A Maṇḍala Ritual to Vajra Caṇḍa called “Concise Excellence”

༄༅༅། ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། བཛྲ་ཙཎྜ་མཎྜལ་བི་དྷི་བཱ་ས་ཛ་ཀ་བྷ་དྲ་ནཱ་མ། བོད་སྐད་དུ། རྡོ་རྗེ་གཏུམ་པོའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཆོ་ག་བཟང་པོ་མདོར་བསྡུས་པ་ཞེས་བྱ་བ། གསང་བའི་བདག་པོ་རྡོ་རྗེ་གཏུམ་པོ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། གསང་བ་བསྟན་པའི་རྒྱུད་དང་ནི། ། བླ་མའི་གདམས་པའི་ལམ་ཞུགས་ནས། ། ཆོ་ག་བཟང་པོ་མདོར་བསྡུས་འདི། ། རང་དགའ་ཉེས་པ་དོར་ཏེ་བྲི། ། སློབ་དཔོན་མཚན་ཉིད་ཀུན་ལྡན་ཞིང་། ། རྒྱུད་ཀྱི་དབང་ཐོབ་དམ་ཚིག་བརྟན། ། གཞན་ཕན་བསྒྲུབ་ལ་དགའ་བ་ལ། ། གཞན་དག་གུས་པས་གསོལ་འདེབས་སམ། ། ཡང་ན་རང་བཞིན་བསྒྲུབ་དོན་དུ། ། ནུས་པ་དྲིས་ལ་ཚིག་གིས་སྦྱིན། ། དུར་ཁྲོད་ལ་སོགས་དབེན་པའི་གནས། ། བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་གསལ་བྱས་ལ། ། གཙོ་བོ་འབུམ་ལ་འཁོར་རྣམས་ཁྲི། ། རབ་འབྲིང་མཚན་མ་ཐོབ་པར་བྱ། ། དེ་ནས་བླ་གོས་ལེགས་བགོས་ནས། ། སྙིམ་པ་མེ་ཏོག་གིས་བཀང་སྟེ། ། གུས་པས་གསོལ་བ་གདབ་པར་བྱ། ། དེ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ། དུར་ཁྲོད་དབེན་པ་རྡོ་ལེབ་དང་། ། སྔོན་བྱས་ཡིད་འོང་ལ་སོགས་སུ། ། ལྟོ་འཕྱེའི་སྦྱོར་བས་བརྐོ་བར་བྱ། ། བརྟག་ཅིང་སྦྱང་དང་བསྲུང་བར་བྱ། ། ཉེས་པ་མེད་པའི་ས་གཞི་དེར། ། རྡོ་རྗེ་འཛིན་པར་གསལ་བ་དང་། ། བཾ་ལས་སྐྱེས་པའི་ལྷ་མོ་སེར། ། མཛེས་པ་རྒྱན་ལྡན་ལུས་ཕྱེད་སྣང་། ། བུམ་པ་འཛིན་ལ་མཆོད་བསྟོད་དེ། ། སྐྱོབ་པ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། ། སྤྱོད་པའི་ཚུལ་དང་རྣམ་ཐར་ནི། ། ས་དང་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ལ། ། ལྷ་མོ་ཁྱོད་ནི་དབང་དུ་གྱུར། ། སྐྱོབ་པ་ཤཱཀྱ་སེང་གེ་ཡིས། ། ཇི་ལྟར་བདུད་ཀྱི་སྡེ་བཅོམ་ལྟར། །

In the language of India: Vajracaṇḍamaṇḍalavidhivāsajaka-bhadra-nāma. In the language of Tibet: rDo rje gtum po’i dkyil ’khor gyi cho ga bzang po mdor bsdus pa zhes bya ba (The Concise and Excellent Ritual of the Vajracaṇḍa Maṇḍala). Homage to the Lord of Secrets, Vajracaṇḍa. Having entered the path of the tantras that reveal the secret and the instructions of the guru, I shall write this concise and excellent ritual, having abandoned the faults of personal whims. The master should possess all the required characteristics, have received the empowerments of the tantra, be firm in the samaya, and delight in accomplishing the benefit of others. Whether others request it with devotion or one does so for the sake of one's own practice, one should inquire into their capacity and grant the words. In a secluded place such as a charnel ground, having clarified the generation stage, one should recite the mantra of the principal deity one hundred thousand times and those of the retinue ten thousand times, until the signs of the superior, middling, or inferior levels are attained. Then, having properly donned the upper robe and filled one's cupped hands with flowers, one should make a respectful supplication. Thereafter, for the sake of constructing the maṇḍala, one should dig in a charnel ground, a secluded spot, on a flat stone, or in a previously prepared pleasant location, using the ritual of the "Belly-Crawler" (Bhūcarī). The site must be examined, purified, and protected. On that faultless ground, one should clearly visualize oneself as Vajradhara. From the syllable BAṂ, a yellow goddess arises, beautiful and adorned, appearing from the waist up, holding a vase. Having offered worship and praise, one says: "O Goddess, you have mastery over the conduct and the modes of liberation of all the Buddhas, the Protectors, and over the stages and the perfections. Just as the Protector Śākyasiṃha conquered the hosts of Māra..."

དེ་བཞིན་བདག་གིས་བདུད་སྡེ་ལས། ། རྒྱལ་བར་བྱས་ཏེ་དཀྱིལ་འཁོར་བྲི། ། ལག་པ་ས་ལ་བརྡབས་པ་ལས། ། དགའ་བའི་མདངས་ལྡན་ལྷ་མོ་ཡང་། ། ཁྱོད་ནི་སློབ་དཔོན་མཆོག་ཡིན་གྱི། ། དཀྱིལ་འཁོར་བྲི་བའི་ལས་(གྱིས་,ཀྱིས་)ཞེས། ། ཟེར་ཞིང་ས་ལ་ཐིམ་པར་འགྱུར། ། རོ་བསལ་ཉེས་པ་སྤངས་པ་སྟེ། ། འཐས་པར་བཅག་ཅིང་རྣམ་ལྔ་དང་། ། དབུགས་འབྱུང་གིས་ནི་བྱུག་པར་བྱ། ། ཡང་ན་མེ་ཡི་ལས་ཀྱིས་སྦྱང་། ། སྟོང་པའི་སྔགས་ཀྱིས་བྱིན་བརླབས་ཏེ། ། རིམ་པས་ལྷ་ཡི་ཁང་པར་བསམ། ། མེ་ཏོག་སྟེང་དུ་རྡོ་རྗེ་བཞག། བླ་མས་ཁྲུས་བྱས་རྡོ་རྗེ་འཆང་། ། བསྐྱེད་པའི་ཡན་ལག་ཀུན་རྫོགས་པས། ། ཤར་བལྟས་དཀྱིལ་འཁོར་སྟེང་འདུག་ལ། ། ཚད་མེད་བཞི་ཡིས་གཞན་དོན་བསྒྲུབ། ། རྣམ་རྒྱལ་ལ་སོགས་བསྐྱེད་པ་ཡི། ། སློབ་མ་གུས་པས་སྤོས་ཐོགས་ལ། ། མཆོད་ལ་ཚིག་འདི་བརྗོད་པར་བྱ། ། ཧཱུཾ་བྱམས་པ་ཆེན་པོ་རྡོ་རྗེ་འཛིན། ། ཞེ་སྡང་དག་པས་མེ་ལོང་ཡེ་ཤེས་གསལ། ། གཏུམ་པོ་གདུག་པ་འདུལ་མཛད་པ། ། རྡོ་རྗེ་བསྣམས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཀུན་ཞི་བ། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མ་ལུས་གནས། ། ཆོས་ཀུན་བདག་དང་བྲལ་བའི་མཆོག། དཀྱིལ་འཁོར་དམ་པ་བཞེངས་སུ་གསོལ། ། དེ་བཞིན་ལྷོ་ཕྱོགས་ལ་སོགས་ནས། ། ཧཱུཾ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་རྡོ་རྗེ་འཛིན། ། ང་རྒྱལ་དག་པ་མཉམ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་མཆོག། གཏུམ་པོ་གདུག་པ་འདུལ་མཛད་པ། ། རྡོ་རྗེ་བསྣམས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། མཚན་རྣམས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཡི། ། མཚན་མིན་ཐམས་ཅད་སྤངས་པ་སྟེ། ། ཀུན་དུ་བཟང་པོ་སྐུ་ཡི་མཆོག། དཀྱིལ་འཁོར་དམ་པ་བཞེངས་སུ་གསོལ། །

Likewise, having triumphed over the hosts of Māra, I shall draw the maṇḍala. By striking the earth with my hand, the goddess, radiant with joy, will say: "You are the supreme master; perform the task of drawing the maṇḍala," and then she will dissolve into the earth. The ground should be cleared of corpses and freed of defects; it should be firmly compacted and smeared with the five [substances] and the breath of life. Alternatively, it should be purified through the rite of fire. Having blessed it with the mantra of emptiness, one should visualize it in stages as the palace of the deity. Placing a vajra upon a flower, the guru, having performed the ablution, should generate himself as Vajradhara with all the branches of generation complete. Facing east and seated upon the maṇḍala, he should accomplish the welfare of others through the four immeasurables. The disciples, having generated the Victory Banner and so forth, should hold incense with devotion and, after making offerings, recite these words: "Hūṃ! Great Loving-Kindness, Vajra Holder, Through the purification of hatred, the mirror-like wisdom is clear. You who subdue the fierce and the wicked, Homage to the one who wields the vajra! All Tathāgatas are peaceful, The abode of all Tathāgatas without exception. Supreme, free from a self in all phenomena, Please arise, O sacred maṇḍala! Likewise, from the southern direction and so forth: Hūṃ! Great Compassion, Vajra Holder, Through the purification of pride, the supreme wisdom of equality. You who subdue the fierce and the wicked, Homage to the one who wields the vajra! Perfectly complete in all the marks, Having abandoned all that is not a mark, Supreme body of Samantabhadra, Please arise, O sacred maṇḍala!"

ཧཱུཾ་དགའ་བ་ཆེན་པོ་རྡོ་རྗེ་འཛིན། ། འདོད་ཆགས་དག་པ་སོ་སོར་རྟོག། གཏུམ་པོ་གདུག་པ་ཀུན་འདུལ་བ། ། རྡོ་རྗེ་བསྣམས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། ཞི་བ་མཆོག་གི་ཆོས་ཆེན་པོ། ། ཡེ་ཤེས་སྤྱོད་པ་རྣམ་སྤྱོད་པ། ། ཀུན་དུ་བཟང་པོ་གསུང་གི་མཆོག། དཀྱིལ་འཁོར་དམ་པ་བཞེངས་སུ་གསོལ། ། ཧཱུཾ་བཏང་སྙོམས་ཆེན་པོ་རྡོ་རྗེ་འཛིན། ། གཏི་མུག་རྣམ་དག་ནན་ཏན་ཡེ་ཤེས་མཆོག། གཏུམ་པོ་གདུག་པ་ཀུན་འདུལ་བ། ། རྡོ་རྗེ་བསྣམས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་སྲོག་ཆེན་པོ། ། རང་བཞིན་རྣམ་དག་དྲི་མ་མེད། ། ཀུན་དུ་བཟང་པོ་ཐུགས་ཀྱི་མཆོག། དཀྱིལ་འཁོར་དམ་པ་བཞེངས་སུ་གསོལ། ། དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གྱིས། ། ཁྲོ་ཞིང་བརྗིད་པའི་སྐུར་བྱས་ཏེ། ། རྐང་པ་ཧཱུཾ་ལས་རྡོ་རྗེ་བསམ། ། མིག་གཉིས་ཉི་ཟླ་འབར་བ་སྟེ། ། རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུའི་ཕྱག་རྒྱ་ཡིས། ། འཇིགས་སྤངས་བྱང་ཤར་མཚམས་སོང་ལ། ། རང་གིས་བསྟོད་ཅིང་ང་རྒྱལ་གྱིས། ། ཧཱུཾ་དཀྱིལ་འཁོར་ས་གཞི་ལ་གནས་པའི། ། ལྷ་ཚོགས་བགེགས་ཚོགས་ཀུན་ཉོན་ཅིག། ང་ནི་དཔལ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་འཛིན། ། ང་ཡི་བཀའ་ལས་མ་འདའ་བར། ། བགེགས་ཀྱི་ཚོགས་རྣམས་འགྲོ་བར་གྱིས། ། གལ་ཏེ་ཁྱེད་རྣམས་མི་འགྲོ་ན། ། ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེ་འབར་བ་ཡིས། ། མགོ་བོ་ཚལ་པ་བརྒྱར་འགས་ཤིང་། ། ལུས་རྣམས་སྟོང་དུ་གྱུར་ནས་ནི། ། རྣམ་པར་འཇོམས་པར་གདོན་མི་ཟ། ། དེ་བས་ཁྱེད་རྣམས་གཞན་དུ་དེངས། ཨོཾ་བཛྲ་ཙཎྜ་མ་ཧཱ་རོ་ཥ་ཎ་སརྦ་བིགྷྣཱན་ཨུཙྪ་ཏ་ཡ་ཕཊ། ཅེས་པས་བགེགས་རྣམས་བསྐྲད་པར་བྱ། ། གར་སྟབས་ཀྱིས་ནི་བསྐོར་བ་དང་། ། དང་པོར་ཕྱིན་ལ་འདི་སྐད་བརྗོད། །

