The Concise Meaning of Both a Consideration and Specific Debates Regarding the Meaning of the Mañjuśrī Mantra called “A Lamp for the Names”

༄། ། འཇམ་དཔལ་གྱི་སྔགས་དོན་རྣམ་གཟིགས་དང་། ། ཉེ་བར་བསྡུས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་གེ་གཉིས་ཀྱི་དོན་བསྡུས་པ་མཚན་གྱི་སྒྲོན་མེ་བཞུགས་སོ། ། ༄༅༅། ། ཀླུ་རིགས་མཆོག་ཏུ་སངས་རྒྱས་ཀྱང་། ། ཀུན་དུ་གཟིགས་པས་གདོད་བྱོན་པ། ། སངས་རྒྱས་ཀུན་བསྐྱེད་ཡབ་འགྱུར་ཞེས། ། མཚན་གསོལ་འཇམ་དབྱངས་དེར་བཏུད་ནས། ། རྙེད་ལ་གདུ་སོགས་ཕྱིར་མིན་གྱི། ། མ་འདྲེས་མཚན་ལ་དད་སེམས་ཀྱིས། ། བདག་དྲན་ཕྱིར་བྱས་འགལ་བ་མེད། ། གཞན་དུ་གྱུར་ནའང་དེ་མི་འགལ། ། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་ཡེ་ཤེས་སྐུ། ། གཙུག་ཏོར་ཆེན་པོ་ཚིག་བདག་གི། མཚན་རྣམས་ཡང་དག་བརྗོད་པ་ལ། ། སྤྱི་དོན་བཅུ་བཞི་དེར་བསྡུས་བཞི། ། དེ་ལ་སྤྱི་དོན་བཅུ་བཞི་ཡི། ། རྣམ་པར་དབྱེ་བར་བྱ་བ་ནི། ། ཞུས་ནས་སླར་གསུངས་རིགས་དྲུག་གཟིགས། ། རྫུ་འཕྲུལ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་དང་། ། རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་དཀྱིལ་འཁོར་དང་། ། རྣམ་པར་སྣང་མཛད་མི་བསྐྱོད་དང་། ། ཚེ་དཔག་མེད་དང་རིན་ཆེན་འབྱུང་། ། དོན་ཡོད་འཁོར་ལོ་དག་བསྟོད་པ། ། ཕན་ཡོན་དང་ནི་སྔགས་རིང་དང་། ། བསྡུས་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའོ། ། ཞུས་ལ་ཚིགས་བཅད་བཅུ་དྲུག་སྟེ། ། དེ་ལ་ནང་གསེས་རྣམ་པ་བདུན། ། གང་གིས་ཞུས་ལ་ཚིགས་བཅད་ལྔ། ། གང་ལྟར་ཞུས་ལ་ཚིགས་བཅད་གཅིག། གང་ཕྱིར་ཞུས་ལ་གཉིས་སུ་གནས། ། གང་ལ་ཞུས་ལ་གཅིག་ཡིན་ནོ། ། གང་ཞུས་པ་ལ་ཚིགས་བཅད་བཞི། ། ཇི་སྐད་ཞུས་པའི་དོན་བཞིན་དུ། ། སྒྲུབ་པར་ཁས་བླངས་པ་ལ་གཉིས། ། དེ་ཕྱིར་གུས་ཉན་ཚིགས་བཅད་གཅིག། སླར་གསུངས་པ་ལ་ཚིགས་བཅད་དྲུག། ནང་གི་དབྱེ་བ་རྣམ་པ་བདུན། ། གང་གིས་གསུངས་ལ་ཚིག་རྐང་གཉིས། །

The Lamp of Names: A Summary of the Meaning of the Two Works, "The Vision of the Meaning of Mañjuśrī’s Mantra" and "The Concise Treatise on Reasoning," is contained herein. Although he attained buddhahood within the supreme nāga lineage, he appeared first through universal vision. To the one named Mañjughoṣa, the father who gives birth to all buddhas, I bow. This was not written out of a desire for gain and the like, but with a mind of faith in the unadulterated name, for the sake of my own recollection; thus, there is no contradiction. Even if it were otherwise, it would not be contradictory. Regarding the "Perfect Expression of the Names" of the Great Uṣṇīṣa, the wisdom body of all buddhas and the master of speech, the general meaning is summarized in fourteen sections. As for the detailed classification of those fourteen general topics: the request and the subsequent reply, the vision of the six classes of beings, the miraculous manifest enlightenment, the maṇḍala of the Great Vajradhara, Vairocana, Akṣobhya, Amitāyus, Ratnasambhava, Amoghasiddhi, the wheels, the praises, the benefits, the long mantra, and the summary verses. The request consists of sixteen verses, which are further divided into seven parts: five verses on who requested it, one verse on how it was requested, two verses on why it was requested, one verse on to whom it was requested, four verses on what was requested, and two verses on the commitment to practice according to the meaning of what was requested. Then, there is one verse on listening with devotion. The subsequent reply consists of six verses, which are further divided into seven parts, beginning with two lines on who spoke.

གང་ལྟར་གསུངས་ལ་ཤློ་ཀ་གཉིས། ། གང་ལ་གསུངས་ལ་ཤློ་ཀ་ཕྱེད། ། གང་ཕྱིར་གསུངས་ལ་ཚིག་རྐང་གཉིས། ། གང་གསུངས་པ་ལ་རྐང་པ་གསུམ། ། རྣ་གཏོད་ཉོན་ཅིག་འདོམས་པ་ལ། ། ཚིགས་བཅད་ཕྱེད་དང་གཉིས་སུ་བཞེད། ། གནང་ནས་གཏང་རག་ཕུལ་རྐང་གཅིག། རིས་དྲུག་གཟིགས་ལ་ཚིགས་བཅད་གཉིས། ། འདིས་གཟིགས་དང་པོ་ཚིག་རྐང་གཉིས། ། དེ་འོག་ཚིག་གཅིག་སྤྱི་ལ་གཟིགས། ། ལྷ་དྲུག་དོན་ཡོད་རྣམ་སྣང་མཛད། ། མི་བསྐྱོད་མཐའ་ཡས་རིན་ཆེན་འབྱུང་། ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དང་དྲུག་རིམ་བཞིན། ། གཞུང་ལུགས་གཞན་ལ་གཞན་དུ་སྣང་། ། དེ་ལ་གཟིགས་ནས་འདི་མཚན་བརྗོད། ། དཀྱིལ་འཁོར་དྲུག་དང་བསྟོད་པ་དང་། ། ཕན་ཡོན་སྔགས་རིགས་བསྡུས་སོགས་ཀྱི། ། གཞུང་ཚད་མཚན་དོན་གོ་རིམ་བཞིན། ། རང་རང་སྐབས་སུ་འོག་ནས་འཆད། ། བསྡུས་པའི་དོན་བཞིར་གཞག་པ་ཡིན། ། རྣམ་པར་དབྱེ་བར་བྱ་བ་ནི། ། ཞུས་དང་སླར་གསུངས་རིགས་དྲུག་གཟིགས། ། དམིགས་པའི་ཡུལ་དུ་གཞག་པར་བྱ། ། མངོན་རྟོགས་དཀྱིལ་འཁོར་དྲུག་དང་བསྟོད། ། སྔགས་རིང་དང་དགུས་ཉམས་བླང་ཐབས། ། ཕན་ཡོན་གྱིས་ནི་བསྐྱེད་པ་དང་། ། ཐོབ་བྱའི་འབྲས་བུ་བསྟན་པ་ཡིན། ། བསྡུས་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ལྔས། ། དམིགས་ཐབས་འབྲས་བུ་གསུམ་བསྡུས་བསྟན། ། འདིས་ཞུས་འདིས་གསུངས་འདི་གསུངས་གསུམ། ། འཁོར་དང་སྟོན་པ་རྣམ་པ་གསུམ། ། མཆོག་གསུམ་རྒྱུ་འབྲས་ཐབས་དང་གསུམ། ། ཐོབ་བྱའི་ཡུལ་དུ་གཞག་པ་ཡིན། ། གཞན་ཡང་ཞུས་ལན་གཟིགས་པ་གསུམ། ། ཐབས་དང་དེ་བཞིན་ཤེས་རབ་དང་། ། གཉིས་སུ་མེད་དང་རྣམ་གསུམ་དུ། ། ནང་གི་ཚེ་ན་གཞག་པ་ཡིན། ། ཉམས་སུ་བླང་བའི་ཐབས་དག་ནི། །

Regarding what was spoken, there are two verses; regarding to whom it was spoken, there is half a verse; regarding why it was spoken, there are two lines; regarding what was spoken, there are three lines. Regarding the instruction to "listen with attentive ears," it is held to be one and a half verses. Regarding the offering of thanks after permission was granted, there is one line. Regarding the vision of the six realms, there are two verses. Regarding the first vision by this [text], there are two lines; the line following that is the vision of the general [state]. The six deities are Amoghasiddhi, Vairocana, Akṣobhya, Amitābha, Ratnasambhava, and Vajrasattva, in that order. In other systems, they appear differently. Having seen that, this title is expressed. Regarding the six maṇḍalas, the praises, the benefits, the types of mantras, the summaries, and so forth, the extent of the texts, the meaning of the title, and the sequence will be explained in their respective places below. Thus, they are established as four summarized points. As for the detailed classification: the request, the response, and the vision of the six realms are to be established as the objects of focus. The clear realizations, the six maṇḍalas, the praises, the long mantras, and the nine [sections] are the methods of practice. The benefits demonstrate the generation [of the deity] and the result to be attained. By the five summarized verses, the three—object, method, and result—are shown in summary. These three—"requested by this," "spoken by this," and "this was spoken"—are the three aspects of the retinue, the teacher, and the Three Jewels. The three—cause, result, and method—are established as the objects to be attained. Furthermore, the three—request, response, and vision—are established as the three internal aspects: method, insight, and non-duality. As for the methods of practice:

རྣལ་འབྱོར་གཞུང་གི་འཁོར་ལོ་སྟེ། ། དེ་ཡང་ཕྱི་ནང་དབྱེ་བ་ཡིས། ། རྣམ་པ་གཉིས་སུ་བསྟན་པ་ཡིན། ། ཕྱི་རོལ་ལ་ཡང་རྣམ་གསུམ་སྟེ། ། སྙིང་ག་ཤེས་རབ་འཁོར་ལོ་དང་། ། ཕོ་བྲང་ལྷ་ཡི་འཁོར་ལོ་དང་། ། འཁྲུལ་འཁོར་ལས་ཀྱི་འཁོར་ལོའོ། ། ནང་གི་འཁོར་ལོ་གཅིག་ཉིད་དེ། ། ལུས་གནས་རྩ་ཡི་འཁོར་ལོའོ། ། འཁོར་ལོ་བཞི་པོ་དེ་དག་ལ། ། རེ་རེ་ལ་ཡང་བདུན་བདུན་ནོ། ། དེ་ལ་ཤེས་རབ་འཁོར་ལོ་ནི། ། ཇི་ལྟར་རྣམ་པར་བསམ་ཞེ་ན། ། དང་པོར་རང་རང་འདོད་པའི་ལྷ། ། ས་བོན་མདོག་དང་སོ་སོའི་རྒྱ། ། དེ་ཐུགས་དང་པོའི་སངས་རྒྱས་ནི། ། ཞལ་ལྔ་ཕྱག་བརྒྱད་ཀུན་ཐུན་མོང་། ། དེ་ཡི་ཐུགས་ཀར་འཁོར་ལོ་ནི། ། རིགས་དྲུག་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་དྲུག། བསྡུས་པ་དང་ནི་བདུན་གྱུར་ཏེ། ། ལྟེ་བ་རྩིབས་དང་རྩིབས་རྟེན་ཅན། ། ལྟེ་བ་མུ་ཁྱུད་གཉིས་ཀྱིས་བསྐོར། ། རྩིབས་རྟེན་མུ་ཁྱུད་གཉིས་ཡོད་པ། ། ལྟེ་བའི་མུ་ཁྱུད་ནང་མ་ལ། ། སྔགས་རིང་གཉིས་ཕྱི་རྩ་བ་དགོད། ། ཕྱི་ལ་ཨཱ་ལི་རྣམས་དགོད་དེ། ། རྩིབས་རྟེན་མུ་ཁྱུད་ནང་མ་ལ། ། སྔགས་རིང་གཉིས་ཕྱེ་ཕྲེང་སྔགས་དགོད། ། ཕྱི་ལ་ཀཱ་ལི་ལེགས་པར་དགོད། ། མུ་ཁྱུད་སྔགས་དང་མདོག་དཀར་མཚུངས། ། རྩིབས་གྲངས་སོ་སོའི་དང་པོ་ལ། ། དྲུག་སྟེ་སྔགས་དྲུག་མཚན་རེ་དགོད། ། མདོག་དྲུག་ལྡན་པར་དགོད་པར་བྱ། ། དབུས་སུ་ཨ་ནི་དཀར་པོར་བཀོད། ། སོ་སོར་རྟོག་པའི་རྩིབས་བརྒྱད་ལ། ། བཛྲ་ཏིཀྵྞཱ་ལ་སོགས་དགོད། ། ཡིག་འབྲུ་རེ་རེ་ཁ་དོག་དམར། ། དབུས་སུ་ཧྲཱིཿཡང་ཁ་དོག་མཐུན། ། མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་རྩིབས་ཀྱི་བརྒྱད། ། དུཿཁ་ཙྪེ་ད་ལ་སོགས་པ། །

The wheel of the yoga scriptures is taught to be of two types, distinguished by the outer and the inner. The outer wheel is also of three kinds: the wisdom wheel at the heart, the deity wheel of the palace, and the activity wheel of the yantra. The inner wheel is a single one: the wheel of the channels abiding in the body. Regarding those four wheels, each one has seven [features]. As for how the wisdom wheel is to be visualized: first, the seed syllable, color, and respective mudrā of one's chosen deity; then, the heart of the Primordial Buddha, who has five faces and eight arms, common to all. At his heart is a wheel that is of six types according to the divisions of the six families, or seven when condensed. It consists of a hub, spokes, and a rim; the hub is encircled by two rims. There are two rims for the spokes. On the inner rim of the hub, the two long mantras are arranged at the base. On the outside, the vowels (āli) are arranged. On the inner rim of the spokes, the two long mantras and the garland mantra are arranged. On the outside, the consonants (kāli) are properly arranged. The mantra on the rim is identical in color to the [hub]. On the first of each of the number of spokes, the six mantras are arranged, each with its respective name. They should be arranged possessing the six colors. In the center, the letter A is placed white. On the eight spokes of discerning wisdom, VAJRA-TĪKṢṆA and so forth are arranged. Each syllable is red in color; in the center, the syllable HRĪḤ is also of a corresponding color. On the eight spokes of the mirror-like [wisdom], DUḤKHA-CCHEDA and so forth [are arranged].

