A Praise of the Glorious Bhagavatī Ekajaṭā

༄༅༅། ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཤྲཱི་ཨེ་ཀ་ཛ་ཊཱི་བྷ་ག་ཝཱན་སྟོ་ཏྲ། བོད་སྐད་དུ། དཔལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་རལ་པ་གཅིག་པ་ལ་བསྟོད་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་རལ་པ་གཅིག་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། དཔའ་བོ་གང་ཞིག་དུས་གསུམ་རྒྱལ་བའི་ཐུགས་རྗེ་ཐུགས་ལས་སྤྲུལ་པའི་སྐུ། ། མཁའ་ལྟར་སྟོང་ཉིད་མ་ལྟར་སྙིང་རྗེ་བྱམས་སོགས་ཚད་མེད་ལས་བྱུང་བ། ། པདྨ་ཉི་དབུས་བདེ་ཆེན་ཐོབ་པ་དེ་བཞིན་མི་རོ་ཁྲོས་པ་ཡི། ། སྣ་ཚོགས་གདན་སྟེངས་ཡེ་ཤེས་ཡིག་འབྲུ་ཊཾ་ལས་ཡོངས་གྱུར་ཐོད་པ་དང་། ། གྲི་གུག་ལས་གྲུབ་ཧཱུྃ་དང་ཕྱག་མཚན་འགྲོ་བའི་དོན་སྒྲུབ་བྱེད་པའི་རྒྱུ། ། འབར་ལས་གཏམ་བྱས་འཇིགས་པའི་སྐུ་ཆེན་ཤིན་ཏུ་མི་བཟད་རྔམས་པའི་སྐུ། ། འགྱིངས་བག་རབ་བརྟན་གཟི་བརྗིད་དཔལ་འབར་ཉོན་མོངས་སྒྲིབ་ཚོགས་བསྲེག་པ་ཡི། ། ཡེ་ཤེས་མེ་འབར་ཀུན་ནས་འཁྱིལ་བའི་འོད་ཟེར་དྲག་པོ་དཔུང་འཁྲིགས་ཤིང་། ། སྡིག་པའི་རྔོམ་སྟབས་ཧཱུཾ་སྒྲ་དང་བཅས་དྲག་པོའི་གད་མོ་ཅན། ། ཕྱོགས་བཅུར་གར་འགྱེད་མི་ཐུབ་གཅིག་ཏུ་ལྷ་ཀླུ་ལྷ་མིན་དཔུང་ལས་རྒྱལ། ། བདེ་ཆེན་རྒྱལ་པོ་གཉིས་མེད་མཆོག་དགས་རྟག་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་གནོན་རྩལ། ། རྒྱལ་བ་དགྲ་རྒྱལ་སྡུག་བསྔལ་སྡིག་འཇོམས་དཔའ་བོ་དཔའ་ཆེན་ལ་ཕྱག་འཚལ། ། གར་དགུའི་ཉམས་ལྡན་ཅུང་ཟད་ཞི་ལ་ཞི་ཞིང་ཁྲོ་དང་ཁྲོ་ཞིང་ཞི། ། བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་འཛིན་སྟོབས་བཅུའི་དབང་ཕྱུག་མི་དང་ལྷ་ལས་རྣམ་པར་རྒྱལ། ། ས་གསུམ་བདག་པོ་ལྷ་ཡི་ལྷར་གྱུར་བདེ་གཤེགས་མ་ལུས་ཕྲིན་ལས་བསྒྲུབས། ། མི་གཡོ་མི་འགྱུར་རྟག་ཏུ་བརྟན་ནས་དེ་བཞིན་ཉིད་ཡུལ་ཟབ་མོའི་ལམ། །

In the language of India: Śrī-ekajaṭī-bhagavān-stotra. In the language of Tibet: Dpal bcom ldan 'das ral pa gcig pa la bstod pa (Praise to the Glorious Blessed One with a Single Lock of Hair). Homage to the Blessed One with a Single Lock of Hair! The hero who is the emanation-body (nirmāṇakāya) from the compassion of the Victors of the three times, arisen from the immeasurables of emptiness like space, compassion like a mother, love, and so forth; who, in the center of a lotus and sun, has attained great bliss; who, upon a seat of various elements including a corpse and a wrathful one, is the complete transformation of the wisdom syllable Ṭāṃ into a skull-cup and a curved knife (kartṛkā) marked with Hūṃ, the causes for accomplishing the welfare of beings; who, from blazing speech, possesses a great, terrifying, and utterly unbearable, majestic body; who is poised, extremely stable, and ablaze with the glory of splendor, burning away the masses of afflictions and obscurations; who is surrounded by the swirling, fierce, and dense masses of light rays from the blazing fire of wisdom; who, with a wrathful stride and the sound of Hūṃ, possesses a fierce laugh; who, dancing throughout the ten directions, is invincible and victorious over the hosts of gods, nāgas, and asuras; who, as the King of Great Bliss, through non-dual supreme joy, constantly overcomes all sufferings; to the Victor, the Conqueror of Enemies, the Hero who destroys suffering and sin, the Great Hero, I prostrate! Possessing the nine dramatic moods, slightly peaceful, peaceful yet wrathful, and wrathful yet peaceful; holding the supreme ascetic conduct, the Lord of the Ten Powers, victorious over humans and gods; the Master of the Three Worlds, the God of Gods, who accomplishes the enlightened activities of all the Sugatas without exception; who, remaining forever stable, immovable, and unchanging, is the profound path of the object of suchness.