HŪṂ! Vajradhara of great joy, Purity of passion, discerning wisdom, Subduer of all fierce and malevolent ones, Homage to the one who wields the vajra! Supreme peace, the great dharma, The conduct of wisdom, the thorough analysis, Samantabhadra, the supreme speech, Please arise, O sacred maṇḍala! HŪṂ! Vajradhara of great equanimity, Purity of delusion, supreme all-accomplishing wisdom, Subduer of all fierce and malevolent ones, Homage to the one who wields the vajra! The great life-force of all sentient beings, Naturally pure and stainless, Samantabhadra, the supreme mind, Please arise, O sacred maṇḍala! Then the Vajra Master, Assuming a wrathful and majestic form, Visualizes a vajra at his feet from the syllable HŪṂ, And his two eyes as blazing sun and moon. With the mudrā of the vajra and bell, Free from fear, he goes to the northeast boundary. Praising himself with pride, he says: HŪṂ! All you hosts of deities and obstructors Dwelling upon the ground of the maṇḍala, listen! I am the glorious Vajradhara; Do not transgress my command! You hosts of obstructors, depart! If you do not depart, By the blazing vajra of wisdom, Your heads will be split into a hundred pieces, And your bodies will be reduced to a thousand fragments; There is no doubt you will be utterly destroyed! Therefore, all of you, go elsewhere! OṂ VAJRA CAṆḌA MAHĀROṢAṆA SARVA VIGHNĀN UCCĀṬAYA PHAṬ! With these words, the obstructors should be expelled. Then, circling with dance steps, He first goes there and speaks as follows:

གང་དག་མི་འགྲོ་བགེགས་ཡོད་ན། ། ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱི་ནུས་པ་རྣམས། ། གཞོམ་ཕྱིར་ཁྲོ་བོའི་ཕུར་བུས་གདབ། ། ཀཱི་ལ་ཡ་ཞེས་བཏབ་ནས་ཀྱང་། ། ཨཱ་ཀོ་ཊ་ཡས་བརྡུང་བར་བྱ། ། མེ་རི་ལ་སོགས་སྔགས་ཀྱིས་བསྲུང་། ། གཙོ་བོའི་གདོན་ནི་གྲུ་བཞི་སྟེ། ། འཁོར་ལོ་དྲི་ཆུས་ཟླུམ་པོར་བྱ། ། ཁ་དོག་མཐུན་པའི་མེ་ཏོག་དགྲམ། ། ས་ཡི་ཆོ་ག་རྫོགས་པ་དང་། ། ལྷ་ནི་ལྷག་པར་གནས་པར་བྱ། ། རང་སར་ལྷ་རྣམས་རྫོགས་པ་དང་། ། མཆོད་བསྟོད་མེ་ཏོག་སྤོས་ཐོགས་ལ། ། ཧཱུཾ་དུས་གསུམ་བདེ་གཤེགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། ། ཐུགས་ཀྱི་སྲས་པོ་རྡོ་རྗེ་འཆང་། ། དཔའ་བོ་རྡོ་རྗེ་བདེ་མས་འཁྱུད། ། འཁོར་གྱི་ཁྲོ་བོ་མ་ལུས་ཀུན། ། ཀུན་ནས་བདག་ལ་དགོངས་ནས་ཀྱང་། ། ཁྱེད་རྣམས་ལ་ཡང་མཆོད་པ་དང་། ། སློབ་མ་རྣམས་ལ་ཕན་པའི་ཕྱིར། ། རྡོ་རྗེ་ཅན་བདག་ཆེ་གེ་ཞེས། ། དཀྱིལ་འཁོར་དམ་པ་བཞེངས་སུ་གསོལ། ། རྗེས་སུ་བརྩེ་བས་ཉེར་དགོངས་ཏེ། ། སོང་ནི་དགྱེས་པས་བྱོན་པར་མཛོད། ། གཞན་ཡང་གསང་སྔགས་ལྷ་རྣམས་དང་། ། འཇིག་རྟེན་སྐྱོང་བ་མ་ལུས་དང་། ། རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་བསྐྱེད་རྣམས། ། སངས་རྒྱས་བསྟན་པའི་ཆོས་སྐྱོང་རྣམས། ། གང་དག་རྡོ་རྗེའི་སྤྱན་ལྡན་པ། ། རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་མཆོག། དེང་བདག་འདྲི་བར་གྱུར་པ་ལ། ། བདག་དང་སྐལ་ལྡན་སློབ་མ་རྣམས། ། བྱིན་གྱིས་བརླབ་ཕྱིར་བསྲུང་བར་མཛོད། ། བུམ་པ་ལྷག་པར་གནས་འདོད་པས། ། རིན་ཆེན་འབྱུང་ཁུངས་ལས་བྱུང་བ། ། དྲི་མ་མེད་ཅིང་ལྟོ་བ་ཆེ། ། མགྲིན་ཕྲ་མཆུ་འཕྱང་དྲི་ཞིམ་ཆུས། ། དཀར་ཞལ་བྱས་ནས་མཚན་མ་དགོད། ། རྣམ་རྒྱལ་ཕྱག་མཚན་རྫོགས་པར་བྲི། །

If there are obstructors who do not depart, one should strike them with the wrathful kīla to destroy the power of their body, speech, and mind. Having struck them with the kīlaya mantra, one should beat them with the ākotaya mantra. One should protect the area with the vahniparvata and other mantras. The primary demon is square; the wheel should be made circular with urine. Scatter flowers of corresponding colors. Once the ritual of the site is complete, the deities should be installed. When the deities are fully present in their respective places, holding flowers and incense, one should offer and praise: "Hūṃ! To all the Sugatas of the three times, the heart-son Vajradhara, the Hero embraced by Vajravārāhī, and the entire retinue of wrathful deities without exception: please attend to me from all sides. For the sake of making offerings to you and for the benefit of the disciples, I, the Vajra-holder named [Name], request you to construct this sublime maṇḍala. Looking upon us with compassion, please come here with joy. Furthermore, all the deities of Secret Mantra, the worldly protectors without exception, those who have generated the mind of perfect enlightenment, and the Dharma protectors of the Buddha’s teachings—those who possess the vajra eye, please protect and grant your blessings to me and the fortunate disciples as I now draw the supreme maṇḍala of Vajradhara." One who wishes to perform the installation of the vases should take those made from precious sources, stainless and large-bellied, with narrow necks and hanging lips. Having washed them with fragrant water, one should apply the white face-paint and arrange the symbols. One should draw the complete hand-symbols of the Victory Vase (vijayakalaśa).

བསྐྲད་ཅིང་ཆུ་དང་བྱང་སེམས་དང་། ། བྱཱ་གྷྲ་སིང་ཧ་དབྱིག་པ་དང་། ། ཨུཏྤལ་གཞན་གྱིས་མི་ཐུབ་པ། ། ཧ་ས་དེ་བ་གསེར་དངུལ་དང་། ། མུ་ཏིག་མུ་མེན་བྱེ་རུ་གཞུག། ནས་ཏིལ་གྲོ་སྲན་མུངྒ་དང་། ། ག་པུར་ཛཱ་ཏི་གུར་གུམ་མཆོག། ཙནྡན་གཉིས་དང་ཨ་ག་རུ། ། མར་དང་བུ་རམ་སྦྲང་རྩི་དང་། ། ལན་ཚྭ་རྣམས་ཀྱིས་ལྟོ་བ་དགང་། ། གོས་ཀྱིས་མགྲིན་པ་བཀབ་པ་དང་། ། ཙུ་ཏ་ལ་སོགས་འབྲས་བུ་ཅན། ། ཡང་ན་མེ་ཏོག་ཡོད་པས་བརྒྱན། ། མེ་ཏོག་ལྡན་པའི་ར་སྟེགས་སམ། ། ཀུ་ཤའི་གདན་ལ་རང་སར་བཞུགས། ། བུམ་པ་བྷྲཱུཾ་ལས་གཞལ་ཡས་ཁང་། ། ཆུ་སྐྱེས་ཉི་ཟླའི་གདན་བཅས་པ། ། རྣམ་རྒྱལ་ལྷ་རྣམས་ཚོགས་པར་བསྐྱེད། ། གཞན་དུ་ས་བོན་གང་ཡིན་པས། ། ཆོ་ག་མ་ལུས་རྫོགས་པར་བསྐྱེད། ། ཧཱུཾ་ཁྲོ་བོ་གཏུམ་པོ་གདུག་པ་འདུལ། ། རང་བཞིན་ཡེ་ཤེས་ལྔ་ཡི་དངོས། ། རྣམ་དག་དྲི་མེད་སྐུ་འཆང་བ། ། འགྲོ་དོན་མཛད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། བདེ་གཤེགས་སྐུ་ལ་གཉིས་མེད་འཁྱུད། ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་བདེ་སྟེར་མ། ། དམར་ལྗང་གྲི་གུག་ཐོད་པ་འཛིན། ། དཔའ་མོ་བདེ་མ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། སྐུ་གསུང་ཐུགས་དང་ཕྲིན་ལས་ཀྱི། ། གཙོ་བོ་ཁྲོ་ཆེན་འཇིགས་པ་ཆེ། ། གདུག་པ་ཚར་གཅོད་འཇིགས་པའི་སྐུ། ། ཕྱོགས་ཀྱི་ཁྲོ་བོ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། མར་མེ་བདུག་སྤོས་དྲི་ཆབ་མ། ། ཞལ་ཟས་ཀྱིས་ནི་ཚིམ་བྱེད་པ། ། མཆོད་པའི་ལྷ་མོ་དགོས་འདོད་འབྱུང་། ། མཚམས་སུ་བཞུགས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། ལྕགས་ཀྱུ་ཞགས་པ་ལྕགས་སྒྲོག་མ། ། དགྱེས་པའི་དྲིལ་བུ་སྒྲོག་མཛད་མ། ། ཁྲོ་མོ་དབང་ཕྱུག་ཆེན་མོ་རྣམས། ། སྒོ་མ་བཞི་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། བསྟོད་ཅིང་སྲད་བུ་དང་ལྡན་པས།

Expel [the obstructors], and then fill the interior with water, bodhicitta, vyāghra, siṃha, and a staff; with utpala, aparājita, hasadeva, gold, silver, pearls, lapis lazuli, and coral. Fill the belly with barley, sesame, wheat, mung beans, camphor, nutmeg, the finest saffron, the two types of sandalwood, agarwood, butter, molasses, honey, and the various salts. Cover the neck with cloth and adorn it with fruits such as the mango or with flowers. Place it upon a flowered pedestal or a seat of kuśa grass. From the syllable BHRŪṂ, the vase becomes a celestial mansion, complete with a lotus, sun, and moon seat. Generate the assembly of deities of the Victory Vase. Alternatively, generate the complete ritual cycle from whichever seed syllable is appropriate. HŪṂ! Fierce and wrathful, subduer of the malevolent, the very embodiment of the five natural primordial wisdoms, you who wear a pure and stainless body, I prostrate to you who act for the benefit of beings! Embracing the Sugata’s body non-dually, bestowing the bliss of emptiness, red-green in color, holding a curved knife and a skull cup, I prostrate to the Heroine, the Blissful One! To the great terrifying wrathful lords of body, speech, mind, and activity, who possess terrifying forms that annihilate the malevolent, I prostrate to the wrathful deities of the directions! To the goddesses of offering who provide lamps, incense, perfumed water, and food that satisfies, who grant all needs and desires, and who dwell in the intermediate directions, I prostrate! To the hook, the noose, the chain, and the bell that sounds with delight, the great powerful wrathful goddesses who guard the four gates, I prostrate! Having offered praise and being provided with the cord...

། ཕྲིན་ལས་སྦྱར་ཞིང་བཟླས་པར་བྱ། ། གཏོར་མས་མཆོད་ཅིང་གསོལ་བ་བཏབ། ། སློབ་མ་ལྷག་པར་གནས་པ་ཡང་། ། བསྲུང་ཞིང་མཛེས་པའི་མེ་ཏོག་ཐོགས། ། ཁྲུས་བྱས་གཙང་མའི་གོས་ལྡན་ཞིང་། ། དགའ་བའི་སེམས་ཀྱིས་གསོལ་བ་གདབ། ། དཔལ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཆེ། ། བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོའི་ཚུལ་བསྟན་པ། ། མགོན་པོ་ཆེན་པོ་བདག་འཚལ་ལོ། ། དམ་ཚིག་དེ་ཉིད་བདག་ལ་སྩོལ། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་མཆོག་བདག་ལ་སྩོལ། ། སངས་རྒྱས་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ཏེ། ། སྐྱབས་གསུམ་དག་ཀྱང་བདག་ལ་སྩོལ། ། ཐར་པ་ཆེན་པོའི་གྲོང་མཆོག་ཏུ། ། མགོན་པོ་བདག་ནི་གཞུག་པར་མཛོད། ། ལན་གསུམ་བར་དུ་གསོལ་བ་གདབ། ། འོད་ཀྱིས་ཕུར་བྱས་སྡིག་པ་སྦྱང་། ། རྗེས་སུ་གཟུང་བས་སྤྲོ་བ་ནི། ། བུ་ཚུར་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཡི། ། ཚུལ་ཆེན་སྣོད་ནི་ཁྱོད་ཡིན་ཏེ། ། གསང་སྔགས་སྤྱོད་ཚུལ་ཆོ་ག་མཆོག། ཁྱོད་ལ་ཡང་དག་བཤད་པར་བྱ། ། རྡོ་རྗེ་མི་ཕྱེད་མཐུ་ཡིས་ནི། ། མཉམ་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་མཆོག། དེ་བས་ཀུན་མཁྱེན་ཐོབ་འདོད་པས། ། བུ་ཡིས་བློ་གྲོས་འདི་གྱིས་ཤིག། བླ་མ་སངས་རྒྱས་ཀུན་མཆོད་ཅིང་། ། རྩ་བ་ཡན་ལག་ཉེས་པ་སྤོངས། ། མ་བསྒྲལ་འཁོར་བའི་སེམས་ཅན་ལ། ། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་རབ་བསྐྱེད་ནས། ། བསྒྲལ་ཞིང་གྲོལ་བའི་ལམ་ལ་བཀོད། ། བདེ་བར་དབུགས་ནི་དབྱུང་བར་གྱིས། ། སློབ་མའི་ཚོགས་ཀྱིས་སྡིག་བཤགས་ལ། ། དགེ་བསྙེན་ལ་སོགས་རིམ་པས་སྦྱིན། ། གང་ཡིན་བསླབ་པ་བསྟན་པ་དང་། ། སློབ་མ་ལྷར་བྱས་ཡང་ན་ནི། ། གནས་གསུམ་ལྷར་བཅས་རྟགས་བཏབ་ལ། ། བླ་མ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་པོ་དང་། ། བཅོམ་ལྡན་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ནི། །