འབྲུ་རེ་རེ་སྟེ་ཁ་དོག་སྔོ། ། ལྟེ་དབུས་ཧཱུཾ་ཡང་མདོག་མཆོག་སྔོ། ། ཆོས་དབྱིངས་ཡེ་ཤེས་རྩིབས་བཅུ་པ། ། རྩིབས་རྣམས་ཀུན་ལ་དགོད་པ་ནི། ། པྲཛྙཱ་ཛྙཱ་ན་ལ་སོགས་བཅུ། ། དབུས་ཀྱི་ཨ་དང་དེ་ཀུན་དཀར། ། བྱ་གྲུབ་ཡེ་ཤེས་འཁོར་ལོ་ནི། ། རྩིབས་བརྒྱད་ཛྙཱ་ན་ཀཱ་ལ་སོགས། ། རྩིབས་རེ་འབྲུ་རེ་ལྟེ་བར་ཨཱ། ། ཤིན་ཏུ་མཛེས་པའི་ལྗང་གུའོ། ། མཉམ་ཉིད་འཁོར་ལོ་རྩིབས་བརྒྱད་པ། ། དེ་ལ་བཱ་གཱི་ཤྭ་ར་སོགས། ། འབྲུ་རེ་དགོད་ཅིང་ཁ་དོག་སེར། ། དབུས་སུ་ཨོཾ་ཡང་རབ་ཏུ་སེར། ། དྲུག་པའི་འཁོར་ལོ་རྩིབས་བརྒྱད་པ། ། ཨ་ར་པ་ཙ་ལ་སོགས་པ། ། ཡིག་དགུ་གཅིག་ལ་གཉིས་དགོད་བྱ། ། དབུས་སུ་ཨཱ་ནི་རབ་ཏུ་དཀར། ། ཤེས་རབ་འཁོར་ལོའི་ལྟེ་བ་རུ། ། དང་པོ་ལ་ནི་ཡེ་ཤེས་སེམས། ། ཐུན་མོང་མཚན་དང་ལྡན་པར་བསམ། ། གཞན་ལ་མཚན་ཡང་སོ་སོ་སྟེ། ། སོ་སོར་རྟོག་ལ་རྡོ་རྗེ་རྣོ། ། མེ་ལོང་རལ་གྲི་སྡུག་བསྔལ་གཅོད། ། ཆོས་དབྱིངས་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་སོ། ། བྱ་བ་གྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་སྐུ། ། མཉམ་པ་ཉིད་ལ་ངག་དབང་ཕྱུག། རྡོ་རྗེ་སེམས་ལ་མཚན་མཆོག་ནི། ། ཨ་ར་པ་ཙ་ན་ཞེས་པ། ། མདོག་དང་ཕྱག་མཚན་སོ་སོར་བསམ། ། མངོན་རྟོགས་ལ་ནི་ཚིགས་བཅད་གསུམ། ། ཚིགས་བཅད་དངོས་གཅིག་སྔགས་ལ་གཉིས། ། དེ་ལྟར་ཤེས་རབ་འཁོར་ལོ་ནི། ། གཞུང་ཚད་བཅས་པ་ལེགས་བསྟན་ནས། ། ད་ནི་ཕོ་བྲང་ལྷ་འཁོར་ལོ། ། དེ་ཡི་དབྱེ་བ་བསྟན་པར་བྱ། ། རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཆེ་ཞེས་པ། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་ནི། ། ལྔ་ཡི་རང་བཞིན་དྲུག་པ་སྟེ། ། རྩ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལྷ་དང་མཚན། ། གཙོ་བོའི་ཐུགས་ཀའི་ཡེ་ཤེས་སེམས། །

Each syllable is blue in color; the HŪṂ at the center of the hub is also a supreme blue. The ten-spoked wheel of the wisdom of the dharmadhātu has the ten syllables beginning with prajñājñāna arranged upon all its spokes; the central A and all of them are white. The eight-spoked wheel of the all-accomplishing wisdom has the syllables jñānakāla and so forth; one syllable is placed on each spoke, and the Ā at the hub is a most beautiful green. The eight-spoked wheel of equality has the syllables vāgīśvara and so forth arranged one by one, and they are yellow in color; the OṂ in the center is also intensely yellow. The eight-spoked wheel of the sixth [wisdom] has the nine syllables arapacana and so forth; two syllables are to be placed upon each of the nine characters. The Ā in the center is intensely white. At the hub of the wheel of insight, one should visualize the wisdom-being (jñānasattva) of the first [wheel] as possessing the common marks. For the others, the names are also distinct: for the wheel of discernment, it is "Vajra-sharp"; for the mirror-like, "Sword that cuts suffering"; for the dharmadhātu, "Wisdom of insight"; for the all-accomplishing wisdom, "Body"; for equality, "Lord of Speech" (Vāgīśvara); and for Vajrasattva, the supreme name is "Arapacana." One should visualize their respective colors and hand-symbols. Regarding the visualization, there are three verses; the actual verses are one, and there are two for the mantra. Having thus clearly taught the wheel of insight along with its textual measure, I shall now explain the divisions of the palace and the deity wheels. "The great Vairocana" refers to the Vajra of Bodhicitta, which is the sixth, the nature of the five; these are the deities and names of the root maṇḍala, the wisdom-beings at the heart of the principal deity.

འདི་ལྟར་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས། ། མཚན་རྣམས་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་བཞེད། ། དེ་ཡི་ཐུགས་ཀའི་ཟླ་དཀྱིལ་ན། ། མཚན་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཡིན་ཏེ། ། རྫོགས་སངས་རྒྱས་དང་ཨ་ལས་བྱུང་། ། དེ་སྟེང་ཨ་ལ་རྣམ་གསུམ་སྟེ། ། ཨ་ནི་ཡིག་འབྲུ་ཀུན་མཆོག་དང་། ། དོན་ཆེན་ཞེས་ནི་འབྱུང་བ་དང་། ། ཡི་གེ་དམ་པ་ཞེས་པ་གསུམ། ། དེ་ལྟར་དེ་དག་གསུམ་པོ་ནི། ། མཚན་མཆོག་རྣམ་པ་བདུན་དུ་བཞེད། ། གསང་བའི་ཡུམ་བཞིའི་རྣམས་ལ་ནི། ། ཁོང་ནས་བྱུང་དང་སྐྱེ་མེད་གཉིས། ། སཏྭ་བཛྲི་མ་ཡི་མཚན། ། ཚིག་ཏུ་བརྗོད་པ་སྤངས་གཅིག་པུ། ། རཏྞ་བཛྲི་མ་ཡི་མཚན། ། བརྗོད་པ་ཀུན་གྱི་རྒྱུ་མཆོག་ཉིད། ། དྷརྨ་བཛྲི་མ་ཡི་མཚན། ཚིག་ཀུན་ཤེས་ནི་འབྱུང་བ་དང་། ། རབ་ཏུ་གསལ་བྱེད་མ་དང་གཉིས། ། ཀརྨ་བཛྲི་མ་ཡི་མཚན། ། དེ་དག་ལ་ནི་མཚན་དྲུག་སྟེ། ། དང་པོ་ཐ་མ་གཉིས་གཉིས་སོ། ། རྒྱལ་བ་ལྔ་ལ་ཚན་གསུམ་གསུམ། ། ཚིག་རྐང་དང་པོ་གཉིས་གཉིས་སོ། ། གོང་མ་གོང་མ་ལ་གཉིས་གཉིས། ། འོག་མ་འོག་མ་རེ་རེ་ལ། ། མཆོད་པ་ཆེན་པོ་ཆགས་ཆེན་ནས། ། ཁྲོ་བ་ཆེན་པོ་དགྲ་ཆེའི་མཐར། ། རྒྱལ་རྣམས་བཅོ་ལྔ་ཡུམ་བཞི་དྲུག། ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་དག་ཏུ་བཤད། ། འདོད་པ་ཆེ་དང་བདེ་བ་ཆེ། ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དང་རྒྱལ་པོ་གཉིས། ། དགའ་བ་ཆེ་དང་མགུ་ཆེ་གཉིས། ། ཆགས་པ་དང་ནི་ལེགས་པའི་མཚན། ། ཚིག་རྐང་གཉིས་ལ་བཞིར་བཞེད་དེ། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་མཚན་རྣམས་སོ། ། གཟུགས་ཆེ་ལུས་ཀྱང་ཆེ་བ་ནས། ། དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་ཡངས་པ་ཡིན། ། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཅིག་ལ་ནི། ། སེམས་དཔའ་བཞི་སྟེ་མཚན་རྣམས་ལྔ། ། གཟི་བརྗིད་མཆོག་ཆེ་ལུས་ཆེ་གཉིས། །

In this way, the Buddha, the Bhagavān, is held to have two types of names. Within the moon maṇḍala at his heart, there are two types of names: the Perfect Buddha and that which arises from the syllable A. Above that, there are three aspects of A: the syllable that is the supreme of all, that which is said to be of great significance, and the sublime letter—these three. Thus, these three are held to be the seven supreme names. Regarding the four secret consorts, there are two: that which emerges from within and the unborn. The name of Sattvavajrī is the sole abandonment of verbal expression. The name of Ratnavajrī is the supreme cause of all expression. The name of Dharmavajrī is the emergence of the knowledge of all words and the one who makes them perfectly clear—these two. The name of Karmavajrī consists of six names, with two each for the first and the last. For the five Victors, there are three sets of three; the first two lines of each are two each, and for each of the subsequent ones, there are two each. For each of the lower ones, there is one each. From "Great Offering, Great Passion" up to "Great Wrath, Great Enemy," the fifteen Victors and the six consorts are explained as twenty-one. "Great Desire and Great Bliss," "Vajrasattva and King," "Great Joy and Great Delight," and "Passion and the Name of Excellence"—these are held to be four names for each of the two lines; these are the names of the Bodhisattvas. From "Great Form and Great Body" up to "The Great Maṇḍala is Vast," in a single verse, there are four Sattvas and five names. "Supreme Splendor and Great Body" are two.

དེ་དག་དབང་བསྐུར་སེམས་དཔའ་བཞི། ། ཤེས་རབ་མཚོན་ཆེན་འཆང་བ་ནས། ། སྣང་བ་ཆེན་པོ་གསལ་ཆེའི་མཐར། ། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཅིག་ལ་ནི། ། སེམས་དཔའ་བཞི་སྟེ་མཚན་མཆོག་བདུན། ། རྐང་པ་དང་པོ་རྡོ་རྗེ་ཆོས། ། མཚན་མཆོག་གཅིག་ཏུ་ཤེས་པར་བྱ། ། རྣོན་པོ་ལ་ནི་གཉིས་ཡིན་ཏེ། ། ཉོན་མོངས་ལྕགས་ཀྱུ་ཆེ་དང་མཆོག། རྒྱུ་ལ་གྲགས་ཆེན་སྙན་གྲགས་གཉིས། ། སྨྲ་ལ་སྣང་ཆེ་གསལ་ཆེ་གཉིས། ། ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔར་གྲགས་པ་ཡིན། ། མཁས་པ་སྒྱུ་འཕྲུལ་ཆེ་འཆང་ནས། ། སྒྱུ་འཕྲུལ་ཆེན་པོ་མིག་འཕྲུལ་མཐར། ། ཚིགས་བཅད་གཅིག་ལ་སེམས་དཔའ་བཞི། ། མཚན་རྣམས་དྲུག་ཏུ་བཞེད་པ་ཡིན། ། མཁས་པ་སྒྱུ་འཕྲུལ་ཆེ་འཆང་གཉིས། ། རྡོ་རྗེ་ལས་སུ་ཤེས་པར་བྱ། ། སྒྱུ་འཕྲུལ་ཆེ་དང་དོན་གྲུབ་པ། ། རྡོ་རྗེ་བསྲུང་བའི་མཚན་ཡིན་ནོ། ། ལྷག་མ་གཉིས་ལ་རེ་རེའོ། ། སེམས་དཔའ་དེ་དག་བཞི་པོ་ནི། ། ལས་ཀྱི་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཡིན་ནོ། ། སེམས་དཔའ་བཅུ་དྲུག་རྣམས་ལ་ནི། ། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཕྱེད་དང་བཞི། ། མཚན་རྣམས་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་ཏེ། ། སེམས་དཔའི་བསྡུས་དོན་དེ་ཡིན་ནོ། ། སྦྱིན་བདག་ཆེན་པོ་ཞེས་པ་ནས། ། སྨོན་ལམ་ཡེ་ཤེས་རྒྱ་མཚོའི་བར། ། ཕ་རོལ་ཕྱིན་བཅུའི་ཚིགས་བཅད་གཉིས། ། ལྷ་མོ་བརྒྱད་དང་སྒོ་མར་བཞེད། ། སྦྱིན་བདག་ཆེན་དང་གཙོ་བོ་གཉིས། ། སྒེག་མོ་ཡི་ནི་མཚན་ཡིན་ནོ། ། ཚུལ་ཁྲིམས་ཆེན་དང་འཆང་མཆོག་ནི། ། ཕྲེང་བ་མ་ལ་གཉིས་སུ་བཞེད། ། བཟོད་ཆེན་འཆང་དང་བརྟན་པ་གཉིས། ། གླུ་མ་ཡི་ནི་མཚན་ཡིན་ནོ། ། བརྩོན་འགྲུས་ཆེ་དང་བརྟུལ་བ་གཉིས། ། གར་མཁན་མ་ཡི་མཚན་ཡིན་ནོ། ། མེ་ཏོག་མ་ལ་མཚན་གཅིག་སྟེ། །

Those are the four Bodhisattvas of empowerment. From "Wielding the great weapon of insight" to "The limit of great appearance and great clarity," in a single verse there are four Bodhisattvas, making seven supreme names. The first line is Vajradharma; it should be known as one supreme name. For "Sharp," there are two: "Great hook of afflictions" and "Supreme." For "Cause," there are two: "Great renown" and "Fame." For "Speech," there are two: "Great appearance" and "Great clarity." These are renowned as the Wisdom Bodhisattvas. From "The wise one, holder of the great illusion" to "The limit of the great illusion and the magical display," in a single verse there are four Bodhisattvas; these are asserted as six names. "The wise one, holder of the great illusion" are two; they should be known as Vajrakarma. "Great illusion" and "Accomplished purpose" are the names of Vajrarakṣa. For the remaining two, there is one each. Those four Bodhisattvas are the Action Bodhisattvas. For the sixteen Bodhisattvas, there are three and a half verses; there are twenty-two names, which is the summary of the Bodhisattvas. From "Great benefactor" to "Ocean of aspiration and wisdom," these two verses on the ten perfections are asserted as the eight goddesses and the gatekeepers. "Great benefactor" and "Lord" are the two names of Lāsyā. "Great ethical discipline" and "Supreme holder" are asserted as the two for Mālā. "Great patience" and "Holder of stability" are the names of Gītā. "Great diligence" and "Vow" are the names of Nṛtyā. For Puṣpā, there is one name.

