The Eight Observances of Yoga, The Preliminary Practices for “The Vajrapāṇi Flame”

༄། ། ལག་ན་རྡོ་རྗེ་ལྕེ་དབབ་ཀྱི་སྔོན་འགྲོའི་ལག་ལེན་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་ལམ་བརྒྱད་པ་བཞུགས། ༄༅༅། ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་གོས་སྔོན་པོ་ཅན་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་རྒྱུན་དུ་བྱ་བའི་ཆོ་ག་ནི། ཐུན་མོང་གི་སྤྱོད་ལམ་བརྒྱད་ཀྱིས་བསྟན་ཏེ། ཁྲུས་དང་། མཆོད་པའི་རྣལ་འབྱོར་དང་། ཟས་དང་། སྐོམ་དང་། གཏོར་མ་དང་། སྒོམ་པ་བཟླས་བརྗོད་ཀྱི་སྤྱོད་ལམ་བརྒྱད་དོ། ། དང་པོ་ཁྲུས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་ནི། ། རང་ཉིད་བསྐྱེད་པའི་རིམ་བསྒོམས་ཏེ། ། རིན་ཆེན་བུམ་པ་མཛེས་པ་རུ། ། ཆུ་གཙང་སྲོག་ཆགས་མེད་པ་དང་། ། ཙནྡན་ལ་སོགས་དྲིས་སུ་དགང་། ། བདག་གི་ཐུགས་ཀའི་ས་བོན་གྱིས། ། བུམ་པ་སྦྱངས་ཏེ་བྷྲཱུཾ་གྱིས་བསྐྱེད། ། དེ་རུ་ལྷ་བསྐྱེད་ཡེ་ཤེས་བསྟིམ། ། མཆོད་བྱས་སྔགས་ནི་བཟླས་ནས་སུ། ། གྲངས་ནི་ཐིམ་ནས་འོད་དུ་ཞུ། ། རང་གི་ཐུགས་ཀའི་ས་བོན་གྱི། ། ཡི་གེ་པཾ་བསྒོམ་པདྨར་གྱུར། ། དེ་ཉིད་ནམ་མཁའི་སྟེང་ཕྱོགས་བསམ། ། དེ་སྟེང་སངས་རྒྱས་སྤྱན་ལ་སོགས། ། རྫུས་སྐྱེས་བུམ་པ་ཐོགས་པ་བསམ། ། རང་བཞིན་དཀྱིལ་འཁོར་ལྷ་མོ་ཡང་། ། བདུད་རྩི་བུམ་པ་ཐོགས་ནས་སུ། ། བཀྲ་ཤིས་རྡོ་རྗེ་གླུ་ལེན་ཅིང་། ། བདུད་རྩི་དཀར་པོ་དྲི་མེད་ཀྱིས། ། རང་གི་སྤྱི་བོར་བླུགས་པར་བསམ། ། དྲི་མེད་དག་ནས་མི་བསྐྱོད་འགྱུར། ། དེ་ནི་དུས་ཆེན་ཁྱད་པར་དུ། ། རྒྱུན་དུ་འགྲུབ་ན་བསོད་ནམས་ཆེ། ། དེ་ནི་ཁྲུས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་རྒྱས་པའོ། ། དེ་ལས་བསྡུས་པ་འདོད་པ་ལ། ། རང་ཉིད་སྟོང་པའི་ངང་ལས་ནི། ། ས་བོན་ལས་ནི་ལྷར་བསྐྱེད་དེ། ། ཁྲུས་ཀྱི་བུམ་པ་དག་ལ་ཡང་། །

The Eightfold Yoga of Conduct: A Preliminary Practice for the Descent of the Tongue of Vajrapāṇi Homage to the Blessed One, Vajrapāṇi clad in blue. The ritual to be performed daily by yogis is taught through the eight common modes of conduct: the conduct of bathing, offering, eating, drinking, torma, meditation, and recitation. First, the yoga of bathing: Having meditated on oneself through the generation stage, Within a beautiful precious vase, Fill it with pure water free of living beings And scented with sandalwood and the like. Through the seed syllable at one’s heart, Purify the vase and generate it from BHRŪṂ. Generate the deity there and dissolve the wisdom beings. Having made offerings and recited the mantra, When the count is complete, they melt into light. From the seed syllable at one’s heart, Visualize the syllable PAṂ, which becomes a lotus. Visualize that very lotus in the direction of the sky. Above that, visualize the Buddhas, Locanā and the rest, Miraculously born and holding vases. The goddesses of the natural maṇḍala also Hold vases of nectar and, singing auspicious vajra songs, Imagine that they pour stainless white nectar Upon the crown of one’s head. Becoming stainless and pure, one becomes Akṣobhya. This is especially for great festivals; If accomplished daily, the merit is vast. This is the extensive yoga of bathing. For those who desire a concise version: From the state of emptiness, Generate oneself as the deity from the seed syllable. Regarding the bathing vases as well...

