A Sādhana of the Great Lord of Yakṣas, the Blue-Clad Vajrapāṇi

༄༅༅། ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། མ་ཧཱ་ཡཀྵ་སེ་ནཱ་པ་ཏི་ནཱི་ལཱམྦ་ར་དྷ་ར་བཛྲ་པཱ་ཎི་སཱ་དྷ་ནཾ། བོད་སྐད་དུ། གནོད་སྦྱིན་གྱི་སྡེ་དཔོན་ཆེན་པོ་ལག་ན་རྡོ་རྗེ་གོས་སྔོན་པོ་ཅན་གྱི་སྒྲུབ་ཐབས། དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། དང་པོར་རེ་ཞིག་རང་གི་སྙིང་གར་ཟླ་བའི་དབུས་སུ་ཡི་གེ་ཧཱུཾ་བསམས་ཏེ། དེའི་འོད་ཟེར་གྱིས་བླ་མ་དང་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་སྣང་བྱ་སྟེ། མཆོད་པ་བྱ་བ་ནི་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བརྗོད་ནས། བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་དང་དགའ་བ་དང་བཏང་སྙོམས་བསྒོམ་མོ། ། དེ་ནས་རང་གི་སེམས་རིག་པར་བྱ་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་གདོད་མ་ནས་མ་སྐྱེས་པ་སྟེ། རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བས་བདག་མེད་པ་སེམས་ཀྱི་སྤྲུལ་པ་ཙམ་སྟེ། འདི་ལྟར་བསམས་ནས་དེ་ཉིད་ཀྱི་སྔགས་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་རྣམ་པ་ལྔ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པས། བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། སྐུ་མདོག་ནག་པོ་ཡི་གེ་ཧཱུཾ་ལས་བྱུང་བ། ཞལ་གཅིག་ཕྱག་གཉིས་རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་བསྣམས་པ། སྤྱན་གསུམ་པ་སྦྲུལ་གྱིས་བརྒྱན་པ། གོས་སྔོན་བསྣམས་པ་མཆེ་བ་གཙིགས་པ། འདོད་དགུར་བསྒྱུར་བའི་གཟུགས་ཅན། གསང་སྔགས་ལས་ཇི་སྐད་བརྗོད་པའི་ཚུལ་འཛིན་པར་བསྒོམས་ནས། ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་སྤྱན་དྲངས་ཏེ་ཡང་དག་པར་མཆོད་ནས། དགུག་པ་དང་། གཞུག་པ་དང་། བཅིང་བ་དང་། རྗེས་སུ་མཉེས་པར་བྱས་ལ། ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་དང་། ཕུང་པོ་དང་སྐྱེ་མཆེད་ལྷའི་ང་རྒྱལ་བྱས་ཏེ་དབང་བསྐུར་ནས། ཡང་མཆོད་པ་དང་བསྟོད་པ་དང་། བདུད་རྩི་མྱང་བ་ལ་ཐུག་པ་བྱས་ནས།

In the language of India: Mahāyakṣasenāpatinīlāmbaradhara-vajrapāṇi-sādhana. In the language of Tibet: The Sādhana of the Great Yakṣa General, Vajrapāṇi, Clad in Blue. Homage to the Three Jewels! First, one should visualize the syllable HŪṂ in the center of a moon disc at one’s own heart. Through its light rays, one should cause the Guru, the Buddhas, and so forth to appear. To make offerings, one should recite the verses beginning with "To the Three Jewels..." and then meditate on love, compassion, joy, and equanimity. Then, one should realize one’s own mind: all phenomena are primordially unborn, naturally luminous, selfless, and mere emanations of the mind. Having contemplated in this way, one should recite the mantra of that very reality. Then, through the stages of the fivefold manifest enlightenment, one should meditate on the Blessed One, the Glorious Vajrapāṇi. He is black in color, arisen from the syllable HŪṂ, with one face and two hands holding a vajra and bell. He has three eyes, is adorned with snakes, wears blue garments, and has bared fangs. He possesses a form that can transform at will and maintains the manner described in the secret mantra. Having meditated thus, one should invite the wisdom being (jñānasattva), make perfect offerings, and perform the summoning, entering, binding, and pleasing. Then, having blessed the three doors of body, speech, and mind, and having established the divine pride of the aggregates and sense bases as the deity, one should confer the empowerment. Finally, having performed the offerings, praises, and the tasting of the nectar (amṛta), one should proceed.

