A Food Offering Ritual

༄༅༅། ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ག་ཎ་ཙཀྲ་བི་དྷིཿ། བོད་སྐད་དུ། ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་ཆོ་ག། དཔལ་རྡོ་རྗེ་ཅན་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། ཚོགས་ཆེན་ཁྱད་པར་བསགས་པ་དང་། ། དམ་ཚིག་ཉམས་པ་བསྐང་བ་དང་། ། སྒྲིབ་སྦྱང་མཆོག་ནི་ཐོབ་བྱའི་ཕྱིར། ། རྣལ་འབྱོར་ལུགས་མཐུན་བདག་གིས་བཤད། ། ཚོགས་ནི་གཉིས་སུ་ཤེས་པར་བྱའོ། ། ཕན་གདགས་པ་དང་ཚར་གཅད་པའི། ། དེ་ཡང་འཁོར་ལོ་བསྐོར་དང་མཆོད་པ་བརྩམ། ། ཕན་པ་མཆོག་དང་ཐུན་མོང་ངོ་། ། དགུག་དང་བསྐྲད་དང་མནན་པ་དང་། ། གསད་པ་ལ་སོགས་ཚར་གཅད་པའོ། ། དེ་སྒྲུབ་རྣལ་འབྱོར་བསྟན་པ་ནི། ། སྔགས་པ་གཅིག་ཏུ་རྟོག་བྱེད་དང་། ། དུས་རྣམས་ཀུན་དུ་རྩེ་གཅིག་ལྡན། ། རྒྱུད་རྣམས་ཀྱི་ནི་སྙིང་པོ་ཤེས། ། དེ་ཉིད་བཅུ་ནི་མཆོག་ཏུ་རིག། ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེན་ཆོས་ལ་མོས། ། ཡིད་ནི་ཤིན་ཏུ་འཇམ་པ་དང་། ། བསྙེན་བཀུར་ལྡན་ཞིང་འཇིགས་པ་མེད། ། ང་རྒྱལ་མེད་ཅིང་གཤེགས་ལ་བརྩོན། ། བརྡ་དང་ཕྱག་རྒྱའི་མཆོད་པ་ཡི། ། ལན་དང་སྦྱོར་བ་སོགས་ལ་མཁས། ། གསང་ཐུབ་ཚོད་རིག་ལུས་ངག་གཟོ། ། དེ་ལ་སོགས་པའི་ཆོ་ག་མཁས། ། གུ་རུ་ལ་སོགས་ལྷ་དང་བསྟུན། ། དེ་སྟེང་ལས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་གཉིས། ། བྱན་པོ་བྱན་མོ་གསོལ་ཀ་གསུམ། ། ཕྱི་མཚམས་ནང་མཚམས་རོལ་མོ་པ། ། དེ་ནི་རྣལ་འབྱོར་རྒྱས་པའི་ཚད། ། ལྷ་སྟེང་ལས་ཀྱི་སྐར་མ་དང་། ། མཚན་མ་ཉིད་ནི་བསྡུས་པའོ། ། ལྔ་པ་ཡན་ཆད་ཤིན་ཏུ་བསྡུས། ། འཁོར་ལོ་བསྡུས་རྒྱས་མཁས་པས་བྱ། ། མཆོད་པ་བཞི་གསུམ་གཉིས་སུ་བྱ། ། དེ་ཡི་རིམ་པའང་གོང་བཞིན་དུ། ། བསོད་ནམས་རིམ་པའང་དེ་བཞིན་ཐོབ། ། འཁོར་ལོ་གྲལ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་ཚུལ། །

In the language of India: Gaṇacakra-vidhiḥ. In the language of Tibet: Tshogs kyi ’khor lo’i cho ga (The Ritual of the Gaṇacakra). Homage to the glorious Vajra-holder! To accumulate the great and extraordinary accumulations, to restore impaired samayas, and to attain the supreme purification of obscurations, I shall explain the yoga in accordance with the tradition. One should understand that the gaṇacakra is of two types: that which benefits and that which subdues. Furthermore, one should engage in the turning of the wheel and the making of offerings. The benefit is of two kinds: supreme and common. Subduing consists of summoning, expelling, suppressing, slaying, and so forth. The teaching on the yoga for accomplishing that is as follows: the mantrin should be single-minded in contemplation, possess one-pointedness at all times, and know the essence of the tantras. He should be supremely learned in the ten suchnesses, devoted to the profound and vast Dharma, and possess an extremely gentle mind. He should be respectful, fearless, free of pride, and diligent in the practice. He should be skilled in the responses and applications of symbolic gestures and mudrā offerings, capable of maintaining secrecy, knowing the proper measure, and disciplined in body and speech. He should be skilled in such rituals and harmonize with the Guru and the deities. In addition to that, there are two types of ritual yogas: the extensive and the concise. For the extensive, there are the three: the male cook, the female cook, and the attendant. There are also the outer boundary, the inner boundary, and the musicians. That is the measure of the extensive yoga. For the concise, there are the deities, the ritual stars, and the signs themselves. The extremely concise consists of five or fewer. The wise should perform the concise or extensive wheel. The offerings should be made in four, three, or two sets. The sequence of these is also as described above, and the stages of merit are likewise attained. The seating arrangement of the wheel is in the manner of a maṇḍala.

