Toh 2110 · classical Tibetan · Tengyur edition

A Mañjuśrī Maṇḍala Ritual

Translated from the Tibetan by buddhist-nlp/mitra-qwen35-translate · machine-assisted

Edition 1.0 · 2026 · not a critical edition machine draft

Catalogue: Toh 2110
Genre: Ritual
Period: classical Tibetan
Edition: Tengyur vol. 049_རྒྱུད་འགྲེལ།_ཚི.txt
Extent: 5 passages · 4,637 Tibetan characters · 1,179 English words
Translation: buddhist-nlp/mitra-qwen35-translate (English, machine-assisted)
Status: Edition 1.0 · 2026 · machine draft
Rights: Derge Kangyur/Tengyur e-text, Esukhia/Barom edition — public domain (mechanical reproduction)

This ritual text provides a technical manual for the construction and consecration of a Mañjuśrī maṇḍala. Attributed to the guru Sumati, the work frames itself as a vast pith instruction derived from the Mañjuśrī-nāma-saṃgīti. The text guides the practitioner through a sequence of physical and mental preparations, beginning with the purification of the site through nectar-water and the drawing of celestial and ground lines. It commits the reader to a series of precise ritual actions, including the offering of tormas to local spirits, nāgas, and the earth goddess to secure the ground. The process culminates in a meditative shift where the practitioner visualizes themselves as Mañjuśrī, performs a ritual circumambulation using the vajra-step, and formally takes possession of the space. By integrating external offerings with internal visualization, the ritual transforms a physical location into a sacred environment suitable for the deity's presence.

Provenance

About this text

A ritual manual for the construction and consecration of the Mañjuśrī maṇḍala, the 'jam dpal gyi dkyil 'khor gyi cho ga belongs to the classical Tibetan tradition. The work is attributed to the Indian author Saṃvarabhadra. It was translated into Tibetan by bla ma lo tsa ba d+harma b+hi and is preserved in the Tengyur, volume ཚི, where it comprises four pages within the Other Skillful Means Tantras collection. The text enacts a sequence of technical preparations for the maṇḍala, framing itself as a vast pith instruction derived from the Mañjuśrī-nāma-saṃgīti. It guides the practitioner through the gradual stage of the ritual process, beginning with the sprinkling of nectar-water and the casting of celestial and ground lines. The practitioner is directed to perform the consecration and the drawing of the maṇḍala, alongside the preparation of deities and vases. Furthermore, the ritual requires making offerings of tormas to the goddess of the earth, nāgas, local lords, and gnyan spirits to secure the ground for the practice. A scholar or serious reader consults this work today to understand the precise physical and mental requirements for establishing a sacred space and the integration of external offerings with the ritual environment.

Sanskrit title: not recorded
Indian author: Saṃvarabhadra
Tibetan translators: bla ma lo tsa ba d+harma b+hi
Canonical collection: Other Skillful Means Tantras
Genre: Ritual
Source edition: Tengyur, vol. ཚི
Period: classical Tibetan

Read further

Catalogue

84000 catalogue entry

Bibliography

BDRC library search

Libraries

WorldCat

Reference

Cite thisAnuvāda, “A Mañjuśrī Maṇḍala Ritual” (Toh 2110), machine draft, 2026.https://naxiai.com/tibetan/works/toh2110

Summary & commentary

Significance

The work is significant as an example of the intersection between tantric visualization and the propitiation of local spirits in the Tibetan tradition. It demonstrates how the establishment of a maṇḍala requires both the metaphysical authority of the deity and the practical permission of the indigenous terrestrial entities.

Structure

Passages	Section	Description
1	Introduction	Contextualizes the ritual within the Mañjuśrī-nāma-saṃgīti and the category of pith instructions.
2	Preliminary Preparations	Details the physical preparation of the site, including the use of nectar-water and the drawing of lines.
3	Propitiation of Local Spirits	An invitation and offering of tormas to local lords, nāgas, gnyan spirits, and the earth goddess.
4	Consecration and Visualization	Instructions for the dissolution of the earth, self-visualization as Mañjuśrī, and the ritual circumambulation.
5	Colophon	Attributes the composition of the ritual to the guru Sumati.

