A Maṇḍala Ritual for the Great Lord of Yakṣas, the Blue-Clad Vajrapāṇi

༄༅༅། ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། མ་ཧཱ་ཡཀྵ་སེ་ནཱ་པ་ཏ་ཡེ་ནཱི་ལཱཾ་བ་ར་དྷ་ར་བཛྲ་པཱ་ཎི་མཎྜལ་བི་དྷི་ནཱ་མ། བོད་སྐད་དུ། གནོད་སྦྱིན་གྱི་སྡེ་དཔོན་ཆེན་པོ་ལག་ན་རྡོ་རྗེ་གོས་སྔོན་པོ་ཅན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཆོ་ག་ཞེས་བྱ་བ། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། བདུད་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཚར་གཅོད་པའི། ། མཐུ་སྟོབས་ཅན་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས། ། ཆགས་ལ་མོས་པར་གྱུར་པ་ཡི། ། རྣལ་འབྱོར་ལམ་པའི་དོན་ཆེད་དུ། ། རྒྱུད་རྣམས་ཀུན་དང་མི་འགལ་བའི། ། དཀྱིལ་འཁོར་ཆོ་ག་བཤད་པར་བྱ། ། སློབ་དཔོན་མཚན་ཉིད་ལྡན་པ་ཡིས། ། སྔོན་དུ་བསྙེན་པ་རྫོགས་བྱས་ཏེ། ། དེ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་བྲི་བར་བྱ། ། ཡིད་དུ་འོང་བའི་གནས་དག་ཏུ། ། དྲི་བཟང་ཙནྡན་སྤོས་ཀྱིས་བྱུགས། ། དྲི་ཞིམ་མེ་ཏོག་མཆོད་བཀྲམ་ནས། ། ལྷོ་རུ་ཁ་བལྟས་རོལ་པའི་འདུག་སྟངས་བྱ། ། ཡང་ན་བསྙེན་པ་ཞི་བའི་ཚུལ་ཡིན་པས། ། ཤར་དུ་ཁ་བལྟས་སེམས་དཔའི་སྐྱིལ་ཀྲུང་བཅའ། ། འཁོར་བའི་འདམ་དུ་བྱིང་བ་ཡི། ། འགྲོ་ལ་ཕན་དང་སྐྱོབ་པའི་ཕྱིར། ། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་དམིགས་པར་བྱ། ། བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་ཚུལ་བསྒོམ་བྱ། ། དེ་ནས་བཟླས་བརྗོད་ཚུལ་བཞིན་བྱ། ། དཀྱིལ་འཁོར་གཙོ་བོའི་འབུམ་དུ་བཟླས། ། དེ་ལས་གཞན་པ་ཁྲི་རུ་བཟླས། ། མཚན་མ་རྣམ་གསུམ་ཐོབ་པ་ཡིས། ། ཡང་ན་བསྙེན་སྦྱོར་གོམས་པས་ནི། ། རྡུལ་ཚོན་དཀྱིལ་འཁོར་བརྩམ་པར་བྱའོ། ། སློབ་མ་སྣོད་དང་ལྡན་པ་ཡིས། ། དང་པོར་གསོལ་གསུམ་བཏབ་ནས་ནི། ། བསྙེན་རྫོགས་གཏིང་ལ་གདབ་པར་བྱ། ། དང་པོར་ས་ནི་བརྟག་པར་བྱ། ། ཕྱོགས་གཅད་དབྱིབས་ལྡན་སྐྱོན་བྲལ་བའི། །

In the language of India: Mahāyakṣasenāpatinīlāmbaradhara-vajrapāṇi-maṇḍala-vidhi-nāma. In the language of Tibet: Gnod sbyin gyi sde dpon chen po lag na rdo rje gos sngon po can gyi dkyil 'khor gyi cho ga zhes bya ba (The Ritual of the Maṇḍala of the Great Yakṣa General Vajrapāṇi of the Blue Robe). Homage to the Blessed One, the Vajra Holder. Having prostrated to the one of great power who subdues all māras, I shall explain the maṇḍala ritual that does not contradict any of the tantras, for the sake of yogins who are inclined toward passion. A master endowed with the proper characteristics, having first completed the preliminary retreat, should then draw the maṇḍala. In a delightful location, anoint the ground with fragrant sandalwood incense and scatter sweet-smelling flowers. Facing south, assume the playful posture (līlāsana). Alternatively, since the retreat is of a peaceful nature, face east and assume the bodhisattva posture (sattvaparyaṅka). For the sake of benefiting and protecting beings who are submerged in the mire of saṃsāra, one should focus with great compassion and meditate on the stages of the generation process (utpattikrama). Then, perform the recitation (japa) according to the rules: recite the mantra of the principal deity of the maṇḍala one hundred thousand times, and the others ten thousand times. Once the three signs are obtained, or through mastery of the preparatory retreat, one should commence the colored powder maṇḍala. A disciple who is a suitable vessel should first make three requests, and then the master should bestow the final retreat. First, the site must be examined; it should be a location with a defined direction and shape, free from defects.

མཁས་པས་ཅི་ནུས་བརྟག་པར་བྱ། ། མཎྜལ་ལགས་བྱས་མེ་ཏོག་དགྲམ། ། ལྷ་ཡི་གནས་དང་གདན་དུ་བསམ། ། ལྷ་བསྐྱེད་ལ་སོགས་བྱས་ནས་ནི། ། མཆོད་དང་བསྟོད་པ་ཚུལ་བཞིན་བྱ། ། དགོངས་ཤིག་དུས་གསུམ་མགོན་པོ་རྣམས། ། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་མཆོད་པ་དང་། ། སློབ་མ་རྣམས་ལ་སྨན་སླད་དུ། ། བདག་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་ཡིས། ། དཔལ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཡི། ། དཀྱིལ་འཁོར་དམ་པ་འདྲི་བར་འཚལ། ། རྒྱལ་བ་སྲས་དང་བཅས་རྣམས་ཀྱིས། ། བདག་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་ཏུ་གསོལ། ། ཞེས་ལན་གསུམ་དུ་བརྗོད་དེ་གསོལ་བ་གདབ་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ཆོས་སྐྱོང་བའི་སྲུང་མ་རྣམས་ལ། མཆོད་དང་གཏོར་མ་བྱིན་ནས་ནི། ། བསྟོད་ཅིང་གསོལ་བ་གདབ་པར་བྱ། ། དེ་ནས་ལས་ཐམས་ཅད་པའི་ཐབ་ཁུང་དུ་སྦྱིན་སྲེག་གིས་སྦྱར་བར་བྱའོ། ། སྦྱིན་སྲེག་གྲུབ་པར་མ་གྱུར་ན། ། ལས་ཐམས་ཅད་པའི་གསང་སྔགས་ཆུས། ། བགེགས་ནི་ཉེ་བར་ཞི་བར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ཇི་ལྟར་བརྟགས་པའི་དབུས་སུ། བྱིན་རླབས་རྡོ་རྗེས་ཁྲུ་གང་བརྐོ། ། སྐྱོན་རྣམས་སྤངས་ནས་ས་རིམ་བཅལ། ། འཐས་པར་བཅགས་ལ་བྱུག་པར་བྱ། ། སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱས་བྱིན་རླབས་པའི། ། རི་རབ་གཞལ་ཡས་བསྐྱེད་ནས་ནི། ། ལྷ་བསྐྱེད་ལ་སོགས་རྫོགས་བྱས་ལ། ། དེ་ནས་སྐད་ཅིག་མྱུར་དུ་ཁྲོས། ། འཁོར་རྣམས་ཀྱིས་ནི་གསོལ་བ་གདབ། ། ཁྲོ་བོའི་མིག་དང་རྐང་སོགས་བྱིན་གྱིས་བརླབ། ། རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་གཉིས་བཟུང་ནས། ། སྟང་སྟབས་སྦྱོར་བ་ལ་སོགས་ཀྱིས། ། བགེགས་རྣམས་མ་ལུས་ཚར་གཅད་དོ། ། དེ་ནས་ས་ཡི་ལྷ་མོ་ལ། ། མཆོད་བསྟོད་གསོལ་བ་བཏབ་པ་ཡིས། ། དབང་པོ་ཕྱིར་ནི་སྟ་གོན་གནས། །

The wise should examine [the site] as much as possible. Having prepared the maṇḍala, scatter flowers and visualize the abodes and seats of the deities. Having performed the generation of the deities and so forth, one should properly present offerings and praises. "Pay heed, O Protectors of the three times! For the sake of making offerings to all the Buddhas and for the benefit of the disciples, I, who am called [name], desire to draw the sublime maṇḍala of the glorious Vajradhara. O Victors and your Sons, please grant me your blessings!" Thus, one should make this supplication three times. Then, having presented offerings and torma to the Dharma-protecting guardians, one should praise them and make supplications. After that, one should perform a fire offering in the hearth for all activities. If the fire offering is not completed, one should pacify the obstructing spirits with water consecrated by the mantra for all activities. Then, in the center of the site as previously examined, one should dig a cubit deep with a consecrated vajra. Having removed defects, level the ground, stamp it firm, and smear it. Having generated Mount Meru and the celestial palace through mantras and mudrās, and having completed the generation of the deities and so forth, one should then swiftly assume the wrathful form. The retinue should make supplications, and one should consecrate the wrathful eyes, feet, and so on. Holding the vajra and bell, through the application of postures and so forth, one should utterly subdue all obstructing spirits without exception. Then, by making offerings, praises, and supplications to the Earth Goddess, she is prepared for the preliminary consecration.

