་པའོ། ། དགྲ་བསྲེགས་ན་སརྦ་ཤ་ཏྲཱུཾ་ཞེས་པ་དང་སྦྱར་རོ། ། དེ་ལ་སོགས་པ་གང་ལ་བྱ་བའི་མིང་གི་སྔགས་དང་བསྲེགས་པའི་སྔགས་སྤེལ་ཏེ། སྔགས་འདི་དག་ནི་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུད་ལས་གསལ་བར་གསུངས་སོ། ། ཇི་ལྟར་བསྲེག་པའི་སྔགས་ལ་སྤེལ་བ་དེ་ལྟར་དགུག་པ་ལ་སོགས་པ་ལའང་སྤེལ་ལོ། ། གང་ཞིག་འདི་འཛིན་རྣལ་འབྱོར་དེ། ། ཞེས་པ་ནི། རྣལ་འབྱོར་པ་གང་ཞིག་སྔགས་འདི་འཛིན་པར་འགྱུར་ཏེ་ཞེས་པའོ། ། ཉེས་པ་ཀུན་ལས་རབ་ཏུ་ཐར། ། ཞེས་པ་ནི། འབྱུང་པོ་དང་ཡི་དྭགས་ལ་སོགས་པས་བྱས་པའི་རིག་སྔགས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ལས་ཐར་བའོ། ། ལེགས་པའི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་འཐོབ། ། ཅེས་པ་ནི། ཉེས་པ་ལས་ལོག་པའོ། ། ཡང་ན་རྒྱུད་འདིའི་དོན་འཛིན་པ་དེ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་འཆིང་བ་ལས་ཐར་ནས་དངོས་གྲུབ་རྣམ་གཉིས་འཐོབ་བོ། །

One should connect the phrase "having entered into meditative equipoise in that samādhi which is so named, he spoke" to the following. What did he speak? The mantra together with its meaning, which follows below. In that context, daha means "burn!" Vajra means "vajra," implying "burn without obstruction, like a vajra." By whom and what? Vajrapāṇi, clad in blue, burns them with the fire of meditative concentration. Furthermore, regarding the burning of nāgas, it should be connected with nāgarāja or sarvanāgayarakṣarakṣa. If burning gods, it is connected with sarvadevarāja. If burning yakṣas, it is connected with kuberasarva. If burning pretas, it is connected with sarvayama. If burning rākṣasas, it is sarvarākṣasa. If burning enemies, it is connected with sarvaśatrūn. In such cases, one should interleave the name of the target with the mantra of burning; these mantras are clearly taught in the tantras of Vajrapāṇi and others. Just as they are interleaved in the mantra of burning, they should likewise be interleaved for summoning and other rites. Regarding the phrase "the yogi who holds this," it means "whatever yogi comes to hold this mantra." "Completely liberated from all faults" means liberation from the applications of vidyā-mantras performed by bhūtas, pretas, and so forth. "Attains all excellent qualities" means turning away from faults. Alternatively, one who holds the meaning of this tantra is liberated from the bonds of conceptual thought and attains the two types of siddhis.

གཞན་གང་དུ་བཤད་པས་རྟོགས་པར་ནུས་སོ། ། རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པའི་སྒྲོན་མ་ལས་ལེའུ་བཞི་པའི་བཤད་པའོ། ། ། ། སྤེལ་བ་དང་ཡོན་ཏན་བསྟན་ཀྱང་འཁོར་ལོ་བསྒོམ་པ་མ་བསྟན་ན་འགྲུབ་པར་མི་འགྱུར་བས་དེའི་ཕྱིར་དེ་ལ་དེ་བསྟན་ཏོ། ། འོད་ཟེར་ནི་འཁོར་ལོ་སྟེ་སོ་སོའི་འོད་དང་ལྡན་པའོ། ། དེས་བསྲེག་པ་ལ་སོགས་པ་མངོན་པར་འགྲུབ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་བ་ཡོད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། ། འབྱུང་བཞིའི་སངས་རྒྱས་རབ་བསྒོམས་ནས། ། ཞེས་པ་ནི་ལས་སོ་སོའི་དབང་དུའོ། ། མེ་བརྒྱད་ནི་རྐང་མཐིལ་གཉིས་དང་། དཔྱི་མིག་གཉིས་དང་། ལག་པ་གཉིས་དང་། མདོམས་དང་མགྲིན་པ་བརྒྱད་དུ་རཾ་ལས་བྱུང་བའི་གྲུ་གསུམ་དམར་བ་བརྒྱད་བསྒོམ་མོ། ། ཆུ་བརྒྱད་ཀྱང་དེ་ལྟར་བརྒྱད་དུ་བཾ་ལས་བདུད་རྩིའི་ཆུ་རྒྱུན་བྱུང་བས་དག་པར་བསམ་མོ། ། གནས་བརྒྱད་དུ་ལཾ་ལས་ས་གཞི་སེར་པོ་གྲུ་བཞི་པ་ཟུར་བཞི་རྡོ་རྗེ་བཞིས་མཚན་པའོ། ། དེ་ནི་ས་བརྒྱད་པའོ། ། ཡང་ན་གནས་དེར་ཡཾ་བརྒྱད་ལས་རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་བརྒྱད་བསྒོམ་པའོ། ། དེ་ནི་རླུང་ངོ་། ། འཁོར་ལོ་ནི་དེས་དེ་དང་དེའི་རྣམ་པར་གཅོད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། འབྲས་བུ་རིམ་གྱིས་གནོད་སྦྱིན་གཙོ། ། ཞེས་པ་ནི་ཧཱུཾ་དང་རྡོ་རྗེ་ལས་གོས་སྔོན་པོའི་སྐུར་འགྲུབ་པའོ། ། ཡང་ན་འདི་འདི་ལྟར་ཡང་སྟོན་ཏེ། སློབ་དཔོན་ནམ་ཡང་མདུན་གནས་པས། ། བདག་ཉིད་མཐའ་ཡས་མེ་བརྒྱད་དུ། ། རཾ་ལས་བྱུང་བའི་མེ་འབར་བ། ། འོག་ཏུ་རླུང་གིས་གཡབ་པས་འབར། ། འབྱུང་པོ་ཐམས་ཅད་ཚིག་ནས་བྱེར། ། ཐལ་བའི་ཤུལ་དུ་ཡཾ་ལས་རླུང་། །

It can be understood by what has been explained elsewhere. This concludes the explanation of the fourth chapter from the Lamp Compendium of All Conceptualizations. Although the propagation and the qualities have been shown, if the meditation on the wheel is not taught, accomplishment will not occur; therefore, that is taught here. "Light rays" refers to the wheel, which possesses its respective radiance. The samādhi in which the burning and so forth are fully accomplished is called by that name. "Having thoroughly meditated on the buddhas of the four elements" refers to the context of the individual activities. As for the "eight fires," one should meditate on eight red triangles arising from the syllable raṃ at the two soles of the feet, the two hips, the two hands, the secret place, and the throat. Likewise, for the "eight waters," one should imagine purification through streams of nectar arising from the syllable vaṃ at those same eight locations. At the eight locations, from the syllable laṃ, there is a yellow square earth mandala marked with four vajras at its four corners; that is the "eight earths." Alternatively, one meditates on eight wind mandalas arising from eight yaṃ syllables at those locations; that is the "wind." The "wheel" is so called because it cuts through this and that. "The result is the gradual [attainment of] the chief yakṣa" means that the body of the Blue-Robed One is accomplished from the syllable hūṃ and the vajra. Alternatively, it is also shown in this way: "Whether the master or someone else is present before one, oneself [becomes] the eight infinite fires arising from raṃ, blazing with fire fanned from below by the wind. All elemental spirits are burned and dispersed. In the place of the ashes, from yaṃ, there is wind."