Themes

Ritual Space Preparation (2-4)
Deity Yoga and Visualization (4)
Propitiation of Terrestrial Entities (3)

Summary, significance and provenance note generated by gemma4:31b from the translation and the catalogue record.

AnuvādaA Mañjuśrī Maṇḍala Ritual·

༄། ། འཇམ་དཔལ་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཆོ་ག་བཞུགས། ། ༄༅༅། ། བླ་མ་དམ་པ་རྣམས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། ཤཱཀྱ་ཐུབ་པས་གསུངས་པའི་འཇམ་དཔལ་མཚན་བརྗོད་འདི་ལ་ཟབ་པ་དང་རྒྱ་ཆེ་བ་གཉིས་ལས། འདི་རྒྱ་ཆེ་བའི་མན་ངག་གོ། ། དོན་བརྒྱད་ལས་འདི་མན་ངག་གི་སའོ། ། དེ་ལ་རིམ་གྱིས་པ་དང་ཅིག་ཅར་བ་ལས་འདི་རིམ་གྱིས་པའི་སའོ། ། དེ་ལ་བུམ་པའི་དབང་གི་དུས་སུ། རྡུལ་ཚོན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་བརྟེན་ནས། དེ་ཡང་། ས་ཡི་དཀྱིལ་འཁོར་བཞི་ཡི་ཁྱོན། ། ཞེས་ཟེར། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཆོ་ག་བསྟན་ཏེ། སྨོན་འཇུག་གཉིས་ཀྱིས་སློབ་མ་ལས་ལ་འཇུག་པའི་དུས་སུ། རི་ཡི་ཕུག་གམ་ཆུ་འགྲམ་མམ། ། ལྷ་ཁང་མཆོད་རྟེན་དབེན་ས་དང་། ། དུར་ཁྲོད་གནས་དང་ཤིང་དྲུང་དུ། ། དེ་ལ་སོགས་ཏེ་གནས་ཡིད་དུ་འོང་བར། སློབ་དཔོན་སྟན་བདེ་བ་ལ་འདུག་སྟེ། བསམ་གཏན་ལ་གནས་པར་བྱའོ། ། རྒྱུད་ནས། བསམ་གཏན་ཆེན་པོའི་ཏིང་འཛིན་གནས། ། གསུངས་སོ། ། དེ་ནས་རང་འཇམ་དཔལ་དུ་བསྒོམས་ལ། ཚད་མེད་པ་བཞི་བསྒོམ། དེའི་རྗེས་ལ། ཨ་ཨཱ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཧྲྀ་ད་ཡ། ཧ་ར་ཧ་ར། ཨོཾ་ཧཱུཾ་ཧྲཱིཿབྷ་ག་ཝཱན། ཛྙཱ་ན་མཱུརྟི། ཝཱ་གཱི་ཤྭ་ར་མ་ཧཱ་བཱ་ཙ། སརྦ་དྷརྨཱ་ག་ག་ན། ཨ་མ་ལ་སུ་པ་རི་ཤུདྡྷ་དྷརྨ་དྷཱ་ཏུ་ཛྙཱ་ན་གརྦྷ་ཨཿཞེས་པས་བདག་དང་སྣང་སྲིད་སྟོང་བར་བསམ། དེའི་ངང་ལས་བདག་གཤིན་རྗེ་གཤེད་དུ་བསྒོམས་ལ། ས་སྣང་བ་ལ་བསླང་བ་དང་། མི་སྣང་བ་ལ་བསླང་བ་དང་། བགེགས་བསྐྲད་པ་དང་། ས་སྦྱང་བ་དང་། ས་གཟུང་བ་དང་། མཆོད་གཏོར་གྱིས་མཉེས་པར་བྱ་བ་དང་། ཀློག་འདོན་བྱ་བ་དང་། སྔོན་འགྲོ་རྣམས་བྱའོ། །

