A Ritual of Fire Offerings for Blue-Clad Vajrapāṇi

༄༅༅། ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ནཱི་ལཱཾ་བ་ར་དྷ་ར་བཛྲ་པཱ་ཎི་ཧོ་མ་བི་དྷི་ནཱ་མ། བོད་སྐད་དུ། ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་གོས་སྔོན་པོ་ཅན་གྱི་སྦྱིན་སྲེག་གི་ཆོ་ག་ཞེས་བྱ་བ། དཔལ་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། གང་ཞིག་མེད་པར་དེ་མི་འབྱུང་། ། དེས་ན་དེ་ལ་འཇུག་པ་དྲན། ། གང་ཞིག་འདིར་རྒྱར་ཁྲུ་གང་བ། ། ཀུན་ནས་ཟླུམ་པོའི་ཐབ་ཁུང་ནང་དུ་རྡོ་རྗེ་སོར་བརྒྱད་པ་བཀོད་དེ། ས་དཀར་པོས་བྱུགས་ལ་ཙནྡན་དཀར་པོ་ལ་སོགས་པའི་དྲིས་ཀྱང་གཏོར་རོ། ། དེར་རྒྱ་ཤུག་གམ་དགོན་པའི་བ་ལང་གི་ལྕི་བ་བཙར་ཏེ། ནས་དང་། གྲོ་དང་། འབྲས་དང་། སྲན་མ་དང་། བདུད་རྩི་ལྔ་དང་། མེ་ཏོག་དཀར་པོ་དང་ལྡན་པའི་མཆོད་ཡོན་ནོ། ། སྤོས་དང་། མར་མེ་དང་། དྲི་ཆབ་དང་། ལྷ་བཤོས་ཏེ་མཆོད་པའི་རྫས་ཏེ་གཡོན་དུའོ། ། ཏིལ་དང་། ཡམ་ཤིང་དང་། མར་དང་། ཡུངས་ཀར་དང་། ཞོ་དང་། འོ་མ་དང་། ཟས་དཀར་གསུམ་དང་། མངར་གསུམ་དང་། ཀུ་ཤ་དང་། དཱུར་བ་དང་། ནས་དང་། འབྲས་དང་། གྲོ་དང་། སོ་བ་དང་། སྲན་མ་དང་། བིལ་བ་དང་། སུརྒ་དང་། ཛཱ་ཏི་ཕ་ལ་རྣམས་ནི་གཡས་སུ་གཞག་པར་བྱའོ། ། རང་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་བྱས་ལ་མཆོད་རྫས་དང་སྲེག་རྫས་རྣམས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཏེ། བགེགས་བསྐྲད་ནས་བྲམ་ཟེའམ། ཐ་མལ་བའམ། རྒྱུན་ཞགས་སམ། འོ་མ་ཅན་གྱི་མེ་བླངས་ཏེ། ཨོཾ་བཛྲ་པཱ་ཎི་ཛྭཱ་ལ་ཛྭཱ་ལ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ་ཕཊ་ཅེས་བྱ་བས་མེ་སྦར་བར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ཧཱུཾ་ལས་ཐབ་ཁུང་བསྐྱེད་པ་ནི།

In the language of India: Nīlāmbaradhara-vajrapāṇi-homa-vidhi-nāma. In the language of Tibet: Phyag na rdo rje gos sngon po can gyi sbyin sreg gi cho ga zhes bya ba (The Ritual of the Fire Offering of Vajrapāṇi Clad in Blue). Homage to the glorious Vajrapāṇi! Without which that does not arise; therefore, remember to engage in that. Here, within a circular hearth one cubit in width, having placed an eight-finger-width vajra, smear it with white earth and scatter scents such as white sandalwood. There, having crushed jujube or wild cow dung, prepare the offering water (arghya) consisting of barley, wheat, rice, peas, the five nectars (pañcāmṛta), and white flowers. To the left are the offering substances: incense, lamps, perfumed water, and divine food. To the right, one should set out sesame, fuel sticks, ghee, white mustard, curd, milk, the three white foods, the three sweets, kuśa grass, dūrvā grass, barley, rice, wheat, parched grain, peas, bilva fruit, sugarcane, and nutmeg. Having performed the yoga of one's own deity and consecrated the offering and burning substances, and having expelled the obstructors, one should take fire from a brahmin, a commoner, a perpetual fire, or a fire from a milky tree. One should kindle the fire with the mantra: Oṃ vajrapāṇi jvala jvala hūṃ hūṃ phaṭ phaṭ. Then, from the syllable Hūṃ, generate the hearth.