བསྐྱོད་པས་གཏོར་ནས་དག་པའི་སར། ། ཡི་གེ་བཾ་ལས་ཆུ་སྐྱེས་པས། ། དངོས་དང་བག་ཆགས་དག་པས་དཀྲུས། ། ཀུན་གཞི་བྱང་ཆུབ་ཐིག་ལེ་ལས། ། ཧཱུཾ་གྱུར་དེ་ལས་རྡོ་རྗེའི་སྐུ། ། གསང་བའི་བདག་པོའི་གོས་སྔོན་གསལ། ། ཡེ་ཤེས་གོས་སྔོན་གཉིས་མེད་བསྟིམ། ། ཡང་ན་མདུན་གྱི་དེ་ཉིད་གཞུག། གནས་བརྒྱད་ལཾ་ལས་ས་གཞི་བརྒྱད། ། སྟེང་དུ་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་སྐུ། ། བདུད་རྩིའི་བུམ་པ་ཐོགས་པ་བརྒྱད། ། འོད་ཀྱི་འཕྲོ་འདུས་སྟོང་གསུམ་ཚེ། ། བདུད་རྩིའི་བུམ་པར་བླུགས་ཤིང་དགང་། ། མདུན་རྒྱབ་གཡས་གཡོན་གོས་སྔོན་བཞི། ། ཚེ་ལ་གནོད་པའི་བགེགས་རྣམས་བསྲུང་། ། དེ་ལྟར་བྱས་ནས་བཟླས་པ་བྱ། ། ཕྱི་ནང་དགུག་དང་བརྟན་པ་དང་། ། ཡི་གེ་ཨོཾ་གྱིས་གསུམ་ལ་དམིགས། ། ཕྱོགས་དུས་ལྷ་མོས་མཆོད་པ་བྱེད། ། ཅེས་པ་ནི། སྒྲུབ་པའི་ཐབས་སུ་ཤེས་པར་བྱའོ། ། རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པའི་སྒྲོན་མ་ལས་ལེའུ་ལྔ་པའི་བཤད་པའོ། ། ། ། འཁོར་ལོའི་སྦྱོར་བ་དང་ལྡན་ཡང་སྦྱིན་སྲེག་གི་ཆོ་ག་མེད་ན་འགྲུབ་པར་མི་འགྱུར་བས་དེའི་ཕྱིར་དེ་ལ་དེ་བསྟན་ཏོ། ། ལས་བཅུའི་སྦྱིན་སྲེག་ནི་ལས་བཅུ་ཁོ་ནའི་སྦྱིན་སྲེག་སྟེ། སྦྱིན་སྲེག་གང་ལ་མིང་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་བ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། ། གསུངས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟ་བུའི་སྦྱིན་སྲེག་གསུངས་སོ། ། ཞི་ལ་ཞེས་པ་ནི་ཞི་བའི་སྦྱིན་སྲེག་གི་སྔགས་སོ། ། ཤཱནྟིཾ་ཀུ་རུ་ཞེས་པ་ནི་ཞི་བར་གྱིས་ཤིག་པའོ། ། དེས་བདུད་དང་སྲིན་པོ་ལ་སོགས་པ་ཞི་བར་འགྱུར་བས་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། ། རྒྱས་པ་ནི་ཚེ་དང་བསོད་ནམས་ལ་སོགས་པ་རྒྱས་པར་བྱེད་པ་སྟེ།

Having scattered [the offerings] by moving [them], at the pure site, from the syllable baṃ a lotus arises. By washing away actual [defilements] and habitual tendencies, they are purified. From the bodhicitta bindu of the ālaya, it becomes hūṃ, and from that, the vajra body. The blue-clad Lord of Secrets appears clearly; the non-dual wisdom blue-clad one is absorbed. Alternatively, the reality of the front [deity] is inserted. From laṃ at the eight locations, the eight grounds arise. Above them are the bodies of the eight Ratnasambhavas, holding nectar vases. Through the radiation and reabsorption of light, the three-thousandfold world system is poured into and filled with nectar vases. In the front, back, right, and left are the four blue-clad ones, who protect against obstacles that harm life. Having done that, perform the recitation. The outer and inner summoning and stabilizing, focus on the three with the syllable oṃ. The goddesses of the directions and times make offerings. Thus it should be understood as the means of accomplishment. This is the explanation of the fifth chapter from the Lamp Compendium of All Conceptualizations. Even if one possesses the application of the wheel, if the fire-offering ritual (homa) is absent, accomplishment will not occur; therefore, that is taught for that purpose. The "fire-offering of the ten activities" refers to the fire-offering of the ten activities themselves; whatever fire-offering has that name is so called. "Spoken" means that such a fire-offering was spoken. "For pacifying" refers to the mantra of the pacifying fire-offering. Śāntiṃ kuru means "make [it] peaceful." Because through that, demons, rākṣasas, and so forth are pacified, it is so called. "Increasing" means making life, merit, and so forth increase.

དེའི་སྔགས་གསུངས་པ་པུཥྚིཾ་ཀུ་རུ་ཞེས་པ་ནི་རྒྱས་པར་གྱིས་ཤིག་པའོ། ། དབང་ནི་ཀླུའི་བུ་མོ་དབང་དུ་བྱ་བ་དང་། ལྷའི་རྒྱལ་པོ་དབང་དུ་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། ། དེའི་སྔགས་གསུངས་པ། པ་ཤཾ་ཀུ་རུ་ཞེས་པ་ནི་དབང་དུ་གྱིས་ཤིག་པའོ། ། དྲག་པོ་ནི་དྲག་པོ་སྟེ། འདིར་བསད་པའི་ལས་ཁོ་ན་དྲག་པོའོ། ། དེའི་སྔགས་གསུངས་པ། མཱ་ར་ཡའམ་ཡང་ན་སུཾ་བྷ་ནི་ལ་སོགས་པ་སྟེ། རྩ་བ་དང་མིང་དང་བསྐུལ་བར་བྱ་བ་སྤེལ་བ་ནི་སྔགས་སོ། ། ཤིང་ནི་གོ་སླའོ། ། ཐབ་ཁུང་དབྱིབས་ནི་ལས་བཞི་སྟེ། ། ཞེས་པ་ཟླུམ་པོ་དང་གྲུ་བཞི་དང་། ཟླ་གམ་དང་བྷ་ག་ལྟ་བུའོ། ། ལས་ཐམས་ཅད་པའི་ནི་པདྨའི་དབྱིབས་ཀྱི་ཐབ་ཁུང་དུ་ཙནྡན་གྱི་ཤིང་ལ་མེ་བས་ཏེ་བསྲེགས་པའོ། ། དེ་ཉིད་ཀྱི་སྔགས་གསུངས་པ། བི་དྷྭནྶ་ཡ་ནི་དབྱེ་བའོ། ། ཨུཙྪ་ཏ་ནི་བསྐྲད་པའོ། ། མོ་ཧ་ཡ་ནི་རྨོངས་པའོ། ། སྟྭམ་བྷ་ཡ་ནི་མནན་པའོ། ། ཨུད་མན་ནི་སྨྱོ་བའོ། ། ཨཱ་ཀཪྵ་ཡ་ནི་དགུག་པའོ། ། ལྷག་མ་ནི་སྨྱོ་བར་བྱའོ། ། དེའི་ལས་ཀྱི་མན་ངག་ནི་ཐབ་ཁུང་གཞལ་ཡས་ཁང་དུ་སོ་སོའི་མེ་ལྷ་སྤྱན་དྲངས་ཏེ། མཆོད་པ་དང་། བསྟོད་པ་དང་། གཉིས་སུ་མེད་པར་བྱས་ནས་དབུས་སུ་འཕགས་པ་གོས་སྔོན་པོ་ཅན་ལས་སོ་སོའི་དབུ་རྒྱན་དང་ལྡན་པ་ལ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བཅུག་སྟེ། གཉིས་སུ་མེད་པ་ལ་སྦྱིན་སྲེག་བྱས་པས་དེ་དང་དེའི་རྣམ་པར་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། ། རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པའི་སྒྲོན་མ་ལས་ལེའུ་དྲུག་པའི་བཤད་པའོ། ། ། ། དེ་ལྟར་ལེའུ་དྲུག་པར་སྦྱིན་སྲེག་གི་ཆོ་ག་བསྟན་ཀྱང་།

Regarding the mantras taught for these: puṣṭiṃ kuru means "perform the rite of enrichment." Vaśya refers to bringing under control the daughters of the nāgas, the kings of the gods, and so forth. The mantra taught for that is vaśaṃ kuru, which means "bring under control." Raudra refers to the fierce activity; here, the activity of killing is specifically the fierce one. The mantras taught for that are māraya or sumbhani and so forth; the mantra consists of the root, the name, and the command, joined together. The wood is easy to understand. Regarding the shapes of the hearths for the four activities: they are circular, square, semi-circular, and like a bhaga. For the all-accomplishing activity, one kindles a fire of candana wood in a lotus-shaped hearth and performs the burnt offering. The mantras taught for that are: vidhvaṃsaya means "to destroy"; uccāṭaya means "to expel"; mohaya means "to delude"; stambhaya means "to paralyze"; unmānaya means "to drive mad"; ākarṣaya means "to summon"; and the remainder is for the purpose of driving mad. The oral instruction for these activities is as follows: having invited the respective fire deity into the hearth as a celestial mansion, and having performed the offerings, praises, and the process of non-duality, one places the wisdom wheel into the center of the Noble One clad in Blue Garments, who is adorned with the respective crown ornaments. By performing the burnt offering in non-duality, each respective result will be accomplished. This concludes the explanation of the sixth chapter from the Lamp Compendium of All Rituals. Although the ritual of burnt offering was thus taught in the sixth chapter, [the text continues...]