སྔགས་བཏབ་སྦྱངས་ཏེ་བདུད་རྩིར་གྱུར། ། ཐུགས་ཀའི་ཧཱུཾ་ལས་འོད་ཟེར་འཕྲོས། ། རང་བཞིན་དཀྱིལ་འཁོར་ལྷ་ལ་ཕོག། ལྷ་མོ་བུམ་པ་ཐོགས་པ་ཡིས། ། བདུད་རྩིའི་ཆུ་བླུགས་སྒྲིབ་པ་དག། དེ་ལས་ཤིན་ཏུ་བསྡུས་པ་ནི། ། སྐད་ཅིག་རྫུས་སྐྱེས་ལྷ་རུ་བསམ། ། ཐུགས་ཀའི་ཧཱུཾ་ལས་འོད་ཟེར་འཕྲོས། ། ཆུ་ལ་ཕོག་པས་བདུད་རྩིར་གྱུར། ། ལྷ་མོ་བུམ་པ་ཐོགས་པ་ཡིས། ། ཁྲུས་བྱས་དྲི་མ་དག་པར་འགྱུར། ། དེ་དག་ཀུན་གྱི་སྔོན་དུ་ནི། ། སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་ལྡན་བྱས་ཏེ། ། བདག་དང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀུན། ། ཕྱག་རྒྱའི་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་བྱའི་ཕྱིར། ། བདག་གིས་ཁྲུས་ནི་འདི་བྱའོ། ། མཐར་སྨོན་པ་ཡི་བྱང་ཆུབ་སེམས། ། ཕྱག་རྒྱའི་མཆོག་ཏུ་བསྔོ་བར་བྱའོ། ། དེ་རྣམས་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་ནི། ། ཨོཾ་བཛྲ་སྣཱ་ན་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཕྱག་རྒྱ་རྡོ་རྗེ་ཁུ་ཚུར་གཉིས། ། མཐེ་བོང་བསྒྲེང་སྟེ་སྤྱི་བོར་བཞག། ཡང་ན་རྒྱུད་གཞན་སོ་སོ་ཡི། ། སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་དག་གིས་བྱ། ། དབང་བསྐུར་ཁྲུས་དང་ལྡན་པ་ཡིན། ། དེ་ནས་མཆོད་པའི་རྣལ་འབྱོར་བསྟན། ། ས་གཞི་སྐྱོན་སྤངས་ཡོན་ཏན་ལྡན། ། བ་ཡི་རྣམ་ལྔར་ལྡན་པ་ཡིས། ། མཎྜལ་ཡིད་འོང་མཛེས་པར་བྱ། ། ཚད་ལྡན་དབྱིབས་ལྡན་དེ་ལ་ནི། ། དང་པོར་དྲི་ལྡན་ཆུ་ཡིས་ནི། ། བྱུགས་ཚེ་ཉི་ཟླའི་གདན་དུ་བསམ། ། དེ་སྟེང་མེ་ཏོག་འགྲེམས་པའི་ཚེ། ། པདྨ་དག་ཏུ་གྱུར་པར་བསམ། ། དེ་གསུམ་སྔགས་དང་བརྗོད་པར་བྱ། ། མཆོད་པ་དྲི་མེད་བཤམས་ནས་ཀྱང་། ། རང་ཉིད་ཆོ་གས་ལྷར་བསྐྱེད་དེ། ། རང་གི་ཐུགས་ཀྱི་ས་བོན་ལས། ། འོད་འཕྲོས་ཐུགས་ཀའི་ལྷ་ཡང་གསལ། ། པདྨའི་སྟེང་དུ་གཟུགས་བརྙན་ཤར། །

Having consecrated and purified with mantras, it becomes nectar. Light rays radiate from the hūṃ at the heart and strike the deities of the natural maṇḍala. Goddesses holding vases pour the nectar water, purifying all obscurations. An even more concise version is to visualize oneself as the deity through instantaneous miraculous birth. Light rays radiate from the hūṃ at the heart and strike the water, transforming it into nectar. Goddesses holding vases perform the ablution, and all stains are purified. Prior to all of these, one should possess the generation of the awakening mind (bodhicitta), thinking: "In order that I and all sentient beings may attain the siddhi of the mudrā, I shall perform this ablution." Finally, one should dedicate the aspirational awakening mind toward the supreme mudrā. The mantras and mudrās for these are: oṃ vajra snāna hūṃ phaṭ. The mudrā is the two vajra fists with the thumbs extended and placed at the crown of the head. Alternatively, one may perform it with the mantras and mudrās of other specific tantras. This constitutes the empowerment and ablution. Next, the yoga of offerings is taught. On a ground free of defects and endowed with qualities, one should beautifully prepare a pleasing maṇḍala using the five products of a cow. Upon that, which is of proper size and shape, first smear it with scented water and visualize sun and moon seats. When scattering flowers upon that, visualize them as becoming lotuses. Recite the mantras for these three. Having arranged the stainless offerings, generate oneself as the deity through the ritual. From the seed syllable at one's own heart, light radiates, and the deity at the heart also becomes clear. The reflection appears upon the lotus.