ཡང་ན་མཆོག་འདོད་པ་དང་ཐུན་མོང་ནི། ། གྲགས་མ་གྲངས་ཀྱི་རིམ་པ་ཡིས། ། མཆོད་པའི་ཚུལ་གྱིས་རིམ་པས་བྱ། ། བྱིན་གྱིས་བརླབས་སམ་རིགས་མཐུན་པར། ། ཉམས་དགའ་ཡིད་འཇུག་གནས་དག་ཏུ། ། འཁོར་ཁང་སུམ་རིམ་དང་པོ་ཡི། ། སྒོ་བཞི་གཉིས་པ་ལྷོ་ལ་གསུམ་པ་ཤར། ། དེ་ཡི་ཐུན་མོང་ཁྱད་པར་ནི། ། དང་པོ་ས་འོག་ཕྱི་མ་སྟེ། ། རིམ་གསུམ་གྱེན་དུ་བརྩིགས་པ་ནི། ། ལུས་འདོད་པ་དང་ཕྱི་མའི་ལུགས། ། ཕན་འདོགས་དོན་དུ་བསྟན་པའོ། ། དུར་ཁྲོད་མཚོ་གླིང་འཇིགས་པའི་གནས། ། འདི་འདྲའི་རིགས་མཐུན་ལ་སོགས་པས། ། ཚར་གཅད་དོན་དུ་གོང་བཞིན་བྱ། ། དུས་ནི་རྒྱུན་ནམ་ལོའམ་ཟླར། ། ཁྱད་པར་བཞི་གསུམ་གཉིས་དང་གཅིག། བཅུ་གཉིས་བཞི་རུ་དམ་ཚིག་གོ། ། དེ་ལྟར་མ་བྱས་མཁའ་འགྲོས་གསོད། ། བྱས་ན་དངོས་གྲུབ་ཆེན་པོ་འཐོབ། ། ཡོན་ཏན་སྦྱོར་བའི་རིམ་པ་དང་། ། སྒྲུབ་པོ་འདོད་པའི་རིམ་པ་ཡིས། ། གོང་གི་ཁྱད་པར་ཤེས་པར་བྱ། ། ཕྱི་ལྟར་བ་ཡི་རྣམ་ལྔས་བྱུག། ནང་ནི་བདུད་རྩི་རྣམ་ལྔས་བྱུག། ཕྱི་ནི་མཛེས་པའི་རྒྱན་རྣམས་བྲིས། ། ནང་ནི་དུར་ཁྲོད་ཆས་ཀྱིས་བརྒྱན། ། དཀྱིལ་འཁོར་གསང་མཆོག་ནུབ་མོ་བྲི། ། ངག་གི་བརྡ་སྐད་ཐབས་གསུམ་གྱིས། ། རྣལ་འབྱོར་རྣམས་ནི་བསྡུ་བར་བྱ། ། དབྱུག་སྔོན་གྱིས་ནི་ལུས་ངག་བརྡ། ། བུམ་པ་ནས་བཟུང་ཕྱི་ནང་གསང་། ། དྲིལ་ནས་དབྱེ་གསལ་རིམ་པས་བྱ། ། སློབ་དཔོན་མདུན་དུ་འཁོན་གཅུགས་སྦྱང་། ། ལས་ཀྱི་སེམས་དཔའ་གྲལ་ལ་དགོད། ། རྒྱན་ཆ་(གན་,གོན་)ལ་གོ་བགོར་གནས། ། སློབ་དཔོན་གྱིས་ནི་བྱིན་བརླབས་ཤིང་། ། ལས་ཀྱི་སེམས་མས་རྟགས་གསུམ་གདབ། །

Alternatively, for those desiring the supreme or the common, the sequence of offerings should be performed according to the order of their renown and number. Whether through consecration or by way of similar types, in delightful and pleasing locations, there is a three-tiered circular hall: the first has four doors, the second faces south, and the third faces east. Regarding the common and specific [arrangements], the first is the subterranean and the latter is the upper; these three tiers built upwards are the system of the body-desirers and the outsiders, taught for the sake of benefit. In terrifying places such as charnel grounds, islands, or lakes, one should act as before for the sake of subjugation. As for the time, it is continuous, or by the year, month, or [specific] periods: four, three, two, and one; the samaya is twelve and four. If one does not act thus, the ḍākinīs will kill; if one does, the great siddhi will be attained. Through the sequence of applying qualities and the sequence of the practitioner’s desires, the aforementioned distinctions should be understood. Outwardly, smear with the five products of a cow; inwardly, smear with the five nectars. Outwardly, paint beautiful ornaments; inwardly, adorn with the charnel ground attire. Draw the supreme secret maṇḍala at night. By means of the three methods of verbal symbols, the yogis should be gathered. With the Blue Staff, the symbols of body and speech are used; starting from the vase, the outer, inner, and secret are combined and then clearly distinguished in sequence. In front of the master, one should purify grudges and animosities. The action beings are seated in rows. They remain in the state of donning the armor of ornaments. The master bestows blessings, and the action goddesses apply the three signs.

རང་གིས་ལྷག་པའི་ང་རྒྱལ་བྱ། ། གར་མས་མཎྜལ་མཆོད་པ་རྣམས། ། རིམ་པར་བྱས་ནས་གསོལ་བ་གདབ། ། བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ཚུལ་བཞིན་བསྒོམ། ། སོ་སོའི་ལྷ་ཡི་ང་རྒྱལ་བྱ། ། དེ་ལྟར་མི་ཤེས་ལྷག་པའི་ལྷ། ། དེ་ལྟར་བྱས་ནས་གཙོ་བོའི་བརྡས། ། ཀརྨ་ལ་ནི་བསྐུལ་བར་བྱ། ། ཀརྨ་འཁོར་མ་དང་བཅས་ལ། ། ཚོགས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད། ། འགྱིང་བག་ཚུལ་གྱིས་དྲང་བར་བྱ། ། ཚོགས་ཀྱི་དབྱེ་བ་བསྟན་པ་ནི། ། རྩ་བ་ལྔ་ལས་རྩ་ལྔར་གྱུར། ། ཐུན་མོང་དུ་ནི་བརྒྱ་བྱ་ལ། ། རྣལ་འབྱོར་ཟབ་མོའི་སྤྱོད་པ་ཡིན། ། ཤ་ཡི་བྱེ་བྲག་ཉི་ཤུ་ལྔ། ། བཏུང་བའི་བྱེ་བྲག་དེ་བཞིན་ནོ། ། སྨན་གྱི་བྱེ་བྲག་ཉི་ཤུ་དང་། ། བཤོས་དང་དཀར་གྱི་བྱེ་བྲག་ཀྱང་། ། ཕྱེད་མར་བྱས་པའི་སུམ་ཅུ་ཡིན། ། སྤོས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་བརྒྱད་དུ་བསྟན། ། དེ་ནས་བསྡུས་པ་ཕྱེད་དུ་བསྟན། ། ཤིན་ཏུ་བསྡུས་པ་དེ་ཡི་ཕྱེད། ། དེ་ནི་ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོའོ། ། ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་མཆོད་པའི་རིམ་པ་ནི། ། བཅུ་དང་ལྔ་དང་གསུམ་དུ་བྱ། ། དེ་ཡི་རབ་འབྲིང་སྒྲུབ་པའོ། ། བསོད་ནམས་ཆེ་ཆུང་རིམ་པ་དེའོ། ། ཚོགས་དེ་སློབ་དཔོན་བྱིན་གྱིས་བརླབས། ། རླུང་གིས་མེ་སྦར་མཚན་ལྡན་དྲོས། ། དེ་ཉིད་གསུམ་གྱི་ལས་བྱས་ལ། ། བདུད་རྩི་བབ་ཅིང་རྡོ་རྗེས་དཀྲུགས། ། བདུད་རྩིའི་རང་བཞིན་འོད་དུ་ཞུ། ། བཏུང་པའི་བྱིན་རླབས་ལ་སོགས་ཀྱང་། ། མན་ངག་བཞིན་དུ་བྱིན་བརླབས་ལ། ། བདུད་རྩི་མཆོད་པ་ཕྱོགས་བཀྲམ་ལ། ། དང་པོ་ལས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས། ། མདུན་དུ་ལྷ་བསྐྱེད་སྤྱན་དྲངས་བསྟིམ། ། དང་པོ་ཕྱག་འཚལ་མཆོད་ལྔ་འབུལ། །