སྒྱུ་མ་མཁའ་འགྲོ་ཉིད་ཀྱི་ཐུགས་ཆུད་མ་ལུས་འགྲོ་ལ་རྗེས་ཆགས་ནས། ། སླར་ཡང་འདིར་ཞུགས་སྐལ་ལྡན་སྲོག་ཆགས་སྙིང་གི་པདྨོ་ཁ་ཕྱེ་ནས། ། ཆགས་མེད་ཆགས་བྲལ་གཏི་མུག་ལས་གྲོལ་རབ་ཏུ་སྡང་བ་རྣམ་པར་བཤིག། ཀུན་དུ་རྟོག་སྤངས་རབ་ཏུ་བརྟན་གནས་ངེས་པའི་སར་ཆུད་དེ་ཉིད་ཐུགས་རྗེས་ཁྲོས་པ་ཡི། ། འཇིགས་བྱེད་སྐུར་བསྟན་འབར་བའི་ཞལ་གསུམ་དཀར་དང་དམར་པོ་སྔོན་པོའི་མདོག། སྤྱན་གསུམ་ཐོགས་མེད་སྨྲ་ར་སྨིན་སེར་གཡོ་བའི་བ་སྤུ་གྱེན་དུ་འགྲེང་། ། དམར་ཟླུམ་སྤྱན་བཟློག་འོད་འབར་ལས་བྱུང་བགེགས་ཚོགས་བསྲེག་པའི་མེ་སྟག་འཕྲོ། ། ཡེ་ཤེས་རྣོན་པོའི་མཆེ་བ་གཉིས་གཙིགས་རྔམས་ཤིང་བཞད་པའི་ཞལ་བགྲད་དེ། ། ཧ་ཧའི་སྒྲ་སྒྲོགས་རྟ་སྐད་མཚེར་བའི་ང་རོ་ཀུ་ཅོ་གད་རྒྱངས་འབྱིན། ། རྟབས་ཤིང་རབ་བརྒྱལ་འཁྲུགས་པའི་སྐད་གསང་ངར་ངར་རབ་སེར་འོ་དོད་འབོད། ། གདུག་པའི་སྙིང་འབྱིན་མ་རུངས་སྣང་འཚེད་གཅོང་སྒྲ་དྲག་པོས་ས་འཁྲུགས་པ། ། རྣམ་རྒྱལ་ཁྲོ་བོ་བདུད་དགྲ་དཔུང་འདུལ་ཕྲིན་ལས་ལྷ་དབང་ཁྱོད་ཕྱག་འཚལ། ། དམར་སེར་འགྱིང་བའི་རལ་པ་གཅིག་བཅས་བདེ་གཤེགས་གཙོ་བོ་མི་བསྐྱོད་པས། ། དྲེགས་པའི་དབུ་རྒྱན་སངས་རྒྱས་རྣམ་ལྔའི་མི་ཐོད་འཇིགས་པའི་ཕྲེང་བ་ཅན། ། ཨུཏྤལ་པདྨོ་མི་ཡི་རྒྱུ་ཞགས་སྦྲུལ་གདུག་ཁྲོས་པའི་རྣ་རྒྱན་ཅན། ། དེ་བཞིན་མི་རུས་རིན་ཆེན་སྦྲུལ་རྒྱན་ཤིན་ཏུ་འོད་འབར་འཇིགས་པ་ཡི། ། རྒྱན་རྣམས་ཀྱིས་བརྒྱན་སིལ་སིལ་སྒྲ་སྒྲོགས་ཀུན་ནས་བསྡིགས་པའི་སྟབས་ཀྱིས་འགྱེད་པའི་ཚུལ། ། ཕྱག་གཡས་གྲི་གུག་རྡོ་རྗེ་རལ་གྲི་དེ་བཞིན་གཡོན་ཕྱག་མགོ་ཕྱེད་དང་། །

The illusory ḍākinī herself, having realized the entire expanse of the mind and feeling compassion for all beings, has entered here once more to open the lotus of the hearts of fortunate creatures. Free from attachment and aversion, liberated from ignorance, and having utterly destroyed hatred, she has abandoned all conceptualization and attained the state of absolute stability. Out of compassion, she manifests in a wrathful form, the terrifying Bhairava, with three blazing faces of white, red, and blue. Her three eyes are unimpeded, her beard and eyebrows are yellow, and her bristling body hairs stand erect. Her round, red, and rolling eyes emit blazing light, from which sparks of fire issue forth to incinerate the hosts of obstructors. Baring her two sharp fangs of piercing wisdom, her face is fierce and laughing