དེ་ནས་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་དང་། ། ཏིང་འཛིན་ལྡན་པའི་འོད་ཟེར་གྱིས། ། ཡེ་ཤེས་ལྷ་ནི་སྤྱན་དྲངས་ཏེ། ། གཟུགས་བརྙན་ཉིད་ལ་བསྟིམ་པར་བྱ། ། ཡང་ན་འོད་ཟེར་འཕྲོས་པས་སུ། ། བླ་མ་སྤྱན་དྲངས་སྒྲིབ་པ་སྦྱང་། ། མི་བསྐྱོད་གྱུར་ནས་དབུ་ལ་བཞུགས། ། དང་པོ་ཕྱག་ནི་བཙལ་བྱ་སྟེ། ། དེ་ནས་མཆོད་པ་རྒྱས་པར་དབུལ། ། དེ་ཡང་དང་པོ་བླ་མ་ལ། ། དེ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་ལྷ་ལ་དབུལ། ། མཆོད་པ་དབུལ་བའི་དབུལ་ས་ཡང་། ། དང་པོ་མེ་ཏོག་གདན་བསམ་སྟེ། ། ཞབས་གཉིས་ལ་ནི་དབུལ་བར་བྱ། ། དེ་ནས་ཞལ་བསིལ་གདོང་དང་ཕྱག། འཐོར་འཐུང་ཞལ་གྱི་ནང་དུ་དབུལ། ། ཉེ་རེག་ཐུགས་ཀར་བྱུག་པར་བྱ། ། ཡོན་ནི་ཞབས་ཀྱི་དྲུང་དུ་དབུལ། ། སྐུ་ཁྲུས་དབུ་ལ་དབུལ་བར་བྱ། ། བདུག་སྤོས་ཤངས་ལ་དབུལ་བར་བྱ། ། མེ་ཏོག་དབུ་ལ་དབུལ་བར་བྱ། ། ལྷ་བཤོས་ལྗགས་ལ་དབུལ་བར་བྱ། ། སིལ་སྙན་སྙན་ལ་དབུལ་བར་བྱ། ། རིན་ཆེན་མཛོད་སྤུར་དབུལ་བར་བྱ། ། གདུགས་དང་རྒྱལ་མཚན་ལ་སོགས་པ། ། སྐུ་ཉིད་ལ་ནི་དབུལ་བར་བྱ། ། དེ་ནི་ཕྱི་ཡི་མཆོད་པའོ། ། ནང་གི་མཆོད་པ་འདི་ལྟ་སྟེ། ། སྒེག་མོ་ལ་སོགས་ལྷ་མོ་རྣམས། ། སྤྲུལ་ལ་མཆོད་པ་དབུལ་བར་བྱ། ། གསང་བའི་མཆོད་པ་བདུད་རྩི་ཡིས། ། ལྷ་རྣམས་དགྱེས་པ་བསྐྱེད་པར་བསམ། ། དེ་འོག་རྩ་བའི་ལྟུང་བ་རྣམས། ། རང་གི་བློ་ལ་བགྲང་བསྔོ་བྱ། ། ཉེས་པ་གང་བྱུང་དེ་ལ་ནི། ། ཆེད་དུ་(གཏང་,གཏད་)དེ་བཤགས་པ་བྱ། ། དང་པོར་བསམ་པ་གཙོར་བྱས་ཏེ། ། ཚིག་གིས་ཀྱང་ནི་བཤགས་པ་བྱ། ། དེ་འོག་ཡི་གེ་བརྒྱ་པས་སྦྱངས། ། དེ་ནས་འཇིག་རྟེན་འདས་པ་དང་། ། འཇིག་རྟེན་པ་ཡི་དགེ་བ་ལ། །

Then, with light rays endowed with mantra, mudrā, and meditative absorption, invite the wisdom deities and dissolve them into the very image. Alternatively, by the radiation of light rays, invite the guru and purify the obscurations. Having become Akṣobhya, he resides upon the crown of the head. First, one should prostrate, and then present extensive offerings. Furthermore, first offer to the guru, and then offer to the deities of the maṇḍala. Regarding the places where the offerings are presented: first, visualize a flower seat and offer it at the two feet. Then, offer the water for rinsing the face and hands, and the water for sipping into the mouth. Offer the water for sprinkling and anointing to the heart. Offer the water for the feet at the base of the feet. Offer the bath water to the head. Offer incense to the nose. Offer flowers to the head. Offer divine food to the tongue. Offer cymbals to the ears. Offer precious jewels to the ūrṇā-hair-treasure. Offer parasols, victory banners, and so forth, to the body itself. These are the outer offerings. The inner offerings are as follows: emanate goddesses such as Lāsyā and present the offerings. With the secret offering of nectar, imagine that the deities are brought to joy. Following that, enumerate the root downfalls in one’s own mind and dedicate them. Whatever faults have occurred, confess them with specific intent. First, prioritize the intention and then confess with words. After that, purify with the hundred-syllable mantra. Then, regarding the virtues of the supramundane and the mundane,

དགའ་བ་བསྐྱེད་དེ་རྗེས་ཡི་རང་། ། དེ་འོག་བླ་མ་དཀྱིལ་འཁོར་དང་། ། སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ། ། མྱ་ངན་མི་འདའ་གསོལ་བ་གདབ། ། དེ་ནས་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ནི། ། བསྐོར་བར་ཡང་ནི་གསོལ་བ་གདབ། ། དེ་ནས་བླ་མ་སངས་རྒྱས་དང་། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དག་ལ་ཡང་། ། སྐྱབས་སུ་མཆི་ཞིང་ལུས་ཀྱང་དབུལ། ། དེ་འོག་སྡོམ་པ་གཟུང་བར་བྱ། ། རོལ་མོ་སིལ་སྙན་ལྡན་པ་ཡིས། ། རྡོ་རྗེ་སྔགས་ནི་མགུར་བཅས་ནས། ། ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་བདུན་གསུམ་གྱིས། ། ལྷ་རྣམས་ལ་ནི་བསྐོར་བར་བྱ། ། དེ་འོག་མཆོད་སོགས་དགེ་བ་རྣམས། ། བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོར་བསྔོ་བར་བྱ། ། ཡེ་ཤེས་གཤེགས་ནས་ཏིང་འཛིན་བསྡུ། ། དེ་ནས་ཅི་བདེར་དོན་གཞན་བྱ། ། དེ་ནི་མཆོད་པ་རྒྱས་པའི་ཚད། ། དེ་ལས་བསྡུས་པ་འདོད་པ་རྣམས། ། མཎྜལ་དངོས་སམ་ཡིད་ཀྱིས་བསམ། ། རང་ཉིད་སྟོང་པའི་ངང་ལས་ནི། ། ས་བོན་ལས་ནི་ལྷར་བསྐྱེད་དེ། ། ཡེ་ཤེས་དཀྱིལ་འཁོར་སྤྱན་དྲངས་ཏེ། ། རྫས་རྣམས་དངོས་སུ་མ་འབྱོར་ཡང་། ། སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་ཏིང་འཛིན་གྱིས། ། མཆོད་པ་རྣམ་ལྔ་གསང་མཆོད་ཙམ། ། ཡིད་ཀྱིས་བཤགས་པ་ལ་སོགས་བྱ། ། ཤིན་ཏུ་བསྡུས་པ་འདོད་པ་ལ། ། རང་ཉིད་སྐད་ཅིག་ལྷར་བསམས་ཏེ། ། བླ་མ་ཡི་དམ་ལྷ་ལ་སོགས། ། རྫུས་སྐྱེས་ཚུལ་དུ་མདུན་དུ་བསམ། ། བསམ་པས་བདུད་རྩི་མཆོད་པ་དང་། ། སྡིག་པ་བཤགས་དང་དགེ་རྩ་བསྔོ། ། འདི་ནི་ཤིན་ཏུ་བསྡུས་པའོ། ། ཟས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་བསྟན་པ་ནི། ། རང་ཉིད་ཆོ་གས་ལྷར་བསྐྱེད་ལ། ། ལྟེ་བའི་འོག་ཏུ་རླུང་བསམས་ཏེ། ། དེ་སྟེང་འབྱུང་བ་མེ་བསམ་མོ། ། རླུང་གི་མེ་ལྕེས་སྙིང་གར་སླེབས། །

