A Sādhana of the Circles of the Maṇḍala of the Bhagavatī Ekajaṭā

༄༅༅། ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཤྲཱི་ཨེ་ཀ་ཛ་ཊཱི་བྷ་ག་ཝཱན་མཎྜལ་ཙཀྲ་སཱ་དྷ་ནཾ། བོད་སྐད་དུ། དཔལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་རལ་པ་གཅིག་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོའི་སྒྲུབ་ཐབས། བཅོམ་ལྡན་འདས་རལ་པ་གཅིག་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། ཆོས་སྐུ་རང་སེམས་བདེ་ཆེན་འོད་གསལ་རྣམ་མི་རྟོག། འབར་བའི་སྐུ་མཆོག་སྣ་ཚོགས་ཚུལ་འཆང་མཁའ་འདྲ་བ། ། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྤྲུལ་ཆོས་བདག་དབྱེར་མེད་རོ་གཅིག་ཚུལ། ། རལ་པ་གཅིག་འཕྱང་རྡོ་རྗེའི་དཀྱིལ་འཁོར་གཙོ་ལ་འདུད། ། ལྔ་ཕུང་དང་ནི་དྲི་མ་བཞི། ། ཆེན་པོ་བཞི་དང་སྤྱོད་ཡུལ་བརྒྱད། ། རྣམ་བཞི་ཚོར་བ་རྣམ་དག་ལྷ། ། ཡེ་ཤེས་འཁོར་ལོ་འདིར་བཤད་བྱ། ། དང་པོ་ཁོ་ནར་རྣལ་འབྱོར་པས་བླ་མ་མཆོག་ལ་རིམ་གྲོ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱས་ཏེ། དེའི་བཀའ་དྲིན་ཐོབ་པས་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོའི་བདག་པོ་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང་། མ་སྨིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་གོ་འཕང་བླ་ན་མེད་པར་སེམས་བསྐྱེད་ལ། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཡེ་ཤེས་རོལ་པའི་ནང་དུ་ཆུད་པས་དབང་བསྐུར་བ་ཡང་དག་པར་བཟུང་ནས། ། རྡོ་རྗེའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ངེས་པར་འབྱུང་བ་འདི་བསྒོམ་པར་བྱའོ། ། ཡིད་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་ལམ་བསམ། ། དུར་ཁྲོད་དང་ནི་ཤིང་དྲུང་སོགས། ། ཡང་ན་བདག་པོའི་ཚུལ་འདྲའམ། ། དངོས་གྲུབ་གནས་ནི་རྒྱུད་ལས་བསྔགས། ། དེར་བར་ཆད་བསལ་བའི་ཕྱིར་གཏོར་མ་སྦྱིན་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་བཀའ་བསྒོ་ཞིང་ལྷ་ལ་སོགས་པ་ཡང་དག་པར་མཆོད་དེ་སྒྲུབ་པའི་དོན་དུ་གསོལ་བ་གདབ་པར་བྱའོ། ། གཞན་ཡང་ཇི་སྙེད་མཆོད་པའི་ཡོ་བྱད་དང་།

In the language of India: Śrī-ekajaṭī-bhagavān-maṇḍala-cakra-sādhana. In the language of Tibet: dPal bcom ldan ’das ral pa gcig pa’i dkyil ’khor gyi ’khor lo’i sgrub thabs (The Sādhana of the Maṇḍala Circle of the Glorious Blessed One, the Single-Tufted One). Homage to the Blessed One, the Single-Tufted One! The Dharmakāya, one’s own mind, is the luminosity of great bliss, non-conceptual. The supreme blazing body assumes various forms, like the sky. The inseparable, single taste of the Sambhogakāya, Nirmāṇakāya, and the Lord of Dharma—to the Lord of the Vajra Maṇḍala, with a single tuft of hair hanging down, I bow. The five aggregates and the four stains, the four great elements and the eight spheres of activity, and the four types of feeling—these are the deities of the pure wisdom wheel, which shall be explained here. First, the yogi should perform all services to the supreme guru. Having received his kindness, one should take refuge in the Lord of the Great Maṇḍala, and with great compassion for all those who are unripened and so forth, generate the mind set on the unsurpassed state. Having correctly received the empowerment by entering into the play of the wisdom of body, speech, and mind, one should meditate on this definitive emergence of the suchness of the great Vajra Maṇḍala. One should contemplate a path that is agreeable to the mind, such as a charnel ground or the foot of a tree, or a place resembling a lord’s domain; these are praised in the tantras as sites for attaining accomplishments. There, preceded by the offering of a torma to clear away obstacles, one should issue the command and perfectly make offerings to the deities and so forth, and then offer supplications for the sake of accomplishment. Furthermore, whatever offering materials are available, and...

ཆོ་གའི་ཁྱད་པར་ཐམས་ཅད་ལ་དགོས་པའི་རྫས་རྣམས་ཐམས་ཅད་བསགས་པ་དང་། གནས་ཉེ་བར་བཀོད་པས་དགྱེས་པ་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་དང་ཅི་ནས་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་མཚན་མ་མཐོང་བར་ཕྱིར་མི་ནུར་འབད་པ་དང་། བརྩོན་པ་དྲག་པོས་སྤྲོ་བར་བྱའོ། ། དེ་ནས་སྒྲུབ་པོ་དམ་ཚིག་ཅན། ། རབ་ཏུ་བདེ་བའི་སྟན་ལ་འདུག། ཤེལ་ལྟར་དངས་པའི་ཡིད་ཀྱིས་སུ། ཚོགས་རྟེན་དཀྱིལ་འཁོར་དགུག་པར་བྱ། སེ་གོལ་གཏོགས་པས་ལག་པ་གཉིས་རྡོ་རྗེའི་ཁུ་ཚུར་བཅིངས་ཏེ། གར་བསྐོར་ནས་མཛུབ་མོ་གཉིས་ལྕགས་ཀྱུ་ལྟར་བྱས་པས་སྤྱན་དྲང་བ་དང་། མཛུབ་མོ་གཉིས་དང་མཐེའུ་ཆུང་གཉིས་མདུད་དེ་འཁོར་ལོ་ལྟར་བཞག་ལ་གཞུག་པར་བྱའོ། ། ཨོཾ་ཨེ་ཧྱེ་ཧི་བྷ་ག་ཝཱན་ཤྲཱི། ཨེ་ཀ་ཛ་ཊཱི་མཎྜ་ལ་ཙཀྲ་མ་ཧཱ་ཀཱ་རུ་ཎི་ཀ་ཧོ་ས་མ་ཡ་ཛཿས་མ་སྟྭཾ། ས་མ་ཡ་ཧཱུྃ། ས་མ་ཡ་ཧོཿཞེས་བྱ་བའི་སྔགས་ཀྱིས་སོ། ། བདག་གི་དད་དང་མགོན་པོ་ཡིས། ། ཐུགས་རྗེ་དང་ནི་དམ་ཚིག་གིས། ། ནམ་མཁའ་ལ་ནི་ཉི་མ་ལྟར། ། དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱལ་པོ་བྱོན་པར་འགྱུར། ། ཇི་སྐད་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་རྟེན་བལྟ་བས་མ་ངོམས་པའི་རྣམ་པར་བཀོད་པ་རྒྱ་ཆེན་པོ་མདུན་གྱི་ནམ་མཁའི་ངོས་ལ་བྱོན་པར་བལྟས་ལ་བདག་ཉིད་ཀྱི་སྙིང་གར་ཉི་མ་ལ་གནས་པའི་ཧཱུྃ་མཐིང་ནག་ལས་འཕྲོས་པའི་ཕྱི་དང་ནང་དང་གསང་བ་དང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་མཆོད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་རབ་ཏུ་མཆོད་ནས་གུས་པ་དྲག་པོས་སྡིག་པ་བཤགས་པ་ལ་སོགས་པ་བྱའོ། ། ཐོག་མེད་དུས་ནས་དེ་རིང་བར། ། མི་དགེ་གང་བགྱིས་སོ་སོར་བཤགས། ། འཇིག་རྟེན་འཇིག་རྟེན་འདས་པ་ཡི། ། དགེ་བ་ལ་ནི་རྗེས་ཡི་རང་། །

One should gather all the substances required for all the specific ritual procedures and arrange the site so that it becomes a cause for generating delight. One must exert oneself with intense diligence and enthusiasm, striving by all means to see the signs of the Blessed One. Then, the practitioner possessing the samaya should sit upon a very comfortable seat. With a mind as clear as crystal, one should summon the maṇḍala of the field of merit. Clapping the hands while binding them in vajra fists, one should perform a dance and invite [the deities] by making the two index fingers like hooks. Then, interlocking the two index fingers and the two little fingers and placing them like a wheel, one should cause them to enter. With the mantra: Oṃ ehyehi bhagavān śrī ekajaṭīmaṇḍalacakramahākāruṇika ho samaya jaḥ samastvaṃ samaya hūṃ samaya hoḥ, [the deities are invited]. "Through my faith and the Protector’s compassion and samaya, the King of Maṇḍalas shall arrive in the sky like the sun." One should visualize the support, possessing the characteristics to be explained, arriving in the expanse of the sky before one in a vast array that one can never tire of beholding. Then, from a dark blue hūṃ situated upon a sun disk in one's own heart, one should present all outer, inner, secret, and suchness offerings that radiate forth, and with intense devotion, perform the confession of misdeeds and so forth. "Whatever non-virtue I have committed from beginningless time until today, I confess each individually. I rejoice in all virtue, both mundane and supramundane."

རལ་པ་གཅིག་མཆོག་ལྷ་དང་སྔགས། ། དེ་ཡི་སྲས་ལ་བདག་སྐྱབས་མཆི། ། བདེ་ཆེན་འོད་གསལ་རྣམ་མི་རྟོག། བྱང་ཆུབ་མཆོག་སེམས་སྙིང་རྗེ་གཟུང་། སྲིད་པ་དུས་གསུམ་ཚོགས་བསགས་པ། ། དེ་དག་འགྲོ་བའི་དོན་ཕྱིར་བསྔོ། ། བདག་སོགས་མགོན་མེད་མགོན་གྱུར་པས། དངོས་གྲུབ་བགྱི་ཕྱིར་བརྟན་པ་དགོངས། ། ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། དེའི་འོག་ཏུ་ཚངས་པའི་གནས་པ་བཞིའི་ལྷག་པའི་བསམ་པ་བརྟན་པོས་བློ་གྲོས་ཡོངས་སུ་སྦྱོངས་ལ། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཡིད་ལ་བྱའོ། ། ཨོཾ་སྭ་བྷཱ་བ་ཤུདྡྷཿསརྦ་དྷརྨཱཿསྭ་བྷཱ་བ་ཤུདྡྷོ྅ཧཾ། དངོས་ཀུན་མ་ལུས་བསྡུས་པའི་སྔགས། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཆེ། ། དེ་ཡི་རང་བཞིན་རང་བཞིན་མེད། ། ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་མཁས་པས་བསྒོམ། ། ཨོཾ་ཨ་སརྦ་དྷརྨ་པྲ་ཏཱི་ས་མུཏྤཱ་ད་ཧཱུྃ། ། ཨོཾ་ཤཱུ་ནྱ་ཏཱ་ཛྙཱ་ན་བཛྲ་སྭ་བྷཱ་ཨཱཏྨ་ཀོ྅ཧཾ་ཞེས་བྱ་བ་བརྗོད་དོ། ། སྟོང་པ་ཉིད་ཆེན་པོའི་ངང་ལས་རཾ་ལས་བྱུང་བའི་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྟེང་དུ་ཧཱུྃ་ཡིག་ལས་དག་པར་སྐྱེས་པའི་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེ་འབར་བ་ཆེན་པོ་བསམས་ལ། དེ་ལས་འཕྲོས་པའི་འོད་ཟེར་གྱི་ལྕེ་རབ་ཏུ་རྣོན་པོ་འཁྲིགས་པས་རྡོ་རྗེའི་ས་གཞི་དང་། ར་བ་དང་། དྲ་བ་དང་། གུར་དུ་གྲུབ་པར་བལྟའོ། ། དེ་དབུས་ཨ་དབྱིབས་ནམ་མཁའ་དྲི་མེད་ལ། ། ཨིནྡྲ་བྱི་རུ་དུང་དང་གསེར་མདོག་ཅན། ། ཡྃ་རྃ་པྃ་ལྃ་གཞུ་དང་མེ་ཐབ་དང་། ། ཟླ་རྒྱས་རི་དབྱིབས་དེ་སྟེང་རྣམ་པར་ཤེས། ། དེ་དག་ཉིད་གནས་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་གྲུ་བཞི་པ་དང་ཀ་བ་བརྒྱད་ཀྱིས་ཉེ་བར་མཛེས་པའོ། །

I take refuge in the deity Ekajaṭī and her mantra, and in her sons. I shall hold the supreme mind of awakening and compassion—the luminosity of great bliss free from conceptualization. I dedicate the accumulations gathered throughout the three times of existence for the sake of all wandering beings. Since I and others are without a protector, may you, the Protector, regard us steadfastly so that we may attain the accomplishments. Thus one should say. Following that, having thoroughly purified the intellect with the firm superior intention of the four immeasurables, one should bring to mind all phenomena exactly as they are in their natural suchness. Oṃ svabhāva śuddhāḥ sarvadharmāḥ svabhāva śuddho ’haṃ. The mantra that summarizes all things without exception: The great dependent origination, Its nature is the absence of nature; The wise should meditate on it as being like space. Oṃ āḥ sarvadharmā-pratītyasamutpāda hūṃ. One recites: Oṃ śūnyatā-jñāna-vajra-svabhāvātmako ’haṃ. From within the state of great emptiness, one visualizes a blazing, great crossed vajra, perfectly arisen from the syllable HŪṂ, upon a sun maṇḍala produced from RAṂ. One should see that from it, a mass of extremely sharp tongues of light radiate forth, forming a vajra ground, a fence, a lattice, and a canopy. In its center, within the stainless space of the letter A, are the colors of sapphire, coral, conch, and gold. Upon the bow-shaped YAṂ, the fire-pit-shaped RAṂ, the crescent-shaped PAṂ, and the mountain-shaped LAṂ, is the consciousness. The complete transformation of these very elements is the maṇḍala circle, square in shape and beautifully adorned with eight pillars.

