A Sādhana of Aparimitāyurjñāna

༄༅༅། ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ། ཨ་པ་རི་མི་ཏ་ཨཱ་ཡུརྫྙཱ་ན་སཱ་དྷ་ན་ནཱ་མ། བོད་སྐད་དུ། ཚེ་དང་ཡེ་ཤེས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲུབ་ཐབས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཚེ་དང་ཡེ་ཤེས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། རིགས་དྲུག་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི། ། ཚེ་ཉམས་པ་ལ་གསོ་བའི་ཕྱིར། ། བཅོམ་ལྡན་ཡེ་ཤེས་ཚེ་དཔག་མེད། ། སྒྲུབ་ཐབས་ཡང་དག་བཤད་པར་བྱ། ། (དང་‚དད་)བརྩོན་དབང་ཐོབ་དམ་ཚིག་ལྡན། ། ཚེ་ཉམས་པ་རྣམས་གསོ་འདོད་པས། ། དབེན་ཞིང་ཉམས་དགའི་གནས་འདུག་ནས། ། བསོད་ནམས་ཚོགས་ཀྱི་སྔོན་འགྲོ་ནི། ། བླ་མ་དཀྱིལ་འཁོར་ལྷ་ཚོགས་རྣམས། ། ནམ་མཁར་སྤྱན་དྲངས་ཕྱག་འཚལ་ནས། ། མཆོད་ཅིང་སྡིག་པ་བཤགས་པ་དང་། ། ཚངས་པའི་གནས་བཞི་བསྒོམ་པར་བྱ། ། རང་གི་སྙིང་གར་ཧྲཱིཿདམར་ལས། ། ཡེ་ཤེས་མེ་འབར་རྣམ་སྨིན་བསྲེགས། ། སྔགས་ཀྱི་དོན་ལ་སྟོང་ཉིད་བསྒོམ། ། ཨོཾ་སྭ་བྷཱ་ཝ་ཤུདྡྷཿསརྦ་དྷརྨཱཿསྭ་བྷཱ་ཝ་ཤུདྡྷོ྅ཧཾ། སྟོང་པའི་ངང་ལས་སེམས་ཉིད་ནི། ། ཧྲཱིཿདམར་ཚེག་དྲག་ཐིག་ལེ་ལས། ། དབང་ཆེན་ཞལ་གཅིག་ཕྱག་གཉིས་པ། ། སྤྱན་གསུམ་ཁྲོ་གཉེར་ལྗགས་འདྲིལ་བ། ། སྟེང་ཞལ་རྟ་མགོ་ལྗང་གུ་ལ། ། དྲག་པོས་རྟ་སྐད་རབ་ཏུ་མཚེར། ། དབྱུག་པའི་སྡིགས་མཛུབ་མེ་ལྟར་འབར། ། ཐུགས་ཀར་པདྨ་རྒྱས་པ་ཡིས། ། སྟེང་དུ་ཟླ་བ་ཉི་མ་ལ། ། ཧྲཱིཿལས་འོད་ཟེར་འཕྲོས་པ་ཡིས། ། ཨེ་ལས་ཆོས་འབྱུང་ཡངས་པ་རུ། ། ཡཾ་ལས་རླུང་དང་རཾ་ལས་མེ། ། བཾ་ལས་ཆུ་དང་ལཾ་ལས་ས། ། སུཾ་ལས་རི་རབ་ལྷུན་པོ་དང་། ། དེ་སྟེང་བྷྲཱུཾ་ལས་གཞལ་ཡས་ཁང་། ། གྲུ་བཞི་སྒོ་བཞི་རྟ་བབས་བརྒྱན། ། འདོད་ཡོན་ཕ་གུ་དྲ་ཕྱེད་མཛེས། །

In the language of India: Aparimitāyurjñānasādhana-nāma. In the language of Tibet: Tshe dang ye shes dpag tu med pa zhes bya ba’i sgrub thabs (The Sādhana of the Immeasurable Life and Wisdom). Homage to the Blessed One, the Immeasurable Life and Wisdom. In order to restore the life that has declined for all sentient beings of the six realms, I shall correctly explain the sādhana of the Blessed One, the Immeasurable Wisdom and Life. One who possesses faith, diligence, and the power of the samaya, and who desires to restore their waning life, should dwell in a secluded and pleasant place. As for the preliminaries of the accumulation of merit: having invited the gurus and the assembly of deities of the maṇḍala into the sky, one should prostrate, make offerings, confess misdeeds, and meditate on the four immeasurable abodes. From a red syllable Hrīḥ at one’s own heart, the fire of wisdom blazes and incinerates the karmic maturation. One meditates on emptiness, the meaning of the mantra: Oṃ svabhāva-śuddhāḥ sarva-dharmāḥ svabhāva-śuddho ’haṃ. From within the state of emptiness, the nature of mind appears as a red Hrīḥ with a bindu and visarga. From this arises the Great Powerful One (Hayagrīva), with one face and two arms, three eyes, a frowning brow, and a curled tongue. His upper face is a green horse head, neighing fiercely with a horse’s cry. His staff and threatening gesture blaze like fire. At his heart, upon a blooming lotus, are a moon and sun disk. From the Hrīḥ, light rays radiate, and from the syllable E, a vast source of phenomena (dharmodaya) appears. From Yaṃ comes wind, from Raṃ comes fire, from Vaṃ comes water, and from Laṃ comes earth. From Suṃ comes Mount Meru, and upon that, from Bhrūṃ, the celestial palace. It is square with four doors, adorned with archways, beautiful with the five sensory offerings, friezes, and lattices.

