A Torma Cake Offering for Red Yamāri

༄༅༅། ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། རཀྟ་ཡ་མཱ་རི་བ་ལིཾ་བི་དྷིཿ། བོད་སྐད་དུ། གཤིན་རྗེ་གཤེད་དམར་པོའི་གཏོར་མའི་ཆོ་ག། དཔལ་གཤིན་རྗེ་གཤེད་དམར་པོ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། དེ་ལ་སློབ་དཔོན་རྣལ་འབྱོར་བཞི་དང་ལྡན་པས་མདུན་དུ་གཏོར་མ་ཤིང་རྟའི་སྟེང་བཀང་བའི་སྣོད་རྣམས་སམ། ཐ་ན་བཟའ་བ་ཙམ་དང་བཅས་པའི་ཆུ་ཁྱོར་བ་གསུམ་བཤམས་ལ། དེ་ནས་ཁྲོ་བོ་ཕྱག་ན་ལྕགས་ཀྱུ་དང་ཞགས་པ་བསྣམས་པ་སྤྲོས་པས་ཕྱོགས་སྐྱོང་རྣམས་ཀྱི་སྙིང་ག་ནས་ལྕགས་ཀྱུས་ཕུག་ཅིང་སྐེ་ནས་ཞགས་པས་བཅིངས་ནས་འགུགས་པར་བསམ་པར་བྱའོ། ། དེ་ལ་ཨོཾ་ཧྲཱིཿཥྚྀཿཝི་ཀྲྀ་ཏཱ་ན་ན་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ་ཕཊ་དུཥྚ་ཨིནྡྲ། ས་པ་རི་བཱ་ར་ཨཱ་ཀཪྵ་ཡ་ཛཿསྭཱ་ཧཱ། ཞེས་བྱ་བའི་སྔགས་འདིས་དབང་པོ་སྤྱན་སྟོང་དང་ལྡན་པ་སེར་སྐྱ་གླང་པོ་ཆེ་ལ་འདུག་པ་གཡས་པ་དང་ཅིག་ཤོས་ན་རྡོ་རྗེ་དང་སྡིགས་མཛུབ་མཛད་པ་བཀུག་ལ་ཤར་དུ་གཞག་པར་བྱའོ། ། སྔགས་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཉེ་དབང་ནམ་མཁའ་ལྡིང་ལ་ཞོན་པ་སྔོན་པོ། རིན་པོ་ཆེའི་ཅོད་པན་ཅན་གཡས་ན་བེ་ཅོན་དང་འཁོར་ལོ་འཛིན་པ། གཡོན་ན་དུང་དང་ནོར་བུ་ཐོགས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་གཡོན་དུ་ཧ་ཅང་མི་རིང་བར་གཞག་གོ། ། སླར་ཡང་དེ་ཉིད་ཀྱིས་གཤིན་རྗེ་སྔོན་པོ་མ་ཧེ་ལ་ཞོན་པ་སྐྲ་དམར་སེར་གྱེན་དུ་འབར་བ་ལག་ན་དབྱུག་པ་དང་སྡིགས་མཛུབ་ཅན་གཤིན་རྗེའི་ཕྱོགས་སུ་གཞག་པར་བྱའོ། ། ཡང་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཆུ་ལྷ་དཀར་པོ་བྲང་འགྲོ་ལ་ཞོན་པ་ལག་ན་ཀླུའི་ཞགས་པ་ཐོགས་པ་ནུབ་ཏུ་གཞག་པར་བྱའོ། ། ཡང་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ལུས་ངན་སེར་པོ་ཤ་རྒྱས་པ་གཏེར་ལ་གནས་པ་ཕྱག་ན་ཤིང་ཐོག་བཱི་ཛ་པཱུ་ར་དང་ནེའུ་ལེ་ཐོགས་པ་བྱང་དུ་གཞག་པར་བྱའོ། །