དྲ་བ་དང་དྲ་བ་ཕྱེད་པ་དང་ཏྭ་ར་ན་ལ་སོགས་པས་མཛེས་པར་བྱའོ། ། ཨོཾ་བཛྲ་ཤུདྡྷཿསརྦ་དྷརྨཱ་བཛྲ་ཤུདྡྷོ྅ཧཾ། དེའི་དབུས་སུ་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ནི་ཅུང་ཟད་གྱེན་དུ་འཕགས་པའི་པདྨའི་སྡོང་པོ་ཁ་ཕྱེ་བའི་སྟེང་དུ་གནས་པ་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོ་དང་། ཨུ་མ་དེ་བ་བལྟས་ལ། དེའི་སྟེང་དུ་ཀཱ་ལི་ལས་གྲུབ་པའི་ཉི་མ་དང་། ཨཱ་ལི་ལས་གྲུབ་པའི་ཟླ་བ་ཁ་སྦྱོར་གྱི་ནང་དུ་ཧཱུྃ་དང་བྃ་གྱི་ས་བོན་རབ་ཏུ་འཕྲོ་བར་བསམས་ཏེ། དེ་གྱུར་པ་ལས་རྡོ་རྗེ་གྲི་གུག་དང་ཐོད་པ་སྙིང་པོ་གཉིས་ཉིད་ཀྱིས་མཚན་པར་བལྟ་ཞིང་། ཡང་འོད་ཟེར་ཅན་གྱི་མཛད་པ་ཡོངས་སུ་བསྒྲུབ་པས། བདག་ཉིད་བཅོམ་ལྡན་འདས་མི་བསྐྱོད་པ་རལ་པ་གཅིག་པ་སྐུ་མདོག་མཐིང་ནག་གཡས་དང་གཡོན་གྱི་ཞབས་བསྐུམ་པ་དང་བརྐྱངས་པས་འཇིགས་བྱེད་དང་། དུས་མཚན་མནན་ཅིང་བརྫིས་པ། ཞལ་གསུམ་དང་ཕྱག་དྲུག་པ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཤིན་ཏུ་དབང་དུ་གྱུར་པའི། དབུ་སྐྲ་དམར་སེར་རལ་པའི་ཐོར་ཅོག་གཅིག་ཏུ་འཕྱང་བ། རྡོ་རྗེ་རལ་པ་གཅིག་མ་དང་ལྷན་ཅིག་མཆོག་ཏུ་དགའ་བས་འཁྱུད་པ། རྡོ་རྗེ་དང་རིན་པོ་ཆེ་དང་རུས་པ་དང་སྦྲུལ་གྱི་རྒྱན་གྱིས་བརྒྱན་ཅིང་། ཕྱག་རྒྱ་དྲུག་གིས་ཉེ་བར་སྤྲས་པ། མི་མགོ་མང་པོའི་ཕྲེང་བའི་དོ་ཤལ་བརྒྱུད་པ་དང་། ཌ་མ་རུ་དང་། གཡེར་ཁ་དང་། སིལ་ཁྲོལ་གྱི་རྒྱན་དཔྱངས་པ། ཀེང་རུས་ཀྱི་ཐོད་པ་དང་། ལག་པ་རློན་པ་དང་། ཨུ་དུམྺཱ་རའི་མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བས་དབུ་སྤྲས་པ། གླང་པོ་ཆེའི་པགས་པ་དང་། སྟག་གི་པགས་པས་གཡོགས་ཤིང་སྨད་དཀྲིས་པ། ཅུང་ཟད་ཁྲོས་པའི་ཆ་བྱད་ཅན།

It should be beautified with lattices, half-lattices, arches, and so forth. Recite: oṃ vajraśuddhaḥ sarvadharmā vajraśuddho ’haṃ. In the center of that, one should meditate on a slightly elevated, blossoming lotus stalk. Upon it, visualize Maheśvara and Umādevī. Above them, within the union of a sun disk formed from the kāli and a moon disk formed from the āli, contemplate the seed syllables hūṃ and vaṃ radiating intensely. From their transformation, visualize a vajra and a curved knife, and a skull cup marked with the two essential syllables. Then, through the complete accomplishment of the deeds of the Radiant One, one arises as the Blessed One Akṣobhya Ekajaṭī, dark blue in color, with his right and left legs tucked and extended, treading and trampling upon Bhairava and Kālarātri. He has three faces and six arms, and is the very essence of non-conceptuality, having attained supreme mastery. His orange-red hair is gathered into a single topknot that hangs down. He is embraced in supreme bliss by Vajra Ekajaṭī. He is adorned with ornaments of vajras, jewels, bones, and snakes, and is further embellished with the six mudrās. He wears a long necklace of many human heads, and is hung with ornaments of ḍamaru drums, small bells, and tinkling ornaments. His head is decorated with a skull-cup, a fresh hand, and a garland of udumbara flowers. He is draped in an elephant hide and a tiger skin as a lower garment, and has a slightly wrathful appearance.

འཇིགས་པར་བྱེད་པའི་གད་མོ་དགོད་ཅིང་ཞལ་མཆེ་བ་ཅུང་ཟད་གཙིགས་པའི་བར་ནས་མེ་སྟག་རྣམ་པར་འཕྲོ་བ། ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མེ་དཔུང་ཆེན་པོ་རྣམ་པར་འཁྱིལ་བའི་དབུས་ན་གར་གྱི་རོལ་པས་ཉེ་བར་མཛེས་པའི་བདག་ཉིད་དོ། ། གཡས་དཀར་གཡོན་དམར་དབུས་མཐིང་ཞལ་སྤྱན་གསུམ། ། ཕྱག་དྲུག་གྲི་གུག་ཐོད་པ་རལ་གྲི་དང་། ། ཨུཏྤལ་འཁོར་ལོ་ཚངས་པའི་མགོ་བོ་འཛིན། ། ཇི་བཞིན་ཞལ་ཕྱག་ཡུམ་ནི་དམར་བའོ། ། དེ་ནས་སྙོམ་པར་འཇུག་པའི་སྦྱོར་བ་ལས་ལྷའི་འཁོར་ལོ་དབྱུང་བར་བྱ་སྟེ། ཤར་ལ་སོགས་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་འདབ་མ་བཞི་ལ་ལྷུང་བའི་ས་བོན་ནི། ཨ་ཨི་ཨུ་ཨེ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཉི་མ་དང་ཟླ་བའི་སྦུབས་སུ་ཆུད་ཅིང་དཀར་པོ་དང་སེར་པོ་དང་དམར་པོ་དང་ལྗང་གུའི་ཁ་དོག་ཅན་འོད་ཀྱི་སྦྱོར་བར་འཁོར་ལོ་དང་རིན་པོ་ཆེ་དང་པདྨ་དང་རྡོ་རྗེ་རྒྱ་གྲམ་སྙིང་པོ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་མཚན་པར་གང་གྱུར་པའོ། ། དེ་དག་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཁོར་ལོ་དང་རྡོ་རྗེ་རིན་ཆེན་དང་རྡོ་རྗེ་པདྨོ་དང་། རྡོ་རྗེ་སྣ་ཚོགས་རྣམས་སུ་གྲུབ་པར་བལྟའོ། ། དེ་དག་གི་ས་བོན་ནི་རང་གི་ཉེ་བའི་རྒྱུའོ། ། སྐུ་མདོག་ནི་ས་བོན་གྱི་ཁ་དོག་གོ། ། བྱང་ཤར་ལ་སོགས་པ་མཚམས་ཀྱི་འདབ་མ་བཞི་ལ་ནི་ས་བོན་གྱི་འོད་ཟེར་ལས་མངོན་པར་གྲུབ་པའི་དྲི་ཆེན་དང་དྲི་ཆུ་དང་། རཀྟ་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཡོངས་སུ་དག་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་བུམ་པ་ཀ་པཱ་ལས་མཚན་པ་དག་བལྟའོ། ། དེའི་ཕྱི་རོལ་དུ་འཁོར་ལོ་རྩིབས་བརྒྱད་ལ་ཤར་ནས་བརྩམས་པའི་རིམ་གྱིས་ཕྱོགས་བཞིར་ལྷུང་བའི་ས་བོན་ནི། ཨཱ་ཨཱི་ཨཱུ་ཨཻ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ།

Laughing with a terrifying roar, with fangs slightly bared from between which sparks of fire radiate, he is the very self beautified by the play of dance in the midst of a great, swirling mass of the fire of primordial wisdom (jñāna) born from his own body. His right face is white, his left red, and his central face blue, each with three eyes. With six arms, he holds a curved knife, a skull-cup, a sword, an utpala flower, a wheel, and the head of Brahmā. The consort is likewise in number of faces and arms, but is red in color. Then, through the application of meditative union, the mandala of deities is to be emanated. The seed syllables that fall upon the four petals of the directions, starting with the east, are A, I, U, and E. Enclosed within the cavities of the sun and moon, they are white, yellow, red, and green in color, and are marked by the very essence of a wheel, a jewel, a lotus, and a crossed vajra through the application of light. One should visualize that these completely transform into a vajra-wheel, a vajra-jewel, a vajra-lotus, and a vajra-variegated [vajra]. Their seed syllables are their own immediate causes. Their body colors are the colors of the seed syllables. On the four petals of the intermediate directions, starting with the northeast, one should visualize skull-cups (kapāla) marked by vases, which are the nature of the completely pure great fragrance, urine, blood, and bodhicitta, manifested from the light rays of the seed syllables. Outside of that, on the eight spokes of the wheel, starting from the east and proceeding in order, the seed syllables that fall in the four directions are Ā, Ī, Ū, and Ai.

སྔ་མ་བཞིན་དུ་དཀར་པོ་དང་སེར་པོ་དང་། དམར་པོ་དང་། ལྗང་གུའི་ཁ་དོག་ཅན་ནོ། ། ཉི་མ་དང་ཟླ་བའི་སྦུབས་སུ་ཆུད་ཅིང་འོད་ཀྱི་སྦྱོར་བས་སྒྲོན་མ་དང་། རྡོ་རྗེ་དང་། ཞགས་པ་དང་། རལ་གྲི་དང་། སྙིང་པོ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་མཚན་པར་གང་གྱུར་པའོ། ། དེ་དག་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ནི་གཏི་མུག་རྡོ་རྗེ་དང་བག་ཆགས་རྡོ་རྗེ་དང་། འདོད་ཆགས་རྡོ་རྗེ་དང་། ཞེ་སྡང་རྡོ་རྗེ་རྣམས་སུ་གྲུབ་པར་བལྟའོ། ། དེ་དག་གི་ཕྱག་མཚན་ནི་རང་གི་ཉེ་བའི་རྒྱུའོ། ། སྐུ་མདོག་ནི་ས་བོན་གྱི་ཁ་དོག་གོ། ། བྱང་ཤར་ལ་སོགས་པ་མཚམས་ཀྱི་རྩིབས་བཞིར་ལྷུང་བའི་ས་བོན་ནི། ཨོ་ཨཽ་ཨཾ་ཨཿཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཉི་མ་དང་ཟླ་བའི་སྦུབས་སུ་ཆུད་ཅིང་སེར་པོ་དང་དཀར་པོ་དང་། དམར་པོ་དང་། ལྗང་གུའི་ཁ་དོག་ཅན་ནོ། ། འོད་ཀྱི་སྦྱོར་བས་རི་རབ་དང་ཟླ་བ་དང་། ཉི་མ་དང་བ་དན་དང་། སྙིང་པོ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་མཚན་པར་གང་གྱུར་པའོ། ། དེ་དག་ཡོངས་སུ་གྱུར་པས་ནི་བརྟན་པའི་རྡོ་རྗེ་མ་དང་། སྦྱོར་བའི་རྡོ་རྗེ་མ་དང་། འབར་བའི་རྡོ་རྗེ་མ་དང་། སྟོབས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་མ་ཞེས་བྱ་བའི་ལྷ་མོར་མངོན་པར་གྲུབ་པར་བལྟའོ། ། དེ་དག་གི་ཕྱག་མཚན་ནི་རང་གི་ཉེ་བའི་རྒྱུའོ། ། སྐུ་མདོག་ནི་ས་བོན་གྱི་ཁ་དོག་གོ། ། དཔལ་ལྡན་ལྷ་ཚོགས་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་། ། ཉི་ཟླ་དབུགས་བྲལ་གདན་ལ་བརྗིད་པ་དང་། ། གཡོན་ཕྱག་བདེ་ཆེན་རོས་གང་ཐོད་པ་འཛིན། ། རིན་ཆེན་རུས་པ་སྦྲུལ་རྒྱན་མཚུངས་པ་ཡིན། ། དེ་བཞིན་དུ་ཁྱམས་ཤར་ལ་སོགས་པ་ཕྱོགས་བཞིར་ལྷུང་བའི་ས་བོན་ནི། ཀ་ཙ་ཊ་ཏ་ཞེས་པ་སྟེ། དཀར་པོ་དང་། སྔོན་པོ་དང་། སེར་པོ་དང་།

As before, they possess the colors white, yellow, red, and green. Enclosed within the spheres of the sun and moon, and through the application of light, they are marked by the lamp, the vajra, the noose, the sword, and the essence itself. One should visualize that their total transformation results in the formation of Mohavajrā, Vāsanavajrā, Rāgavajrā, and Dveṣavajrā. Their hand implements are their respective proximate causes, and their body colors are the colors of their seed syllables. The seed syllables falling upon the four intermediate spokes in the northeast and so forth are Oṃ, Auṃ, Aṃ, and Aḥ. Enclosed within the spheres of the sun and moon, they possess the colors yellow, white, red, and green. Through the application of light, they are marked by Mount Meru, the moon, the sun, the banner, and the essence itself. One should visualize that their total transformation results in the manifestation of the goddesses Sthiravajrā, Yogavajrā, Jvālāvajrā, and Balavajrā. Their hand implements are their respective proximate causes, and their body colors are the colors of their seed syllables. All these glorious assemblies of deities are majestic upon seats of the sun and moon devoid of breath. With their left hands, they hold skull cups filled with the flavor of great bliss. They are alike in their ornaments of jewels, bones, and snakes. Likewise, the seed syllables falling upon the four directions of the courtyard are Ka, Ca, Ṭa, and Ta. They are white, blue, yellow, and [red].

