Toh 2119 · classical Tibetan · Tengyur edition

A Ritual of Fire Offerings

Translated from the Tibetan by buddhist-nlp/mitra-qwen35-translate · machine-assisted

Edition 1.0 · 2026 · not a critical edition machine draft

Catalogue: Toh 2119
Genre: Ritual
Period: classical Tibetan
Edition: Tengyur vol. 049_རྒྱུད་འགྲེལ།_ཚི.txt
Extent: 5 passages · 4,577 Tibetan characters · 1,132 English words
Translation: buddhist-nlp/mitra-qwen35-translate (English, machine-assisted)
Status: Edition 1.0 · 2026 · machine draft
Rights: Derge Kangyur/Tengyur e-text, Esukhia/Barom edition — public domain (mechanical reproduction)

This ritual manual, attributed to the master Bandhuprabha, provides a technical guide for performing a fire offering (homa) dedicated to Mañjuśrī. The text outlines a system of four activities, prescribing specific material requirements—such as gold for enrichment and iron for wrathful rites—and detailed visualization techniques. The practitioner is instructed to visualize themselves as Mañjuśrī, projecting seed syllables into the hearth to generate the fire god. The ritual process integrates the use of specific mantras for different outcomes (enrichment, magnetizing, and wrathful activity) alongside formal praises to Agni and Mañjughoṣa. By following these prescriptions, the reader commits to a precise set of somatic and mental disciplines designed to harness the symbolic power of fire and the wisdom of Mañjuśrī to accomplish specific desired aims. The work functions as a prescriptive liturgy, moving from the preparation of materials and the generation of the deity to the final offering and concluding praises.

Provenance

About this text

A ritual guide for the fire offering of the four activities, the sbyin sreg gi cho ga provides technical instructions for the performance of homa dedicated to Mañjuśrī. The work is attributed to the Indian author Saṃvarabhadra. It was translated into classical Tibetan by ’bro lo tsa ba d+harma b+hi and is preserved in the Tengyur, volume ཚི, where it is situated within the Other Skillful Means Tantras collection. Spanning three pages in this edition, the ritual enacts a system of spiritual activities through precise material and mental disciplines. The practitioner is directed to use gold for enriching rites and iron for wrathful ones, while visualizing themselves as Mañjuśrī to generate the fire god from seed syllables radiating into the hearth. The process integrates specific mantras for enrichment, magnetizing, and wrathful activity, concluding with praises to Agni. A scholar or serious reader consults this text today to examine the intersection of visualization, mantra, and material offerings used to harness the wisdom of Mañjuśrī and the power of fire to accomplish desired aims.

Sanskrit title: not recorded
Indian author: Saṃvarabhadra
Tibetan translators: ’bro lo tsa ba d+harma b+hi
Canonical collection: Other Skillful Means Tantras
Genre: Ritual
Source edition: Tengyur, vol. ཚི
Period: classical Tibetan

Read further

Catalogue

84000 catalogue entry

Bibliography

BDRC library search

Libraries

WorldCat

Reference

Cite thisAnuvāda, “A Ritual of Fire Offerings” (Toh 2119), machine draft, 2026.https://naxiai.com/tibetan/works/toh2119

Summary & commentary

Significance

The text is significant as it demonstrates the synthesis of Vedic fire ritual elements with Vajrayāna Buddhist deity yoga and the cult of Mañjuśrī. It illustrates how Buddhist ritual technology adapted the 'four activities' framework to categorize and achieve specific worldly or spiritual results.

Structure

Passages	Section	Description
1-2	Introduction and Material Requirements	Introduction to the fire offering of the four activities and the specification of materials based on the intended ritual outcome.
2	Visualization and Generation	Instructions for visualizing the practitioner as Mañjuśrī and the projection of seed syllables to generate the fire god.
3-4	Mantras and Praises	The recitation of mantras for specific activities and formal hymns of praise to Agni and Mañjughoṣa.
5	Colophon	Attribution of the composition to the master Bandhuprabha.

Themes

The Four Activities (1-3)
Deity Yoga and Visualization (2)
Ritual Materiality (2)
Praise and Invocation (3-4)

Summary, significance and provenance note generated by gemma4:31b from the translation and the catalogue record.