སྨེ་བའི་སྦྱིན་སྲེག་མ་བསྟན་ན་དོན་མེད་པར་འགྱུར་བས་དེའི་ཕྱིར་དེ་ལ་དེ་བསྟན་ཏོ། ། དཔལ་ལྡན་གོས་སྔོན་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་བཤད་ཟིན་ཏོ། ། གདུལ་བར་དཀའ་བ་འདུལ་བའི་མཆོག། ཅེས་པ་རུ་ཏྲ་ལ་སོགས་པ་འདུལ་བའོ། ། གསང་བ་ནི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཏེ། དེའི་བདག་པོ་ཡིན་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། ། དྲག་པོ་ཆེན་པོ་ནི་དྲག་པོ་ཆེན་པོ་སྟེ། དྲག་པོ་གང་ལ་རབ་ཏུ་འབར་བ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། ། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པའི་ཚེ་འཁོར་གྱི་ཀླུ་ནི་འཁོར་ན་གནས་པའི་ཀླུ་སྟེ། དགའ་བོ་ལ་སོགས་པའོ། ། གང་གིས་དེ་དབང་དུ་བསྡུས་པའོ། ། གང་གི་ཚེ་ཀླུ་དབང་དུ་སྡུད་པ་དེའི་ཚེ། ཁམས་གསུམ་རྣམ་པར་རྒྱལ་བས་ཞུས་ཏེ་ལུང་བསྟན་པའོ། ། ཞུས་པའི་རྒྱུད་ནི་མཁའ་འགྲོ་མའི་གླིང་ན་འདུག་པའོ། ། གང་གིས་བསྡུས་པ་ལ་དགའ་བ་འཇུག་པར་འགྱུར་བ་དེའི་ཚེ་བསྡུས་པ་བསྟན་ཏོ། ། གང་གི་ཚེ་ཁམས་གསུམ་རྣམ་པར་རྒྱལ་བས་ཞུས་པ་དེའི་ཚེ་གསུངས་ཞེས་སྦྱར་རོ། ། ཞུས་པའི་ལེའུ་རེ་རེ་ལས་སྦྱར་ཏེ། འདིར་མ་སྨོས་སོ། ། ཉེན་བཟློག་པའི་གནས་གསུངས་པ། རིམ་པ་གསུམ་སྟེ། འདི་ལ་རིམ་པ་གསུམ་ཡོད་པས་རིམ་པ་གསུམ་པའོ། ། དེར་ཅི་བྱ་ཞེ་ན། ཕྱི་རོལ་གྱི་ཁང་པར་སྨེ་བའི་སྦྱིན་སྲེག་སྟེ། དེ་ཉིད་གསུངས་པ། ཧོམ་ཁུང་གྲུ་གསུམ་གདེངས་པའི་སྟེང་། ། དུག་སོགས་ཤིང་ལས་མེ་སྦར་ཏེ། ། སྟེང་དུ་ནད་པ་མེ་བརྒྱད་བསྒོམ། ། གུ་གུལ་ལ་སོགས་དུད་པས་བདུག། སློབ་དཔོན་གསང་བའི་ཕྱག་རྒྱ་ཡིས། ། བྱ་ཁྱུང་གཟུགས་ལ་དབབ་པ་བརྩམ། ། དེ་ཡིས་སྟེང་ནས་བརྡབ་པ་དང་། ། ཀླུ་གཟིར་དྲག་སྔགས་བཟླས་པར་བྱ། །

If the fire offering for the sme ba [ritual] were not taught, it would be purposeless; therefore, it is taught here. The title Śrī Nīlāmbaradhara has already been explained. "The supreme subduer of those difficult to tame" refers to the subduing of Rudra and others. "Secret" refers to the body, speech, and mind; he who is the master of these is so called. "Great Fierce One" (Mahāraudra) means he who possesses the intense blazing of the fierce. When he entered into meditative equipoise, the nāgas of the retinue are the nāgas dwelling in the circle, such as Nanda and others. He is the one who brought them under his power. At the time when the nāgas were brought under his power, the Trilokavijaya requested and received the prophecy. The requested tantra resides in the land of the ḍākinīs. When joy arises in those who have gathered it, then the summary is taught. When the Trilokavijaya requested it, it should be connected with the words "he spoke." This is applied to each chapter of the request, though it is not explicitly mentioned here. Regarding the teaching on the place for averting afflictions, there are three stages; because there are three stages here, it is the "Third Stage." If one asks what is to be done there: the sme ba fire offering is performed in an outer house. That very point is taught: Upon a triangular, gaping fire pit, Kindle a fire with wood such as poison-wood. Above, visualize the patient and the eight fires. Fumigate with the smoke of guggulu and so forth. With the master’s secret mudrā, Begin the descent into the form of the Garuḍa. By striking down from above, Recite the fierce mantra to suppress the nāgas.

དེ་ལས་ཐོན་པའི་ཀླུ་རྣམས་བཀུག། ཕྱི་ཡི་གཞལ་ཡས་ཁང་དུ་དགུག། དུག་བཅོམ་སོས་ནས་གནས་སུ་བསྐྱལ། ། ཞེས་སོ། ། བར་དུ་ཕྱི་ནང་ཁྲུས་བྱས་ཏེ། ། ཞེས་པ་ནི། དེ་ནས་བར་གྱི་ཁང་པར་ཕྱི་ནང་གི་ཁྲུས་ཀྱིས་དག་པར་བྱའོ། ། དེར་ནི་ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ལ་སོགས་པའང་བྱ་སྟེ་མཉེས་པར་བྱའོ། ། ནང་དུ་བུམ་པའི་དབང་བསྐུར་ཞེས་པ་ནི། ནང་དུ་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོའི་ཆོ་ག་རྫོགས་པར་བྱས་ཏེ། བུམ་པ་ལ་སོགས་པའི་དབང་བསྐུར་བའོ། ། དེས་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། ཉེན་རྣམས་བཟློག་ལ་ཐེ་ཚོམ་མེད། ། ཅེས་གསུངས་ཏེ། འབྱུང་པོའི་ཉེན་ལ་སོགས་པ་མྱུར་དུ་བཟློག་པར་འགྱུར་རོ། ། རིགས་མཐུན་པའི་ཀླུ་ལ་སོགས་པ་ཁ་ཅིག་ལ་ནི་རུང་བ་མ་ཡིན་ནོ། ། གཞན་ནི་གོ་སླའོ། ། རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པའི་སྒྲོན་མ་ལས་ལེའུ་བདུན་པའི་བཤད་པའོ། ། ། ། ཡི་དྭགས་ཐམས་ཅད་བཟློག་པའི་ཆོ་ག་གསུངས་ཀྱང་གཏོར་མའི་ལས་མེད་ན་འགྲུབ་པར་མི་འགྱུར་བས་དེའི་ཕྱིར་དེ་ལ་དེ་བསྟན་ཏོ། ། ཐམས་ཅད་ལྡན་པའི་གཏོར་མ་ནི། ། ཕྱེ་དང་མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པ་དང་སྨན་དང་འབྲུ་དང་དྲི་དང་སྙིང་པོའོ། ། རཾ་གྱིས་སྦྱངས་ཞེས་པ་ནི། ཡི་གེ་རཾ་གྱིས་དངོས་པོ་བག་ཆགས་སུ་གྱུར་པ་བསྲེགས་པ་དང་། ཡཾ་ལས་རླུང་གི་བུས་ཁཾ་ལས་ཆུས་བཀྲུས། དེའི་དབུས་སུ་བཾ་ལས་ཆུ་རྒྱུན་བྱུང་བས་མཉེས་པར་བྱས་ཏེ། ཕྱི་ལྟར་བཤད་པའོ། ། ཡང་ན་ཐམས་ཅད་ལྡན་པ་ནི་ཤ་ལྔ་དང་བདུད་རྩི་ལྔ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ལ་ཡི་གེ་གསུམ་གྱིས་དག་པ་ལས་ཤ་ལྔ་བདུད་རྩི་ལྔ་བསྐྱེད་དེ། དབབ་པ་ནི་ཨོཾ་ལས་འོད་བྱུང་བས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདུད་རྩི་ཕབ་སྟེ། གཉིས་སུ་མེད་པ་ནི་སྦྱོར་བའོ། །