དམར་པོའི་ཁ་དོག་ཅན་ཉི་མ་དང་ཟླ་བའི་སྦུབས་སུ་ཆུད་ཅིང་འོད་ཀྱི་སྦྱོར་བས་མེ་ལོང་དང་། པི་ཝང་དང་དྲི་མཆོག་དང་། ཞལ་ཟས་སྙིང་པོ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་མཚན་པར་གང་གྱུར་པའོ། ། དེ་དག་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ནི་གཟུགས་རྡོ་རྗེ་མ་དང་། སྒྲ་རྡོ་རྗེ་མ་དང་། དྲི་རྡོ་རྗེ་མ་དང་། རོ་རྡོ་རྗེ་མའི་ལྷ་མོ་རྣམས་མངོན་པར་གྲུབ་བར་བལྟའོ། ། དེ་དག་གི་ཕྱག་མཚན་ནི་རང་གི་ཉེ་བའི་རྒྱུའོ། ། སྐུ་མདོག་ནི་ས་བོན་གྱི་ཁ་དོག་གོ། ། བྱང་ཤར་ལ་སོགས་པའི་ཁྱམས་ཀྱི་གྲར་ལྷུང་བའི་ས་བོན་ནི། ས་ཡ་ཤ་ཀྵ་ཞེས་པ་སྟེ། ལྗང་གུ་དང་། དཀར་པོ་དང་། སྔོན་པོ་དང་། དམར་པོའི་ཁ་དོག་ཅན། ཉི་མ་དང་ཟླ་བའི་སྦུབས་སུ་ཆུད་ཅིང་། ། འོད་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ནི་ན་བཟའ་དང་། ཆོས་འབྱུང་དང་། མཎྜལ་དང་། མར་མེས་མཚན་པར་གང་གྱུར་པའོ། ། དེ་དག་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ནི། ། རེག་བྱ་རྡོ་རྗེ་མ་དང་། ཆོས་རྡོ་རྗེ་མ་དང་། ཞིང་རྡོ་རྗེ་མ་དང་། སྣང་བ་རྡོ་རྗེ་མའི་ལྷ་མོ་རྣམས་མངོན་པར་གྲུབ་པར་བལྟའོ། ། དེ་དག་གི་ཕྱག་མཚན་ནི་རང་གི་ཉེ་བའི་རྒྱུའོ། ། སྐུ་མདོག་ནི་ས་བོན་གྱི་ཁ་དོག་གོ། ། དེ་ནས་ཤར་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་བཞིར་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། རྀ་དཀར་པོ་ལས་བྱུང་བའི་ལྕགས་ཀྱུ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པས་ནི་རྡོ་རྗེ་ལྕགས་ཀྱུའོ། ། རཱྀ་སེར་པོ་ལས་བྱུང་བའི་ཞགས་པ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པར་ནི་རྡོ་རྗེ་ཞགས་པའོ། ། ལྀ་དམར་པོ་ལས་བྱུང་བའི་ལྕགས་སྒྲོག་ཡོངས་སུ་གྱུར་པས་ནི་རྡོ་རྗེ་ལྕགས་སྒྲོག་གོ། ། ལཱྀ་ལྗང་གུ་ལས་བྱུང་བའི་དྲིལ་བུ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པས་ནི་རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུའོ། །

Red in color, they are contained within the spheres of the sun and moon and are filled with the application of light, marked by a mirror, a lute, supreme fragrance, and the essence of food. One should visualize that their total transformation results in the goddesses Rūpavajrā, Śabdavajrā, Gandhavajrā, and Rasavajrā. Their hand symbols are their respective proximate causes, and their body colors are the colors of their seed syllables. The seed syllables situated in the corners of the courtyard in the northeast and so forth are sa, ya, śa, and kṣa. They are green, white, blue, and red in color, contained within the spheres of the sun and moon. Their application of light is marked by a garment, a source of phenomena (dharmodaya), a mandala, and a lamp. One should visualize that their total transformation results in the goddesses Sparśavajrā, Dharmavajrā, Kṣetravajrā, and Ālokavajrā. Their hand symbols are their respective proximate causes, and their body colors are the colors of their seed syllables. Then, one should likewise visualize the four gates in the east and so forth. From the white ṛ arises a hook, which, through total transformation, becomes Vajrāṅkuśī. From the yellow ṝ arises a noose, which, through total transformation, becomes Vajrapāśī. From the red ḷ arises a chain, which, through total transformation, becomes Vajrasphoṭā. From the green ḹ arises a bell, which, through total transformation, becomes Vajraghaṇṭā.

ཁྱམས་ན་ལྷ་བརྒྱད་པདྨ་ཉི་ཟླའི་གདན། ། རིན་ཆེན་རུས་བརྒྱན་སྐྱིལ་ཀྲུང་ཕྱག་མཚན་གཅིག། སྒོ་བཞིར་གནས་ནི་ཉི་ཟླ་དབུགས་བྲལ་གདན། ། སྦྲུལ་རྒྱན་སྟང་སྟབས་གཡོན་ཕྱག་ཀ་པཱ་ལའོ། ། དེ་ལྟར་འཁོར་ལོ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ཁོར་ཡུག་ཆེན་པོ་ལ་ནི་གྲུབ་པའི་དུར་ཁྲོད་བརྒྱད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བསྐོར་བ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། གཏུམ་དྲག་ཚང་ཚིང་དཀྲིགས་པ་དང་། ། འུར་འུར་འབར་བས་ཁྱབ་པ་དང་། ཀེང་རུས་འཇིགས་རུང་ཤར་སོགས་ཀྱི། ། ཕྱོགས་སུ་གཡོན་སྐོར་གྱིས་ལེགས་གནས། ཧ་ཧ་དགོད་པ་དབང་ལྡན་དུ། ། བྱིན་ཟར་དཔལ་གྱི་ནགས་ཚལ་ལོ། ། མུན་པ་མི་བཟད་བདེན་བྲལ་དུ། ། རླུང་དུ་ཀཱི་ལ་ཀཱི་ལར་སྒྲོགས། ། ཞེས་བྱུང་བ་བཞིན་ནོ། ། དེ་དག་རེ་རེར་ཡང་ཤིང་དང་ཕྱོགས་སྐྱོང་དང་ཀླུ་དང་། སྤྲིན་དང་ཞིང་སྐྱོང་དང་། དགྲ་བཅོམ་པ་དང་། གྲུབ་པ་དང་མཁའ་འགྲོ་དང་། མཆོད་རྟེན་དང་། མེ་དང་ཆུ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་བརྒྱད་བརྒྱད་ཡོད་པར་བལྟའོ། ། དེའི་འོག་ཏུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོའི་བདག་ཉིད་ཤིན་ཏུ་མི་འཕྲོགས་པའི་བདེ་བ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་རོས་རབ་ཏུ་འཇུས་པས་ཧ་ཅང་དགའ་བས་མི་ཟད་པའི་ངོ་བོར་མོས་ཤིང་། རིམ་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ཐིམ་པར་གྱུར་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་མ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ཞུ་ནས་རབ་ཏུ་དང་བའི་གཟུགས་ཅན་གྱི་ནཱ་ད་དཀར་བ་དང་དམར་བའི་རྣམ་པར་གནས་པར་བསམ་མོ། ། དེའི་ཚེ་ཕྱོགས་ཀྱི་འདབ་མ་བཞིར་རྒྱལ་བ་བཞིའི་ཐུགས་ཀ་ལས་ཚད་མེད་བཞིའི་ལྷ་མོ་སྤྲུལ་པས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་སླར་ལྡང་བར་གསོལ་བ་གདབ་པར་བྱའོ། ། འཇིག་རྟེན་མགོན་པོ་བཅོམ་ལྡན་བཞེངས། །

In the courtyard are eight deities upon lotus, sun, and moon seats, adorned with jewels and bone ornaments, seated in the cross-legged posture, and holding a single hand implement. At the four gates are seats of sun, moon, and the breathless corpse; they are adorned with snakes and stand in a dancing posture, holding a kapāla in their left hands. Thus, the great perimeter of the completely perfected wheel is entirely surrounded by the eight charnel grounds. As it is said: "Terrifying and fierce, dense thickets, Pervaded by roaring flames, And the terrifying skeletons—these are well-situated In the directions starting from the east, circling counter-clockwise. Laughter of 'Ha Ha' is in the northeast, The glorious forest is in the southeast. Terrible darkness is in the southwest, And the sound of 'Kīla Kīla' resounds in the northwest." Just as it is stated there, one should visualize that in each of these there are eight [features]: a tree, a directional guardian, a nāga, a cloud, a field protector, an arhat, an accomplished being, a ḍākinī, a stūpa, fire, and a great body of water. Below that, the Blessed One—the essence of the great maṇḍala—is intensely embraced by the flavor of inconceivable, utterly unassailable bliss. With great joy, one should visualize him as the inexhaustible essence, gradually dissolving into emptiness. Together with the Blessed Lady, he melts and remains in the form of a pure nāda, appearing white and red. At that time, from the hearts of the four Victors in the four cardinal petals, the goddesses of the four immeasurables are emanated; one should then offer a prayer for them to arise once more for the sake of sentient beings: "O Blessed Protector of the World, please arise!"

འགྲོ་བ་ཉོན་མོངས་ཡོངས་སུ་སྐྱོབས། ། སྟོང་པའི་ཏིང་འཛིན་སྤངས་ནས་སུ། ། བྱམས་ཆེན་སྐུ་མཆོག་བལྟམས་པར་མཛོད། ། ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་བཅོམ་ལྡན་བཞེངས། ། སེམས་ཅན་སྡུག་བསྔལ་རབ་ཏུ་སྒྲོལ། ། ཞི་བའི་མཐའ་ལ་མི་གནས་པར། ། བརྩེ་ཆེན་རྣམ་པར་འཕྲུལ་པར་མཛོད། ། བདེ་ཆེན་རྒྱལ་པོ་བཅོམ་ལྡན་བཞེངས། ། ལུས་ཅན་བདེ་དོན་ཡང་དག་གཟིགས། ། ཟག་མེད་དབྱིངས་ཐུགས་མ་གཞོམ་པར། ། དགྱེས་ཆེན་ཀུན་དུ་སྣང་བར་མཛོད། ། གཙོ་ཆེན་རྡོ་རྗེ་བཅོམ་ལྡན་བཞེངས། ། སྐྱེ་བོ་དུབ་པ་མངོན་དགོངས་ལ། ། མཐའ་གཅིག་རྒྱུན་ཆད་མི་བཞུགས་པར། ། མ་ལུས་འཚལ་བ་སྒྲུབ་ཏུ་གསོལ། ། ཞེས་བྱ་བའི་གླུས་གཉིད་སད་པ་དང་འདྲ་བར་བྱས་ཏེ། སླར་ས་བོན་གྱི་ཡི་གེ་གཉིས་དང་མཚན་མ་གཉིས་ལས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡབ་དང་ཡུམ་མངོན་པར་གྲུབ་པའི་རིམ་པ་སྔར་ཇི་སྐད་སྨོས་པ་བཞིན་དུ་སྤྲུལ་པར་བྱའོ། ། གསང་སྔགས་ལས་གྲུབ་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་རྒྱལ་བཞིན། ། ཁྲག་འཐུང་རལ་པ་གཅིག་འཕྱང་ཐུགས་རྗེ་ཡི། ། དབྱིངས་ལས་སྐུ་བལྟམས་མཁའ་ལས་ཉི་མ་ལྟར། ། མ་ལུས་དོན་གྲུབ་འབར་བ་དེ་རྗེས་བསམ། ། དེ་ནས་གཞལ་ཡས་ཁང་དང་ལྷ་རྣམ་པར་དག་པ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་སྟེ། འདི་སྐད་དུ་མི་མཉམ་མེད་པས་ཟུར་བཞི་ཡིན། ། དྲན་དང་དབང་པོའི་སྒོ་བཞི་ཡིན། ། བསམ་གཏན་བཞི་ནི་རྟ་བབས་བཞི། ། རྣམ་ཐར་བརྒྱད་ཕྱིར་ཀ་བ་བརྒྱད། ། བྱང་ཆུབ་ཡན་ལག་བདུན་དག་ཕྱིར། ། དྲ་བ་དང་ནི་དྲ་བ་ཕྱེད། ། ཕྱོགས་བཞི་ཚད་མེད་བཞི་ཡིན་ཏེ། ། པདྨ་འཁོར་ལོ་ཤེས་རབ་ཐབས། ། རྣམ་པར་ཤེས་བརྒྱད་ཡོངས་དག་པ། ། དེ་ནི་དུར་ཁྲོད་ཆེན་པོ་བརྒྱད། །

"Protect all beings from afflictions! Having abandoned the meditative absorption of emptiness, manifest the supreme body of great love. Blessed One of great compassion, arise! Completely liberate sentient beings from suffering! Without abiding in the extreme of peace, manifest the emanations of great affection. Blessed King of Great Bliss, arise! Truly behold the welfare of embodied beings! Without destroying the uncontaminated expanse of the mind, manifest the radiance of great joy. Great Lord Vajra, Blessed One, arise! Consider the exhaustion of living beings! Without remaining in a state of one-sided cessation, I pray that you fulfill all needs without exception." By means of this song, as if waking from sleep, one should again emanate the Blessed Father and Mother through the sequence of the two seed syllables and two signs, just as previously described. Like a universal monarch accomplished through secret mantra, one should then contemplate the blazing one who accomplishes the welfare of all without exception, born from the expanse of compassion as the single-tufted hair of the Heruka, like the sun rising from the sky. Then, one should understand the purity of the celestial mansion and the deities: "Because it is without inequality, it has four corners. The four doors are mindfulness and the faculties. The four archways are the four meditative concentrations. The eight pillars are for the sake of the eight liberations. The lattices and half-lattices are for the sake of the seven branches of enlightenment. The four directions are the four immeasurables. The lotus and wheel are wisdom and method. The eight great charnel grounds are the complete purity of the eight consciousnesses."

ཅེས་བྱ་བ་ལྟ་བུ་དཀྱིལ་འཁོར་ཡོངས་སུ་དག་པ་གང་ཡིན་པའོ། ། དཀྱིལ་འཁོར་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཡང་། རེ་ཞིག་ཟླ་བ་ནི་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་ནོ། ། ཉི་མ་ནི་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ། ། ས་བོན་དང་མཚན་མ་ནི་སོ་སོར་ཀུན་དུ་རྟོགས་པའི་རང་བཞིན་ནོ། ། ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ནི་བྱ་བ་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་ནོ། ། གཟུགས་བརྙན་ཉེ་བར་རྫོགས་པ་ནི། ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ། ། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཕུང་པོ་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་དཔལ་རྡོ་རྗེ་རལ་པ་གཅིག་པའོ། ། གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཁོར་ལོའོ། ། ཚོར་བའི་ཕུང་པོ་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་རིན་ཆེན་ནོ། ། འདུ་ཤེས་ཀྱི་ཕུང་པོ་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་པདྨའོ། ། འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཕུང་པོ་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་སྣ་ཚོགས་སོ། ། གཏི་མུག་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་གཏི་མུག་རྡོ་རྗེའོ། ། བག་ལ་ཉལ་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་བག་ཆགས་རྡོ་རྗེའོ། ། འདོད་ཆགས་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་འདོད་ཆགས་རྡོ་རྗེའོ། ། ཞེ་སྡང་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་ཞེ་སྡང་རྡོ་རྗེའོ། ། སའི་ཁམས་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་བརྟན་པའི་རྡོ་རྗེ་མའོ། ། ཆུའི་ཁམས་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་སྦྱོར་བའི་རྡོ་རྗེ་མའོ། ། མེའི་ཁམས་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་འབར་བའི་རྡོ་རྗེ་མའོ། ། རླུང་གི་ཁམས་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་སྟོབས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་མའོ། ། གཟུགས་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་གཟུགས་རྡོ་རྗེའོ། ། སྒྲ་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་སྒྲ་རྡོ་རྗེ་མའོ། ། དྲི་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་མའོ། ། རོ་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་རོ་རྡོ་རྗེ་མའོ། ། རེག་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་རེག་རྡོ་རྗེ་མའོ། །

Thus, it refers to the completely pure maṇḍala. Regarding the complete purity of the maṇḍala: first, the moon is the nature of the mirror-like wisdom (ādarśa-jñāna). The sun is the nature of the wisdom of equality (samatā-jñāna). The seed-syllables and symbols are the nature of the wisdom of individual discernment (pratyavekṣaṇā-jñāna). The transformation is the nature of the wisdom of all-accomplishing action (kṛtyānuṣṭhāna-jñāna). The perfection of the reflected image is the nature of the wisdom of the expanse of phenomena (dharmadhātu-jñāna). The purification of the aggregate of consciousness (vijñāna-skandha) is the glorious Vajra Ekajaṭī. The purification of the aggregate of form (rūpa-skandha) is Vajracakra. The purification of the aggregate of feeling (vedanā-skandha) is Vajraratna. The purification of the aggregate of perception (saṃjñā-skandha) is Vajrapadma. The purification of the aggregate of formations (saṃskāra-skandha) is Vajraviśva. The purification of delusion is Mohavajrā. The purification of latent tendencies is Vāsanavajrā. The purification of attachment is Rāgavajrā. The purification of aversion is Dveṣavajrā. The purification of the earth element is Dṛḍhavajrī. The purification of the water element is Yogavajrī. The purification of the fire element is Jvālāvajrī. The purification of the wind element is Balavajrī. The purification of form is Rūpavajrā. The purification of sound is Śabdavajrā. The purification of odor is Gandhavajrā. The purification of taste is Rasavajrā. The purification of touch is Sparśavajrā.