ཁོར་ཡུག་ཆུ་སྐྱེས་སྣ་ཚོགས་དང་། ། རྡོ་རྗེ་མེ་རི་ཐོགས་པ་མེད། ། ཕོ་བྲང་ཆུ་སྐྱེས་འཕང་རིམ་གཉིས། ། འདབ་མ་བཞི་དང་བརྒྱད་པ་ལ། ། མུ་ཁྱུད་པད་མས་མཛེས་པ་དང་། ། ལྷ་སྣམ་པན་རེག་ལྔ་དང་ལྡན། ། འོད་ཟེར་སྣ་ཚོགས་འཕྲོ་བ་ལས། ། ཨ་ལས་ཆུ་ཤེལ་དཀྱིལ་འཁོར་དང་། ། རཾ་ལས་རྟ་བདུན་དག་ཏུ་གྱུར། ། སྟེང་དུ་པདྨ་ཧྲཱིཿཡིས་མཚན། ། དེ་ལས་འོད་འཕྲོས་དོན་གཉིས་བྱས། ། ཚུར་འདུས་ཧྲཱིཿལ་ཐིམ་པ་ཡི། ། ལི་ཁྲི་ལྟ་བུའི་ཐིག་ལེ་ལས། ། བཅོམ་ལྡན་ཚེ་དཔག་མེད་པ་ནི། ། འགྱིང་བཅས་འོད་འཁྲུག་སྐྱིལ་ཀྲུང་བཞུགས། ། ཕྱག་གཉིས་པདྨ་རཱ་ག་ཡི། ། བུམ་པ་འཆི་མེད་བདུད་རྩིས་གང་། ། འགྲོ་རྣམས་རེ་སྐོང་དཔག་བསམ་ཤིང་། ། བུམ་པའི་ཁ་རྒྱན་ཐུགས་ཀར་འཛིན། ། ཡུམ་ལ་འཁྱུད་ཅིང་གཉིས་སུ་མེད། ། བཾ་ལས་ཡུམ་མཆོག་གོས་དཀར་མོ། ། ལི་ཁྲི་ལྟ་བུར་འཛུམ་ཞིང་སྒེག། གཡས་པ་པདྨ་གཡོན་པ་ནི། ། བུམ་པ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ལ། ། ཡབ་ལ་གཉིས་མེད་ལེགས་པར་འཁྲིལ། ། དར་དང་ནོར་བུ་དུ་མས་བརྒྱན། ། ཆུ་སྐྱེས་བརྒྱད་དང་ལྷ་སྣམ་ལ། ། པདྨ་ཟླ་བ་ཉི་མའི་གདན། ། མཚམས་བཞིའི་སྒོ་བཞི་ཟླ་བའི་གདན། ། ཤར་དུ་རྡོ་རྗེ་ཧཱུཾ་གིས་མཚན། ། དེ་ལས་མི་བསྐྱོད་ཚེ་དཔག་མེད། ། ལྷོ་རུ་རིན་ཆེན་ཏཱཾ་གིས་མཚན། ། རིན་ཆེན་རིགས་ཀྱི་ཚེ་དཔག་མེད། ། ནུབ་ཏུ་འཁོར་ལོ་ཨོཾ་གྱིས་མཚན། ། རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཚེ་དཔག་མེད། ། བྱང་དུ་རལ་གྲི་ཨ་ཡིས་མཚན། ། དོན་ཡོད་གྲུབ་པ་ཚེ་དཔག་མེད། ། ཤར་ལྷོར་མཾ་ལས་མཱ་མ་ཀཱི། ། ལྷོ་ནུབ་ཏཱཾ་ལས་ལྷ་མོ་སྒྲོལ། ། ནུབ་བྱང་ལཾ་ལས་སངས་རྒྱས་སྤྱན། ། བྱང་ཤར་ཏཱཾ་ལས་དམ་ཚིག་སྒྲོལ། །

The perimeter is adorned with various water-born lotuses and an unimpeded vajra mountain of fire. The palace consists of two tiers of lotus steps, with petals of four and eight, beautified by a circular rim of lotuses and a divine plinth endowed with the five types of precious gems. From the radiation of various rays of light, from the syllable A arises a crystal maṇḍala, and from Raṃ arises the seven-horsed sun. Above, a lotus is marked with the syllable Hrīḥ. Light radiates from it, accomplishing the two benefits; it gathers back and dissolves into the Hrīḥ, which becomes a vermilion-colored drop. From this, the Bhagavān Amitāyus appears, seated in a majestic, radiant cross-legged posture. His two hands hold a ruby vase filled with the nectar of immortality. Like a wish-fulfilling tree that satisfies the hopes of all beings, he holds the vase’s ornamental spout at his heart. Embracing the consort, they are non-dual. From Baṃ arises the supreme consort Pāṇḍaravāsinī, vermilion in color, smiling and graceful. Her right hand holds a lotus and her left a vase; she embraces the Father non-dually and is adorned with many silks and jewels. Upon the eight lotuses and the divine plinth are lotus, moon, and sun seats. At the four intermediate corners and the four gates are moon seats. In the east is a vajra marked with Hūṃ, from which arises Akṣobhya Amitāyus. In the south is a jewel marked with Tāṃ, from which arises Ratnakula Amitāyus. In the west is a wheel marked with Oṃ, from which arises Vairocana Amitāyus. In the north is a sword marked with A, from which arises Amoghasiddhi Amitāyus. In the southeast, from Māṃ, arises Māmakī. In the southwest, from Tāṃ, arises the goddess Tārā. In the northwest, from Lāṃ, arises Buddhalocanā. In the northeast, from Tāṃ, arises Samayatārā.