བདུད་རྩི་ཐིག་ལེ་ལ་སོགས་བྱ། ། ལྷ་རྣམས་ཆོ་ག་ལ་སོགས་རྫོགས། ། དེ་ནས་གསོལ་བ་གདབ་པར་བྱ། ། བདུག་སྤོས་ལག་ཐོགས་པུས་བཙུགས་ལ། ། བཅོམ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་མཆོག། རིག་སྔགས་རྒྱལ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། ཐུགས་རྗེའི་བདག་ཉིད་ཅན་རྣམས་ཀྱིས། ། དཀྱིལ་འཁོར་དག་ནི་བྲི་བར་བྱ། ། སློབ་མ་རྣམས་ལ་བརྩེ་བ་དང་། ། ཁྱེད་རྣམས་ལ་ཡང་མཆོད་པའི་ཕྱིར། ། བཅོམ་ལྡན་བདག་ནི་གུས་པ་ལ། ། དེ་ནི་གནང་བ་མཛད་པར་རིགས། ། སངས་རྒྱས་འགྲོ་དོན་བྱ་དོན་གསོལ། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གསང་སྔགས་ལྷ། ། འཇིག་རྟེན་སྐྱོང་དང་མཐུ་ཆེན་དང་། ། གང་ཡང་རྡོ་རྗེའི་སྤྱན་མངའ་བའི། ། སེམས་ཅན་བསྟན་ལ་དགའ་བ་རྣམས། ། བདག་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་ཡིས། ། རྡོ་རྗེ་འཛིན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ། ། ཡོ་བྱད་ཅི་ཡོད་པས་འདྲི་ན། ། དེང་བདག་སློབ་མར་བཅས་པ་ལ། ། ཐུགས་བརྩེ་བར་ནི་དགོངས་སུ་གསོལ། ། ཚོགས་པ་ཐམས་ཅད་དཀྱིལ་འཁོར་དུ། ། བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་མཛད་དུ་གསོལ། ། དེ་ལྟར་ལན་གསུམ་གསོལ་བཏབ་ནས། ། ར་བ་དྲ་བས་མཚམས་བྱའོ། ། གསེར་ལ་སོགས་པའི་བུམ་པ་ཡི། ། ལྟོ་བ་ཆེ་བ་མགྲིན་རིང་བ། ། སྐྱོན་སྤངས་ཉེས་པ་བྲལ་བ་དང་། ། ཡོན་ཏན་ལ་སོགས་ལྷ་གྲངས་བསྟུན། ། རྫས་དང་ཁ་རྒྱན་མགུལ་ཆིངས་ལྡན། ། མཚན་མ་རྫོགས་ནས་བྱིན་གྱིས་བརླབ། ། རྣམ་རྒྱལ་ལས་ཀྱི་བུམ་པ་ལ། ། ཁྱད་པར་ཆོ་ག་ལ་སོགས་བྱ། ། དེ་ནས་སློབ་མ་བློ་ལྡན་ལ། ། སློབ་དཔོན་གྱིས་ནི་ཆོ་ག་བྱ། ། སློབ་མ་སྒོ་ཡི་དྲུང་གནས་ཏེ། ། དགའ་ཆེན་ཁྱོད་བདག་སྟོན་པ་བས། ། སློབ་དཔོན་ཁྱོད་ནི་དགོངས་སུ་གསོལ། ། བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོའི་ཚུལ་བསྟན་པ། །

One should perform the nectar-drop (amṛtabindu) and so forth, and complete the rituals for the deities. Then, one should make the supplication: holding incense in hand and kneeling, one should say: "Homage to the supreme Vajradhara, the King of Vidyā-mantras! May those whose nature is compassion draw the maṇḍala. Out of love for the disciples and for the sake of making offerings to you, O Blessed One, I am devoted; it is right that you grant me permission. I pray that you act for the benefit of the Buddhas and the welfare of beings. Bodhisattvas, Secret Mantra deities, World Protectors, and those of great power, and whoever possesses the Vajra Eye, those beings who delight in the Teaching: I, who am called [name], am about to draw the maṇḍala of the Vajradhara with whatever materials are available. Please look upon me and my disciples with compassion today. I pray that you grant your blessings to the entire assembly in the maṇḍala." Having supplicated in this way three times, one should establish the boundary with the fence and the lattice. For the vases, such as those made of gold and so forth, the belly should be large and the neck long. They should be free of defects and faults, and their number should correspond to the number of deities and their qualities. They should be provided with the ritual substances, mouth-ornaments, and neck-cloths. Once the signs are complete, they should be blessed. For the Victory Vase (vijayakalaśa) and the Activity Vase (karmakalaśa), one should perform the specific rituals and so forth. Then, the master should perform the ritual for the intelligent disciple. The disciple, standing before the door, should say: "O Great Joy, you are my teacher; O Master, please attend to me! You who have shown the way of Great Enlightenment..."

མགོན་པོ་ཆེན་པོ་བདག་འཚལ་ལོ། ། དམ་ཚིག་དེ་ནི་སྩལ་དུ་གསོལ། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་བདག་ལ་སྩོལ། ། སངས་རྒྱས་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ཏེ། ། དཀོན་མཆོག་གསུམ་ནི་བདག་ལ་སྩོལ། ། ཐར་པ་ཆེན་པོའི་གྲོང་མཆོག་ཏུ། ། མགོན་པོ་བདག་ཉིད་འཇུག་པར་འཚལ། ། དེ་ལྟར་ལན་གསུམ་གསོལ་བཏབ་ནས། ། སློབ་དཔོན་གཙོ་བོའི་ཏིང་འཛིན་ཞུགས། ། ཚིགས་བཅད་འདི་ནི་གསང་སྔགས་སྦྱིན། ། བུ་ཚུར་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཡིས། ། གསང་སྔགས་ཚུལ་སྤྱོད་ཆོ་ག་འདི། ། ཁྱོད་ལ་ཡང་དག་བསྟན་པར་བྱ། ། ཁྱོད་ནི་ཚུལ་ཆེན་སྣོད་ཡིན་ཏེ། ། དུས་གསུམ་འབྱུང་བའི་སངས་རྒྱས་རྣམས། ། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་དང་། ། རྡོ་རྗེ་གསང་སྔགས་རབ་བསྒོམ་པའི། ། དཔའ་བོ་བྱང་ཆུབ་ཤིང་དྲུང་དུ། ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་མཚན་མེད་བརྙེས། ། གསང་སྔགས་སྦྱོར་བ་མཉམ་མེད་དེ། ། ཤཱཀྱ་སེང་གེ་སྐྱོབ་པ་ཡིས། ། བདུད་སྡེ་ཤིན་ཏུ་མི་བཟད་པའི། ། དཔུང་ཆེན་དག་ཀྱང་དེ་ཡིས་བཅོམ། ། འཇིག་རྟེན་རྗེས་འཇུག་པར་རྟོགས་ནས། ། འཁོར་ལོ་བསྐོར་ནས་མྱ་ངན་འདས། ། དེ་བས་ཀུན་མཁྱེན་ཐོབ་བྱའི་ཕྱིར། ། བུ་ཡིས་བློ་གྲོས་འདི་གྱིས་ཤིག། ཅེས་སྨྲས་སོ། ། དེ་ནས། སྐྱབས་འགྲོ་སྡིག་བཤགས་ལ་སོགས་ཀུན། ། ཕྱག་རྒྱའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱ། ། སྲོག་ཆགས་རྣམས་ནི་གསད་མི་བྱ། ། མ་བྱིན་པར་ཡང་མི་བླང་ངོ་། ། འདོད་པ་དག་ཀྱང་སྤྱད་མི་བྱ། ། རྫུན་དུ་སྨྲ་བར་མི་བྱའོ། ། ཉེས་པ་ཀུན་གྱི་རྩ་བ་ཡི། ། ཆང་ནི་མྱོས་པར་བཏུང་མ་ཡིན། ། སེམས་ཅན་གདུལ་བྱ་མ་གཏོགས་པ། ། བྱ་བ་མ་ཡིན་ཐམས་ཅད་སྤང་། ། དམ་པ་ཉེ་བར་བསྙེན་བྱ་ཞིང་། །