The Ritual of the Maṇḍala of Mañjuśrī Homage to the sublime gurus. Regarding this Mañjuśrī-nāma-saṃgīti spoken by Śākyamuni, there are two aspects: the profound and the vast. This is the vast pith instruction. Among the eight topics, this belongs to the stage of pith instructions. Within that, between the gradual and the instantaneous approaches, this belongs to the gradual stage. Regarding that, at the time of the vase empowerment, one relies upon a colored powder maṇḍala. As it is said: "The extent of the four maṇḍalas of the earth." Based on that, the ritual of the maṇḍala is taught. At the time when the disciples engage in the activity through the two types of bodhicitta—[the aspirational and the engaged]—one should go to a delightful place such as a mountain cave, a riverbank, a temple, a stūpa, a secluded spot, a charnel ground, or the foot of a tree. There, the master should sit upon a comfortable seat and abide in meditative concentration. As the Tantra states: "Abiding in the samādhi of great meditative concentration." Then, meditating on oneself as Mañjuśrī, one should cultivate the four immeasurables. Following that, with the mantra: A Ā SARVA-TATHĀGATA-HṚDAYA HARA HARA OṂ HŪṂ HRĪḤ BHAGAVĀN JÑĀNAMŪRTI VĀGĪŚVARA MAHĀVĀCA SARVA-DHARMĀ GAGANA AMALA SUPARIŚUDDHA DHARMADHĀTU JÑĀNA-GARBHA AḤ, one should contemplate oneself and all that appears and exists as emptiness. From within that state, one meditates on oneself as Yamāntaka. Then, one should perform the preliminary practices: requesting the earth deities to rise, requesting those who are invisible to rise, expelling obstructing spirits, purifying the site, seizing the site, pleasing [the deities] with offerings and torma, and the recitation.

homonymདཀྱིལ་འཁོར is rendered “maṇḍala” here; the glossary also records inner circle, maṇḍalaka, disk for other contexts — the sense follows the passage, not a fixed default.

definitionདཀྱིལ་འཁོར “maṇḍala” — A small ritual space, usually on the ground which is smeared with cow-dung and other substances, where offerings are made. Although the term sometimes lacks the - ka ( kan ) suffix, it is not to be confused with the pant

definitionབླ་མ “guru” — One of the fourteen rākṣasīs .

definitionཤཱཀྱ་ཐུབ་པ “Śākyamuni” — An epithet for the historical Buddha, Siddhārtha Gautama : he was a muni (“ sage ”) from the Śākya clan. Usually counted as the fourth of the first four buddhas of the present Good Eon, the other three being Krakucchanda

periodལྷ → “god”. Standard 84000 rendering is 'god'; 'deity' where the text contrasts classes of beings.

homonymལྷ is rendered “god” here; the glossary also records deva, divine being, God for other contexts — the sense follows the passage, not a fixed default.

definitionལྷ “god” — In the most general sense the devas‍—the term is cognate with the English divine ‍—are a class of celestial beings who frequently appear in Buddhist texts, often at the head of the assemblies of nonhuman beings who atten

adherencePinned rendering paraphrased here: god

checkAutomatic check: bracketed gloss waived.