"Summon the nāgas who have emerged from that; summon them into the outer celestial mansion. Once their poison is destroyed and they are healed, send them back to their own abodes." Thus it is said. Regarding the phrase, "In the interim, perform the outer and inner ablutions," this means that thereafter, one should purify the intermediate chamber with outer and inner ablutions. There, one should also perform the gaṇacakra and so forth to please them. Regarding the phrase, "Inwardly, bestow the vase empowerment," this means that after completing the ritual of the great maṇḍala within, one bestows the empowerments of the vase and so forth. If one asks what the result of this is, it is said: "There is no doubt that obstacles will be averted." This means that the threats of elemental spirits and the like will be swiftly averted. However, this is not suitable for certain nāgas and others of a similar class. The rest is easy to understand. This concludes the explanation of the seventh chapter from the Dīpaṃ nāma sarvakalpasaṃgraha. Although the ritual for averting all pretas has been taught, it will not be accomplished without the activity of the torma offering; therefore, that is now shown. The "torma endowed with everything" consists of flour, flowers, and so forth, as well as medicines, grains, perfumes, and essences. Regarding the phrase, "Purified by RAṂ," this is the outer explanation: the letter RAṂ burns away the habitual tendencies of the substance; the letter YAṂ fans a wind that blows it away; the letter KHAṂ washes it with water; and in the center, a stream of water arises from BAṂ, which pleases [the deities]. Alternatively, "endowed with everything" refers to the five meats, the five nectars, and so forth. By purifying these with the three syllables, the five meats and five nectars are generated. As for "descending," light emerges from OṂ, causing the wisdom nectar to descend; their becoming non-dual is the union.

ཛ་ཡིས་བཀུག་སྟེ་ཞེས་པ་ནི་བདག་འཕགས་པ་གོས་སྔོན་པོ་ཅན་གྱི་བསམ་གཏན་དང་ལྡན་པའི་འོད་ཟེར་ལས་ལྷ་མོ་ལྕགས་ཀྱུ་ཅན་གྱི་ཚོགས་ཀྱིས་འབྱུང་པོ་ཐམས་ཅད་བཀུག་སྟེ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བཀུག་ནས་གཏོར་མ་སྦྱིན་ནོ། ། ང་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་གོ་སླའོ། ། རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པའི་སྒྲོན་མ་ལས་ལེའུ་བརྒྱད་པའི་བཤད་པའོ། ། ། ། བསམ་གཏན་འཁོར་ལོ་མེད་པ་ལ། ། ཞེས་པ་ནི་བསམ་གཏན་མི་ནུས་པའོ། ། སྔགས་ཀྱི་ངེས་པ་ནི་སྔགས་ཀྱི་མན་ངག་སྟེ། ནུས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་འབྱུང་བའི་སྔགས་བཤད་པའོ། ། དེ་ལ་ཏདྱ་ཐཱ་ཞེས་པ་ནི། དང་(པ་,པོ་)ལས་ཐམས་ཅད་པའི་སྔགས་སོ། ། དེ་བས་སྔགས་དེ་ནི་ཀུན་ལ་སྦྱོར་རོ། ། ལས་སོ་སོ་བ་ནི་འབྱུང་པོ་སོ་སོ་འདུལ་བའི་སྔགས་ཏེ། དེ་ནི་དང་པོ་ཀླུ་འདུལ་བའི་སྔགས་སོ། ། བུདྡྷ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྨེ་བའི་སྦྱིན་སྲེག་གི་དུས་སོ། ། ཡང་ན། དཀྱིལ་འཁོར་པདྨ་འདབ་བརྒྱད་ལ། ། དགའ་བོ་ལ་སོགས་ཀླུ་བརྒྱད་དགོད། ། མཉེས་པར་བྱས་ནས་བདུག་པ་དབུལ། ། ཞེའོ། ། དེའི་འོག་མ་གཤིན་རྗེ་དགོད་པ་དང་བཟློག་པ་སྟེ། འཁོར་ལོ་བཅུ་དྲུག་དཀྱིལ་འཁོར་དུ། ། འཇམ་དཔལ་སྤྲུལ་པ་བཅུ་དྲུག་དགོད། ། མཉེས་ནས་འཁོར་དུ་གཏོགས་པས་བཟློག། ཅེའོ། ། པྲེ་ཏ་ནི་ཡི་དྭགས་བཟློག་པ་སྟེ། དེ་ཡང་། འཁོར་ལོ་བརྒྱད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ། ། ཡི་དྭགས་གཙོ་བོ་བརྒྱད་པ་མནན། ། འདོད་རྒྱལ་འཆིང་བྱེད་སྲོག་ལེན་དང་། ། རལ་གཅིག་གཅེར་བུ་བུམ་པའི་སྣ། ། མགོ་སྐྱེས་མིག་བཟང་ཞེས་སུ་བཤད། ། དེ་ཡིས་དེ་དག་གདུལ་བར་མཛད། ། ཅེའོ། ། གནོད་སྦྱིན་བཟློག་པ་ནི། གནོད་སྦྱིན་སྡེ་དཔོན་ཉི་ཤུ་ལྔ། །

Regarding the phrase "summoned by JA," it means that from the light rays of myself, the Noble One clad in blue robes, who is endowed with meditative concentration, a host of goddesses holding iron hooks summons all the bhūtas. Having summoned the wisdom wheel (jñānacakra), the bali offering is presented. The passage beginning with "I am" and so forth is easy to understand. This concludes the explanation of the eighth chapter from the Lamp Compendium of All Rituals (Sarvakalpasamuccayapradīpa). Regarding the phrase "for those without the wheel of meditative concentration," it refers to those who are unable to perform meditative concentration. "The certainty of the mantra" refers to the pith instructions on mantra; it is the explanation of the mantras that produce extraordinary power. In that context, "tadyathā" is the mantra for all activities. Therefore, that mantra is applied to all. The "individual activities" are the mantras for subduing specific bhūtas; among these, the first is the mantra for subduing the nāgas. The passage beginning with "buddha" and so forth refers to the time for the burnt offering (homa) of the mela. Alternatively: "On an eight-petaled lotus maṇḍala, Place the eight nāgas, such as Nanda and the rest. Having pleased them, offer incense." The section following that concerns the placement and averting of Yama: "In a sixteen-spoked wheel maṇḍala, Place the sixteen emanations of Mañjuśrī. Having pleased them, they are averted by those belonging to the retinue." "Preta" refers to the averting of hungry ghosts (preta). Regarding that: "In an eight-spoked wheel maṇḍala, Subdue the eight principal hungry ghosts. They are explained as: Takkirāja, Bandhana, Jīvahara, Ekajaṭī, Nagnā, Kumbhakarṇā, Śiraḥkeśī, and Sunetra. By these, they are subdued." The averting of the yakṣas is: "The twenty-five commanders of the yakṣas..."