རིགས་བཞི་མཉམ་གཞག་ཕྱག་རྒྱ་ལས། ། ཤེལ་དང་བཻ་ཌཱུརྱ་གསེར་དང་ནི། ། ཨིནྡྲ་ནཱི་ལའི་བུམ་པ་འཛིན། ། ཡུམ་ལྔ་གཡས་པ་རང་རྟགས་དང་། ། གཡོན་པ་བུམ་པ་འཛིན་པའོ། ། ཤར་དུ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་བཞི། ། ལྷོ་རུ་རིན་ཆེན་སེམས་དཔའ་བཞི། ། ནུབ་ཏུ་རྣམ་སྣང་སེམས་དཔའ་བཞི། ། བྱང་དུ་ལས་ཀྱི་སེམས་དཔའ་བཞི། ། གཡས་པ་རང་རྟགས་འཛིན་པ་ལ། ། གཡོན་པས་ཚེ་ཡི་བུམ་པ་འཛིན། ། ཐམས་ཅད་དར་དང་ནོར་བུས་བརྒྱན། ། རྡོ་རྗེ་སྐྱིལ་ཀྲུང་བཞུགས་པའོ། ། མཚམས་བཞི་ལ་ནི་མཆོད་པ་ཡི། ། བདུག་སྤོས་མར་མེ་མེ་ཏོག་མ། ། དྲི་ཆབ་མ་དང་ལྷ་མོ་བཞི། ། སྣ་ཚོགས་འོད་ཀྱིས་བསྐོར་བའོ། ། ཤར་སྒོར་ཛཿལས་ལྕགས་ཀྱུ་དཀར། ། ལྷོ་སྒོར་ཧཱུྃ་ལས་ཞགས་པ་སེར། ། ནུབ་སྒོར་བཾ་ལས་ལྕགས་སྒྲོག་དམར། ། བྱང་སྒོར་ཧོཿལས་དྲིལ་བུ་ལྗང་། ། སྒོ་བ་བཞི་པོ་དེ་དག་ནི། ། འཁྲིལ་ལྡེམ་བཞེངས་ནས་བཞུགས་པའོ། ། དེ་ནས་ཐུགས་ཀའི་འོད་ཟེར་གྱིས། ། རང་བཞིན་གནས་ནས་ཡེ་ཤེས་པ། ། ཚིག་འདིས་སྤྱན་ནི་དྲང་བར་བྱ། ། གདོད་ནས་རང་བཞིན་ནམ་མཁའ་ལྟར། ། ཐུགས་རྗེ་འཇའ་ཚོན་སྐུར་སྟོན་པའི། ། བཅོམ་ལྡན་གསུང་མཆོག་ཚེ་དཔག་མེད། ། རང་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་གཞལ་ཡས་ནས། ། ཏིང་འཛིན་གཟུགས་བརྙན་དམ་པ་འདིར། ། འགྲོ་བའི་དོན་ཕྱིར་སྤྱན་འདྲེན་ན། ། ཚེ་ཟད་ཚེ་ཉམས་གསོ་བའི་ཕྱིར། ། འདི་ཉིད་དུ་ནི་གཤེགས་སུ་གསོལ། ། རྡོ་རྗེ་རིན་ཆེན་རྣམ་སྣང་དང་། ། ལས་ཀྱི་རིགས་མཆོག་ཚེ་དཔག་མེད། ། ཡུམ་བཞི་མཆོད་པའི་ལྷ་མོ་དང་། ། སེམས་དཔའ་བཅུ་དྲུག་སྒོ་མར་བཅས། ། རང་བཞིན་བདེ་ཆེན་དཀྱིལ་འཁོར་ནས། ། ཏིང་འཛིན་གཟུགས་བརྙན་དམ་པ་འདིར།

From the mudrās of meditative equipoise of the four families, they hold vases of crystal, lapis lazuli, gold, and sapphire. The five consorts hold their respective symbols in their right hands and vases in their left. In the east are the four Vajrasattvas; in the south, the four Ratnasattvas; in the west, the four Vairocanasattvas; and in the north, the four Karmasattvas. Their right hands hold their respective symbols, and their left hands hold long-life vases. All are adorned with silks and jewels and sit in the vajra posture. In the four intermediate directions are the four offering goddesses: Dhūpā (Incense), Dīpā (Lamp), Puṣpā (Flower), and Gandhā (Perfume), surrounded by various lights. At the eastern gate, from jaḥ, is a white hook; at the southern gate, from hūṃ, a yellow noose; at the western gate, from baṃ, a red chain; and at the northern gate, from hoḥ, a green bell. These four gatekeepers stand in a graceful, poised posture. Then, with light rays from the heart, the wisdom beings are invited from their natural abode with these words: "Primordially, like the nature of space, you who manifest the body of compassion like a rainbow—the Bhagavān, Supreme Speech, Amitāyus—from the spontaneously present celestial palace, to this sublime reflection of meditative concentration, I invite you for the sake of beings. To restore exhausted and declining life, please come to this very place. Vajra, Ratna, Vairocana, and the supreme Karma family Amitāyus, the four consorts, the offering goddesses, the sixteen bodhisattvas, and the gatekeepers—from the natural maṇḍala of great bliss, to this sublime reflection of meditative concentration..."