"O Great Protector, I seek you! Please grant me the samaya. Grant me the bodhicitta. Grant me the Three Jewels: the Buddha, the Dharma, and the Saṅgha. O Protector, I wish to enter the supreme city of great liberation." Having thus made the request three times, the master enters the samādhi of the principal deity. He then bestows the secret mantra with these verses: "Come, child! This ritual of the practice of the Secret Mantra of the Mahāyāna shall be correctly taught to you. You are a vessel for the great way. The Buddhas who appear in the three times, through the vajra of body, speech, and mind, and by intensely meditating on the vajra secret mantra, attained the signless state of omniscience at the foot of the Bodhi tree. This application of secret mantra is peerless. By it, the Protector Śākyasiṃha defeated the great and most formidable hosts of Māra. Having understood how to follow the world, he turned the wheel of Dharma and passed into nirvāṇa. Therefore, my child, apply your intellect to this in order to attain omniscience." Thus he spoke. Then, one should understand that all practices, such as taking refuge and confessing misdeeds, are contained within the maṇḍala of the mudrā. One must not kill living beings, nor take what is not given, nor engage in sexual desire, nor speak lies. One must not drink intoxicants, the root of all faults. Except for the sake of taming sentient beings, one must abandon all improper actions. One should attend upon the holy ones.

རྣལ་འབྱོར་ཅན་དུ་བསྙེན་བཀུར་བྱ། ། ལུས་ཀྱི་ལས་ནི་རྣམ་གསུམ་དང་། ། ངག་གི་ལས་ནི་རྣམ་པ་བཞི། ། ཡིད་ཀྱི་ལས་ནི་རྣམ་གསུམ་དང་། ། ཅི་ནུས་པ་རུ་རྗེས་སུ་བསྲུང་། ། སེམས་ཅན་དོན་ལ་རྒྱབ་མི་ཕྱོགས། ། ཐེག་པ་དམན་ལ་འདོད་མི་བྱ། ། འཁོར་བ་དག་ཀྱང་སྤང་མི་བྱ། ། རྟག་ཏུ་མྱ་ངན་འདའ་མི་བྱ། ། ལྷ་དང་ལྷ་མིན་གསང་བ་པ། ། དེ་ལ་བརྙས་པར་མི་བྱ་ཞིང་། ། ཕྱག་རྒྱ་བཞོན་པ་མཚོན་ཆ་དང་། ། མཚན་མ་འགོམ་པར་མི་བྱའོ། ། དེ་ལྟར་དམ་ཚིག་ཕོག་པ་དག། བློ་ལྡན་ཁྱོད་ཀྱིས་རྟག་ཏུ་བསྲུང་། ། མདོར་ན་རྩ་བ་ཡན་ལག་གི། ། དམ་ཚིག་ཉིན་མཚན་བགྲང་ཞིང་བསྲུང་། ། དེ་ནས་བླ་མས་གསུངས་པ་ཡི། ། སྡོམ་པ་ལེགས་པར་གཟུང་བར་བྱ། ། ཚུལ་ཁྲིམས་ཞེས་བྱ་སོགས་པ་ནི། ། དུས་འདི་ནས་ནི་བཟུང་ནས་ནི། ། ཇི་སྲིད་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོའི་བར། ། བདག་ནི་རབ་ཏུ་ལྡོག་པར་བགྱི། ། དེ་ལྟར་སྡོམ་པ་དང་ལྡན་པའི་སློབ་མ་ལ། སྙིང་ག་དང་མགྲིན་པ་དང་དཔྲལ་བ་གསུམ་དུ་རྡོ་རྗེ་ཁུ་ཚུར་གྱིས་དྲིའི་ཐིག་ལེ་གསུམ་དུ་བྱ་སྟེ། ཉི་མ་དང་ཟླ་བ་དང་པདྨ་གསུམ་ལ་ཡི་གེ་གསུམ་སོ་སོར་བཀོད་ལ། སྐུ་གསུང་ཐུགས་སུ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་ཅིང་ལས་ཐམས་ཅད་པའི་སྔགས་ཀྱིས་བསྲུང་བར་བྱའོ། ། དེ་ནས་མཆོད་པ་བྱ་སྟེ། སྤྱི་བོར་མེ་ཏོག་དང་སྤོས་སོ། ། མར་མེ་དང་དྲི་ནི་སྙིང་གར་རོ། ། ལྷ་བཤོས་མདུན་དུའོ། ། དེ་ནས་ཚིག་ནི་འདིས་སུ་སྦྱིན། ། དུས་འདི་ནས་ནི་བཟུང་ནས་སུ། ། འཁོར་བའི་ཉེས་པས་མ་གོས་པར། ། མཆོད་པ་དག་དང་ལྡན་པར་ནི། ། དུས་ཀུན་དུ་ནི་བདེ་བར་མནོས། ། དེ་ནས་ཚེམས་ཤིང་ལ་སོགས་སྦྱིན་པར་བྱ། །

One should honor those who are practitioners of yoga. One should, to the best of one's ability, guard the three types of physical actions, the four types of verbal actions, and the three types of mental actions. One should not turn one's back on the welfare of sentient beings. One should not desire the Lesser Vehicle. One should not abandon saṃsāra, nor should one always seek nirvāṇa. One should not treat with contempt gods, asuras, or guhyakas. One should not step over mudrās, vehicles, weapons, or ritual symbols. You, the wise one, must always guard the samayas thus conferred. In short, count and guard the root and branch samayas day and night. Then, one should properly take up the vows as spoken by the guru. Regarding the words "ethical discipline" and so forth: "From this time forth, until I reach the heart of enlightenment, I shall never turn back." For the disciple who possesses the vows in this way, one should apply three drops of scented water with the vajra-fist at the three places—the heart, the throat, and the forehead. Having placed the three syllables respectively upon the sun, the moon, and the lotus, one should bless them as body, speech, and mind, and protect them with the mantra of all activities. Then, one should make offerings: flowers and incense at the crown of the head; lamps and scents at the heart; and divine food in front. Then, one should give the following words: "From this time forth, remaining unstained by the faults of saṃsāra, may you always enjoy happiness, endowed with these offerings." Then, one should give the tooth-stick and so forth.