བསྡུས་པའི་གཙོ་བོ་རྣམ་པ་བརྒྱད། ། འདབ་མ་བརྒྱད་ལ་བཀོད་ཅིང་བཟློག། ཅེའོ། ། གཞན་ནི་གཞུང་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། ། དེ་ལྟ་བུའི་སྔགས་གསུངས་པར་འགྱུར་བས་བདག་པོ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུའི་སྒོ་ནས་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པ་ནི་བསྟོད་པའོ། ། རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པའི་སྒྲོན་མ་ལས་ལེའུ་དགུ་པའི་བཤད་པའོ། ། ། ། དེ་ནས་དགུག་པའི་ལས་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་ལྕགས་ཀྱུ་ནི་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེའི་འོད་ཟེར་ལས་བྱུང་བས་ལྕགས་ཀྱུའོ། ། ཡང་ན་རླུང་གི་རྔ་མོའམ། རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྟེང་དུ་བཀུག་ནས་འོང་བར་བསམ་མོ། ། རླུང་དང་ལྕགས་ཀྱུས་འགྲུབ་པ་དེ་བཞིན་དུ་མེ་ཡིས་ཀྱང་ནུས་ཞེས་སྦྱར་རོ། ། སྔགས་གོང་དུ་བསྟན་ཏོ། ། བསམ་གཏན་དྲག་པོ་ནི་གོང་མ་ཉིད་དོ། ། ཀླུ་རིགས་དུ་མ་ཐམས་ཅད་ཀུན། ། ཞེས་པ་ནི་རྒྱལ་རིགས་ལ་སོགས་པའོ། ། འགུགས་འགྱུར་ཞེས་པ་ཐབས་འདི་ལས་གཞན་གྱིས་མ་ཡིན་ནོ། ། ཁུགས་པ་དེ་ཇི་ལྟར་བྱ་ཞེ་ན། ཟངས་གཞོང་ནང་དུ་སྤྱན་དྲངས་ཏེ། ། ཞེས་པ་ཟངས་གཞོང་དུ་དགུག་ཅེས་སོ། ། དེ་ནི་ཉེན་གྱིས་ཟིན་པའི་ལུས་ལ་སྦལ་པ་ལ་སོགས་པ་བཀོད་ལ་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱས་དབྱུང་བ་བྱས་ཏེ། ཟངས་གཞོང་དུ་དགུག་ཅེའོ། ། དུག་གཞོམ་པ་ནི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའོ། ། སྨན་གྱིས་གསོ་ཞེས་པ་ནི། དབང་པོ་ལག་པ་ལ་སོགས་པས་གསོ་པའོ། ། གང་གནོད་ཕྱོགས་སུ་བསྐྱལ་ཞེས་པ་ནི། གང་ལ་གནས་པའི་སར་བསྐྱལ་བའོ། ། རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པའི་སྒྲོན་མ་ལས་ལེའུ་བཅུ་པའི་བཤད་པའོ། ། ། ། དེ་ནས་ཀླུ་གཟིར་བ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། ཞི་བའི་ལས་ཀྱིས་མི་འདུལ་བ་ནི་ཞི་བར་མི་འགྱུར་བའོ། །

The eight principal deities of the condensed [mandala] are arranged upon the eight petals and repelled. Thus it is said. The rest should be understood from the root text. Since such a mantra is spoken, it is the "Lord"; praising his qualities in such a manner is the "Praise." This concludes the explanation of the ninth chapter from the Lamp Compendium of All Rituals (Sarvakalpasamuccayapradīpa). Next, the rite of summoning (ākarṣaṇa) will be explained. The "Vajra Hook" (vajrāṅkuśa) is so called because it arises from the light rays of Vajrapāṇi. Alternatively, one should visualize [the victim] being summoned and brought forth upon a wind-camel or a wind-maṇḍala. Just as it is accomplished through the wind and the hook, it should be applied that it can likewise be accomplished through fire. The mantra has been shown above. The "fierce meditative concentration" (dhyāna) is the same as the one previously mentioned. "All the various classes of nāgas" refers to the royal caste (kṣatriya) and so forth. "Will be summoned" means that they cannot be summoned by any means other than this method. If one asks how to act once they are summoned: "Having invited them into a copper basin" means to summon them into a copper basin. This refers to placing frogs and so forth upon the body of one afflicted by a curse, and then performing the extraction through mantra and mudrā, thereby summoning them into the copper basin. "To destroy the poison" refers to [poisons] such as passion (rāga). "To heal with medicine" means to heal with indrayava and so forth. "To be sent to the direction of the harm" means to be sent to the place where [the harm] resides. This concludes the explanation of the tenth chapter from the Lamp Compendium of All Rituals. Next, the subduing of the nāgas will be explained. Those who are not tamed by peaceful rites are those who do not become pacified.

དེ་གཟིར་བའི་སྔགས་ནི་ཧ་ན་ལ་སོགས་པའོ། ། བསམ་གཏན་ཞེས་པ་ནི་སྔགས་དེ་དང་འབྲེལ་པའི་བསམ་གཏན་ནོ། ། དེ་ནི་གང་ཞེ་ན། རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པ་ཐོགས་པའི་ཁྲོ་བོས་བརྡེགས་པར་བསམ་མོ། ། འོག་ཏུ་མེ་ཡི་འཁོར་ལོ་བསམ། ། ཞེས་པ་མེ་བརྒྱད་བསྒོམ་པའོ། ། གཞན་གོ་སླའོ། ། ཡུངས་ཀར་ཡུངས་ནག་ལ་སོགས་པ་ཁྲོ་བོའི་ཚོགས་སུ་བསམས་ལ་བརྡེག་ཅེའོ། ། ཁྲ་སྤྱང་ལ་སོགས་པ་ནི། ཁྲ་དང་སྤྱང་ཀི་ལ་སོགས་པའི་གསོབ་ཀྱིས་བརྡབ་ཅིང་སྔགས་གོང་མའོ། ། ཀླུ་གཟིར་བའི་ཆོ་ག་བསྟན་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཡི་དྭགས་གཞན་ལ་ཡང་ཤེས་པར་བྱའོ། ། མྱུར་དུ་ཐར་བ་ནི་མྱུར་དུ་གནོད་པ་སེལ་བའོ། ། རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པའི་སྒྲོན་མ་ལས་ལེའུ་བཅུ་གཅིག་པའི་བཤད་པའོ། ། ། ། དེ་ནས་མཆོད་པ་སྟོན་ཏེ། ཉིད་ལ་ཉིད་མཆོད་པ་ཞེས་པ་ནི་ཉིད་ཀྱིས་མཆོད་པ་ཉིད་ལ་ཁྱབ་པ་སྟེ། འོག་ནས་སྟོན་ཏོ། ། རྡོ་རྗེ་བདུག་པ་མོ་ནི་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་མཉེས་པར་བྱེད་པའི་སྤོས་སོ། ། ཡང་ན་ཐོགས་པ་མེད་པས་རྡོ་རྗེའོ། ། བདག་ཉིད་དྲི་ཡིས་རྒྱས་མཛད་མ། ། ཞེས་བྱ་བ་ནི། དྲིའི་མཆོད་པས་མཉེས་པར་བྱེད་མ་ཞེའོ། ། མེ་ཏོག་ཐོགས་པ་མེ་ཏོག་མའོ། ། བདག་ཉིད་དཀྱིལ་འཁོར་གསལ་བར་བཀྲ་བས་བཀྲ་བའོ། ། སྤོས་དང་སྨན་གྱི་འདི་གུ་ཐོགས་པས་དྲི་ཆབ་མའོ། ། ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་དག་པར་བྱེད་པས་དག་མའོ། ། མར་མེ་ཐོགས་པས་མར་མེ་མའོ། ། བདག་ཉིད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གསལ་བར་བྱེད་པས་གསལ་བྱེད་མའོ། ། ཇི་སྲིད་ཐམས་ཅད་མཆོད་པ་ཆེ། ། ཞེས་པ་ནི། ཇི་སྲིད་དུ་བསམ་གཏན་གྱིས་ཁྱབ་པ་དེ་སྲིད་དུ་མཆོད་པའོ། །

The mantra for subduing that is hana and so forth. "Meditative concentration" refers to the concentration associated with that mantra. What is it? One should visualize being struck by wrathful deities holding vajras and the like. "Below, visualize a wheel of fire" means to meditate on the eight fires. The rest is easy to understand. One should visualize white and black mustard seeds and so forth as a host of wrathful deities and strike with them. As for "hawks, wolves, and so forth," one should strike with effigies of hawks, wolves, and the like, while reciting the aforementioned mantra. Just as the ritual for subduing nāgas has been taught, it should be understood to apply to other pretas as well. "Swift liberation" means the swift removal of harm. This concludes the explanation of the eleventh chapter from the Lamp Compendium of All Rituals. Next, the offerings are shown. "Offering to oneself by oneself" means that one is pervaded by the offering itself, as will be shown below. "Vajra Incense Lady" refers to the incense that pleases Vajrapāṇi. Alternatively, it is "Vajra" because it is unimpeded. "She who makes oneself flourish with fragrance" means she who pleases with the offering of scent. "Holding flowers" refers to the Flower Lady. "She who is variegated" means she who is vividly radiant as the maṇḍala itself. "Holding the paste of incense and medicine" refers to the Perfume Lady. "She who purifies" means she who purifies all afflictions. "Holding a lamp" refers to the Lamp Lady. "She who illuminates" means she who makes the maṇḍala of oneself clear. "As long as all are the great offering" means that for as long as one is pervaded by meditative concentration, so long is it an offering.