AnuvādaA Ritual of Fire Offerings·

༄། ། འཇམ་དཔལ་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་ལ། ། ཡེ་ཤེས་མེ་ལྕེ་འོད་འབར་གསལ། ། འདོད་པའི་དོན་གྲུབ་དམ་པ་སྟེ། ། ཞེས་པས། ལས་བཞིའི་སྦྱིན་སྲེག་གི་ཆོ་ག་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་ནུབ་དང་པོ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་བདུད་དང་བྲལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ། ཞི་བའི་སྦྱིན་སྲེག་བྱ། དེ་ནས་བར་ཆོད་ཀྱི་བདུད་དང་དབྲལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དྲག་པོའི་སྦྱིན་སྲེག་བྱའོ། ། དང་པོ་ཐབ་དང་རྫས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་བསྟན་ཏེ་ཞི་བ་ལ་དབྱིབས་ཟླུམ་པོ། དཔངས་དང་ཞེང་དུ་སོར་བཞི་པ་བྱའོ། ། རྒྱར་ཁྲུ་གང་ཁ་དོག་དཀར་པོའོ། ། ཡང་ན་ཆུར་མཛུབ་གང་། དཔངས་སུ་ཆག་གང་ངོ་། ། རྫས་ལ་མེ་ཏོག་དང་། དཀར་གསུམ་མངར་གསུམ་གུ་གུལ་དཀར་པོ་དེ་རྣམས་སོ། ། དྲག་པོ་ལ་ཟུར་གསུམ་དཔངས་སོར་བཞི་ཞེང་ཆུར་ཁྲུ་རེའོ། ། རྫས་ཁྲག་དང་དུག་དང་ཏིལ་ནག་དང་ཉུངས་ནག་ལིངྒ་དམར་ནག་དང་རྫས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ནག་པོའོ། ། དབང་ལ་ཟླ་གམ་ཞི་བའི་ཕྱེད་དེ་ཁ་ཁྱེར་ལའོ། ། དཔངས་དང་(ཞིང་‚ཞེང་)གོང་དང་འདྲ། རྫས་དམར་པོ་ལ་སོགས་པ་བྱའོ། ། ཙནྡན་དམར་པོ། མེ་ཏོག་དམར་པོ། མར་དང་ནས་སྨུག་པོ་རྣམས་སོ། ། རྒྱས་པ་ལ་གྲུ་བཞི་རྩེ་ཁྲུ་གང་ཟེར། ཞེང་ཁྲུ་གང་བ། སྦོམ་ཕྲ་ཆག་གང་བ་མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པའི་རྫས་ཐམས་ཅད་སེར་པོར་བསག་གོ། ། ཐུན་མོང་གི་མཆོད་པའི་རྫས་རྣམས་ནི། ། མར་དང་འབྲས་དང་སྲན་མ་དང་། ཨུ་དུམྺཱ་རའོ། ། དུས་ནི་ཞི་བ་ལ་ཉིན་ཕྱེད། ཁ་ཤར་དུ་བལྟའོ། ། དྲག་པོ་ལ་ནམ་ཕྱེད་ཁ་ལྷོར་བལྟས་ལ་བྱའོ། ། དབང་ལ་ཉི་མ་ནུབ་ཀ་ཁ་ནུབ་ཏུ་བལྟས་ལ་བྱའོ། ། རྒྱས་པ་ལ་དུས་སྔ་དྲོ་ཁ་བྱང་དུ་བལྟས་ལ་བྱའོ། ། དགང་གཟར་ནི་ཞི་བ་ལ་དངུལ། དབང་ལ་ཟངས།

