A Ritual of Torma Cake Offerings and Dhāraṇīs for Blue-Clad Vajrapāṇi

༄༅༅། ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཤྲཱི་བཛྲ་པཱ་ཎི་ནཱི་ལཱཾ་བ་ར་དྷ་ར་བ་ལིཾ་དྷཱ་ར་ཎི་བི་དྷི་ནཱ་མ། བོད་སྐད་དུ། དཔལ་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་གོས་སྔོན་པོ་ཅན་གྱི་གཟུངས་ཀྱི་གཏོར་མའི་ཆོ་ག་ཞེས་བྱ་བ། དཔལ་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། བསོད་ནམས་འདོད་དང་འདོད་ལ་མཉེས། ། བར་ཆོད་སྤོང་དང་དུག་ཞི་ཕྱིར། ། ཐུགས་རྗེ་ཅན་ལ་གུས་བཏུད་དེ། ། གཏོར་མའི་ལས་འདི་བརྩམ་པར་བྱ། ། དད་ལྡན་བྱང་སེམས་རྣལ་འབྱོར་པ། ། སེར་སྣ་མེད་ཅིང་གཏོང་བརྩོན་པས། ། བཟའ་བ་བཅའ་བ་འཇིབ་དང་བཏུང་། ། རིན་ཆེན་སྣོད་དུ་རབ་ཏུ་བཤམ། ། ཧཱུཾ་ཧྲཱིཿཨོཾ་གྱིས་བྱིན་བརླབ་བྱ། ། བདུད་རྩི་ཤ་ལྔ་ཅི་འབྱོར་པ། ། མཚན་ལྡན་པདྨའི་སྣོད་དུའོ། ། སྔོ་དང་དམར་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གཉིས། ། དེ་སྟེང་ཨ་ལས་ཀ་པཱ་ལ། ལྕགས་ཀྱུ་ལྔ་དང་ས་བོན་ལྔ། ། དེ་ནས་མདུན་གྱི་བར་སྣང་ལ། ། ཟླ་དཀྱིལ་སྟེང་ན་ཡི་གེ་ཧཱུཾ། ། དེ་གྱུར་རྩེ་ལྔ་དེ་ཉིད་ཅན། ། སྔོ་བསྐྱོད་མེ་འབར་རྫས་རྣམས་ཁོལ། ། འོད་ཀྱིས་ཟླ་བ་རྡོ་རྗེ་ཞུ། ། ཐིམ་པས་དངུལ་ཆུ་ལྟ་བུར་གནས། ། དེ་ཡི་སྟེང་དུ་ཨོཾ་དཀར་པོའི། ། འོད་ཀྱིས་གངྒཱའི་ཀླུང་སོགས་བཀུག། བདུད་རྩི་དྲངས་ཏེ་གཉིས་མེད་བསྟིམ། ། འབྲུ་གསུམ་སྔགས་ཀྱིས་བྱིན་བརླབ་བྱ། ། དེ་རྗེས་མདུན་གྱི་མཁའ་སྟོང་ལ། ། པཾ་ལས་ཆུ་སྐྱེས་འདབ་བརྒྱད་བསྐྱེད། ། དེ་དབུས་ཧཱུཾ་ལས་འདོད་ལྷ་བསྐྱེད། ། ལྟེ་འཁོར་དག་ལ་ཨོཾ་ལས་ནི། ། ཕྱོགས་བཞིར་སངས་རྒྱས་བཞི་ཡང་བསྐྱེད། ། འདབ་མ་མཚམས་བཞིར་ཁྲོ་མོ་སྟེ། ། གོང་རས་སྒོ་བ་བཞི་པོའོ། ། དམར་བའི་ས་བོན་འདབ་བརྒྱད་དམར། །

In the language of India: Śrī-vajrapāṇi-nīlāmbaradhara-bali-dhāraṇī-vidhi-nāma. In the language of Tibet: dpal phyag na rdo rje gos sngon po can gyi gzungs kyi gtor ma'i cho ga zhes bya ba (The Ritual of the Offering Cake for the Dhāraṇī of the Glorious Vajrapāṇi in Blue Garments). Homage to the glorious Vajrapāṇi! For those who desire merit and the fulfillment of wishes, for the sake of abandoning obstacles and pacifying poison, I bow with devotion to the Compassionate One and shall compose this ritual of the offering cake. A faithful practitioner of the Bodhisattva yoga, free from avarice and diligent in generosity, should arrange foods to be chewed, bitten, sucked, and drunk within a precious vessel. It should be consecrated with the syllables HŪṂ, HRĪḤ, and OṂ. The five meats and five nectars, as much as are available, should be placed in a qualified lotus vessel. There are two maṇḍalas, one blue and one red. Above them, from the syllable A, arises a kapāla. Within it are the five hooks and the five seed syllables. Then, in the space before one, upon a moon maṇḍala, is the syllable HŪṂ. That transforms into a five-pronged vajra of the same nature. The blue, moving vajra blazes with fire, and the substances boil. Through the light, the moon and vajra melt; by their dissolving, they abide like liquid mercury. Above that, by the light of a white OṂ, the waters of the Ganges and so forth are summoned. The nectars are drawn in and dissolved non-dually. One should consecrate it with the three-syllable mantra. After that, in the empty space before one, from PAṂ, generate an eight-petaled lotus. In its center, from HŪṂ, generate the desired deity. In the surrounding circle, from OṂ, generate the four Buddhas in the four directions. On the petals and in the four intermediate directions are the wrathful goddesses, and on the rim are the four gatekeepers. The red seed syllable makes the eight petals red.