ཡང་ན་ཇི་སྲིད་དུ་ནམ་མཁའི་གར་ཁྱབ་པ་དེ་སྲིད་དུ་མཆོད་པ་ཆེན་པོ་ཞེའོ། ། དེ་ཉིད་ཀྱིས་དབང་པོའི་རྒྱུད་ཚིམ་པས་བདེ་བའོ། ། ཡང་ན། རྩ་ཡི་པདྨའི་སངས་རྒྱས་ལ། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱིས་མཆོད་པས་བདེ། ། ཞེའོ། ། དེ་ཉིད་ནི་བླ་ན་མེད་པའི་མཆོད་པ་སྟེ། ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའོ། ། ཡང་དག་པའི་མཆོད་པ་ནི་ལག་པའི་མཆོད་པ་དང་བྲལ་བའོ། ། རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པའི་སྒྲོན་མ་ལས་ལེའུ་བཅུ་གཉིས་པའི་བཤད་པའོ། ། ། ། དེ་ནས་འཁོར་ལོ་སྔོན་བྱུང་སྟོན་ཏེ། བསྡུ་བ་ནི་ཀླུའི་ཚོགས་ལ་སོགས་པ་བསྡུ་བའོ། ། སྡུད་པར་བྱེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་ལ་མིང་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་བ་ཡོད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་སོ། ། མེའི་འཁོར་ལོ་ནི་འཁོར་ལོ་བརྒྱད་པའོ། ། དེའི་སྔགས་ནི་གོང་དུ་བསྟན་པའོ། ། དེས་ཅི་བྱེད་ཅེ་ན། ཀླུ་ཚིག་པར་བྱས་ཞེས་སོ། ། བྲལ་ནས་དཔག་ཚད་གནས་སུ་འབྲོས། ། ཞེས་པའོ། ། བྲེད་ཤ་ཐོད་ནས་བྲོས་པའོ། ། སླར་བསྡུས་བདུད་རྩི་སྨན་གྱིས་གསོས། ། ཞེས་པ་ནི་བདུད་རྩིས་སོས་པར་གྱུར་པའོ། ། སོ་སོའི་གནས་སུ་བཀོད་ཅེས་པ་ནི། སོ་སོའི་གནས་སུ་སོང་ཞེས་སོ། ། གཞན་གོ་སླའོ། ། ཆུ་ཡི་ངང་ལ་གནས་འདོད་ན། ། ཞེས་པ་ནི། ཆུ་ཡི་འཁོར་ལོ་བསྒོམས་པར་འདོད། ། ཅེའོ། ། ཆུ་བརྒྱད་ཏིང་འཛིན་ལ་གནས་ནས། ། ཞེས་པ་ནི། གོང་མ་ལྟར་བསམ་པའོ། ། འོག་མ་ནི་སྡོད་པའོ། ། གཞན་ལའང་དེ་ལྟར་ཤེས་པར་བྱའོ། ། དེ་ལྟར་འཁོར་ལོ་བཞི་བསྒོམས་པས་ཡོན་ཏན་གོང་དུ་སྨོས་པ་ཉིད་དོ། ། རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པའི་སྒྲོན་མ་ལས་ལེའུ་བཅུ་གསུམ་པའི་བཤད་པའོ། ། ། །

Alternatively, it is called the "great offering" because it pervades the entirety of space. Through that very [offering], the continuum of the sense faculties is satisfied, which is bliss. Alternatively: "By offering the bodhicitta to the buddhas of the lotus of the channels, there is bliss." This is the unsurpassed offering, which is particularly sublime. The authentic offering is free from the offering of the hands. This concludes the explanation of the twelfth chapter from the Lamp Compendium of All Conceptualizations. Next, the wheel of the past is shown. "Gathering" refers to the gathering of the hosts of nāgas and so forth. He entered into the meditative absorption (samādhi) named after that which performs the gathering. The fire wheel is the eight-spoked wheel. Its mantra is as previously taught. If one asks what it does, it is said: "The nāgas are scorched." "Having fled, they run to a distance of a yojana" means they flee in terror. "Gathering them back, they are healed by the medicine of nectar" means they are restored by the nectar. "Arranged in their respective places" means they have gone to their respective abodes. The rest is easy to understand. "If one wishes to abide in the state of water" means one wishes to meditate on the water wheel. "Abiding in the samādhi of the eight waters" means to contemplate as above. The latter [verse] refers to remaining. One should understand the others in the same way. By meditating on the four wheels in that manner, the qualities are exactly as mentioned above. This concludes the explanation of the thirteenth chapter from the Lamp Compendium of All Conceptualizations.

དེ་ནས་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། ཕྲ་མོའི་ཏིང་འཛིན་ལ་གནས་པས། ། ཞེས་པ་ནི། ཆོས་དང་སྤྲུལ་པ་དང་ལོངས་སྤྱོད་དང་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཐིག་ལེ་གནས་པ་དང་། རང་བྱུང་གི་ཡི་གེ་གནས་པ་ནི་ཕྲ་མོའོ། ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་ལ་མིང་དེ་སྐད་བྱ་བ་ཡོད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ནས་ཞེས་པའོ། ། ཞུགས་པ་དང་དེའི་ངང་ལ་གནས་པ་ནི་རྣམ་གྲངས་སུ་གཏོགས་པའོ། ། འཁོར་གྱི་གནོད་སྦྱིན་ནི་མིག་མི་བཟང་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་དག་གིས་ཞུས་པའོ། ། ཕྲ་མོའི་ཐིག་ལེ་ནི་འཁོར་ལོ་བཞིའི་ཐིག་ལེའོ། ། ཅིར་སྣང་དངོས་པོ་གཅིག་ཏུ་འདུས། ། ཞེས་པ་ནི། འབར་བའི་མེའི་ངང་ལ་གནས་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཁུ་བ་ཞུ་བའོ། ། དེ་ཉིད་མཐའ་འདས་རང་བཞིན་མེད། ། ཅེས་པ་ནི། འོད་གསལ་ཆོས་སྐུ་ཐོབ་པ་སྟེ། རྣལ་འབྱོར་གྱི་ལམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། ། འདོད་ཆགས་ཏིང་འཛིན་ལ་གནས་ནས། ། ཞེས་པ་ནི། རྡོ་རྗེ་ཁྲོས་མ་དང་སྦྱོར་བས་ཞེས་པ་སྟེ། གཞན་ལས། བདེ་བའི་འཕྲོ་འདུ་རབ་བྱེད་ཅིང་། ། འོ་དང་འཁྱུད་པ་ལ་སོགས་པ། ། ཞེའོ། ། འཁོར་གྱི་གནོད་སྦྱིན་མང་པོ་ཀུན། ། ཞེས་པ་ནི། འཁོར་གྱི་གནོད་སྦྱིན་ནི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའོ། ། སྔངས་དང་ངུས་དང་བརྒྱལ་བ་དང་། ། ཞེས་པ་ནི། དེ་ལྟ་བུའི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་ཆོས་མཐོང་བས་སྔངས་པ་ལ་སོགས་པའོ། ། བསླང་སྟེ་བླ་མེད་དོན་བསྟན་པས། ། ཞེས་པ་ནི། བརྒྱལ་བ་ཐམས་ཅད་བསླང་སྟེ། བླ་ན་མེད་པའི་ཕོ་ཉའི་མན་ངག་བཤད་པའོ། ། དེས་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། ཐམས་ཅད་འདོད་ཆགས་མངོན་སངས་རྒྱས། ། ཞེས་པ་ནི།