བསམ་གཏན་ཆེན་པོའི་ཏིང་འཛིན་གནས། ། ཤེས་རབ་ཆེ་དང་ལུས་འཆང་གཉིས། ། བདུག་པ་མ་ཡི་མཚན་ཡིན་ནོ། ། བསམ་གཏན་ཞེས་པ་མར་མེ་མ། ། ཐབས་ཆེན་ཞེས་པ་དྲི་ཆབ་མ། ། སྟོབས་ནི་དད་སོགས་རྣམ་པ་ལྔ། ། ཡེ་ཤེས་རྒྱ་མཚོ་མཐོང་སྒོམ་གཉིས། ། ཡན་ལག་བདུན་དང་འཕགས་ལམ་བརྒྱད། ། སྟོབས་དང་ཡེ་ཤེས་སྒོམ་པར་བཞེད། ། གསང་མཆོད་ལ་བརྒྱད་ཕྱི་ལ་ལྔ། ། སྒོ་བ་ལ་གཉིས་སྤྱིར་བཅོ་ལྔ། ། བྱམས་ཆེན་རང་བཞིན་ཞེས་པ་ནས། ། མཁས་པ་ཆེན་པོ་ཐབས་ཆེའི་བར། ། ཚིག་རྐང་བཞི་ལ་རིམ་བཞིན་དུ། ། ཤར་ཕྱོགས་གནས་པའི་སྐལ་བཟང་བཞི། ། ཚིག་རྐང་དང་པོ་བྱམས་པ་ཡིན། ། སྙིང་རྗེ་དང་ནི་བློ་མཆོག་གཉིས། ། འཇམ་དཔལ་གྱི་ནི་མཚན་ཡིན་ནོ། ། སྤོས་གླང་ཤེས་རབ་བློ་ཆེན་གཉིས། ། མཁས་པ་ཆེ་དང་ཐབས་ཆེ་གཉིས། ། ཡེ་ཤེས་ཏོག་གི་མཚན་ཡིན་ནོ། ། ལྷོ་ཡི་སེམས་དཔའ་རྣམ་བཞི་ནི། ། རྫུ་འཕྲུལ་སྟོབས་ལྡན་བཟང་སྐྱོང་གི། ། ཤུགས་ཆེན་མགྱོགས་པ་ཆེན་པོ་ནི། ། བློ་གྲོས་རྒྱ་མཚོའི་མཚན་ཡིན་ནོ། ། རྫུ་འཕྲུལ་ཆེན་པོ་ཆེར་གྲགས་པ། ། བློ་གྲོས་མི་བཟད་པ་ཡི་མཚན། ། སྤོབས་པ་བརྩེགས་པ་ཞེས་བྱ་བ། ། སྟོབས་ཆེན་ཕ་རོལ་གནོན་གཅིག་པུ། ། ནུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་སེམས་དཔའ་བཞི། ། སྲིད་པའི་རི་བོ་ཆེ་འཇོམས་ནས། ། འཇིགས་ཆེན་འཇིགས་པར་བྱེད་པའི་མཐར། ། མཐུ་ཆེན་ཐོབ་དང་ངན་སོང་འདྲེན། ། མྱ་ངན་འཇོམས་དང་དྲ་བ་ཅན། ། གོ་རིམ་བཞིན་དུ་ཚིག་རེ་ལ། ། མཚན་ཡང་རེ་རེ་དག་ཏུ་འདོད། ། བྱང་ཕྱོགས་ཀྱི་ཡང་སེམས་དཔའ་བཞི། ། མགོན་པོ་རིགས་མཆོག་ཆེན་པོ་ནས། ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཚུལ་མཆོག་མཐར། ། གོ་རིམ་བཞིན་དུ་ལེགས་སྦྱར་ཏེ། །

Abiding in the samādhi of great meditative concentration, Possessing great insight and a physical body—these two Are the names of Dhūpā. "Meditative concentration" is Dīpā, And "great skillful means" is Gandhā. The powers are the five types, such as faith; The ocean of wisdom consists of the two: seeing and meditation. The seven branches and the eightfold noble path Are asserted to be the cultivation of power and wisdom. Regarding the secret offerings, there are eight; the outer, five; And the gatekeepers, two—making fifteen in total. From the words "the nature of great love" Up to "the great sage of great skillful means," In these four lines, respectively, Are the four Fortunate Ones residing in the eastern direction. The first line is Maitreya; "Compassion" and "supreme intellect" Are the names of Mañjuśrī. "Gandhahastin" and "great insight" And "great sage" and "great skillful means" Are the names of Jñānaketu. The four bodhisattvas of the south Are Ṛddhibalavat and Bhadrapāla. "Great power" and "great speed" Are the names of Sāgaramati. "Great miraculous power" and "great renown" Are the names of Akṣayamati. "Accumulation of eloquence" And "great power that subdues others" Are the four bodhisattvas of the western direction. From "crushing the great mountain of existence" Up to "causing fear to the greatly fearful," Including "attaining great might," "leading from the lower realms," "Destroying sorrow," and "the one with the net"— Each line is asserted to have one name in sequence. The four bodhisattvas of the north Are from "Protector, supreme lineage" Up to "the supreme system of the Great Vehicle." These are arranged in their proper order.

མགོན་པོ་རིགས་དང་མཆོག་ཆེན་གཉིས། ། ཟླ་འོད་གཞོན་ནུའི་མཚན་ཡིན་ནོ། ། འོད་དཔག་མེད་དང་ནམ་མཁའ་མཛོད། ། སྒྲིབ་པ་རྣམ་པར་སེལ་དང་གསུམ། ། ཚིག་གསུམ་མཚན་གསུམ་གོ་རིམ་བཞིན། ། ཚིགས་བཅད་དག་ནི་བཅུ་བཞི་སྟེ། ། མཚན་དོན་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་དྲུག་བཞེད། ། རིགས་བསྡུས་ཚེ་ན་དབུས་དཀྱིལ་འཁོར། ། བདེ་གཤེགས་དཀྱིལ་འཁོར་ལྷ་རྣམས་ནི། ། སེང་གེ་དང་ནི་རབ་གསལ་བྱེད། ། ཐུབ་པ་དང་ནི་མེ་ཏོག་དང་། ། མེ་ཏོག་མཛེས་དང་སྤྱན་བཟང་པོ། ། ཀུན་དེད་དཔོན་དང་ཕྱག་རྒྱ་ཆེ། ། སྟོབས་པོ་ཆེ་དང་རྒྱུ་སྐར་རྒྱལ། ། སྨན་པ་དང་ནི་གྲགས་པ་དང་། ། རྒྱལ་མཚན་དང་ནི་འོད་ཟེར་ཆེ། ། གྲོལ་ཕུང་དང་ནི་རྣམ་སྣང་མཛད། ། ཉི་བཟང་པོ་དང་ཟླ་བ་བཟང་། ། འོད་ཟེར་ཅན་དང་འོད་འཕྲོ་བཟང་། ། མྱ་ངན་མེད་དང་དེ་བཞིན་སྐར། ། འོད་འཕྲོ་འཛིན་དང་ཡོན་ཏན་འོད། ། དོན་སྟོན་པ་དང་མར་མེ་ལྡན། ། རབ་བཟང་དང་ནི་སྨན་བཟང་པོ། ། དཔའ་བོ་དང་ནི་མཛོད་སྤུ་དང་། ། བརྟན་པོ་དང་ནི་དཔལ་གྱི་ལྷ། ། མཐོང་བར་དཀའ་དང་ཡོན་ཏན་འོད། ། སྐྲ་ཅན་དང་ནི་གྲངས་ཅན་དང་། ། ཚངས་པའི་དབྱངས་དང་བརྟན་པའི་མཚམས། ། རིག་པ་ལྡན་དང་འོད་མཛད་པ། ། རི་བོ་ཆེ་དང་རྡོ་རྗེ་ཆེ། ། རྒྱལ་མིན་དང་ནི་འཇིགས་མེད་པ། ། རིན་པོ་ཆེ་དང་པདྨ་དང་། ། སྟོབས་སྡེ་ཅན་དང་མེ་ཏོག་འོད། ། ཡེ་ཤེས་འོད་དང་ལྷ་ཆེན་པོ། ། ཚིག་གི་བདག་དང་སྣང་མཐའ་ཡས། ། ཀླུས་སྦྱིན་དང་ནི་བསྟན་པའི་རིམ། ། དོན་ཡོད་མཐོང་དང་དབང་པོ་སྦྱིན། ། མི་ལྷུང་བ་དང་སེང་རྒྱལ་མཚན། ། རྒྱལ་བ་དང་ནི་ཚོགས་པ་པོ། ། དགའ་བའི་རྒྱལ་དང་དོན་འདོད་པ། །

The Protector, the Family, and the Great Supreme—these are the names of Candraprabhakumāra. Amitābha, Gaganagañja, and the third, Sarvanīvaraṇaviṣkambhin—these three names correspond to the three phrases in their respective order. There are fourteen verses, and it is held that there are eighty-six meanings of the names. When the families are condensed, in the central maṇḍala, the deities of the Sugata maṇḍala are: Siṃha, Pradyota, Muni, Puṣpa, Puṣpasundara, Sunetra, Sarvavaṇija, Mahāmudrā, Mahābala, Nakṣatrarāja, Vaidya, Yaśas, Dhvaja, Mahāraśmi, Muktaskandha, Vairocana, Sūryabhadra, Candrabhadra, Raśmivant, Suprabha, Aśoka, Tāraka, Raśmidhara, Guṇaprabha, Arthadarśin, Dīpavān, Subhadra, Bhaiṣajyasundara, Vīra, Ūrṇā, Dhīra, Śrīdeva, Durdarśa, Guṇaprabha, Keśin, Saṃkhyāvin, Brahmaghoṣa, Dṛḍhasandhi, Vidyādhara, Prabhākara, Mahāparvata, Mahāvajra, Ajita, Abhaya, Ratna, Padma, Balasena, Puṣpaprabha, Jñānaprabha, Mahādeva, Vācaspati, Amitābha, Nāgadatta, Deśanākrama, Amoghadarśin, Indradatta, Anipātita, Siṃhadhvaja, Jina, Gaṇin, Nandirāja, and Arthakāma.

དགའ་བར་མཛད་དང་ཆུ་ཡི་ལྷ། ། ཡོན་ཏན་ལག་དང་སྤོས་གླང་པོ། ། དོན་ཡོད་དབྱངས་དང་ཐུགས་བཟང་པོ། ། ཟླ་བ་དང་ནི་རི་བོང་ཅན། ། གྲགས་ཆེན་པ་དང་གཙུག་ནོར་བུ། ། དྲུག་པོ་དང་ནི་སེང་གེ་འགྲོས། ། ངང་པ་དང་ནི་རྣམ་རྒྱལ་དོན། ། ཤེས་རབ་བརྩེགས་དང་ལེགས་གནས་པ། ། བློ་གྲོས་དང་ནི་ཡན་ལག་སྐྱེས། ། བདུད་རྩི་བུ་དང་གཟུགས་བཟང་པོ། ། ཡེ་ཤེས་ཅན་དང་འོད་ཟེར་ཅན། ། དཀའ་ཐུབ་བརྟན་དང་བཀྲ་ཤིས་ལྡན། ། བདེ་བའི་ཏོག་དང་པདྨ་དང་། ། མི་ཡི་ཐེག་དང་བདེ་བའི་ཕྱག། ཡེ་ཤེས་མཛད་བློ་དང་འོད་བྲལ། ། ཚངས་པས་བྱིན་དང་རིན་ཆེན་མཛོད། ། མེ་ཏོག་ལྷ་དང་ལེགས་པའི་དོན། ། ཆོས་དབང་ཕྱུག་དང་བློ་གྲོས་གྲགས། ། རྡོ་རྗེ་ཏོག་དང་པདྨ་སྒྲུབ། ། རྣམ་པར་རོལ་དང་དུ་མའི་ལྷ། ། རི་ཡི་ཏོག་དང་འོད་ཀྱི་ཚོགས། ། མི་ཟད་པ་དང་རིན་ཆེན་སྙིང་། ། བཟོད་ཆེན་པ་དང་ཆོས་ཀྱི་བློ། ། ཡིད་ཀྱི་ཡུལ་དང་ཡོན་ཏན་གྲགས། ། ཟླ་བའི་འོད་དང་གསལ་བའི་རོ། ། སེང་གེ་ཏོག་དང་ལུས་ལས་བཟློག། སྙིང་པོའི་དཔལ་དང་ངེས་པའི་ཏོག། (ཀློག་‚གློག་)གི་འོད་དང་གསེར་སྦྱིན་ཆ། ། གཞན་གྱིས་མི་ཐུབ་ཏོག་གི་རྒྱལ། ། རབ་ཏུ་གྲགས་དང་བརྩོན་འགྲུས་བརྟན། ། དཔེ་བྲལ་གྲགས་དང་གཤིན་འཇིགས་འགྱུར། ། དགྲ་བཅོམ་ལྷ་དང་མར་མེ་ཆེ། ། འཇིག་རྟེན་འོད་དང་དྲི་དང་པོ། ། ཡོན་ཏན་འཛིན་དང་མུན་བྲལ་འགྱུར། ། སེང་གེ་སྤྲོ་དང་རིན་ཆེན་གྲགས། ། སྐྱེ་རང་བཞིན་དང་ཡིད་སྐྱེས་ཟླ། ། ལེགས་པར་སྟོན་དང་གཟུགས་བརྙན་བརྒྱན། ། ནོར་བུ་བཟང་དང་རིན་ཆེན་ཏོག། ཆོས་འབྱུང་གནས་དང་རྣམ་ངེས་དོན། ། ཆོས་སྟེར་བ་དང་རིན་ཆེན་གནས། །