། ཚེ་དང་ཡེ་ཤེས་རྒྱས་པ་དང་། ། ཐུགས་མཆོག་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་བྱའི་ཕྱིར། ། འདི་ཉིད་དུ་ནི་སྤྱན་འདྲེན་ན། ། བྱིན་གྱིས་རློབ་ཅིང་གཤེགས་སུ་གསོལ། ། ཛཿཧཱུྃ་བཾ་ཧོཿས་དགུག་གཞུག་བྱ། ། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ནི་བྱིན་གྱིས་བརླབ། ། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱིས་དབང་བསྐུར་ནས། ། རིགས་བདག་རྣམས་ཀྱིས་དབུ་བརྒྱན་ཏེ། ། མཉེས་པར་གྱུར་ལ་མཆོད་པ་དང་། ། བསྟོད་པ་རྒྱས་དང་བསྡུས་པ་བྱ། ། དེ་ནས་བྱིང་རྒོད་རབ་སྤངས་ནས། ། མ་ཡེངས་ལྷ་རྣམས་གསལ་སྟོང་བསྒོམ། ། དེ་རྗེས་བཟླས་པ་བྱ་བ་ནི། ། ལྷ་རྣམས་ཐུགས་ཀའི་བུམ་པ་རུ། ། ཧྲཱིཿཧཱུྃ་ཏྲཱཾ་བྷྲཱུཾ་ཨ་ལས་ནི། ། རང་རང་སྔགས་ཀྱིས་བསྐོར་བར་བསྒོམ། ། ཨོཾ་ཧྲཱིཿབྷྲཱུཾ་བཛྲ་ཛྙཱ་ན་ཨཱ་ཡུ་ཥེ་སྭཱ་ཧཱ། ཨོཾ་ཧཱུྃ་བྷྲཱུཾ་བཛྲ་ཛྙཱ་ན་ཨཱ་ཡུ་ཥེ་སྭཱ་ཧཱ། ཨོཾ་སྭཱ་བྷྲཱུཾ་བཛྲ་ཛྙཱ་ན་ཨཱ་ཡུ་ཥེ་སྭཱ་ཧཱ། ཨོཾ་ཨོཾ་བྷྲཱུཾ་བཛྲ་ཛྙཱ་ན་ཨཱ་ཡུ་ཥེ་སྭཱ་ཧཱ། ཨོཾ་ཨཱཿབྷྲཱུཾ་བཛྲ་ཛྙཱ་ན་ཨཱ་ཡུ་ཥེ་སྭཱ་ཧཱ། དེ་རྣམས་ཡབ་ཀྱི་སྙིང་པོའི་སྔགས་སོ། ། ཡུམ་གྱི་བུམ་པར་པཾ་མཾ་ཏྲཾ་ལཾ་ཏཾ་རྣམས་ལས་སྔགས་ཀྱིས་བསྐོར། ཨོཾ་བྷྲཱུཾ་ཨ་པ་རི་མི་ཏ་ཨཱ་ཡུརྫྙཱ་ན་སུ་བི་ནི་ཤྩི་ཏ་ཏེ་ཛོ་རཱ་ཛཱ་ཡ། ཡུམ་མཆོག་ལྔ་ཡི་སྙིང་པོའོ། ། ཕྱོགས་བཞི་སེམས་དཔའ་བཅུ་དྲུག་ལ། ། རང་གི་ས་བོན་རྣམས་ལ་ནི། ། གཙོ་བོའི་སྔགས་ཀྱིས་བསྐོར་བར་བསམས། ། ཛཿཧཱུྃ་བཾ་ཧོཿཨ་པ་རི་མི་ཏ་ཨཱ་ཡུརྫྙཱ་ན་སུ་བི་ནི་སྭཱ་ཧཱ། སྒོམ་བཞིའི་སྙིང་པོའི་སྔགས་སོ། ། དེ་ལྟར་བུམ་པའི་སྔགས་རྣམས་ལ། ། དམིགས་ཏེ་གསང་སྔགས་བཟླས་པ་ཡིས། ། ཡིག་འབྲུ་རྣམས་ལ་བདུད་རྩིའི་ཆུ། །