Generate joy and rejoice. Following that, to the guru, the maṇḍala, and the buddhas and bodhisattvas, pray that they do not pass into nirvāṇa. Then, pray that they turn the wheel of Dharma. Then, take refuge in the guru, the buddhas, and the bodhisattvas, and offer your body. Following that, you should take the vows. Accompanied by the sound of cymbals and music, chant the vajra mantra and perform circumambulations of the deities twenty-one, seven, or three times. Following that, dedicate the merit of the offerings and other virtues toward great enlightenment. Once the wisdom beings have departed, withdraw the meditative absorption (samādhi). Then, perform other activities as you please. This is the extent of the extensive offering. For those who desire a concise version, perform the maṇḍala either in reality or through mental visualization. From the state of your own emptiness, generate yourself as the deity from a seed syllable. Invite the wisdom maṇḍala. Even if the ritual substances are not actually available, through mantra, mudrā, and samādhi, perform the five types of offerings and the secret offering. Perform the confession and so forth mentally. For those who desire an extremely concise version, visualize yourself as the deity in an instant, and visualize the guru, yidam deities, and so forth, in front of you in the manner of miraculous birth. Through this visualization, offer the nectar, confess misdeeds, and dedicate the roots of virtue. This is the extremely concise version. As for the teaching on the yoga of eating: generate yourself as the deity through the ritual. Visualize the wind below the navel, and above that, visualize the element of fire. The flames of the wind reach the heart.

སྙིང་གའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལྷ་གསལ་ཏེ། ། འོད་ཀྱི་ཁང་པའི་ནང་ན་འབར། ། ལྕེ་ནི་ཧཱུཾ་ལས་རྡོ་རྗེར་བསམ། ། ཡར་རྐན་པཾ་ལས་པདྨ་བསམ། ། དེ་ཉིད་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ལྡན། ། ཡང་ན་ཁ་ནི་དགང་གཟར་བསམ། ། ལག་པ་བླུགས་གཟར་ཉིད་དུ་བསམ། ། ཟས་རྣམས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་ནི། ། སྣོད་ནི་ཨ་ལས་ཀ་པཱ་ལ། ། རྫས་ནི་བདུད་རྩིའི་ཡི་གེ་ཡིས། ། བདུད་རྩི་རྣམ་པ་ལྔ་རུ་བསམ། ། དེ་འོག་རཾ་དང་ཡཾ་ལས་ནི། ། མེ་དང་རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ནི། ། གྲུ་གསུམ་ཟླ་གམ་བ་དན་ཅན། ། ཐོད་པའི་ནང་གི་ཡི་གེ་གསུམ། ། མུ་ཏིག་བསྟར་ལ་བརྒྱུས་པ་བཞིན། ། དེ་སྟེང་རྡོ་རྗེའི་ལྟེ་བ་ལ། ། ཡི་གེ་ཧཱུཾ་གིས་མཚན་པར་བསམ། ། དེ་སྟེང་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ། ། ཡི་གེ་ཨོཾ་གྱིས་མཚན་པར་བསམ། ། ཡི་གེ་ཧཱུཾ་གི་འོད་ཟེར་གྱིས། ། བ་དན་བསྐྱོད་པས་རླུང་བྱུང་སྟེ། ། རླུང་གིས་མེ་སྦར་བདུད་རྩི་བཞུ། ། ཧཱུཾ་གིས་བསྡུས་ཤིང་ཨཱཿས་སུ་ཞུ། ། ཨོཾ་གྱིས་ཁ་དོག་དཀར་པོར་བསྒྱུར། ། སླར་ཡང་གྱེན་དུ་སྤྲོས་པས་སུ། ། སྟེང་གི་ཨོཾ་བསྐུལ་འོད་ཟེར་འཕྲོས། ། རང་བཞིན་ལྷ་ཡི་མཛོད་སྤུར་ཕོག། གཉིས་མེད་རོལ་པས་བྱང་སེམས་ཕབ། ། དང་པོར་ཨོཾ་ཕོག་ཟླ་བ་ཞུ། ། དམ་ཚིག་དང་འདྲེས་རྡོ་རྗེ་ཕབ། ། ཆ་གཉིས་གཅིག་འདྲེས་རྡོ་རྗེར་ཞུ། ། བདུད་རྩི་དྲི་མེད་དཀར་པོ་དེས། ། སྙིང་གའི་ལྷ་ལ་མཆོད་བྱས་ཏེ། ། སྦྱིན་སྲེག་ཚུལ་དུ་བཟའ་བར་བྱ། ། ཟས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་རྒྱས་པའོ། ། རང་ཉིད་ལྷག་པའི་ལྷར་བསམས་ཏེ། ། སྙིང་གར་ལྷ་ཡི་རྣལ་འབྱོར་བསམ། ། ཟས་རྣམས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་ནི། ། པདྨ་མཛེས་པའི་སྣོད་དག་ཏུ། །