Rañjanīya, Varuṇa, Guṇabāhu, Gandhahastin, Amoghasvara, Sumati, Candra, Śaśin, Mahāyaśas, Cūḍāmaṇi, Ṣaṣṭha, Siṃhavikrāmin, Haṃsa, Vijayārtha, Prajñākūṭa, Suvihita, Mati, Aṅgaja, Amṛtaputra, Surūpa, Jñānin, Raśmivant, Dṛḍhatapas, Maṅgalin, Sukhaketu, Padma, Narayāna, Sukhahasta, Jñānakāramati, Aprabhāsa, Brahmadatta, Ratnakośa, Puṣpadeva, Sārārtha, Dharmeśvara, Yaśomati, Vajraketu, Padmasādhaka, Vikrīḍita, Bahudeva, Parvataketu, and Raśmisaṃcaya. Akṣayamati, Ratnagarbha, Mahākṣānti, Dharmamati, Manogocara, Guṇakīrti, Candraprabha, Prabhāsvāda, Siṃhaketu, Vapuḥpratyudgata, Sārasrī, Niścita-keśarin, Vidyutprabha, Suvarṇadatta, Aparājita-keśarirāja, Yaśasvin, Dṛḍhavīrya, Anupama-yaśas, Mṛtyubhayaṃkara, Arhatdeva, Mahāpradīpa, Lokaprabha, Gandhāgra, Guṇadhara, Vigatāndhakāra, Siṃhavikrama, Ratnakīrti, Janmasvabhāva, Manojacandra, Sunidarśana, Bimbālaṃkāra, Manibhadra, Ratnaketu, Dharmākara, Vinītārtha, Dharmadatta, and Ratnālaya.

རྒྱལ་དབང་པོ་དང་རིན་ཆེན་མནན། ། གནས་པའི་བློ་དང་བསྐལ་བྲལ་གདུགས། ། རྣམ་སྣང་དཔལ་དང་སེང་གེ་སྒྲ། ། རྣམ་པར་རོལ་དང་ཀླུ་ཡི་འོད། ། མེ་ཏོག་རོ་དང་ཀླུ་དབང་ཅན། ། རི་དབང་ཕྱུག་དང་ཤིན་ཏུ་བསམ། ། སྟོབས་ཀྱི་ལྷ་དང་ཡོན་ཏན་ཕྲེང་། ། ཀླུ་ཡི་ཕྱག་དང་གཟུགས་བརྙན་བརྒྱན། ། རྒྱལ་བའི་བློ་དང་ཡེ་ཤེས་ཁྱབ། ། བདུད་རྩི་སྒྲ་དང་བདེན་པར་སྨྲ། ། རབ་ཞི་བློ་དང་མཐའ་ཡས་གཟུགས། ། རྣམ་སྣང་མཛད་དང་རིན་ཆེན་ཏོག། འདོད་པ་བྲལ་དང་ལེགས་གཞིབས་པ། ། དོན་ཡོད་སངས་རྒྱས་རྟོགས་པ་འཆང་། ། མེ་ཏོག་དང་ནི་རྡོར་དབང་རྒྱལ། ། གཟི་བརྗིད་ཅན་དང་དོན་སྟོན་པ། ། ཚེ་དཔག་མེད་དང་ཁྲོ་དབང་ཕྱུག། དོན་གནས་ཅན་དང་མི་ཤིགས་གྲགས། ། མྱ་ངན་མེད་དང་དྲི་མ་བྲལ། ། ཚངས་པའི་ལྷ་ཞེས་བྱ་བའོ། ། འདི་ཡི་གཞུང་གི་ཚད་དག་ཀྱང་། ། ཚིགས་བཅད་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔར་ནི། ། ཚིག་རྐང་གཅིག་གིས་མ་ཚང་བ། ། རྒྱལ་བ་ལྔ་ལ་རིམ་བཞིན་དུ། སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་རྩ་དྲུག་མཚན། ། བསྡོམས་པས་བརྒྱ་དང་བརྒྱད་ཅུ་གཅིག། མི་བསྐྱོད་དཀྱིལ་འཁོར་ལྷ་རྣམས་ནི། ། རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་རྒྱུད་ལས་གཉིས། ། ཁྲོ་བོ་རྣམ་རྒྱལ་སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ། ། ཕྱག་རྡོར་དབང་བསྐུར་རྒྱུད་ལས་གཉིས། ། རྡོ་རྗེ་བརྒྱན་དང་རིག་པ་མཆོག། བདེ་མཆོག་རྒྱན་དང་རྡོ་རྗེ་འདུས། ། དོན་ཡོད་ཞགས་དང་རྡོ་རྗེ་ཐོད། ། གསང་བ་འདུས་དང་རྣམ་སྣང་དྲ། ། དམ་ཚིག་ཆེ་ནང་ཟླ་གསང་ཐིག། གཉིས་མེད་མཉམ་དང་ཟླ་གསང་ཐིག། རྒྱུ་དེ་རྣམས་ལས་མཚན་རེ་རེ། ། སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲུག་སྟོང་པ་ལས་གཉིས། ། འབྱུང་པོ་ཕྱག་རྡོར་ས་འོག་རྒྱུད། །

Jinendra, Ratnākrama, Sthitabuddhi, Kalpavivarjita, Chattra, Vairocanashri, Simhanada, Vikridita, Nagaprabha, Pushparasa, Nagendradhara, Shailendreshvara, Suvichintya, Baladeva, Gunamala, Nagahasta, Pratibimbalamkara, Jinamati, Jnanavyapa, Amritashabda, Satyavadin, Prasanta-mati, Anantarupa, Vairochana, Ratnaketu, Viraga, Sunishchita, Amoghasiddhi, Pratibodhadhara, Pushpa, Vajrendraraja, Tejasvin, Arthadarshin, Amitayus, Krodheshvara, Arthasthita, Akshayakirti, Ashoka, Vimala, and Brahmadeva. The extent of this text consists of twenty-five stanzas, lacking one line. For the five Victors, there are thirty-six names each in sequence, totaling one hundred and eighty-one. Regarding the deities of the Akshobhya mandala, there are two from the Vajrabhairava Tantra, two from the Trailokyavijaya and Mayajala Tantras, two from the Vajrapani-abhisheka Tantra, and one each from the Vajralamkara, Vidyottama, Chakrasamvara-alamkara, Vajrasamaja, Amoghapasha, Vajrakapala, Guhyasamaja, Vairochanamala, Mahasamaya, Chandraguhyatilaka, Advayasamatavajra, and Chandraguhyatilaka. From those sources, there is one name each. There are two from the Shat-sahasrika-mayajala, and one each from the Bhutadamara, Vajrapani, and Rasatala Tantras.

སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་དང་བདེ་མཆོག་རྒྱུད། ། ཁྲོ་བོ་བདེ་མཆོག་སད་དང་ནི། ། རྒྱུད་དེ་རྣམས་ལ་མཚན་རེ་འབྱུང་། ། ཁྲོ་བོ་རྣམ་རྒྱལ་རྒྱུད་གཉིས་ལས། ། ཁྲོ་ཟླ་དང་ནི་རྟ་མཆོག་རྒྱུད། ། མཚན་ནི་རེ་རེ་ཤེས་པར་བྱ། ། མི་མཉམ་མཉམ་དང་གསང་རྒྱུད་དེ། ། རྒྱུད་དེ་ལས་ནི་བཞི་འབྱུང་ངོ་། ། དཔལ་མཆོག་དང་པོ་གསང་བ་འདུས། ། གསང་བ་མཛོད་དང་གསང་བ་འདུས། ། རྡོ་རྗེ་གསང་རྒྱན་ནོར་བུ་གསལ། ། དེ་ཉིད་འདུས་པའི་རྒྱུད་དང་ནི། ། རྒྱུད་དེ་རྣམས་ལས་མཚན་རེ་རེ། ། དམ་ཚིག་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་ལས་གཉིས། ། རྣམ་སྣང་མངོན་བྱང་ཆུབ་ལས་གཉིས། ། གཉིས་མེད་མཉམ་དང་ཁམས་གསུམ་རྒྱལ། ། རྒྱུད་དེ་ལས་ནི་རེ་རེའོ། ། རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་རྒྱུད་ལས་གཉིས། ། ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་དབང་བསྐུར་བའི། ། རྒྱུད་ལས་ཁྲོ་བོ་བཞི་འབྱུང་ངོ་། ། རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོའི་རྒྱུད་ལས་གཉིས། ། རྡོ་རྗེ་ཐོད་ཕྲེང་རྒྱུད་ལས་གཉིས། ། ཁྲོ་བོ་རྣམ་རྒྱལ་རྒྱུད་ལས་གཉིས། ། དཔུང་བཟང་རྒྱུད་དང་ལེགས་པར་གྲུབ། ། ཡི་གེ་དྲུག་དང་འབུམ་པ་དང་། ། འཇམ་དཔལ་རྒྱུད་དང་མངོན་དམ་རྒྱན། ། དེ་བཞིན་ཁམས་གསུམ་རྣམ་རྒྱལ་དང་། ། རྒྱུད་དེ་རྣམས་ལས་རེ་རེའོ། ། འཇམ་དཔལ་རྒྱུད་ལས་གཉིས་འབྱུང་ངོ་། ། འདི་ཡི་གཞུང་ཚད་བསྟན་པ་ནི། ། ཚིགས་བཅད་བཅུ་དང་རྐང་པ་གཅིག། མཚན་རྣམས་བདུན་ཅུ་རྩ་གཅིག་སྟེ། ། རྒྱལ་བ་ལྔ་ལ་བཅུ་བཞི་རེ། ། རྒྱུད་སྡེ་སོ་སོར་ལྷ་དབྱེ་བྱས། ། པདྨ་གར་དབང་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི། ། ལྷ་རྣམས་ངེས་པར་བརྗོད་པ་ནི། ། ཡེ་ཤེས་གྲགས་དང་དེ་བཞིན་རྒྱལ། ། ཡོན་ཏན་འོད་དང་ཁྱད་པར་ཆེ། ། ཟླ་བ་རྒྱལ་དང་པདྨའི་འོད། །

From the Māyājāla and the Cakrasaṃvara tantra, and from the Krodhacakra and the Sada [tantras], a name for each of those tantras arises. From the two tantras of Krodhavijaya, the Krodhacandra and the Hayagrīva tantra, one should know that there is one name for each. From the Viṣama-sama and the Guhyatantra, four [names] arise from those tantras. From the Śrīparamādya, the Guhyasamāja, the Guhyakośa, and the Guhyasamāja, the Vajraguhyālaṃkāra, the Maṇiprabha, and the Tattvasaṃgraha tantra, there is one name for each of those tantras. From the Mahāsamaya tantra, two [names arise]; from the Vairocanābhisambodhi, two; from the Advayasama and the Trailokyavijaya, there is one for each of those tantras. From the Vajrabhairava tantra, two; from the Vajrapāṇyabhiṣeka tantra, four wrathful deities arise. From the Vajragarbha tantra, two; from the Vajramālā tantra, two; from the Krodhavijaya tantra, two; and from the Subāhu, the Susiddhi, the Ṣaḍakṣara, the Śatasāhasrikā, the Mañjuśrītantra, the Abhyudayālaṃkāra, and likewise the Trailokyavijaya, there is one for each of those tantras. From the Mañjuśrītantra, two arise. As for the indication of the length of this text: there are ten verses and one line. There are seventy-one names; for each of the five Victors, there are fourteen. The deities of the individual tantra classes have been distinguished. Regarding the definitive enumeration of the deities of the Padmanarteśvara maṇḍala: Jñānakīrti, and likewise Jaya, Guṇaprabha, and Viśeṣa, Candrarāja, and Padmaprabha.

