A Red Yamāri Sādhana

༄༅༅། ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། རཀྟ་ཡ་མཱ་རི་སཱ་དྷ་ནཾ། བོད་སྐད་དུ། གཤིན་རྗེ་གཤེད་དམར་པོའི་སྒྲུབ་ཐབས། དཔལ་གཤིན་རྗེ་གཤེད་དམར་པོ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། འཇིག་རྟེན་གསུམ་ལ་མི་འཇིགས་སྦྱིན་པའི་སྐུ་སྤྲུལ་ཐུགས་ནི་ཞི་བའི་རང་བཞིན་ཅན། ། སྐུ་ནི་དམར་པོའི་རྣམ་པར་མཛད་ཅིང་འཇིགས་པར་མཛད་པ་འགྲོ་བའི་དོན་བསྒྲུབ་པ། ། བདུད་ཀྱི་སྡེ་རྣམས་སྔངས་པར་མཛད་དཔལ་དུས་ཀྱི་དགྲ་བོ་དམར་པོ་ལ་བཏུད་ནས། ། དེ་ཡི་སྒྲུབ་ཐབས་རྒྱས་པ་མ་ཡིན་ཉུང་ངུ་འདི་ནི་བདག་གིས་བྲི་བར་བྱ། ། སྔགས་པས་དང་པོར་བདེ་བའི་སྟན་ལ་རབ་འདུག་རང་གི་སྙིང་གར་ཨོཾ་ཡིག་ལས་སྐྱེས་པའི། ། ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་དབུས་སུ་ཧཱུཾ་ཡིག་དམར་པོ་མཚུངས་པ་མེད་པའི་གཟུགས་འབར་བ། ། དེ་ལས་འཕྲོས་པའི་འོད་ཟེར་དམར་པོས་ནམ་མཁར་སྤྱན་དྲངས་སངས་རྒྱས་བླ་མ་རྣམས། ། དཔལ་ལྡན་གཤིན་རྗེ་གཤེད་དམར་ལ་སོགས་དང་བཅས་མངོན་པར་དམིགས་ནས་ཧཱུཾ་ཡིག་ལས། ། སྣ་ཚོགས་མེ་ཏོག་དྲི་བཟང་བདུག་པ་རྣམ་པ་དུ་མས་མཆོད་པའི་ཆོ་ག་རྫོགས་བྱས་ལ། ། བདག་ཏུ་རྟོག་པའི་སྡིག་པ་གང་ཡོད་དེ་ནི་དེ་རྣམས་མདུན་དུ་བཤགས་པར་བྱ། ། ཕྱི་ནས་ཆོ་ག་ལྷག་མ་ཆོ་ག་ཇི་བཞིན་བསྒྲུབས་ནས་སྟོང་ཉིད་བསྒོམ་བྱ་སྟེ། ། ཨོཾ་ཤཱུ་ནྱ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་གིས་དེ་རྗེས་ཨོཾ་ཡིག་ལས་སྐྱེས་ཉི་མ་ལ། ། ཡི་གེ་ཧཱུཾ་ལས་སྤྲུལ་པའི་དབྱུག་པ་རི་བོང་འཛིན་མཚུངས་རླན་བཅས་མི་མགོས་མཚན། ། ཡི་གེ་ཧཱུཾ་གིས་རྣམ་བརྒྱན་དེ་རྣམས་མཐའ་དག་ཡུན་རིང་རྣམ་པར་བལྟས་ནས་ནི། ། སྒོམ་པ་པོ་ཡིས་དཔལ་ལྡན་གཤིན་རྗེ་གཤེད་དམར་གཉུག་མའི་སྐུ་ནི་ཡང་དག་བསམ། །

In the language of India: Rakta-yamāri-sādhana. In the language of Tibet: Gshin-rje-gshed-dmar-po’i-sgrub-thabs (The Sādhana of Red Yamāri). Homage to the glorious Red Yamāri! To the one who bestows fearlessness upon the three worlds, whose emanated body is of a peaceful nature, who manifests in a red form to terrify and accomplish the welfare of beings, and who strikes terror into the hosts of Māras—to the glorious Red Enemy of Time (Kālarakta), I bow. I shall now write this concise, non-extensive sādhana of him. First, the mantra practitioner should sit comfortably on a cushion. In the center of a sun maṇḍala arising from the syllable OṂ at his heart, is a red syllable HŪṂ of incomparable, blazing form. From it, red light rays radiate, inviting into the sky the Buddhas and Gurus, together with the glorious Red Yamāri and his retinue. Having clearly visualized them, one completes the ritual of offering various flowers, fragrant incense, and so forth, arising from the syllable HŪṂ. Whatever sins exist through the conception of a self, one should confess them in the presence of those [deities]. Thereafter, having performed the remaining rituals according to the procedure, one should meditate on emptiness with the words "OṂ ŚŪNYATĀ..." and so forth. Following that, upon a sun [maṇḍala] arising from the syllable OṂ, there is a staff emanated from the syllable HŪṂ, resembling the moon (the "holder of the hare"), moist, and marked by a human head. Adorned with the syllable HŪṂ, the meditator should gaze at all of these for a long time and then correctly contemplate the innate body of the glorious Red Yamāri.