འཇིག་རྟེན་དུ་ནི་ཀུན་མཁྱེན་རྣམས། ། ཨུ་དུམྺཱ་རའི་མེ་ཏོག་བཞིན། ། བརྒྱ་ལམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་བཤད་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ཐིག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་ལ་སོགས་པ་ཤེས་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ཐིག་སྐུད་གདབ་པ་ནི། ། དཀྱིལ་འཁོར་སྤྱི་དང་མཐུན་པས་ན། ། ཚོན་རྣམས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་ནི། ། ཚོན་རྣམས་བཀྱེ་བའི་ལས་བྱའོ། ། པདྨ་འདབ་མ་བརྒྱད་དཀྱིལ་དུ། ། ཟླ་བ་ཉི་མའི་གདན་སྟེངས་སུ། ། གཙོ་བོ་བྲི་བར་བྱ་བ་ཡིན། ། འདབ་མ་བརྒྱད་ལ་ལྷ་བརྒྱད་བྲི། ། གྲུ་ཆད་བཞི་ལ་ལྷ་མོ་བཞི། ། སྒོ་བཞིར་སྒོ་བ་བཞི་བྲིའོ། ། དེ་ནས་རྒྱན་སོགས་བྲི་བར་བྱ། ། དེ་འོག་ལྷག་ཆད་བསྐང་བྱའོ། ། ནམ་མཁའ་འདེགས་པར་འདོད་པ་དང་། ། ཡང་བསྐྱེད་ཡང་སྡུད་བྱེད་པ་གཉིས། ། གོང་ལྟར་མོས་པ་འཇུག་པ་ཡིས། ། གཙོ་བོ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་རྫོགས་པ་ཡིན། ། འཁོར་རྣམས་སྤྲུལ་པའམ་ཆོ་གས་བསྐྱེད། ། དབུས་སུ་གཙོ་བོ་སྐུ་མདོག་སྔོན་པོ་སྟེ། ། ཞལ་གཅིག་ཕྱག་གཡས་རྡོ་རྗེ་བསྣམས། ། གཡོན་ནི་གདུལ་བྱའི་སྐབས་དང་སྦྱར། ། ཤར་གྱི་པདྨར་རྣམ་པར་རྒྱལ། ། སྐུ་མདོག་དམར་པོ་དབུ་གསུམ་པ། ། ཕྱག་གཡས་རྡོ་རྗེ་རྩེ་ལྔ་འཛིན། ། གཡོན་པས་དགྲ་སྟ་བར་མ་གཉིས། ། གུང་མོ་མཐེ་བོ་ངོས་མདུད་ནས། ། གཞན་རྣམས་ཡོངས་སུ་དཔྱང་བ་ཡིན། ། དེ་ཉིད་སྙིང་གར་བཟུང་ནས་ནི། ། དེ་འོག་ཞགས་པ་རལ་གྲི་བསྣམས། ། ལྷོ་ཡི་པདྨར་མགོན་པོ་ནི། ། སྐུ་མདོག་ནག་པོ་ཞལ་གཅིག་ཕྱག་གཉིས་པ། ། གཡས་གཡོན་ཙནྡན་བིང་ཆེན་ཞགས་པ་བསྣམས། ། ནུབ་ཀྱི་འདབ་མར་ལུས་ངན་པོ། ། སྐུ་མདོག་ལྗང་གུ་ཞལ་གཅིག་པ། ། ཕྱག་གཉིས་མཆོད་རྟེན་ནེ་ལེ་བསྣམས། །

In the world, the Omniscient Ones appear like the udumbara flower; thus, one should explain the Dharma beginning with the phrase "once in a great while." Then, one should understand the consecration of the lines and so forth. Next, regarding the laying of the lines: since it is in accordance with the general maṇḍala, one should consecrate the pigments and then perform the work of spreading the colors. In the center of an eight-petaled lotus, upon a seat of moon and sun, the principal deity is to be drawn. On the eight petals, the eight deities are to be drawn; on the four corners, the four goddesses; and at the four gates, the four gatekeepers are to be drawn. Then, the ornaments and so forth are to be drawn. After that, any omissions or additions should be rectified. Regarding the desire to lift up the sky and the two methods of repeatedly generating and withdrawing, through the engagement of devotion as described above, the completion with the principal deity as the precursor is achieved. The retinue is generated through emanation or ritual. In the center, the principal deity is blue in color, with one face and the right hand holding a vajra; the left hand is applied according to the occasion of the disciples. On the eastern lotus is Vijaya, red in color with three heads. The right hand holds a five-pronged vajra; the left hand holds an axe. With the middle and thumb fingers joined at the side, the others are fully extended. Holding that very [vajra] at the heart, he then holds a noose and a sword. On the southern lotus is the Protector, black in color with one face and two hands, holding a sandalwood club and a noose in the right and left hands respectively. On the western petal is Vaiśravaṇa, green in color with one face, holding a stūpa and a mongoose in his two hands.

བྱང་གི་འདབ་མར་བདུད་རྩི་འཁྱིལ། ། སྐུ་མདོག་སྔོན་པོ་ཞལ་གཅིག་པ། ། ཕྱག་གཉིས་བྲང་བསྣོལ་སྡིགས་མཛུབ་འཕྱར། ། ཤར་ལྷོའི་འདབ་མར་གནོད་སྦྱིན་བསྐྱེད། ། སྐུ་མདོག་དམར་ནག་ཞལ་གཅིག་པ། ། ཕྱག་གཉིས་གྲི་གུག་ཅང་ཏེའུ་བསྣམས། ། ལྷོ་ནུབ་པདྨར་རོ་ལངས་མ། ། སྐུ་མདོག་སྔོ་སྐྱ་ཞལ་གཅིག་མ། ། ཕྱག་གཉིས་རྡོ་རྗེ་ལྕགས་སྒྲོག་བཟུང་ནས་སུ། ། གུང་མོ་སྲིན་ལག་ལ་སོགས་གསུམ་པོ་རྣམས། ། དམ་པོར་བཀུག་ནས་ཡོངས་སུ་བསྡམ། ། མཐེབ་མཛུབ་བཞི་རྣམས་རབ་བརྐྱང་སྟེ། ། སྤྱི་བོར་ངེས་པར་བསྣོལ་བ་བསྣམས། ། ནུབ་བྱང་འདབ་མར་རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་མ། ། སྐུ་མདོག་དམར་སྐྱ་ཞལ་གཅིག་མ། ། ཕྱག་གཉིས་སྤྱི་བོར་སྦྱར་ནས་སུ། ། མེ་ལྕེ་ཕྲེང་བ་ཡོངས་སུ་འཛིན། ། བྱང་ཤར་མཚམས་ཀྱི་འདབ་མ་ལ། ། འཇིགས་བྱེད་ཁ་དོག་སྔོ་ནག་ལ། ། ཞལ་གསུམ་ཕྱག་དྲུག་ཞབས་གཉིས་པ། ། གཡས་ཀྱི་དང་པོས་གླང་པོ་བསྣམས། ། གཡོན་པས་གླང་ཆེན་པགས་པ་བསྣམས། ། དེ་འོག་དགྲ་སྟ་རྡོ་རྗེ་བསྣམས། ། ཐ་མས་མི་མགོ་ལྕགས་ཀྱུ་བསྣམས། ། གྲུ་ཆད་བཞི་ལ་ལྷ་མོ་བཞི། ། འོད་བསྐྱེད་སྐུ་མདོག་དཀར་མོ་ལ། ། ཞལ་གཅིག་ཕྱག་གཉིས་མེ་ཏོག་བསྣམས། ། ཡིད་འཕྲོག་མ་སྐུ་མདོག་སེར་མོ། ། ཞལ་གཅིག་ཕྱག་གཉིས་དྲིའི་སྤོས་ཕོར་བསྣམས། ། ཀུན་བཟང་མ་སྐུ་མདོག་དཀར་མོ། ། ཞལ་གཅིག་ཕྱག་གཉིས་རོ་མཆོག་བསྣམས། ། གླུ་སྒྲ་མ་སྐུ་མདོག་སྔོན་མོ། ། ཞལ་གཅིག་ཕྱག་གཉིས་སྒྲ་སྙན་གར། ། ཤར་གྱི་སྒོ་རུ་སྲོག་གཅོད་མ། ། ཞལ་གཅིག་ཕྱག་གཉིས་སྐུ་མདོག་མཐིང་། ། ཕྱག་གཉིས་ཐོ་བ་ཞགས་པ་བསྣམས། ། ལྷོ་སྒོར་དབུགས་རྔུབ་མ་སེར་མོ། །

On the northern petal is Amṛtakuṇḍalī, blue in color, with one face. His two hands are crossed at the chest, brandishing the threatening gesture. On the southeast petal, generate the Yakṣa; he is dark red in color with one face, holding a curved knife and a hand-drum in his two hands. On the southwest lotus is Vetālī, pale blue in color with one face, holding a vajra and iron shackles in her two hands. The middle, ring, and other three fingers are tightly bent and fully bound; the four thumbs and index fingers are fully extended, held crossed above the crown of the head. On the northwest petal is Vajraḍākinī, pale red in color with one face, her two hands joined at the crown, holding a garland of flames. On the petal in the northeast corner is Bhairava, dark blue in color, with three faces, six arms, and two legs. The first right hand holds an elephant; the left holds an elephant hide. Below those, he holds a battle-axe and a vajra; the last hands hold a human head and a hook. On the four corners are four goddesses: Prabhākarī is white in color, with one face and two hands holding a flower. Manoharā is yellow in color, with one face and two hands holding an incense burner. Samantabhadrā is white in color, with one face and two hands holding supreme flavors. Gītā is blue in color, with one face and two hands performing a dance with a lute. At the eastern gate is Jīvitāntikā, with one face and two hands, dark blue in color, holding a hammer and a noose. At the southern gate is Śvāsānā, yellow in color.