དཀའ་ཐུབ་རྒྱལ་དང་མར་མེ་བཟང་། ། གློག་གི་ཏོག་དང་འོད་ཀྱི་རྒྱལ། ། གསལ་བ་པ་དང་དཔེ་བྲལ་གྲགས། ། པདྨ་གྲགས་དང་མེ་ཏོག་མཚན། ། སྤྱན་བཟང་མཆོག་དང་གྲངས་མེད་དོན། ། དྲག་པོ་སྡེ་དང་བསོད་ནམས་འོད། ། ཁྱད་པར་ཅན་དང་ཐོགས་མེད་བློ། ། རཱ་ཧུ་ལ་དང་ཡེ་ཤེས་འོད། ། གྲགས་དབང་དང་ནི་ཡེ་ཤེས་དབང་། ། སྐར་མའི་ཏོག་དང་རཱ་ཧུ་ལ། ། སྨན་པ་ཆེ་དང་སྨན་པའི་རྒྱལ། ། བསོད་ནམས་དབང་དང་རྒྱུ་བ་པོ། ། སྐར་མའི་རྒྱལ་དང་རྒྱལ་བ་པ། ། ཉི་འོད་འཆར་དང་ཆོས་ཀྱི་མཛོད། ། བློ་གྲོས་ལེགས་དང་རྒྱལ་དབང་པོ། ། རྡོ་རྗེ་སྡེ་དང་རྡོ་རྗེ་བརྩེགས། ། ལེགས་པར་གནས་དང་རྒྱལ་བའི་བློ། ། ཚངས་པའི་དབྱངས་དང་ཀླུ་དབང་པོ། ། ཡོན་གསལ་དབང་དང་མངོན་ཤེས་ཏོག། འོད་ཀྱི་ཏོག་དང་དགའ་ཚངས་པ། ། སྒྲ་མི་སྙན་དང་རོལ་པའི་གར། ། ཀླུ་སྦྱིན་དང་ནི་བདེ་བའི་ཏོག། མཁས་དང་གཞན་གྱིས་མི་ཐུབ་དབྱངས། ། རིན་ཆེན་འོད་དང་གསུང་དབྱངས་སྦྱིན། ། སེང་གེ་དང་ནི་ཉི་སྣ་ཚོགས། ། ཡེ་ཤེས་དཔལ་དང་པད་ཕུང་པོ། ། མེ་ཏོག་དང་ནི་རྣམ་མནན་འགྲོ། ། བསོད་ནམས་དཔུང་དང་མཆོག་གྱུར་བློ། ། གསལ་བ་དང་ནི་ཟླ་མར་མེ། ། མི་བཟད་པ་དང་བློ་བཟང་སྤྱན། ། ཡན་ལག་གཙུག་དང་ཤེས་རབ་ཡུལ། ། མཆོག་ཏུ་གྱུར་དང་རབ་འཇོམས་ཟེར། ། ཤེས་རབ་སྦྱིན་དང་འཇམ་པའི་དབྱངས། ། ཚིག་མེད་སྤྱོད་དང་ཐུ་བོ་སྦྱིན། ། དག་པ་དང་ནི་ཡེ་ཤེས་གནམ། ། བདེ་གཤེགས་འོད་དང་དབང་པོའོ། ། ཐུབ་པ་འཆང་དང་ལྷ་ཞེས་པ། ། འོད་ཟེར་བཟང་དང་གཟུགས་བཟང་པོ། ། རྒྱལ་པོ་དང་ནི་དོན་གྲུབ་མཛད། ། སེང་གེ་དང་ནི་དྲི་ལྡན་དང་། ། གྲགས་པ་ཞེས་དང་རྒྱལ་བའོ། །

Tapodhvaja, Supradīpa, Vidyutketu, and Prabhārāja; Prabhākara, Anupamayaśas, Padmakīrti, and Puṣpākṣa; Sunetra, Varārtha, and Asaṃkhyārtha; Ugrasena, Puṇyaprabha, Viśiṣṭa, and Asaṅgamati; Rāhula, Jñānaprabha, Yaśasvī, and Jñāneśvara; Tārāketu, Rāhula, Mahāvaidya, and Vaidyarāja; Puṇyeśvara, Caraka, Tārārāja, and Jayanta; Sūryaprabhodaya, Dharmakośa, Sumati, and Jinendra; Vajrasena, Vajrakūṭa, Suvihita, and Jinamati; Brahmaghoṣa, Nāgeśvara, Guṇaprabheśvara, and Abhijñāketu; Prabhāketu, Nandabrahmā, Kurava, and Lalitavikrīḍita; Nāgadatta, Sukhaketu, Vidvān, and Aparājitaghoṣa; Ratnaprabha, Ghoṣadatta, Siṃha, and Vicitrasūrya; Jñānaśrī, Padmapiṇḍa, Puṣpa, and Vikramagāmin; Puṇyabala, Varabuddhi, Prabhāsa, and Candradīpa; Abhīru, Sumatinetra, Aṅgacūḍa, and Prajñāviṣaya; Varottama, Pramarditaraśmi, Prajñādatta, and Mañjughoṣa; Avāgacara, Jyeṣṭhadatta, Śuddha, and Jñānagaganābha; Sugataprabha, and Īśvara; Munidhara, Deva, Raśmibhadra, and Surūpa; Rāja, and Arthasādhaka; Siṃha, Gandhavat, Yaśas, and Jina.

མཆོག་སྙིང་དང་ནི་བསོད་ནམས་ཟེར། ། མདོག་བཟང་དང་ནི་ཉན་འདོད་པ། ། མར་མེ་དང་ནི་རིན་ཆེན་བརྩེགས། ། ཚོགས་མེད་ལྷ་དང་ས་ཡི་བདག། གྲོལ་བར་འགྲོ་དང་གསེར་གཙུག་ཕུད། ། སྒྲ་གཅན་བཟང་དང་མི་ཐུབ་པ། ། རང་བཞིན་ཐུབ་དང་ཟླ་བའི་འོད། ། གསེར་མདོག་བཟང་པོ་དང་དགེ་བ། ། ཡོན་དབང་ལྷ་དང་ཆོས་ཀྱི་གདུགས། ། ཡོན་ཏན་ལེགས་དང་གྲོལ་ཞེས་པ། ། ཡེ་ཤེས་རྫོགས་དང་ཞིབ་མོའི་བློ། ། འོད་རབ་འབར་དང་སྐྱབས་ཀྱི་སྨན། ། རྣམ་གྲོལ་ཏོག་དང་ཤེས་རབ་མཆོག། ཡེ་ཤེས་རྒྱལ་དང་འཇིགས་པའི་གཟུགས། ། གློ་བུར་འཇོམས་དང་ཐོགས་མེད་གྲགས། ། བདེན་པར་གསུང་དང་ངག་སྙན་པ། ། རི་དབང་གྲགས་དང་ཆོས་བརྩེགས་ལ། ། འགྲོ་བའི་འོད་དང་ལེགས་པར་བརྒྱན། ། རང་གི་ལུས་དང་ཡེ་ཤེས་དག། སེང་མཆེ་རྣོ་དང་སེལ་བ་པོ། ། འགྲོ་བ་མཆོད་དང་སེང་གེ་གྲགས། ། ཆོས་ཀྱི་མཚན་དང་སྐལ་བ་བཟང་། ། མི་བསྐྱོད་མདོག་དང་འབར་བའི་རྒྱལ། ། རྟོགས་པ་དང་ནི་སྤྱན་བཟང་པོ། ། དོན་རིག་བློ་དང་འཇིགས་མེད་གསེར། ། དྲི་ཡི་འོད་དང་དགའ་བའོ། ། དོན་ཡོད་འགྲོ་དང་ཁྲོ་ཐལ་མདོག། མཆོག་གི་གཟུགས་དང་ཉན་པ་པོ། ། གཙོ་བོ་གྲགས་དང་དྲག་པོ་སྦྱིན། ། ཉི་མའི་ལྷ་དང་གཤིན་འཇོམས་ལྷག། ཤིང་རྟའི་འགྲོས་དང་བློ་གྲོས་བཟང་། ། གསེར་འོད་བཅོམ་དང་སྐལ་ལྡན་གཙུག། དབང་ཕྱུག་དང་ནི་དགའ་བ་བསྟན། ། མོས་པ་འཇོམས་དང་ཡེ་ཤེས་མཛོད། ། ཚངས་པའི་འགྲོས་དང་ཙནྡན་དང་། ། མྱ་ངན་མེད་དང་སེང་གེའོ། ། རྟོག་གི་ཡུལ་དང་པདྨའི་སྙིང་། ། འོད་མཐའ་ཡས་དང་ལྷ་ཡི་ཡུལ། ། བསོད་ནམས་མེ་ཏོག་རིག་པའི་ལྷ། ། ཡེ་ཤེས་དབང་དང་ཚངས་པ་གསལ། །

Supreme Heart and Merit-Radiance, Fine Complexion and Desirous to Hear, Lamp and Jewel-Pile, Assemblyless God and Lord of the Earth, Going to Liberation and Golden Topknot, Rāhula-Bhadra and Unconquerable, Naturally Subduing and Moonlight, Excellent Golden Color and Virtue, Lord of Offerings and Dharma Parasol, Excellent Qualities and the One Called Liberated, Perfect Wisdom and Subtle Intelligence, Blazing Radiance and Medicine of Refuge, Crest of Complete Liberation and Supreme Insight, Victory of Wisdom and Terrifying Form, Destroyer of the Adventitious and Unobstructed Renown, Speaker of Truth and Sweet Speech, Renown of the Mountain Lord and Dharma-Pile, Light of Beings and Well-Adorned, One’s Own Body and Pure Wisdom, Sharp Lion Fangs and the Dispeller, Worship of Beings and Lion Renown, Dharma Mark and Fortunate Fortune, Immovable Color and Blazing King, Realization and Fine Eyes, Meaning-Knowing Intelligence and Fearless Gold, Light of Fragrance and Joy, Amogha-Ga and Ash-Color Wrath, Supreme Form and Listener, Chief Renown and Bestower of Fierce Power, Sun God and Exceeding Destroyer of the Dead, Chariot Gait and Good Intelligence, Golden Light Conqueror and Fortunate Crest, Lord of Power and Teaching Joy, Destroyer of Devotion and Treasury of Wisdom, Gait of Brahmā and Sandalwood, Sorrowless and Lion, Object of Thought and Lotus Heart, Infinite Light and Realm of Gods, Flower of Merit and God of Knowledge, Lord of Wisdom and Clear Brahmā.

རིན་ཆེན་ཕྱག་དང་དབང་པོ་ལྡན། ། དཔེ་བྲལ་འགྲོས་དང་ཐེ་ཚོམ་ལྡན། ། མཆོད་པ་དང་ནི་འབར་བ་དང་། ། སངས་རྒྱས་གདུགས་དང་འདམ་གྱི་མཆོག། ཡིད་འོང་ལྡན་དང་བྱ་གྲུབ་པ། ། རྨ་བྱ་དང་ནི་ཆོས་ལྡན་དང་། ། ཕན་ལྡན་གཟུགས་དང་ཡེ་ཤེས་དང་། ། གྲགས་པ་དང་ནི་འོད་ཟེར་འབར། ། མ་ལུས་ཕན་དང་བཻ་ཌཱུར་སྙིང་། ། རྒྱུ་སྐར་དང་ནི་ལྷ་ཉིད་ལྡན། ། རི་བོང་ཅན་དང་དྲ་བའི་འོད། ། དགེ་བའི་འོད་དང་ཡོན་ཏན་ཟེར། ། ཡིད་ལགས་པ་དང་རིགས་ཀྱི་འོད། ། སྤྱོད་པ་པོ་དང་རིགས་ཀྱི་མཚོ། ། ཆོས་དབང་ཕྱུག་དང་སྐུ་ཡི་ལྷ། ། ཡོན་ཏན་སྟོབས་དང་འཁོར་ལོ་དབང་། ། ལེགས་པའི་དབྱངས་དང་ལེགས་པར་རེག། དོན་གྲུབ་པ་དང་གཟི་བརྗིད་དཔལ། ། ཀུན་མཉམ་ཉིད་དང་བདུད་རྩི་དབྱངས། ། བདེ་བར་སྣང་དང་ལེགས་པའི་བློ། ། རྣམ་གྲོལ་དོན་དང་ཁྱད་དབང་ཕྱུག། རོལ་པའི་མཆོག་དང་ལྷག་མཐོང་ནས། ། ཉེས་པ་སྤངས་དང་ཉི་མའི་འོད། ། བཀྲ་རྒྱལ་བློ་དང་པདྨའི་མཆོག། ཉི་མའི་འོད་དང་སོ་སོར་གསུངས། ། ལེགས་པ་དང་ནི་ཚོགས་དབང་པོ། ། འཇིགས་པ་བྲལ་དང་ཡེ་ཤེས་སྲིད། ། སྤོབས་པའི་མཚན་ཉིད་དང་བློ་མཆོག། རི་བོང་ཅན་དང་རིན་ཆེན་ཟླ། ། མི་འཇིགས་པ་དང་མེ་ལོང་ཆེ། ། ཚངས་པའི་དབྱངས་དང་སྙན་པའི་གསུང་། ། ཤེས་རབ་འོད་དང་ཀུན་མཉམ་བློ། ། རྡོ་རྗེ་དང་ནི་བློ་དང་ལྡན། ། ནམ་མཁའི་དབང་དང་ངག་དབང་ཕྱུག། ཡོན་ཏན་དཔལ་དང་གནས་ཀྱི་དཔལ། ། འཕགས་པའི་འོད་དང་གསལ་བའི་ཤུགས། ། གསལ་བའི་རོ་དང་དྲི་དབང་ཕྱུག། འདོད་ཅན་གདོང་དང་ཡེ་ཤེས་གསུང་། ། ཞི་གནས་དང་ནི་ཡེ་ཤེས་ལེགས། ། རབ་ཏུ་འདུག་དང་ཆོས་རྒྱལ་མཚན། །

Ratnapāṇi, Indriya, Anupamagati, and Vicikitsā; Pūjita, Jvalita, Buddhātapa, and Paṅkaja; Manojña, Kṛtārtha, Mayūra, and Dharmika; Hitada, Rūpa, Jñāna, Yaśas, and Jvalanaprabha; Aśeṣahita, Vaiḍūryagarbha, Nakṣatra, and Devatā; Śaśin, Jālaprabha, Kalyāṇaprabha, and Guṇaraśmi; Manojña, Kulaprabha, Caryā, and Kulārṇava; Dharmeśvara, Mūrtideva, Guṇabala, and Cakreśvara; Svarasundara, Sparśasundara, Siddhārtha, and Tejaḥśrī; Sarvasamatā, Amṛtasvara, Sukhābhāsa, and Sumati; Vimuktārtha, Viśeṣeśvara, Līlāgra, and Vipaśyanā; Doṣahā, Sūryaprabha, Vijayamati, and Padmottama; Sūryaprabha, Pratyekabuddha, Śobhana, and Gaṇendra; Vigatabhaya, Jñānabhava, Pratibhānalakṣaṇa, and Sumati; Śaśin, Ratnacandra, Abhaya, and Mahādarśa; Brahmasvara, Manojñavāk, Prajñāprabha, and Sarvasamamati; Vajra, Matimat, Gaganendra, and Vāgīśvara; Guṇaśrī, Padmaśrī, Āryaprabha, and Prasannavega; Prasannarasa, Gandheśvara, Kāminīmukha, and Jñānavāk; Śamatha, Sujñāna, Pratiṣṭhita, and Dharmadhvaja.