ཨོཾ་ནཱི་ལཱཾ་བ་ར་དྷ་ར་ཡ། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྔགས་བཟླས་པར་བྱའོ། ། བཟླས་པས་སྐྱོ་ན་ཅུང་ཟད་བསྒོམ་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ལྡང་བར་འདོད་ན་གཏོར་མ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཏེ་བསྔོས་ལ། དེ་ནས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལྷ་གཤེགས་སུ་གསོལ་ཏེ། བདག་ཉིད་དཔལ་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེའི་ང་རྒྱལ་དང་ལྡན་པས་སྤྱོད་ལམ་བྱའོ། ། དེ་ལ་རྣམ་པ་ལྔས་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་བསྐྱེད་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་གདོད་མ་ནས་མ་སྐྱེས་པར་བསམས་ཤིང་བརྗོད་པས། སེམས་ཙམ་གྱི་རྣམ་པར་དམིགས་ཏེ། སེམས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཨ་ཡིག་གི་རྣམ་པ་ཅན་བསྒོམས་ལ། ཨོཾ་པྲ་ཏི་བེ་དྷཾ་ཀ་རོ་མི་ཞེས་བརྗོད་པ་ནས། ཡང་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་བསྒོམས་ནས། ཨོཾ་བོ་དྷི་ཙིཏྟ་ཨུཏྤཱ་དཱ་ཡཱ་མི་ཞེས་བརྗོད་པས། ཀ་ཡིག་གི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ཟླ་བ་བསྒོམ་མོ། ། དེའི་སྟེང་དུ་ཡི་གེ་ཧཱུཾ་ལས་བྱུང་བའི་རྡོ་རྗེ་འབར་བ་བུམ་པ་ཧཱུཾ་གིས་མཚན་པ་བསྒོམས་ཏེ། ཨོཾ་ཏིཥྛ་བཛྲ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། གསང་སྔགས་ཀྱི་བྱིན་གྱི་རླབས་ཀྱིས་བདག་ཉིད་རྡོ་རྗེར་གྱུར་ནས། ཨོཾ་བཛྲ་ཨཱཏྨ་ཀོ྅ཧཾ། ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྣམ་པའི་འོད་ཟེར་བསྡུས་པའི་སྦྱོར་བ་བྱས་པས། ཇི་སྐད་དུ་བརྗོད་པའི་དཔལ་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེར་གྱུར་པར་བྱས་ལ། ཡ་ཐཱ་བཛྲ་དྷ་ར་ཤཱ་ཨ་ཧཾ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། སྔོན་དུ་གནས་བསྐྱེད་པར་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ལས་བཀའི་འཁོར་ལོ་རྩིབས་བཅུ་པ་རབ་ཏུ་འབར་བ་བསམས་ཏེ། དབུས་སུ་ཁྲོ་བོ་གནོད་མཛེས་རྒྱལ་པོ། རྩིབས་རྣམས་ལ་ཁྲོ་བོ་བཅུ་རིམ་བཞིན་བསམས་ཏེ།