termདཀྱིལ་འཁོར → maṇḍala

termབླ་མ → guru

termཕྱག་འཚལ → homage

termཤཱཀྱ་ཐུབ་པ → Śākyamuni

termལྷ → god

དེ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྟ་གོན་ནི་བདུད་རྩིའི་ཆུས་ཆག་ཆག་བཏབ་ལ། ། གནམ་ཐིག་གདབ་པ་དང་། ས་ཐིག་གདབ་པ་དང་། བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་དང་། བྲི་བ་ལ་འཇུག་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ལྷ་དང་བུམ་པའི་སྟ་གོན་བྱ་སྟེ། བུམ་པ་དཀར་པོ་ནག་པོ་ར་རི་སྤངས་པ་ལ་རས་ཁ་ཚར་མ་ཉམས་པའི་མགུལ་ཆིངས་བྱས་ལ་ཕྱག་རྒྱ་ལྔ་གདགས། དེ་ལ་སོགས་པའི་ཡོ་བྱད་རྒྱས་པར་བསོག། དེ་ནི་བུམ་པའི་སྟ་གོན་ནོ། ། དེ་ནས་རྣལ་འབྱོར་པ་སྟ་གོན་ལ་གནས་པར་བྱ་སྟེ། སྤྱིར་ཁྲུས་དང་ལྡན་པར་བྱ། སྡིག་བཤགས་བྱ། སྐྱབས་འགྲོ་བྱས་ལ། སློབ་དཔོན་འཇམ་དཔལ་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་པར་བྱའོ། ། དེ་ནི་སློབ་དཔོན་གྱི་སྟ་གོན་ནོ། ། སློབ་མའི་སྟ་གོན་ནི་ཕྱིར་ཁྲུས་བྱས་ལ། སྡིག་པ་བཤགས་པ་དང་། སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང་། བར་ཆོད་བསྲུང་བའི་ཕྱིར་སྲུང་སྐུད་གདགས་པ་དང་། དཔའ་བོ་འབྲུ་གསུམ་གྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའོ། ། དེ་ནི་སློབ་མའི་སྟ་གོན་ནོ། ། བར་དེར་ཞི་བའི་སྦྱིན་སྲེག་རྒྱས་པར་བྱའོ། ། དབང་ཐོབ་པ་དང་མ་ཐོབ་པ་གཉིས་སུ་ཤེས་པར་བྱའོ། ། དབང་ཐོབ་ན་སེམས་བསྐྱེད་བྱ་མི་དགོས། ། མ་ཐོབ་ན་སེམས་བསྐྱེད་བྱ། གཉིས་པ་ལ་འཇུག། གསུམ་པ་ལ་རྫོགས་པར་བྱའོ། ། དེ་ཡང་གསུམ་རིག་གཙང་མ་དག་པ་སྟེ། དབང་ཐོབ་པ་ཡིན་ན་བུམ་པ་གཅིག་ལ་དབང་བཞི་སྟན་ཐོག་ཏུ་བསྐུར། བྱིན་རླབས་བརྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སློབ་དཔོན་ལ་ཡོན་དབུལ་ལོ། ། དེའི་ཆོ་ག་ནི་དང་པོ་ཁོ་ནས་ས་བསླང་སྟེ། ས་བདག་ལྷ་ཀླུ་འཁོར་དང་བཅས་པ་རྣམས། ། ས་ཡི་དམིགས་དང་ནེའུ་གསིང་ལུ་མ་རྣམས། ། རྫིང་དང་ལྟེང་ཀ་སོ་སོའི་གནས་རྣམས་ནས། །

Then, for the preliminary preparation of the maṇḍala, one should sprinkle it with nectar-water, cast the celestial lines, cast the ground lines, perform the consecration, and proceed to the drawing. Next, the preliminary preparation of the deities and the vases should be performed. For the vases, which are white and free from black stains or blemishes, one should tie neck-cloths of cotton with unfrayed edges and attach the five mudrās. One should gather the necessary ritual implements extensively, such as these; this is the preliminary preparation of the vases. Then, the yogin should abide in the preliminary preparation. In general, one should perform ablutions, confess misdeeds, and take refuge, and the master should abide in the meditative absorption of Mañjuśrī Jñānasattva. This is the preliminary preparation of the master. As for the preliminary preparation of the disciples: they should perform external ablutions, confess misdeeds, take refuge, and, in order to protect against obstacles, have protection cords tied and be consecrated by the three heroic syllables. This is the preliminary preparation of the disciples. In the interim, an extensive peaceful fire offering (homa) should be performed. One should understand that there are two cases: those who have received empowerment and those who have not. If empowerment has been received, there is no need to generate the bodhicitta. If it has not been received, one should generate the bodhicitta. One should enter the second stage and complete the third. Furthermore, this is the purity of the three knowledges. If empowerment has been received, the four empowerments are conferred upon a single vase while seated on the mat. To stabilize the blessings, one should offer a fee to the master. The ritual for that is as follows: first, one requests the site from the local lords, gods, and nāgas, along with their retinues: "O local lords, gods, and nāgas, together with your retinues, from the sites of the earth, the meadows, the springs, the ponds, the pools, and your respective abodes..."

terminologyཡེ་ཤེས → “wisdom”. Distinguish from ཤེས་རབ (prajñā, 'insight'): ཡེ་ཤེས is the buddhas' non-dual wisdom, ཤེས་རབ the discriminating faculty on the path.

