The Stages of Consecration of Red Yamāri

༄༅༅། ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། རཀྟ་ཡ་མ་ཨ་རི་དེ་ཤ་པ་ཨ་དྷིཥྛཱ་ན། བོད་སྐད་དུ། གཤིན་རྗེ་མཐར་བྱེད་དམར་པོའི་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པ། ཁམས་གསུམ་པོ་ནི་མ་ལུས་པ། ། སྙིང་རྗེས་ཆགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད། ། བདེ་ཆེན་གཤིན་རྗེ་གཤེད་པོ་ལ། ། བཏུད་དེ་འདིར་ནི་བྱིན་བརླབ་བཤད། ། དེ་ལ་འདིར་ནི་རིམ་པ་འདིས། ། རྣལ་འབྱོར་བྱང་ཆུབ་འདོད་པ་ཡིས། ། དད་པ་ཆེན་པོ་བརྟན་པར་བྱས། ། བླ་མའི་ཁ་ལས་ཤེས་པར་བྱ། ། རྡོ་རྗེ་འཛིན་རྒྱལ་གསང་སྔགས་དང་། ། བླ་མ་བཀུར་དང་མཁའ་འགྲོ་བསྙེན། ། ཇི་ལྟར་གསུངས་པའི་རྡོ་རྗེ་ལ། ། མཆོད་སོགས་ལས་སུ་རུང་བར་བྱ། ། མཎྜལ་ལ་སོགས་ཡོ་བྱད་དང་། ། བུམ་པ་དཀྱིལ་འཁོར་གསང་སྔགས་བྲི། ། ལྷ་ཡི་གཟུགས་བརྙན་གསལ་བ་དང་། ། བཟླས་དང་མཆོད་སོགས་སྔོན་འགྲོ་བས། ། བགེགས་སྦྱང་གསོལ་བ་གདབ་པ་དང་། ། དམ་ཚིག་གཟུང་དང་སེམས་བསྐྱེད་བྱ། ། ཨོཾ་བཛྲ་ཡོ་ག་ཙིཏྟ་ཨུཏྤཱ་ད་ཡཱ་མི་སུ་ར་ཏ་ས་མ་ཡ་སྟྭཾ་ཧཾ། སིདྡྷི་བཛྲ་ཡ་ཐཱ་སུ་ཁཾ། དེ་ཉིད་གསུམ་གྱི་སྐད་ཅིག་ལ། ། ལུས་སོགས་ཡེ་ཤེས་གསུམ་དུ་བྱ། ། ཇི་སྐད་གསུངས་པའི་མན་ངག་གིས། ། རང་ཉིད་ཡེ་ཤེས་དྲན་པ་དང་། ། རྡོ་རྗེ་སྒྲ་ནི་བརྗོད་པར་བྱ། ། ཆོ་ག་ལས་བྱུང་ཆུ་སོགས་ལྔའི། ། ཇི་བཞིན་དབང་ནི་སྦྱིན་བྱས་ལ། ། འདོད་ན་རང་སྙིང་པད་འདབ་ལ། ། ཡི་གེ་ལྔ་ནི་དགོད་པར་བྱ། ། ཧཱུྃ་བྷྲཱུཾ་ཨཱཾ་ཛྲཱིཾ་ཁཾ། ཁ་དོག་ལྔ་ཡི་འོད་ཟེར་གྱིས། ། མ་ལུས་ལུས་པ་མེད་པ་ཡི། ། སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་ཡོན་ཏན་ཚོགས། ། འོད་ནི་གསལ་བས་ཡང་དང་ཡང་། ། བཀུག་ནས་སྤྲོ་དང་བརྟན་པར་བྱ། ། རྡོ་རྗེ་རྣམས་དང་དབྱེར་མེད་པ། །

In the language of India: Rakta Yamāryadeśanā-adhiṣṭhāna. In the language of Tibet: Gshin rje mthar byed dmar po’i byin gyis brlabs pa’i rim pa (The Stages of the Empowerment of Red Yamāntaka). To the Great Bliss Yamāntaka, the very essence of passion through compassion for the three realms without exception, I bow and shall here explain the empowerment. In this regard, by means of these stages, a yogi desiring enlightenment should stabilize great faith. This should be learned from the mouth of the guru. One should honor the King of Vajra-holders, the secret mantra, the guru, and attend upon the ḍākinīs. One should make the vajra suitable for activities such as offerings, just as it has been taught. Having prepared the maṇḍala and other requisites, one should draw the vase and the maṇḍala with secret mantras. With the preliminary practices of clearly visualizing the form of the deity, recitation, and offerings, one should purify obstructors, make supplications, take the samaya, and generate the bodhicitta. Oṃ vajrayoga citta utpādayāmi suratasamayas tvaṃ haṃ siddhi vajra yathā sukhaṃ. In an instant, through the three suchnesses, one should transform the body and so forth into the three wisdoms. By means of the oral instructions as they have been taught, one should recollect the wisdom and utter the vajra sound. Having bestowed the five empowerments of water and so forth as they arise from the ritual, if one so desires, one should arrange the five syllables upon the lotus petals of one’s own heart: Hūṃ, Bhrūṃ, Āṃ, Jhrīṃ, Khaṃ. With light rays of five colors, one should repeatedly summon, radiate, and stabilize the entire assembly of qualities, such as the Buddhas and others, through the clarity of the light. One becomes inseparable from the vajras.