དྲི་མ་བྲལ་དང་ཆོས་དབང་ཕྱུག། སྐལ་བྲལ་སྒྲ་དང་གཟི་བརྗིད་འོད། ། དྲང་སྲོང་དབང་དང་བློ་གྲོས་ངན། ། སྤོབས་པའི་འཁོར་ལོ་དང་ཟླ་ཞལ། ། ཉི་ཟླའི་འོད་དང་ཡོན་ཏན་མཚོ། ། ཡོན་ཏན་གསུང་པད་བླ་མེད་རྟོག། བསོད་ནམས་རྟོག་དང་སྤོབས་པའི་ཡུལ། ། རིགས་པ་བསྐྱེད་དང་རྒྱལ་རིགས་དང་། ། རྣམ་གྲོལ་བསམ་དང་དབང་ཕྱུག་གོ། ། མཆོག་ཅེས་པ་དང་ཡེ་ཤེས་དབྱངས། ། ནམ་མཁའི་མཐའ་དང་མཆོད་པ་དང་། ། དཔུང་ཚོགས་དཔལ་དང་ཡོན་ཏན་ཟླ། ། རཱ་ཧུ་ལ་དང་བདུད་རྩི་འོད། ། རིན་ཆེན་འོད་དང་ཟླ་བའི་འོད། ། སེང་གེ་སྟོབས་དང་ཡེ་ཤེས་སྐུ། ། འདི་ཡི་གཞུང་ཚད་བསྟན་པ་ནི། ། ཚིགས་བཅད་བཞི་བཅུ་རྩ་གཉིས་སོ། ། མཚན་ནི་ཉིས་བརྒྱ་བདུན་ཅུ་ལྔ། ། ཡེ་ཤེས་ལྔ་པོ་རེ་རེ་ལ། ། ལྔ་བཅུ་རྩ་ནི་ལྔ་ལྔའོ། ། རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི། ། ལྷ་རྣམས་མ་ལུས་བསྟན་པ་ནི། ། དོན་གྲུབ་དཔལ་དང་ཡེས་ཉི་མ། ། དོན་ཡོད་གྲུབ་དང་རི་དབང་བརྩེགས། ། དགྲས་སྦྱིན་དང་ནི་པདྨ་དང་། ། དགྲ་བཅོམ་གྲགས་དང་ཡེ་ཤེས་ཏོག། ཉོན་མོངས་འཇོམས་དང་མེ་ཞེས་པ། ། བདེ་བ་དྲི་དང་དཔེ་བྲལ་འོད། ། རི་བོ་གྲགས་དང་སྲིད་མཐའ་སྟོན། ། ཟླ་བ་དང་ནི་རིན་ཆེན་ཟླ། ། སེང་གེ་རྒྱལ་དང་བསམ་གཏན་འདོད། ། དཔེ་དང་བྲལ་དང་རྣམ་པར་རོལ། ། ཡོན་ཏན་རིན་ཆེན་དང་དོན་གྲུབ། ། དགྲ་བཅོམ་གྲགས་པ་རིན་ཆེན་འོད། ། སྲིད་པ་བཅིངས་དང་སྤྱོད་ལམ་འཕྲུལ། ། མཛོད་སྤུ་དང་ནི་སྤོབས་པ་གྲགས། ། རྡོར་ནོར་བུ་དང་ཚེ་དཔག་མེད། ། ནོར་བུ་བཀོད་དང་དབང་ཆེན་པོ། ། ཡོན་ཏན་འོད་དང་རི་བོ་གྲགས། ། འོད་ཟེར་བཅུ་དང་གཉིས་དང་བྲལ། །

Vimala, Dharmeśvara, Bhāgyahīna, Ghoṣa, Tejaḥprabha, Ṛṣīśvara, Durbuddhi, Pratibhānacakra, Candrānana, Sūryacandraprabha, Guṇasāgara, Guṇavāgambuja, Anuttaravicāra, Puṇyavicāra, Pratibhānaviṣaya, Nyāyajanaka, Kṣatriya, Vimuktivicāra, and Īśvara. The one called Uttama, Jñānasvara, Gaganānta, Pūjita, Balakāyaśrī, Guṇacandra, Rāhula, Amṛtaprabha, Ratnaprabha, Candraprabha, Siṃhabala, and Jñānakāya. The measure of this text is taught to be forty-two verses. The names are two hundred and seventy-five. For each of the five wisdoms, there are fifty-five. This teaches all the deities without exception of the Ratnasambhava maṇḍala: Amoghaśrī, Jñānasūrya, Amoghasiddhi, Śailendrakūṭa, Śatru-datta, Padma, Arhatkīrti, Jñānaketu, Kleśanirghāta, Agni, Sukha, Gandha, Anupamaprabha, Śailakīrti, Bhavāntadarśin, Candra, Ratnacandra, Siṃharāja, Dhyānakāma, Anupama, Vikrīḍita, Guṇaratna, Amogha, Arhatkīrti, Ratnaprabha, Bhavabandha, Cāryāvikurvaṇa, Ūrṇākośa, Pratibhānakīrti, Vajramaṇi, Amitāyus, Maṇivyūha, Maheśvara, Guṇaprabha, Śailakīrti, Daśaraśmi, and Dvayaviyukta.

ཀླུ་ཡི་སྟོབས་དང་ཡིད་དུ་འོང་། ། རིན་ཆེན་ཟླ་དང་ཤུགས་ཅན་དང་། ། གསལ་བ་དང་ནི་དགའ་དབང་ཕྱུག། གཙུག་ཕུད་འོད་དང་འཇིགས་བྲལ་དང་། ། ཡོན་སྙིང་པོ་དང་དྲི་མེད་གྲགས། ། གཟི་བརྗིད་ཞིང་དང་གདང་བ་གྲགས། ། ལྷ་མང་པོ་དང་ལེགས་པར་གྲགས། ། སངས་རྒྱས་ལྔ་འདོད་རིན་ཆེན་གཟུགས། ། སངས་རྒྱས་སྟོབས་དང་སེང་གེ་གཤོག། གྲོང་ཆེན་མཐོ་དང་བློ་གྲོས་ལེགས། ། འཇིག་རྟེན་འོད་དང་རིན་ཆེན་ལྷ། ། སྐལ་ལྡན་ཤིང་རྟ་ཡང་དག་རྒྱལ། ། དགའ་བ་བཀོད་དང་འོད་ཀྱི་མུ། ། དཀའ་ཐུབ་ཆེ་དང་ཟླ་བ་དང་། ། ཆོས་བསྟན་པ་དང་མི་ཐུབ་ཟླ། ། རི་བོ་འོད་དང་ཚངས་པའི་དབྱངས། ། བདེན་པའི་ལྷ་དང་ཡོན་ཏན་བརྩེགས། ། སེང་གེ་ཟླ་དང་ནོར་གོ་ཆ། ། ཟླ་བ་དང་ནི་སྐྲ་དང་མཚུངས། ། གྲགས་ཆེན་དང་ནི་གཟི་བརྗིད་ཤུགས། ། ཆོས་ཀྱི་གྲགས་དང་དགའ་བ་ལྡན། ། དྲི་བཟང་པོ་དང་རི་རྒྱལ་མཚན། ། དགའ་བའི་འོད་དང་མཆོད་ཡོན་ཅན། ། སྲིད་མཐའི་ནོར་བུ་དང་བདེན་མཚུངས། ། རྣམ་སྣང་མཛད་དང་རྣམ་པར་ངེས། ། གྲགས་པའི་མཐའ་དང་གློག་འཆང་བ། ། སེང་གེ་འོད་ཟེར་སྲོག་དང་ལྡན། ། འགྲོ་བའི་ཐེག་དང་ཐུན་ཚོད་དང་། ། གྲགས་པ་མཆོག་དང་བློ་བཟང་ཆུབ། ། ནོར་ལྷ་འོད་སྲུངས་ཐུབ་མི་བཟང་། ། སྐར་རྒྱལ་དོན་བྱེད་དང་ནོར་འཁོར། ། སེང་གེ་གླང་དེས་ཡོན་ཏན་བརྒྱན། ། རིན་ཆེན་འོད་ས་བྱ་བ་སྟེ། ། མཉམ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་འཁོར་ལོ་ལ། ། གཞུང་ནི་ཚིགས་བཅད་ཉི་ཤུ་བཞི། ། མཚན་ནི་བརྒྱ་དང་རྩ་བཞིའོ། ། རིགས་རེ་ཉི་ཤུ་ཉི་ཤུ་སྟེ། ། ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་གྲངས་ལྷག་པ། ། བཞི་ཕྲག་བཞི་དང་ལྔ་ཕྲག་གཅིག། རིགས་རྣམས་བཞི་དང་གཙོ་བོ་ལ། །

Nāgabala, Manorama, Ratnacandra, Vegavān, Prabhāsa, Nandīśvara, Cūḍaprabha, Abhaya, Guṇagarbha, Vimalakīrti, Tejaḥkṣetra, Pratāpakīrti, Bahudeva, Sukīrti, Pañcabuddhābhilāṣa, Ratnavigraha, Buddhabala, Siṃhavikrama, Mahāgrāma, Ucca, Sumati, Lokaprabha, Ratnadeva, Bhāgyaratha, Samyagrāja, Nandavyūha, Prabhānta, Mahātapas, Candra, Dharmadeśaka, Ajayacandra, Parvatejaprabha, Brahmaghoṣa, Satyadeva, Guṇakūṭa, Siṃhacandra, Vasuvarman, Candrasamānakaca, Mahāyaśas, Tejovega, Dharmakīrti, Nandimān, Sugandha, Girirājadhvaja, Nandaprabha, Arghavant, Bhavāntamaṇi, Satyasama, Vairocana, Viniscita, Yaśasanta, Vidyunmālin, Siṃharaśmi, Jīvitavant, Jagat-yāna, Prahara, Yaśottara, Sumatibodhi, Vasudeva, Kāśyapa, Munisubhadra, Tiṣya, Arthakara, Vasucakra, Siṃha, Vṛṣabha, Guṇālaṃkṛta, and Ratnaprabha—these are the names. In the wheel of the wisdom of equality, the text consists of twenty-four verses and one hundred and four names. There are twenty names for each family, with an additional twenty-one; four sets of four and one set of five, making four families and the principal one.

གོ་རིམ་བཞིན་དུ་བརྟག་པར་བྱ། ། དེ་ཕྱིར་བརྒྱ་དང་རྩ་བཞིར་ངེས། ། དོན་ཡོད་གྲུབ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལྷ། ། ངེས་པར་སྦྱར་བར་བྱ་བ་ནི། ། དབང་བྱེད་རྒྱལ་དང་བདུད་རབ་ཞི། ། སངས་རྒྱས་མཉམ་དང་རྟོག་བྲལ་དང་། ། དྲི་རབ་ཞི་དང་རྨོངས་ལ་སྟོན། ། རོལ་པ་དང་ནི་དགེ་བཟང་པོ། ། ཡེ་ཤེས་ཐུགས་དང་སྨྲ་བའི་དབང་། ། ལྷ་ཆེན་པོ་དང་བློ་གྲོས་བཟང་། ། ཚེ་དཔག་མེད་དང་ཆོས་ཀྱི་སྟོབས། ། འཇིག་རྟེན་མཆོག་དང་སྒྲ་གཅན་ཉི། ། རྒྱལ་མཚན་གྲོལ་དང་སྨན་པ་མཆོག། མེ་ཏོག་དང་ནི་དགེ་གཙུག་ཕུད། ། བདུད་རྩི་འོད་དང་བྱང་སེམས་རྡོར། ། རྒྱ་མཚོ་བརྟན་དང་རིན་ཆེན་དཔུང་། ། རོལ་པའི་སྟོབས་དང་ཉི་མའི་དཔུང་། ། དགའ་བའི་འོད་དང་རིན་ཆེན་དང་། ། རྗེས་མཐུན་དཔལ་དང་སེང་གེ་འགྲོས། ། གསུངས་པ་པོ་དང་མེ་ཏོག་སྦྱིན། ། གྲོལ་བའི་འོད་དང་པདྨ་དང་། ། ཡེ་ཤེས་འོད་དང་རོལ་པའི་བཀོད། ། དོན་ཡོད་གནས་དང་བརྟེན་པའི་འོད། ། རྒྱལ་མཚན་ཏོག་དང་བདེ་བའི་བསམ། ། རྣམ་གྲོལ་རྒྱལ་དང་སེམས་ཚུལ་ཤེས། ། རྒྱ་མཚོ་དགའ་དང་རིན་ཆེན་འཛིན། ། མི་ཐུབ་པ་དང་འགྲོ་བ་མཉེས། ། སྒྲ་ཆེན་པོ་དང་དུལ་བ་དང་། ། དཀྱིལ་འཁོར་སྔར་གསུངས་ཀུན་ལྷ་དང་། ། སྲིད་དྲི་སྤོང་དང་མཆོག་གི་མུ། ། ལྷ་མང་སྒྲ་དང་རིན་ཆེན་སྟོབས། ། པདྨའི་ཕྱག་དང་དགྲ་ལས་རྒྱལ། ། རྟོགས་གྲུབ་དང་ནི་ཡུལ་བཟང་པོ། ། མེ་ཏོག་འོད་དང་སེང་གེ་སྒྲ། ། ཟླ་བ་སྨྲ་དང་རྡུལ་སྤངས་བ། ། མི་གཡོ་བ་དང་བློ་གྲོས་དང་། ། བསོད་ནམས་མར་མེ་དང་རྟོགས་སྒྲ། ། གཽ་ཏ་མ་གཟའ་ཡི་ཏོག། གཟི་བརྗིད་སྟོབས་དང་བློ་གནས་གཟུགས། ། ཟླ་བ་གསང་དང་བྱང་ཡོན་ཏན། །

One should examine them in their proper order; therefore, they are fixed at one hundred and four. The deities of the maṇḍala of Amoghasiddhi who are to be definitely associated are: Indriyarāja, Praśāntamāra, Buddhasama, Vikalparahita, Gandhapraśānta, Mohanidarśana, Līlā, Kalyāṇabhadra, Jñānacitta, Vadīśvara, Mahādeva, Sumati, Amitāyus, Dharmabala, Lokottama, Rāhūrya, Dhvajamukta, Varavaidya, Puṣpa, Kalyāṇaśikhin, Amṛtaprabha, Bodhicittavajra, Sāgarasthira, Ratnabāhu, Līlābala, Sūryabāhu, Nandaprabha, Ratna, Anurūpaśrī, Siṃhagati, Vaktṛ, Puṣpadāna, Vimuktiprabha, Padma, Jñānaprabha, Līlavyūha, Amoghasthāna, Āśrayaprabha, Dhvajāgra, Sukhacintā, Vimuktirāja, Cittanayajña, Sāgarananda, Ratnadhara, Ajeya, Jagattopa, Mahāghoṣa, Vinīta, and all the deities of the maṇḍala previously mentioned; Bhavagandhahārī, Paramānta, Bahudevaśabda, Ratnabala, Padmapāṇi, Arivijaya, Pratipattisiddha, Viṣayabhadra, Puṣpaprabha, Siṃhanāda, Candravādin, Viraja, Acala, Mati, Puṇyadīpa, Pratipattiśabda, Gautama, Grahaśikhin, Tejobala, Matisthānarūpa, Candraguhya, and Bodhiguṇa.