To Mañjuśrī Jñānasattva, the blazing light of the flames of wisdom shines clearly; he is the supreme accomplisher of desired aims. Thus it is said. The ritual for the fire offering (homa) of the four activities will now be explained. First, on the initial night, in order to be separated from the co-emergent māras, one should perform the peaceful fire offering. Then, in order to be separated from the obstructing māras, one should perform the wrathful fire offering. First, the characteristics of the hearth and the substances are taught. For the peaceful activity, the shape is circular; the height and width should be four finger-widths (aṅgula). The diameter is one cubit (hasta) and the color is white. Alternatively, the depth is one finger-width and the height is one span (vitasti). As for the substances, they are flowers, the three white substances, the three sweet substances, and white guggulu. For the wrathful activity, the shape is triangular; the height is four finger-widths and the width and depth are one cubit each. The substances are blood, poison, black sesame, black mustard, the linga (effigy) in red or black, and all substances are black. For the magnetizing activity, the shape is a semi-circle, half the size of the peaceful hearth, including the rim. The height and width are the same as above. The substances should be red and so forth: red sandalwood, red flowers, butter, and dark brown barley. For the enriching activity, it is said to be square with a tip of one cubit and a width of one cubit. The thickness is one span. All substances such as flowers and so forth should be gathered in yellow. The common offering substances are butter, rice, peas, and udumbara flowers. Regarding the time: for the peaceful activity, it is at midday, facing east. For the wrathful activity, it is at midnight, facing south. For the magnetizing activity, it is at sunset, facing west. For the enriching activity, it is in the morning, facing north. As for the pouring ladle (darvi): for the peaceful activity, it is made of silver; for the magnetizing activity, it is made of copper.

དྲག་པོ་ལ་ལྕགས། རྒྱས་པ་ལ་གསེར་ལས་བྱའོ། ། དེ་ནས་མེ་ལྷ་བསྐྱེད་པ་ནི། རང་འཇམ་དཔལ་དུ་གསལ་བའི་ཐུགས་ཀ་ནས། ཧཱུྃ་དང་ཛཿའཕྲོས་པས་ཐབ་ཀྱི་ནང་དུ་བབས། ཧཱུྃ་ཞུ་བ་ལས་གུནྡྷེར་གྱུར། ཛཿལས་ལྕགས་ཀྱུར་གྱུར། གུནྡྷེ་ཞུ་བ་ལས་མེ་ལྷ་སྐུ་མདོག་དཀར་པོར་གྱུར། ཞལ་གཅིག་ཕྱག་བཞི་པ། གསུས་པ་ལྡིར་བ་ཚངས་པའི་སྐུད་པས་བརྒྱན་པ། གཡས་པ་ན་གུནྡྷེ། དེ་འོག་མཆོག་སྦྱིན། གཡོན་དང་པོ་ན་སེ་འབྲུ། དེ་འོག་བགྲང་ཕྲེང་ངོ་། ། ཛཿཞུ་བ་ལས་ཡུམ་སྐུ་མདོག་སེར་མོ་གཡས་ལྕགས་ཀྱུ་གཡོན་ཕྲེང་བ་འཛིན་པའོ། ། ཡབ་ཀྱི་གཡོན་ངོས་སུ་འཁྲིལ་བར་བསྒོམ་མོ། ། མེ་ལྷའི་ཐུགས་ཀར་མེའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྲུ་གསུམ་ཅིག་བསམ། བདག་གི་ཐུགས་ཀ་ནས་མེའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་བྷྲཱུྃ་ཅིག་འཕྲོས་དེ་ཞུ་བ་ལས་གཞལ་ཡས་ཁང་གདན་དང་(གཅས་,བཅས་)པ་བསྒོམ། དེའི་ནང་དུ་ལྷ་ཉི་ཤུ་རྫུས་སྐྱེས་སུ་བསྒོམ། རྣམ་པ་ཉི་ཤུས་བྱང་ཆུབ་པ་གསུང་ངོ་། ། རྫུས་སྐྱེས་ནི། སྐད་ཅིག་གཅིག་གིས་རྫོགས་སངས་རྒྱས། ། ཞེས་སོ། ། དམ་ཚིག་སེམས་དཔའ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའོ། ། དེ་ནས་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་སྤྱན་དྲངས་ཏེ། དད་པ་དང་ནི་དམ་ཚིག་གིས། ། ཚུར་གཤེགས་ཚུར་གཤེགས་སེམས་དཔའ་ཆེ། ། ལྷ་ཡི་རྒྱལ་པོ་བྲམ་ཟེ་ཡིན། ། འབར་བའི་ནང་དུ་གཤེགས་ནས་ཀྱང་། སྲེག་རྫས་མཆོད་པ་འདི་བཞེས་ཤིག། ཨགྣི་དྲྀ་ཤྱ་ཨཾ་ཀུ་ཤ་ཛཿཧཱུྃ་བཾ་ཧོཿཞེས་གཉིས་སུ་མེད་པར་བསྟིམ། དེ་ནས་མེ་ལྷ་ལ་སྲེག་རྫས་དབུལ་བ་ནི། རྫས་གོང་མ་རྣམས་དབུལ་ལོ། ། ཨོཾ་ཝཱ་གཱི་ཤྭ་རི་མུཾ། སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཨགྣི་ཧ་བྱ་ཀ་བྱ་ཞི་བ་ཤཱནྟིཾ་ཀུ་རུ་སྭཱ་ཧཱ།