སྐད་ཅིག་ཉིད་ལ་ཐོབ་པར་འགྱུར། ། ཨོཾ་ཧྲཱིཿཥྚྲྀཿཝི་ཀྲྀ་ཏཱ་ན་ན་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ་ཕཊ་སྭཱ་ཧཱ། གསང་སྔགས་རྒྱལ་པོ་བྲིས་པ་ཡི། ། མཎྜལ་བྱིན་ལ་འདི་སྐད་དོ། ། གདོད་ནས་རང་བཞིན་རྣམ་དག་མཆོག། འོད་གསལ་སྲིད་གསུམ་ཀུན་གྱི་གཞི། ། ཤིན་ཏུ་བདེ་བའི་བདེ་བ་སྟེ། ། སེམས་ཀྱིས་ཡིད་ནི་དེ་ལྟར་བལྟ། ། བསྡུས་ཏེ་དམར་པོས་ཐིག་ལེ་བྱ། ། བླ་མའི་མན་ངག་གི་རྗེས་འགྲོ། ། རིག་པའི་རྒྱལ་པོའི་བཟླས་པའང་སྦྱིན། ། བུ་གའི་སྦྱོར་བ་དམ་པ་ཡིས། ། ཡིད་ནི་བདེ་བ་ཅན་དུ་འཕང་། ། དེ་ལྟར་རྟེན་དང་བརྟེན་མེད་པར། ། གང་ལ་གང་གིས་བདག་འཛིན་མེད། ། གདོད་ནས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཡི། ། སྐྱེ་སོགས་སྤྲོས་ལས་འདས་པས་ན། ། སྤྲོས་པ་ཉིད་ནི་སྤྲོས་མེད་པས། ། ཟུང་འཇུག་འོད་གསལ་བདེ་ཆེན་ཉིད། ། བདེ་བས་བདེ་བ་རྟོགས་པའོ། ། རྡོ་རྗེ་འཛིན་རྒྱལ་ཡེ་ཤེས་ཆེ། ། གང་ན་བཙལ་ཡང་མི་རྙེད་དེ། ། བླ་མ་མཉེས་ཐབས་ཁ་ལས་སོ། ། དེ་ནི་རྟོགས་པ་ཙམ་གྱིས་ནི། ། སྲིད་དང་མྱ་ངན་འདས་པ་ཡི། ། འཆིང་བ་ཀུན་སྤངས་རྣམ་གྲོལ་གྱི། ། ཡེ་ཤེས་མཆོག་ནི་ཐོབ་པའོ། ། འཇིག་རྟེན་གསུམ་ན་མཉམ་པ་སྤངས། ། འདི་ནི་བླ་མ་གཤིན་རྗེའི་དགྲར་གྱུར་པས། ། བདག་ལ་རྗེས་སུ་བཟུང་བས་དངོས་གྲུབ་ཐོབ། ། དེ་དོན་གཞན་ལའང་སྦྱིན་ཕྱིར་ཡི་གེ་རུ། ། བྲིས་ལ་བླ་མ་མཁའ་འགྲོ་བཟོད་པར་མཛོད། ། ཕོད་ལ་མ་ཡིན་མན་ངག་མེད་ལ་མིན། ། ཤིན་ཏུ་གཅེས་པས་ཕངས་པས་ཕངས་པར་བྱ། ། དེ་ལྟར་བླ་མའི་དྲིན་ལས་ཟབ་མོ་གསལ་ཕྱེ་བས། ། འགྲོ་ཀུན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་དགའ་བདེ་བའི་གཙོ། ། ཀུན་ཁྱབ་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཟུང་འཇུག་སྐུ། །

It will be attained in a single instant. OṂ HRĪḤ ṢṬRĪḤ VIKṚTĀNANA HŪṂ HŪṂ PHAṬ PHAṬ SVĀHĀ. Having written this king of secret mantras upon a maṇḍala, one should say the following: "Primordially pure by nature, supreme, the luminosity that is the ground of all the three realms, the bliss of supreme bliss—view the mind in that way. Having gathered [the essence], make a red drop, following the guru’s pith instructions. Also, perform the recitation of the King of Awareness. Through the sublime application of the orifice, project the mind into Sukhāvatī. Thus, without support or supported, there is no grasping at a self by anyone toward anything. Since it is primordially unborn and transcends the elaborations of birth and so forth, elaboration itself is non-elaboration; it is the union of luminosity and great bliss. Bliss realizes bliss. The great wisdom of the King, the Vajra Holder, cannot be found anywhere by seeking; it comes from the mouth of the guru’s method of pleasing. By merely realizing that, one abandons all the bonds of existence and nirvāṇa, and attains the supreme wisdom of complete liberation. Equal to none in the three worlds, this was the guru who became Yamāntaka; having taken me under his care, I attained the siddhi. In order to give this meaning to others, I have written it in letters; may the guru and ḍākinīs grant their forbearance. It is not for the arrogant, nor for those without pith instructions. Because it is so precious, cherish it as if it were your own life. Thus, by clarifying the profound through the guru’s kindness, may all beings attain the union of the all-pervading wisdom body—bliss, clarity, and non-conceptuality, the sovereign bliss of coemergent joy."

ཐོབ་ནས་བདེ་བས་བདེ་ལ་རྣམ་རོལ་དགྱེས་པར་ཤོག། གཤིན་རྗེ་མཐར་བྱེད་དམར་པོའི་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པ་གྲུབ་ཐོབ་ཀྱི་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ་བྲམ་ཟེ་དཔལ་འཛིན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ། ། ། ། རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་དརྤཎ་ཨཱ་ཙཱརྱ་དང་། གློ་བོ་ལོ་ཙཱ་བ་དགེ་སློང་ཤེས་རབ་རིན་ཆེན་གྱིས་བསྒྱུར་བའོ། །

Having attained [this], may you joyfully sport in bliss through bliss! This concludes the stages of the blessing of the Red Yamāntaka, composed by the presence of the Brahmin Śrīdhara, the universal monarch of siddhas. It was translated by the Indian abbot Dharpaṇācārya and the Lo-vo translator, the monk Sherab Rinchen.