Visualize the deities of the heart maṇḍala blazing within a pavilion of light. Visualize the tongue as a vajra arising from the syllable HŪṂ, and the upper palate as a lotus arising from the syllable PAṂ. These two are endowed with method and insight. Alternatively, visualize the mouth as the pouring ladle and the hands as the dipping ladle. As for the blessing of the food: the vessel is a kapāla arising from the syllable A. The substances are transformed into the five nectars by means of the seed syllables. Below that, from RAṂ and YAṂ, arise the triangular fire maṇḍala and the crescent-shaped wind maṇḍala, marked with banners. Inside the skull-cup are the three syllables, strung together like pearls on a thread. Above that, at the hub of the vajra, visualize the syllable HŪṂ. Above that, on a moon maṇḍala, visualize the syllable OṂ. By the light rays of the syllable HŪṂ, the banners are stirred and wind arises. The wind ignites the fire, which melts the nectars. HŪṂ gathers them, and ĀḤ melts them. OṂ transforms them into a white color. Then, as they radiate upward, they strike the OṂ above, causing light rays to emanate. These strike the ūrṇā-kośa of the natural deities, and through non-dual play, the bodhicitta descends. First, it strikes the OṂ, melting the moon. It merges with the samaya substance and descends into the vajra. The two parts merge into one and melt into the vajra. With that stainless white nectar, make offerings to the deities of the heart and consume it in the manner of a fire offering. This is the extensive yoga of food. Alternatively, visualize yourself as the chosen deity and visualize the yoga of the deity at your heart. As for the blessing of the food: within a beautiful lotus vessel,

བདུད་རྩི་རྣམ་པ་ལྔ་བསམས་ཏེ། ། ལག་པ་གཡོན་པའི་ཟླ་སྟེང་ནས། ། ཨོཾ་ལས་འོད་འཕྲོས་བདུད་རྩི་བསྲེགས། ། གཡས་ཀྱི་ཉི་མའི་སྟེང་ནས་ནི། ། ཨཱཿལས་འོད་འཕྲོས་བདུད་རྩི་སྤེལ། ། གཉིས་ཀ་ལས་ནི་ཧཱུཾ་འཕྲོས་ཏེ། ། བདུད་རྩི་རྣམས་ནི་འོད་དུ་འབར། ། ཧོ་ལས་འོད་འཕྲོས་བདུད་རྩི་ཞུ། ། དེ་ནས་ཐུགས་ཀའི་ལྷ་མཆོད་དོ། ། དེ་ནི་བསྡུས་པའི་རྣལ་འབྱོར་རོ། ། སྐད་ཅིག་རྫུས་སྐྱེས་རྣལ་འབྱོར་གྱིས། ། བདག་དང་ཐུགས་ཀའི་ལྷ་གཉིས་གསལ། ། ཐུགས་ཀའི་ཧཱུཾ་ལས་འོད་འཕྲོས་པས། ། ཟས་ལ་སོགས་པ་བདུད་རྩིར་བཞུ། ། སླར་ཡང་ཡེ་ཤེས་བདུད་རྩི་འབབ། ། ཆ་གཉིས་འདྲེས་པའི་བདུད་རྩི་དེ། ། ཐུགས་ཀའི་ལྷ་ལ་མཆོད་པར་བྱ། ། ཤིན་ཏུ་བསྡུས་པའི་རྣལ་འབྱོར་རོ། ། བཏུང་བའི་རྣལ་འབྱོར་བསྟན་པ་ནི། ། རང་ཉིད་བསྐྱེད་པ་ལ་སོགས་ནི། ། ཟས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་ཉིད་དང་མཐུན། ། བཏུང་བ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་ནི། ། སྣོད་ནི་ཨ་ལས་ཀ་པཱ་ལ། ། བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་དེ་ནང་དུ། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ས་བོན་བསམ། ། ཐུགས་ཀའི་ཡི་གེའི་ས་བོན་ལས། ། ཧ་འཕྲོས་པས་ནི་རྣམ་རྟོག་སྦྱངས། ། ཧྲཱིཿས་ནི་འོད་འབར་རོ་རྣམས་སྦྱངས། ། ཧོས་ནི་དྲི་མེད་བདུད་རྩིར་བཞུ། ། ལག་པ་གཡོན་གྱི་མཐེ་བོང་ནི། ། ཧཱུཾ་གིས་ས་གཞི་བྱིན་གྱིས་བརླབས། ། སྲིན་ལག་གསུམ་ལས་རི་རབ་ཏུ། ། བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་བང་རིམ་ལས། ། ཡི་གེ་མཾ་ལས་འོད་འཕྲོས་ཏེ། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྨིན་མཚམས་ཕོག། ཡབ་ཡུམ་གཉིས་མེད་སྦྱོར་བ་ལས། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་བདུད་རྩི་བབ། ། ཡང་ན་ཡུམ་ཆེན་མཱ་མ་ཀཱི། ། བདུད་རྩི་ཐོགས་པ་དཔག་མེད་བྱུང་། །

Visualize the five kinds of nectar. From the moon upon the left hand, light radiates from the syllable OṂ, incinerating the nectar. From the sun upon the right hand, light radiates from the syllable ĀḤ, multiplying the nectar. From both hands, the syllable HŪṂ radiates, causing the nectars to blaze with light. From the syllable HOḤ, light radiates, melting the nectar. Then, one makes offerings to the deity at the heart. This is the condensed yoga. Through the yoga of instantaneous miraculous birth, oneself and the deity at the heart are clearly visualized. Light radiates from the HŪṂ at the heart, melting the food and so forth into nectar. Once again, the wisdom nectar descends. That nectar, in which the two portions have merged, is offered to the deity at the heart. This is the extremely condensed yoga. As for the teaching on the yoga of drinking: the generation of oneself and so forth is the same as the yoga of eating. To consecrate the drink: the vessel is a kapāla arising from the syllable A. Having consecrated it, one visualizes the seed syllable of bodhicitta within it. From the seed syllable at the heart, the syllable HA radiates, purifying conceptual thoughts. HRĪḤ radiates light, purifying the flavors. HOḤ melts them into stainless nectar. The thumb of the left hand is consecrated as the earth by the syllable HŪṂ. From the three joints of the ring finger, Mount Meru is consecrated. From the syllable MAṂ, light radiates and strikes the brow of the Tathāgata. From the union of the Father and Mother in non-duality, the nectar of bodhicitta descends. Alternatively, the Great Mother Māmakī appears, holding immeasurable nectar.