One should apply the activities and perform the recitation. Offer the torma and make supplications. As for the preliminary consecration of the disciples: they should be protected and hold beautiful flowers. Having bathed and wearing clean garments, they should make supplications with a joyful mind: "O glorious Great Vajradhara, You who demonstrate the way of great enlightenment, Great Protector, I seek you! Grant me the reality of the samaya. Grant me the supreme bodhicitta. Grant me the Three Jewels— The Buddha, the Dharma, and the Saṅgha. O Protector, please lead me Into the supreme city of great liberation." They should make this supplication three times. Purify their misdeeds by means of light. To inspire them with the intention to be accepted, say: "Come, child! You are a vessel For the great way of the Mahāyāna. I shall correctly explain to you The supreme ritual of the Secret Mantra conduct. Through the power of the indivisible vajra, The supreme, peerless wisdom is attained. Therefore, if you desire to achieve omniscience, Child, apply your intellect in this way! Worship the Guru as all the Buddhas, And abandon the faults of the root and branch commitments. Generating great compassion for the beings of saṃsāra Who have not been liberated, Liberate them and establish them on the path of freedom; Grant them the relief of bliss." The assembly of disciples should confess their misdeeds, and the precepts of the lay practitioner (upāsaka) and so forth should be granted in sequence. Having taught whatever training is appropriate, or having visualized the disciples as deities, mark the three places with the signs. Then, to the Guru, the Three Jewels, and the Blessed Vajrapāṇi:

འཁོར་བཅས་མ་ལུས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་། ། བདག་ལ་དགོངས་ནས་གཟིགས་སུ་གསོལ། ། བདག་གིས་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས། ། སྡིག་པ་བགྱིས་པ་མ་ལུས་ཀུན། ། བཅོམ་ལྡན་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ཡི། ། སྤྱན་སྔར་ད་ལྟ་མཐོལ་ཞིང་བཤགས། ། བླ་མ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་པོ་དང་། ། སངས་རྒྱས་ཀུན་བདག་རྡོ་རྗེ་ཅན། ། དེ་རིགས་འཛིན་པའི་རྣལ་འབྱོར་རྣམས། ། དགེ་བ་མཛད་ལ་རྗེས་ཡི་རང་། ། བཅོམ་ལྡན་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ནི། ། དུས་གསུམ་བདེ་གཤེགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། ། གསང་སྔགས་བདག་པོས་དབང་བསྐུར་ལ། ། གསང་སྔགས་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བར་བསྐུལ། ། མཐུ་ལྡན་སྐྱོན་མེད་ཁྱེད་རྣམས་ལ། ། སྐྱེ་རྒས་ན་འཆི་མི་མངའ་ཡང་། ། འགྲོ་བའི་དོན་དུ་སྐུ་སྤྲུལ་པ། ། མཐུན་འཇུག་མྱ་ངན་མི་འདའ་གསོལ། ། དོན་དམ་རང་བཞིན་མཚན་མ་མེད། ། མཚན་མར་མི་རྟོག་ཆོས་སྐུ་ལ། ། བདེ་གཤེགས་མཚན་དཔེའི་སྐུར་སྣང་བ། ། རྡོ་རྗེ་ཅན་ལ་སྐྱབས་སུ་མཆི། ། དུས་གསུམ་མགོན་པོ་ཐུགས་རྗེ་ཅན། ། བྱམས་པའི་ཐུགས་ལས་མ་གཡོས་ཀྱང་། ། དགོངས་པའི་དབང་གིས་ཁྲོ་སྤྲུལ་ལ། ། གསང་སྔགས་ལྷ་ཚོགས་ཀུན་སྐྱབས་མཆི། ། དེ་སྒྲུབ་དེས་མཚོན་གསུང་གི་ཆོས། ། ཉི་ཤུ་རྩ་བརྒྱད་དྲག་པོའི་ཚོགས། ། ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་དྲི་མ་མེད། ། ཆོས་ཀྱི་མཆོག་ལ་སྐྱབས་སུ་མཆི། ། སྣ་ཚོགས་སྐུར་སྤྲུལ་དོན་མཆོག་བསྒྲུབ། ། རིན་ཆེན་སྐྱབས་མཆོག་དགེ་འདུན་དང་། ། འཕགས་པ་གོས་སྔོན་བྱང་ཆུབ་སེམས། ། དགེ་འདུན་མཆོག་ལ་སྐྱབས་སུ་མཆི། ། བླ་མ་དུས་གསུམ་མགོན་པོ་དང་། ། བཅོམ་ལྡན་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ནི། ། འཁོར་དང་བཅས་ལ་ལུས་འབུལ་བས། ། བཞེས་ནས་བདག་ལ་རྗེས་བརྩེ་བས། །

Together with your entire retinue, without exception, please turn your attention toward me and look upon me. All the non-virtuous deeds I have committed since beginningless time, I now openly confess and repent in the presence of the Blessed Vajrapāṇi. I rejoice in the virtuous deeds performed by the gurus, the Three Jewels, the Buddhas who are the Lords of the Vajra, and the yogis who uphold that lineage. To the Blessed Vajrapāṇi, who was empowered as the Lord of Secret Mantra by all the Sugatas of the three times, I exhort you to turn the wheel of Secret Mantra. Although you, the powerful and faultless ones, are free from birth, aging, sickness, and death, for the sake of wandering beings, you manifest emanated bodies; I pray that you do not pass into nirvāṇa but remain in harmony with the world. To the Dharmakāya, which is the ultimate nature free from signs and beyond conceptualizing signs, yet appears as the Sugatas’ bodies adorned with the marks and signs, I go for refuge to the Vajra-Holder. To the compassionate Protectors of the three times, who, though unmoved from a heart of loving-kindness, manifest in wrathful forms by the power of their intention—to the entire assembly of Secret Mantra deities, I go for refuge. To the Dharma of speech that accomplishes and illustrates that [refuge], the twenty-eight wrathful hosts, and the stainless nature of phenomena, I go for refuge to the supreme Dharma. To the supreme Jewel of the Saṅgha who manifest in various bodies to accomplish the supreme goal, the noble Blue-Robed Bodhisattvas, and the supreme Saṅgha, I go for refuge. To the gurus, the Protectors of the three times, and the Blessed Vajrapāṇi together with your retinue, I offer my body; having accepted it, please look upon me with compassion.

རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་དངོས་གྲུབ་སྩོལ། ། དང་པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་བསྐྱེད་ནས། ། ཚོགས་གཉིས་ལས་བྱུང་དགེ་བ་རྣམས། ། འཁོར་བའི་སེམས་ཅན་མ་ལུས་དོན། ། བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོར་བསྔོ་བར་བྱ། ། བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡང་སེམས་བསྐྱེད་ལ། ། སྔགས་ཀྱི་དམ་ཚིག་སྦྱིན་པར་བྱ། ། མཎྜལ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཡིས། ། བླ་མ་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་དང་། ། བཅོམ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་གཏུམ་པོ་དང་། ། དཀོན་མཆོག་གསུམ་དང་བསྟན་དགའ་ཀུན། ། བདག་ལ་དགོངས་ནས་གཟིགས་སུ་གསོལ། ། བདག་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་འདི། ། དུས་འདི་ཉིད་ནས་བཟུང་ནས་སུ། ། བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོར་མཆིས་ཀྱི་བར། ། སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་དོན་གྱི་ཕྱིར། ། བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས། ། དམ་པ་བདག་གིས་བསྐྱེད་པར་བགྱི། ། ཇི་ལྟར་དུས་གསུམ་མགོན་པོ་རྣམས། ། བྱང་ཆུབ་ཏུ་ནི་ངེས་གནས་པ། ། ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་གསུམ་སྡོམ་པ་དང་། ། དགེ་བའི་ཆོས་ནི་སྡུད་པ་དང་། ། སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམས། ། སོ་སོར་བདག་གིས་གཟུང་བར་བྱ། ། བླ་ན་མེད་པའི་དཀོན་མཆོག་གསུམ། ། སངས་རྒྱས་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ཏེ། ། དམ་པ་བདག་གིས་བསྐྱེད་པར་བགྱི། ། འདི་ནི་སངས་རྒྱས་རིགས་དག་པའི། ། དམ་ཚིག་ཡིན་པར་རྒྱལ་བས་བསྒྲགས། ། རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་ཕྱག་རྒྱ་དང་། ། སྐྱོན་བྲལ་རྡོ་རྗེ་ཆེན་པོའི་རིགས། ། ཐུགས་རྗེས་འབྲེལ་པའི་སློབ་དཔོན་ནི། ། ཡང་དག་ཉིད་དུ་གཟུང་བར་བྱ། ། དྲི་མ་མེད་པའི་དམ་ཚིག་ཆོས། ། རིན་ཆེན་རིགས་མཆོག་ཆེན་པོ་ལ། ། ཉིན་རེ་བཞིན་དུ་དུས་དྲུག་ཏུ། ། སྦྱིན་པ་རྣམ་བཞི་སྦྱིན་པར་བྱ། ། བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ལས་བྱུང་བ། ། པདྨའི་རིགས་མཆོག་དག་པ་ལ། །

Grant the corresponding accomplishments! Having first generated the mind of enlightenment, I shall dedicate all virtues arising from the two accumulations for the sake of all sentient beings in saṃsāra, toward great enlightenment. Having also generated the mind of enlightenment, I shall bestow the mantra samaya. Preceded by the maṇḍala, I pray that the Guru Vajrācārya, the Blessed Vajracaṇḍa, the Three Jewels, and all who delight in the teachings, look upon me with their wisdom. I, who am called [name], from this very moment until I reach the heart of enlightenment, for the sake of all sentient beings, shall generate the sublime, unsurpassed mind of enlightenment. Just as the Protectors of the three times remain steadfast in enlightenment, I shall individually uphold the three types of ethical discipline: the discipline of restraint, the discipline of gathering virtuous dharmas, and the discipline of acting for the benefit of sentient beings. I shall generate the sublime, unsurpassed Three Jewels—the Buddha, the Dharma, and the Saṅgha. The Victors have proclaimed this to be the samaya of the pure Buddha family. The vajra, bell, and mudrā, and the stainless Great Vajra family: I shall truly uphold the Master who is connected through compassion. Regarding the stainless samaya of the Dharma, for the supreme Great Jewel family, I shall practice the four types of generosity six times every day. Arising from great enlightenment, for the pure supreme Lotus family...