རཾ་ལས་མེའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྲུ་གསུམ་ལ་ཡི་གེ་ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ་ལས་འཁོར་ལོ་དང་པདྨ་དང་རྡོ་རྗེར་གྱུར་པ་ལས་ཞི་བའི་རང་བཞིན་གྱི་མེ་ལྷ་མཆོད་ཕྱིར་ཐོགས་པ་དཀར་པོ་དང་ལྡན་པ་བ་སྤུའི་བུ་ག་ཐམས་ཅད་ནས་བདུད་རྩི་དཀར་པོའི་རྒྱུན་འབྱུང་བ་ཞལ་གཅིག་ཕྱག་བཞི་པ། གཡས་ན་རྡོ་རྗེ་དང་སྤྱི་བླུགས་འཛིན་པ། གཡོན་དྲིལ་བུ་དང་བགྲང་ཕྲེང་འཛིན་པ་ཅན་ཆུའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་གནས་པར་བསྒོམ་མོ། ། ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་ཕྱག་རྒྱ་བཞིས་དགུག་པ་ལ་སོགས་པ་བྱས་ཏེ། བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་དང་། དབང་བསྐུར་བ་དང་། ཁྲུས་བྱས་ནས་མཆོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་མཆོད་དོ། ། མར་ལ་སོགས་པའི་སྲེག་རྫས་རྣམས་རིག་སྔགས་འདིས་དབུལ་ཏེ། ཨོཾ་མ་ཧཱ་བྷཱུ་ཏ་ཛྭ་ལཱ་ཡ་སརྦྦ་བྷསྨི་ཀུ་རུ་སརྦྦ་བིགྷྣཱཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཆེ་གེ་མོ་ཤཱནྟིཾ་ཀུ་རུ་སྭཱ་ཧཱ། ཞེས་པས་ཞི་བར་བསམ་མོ། ། དེའི་རྗེས་ལ་མེ་འབར་བའི་རྒྱུར་གྱུར་པའམ་དེའི་སྙིང་གར་དཔལ་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་སྒྲུབ་ཐབས་ལས་ཇི་སྐད་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་བསྐྱེད་ལ་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་སྤྱན་དྲངས་ཏེ། གཉིས་སུ་མེད་པར་བྱས་ལ། རང་གི་ལྷ་ལ་མཆོད་རྫས་དང་སྲེག་རྫས་རྣམས་ལ་ཕྲེང་བའི་སྔགས་ལ་ཆེ་གེ་མོ་ཤཱནྟིཾ་ཀུ་རུ་བཏགས་ལ་དབུལ་ཞིང་ཞི་བར་བསམ་མོ། ། དེ་ནས་དགང་བླུགས་ཕུལ་ཏེ། སྔགས་འདིས་གཤེགས་སུ་གསོལ་ལོ། ། ཨོཾ་ཀྲྀ་ཏོ་བ་སརྦྦ་སཏྭཱརྠ། སིདྡྷི་མ་དཏྟཱ་ཡ་ཐཱ་ནུ་ག་གཙྪ་ཏྭཱཾ་བུདྡྷ་བི་ཥ་ཡཾ། བུ་ན་ར་ག་མ་ན་ཡཙྪ་ཞེས་པའོ། ། དེ་ནས་ཡང་ཐབ་བསངས་ལ་རྫས་ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱིས་མེ་ལྷ་ལ་ཕུལ་ཏེ། ཨོཾ་ཁྱོད་ཀྱིས་སེམས་ཅན་དོན་ཀུན་མཛད། ། རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་དངོས་གྲུབ་སྩོལ། །