དམ་ཚིག་བདུད་རྩིའི་ནང་དུ་བྱོ། ། ཆ་གཉིས་གཅིག་ཏུ་འདྲེས་པ་ཡི། ། བདུད་རྩི་རི་རབ་དག་གིས་བསྲུབས། ། རི་རབ་ཉིད་ཀྱང་འོད་དུ་ཞུ། ། བདུད་རྩི་དྲི་མེད་དཀར་པོ་དེས། ། ཐུགས་ཀའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལྷ་རྣམས་ལ། ། སྦྱིན་སྲེག་ཚུལ་ལམ་མཆོད་པ་ཡི། ། ཚུལ་གྱིས་འཐུངས་པས་བདེ་བ་བསྐྱེད་པར་འགྱུར་བའམ། ། ཡང་ན་བདུད་རྩིའི་མཆོད་པ་ནི། ། ཕྱི་རོལ་མཎྜལ་སྣོད་སྟེང་དུ། ། ཆོས་འབྱུང་གྲུ་གསུམ་བྲི་བར་བྱ། ། མེ་ཏོག་ཚོམ་བུ་དགོད་པར་བྱ། ། རྫོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་ཏིང་འཛིན་གྱིས། ། ཡེ་ཤེས་དཀྱིལ་འཁོར་སྤྱན་དྲངས་ཏེ། ། པདྨའི་སྟེང་དུ་བཞུགས་བསམས་ལ། ། སོ་སོའི་རྩ་བའི་སྔགས་ཀྱིས་ནི། ། བདུད་རྩིའི་འཐོར་འཐུང་མཆོད་པ་དབུལ། ། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་དང་ལྡན་པས། ། རྡོ་རྗེའི་གླུ་ནི་ཕྲ་མོ་ཡིས། ། ལན་གསུམ་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ལ་མཆོད། ། དེ་ནས་ཐུགས་ཀའི་དཀྱིལ་འཁོར་མཆོད། ། དེ་ནི་རྒྱས་པའི་རྣལ་འབྱོར་རོ། ། བསྡུས་དང་ཤིན་ཏུ་བསྡུས་པ་གཉིས། ། ཟས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་ཉིད་དང་མཐུན། ། གཏོར་མའི་རྣལ་འབྱོར་བསྟན་པ་ནི། ། རང་ཉིད་བསྐྱེད་རིམ་ཚུལ་བསྒོམས་ལ། ། གཏོར་མ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་ནི། ། ཟས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་ཉིད་དང་མཐུན། ། མཆོད་པར་བྱ་བའི་མགྲོན་རྣམས་ནི། ། འཇིག་རྟེན་འདས་དང་འཇིག་རྟེན་པ། ། མདུན་དུ་པཾ་ལས་པདྨར་བསྐྱེད། ། འདབ་བརྒྱད་སྟེང་དུ་དུར་ཁྲོད་བརྒྱད། ། དབུས་ཀྱི་ལྟེ་བར་ཨེ་ལས་ནི། ། དར་མོ་ད་ཡའི་ཆོས་འབྱུང་བསམ། ། དེ་ནས་འཇིག་རྟེན་འདས་པར་བསྐྱེད། ། ཕྱི་རོལ་དུར་ཁྲོད་བརྒྱད་ལ་ནི། ། འཇིག་རྟེན་པ་ཡི་འཁོར་རྣམས་བསྐྱེད། །

Pour the samaya nectar into [the vessel]. The two portions merge into one, and the nectar is churned with Mount Meru. Mount Meru itself melts into light, and with that stainless white nectar, one partakes of it in the manner of a fire offering or an offering to the deities of the heart maṇḍala, thereby generating bliss. Alternatively, for the nectar offering, one should draw a triangular source of phenomena (dharmodaya) upon an external maṇḍala base and arrange heaps of flowers. Through the samādhi of the yoga of completion, the wisdom maṇḍala is invited and visualized as seated upon a lotus. With the respective root mantras, one presents the offering of nectar sprinkled and sipped. Endowed with method and insight, one offers the vajra song in a subtle manner three times to the body, speech, and mind. Then, one makes offerings to the heart maṇḍala; that is the extensive yoga. The concise and very concise versions are in accordance with the yoga of food itself. As for the teaching on the torma yoga: having meditated on oneself according to the generation stage, the blessing of the torma is in accordance with the yoga of food itself. Regarding the guests to be offered to, both supramundane and mundane, one generates a lotus from PAṂ in front. Upon its eight petals are the eight charnel grounds, and in the central hub, from E, one visualizes the dharmodaya of the youthful maiden. Then, one generates the supramundane deities. On the eight charnel grounds outside, one generates the mundane retinues.