ཕྱི་ནང་གསང་བ་ཐེག་པ་གསུམ། ། ཡང་དག་ཉིད་དུ་གཟུང་བར་བྱ། ། ལས་ཀྱི་རིགས་ཀྱི་དམ་ཚིག་ནི། ། ཐུན་མོང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི། ། སྡོམ་པ་མ་ལུས་ཐམས་ཅད་ཀུན། ། དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་སོ་སོར་གཟུང་། ། བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོར་མཆིས་ཀྱི་བར། ། མཆོད་པའི་ལས་ནི་ཅི་ནུས་བགྱི། ། མ་བསྒྲལ་བ་ནི་བདག་གིས་བསྒྲལ། ། མ་གྲོལ་བ་ནི་བདག་གིས་དགྲོལ། ། དབུགས་མ་ཕྱིན་པ་དབུགས་ཕྱུང་བགྱི། ། སེམས་ཅན་དངོས་གྲུབ་ཆེ་ལ་དགོད། ། དཀྱིལ་འཁོར་མེ་ཏོག་སྔོན་པོར་བཅས། ། རྡོ་རྗེ་འཆང་ལ་དབུལ་བར་བྱ། ། བདུད་རྩི་རྣམ་ལྔ་གཏོར་མའི་ཚོགས། ། རྣམ་པ་ཀུན་དུ་བསྟེན་པར་བྱ། ། ཐབས་ཀྱིས་བསྒྲལ་བའི་དམ་ཚིག་ནི། ། སྙིང་རྗེ་ལས་བྱུང་བསྒྲལ་བར་བྱ། ། ལན་གསུམ་བར་དུ་དམ་བཅས་པ། ། རིགས་ཀྱི་ལྷ་ལས་འོད་འཕྲོས་པས། ། རང་རང་ཡེ་ཤེས་ཡིག་བཞིས་བསྟིམ། ། རྡོ་རྗེ་ཁུ་ཚུར་དྲི་ཡི་ཆུས། ། མས་རིམ་བཞིན་དུ་བརྟན་པར་བྱ། ། དེ་རྗེས་མཆོད་པ་སྤྲོ་བར་བྱ། ། ཨ་ཤྭཏྠ་དང་པ་ལ་ཤ། ཨུ་དུམྺཱ་ར་ལ་སོགས་པའི། ། སོར་བཅུ་གཉིས་སམ་ཡང་ན་བརྒྱད། ། རྩེ་མོ་མེ་ཏོག་མཛེས་པས་བརྒྱན། ། དཀྱིལ་འཁོར་འདབ་བརྒྱད་རྣམ་ལྔས་བྱུག། ཤར་བལྟས་དབུས་སུ་སོས་བཟུང་ནས། ། པདྨའི་ཕྱག་རྒྱས་དོར་བྱས་ཏེ། ། ཁྱོད་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་དམ་པ་འདིར། ། ཞུགས་པའི་དངོས་གྲུབ་བརྟག་པའི་ཕྱིར། ། རྣམ་ཤེས་དག་པའི་སོ་ཤིང་འདི། ། སོས་བཟུང་ནས་ནི་དབུས་སུ་དོར། ། བདག་དང་བླ་མ་སྟེང་བལྟས་ནས། ། མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་དམ་པ་ཡིན། ། ཕྱོགས་སུ་ཕྱིན་ལས་སོ་སོ་སྟེ། ། མཚམས་སུ་འཇིག་རྟེན་དངོས་གྲུབ་འབྱུང་། ། ཐུར་བལྟས་ས་འོག་གྲུབ་པ་ཡིན། །

The outer, inner, and secret three vehicles, One should uphold in their true nature. As for the samaya of the Action Family, All vows, both common and uncommon, Without exception, one should uphold them individually In accordance with suchness. Until reaching the heart of enlightenment, One should perform acts of offering to the best of one's ability. Those not liberated, I shall liberate; Those not freed, I shall free; Those not relieved, I shall relieve; I shall establish sentient beings in the great siddhi. The maṇḍala, together with a blue flower, Should be offered to Vajradhara. The five nectars and the assembly of torma offerings Should be relied upon in every way. The samaya of liberation through skillful means Is to liberate through the arising of compassion. Having made the vow three times, Light radiates from the deity of the family, And one is absorbed by the four syllables of individual wisdom. With the vajra fist and scented water, One should stabilize [the deity] in descending order. Following that, the offerings should be emanated. With the aśvattha, palāśa, udumbara, and so forth, Twelve or eight finger-widths in length, The tips adorned with beautiful flowers, The eight-petaled maṇḍala is smeared with the five [substances]. Facing east, holding [the tooth-stick] in the center, One casts it with the lotus mudrā: "In order to examine the siddhi of your entry Into this sublime maṇḍala, Hold this tooth-stick of pure consciousness And cast it into the center." If it points upward toward oneself or the guru, It is the sublime supreme siddhi. If it goes to the cardinal directions, the respective [siddhis] are attained; If it goes to the intermediate directions, worldly siddhis arise; If it points downward, it is the siddhi of the subterranean realm.

ས་ལ་མ་ལྷུང་མཁའ་སྤྱོད་དོ། ། བདུད་རྩི་བྱིན་བརླབས་ཐོད་པར་བླུགས། ། རྡོ་རྗེ་འདི་ནི་རྡོ་རྗེའི་ཆུ། ། འཐུངས་ཤིག་དམ་ཚིག་བྱིན་གྱིས་བརླབས། ། གལ་ཏེ་དམ་ཚིག་འདས་པ་ན། ། དམྱལ་བར་ངེས་པར་སྲེག་པར་བྱེད། ། ཨོཾ་ཧྲཱིཿབི་ཤུདྡྷ་དྷརྨཱ་སརྦ་པཱ་པཾ་ནིཤྩ། ཤོདྷ་ཡ་བི་ཀཱལྤཱན་ཨ་པ་ན་ཡ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ། ལན་གསུམ་སྐྱོར་ཆུས་ངག་དག་བྱས། ། ལྷ་དང་རྗེས་མཐུན་སྐུད་པ་ལ། ། སྔགས་བཏབ་གཡས་དང་ཕྲིན་ལས་གཡོན། ། ཁྲོ་བོ་གཏུམ་པོའི་བྱིན་རླབས་དང་། ། གསང་སྔགས་ནུས་པ་བླ་ན་མེད། ། སྐལ་ལྡན་བར་ཆད་མེད་པར་བསྲུང་། ། སུ་ཡང་གནོད་པ་མ་བྱེད་ཅིག། ཀུ་ཤ་གཙང་མ་བྱིན་བརླབས་ཏེ། ། བཞིན་བཟང་ཚུར་ཉོན་དཀྱིལ་འཁོར་དུ། ། འཇུག་པའི་རྟགས་རྣམས་བརྟག་པའི་ཕྱིར། ། ཀུ་ཤའི་རྩྭ་འདི་སྔས་དང་སྟན། ། ཐུབ་པས་ཏིང་འཛིན་གྲུབ་ལྟར་ཤོག། མ་ནོར་སེང་གེ་བཞིན་ཉལ་ནས། ། མཚན་མ་ཇི་ལྟར་བྱུང་བ་ལྟར། ། བླ་མའི་མདུན་དུ་བརྗོད་པར་བྱ། ། བཟང་ན་དངོས་གྲུབ་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད། ། གལ་ཏེ་ངན་ན་བསྐྲད་དང་བསྲུང་། ། མེ་ཡི་ལས་ཀྱིས་བཟློག་པར་བྱ། ། གཞན་ཡང་དགེ་བའི་ལས་ཀུན་ཤིས། ། བླ་མས་རྡོ་རྗེ་ཅན་ཁྱོད་ལ། ། ནང་པར་ལངས་ཏེ་དཀྱིལ་འཁོར་པ། ། ནམ་མཁར་བཏེག་ལ་ཐིག་གདབ་སྟེ། ། བུ་མོ་གཙང་ཞིང་སྡོམ་ལྡན་གྱིས། ། བཀལ་བ་རས་བལ་ལས་བྱུང་བ། ། ཡེ་ཤེས་ལྔ་ནི་གཅིག་བསྡུས་པའམ། ། ཡང་ན་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱང་རུང་། ། ཨོཾ་ཨ་ནྱོ་ནྱ་ཨ་ནུ་ག་ཏ་སརྦ་དྷརྨཱ་སྥ་ར་སྥ་ར་ཨ་ནུ་ག་ཏ་སརྦ་དྷརྨཱ་ཏྱནྟ་ཨ་ནུ་པྲ་བིཥྚི་སརྦ་དྷརྨཱཿ། ཞེས་བརྗོད་པས་ནི་བསྒྲིལ་པར་བྱ། ། པདྨའི་སྣོད་དུ་བཞག་ནས་ཀྱང་། །

It has not fallen to the ground; it is the celestial realm. Pour the blessed nectar into the skull-cup. This vajra is the vajra water; drink it, for it is blessed as the samaya. If you transgress the samaya, you will certainly be burned in hell. OṂ HRĪḤ VIŚUDDHA DHARMĀ SARVA PĀPAṂ NIŚCAYA ŚODHAYA VIKALPĀN APANAYA HŪṂ HŪṂ. Recite this three times and purify the speech with the rinsing water. Upon a thread corresponding to the deity, the mantra is cast; the right is for the deity and the left for the activity. Through the blessing of the fierce Caṇḍa and the unsurpassed power of the secret mantra, may the fortunate one be protected without obstacles. Let no one cause harm! Having blessed the pure kuśa grass: "O fair-faced one, listen! In order to examine the signs of entering the maṇḍala, take this kuśa grass as a pillow and a seat. May you achieve meditative concentration just as the Sage did. Sleeping without error like a lion, report whatever signs arise to the guru in the morning. If they are good, generate joy for the siddhis; if they are bad, perform expulsion and protection, and avert them with the rite of fire. Furthermore, may all virtuous activities be auspicious." The guru, for you who possess the vajra, shall rise at dawn, lift the maṇḍala deities into the sky, and strike the lines. Using cotton spun by a pure, vow-observing maiden, which is the union of the five wisdoms or the body, speech, and mind: OṂ ANYONYĀNUGATA SARVA DHARMĀḤ SPARA SPARA ANUGATA SARVA DHARMĀḤ TYANTĀNUPRAVIṢṬI SARVA DHARMĀḤ. Reciting this, the thread is twisted. Place it in a lotus vessel.

མི་འཆི་ལྔ་ཡིས་སྤངས་བྱས་ལ། ། བློ་ལྡན་ཡེ་ཤེས་བསྟིམ་བྱས་ལ། ། ནམ་མཁར་ཡེ་ཤེས་ཛ་ཛས་གདབ། ། སྒོ་ཡི་བཅུ་གཉིས་ཆ་དང་ལྡན། ། སྲིད་ཀྱང་ཁང་པ་ཉིས་འགྱུར་ལ། ། ཚངས་པའི་ལས་ཐིག་དྲང་བྱས་ནས། ། ཨོཾ་བཛྲ་ས་མ་ཡ་སཱུ་ཏྲཾ་མཱ་ཏི་ཀྲ་མ་ཧཱུཾ། ། ཚངས་དང་ཟུར་ཐིག་ལ་སོགས་པ། ། བསྟན་བཅོས་མཐོང་ཞིང་བློ་ལྡན་དེས། ། ཆ་ནི་གང་ཡིན་རྣམ་པར་དབྱེ། ། གལ་ཏེ་ཉེས་པའི་འབྲས་བུ་ནི། ། ཆད་ན་བླ་མའི་སྲོག་གཡོ་ཞིང་། ། དམན་ལྷག་ནད་ཀྱིས་བཏབ་པར་འགྱུར། ། ཕྱོགས་འཁྲུལ་སློབ་མ་རྨོངས་པར་འགྱུར། ། བློ་ལྡན་ཉེས་པ་མེད་པར་བྱ། ། གྲུ་བཞི་སྒོ་དང་རྟ་བབས་བཅས། ། དྲ་བ་དྲ་བ་ཕྱེད་པས་བརྒྱན། ། ཉི་ཟླ་དྲིལ་བུ་གཡེར་ཁས་སྤྲས། ། པདྨ་ཁྱམས་དང་རྡོ་རྗེའི་ཕྲེང་། ། དུར་ཁྲོད་མེ་རི་ལ་སོགས་པ། ། རྣམ་པ་མ་ལུས་རྫོགས་པར་བྱ། ། རིན་ཆེན་རྣམ་ལྔ་འབྲུ་ཕྱེ་དང་། ། འབྱུང་ཁུངས་ལས་བྱུང་རྣམ་པ་ལྔ། ། པདྨར་སོ་སོར་གཞག་བྱས་ཏེ། སྔགས་ཀྱིས་བཏབ་པ་ཡིག་འབྲུ་བསམ། ། ཡེ་ཤེས་བསྟིམས་ལ་ཡིག་གསུམ་གྱིས། ། བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཏེ་མཐིང་ག་བླངས། ། དབང་ལྡན་མཚམས་སུ་དྲང་བྱ་སྟེ། ། འདི་ནི་ཆོས་དབྱིངས་དག་པ་སྟེ། ། སེམས་ཅན་ཁམས་ནི་སྒྲོལ་བྱེད་པ། ། དཔལ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་གནས། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཀུན་གྱི་གནས། ། དེ་བཞིན་ལྗང་གུ་དྲང་བྱས་ལ། ། འདི་ནི་སོ་སོར་རྟོག་པ་དག། དམར་པོ་མཉམ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ཏེ། ། སེར་པོ་བྱ་བ་གྲུབ་པ་ལ། ། དཀར་པོ་མེ་ལོང་ཡེ་ཤེས་དག། མེ་ཏོག་དོར་ལ་མཚན་མ་བརྟག། ཐམས་ཅད་གཡས་སྐོར་མ་ནོར་བར། ། སྦོམ་ཕྲ་ཆད་པ་མེད་པར་བྲི། ། ཉེས་པ་འབྱུང་བའི་རིམ་པ་ནི། །

Having abandoned the five [faults] of death, the wise one should dissolve the wisdom [beings]. In the sky, one should strike with the wisdom jaḥ jaḥ. It should possess twelve parts of the door. Even if the existence is doubled, having drawn the Brahmā-line of the work, one recites: oṃ vajrasamaya sūtraṃ mātikrama hūṃ. The wise one, having seen the treatises, should distinguish the parts such as the Brahmā-line and the corner-lines. If there is a fault in the result, if it is cut, the life of the guru wavers; if it is deficient or excessive, one will be afflicted by disease; if the directions are confused, the disciple will become deluded. The wise one should act without fault. It should be square, with doors and archways, adorned with lattices and half-lattices, decorated with suns, moons, and small bells. The lotus, the courtyard, the vajra-garland, the charnel grounds, the mountain of fire, and so forth—all aspects without exception should be completed. The five kinds of jewels, grain flour, and the five kinds arising from the sources, having been placed individually upon lotuses, one should visualize the syllables struck by mantra. Having dissolved the wisdom [beings], one should bless with the three syllables and take up the blue [line]. One should draw it toward the northeast corner: "This is the pure dharmadhātu, which liberates the realm of sentient beings; it is the abode of the glorious Vajradhara, the abode of all Tathāgatas." Likewise, having drawn the green [line], this is the discerning wisdom. The red is the wisdom of equality; the yellow is for the all-accomplishing [wisdom]; the white is the pure mirror-like wisdom. One should cast the flower and examine the signs. Everything should be drawn without error in a clockwise direction, neither too thick nor too thin, and without breaks. This is the sequence in which faults arise.