One should maintain the pride of one’s own deity. After the dancer has sequentially performed the mandala offerings, one should make the supplication and meditate on the generation stage according to the proper method. One should maintain the pride of one’s respective deity. Thus, for the supreme deity who is not understood, having done so, one should urge the karmapa by means of the chief’s signal. To the karmapa and the retinue, one should serve one hundred and eight varieties of the feast gathering in a majestic manner. Regarding the classification of the feast gathering: from the five roots, they become five roots; in common, there are one hundred, which is the conduct of profound yoga. There are twenty-five varieties of meat, and the varieties of drink are likewise. There are twenty varieties of medicine, and the varieties of food and white substances are also thirty when halved. Eight varieties of incense are taught; then the condensed is taught as half of that, and the very condensed is half of that; that is the feast wheel (gaṇacakra). As for the sequence of offerings for the feast wheel, one should perform them in groups of ten, five, and three; that is the superior, middling, and inferior accomplishment. That is the sequence of the magnitude of merit. The master blesses that feast gathering: the wind fans the fire, and the qualified [substances] warm. Having performed the activity of the three tattvas, the nectar descends and is stirred with the vajra. It melts into light, the nature of nectar. Having blessed the drink and so forth according to the pith instructions, one spreads the nectar offerings in the directions. First, through the yoga of activity, one generates the deity in front, invites them, and dissolves them [into oneself]. First, one prostrates and presents the five offerings.

དེ་ནས་བདུད་རྩིའི་མཆོད་པ་འབུལ། ། དེ་འོག་ལྕགས་ཀྱུ་ལྔ་པོ་དང་། ། གླུ་དང་གར་གྱི་མཆོད་པ་འབུལ། ། ཧཱུཾ་གི་གླུ་བླངས་མཆོད་པ་ནི། ། ཉི་ཤུ་ཡང་ནི་བྱ་བར་གསུངས། ། བསྟོད་ཅིང་རོལ་མོའི་མཆོད་པ་འབུལ། ། དེ་ནས་རྣལ་འབྱོར་རྣམས་ལ་མཆོད། ། ལྷག་མ་མཁའ་འགྲོ་རྣམས་ལ་མཆོད། ། མཎྜལ་སྔོན་པོ་བྱས་ནས་ནི། ། བདུད་རྩི་ལྔ་ཡིས་ཆག་ཆག་གདབ། ། མེ་ཏོག་སྔོན་པོའི་ཚོམ་བུ་བྱ། ། ས་ལ་གནས་པའི་མཁའ་འགྲོ་མ། ། བསྐྱེད་ཅིང་སྤྱན་དྲངས་བསྟིམ་བྱས་ལ། ། བྱིན་གྱིས་བརླབས་ལ་མཆོད་པ་བྱ། ། ལྷག་མ་ཁ་ཆུས་བཏབ་ནས་ནི། ། སྦྱང་དང་སྤྲོ་བ་བསྡུས་བྱས་ལ། ། འཁོར་ཁང་ཕྱི་ལོགས་མཎྜལ་བྱ། ། ཁྲག་གིས་བྱུག་ཅིང་མེ་ཏོག་དགྲམ། ། བཤུད་གླུ་བརྡ་ཡིས་སྤྱན་དྲངས་ནས། ། རྣལ་འབྱོར་སྐྲ་བཤིག་ཐལ་བས་བྱུག། རྒྱན་ཆས་གོན་ལ་རྟགས་རྣམས་གདབ། ། ལྷ་ཡི་ཏིང་འཛིན་གསལ་བྱས་ནས། ། རྡོ་རྗེའི་གླུ་བླངས་རོལ་མོ་བརྡུང་། ། མཆོད་ཅིང་བསྟོད་ནས་མཐོལ་བཤགས་བྱ། ། ཕྲིན་ལས་བཅོལ་ལ་གཤེགས་སུ་གསོལ། ། ཚོགས་ཀྱི་སྦྱོར་ཀའི་ཕྲིན་ལས་ཀྱིས། ། རྣལ་འབྱོར་པ་ཡི་ལས་རྣམས་འགྲུབ། ། སློབ་དཔོན་བྷ་བས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ། ། ༄༅། ། ཟབ་པ་དོན་གྱི་ཆོ་ག་རྣམས། ། རིན་ཆེན་ལྟ་བུའི་གང་ཟག་ལ། ། ཟབ་ཕྱིར་མན་ངག་བཀོལ་ནས་བསྟན། ། མཆོག་གི་ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ནི། ། ཐུན་མོང་ཆོ་ག་ཐམས་ཅད་ནི། ། ཐུན་མོང་ཚོགས་འཁོར་དང་མཐུན་ནོ། ། ཁྱད་པར་ཆོ་ག་བསྟན་པ་ནི། ། རིན་ཆེན་ཕུབ་པ་དགུ་རིམ་མམ། ། བདུན་རིམ་ལྔ་རིམ་སུམ་རིམ་ནི། ། མུ་སྟེགས་ཉན་ཐོས་སྐྱེ་བོ་ཡིས། ། སྐྲག་འགྱུར་ལོག་སྤྱོད་སྤྱད་བྱེད་གསུམ། །