homonymཡེ་ཤེས is rendered “wisdom” here; the glossary also records awareness, Wisdom, knowledge for other contexts — the sense follows the passage, not a fixed default.

definitionཡེ་ཤེས “wisdom” — The term jñāna is formed by the root jñā , meaning “to know,” “to know of,” “to understand,” “to be aware of,” with the addition of the pratyaya lyuṭ , which can be interpreted as having different values (the instrument

terminologyཀླུ → “nāga”. Serpent-deities, not 'dragons'. The Old Tibetan spelling ཀླུ is stable.

definitionཀླུ “nāga” — A supernatural being usually depicted as having the top half of a human and the bottom half of a snake. However, the nāga has a myriad of associations within Buddhism and Indian traditions in general; the term may be ass

termདཀྱིལ་འཁོར → maṇḍala

termལྷ → god

termཡེ་ཤེས → wisdom

termཀླུ → nāga

ས་བདག་ཀླུ་གཉན་སྡེ་དང་འཁོར་དུ་བཅས། ། ས་ཡི་ལྷ་མོ་འཁོར་དང་བཅས་པ་རྣམས། ། གནས་འདིར་སྤྱན་འདྲེན་མཆོད་ཀྱིས་གཤེགས་སུ་གསོལ། ། དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་འདི་ཡི་ས་བསླང་ཕྱིར། ། བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་གཏོར་མ་འདི་བཞེས་ལ། ། རིན་ཆེན་གསེར་གྱི་ས་གཞི་བསླང་དུ་གསོལ། ། ལག་པ་གཡས་པ་ས་ལ་བརྡབས་པས། ས་གས་པའི་སེར་གནས་སའི་ལྷ་མོ་རོ་སྟོད་བསྙེམས་ཏེ་བྱུང་ནས། ལག་པ་གཡས་པ་ཁས་ལེན་གྱི་ཕྱག་རྒྱ། གཡོན་པ་བུམ་པ་བསྣམས་པ་དེ་ལྟར་བྱོན་པར་བསམ། དེ་ལ་གཏོར་མ་དང་མེ་ཏོག་དྲི་ཞིམ་པོས་མཆོད་ལ། འདོད་པའི་དོན་ལ་གསོལ་བ་བཏབ་སྟེ། སྔོན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པས་སྲོད་ལ་བདུད་བཏུལ། ཐོ་རངས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པ་ཡང་ས་གཞི་རིན་པོ་ཆེ་འདིའི་སྟེང་དུ་མཛད་པ་ལགས་པས། རྣལ་འབྱོར་པ་ཆེ་གེ་མོ་ཞེས་བགྱི་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་། ཚོགས་གཉིས་བསགས་པའི་རྟེན་འཇམ་དཔལ་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའི་ཕོ་བྲང་འདེབས་པར་འཚལ་བས་སའི་ལྷ་མོ་འཁོར་དང་བཅས་པས་ས་བདག་ཀླུ་གཉན་ཀུན། ས་རིན་དུ་རིན་པོ་ཆེས་བརྒྱན་པའི་གཏོར་མ་འདི་བཞེས་ལ། དང་པོ་དགེ་སྦྱོར་དབུ་བཟུང་བ་ནས། ཐ་མ་རྫོགས་པ་མཐར་ཕྱིན་དུ་ས་གནས་འདི་བདག་ལ་གཡར་ལགས་པས། ས་འདི་བརྟན་པ་དང་བཀྲ་ཤིས་པར་མཛད་དུ་གསོལ་ཞེས་བརྗོད་ལ་གཏོར་མ་སྦྱིན་ནོ། ། དེའི་ཆོ་ག་འདི་སྐད་དོ། ། ཧཱུཾ་སྐྱོབ་པ་སངས་རྒྱས་རིན་པོ་ཆེ། ། ས་དང་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ལ། ། ལྷ་མོ་འཁོར་བཅས་དཔང་དུ་གྱུར། ། ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་སྐྱོབ་པ་ཡིས། ། བདུད་ཀྱི་སྡེ་རྣམས་བཅོམ་པ་ལྟར། ། དེ་བཞིན་བདག་གིས་བདུད་རྣམས་གཞོམ། ། ཕམ་པར་བྱས་ཏེ་དཀྱིལ་འཁོར་བྲི། ལྷ་མོ་དེ།

