A Sādhana of Black Yamāyuṣpati

༄༅༅། ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཨཱརྱ་ཤྲཱི་ཡ་མ་ཨཱ་ཡུཿཀཱ་ལ་སཱ་དྷ་ན་ནཱ་མ། བོད་སྐད་དུ། འཕགས་པ་དཔལ་གཤིན་རྗེ་ཚེ་བདག་ནག་པོ་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་ཞེས་བྱ་བ། འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། ཐུགས་རྗེས་སྤྲུལ་སྐུའི་ཐབས་ཀྱིས་འགྲོ་དོན་མཛད། ། ཕྲིན་ལས་རྣམ་བཞི་ལམ་ལ་བྲོད་པ་བསྐྱེད། ། བསྐྱེད་རྫོགས་ལམ་གྱི་ཕྲ་རགས་རྟོག་པ་བཟློག། བཅོམ་ལྡན་གཤིན་རྗེ་གཤེད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས། ། སྒྲུབ་ཐབས་གསལ་བ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པར་བྱ། ། དད་དང་སྙིང་རྗེས་འགྲོ་བའི་དོན་མོས་ཤིང་། ། དཀྱིལ་འཁོར་འདི་ཉིད་དུ་ནི་དབང་ཐོབ་པས། ། ཤིང་གཅིག་དུར་ཁྲོད་ལ་སོགས་གནས་སུ་ནི། ། སོ་ཕག་རོ་རས་ལ་སོགས་སྟན་ལ་འདུག། དྲག་པོའི་མཆོད་གཏོར་ལ་སོགས་གཞུང་བཞིན་བཤམ། ། སྙིང་རྗེ་ལ་སོགས་ཚད་མེད་བཞི་བསྒོམས་ལ། ། ཀུན་ལ་སྒྱུ་མའི་སེམས་ཀྱིས་གནས་པར་བྱ། ། སྟོང་པའི་ངང་ལས་སྣོད་གྱུར་གཞལ་ཡས་ཁང་། ། ཐོད་མཁར་དུར་ཁྲོད་བཅས་པ་བསྒོམ་པར་བྱ། ། བཅུད་གྱུར་ཡ་ལས་འོད་འཕྲོས་གཤིན་རྗེ་ནི། ། དབུས་སུ་(ཆོ་,ཚེ་)བདག་ཡུམ་དང་བཅས། ། རྩ་བའི་ལྷ་ལྔ་གཤེད་བཞི་དང་། ། གཡས་སུ་འཆི་བདག་གཡོན་དུ་ནི། ། སྲོག་བདག་དམར་པོ་བསྒོམ་པར་བྱ། ། སྔགས་བརྗོད་པ་ལས་ལྷ་རྣམས་བསྐྱེད། ། དེ་ནས་མཆོད་ཡོན་བྱིན་གྱིས་བརླབ། ། བདུད་རྩི་ལྔ་ཡི་ཨརྒྷ་དང་། ། ཚིལ་ཆེན་སྤོས་ལ་དུག་མེ་ཏོག། ཏིལ་ཆེན་མེ་མར་ཁྲག་ཆེན་དྲི། ། ཤ་ཆེན་བཤོས་ལ་ཐོད་པའི་རྔ། ། འདོད་ཡོན་ལྔ་རུ་རབ་ཏུ་བརྟག། གཏོར་མ་དཔའ་བོའི་སྟོན་མོ་ཡང་། ། ཅི་འབྱོར་ཆོ་གས་བྱིན་བརླབ་བྱ། ། དེ་ནས་ཡེ་ཤེས་སྤྱན་དྲང་བ། ། མ་ལུས་སེམས་ཅན་མགོན་གྱུར་པ། །

In the language of India: Ārya-śrī-yamāyuṣ-kāla-sādhana-nāma. In the language of Tibet: ’Phags pa dpal gshin rje tshe bdag nag po sgrub pa’i thabs zhes bya ba (The Noble Sādhana of the Glorious Black Yamāyuṣkāla). Homage to the Noble Mañjuśrī! Through the means of the nirmāṇakāya emanated by compassion, you act for the benefit of beings. You inspire joy in the path of the four activities and reverse the coarse and subtle conceptualizations of the paths of generation and completion. Having prostrated to the Bhagavān Yamāntaka, I shall now describe the sādhana clearly. One who aspires to the welfare of beings through faith and compassion, and who has received empowerment into this very maṇḍala, should sit upon a seat of brick, corpse-cloth, or the like, in a place such as a solitary tree or a charnel ground. One should arrange the fierce offerings, tormas, and so forth according to the ritual manual. Having meditated on the four immeasurables, such as compassion, one should abide with a mind that perceives all things as an illusion. From the state of emptiness, one should meditate on the celestial palace as the environment, a skull-fortress together with a charnel ground. From the essence, the syllable YA, light radiates forth, and in the center is Yamāyuṣkāla with his consort. One should meditate on the five root deities, the four executioners, the Lord of Death to the right, and the Red Lord of Life to the left. The deities are generated by reciting the mantra. Then, one should consecrate the drinking water. The argha of the five nectars, the incense of human fat, the flowers of poison, the lamp of great sesame, the perfume of great blood, the food of great meat, and the drum of the skull—these should be thoroughly visualized as the five sensory qualities. The torma, a feast for the heroes, should also be consecrated according to the ritual with whatever is available. Then, one should invite the wisdom beings: "Protector of all sentient beings without exception..."