Then, present the offering of nectar. Following that, present the offering of the five hooks, as well as songs and dances. It is taught that the offering of the hūṃ song should be performed twenty times. Present the offering of praise and music. Then, make offerings to the yogis. Offer the remainder to the ḍākinīs. Having prepared a blue maṇḍala, sprinkle it with the five nectars. Arrange heaps of blue flowers. Generate, invite, and dissolve the ḍākinīs who dwell upon the earth. Bless them and present offerings. Having sprinkled the remainder with saliva, perform the purification, emanation, and reabsorption. Prepare a maṇḍala outside the ritual hall. Anoint it with blood and scatter flowers. Invite them with the symbolic songs of bshud. The yogis should loosen their hair, smear themselves with ashes, don their ornaments, and apply the signs. Having clarified the deity’s meditative absorption, sing the vajra songs and beat the musical instruments. After offering and praising, perform the confession of faults. Entrust the activities and request them to depart. Through the activities of the preliminary feast (gaṇacakra), the yogi’s activities are accomplished. This concludes the work composed by the master Bhava. The rituals of the profound meaning are taught as extracted pith instructions for individuals who are like jewels, because of their profundity. As for the supreme feast wheel (gaṇacakra), all common rituals are in accordance with the common feast wheel. Regarding the teaching of the special rituals: the nine-layered, seven-layered, five-layered, or three-layered precious pavilions are for the three types of practitioners—non-Buddhists, Śrāvakas, and ordinary people—who are terrified and engage in perverse conduct.

དེ་དག་སྤང་ཕྱིར་གོང་བཞིན་བསྟན། ། རྒྱལ་རིགས་རྗེའུ་རིགས་བྲམ་ཟེའི་རིགས། ། བུ་མོ་མཚན་དང་ལྡན་པ་ནི། ། མཚན་རྣམས་བཅུ་པོ་རྫོགས་པ་དང་། ། ཤེས་རབ་ཆེ་དང་སྙིང་རྗེ་ཆེ། ། དད་པ་ལ་སོགས་ཆེ་བ་དང་། ། རྣལ་འབྱོར་ལྡན་པ་ཕྱག་རྒྱ་མཁས། ། སྦྱོར་ཐབས་ཀུན་ལ་རབ་ཏུ་མཁས། ། དེ་ལྟའི་རྣལ་འབྱོར་ཉུང་ཡང་ལྔ། ། མང་བར་གྱུར་ན་རྣལ་འབྱོར་ཀྱང་། ། བསྐྱེད་དེ་དེ་ལྟར་རིགས་པར་སྤྱད། ། ལྔ་གཉིས་ཟུང་དུ་གནས་པ་ལས། ། བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་མཐར་ཕྱིན་པས། ། ནང་གི་མཆོད་པ་བརྩམ་པར་བྱ། ། དེ་ནས་གསང་བའི་མཆོད་པ་བརྩམ། ། གསང་བའི་མཆོད་པའི་ཆོ་ག་ཡིས། ། དགའ་བའི་ཡེ་ཤེས་བཅུ་དྲུག་ནི། ། འཁོར་ལོའི་ཚུལ་ལས་ལྷན་ཅིག་བསྐྱེད། ། ཡེ་ཤེས་འཁོར་ལོ་ཞེས་སུ་གྲགས། ། ཡང་ན་སྤྲུལ་པའི་འཁོར་ལོ་ལ། ། ཐིག་ལེ་ཕྲ་མོ་བསམ་པ་ནི། ། རྣལ་འབྱོར་ཕ་ཡིན་རྩ་རྣམས་མ། ། རླུང་ནི་ལས་ཀྱི་སེམས་དཔའ་ཡིན། ། དེ་ལ་སོགས་པའི་མན་ངག་རྣམས། ། སློབ་དཔོན་ཞལ་ལས་ཤེས་པར་བྱ། ། འཁོར་ལོ་གསུམ་ལའང་དེ་བཞིན་ནོ། ། ཚོགས་ཞེས་བྱ་བ་མང་པོ་ཡིན། ། འཁོར་ལོ་ཞེས་བྱ་བསྐོར་དུ་བཏུབ། ། མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ལྷན་ཅིག་དགའ། ། དེ་ལྟར་མཆོག་གི་འཁོར་ལོ་ནི། ། ཡང་ཡང་སྦྱང་ཞིང་བསྒོམ་པར་བྱ། ། མཆོག་གི་ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་སྦྱོར་ཀ་སྟེ་གཉིས་པའོ། ། ། ། དགུག་པའི་ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ནི། ། ཐུན་མོང་ཆོ་ག་ཐམས་ཅད་ནི། ། ཐུན་མོང་ཚོགས་འཁོར་དང་མཐུན་ནོ། ། ཁྱད་པར་ཆོ་ག་བསྟན་པ་ནི། ། དུར་ཁྲོད་འཇིགས་པའི་གནས་དག་ཏུ། ། ཤིན་ཏུ་དམར་བའི་གོས་གྱོན་ནས། ། ནུབ་ཕྱོགས་སུ་ནི་ཁ་བལྟས་ཏེ། །

To abandon those, it is taught as above. A girl of the royal, merchant, or brahmin caste, endowed with the marks—having the ten marks complete, great insight, great compassion, great faith and so forth, possessing yoga, skilled in mudrās, and highly proficient in all methods of union—though such yoginīs are few, there are five. If there are many, generate the yoga and engage accordingly. From the abiding of two pairs, having perfected the generation stage, one should begin the inner offering. Then, begin the secret offering. By the ritual of the secret offering, the sixteen wisdoms of joy are generated simultaneously from the manner of the wheels; this is renowned as the "Wisdom Wheel." Alternatively, regarding the "Emanation Wheel," the visualization of the subtle bindu is the yogic father, the channels are the mother, and the winds are the karma-sattvas. Such pith instructions should be learned from the mouth of the master. It is the same for the three wheels. "Gathering" (tsok) means many; "wheel" means it can be turned; "supreme" means simultaneous joy. Thus, the supreme wheel of the gathering should be practiced and meditated upon again and again. This is the second, the application of the supreme gathering wheel. As for the gathering wheel of summoning: all common rituals are in accordance with the common gathering wheel. To teach the specific ritual: in terrifying charnel grounds, wearing very red garments, facing the western direction,