Local lords, nāgas, and gnyan spirits, together with your retinues, and the goddess of the earth with her entourage: I invite you to this place; please come to receive these offerings. In order to request the ground for this great maṇḍala, please accept this blessed torma and grant me the precious golden earth. Imagine that by striking the ground with his right hand, the goddess of the earth emerges from a fissure in the soil, her upper body poised with pride. Her right hand is in the mudrā of promise, and her left holds a vase; visualize her arriving in this manner. Offer her the torma and fragrant flowers, and make your request for the desired aim: "In the past, the Blessed One Śākyamuni subdued the māras at dusk and attained manifest, perfect buddhahood at dawn upon this precious ground. Likewise, I, the yogin [name], wish to establish the palace of Mañjuśrī Jñānasattva, the support for accumulating the two collections. Therefore, goddess of the earth and your retinue, together with all local lords, nāgas, and gnyan spirits, please accept this torma adorned with jewels as the price for the earth. From the beginning of my virtuous practice until its final completion, I request you to lend me this site. Please make this ground stable and auspicious." Having said this, offer the torma. The ritual for this is as follows: HŪṂ! Precious Protector Buddha, Regarding the grounds and the perfections, Goddess and your retinue, be my witnesses. Just as the Protector Śākyamuni Defeated the hosts of māras, So shall I likewise conquer the māras. Having defeated them, I shall draw the maṇḍala. That goddess...

homonymལྷ་མོ is rendered “goddess” here; the glossary also records devī, Devī for other contexts — the sense follows the passage, not a fixed default.

definitionལྷ་མོ “goddess” — The “ apsarases ” are popular figures in Indian culture, they are said to be goddesses of the clouds and water and to be wives of the gandharvas . However, in the Kāraṇḍavyūha , they are presented as the female equivalen

terminologyགཏོར་མ → “offering cake”. 'Torma' is defensible for specialists; in a general text 'offering cake' says what it is.

homonymགཏོར་མ is rendered “offering cake” here; the glossary also records Bali, oblation, bali offering for other contexts — the sense follows the passage, not a fixed default.

definitionགཏོར་མ “offering cake” — Bali wrested control of the world from the devas , establishing a period of peace and prosperity with no caste distinction. Indra requested Viṣṇu to use his wiles so that the devas could gain the world back from him. He

terminologyབཅོམ་ལྡན་འདས → “the Blessed One”. 84000 harmonises on 'the Blessed One'. Do not alternate with 'Bhagavān' inside one text.

homonymབཅོམ་ལྡན་འདས is rendered “the Blessed One” here; the glossary also records blessed, Blessed One, bhagavān for other contexts — the sense follows the passage, not a fixed default.

definitionབཅོམ་ལྡན་འདས “the Blessed One” — In Buddhist literature, this is an epithet applied to buddhas, most often to Śākyamuni. The Sanskrit term generally means “possessing fortune,” but in specifically Buddhist contexts it implies that a buddha is in possess

terminologyསངས་རྒྱས → “buddha”. The title, not a name. In Old Tibetan the spelling is usually སངས་རྒྱས already; the plural sense ('the buddhas') is carried by context, not by a suffix.

homonymསངས་རྒྱས is rendered “buddha” here; the glossary also records Awakened, awakened, Buddha for other contexts — the sense follows the passage, not a fixed default.

definitionསངས་རྒྱས “buddha” — The Indic term buddha means "The Awakened One" and is used in Buddhism as an epithet for the historical Buddha Siddhārtha Gautama as well as other spiritually enlightened beings in general. “ Buddha ” is the past partici

adherencePinned rendering paraphrased here: offering cake

checkAutomatic check: bracketed gloss waived.