ཕུཿལས་འདབ་མར་ཀླུ་བརྒྱད་བསྐྱེད། ། ཟེ་འབྲུ་བཅུ་དྲུག་སྣ་ཚོགས་ལ། ། བདུད་དང་གནོད་སྦྱིན་སྣ་ཚོགས་བསྐྱེད། ། རང་གི་སྙིང་གའི་འོད་ཀྱིས་ནི། ། འཕྲོས་པས་སངས་རྒྱས་གངྒཱ་ཡི། ། བྱེ་སྙེད་དཀྱིལ་འཁོར་ལྷ་ལ་བསྟིམ། ། ཀླུ་དང་གནོད་སྦྱིན་བདུད་དང་ནི། ། ས་འོག་ས་སྟེང་ས་བླ་ཡི། ། ཐམས་ཅད་དེ་གསུམ་དག་ལ་བསྟིམ། ། སྤྱན་ལ་སོགས་པས་དབང་བསྐུར་ཏེ། ། སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་ལྷར་གྱུར། ། མཆོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡང་དག་མཆོད། ། སངས་རྒྱས་རྣམས་དང་མགྲོན་རྣམས་ཀྱི། ། རང་རང་ལྕེ་ལ་རྡོ་རྗེ་ནི། ། ཧཱུཾ་ལས་ནས་ཚད་ཙམ་ནི་བསྐྱེད། ། རྩེ་མོ་དག་ལ་ཨོཾ་བསམས་ཏེ། ། འོད་འཕྲོས་དྲངས་པས་གསོལ་བར་བསམ། ། གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་འགྱུར་ཏེ། ། ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་སྔགས་ཀྱིས་མཆོད། ། གཙོ་བོ་ཉིད་ལ་གཙོ་བོ་སྟེ། ། འཁོར་ནི་སོ་སོའི་སྔགས་རིམ་བཞིན། ། ཨ་ཀཱ་རོ་མུ་ཁཾ་སརྦ་དྷ་རྨཱ་ཎཱཾ་ཨཱ་དྱ་ནུཏྤནྣ་ཏྭཱཏ། གཉིས་ལ་སྦྱིན་པ་གོང་དང་འབྲེལ། ། དེ་ནས་བསྟོད་ཅིང་གསོལ་བ་གདབ། ། སོ་སོ་ཡི་ནི་སྔགས་ཀྱིས་ནི། ། རང་རང་གནས་སུ་གཤེགས་སུ་གསོལ། ། སྤྱོད་ལམ་གྱི་ནི་དུས་དག་ཏུ། ། རང་ཉིད་ལྷ་ཡི་རྣལ་འབྱོར་བྱ། ། འདི་ཡིས་ཕན་དང་བསོད་ནམས་ཅི་བསགས་པ། ། འབྲས་བུ་མྱུར་ཞིང་ལོངས་སྤྱོད་རྣམས་ནི་ཐོབ། ། བགེགས་རྣམས་ཞི་དང་གདུག་པ་ཞི་བྱེད་ཤོག། བདེ་བ་མཆོག་ཆེན་བདག་གིས་ཐོབ་པར་ཤོག། དཔལ་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་གོས་སྔོན་པོ་ཅན་གྱི་གཟུངས་ཀྱི་གཏོར་མའི་ཆོ་ག་ཞེས་བྱ་བ་ནམ་གྲུའི་རིགས་ལས་བྱུང་བ་དངོས་གྲུབ་བརྙེས་པ།

From phuḥ, generate the eight nāgas upon the petals. Upon the sixteen stamens of various kinds, generate the various māras and yakṣas. Through the light radiating from one’s own heart, dissolve the deities of the maṇḍalas of as many Buddhas as there are grains of sand in the Ganges. Dissolve all the nāgas, yakṣas, and māras of the subterranean, terrestrial, and celestial realms into those three. Empower them with Locanā and the others, so that they become deities of body, speech, and mind. Make perfect offerings with the various offerings. On the tongues of the Buddhas and the guests, generate a vajra the size of a barley grain from hūṃ. Visualize oṃ at its tip; imagine that light radiates and draws forth [the essence] so that they partake. Non-dual wisdom will be attained. Offer with the mantra twenty-one times. To the principal [deity], offer the principal [mantra]; to the retinue, offer according to their respective mantras: ākāro mukhaṃ sarvadharmāṇām ādyanutpannatvāt. For the two [other recipients], the giving is connected as before. Then, offer praise and make supplications. With their respective mantras, request them to depart to their own abodes. During the time of daily activities, maintain the yoga of oneself as the deity. Whatever benefit and merit has been accumulated by this, may the fruit be swift and may enjoyments be obtained. May obstacles be pacified and may the malevolent be tamed. May I attain supreme great bliss. This is the torma ritual of the dhāraṇī of the glorious Vajrapāṇi in blue robes, composed by one born of the Revatī lineage who attained siddhi.

སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་བྲམ་ཟེའི་བཙུན་པ་ཛཱ་བ་རི་པའི་ཞལ་སྔ་ནས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ། ། ། ། བླ་མ་དེ་བ་པཱུརྞ་མ་ཏི་དང་། ལོ་ཙཱ་བ་ཤེའུ་བཛྲ་དེ་བས་བསྒྱུར་བ་ལས། སླད་ཀྱི་བདག་དགེ་སློང་ཆོས་ཀྱི་བཟང་པོས་བླ་མ་ལ་ཤིན་ཏུ་ལེགས་པར་ཞུས་ཏེ། ཕྲན་བུ་ཚོ་བཅོས་པ་ལགས་སོ། ། ། །

This concludes the work composed by the great master, the Brahmin venerable Javāripa. It was translated by the guru Devapūrṇamati and the translator She'u Vajradeva. Later, I, the monk Chos kyi bzang po, requested it very thoroughly from the guru and made minor corrections.