ཆོས་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་ཆོས་རྡོ་རྗེ་མའོ། ། ཞིང་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་ཞིང་རྡོ་རྗེ་མའོ། ། སྣང་བ་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་སྣང་བ་རྡོ་རྗེ་མའོ། ། ཚོར་བ་བདེ་བ་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་ལྕགས་ཀྱུའོ། ། ཚོར་བ་སྡུག་བསྔལ་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་ཞགས་པའོ། ། ཚོར་བ་བཏང་སྙོམས་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་ལྕགས་སྒྲོག་གོ། ། དེ་དག་གི་བག་ཆགས་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུའོ། ། འོད་གསལ་བདེ་ཆེན་མི་རྟོག་རྟག་ཆད་རྣམ་པར་དག། པདྨོ་ཐོད་པ་དབུགས་བྲལ་དབང་ཕྱུག་ཨུ་མའི་གདན། ། དུས་གསུམ་མཐར་ཕྱིན་སྐྱོབ་དྲུག་ཐབས་དང་ཤེས་དག་ཕྱིར། ། ཞལ་གསུམ་ཕྱག་དྲུག་ཕྱག་རྒྱ་དྲུག་ཞབས་བརྒྱད་བསྐུམ་ཉིད། ། དེ་བཞིན་དུ་རྡོ་རྗེ་འཁོར་ལོ་ལ་སོགས་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞིའི་དཀྱིལ་འཁོར་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གདན་དང་ཕྱག་མཚན་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་དག་པ་ཡང་ཅི་རིགས་སུ་རིག་པར་བྱའོ། ། གང་ཡང་དཀྱིལ་འཁོར་བ་ལ་རྒྱས་གདབ་པའི་ཕྱག་རྒྱ་ལྔའམ་དྲུག་ཀྱང་རྣམ་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། རེ་ཞིག་བླ་མ་དང་ལྷག་པའི་ལྷ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བའི་དོན་དུ་སྤྱི་གཙུག་ཏུ་འཁོར་ལོ་སྟེ། དེ་ནི་མི་བསྐྱོད་པའི་བདག་ཉིད་རྣམ་པར་དག་པའོ། ། རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའི་བཀའ་བསྒོ་བ་ཉན་པའི་ཕྱིར་རྣ་བ་ལ་རྣ་ཆ་སྟེ། དེའི་འོད་དཔག་མེད་ཀྱི་བདག་ཉིད་རྣམ་པར་དག་པའོ། ། གསང་སྔགས་ཟབ་མོ་བཟླས་པའི་ཕྱིར་མགུལ་བ་ལ་མགུལ་དོ་སྟེ། དེ་ནི་རིན་ཆེན་འབྱུང་བའི་བདག་ཉིད་རྣམ་པར་དག་པའོ། ། སྲོག་ཆགས་ཐམས་ཅད་ལ་འཚེ་བ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་ལག་པ་ལ་ལག་གདུབ་སྟེ། དེ་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་བདག་ཉིད་རྣམ་པར་དག་པའོ། །

The purification of phenomena is Dharmavajrā. The purification of the field is Kṣetravajrā. The purification of appearances is Ābhāsavajrā. The purification of pleasant feeling is Vajrāṅkuśī. The purification of painful feeling is Vajrapāśī. The purification of neutral feeling is Vajrasphoṭā. The purification of their habitual tendencies is Vajraghaṇṭā. Luminosity, great bliss, non-conceptuality, and the purification of permanence and nihilism; the lotus, skull-cup, and the seat of the breathless lords Umā and Maheśvara. Because the six protectors who have reached the end of the three times are the purity of method and wisdom, they have three faces, six arms, the six mudrās, and eight legs in a crouching posture. In the same way, one should understand the purifications of the seats, hand symbols, and so forth, for all the twenty-four deities of the maṇḍala, such as Vajracakra and the rest. Furthermore, one should understand the five or six mudrās that seal the deities of the maṇḍala. First, for the purpose of paying homage to the guru and the meditational deity, there is the wheel on the crown of the head; this is the purification of the nature of Akṣobhya. For the purpose of obeying the commands of the Vajra Holder, there is the earring on the ear; this is the purification of the nature of Amitābha. For the purpose of reciting the profound secret mantra, there is the necklace on the throat; this is the purification of the nature of Ratnasambhava. For the purpose of abandoning harm toward all living beings, there are the bracelets on the hands; this is the purification of the nature of Vairocana.

ཕྱག་རྒྱ་ཉེ་བར་བཀོད་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རྐེད་པ་ལ་སྐེ་རགས་ཏེ། དེ་ནི་དོན་ཡོད་གྲུབ་པའི་བདག་ཉིད་རྣམ་པར་དག་པའོ། ། རང་གི་ཤེས་རབ་དང་ལྷན་ཅིག་པའི་ཕྱིར་ཚོམ་བུ་སྟེ། དེ་ནི་རལ་བ་གཅིག་པའི་བདག་ཉིད་རྣམ་པར་དག་པའོ། ། དེ་ནས་གཞལ་ཡས་ཁང་གི་ཆ་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་ཤར་གྱི་འདབ་མ་ནས་བརྩམས་ཏེ་བྱང་གི་སྒོའི་བར་ཡུལ་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞིར་རྣམ་པར་དག་པ་སྦྱར་བར་ཤེས་པར་བྱ་ཞིང་རང་གི་ལུས་ཀྱི་ཆ་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་ཡང་ཡུལ་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞིར་རྣམ་པར་དག་པ་ལྷ་དང་སྦྱར་བ་ཡང་རྟོགས་པར་བྱ་སྟེ། དང་པོ་ཁོ་ནར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་གནས་སྙིང་གི་དབུས་སུ་དཔལ་རྡོ་རྗེ་རལ་གཅིག་པའོ་ཞེས་པ་འདི་ནི་ཁྱད་པར་རོ། ། པུ་ལླི་ར་མཱ་ལ་ཡ་མགོ་ལ་རྡོ་རྗེ་འཁོར་ལོ་ཞེས་པ་ནས། ཛཱ་ལནྡྷ་ར་སྤྱི་གཙུག་དང་། ། ཨཽ་ཏྱན་རྣ་བ་གཡས། ། ཨརྦུ་དཱ་སྟེ་ཀླད་པའི་རྒྱབ། ། གོ་དཱ་ཝ་རི་རྣ་བ་གཡོན། ། ར་མེ་ཤྭ་ར་སྨིན་མའི་དབུས། ། དེ་བཱི་ཀོ་ཊ་མིག་གཉིས་དང་། མ་ལ་ཝ་ནི་ཕྲག་པ་གཉིས། ། ཀཱ་མ་རུ་པ་ནི་མཆན་ཁུང་གཉིས། ། ཨོ་ཏྲེ་ནུ་མ་གཉིས་ཡིན་ནོ། ། ཏྲི་ཤ་ཀུ་ནེ་ལྟེ་བ་དང་། ། ཀོ་ས་ལ་ནི་སྣ་ཡི་རྩེ། ། ཀ་ལིཾ་ག་ནི་ཁ་ཉིད་དེ། ། ལམྤཱ་ཀ་ནི་མགུལ་པའོ། ། ཀཱཉྩི་སྙིང་གི་རྩེ་མོ་དང་། ། ཧི་མ་ལ་ཡ་ལྒང་པ་གཉིས། ། བྲེ་ཏ་པུ་རི་མཚན་མ་དང་། ། གྲྀ་ཧ་དེ་བ་གསང་བའི་གནས། ། སཽ་རཱཥྚ་ནི་བརླ་གཉིས་ཏེ། ། སུ་བརྞ་དྭཱི་པ་བྱིན་པ་གཉིས། ། ན་ག་ར་ནི་སོར་མོ་རྣམས། ། སིནྡྷུ་རྐང་པའི་རྒྱབ་ཏུའོ། ། མ་རུ་མཐེ་བོ་རྣམ་གཉིས་ཏེ། ། ཀུ་ལུ་ཏཱ་ནི་པུས་མོ་གཉིས། །

To demonstrate the presentation of the mudrās, there is a belt at the waist, which is the purity of the nature of Amoghasiddhi. Because it is together with one’s own insight, there is a single braid, which is the purity of the nature of Ekajaṭī. Then, one should understand that the twenty-four parts of the celestial mansion, starting from the eastern petal and ending at the northern gate, are correlated with the purity of the twenty-four sacred sites (pīṭhas). Furthermore, one should realize that the twenty-four parts of one’s own body are also correlated with the deities of the purity of the twenty-four sacred sites. The distinction is that, first of all, the abode of suchness is the glorious Vajra-Ekajaṭī in the center of the heart. Pūlīramalaya is on the head, Vajracakra; Jālandhara is on the crown of the head; Oḍḍiyāna is on the right ear; Arbuda is on the back of the skull; Godāvarī is on the left ear; Rāmeśvara is in the middle of the eyebrows; Devīkoṭa is on the two eyes; Mālava is on the two shoulders; Kāmarūpa is on the two armpits; Oḍra is on the two breasts; Triśakuni is on the navel; Kośala is on the tip of the nose; Kaliṅga is on the mouth; Lampāka is on the neck; Kāñcī is on the tip of the heart; Himālaya is on the two calves; Pretapuri is on the genitals; Gṛhadevatā is on the secret place; Saurāṣṭra is on the two thighs; Suvarṇadvīpa is on the two shins; Nagara is on the fingers; Sindhu is on the backs of the feet; Maru is on the two big toes; and Kulutā is on the two knees.

རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་གྲངས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྦྱར་བར་བྱའོ། ། དེ་རྗེས་ཡབ་དང་ཡུམ་རིམ་རྡོ་རྗེ་སྔོན་པོ་དང་། ། པདྨ་དམར་པོའི་རྒྱས་གདབ་གོ་ཆ་དྲུག་དྲུག་བཅིང་། ། དུད་མདོག་ཧ་ཧི་ཧུ་ཧེ་ཧོ་ཧཾ་ཞེས་དང་། ། ཁྲག་མདོག་ཨ་ཨི་ཨུ་ཨེ་ཨོ་དང་ཨཾ་ཉིད་དོ། ། དེ་ལ་སྙིང་གར་ནི་ཧའོ། ། མགོ་བོ་ལ་ནི་ཧིའོ། ། སྤྱི་གཙུག་ཏུ་ཧུའོ། ། ཕྲག་པ་གཉིས་ནི་ཧེའོ། ། མིག་གཉིས་ལ་ནི་ཧོའོ། ། ཡན་ལག་ཐམས་ཅད་ལ་ནི་ཧཾ་ངོ་། ། དེ་བཞིན་དུ་ལྟེ་བར་ནི་ཨའོ། ། སྙིང་གར་ནི་ཨིའོ། ། ཁར་ནི་ཨུའོ། ། མགོ་ལ་ནི་ཨེའོ། ། སྤྱི་གཙུག་ཏུ་ཨོའོ། ། ཡན་ལག་ཐམས་ཅད་ལ་ནི་ཨཾ་ངོ་། ། དེའི་འོག་ཏུ་དམ་ཚིག་པའི་འཁོར་ལོ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཉིད་བརྟུལ་ཞུགས་དང་། ཆོ་ག་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱིས་བྱིན་གྱི་རླབས་བཅུག་པས་ངེས་པར་བརྟེན་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ། ཡེ་ཤེས་པའི་འཁོར་ལོ་དྲི་མ་མེད་པ་དེ་སྤྱན་དྲངས་ཏེ། ཡང་དག་པར་གཞུག་པར་བྱའོ། ། མཛུབ་མོ་མདུད་བྱས་གུང་མོ་རྩེ་སྤྲད་ཅིང་། ། མཐེ་བོང་རྡོ་རྗེ་བརྟན་པོར་རབ་ཏུ་སྦྱར། ། སོར་མོ་གཞན་གདེངས་དཔྲལ་བའི་དབུས་གཞག་ལ། ། བསྐོར་ཞིང་བསྐོར་བས་ཡོངས་སུ་བསྒྱུར་བར་བྱ། ། གཡོན་བརྐྱང་གཡས་མནན་གྱེན་དུ་བལྟ། མིག་སྒྱུར་ཕེཾ་གྱི་སྒྲ་སྒྲོགས་པས། ། ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་ཁམས་བཞུགས་པའི། ། དཔའ་བོ་རྣལ་འབྱོར་མ་ཚོགས་དགུག། ཅེས་བྱ་བ་འདི་ལྟ་བུས་ཉིད་ཀྱི་གནས་ནས་དམ་ཚིག་རྗེས་སུ་དྲན་པས་མདུན་གྱི་ནམ་མཁའི་ངོས་འདིར་མངོན་པར་བྱོན་པར་གྱུར་ཏོ། ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཨ་བྷི་ཥེ་ཀ་ཏ་ས་མ་ཡ་ཤྲི་ཡེ་ཧཱུྃ། ཐོག་མར་སྐུ་ཁྲུས་གསོལ་བའོ། །

Up to the point of "vajra and bell," they should be applied according to their respective numbers. Following that, the Father and Mother are sequentially sealed with a blue vajra and a red lotus, and the sixfold armor is bound. For the smoke-colored [syllables], there are ha, hi, hu, he, ho, haṃ; for the blood-colored [syllables], there are a, i, u, e, o, aṃ. Among these, ha is at the heart; hi is at the head; hu is at the crown of the head; he is at the two shoulders; ho is at the two eyes; and haṃ is at all the limbs. Likewise, a is at the navel; i is at the heart; u is at the mouth; e is at the head; o is at the crown of the head; and aṃ is at all the limbs. Thereafter, in order to firmly rely upon the complete maṇḍala of the samaya-beings by means of the conduct and the blessing of the reality of the ritual, the stainless maṇḍala of the wisdom-beings is invited and should be correctly absorbed. "Forming a knot with the index fingers, joining the tips of the middle fingers, and firmly applying the thumbs as a vajra; extending the other fingers and placing them at the center of the forehead, one should rotate and turn them completely. With the left leg extended and the right pressed down, looking upward, and turning the eyes while sounding the syllable pheṃ, the hosts of heroes and yoginīs residing in the world systems of the ten directions are summoned." By means of such [mantras], through the recollection of the samaya from their own abodes, they arrive here in the expanse of the sky before one. Oṃ sarvatathāgata-abhiṣekata-samaya-śriye hūṃ. First, this is the offering of the ritual bath.