In order to increase longevity and wisdom, and to attain the supreme wisdom of the enlightened mind, I invite you here; please grant your blessings and come. Perform the summoning and absorption with jaḥ hūṃ baṃ hoḥ. Bless the body, speech, and mind. Having conferred the empowerment of all the Buddhas, the lords of the families adorn the crowns. Once they are pleased, perform the offerings and the extensive or concise praises. Then, having thoroughly abandoned laxity and agitation, meditate without distraction on the deities as clarity-emptiness. Following that, for the recitation: within the vases at the hearts of the deities, from hrīḥ hūṃ trāṃ bhrūṃ a, visualize the respective mantras circling. oṃ hrīḥ bhrūṃ vajra jñāna āyuṣe svāhā oṃ hūṃ bhrūṃ vajra jñāna āyuṣe svāhā oṃ svā bhrūṃ vajra jñāna āyuṣe svāhā oṃ oṃ bhrūṃ vajra jñāna āyuṣe svāhā oṃ āḥ bhrūṃ vajra jñāna āyuṣe svāhā These are the essence mantras of the fathers. In the vases of the mothers, from paṃ maṃ trāṃ laṃ taṃ, the mantras circle. oṃ bhrūṃ aparimita āyurjñāna suviniścita tejo rājāya These are the essence mantras of the five supreme mothers. For the sixteen bodhisattvas of the four directions, visualize their respective seed syllables encircled by the mantra of the principal deity. jaḥ hūṃ baṃ hoḥ aparimita āyurjñāna suviniścita svāhā This is the essence mantra of the four female gatekeepers. Thus, by focusing on these vase mantras and reciting the secret mantras, nectar water [flows] from the syllables.

བབས་པས་བུམ་པ་གང་བར་བསམ། ། བུམ་ནང་ཡེ་ཤེས་བདུད་རྩིའི་རྒྱུན། ། རང་གི་གནས་གསུམ་ཐིམ་པ་ཡིས། ། ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་ནད་གདོན་དང་། ། སྡིག་སྒྲིབ་དག་ནས་དབང་བཞི་ཐོབ། ། འཆི་མེད་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པར་བསམ། ། དེ་ནས་རང་གིས་སྔགས་བཟླས་པས། ། དཀྱིལ་འཁོར་ལྷ་ཚོགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། ། རང་རང་གསང་སྔགས་བཟླས་པར་བསྒོམ། ། སྙིང་གའི་ས་བོན་འོད་ཟེར་ལས། ། ལྷ་མོ་དཀར་མོ་ལྕགས་ཀྱུ་ཐོགས། ། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ཤར་དུ་འཕྲོས། ། ནད་གདོན་ཞི་བའི་ལས་བྱས་ཏེ། ། དྲི་ཟའི་ལག་ནས་ཚེ་བཀུག་ནས། ། བདག་བསྐྱོད་ལྷ་དང་བུམ་པར་བསྟིམ། ། དེ་བཞིན་ལྷོ་ཡི་ཞགས་པ་མོས། ། ཚེ་དང་ལོངས་སྤྱོད་རྒྱས་བྱས་ནས། ། གཤིན་རྗེའི་ལག་ནས་ཚེ་བཀུག་སྟེ། ། གོང་བཞིན་དུ་ནི་བསྟིམ་པར་བྱ། ། ནུབ་ཀྱི་ལྕགས་སྒྲོག་དམར་མོ་ཡིས། ། སྲིད་གསུམ་མ་ལུས་དབང་བསྡུས་ཏེ། ། ཆུ་ལྷའི་ལག་ནས་ཚེ་བཀུག་ནས། ། བསྟིམ་ཞིང་ཀླུ་གདོན་དག་པར་བསམ། ། བྱང་གི་དྲིལ་བུ་དགྱེས་མཛེས་མས། ། ནད་གདོན་ལོག་འདྲེན་ཚར་བཅད་ནས། ། གནོད་སྦྱིན་ལག་ནས་ཚེ་བཀུག་ནས། ། གོང་བཞིན་དམིགས་པ་གསལ་བས་བསྟིམ། ། བུམ་པ་དག་ལ་བརྟེན་ནས་ནི། ། འཆི་མེད་ཚེ་སྒྲུབ་བཤད་པ་ནི། ། རྣམ་རྒྱལ་ལས་བུམ་གཉིས་པོ་ལ། ། རྫས་དང་ཁ་རྒྱན་མགུལ་འཆིངས་བཅས། ། ཕྱག་མཚན་བྲིས་ལ་གདགས་པར་བྱ། ། མཎྜལ་སྟེང་དུ་ལེགས་པར་གཞག། ཕྱི་ནི་བུམ་པའི་རྣམ་པ་ལ། ། ནང་དུ་གཞལ་ཡས་ཁང་དུ་བསྒོམ། ། གསང་སྔགས་རྒྱལ་པོའི་བཟླས་པ་བྱ། ། གོང་བཞིན་བདུད་རྩིས་བུམ་པ་གང་། ། དེ་ཡིས་རང་གཞན་ཐམས་ཅད་ཀྱི། ། ནད་གདོན་སྡིག་སྒྲིབ་མ་ལུས་དག།