སྟོན་པ་དང་ནི་གཟི་བརྗིད་བཟང་། ། ཡེ་ཤེས་གཟི་སྟོབས་དང་དགེའོ། ། བརྟེན་པའི་སྟོབས་དང་ལྷ་ཡི་བུ། ། རབ་ཞི་བ་དང་ཉི་མའི་ཞལ། ། གྲོལ་བའི་འོད་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་འོད། ། དཀའ་ཐུབ་དང་ནི་རྡུལ་མེད་དང། ། རྒྱ་མཚོའི་གསུང་དང་མིག་སྨན་དང་། ། ཀུན་ལས་རྒྱལ་དང་སེམས་ཅན་འོད། ། དྲི་མེད་འོད་དང་དྲན་པ་པོ། ། ཞལ་རས་སྡུག་དང་རྒྱལ་མཐའ་ཡས། ། བློ་ཡི་མཆོག་དང་དཔུང་རབ་ཞི། ། རིན་ཆེན་འོད་དང་ཆོས་དབང་ཕྱུག། སྣ་ཚོགས་ལྷ་ཞེས་བྱ་བའོ། ། བྱ་གྲུབ་ཡེ་ཤེས་འཁོར་ལོ་ལ། ། ཚིགས་བཅད་བཅོ་ལྔ་གཞུང་ཚད་ཡིན། ། མཚན་ནི་དགུ་བཅུ་རྩ་ལྔ་སྟེ། ། རིགས་རེ་རེ་ལ་བཅུ་དགུ་དགུའོ། ། སྒྱུ་འཕྲུལ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ། ། ཚིག་གི་བདག་པོས་ཚིགས་བཅད་ནས། ། ཡ་ཏེ་ན་མའི་མཐར་ཚིག་གསུམ། ། མ་ལུས་པ་དང་དེ་བཞིན་དུ། ། རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི། ། འདི་ལྟར་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་ནས། ། ཚིག་ཀུན་གསལ་བར་བྱེད་པའི་མཐར། ། གཉིས་ཏེ་ལྔ་ཡིས་སྤྱི་གཙུག་འཁོར། ། བྱམས་ཆེན་རང་བཞིན་ཞེས་པ་ནས། ། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཚུལ་མཆོག་མཐར། ། ཚིགས་བཅད་བཞི་དང་བདེ་གཤེགས་ཀྱི། ། ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་འཆང་བ་དང་། ། མེ་ལོང་རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་ནས། ། གླང་ཆེན་ཀོ་རློན་ཞེས་པའི་མཐར། ། ཚིགས་བཅད་གསུམ་དང་རྐང་གཅིག་སྟེ། ། སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་དབྲལ་འཁོར་ལོ། ། རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་ཀྱི་དུམ་བུ་ཡི། ། མཆོད་པ་ཆེན་པོ་ཆགས་ཆེ་ནས། ། སྨོན་ལམ་ཡེ་ཤེས་རྒྱ་མཚོའི་མཐར། ། ཚིགས་བཅད་བརྒྱད་ཀྱིས་སྙིང་འཁོར་ལོ། ། མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི། ། གྲགས་ཆེན་ཧ་ཧ་ཞེས་སྒྲོགས་ནས། །

The Teacher and Good Splendor, Wisdom Splendor and Virtue, Power of Reliance and Son of the Gods, Utterly Peaceful and Solar Face, Light of Liberation and Light of Discipline, Asceticism and Stainless, Ocean Speech and Eye Salve, Victorious Over All and Light of Sentient Beings, Stainless Light and the Mindful One, Beautiful Face and Infinite Victor, Supreme Intelligence and Utterly Peaceful Host, Jewel Light and Lord of Dharma, and the one called Various Gods. In the wheel of the all-accomplishing wisdom, the length of the text is fifteen verses. There are ninety-five names, nineteen for each of the families. In the Māyājāla-abhisambodhi, the Lord of Speech composed verses; with three words ending in yate namaḥ, and likewise "without exception," and "of the Vajradhātu-maṇḍala," from "thus the Buddha, the Blessed One" until the end of "making all words clear," there are two [verses] and five [lines] for the crown wheel. From "the nature of great love" until the end of "the supreme way of the Great Vehicle," there are four verses and twenty-five [lines] for the Sugata; from "Mirror-like Vajra Terrifier" until the end of "elephant hide," there are three verses and one line, thirty-two [lines] for the forehead wheel. From "great offering, great passion" in the section of the Vajradhātu until the end of "ocean of aspiration wisdom," there are eight verses for the heart wheel. From "mirror-like wisdom" until "proclaiming the great renown, ha ha," [there are...]

སྒྲ་དང་ལྡན་མཐར་ཚིགས་བཅད་བདུན། ། ལྟེ་བའི་འཁོར་ལོའི་ཚིག་ཏུ་འགྱུར། ། སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི། ། བཞི་བཅུ་རྩ་གཉིས་འཆང་བ་དང་། ། མཉམ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི། ། འདོད་པའི་དོན་གྲུབ་དམ་པ་ནས། ། རྣམ་པ་ཀུན་རིག་སངས་རྒྱས་པར། ། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བཅོ་ལྔ་སྟེ། ། སྤྱི་སྡོམ་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞི་ཡིས། ། ལྟེ་བའི་འཁོར་ལོར་རབ་ཏུ་གྲགས། ། མཉམ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་དགུ་ལུས་པའི། ། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་སྤྲུལ་སྐུ་ནས། ། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་མཐར། ། བརྒྱད་ནི་མགྲིན་པའི་འཁོར་ལོར་བཞེད། ། བྱ་བ་གྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི། ། ཚིགས་བཅད་བཅོ་ལྔ་ཚང་བ་ལ། ། མཉམ་ཉིད་ཐ་མའི་ཚིག་བསྣན་པས། ། བཅུ་དྲུག་གསུང་བའི་འཁོར་ལོའོ། ། སྒྱུ་འཕྲུལ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་དང་། ། རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་དང་དེ་བཞིན་གཤེགས། ། རྡོ་རྗེའི་རིགས་དང་པདྨའི་རིགས། ། རིན་པོ་ཆེ་དང་ལས་རིགས་བདུན། ། ཚིགས་བཅད་བརྒྱ་དང་སུམ་ཅུ་གསུམ། ། ནང་གི་འཁོར་ལོ་དྲུག་པའོ། ། འདབ་གྲངས་ཚིགས་བཅད་གྲངས་ཀྱང་མཉམ། ། ཚིག་གཅིག་ལྷག་པ་ལྟེ་བར་བརྟགས། ། ཀུན་གྱི་ལྟེ་བར་དེ་འགྱུར་བརྟགས། ། གནས་ལུགས་གོང་དུ་བསྟན་པ་ཡིན། ། ལས་སུ་བྱ་བའི་འཁྲུལ་འཁོར་ཡང་། ། ནང་གི་འཁོར་ལོ་ཇི་བཞིན་དུ། ། འཁོར་ལོ་ཟླུམ་པོ་རིམ་པ་དྲུག། དང་པོ་འདབ་བདེ་གཉིས་པ་བརྒྱད། ། རིམ་པ་གསུམ་ལ་བཅུ་དྲུག་སྟེ། ། བཞི་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་པོ། ། ལྔ་པ་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞིའོ། ། དྲུག་པ་ཡང་ནི་སུམ་ཅུ་གཉིས། ། ཤྲི་ཁ་དྷ་སོགས་ཀྱི་ནི་བྲིས། ། དབུས་སུ་བསྒྲུབ་བྱའི་མིང་བཞག་ལ། ། ཤར་དུ་ཨཿདང་བྱང་དུ་ཨཱཿ། །

At the end of the section on sound, there are seven verses; these become the words for the navel wheel. Regarding the wisdom of discernment, there are forty-two [deities] held; and from the supreme accomplishment of the desired aim of the maṇḍala of the wisdom of equality, up to the state of a Buddha who is omniscient in all aspects, there are fifteen verses. Thus, by a total of sixty-four verses, it is well known as the navel wheel. From the nirmāṇakāya of all Buddhas, who remain in the nine [deities] of the wisdom of equality, up to the end of the nature of all Buddhas, eight [verses] are asserted for the throat wheel. Regarding the fifteen complete verses of the wisdom of all-accomplishing action, by adding the final word of the wisdom of equality, there are sixteen; this is the wheel of speech. The Māyājāla-abhisambodhi, the Vajradhātu, and likewise the Tathāgata, the Vajra family, the Lotus family, the Jewel family, and the Karma family—these seven [sections] consist of one hundred and thirty-three verses; this is the sixth internal wheel. The number of petals and the number of verses are equal; the single extra word is designated as the navel. It is designated as becoming the navel of all; the natural mode of abiding has been shown above. As for the yantra of the activity to be performed, just like the internal wheel, there are six circular tiers of wheels: the first has eight petals, the second has sixteen, the third has thirty-two, the fourth has sixty-four, and the fifth also has thirty-two. These are drawn in the śrīkhadā [script] and so forth. One should place the name of the person to be accomplished in the center; in the east is Aḥ and in the north is Āḥ.

ནུབ་ཏུ་ཨཿདང་ལྷོ་རུ་ཨཱཿ། ། དེ་ཡི་ཕྱི་རོལ་འདབ་བརྒྱད་ལ། ། ཤར་དུ་ཨི་དང་ཤར་ལྷོར་ཨཱི། ། ལྷོ་རུ་རྀ་དང་ལྷོ་ནུབ་རཱྀ། ། ནུབ་ཏུ་ལྀ་དང་ནུབ་བྱང་ལཱྀ། ། བྱང་དུ་ཨུ་དང་བྱང་ཤར་ཨཱུ། དེ་ཡི་ཕྱི་རོལ་འཁོར་ལོ་ནི། ། གསུམ་པའི་འདབ་མ་བཅུ་དྲུག་ལ། ། ཤར་དུ་ཨེ་ཨཻ་ཤར་ལྷོར་ཡང་། ། ཡཾ་ཡཾ་དེ་བཞིན་ལྷོ་རུ་ནི། ། ཨར་(ཨཱ་ར་,ཨཱར་)ར་རཱ་བདེན་བྲལ་གཉིས། ། ནུབ་ཀྱི་གཉིས་ལ་ཨ་ཨཱ་ལ་ལཱ། ། ནུབ་བྱང་ལ་ལཱ་བྱང་དུ་ཨོ་ཨོ། ། བྱང་ཤར་རྩིབས་གཉིས་ཝཾ་ཝཾའོ། ། རིམ་པ་བཞི་པ་སུམ་ཅུ་གཉིས། ། ཤར་གྱི་རྩིབས་ལ་ཙ་སྡེ་ལྔ། ། ལྷོའི་རྩིབས་ལ་ཊ་སྡེ་ལྔ། ། ནུབ་ཀྱི་འདབ་མ་ཏ་སྡེ་ལྔ། ། བྱང་གི་འདབ་མར་པ་སྡེ་ལྔ། ། བྱང་ཤར་མཚམས་ཀྱི་འདབ་གསུམ་ལ། ། ཀ་ཁ་ག་ང་ལེགས་པར་དགོད། ། ཤར་ལྷོ་མཚམས་སུ་གྷ་ད་ཀྵ། ། ལྷོ་ནུབ་མཚམས་ན་ན་ཐཱཥྚ། ། ནུབ་བྱང་མཚམས་ན་ཤ་ཐཱ་ཧ། ། དེ་ཡི་ཕྱི་རོལ་འདབ་མ་ནི། ། དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞི་པ་དེ་ལ། ། ཕྱོགས་བཞིར་བསྒྲུབ་བྱའི་མིང་བཞི་བྲི། ། ཤར་གྱི་འདབ་མ་བཅུ་གཉིས་ལ། ། ཡ་ཡཱ་ཡི་ཡཱི་ཡྲྀ་ཡྲྀ་དྲུག། ཡུ་ཡཱུ་ཡླྀ་ཡླཱྀ་ཡཾ་ཡཾ་དྲུག། དེ་ལྟར་བཅུ་གཉིས་དགོད་པར་བྱ། ། དེ་ནས་ལྷོ་ཡི་བཅུ་གཉིས་ལ། ། ར་རཱ་རི་རཱི་རྀ་རཱྀ་དྲུག། རུ་རཱུ་རླྀ་རླཱྀ་རཾར་སྟེ། ། དེ་ལྟར་བཅུ་གཉིས་དགོད་པར་བྱ། ། ནུབ་ཀྱི་འདབ་མ་བཅུ་གཉིས་ལ། ། ལ་ལཱ་ལི་ལཱི་ལྼྀ་ལྼཱྀ་དང་། ། ལུ་ལཱུ་ལླྀ་ལླཱྀ་ལཾ་ལ་དྲུག། དེ་ལྟར་བཅུ་གཉིས་དགོད་པར་བྱ། ། བྱང་གི་འདབ་མ་བཅུ་གཉིས་ལ། ། ཝ་ཝཱ་ཝི་ཝཱི་ཝྼྀ་ཝྼཱྀ་དང་། ། ཝུ་ཝཱུ་ཝླྀ་ཝླྀ་ཝཾ་ཝ་དྲུག། དེ་ལྟར་བཅུ་གཉིས་ལེགས་པར་བྲིས། །

In the west is AḤ and in the south ĀḤ. On the eight petals outside of that: in the east is I and in the southeast Ī; in the south is Ṛ and in the southwest Ṝ; in the west is Ḷ and in the northwest Ḹ; in the north is U and in the northeast Ū. On the sixteen petals of the third wheel outside of that: in the east are E and AI; likewise in the southeast are YAṂ and YĀṂ; in the south are AR (ĀR, ĀR) and RA and RĀ; in the two [petals] of the southwest are likewise; in the two of the west are A and Ā, LA and LĀ; in the northwest are LA and LĀ; in the north are O and AU; and on the two spokes of the northeast are VAṂ and VĀṂ. On the thirty-two [petals] of the fourth stage: on the eastern spokes are the five of the CA-group; on the southern spokes are the five of the ṬA-group; on the western petals are the five of the TA-group; and on the northern petals are the five of the PA-group. On the three petals of the northeast corner, one should properly arrange KA, KHA, GA, and ṄA. In the southeast corner are GHA, DA, and KṢA; in the southwest corner are NA, THA, and ṢṬA; and in the northwest corner are ŚA, THA, and HA. On the sixty-four petals outside of that, write the four names of the person to be accomplished in the four directions. On the twelve petals of the east, one should arrange the twelve: YA, YĀ, YI, YĪ, YṚ, YṜ, YA, YŪ, YḶ, YḸ, YAṂ, and YĀṂ. Then, on the twelve [petals] of the south, one should arrange the twelve: RA, RĀ, RI, RĪ, Ṛ, Ṝ, RU, RŪ, RḶ, RḸ, RAṂ, and RAḤ. On the twelve petals of the west, one should arrange the twelve: LA, LĀ, LI, LĪ, Ḷ, Ḹ, LU, LŪ, Ḷ, Ḹ, LAṂ, and LAḤ. On the twelve petals of the north, one should properly write the twelve: VA, VĀ, VI, VĪ, Ḷ, Ḹ, VU, VŪ, Ḷ, Ḹ, VAṂ, and VAḤ.