For wrathful rites, use iron; for enriching rites, use gold. Then, for the generation of the fire god: from the heart of oneself clearly visualized as Mañjuśrī, the syllables HŪṂ and JAḤ radiate forth and descend into the hearth. From the melting of HŪṂ, a guṇḍī lute is formed; from JAḤ, an iron hook is formed. From the melting of the guṇḍī, the fire god appears, white in color, with one face and four arms. His belly is protruding, and he is adorned with the Brahma-thread. In his right hands, he holds the guṇḍī and, below it, the gesture of supreme generosity. In his left hands, he holds a pomegranate and, below it, a rosary. From the melting of JAḤ, the consort appears, yellow in color, holding an iron hook in her right hand and a rosary in her left. Visualize her embracing the father from his left side. At the heart of the fire god, visualize a triangular fire maṇḍala. From one’s own heart, a BHRŪṂ radiates toward the fire maṇḍala; from its melting, visualize the celestial palace together with the seats. Within that, visualize the twenty deities through miraculous birth. It is said that awakening occurs through twenty aspects. Regarding miraculous birth: "In a single instant, the perfect Buddha is attained." This is the stage of generating the samaya-sattva. Then, the jñāna-sattva is invited: "Through faith and samaya, come hither, come hither, O Great Being! King of gods, you are a Brahmin. Having entered into the midst of the flames, please accept these burnt offerings and offerings!" Reciting AGNI DṚŚYA AṄKUŚA JAḤ HŪṂ VAṂ HOḤ, dissolve [the deity] non-dually. Then, to offer the burnt substances to the fire god, offer the aforementioned substances. OṂ VĀGĪŚVARĪ MUṂ SARVA TATHĀGATA AGNI HAVYA KAVYA ŚĀNTIṂ KURU SVĀHĀ.

periodམེ → “fire”. In ritual and cosmological prose མེ is the element 'fire'; Agni is the deity only where he is named or invoked. Do not capitalise the element.

homonymམེ is rendered “fire” here; the glossary also records Āgneya, Analā, Acalā for other contexts — the sense follows the passage, not a fixed default.

definitionམེ “fire” — Classified as a “ lord of beings ” ( prajāpati ).

homonymདཀྱིལ་འཁོར is rendered “maṇḍala” here; the glossary also records inner circle, maṇḍalaka, disk for other contexts — the sense follows the passage, not a fixed default.

definitionདཀྱིལ་འཁོར “maṇḍala” — A small ritual space, usually on the ground which is smeared with cow-dung and other substances, where offerings are made. Although the term sometimes lacks the - ka ( kan ) suffix, it is not to be confused with the pant

periodལྷ → “god”. Standard 84000 rendering is 'god'; 'deity' where the text contrasts classes of beings.

homonymལྷ is rendered “god” here; the glossary also records deva, divine being, God for other contexts — the sense follows the passage, not a fixed default.

definitionལྷ “god” — In the most general sense the devas‍—the term is cognate with the English divine ‍—are a class of celestial beings who frequently appear in Buddhist texts, often at the head of the assemblies of nonhuman beings who atten

terminologyསངས་རྒྱས → “buddha”. The title, not a name. In Old Tibetan the spelling is usually སངས་རྒྱས already; the plural sense ('the buddhas') is carried by context, not by a suffix.

homonymསངས་རྒྱས is rendered “buddha” here; the glossary also records Awakened, awakened, Buddha for other contexts — the sense follows the passage, not a fixed default.

definitionསངས་རྒྱས “buddha” — The Indic term buddha means "The Awakened One" and is used in Buddhism as an epithet for the historical Buddha Siddhārtha Gautama as well as other spiritually enlightened beings in general. “ Buddha ” is the past partici

homonymདམ་ཚིག is rendered “samaya” here; the glossary also records sacred vow, commitment, samaya vows for other contexts — the sense follows the passage, not a fixed default.