ཚོན་མི་མཉམ་ཞིང་ཡོ་དང་དམའ། ། དངོས་གྲུབ་ཉམས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན། ། ཡོན་པོས་རྩོད་ལ་གདུང་བར་འགྱུར། ། སྦོམ་ན་ནད་འབྱུང་གལ་ཏེ་ཕྲ། ། ནོར་ཉམས་ཆད་པར་གྱུར་པས་ན། ། འཆི་འགྱུར་ཕྱོགས་ཉམས་ཕུར་བུས་འདེབས། ། ཤར་དཀར་ལྷོ་སེར་ནུབ་ཕྱོགས་དམར། ། བྱང་ཕྱོགས་ཨིནྡྲ་ནཱི་ལའི་མདོག། ལྟེ་བ་མཐོན་མཐིང་འཁྱིལ་པར་བྱ། ། མཚམས་སོགས་ཆོ་གས་བརྟག་པ་དང་། ། དུར་ཁྲོད་རྣམས་ནི་རིམ་པས་བྲི། ། རྡོ་རྗེ་དཀྱིལ་འཁོར་ལྷར་བསྒྲུབ་པ། ། ཡོལ་བས་བཅད་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ། ། ཁྲུས་བྱས་དྲི་ཡིས་ལུས་བྱུགས་ཏེ། ། གོས་བཟང་གིས་བརྒྱན་ལན་གསུམ་བསྐོར། ། དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཡིས། ། ང་རྒྱལ་བྱས་ཏེ་ཧཱུཾ་སྒྲོགས་པས། ། ཤར་གྱི་སྒོ་ནས་ནང་དུ་ཞུགས། ། སྒོ་བཞི་ཡང་ནི་དབྱེ་བར་བྱ། ། ཨོཾ་བཛྲ་ཨུདྒྷ་ཊ་ས་མ་ཡཱ་བེ་ཤ་ཡ་ཧཱུཾ། བུམ་པར་རང་གནས་འདུག་བྱས་ཏེ། ། མཆོད་པའི་རྫས་ཀྱིས་ལེགས་བརྒྱན་ནས། ། དཀྱིལ་འཁོར་ལྷ་རྣམས་རྫོགས་པར་བསྐྱེད། ། ཡེ་ཤེས་བསྟིམས་ལ་མཆོད་པར་བྱ། ། བསྟོད་ཅིང་གླུ་དང་ལྡན་པ་ཡིས། ། ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོས་མཆོད་པར་བྱ། ། དེ་ནས་ལྷག་པའི་ལྷ་ཡང་བསྡུ། ། བཟླས་པའི་རིམ་པ་བཞིན་དུ་བརྗོད། ། ཤར་དུ་ཞི་བའི་མེ་ལས་བྱ། ། དེ་ནས་ཤར་གྱི་དབང་སྟེགས་ལ། ། སློབ་མའི་ཆོ་ག་ཇི་ལྟ་བར། ། སློབ་དཔོན་དབང་དང་ལྡན་པར་བྱ། ། མེ་ཏོག་ཐོགས་ལ་ཚིག་འདི་བརྗོད། ། ཧཱུཾ་ཐུགས་ཀྱི་སྲས་པོ་རྡོ་རྗེ་འཛིན། ། གདུག་པ་འདུལ་མཛད་གཏུམ་པོ་ཡིས། ། སློབ་མ་སྨིན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ། བདག་ལ་དབང་བསྐུར་སྦྱིན་པར་མཛོད། ། དེ་ལྟར་རིམ་པ་རྫོགས་པ་དང་། །

If the colors are uneven, crooked, or low, the accomplishments (siddhi) will be impaired. If they are slanted, there will be strife and distress. If they are thick, disease will arise; if they are thin, wealth will be lost. If they are broken, death will occur; if the directions are impaired, the ritual dagger (kīla) will strike. The east is white, the south yellow, the western direction red, and the northern direction the color of sapphire (indranīla). The center should be made a swirling deep blue. The intermediate directions and so forth are to be examined according to the ritual, and the charnel grounds are to be drawn in sequence. Regarding the accomplishment of the deities of the vajra maṇḍala: in the maṇḍala partitioned by a curtain, having bathed and anointed the body with fragrance, and being adorned with fine garments, one circumambulates three times. Then, the Vajra Holder, assuming the divine pride and sounding the syllable HŪṂ, enters from the eastern gate. The four gates are then to be opened: OṂ VAJRA UDGHAṬA SAMAYĀVEŚAYA HŪṂ. Having settled in one's own place within the vases and having beautifully adorned them with offering substances, one generates the deities of the maṇḍala in their entirety. Having absorbed the wisdom beings (jñānasattva), one should make offerings. With praise and songs, one should make offerings with the gaṇacakra. Then, the additional deities are also gathered, and the stages of recitation are performed accordingly. In the east, one performs the fire ritual of pacification. Then, at the eastern empowerment throne, the master should be empowered according to the ritual for the disciples. Holding flowers, one speaks these words: HŪṂ! Son of the Mind, Vajra Holder, you who subdue the wicked with your fierce form, for the sake of maturing the disciples, please bestow the empowerment upon me. When the stages are thus completed, [the ritual continues].

དེ་ནས་སློབ་མ་གཞུག་པར་བྱ། ། ཡོལ་བའི་ཕྱིར་གནས་རིམ་པ་བཞིན། ། ཁྲུས་བྱས་སྔགས་འདིས་དག་པར་བསམ། ། ཀཱ་ཡ་བཱཀ་ཙིཏྟ་སརྦ་པཱ་པཾ་ཤོ་དྷ་ནི་སྭཱ་ཧཱ། དེ་ནས་ལྷར་བྱས་གནས་གསུམ་དུ། ཨོཾ་བཛྲ་བནྡྷ་ཏྲཊ་ཀཱ་ཡ་བཱཀ་ཙིཏྟ། ཞེས་པས་སྡིག་པ་དྲལ་བྱས་ལ། ། རང་རང་ཡི་གེ་བསམ་པར་བྱ། ། བགེགས་བསྐྲད་སྡིག་པ་གཞོམ་པ་དང་། ། བླ་མས་རང་གི་ས་བོན་གྱིས། ། སློབ་མའི་སྡིག་པ་སྦྱང་བར་བྱ། ། ཨོཾ་ཀཱ་ཡ་ཤུདྡྷ་སརྦ་དྷརྨཱ་ཀཱ་ཡ་ཤུདྡྷོ྅ཧཾ། ཨོཾ་བཱཀ་ཤུདྡྷ་སརྦ་དྷརྨཱ་བཱཀ་ཤུདྡྷོ྅ཧཾ། ཨོཾ་ཙིཏྟ་ཤུདྡྷ་སརྦ་དྷརྨཱ་ཙིཏྟ་ཤུདྡྷོ྅་ཧཾ། རྣམ་དག་ལྷ་ཡི་ངོ་བོར་བྱ། ། གདོང་པ་རས་ཀྱིས་བཀབ་ནས་ནི། ། བུ་ཁྱོད་སུ་ཡིན་ཅི་ལ་དགའ། ། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་སྐུ། ། སློབ་དཔོན་མགོན་ལ་སྐྱབས་སུ་མཆི། ། གཙོ་བོ་ཁྲོ་བོར་བཅས་པ་ཡིས། ། ལྷ་རྣམས་ཀུན་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། བདག་ནི་སྐལ་བཟང་རིགས་ཡིན་ཏེ། ། རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཁྱོད་ལ་དགའ། ། ཕྲིན་ལས་མ་ལུས་ཁྱོད་ལ་རྫོགས། ། ཐར་པ་ཆེན་པོའི་གྲོང་ཁྱེར་དུ། ། མགོན་པོས་བདག་ནི་གཞུག་པར་མཛོད། ། སློབ་མས་ཡོན་ཕུལ་སྔགས་འདི་བརྗོད། ། ཨོཾ་ཨཱ་ཁཾ་བཱི་ར་ཧཱུཾ། རང་རང་གནས་སུ་བཞག་ནས་ཀྱང་། ། བགེགས་ཀྱི་བར་ཆད་བསལ་བར་བྱ། ། དཀྱིལ་འཁོར་ལ་ནི་བསྐོར་བྱས་ཏེ། ། ཤར་གྱི་ཕྱོགས་ནས་སྒོ་ཕྱེ་ལ། ། ལྷ་དང་སངས་རྒྱས་རྣམས་བསྐུལ་ཏེ། ། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་བྱིན་རླབས་ཀྱིས། ། བདུད་བཞི་རྣམ་པར་དག་བཅོམ་ནས། ། སྔགས་འདིས་ཕྱག་གསུམ་བརྐྱང་ལ་བྱ། ། ཨོཾ་ན་མ་སྟེ་ཧཱུཾ། ཨོཾ་ན་མ་མི་ཧཱུཾ། ན་མོ་ན་མ་ཧཱུཾ་སྭཱ་ཧཱ།

Then, the disciples should be introduced. Remaining outside the curtain, they should bathe and visualize purification with this mantra: kāya vāka citta sarva pāpaṃ śodhani svāhā. Then, having transformed them into deities, at the three places, one should tear away their misdeeds with: oṃ vajra bandha traṭ kāya vāka citta. One should then visualize their respective syllables. To expel obstructors and destroy misdeeds, the guru should purify the disciples' misdeeds with their own seed syllables: oṃ kāya śuddha sarva dharmā kāya śuddho ’haṃ; oṃ vāka śuddha sarva dharmā vāka śuddho ’haṃ; oṃ citta śuddha sarva dharmā citta śuddho ’haṃ. They should be made into the essence of the pure deity. Having covered their faces with cloth, [the guru asks]: "Child, who are you? What do you delight in? I take refuge in the Protector, the Master, the nature of the bodies of all Buddhas. I prostrate to all the deities, including the Lord and the wrathful ones. I am of the fortunate lineage; I delight in you, O Vajra Holder. All enlightened activities are perfected in you. O Protector, please lead me into the city of great liberation." The disciple offers a gift and recites this mantra: oṃ āḥ khaṃ vīra hūṃ. Having settled them in their respective places, the obstacles of obstructors should be cleared away. Having circumambulated the maṇḍala, the eastern gate should be opened. Invoking the deities and Buddhas, through the blessings of body, speech, and mind, and having completely conquered and purified the four māras, one should perform three prostrations with arms extended, using this mantra: oṃ namaste hūṃ; oṃ namāmi hūṃ; namo namo hūṃ svāhā.

དེ་ནས་ཐལ་སྦྱར་ཤར་ཕྱོགས་ནས་ཨོཾ་ཏྲཻ་ལོ་ཀྱ་བི་ཛ་ཡ། པཱུ་ཛོ་པསྠཱ་ནཱ་ཡ། ཨཱཏྨ་ནཱཾ་ནིརྱཱ་ཏ་ཡཱ་མི། སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཨ་ཀྵོ་བྷྱ། ཨ་བྷི་ཥིཉྩ་ཨ་དྷི་ཏིཥྛ་སྭ་མཾ། མི་བསྐྱོད་བརྒྱ་བྱིན་སྟེང་དུ་གསལ། ། ཨོཾ་མ་ཧཱ་ཀཱ་ལ་པཱུ་ཛོ་པསྠཱ་ནཱ་ཡ། ཨཱཏྨ་ནཱཾ་ནི་རྱཱ་ཏ་ཡཱ་མི། སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་རཏྣ་སཾ་བྷ་བ། ཨ་བྷི་ཥིཉྩ་ཨ་དྷི་ཏིཥྛ་སྭ་མཾ། ལྷོ་ཡི་ཕྱོགས་ནས་ཕྱག་བྱས་ཏེ། ། དཔྲལ་བར་སྐུ་ནི་ཁྱབ་འཇུག་མནན། ། ནུབ་ནས་གསུང་གི་དབང་ཕྱུག་གཞོམ། ། ཨོཾ་ཨ་མྲྀ་ཏ་ཀུཎྜ་ལི། པཱུ་ཛོ་པསྠཱ་ནཱ་ཡ། ཨཱཏྨ་ནཱཾ་ནི་རྱཱ་ཏ་ཡཱ་མི། སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་པདྨ་དྷ་རི། ཨ་བྷི་ཥིཉྩ་ཨ་དྷི་ཏིཥྛ་སྭ་མཾ། ཨོཾ་ཨཱརྱ་ཛཾ་བྷ་ལ་པཱུ་ཛོ་པསྠཱ་ནཱ་ཡ། ཨཱཏྨ་ནཱཾ་ནི་རྱཱ་ཏ་ཡཱ་མི། སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཨ་མོ་གྷ་སིདྷི། ཨ་བྷི་ཥིཉྩ་ཨ་དྷི་ཏིཥྛ་སྭ་མཾ། ནུབ་བྱང་རིམ་པས་ཕྱག་བྱའོ། ། ལས་ཀྱི་བུམ་པས་ཁྲུས་བྱས་ཏེ། ། སྡོམ་པ་མ་ལུས་པ་ཡང་སྦྱིན། ། བྱིན་གྱིས་བརླབ་ཕྱིར་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་། ། བླ་མ་ལ་ནི་གསོལ་བ་གདབ། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས། ། བདག་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་མཛོད་ལ། ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་བླ་ན་མེད། ། བདག་ལ་ད་ལྟ་བསྐྱེད་དུ་གསོལ། ། སྡིག་བྲལ་སྤོས་ཀྱིས་བདུག་བྱས་ནས། ། འགྱིང་བཅས་རྡོ་རྗེ་དྲིལ་འཛིན་པས། ། སངས་རྒྱས་མ་ལུས་ལྷག་པའི་ལྷར། ། བསྡུས་ལ་གཉིས་མེད་བདེ་བ་ཆེ། ། ཟག་མེད་བདེ་བས་ཡན་ལག་ཁྱབ། ། ཧཱུཾ་འདི་ནི་རྡོ་རྗེའི་དམ་ཚིག་སྟེ། ། རྡོ་རྗེ་གཏུམ་པོ་སེམས་དཔའ་ཆེ། ། ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེ་བླ་མེད་འདི། ། ད་ལྟ་ཉིད་དུ་འབབ་པར་ཤོག། ཨོཾ་བཛྲ་ཙཎྜ་མ་ཧཱ་རོ་ཥ་ཎ། ཨཱ་བེ་ཤ་ཡ་སྟྭཾ་བྷཱ་ཡ།