ཆོ་ག་གསུམ་གྱིས་ལྷར་བསྐྱེད་ནས། ། འཁོར་བསྐྱེད་པའམ་མི་བསྐྱེད་པའོ། ། བསྐྱེད་པ་ཧཱུཾ་གིས་བསྐྱེད་པ་དང་། ། མི་བསྐྱེད་སྐད་ཅིག་སྤྲུལ་པའོ། ། ཡེ་ཤེས་དཀྱིལ་འཁོར་སྤྱན་དྲངས་སོགས། ། བྱས་ནས་བསྐྱེད་རིམ་མཐར་ཕྱིན་ནས། ། མདུན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་སྤྲུལ་པ་ལ། ། ཆོ་ག་ལ་སོགས་རྫོགས་བྱས་ནས། ། དུར་ཁྲོད་རས་མ་དག་ལ་ནི། ། མདུན་དུ་གཟུགས་སམ་འཁོར་ལོ་བྲི། ། དགུག་པའི་ཡི་གེའི་འོད་ཟེར་གྱིས། ། བསྒྲུབ་བྱ་བཀུག་ནས་བསྟིམ་པར་བྱ། ། འཇིག་རྟེན་འདས་དང་འཇིག་རྟེན་པའི། ། དཀྱིལ་འཁོར་བཞི་པོ་དེ་དག་ལ། ། མཆོད་བསྟོད་ལ་སོགས་བྱས་ནས་ནི། ། ཕྲིན་ལས་བཅོལ་ཞིང་རྦད་པ་དང་། ། སྔགས་བཟླས་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་དུ་ནི། ། རབ་ཀྱིས་བྱ་བ་འབྲིང་གིས་ནི། ། ལྔ་བརྒྱ་ཐ་མ་སྟོང་གིས་ནི། ། བཞི་པོ་རབ་ཏུ་རེ་རེ་ཡང་། ། དེ་བཞིན་གཅིག་གིས་འགྲུབ་པ་དང་། ། ཡང་ན་ཐུན་བར་བཞི་དག་ཏུ། ། རྩ་གཅིག་ལྔ་བཅུ་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད། ། དེ་ལྟའི་འཁོར་ལོ་རྩ་གཅིག་དང་། ། ལྔ་བཅུ་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་དུ་ནི། ། སྒྲུབ་པོ་ཁྱད་པར་རབ་འབྲིང་གིས། ། བསྒྲུབ་བྱ་གང་ཡིན་ཁུག་པར་འགྱུར། ། ཉི་ཤུ་རྩ་དྲུག་མཐའ་ལ་ནི། ། བསྒྲུབ་བྱའི་མིང་ནི་བཅུག་ནས་སུ། ། འགུགས་བྱེད་བསྲེ་བས་གཞུག་པར་བྱ། ། དགུག་པ་ཚོགས་ཀྱི་སྦྱོར་ཀ་ལ། ། ཉིན་དང་མཚན་དུ་བརྩམ་པར་བྱ། ། དགུག་པ་ཚོགས་ཀྱི་སྦྱོར་ཀ་སྟེ་གསུམ་པའོ། ། ། ། བསྐྲད་པ་ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ནི། ། ཐུན་མོང་ཆོ་ག་ཐམས་ཅད་ནི། ། ཕན་གདགས་པ་ནི་ཉིད་དང་མཐུན། ། ཁྱད་པར་འཇིགས་པའི་གནས་དག་ཏུ། ། ལྷོ་ཕྱོགས་སུ་ནི་ཁ་བལྟས་ཏེ། ། སྔོན་པོ་ལ་སོགས་གོས་གོན་ལ། །

Having generated the deity through the three rituals, one may or may not generate the retinue. If generated, they are generated from the syllable HŪṂ; if not generated, they are emanated instantaneously. Having invited the wisdom maṇḍala and so forth, and having brought the generation stage to completion, one emanates the maṇḍala in front. Having perfected the rituals and so forth, one should draw a form or a wheel upon a cloth from a charnel ground in front. With the light rays of the summoning syllables, one should summon the object of accomplishment and dissolve it [into the visualization]. Having performed the offerings, praises, and so forth for those four maṇḍalas—both supramundane and mundane—one entrusts the activities, dispatches [the deities], and recites the mantra one hundred and eight times. The best practitioners should do this; the middling, five hundred; and the least, one thousand. Each of the four [maṇḍalas] is likewise accomplished by one [recitation]. Alternatively, during the four sessions, one should recite twenty-one, fifty, or one hundred and eight times. By means of such a wheel of twenty-one, fifty, or one hundred and eight, the practitioner—whether superior, middling, or inferior—will summon whoever the object of accomplishment may be. At the end of the twenty-six [recitations], having inserted the name of the object of accomplishment, one should cause them to enter by merging with the summoning [syllables]. This is the third section: the application of the assembly for summoning. One should begin the application of the assembly for summoning by day and by night. Regarding the wheel of the assembly for expelling: all the common rituals are consistent with the [rituals for] bestowing benefit. The specific [details] are: in a terrifying place, facing the southern direction, and wearing blue or similar colored garments.