ཞལ་གཅིག་ཕྱག་གཉིས་ཧོམ་གཟར་ཞགས། ། ནུབ་སྒོར་ཁྲག་འཐུང་མ་སྐུ་མདོག་དམར་མོ། ། ཞལ་གཅིག་ཕྱག་གཉིས་གྲི་གུག་ཞགས། ། བྱང་སྒོར་ཤ་ཟ་མ་སྐུ་མདོག་སྔོན་མོ། ། ཞལ་གཅིག་ཕྱག་གཉིས་རྣོན་པོ་ཞགས། ། དེ་ལྟར་གསལ་བར་བསྐྱེད་ནས་སུ། ། ཡེ་ཤེས་དཀྱིལ་འཁོར་སྤྱན་དྲངས་ནས། ། ནམ་མཁར་བཞུགས་པ་དེ་ཉིད་ལ། ། མཆོད་བསྟོད་བྱས་ནས་དམ་ཚིག་གི། ། དཀྱིལ་འཁོར་དག་ལ་བསྟིམ་པར་བྱ། ། དེ་ནས་བདག་ཉིད་ཤར་སྒོ་རུ། ། དང་པོ་ཉིད་ནས་མེས་པོའི་ཚུལ། ། ཤར་སྒོ་རུ་ནི་གནས་པ་འམ། ། ཡང་ན་ཕྱི་ནས་སྲས་ཀྱི་ཚུལ། ། དེ་ནས་བྱིན་རླབས་དབང་བསྐུར་བྱ། ། མཆོད་དང་བསྟོད་པ་རྫོགས་བྱས་ལ། ། སྒྲུབ་པའི་བཟླས་བརྗོད་ཐིམ་པ་དང་། ། སློབ་མ་དཀྱིལ་འཁོར་གཞུག་པར་བྱ། ། དེ་ནས་ཡོལ་བས་བཅད་བར་དུ། ། ལས་ཀྱི་ཆུ་བོ་གཏོར་བ་དང་། ། གདོང་གཡོགས་བཅིང་བ་དང་། ཡོན་ཕུལ་ནས་ནི་མཐོང་བ་དྲི། ། ཆུ་བླུད་བཀའ་བསྒོ་བྱས་ནས་མེ་ཏོག་དོར། ། མིག་དབྱེ་ལྷ་ངོ་དེ་ནི་རིམ་བཞིན་བསྟན། ། དེ་ནས་དབང་བསྐུར་རིམ་བཞིན་བྱ། ། ཡབ་ཡུམ་སྙོམས་ཞུགས་འོད་ཟེར་ལས། ། བདེ་གཤེགས་འོད་བསྐུལ་བུམ་པར་ཐིམ། ། མ་འདྲེས་པས་ནི་འོད་ཞུ་ནས། ། སྤྱི་བོར་ཆུ་ཡི་དབང་བསྐུར་རོ། ། ཚིགས་བཅད་འདིས་ནི་སྦྱིན་པར་བྱ། ། སྐུ་གསུང་དམ་ཚིག་ལས་བྱུང་བའི། ། ཡེ་ཤེས་བདུད་རྩི་དྲི་མ་མེད། ། ལྷ་ཡི་ཆུ་ནི་དག་པ་ཡིས། ། མི་བསྐྱོད་པ་ཡི་དབང་བསྐུར་རོ། ། ཨོཾ་བཛྲ་ཨཱ་དཪྴ་ཛྙཱ་ན་ཨ་བྷི་ཥིཉྩ་ཞེས་པས་སོ། ། དབུ་རྒྱན་མན་ངག་ཤེས་བྱས་ལ། ། འདི་སྐད་དོ། ། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་རྒྱལ་སྲིད་དེ། ། དབུ་རྒྱན་རིན་ཆེན་དམ་པ་སྟེ། །

With one face and two hands, holding a hom ladle and a noose, at the western gate is the blood-drinker, red in color. With one face and two hands, holding a curved knife and a noose, at the northern gate is the flesh-eater, blue in color. With one face and two hands, holding a sharp blade and a noose—having thus clearly generated [the deities], one should invite the wisdom maṇḍala. To those residing in the sky, one should perform offerings and praises, and then dissolve them into the samaya maṇḍala. Then, at the eastern gate, one should first assume the manner of the grandfather, or else abide at the eastern gate in the manner of a son. Then, the blessings and empowerment should be conferred. Having completed the offerings and praises, and once the recitation of the practice has dissolved, the disciples should be led into the maṇḍala. Then, while separated by a curtain, the water of activity is sprinkled, the face-veil is bound, and after the fee is offered, the vision is inquired about. The water is given, the command is given, and the flower is cast. The eyes are opened, and the deities are shown in succession. Then, the empowerments should be conferred in order. From the light rays of the father and mother in union, the Sugatas are invoked and dissolve into the vase. Having melted into indivisible light, the water empowerment is conferred upon the crown of the head. This should be given with the following verse: "From the body, speech, and samaya, The stainless wisdom nectar, By the pure water of the deity, The empowerment of Akṣobhya is conferred." With "Oṃ vajra ādarśa jñāna abhiṣiñca," and having understood the pith instructions for the crown, it is said: "This is the sovereignty of all Buddhas, The supreme jewel crown."

དབུ་རྒྱན་རིན་ཆེན་མཆོག་འགྲོ་བས། ། རྫོགས་སངས་རྒྱས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། ཨོཾ་ས་མནྟ་ཛྙཱ་ན་རཏྣ་ནཱ་མ་ཧཱུཾ་ཏིཥྛ་ཨ་བྷི་ཥིཉྩ་ཞེས་པས་སོ། ། རྡོ་རྗེའི་མན་ངག་ཤེས་བྱས་ལ། ། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་རྡོ་རྗེའི་དབང་། ། མི་ཕྱེད་རྡོ་རྗེ་འོད་གསལ་བ། ། དམ་ཆོས་འབྱུང་བའི་སྒོར་གྱུར་པ། ། རྡོ་རྗེ་ཆོས་ཀྱི་དབང་བསྐུར་རོ། ། ཨོཾ་པྲ་ཏ་ཨ་བྷི་ཥེ་ཀ་ཛྙཱ་ན་བཛྲ་ཨ་བྷི་ཥིཉྩ། དྲིལ་བུའི་མན་ངག་ཤེས་བྱས་ལ། ། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ལྡན་པ་ཡིས། ། འགྲོ་དོན་མཉམ་མེད་བྱེད་པ་དང་། ། མཆོད་པའི་ལས་རྣམས་རྫོགས་བྱེད་པས། ། རྡོ་རྗེ་ལས་ཀྱི་དབང་བསྐུར་རོ། ། ཨོཾ་ཀྲི་ཏ་ཨ་ནུཏྟ་ཛྙཱ་ན་བཛྲ་ཨ་བྷི་ཥིཉྩ། མིང་གི་མན་ངག་ཤེས་བྱས་ལ། ། རྡོ་རྗེ་མིང་གི་དབང་བསྐུར་བས། ། བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོའི་བར་དུ་ནི། ། ཅིས་ཀྱང་མི་ཤིགས་མི་གཡོ་བས། ། རྡོ་རྗེའི་མིང་དུ་རབ་ཏུ་གྲགས། ། ཨོཾ་པྲ་ཏི་ཤོ་དྷ་དྷརྨ་དྷཱ་ཏུ་ཛྙཱ་ན་ནཱ་མ་ཨ་བྷི་ཥིཉྩ་མི། དེ་ནས་དམ་ཚིག་གསུམ་གྱི་དབང་བསྐུར་བྱ་སྟེ། ། དཀྱིལ་འཁོར་ཕྱི་རྒྱུད་ཆོ་ག་བཞིན། ། ཚིགས་བཅད་རྣམས་ཀྱང་བསྒྲག་པར་བྱ། ། ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ། དེ་གསུམ་མན་ངག་འོད་ཟེར་ནི། ། བླ་མ་ལས་ནི་ཤེས་པར་བྱ། ། དེ་ནས་མེ་ལོང་དབང་བསྐུར་བྱ། ། གོང་མ་བཞིན་དུ་མན་ངག་གཙོ། ། དེ་ནས་ཁྱད་པར་དབང་བསྐུར་ནི། ། ཕྱག་རྒྱའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཇི་བཞིན་ནོ། ། གོས་སྔོན་སྒྲུབ་པའི་དབང་བསྐུར་བ་རྫོགས་སོ། ། ། ། རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་འདོད་པ་ཡིས། ། ཡོན་གྱིས་བླ་མ་མཉེས་བྱས་ལ། ། ཕྱག་འཚལ་ནས་ནི་གསོལ་བ་གདབ། ། བྱང་ཆུབ་རྡོ་རྗེ་སངས་རྒྱས་ལ། ། ཇི་ལྟར་མཆོད་ཅིང་སྩོལ་མཛད་པ།