རང་བཞིན་དཀྱིལ་འཁོར་རྣམ་གཉིས་ཀྱང་། ། སྤྱན་དྲངས་དམ་ཚིག་དག་ལ་བསྟིམ། ། སོ་སོའི་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་ཡིས། ། གཏོར་མ་བསྟབས་ཤིང་ཕྲིན་ལས་བཅོལ། ། སིལ་སྙན་རྡོ་རྗེ་མགུར་གླུར་ལྡན། ། མཆོད་ཅིང་བསྟོད་ནས་གཤེགས་སུ་གསོལ། ། ཏིང་འཛིན་བསྡུས་ཏེ་དགེ་རྩ་བསྔོ། ། དེ་ནི་རྣལ་འབྱོར་རྒྱས་པའོ། ། བསྡུས་པ་སྟོང་ཉིད་ངང་ལས་ནི། ། ས་བོན་ལས་ནི་ལྷར་བསྐྱེད་དེ། ། གཏོར་མ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་ནི། ། ཟས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་འབྲིང་དང་མཐུན། ། ཤིན་ཏུ་བསྡུས་པའི་རྣལ་འབྱོར་ནི། ། སྐད་ཅིག་རྫུས་སྐྱེས་ལྷར་བསྐྱེད་ལ། ། གཏོར་མ་སོ་སོའི་ས་བོན་གྱིས། ། སྦྱང་བ་བྱས་ཏེ་གོང་དང་མཐུན། ། དེ་རྣམས་གཏོར་མའི་རྣལ་འབྱོར་རོ། ། དེ་ནས་སྤྱོད་ལམ་རྣལ་འབྱོར་ནི། ། ནང་པར་ལངས་པའི་ཚེ་ན་ནི། ། བདག་རང་ཡི་དམ་ལྷར་བསམས་ཏེ། ། འགྲོ་བ་ཕོ་རྣམས་ཐམས་ཅད་ནི། ། བདེ་གཤེགས་སྤྲུལ་པ་ཉིད་དུ་བལྟ། ། འགྲོ་བ་མོ་རྣམས་ཐམས་ཅད་ནི། ། བདེ་གཤེགས་ཡུལ་གྱི་ལྷ་མོར་བལྟ། ། སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་འདི་དག་ཀུན། ། ལྷ་ཡི་གཞལ་ཡས་ཉིད་དུ་བལྟ། ། ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་དུ། ། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་རོལ་པས་སྤྱོད། ། ཉོན་མོངས་དྲག་པོ་ལངས་ཙམ་ན། ། གང་དང་གང་འདུལ་གཉེན་པོར་བསྟེན། ། འགྲོ་བ་སེམས་ཅན་དོན་བྱ་སྙམ། ། འདུག་ན་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོར་འཇུག། ནུབ་མོ་ཉལ་བའི་ཚེ་ན་ནི། ། ཆོས་ཉིད་སྟོང་པའི་ངང་ལས་ཉལ། ། དགེ་བའི་བསམ་པས་ཉལ་བར་བྱའོ། ། བསྡུས་པའི་སྤྱོད་ལམ་བྱ་བ་ནི། ། དང་པོ་ནང་པར་ལངས་ཚེ་དང་། ། ཉིན་མོ་ཐུན་མཚམས་བཞི་རྣམས་དང་། ། ནུབ་མོ་ཉལ་བའི་དུས་དག་ཏུ། །

The two maṇḍalas of the natural state are also invited and dissolved into the samaya [deities]. With their respective mantras and mudrās, the torma is offered and activities are entrusted. Accompanied by cymbals and vajra songs, one makes offerings and praises, then requests them to depart. The meditative absorption is withdrawn and the roots of virtue are dedicated. That is the extensive yoga. For the concise [yoga], from the state of emptiness, one generates the deity from a seed syllable. The blessing of the torma is in accordance with the middling food yoga. For the extremely concise yoga, one generates the deity through instantaneous miraculous birth. Having purified the torma with the respective seed syllables, it is in accordance with the above. These are the yogas of the torma. Then, as for the yoga of daily conduct: when rising in the morning, one should visualize oneself as the yidam deity. All male beings are viewed as the emanations of the Sugatas; all female beings are viewed as the goddesses who are the objects of the Sugatas. This entire vessel-world is viewed as the celestial palace of the deity. All things, being of the nature of illusion, are practiced through the play of method and insight. When intense afflictions arise, one applies whatever antidote is necessary to subdue them. Thinking, "I shall act for the benefit of sentient beings," if one sits, one enters the essence of awakening. When going to sleep at night, one sleeps within the state of the emptiness of the nature of phenomena (dharmatā). One should sleep with virtuous intentions. As for the concise practice of daily conduct: first, at the time of rising in the morning, during the four sessions of the day, and at the time of sleeping at night.

རྣལ་འབྱོར་པ་ཉིད་གོང་བཞིན་བྱ། ། ཤིན་ཏུ་བསྡུས་པའི་སྤྱོད་ལམ་ནི། ། དང་པོར་ནང་པར་ལངས་དུས་དང་། ། ནུབ་མོ་ཉལ་བའི་དུས་དག་ཏུ། ། སྤྱོད་ལམ་གོང་བཞིན་དྲན་པར་བྱ། ། རྣལ་འབྱོར་དེ་རྣམས་ཀུན་ལ་ཡང་། ། སྔོན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་བསྐྱེད་ཅིང་། ། ཐ་མ་དགེ་བ་བྱང་ཆུབ་བསྔོ། ། དེ་ལྟར་རྒྱུན་དུ་བྱས་པ་ཡི། ། དགེ་བའི་མཐུ་ཡི་བྱིན་རླབས་ཀྱིས། ། ཕྱག་རྒྱ་མཆོག་གི་གྲོགས་འགྱུར་ཞིང་། ། ཐུན་མོང་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར། ། དངོས་གྲུབ་རྣམ་གཉིས་མ་ཐོབ་ཀྱང་། ། ལྷ་དང་མི་ཡི་རིགས་སྐྱེ་ཞིང་། ། བསོད་ནམས་ལྷུན་གྲུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར། ། བསྒོམ་དང་བཟླས་པའི་བསྡུས་རྒྱས་ནི། ། རྒྱུད་དང་སྒྲུབ་ཐབས་ལ་སོགས་སུ། ། བླ་མའི་ཞལ་གྱི་མན་ངག་གིས། ། ཤེས་པར་བྱས་ཏེ་ཉམས་སུ་བླང་། ། སྒོམ་པ་བསྟན་པའི་རིམ་པ་ཡང་། ། བླ་མ་འཆད་པའི་རྒྱུད་ཤེས་པས། ། སློབ་མ་ཉིད་ཀྱིས་ཤེས་པར་བྱ། ། རིན་ཆེན་ལྟ་བུའི་གང་ཟག་ལ། ། རྫོགས་པའི་མན་ངག་རིམ་པ་བསྟན། ། དེ་ལས་གཞན་པའི་སློབ་མ་ལ། ། བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་མན་ངག་བསྟན། ། དེ་ལ་བསྟན་ནས་ཕྱི་དུས་སུ། ། རྫོགས་པའི་རིམ་པ་བསྟན་དུ་རུང་། ། དེ་ལས་གཞན་པ་ཁ་ཅིག་ལ། ། ཟབ་མོའི་དོན་རྣམས་མི་བསྟན་པར། ། མི་ཟད་དབྱིངས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་བསྟན། ། དེ་རྣམས་གསུམ་གྱི་འབྲས་བུ་ནི། ། སྐྱེ་བ་འདི་ལ་འབྱུང་བ་དང་། ། སྐྱེ་བ་བདུན་ལ་འབྱུང་བའོ། ། འཇིག་རྟེན་གསུམ་གྱི་ལས་ཀྱིས་ནི། ། ཐུན་མོང་དངོས་གྲུབ་ཁོ་ན་འགྲུབ། ། དཔེར་ན་སྟོན་གྱི་མེ་ཏོག་བཞིན། ། འབྲས་བུ་དག་ལ་སྤྲོ་བསྐྱེད་ལ། ། བརྩོན་འགྲུས་ཆེན་པོའི་གོ་ཆ་གྱོན། །