definitionདམ་ཚིག “samaya” — Literally, in Sanskrit, “coming together.” Samaya refers to precepts given by the teacher, the corresponding commitment by the pupil, and the bond that results, which can also be the bond between the practitioner and the

checkAutomatic check: bracketed gloss waived.

termམེ → fire

termདཀྱིལ་འཁོར → maṇḍala

termལྷ → god

termསངས་རྒྱས → buddha

termདམ་ཚིག → samaya

termརྒྱལ་པོ → king

རྒྱས་པ་ལ་པུཥྟིཾ་ཀུ་རུ་སྭཱ་ཧཱ། དབང་ལ་བ་ཤྱཾ་ཀུ་རུ་སྭཱ་ཧཱ། དྲག་པོ་ལ་མཱ་ར་ཡ་ཕཊ་སྭཱ་ཧཱ། ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་དབུལ་ལོ། ། དེ་ནས་མེ་ལྷ་བསྟོད་དེ། ཚངས་པ་འཇིག་རྟེན་མགོན་གྱི་སྲས། ། མེ་ལྷའི་རྒྱལ་པོ་དྲང་སྲོང་མཆོག། འཇིག་རྟེན་ཡོངས་ལ་བསྐྱབ་པའི་ཕྱིར། ། ཐུགས་རྗེ་དབང་གིས་སྐུ་སྤྲུལ་པ། ། རིག་སྔགས་འཛིན་ཅིང་གསང་སྔགས་གསུང་། ། བདུད་རྩི་བཅུད་ལྡན་གུནྡྷེ་བསྣམས། ། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་གཉིས་མེད་པས། ། ཐུགས་རྗེའི་སྤྲུལ་པ་ཁྱེད་ལ་བསྟོད། ། ཅེས་བསྟོད་དོ། ། དེ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་ལ་མཆོད་པ་འབུལ་ཏེ། ཨོཾ་ན་མཿས་མནྟ་མཱ་ར་ཎེ་ཞི་བ་ཤཱནྟིཾ་ཀུ་རུ་སྭཱ་ཧཱ། ཨོཾ་བཛྲ་བི་ཛ་ཡེ་ཞི་བ་ཤཱནྟིཾ་ཀུ་རུ་སྭཱ་ཧཱ། ཨོཾ་བཛྲ་མ་ལེ་པ་ཤ་ཞི་བ་ཤཱནྟིཾ་སྭཱ་ཧཱ། ཨོཾ་བཛྲ་མ་ཧཱ་བ་ལེ་ཞི་བ་ཤཱནྟིཾ་ཀུ་རུ་སྭཱ་ཧཱ། ཨོཾ་ཀ་མ་རི་ཞི་བ་ཤཱནྟིཾ་ཀུ་རུ་སྭཱ་ཧཱ། ཨོཾ་བཛྲ་ཏི་ཏི་པྲ་བེ་ཞི་བ་ཤཱནྟིཾ་ཀུ་རུ་སྭཱ་ཧཱ། རྒྱས་པ་ལ་པུཥྚིཾ་ཀུ་རུ་སྭཱ་ཧཱ། དབང་ལ་བ་ཤྱཾ་ཀུ་རུ་སྭཱ་ཧཱ། དྲག་པོ་ལ་མཱ་ར་ཡ་ཕཊ་སྭཱ་ཧཱ། ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་དབུལ་ལོ། ། ཨོཾ་བཛྲ་པུཥྤེ་ཞི་བ་ཤཱནྟིཾ་ཀུ་རུ་སྭཱ་ཧཱ། དྷཱུ་པེ་ཞི་བ་ཤཱནྟིཾ་ཀུ་རུ་སྭཱ་ཧཱ། བཛྲ་ཨཱ་ལོ་ཀེ་ཞི་བ་ཤཱནྟིཾ་ཀུ་རུ་སྭཱ་ཧཱ། བཛྲ་གནྡྷེ་ཞི་བ་ཤཱནྟིཾ་ཀུ་རུ་སྭཱ་ཧཱ། བཛྲ་ནཻ་བི་ཏྱེ་ཞི་བཤཱནྟིཾ་ཀུ་རུ་སྭཱ་ཧཱ། བཛྲ་ཤབྡ་ཞི་བ་ཤནྟིཾ་ཀུ་རུ་སྭཱ་ཧཱ། བཾ་ཤྱཾ་ཀུ་རུ་པུཥྟིཾ་ཀུ་རུ། མཱ་ར་ཡ་ཕཊ། མཆོད་པའི་མཇུག་ཏུ་རེ་རེ་བརྗོད་དོ། ། དེ་ནས་བསྟོད་པ་བྱ་བ་ནི། གཞོན་ནུའི་སྐུ་ལུས་འཆང་བ་པོ། ། ཡེ་ཤེས་སྒྲོན་མེས་རབ་བརྒྱན་ཅིང་། །