Visualize that as it descends, the vase is filled. By the stream of wisdom nectar within the vase dissolving into one’s own three places, the illnesses, provocations, misdeeds, and obscurations of the body, speech, and mind are purified, and the four empowerments are obtained. Contemplate that the siddhi of immortality is attained. Then, by reciting the mantra oneself, meditate that all the deities of the maṇḍala are reciting their respective secret mantras. From the light rays of the seed syllable at the heart, inconceivable white goddesses holding iron hooks radiate to the east. Having performed the activity of pacifying illnesses and provocations, they summon life-force from the hands of the gandharvas and dissolve it into oneself, the moving deity, and the vase. Likewise, with the noose-bearing goddesses in the south, having increased life and resources, they summon life-force from the hands of Yama and dissolve it as before. With the red iron-chain goddesses in the west, having brought the three realms without exception under control, they summon life-force from the hands of Varuṇa; visualize that it is dissolved and the nāga provocations are purified. With the beautiful, joyful bell goddesses in the north, having subdued illnesses, provocations, and misleading spirits, they summon life-force from the hands of the yakṣas and dissolve it with clear visualization as before. Regarding the explanation of the practice of immortal life based on the vases: for the two vases, the Victory Vase and the Action Vase, one should draw the hand symbols and attach them along with the ritual substances, the mouth ornaments, and the neck-cloths. Place them properly upon the maṇḍala. Visualize the exterior as the form of a vase and the interior as a celestial palace. Perform the recitation of the king of secret mantras. As before, the vase is filled with nectar, by which the illnesses, provocations, misdeeds, and obscurations of oneself and all others are purified without exception.

འཆི་མེད་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པར་བསམ། ། ལས་བུམ་རྟ་མགྲིན་གོང་བཞིན་བསྐྱེད། ། ཐུགས་ཀའི་ས་བོན་སྔགས་ཀྱིས་བསྐོར། ། ཨོཾ་བཛྲ་ཀྲོ་དྷ་ཧ་ཡ་གྲཱི་བ་ཧུ་ལུ་ཧུ་ལུ་ཧཱུྃ་ཕཊ། དེ་ཡིས་རང་གཞན་བར་ཆད་བསྲུང་། ། འཆི་མེད་བདུད་རྩིའི་ཁྲུས་བྱའོ། ། དེ་ལྟར་རང་དོན་གཞན་དོན་ལ། ། མ་ཡེངས་བསྐྱེད་རིམ་གསལ་བ་ཡིས། ། ཏིང་འཛིན་གཅིག་ཏུ་སྔགས་བཟླས་ན། ། རྟགས་རྫོགས་ཟླ་དྲུག་ཞལ་མཐོང་འགྱུར། ། དེ་ནས་རྒྱུན་དུ་ཉམས་སུ་ལེན། ། ཁྭ་ཏའི་སྐད་ཀྱིས་མ་ནོན་པར། ། བདག་ཉིད་གཞན་དང་ངག་མ་འདྲེས། ། མདུན་དུ་ཆུ་སྐྱེས་སྟོང་དང་ལྡན། ། གཙོ་བོ་ཡབ་ཡུམ་གསལ་བར་བསྒོམ། ། ཨོཾ་ཨཱ་ཡུ་ཥེ་ས་ར་ཧ་ཀ་ར་རི་ཤ་ར་རི་ཧཱུྃ། གསོལ་བ་བཏབ་ལ་མཆོད་བསྟོད་བྱ། ། བུམ་པ་དག་ལ་དམིགས་ནས་ནི། ། སྒྲུབ་བྱེད་སྔགས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་འདི། ། ཨོཾ་ཨ་མ་ར་ཎི་ཛཱི་ཝནྟཱི་ཡེ་སྭཱ་ཧཱ། ། གསང་སྔགས་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་བཟླས། ། དེ་ཡིས་བདུད་རྩིའི་རྒྱུན་བྱུང་ནས། ། རང་གི་སྤྱི་གཙུག་ཐིམ་པ་ཡིས། ། ནད་གདོན་སྡིག་སྒྲིབ་ཐམས་ཅད་དག། བདུད་རྩིས་རང་ལུས་གང་བ་ཡིན། ། འཆི་མེད་ཚེ་ཡི་དངོས་གྲུབ་ཐོབ། ། ཚེ་དཔག་མེད་པར་གྱུར་པར་བསམ། ། བརྟན་པའི་ཡན་ལག་ལྔ་བཟླས་སོ། ། མདུན་བསྐྱེད་བདག་ལ་བསྟིམ་པ་དང་། ། དེ་ཡི་ཚེ་ཚད་ཉི་ཟླར་འགྱུར། ། ཚེ་ཉམས་ལ་སོགས་སྨོས་ཅི་དགོས། ། གསང་ནས་སྒྲུབ་པ་རབ་ཏུ་བསྔགས། ། དེ་ནས་གསང་སྒྲུབ་བཤད་པར་བྱ། ། དཀྱིལ་འཁོར་གོང་དང་འདྲ་བ་ལ། ། ལྷ་ཚོགས་ཐམས་ཅད་ལི་ཁྲི་ལྟར། ། སྣ་ཚོགས་རིན་ཆེན་རྒྱན་གྱིས་མཛེས། ། བུམ་པ་ཐོད་པར་བཅས་པ་འཛིན། ། རྡོ་རྗེ་སྐྱིལ་ཀྲུང་བཞུགས་པའོ། །