ཨོཾ་པཱ་དྱཾ་པྲ་ཏཱིཙྪ་སྭཱ་ཧཱ། ཞལ་བསིལ་དབུལ་བའོ། ། ཨོཾ་ཨཉྩ་མཱ་ནཾ་པྲ་ཏཱིཙྪ་སྭཱ་ཧཱ། ཞབས་བསིལ་བའོ། ། ཨོཾ་པདྨ་སཱུརྱ་ཙཎྜ་མཎྜལ་མ་ཡེ་སྭཱ་ཧཱ། གདན་དབུལ་ལོ། ། དེ་ནས་ཐོག་མར་ལུས་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་འདུད་པས་ཕྱག་བྱས་ཏེ། གང་ཞིག་སྣ་ཚོགས་རོ་གཅིག་དབང་པོའི་གཞུ་འདྲ་བ། ། ཉོན་མོངས་རྡུལ་བྲལ་བདེ་ཆེན་འོད་གསལ་སྤྲོས་བྲལ་ཞིང་། ། ཡེ་ཤེས་རྒྱུན་འབབ་རྡོ་རྗེའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེར་འབྱུང་ལ། ། གུས་པའི་ཁུར་གྱིས་མགྲིན་པ་སྨད་ནས་བདག་ཕྱག་འཚལ། ། དེ་ནས་མཆོད་པ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་དབུལ་བར་བྱ་སྟེ། ཨོཾ་བཛྲ་པུཥྤེ་ཨཱཿཧཱུྃ། ཨོཾ་བཛྲ་དྷཱུ་པེ་ཨཱཿཧཱུྃ། ཨོཾ་བཛྲ་དཱི་པེ་ཨཱཿཧཱུྃ། ཨོཾ་བཛྲ་གནྡྷེ་ཨཱཿཧཱུྃ། ཨོཾ་བཛྲ་ནཻ་བི་དྱེ་ཨཿཧཱུྃ། ལན་གསུམ་གསུམ་གྱིས་སོ། ། ཁ་དོག་སྣ་ཚོགས་དྲི་ཞིམ་དབྱིབས་མཛེས་མེ་ཏོག་དང་། ། བདུག་སྤོས་ཨ་ཀ་རུ་དང་སྦྲུལ་གྱི་སྙིང་པོ་དང་། ། སྣོད་མཛེས་རིན་ཆེན་སྒྲོན་མེ་སྣང་བ་དྲིར་བཅས་དང་། ། ཆུ་གཙང་དྲི་མཆོག་སྙིང་པོ་སྦྱོར་བ་དཔག་མེད་དང་། ། མདོག་བཟང་རོ་བརྒྱ་ལྡན་པའི་ཞལ་ཟས་མང་པོ་རྣམས། ། གུས་བཅས་ཡིད་འོང་ལྷ་མཆོག་ཚོགས་ལ་འབུལ་ལགས་ཀྱིས། ། སེམས་ཅན་མ་ལུས་སྲིད་པའི་གདུང་བ་ཞི་བ་དང་། ཟག་མེད་བདེ་ཆེན་ཡེ་ཤེས་བདུད་རྩིས་མྱོས་པར་མཛོད། ། ཨོཾ་ན་མོ་བྷ་ག་ཝཱན་ཨེ་ཀ་ཛ་ཊཱི་སརྦ་མཎྜལ་ཙཀྲ་དེ་བ་ཏཱ་པུཥྤེ་པུ་ཛ་མེ་གྷ་ས་མུ་དྲ་སྥ་ར་ཎ་ས་མ་ཡེ་ཧཱུྃ་ཞེས་པ་ནས། ནེེ་བི་དྱེ་པཱུ་ཛ་མེ་གྷ་ས་མུ་དྲ་སྥ་ར་ཎ་ས་མ་ཡེ་ཧཱུྃ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་སྦྱར་བས་དབུལ་བར་བྱའོ། ། པི་ཝང་གླིང་བུ་རྫ་རྔ་རྔ་ཟླུམ་བཞད་མ་དང་། །

Oṃ pādyaṃ pratīccha svāhā. This is the offering of water for the face. Oṃ añcamānaṃ pratīccha svāhā. This is the offering of water for the feet. Oṃ padmasūryacaṇḍamaṇḍalamaye svāhā. This is the offering of the seat. Then, first of all, having prostrated by bowing the entire body, [one recites]: That which is of manifold aspects yet of a single taste, like a rainbow, Free from the dust of afflictions, the luminosity of great bliss, beyond conceptual elaboration, The source of the great vajra maṇḍala from which the stream of wisdom flows— With the burden of devotion, bowing my neck, I prostrate to you. Then, having consecrated the offerings, they should be presented: Oṃ vajrapuṣpe āḥ hūṃ. Oṃ vajradhūpe āḥ hūṃ. Oṃ vajradīpe āḥ hūṃ. Oṃ vajragandhe āḥ hūṃ. Oṃ vajranairvedye āḥ hūṃ. [Recite] three times for each. Flowers of various colors, fragrant and beautiful in form; Incense of agarwood and uragasāra; Beautiful vessels, jewel lamps, and radiant scents; Immeasurable preparations of pure water and supreme fragrant essences; And many varieties of food, excellent in color and possessing a hundred flavors— I offer these with devotion to the assembly of the most sublime and charming deities. May the torment of existence for all sentient beings without exception be pacified, And may they be intoxicated by the nectar of uncontaminated great bliss and wisdom. Oṃ namo bhagavān ekajaṭī sarvamaṇḍalacakradevatā puṣpe pūjāmeghasamudra spharaṇa samaye hūṃ. From this point until "nairvedye pūjāmeghasamudra spharaṇa samaye hūṃ," one should apply [the mantras] and offer. Lute, flute, clay drum, and ḍamaru; the goddesses of laughter and...

སྒེག་མོ་གླུ་མ་གར་མ་གཟུགས་མཛེས་རོ་དང་རེག། མཎྜལ་ཆོས་མ་རྒྱན་སོགས་དེ་བཞིན་བཀོད་པ་ནི། ། ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེ་རྒྱ་མཚོ་སྤྲིན་འཕྲོ་གཞན་ཡང་མཆོད། ། ཨོཾ་ཨཱཿབཛྲ་བི་ནི་ཧཱུྃ། ཨོཾ་ཨཱཿབཛྲ་བཾ་སེ་ཧཱུྃ། ཨོཾ་ཨཱཿབཛྲ་མུརྫི་ཧཱུྃ། ཨོཾ་ཨཱཿ མྲྀ་ཏཾ་གེ་ཧཱུྃ། ཨོཾ་ཨཱཿབཛྲ་ཧཱ་སྱེ་ཧཱུྃ། ཨོཾ་ཨཱཿབཛྲ་གཱི་ཏི་ཧཱུྃ། ཨོཾ་ཨཱཿབཛྲ་ནྲྀརྟི་ཧཱུྃ། ཨོཾ་ཨཱཿབཛྲ་ཨཱ་དཪྴེ་ཧཱུྃ། ཨོཾ་ཨཱཿབཛྲ་ར་སེ་ཧཱུྃ། ཨོཾ་ཨཱཿབཛྲ་སྤཪྵེ་ཧཱུྃ། ཨོཾ་ཨཱཿབཛྲ་མཎྜ་ལེ་ཧཱུྃ། ཨོཾ་ཨཱཿབཛྲ་དྷརྨེ་ཧཱུྃ། ཨོཾ་ཨཱཿབཛྲ་སརྦ་ཨ་ལཾ་ཀཱ་རེ་ཧཱུྃ། ཨོཾ་ཨཱཿབཛྲ་སརྦ་པཱུ་ཛཱརྠ་མེ་གྷ་ས་མུ་དྲ་སྥ་ར་ཎ་ས་མ་ཡ་ཧཱུྃ། འདི་དག་ནི་ཕྱིའི་ཡོ་བྱད་ཀྱི་མཆོད་པའི་རིམ་པའོ། ། དེ་ནས་རྒུན་འབྲུམ་མམ་བུ་རམ་ཤིང་ལ་སོགས་པ་ལས་བཏུང་བ་བཟང་པོ་སྦྱར་ཏེ། མཚན་མ་བཟང་པོའི་ཀ་པཱ་ལ་གང་བར་བྱས་ནས་སྒྲོན་མ་དང་། བདུད་རྩིའི་རོ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་གྱུར་པ་མདུན་དུ་གཞག་སྟེ་སྣོད་སྦྱངས་ལ། ། ཨོཾ་ཨཿབཛྲ་མ་ཧཱ་ས་མ་ཡ་ཧོ་ཞེས་བྱ་བས་དམ་ཚིག་དྲན་པར་བྱའོ། ། མན་ངག་ཇི་བཞིན་པས་ལག་པ་རྡོ་རྗེའི་རང་བཞིན་དུ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཏེ། གཡས་ཀྱི་མཐེ་བོང་དང་། མཛུབ་མོ་དང་། གུང་མོ་དང་། སྲིན་ལག་དང་། མཐེའུ་ཆུང་དང་། ལག་མཐིལ་རྣམས་ལ་གོ་རིམ་ལྟར། ཧ་ཧི་ཧུ་ཧེ་ཧོ་ཧཾ། ཞེས་བྱ་བའི་ཡིག་འབྲུ་གནས་ལ་དཀར་བ་དང་། སྔོ་བ་དང་། སེར་བ་དང་། དམར་བ་དང་། ལྗང་བ་དང་། མཐིང་གའི་མདོག་ཅན་ཡབ་ཀྱི་ཐུགས་ཀའི་ཧཱུཾ་ལས་འཕྲོས་པའི་འོད་ཟེར་རེག་པ་ལས་ཡོངས་སུ་གྱུར་པའི་གཟུགས་ཀུན་དུ་འོད་དང་། རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་དང་། ནོར་གྱི་དབྱིག་དང་།

The Lāsikā, Gītā, Nṛtyā, and the beautiful forms, tastes, and textures; the maṇḍala, the Dharma, ornaments, and so forth, are likewise arranged. Furthermore, offer other offerings that are profound and vast, like an ocean or a mass of clouds. OṂ ĀḤ VAJRA VINI HŪṂ. OṂ ĀḤ VAJRA VAṂSE HŪṂ. OṂ ĀḤ VAJRA MURJI HŪṂ. OṂ ĀḤ MṚTAṄGE HŪṂ. OṂ ĀḤ VAJRA HĀSYE HŪṂ. OṂ ĀḤ VAJRA GĪTI HŪṂ. OṂ ĀḤ VAJRA NR̥TI HŪṂ. OṂ ĀḤ VAJRA ĀDARŚE HŪṂ. OṂ ĀḤ VAJRA RASE HŪṂ. OṂ ĀḤ VAJRA SPARŚE HŪṂ. OṂ ĀḤ VAJRA MAṆḌALE HŪṂ. OṂ ĀḤ VAJRA DHARME HŪṂ. OṂ ĀḤ VAJRA SARVA ALAṂKĀRE HŪṂ. OṂ ĀḤ VAJRA SARVA PŪJĀRTHA MEGHA SAMUDRA SPHARAṆA SAMAYA HŪṂ. These are the stages of the outer offerings of material requisites. Then, having prepared an excellent drink from grapes, sugarcane, or the like, and having filled a skull-cup (kapāla) with auspicious signs, place it before you together with the lamp and the taste of nectar. Purify the vessel and, with the mantra OṂ ĀḤ VAJRA MAHĀSAMAYA HO, bring the samaya to mind. According to the pith instructions, bless the hands into the nature of the vajra. On the right thumb, index finger, middle finger, ring finger, little finger, and the palm, place the syllables HA, HI, HU, HE, HO, and HAṂ, respectively, in white, blue, yellow, red, green, and dark blue colors. Through the touch of the light rays radiating from the HŪṂ at the heart of the Father, these are completely transformed into the forms of Samantaprabha, Vajradhara, Vasupatī, and...

འོད་ཟེར་ཅན་དང་ལས་ཀྱི་བདེ་དང་། འཇིགས་བྱེད་རྒྱལ་པོ་རྣམས། གཡོན་ཟླ་བའི་གདན་ལ་རྣམ་པར་གནོན་ཅིང་། གཡས་སྐྱིལ་ཀྲུང་ཕྱེད་པའི་གར་གྱིས་མངོན་པར་དགྱེས་པ་རང་གི་ས་བོན་གྱི་ཁ་དོག་ཅན། འཁོར་ལོ་ལ་སོགས་པ་སངས་རྒྱས་ལྔའི་མཚན་མ་དང་། གྲི་གུག་གིས་གཡས་ཀྱི་ཕྱག་མཚན་པ་དང་། ཐམས་ཅད་ཀྱང་གཡོན་ན་ཁྲག་གི་བདུད་རྩིས་རབ་ཏུ་གང་བའི་ཐོད་པ་ཅན་ནོ། ། དེ་བཞིན་དུ་གཡོན་གྱི་མཐེ་བོ་ལ་སོགས་པར་ཡང་གྲངས་ཇི་ལྟ་བས། ཨ་ཨི་ཨུ་ཨེ་ཨོ་ཨཾ་ཞེས་བྱ་བའི་ཡིག་འབྲུ་གནས་བ་ལ་དཀར་བ་དང་། སྔོ་བ་དང་། སེར་བ་དང་། རབ་ཏུ་དམར་བ་དང་། ལྗང་གུ་དང་། སིནྡྷུ་རའི་མདོག་ཅན། ཡུམ་གྱི་ཐུགས་ཀའི་བཾ་ལས་འཕྲོས་པའི་འོད་ཟེར་རེག་པ་ལས་ཡོངས་སུ་གྱུར་པའི་གཟུགས་རབ་གསལ་མ་དང་། རབ་བརྟན་མ་དང་། རྒྱན་ཅན་མ་དང་། འོད་འཆང་མ་དང་། ཚོགས་ཅན་མ་དང་། སྐྲག་མཛད་མ་རྣམས་གཡས་ཉི་མའི་གདན་ལ་གནོན་ཅིང་གཡོན་གྱི་སྐྱིལ་ཀྲུང་ཕྱེད་པའི་གར་གྱིས་ཡོངས་སུ་དགྱེས་མ། རང་གི་ས་བོན་གྱི་ཁ་དོག་ཅན་འཁོར་ལོ་ལ་སོགས་པ་སངས་རྒྱས་ལྔའི་མཚན་མ་དང་། ། ཀ་པཱ་ལ་གཡས་ཀྱི་ཕྱག་མཚན་པ། ཐམས་ཅད་ཀྱང་གཡོན་ན་ཁྲག་གི་བདུད་རྩིས་རབ་ཏུ་གང་བའི་ཐོད་པ་ཅན་ནོ། ། དེ་ནས་གོ་ཆ་དེ་དག་ལ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལྷ་ཡང་དག་པར་བཀུག་སྟེ། དམ་ཚིག་ལ་བཅུག་ནས་ཡིད་ལས་བྱུང་བའི་མཆོད་པས་མཆོད་ཅིང་ཐལ་མོ་མཉམ་པར་སྦྱར་བས་ཕན་ཚུན་རྗེས་སུ་ཞུགས་པ་དང་། དེ་བསྡམས་པས་ཕན་ཚུན་ཡོངས་སུ་ཐིམ་པར་བལྟའོ། །

Mārīcī, Karmaprasādhanī, and the kings of Bhairava stand upon left-facing moon seats, pressing down upon them. They are joyful, performing the dance of the half-lotus posture with their right legs, and are the color of their respective seed syllables. Their right hands hold the implements of the five buddhas, such as the wheel, and a curved knife; all of them hold in their left hands skull-cups completely filled with the nectar of blood. Likewise, on the left thumb and so forth, in their respective order, are the syllables A, Ī, Ū, E, O, and AṂ. These are white, blue, yellow, deep red, green, and the color of sindūra. Through the touch of light rays radiating from the syllable BAṂ at the heart of the consort, they are completely transformed into the forms of Prabhāsvarī, Sthirā, Ābharaṇavatī, Prabhāvatī, Gaṇavatī, and Trāsanī. They press down upon right-facing sun seats, are completely joyful, performing the dance of the half-lotus posture with their left legs, and are the color of their respective seed syllables. Their right hands hold the implements of the five buddhas, such as the wheel, and a kapāla; all of them hold in their left hands skull-cups completely filled with the nectar of blood. Then, the wisdom deities are correctly summoned into those armor-deities, and having been made to enter the samaya, they are worshipped with mentally emanated offerings. By joining the palms together, they are seen to enter into one another, and by binding them, they are seen to be completely absorbed into one another.