ཚུར་གཤེགས་ཚུར་གཤེགས་ཁྲོ་བདག་གཙོ། ། འཁོར་བཅས་མ་ལུས་གཤེགས་སུ་གསོལ། ། ཐུགས་དམ་དབང་གིས་བརྟན་པར་བཞུགས། ། ཨོཾ་ཡ་མ་བཛྲ་ཀྲོ་དྷ་ཨི་ཨ་ར་ལི་ཧྲིཾ་ཧྲིཾ། ཞེས་པས་མདུན་དུ་སྤྱན་དྲངས་ལ། ཡིད་ཀྱིས་ཕྱག་བྱ་བསྟོད་པ་བརྩམ། ། གདུག་པ་འདུལ་མཛད་གཤིན་རྗེའི་གཤེད་ཀྱི་ལྷ། ། སྦྲུལ་དང་ཐོད་རློན་སྣ་ཚོགས་འཛིན། ། འཇིགས་བྱེད་དཔའ་བོའི་སྐུ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བསྟོད། ། ཛཿཧཱུཾ་བཾ་ཧོཿས་མ་ཡ་ཏིཥྛ་ལྷན། ཞེས་པས་ལྷ་རྣམས་རང་ལ་བསྟིམ། ། འདོད་ཡོན་ཕྱི་ནང་གསང་བའི་མཆོད་པས་མཆོད། ། ཕུད་དང་དཔའ་བོའི་སྟོན་མོས་མཉེས་པར་བྱ། ། མཆོད་པའི་ལྷ་མོ་དཔག་མེད་ནམ་མཁའ་ལ། ། མཆོད་དང་བསྟོད་པ་བྱེད་པར་བསམ་པར་བྱ། ། སྡིག་བཤགས་སྨོན་ལམ་ལ་སོགས་རྒྱས་པར་བྱ། ། དེ་ནས་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་གསལ་བཏབ་སྟེ། ། བརྟན་པ་ཉིད་དུ་བསྒོམ་པར་བྱ། ། སྐྱོ་ན་ངག་གི་བཟླས་པ་བརྩམ། ། བཅུ་གསུམ་བརྒྱ་དང་བཞི་ལ་སོགས། ། ལས་མཐུན་པ་ཡི་བཟླས་པ་བྱ། ། ཕྲ་མོའི་རྣལ་འབྱོར་བསྒོམ་འདོད་ན། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་གནས་དབུ་མའི་མགོར། ། གདོད་ནས་དག་པའི་ཐིག་ལེ་ལ། ། ཨ་ཤད་ནཱ་ད་བཅས་པ་བསྒོམ། ། རི་བོང་ཅན་ལ་བཅུ་གསུམ་སྔགས། ། རབ་ཏུ་བསྐོར་བར་བསྒོམ་པར་བྱ། ། ཁམས་གསུམ་གཟུགས་ལ་རབ་ཏུ་རྡུལ། ། འགྲོ་འོང་སྔགས་ཀྱིས་བརྗོད་པས་འགོག། ཐུན་བཞི་ལ་སོགས་རིམ་པ་ཡིས། ། ཇི་ལྟར་བརྟན་གྱི་བར་དུ་བསྒོམ། ། དུད་པ་ལ་སོགས་རྟགས་ཟད་ནས། ། སྤྲིན་མེད་ནམ་མཁའ་དངས་པ་ན། ། མཐར་ཐུག་འོད་གསལ་ཞེས་བརྗོད་དོ། ། བདག་དང་གཞན་དོན་མོས་པ་ཡིས། ། ལམ་ལ་བྲོད་པ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར། ། ཕྲིན་ལས་རྣམ་བཞི་བརྩམ་པར་བྱ། །