ཕྱོགས་ཀྱི་བསྒྲུབ་བྱའི་མིང་བཞི་དང་། ། ལྷན་ཅིག་ཤར་དུ་ཧ་བྲི་སྟེ། ། ནུབ་ཏུའང་ཧ་སྟེ་བྱང་དུ་ཧཱུཾ། ། ལྷོ་རུ་ཧཱཿནི་ཚེག་དྲག་ཅན། ། ཧི་ཧཱི་ཤར་སྟོད་གཡོན་སྐོར་དུ། ། ཧྲྀ་ཧྲཱྀ་ལྷོ་སྟོད་མེ་མཚམས་སུ། ། ཧླྀ་ཧླཱྀ་ནུབ་སྟོད་བདེན་བྲལ་དྲུག། ཧུ་ཧཱུ་བྱང་སྟོད་རླུང་མཚམས་སུ། ། ཧཱུཾ་ནི་ཤར་དུ་ཨཱཿནི་ལྷོར། ། ཧོ་ནི་ནུབ་སྟེ་ཨོཾ་ནི་བྱང་། ། དེ་ལྟར་ཡི་གེ་བཞི་པོ་ཡང་། ། བསྒྲུབ་བྱའི་མིང་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུའོ། ། དབུས་ཀྱི་མིང་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ། ། ཧཱུཾ་གཅིག་ལེགས་པར་བྲི་བར་བྱ། ། དེ་ཡི་ཕྱི་རོལ་རིམ་དྲུག་པ། ། འདབ་མ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ལ། ། ཤར་ནས་བརྩམས་ནས་གཡོན་སྐོར་དུ། ། ཕྱོགས་མཚམས་བརྒྱད་ཀྱི་བཞི་བཞི་ལ། ། བཛྲ་ཏིཀྵྞ་ཞེས་པ་ནས། ། ཡ་ཏེ་ན་མཿཞེས་པའི་མཐར། ། རིམ་པ་བཞིན་དུ་གཡས་སྐོར་དུ། ། ཡི་གེ་བཞི་བཞི་དགོད་པར་བྱ། ། དེ་ཡི་ཕྱི་རོལ་ལས་ཀྱི་ནི། ། དབྱེ་བས་འབྱུང་བ་བཞི་རྣམས་ཀྱི། ། ཡི་གེ་ཡ་ར་ཝཾ་ལ་ཡིས། ། བསྐོར་བ་འཁྲུལ་འཁོར་འཁོར་ལོ་སྟེ། ། ཞུས་ནས་བྱ་གྲུབ་འཁོར་ལོའི་མཐར། ། སྤྱི་དོན་བཅུ་བཞིའི་ཚིག་གྲངས་དང་། ། བརྒྱ་དང་ལྔ་བཅུ་རྩ་བདུན་མཉམ། ། ཚིག་གཅིག་ལྷག་པ་ལྟེ་བར་བརྟག། བསྟོད་པའི་རིམ་པར་ཕྱེ་བ་ལ། ། ཚིག་རྐང་ཉི་ཤུ་ཚིགས་བཅད་ལྔ། ། མེ་ལོང་ཆོས་དབྱིངས་སོ་སོར་རྟོག། མཉམ་ཉིད་བྱ་གྲུབ་གོ་རིམ་བཞིན། ། བྱང་སེམས་རྡོ་རྗེའི་འཁོར་ལོ་ལ། ། ཚིགས་བཅད་ལྔ་པོ་ཀུན་གྱིས་བསྟོད། ། ལྷག་མ་འཁོར་ལོ་ལྔ་ལ་ནི། ། སྔར་སྨོས་ཡེ་ཤེས་ལྔ་དང་ནི། ། འདུད་ཀྱི་ཚིགས་བཅད་རེ་རེ་དང་། ། སྦྱར་ཞིང་སོ་སོར་བསྟོད་པར་བྱ། །

Together with the four names of the object of accomplishment, write the syllable ha in the east; likewise ha in the west and hūṃ in the north; in the south is hāḥ with the visarga. Hi and hī are in the upper east, arranged counter-clockwise; hrī and hrāī are in the upper south, in the southeast; hlī and hlāī are in the upper west, in the southwest; hu and hū are in the upper north, in the northwest. Hūṃ is in the east and āḥ is in the south; ho is in the west and oṃ is in the north. Thus, these four syllables are also placed together with the names of the objects of accomplishment. Together with the name in the center, a single hūṃ should be properly written. Outside of that, on the thirty-two petals of the sixth layer, starting from the east and proceeding counter-clockwise, four syllables for each of the eight cardinal and intermediate directions—from vajratīkṣṇa up to yate namaḥ—should be arranged in sequence, clockwise. Outside of that, according to the classification of activities, the syllables ya, ra, vaṃ, and la encircle the wheel of the yantra; this concludes with the wheel of all-accomplishing wisdom. The number of words in the fourteen general topics is one hundred and fifty-seven; the single extra word should be considered as being in the hub. In the section on the stages of praise, there are twenty lines and five verses. In order: the mirror-like, the sphere of phenomena, the discriminating, the equality, and the all-accomplishing wisdoms. With all five verses, one praises the wheel of the Bodhicitta Vajra. For the remaining five wheels, one should praise each individually by joining them with the verses of homage and the five previously mentioned wisdoms.

རིགས་ཀུན་བསྡུས་པའི་འཁོར་ལོ་ལ། ། དང་པོའི་སྒོ་ནས་ཀུན་གྱིས་བསྟོད། ། ལྷག་མ་སྒོ་རྣམས་སོ་སོ་ལ། ། ཚིགས་བཅད་ཡེ་ཤེས་བསྟུན་ཞིང་བསྟོད། ། གསང་བ་ལུས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ལ། ། བསྟོད་པ་དག་དང་ཡེ་ཤེས་སུ། ། སྦྱར་ཏེ་དང་པོ་འདུད་བཞིའོ། ། མཆོག་གི་དགའ་བཞི་མེ་ལོང་ངོ་། ། ལྷག་མ་བཞི་ཚིག་བཅུ་དྲུག་གོ། ། དགའ་བ་བཅུ་དྲུག་རིམ་པ་བཞིན། ། ཆོས་དབྱིངས་ཀུན་རྟོག་མཉམ་ཉིད་དང་། ། བྱ་གྲུབ་རིམ་གཞིན་འདུད་བཞི་བཞི། ། ནང་གི་རྒྱས་བཤད་འདིར་མ་བྱས། ། གསང་བའི་ཕྱིར་དང་མདོར་བསྡུས་ཕྱིར། ། ཕན་ཡོན་བརྗོད་པའི་གཞུང་ཚད་ནི། ། བརྒྱ་དང་ལྔ་བཅུར་ཤེས་པར་བྱ། ། ལག་ན་རྡོ་རྗེ་རྡོ་རྗེ་འཆང་། ། ཞེས་པ་པོས་ནས་གསུངས་བདུན་ལ། ། དང་པོ་གཉིས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ནི། ། དང་པོ་ཡི་ནི་ཕན་ཡོན་བསྟན། ། ལྷག་མ་བཞི་ནི་འཁོར་ལོ་བཞིའི། ། རིམ་པ་བཞིན་དུ་ཕན་ཡོན་ཡིན། ། ཞེས་པ་རང་ལ་བསྡུས་ཕན་ཡོན། ། ཡང་ན་ཀློག་སེམས་ལ་སོགས་སོ། ། གསང་སྔགས་རིམ་པར་དབྱེ་བ་ཡིས། ། གཞུང་ཚད་ཚིགས་བཅད་བྱེད་དང་བཞི། ། དེ་ལ་དབྱེ་ན་རྣམ་གཉིས་ཏེ། ། ཨོཾ་ཞེས་པ་ནས་ཨཾ་ཨཿའི་མཐར། ། རྩ་བའི་སྔགས་སུ་ཤེས་པར་བྱ། ། པྲ་ཀྲྀ་ཏི་ནས་ཨ་ཡི་མཐར། ། ཕྲེང་བའི་སྔགས་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན། ། སྙིང་པོ་ལ་སོགས་སྔགས་ཀུན་ལ། ། ཐུན་མོང་མིང་ནི་རྣམ་བཞི་སྟེ། ། མགོ་མེད་མཐའ་མེད་བསྡུས་པ་སྤྲུལ། ། འདི་ནི་མཐའ་མེད་ཅེས་བྱ་ཡིན། ། སྐུ་ཀུན་བསྐྱེད་པའི་སྔོན་དུ་ནི། ། བཟླས་དང་རྒྱུན་དུ་བཟླས་པ་དང་། ། འཁོར་ལོ་དགོད་པར་བྱ་བ་དང་། ། བྱ་བ་ཐམས་ཅད་འདིས་བྱེད་དེ། ། སངས་རྒྱས་མཛད་པ་ཀུན་བྱེད་ཕྱིར། །

To the wheel that gathers all families, everyone offers praise through the first gateway. For the remaining gateways, praise is offered in accordance with the wisdom verses. Regarding the secret wheel of the body, the praises are applied as wisdom; first are the four prostrations. The supreme four joys are the mirror-like [wisdom]; the remaining four are the sixteen verses. The sixteen joys, in their respective order, are the four prostrations for the dharmadhātu, discernment, equality, and all-accomplishing [wisdoms]. The detailed internal explanation is not provided here, as it is secret and for the sake of brevity. The length of the text describing the benefits should be known to be one hundred and fifty [verses]. From the words "Vajrapāṇi, the Vajradhara," there are seven spoken [sections]. The wheels of the first two show the benefits of the first. The remaining four are the benefits of the four wheels, respectively. This is the summary of the benefits for oneself; alternatively, it refers to recitation, mental engagement, and so forth. By the sequential classification of the secret mantra, the length of the text is three and a half verses. If divided, there are two types: from "Oṃ" up to "Aṃ Aḥ" should be known as the root mantra. From "Prakṛti" up to "A" is called the garland mantra. For all mantras such as the heart mantra and so forth, there are four common names: headless, tailless, condensed, and emanated. This is called "tailless." Prior to generating all the bodies, this is used for recitation, constant recitation, the arrangement of the wheel, and all activities; because it performs all the deeds of a Buddha.

བསྡུས་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ལ། ། ཚིག་རྐང་ཉི་ཤུ་ཚིགས་བཅད་ལྔ། ། བདེ་གཤེགས་རྣམས་ཀྱི་དྲི་མེད་ཤེས་རབ་སྐུ། ། འཇམ་དབྱངས་མཚན་གསོལ་ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེ་བ། ། དེས་ལུང་མི་འགལ་བླ་མས་མན་ངག་རྒྱུད། ། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་བདག་དོན་ཙམ་བརྩམས་ཏེ། ། བཤད་མཛད་དགོངས་འགྲེལ་བདག་གིས་འགལ་བ་མེད། ། ཉེས་པ་ཅི་མཐོང་བདག་བློ་དཔྱད་པའི་རིགས། ། བདག་པས་དམན་ལ་ཕན་པ་འགའ་སྲིད་ན། ། དགེ་དེས་འགྲོ་ཀུན་མཚན་མཆོག་རྟོགས་གྱུར་ཅིག། ། ། འཇམ་དཔལ་སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བ་ཁྲི་དྲུག་སྟོང་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་དྲ་བའི་ལེའུ་ལས། འཕགས་པ་མཚན་ཡང་དག་པར་བརྗོད་པ་ཕན་ཡོན་དང་བཅས་པའི་བཤད་པ། ། ནོར་བུའི་གླིང་དུ་སྐུ་འཁྲུངས་པ་དཔལ་ལྡན་བྱང་ཆུབ་མཆོག་གི་སྐལ་བ་ཅན། ། དཔལ་སྣ་ཚོགས་གཟུགས་ཀྱིས་མཛད་པའི་འགྲེལ་པ། སྔགས་དོན་རྣམ་པར་གཟིགས་པ་དང་། ། དེའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པའི་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་གཉིས་མེད་རྡོ་རྗེས་མཛད་པ། ཉེ་བར་བསྡུས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་གེ་དང་སྦྱར་བའི་བསྡུས་དོན་མཚན་གྱི་སྒྲོན་མ་ཞེས་བྱ་བ་རྫོགས་སོ། ། ། ། པྲཛྙཱ་གུ་རུས་མཛད་དོ། ། ། །

Regarding the summarized verses: there are five stanzas of twenty lines each. The stainless wisdom-body of the Sugatas, known by the name Mañjughoṣa, is profound and vast. Relying upon the guru’s oral instructions, which do not contradict the scriptures, I have composed this for my own benefit. In explaining and commenting upon the intent, I have not erred. Whatever faults are seen should be examined by my own intellect. If this should be of some benefit to those inferior to myself, by this merit may all beings realize the supreme name. This is the explanation of the Ārya-nāmasaṃgīti together with its benefits, from the chapter on the Net of Samādhi within the Mañjuśrī-māyājāla in sixteen thousand verses. It was composed by the glorious Śrīviśvarūpa, who was born on the Island of Jewels and possesses the fortune of supreme awakening. Following him, the great master Advayavajra composed this summarized meaning, titled The Lamp of Names, which is a concise commentary combined with logical analysis. It is complete. Composed by Prajñāguru.