With the supreme jewel crown upon his head, I prostrate to the Perfect Buddha. With the mantra: Oṃ samanta-jñāna-ratna-nāma hūṃ tiṣṭha abhiṣiñca. Having understood the pith instructions on the vajra: "The vajra empowerment of all Buddhas, the indivisible vajra of clear light, which has become the gateway for the emergence of the sublime Dharma—this is the empowerment of Vajradharma." Oṃ pratābhiṣeka-jñāna-vajra-abhiṣiñca. Having understood the pith instructions on the bell: "Possessing both skillful means and insight, performing incomparable benefit for beings and completing all activities of offering—this is the empowerment of Vajrakarma." Oṃ kṛtānuttara-jñāna-vajra-abhiṣiñca. Having understood the pith instructions on the name: "By the empowerment of the vajra name, until the heart of enlightenment, being utterly indestructible and immovable, one is renowned by the vajra name." Oṃ pratiśodha-dharmadhātu-jñāna-nāma-abhiṣiñcami. Then, the empowerment of the three samayas should be conferred; according to the ritual of the outer maṇḍala, the verses should also be proclaimed. Oṃ āḥ hūṃ. The light rays of the pith instructions for these three should be learned from the guru. Then, the mirror empowerment should be conferred; the pith instructions are primary, as before. Then, the special empowerment is according to the maṇḍala of the mudrā. This concludes the empowerment for the practice of the Blue-Robed One. Those who desire the status of a Vajra Master should please the guru with offerings, prostrate, and make this request: "Just as Vajrabodhi made offerings and bestowed [empowerment] upon the Buddhas..."

། བདག་ལ་སྲུང་བའི་དོན་གྱི་ཕྱིར། ། ནམ་མཁའི་རྡོ་རྗེ་བདག་ལ་སྩོལ། ། ཞེས་གསོལ་བ་གདབ་པོ། ། དེ་ནས་ཤར་ཕྱོགས་སུ་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་དང་། བར་དུ་འདོམ་གྱིས་ཆོད་པར་ནི་དབང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ཚུལ་བཞིན་བྲིས་ལ་དེའི་སྟེང་དུ་དབང་སྟེགས་ཀྱི་ཁྲི་བྱས་ལ་རས་ལ་གདན་པདྨ་འདབ་མ་བརྒྱད་པ་སེང་གེས་མཚན་པ་བཞག་སྟེ། དེ་ལ་གདུགས་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བཀླུབས་ལ། རྣམ་པར་རྒྱལ་བ་དང་། ལྷ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བུམ་པ་དང་ལས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བུམ་པས་མན་ངག་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དབང་བསྐུར་རོ། ། དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་བརྟུལ་ཞུགས་དང་། ལུང་བསྟན་པ་དང་། རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་དབུགས་དབྱུང་བ་དང་། དུང་དང་འཁོར་ལོ་ལ་སོགས་པའི་དབང་བྱིན་ལ། དེ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་དེ་ཉིད་བསྟན། ། དེ་ནས་ཡོན་ཕུལ་ལ། དེ་ནས་གསང་བའི་དབང་བསྐུར་བར་གསོལ་བ་གདབ་པོ། ། གསང་བའི་དབང་བསྐུར་བ་ཡང་འོད་དང་གྲིབ་མའི་ཚུལ་དུ་གཡོན་དུ་བསམས་ལ། མན་ངག་བཞིན་དུ་བྱང་སེམས་དབབ། ། ཕབ་པས་སྦྱིན་པར་བྱ་བ་དང་། ། ཡང་ན་བདུད་རྩི་རྣམ་ལྔ་ནི། ། མཚན་དང་ལྡན་པའི་སྣོད་བཞག་ནས། ། ས་བོན་ལྔ་ལ་རིགས་ལྔ་ནི། ། སྙོམས་ཞུགས་བདུད་རྩིར་ཞུ་བར་བསམ། ། ཡང་ན་དབབ་པའི་ཚུལ་དུ་བྱ། ། ཡང་ན་དངོས་སུ་དབབ་པ་དང་། ། ཡང་ན་གཉིས་ཀས་བྱ་བ་ཡིན། ། ཅུ་གང་གིས་ནི་འདེ་གུ་སྦྱར། ། ཆ་གཉིས་བསྲེས་པས་གོང་བཞིན་ནོ། ། ཚིགས་བཅད་འདིས་ནི་གསོལ་བ་གདབ། ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཁྱོད་ཀྱི་མཐུས། ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ནི་བདེ་བ་འགྲུབ། ། རྣམ་དག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི། ། རྒྱ་ཆེར་སྲས་སུ་བཅས་པ་རྣམས། ། ཡུན་རིང་སྟོང་ཉིད་སྒོམ་གདུང་ལ། །

"Grant me the Vajra of Space for the sake of my protection," thus one should make the supplication. Then, to the east, one should properly draw the great maṇḍala, and at a distance of one fathom from it, the empowerment maṇḍala. Upon that, one should construct an empowerment throne and place a cloth seat in the form of an eight-petaled lotus marked by a lion. Covering it with all the parasols and so forth, one should confer the empowerment according to the oral instructions using the Victory Vase, the vases of all the deities, and the action vase. Then, one should bestow the vajra conduct, the prophecy, the consolation of the Vajra Holder, and the empowerments of the conch, wheel, and so forth. After that, the maṇḍala itself is revealed. Then, having offered the fee, one should supplicate for the secret empowerment. Regarding the secret empowerment, one should visualize [the consort] to the left in the manner of light and shadow, and cause the bodhicitta to descend according to the oral instructions. Once descended, it is to be given; or else, the five nectars are placed in a vessel possessing the [proper] characteristics, and one should visualize the five families in union with the five seed-syllables melting into nectar. Or else, it is done in the manner of causing it to descend; or else, it is done in actuality; or else, it is done by both. One should prepare a paste with bamboo pith, mixing two parts as before. With this verse, one should supplicate: "By your power, O Vajrasattva, the bliss of the Buddhas is accomplished. The pure Bodhisattvas, together with their vast retinues, have long meditated on the heat of emptiness."