བསྐྱེད་རིམ་ཚུལ་དུ་བྱ་བ་དང་། ། ཆོ་ག་གསུམ་གྱིས་བྱ་བ་ཡིན། ། དེ་ནས་ཡེ་ཤེས་སྤྱན་དྲངས་ནས། ། ཆོ་ག་ལ་སོགས་རྫོགས་པར་བྱ། ། མདུན་དུ་དུར་ཁྲོད་རས་མ་ལ། ། རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་བྲིས་ནས་ནི། ། དེ་སྟེང་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ། ། བསྒྲུབ་བྱའི་གཟུགས་བརྙན་བྲིས་ནས་ནི། ། རྣལ་འབྱོར་ཅི་འདོད་མདུན་དུ་བསམ། ། ཡང་ན་གཙོ་བོ་ལྔའམ་དྲག་པོ་གཉིས། ། ལས་ལ་མེད་དུ་མི་རུང་ངོ་། ། གཙོ་བོ་དྲག་པོའི་ལས་ནི་བསྡུས། ། སློབ་དཔོན་གཉིས་པོ་ཤིན་ཏུ་བསྡུས། ། དཀྱིལ་འཁོར་གསུམ་པོ་སྤྲུལ་པ་ལས། ། ཆོ་ག་ལ་སོགས་རྫོགས་པར་བྱ། ། ཚོགས་ཀྱི་རྫས་རྣམས་མ་ལུས་བསགས། ། ཁྱད་པར་ཙིཏྟ་སྣ་ཚོགས་དང་། ། ཤ་སྣ་ཁྲག་སྣ་ལ་སོགས་པས། ། ཚུལ་ཁྲིམས་བསྲུང་ལྡན་ནས་བཟུང་ནས། ། སྒོ་མང་ཅན་ནི་ཡན་ཆོད་ཀྱི། ། རང་གི་སྦྱོར་བ་མ་བྱས་པར། ། གཞན་ལ་ཉོས་དང་བསླངས་པ་ཡིས། ། རྫས་རྣམས་རྡོ་རྗེ་ཅན་གྱིས་ནི། ། རྒྱུད་ལས་བསྔགས་པར་བཅོམ་ལྡན་གསུངས། ། བྱན་པོས་བཙོ་བསྲེག་བྱས་ནས་ནི། ། ཡོན་བདག་འཁོར་དང་བཅས་ནས་ནི། ། བསྐོར་བ་བདུན་ནམ་གསུམ་བྱས་ལ། ། འགྱིང་བག་འཛུམ་པའི་མདངས་ཀྱིས་ནི། ། སློབ་དཔོན་ལ་ནི་རྡོ་རྗེའི་གླུས། ། ཕྱག་རྒྱ་བསྒྱུར་ནས་དྲང་བར་བྱ། ། ཧཱུཾ་བླ་མ་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་ནི། ། གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་མཐུ་ལྡན་པས། ། དབྱིངས་ལས་མ་གཡོས་རྟོགས་མེད་ཀྱང་། ། སེམས་ཅན་གདུལ་བའི་དོན་སླད་དུ། ། རྡོ་རྗེ་ཅན་གྱི་སྐུ་སྤྲུལ་ནས། ། རྩེ་གཅིག་ལྡན་པའི་ཏིང་འཛིན་གྱིས། ། ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་རྒྱ་ཆེན་འདི། ། བདག་གཞན་ལྷ་རྣམས་མཆོད་པའི་ཕྱིར། ། བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་མཛད་དུ་གསོལ།

It should be performed in the manner of the generation stage, or by means of the three rituals. Then, having invited the wisdom beings, one should complete the rituals and so forth. On a cloth from a charnel ground in front, one should draw a wind maṇḍala. Upon that, on a moon maṇḍala, one should draw the image of the object of accomplishment and visualize it before oneself according to the yogi’s desire. Alternatively, the five principal deities or the two wrathful ones are indispensable for the activity. The wrathful activity of the principal deity is condensed; the two masters are extremely condensed. From the emanation of the three maṇḍalas, one should complete the rituals and so forth. All the substances of the feast gathering should be gathered without exception, especially various hearts, various meats, various bloods, and so forth. From those who maintain ethical discipline upwards, up to those with many doors, without performing the preparation oneself, one may purchase or beg for the substances from others. The Vajra-holder, the Blessed One, has praised these substances in the tantras. After the cook has performed the boiling and roasting, the patron and their retinue should perform seven or three circumambulations. With a majestic and smiling expression, they should lead the master with vajra songs, performing mudrās. HŪṂ! Guru Vajra Master, possessing the power of non-dual wisdom, though unmoved from the expanse and free from conceptualization, for the sake of taming sentient beings, you have emanated the body of the Vajra-holder. Through one-pointed meditative absorption, please grant your blessings so that this vast gaṇacakra may be an offering to myself and the other deities.

། དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གྱིས། ། ཡི་གེ་གསུམ་གྱི་བདུད་རྩི་ཡིས། ། བསྲེག་སྦྱངས་བདུད་རྩི་ཞུ་ནས་ཀྱང་། ། བདེ་གཤེགས་མཆོད་བསྟོད་རྫོགས་བྱས་ནས། ། ཕྲིན་ལས་བཅོལ་བས་ཁྲོ་བོ་ཡི། ། སྔགས་བཟླས་པས་ནི་བསྒྲུབ་བྱ་སྟེ། ། འཁོར་ལོ་རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ། ། བསྒྲུབ་བྱ་དེ་རུ་བཞག་ནས་སུ། ། ཁྲོ་བོ་དཔག་མེད་སྤྲོས་པ་ཡི། ། ཞལ་ནས་རླུང་ནག་འཚུབ་མ་ནི། ། བཏང་བས་བསྒྲུབ་བྱ་བཏེག་ནས་ཀྱང་། ། ནུབ་བྱང་མཚམས་ཀྱི་རླུང་ལྷས་ནི། ། ཁྱད་པར་དེ་ཉིད་བསྐྱོད་ནས་ཀྱང་། ། ནམ་མཁའི་མཐས་གཏུགས་ས་རུ་བསྐྱལ། ། དེ་ལྟར་ལན་གསུམ་ལྷ་གསུམ་གྱིས། ། ཆོ་ག་བྱས་ཏེ་བསྐྱལ་བར་བྱ། ། བསྐྲད་པའི་ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་སྦྱོར་ཀ་སྟེ་བཞི་པའོ། ། ། ། མནན་པ་ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ནི། ། ཐུན་མོང་ཆོ་ག་ཐམས་ཅད་ནི། ། ཕན་གདགས་པ་ནི་ཉིད་དང་མཐུན། ། ཁྱད་པར་ཆོ་ག་བསྟན་པ་ནི། ། རི་བོ་དབེན་པའི་གནས་དག་ཏུ། ། སློབ་དཔོན་ལྷོ་ཕྱོགས་ཁ་བལྟས་ཏེ། ། སེར་ནག་ལ་སོགས་རྒྱན་ཆ་གོན། ། ཆོ་ག་ལ་སོགས་རྫོགས་བྱས་ལ། ། རྣལ་འབྱོར་རྣམས་ཀྱི་མདུན་དུ་ནི། ། དུར་ཁྲོད་རས་མ་དག་ལ་ནི། ། བ་བླའམ་ལྡོང་རོས་ཁུ་བས་སམ། ། གསེར་གྱིས་རི་རབ་བྲིས་ནས་ཀྱང་། ། དེ་འོག་མཐིང་ཤུན་དག་གིས་ནི། ། རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོའི་གཟུགས་བྲིས་ལ། ། དེ་གཉིས་དག་གི་བར་དུ་ནི། ། བསྒྲུབ་བྱའི་མིང་རྣམས་བྲིས་ནས་ཀྱང་། ། ཤུགས་ལྡན་པ་དང་མགོ་འཆོས་དང་། ། ཀུན་དུ་རྒྱུག་པ་ཡན་ཆོད་ཀྱི། ། རྣམ་གསུམ་པོ་ནི་ཐམས་ཅད་ཀུན། ། ཆོས་མཐུན་སྤྱོད་པས་བཙལ་ནས་ཀྱང་། ། བྱན་པོ་དེ་རྫོགས་རྫས་རྣམས་ལ། །