with a wide grin. She utters the sound of "Ha Ha," the neighing of a horse, and the thunderous roar of a great laugh. With a frantic, frantic, and agitated voice, she lets out a piercing, shrill, and wailing cry. With a fierce, guttural sound that tears out the hearts of the wicked and scorches the malevolent, she shakes the very earth. To you, the Victorious Wrathful One, the enemy of Māra, the subduer of hostile forces, the Lord of Deities, I pay homage. With a single tawny, majestic lock of hair, the principal Sugata Akṣobhya serves as her crown ornament. She wears a terrifying garland of five human skulls representing the five Buddhas. Her earrings are made of utpala lotuses, human entrails, and wrathful poisonous snakes. Likewise, she is adorned with ornaments of human bone, jewels, and snakes, blazing with intense light. Adorned with these terrifying ornaments that ring with a tinkling sound, she strikes out in a posture of total intimidation. In her right hands she holds a curved knife, a vajra, and a sword; likewise, in her left hands she holds a severed head and—

ཨུཏྤལ་སྡོང་མཛེས་དྲི་བསུང་ཡིད་འཕྲོག་ཕྱོགས་བཅུར་ངད་ལྡང་ཐུགས་ཀར་འཛིན། ། དཔལ་ལྡན་གཙོ་བོའི་ཐུབ་པ་ཐུབ་མཆོག་མི་ཕམ་གཅིག་པུ་རྣམ་པར་གནོན། ། སྟང་སྟབས་(པ་གྲད་‚བགྲད་)པས་ཕཊ་ཅེས་བརྗོད་ཅིང་ལྷ་ཡི་བརྟན་པོ་མི་འགུལ་ཞབས་གཡས་ནི། ། དབུགས་བྲལ་གཙོ་བོའི་མགོ་བོ་ནས་བརྫིས་གཡོན་པས་གཞིབས་པའི་རྐང་གཉིས་མནན། ། དཔའ་བོ་སྟག་ལྤགས་སྤུ་རྩེ་རབ་འཁྲུག་དུ་བ་འཁྱིལ་འདྲ་གསོན་པ་ནི། ། བཤུས་པའི་མོད་ལ་ད་ལྟར་ཁྲག་འཛག་གློ་བུར་སྟབས་པས་བླངས་ནས་སུ། ། ཁྲོས་པས་བསྐྱོད་འདྲ་མི་ཡི་སྐྱོབ་པ་ཕ་རོལ་དཔུང་རྣམས་རྣམ་བཟློག་ཅིང་། ། ཉིད་ཀྱི་ཕྱོགས་བསྲུང་ཞི་རྒྱས་དབང་དྲག་མ་ལུས་གསང་སྔགས་མངོན་པར་བསྒྲུབ། ། ཐོག་མེད་རབ་ལྟར་ཤིན་ཏུ་མི་ཟློགས་ཀུན་གྱིས་མི་ཐུབ་ཐུབ་དཀའ་བ། ། ནམ་མཁའ་ཀུན་ཁྱབ་ས་ཆེན་གཡོས་མཛད་བདེ་གཤེགས་གཙོ་བོ་ཁྱོད་ཕྱག་འཚལ། ། གང་གི་སྙིང་ནི་གཙོ་བོ་ཆུ་སྐྱེས་གསར་འཁྲུངས་ཕྱོགས་ཀྱིས་མཚོན་འདྲའི་ཁ་དོག་ཅན། ། དཀར་སེར་དམར་ལྗང་རབ་ཏུ་གསལ་རྒྱལ་དེ་དབུས་རབ་ཏུ་འབར་བའི་ཧཱུྃ། ། ཡེ་ཤེས་འོད་འཕྲོས་འགྲོ་བའི་སྡིག་བསྲེགས་ཕྱོགས་བཅུར་མཁས་ཁྱབ་འགེངས་པ་ཡི། ། མེ་ལྕེའི་ཕྲེང་དཀྲིགས་མཁའ་ལ་ཉི་ལྟར་ཀུན་ནས་རྟག་ཏུ་ལྷམ་མེ་བ། ། དེ་ཡི་མཐར་ནི་ངག་གི་ཡིག་འབྲུ་སྐར་མའི་འོད་ཅན་རྣམ་པ་བཞི། ། གསལ་བར་བལྟས་ཏེ་མཆོད་སོགས་སྔོན་འགྲོ་ཇི་བཞིན་ཇི་སྙེད་ཚོགས་བསྒྲུབས་ནས། ། གྲུབ་པའི་ལས་ནི་རྣམ་བཞིའི་ཕྲིན་ལས་ས་གསུམ་ལུས་ཅན་ཀུན་སྤྲོ་མཛད། ། དེ་ལས་སླར་འོངས་དཀར་བསིལ་ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱི་དྲི་མ་རྣམ་པར་དག།