Contemplate that the siddhi of immortality is attained. In the activity vase, generate Hayagrīva as before. The seed syllable at his heart is encircled by the mantra: OṂ VAJRA KRODHA HAYAGRĪVA HULU HULU HŪṂ PHAṬ. By this, protect yourself and others from obstacles. Perform the ablution with the nectar of immortality. Thus, for the sake of oneself and others, if one recites the mantra with one-pointed samādhi while the generation stage is vivid and undistracted, the signs will be perfected and the face [of the deity] will be seen within six months. Thereafter, practice continuously. Without being overwhelmed by the cries of crows, do not let your speech mingle with others. In front, clearly meditate on the principal male and female deities upon a thousand-petalled lotus. OṂ ĀYUṢE SARAHAKARA RIŚARA RI HŪṂ. Offer prayers, offerings, and praises. Focusing on the vase, recite this king of mantras for accomplishment twenty-one times: OṂ AMARAṆĪ JĪVANTĪYE SVĀHĀ. From that, a stream of nectar flows and dissolves into the crown of one's head, purifying all illnesses, malevolent spirits, misdeeds, and obscurations. One's own body is filled with nectar, and the siddhi of immortal life is attained. Contemplate that one becomes Amitāyus. Recite the five branches of stability. Dissolve the front-generation into oneself; one's lifespan then becomes like the sun and moon. What need is there to mention the restoration of a diminished life? Practicing in secret is highly praised. Next, the secret practice will be explained. The maṇḍala is similar to the previous one; the entire assembly of deities is like vermilion, beautified by various precious ornaments. They hold vases together with skull-cups and sit in the vajra posture.

བཅུ་དྲུག་ལོན་པ་སྐུ་ཤ་རྒྱས། ། འཇམ་ཞིང་ནུ་མ་འབུར་བ་ལ། ། པདྨ་རྡོ་རྗེ་རིན་ཆེན་དང་། ། འཁོར་ལོ་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེ་སྟེ། ། གཡས་པ་རང་གི་ཕྱག་མཚན་འཛིན། ། གཡོན་པ་ཐོད་པ་བདུད་རྩིས་གང་། ། ཡབ་ལ་སྟོབས་ཤིང་གཉིས་སུ་འཁྲིལ། ། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་གཉིས་སུ་མེད། ། ཡབ་ཡུམ་འོད་ཟེར་ཚོགས་འཁྲུགས་ཤིང་། ། སྙོམས་འཇུག་ཟག་མེད་བདེ་བ་རྒྱས། ། མཚམས་བཞིར་བདུད་རྩིའི་བུམ་པ་བཞི། ། ཕྱོགས་ཀྱི་ལྷ་ཡི་སྣམ་བུ་ལ། ། ཤར་དུ་རྡོ་རྗེ་ཁྲོ་བོ་དང་། ། ལྷོ་རུ་རིན་ཆེན་ཁྲོ་བོ་དང་། ། ནུབ་ཏུ་པདྨའི་ཁྲོ་བོ་དང་། ། བྱང་དུ་ཕྲིན་ལས་ཁྲོ་བོ་དང་། ། སྟེང་འོག་རྣམ་སྣང་ཁྲོ་བོ་གཉིས། ། ཕྱོགས་བཞིར་ཁྲོ་བོ་གཉིས་གཉིས་ནི། ། རིགས་ཀྱི་ཡུམ་དང་བཅས་པ་ལ། ། གཡས་བསྐུམ་གཡོན་བརྐྱང་བཞེངས་པའོ། ། ཐམས་ཅད་གཡས་པ་རང་རྟགས་འཛིན། ། གཡོན་པ་ཚེ་ཡི་བུམ་པ་དང་། ། སྦྲུལ་དང་རིན་ཆེན་སྣ་ཚོགས་བརྒྱན། ། མེ་རི་འབར་བའི་ཀློང་ན་བཞུགས། ། ལྷ་མོ་བཞི་དང་སྒོ་བ་བཞི། ། བཞེངས་པ་ཁྲོ་བོའི་ཚུལ་དུ་གནས། ། འབྲུ་གསུམ་སྔགས་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས། ། ཡེ་ཤེས་སྤྱན་དྲང་གཉིས་མེད་བསྟིམ། ། དབང་བསྐུར་རིགས་ཀྱིས་དབུ་བརྒྱན་པ། ། གཙོ་བོ་ལྔ་དང་ཁྲོ་བོ་བཅུའི། ། བུམ་པ་དག་ལ་དམིགས་ནས་ནི། ། གསང་སྔགས་འདི་ནི་བཟླས་པར་བྱ། ། ཨོཾ་ཧྲཱིཿཧཱུྃ། སྭཱ་བྷྲཱུཾ་ཨཱཿ ཛཿཧཱུྃ་བཾ་ཧོཿཨ་པ་རི་མི་ཏ་ཨཱ་ཡུརྫྙཱ་ན་མ་ཧཱ་སིདྡྷི་ཧ་ས་ནི་རི་ཏི་སྭཱ་ཧཱ། དེ་ནས་རང་ཉིད་བཟླས་པ་བྱ། ། བུམ་པ་ལེགས་པར་བཅས་པ་ལ། ། ལྷ་རྣམས་གོང་བཞིན་བསྐྱེད་པ་དང་། ། རང་དང་ལྷ་རྣམས་སྔགས་བཟླས་པས། །