Then, with palms joined, from the eastern direction: OṂ TRAILOKYAVIJAYA PŪJOPASTHĀNĀYA ĀTMĀNAṂ NIRYĀTAYĀMI SARVA-TATHĀGATA AKṢOBHYA ABHIṢIÑCA ADHIṢṬHA SVĀM. Akṣobhya and Śakra appear clearly above. OṂ MAHĀKĀLA PŪJOPASTHĀNĀYA ĀTMĀNAṂ NIRYĀTAYĀMI SARVA-TATHĀGATA RATNASAMBHAVA ABHIṢIÑCA ADHIṢṬHA SVĀM. Having prostrated from the southern direction, the body pervades the forehead, treading upon Viṣṇu. From the west, the Lord of Speech is subdued. OṂ AMṚTAKUṆḌALI PŪJOPASTHĀNĀYA ĀTMĀNAṂ NIRYĀTAYĀMI SARVA-TATHĀGATA PADMA-DHARA ABHIṢIÑCA ADHIṢṬHA SVĀM. OṂ ĀRYA-JAMBHALA PŪJOPASTHĀNĀYA ĀTMĀNAṂ NIRYĀTAYĀMI SARVA-TATHĀGATA AMOGHASIDDHI ABHIṢIÑCA ADHIṢṬHA SVĀM. One should prostrate in sequence from the northwest. Having performed the ritual bath with the activity vase, the vows without exception are also bestowed. To receive the blessing, one should also supplicate the guru for wisdom: "May all the Tathāgatas grant me their blessing; may the unsurpassed Vajrasattva be generated within me this very moment." Having fumigated with incense free from faults, holding the vajra and bell with a majestic posture, one gathers all Buddhas without exception into the supreme deity. Non-dual great bliss pervades the limbs with uncontaminated bliss. HŪṂ. This is the vajra samaya; the great being Vajracanda. May this unsurpassed wisdom vajra descend this very instant. OṂ VAJRA CAṆḌA MAHĀROṢAṆA ĀVEŚAYA STAMBHAYA.

རཱ་རཱ་རཱ་རཱ། ཙ་ལཱ་ཡ། ཨ་ཧཱུཾ་མ་ཧཱ་ཛྷེཾ་བཛྲ་ཙཎྜ་ཨཱ་བེ་ཤ་ཡ། ཨ་ཨ་ཨ་ཨ་ཨ། ཞེས་བཟླས་གང་ལ་བབས་གྱུར་ཀྱང་། ཨོཾ་བཛྲ་ཙཎྜ་མ་ཧཱ་རོ་ཥ་ཎ། ཨ་དྷིཥྛི་ཏེ་ས་མ་ཡ། སྔགས་ཀྱིས་བརྟན་བྱས་ལྕེ་ལ་ཨ། ། དགེ་མི་དགེ་ཡི་ལུང་བསྟན་བྱ། ། མེ་ཏོག་རྡོ་རྗེ་དང་བཅས་པ། ། སྤྱི་བོར་བཞག་ལ་འདི་སྐད་བརྗོད། ། ཧཱུཾ་རྡོ་རྗེ་གཏུམ་པོ་དེང་ཁྱོད་ཀྱི། ། སྙིང་ལ་ཡང་དག་ཞུགས་པ་ནི། ། གལ་ཏེ་ཚུལ་འདི་གཞན་སྨྲས་ན། ། དེ་མ་ཐག་ཏུ་དྲལ་ཏེ་གཤེགས། ། བདུད་རྩི་ལྔས་བཀང་ཀ་པཱ་ལར། ། སྔགས་བཏབ་རྡོ་རྗེ་དང་བཅས་སྦྱིན། ། ཧཱུཾ་འདི་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་རྡོ་རྗེའི་ཆུ། ། དམ་ཚིག་ཉམས་ན་སྲེག་པར་བྱེད། ། དམ་ཚིག་བསྲུངས་ན་དངོས་གྲུབ་རྣམས། ། རྡོ་རྗེ་བདུད་རྩིའི་ཆུ་འདིས་འགྲུབ། ། ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ་བཛྲོད་ཀ་ཋ་ཧཱུཾ། ཤར་དུ་འདུག་ལ་འདི་སྐད་བརྗོད། ། དེ་ནས་བརྩམས་ཏེ་ཁྱེད་རྣམས་ཀྱི། ། རྡོ་རྗེ་གཏུམ་པོ་ང་ཡིན་གྱི། ། ཁྱེད་ཀྱིས་ང་ལ་བརྙས་པ་ན། ། མི་བདེ་མ་སྤངས་དུས་བྱས་ནས། ། དམྱལ་བར་ལྟུང་བར་གྱུར་ཏ་རེ། ། ཕྱོགས་བཞི་ནས་ནི་དངོས་གྲུབ་བརྟག། མཛེས་པའི་མེ་ཏོག་ལྷ་ལ་དོར། ། གསང་བ་བླ་མེད་མེ་ཏོག་འདི། ། ཕོ་བྲང་དཀྱིལ་འཁོར་ལྷ་མཆོག་ལ། ། ལས་དང་རྗེས་མཐུན་བརྩེ་བ་ཡིས། ། རིགས་དང་མཐུན་པར་འབབ་པར་ཤོག། པྲ་ཏཱིཙྪ་ཧོ་བཛྲ། ལྷ་ཡི་སྟོད་དང་རྐེད་པ་དང་། ། སྨད་དང་ཉེ་རིང་གཙོ་འཁོར་གྱི། ། བྱེ་བྲག་དངོས་གྲུབ་རྟགས་ཡིན་ནོ། ། དེ་ནས་བླ་མས་མེ་ཏོག་བླངས། ། སློབ་མའི་མགོར་བཅིངས་སྔགས་འདི་བརྗོད། ། ཨོཾ་དྷརྨ་ཀུཎྜ་ཨ་བྷི་ཥིཉྩ། ལྷ་བསྟིམ་རིགས་ཀྱི་མིང་ཡང་གཟུང་། །

RĀ RĀ RĀ RĀ | CALĀYA | A HŪṂ MAHĀ JHEṂ VAJRA CAṆḌĀVEŚAYA | A A A A A | Recite this. Whichever [deity] the [flower] falls upon, stabilize it with the mantra: OṂ VAJRA CAṆḌA MAHĀROṢAṆA ADHIṢṬHITE SAMAYA. Place the letter A on the tongue and give the prophecy of what is virtuous or non-virtuous. Placing the flower together with the vajra upon the crown of the head, say these words: HŪṂ | Today, Vajracaṇḍa has truly entered your heart. If you speak of this way to others, it will immediately tear [your heart] and depart. Fill a kapāla with the five nectars, empower it with the mantra, and together with the vajra, give it [to the disciple]: HŪṂ | This is your vajra water. If you violate the samaya, it will burn you. If you guard the samaya, all accomplishments will be achieved through this vajra nectar water. OṂ ĀḤ HŪṂ VAJRODAKA ṬHA HŪṂ | Having the [disciple] sit in the east, say these words: From this moment on, I am your Vajracaṇḍa. If you show me contempt, you will not escape suffering; having passed away, you will surely fall into hell. Examine the signs of accomplishment from the four directions. Cast the beautiful flower toward the deity: This secret, unsurpassed flower, may it fall in accordance with your karma and with love toward the supreme deity of the palace maṇḍala, in harmony with your [spiritual] family. PRATĪCCHA HO VAJRA | The upper, middle, or lower parts of the deity, and whether it is near or far, or whether it falls on the principal or the retinue—these are the signs of the specific accomplishments. Then the guru takes the flower, binds it to the disciple’s head, and recites this mantra: OṂ DHARMAKUṆḌALA ABHIṢIÑCA | Dissolve the deity and also take up the name of the [spiritual] family.

སྔོན་གྱི་མིག་མཁན་རྒྱལ་པོ་ཡིས། ། མ་རིག་ལིང་ཏོག་བསལ་བ་ལྟར། ། དེ་བཞིན་ཁྱོད་ཀྱི་མིག་དབྱེ་སྟེ། ། ཡེ་ཤེས་མིག་གིས་མཐོང་བར་ཤོག། བཛྲ་ཙཀྵུ་པ་ཏྲ་ལཾ་ཧྲི། ། གདོང་གཡོགས་བཤུས་ལ་འདི་སྐད་བརྗོད། ། དཀྱིལ་འཁོར་བཟང་པོ་འདི་ལ་ལྟོས། ། མཐོང་ན་དད་པ་རབ་ཏུ་སྐྱེ། ། ཁྱོད་ནི་སངས་རྒྱས་རིགས་སུ་གྱུར། ། སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱས་བྱིན་བརླབས་ཏེ། ། དངོས་གྲུབ་མ་ལུས་སྣོད་དུ་འགྱུར། ། རིགས་ཀྱི་རྣམ་པར་དག་པ་བསྟན། ། དེ་ནས་སློབ་མ་དད་ལྡན་པས། ། བླ་མའི་ཞབས་ལ་ཕྱག་བྱས་ཏེ། ། ཡོན་མཆོག་བླ་མེད་ཕུལ་ནས་ཀྱང་། ། དབང་བསྐུར་བ་ཡི་གསོལ་བ་གདབ། ། བྱང་ཆུབ་རྡོ་རྗེ་སངས་རྒྱས་ལ། ། ཇི་ལྟར་མཆོད་ཅིང་གསོལ་མཛད་པ། ། བདག་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་ཕྱིར། ། ནམ་མཁའི་རྡོ་རྗེ་དེང་བདག་སྩོལ། ། སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་དོན་གྱི་ཕྱིར། ། བདག་ནི་སློབ་དཔོན་མཆོག་བགྱིད་དོ། ། ལན་གསུམ་བརྗོད་ནས་ཤར་ཕྱོགས་སུ། ། པདྨ་འདབ་བརྒྱད་ཁྲི་ལ་འདུག། རྣམ་རྒྱལ་བུམ་པ་ལ་སོགས་པས། ། ཆུ་རྣམས་ཐོད་པའམ་བུམ་པར་བསྡུས། ། རྡོ་རྗེའི་གླུ་དང་དྲིལ་བུར་ལྡན། ། རིགས་ལྔ་རིག་པའི་ལྷ་མོར་ལྡན། ། བག་ཆགས་མ་ལུས་དག་བྱས་ཏེ། ། སྐུ་གསུམ་དམ་ཚིག་ལས་བྱུང་བའི། ། ཡེ་ཤེས་བདུད་རྩི་དྲི་མ་མེད། ། ལྷ་ཡི་བདུད་རྩི་རྣམ་དག་འདིས། ། མི་བསྐྱོད་རྡོ་རྗེའི་དབང་བསྐུར་རོ། ། ཨོཾ་ཨཱ་དཪྴ་ཛྙཱ་ན་ཨ་བྷི་ཥིཉྩ་ཧཱུཾ། ཆུ་ཡི་དབང་བསྐུར་དམ་པ་འདིས། ། སྒྲིབ་པ་རྣམ་པ་གསུམ་བྲལ་ནས། ། མི་བསྐྱོད་རྣམ་དག་ཡེ་ཤེས་འཐོབ། ། མི་བསྐྱོད་རྡོ་རྗེ་དངོས་གྲུབ་ཤོག། ལུགས་མའམ་ཐང་ག་འབུར་བྲིས་པའི། །

Just as the ancient king, the physician of eyes, Removed the cataracts of ignorance, So too, may your eyes be opened, And may you see with the eye of wisdom. Vajra cakṣu paṭalaṃ hrīḥ. Having removed the face veil, say these words: "Behold this excellent maṇḍala! Upon seeing it, supreme faith will arise. You have entered the family of the Buddhas. Blessed by mantra and mudrā, You shall become a vessel for all siddhis without exception." Thus, the purity of the family is shown. Then, the faithful disciple Prostrates at the feet of the guru, Presents the unsurpassed supreme offering, And makes the request for empowerment: "Just as the Buddha Vajrabodhi Was honored and supplicated, For the sake of blessing me, O Vajra of Space, grant it to me today! For the sake of all sentient beings, I shall act as the supreme master." Having recited this three times, [the disciple] sits Upon an eight-petaled lotus throne in the east. The waters from the Victory Vase and others Are collected in a skull-cup or vase. Accompanied by vajra songs and the bell, And the goddesses of the five families' awareness, All habitual tendencies are purified without exception. From the samaya of the three kāyas, This stainless nectar of wisdom, This pure divine nectar— By this, the empowerment of Akṣobhyavajra is conferred. Oṃ ādarśajñāna abhiṣiñca hūṃ. By this sublime water empowerment, Free from the three types of obscurations, One attains the pure wisdom of Akṣobhya. May the siddhi of Akṣobhyavajra be attained! [With] a cast metal image, a thangka, or a relief carving...