Holding at his heart a beautiful utpala stalk, its enchanting fragrance wafting in the ten directions, the glorious Lord, the Sage, the sole and supreme Victor, the Invincible, stands in a triumphant posture. Uttering "Phaṭ," his right foot—firm as a god’s and immovable—treads upon the head of the breathless principal [demon], while his left foot presses down upon the two legs joined together. The hero, wearing a tiger skin whose bristling fur tips swirl like smoke, has just flayed the living being, and the skin, dripping with blood, is suddenly taken up. Like one moved by wrath, the Protector of Men repels the armies of adversaries and accomplishes all the secret mantras of pacifying, enriching, magnetizing, and subjugating to protect his own side. Like a thunderbolt, utterly irreversible and invincible to all, you are the Sugata, the Lord who pervades all space and shakes the great earth; to you I prostrate. At his heart is the principal [syllable], the color of a fresh lotus blooming in the directions: white, yellow, red, and green, brilliantly clear. In its center is a blazing HŪṂ. From it, wisdom light radiates, burning away the sins of beings and filling the ten directions with the wise. A dense garland of flames, like the sun in the sky, shines constantly and intensely in all directions. At its perimeter are the four syllables of speech, possessing the light of stars. Having clearly visualized them and performed the preliminary offerings and accumulations as extensively as possible, one performs the four activities of accomplishment, bringing joy to all embodied beings of the three realms. From that, white and cool light returns, completely purifying the stains of body, speech, and mind.