termཀླུ → nāga

termལྷ་མོ → goddess

termདཀྱིལ་འཁོར → maṇḍala

termགཏོར་མ → offering cake

termབཅོམ་ལྡན་འདས → the Blessed One

termཤཱཀྱ་ཐུབ་པ → Śākyamuni

དེ་ཉིད་དུ་ཐིམ་པར་བསམ་མོ། ། དེ་ནི་ས་བསླང་བའི་ཆོ་གའོ། ། དེ་ནས་བདག་ཉིད་འཇམ་དཔལ་དུ་གསལ་བར་བསྒོམས་ལ། དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་གསོར་དྲིལ་བུ་གསིལ་ཞིང་། རྡོ་རྗེ་འགྲོས་ཀྱིས་བསྐོར་ཞིང་ས་གཞི་གཟུང་ངོ་། ། དེ་ནས་བདག་ཉིད་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་དབུས་སུ་བསྡད་དེ། ལས་ཐམས་ཅད་པའི་སྔགས་བརྗོད་ཅིང་སྡང་མིག་ཕྱོགས་བཅུར་བལྟ། རྡོ་རྗེ་ནམ་མཁའ་ལ་གསོར་ཞིང་མཚམས་བཅད་དོ། ། དེ་ནས་དྲི་སྣ་ཚོགས་དང་སྤོས་ཀྱི་ཆུས་སྦྱར་ལ་ལག་ཏུ་ཐོགས་ལ། པུས་མོ་གཡས་པའི་ལྷ་ང་ས་ལ་བཙུགས་ལ་འདི་སྐད་དོ། ། ཧཱུཾ་བཅོམ་ལྡན་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་ནི། ། དཀྱིལ་འཁོར་ཀུན་གྱི་བདག་པོ་སྟེ། ། སློབ་མ་རྣམས་ལ་བརྩེ་བ་དང་། ། དཀྱིལ་འཁོར་ཐུགས་རྗེའི་བདག་ཉིད་ཅན། ། དེ་དག་སློབ་མར་བཅས་པ་དང་། ། མགོན་པོ་བདག་ནི་འབྱུང་བར་འཚལ། ། ལས་ཐམས་ཅད་པའི་སྔགས་ཀྱི་དྲིའི་ཆུས་བྱུག་གོ། ། བདག་གི་ཐུགས་ཀར་ཐིག་སྐུད་ཀྱི་སྣ་གཅིག་གཟུང་། སློབ་མ་དེ་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེར་གསལ་བཏབ་ལ། ཐིག་སྐུད་དེ་ལྟེ་བའི་ཁུང་དུ་གཟུང་ལ། ། ཧཱུཾ་ནམ་མཁའ་གང་བའི་བཅོམ་ལྡན་འདས། ། ཁྱོད་ཀྱིས་སེམས་ཅན་འགྲོ་དོན་མཛད། ། ལས་ཐམས་ཅད་པའི་སྔགས་ཀྱིས་ཐིག་གདབ་པོ། ། ཐིག་སྐུད་ཀྱི་སྒྲ་ཡིས་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་ཐུགས་དམ་བསྐུལ་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཛད་པར་བསམ་མོ། ། ད་ནི་ས་ཚོན་བྱིན་གྱིས་བརླབ་སྟེ། ཨོཾ་ཧཱུཾ་སྭཱ་ཧྲཱི་ཧཱ་བྲིས་ལ་རིགས་ལྔའི་དགུག་གཞུག་བྱའོ། ། དེ་ཞུ་བས་རིན་པོ་ཆེ་ལྔའི་ཕྱེ་མར་གྱུར་ནས། དེས་བྲིས་ཏེ་གཡོན་པས་དེ་ནས་པདྨའི་གདན་རེ་དགོད། དེ་ལས་ལྷའི་འཕྲོ་འདུ་དང་བསྐྱེད་པ་གཞན་ནས་གསལ་ལོ། །