One should recite the mantra beginning with oṃ nīlāmbaradhara and so forth. If one becomes weary from recitation, one should meditate for a short while. Then, if one wishes to arise, one should consecrate and dedicate the torma offering, request the wisdom deity to depart, and then engage in daily activities while maintaining the divine pride of being the glorious Vajrapāṇi. Regarding the generation of the five aspects of manifest enlightenment: one contemplates and recites that all phenomena are unborn from the very beginning. Having focused on the aspect of mind-only, one meditates on the nature of the mind as a moon maṇḍala in the form of the syllable āḥ, while reciting oṃ prativedhaṃ karomi. Then, having again meditated on the moon maṇḍala, one recites oṃ bodhicittam utpādayāmi and meditates on the moon in the form of the syllable ka. Above that, one meditates on a blazing vajra arising from the syllable hūṃ, with a vase marked by hūṃ, while reciting oṃ tiṣṭha vajra. Through the blessing of the secret mantra, one becomes the vajra itself, and one should recite oṃ vajrātmako ’haṃ. By performing the application of gathering the light rays of the aspects of all the Buddhas, one becomes the glorious Vajrapāṇi as previously described, and one should recite yathā vajradharaḥ so ’haṃ. Those who wish to first generate the abode should contemplate a ten-spoked wheel of command blazing forth from emptiness. In the center, one visualizes the wrathful king Ucchuṣma, and on the spokes, one visualizes the ten wrathful deities in their proper order.

ཧཱུཾ་བཞིའི་སྔགས་བརྗོད་པས་ཁྲོ་བོ་བཅུའི་འོད་ཟེར་གྱིས་གདུག་པ་ཅན་ཐམས་ཅད་བཀུག་སྟེ་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་ཕུར་པ་བཏབ་པས་ཁྲོ་བོ་བཅུའི་འོད་ཟེར་གྱིས་ཐམས་ཅད་བཏུལ་ཞིང་སྦྱངས་ཏེ་ནམ་མཁའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གྱུར་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ཡང་ནམ་མཁའ་ལ་རཾ་ཉི་མ་ལ་གནས་པའི་ཧཱུཾ་ལས་བྱུང་བའི་རྡོ་རྗེའི་འོད་ཟེར་གྱིས་རྡོ་རྗེ་ར་བ་དང་ས་གཞི་དང་དྲ་བས་བསྐོར་བའི་དཀྱིལ་དུ་ཁང་པ་བརྩེགས་པ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། ། དེ་ཡང་ཁ་ཅིག་ནི་རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ནི་རི་རབ་ལ་ཐུག་གི་བར་དུ་རིམ་པ་བཞིན་བསྐྱེད་ནས་དེ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས་ཁང་པ་བརྩེགས་པ་བྱ་ཞེས་འདོད་དོ། ། ཁ་ཅིག་ནི་རི་རབ་ཀྱི་སྟེང་ན་ཁང་པ་བརྩེགས་པ་ཞེས་འདོད་དོ། ། ཁ་ཅིག་ནི་ཆོས་ཀྱི་འབྱུང་གནས་ཀྱི་དཀྱིལ་དུ་བསྐྱེད་པར་འདོད་དོ། ། འདིར་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། ། དེ་ཡང་། གྲུ་བཞི་པ་ལ་སྒོ་བཞི་པ། ། ཏྭ་ར་ན་བཞིས་མཛེས་པར་བྱས། ། དྲ་བ་དང་དྲ་བ་ཕྱེད་པ་ལ་སོགས་པས་བརྒྱན་པའི་དབུས་སུ་སྣ་ཚོགས་པདྨ་ལ་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྟེང་དུ་རྣམ་པ་ལྔས་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པས་སྐུ་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། ། ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་སྤྱན་དྲང་བའི་སྔགས་ནི་ཛཿཧཱུཾ་བཾ་ཧོཿཞེས་བྱ་བས་དགུག་པ་ལ་སོགས་པ་མཉེས་པ་ལ་ཐུག་པར་བྱའོ། ། དེ་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་དག་པར་བྱ་བ་ནི་རིགས་གསུམ་དང་རིགས་ལྔའི་རང་བཞིན་དུའོ། ། དབང་བསྐུར་བ་ནི་མི་བསྐྱོད་པས་དབུ་བརྒྱན་པའོ། ། མཆོད་པ་རྣམས་ནི་ཕྱི་རོལ་དག་གིས་ཏེ་ཕྱི་རོལ་གྱི་མཆོད་པ་རྣམས་ནི་ཨརྒྷ་དང་མེ་ཏོག་ལ་སོགས་རང་གི་མིང་གི་དང་པོ་དང་།