Next, the completion stage shall be explained. Regarding the phrase "abiding in the subtle samādhi": the subtle refers to the abiding of the bindu (drop) in the dharmakāya, nirmāṇakāya, saṃbhogakāya, mahāsukha, and so forth, as well as the abiding of the self-arisen syllables. "Having entered into that samādhi which bears that name" means having entered into that meditative absorption. "Entering" and "abiding in that state" are synonymous terms. The "yakṣas of the retinue" refers to Virūpākṣa and the others; it is they who requested [the teaching]. The "subtle bindu" refers to the bindus of the four wheels. "Whatever appears is gathered into a single entity" means that by abiding in the state of blazing fire, the seminal essence of bodhicitta is melted. "That itself is beyond extremes and lacks intrinsic nature" refers to the attainment of the luminous dharmakāya; this is explained from the perspective of the yogic path. "Abiding in the samādhi of passion" means through union with Vajrakrodhī; as it says elsewhere: "While performing the intense radiation and absorption of bliss, [one engages in] kissing, embracing, and so forth." "All the many yakṣas of the retinue" refers to the yakṣas of the retinue who are free from passion. "Terrified, weeping, and fainting" means that upon seeing such phenomena of passion, they become terrified and so on. "Having roused them and shown the unsurpassed meaning" means that all who had fainted were roused, and the pith instructions on the unsurpassed messenger (dūtī) were explained. If one asks what the result of that is: "All are manifestly awakened through passion." This means:

གནོད་སྦྱིན་ཐམས་ཅད་ཕོ་ཉའི་ལམ་དུ་ཞུགས་པས་སངས་རྒྱས་པར་འགྱུར་བའོ། ། འཁོར་གྱིས་སྐུ་ལ་མངོན་པར་བསྟོད། ། ཅེས་པ་ནི། འཁོར་གནོད་སྦྱིན་གྱི་ཚོགས་ཀྱི་ཡིད་རབ་ཏུ་དགའ་སྟེ། བསྟོད་པ་བྱས་ཤེའོ། ། ལུང་གཞན་ལས། ཆོས་དང་ལོངས་སྤྱོད་བདེ་ཆེན་སྤྲུལ། ། སུམ་ཅུ་གཉིས་དང་བཅུ་དྲུག་བརྒྱད། ། དྲུག་ཅུ་གཉིས་ཀྱི་དབུས་དག་ཏུ། ། ཐིག་ལེ་བཞི་ལས་གཅིག་ཏུ་གྱུར། ། དེས་ནི་བླ་མེད་མངོན་པར་འགྲུབ། ། ཅེའོ། ། རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པའི་སྒྲོན་མ་ལས་ལེའུ་བཅུ་བཞི་པའི་བཤད་པའོ། ། ། ། དེའི་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བསྟོན་པའི་ཕྱིར། ། འདུས་པའི་འཁོར་རྣམས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ལྕང་ལོ་ཅན་གྱི་ཕོ་བྲང་ན། ། ཞེས་པ་ནི། འོག་མིན་གྱི་གནས་ན་ཞེས་པའོ། ། གསང་བའི་བདག་པོ་གོས་སྔོན་ཅན། ། ཞེས་པ་གོང་དུ་བཤད་པའོ། ། ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་སྐུ་ལ་རྫོགས། ། ཞེས་པ་ནི། མཚན་དང་དཔེ་བྱད་དང་ལྡན་པའོ། ། ཡང་ན་དངོས་གྲུབ་རྣམ་པ་གཉིས་འབྱུང་བའི་གནས་སུ་གྱུར་པའོ། ། དངོས་མེད་དག་པ་ནི་ཐུགས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། ། དེ་དང་ལྡན་པ་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། ཞེས་སྦྱར་རོ། ། འཁོར་གྱི་ཀླུ་ཚོགས་འདུལ་བའི་ཚེ། ། ཞེས་པ་ནི། ། འཁོར་ན་གནས་པ་ཀླུ་རིགས་བཞི་འདུལ་བའོ། ། ཀླུ་བརྒྱད་སྐུ་ལ་རབ་བརྒྱན་ནས། ། ཞེས་པ་ནི་ཀླུ་དགའ་བོ་ལ་སོགས་པས་བརྒྱན་པའོ། ། ཀླུ་གཙོ་ཞལ་དུ་གསོལ་བར་མཛད། ། ཅེས་པ་ནི། སྦྲུལ་ནག་པོ་ཞལ་དུ་གསོལ་བར་མཛད་ཅེའོ། ། དེ་ལྟར་ན་ཀླུ་ཐམས་ཅད་འདུལ་བར་འགྱུར། དེའི་ལུས་ལ་བརྒྱན་པ་ནི་སྤྲུལ་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །

"All the yakṣas entered the path of the messengers and became buddhas." Regarding the phrase "the retinue praised the body": the retinue, the assembly of yakṣas, was filled with supreme joy and offered praise. From another scripture: "Dharma, enjoyment, and the emanation of great bliss, Thirty-two, sixteen, and eight, In the midst of the sixty-two, From the four drops, they become one. By that, the unsurpassed is accomplished." This concludes the explanation of the fourteenth chapter from the Lamp Compendium of All Conceptualizations. Following that, in order to demonstrate the rejoicing, it says "the assembled retinue" and so forth. Regarding "in the palace of Alakāvatī," this means "in the abode of Akaniṣṭha." Regarding "the Lord of Secrets, the Blue-Robed One," this was explained above. Regarding "all qualities are perfected in the body," this means he is endowed with the major and minor marks. Alternatively, it means he has become the source from which the two types of accomplishments arise. "Non-substantial purity" is the non-conceptual wisdom of the mind. One should apply the phrase: "I prostrate to him who possesses that." Regarding "when subduing the assembly of nāgas in the retinue," this means subduing the four classes of nāgas dwelling in the retinue. Regarding "having adorned the body with the eight nāgas," this means adorned by Nanda and the others. Regarding "he made the chief nāga an offering to his mouth," this means he made a black snake an offering to his mouth. In that way, all nāgas are subdued. One should understand that adorning his body with them is an emanation.

ཀླུ་འདུལ་བའི་བྱམས་པ་ཆེན་པོས་ཀླུ་ཐམས་ཅད་འདུལ་བར་བྱེད་ཅེའོ། ། སྣ་ཚོགས་དག་པའི་སྐུ་མངའ་ཞིང་། ། ཞེས་པ་ནི། རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་ལས་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་སྣ་ཚོགས་པར་སྣང་བའོ། ། རིགས་དྲུག་སྡེ་བརྒྱད་འདུལ་བར་མཛད། ། ཅེས་པ་ནི་འགྲོ་བ་རིགས་དྲུག་གམ་ལྷ་མ་སྲིན་སྡེ་བརྒྱད་འདུལ་བར་བྱེད་པ་ཞེའོ། ། སྐྱོན་གྱིས་མ་གོས་རང་སངས་རྒྱས། ། ཞེས་པ་ནི། དངོས་པོ་དང་མཚན་མའི་སྐྱོན་གྱིས་མ་གོས་ཤིང་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པའོ། ། ཐོགས་མེད་ཀུན་འདུལ་ཞེས་པ་ནི། གདུག་པ་ཅན་ལ་སོགས་པ་འདུལ་བ་ལ་ཐོགས་པ་མེད་པ་ཞེའོ། ། ཇི་ལྟར་བསམ་པའི་དངོས་པོ་ཀུན། ། ཞེས་པ་ནི། ཇི་ལྟར་འདོད་པའི་དངོས་གྲུབ་ཀུན་ཤེས་པའི་དོན་ཏོ། ། ཁྱོད་ལས་བྱུང་བས་མི་ཟད་གཏེར། ། ཞེས་པ་ནི་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་བཞིན་དུ་འབྱུང་ཞེའོ། ། སྣ་ཚོགས་ཡིད་བཞིན་འཕྲུལ་པོ་ཆེ། ། ཞེས་པ་ནི། སྐུ་གསུང་ཐུགས་སྣ་ཚོགས་པར་འབྱུང་བ་སྟེ། སྒྱུ་མའམ་མིག་འཕྲུལ་དང་འདྲ་བ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། ། ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་ཁྱོད་ཕྱག་འཚལ། ། ཞེས་པ་ནི། ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་དང་འདྲ་བའི་སྐུ་མངའ་བ་ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། ། ནད་དང་རིམས་(གྱི་,ཀྱི་)གཉེན་པོ་མཛད། ། ཅེས་པ་ནི། ནད་དང་རིམས་ཐམས་ཅད་སེལ་བར་མཛད་པ་སྟེ། སྣང་བ་དང་མུན་པ་ལྟ་བུའོ། ། ནོར་དང་རྫས་ཀྱི་བདག་པོ་མཛད། ། ཅེས་པ་ནི། ནོར་དང་རྫས་ཐམས་ཅད་ལ་མངའ་བརྙེས་པ་ཞེས་པའོ། ། འཇིགས་པ་ཀུན་ལས་བསྐྱབ་པར་མཛད། ། ཅེས་པ་ནི། ནད་དང་དུག་དང་སྦྲུལ་ལ་སོགས་པའི་འཇིགས་པ་མི་འབྱུང་བའོ། ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན།