For enrichment: puṣṭiṃ kuru svāhā. For magnetizing: vaśyaṃ kuru svāhā. For wrathful activity: māraya phaṭ svāhā. Offer these twenty-one times. Then, praise the Fire God (Agni): Son of Brahmā, Lord of the World, King of Fire Gods, supreme sage, For the sake of protecting the entire world, You manifest a body through the power of compassion. Holding vidyā-mantras, you speak secret mantras; You carry a guṇḍe vessel filled with the essence of nectar. Through the non-duality of skillful means and insight, I praise you, the emanation of compassion. Thus, one praises him. Then, offer to the deities of the maṇḍala: Oṃ namaḥ samantamārane śāntiṃ kuru svāhā. Oṃ vajravijaye śāntiṃ kuru svāhā. Oṃ vajramale paśa śāntiṃ svāhā. Oṃ vajramahāvale śāntiṃ kuru svāhā. Oṃ kamari śāntiṃ kuru svāhā. Oṃ vajratitiprave śāntiṃ kuru svāhā. For enrichment: puṣṭiṃ kuru svāhā. For magnetizing: vaśyaṃ kuru svāhā. For wrathful activity: māraya phaṭ svāhā. Offer these twenty-one times. Oṃ vajrapuṣpe śāntiṃ kuru svāhā. Dhūpe śāntiṃ kuru svāhā. Vajrāloke śāntiṃ kuru svāhā. Vajragandhe śāntiṃ kuru svāhā. Vajranairtye śāntiṃ kuru svāhā. Vajraśabde śāntiṃ kuru svāhā. At the conclusion of each offering, recite: vaśyaṃ kuru puṣṭiṃ kuru māraya phaṭ. Then, perform the praise: You who possess a youthful body, Perfectly adorned with the lamp of wisdom,

structureMantra left in Sanskrit (as transmitted in Tibetan script); only the surrounding frame is translated.

terminologyཚངས་པ → “Brahmā”. The god, not 'pure' (which is ཚངས་པ too in compounds such as ཚངས་པར་སྤྱོད་པ, the vow of chastity). Context decides; do not carry the deity capital into the vow.

definitionཚངས་པ “Brahmā” — One of the primary deities of the Brahmanical pantheon, Brahmā occupies an important place as one of two deities (the other being Indra / Śakra ) that are said to have first exhorted Śākyamuni to teach the Dharma. The pa

definitionཤེས་རབ “insight” — In this text shes rab seems to mean primarily knowledge (defined as insight and understanding one has gained through studying and experience), specifically knowledge of the teachings of the Buddha in general, and of karm

definitionབསྟོད་པ “praise” — An encomium or hymn of praise.