By reciting the mantra of the four HŪṂs, the light rays of the ten wrathful deities summon all malevolent beings. By striking them with the kīla of body, speech, and mind, all are subdued and purified by the light rays of the ten wrathful deities, and one should cause them to become the very nature of space. Then, in space, from a RAṂ upon a sun disk, a HŪṂ arises, from which vajra light rays emanate to form a vajra fence, ground, and lattice. In the center of this, one should meditate on the tiered palace. Regarding this, some assert that one should generate the wind maṇḍala and so forth in successive order up to Mount Meru, and that the tiered palace is produced from the total transformation of that. Others assert that the tiered palace is atop Mount Meru. Still others assert that it is generated in the center of the source of phenomena (dharmodaya). Here, one should generate it according to whichever of these is preferred. Furthermore: "Square with four doors, beautified by four archways (toraṇa), and adorned with lattices, half-lattices, and so forth—in the center, upon a multicolored lotus and a sun maṇḍala, the body should be generated through the stages of the five manifest enlightenments." The mantra for inviting the wisdom being (jñānasattva) is JAḤ HŪṂ BAṂ HOḤ; by means of this, one should perform the summoning and so forth, up to the stage of pleasing. Regarding that, the blessing of the elements and sense bases (āyatana) is to purify them into the nature of the three or five families. The empowerment is to be crowned by Akṣobhya. The offerings are those of the exterior; the outer offerings, such as the argha and flowers, are [presented] with the first syllable of their respective names.

ཐ་མའི་ཕྱག་དང་བཅས་པས་དབུལ་བར་བྱའོ། ། བསྟོད་པ་ནི་མིང་ལྔའི་ཤློ་ཀ་གཅིག་གམ། མིང་བཅུ་པའམ་མིང་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་པ་ལ་སོགས་པས་བསྟོད་པ་བྱའོ། ། བཟླས་པའི་དུས་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་ལྷ་དང་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའི་ཐུགས་ཀར་གདན་དང་མཚན་མ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་བསམས་ཏེ། རང་གི་ས་བོན་གྱིས་མཚན་པར་བྱས་ལ། བརྟེན་ནས་གསང་སྔགས་ཀྱི་ཕྲེང་བ་རབ་ཏུ་འོད་འབར་བ་དང་བཅས་པ་སྤྲོ་བ་དང་བསྡུ་བར་བྱའོ། ། ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའི་ཐུགས་ཀར་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཧཱུཾ་གིས་མཚན་པ་སྔགས་ཀྱི་ཕྲེང་བ་ཅན་ནོ། ། སླར་གཤེགས་སུ་གསོལ་བ་ནི་ས་བོན་སྙིང་པོའམ་དེ་ཉིད་གསུམ་གྱི་སྔགས་མུཿཞེས་བྱ་བ་དང་ལྡན་པའོ། ། ལག་ན་རྡོ་རྗེ་གོས་སྔོན་པོ་ཅན་གྱི་སྒྲུབ་ཐབས་སློབ་དཔོན་བྷ་བས་མཛད་པའི་མན་ངག་རྫོགས་སོ། །

One should offer [the offerings] together with the final prostrations. As for the praise, one should offer praise using the single verse of the five names, the ten names, the one hundred and eight names, and so forth. At the time of recitation, one should visualize the deities of body, speech, and mind, and the wisdom being (jñānasattva) in the heart, together with their respective seats and hand-symbols, marked by their own seed-syllables. Based upon these, one should perform the radiation and reabsorption of the secret mantra garland, which is intensely blazing with light. In the heart of the wisdom being is a moon maṇḍala marked by the syllable HŪṂ and the mantra garland. For the request to depart, one uses the seed-syllable essence or the three-essence mantra (trīṇi-tattva) together with the syllable MUḤ. This concludes the pith instructions for the Sādhana of Vajrapāṇi Nīlāmbaradhara composed by the master Bhava.