གང་ཐིམ་པར་གྱུར་པ་དེ་ཡང་ཧཱུྃ་ཨ་ཞེས་གསུང་མཐོན་པོས་བོས་བས་སྟོང་པ་ཉིད་དང་ཐིག་ལེར་མི་གནས་པར་ཡི་གེ་གཉིས་ཀྱི་གཟུགས་སུ་མངོན་པར་བལྟ་བར་འགྱུར་རོ། ། དེ་ནས་གཡས་ཀྱི་སྲིན་ལག་གིས་དམ་ཚིག་ལ་རེག་ཅིང་ཆོས་འབྱུང་བསྣོལ་བ་བྲི་བར་བྱ་སྟེ། ཟུར་དྲུག་ལ་གོ་ཆའི་ཡི་གེ་དྲུག་བརྗོད་པས་ཡི་གེ་དེ་དག་གིས་མཚན་པར་བྱ་བ་དང་། དེའང་གཡས་ཀྱི་མཐིལ་གྱི་ས་བོན་ཧཱུྃ་ལས་མངོན་པར་སྐྱེས་པའི་རྒྱུན་བདུད་རྩིར་འཛག་པ་ནས་འབྱུང་བའོ། ། དེ་བཞིན་དུ་གཡོན་པའི་སྲིན་ལག་གིས་དམ་ཚིག་ཅན་ལ་རེག་ཅིང་ཆོས་འབྱུང་བསྣོལ་བ་སྔར་གྱི་རྗེས་སུ་བྲིས་པས་འོག་ཏུ་གསལ་བར་བྱ་སྟེ། ཟུར་དྲུག་ལ་གོ་ཆ་མའི་ཡི་གེ་དྲུག་བརྗོད་པས་ཡི་གེ་དེ་དག་གིས་མཚན་པར་བྱ་བ་དང་། དེའང་གཡོན་གྱི་མཐིལ་གྱི་སྔར་གྱི་ས་བོན་ཨ་ལས་མངོན་པར་སྐྱེས་པའི་རྒྱུན་བདུད་རྩི་འཛག་པ་ནས་འབྱུང་བའོ། ། མཐར་གཡས་དང་གཡོན་གྱིས་ཡབ་དང་ཡུམ་གྱི་ཆོ་གའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་དབུས་སུ་རེག་པས་ཧོ་དང་བཾ་ལྷན་ཅིག་གནས་པ་ཡང་བལྟས་ལ། སེ་གོལ་གཏོགས་ཏེ་ཧ་ཅང་མི་རིང་བའི་སྟེང་གི་མཁར་འཕགས་པར་བཞུགས་སོ། ། དེ་རྗེས་གཡས་གཡོན་སྙིང་གར་ཟླ་བ་ཉི་མ་དང་། ཆུ་སྐྱེས་དབུས་ནས་སྐུ་གསུང་ཐུགས་བལྟས་མིང་བརྗོད་པས། ། དཀར་བསིལ་དམར་ཚ་རབ་ཏུ་སྔོ་འཇམ་འོད་རེག་ཕྱིར། ། དྲི་མེད་རབ་བཞུ་ལྷ་ཚོགས་སྦྱོར་བས་བདུད་རྩི་དབབ། ། དེ་ལྟར་འོད་ཀྱིས་བསྐུལ་བ་ན་དབུས་ཀྱི་ཡི་གེ་ལས་གྱེན་དུ་འགྲེང་བའི་ཟེར་གྱི་ཆོ་ག་དང་བཅས་པའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡབ་(ཡུབ་‚ཡུམ་)སྤྱན་དྲངས་ནས་ནམ་མཁའི་ཡི་གེ་ལ་བསྟིམས་ཏེ།

That which has dissolved is also called out with the loud utterance of "HŪṂ A," whereby it no longer remains as emptiness or the bindu, but is clearly visualized in the form of the two syllables. Then, with the right ring finger, one should touch the samaya and draw an intersecting source of phenomena (dharmodaya). On its six corners, one should mark it with the six syllables of the armor by reciting them, and these arise from the stream of nectar dripping from the seed syllable HŪṂ manifested from the right palm. Likewise, with the left ring finger, one should touch the one possessing the samaya and draw the intersecting source of phenomena following the previous pattern to clarify the lower part. On its six corners, one should mark it with the six syllables of the armor of the consort by reciting them, and these arise from the stream of nectar dripping from the previous seed syllable A manifested from the left palm. Finally, by touching the centers of the maṇḍalas of the Father and Mother rituals with the right and left hands, one visualizes HO and BAṂ abiding together; then, snapping the fingers, they ascend and remain in the space not too far above. Following that, at the heart of the right and left, from the center of the moon, sun, and lotus, one visualizes the Body, Speech, and Mind and recites their names: "Because of the touch of light—white and cool, red and warm, and intensely blue and soft—the stainless, thoroughly melted assembly of deities descends as nectar." Thus, when exhorted by the light, the Blessed One, Father and Mother, together with the ritual of the upward-rising rays from the central syllable, are invited and dissolved into the syllables in the sky.

དེ་མ་ཐག་ཏུ་ལྷ་བཅུ་བཞིའི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་ནས་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་དང་། ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྦྱོར་མཚམས་ནས་ཐིག་ལེ་བདུད་རྩི་རྒྱུན་ལྟུང་བས་དམ་ཚིག་བཞུ་བའི་ཁུ་བ་བསིལ་ཞིང་རྣམ་པར་དཀར་བ་གྱ་ནོམ་པར་བྱའོ། ། རིམ་གྱིས་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རོ་མ་བཟོད་པའི་ཕྱིར་གོ་ཆ་བཅུ་བཞི་འོད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཞུ་བ་བདག་པོ་ལ་ཐིམ་པ་དང་། དེ་ཡང་མི་འཕྲོགས་པའི་དགའ་བས་རྣམ་པར་མྱོས་པའི་ཕྱིར་ས་བོན་གྱི་ངོ་མཚར་ཞུ་བར་བསམ་མོ། ། དེ་ནས་བཾ་ཧོ་བརྗོད་པས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་རོ་ཅན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་ཡོན་ཏན་བྱེད་པར་བལྟའོ། ། དེ་བཞིན་དུ་ཡི་གེ་དེ་ཡང་རྩ་བའི་ཡི་གེ་ལ་ཐིམ་ཞིང་དེ་ཡང་འོད་ཀྱི་གོང་བུར་ཞུ་བས་དམ་ཚིག་ལ་ཁྱབ་པར་བསྟིམས་ལ། མ་ལུས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་པ་ཐམས་ཅད་མཉེས་པར་གྱུར་པས་དགྱེས་པའི་རྒྱུར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཏེ། རྡོ་རྗེ་ཐལ་མོའི་གར་སྒྱུར་བ་དང་ལྡན་པས་ཡང་དག་པར་མཆོད་པར་བྱའོ། ། འདི་དག་ནི་ནང་གི་དམ་ཚིག་གིས་མཆོད་པའི་ཆོ་གའོ། ། ལྟེ་བའི་དབུས་ལས་བྱུང་བ་ཡིས། ། དཔལ་མོ་དང་ནི་སྒྲ་ལྡན་མ། ། དུང་ཅན་མ་དང་བདུད་རྩི་འཛག། དགའ་བྱེད་མ་དང་མྱོས་བྱེད་མ། ། ཞིང་སྐྱོང་མ་དང་འོད་ཀྱི་དཔུང་། ། སྣ་ཚོགས་གླུ་གར་རོལ་མོ་བྱེད། ། རྫས་བཅུ་དག་པའི་བདུད་རྩིའི་རྒྱུན། ། པདྨའི་སྣོད་ཐོགས་མཆོད་པར་བསམ། ། གཙོ་ཆེན་དུར་ཁྲོད་བཅས་དཀྱིལ་འཁོར། ། དངོས་དང་བདག་པོ་ལས་སྤྲུལ་པའི། ། ཤེས་རབ་ཐབས་ལྡན་སྙོམས་ཞུག་པས། ། ཟག་མེད་བདེ་ཆེན་མྱོས་གྱུར་མཆོད། ། དགའ་བ་ཆེན་པོ་འོད་སྐྱེད་དེ། ། ལུས་ཅན་ཀུན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་བསལ། །

Immediately thereafter, having become the nature of the fourteen deities, they enter into union. From the point of union of them all, a stream of nectar-like bindus falls, whereby the melted essence of the samaya—cool, pure white, and exquisite—should be produced. Gradually, because the flavor of great bliss becomes unbearable, the fourteen armors melt into the form of light and dissolve into the Lord. Furthermore, because he is intoxicated by the joy that cannot be stolen away, one should contemplate the melting of the wondrous seed-syllable. Then, by uttering "Baṃ Hoḥ," one should visualize it as possessing an inconceivable flavor and performing the function of all perfect qualities. Likewise, that syllable also dissolves into the root syllable, which in turn melts into a sphere of light and is absorbed, pervading the samaya. Since all the members of the maṇḍala without exception are thus pleased, they are blessed as the cause of delight. One should then make the perfect offering while performing the dance of the vajra-palms. These are the ritual procedures for the inner samaya offering. Emerging from the center of the navel: Śrī, and the Resonant One, The Conch-like One, and the Flowing Nectar, The Joy-Maker, and the Intoxicating One, The Field-Protector, and the Mass of Light, Performing various songs, dances, and music. One should visualize them holding lotus vessels And offering a stream of nectar from the ten pure substances. The great principal deity and the maṇḍala together with the charnel grounds, Manifested from the actual and the Lord, Through the union of wisdom and method, They are offered, intoxicated by uncontaminated great bliss. Generating the light of great joy, It dispels the suffering of all embodied beings.

སླར་འདུས་ཆགས་པ་ཆེན་པོའི་རོ། ། སད་པར་བྱས་ཏེ་སྙིང་རྗེས་བསླང་། ། འདི་དག་ནི་གསང་བ་དང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་མཆོད་པའི་ཁྱད་པར་རོ། ། དེའི་འོག་ཏུ་སྡིག་པ་བཤགས་པ་ལ་སོགས་པ་རང་ཉིད་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་ལ་ཉེ་བར་སྦྱར་བར་བྱ་སྟེ། ། འབྲས་བུ་མི་བཟད་རང་བཞིན་མི་དགེ་དཔག་མེད་དང་། ། བགྱི་བ་མ་ལགས་ཐུབ་པའི་བཀའ་ལས་འདས་གྱུར་གང་། ། ཟབ་མོ་ལེགས་སྔགས་དམ་ཚིག་རྡོ་རྗེའི་རྒྱ་དྲལ་བ། ། རིང་ནས་གང་བསགས་སྡིག་པའི་ཕུང་པོ་(དི་‚དེ་)རིང་བཤགས། ། དཀྱིལ་འཁོར་བདག་པོ་རྒྱལ་བ་ཡབ་ཡུམ་འགྲོ་དོན་བརྩོན། ། ལྷ་ཚོགས་སྲས་མང་དེ་ཡི་རྗེས་འཇུག་ཕྲིན་ལས་བྱེད། ། སྔགས་འཆང་རྣམས་ཀྱང་ཉིན་རེ་མཆོད་པའི་ལས་བརྩོན་པ། ། མ་ལུས་ངོ་མཚར་བསོད་ནམས་རྒྱ་མཚོ་རྗེས་ཡི་རང་། ། ཁྲག་འཐུང་ཡེ་ཤེས་དཀྱིལ་འཁོར་ལྷ་ཚོགས་གསལ་བ་ལ། ། ཐུགས་རྗེའི་རྒྱུན་གྱིས་ཟག་མེད་སྙོམས་འཇུག་རོལ་པ་དང་། ། འབར་བའི་འོད་བཀྱེ་གསང་སྔགས་རྒྱལ་པོ་བཀའ་བསྒོ་ཞིང་། ། བླ་མེད་ལམ་སྟོན་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བར་བསྐུལ། ། སྟོང་པར་བཞུགས་དང་ཧ་ཅང་མི་བསྙེལ་ཞི་བ་དང་། ། སྒྲུབ་པོ་གང་ཞིག་དམ་ཚིག་མེད་དང་བག་མེད་ལ། ། སྡང་མཛད་སྙོམས་མཛད་མི་སྣང་སྟོན་པར་བཞེད་རྣམས་ལ། ། གདུང་བས་ཇི་སྲིད་དངོས་གྲུབ་བར་དུ་བརྟན་བཞུགས་གསོལ། ། སྐུ་གསུང་རང་བཞིན་རལ་པ་གཅིག་མཆོག་སྟོན་པ་དང་། དེ་ཡི་ཉེར་བསྟན་རིམ་གཉིས་བདུད་རྩིའི་རྒྱུན་འདྲའི་ཆོས། ། རྗེས་འཇུག་བློ་བཟང་གོ་ཆ་བཟང་ལ་རྟུལ་ཕོད་པ། ། མཉམ་མེད་སྐྱབས་(མཆོད་,མཆོག་)རིན་ཆེན་གསུམ་ལ་བདག་སྐྱབས་མཆི། །

Reassembling, the flavor of great passion is awakened and roused by compassion. These are the distinctions of the secret and suchness offerings. Following that, one should apply the confession of misdeeds and so forth to one’s own activity: Whatever unbearable results, immeasurable non-virtuous natures, And improper acts that transgress the Sage’s commands, And whatever has long been accumulated as a mass of sin By violating the vajra seal of the profound, excellent mantra samaya, I confess it today. To the lords of the maṇḍala, the Victorious Ones, fathers and mothers, who strive for the benefit of beings, To the hosts of deities, their many sons, and those who perform their enlightened activities, And to the mantra-holders who daily strive in the work of offering— I rejoice in this entire, wondrous ocean of merit. To the hosts of deities of the Heruka wisdom maṇḍala, clearly manifest, Who sport in the play of uncontaminated meditative equipoise through the stream of compassion, Who radiate blazing light and issue the commands of the King of Secret Mantra, I exhort you to turn the wheel of Dharma that shows the unsurpassed path. To those who abide in emptiness, who are not at all forgetful, and who are peaceful, And to those who, for the sake of practitioners who lack samaya or are heedless, Intend to show wrath, to show equanimity, or to appear and then vanish— I pray that you remain steadfast for as long as it takes to attain the siddhis. To the Teacher who reveals the supreme single-tufted nature of body and speech, And the Dharma that is its teaching, a stream of nectar-like the two stages, And to the followers who possess the armor of excellent intelligence and courage— I take refuge in the three incomparable, precious Jewels.