Come here, come here, Lord of the Wrathful Ones! I pray that you and your entire retinue without exception come here. By the power of your sacred bond, remain steadfastly present. OṂ YAMA VAJRA KRODHA I A RALI HRĪṂ HRĪṂ. With these words, invite [the deity] to the space in front. Mentally perform prostrations and begin the praise: To the deity Yamāntaka, who subdues the malevolent, Who holds snakes, fresh skulls, and various [implements], To the body of the terrifying hero, I prostrate and praise. JAḤ HŪṂ BAṂ HOḤ SAMAYA TIṢṬHA LHAN. With these words, dissolve the deities into oneself. Make offerings with the outer, inner, and secret offerings of the five sensory qualities. Please [the deity] with the first-portion offering and the hero’s feast. Visualize that immeasurable offering goddesses in the sky Perform offerings and praises. Perform the confession of misdeeds, aspirations, and so forth in detail. Then, having clearly visualized the generation stage, Meditate until stability is attained. When weary, begin the verbal recitation. Recite one hundred and thirteen, four, or more Mantras appropriate to the activity. If you wish to meditate on the subtle yoga: At the head of the central channel, where the bodhicitta resides, Meditate on the primordially pure bindu Together with the a-shad and the nāda. Meditate that the thirteen-syllable mantra Is perfectly encircling the moon. The forms of the three realms are utterly pulverized; The coming and going is blocked by the recitation of the mantra. Meditate through the sequence of four sessions and so forth Until stability is achieved. When signs such as smoke have ceased, And the sky is clear and cloudless, This is called the ultimate luminosity. With devotion for the benefit of oneself and others, In order to generate enthusiasm for the path, One should engage in the four types of enlightened activity.

བསྐྱེད་པའི་འཁོར་ལོ་བསྒོམ་པར་བྱ། ། རང་སྙིང་འཁོར་ལོ་རྩིབས་བརྒྱད་ལ། ། དབུས་སུ་ཨོཾ་ཡིག་དཀར་པོ་བསྒོམ། ། རྩིབས་བརྒྱད་འབྲུ་བརྒྱད་བསམ་པར་བྱ། ། ཨོཾ་ལས་འོད་ཟེར་དཀར་བྱུང་བས། ། འབྲུ་བརྒྱད་དག་ལ་ཕོག་པར་འབར། ། འབྲུ་བརྒྱད་དག་ལས་འོད་འཕྲོས་པས། ། དབུས་ཀྱི་ཧཱུཾ་ཡིག་གསོ་བསྐྱེད་བྱ། ། བཟླས་པ་ཚང་ནས་རྟགས་བྱུང་ན། ། དྲག་པོའི་ལས་ལ་སྦྱར་བར་བྱ། ། ཨོཾ་གྱུར་འོད་ཟེར་དམར་ནག་འཕྲོས། ། འབྲུ་བརྒྱད་སྔགས་རྒྱལ་རབ་ཏུ་ཕོག། འོད་ཟེར་འཕྲོས་དང་འཁོར་ལོ་ནི། ། དམིགས་པས་དྲངས་ནས་བསྒྲལ་བར་བསམ། ། འཚིག་དང་ཁྲོ་སྙིང་འདོད་པ་དང་། ། མངོན་སུམ་ཉིད་དུ་ཁུགས་པ་ན། ། མནན་དང་སྲེག་པའི་ལས་བྱའོ། ། སྦྱོར་བ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱིས་ཟིན། ། དངོས་གཞིའི་ཏིང་འཛིན་བར་ཆོད་མེད། ། རྗེས་ལ་བདག་མེད་རྣལ་འབྱོར་བྱ། ། ནམ་མཁའི་ངང་དུ་གསད་བྱའོ། ། དེ་རྣམས་ཀུན་ནས་བཏུས་པ་ཡིས། ། རྒྱུད་དང་འདྲ་བའི་སྒྲུབ་ཐབས་འདི། ། བླ་མའི་ཞབས་པད་བརྟེན་པས་བླང་། ། གཞན་དུ་འཁྲུལ་འཁོར་རྩོམ་པ་ན། ། འབྲས་བུ་མེད་ཅིང་བརླག་པར་འགྱུར། ། སྒྲུབ་ཐབས་སྦྱོར་བ་འདི་བརྩམས་པས། ། འགྲོ་ཀུན་འཇམ་རྒྱལ་ཉིད་གྱུར་ཅིག། བཅོམ་ལྡན་འདས་གཤིན་རྗེའི་གཤེད་ཚེ་བདག་ནག་པོའི་སྒྲུབ་ཐབས་རྫོགས་སོ། །

One should meditate on the generation stage wheel. Upon an eight-spoked wheel at one’s own heart, visualize a white syllable OṂ in the center. One should contemplate the eight syllables on the eight spokes. White light rays emanate from the OṂ and strike the eight syllables, causing them to blaze. Light radiates from the eight syllables, nourishing and generating the syllable HŪṂ in the center. When the recitation is complete and signs arise, one should apply it to wrathful activities. Red-black light rays radiate from the OṂ and strike the eight syllables, the king of mantras. Visualizing the radiation of light and the wheel, one should think of drawing [the target] in and liberating them. When [the target] is scorched, the heart is enraged, and they are actually summoned, one should perform the activities of suppression and burning. The preparation is embraced by bodhicitta; the main practice is the samādhi without obstacles; and the conclusion is the yoga of selflessness. One should slay [the afflictions] within the state of space. By compiling all of these, this sādhana, which is like a tantra, should be received by relying on the lotus feet of the guru. Otherwise, if one composes a yantra [mechanism] [without this], it will be fruitless and lead to ruin. By composing this application of the sādhana, may all beings become Mañjughoṣa himself. This concludes the sādhana of the Blessed One, Yamāntaka, the Black Lord of Life.