In the language of India: Rakta-yamāri-bali-vidhiḥ. In the language of Tibet: Gshin-rje-gshed-dmar-po’i-gtor-ma’i-chog (The Ritual of the Torma Offering of Red Yamāri). Homage to the glorious Red Yamāri. In this regard, a master endowed with the four yogas should arrange before him vessels filled with tormas upon a chariot, or at the very least, three handfuls of water together with food. Then, one should visualize that wrathful deities holding iron hooks and nooses are emanated; these pierce the hearts of the directional guardians with hooks and bind them by the neck with nooses, thereby summoning them. With the mantra: OṂ HRĪḤ ṢṬRĪḤ VIKṚTĀNANA HŪṂ HŪṂ PHAṬ PHAṬ DUṢṬA INDRA SAPARIVĀRA ĀKARṢAYA JAḤ SVĀHĀ, one should summon Indra, who possesses a thousand eyes, is pale yellow, and rides an elephant; his right and left hands hold a vajra and a threatening gesture. He should be placed in the east. With that same mantra, one should summon Upendra, who is blue, rides a garuḍa, wears a jeweled crown, holds a club and a wheel in his right hands, and holds a conch and a jewel in his left. He should be placed to the left of that [Indra], not too far away. Again, with that same mantra, one should summon Yama, who is blue, rides a buffalo, has orange hair blazing upward, and holds a staff and a threatening gesture in his hands. He should be placed in the direction of Yama. Again, with that same mantra, one should summon Varuṇa, who is white, rides a serpent, and holds a nāga-noose in his hand. He should be placed in the west. Again, with that same mantra, one should summon Kubera, who is yellow, has a robust body, dwells among treasures, and holds a bījapūra fruit and a mongoose in his hands. He should be placed in the north.

ཡང་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཚོགས་བདག་གླང་སྣ་དཀར་པོ་བྱི་བ་ལ་གནས་པ་ཕྱག་གཡས་པ་ན་བགྲང་ཕྲེང་དང་དགྲ་སྟ་ཐོགས་པ། གཡོན་ན་ལ་ཕུག་དང་ལ་དུ་ཐོགས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་གཡོན་དུ་ཧ་ཅང་མི་རིང་བར་གཞག་པར་བྱའོ། ། ཡང་དེ་ཉིད་ཀྱིས་དབང་ལྡན་དཀར་པོ་གླང་ལ་ཞོན་པ་རལ་པའི་ཐོར་ཅོག་འཛིན་པ་ཕྱག་ན་རྩེ་གསུམ་དང་ཐོད་པ་ཅན་ཕྱག་གཉིས་ཀྱིས་གཽ་རཱི་ལ་འཁྱུད་པ་དབང་ལྡན་དུ་དགོད་པར་བྱའོ། ། ཡང་དེ་ཉིད་ཀྱིས་མེ་ལྷ་དམར་པོ་ར་སྐྱེས་ལ་ཞོན་པ་བགྲང་འཕྲེང་དང་སྤྱི་བླུགས་འཛིན་པ་མེར་དགོད་པར་བྱའོ། ། སླར་དེ་ཉིད་ཀྱིས་སྲིན་པོ་རོ་ལ་ཞོན་པ་ཕྱག་ན་གྲི་གུག་དང་ཐོད་པ་ཅན་ཁྲོ་ཞིང་རྔོམ་པ་བདེན་བྲལ་དུ་གཞག་པར་བྱའོ། ། ཡང་དེ་ཉིད་ཀྱིས་རླུང་ལྷ་དུ་བའི་མདོག་ཅན་རི་དྭགས་སེར་པོ་ལ་ཞོན་པ། རླུང་རས་འཛིན་པ་རླུང་དུ་དགོད་པར་བྱའོ། ། ཡང་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཟླ་བ་དཀར་པོ་རྟ་དཀར་པོ་ལ་གནས་པ་ཕྱག་ན་ཀུ་མུ་ད་འཛིན་པ་སྟེང་དུ་གཞག་གོ། ། ཡང་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཉི་མ་དམར་པོ་ཕྱག་གཉིས་ཀྱིས་ཉི་མ་འཛིན་པ་རྟ་བདུན་ལ་གནས་པ་སྟེང་དུ་དགོད་པར་བྱའོ། ། དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཚངས་པ་སེར་པོ་ཞལ་བཞི་པ་རིལ་བ་སྤྱི་བླུགས་དང་མི་འཇིགས་པ་དང་དབྱུག་པ་དང་ཕྲེང་བ་ཐོགས་པ་རལ་པའི་ཐོར་ཅོག་གིས་བརྒྱན་པ་ངང་པ་ལ་བཞུགས་པ་སྟེང་དུ་གཞག་གོ། ། ཡང་དེ་ཉིད་ཀྱིས་སའི་ལྷ་མོ་སེར་མོ་པདྨ་ལ་བཞུགས་པ། གཡོན་ན་བུམ་པ་བསྣམས་པ་གཡས་པ་དབང་པོ་ཁས་ལེན་པ་འོག་ཏུ་གཞག་པར་བྱའོ། ། ཡང་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཐགས་ཟངས་རིས་སྔོན་པོ་ཤིང་རྟ་ལ་བཞུགས་པ། ཕྱག་གཡས་པ་དང་ཅིག་ཤོས་ན། རལ་གྲི་དང་སྡིགས་མཛུབ་ཅན་དེ་ཉིད་དུ་གཞག་པར་བྱའོ། །