ཤིན་ཏུ་ངོ་མཚར་དེ་ཉིད་སྙིང་པོས་ཀུན་ཁྱབ་ཀྱང་། ། མ་རྟོགས་སྡུག་བསྔལ་རྣམ་མང་སྐྱོན་གྱིས་གཟིངས་པ་ཡི། ། མགོན་མེད་གཉིས་ཚོགས་འགྲོ་བ་ནམ་མཁའ་མཉམ་པའི་ཕྱིར། ། ས་གསུམ་དབང་ཕྱུག་རྡོ་རྗེའི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཐོབ་བགྱི། ། རྡོ་རྗེ་འཁོར་ལོ་པདྨ་ལས་ཀྱི་རིགས། ། ཇི་བཞིན་ཇི་སྙེད་དམ་ཚིག་སྡོམ་པ་མ་ལུས་གཟུང་། ། གང་ཞིག་སྔོན་ཆད་མ་སྨིན་མ་སྒྲོལ་མ་བསྒྲལ་བ། ། དེ་དག་སྨིན་ཅིང་མྱུར་གྲོལ་བསྒྲལ་ཕྱིར་བདག་གིས་འབད། ། ཉི་ཟླའི་སྦྱོར་བས་མུན་པ་ཟད་འགྱུར་གྲོང་མཆོག་ལམ། ། བདུད་རྩི་སྒྲོན་མ་ཆུ་གཏེར་ཡིད་འོང་རིན་པོ་ཆེ། ། རྡུལ་མེད་རྡུལ་བྲལ་ཡེ་ཤེས་དབང་ཕྱུག་ཕྱག་རྒྱ་ཆེ། ། བདེ་ཆེན་འོད་གསལ་མི་རྟོག་འཕྲུལ་པ་ཐོབ་པར་ཤོག། དེ་རྗེས་གཞན་ཡང་སྣ་ཚོགས་མཆོད་བྱས་བསྟོད་སྤྲིན་རྒྱ་མཚོ་རབ་བསྟོད་དེ། ། དཀྱིལ་འཁོར་གཙོ་བོར་དབང་བསྐུར་ཕྱིར་ནི་གསོལ་བཏབ་རྩེ་གཅིག་ཡིད་ཀྱིས་འདུག། དེ་ནས་དེས་སྤྲུལ་སྙིང་ག་ལས་འོངས་བདེ་གཤེགས་ལྔ་བདག་ལྷ་མོ་ལྔས། ། རྣམ་དག་ཡེ་ཤེས་བདུད་རྩིའི་རྒྱུན་ཕབ་བདག་ལུས་ངག་ཡིད་དག་པར་བྱ། ། རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་རྣམ་པར་སྨིན། ། རྣམ་པར་འཇོམས་དང་རྣམ་མཚན་བྲལ། ། དགའ་དང་མཆོག་དགའ་དགའ་བྲལ་དང་། ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་དགའི་མཚན་ཉིད་དོ། ། དགོད་དང་འཕྲད་འཁྱུད་འཁྲིག་པ་དག། རྣམ་པར་དག་ཕྱིར་བུམ་པ་དང་། ། གསང་དབང་ཤེས་རབ་བདེ་བ་ཆེ། ། དབང་བཞིར་རྒྱལ་པོ་ཐོབ་པར་འགྱུར། ། ཐ་མའི་ཐིགས་པས་རིགས་འཇོག་པ། ། གཙོ་བོ་མི་བསྐྱོད་རྡོ་རྗེས་མཚན། ། རྡོ་རྗེ་འཁོར་ལོ་ལ་སོགས་བཞི། ། འཁོར་ལོ་ལ་སོགས་བཞི་ཉིད་དོ། །

Although the essence of that most wondrous reality pervades all, For the sake of the two classes of protectorless beings, as vast as space, Who are overwhelmed by the defects of manifold sufferings due to non-realization, I shall attain the vajra body, speech, and mind of the Lord of the Three Worlds. I shall uphold, without exception, the samaya vows of the Vajra, Wheel, Lotus, and Action families, In their actual and conventional aspects. Those who have not been ripened or liberated in the past, I shall strive to ripen and swiftly liberate them. Through the union of sun and moon, darkness is exhausted; the path to the supreme city, The lamp of nectar, the delightful ocean of jewels, The stainless, dust-free, great mudrā of the Lord of Wisdom— May the illusory display of non-conceptual, luminous great bliss be attained. Thereafter, having performed various offerings and praised with an ocean of clouds of eulogy, One should remain with a one-pointed mind, supplicating the Lord of the Maṇḍala for empowerment. Then, the five goddesses, the nature of the five Sugatas, emanated from his heart, Cause a stream of pure wisdom nectar to descend, purifying my body, speech, and mind. The various aspects, the ripened, The subduing, and the signless; Joy, supreme joy, and the joy beyond joy— These are the characteristics of coemergent joy. Through the purification of laughing, meeting, embracing, and union, The vase, secret, insight, and great bliss empowerments— One shall obtain the four empowerments, the king. The final drop establishes the family; The principal is marked by Akṣobhyavajra, The four such as the vajra and wheel, And the four such as the wheel itself.

གཏི་མུག་རྡོ་རྗེ་སོགས་བཞི་ཡང་། ། འཁོར་ལོ་ལ་སོགས་རིམ་བཞིན་ཏེ། ། སྦྱོར་བའི་རྡོ་རྗེ་མ་ལ་སོགས། ། མཚམས་བཞིར་བདག་པོའི་རྒྱ་ཉིད་དམ། ། ཡང་ན་འཁོར་ལོ་སོགས་རིམ་ཉིད། ། དེ་བཞིན་གཟུགས་མཛེས་རྡོ་རྗེ་སོགས། ། འཁོར་ལོ་ལ་སོགས་རིམ་བཞིན་ཏེ། ། ཕྱོགས་བཞིར་རེག་བྱ་རྡོ་རྗེ་སོགས། ། གྲངས་བཞིན་རིགས་བཞིན་ཉིད་དང་ནི། ། གཙོ་བོའམ་རིམ་དེ་ཉིད་བཞིན་བརྟག། དེ་ནས་མདུན་གྱི་ནམ་མཁའ་ལ་གནས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་དེ་ཉིད་ཆེར་དགུག་པ་དང་། གཞུག་པ་དང་། བཅིང་བ་དང་། མཉེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱག་རྒྱ་དང་། སྔགས་ཀྱིས་རང་གི་དམ་ཚིག་ལ་མངོན་པར་གཞུག་པར་བྱའོ། ། རྡོ་རྗེ་ཐལ་སྦྱར་མཛུབ་གཉིས་བཀུག། རྡོ་རྗེ་བསྡམས་པ་ཉིད་དང་ནི། ། དེ་བཞིན་མཐེ་བོང་གཉིས་ནང་བཅུག། སླར་ཡང་གར་བསྐོར་འདི་ཡི་རྒྱ། ། ཛཿཧཱུྃ་བཾ་ཧོཿདེ་ལྟར་དཔལ་ལྡན་དམ་ཚིག་ཆེ་བཀོད་ཡེ་ཤེས་མཐུ་ལྡན་རོ་གཅིག་གིས། ། སྒྲུབ་པོ་མཁས་རྣམས་ང་རྒྱལ་བརྟན་གནས་དངོས་གྲུབ་མཆོག་ཕྱིར་སླར་ཡང་ནི། ། གསང་སྔགས་རྒྱལ་པོ་དོན་ཀུན་སྒྲུབ་བྱེད་ཉི་ཤུ་དྲུག་བཅས་མགལ་མེའི་ཚུལ། ། དེ་བཞིན་གང་ཡང་སྔགས་རིགས་གཞན་བཟླས་རང་རང་དབུས་གནས་འོད་འཕྲོ་བའོ། ། ཨོཾ་ཡོ་ག་ཤུདྡྷཿསརྦ་དྷ་རྨཱ་ཡོ་ག་ཤུདྡྷོ྅་ཧཾ། དཔལ་ཆེན་དཔལ་མོ་ཆེན་གཉིས་ཐུགས། ། འདམ་སྐྱེས་དམར་དབུས་ཧཱུཾ་དང་བཾ། ། ཁ་དོག་སྔོན་པོ་དམར་བསམས་ལ། ། དེ་མཐའ་ཉིད་གཉིས་སྔགས་ཀྱིས་བསྐོར། ། ཨོཾ་ཨཱཿསརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏོ་གརྦྷེ་བཛྲ་ཏ་ཏྭ་ཛྙཱ་ན་ཛཱ་ལ་ཧཱུྃ་ཕཊ་སྭཱ་ཧཱ། ཨོཾ་ཨཱཿསརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏོ་མཱ་ཏྲི་བཛྲ་ཏ་ཏྭཱ་པ་ཡ་སྥ་ར་ཎ་བཾ་ཧཱུྃ་ཕཊ་སྭཱ་ཧཱ།

The four, such as Mohavajrā and the rest, are likewise arranged in sequence upon the wheel and so forth. The Vajrayoginī and others are in the four intermediate directions, either as the seals of their respective lords or in the sequence of the wheel and so forth. Similarly, the Rūpavajrā and others are in the sequence of the wheel and so forth. In the four cardinal directions, the Sparśavajrā and others are arranged according to their number and their respective families, or according to the principal deity and that same sequence. Then, one should cause the maṇḍala residing in the space in front to enter into one’s own samaya by means of the mudrās and mantras for summoning, entering, binding, and pleasing. The vajra palms joined, the two index fingers bent, the vajra-binding itself, and likewise the two thumbs inserted within—this is the mudrā of the dancing circumambulation. JAḤ HŪṂ BAṂ HOḤ. Thus, through the single taste of the power of wisdom and the great arrangement of the glorious samaya, the wise practitioners, remaining firm in their pride, for the sake of supreme siddhi, should again [recite] the king of secret mantras that accomplishes all aims, together with the twenty-six [syllables] in the manner of a whirling firebrand. Likewise, whatever other mantra families are recited, they radiate light while abiding in their respective centers. OṂ YOGA ŚUDDHAḤ SARVA DHARMĀ YOGA ŚUDDHO ’HAṂ. The hearts of the Great Glorious One and the Great Glorious Lady are a HŪṂ and a BAṂ in the center of a red lotus. Visualize them as blue and red in color, surrounded by the two mantras at their periphery: OṂ ĀḤ SARVA TATHĀGATOḌḌARBHE VAJRA TATVA JÑĀNA JVALA HŪṂ PHAṬ SVĀHĀ. OṂ ĀḤ SARVA TATHĀGATO MĀTRI VAJRA TATTVĀPAYA SPHARAṆA BAṂ HŪṂ PHAṬ SVĀHĀ.

བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡབ་ཡུམ་གྱི་སྔགས་སོ། ། ཨོཾ་ཨཱཿབཛྲ་ཛྙཱ་ན་ཧཱུྃ་ཕཊ། ཨོཾ་ཨཱཿབཛྲོ་པ་ཡ་ཧཱུྃ་ཕཊ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡབ་ཡུམ་གྱི་ཉེ་བའི་སྙིང་པོའོ། ། ཨོཾ་ཨཱཿབཛྲ་ཙཀྲ་ཨ་ཧཱུྃ། ཨོཾ་ཨཱཿབཛྲ་རཏྣ་ཨེ་ཧཱུྃ་ཕཊ་སྭཱ་ཧཱ། ཨོཾ་ཨཱཿབཛྲ་པདྨ་ཨུ་ཧཱུྃ་ཕཊ་སྭཱ་ཧཱ། ཨོཾ་ཨཱཿབཛྲ་བི་ཤྭ་ཨེ་ཧཱུྃ་ཕཊ་སྭཱ་ཧཱ། ཨོཾ་ཨཱཿབཛྲ་མོ་ཧ་ཨཱ་ཧཱུྃ་ཕཊ་སྭཱ་ཧཱ། ཨོཾ་ཨཱཿབཛྲ་བ་ར་ན་ཨཱི་ཧཱུྃ་ཕཊ་སྭཱ་ཧཱ། ཨོཾ་ཨཱཿབཛྲ་རཱ་ག་ཨཱུ་ཧཱུྃ་ཕཊ་སྭཱ་ཧཱ། ཨོཾ་ཨཱཿབཛྲ་དྭེ་ཥ་ཨཻ་ཧཱུྃ་ཕཊ་སྭཱ་ཧཱ། ཨོཾ་ཨཱཿབཛྲ་སྠི་ར་ཨོ་ཧཱུྃ་ཕཊ་སྭཱ་ཧཱ། ཨོཾ་ཨཱཿབཛྲ་ཡོ་ག་ཨཽ་ཧཱུྃ་ཕཊ་སྭཱ་ཧཱ། ཨོཾ་ཨཱཿབཛྲ་ཛྭ་ལ་ཨཾ་ཧཱུྃ་ཕཊ་སྭཱ་ཧཱ། ཨོཾ་ཨཱཿབཛྲ་བ་ལ་ཨཿཧཱུྃ་ཕཊ་སྭཱ་ཧཱ། ཨོཾ་ཨཱཿབཛྲ་རཱུ་པ་ནི་ཀ་ཧཱུྃ་ཕཊ་སྭཱ་ཧཱ། ཨོཾ་ཨཱཿབཛྲ་ཤབྡ་ཅ་ཧཱུྃ་ཕཊ་སྭཱ་ཧཱ། ཨོཾ་ཨཱཿབཛྲ་གནྡྷ་ཊ་ཧཱུཾ་ཕཊ་སྭཱ་ཧཱ། ཨོཾ་ཨཱཿབཛྲ་ར་ས་ཏ་ཧཱུྃ་ཕཊ་སྭཱ་ཧཱ། ཨོཾ་ཨཱཿབཛྲ་སྤཪྵ་པ་ཧཱུྃ་ཕཊ་སྭཱ་ཧཱ། ཨོཾ་ཨཱཿབཛྲ་དྷརྨ་ཡ་ཧཱུྃ་ཕཊ་སྭཱ་ཧཱ། ཨོཾ་ཨཱཿབཛྲ་ཀྵེ་ཏྲ་ཤ་ཧཱུྃ་ཕཊ་སྭཱ་ཧཱ། ཨོཾ་ཨཱཿབཛྲ་ཨཱ་ལོ་ཀ་ཀྵ་ཧཱུྃ་ཕཊ་སྭཱ་ཧཱ། ཨོཾ་ཨཱཿབཛྲ་ཨཾ་ཀུ་ཤ་རྀ་ཧཱུྃ་ཕཊ་སྭཱ་ཧཱ། ཨོཾ་ཨཱཿབཛྲ་པཱ་ཤ་རཱྀ་ཧཱུྃ་ཕཊ་སྭཱ་ཧཱ། ཨོཾ་ཨཱཿབཛྲ་བནྡྷ་ལྀ་ཧཱུྃ་ཕཊ་སྭཱ་ཧཱ། ཨོཾ་ཨཱཿབཛྲ་གྷཎྜ་ལཱྀ་ཧཱུྃ་ཕཊ་སྭཱ་ཧཱ། ལྷ་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞིའི་སྙིང་པོའི་སྔགས་སོ། ། ཡི་གེ་རེ་རེ་འབུམ་ཕྲག་གང་ཡིན་ཡབ་ཡུམ་མཉེས་བྱེད་ཡིན་བཤད་གཞན། ། པདྨ་དང་ནི་འཁོར་ལོའི་ལྷ་དང་ཁྱམས་བཅས་གོ་རིམ་བཞིན། ། འབུམ་ཕྲག་གསུམ་དང་གཉིས་དང་གཅིག་བཟླས་མངོན་སུམ་གཞལ་ཡས་ཁང་། །