The yogi should act as previously described. Regarding the extremely concise conduct: first, at the time of rising in the morning and at the time of going to bed at night, one should maintain mindfulness of the conduct as before. In all these yogic practices, one should first generate the mind of enlightenment (bodhicitta) and finally dedicate the virtue toward enlightenment. By the power and blessing of the virtue of practicing in this way continuously, one will find a supreme mudrā as a companion and attain the common accomplishments (siddhis). Even if the two types of accomplishments are not attained, one will be born into the classes of gods or humans and will obtain spontaneously present merit. As for the concise and extensive methods of meditation and recitation, one should understand them through the oral instructions of the guru from the tantras, sādhana manuals, and so forth, and then put them into practice. Regarding the stages of teaching meditation, the disciple should understand them by knowing the tantras that the guru explains. To individuals who are like jewels, the stages of the pith instructions of the completion stage (niṣpannakrama) are taught. To other disciples, the pith instructions of the generation stage (utpattikrama) are taught. Having taught that, at a later time, it is appropriate to teach the completion stage. To some others, without teaching the profound meanings, the dharmas of the inexhaustible expanse (dharmadhātu) are taught. The results of these three are: those that arise in this very life, those that arise within seven lifetimes, and through the activities of the three worlds, only the common accomplishments are achieved. Just like autumn flowers, one should generate enthusiasm for the results and don the armor of great diligence.

ལེ་ལོ་སྤངས་ཤིང་ཉིན་མཚན་དུ། ། རྣལ་འབྱོར་དག་ནི་ཆགས་མི་བྱ། ། སྙོམ་ལས་ལེ་ལོས་ཆགས་གྱུར་ནས། ། བདེ་གཤེགས་བཀའ་ལས་འདས་པ་ན། ། རྩ་བའི་རབ་འབྲིང་ཐ་མ་ལ། ། ཐ་མས་ཉམས་པའི་ཆར་འགྱུར་བས། ། ཉམས་པ་སྦྱང་ཞིང་སླར་གསོ་བ། ། བླ་མ་མཆོད་པའི་དུས་སུ་ནི། ། ཡི་གེ་བརྒྱ་པའི་ཆོ་ག་ཡིས། ། སྦྱངས་པས་སླར་ནི་སོར་ཆུད་འགྱུར། ། འདི་དང་མི་ལྡན་སྔགས་པ་ནི། ། གླང་ཆེན་མྱོས་འདྲ་ཇི་བཞིན་ནོ། ། འདི་དང་ལྡན་པའི་སྔགས་པ་ནི། ། སེང་ཕྲུག་སེང་གེའི་གདུང་འཚོབ་འདྲ། ། དེ་ལ་ནན་ཏན་ཆེར་བསྐྱེད་ཅིག། ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ལྕེ་དབབ་ཀྱི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་ཡན་ལག། རྣལ་འབྱོར་གྱི་སྤྱོད་ལམ་བརྒྱད་པ་ཞེས་བྱ་བ། སློབ་དཔོན་རྒྱལ་བུ་སྤྲིན་གྱི་ཤུགས་ཅན་གྱིས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ། ། ། ། སློབ་དཔོན་རྒྱལ་བུ་སྤྲིན་གྱི་ཤུགས་ཅན་གྱིས་རྒྱུད་དང་མི་འགལ་བར་མཛད་པའོ། ། ཛ་ཡཱ་ཀ་ར་དང་། མར་པ་ལོ་ཙཱ་བས་བསྒྱུར་ཅིང་ཞུས་ཏེ་གཏན་ལ་ཕབ་པའོ། །

Abandoning laziness, day and night, The yogi should not become attached. If one becomes attached through indolence and laziness, And transgresses the commands of the Sugatas, Regarding the root, medium, and lesser [transgressions], The lesser will become a partial impairment. To purify and restore such impairments, At the time of making offerings to the guru, Through the ritual of the hundred-syllable mantra, One will be purified and restored once more. A mantra practitioner who lacks this Is just like a mad elephant. A mantra practitioner who possesses this Is like a lion cub, the heir to the lion's lineage. Therefore, apply yourself to this with great diligence! The preliminary branch of the "Descent of the Tongue of Vajrapāṇi," Known as the "Eightfold Conduct of Yoga," Composed by the master Prince Meghavega, is hereby complete. The master Prince Meghavega composed this in accordance with the tantras. It was translated, edited, and finalized by Jayākara and Marpa the Translator.