Then the Vajra Master, with the nectar of the three syllables, performs the burning and purification. Once the nectar has melted and the offerings and praises to the Sugatas are complete, the activities are entrusted, and the target is accomplished by reciting the wrathful mantras. Having placed the target upon a wind mandala within the wheel, immeasurable wrathful deities are emanated. From their mouths, black whirlwinds are released, which lift the target up; then the Wind God of the northwest boundary specifically stirs that very one and delivers it to the very limits of space. In this way, the ritual should be performed and the target delivered three times by the three deities. This is the fourth section: the application of the wheel of the assembly for expulsion. As for the wheel of the assembly for suppression, all the common rituals are consistent with those for bestowing benefit. The specific ritual is taught as follows: in a secluded mountain location, the Master faces south and wears dark yellow or black ornaments. Having completed the rituals and so forth, in front of the yogis, upon a cloth from a charnel ground, one draws Mount Meru with orpiment or realgar juice, or with gold. Below that, one draws the form of the great ocean with indigo. Between these two, one writes the names of the target. Then, having sought out all three types—those that are powerful, those that are head-turning, and those that run everywhere—through conduct consistent with the Dharma, and having completed the ritual, [one applies them] to the substances.

ཡིད་འོང་དཔག་མེད་བཤམས་ནས་ཀྱང་། ། བསྐོར་ནས་སློབ་དཔོན་ལ་ཕུལ་བས། ། ཆོ་ག་ལ་སོགས་རྫོགས་ནས་ནི། ། དཀྱིལ་འཁོར་གཉིས་པའི་ཆོ་ག་ཡིས། ། སྔགས་བཟླས་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་པ་གཉིས། ། ཏིང་འཛིན་ལྡན་པས་བསྒྲུབ་བྱ་སྟེ། ། མིང་གི་ཡི་གེ་བསྐྱེད་ནས་ཀྱང་། ། ཡི་གེ་གཉིས་པོ་རི་རབ་བྲི། ། རྒྱ་མཚོ་བསྐྱེད་ནས་མནན་པར་བྱ། ། དཀྱིལ་འཁོར་མཐའ་མའི་ཆོ་ག་ཡིས། ། ཁང་པའི་ཕྱི་རོལ་དག་ཏུ་ནི། ། དྲག་པོའི་འབྲུབ་ཁུང་བྱས་ནས་ཀྱང་། ། ནག་པོས་ཁ་ནི་བཅད་ནས་ཀྱང་། ། དེ་སྟེང་ལས་ཀྱི་རྒྱ་གྲམ་བྲི། ། དེ་སོགས་ཆོ་གའི་སྦྱོར་བས་སུ། ། མཁའ་འགྲོ་རྣམས་ཀྱིས་མནན་པར་བྱའོ། ། མནན་པའི་ཚོགས་ཀྱི་སྦྱོར་ཀ་སྟེ་ལྔ་པའོ། ། ། ། གསད་པའི་ཚོགས་ཀྱི་སྦྱོར་ཀ་ནི། ། ཐུན་མོང་ཆོ་ག་ཐམས་ཅད་ནི། ། ཕན་གདགས་པ་དང་མཐུན་པར་བསམ། ། ཁྱད་པར་ཆོ་ག་བསྟན་པ་ནི། ། དུར་ཁྲོད་འཇིགས་པའི་གནས་དག་ཏུ། ། སློབ་དཔོན་ལྷོ་ཕྱོགས་ཁ་བལྟས་ཏེ། ། གནག་ཅིང་དྲག་པོའི་རྒྱན་ཆ་གོན། ། རྣལ་འབྱོར་རྣམས་ཀྱི་མདུན་དུ་ནི། ། དུར་ཁྲོད་རས་ལ་གཟུགས་བྲིས་ལ། ། ཕུར་བུ་གྲི་གུག་མཚོན་ཆ་རྣམས། ། ཁྲོ་བོའི་སྔགས་ཀྱིས་བྱིན་བརླབས་ནས། ། ཕུར་བུས་གདབ་ཅིང་གྲི་གུག་གཏུབ། ། ཐུན་མོང་རྫས་རྣམས་སྟེང་དུ་ནི། ། གདོང་པ་ཅན་ནི་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས། ། གསུམ་དང་ལྡན་པ་ཡིད་དུ་འོང་། ། སློབ་དཔོན་ལ་ནི་ཕུལ་ནས་ཀྱང་། ། དང་པོ་བསྒྲུབ་བྱ་དེ་ཉིད་ལ། ། བཀུག་ནས་ཁྲོ་བོའི་མཚོན་ཆ་ཡིས། ། གསང་བའི་ཆོ་ག་བྱས་ནས་སུ། ། རྩ་གཅིག་ལ་སོགས་སྔགས་ཀྱིས་ནི། ། དེ་བཞིན་བྱིན་བརླབས་བྱས་ནས་ནི། ། དང་པོ་འཁོར་ལོ་མཆོད་ནས་ཀྱང་། །

Having arranged immeasurable, pleasing offerings and circumambulated, they are presented to the master. Once the rituals and so forth are complete, through the ritual of the second maṇḍala, the practitioner endowed with meditative concentration (samādhi) should perform the mantra recitation one hundred and eight times twice. Having generated the syllables of the name, one should draw the two syllables upon Mount Meru and generate the ocean to suppress them. Through the ritual of the final maṇḍala, outside the house, one should construct a fierce pit, seal its opening with black [substances], and draw a crossed-vajra (viśvavajra) upon it. Through the application of such rituals, the ḍākinīs shall suppress [the target]. This is the fifth section: the application of the ritual of suppression. As for the application of the ritual of killing: all common rituals should be conceived in accordance with the intent to benefit. The explanation of the specific ritual is as follows: in a terrifying charnel ground, the master faces south and dons dark, fierce ornaments. In front of the yogins, having drawn an image on a cloth from a charnel ground, one consecrates kīlas, curved knives (kartṛka), and other weapons with the wrathful mantras. One strikes with the kīlas and hacks with the curved knives. Upon the common substances, with various masks, one presents the three-fold pleasing [offerings] to the master. First, having summoned the very target, one performs the secret ritual with the weapons of the wrathful deities. Having likewise performed the consecration with the mantras of twenty-one [recitations] and so forth, one first makes offerings to the wheel.