གཡོན་བརྐྱང་སྟབས་ཀྱིས་བཞུགས་པ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་འགྱུར་སྐུ་དམར་ཀུན་ནས་རྨད་དུ་བྱུང་། ། དྲག་པོ་ཞལ་གཅིག་ཕྱག་གཉིས་དང་ལྡན་གཡས་དང་ཅིག་ཤོས་དག་ན་ངེས་གནས་པ། ། ཁྲག་གིས་བཀང་བའི་ཐོད་པ་དང་ནི་རྡོ་རྗེའི་དབྱུག་པ་དཀར་པོ་མི་མགོས་མཚན། ། སྐུ་ལ་སྦྲུལ་གྱི་ཚོགས་ཀྱིས་རིམ་པ་བཞིན་དུ་བརྒྱན་པས་མཛེས་བྱས་དབུ་སྐྱེས་ནི། ། དམར་སེར་གྱེན་དུ་གནས་ཤིང་སྟག་གི་པགས་པ་རླན་བཅས་ན་བཟའ་བྱས་པ་སྟེ། ། མགུལ་ནས་རབ་ཏུ་འཁྱུད་པའི་མཛེས་མ་ཡང་དག་དམ་པའི་རང་འོད་ཐོད་པ་སྐོམ་པོ་ཡི། ། ཕྲེང་བ་དང་ལྡན་ན་བཟའ་དང་བྲལ་ཕྱག་གཉིས་ལྡན་ནས་ཞལ་གཅིག་ཆུ་སྐྱེས་ནི། ། དམ་དུ་འཁྱུད་ཅིང་ཁ་སྦྱོར་རོ་གཅིག་གཡས་བརྐྱང་བ་ཡི་སྟབས་ཀྱིས་བཞུགས་པ་མོ། ། ཕྱི་ནས་མགོན་པོའི་ཐུགས་ཀར་རབ་ཏུ་གཏུམ་པའི་འོད་ལྡན་དེ་ཡང་ཧཱུཾ་ཡིག་ལས། ། སྐྱེས་པའི་དབྱུག་པ་ཤིན་ཏུ་དཀར་བ་འཛག་བཅས་མི་མགོ་དང་ལྡན་འོད་འབར་བ། ། དེ་དབུས་ཤིན་ཏུ་དམར་བའི་ཡི་གེ་ཧཱུཾ་མཆོག་འབར་བའི་ཉི་མ་ལ་གནས་པ། ། མཁས་པས་བལྟ་བྱ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསང་བའི་བྱེ་བྲག་ཧཱུཾ་སྐྱེས་རྡོ་རྗེ་སྟེ། ། ས་བོན་ཨོཾ་མཆོག་ཡོངས་གྱུར་ལས་བྱུང་བཅོམ་ལྡན་འདས་མའི་གསང་བ་ཆུ་སྐྱེས་འདབ་བརྒྱད་པ། ། སླར་ཨོཾ་སརྦ་ཞེས་སོགས་མཉམ་མེད་གསང་སྔགས་སྒྲུབ་པ་པོ་ཡིས་བརྗོད་པར་བྱ། ། དེ་ནས་ལྟེ་བའི་འོག་ཏུ་པདྨ་འདབ་བརྒྱད་ཀུན་ནས་དམར་བ་ཡང་དག་འབར། ། ཧྲཱིཿཡིག་བསམས་ཏེ་དེ་སྟེང་རེ་ཁཱ་དཀར་པོ་གྱེན་དུ་ལངས་པ་ནམ་མཁར་ཕྱོགས། ། ཤིན་ཏུ་དམར་བའི་མཉམ་མེད་ཁྱབ་བདག་དཔལ་ལྡན་གཤིན་རྗེ་གཤེད་པོ་བསྒོམ་པར་བྱ། །

He stands in the posture of the left leg extended, his body intensely expressive and red, utterly marvelous in every way. Fierce, with one face and two arms, he holds in his right and left hands a skull-cup filled with blood and a white vajra-staff marked with a human head. His body is beautified, adorned in successive layers by a multitude of snakes, and his hair is orange-red, standing upright. He wears a moist tiger-skin as a garment. Embracing him from the neck is the beautiful lady, his own sublime light, who possesses a garland of dry skulls and is naked. She has two arms and one face, and with a lotus, she embraces him tightly in union, of one taste, while she stands in the posture of the right leg extended. Outside, at the heart of the Protector, from the syllable HŪṂ, there arises a very white staff, dripping and marked with a human head, blazing with light. In its center, the supreme, intensely red syllable HŪṂ rests upon a blazing sun. The wise should behold this secret distinction of the Blessed One: the vajra born from HŪṂ. From the complete transformation of the supreme seed-syllable OṂ, the secret lotus of the Blessed Lady arises with eight petals. Furthermore, the practitioner should recite the peerless secret mantra beginning with "OṂ SARVA..." and so forth. Then, below the navel, there is a lotus with eight petals, entirely red and perfectly blazing. Having visualized the syllable HRĪḤ, above it is a white line standing upright and facing the sky. One should meditate upon the supreme, intensely red, all-pervading Lord, the glorious Yamāntaka.

འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་འདི་འདྲར་སྲུང་བ་མཉམ་པར་ཀུན་ནས་འཁྲིགས། ། མ་ཧེའི་སྟེང་ན་རྒྱལ་པོ་བཞིན་དུ་མཉམ་བཞུགས་བླ་ན་མེད། ། ཇི་ལྟར་གསུངས་པའི་དམ་ཚིག་ཅན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་དམ་ཚིག་སྟོན་འགྲོ་བས། ། དོགས་པ་ཀུན་དང་བྲལ་བའི་ཡིད་ཀྱིས་ཐུན་གསུམ་བསྒོམ་པར་བྱ། ། དེ་ལ་ངེས་པར་འགྲོ་བའི་བླ་མ་མཆོད་འདི་ལེགས་པར་གྲུབ་འགྱུར་བསྒོམས་པ་ལས། ། འཇིག་རྟེན་སྣང་བར་བྱེད་པ་རྣམ་པར་བརྟན་བྱེད་རབ་ཏུ་རྩོམ་པའི་རིམ་པ་འདིས། ། སྔགས་པའང་དེ་ནས་བརྩམས་ཏེ་ཉིན་རེ་བཞིན་དུ་ལྷ་དང་ལྷ་མིན་བདག་པོ་ཡི། ། བཀའ་ལས་མི་འདའ་གདུག་པ་དྲག་པོ་འབྱུང་པོ་སོགས་ཀྱིས་ངེས་པར་བདེ་བ་སྒྲུབ། ། ཨོཾ་ཨཱཾ་ཛྲཱྀཾ་ཁཾ་ཧཱུཾ། དམ་ཚིག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་སྔགས་སོ། ། ཨོཾ་ཧྲཱིཿཥྚྲྀཿཝི་ཀྲྀ་ཏཱ་ན་ན་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ་ཕཊ་སྭཱ་ཧཱ། ཨོཾ་ཡ་མཱནྟ་ཀ་ཧཱུཾ་ཕཊ། དཔལ་ལྡན་གཤིན་རྗེ་མཐར་བྱེད་དམར་པོའི་སྒྲུབ་ཐབས་བླ་མ་དམ་པའི་མན་ངག་གི། གསུང་རྣམས་མཉན་ནས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་སྲུང་བ་བདག་གིས་འགྲོ་བ་ཀུན་གྱི་དོན། ། བསྒྲུབ་པའི་ཆེད་དུ་བརྩམས་པའི་བསོད་ནམས་དྲི་མེད་དམ་པ་གང་ཞིག་ཐོབ་པ་དེས། ། སྲིད་པའི་འདམ་དུ་བྱིང་བའི་ལུས་ཅན་ཉོན་མོངས་མུན་ནག་ཡང་དག་འཇོམས་པར་ཤོག། གཤིན་རྗེ་གཤེད་དམར་པོའི་སྒྲུབ་ཐབས་དཔལ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་སྲུང་བས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ། ། ། ། རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་བླ་མ་རྗེ་བཙུན་ཆེན་པོ་ཉི་མའི་དབང་པོའི་འོད་ཟེར་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་(ཚག་,ཆག་)ལོ་ཙཱ་བ་དགེ་སློང་ཆོས་རྗེ་དཔལ་གྱིས་བསྒྱུར་ཅིང་ཞུས་ཏེ་གཏན་ལ་ཕབ་པའོ། །

All beings are thus protected, completely enveloped in equality. Seated upon a buffalo like a king, the unsurpassed one dwells in equanimity. Having shown the samaya of the yogin who possesses the samaya as it was taught, one should meditate during the three sessions with a mind free from all doubt. By meditating on this, the Guru who leads beings to certainty, the offering will be perfectly accomplished. Through this sequence of composition, which stabilizes and illuminates the world, the mantrin, from that point on, will daily achieve the bliss of the lords of gods and asuras, never transgressing their commands, and will certainly overcome fierce, malevolent spirits and the like. OṂ ĀṂ JRĪṂ KHAṂ HŪṂ. This is the mantra for the blessing of the samaya. OṂ HRĪḤ ṢṬRĪḤ VIKṚTĀNANA HŪṂ HŪṂ PHAṬ PHAṬ SVĀHĀ. OṂ YAMĀNTAKA HŪṂ PHAṬ. Having heard the words of the glorious Yamāntaka, the Red One, the sādhana of the sublime Guru’s oral instructions, I, Vairocanarakṣita, have composed this for the benefit of all beings. By whatever stainless and sublime merit is obtained from this, may the darkness of the afflictions of embodied beings sinking in the mire of existence be utterly destroyed. The sādhana of the Red Yamāri composed by the glorious Vairocanarakṣita is complete. It was translated, edited, and finalized by the translator-monk Chöjé Pal, in the presence of the Indian abbot and great venerable master Sūryasimhaprabha.