བྱས་ནས་རྡོ་རྗེས་བླ་མའི་ཞལ་བླངས་དེ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་མཉམ་གཞག་སྟེ། ། སྐུ་གསུང་ཐུགས་དག་དེ་བཞིན་དག་དེའང་དྲི་མེད་གང་ཡིན་གང་། ། དེ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ཤེས་དང་ཤེས་བྲལ་མཐའ་རྣམས་ལས་དབེན་ཀུན་སྤྱོད་པ། ། རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོ་བདེ་ཆེན་དེ་ནི་བླ་མའི་དྲིན་ཐོབ་ཁྱོད་ཀྱིས་བསྒྲུབས། ། བརྩེ་བའི་རྒྱུད་བསྐྱོད་བྱིན་རླབས་མེ་ནི་རྣམ་མདུན་རྣམ་གསུམ་ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོ་ལྕེ་མདུད་བཅས། ། ས་གསུམ་ན་ཁྱབ་བདག་དང་བདག་མེད་ཡོད་མེད་དྲི་མ་མ་ལུས་ལས། ། རྣམ་དབེན་དེ་ནི་རྒྱལ་བའི་སྐུ་ཞེས་འདྲེན་པ་ཁྱོད་ཀྱིས་མཐུ་སྟོན་ཅིང་། ། དེ་རྗེས་དྲི་མེད་སྒྱུ་འདྲ་མཁའ་འདྲ་རྣམ་གསུམ་རྣམ་ཐར་སྒོ་སྤྱོད་པ། ། སོ་སོ་རང་རིག་སྙིང་གི་དབུས་གནས་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་རྟོགས་དཀའ་བ། ། རྟོགས་མཛད་དམ་པ་དྲང་སྲོང་མི་དབང་ལྷ་ཡི་དབང་ཕྱུག་རལ་པ་གཅིག། ཀུན་རྟོག་མི་ཟད་འཆིང་བ་མི་གནས་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་དབང་གིས། ། གཅོད་པའི་མཚོན་ཆ་ཤེས་རབ་རལ་གྲི་ཆགས་མེད་ཆགས་བྲལ་ཨུཏྤལ་མཚན། ། བཟླས་བརྗོད་དཀའ་ཐུབ་སྦྱིན་སྲེག་གཏོང་སོགས་སྒྲུབ་པའི་མཚན་མ་བརྒྱ་ཕྲག་གིས། ། མཉམ་པར་མི་ནུས་གང་ཞིག་ལམ་མིན་དེ་ཉིད་དེ་ལམ་གཞན་མིན་པ། ། ཤིན་ཏུ་ཟབ་མོ་གསང་བའི་ལམ་གྱུར་ཡང་དག་སྦས་པ་མངོན་རྙེད་པ། ། དཔལ་གྱི་དཔལ་དབང་སྲིད་གསུམ་ཐིབས་པོའི་མུན་འཇོམས་རལ་པ་གཅིག་འཆང་ཁྱོད། ། ཕྱག་འཚལ་དཔལ་ལྡན་འཇིག་རྟེན་གསུམ་རྒྱལ་པོ། ། སྐུ་གསུང་ཐུགས་དག་སྲིད་འཇོམས་པ། ། ཞི་བས་མི་བསྙེལ་ཕྲིན་ལས་སྒྲུབ། ། ལྷ་ཡི་ལྷ་མཆོག་རལ་པ་གཅིག། དུས་གསུམ་རྒྱལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི། ། མཁའ་དབྱིངས་ལས་བྱུང་ལྷ་མཆོག་ཉིད། །

Having performed [the rites], the Vajra-holder received the Guru’s oral instructions, which are the wisdom of meditative equipoise. That very [wisdom] is the purity of body, speech, and mind; it is likewise stainless, whatever it may be. That very wisdom is the knowledge that is free from knowledge, secluded from all extremes, and the conduct of all. You have accomplished that Great Yoga of Great Bliss through the kindness of the Guru. The fire of blessings, which stirs the continuum of compassion, is the essence of the threefold wisdom with the tongue-knot. You, the pervasive lord of the three realms, demonstrate the power of the Victor’s body, which is utterly secluded from the stains of self and selflessness, existence and non-existence. Following that, you practice the three doors of liberation—stainless, like an illusion, and like space. The Sugatagarbha, difficult to realize, abides in the center of the heart as individual self-cognition. You, the supreme realized one, the Sage, the Lord of Men, the Lord of Gods, the Single Lock of Hair, have realized it. By the power of the Perfection of Insight, which does not abide in the inexhaustible bonds of conceptualization, you wield the weapon that cuts: the sword of insight, marked by the stainless, detached utpala flower. That which cannot be equaled by hundreds of signs of accomplishment—recitation, austerity, fire offerings, giving, and so forth—is the path that is not a non-path, nor is it any other path. You have discovered the perfectly hidden, most profound secret path. You, the glorious glory of lords, who wear the single lock of hair that destroys the dense darkness of the three worlds, I prostrate to you, the glorious King of the Three Worlds. Your body, speech, and mind are pure, destroying cyclic existence. You accomplish enlightened activity without being distracted by peace. You are the supreme god of gods, the Single Lock of Hair. You are the supreme deity arisen from the expanse of the wisdom of the Victors of the three times. I prostrate.