དགའ་བས་ཡིད་འོང་བདེ་ཆེན་གྱིས་ནི་དགྱེས་པར་མཛོད། ། ཀྱེ་འདོད་ཆགས་དྲི་མེད་ཀུན་དུ་བཟང་པོའི་སྤྱོད་པ་སྟེ། ། དགའ་བའི་འདོད་ཆགས་རྡོ་རྗེའི་དམ་ཚིག་ལ་ནི་ཕྱེ་མཛད་ནས། ། དགའ་བ་རྣམ་པ་དྲུག་པོ་སྤྱོད་པས་ཤིན་ཏུ་གདུང་བ་ནི། ། རབ་ཏུ་དགྱེས་དབང་འདོད་པའི་བདེ་བ་ཉིད་ཀྱིས་འཇུག་པར་འཚལ། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་རིན་ཆེན་འབར་འབྱུང་བའི། ། མ་ལུས་རྒྱལ་བ་རྣམས་ནི་ལུས་སྐམས་ལ། ། རྣམ་དག་རྡོ་རྗེ་ལས་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཆུ། ། དྲི་མེད་རིན་ཆེན་སྦྱིན་དབབ་དབང་བསྐུར་རོ། ། མཉམ་དང་མི་མཉམ་འདོད་ཆགས་ཚུལ་དག་པས། ། པདྨའི་གནས་སུ་རྡོ་རྗེ་གཏོང་མཛད་པ། ། སྣ་ཚོགས་སེམས་དཔའ་སེམས་ཅན་བརླག་གྱུར་པ། ། སྦྱོར་བ་གཞན་པ་ཡིན་པ་མ་ཐོགས་བཤད་པར་གསོལ། ། རྡོ་རྗེ་སེམས་ཁྱོད་དབང་མཆོག་བདེ་བར་བྱེད་པ་ཡི། ། རྡོ་རྗེ་པདྨ་དབྱེ་བའི་ཚུལ་གྱིས་སྦྱོར་མཛད་དེ། ། རྒྱལ་བ་ཀུན་གྱི་གཟུགས་སྐུ་རབ་སྟོན་ནས། ། ཐམས་ཅད་བདེ་གྲུབ་ཉིད་ཀྱིས་བདག་ལ་དགྱེས་པར་མཛོད། ། དེ་ནས་ཚོགས་ཀྱིས་མཆོད་བྱས་ལ། ། མཚན་ལྡན་སྣོད་ནས་བླངས་ནས་ནི། ། རྡོ་རྗེ་སྲིན་མཐེབ་བྱིན་རླབས་ལ། ། ཨོཾ་ཨ་མྲྀ་ཏ་གུ་ཧྱ་ཨ་བྷི་ཥིཉྩ་ཞེས་པས་མགྲིན་པར་གསུང་ལ་དབུལ་བར་བྱའོ། ། སློབ་མས་ཀྱང་བདུད་རྩི་ཆེན་པོར་བསམས་ལ་ཨ་ཧོ་སུ་ཁ་ཞེས་པས་བཏུང་བར་བྱའོ། ། དེ་ནས་གསང་བའི་དབང་བསྐུར་བའི་བསྟོད་པ་ཡང་བྱའོ། ། ད་ནི་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབང་བསྐུར་བར་བྱ་སྟེ། ཕྱག་རྒྱ་ལ་བརྟེན་མི་འཇུག་ལ། ། མན་ངག་འདི་ནི་བསྟན་པ་ཡིན། ། ཡིད་ཀྱི་ལྷ་མོ་གཟུགས་མཛེས་ལ། ། བདུད་རྩི་ཆེན་པོ་མན་ངག་སྦྱར་བར་བྱ། །

Be pleased by the delightful great bliss of joy! O, the conduct of Samantabhadra is the stainless passion. Having opened the vajra samaya of the passion of joy, through the practice of the six types of joy, I am intensely tormented; I pray that you, the Lord of Great Joy, enter through the very bliss of desire. The bodhicitta is the source of blazing jewels; it dries the bodies of all the Victors without exception. With the water of wisdom arising from the pure vajra, I bestow the empowerment by raining down the stainless jewels. Through the purification of the modes of passion, both equal and unequal, you cast the vajra into the lotus abode. I pray that you explain without delay the other application by which the various beings are liberated. O Vajrasattva, you who bring the supreme bliss of empowerment, join us through the manner of opening the vajra and lotus. Having perfectly displayed the form bodies of all the Victors, please be pleased with me through the very accomplishment of universal bliss. Then, having made offerings with the assembly, take [the substance] from a qualified vessel. Bless it with the ring finger and vajra, and offer it to the throat for the speech empowerment, reciting: Oṃ amṛta guhya abhiṣiñca. The disciple should also contemplate it as great nectar and drink it, reciting: Aho sukha. Then, the praise for the secret empowerment should also be performed. Now, the wisdom-gnosis empowerment is to be bestowed: "Without relying on a physical mudrā, this pith instruction is taught. To the mental goddess of beautiful form, apply the pith instruction of the great nectar."

ཡང་ན་རྡོ་རྗེ་ལྕེ་ཐུང་གི། ། སྦྱོར་བའི་མན་ངག་བསྟེན་པ་དང་། ། ཡང་ན་རྩ་ནི་གཉིས་པོ་ལ། ། ཕྱག་རྒྱའི་སྦྱོར་བ་བསྟན་པ་དང་། ། ཡང་ན་རྫས་རྣམས་མཐུ་ཆེན་གྱིས། ། བྱུགས་པས་དགའ་བ་སྐྱེ་འགྱུར་རོ། ། སློབ་མས་ཡོན་དབུལ་གསོལ་བ་གདབ། ། མཆོད་ཅིང་བསྟོད་པས་མཉེས་བྱས་ལ། ། འདི་སྐད་ཚིག་ཀྱང་བརྗོད་པར་བྱ། ། ཁམས་གསུམ་ལས་ནི་རྣམ་གྲོལ་ཞིང་། ། ནམ་མཁའ་དང་ནི་མཉམ་གྱུར་པ། ། འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་མ་གོས་པ། ། དམིགས་མེད་ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། ཕུང་པོ་རྣམས་དང་ཁམས་རྣམས་དང་། ། སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ལ་མི་བརྟེན་ཅིང་། ། ཕྱིན་ཅི་ལོག་པས་རྣམ་གྲོལ་ཞིང་། ། ནམ་མཁའ་དང་ནི་མཉམ་འགྱུར་ཞིང་། ། འདོད་པ་དག་གིས་མ་གོས་པ། ། དམིགས་མེད་ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། རྣམ་རྟོག་མེད་ཅིང་ཀུན་རྟོག་མེད། ། ཐུགས་ནི་རབ་ཏུ་མི་གནས་པ། ། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཡི་ཐུགས། ། དམིགས་མེད་ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། ཇི་ལྟར་ནམ་མཁའ་གནས་མེད་ཅིང་། ། སྤྲོས་མེད་གོས་པ་མེད་པ་ལྟར། ། མཁའ་དང་མཉམ་པའི་ཐུགས་མངའ་བའི། ། དམིགས་མེད་ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། ཐམས་ཅད་སྟོང་པའི་རང་བཞིན་ཅན། ། མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་བལྟ་བར་འཚལ། ། དགའ་མཆོག་སྒོ་ནས་བསྟོད་མཛད་པ། ། ལྷན་ཅིག་ཡེ་ཤེས་ཁྱོད་ཕྱག་འཚལ། ། དེ་ནས་སྔགས་འདི་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། ཨོཾ་པྲཛྙཱ་ཛྙཱ་ན་ཨ་བྷི་ཥིཉྩ་མི། ཞེས་པ་ལན་བདུན་ནམ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་བཟླས་སོ། ། དེ་ནས་དབང་བཞི་བསྟན་པ་ནི། ། གཞུང་ལུགས་མི་འདྲ་མང་མོད་ཀྱང་། ། དང་པོའི་ཚིག་རྟེན་མན་ངག་ནི། ། རྣ་བ་དག་ཏུ་བརྒྱུད་པ་ཡིན། ། ཐ་མ་ལྷན་ཅིག་དགའ་བ་ཡིན། །

Alternatively, one may rely on the pith instructions for the application of the "short-tongued vajra." Or, the application of the mudrā may be shown to the two channels. Or, by anointing with substances of great potency, joy will arise. The disciple should offer the fee and make the request. Having pleased [the master] with offerings and praise, they should also speak these words: "Completely liberated from the three realms, Equal to space, Untainted by desires— Homage to you, the non-referential! Not relying on the aggregates, the elements, Or the sense bases, Liberated from misconceptions, Equal to space, Untainted by desires— Homage to you, the non-referential! Without conceptualization and without discursive thought, A mind that is utterly non-abiding, An inconceivable mind— Homage to you, the non-referential! Just as space is without location, Without elaboration, and without stain, To you who possess a mind equal to space, Homage to you, the non-referential! I wish to behold the manifest enlightenment That is the nature of the emptiness of all. To you who are praised through the gateway of supreme joy, Homage to you, the coemergent wisdom!" Then, this mantra should be recited: OṂ PRAJÑĀ-JÑĀNA-ABHIṢIÑCA MI. Recite this seven or twenty-one times. Next, regarding the teaching of the four empowerments: Although there are many different scriptural traditions, The pith instructions for the basis of the first words Are those transmitted into the ear. The last is the coemergent joy.