From RAṂ arises a triangular fire maṇḍala, upon which from OṂ ĀḤ HŪṂ arise a wheel, a lotus, and a vajra. From these, one should meditate on the fire god, whose nature is pacifying, white in color and wearing a sacrificial thread. From all the pores of his skin, streams of white nectar flow forth. He has one face and four arms; in his right hands he holds a vajra and a water-pot, and in his left hands he holds a bell and a rosary. He is seated upon a water maṇḍala. Having performed the summoning and so forth of the wisdom being (jñānasattva) by means of the four mudrās, one should bless him, confer empowerment, perform the ritual ablution, and present the offerings perfectly. The burnt offerings, such as clarified butter and so forth, are to be presented with this vidyā-mantra: OṂ MAHĀBHŪTA JVALĀYA SARVABHASMI KURU SARVAVIGHNĀṂ HŪṂ PHAṬ. [Insert name] ŚĀNTIṂ KURU SVĀHĀ. With this, one should contemplate pacification. Following that, one should generate the glorious Vajrapāṇi in the center of the fire or as the cause of its blazing, exactly as described in the Sādhana of Vajrapāṇi. Having invited the wisdom being and made them non-dual, one should offer the offering substances and burnt offerings to one's own deity. To the garland mantra, one should append [name] ŚĀNTIṂ KURU and offer them while contemplating pacification. Then, having presented the ladle and spoon, one should request the deity to depart with this mantra: OṂ KṚTO VAḤ SARVASATTVĀRTHAḤ SIDDHIṂ MADATTĀ YATHĀNUGA GACCHATUṂ BUDDHAVIṢAYAṂ BUNARGAMANAYACCHA. Then, having purified the hearth again, one should offer the remaining substances to the fire god with: OṂ, you have accomplished all the aims of sentient beings; grant the appropriate siddhis.

སངས་རྒྱས་ཡུལ་དུ་གཤེགས་ནས་ཀྱང་། ། སླར་ཡང་འབྱོན་པར་མཛད་དུ་གསོལ། ། ཞེས་མེ་ལྷ་གཤེགས་སུ་གསོལ། དེ་ནས་དམ་ཚིག་རང་ལ་བསྡུས་ནས་འབྲས་ཆན་ལ་སོགས་པའི་གཏོར་མ་ཕྱོགས་སྐྱོང་ལ་སོགས་པ་ལ་སྦྱིན་ནོ། ། ཉུང་བར་འདོད་ན་བླ་མའི་ཞལ་ནས་ཇི་སྐད་གསུངས་པ་བཞིན་འདི་ལ་འཇུག་པར་བྱའོ། ། དཔལ་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེའི་སྦྱིན་སྲེག་གི་ཆོ་ག་ནམ་གྲུའི་རིགས་ལས་བྱུང་བ་དངོས་གྲུབ་བརྙེས་པའི་སློབ་དཔོན་ཛཱ་བ་རི་པས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ། ། ། ། བལ་པོའི་པཎྜི་ཏ་དེ་བ་པུརྞ་མ་ཏི་དང་། ལོ་ཙཱ་བ་ཆོས་ཀྱི་བཟང་པོས་བསྒྱུར་ཞིང་ཞུས་སོ། །

"Even though the Buddha has departed for the realm of [nirvāṇa], I pray that you return once more." Thus, request the fire deity to depart. Then, having dissolved the samaya beings into oneself, offer the torma of cooked rice and so forth to the guardians of the directions and others. If one wishes for a concise version, one should proceed according to what was spoken from the mouth of the Guru. This concludes the fire offering ritual of glorious Vajrapāṇi, originating from the lineage of Namdrup and composed by the accomplished master Javāripa. It was translated and edited by the Nepalese paṇḍita Devapūrṇamati and the translator Chökyi Zangpo.