Through great compassion that subdues the nāgas, all nāgas are subdued. Regarding the phrase "possessing a body of manifold purity": it means that from a naturally pure nature, the saṃbhogakāya and nirmāṇakāya appear in manifold ways. Regarding "subduing the six classes and the eight groups": it means subduing the six classes of beings or the eight classes of gods and spirits. Regarding "the self-awakened one unstained by faults": it means being naturally pure and unstained by the faults of substantiality and conceptual signs. Regarding "subduing all without obstruction": it means being unimpeded in subduing those who are malevolent and so forth. Regarding "all things as they are intended": it means knowing all the accomplishments (siddhi) as desired. Regarding "an inexhaustible treasury arising from you": it means arising like a wish-fulfilling jewel (cintāmaṇi). Regarding "the great emanator of manifold wish-fulfilling [powers]": it means that the body, speech, and mind arise in manifold ways, in the sense of being like an illusion or a magical display. Regarding "homage to you, the wish-fulfilling jewel": it means homage to you who possess a body like a wish-fulfilling jewel. Regarding "acting as the antidote to diseases and epidemics": it means clearing away all diseases and epidemics, like light and darkness. Regarding "acting as the master of wealth and material goods": it means having attained mastery over all wealth and material goods. Regarding "protecting from all fears": it means that fears such as disease, poison, and snakes do not occur. If one asks why that is:

འཕགས་པ་ལག་ན་རྡོ་རྗེ་གོས་སྔོན་ཅན་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ་དང་། མཆོད་པ་བྱེད་པ་དེ་ནི་ནད་ལ་སོགས་པའི་འཇིགས་པ་ཐམས་ཅད་ལས་ཐར་བར་འགྱུར་རོ། ། ཆུ་དང་མེ་ལ་སོགས་པས་འཇིགས། ། གོས་སྔོན་མིང་ཙམ་ཐོས་པས་ཐར། ། ཞེའོ། ། བླ་མེད་སྐྱོབ་མཛད་ཅེས་པ་ནི། ། བླ་ན་མེད་པའི་སྐུ་གསུམ་སྟེ་དེ་དང་ལྡན་པ་དེ་ཡང་བླ་ན་མེད་པའོ། ། དེས་སྐྱོབ་པ་ནི་གོང་དུ་བཤད་པའོ། ། དེ་ལྟ་བུའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ་ཞེས་པའོ། ། ལྷ་དང་ཀླུ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཡི་དྭགས་དང་བརྗེད་བྱེད་དང་མངག་པ་དང་ཕོ་ཉ་ཡང་བསྡུའོ། ། ཡིད་དགའི་མཆོད་པས་ཁྱབ་པར་འགྱུར། ། ཞེས་པ་ནི་གོས་སྔོན་པོ་ཅན་མཉེས་པར་འགྱུར་ཞེའོ། ། མི་ལ་སོགས་པའི་འཇིག་རྟེན་ཉེན་དང་ལྡན་པ་ཐམས་ཅད་བདེ་བ་ལ་བཀོད་དོ་ཞེས་པ་ནི། རིམས་ནད་ལ་སོགས་པའི་ཉེན་ཐམས་ཅད་ལས་ཐར་བར་འགྱུར་ཞེའོ། ། འཕགས་པ་ལག་ན་རྡོ་རྗེ་གོས་སྔོན་པོ་ཅོན་རྒྱུད། ། བདེ་གཤེགས་ཡུལ་གྱུར་རྟོགས་དཀའ་སྦས་པའི་གསང་ཆེན་ཏེ། ། བློ་དམན་བདག་གིས་ཤིན་ཏུ་བརྩམ་པར་མི་རིགས་ཀྱང་། ། བདེ་གཤེགས་བཀའ་ལ་བདག་གིས་རབ་བརྟེན་ནས། ། བདག་པས་དམན་ལ་ཕན་ཕྱིར་རྒྱུད་ཀྱི་འགྲེལ་འདི་བརྩམ། ། འདི་ལ་ཉེས་པར་གྱུར་པའི་སྐྱོན་རྣམས་ཀུན། ། ཕྱོགས་བཅུའི་དུས་གསུམ་བདེ་གཤེགས་ཐམས་ཅད་དང་། ། ས་གནས་རྡོ་རྗེ་སེམས་ལ་བཟོད་པར་གསོལ། ། བདག་གིས་བརྩམས་པའི་དགེ་རྩ་ཅི་ཐོབ་དེ་དང་དེ་དག་གིས། ། འཇིག་རྟེན་ཁམས་འདིར་རྟོག་པ་བསྡུས་པའི་སྒྲོན་འདི་འདིར་གནས་ཤིང་། ། འདི་ལ་བརྟེན་ནས་བདག་དང་མཐའ་ཡས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀུན། །

Homage to the noble Vajrapāṇi, the Blue-Robed One. Those who prostrate to and make offerings to him will be liberated from all fears, such as illness and the like. It is said: "Those who fear water, fire, and so forth, are liberated merely by hearing the name of the Blue-Robed One." Regarding the phrase "the unsurpassed protector": the three unsurpassed bodies (kāyas) are the unsurpassed; one who possesses them is also unsurpassed. To be protected by him is as explained above. "I prostrate to you who possess such qualities" is the meaning. The phrase "gods, nāgas, and so forth" includes pretas, apasmāras, messengers, and envoys. "Pervaded by offerings that gladden the mind" means that the Blue-Robed One will be pleased. "All worlds, including humans and others, who are beset by afflictions, are established in happiness" means they will be liberated from all afflictions, such as infectious fevers and the like. The Noble Tantra of the Blue-Robed Vajrapāṇi is a great secret, hidden and difficult to realize, which is the domain of the Sugatas. Although it is not appropriate for one of inferior intellect such as myself to compose this, I have relied deeply upon the word of the Sugatas and have composed this commentary on the tantra for the benefit of those inferior to myself. I pray that all faults and defects that have occurred herein be forgiven by all the Sugatas of the ten directions and three times, and by the Vajrasattvas dwelling on the stages. By whatever roots of virtue I have gained through this composition, may this lamp that summarizes the conceptualizations remain here in this world-system. By relying upon this, may I and all infinite sentient beings— [The text continues with the dedication of merit and the conclusion of the commentary.]

བླ་མེད་གོས་སྔོན་མཆོག་དང་ཐུན་མོང་ཐམས་ཅད་ཐོབ་པར་ཤོག། རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པའི་སྒྲོན་མ་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་ཤྲཱི་བྷ་དྲས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ། །

May the supreme and all common attainments of the Unsurpassed Blue-Robed One be obtained! This concludes the Lamp Compendium of All Conceptualizations, composed by the great master Śrībhadra.