གསེར་སོགས་དབུ་རྒྱན་རིན་འབྱུང་བསམ། ། དབུ་རྒྱན་རིན་ཆེན་དམ་པ་འདིས། ། སེམས་ཅན་ཚིམ་པར་བྱེད་པའི་མཆོག། ཡིད་བཞིན་བསམ་པ་འགྲུབ་བྱེད་པ། ། རྫོགས་སངས་རྒྱས་སུ་དབང་བསྐུར་རོ། ། ཨོཾ་བཛྲ་ས་མནྟཱ་ཛྙཱ་ན་ཧཱུཾ་ཏིཥྛ་ཨ་བྷི་ཥིཉྩ་ཧཱུཾ། དབུ་རྒྱན་དབང་བསྐུར་དམ་པ་འདིས། ། རིགས་ལྔའི་སངས་རྒྱས་བདེ་བར་གཤེགས། ། བདག་གི་མགོ་ལ་བརྒྱན་གྱུར་ཏེ། ། རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་དངོས་གྲུབ་ཤོག། རིན་ཆེན་ལ་སོགས་རྡོ་རྗེ་ལ། ། སྣང་བ་མཐའ་ཡས་བཅུག་བྱས་ལ། ། ལག་ཏུ་གཏད་ལ་ཚིག་འདི་བརྗོད། ། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་རྡོ་རྗེའི་དབང་། ། མི་ཕྱེད་རྣམ་དག་འོད་གསལ་སྟོང་། ། དམ་ཆོས་འབྱུང་བའི་སྒོར་གྱུར་པ། ། རྡོ་རྗེ་ཆོས་ཀྱི་དབང་བསྐུར་རོ། ། ཨོཾ་བཛྲ་པྲ་ཏི་བེ་ཤ་ཡ་ཛྙཱ་ན་ཨ་བྷི་ཥིཉྩ་ཧཱུཾ། རྡོ་རྗེའི་དབང་བསྐུར་དམ་པ་འདིས། ། རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན། ། བདག་གི་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་གྱུར་ཏེ། ། སྣང་བ་མཐའ་ཡས་དངོས་གྲུབ་ཤོག། དྲིལ་བུར་དོན་ཡོད་གྲུབ་པ་བཅུག། ལག་པ་གཡོན་གཏད་ཚིག་འདི་བརྗོད། ། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ལྡན་པ་ཡིས། ། འགྲོ་དོན་མཉམ་པ་མེད་བྱེད་པ། ། འདོད་པའི་ཕྲིན་ལས་རྫོགས་བྱེད་ཅིང་། ། དྲིལ་བུ་ལས་ཀྱི་དབང་བསྐུར་རོ། ། ཨོཾ་ཨ་དྷིཥྛ་ན་ཨ་ནུཥྛཱ་ན་སིདྡྷི་ཛྙཱ་ན་ཨ་བྷི་ཥིཉྩ་ཧཱུཾ། དྲིལ་བུའི་དབང་བསྐུར་དམ་པ་འདིས། ། དུས་གསུམ་བདེ་གཤེགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། ། གསུང་གི་དངོས་གྲུབ་བདག་གྱུར་ཏེ། ། དོན་ཡོད་གྲུབ་པའི་དངོས་གྲུབ་ཤོག། རྣམ་སྣང་བསྐྱེད་ལ་མཚོག་མའི་སྟེང་། ། འཁོར་ལོ་ཐོགས་པའི་མིང་སྒྲོགས་ཏེ། ། རྡོ་རྗེ་མིང་གི་དབང་བསྐུར་བས། །

Visualize Ratnasambhava as the crown [ornament] made of gold and so forth. With this supreme crown, the jewel, the supreme means of satisfying sentient beings, which fulfills wishes like a wish-fulfilling gem, I confer the empowerment into perfect buddhahood. OṂ VAJRA SAMANTĀJÑĀNA HŪṂ TIṢṬHA ABHIṢIÑCA HŪṂ. By this supreme crown empowerment, may the Sugatas of the five families adorn my head, and may the siddhi of Ratnasambhava be attained. Having dissolved Amitābha into the vajra made of jewels and so forth, place it in the hand and recite these words: The vajra empowerment of all buddhas, indivisible, pure, and the luminosity of emptiness, which is the gateway for the emergence of the sublime Dharma—this is the empowerment of the Vajra Dharma. OṂ VAJRA PRATIVEDHAYA JÑĀNA ABHIṢIÑCA HŪṂ. By this supreme vajra empowerment, may the vajra-like samādhi arise in my continuum, and may the siddhi of Amitābha be attained. Having dissolved Amoghasiddhi into the bell, place it in the left hand and recite these words: Possessing both skillful means and insight, performing incomparable benefit for beings, and perfecting the activities of desire—this is the empowerment of the bell of activity. OṂ ADHIṢṬHĀNA ANUṢṬHĀNA SIDDHI JÑĀNA ABHIṢIÑCA HŪṂ. By this supreme bell empowerment, may I become the siddhi of the speech of all the Sugatas of the three times, and may the siddhi of Amoghasiddhi be attained. Having generated Vairocana, place a wheel upon the crown of the head and proclaim the name. By the empowerment of the vajra name:

བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པའི་བར་དུ་ནི། ། ཅིས་ཀྱང་གཞོམ་པར་མི་ནུས་པས། ། རྡོ་རྗེའི་མིང་དུ་རབ་ཏུ་གྲགས། ། ཨོཾ་པྲ་ཏི་ཤོ་དྷ་དྷརྨ་དྷཱ་ཏུ་ཛྙཱ་ན་ནཱ་མ་ཨ་བྷི་ཥིཉྩཱ་མི་ཧཱུཾ། མིང་གི་དབང་བསྐུར་དམ་པ་འདིས། ། སྟོང་གསུམ་བྱེ་བ་ཕྲག་བརྒྱ་རུ། ། སྤྲུལ་པས་འགྲོ་རྣམས་ཆོས་སྟོན་ཅིང་། ། རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དངོས་གྲུབ་ཤོག། རིགས་ལྔ་ཡུམ་གྱིས་མ་རིག་ལྔ། ། རྣམ་དག་ཡེ་ཤེས་ལྔ་སྦྱོར་བས། ། རིག་པའི་དབང་དུ་རྒྱུད་པས་བསྟན། ། ཤར་དུ་སེང་གེའི་ཁྲི་ལ་འདུག། སྟེང་དུ་གདུགས་དཀར་ཕུབ་ནས་ཀྱང་། ། ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་དབང་བསྐུར་ཏེ། ། སློབ་དཔོན་རང་བཞིན་འོད་དཔག་མཆོག། སྐལ་བ་ཆེན་པོ་བདག་ལ་གསོལ། ། བདེ་གཤེགས་རྣམས་ཀྱི་དབང་བསྐུར་ནི། ། སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་རབ་བསྒྲུབ་པ། ། དེ་ནི་སངས་རྒྱས་དཔག་མེད་དོ། ། བརྟུལ་ཞུགས་བླ་ན་མེད་པ་དེ། ། ཇི་ལྟར་འདུལ་བཞིན་བདག་ལ་གསོལ། ། དེ་ནས་རྣམ་རྒྱལ་བུམ་པ་བླངས། ། སྟེང་འོག་བཞག་ལ་ཚིག་འདིས་སྦྱིན། ། དབང་བསྐུར་རྡོ་རྗེ་ཆེན་པོ་ནི། ། ཁམས་གསུམ་ཀུན་གྱིས་ཕྱག་བྱས་པ། ། གསང་གསུམ་གནས་ལས་བྱུང་བ་ཡི། ། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱིས་བྱིན་པ་ཡིས། ། ཕྲིན་ལས་ཐོགས་པ་མེད་པ་རྣམས། ། བུ་ཡིས་གཞན་དོན་བླ་མེད་བྱོས། ། ཁྱོད་ནི་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་ཡིན། ། དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་སྲས་ཡིན་ནོ། ། ཞེས་བྱ་དུང་དང་རོལ་མོ་དབུལ། ། ལུང་བསྟན་བྱ་ཕྱིར་བླ་མ་ཡིས། ། སྤྲུལ་པའི་སྐུར་བཅས་དགའ་དང་བཅས། ། ཆོས་གོས་བཟུང་ལ་འདི་སྐད་བརྗོད། ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་རང་བཞིན་གཤེགས། ། སྲིད་པའི་མཐའ་ནི་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། ། སྲིད་པའི་ངན་འགྲོ་ཉིད་ལས་བཏོན།

Until the attainment of enlightenment, because it cannot be destroyed by anything whatsoever, it is renowned by the name "Vajra." OṂ PRATISHOḌHA DHARMADHĀTU JÑĀNA NĀMA ABHIṢIÑCĀMI HŪṂ. By this sublime empowerment of the name, may you teach the Dharma to beings through emanations throughout a hundred billion trichiliocosms, and may the siddhi of Vairocana be attained. Through the union of the five mothers of the five families with the five purities of primordial wisdom, the lineage is shown to be the empowerment of awareness. Seated upon a lion throne in the east, with a white parasol spread above, the empowerment of non-retrogression is conferred. "O Master, supreme Amitābha by nature, I, of great fortune, make this request. The empowerment of the Sugatas, which perfectly accomplishes the enlightenment of a Buddha—that is the immeasurable Buddha. Grant me that unsurpassed vow of ascetic conduct, just as it is to be disciplined." Then, taking the Victory Vase, place it above and below and bestow it with these words: "The great Vajra empowerment, to which all the three realms prostrate, arising from the state of the three secrets, bestowed by all the Buddhas—may you, my son, perform the unsurpassed benefit of others with unimpeded enlightened activity. You are a Vajra Master, a son of the Buddhas of the three times." Thus, one should offer the conch and music. To grant the prophecy, the Guru, together with the nirmāṇakāya, with joy and holding the religious robe, speaks these words: "Go, with the nature of Vajrasattva, in order to accomplish the end of cyclic existence, and to deliver beings from the miserable realms of existence."

། ཀྱེ་རྡོ་རྗེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཆེ་གེ་མོ་ཞེས། སིདྡྷི་བཛྲ་ཙཎྜ་ཏེ་ཐཱ་ག་ཏ་ས་མ་ཡ་སྟྭཾ་བྷུར་བྷུ་བ་སྭཿ། ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་མ་ལུས་པས། ། ཁྱོད་ལ་ལུང་བསྟན་བྱས་པ་འདི། ། གསང་སྔགས་རྡོ་རྗེའི་མཐུ་ཡིན་པས། ། དད་པས་འདི་ལ་སྤྲོ་བར་གྱིས། ། དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་བརྟུལ་ཞུགས་སྦྱིན། ། རྡོ་རྗེ་ལག་ཏུ་ལེགས་བྱིན་ལ། ། འདི་དེ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་ཕྱག་ན་བསྣམས། ། ཁྱོད་ཀྱིས་ཀྱང་ནི་རྟག་ཏུ་བཅང་། ། ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེའི་བརྟུལ་ཞུགས་བརྟན། ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ས་མ་ཡ་ཏིཥྛ་ཨེ་ཥ་སྟྭཾ་དྷ་ར་ཡ་མི་ཧི་ཧི་ཧཱུཾ། དེ་ནས་དྲིལ་བུ་སྦྱིན་བྱས་ཏེ། ། འདི་ནི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས། ། ཤེས་རབ་དབྱངས་ཀྱི་རྗེས་འགྲོ་བ། ། ཁྱོད་ཀྱིས་ཀྱང་ནི་རྟག་ཏུ་བཅང་། ། བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་རྒྱལ་བས་བཞེད། ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་སིདྡྷ་གྷཎྜ་ས་མ་ཡ་ཏིཥྛ་ཨེ་ཥ་སྟྭཾ་དྷ་ར་ཡ་མི་ཧི་ཧི་ཧཱུཾ། ཇི་ལྟར་མིག་མཁན་རྒྱལ་པོ་ཡིས། ། མི་ཤེས་རབ་རིབ་བསལ་བ་ལྟར། ། བུ་ཁྱོད་ཀྱི་ཡང་མི་ཤེས་པའི། ། མ་རིག་ལིང་ཐོག་བསལ་བར་བྱ། ། སྨན་ལྡན་གསེར་གྱི་ཐུར་མ་ཡིས། ། ཡེ་ཤེས་དག་པར་མིག་འབྱེད་དོ། ། ཨོཾ་བཛྲ་ནེ་ཏྲ་ཨ་པ་ཧ་ར་པ་ཏྲ་ལཾ་ཧྲི། ། དེ་ནས་མེ་ལོང་གཡའ་དག་བསྟན། ། ཆོས་རྣམས་གཟུགས་བརྙན་ལྟ་བུ་སྟེ། ། དག་ཅིང་གསལ་ལ་རྙོག་པ་མེད། ། བརྗོད་དུ་མེད་ཅིང་གཟུང་དུ་མེད། ། རྒྱུ་དང་ལས་ལས་ཐམས་ཅད་འབྱུང་། ། དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་མེ་ལོང་ཕྱར། ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་མེ་ལོང་ལྟར། ། དག་ཅིང་གསལ་ལ་དྲི་མ་མེད། ། སངས་རྒྱས་ཀུན་བདག་རང་བཞིན་ནི། །

"O Vajra Tathāgata [Name], SIDDHI VAJRA CAṆḌA TATHĀGATA SAMAYA STVAṂ BHUR BHA VA SVĀHĀ. This prophecy bestowed upon you by all the Buddhas of the ten directions without exception is the power of the Secret Mantra Vajra; therefore, rejoice in this with faith." Then, the Vajra Vow is conferred. Having properly placed the vajra in the hand: "This is the vajra held in the hand of Vajrasattva, the essence of all the Buddhas. You too must always hold it; be firm in the Vow of Vajrapāṇi." OṂ SARVA TATHĀGATA SAMAYA TIṢṬHA EṢA STVAṂ DHĀRAYĀMI HI HI HŪṂ. Then, the bell is conferred: "This is the melody of insight of all the Buddhas. You too must always hold it; the Victors intend it for supreme enlightenment." OṂ SARVA TATHĀGATA SIDDHA GHAṆṬĀ SAMAYA TIṢṬHA EṢA STVAṂ DHĀRAYĀMI HI HI HŪṂ. "Just as the King of the Eye-Physicians removed the cataracts of ignorance, so too, my son, shall the film of your ignorance and lack of knowledge be cleared away. With the medicinal golden probe, the eye of pure wisdom is opened." OṂ VAJRA NETRA APAHARA PATRA LAṂ HRĪḤ. Then, a stainless mirror is shown: "All phenomena are like reflections: pure, clear, and untroubled; inexpressible and ungraspable; everything arises from causes and karma." Then, the Vajra Mirror is held up: "Like the mirror of Vajrasattva, pure, clear, and stainless, the nature of the self of all Buddhas is revealed."