Sixteen years of age, with a full and youthful body, her breasts are soft and prominent. In her right hands she holds her respective hand-symbols: the lotus, the vajra, the jewel, the wheel, and the crossed vajra. In her left hands she holds skull-cups filled with nectar, offering them to the Father and embracing him in union. Method and wisdom are non-dual. The Father and Mother are surrounded by a swirling mass of light rays, and through their meditative union, uncontaminated bliss increases. In the four intermediate directions are four vases of nectar. Upon the pedestals of the deities of the cardinal directions: in the east is Vajra-Krodha, in the south Ratna-Krodha, in the west Padma-Krodha, and in the north Karma-Krodha. Above and below are the two Vairocana-Krodhas. In the four directions, the two pairs of wrathful deities are accompanied by their consorts of the same family, standing with the right leg bent and the left extended. All hold their respective emblems in the right hand and a longevity vase in the left, adorned with snakes and various jewels, dwelling within a blazing expanse of fire. The four goddesses and the four gatekeepers also abide in a standing, wrathful manner. Consecrated by the three-syllable mantra, the wisdom beings are invited and dissolved into non-duality. Empowered, they are crowned by the deities of their respective families. Focusing upon the vases of the five principal deities and the ten wrathful ones, one should recite this secret mantra: OṂ HRĪḤ HŪṂ SVĀ BHRŪṂ ĀḤ JAḤ HŪṂ BAṂ HOḤ APARIMITĀYURJÑĀNA MAHĀSIDDHI HASANIRITI SVĀHĀ. Then, one should perform the recitation oneself. Having properly prepared the vase, generate the deities as before. By reciting the mantras of oneself and the deities, [the vase is empowered].

འཆི་མེད་བདུད་རྩིའི་བུམ་པ་གང་། ། རྗེས་སུ་ལྷ་རྣམས་ཞུ་བའི་ཆུས། ། རང་གཞན་ཐམས་ཅད་ཁྲུས་བྱའོ། ། དེ་ཡིས་མཆོག་དང་ཐུན་མོང་གི། དངོས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་ཐོབ་པར་འགྱུར། ། བདུད་རྩི་ལྔ་ཡི་གཏོར་མ་འདི། ། སྙིང་པོ་སྔགས་ཀྱིས་འབུལ་བར་བྱ། ། ལས་བཞིའི་སྦྱིན་སྲེག་བྱ་བ་དང་། ། ལོངས་སྤྱོད་སྤེལ་ལ་ཐོད་པ་མཆོད། ། དེ་ནས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྒྲུབ། ། རང་ཉིད་མགོན་པོར་གསལ་བ་ཡི། ། གསང་གནས་ཆོས་འབྱུང་གྲུ་གསུམ་དུ། ། ཧྲཱིཿདང་པཾ་ལས་མེ་འབར་བས། ། ལུས་ཀྱི་ནད་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཁེངས། ། སྤྱི་བོའི་ཧཾ་བརྒྱད་ཞུ་བ་ལས། ། བདེ་ཆེན་བདུད་རྩིའི་ཆུ་རྒྱུན་འབབ། ། རྩ་གསུམ་གང་བས་བདེ་བ་རྒྱས། ། དྲོད་དང་བདེ་བའི་ཁྱད་པར་རྣམས། ། སྟེང་འོག་རླུང་གིས་མནན་ཞེས་བྱ། ། རྟ་བདུན་རི་བོ་རྒྱས་འདྲ་ནས། ། མཐར་ཐུག་ལྷུན་གྲུབ་རྣམ་གསུམ་ཐོབ། ། བཅུ་གསུམ་ས་རྣམས་རྫོགས་པར་འགྱུར། ། ཚེ་དཔག་མེད་པའི་སྒྲུབ་པའི་ཐབས། ། རྩ་རྒྱུད་ལེའུ་འབུམ་པ་དང་། ། བཤད་རྒྱུད་འོད་ཟེར་དྲ་བ་ལ། ། བརྟེན་ནས་གྲུབ་པའི་རྒྱལ་མོས་མཛད། ། འཆི་མེད་ཚེ་སྒྲུབ་འདི་བརྩམས་པས། ། བདག་དང་རིགས་དྲུག་སེམས་ཅན་རྣམས། ། འཆི་མེད་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་གྱུར་ནས། ། ཚེ་དཔག་མེད་པ་ཐོབ་པར་ཤོག། ། ། ། རྒྱ་གར་གྱི་པཎྜི་ཏ་ཟླ་བ་བཟང་པོ་དང་། བོད་ཀྱི་ལོ་ཙཱ་བ་གླན་དར་མ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་བསྒྱུར་བའོ། ། ། །

The vase filled with the nectar of immortality, With the water of the deities who subsequently melt, One should perform the ritual ablution for oneself and all others. By this, all supreme and common accomplishments will be attained. This torma of the five nectars should be offered With the essence mantra. Perform the fire ritual of the four activities, And to increase enjoyments, offer the skull-cup. Then, accomplish the suchness of reality: Visualizing oneself clearly as the Protector, Within the triangular source of phenomena at the secret place, Fire blazes from the syllables Hrīḥ and Paṃ, Filling all the diseases of the body. From the melting of the eight Haṃ syllables at the crown, A stream of the nectar of great bliss descends. Filling the three channels, bliss expands; The distinctions of heat and bliss Are said to be "pressed down" by the upper and lower winds. Like the sun rising over a mountain, One finally attains the three spontaneously present states, And the thirteen stages are perfected. This sadhana of Amitāyus Was composed by Siddharājñī, Relying upon the Root Tantra in one hundred thousand chapters And the Explanatory Tantra, the Net of Light Rays. By composing this sadhana for the attainment of immortal life, May I and all sentient beings of the six realms Attain the siddhi of immortality, And may we reach Amitāyus. Translated by the Indian Paṇḍita Candrabhadra and the Tibetan translator Glan Dar ma tshul khrims.