termཚངས་པ → Brahmā

termརྒྱལ་པོ → king

termཐུགས་རྗེ → compassion

termཤེས་རབ → insight

termདཀྱིལ་འཁོར → maṇḍala

termལྷ → god

འཇིག་རྟེན་གསུམ་གྱི་མུན་སེལ་བའི། ། འཇམ་པའི་དབྱངས་ལ་ཕྱག་འཚལ་བསྟོད། ། ཉིད་ཀྱི་འདབ་བཟང་ཚོགས་ཀྱིས་ནི། ། ཟླ་(བརྒྱས་,བ་རྒྱས་)པའང་ཟིལ་གནོན་ཅིང་། ། རིག་པ་རྣམ་པར་གསལ་འགྱུར་བ། ། འཇམ་དཔལ་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། མ་བགྱིས་དོན་གྱིས་ཟུར་གསལ་བ། ། ནོར་བུ་འབར་བའི་སྐུ་མངའ་ཞིང་། ། ཉིད་ནི་ཀུན་དུ་གསལ་བའི་སྐུ། ། འཇམ་དཔལ་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བསྟོད། ། བདུད་རྩི་དྲི་ཞིམ་འཇམ་པ་ཡི། ། ཡིད་འོང་གསུམ་གྱི་སྒྲ་སྒྲོགས་ལ། ། དམ་པ་ཆོས་ཀྱི་རིན་ཆེན་མཛོད། ། འཇམ་དཔལ་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བསྟོད། ། གངས་ཀྱི་ཆུ་ལྟར་གསལ་བ་ལ། ། འཇིག་རྟེན་ཁམས་རྣམས་རྣམ་པར་བཞུགས། ། ཉོན་མོངས་དྲི་མ་རྣམ་སྤངས་པ། ། འཇམ་དཔལ་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བསྟོད། ། མཆེ་བ་གཙིགས་ཤིང་འཇིགས་པ་ཡི། ། འཇིགས་པའི་སྐུ་ཡི་ཚུལ་གྱིས་ནི། ། གཤིན་རྗེའི་དྲེགས་པ་འཇོམས་མཛད་པ། ། འཇམ་དཔལ་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བསྟོད། ། རས་ཀྱི་སྤྱན་དང་མདངས་འདྲ་བ། ཨུཏྤལ། སྔོན་པོ་རབ་མཛེས་པ། ། ཤེས་རབ་རལ་གྲི་མདའ་གཞུ་འཛིན། ། འཇམ་དཔལ་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བསྟོད། ། ཕྱོགས་བཅུར་བཞུགས་པའི་སངས་རྒྱས་ལ། ། རྒྱ་ཆེའི་སྤྱོད་པ་རབ་སྟོན་པ། ། འགྲོ་བའི་ལམ་ནི་སྟོན་པ་པོ། ། འཇམ་དཔལ་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བསྟོད། ། དེ་ནས་འདུད་པ་ཉི་ཤུས་བསྟོད་དོ། ། དེ་ནས་སྨོན་ལམ་གདབ་སྟེ། ། བར་ཆད་མ་ལུས་ཞི་བ་དང་། ། གདུག་པ་ཚར་ནི་གཅད་པ་དང་། ། འཇིག་རྟེན་དབང་དུ་བསྡུ་བ་དང་། ། ཚེ་དང་དབང་ཐང་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར། ། ཐུན་མོང་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་སྩོལ། ། ཨོཾ་བཛྲ་མུཿ། ཞེས་པས་གཤེགས་སུ་གསོལ། ། དམ་ཚིག་སེམས་དཔའ་བདག་ལ་བསྡུ། །

Homage and praise to Mañjughoṣa, who dispels the darkness of the three worlds. With your own assembly of beautiful wings, you outshine even the full moon; To Mañjuśrī, whose knowledge is utterly luminous, I prostrate. Uncreated, yet clearly manifest in meaning, You possess a body like a blazing jewel; To Mañjuśrī, whose body is all-pervasive light, I prostrate and praise. Proclaiming the delightful sounds of the three [melodies], Sweet, soft, and like fragrant nectar, Treasury of the precious sublime Dharma, To Mañjuśrī, I prostrate and praise. Clear as snow-melt water, You abide throughout the realms of the world; To Mañjuśrī, who has utterly abandoned the stains of the afflictions, I prostrate and praise. With bared fangs and a terrifying form, Through the manner of a fearsome body, You subdue the arrogance of Yama; To Mañjuśrī, I prostrate and praise. With eyes like the luster of fine silk, Exquisitely beautiful blue utpala lotuses, Holding the sword of insight and the bow and arrow, To Mañjuśrī, I prostrate and praise. To the Buddhas residing in the ten directions, You perfectly demonstrate vast conduct; To the guide who shows the path to beings, To Mañjuśrī, I prostrate and praise. Then, one offers praise with the twenty verses of homage. Then, one should make aspiration prayers: For the pacification of all obstacles without exception, For the total subjugation of the malevolent, For the gathering of the world under one's power, And for the increase of lifespan and charisma, Grant the common and supreme siddhis! With "Oṃ vajra muḥ," request them to depart. Absorb the samayasattva into oneself.

periodརིག་པ → “knowledge”. 'awareness' belongs to the Dzogchen (11th c. onward) usage; in earlier tantras and in རིག་པ་དང་མ་རིག་པ it is 'knowledge' versus 'ignorance'.