བུ་ཁྱོད་ཀྱི་ནི་སྙིང་ལ་གནས། ། ཞེས་བྱ་ཧོ་ཡིས་མདའ་གཞུ་སྦྱིན། ། བསྐྱོད་ལ་ཕྱོགས་བཞིར་བདུད་ལ་འཕངས། ། དེ་ནས་ཧཱུཾ་ལས་སྐྱེས་པ་ཡི། ། འཁོར་ལོ་རྐང་པའི་བར་བཅུག་ལ། ། དེ་རིང་ཕན་ཆད་འཇིག་རྟེན་ལ། ། སྐྱོབ་པ་རྣམས་ཀྱིས་འཁོར་ལོ་བསྐོར། ། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བླ་ན་མེད། ། ཀུན་དུ་དྲི་མེད་སྡིག་དང་བྲལ། ། དེ་ནས་དུང་བྱིན་བུས་ནས་ཀྱང་། ། ཆོས་ཀྱི་དུང་ནི་བླ་ན་མེད། ། སོམ་ཉི་ཡིད་གཉིས་མི་བྱ་ཞིང་། ། དོགས་པ་མེད་པའི་སེམས་ཀྱིས་སུ། ། སངས་རྒྱས་སྤྱོད་པའི་ཚུལ་གྱི་མཆོག། འཇིག་རྟེན་འདིར་ནི་རབ་ཏུ་སྒྲོགས། ། དེ་ལྟར་བྱས་ན་སངས་རྒྱས་ལ། ། ཕན་བཏགས་དྲིན་དུ་གཟོ་ཞེས་བྱ། ། རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་འདི་ཀུན་ཀྱང་། ། ཁྱོད་ལ་རྗེས་སུ་སྲུང་བར་བྱེད། ། དེ་ནས་རིགས་ལྔར་བསམ་བྱས་ལ། ། འཇིག་རྟེན་ཁམས་ནི་མ་ལུས་པར། ། སེམས་ཅན་མ་ལུས་དྲང་བའི་ཕྱིར། ། ཆགས་པ་མེད་པའི་བསམ་པ་ཡིས། ། ཇི་ལྟར་གདུལ་བྱ་སྣ་ཚོགས་པའི། ། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བར་གྱིས། ། དེ་བཞིན་རིགས་ཀྱིས་གང་འདུལ་བ། ། ཁྱོད་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་མཆོག་ཡིན་ནོ། ། དེ་ནས་སླར་ཡང་རྡོ་རྗེ་འཛིན། ། གསལ་བར་བྱས་ཏེ་ཚིག་འདི་བརྗོད། ། དེང་ནས་བཟུང་ནས་རིགས་ཀྱི་བུས། ། ཞི་རྒྱས་དབང་དང་གསད་པ་དང་། ། དགུག་དང་བཅིང་དང་བསྲེག་པ་དང་། ། བསྐྲད་དང་གཡོ་བ་ལ་སོགས་པའི། ། ཕྲིན་ལས་སྣ་ཚོགས་བསྒྲུབ་པར་གྱིས། ། རལ་གྲི་མིག་སྨན་ས་འོག་དང་། ། མཆིལ་ལྷམ་དེ་བཞིན་རི་ལུ་སྟེ། ། ཐུན་མོང་དངོས་གྲུབ་མ་ལུས་པ། ། དེ་དག་ཁྱོད་ཀྱིས་བསྒྲུབ་པར་གྱིས། ། མ་ལུས་གནང་བ་སྦྱིན་པར་བྱ། །

"Son, it dwells within your heart." Thus saying, with the syllable hoḥ, he gives the bow and arrow. Having drawn it, he shoots at the demons in the four directions. Then, having placed a wheel born from hūṃ between the disciple's feet, he says: "From this day forward, in this world, turn the wheel of the Protectors. Turn the unsurpassed wheel of Dharma, which is everywhere stainless and free from sin." Then, having given the conch and blown it, he says: "This is the unsurpassed conch of Dharma. Without harboring doubt or hesitation, and with a mind free of suspicion, proclaim here in this world the supreme way of the Buddha's conduct. By doing so, you will be said to have benefited the Buddhas and repaid their kindness. All these Vajra-holders will also protect you." Then, having visualized the five families, he says: "In order to lead all sentient beings without exception throughout the entire world-realm, with a mind free of attachment, turn the wheel of Dharma according to the various needs of those to be trained. To tame whoever is to be tamed by each respective family is your supreme activity." Then, having again made the Vajra-holder clear, he speaks these words: "From this day forward, son of noble family, accomplish the various activities of pacifying, enriching, magnetizing, and slaying; summoning, binding, burning, expelling, and moving, and so forth. Accomplish all the common siddhis without exception—the sword, the eye-ointment, the subterranean power, the magical sandals, and likewise the medicinal pill." Thus, he grants all the permissions.

བདེ་བར་དབུགས་དབྱུང་རྣམས་ཀྱང་སྦྱིན། ། ཁྱད་པར་བཀྲ་ཤིས་དབང་རྣམས་ཀྱང་། ། རིམ་པ་བཞིན་དུ་རྫོགས་པར་བྱ། ། གལ་ཏེ་གསང་བའི་དབང་བསྐུར་བ། ། བཞིན་བཟང་མིག་ཡངས་ལང་ཚོར་ལྡན། ། ལུས་ལ་དྲི་ཡིས་བྱུགས་བྱས་ཏེ། ། རྩེ་དང་དགོད་པས་གཡོ་བྱས་ལ། ། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་གཉིས་ཕབ་སྟེ། ། ནོར་བུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ལྟུང་བས། ། བདེ་གཤེགས་ཁུ་བ་མཐེབ་སྲིན་གྱིས། ། དྲིར་བཅས་སློབ་མའི་ཁ་རུ་དབབ། ། ཨ་ཧོ་སུ་ཁས་དེ་བཏུང་ངོ་། ། རྡོ་རྗེ་རོ་ཡིས་ཉོན་མོངས་འཇོམས། ། མཚན་ལྡན་བདེ་བ་བསྐྱེད་པ་དེ། ། ཡོལ་བས་བར་བཅད་སྙོམས་འཇུག་བརྩམ། ། བསྲུབ་དང་སྲུབས་པའི་སྦྱོར་བ་ཡིས། ། སྒྲ་ཡི་རྒྱུན་མེད་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི། ། རླབས་ཀྱི་རྒྱུན་ནི་ཆད་པ་ལས། ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་། ། རྒྱུན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་དྲན་པར་བྱ། ། སྐད་ཅིག་དེ་དང་མ་བྲལ་ན། ། མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བར་འགྱུར། ། དེ་ཉིད་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ལ། ། བརྗོད་མེད་ཚིག་གི་དབང་དུ་བཤད། ། གལ་ཏེ་དེ་ལ་མི་རྟོག་པས། ། བཞི་པ་དབང་དུ་རྒྱུད་དུ་བསྟན། ། དཀྱིལ་འཁོར་རྣམ་ལྔའི་དབང་བསྐུར་ནས། ། ཚོགས་དང་མཆོད་པ་རྒྱ་ཆེན་བྱ། ། སློབ་མ་དད་ལྡན་མཆོག་དེས་ཀྱང་། ། རྟ་དང་གླང་པོ་མ་ཧེ་དང་། ། བུ་དང་ཆུང་མ་སྲོག་དང་དབྱིག། ཅི་ཡོད་ཕྱག་བྱས་མ་ཞེན་པས། ། བླ་མ་མཉེས་ཕྱིར་དབུལ་བར་བྱ། ། བླ་མས་སློབ་མ་དམ་པའི་མགོར། ། བཀྲ་ཤིས་བརྗོད་ཅིང་གདུགས་ཕུབ་པས། ། སློབ་མ་མཆོད་པ་རྫས་ཐོགས་ནས། ། དྲིན་ལེན་དཀྱིལ་འཁོར་ལན་གསུམ་བསྐོར། ། སྨོན་ལམ་གདབ་ཅིང་དགེ་བ་བསྔོ། ། ཐོ་རངས་ཚོན་བསྡུས་བུམ་པར་བླུགས། །

One should also bestow the various consolations of bliss. In particular, the auspicious empowerments should be completed in their proper sequence. If the secret empowerment is to be conferred: a beautiful woman with wide eyes and youth, her body anointed with fragrant scents, should be moved by play and laughter. Having brought together method and wisdom, through the descent of the jewel-like bodhicitta, the sugata-essence is taken with the thumb and ring finger and placed into the disciple’s mouth. With the words "Aho Sukha," it is drunk. The vajra-flavor destroys the afflictions. That which possesses the marks and generates bliss is then separated by a curtain, and the union is commenced. Through the practice of churning and being churned, the stream of sound ceases, and from the cessation of the waves of enjoyment, the coemergent wisdom is also to be remembered as the yoga of the stream. If one is not separated from that for even a moment, non-conceptual wisdom will arise. That very state is inexpressible, yet it is explained as the empowerment of the inexpressible word. If one is non-conceptual toward that, it is taught in the tantras as the fourth empowerment. Having conferred the empowerments of the five maṇḍalas, one should perform extensive feast offerings and worship. That supreme disciple endowed with faith should offer whatever they possess—horses, elephants, buffaloes, children, wives, life, and wealth—without attachment, in order to please the guru. The guru, reciting auspicious verses, holds a parasol over the head of the sublime disciple. The disciple, holding offering substances, circumambulates the maṇḍala three times in return for the kindness. They should make aspiration prayers and dedicate the virtue. At dawn, the colored powders are collected and placed into the vase.

ཆུའམ་རིའམ་ནགས་ཕུག་སྦ། ། དྲི་བཟང་གིས་ནི་ཐིག་ཕྱིས་ལ། ། ས་དེར་ཞི་བའི་མེ་ལས་བྱ། ། ཡང་ན་ཕོངས་པ་ཚིམ་པ་དང་། ། ཙཻ་ཏེའི་ལས་ལ་བརྩོན་པར་བྱ། ། ཇི་ལྟར་རྒྱུད་ལས་གསལ་གྱུར་ཅིང་། ། བླ་མའི་མན་ངག་ཐོབ་གྱུར་ཀྱང་། ། ཅུང་ཟད་སྤྲོས་ཕྱིར་བདག་ཉིད་སྤྲོ་བར་བྱས། ། འོན་ཀྱང་ཉེས་ཚོགས་ཅི་མཆིས་བཤགས་པར་བྱ། ། བཟང་པོ་མདོར་བསྡུས་ཆོ་ག་མཆོག། གཞན་ཕྱིར་བཀོད་པའི་དགེ་བ་ཡིས། ། རིགས་དྲུག་གཏུམ་པོའི་ལམ་ཞུགས་ནས། ། མྱུར་དུ་དེ་ཡི་འབྲས་ཐོབ་ཤོག། རྡོ་རྗེ་གཏུམ་པོའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཆོ་ག་བཟང་པོ་མདོར་བསྡུས་པ་ཞེས་བྱ་བ་སློབ་དཔོན་ལས་ཀྱི་རྡོ་རྗེས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ། ། ། ། རྒྱ་གར་གྱི་པཎྜི་ཏ་ཟླ་བ་བཟང་པོ་དང་། བོད་ཀྱི་ལོ་ཙཱ་བ་གླན་ཆུང་དར་མ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་བསྒྱུར་བའོ། །

Conceal it in water, on a mountain, or in a forest cave. Having traced the lines with fragrant scents, perform the pacifying fire ritual upon that ground. Alternatively, to satisfy the destitute, one should apply oneself to the caitya rites. Although this has been clarified according to the tantras and I have obtained the guru’s pith instructions, I have composed this with a slight elaboration out of my own enthusiasm. Nevertheless, I confess whatever collection of faults may be present. Through the merit of arranging this supreme, concise, and excellent ritual for the sake of others, may those of the six classes enter the path of Caṇḍa and swiftly attain its fruit. This concludes the Excellent Concise Ritual of the Maṇḍala of Vajracaṇḍa, composed by the master Karmavajra. It was translated by the Indian paṇḍita Candrabhadra and the Tibetan translator Glan chung Dar ma tshul khrims.