དང་པོ་བུམ་པའི་དབང་གིས་ནི། ། མན་ངག་རྣམས་ནི་བསྟན་པ་ཡིན། ། དེ་ནས་གསང་བ་ཡི་བསྟན་ལ། ། ཁྱད་པར་སྔགས་ཀྱི་དོན་རྣམས་བསྟན། ། སྔགས་རྣམས་དོན་དང་བཅས་རྣམས་ནི། ། རྣ་བ་བརྒྱུད་པར་བྱ་བ་ནི། ། ཨོཾ་ནཱི་ལཱཾ་བ་ར་དྷ་ར་བཛྲ་པཱ་ཎི་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཨོཾ་པྲཛྙཱ་ཏི་ས་ཏ་ནི་ཡ་ཧཱུྃ་ཕཊ། ཨོཾ་ཤ་སྭ་གཱ་པ་ཡ་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཨོཾ་ག་ཏི་པྲྀ་ཡ་ནི་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཨོཾ་མཾ་ས་བྷཀྵ་ནི་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཨོཾ་ཏྲཻ་ལོཀྱ་བི་ཛ་ཡ་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཨོཾ་བཛྲ་ཡཀྵ་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཨོཾ་མ་ཧཱ་ཀཱ་ལ་རོ་ཥ་ཎ་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཨོཾ་བཛྲ་བེ་ཏཱ་ལཱི་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཨོཾ་བཻ་ཤྲ་བ་ཎ་ཡེ་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཨོཾ་བཛྲ་ཌཱ་ཀི་ཡེ་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཨོཾ་ཨ་མྲི་ཏ་ཀུཎྜ་ལི་ཧ་ན་ཧ་ན་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཨོཾ་བཛྲ་བྷ་ར་ཡ་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཨོཾ་པྲ་བིད་པ་ན་ཡ་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཨོཾ་མ་ན་མ་ཧ་ར་ནཱ་ཡ་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཨོཾ་ས་མནྟ་བྷ་དྲ་ཡ་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཨོཾ་ཤཔྟ་གཱི་ཏི་ཡ་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཨོཾ་ནཱི་ལཱཾ་བ་ར་དྷ་ར་བཛྲ་པཱ་ཎི་མ་ཧཱ་ཡཀྵ་སེ་ན་པ་ཏ་ཡེ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ། སྔགས་ཀྱི་དོན་རྣམས་མ་ཤེས་ན། ། ངག་གི་སྒྲིབ་པ་མི་འདག་ཕྱིར། ། དེས་ན་སློབ་དཔོན་རྣ་བརྒྱུད་ཀྱི། ། མན་ངག་དེ་ལ་ནན་ཏན་བྱ། ། དེ་ནས་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི། ། མན་ངག་དེ་ནི་བསྟན་པར་བྱ། ། དགའ་བ་བུམ་པའི་དོན་བསྟན་ལ། ། མཆོག་དགའ་གསང་བའི་དོན་བསྟན་ནོ། ། ཁྱད་པར་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་བསྟན། ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་ནི། ། བཞི་པ་ཁོ་ན་བསྟན་པ་ཡིན། ། ཡང་ན་བུམ་པའི་དབང་བསྐུར་ནས། ། བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་བསྟན་པ་ཡིན། ། དེ་ནས་གསང་བའི་དབང་བསྐུར་ན། ། རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་བསྟན་པར་བྱ། ། ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་དབང་བསྐུར་ནས། །

First, by means of the vase empowerment, the pith instructions are taught. Then, regarding the secret [empowerment], the specific meanings of the mantras are taught. The mantras, together with their meanings, are to be transmitted through the ear lineage: OṂ NĪLĀṂBARADHARA VAJRAPĀṆI HŪṂ HŪṂ PHAṬ | OṂ PRAJÑĀTISAṂTĀNAYA HŪṂ PHAṬ | OṂ ŚĀŚVĀPAYA HŪṂ PHAṬ | OṂ GATIPRĪYANI HŪṂ PHAṬ | OṂ MĀṂSABHAKṢAṆI HŪṂ PHAṬ | OṂ TRAILOKYAVIJAYA HŪṂ PHAṬ | OṂ VAJRAYAKṢA HŪṂ PHAṬ | OṂ MAHĀKĀLARAUṢAṆA HŪṂ PHAṬ | OṂ VAJRABETĀLĪ HŪṂ PHAṬ | OṂ VAŚRAVĀṆAYE HŪṂ PHAṬ | OṂ VAJRADĀKĪYE HŪṂ PHAṬ | OṂ AMṚTAKUṆḌALI HANA HANA HŪṂ PHAṬ | OṂ VAJRABHARAYA HŪṂ PHAṬ | OṂ PRAVIDPANAYA HŪṂ PHAṬ | OṂ MANAHARANĀYA HŪṂ PHAṬ | OṂ SAMANTABHADRAYA HŪṂ PHAṬ | OṂ ŚABTAGĪTIYA HŪṂ PHAṬ | OṂ NĪLĀṂBARADHARA VAJRAPĀṆI MAHĀYAKṢASENĀPATAYE HŪṂ HŪṂ PHAṬ | If the meanings of the mantras are not understood, the obscurations of speech will not be purified. Therefore, one should apply oneself diligently to those pith instructions of the oral lineage of the masters. Then, the pith instructions of the wisdom-gnosis [empowerment] are to be taught. The joy of the vase empowerment is taught, and the supreme joy of the secret empowerment is taught. The specific wisdom-gnosis empowerment is taught, and the coemergent joy is taught as the fourth alone. Alternatively, after conferring the vase empowerment, the generation stage is taught. Then, when conferring the secret empowerment, the vajra recitation is to be taught. After conferring the wisdom-gnosis empowerment...

སེམས་དབེན་པར་ནི་བསྟན་པར་བྱ། ། དེ་ནས་སྒྱུ་མ་ལ་གནས་པས། ། བཞི་པའི་མན་ངག་བསྟན་པར་བྱ། ། དེ་ནས་འོད་གསལ་ལ་བརྟེན་ནས། ། ཟུང་འཇུག་ཏིང་འཛིན་བསྒོམ་པར་བྱ། ། ཟུང་འཇུག་ཏིང་འཛིན་མཐར་ཕྱིན་པ། ། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་དེ་ལ་བྱ། ། དེ་ལྟར་བཞི་པའི་རྣ་བརྒྱུད་བསྟན། ། དབང་བསྐུར་རྫོགས་ནས་ཚོགས་འཁོར་བྱ། ། གཏོར་མ་བཏང་ནས་མཁའ་འགྲོ་བསྐང་། ། སྦྱིན་སྲེག་གིས་ནི་ལྷག་ཆད་བསྐང་། ། ཡི་གེ་བརྒྱ་པ་ཟློས་བྱེད་ཅིང་། ། དཀྱིལ་འཁོར་བསྐོར་ཞིང་སྒྲ་རྣམས་བརྡུང་། ། ཡེ་ཤེས་གཤེགས་ནས་ཏིང་འཛིན་བསྡུ། ། རྡུལ་ཚོན་ཕྱགས་ལ་ཆུ་ལ་དོར། ། མཎྜལ་ཞལ་བསིལ་དགའ་སྟོན་བྱ། ། རྣལ་འབྱོར་ལམ་པའི་དོན་ཆེད་དུ། ། རྒྱུད་རྣམས་ཀུན་དང་མི་འགལ་བའི། ། དཀྱིལ་འཁོར་ཆོ་ག་འདི་བྱས་པས། ། འདི་བྱས་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཡིས། ། བདག་དང་མཐའ་ཡས་སེམས་ཅན་རྣམས། ། ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་ཤོག། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཆོ་ག་སློབ་དཔོན་བྷ་བས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ། ། ། ། ལོ་ཙཱ་བ་དགེ་སློང་གཞོན་ནུ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་བསྒྱུར་ཅིང་གཏན་ལ་ཕབ་པ། །

Isolation of mind should be taught. Then, abiding in the illusory body, the instruction on the fourth [empowerment] should be taught. Then, relying upon luminosity, one should meditate on the samādhi of union. When the samādhi of union is perfected, that is called the dharmakāya. Thus, the oral lineage of the fourth has been taught. Once the empowerment is complete, a gaṇacakra should be performed. Having offered the torma, the ḍākinīs should be propitiated. With the fire offering, any excess or deficiency should be rectified. Reciting the hundred-syllable mantra, one should circumambulate the maṇḍala and beat the drums. Once the wisdom beings have departed, the samādhi should be dissolved. The colored powders should be swept up and cast into water. A maṇḍala, water for rinsing the mouth, and a feast should be offered. For the sake of the yogic path, this maṇḍala ritual was composed without contradicting any of the tantras. By the root of virtue from having composed this, may I and all infinite sentient beings attain enlightenment. The maṇḍala ritual composed by the master Bhava is complete. Translated and finalized by the translator, the monk Zhönnu Tsültrim.