Contemplate that [the earth] dissolves into that very [deity]. This is the ritual for requesting the site. Then, clearly visualize yourself as Mañjuśrī. Next, brandishing the vajra and ringing the bell, circumambulate with the vajra-step and take possession of the ground. Then, sitting in the center of the maṇḍala, recite the mantra of all activities and gaze with a wrathful stare toward the ten directions. Brandishing the vajra in the sky, establish the boundary. Then, mixing various scents with incense water and holding it in your hand, place your right knee on the ground and say this: HŪṂ. Blessed Jñānasattva, Lord of all maṇḍalas, Out of compassion for the disciples, You who are the very nature of the maṇḍala’s compassion, Together with those disciples, O Protector, I, your servant, desire to proceed. Anoint [the ground] with the scented water of the mantra of all activities. Hold one end of the marking cord at your heart. Visualize the disciple as Vajrapāṇi and have them hold the other end of the cord at their navel. HŪṂ. Blessed One who fills the sky, You who act for the benefit of sentient beings, Lay the lines with the mantra of all activities. Contemplate that by the sound of the marking cord, the commitments of the Sugatas are invoked and they act for the benefit of sentient beings. Now, to consecrate the colored powders, write OṂ HŪṂ SVĀ HRĪḤ HĀ and perform the summoning and absorption of the five families. As they melt, they become the powder of the five precious gems. Using that, draw [the maṇḍala] and then, with the left hand, arrange a lotus seat for each. The emanation and absorption of the deities and their generation are clear from other sources.

terminologyསྔགས → “mantra”. སྔགས་པ is a mantra-practitioner, not 'the mantric one'.

definitionསྔགས “mantra” — A formula of words or syllables that are recited aloud or mentally in order to bring about a magical or soteriological effect or result. The term has been interpretively etymologized to mean “that which protects ( trā )

definitionཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ “Vajrapāṇi” — Vajrapāṇi means “Wielder of the Vajra.” In the Pali canon, he appears as a yakṣa guardian in the retinue of the Buddha. In the Mahāyāna scriptures he is a bodhisattva and one of the “eight close sons of the Buddha.” In t

adherencePinned rendering paraphrased here: god

checkAutomatic check: bracketed gloss waived.

termདཀྱིལ་འཁོར → maṇḍala

termསྔགས → mantra

termལྷ → god

termཐུགས་རྗེ → compassion

termཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ → Vajrapāṇi

termབཅོམ་ལྡན་འདས → the Blessed One

རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་འཇམ་དཔལ་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཆོ་ག་བླ་མ་སྡོམ་པ་བཟང་པོས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ། །

The ritual of the maṇḍala of Mañjuśrī, the king of tantras, composed by the guru Sumati, is complete.

Terminology used in this text (15)

Term	Rendering	×	Note
དཀྱིལ་འཁོར	maṇḍala	5
ལྷ	god	3	Standard 84000 rendering is 'god'; 'deity' where the text contrasts classes of beings.
བླ་མ	guru	2
ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ	Śākyamuni	2
ཡེ་ཤེས	wisdom	2	Distinguish from ཤེས་རབ (prajñā, 'insight'): ཡེ་ཤེས is the buddhas' non-dual wisdom, ཤེས་རབ the discriminating faculty o
ཀླུ	nāga	2	Serpent-deities, not 'dragons'. The Old Tibetan spelling ཀླུ is stable.
བཅོམ་ལྡན་འདས	the Blessed One	2	84000 harmonises on 'the Blessed One'. Do not alternate with 'Bhagavān' inside one text.
ཕྱག་འཚལ	homage	1
ལྷ་མོ	goddess	1
གཏོར་མ	offering cake	1	'Torma' is defensible for specialists; in a general text 'offering cake' says what it is.
སངས་རྒྱས	buddha	1	The title, not a name. In Old Tibetan the spelling is usually སངས་རྒྱས already; the plural sense ('the buddhas') is carr
སྔགས	mantra	1	སྔགས་པ is a mantra-practitioner, not 'the mantric one'.
ཐུགས་རྗེ	compassion	1
ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ	Vajrapāṇi	1
རྒྱལ་པོ	king	1

Colophon

Source: tengyur vol. 049_རྒྱུད་འགྲེལ།_ཚི.txt. Derge Kangyur/Tengyur e-text, Esukhia/Barom edition — public domain (mechanical reproduction).

Translation status: Not among 84000's published translations, and not in progress there. Translations published elsewhere have not been searched for, so one may exist. (source: 84000 catalogue + registry; checked 2026-11-10).

Set in Newsreader and EB Garamond; Tibetan in Noto Serif Tibetan; Chinese in Noto Serif SC.

Anuvāda · NaxiAI