ཆོ་ག་ལ་སོགས་རྫོགས་བྱས་ལ། ། སླར་ཡང་བསྒྲུབ་བྱ་བཀུག་ནས་ནི། ། མདུན་བསམས་གསད་པའི་སྦྱོར་བ་ཡིས། ། ཆོ་ག་རྫོགས་ནས་ཐ་མ་ནི། ། མཁའ་འགྲོ་མ་ཡིས་གསད་པ་ཡི། ། སྦྱོར་བས་ཆོ་ག་རྫོགས་པར་བྱའོ། ། གསད་པའི་ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་སྦྱོར་ཀ་སྟེ་དྲུག་པའོ། ། ། ། སྲེག་པ་ཚོགས་ཀྱི་སྦྱོར་ཀ་ནི། ། ཆོ་ག་ཐམས་ཅད་གཞན་དང་མཐུན། ། དཀྱིལ་འཁོར་གསུམ་དུ་སྦྱིན་སྲེག་གསུམ། ། རྣལ་འབྱོར་པ་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱིས། ། སྔགས་ལ་སོགས་པའི་འཁོར་ལོ་ཡིས། ། བསྐོར་བའི་ཚུལ་དུ་ཐ་མ་ནི། ། ལས་མཁན་གྱིས་ནི་བསྲེག་པར་བྱའོ། ། དེ་ཡི་ཆོ་ག་ཐམས་ཅད་ནི། ། སྦྱིན་སྲེག་ཆོ་གར་ཤེས་པར་བྱའོ། ། སྲེག་པའི་ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་སྦྱོར་ཀ་སྟེ་བདུན་པའོ། ། ། ། བསྟབས་པ་ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ནི། ། ཆོ་ག་ཐམས་ཅད་གཞན་དང་མཐུན། ། ཁྱད་པར་ཆོ་ག་བསྟན་པ་ནི། ། རྣམ་པར་བམ་པ་མ་ཡིན་པའི། ། མཚན་ལྡན་བམ་ཆེན་བླངས་ནས་ནི། ། མིང་གི་ཡི་གེ་བསྐྱེད་ནས་ཀྱང་། ། དེ་ཉིད་དཀྱིལ་འཁོར་གསུམ་པོ་ལ། ། བསྟབས་ཏེ་ཡང་ན་རྫས་ལ་ནི། ། བསམས་ཏེ་བྱིན་བརླབས་བྱས་ནས་ཀྱང་། ། གར་མ་དབྱུག་སྔོན་རྟ་མགྲིན་གྱིས། ། ལན་གསུམ་ལན་བདུན་ཉི་ཤུ་གཅིག། བསྟབས་པའི་ཚོགས་ནི་མཁས་པས་སོ། ། དེ་ནས་ཕྱི་རོལ་དག་ཏུ་བྱ། ། དེ་ལྟར་གཉིས་བསྟབས་གསུམ་དུ་བསྟབས། ། སློབ་དཔོན་མན་ངག་ཤེས་པར་བྱའོ། ། བསྟབས་པ་ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་སྦྱོར་ཀ་སྟེ་བརྒྱད་པའོ། ། ། ། ཐུན་གསུམ་ཐུན་བཞི་དག་ཏུ་ནི། ། ཉིན་དང་མཚན་ནི་ལན་གསུམ་དུ། ། ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་སྦྱོར་ཀ་ལ། ། རྣལ་འབྱོར་ཅན་གྱིས་བརྩོན་པར་བྱའོ། །

Having completed the ritual and so forth, once again summon the object of accomplishment. Visualizing them before you, through the application of the rite of slaying, and having completed the ritual, at the end, one should complete the ritual through the application of slaying by the ḍākinīs. This is the sixth application: the application of the maṇḍala of the assembly for slaying. Regarding the application of the assembly for burning: all other rituals are the same. There are three fire offerings in the three maṇḍalas. All yogins, by means of the maṇḍala of the mantra and so forth, should finally perform the burning in the manner of a circumambulation by the ritual assistant. All of its rituals should be understood according to the ritual of fire offering. This is the seventh application: the application of the maṇḍala of the assembly for burning. Regarding the maṇḍala of the assembly for offering: all other rituals are the same. As for the explanation of the specific ritual: having taken a qualified "great corpse" (bhaṃ chen) that is not putrid, and having generated the syllables of the name, offer it to the three maṇḍalas. Alternatively, having visualized the substances and performed the consecration, the wise one should offer the assembly three, seven, or twenty-one times to Ḍombī, Nīladaṇḍa, and Hayagrīva. Then, one should perform it outside. Thus, having offered twice and offered thrice, the master should understand the pith instructions. This is the eighth application: the application of the maṇḍala of the assembly for offering. During the three or four sessions, three times during the day and night, the yogin should apply himself to the application of the maṇḍala of the assembly.

དངོས་གྲུབ་རྣམ་གཉིས་འདོད་པ་དང་། ། བར་ཆད་རྣམ་གཉིས་བསལ་བའི་ཕྱིར། ། ཆོ་ག་འདི་བྱས་དགེ་བས་སུ། ། ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་ཤོག། ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་སྦྱོར་ཀ་སློབ་དཔོན་བྷ་བས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ། ། ། ། ལོ་ཙཱ་བ་དགེ་སློང་ཚུལ་ཁྲིམས་གཞོན་ནུས་བསྒྱུར་ཅིང་གཏན་ལ་ཕབ་པའོ། །

In order to attain the two types of accomplishments and to eliminate the two types of obstacles, I have performed this ritual. By this merit, may all beings attain enlightenment. This concludes the Gaṇacakra-vidhi composed by the master Bhava. It was translated and finalized by the translator, the monk Tsultrim Zhönnu.