homonymརིག་པ is rendered “knowledge” here; the glossary also records awareness, spell, incantation for other contexts — the sense follows the passage, not a fixed default.

definitionརིག་པ “knowledge” — This term may, according to context, refer to exoteric or esoteric knowledge, a goddess, her associated dhāraṇī , or some combination of these. In the body of this scripture, the dhāraṇī is referred to as a vidyā . In ta

periodཆོས → “dharma”. In Abhidharma lists (སྐྱེ་མཆེད, ཁམས) ཆོས is 'phenomena', the objects of mind — not the Buddhist teaching. Same word, two referents; the list decides.

homonymཆོས is rendered “dharma” here; the glossary also records special qualities, phenomena, qualities for other contexts — the sense follows the passage, not a fixed default.

definitionཆོས “dharma” — The term “ dharma ” ( chos ) conveys ten different meanings, according to Vasubandhu’s Vyākhyāyukti . It may mean the Buddhist teachings, the awakened qualities which buddhas and bodhisattvas acquire, phenomena or thing

homonymཉོན་མོངས is rendered “affliction” here; the glossary also records afflictions, defilement, afflictive emotion for other contexts — the sense follows the passage, not a fixed default.

definitionཉོན་མོངས “affliction” — The essentially pure nature of mind is obscured and afflicted by various psychological defilements, which destroy the mind’s peace and composure and lead to unwholesome deeds of body, speech, and mind, acting as causes f

checkAutomatic check: bracketed gloss waived.

termཕྱག་འཚལ → homage

termརིག་པ → knowledge

termཆོས → dharma

termཉོན་མོངས → affliction

termཤེས་རབ → insight

termསངས་རྒྱས → buddha

སློབ་དཔོན་སྡོམ་པ་བཟང་པོས་མཛད་པ་སྦྱིན་སྲེག་གི་ཆོ་ག་རྫོགས་སོ། །

The ritual of fire offering composed by the master Bandhuprabha is complete.

Terminology used in this text (16)

Term	Rendering	×	Note
མཆོད་པ	offering	3
ཡེ་ཤེས	wisdom	2	Distinguish from ཤེས་རབ (prajñā, 'insight'): ཡེ་ཤེས is the buddhas' non-dual wisdom, ཤེས་རབ the discriminating faculty o
མེ	fire	2	In ritual and cosmological prose མེ is the element 'fire'; Agni is the deity only where he is named or invoked. Do not c
དཀྱིལ་འཁོར	maṇḍala	2
ལྷ	god	2	Standard 84000 rendering is 'god'; 'deity' where the text contrasts classes of beings.
སངས་རྒྱས	buddha	2	The title, not a name. In Old Tibetan the spelling is usually སངས་རྒྱས already; the plural sense ('the buddhas') is carr
དམ་ཚིག	samaya	2
རྒྱལ་པོ	king	2
ཤེས་རབ	insight	2
ཚངས་པ	Brahmā	1	The god, not 'pure' (which is ཚངས་པ too in compounds such as ཚངས་པར་སྤྱོད་པ, the vow of chastity). Context decides; do n
ཐུགས་རྗེ	compassion	1
བསྟོད་པ	praise	1
ཕྱག་འཚལ	homage	1
རིག་པ	knowledge	1	'awareness' belongs to the Dzogchen (11th c. onward) usage; in earlier tantras and in རིག་པ་དང་མ་རིག་པ it is 'knowledge'
ཆོས	dharma	1	In Abhidharma lists (སྐྱེ་མཆེད, ཁམས) ཆོས is 'phenomena', the objects of mind — not the Buddhist teaching. Same word, two
ཉོན་མོངས	affliction	1

Colophon

Source: tengyur vol. 049_རྒྱུད་འགྲེལ།_ཚི.txt. Derge Kangyur/Tengyur e-text, Esukhia/Barom edition — public domain (mechanical reproduction).

Translation status: Not among 84000's published translations, and not in progress there. Translations published elsewhere have not been searched for, so one may exist. (source: 84000 catalogue + registry; checked 2026-11-10).

Set in Newsreader and EB Garamond; Tibetan in Noto Serif Tibetan; Chinese in Noto Serif SC.

Anuvāda · NaxiAI