ཡེ་ཤེས་འོད་ཟེར་(སྟེང་‚སྟོང་)འབར་བ། ། གཞན་གྱིས་མི་ཐུབ་རལ་པ་ཐུབ་པ་གཅིག། སྣ་ཚོགས་པད་ཉི་ཐོད་པར་རོ། ། ཧཱུྃ་དང་གྲི་གུག་ལས་བྱུང་བ། ། ཡེ་ཤེས་སྐུ་མཆོག་ཞལ་གསུམ་ཕྱག། བཞི་ལྡན་བཅོམ་ལྡན་ཁྱོད་ཕྱག་འཚལ། ། གྲི་གུག་རལ་གྲི་ཐོད་པ་དང་། ། ཨུཏྤལ་འཛིན་མཛད་འཇིགས་པའི་སྐུ། ། པདྨོ་ཡི་གེ་རྣམ་པ་ལྔས། ། ས་གསུམ་སྦྱོང་མཛད་ཁྱོད་ཕྱག་འཚལ། ། མ་དག་པ་དང་དག་པ་དག། དྲི་མེད་དེ་ནི་ཡེ་ཤེས་དངོས། ། ཐོགས་མེད་རྟག་ཏུ་བསྒྱུར་ནས་ནི། ། འགྲོ་བའི་དོན་བསྒྲུབ་ཁྱོད་ཕྱག་འཚལ། ། དྲན་པ་ཙམ་གྱིས་བདུད་འདུལ་ཞིང་། ། དགྲ་འཇོམས་ཉོན་མོངས་ཀུན་བསྲེག་པ། ། བདེ་ཆེན་སྙིང་རྗེ་སྟོང་པ་ཉིད། ། རོ་མྱོང་མཛད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། བཅོམ་ལྡན་དཔའ་མོ་ཁྲོ་མོའི་སྐུ། ། གཞོན་ནུ་སྒེག་མོ་འཇིགས་མ་ཡི། ། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་དགྱེས་རོལ་གཅིག། དམ་དུ་འཁྱུད་ཕྱག་བཅས་ཁྱོད་འདུད། ། གདུལ་བྱའི་རིགས་ནི་ཇི་བཞིན་དུ། ། ཁྱེད་ཀྱིས་མཛད་པའི་རིམ་པ་ཡང་། ། དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་ཕུན་སུམ་ཚོགས། ། རལ་པ་གཅིག་མངའ་ཁྱོད་ཕྱག་འཚལ། ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་རལ་པ་གཅིག་པ་ལ་བསྟོད་པ། ཁ་ཆེའི་པཎྜི་ཏ་ཆེན་པོ་བུདྡྷ་ཤྲཱི་བྷ་དྲ་དང་། བོད་ཀྱི་ལོ་ཆུང་གནུབས་བྱམས་པའི་དཔལ་གྱིས་བསྒྱུར་ཅིང་ཞུས་ཏེ་གཏན་ལ་ཕབ་པའོ། །

Blazing with the light rays of primordial wisdom, the peerless single-tufted Sage, dwelling upon a variegated lotus, sun, and skull-cup, arisen from the syllable HŪṂ and the curved knife—homage to you, the Blessed One, the supreme wisdom body with three faces and four arms. Holding a curved knife, a sword, a skull-cup, and an utpala flower, your terrifying form purifies the three realms through the five syllables of the lotus—homage to you. The impure and the pure are both stainless; that is the very nature of primordial wisdom. Constantly transforming without obstruction, you accomplish the welfare of beings—homage to you. Merely by being remembered, you subdue the māras, destroy the enemy, and incinerate all afflictions. To you who savor the great bliss of compassion and emptiness, I prostrate. Blessed Lady, wrathful in form, youthful, graceful, and fearsome, the singular joyful play of body, speech, and mind—homage to you who are firmly embraced. Just as the lineages of those to be trained are, so too is the sequence of your deeds; such is the perfection of reality. Homage to you who possess the single tuft of hair. This is the praise to the Blessed One, the Glorious Ekajaṭī. It was translated, edited, and finalized by the great Kashmiri Paṇḍita Buddhaśrībhadra and the junior Tibetan translator, Gnubs Byams pa’i dpal.