These are the mantras of the Blessed Father and Mother: OṂ ĀḤ VAJRA-JÑĀNA HŪṂ PHAṬ. OṂ ĀḤ VAJROPAIYA HŪṂ PHAṬ. These are the near-essence mantras of the Blessed Father and Mother: OṂ ĀḤ VAJRA-CAKRA A HŪṂ. OṂ ĀḤ VAJRA-RATNA E HŪṂ PHAṬ SVĀHĀ. OṂ ĀḤ VAJRA-PADMA U HŪṂ PHAṬ SVĀHĀ. OṂ ĀḤ VAJRA-VIŚVA E HŪṂ PHAṬ SVĀHĀ. OṂ ĀḤ VAJRA-MOHĀ Ā HŪṂ PHAṬ SVĀHĀ. OṂ ĀḤ VAJRA-VĀRANĀ Ī HŪṂ PHAṬ SVĀHĀ. OṂ ĀḤ VAJRA-RĀGĀ Ū HŪṂ PHAṬ SVĀHĀ. OṂ ĀḤ VAJRA-DEṢĀ AI HŪṂ PHAṬ SVĀHĀ. OṂ ĀḤ VAJRA-STHIRĀ O HŪṂ PHAṬ SVĀHĀ. OṂ ĀḤ VAJRA-YOGĀ AU HŪṂ PHAṬ SVĀHĀ. OṂ ĀḤ VAJRA-JVALĀ AṂ HŪṂ PHAṬ SVĀHĀ. OṂ ĀḤ VAJRA-BALĀ AḤ HŪṂ PHAṬ SVĀHĀ. OṂ ĀḤ VAJRA-RŪPA-NIKA HŪṂ PHAṬ SVĀHĀ. OṂ ĀḤ VAJRA-ŚABDA-CĀ HŪṂ PHAṬ SVĀHĀ. OṂ ĀḤ VAJRA-GANDHA-ṬĀ HŪṂ PHAṬ SVĀHĀ. OṂ ĀḤ VAJRA-RASA-TĀ HŪṂ PHAṬ SVĀHĀ. OṂ ĀḤ VAJRA-SPARŚA-PĀ HŪṂ PHAṬ SVĀHĀ. OṂ ĀḤ VAJRA-DHARMA-YĀ HŪṂ PHAṬ SVĀHĀ. OṂ ĀḤ VAJRA-KṢETRA-ŚĀ HŪṂ PHAṬ SVĀHĀ. OṂ ĀḤ VAJRA-ĀLOKA-KṢĀ HŪṂ PHAṬ SVĀHĀ. OṂ ĀḤ VAJRA-AṄKUŚA-RĪ HŪṂ PHAṬ SVĀHĀ. OṂ ĀḤ VAJRA-PĀŚA-RĀṂ HŪṂ PHAṬ SVĀHĀ. OṂ ĀḤ VAJRA-VANDHA-LĪ HŪṂ PHAṬ SVĀHĀ. OṂ ĀḤ VAJRA-GHAṆṬĀ-LĀṂ HŪṂ PHAṬ SVĀHĀ. These are the essence mantras of the twenty-four deities. It is explained in other sources that reciting each syllable one hundred thousand times pleases the Father and Mother. One should recite three hundred thousand, two hundred thousand, and one hundred thousand times respectively for the deities of the lotus, the wheel, and the courtyard, and then the celestial mansion will manifest directly.

མཐོང་བའམ་རྨི་ལམ་བརྟན་དང་གསལ་སྣང་མཆོག་ཐོབ་ཏིང་འཛིན་མཐུ་གྲུབ་བརྟན་པའི་ལྟས། ། དམིགས་པས་དུབ་པར་གྱུར་པ་དང་། ། རྩེ་གཅིག་བསམ་གཏན་གོ་འཕང་གཉེར། ། རིམ་པ་གཞན་ཡང་གོམས་འདོད་པས། ། དེ་ནས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་བསྒོམ། ། སྤྱི་ཡི་སྙིང་ག་ལྟེ་བར་ནི། ། ཟླ་བ་པདྨ་ཉི་སྟེང་དུ། ། ཧཾ་དང་ཧཱུཾ་དང་ཨཾ་ཞེས་ཀྱི། ། ཡི་གེ་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་རྒྱུ། ། སྣོད་བཅུད་རླུང་རྒྱུན་བརྟན་གཡོ་མཁའ། ། ཉི་མ་ཟླ་བ་སྒྲ་གཅན་འཛིན། ། རྨི་ལམ་ནམ་མཁའི་སྦྱོར་བ་ཡིས། ། བློ་ཆེན་(རྣམ་,རྣལ་)འབྱོར་བསྒྲུབ་པར་བྱ། ། སྤྲོ་དང་སྡུད་དང་གཟུང་བ་དང་། ། དམིགས་བྲལ་དང་ནི་རྣམ་པར་དག། སྣ་ཚོགས་མངོན་པར་སྤྲུལ་པ་ནི། ། རིམ་སོགས་བླ་མ་རྒྱས་པར་འཆད། ། ཐུན་མཚམས་རྟག་ཏུ་(བཏོར་,གཏོར་)མ་སྔོན་འགྲོ་ཇི་སྙེད་འབྱོར་པའི་ཚོགས་འཁོར་ལོས། ། ལེགས་མཆོད་ཐལ་སྦྱར་དངོས་གྲུབ་གསོལ་བཏབ་དམ་ཚིག་མ་གྱུར་ཀུན་བཟོད་གསོལ། ། དེ་རྗེས་མདུད་པས་རྡོ་རྗེའི་གར་བསྐོར་སེ་གོལ་བརྡབས་པས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི། ། དཀྱིལ་འཁོར་མཁར་བསྐྱོད་ཤིན་ཏུ་ལེགས་ཞེས་དབུགས་ཕྱུང་མི་སྣང་གྱུར་པར་བསམ། ། དེ་ལྟར་སྔགས་པ་བློ་གྲོས་ཅན་བརྟུལ་ཞུགས་ཟབ་མོ་སྤྱོད་པར་ནུས་པས་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཆོ་ག་འདི་དག་ཉིན་རེ་བཞིན་ཐུན་གསུམ་གསུམ་བསྙེན་པར་བྱེད་ཅིང་། བླ་མ་དང་ལྷག་པའི་ལྷ་ལ་མངོན་པར་དད་པ་རྒྱུན་མི་འཆད་པས་སྦྱོར་བར་བྱེད་ན། དེས་ཅི་ནས་ཀྱང་ཟླ་བ་བདུན་ལས་མི་རིང་བར་བཅོམ་ལྡན་འདས་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོའི་ལྷ་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་མཚན་མ་གདོན་མི་ཟ་བར་མཐོང་བར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལ་ཐེ་ཚོམ་མི་བྱའོ། །

The signs of stable vision or dreams, the attainment of supreme clear appearance, and the accomplishment of the power of meditative concentration are as follows: When one becomes weary of the focal object, or seeks the state of one-pointed meditative stability, and desires to further cultivate the other stages, one should then meditate on non-conceptuality. At the general heart and navel, upon a moon, lotus, and sun, are the syllables Haṃ, Hūṃ, and Aṃ—the causes of bliss, clarity, and non-conceptuality. Through the yoga of the vessel and its contents, the flow of the winds, the stable and the moving, the sky, the sun, the moon, and Rāhu, and the dream and space, the great yogi should achieve accomplishment. Emission, withdrawal, retention, freedom from focal points, and total purity—the various emanations and so forth—are explained extensively by the Guru. At the conclusion of the session, preceded by the torma offering and whatever feast offerings are available, one should make excellent offerings, join the palms and pray for siddhis, and ask for forgiveness for all violations of the samaya. Then, with a knot, perform the vajra dance, and by snapping the fingers, imagine that the wisdom maṇḍala is moved into the sky, granted the blessing of "Excellent!", and then becomes invisible. Thus, if a wise mantra practitioner capable of engaging in profound conduct performs these rituals as explained, three sessions each day, and applies themselves with uninterrupted faith in the Guru and the meditational deity, then within no more than seven months, they will undoubtedly see the signs of the twenty-five deities of the Blessed One’s great maṇḍala. One should have no doubt about this.

ཇི་སྙེད་འདོད་པའི་དངོས་གྲུབ་དང་ལས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། ། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཡེ་ཤེས་དང་གཟུངས་ཀྱི་སྒོ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཡང་མངོན་དུ་འགྱུར་རོ། ། སྦྱིན་བདག་དང་སློབ་མའི་ཚོགས་དང་། རྒྱལ་པོ་དང་། བྲམ་ཟེ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྗེ་དཔོན་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཞིང་། སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་ལྟ་བུར་འགྱུར་ཏེ། མདོར་ན་དེ་ནི་ལྷ་དང་མི་དང་ལྷ་མ་ཡིན་དང་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་ན་སྟོན་པ་ལྟ་བུར་བལྟ་བར་བྱའོ། ། དཔལ་ལྡན་བླ་མེད་རྒྱུད་རྒྱལ་དེ་ཉིད་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་མཛད་མ་ལུས་པ་ཡི་གཏེར་གང་ཡིན། ། སྔགས་འཆང་ཉིད་ཀྱི་ཤིན་ཏུ་བཀའ་བསྒོས་རྡོ་རྗེ་ཅན་དང་ཐོད་ཕྲེང་ཞེས་བྱ་མཁའ་འགྲོ་གཉིས་ཀྱིས་རིམ་གསུམ་རྒྱས་བཏབ་སྦས་པ་ནི། མགོན་པོ་དེ་ཉིད་མཐོང་བའི་བློ་མངའ་སྤྱན་གསུམ་ལྡན་པས་གློ་བུར་ཁ་ཕྱེ་ཁྲག་འཐུང་དཀྱིལ་འཁོར་ལས་བྱུང་བ། ། སྤྲོས་མེད་རལ་པ་གཅིག་འཆང་ཇི་བཞིན་སྒྲུབ་ཐབས་བདག་གི་བླ་མ་མཆོག་གི་སྒྲོན་མེ་ལ་བརྟེན་མཐོང་། ། གནས་འདིར་འབད་བྱས་པ་ལས་རྙེད་པ་ཡི། ། དགེ་བ་དྲི་མེད་བདག་ལ་གང་ཞིག་ཡོད། ། དེ་མྱུར་འགྲོ་འདིར་རལ་པ་གཅིག་མཆོག་གི། ། གོ་འཕང་ཉི་ཤུ་ལྔ་ཡི་བདག་ཉིད་ཤོག། དཔལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་རལ་པ་གཅིག་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོའི་སྒྲུབ་ཐབས། གྲུབ་པ་བརྙེས་པའི་པཎྜི་ཏ་ཆེན་པོ་ཨ་ཛི་ཏ་མི་ཏྲ་གུཔྟས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ། ། ། ། རྣལ་འབྱོར་གྱི་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོ་ཤྲཱི་ཛ་ག་ཏ་མི་ཏྲ་ཨཱ་ནནྡ་དང་། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཞབས་ཀྱི་པདྨོའི་རྡུལ་ལ་སྤྱི་བོས་རེག་ཅིང་གསུང་གི་བདུད་རྩིའི་རོ་མྱང་བ།

All desired accomplishments and all activities will be achieved. Furthermore, immeasurable gateways of meditative concentration, wisdom, and dhāraṇī will be manifested. One will become the sovereign of all, including patrons, assemblies of disciples, kings, brahmins, and so forth, and will become like a precious wish-fulfilling jewel to all people. In short, such a person should be regarded as a teacher within the world of gods, humans, and asuras. This glorious, unsurpassed king of tantras is the treasury of the entirety of the body, speech, and mind of the Victors. It was concealed and sealed with three successive seals by the two ḍākinīs known as Vajradhara and Thod-phreng, who were strictly commanded by the Mantradhara himself. The Protector, possessing the intelligence to perceive that very reality and endowed with three eyes, suddenly opened it, and it emerged from the maṇḍala of Heruka. Just as the one with a single lock of hair is free from conceptual elaboration, I have seen this sādhana by relying on the lamp of my supreme guru. Whatever stainless virtue I have gained from striving in this place, may it quickly lead all beings in this world to the state of the supreme Ekajaṭī, the nature of the twenty-five. The Sādhana of the Maṇḍala Circle of the Glorious Blessed One Ekajaṭī, composed by the great accomplished paṇḍita Ajitamitragupta, is complete. [It was translated by] the great lord of yogins, Śrī Jagatmitrānanda, and those who touched the dust of his lotus feet with their crowns and tasted the flavor of the nectar of his speech.

བོད་ཀྱི་ལོ་ཙཱ་བ་གནུབས་བྱམས་པ་དཔལ་གྱིས་བསྒྱུར་ཅིང་ཞུས་ཏེ་གཏན་ལ་ཕབ་པའོ། །

Translated, edited, and finalized by the Tibetan translator Gnubs Byams pa dpal.