Furthermore, by that same [method], one should place Gaṇeśa, who is white, mounted on a rat, holding a rosary and a battle-axe in his right hands, and a radish and a sweetmeat in his left hands, not too far to his left. Furthermore, by that same [method], one should place Īśāna, who is white, riding a bull, wearing a topknot of matted hair, holding a trident and a skull-cup, and embracing Gaurī with his two hands, in the northeast. Furthermore, by that same [method], one should place the Fire God, who is red, riding a goat, holding a rosary and a water-pot, in the southeast. Furthermore, by that same [method], one should place the Rākṣasa, who rides a corpse, holding a curved knife and a skull-cup, fierce and terrifying, in the southwest. Furthermore, by that same [method], one should place the Wind God, who is smoke-colored, riding a yellow deer, and holding a wind-cloth, in the northwest. Furthermore, by that same [method], one should place the Moon, who is white, seated on a white horse, and holding a kumuda lily, above. Furthermore, by that same [method], one should place the Sun, who is red, holding the sun with his two hands, and seated on seven horses, above. By that same [method], one should place Brahmā, who is yellow, four-faced, holding a water-pot, the gesture of fearlessness, a staff, and a rosary, adorned with a topknot of matted hair, and seated on a swan, above. Furthermore, by that same [method], one should place the Earth Goddess, who is yellow, seated on a lotus, holding a vase in her left hand and making the gesture of assent with her right, below. Furthermore, by that same [method], one should place Viṣṇu, who is blue, seated on a chariot, holding a sword in his right hand and a threatening gesture in the other, in that very [place].

དེ་ནས་རང་གི་སྙིང་གར་ཁྲོ་བོ་གཤིན་རྗེ་གཤེད་མཐར་བྱེད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཁྲོ་བོའི་ཕུར་བུས་མགྲིན་པ་ནས་བཟུང་བ་རྣམས་སྤྲོས་ཏེ་དེ་རྣམས་ཀྱི་སྙིང་ག་དང་། མགྲིན་པ་དང་རྐང་པའི་བར་དུ་སྔགས་འདིས་གདབ་པར་བྱའོ། ། ཨོཾ་ཧྲཱིཿཥྚྲྀཿཝི་ཀྲྀ་ཏཱ་ན་ན་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ་ཕཊ་ཧཱུཾ་སརྦ་ཨིནྡྲ་དི་ན་ས་པ་རི་ཝཱ་རཱ་ན་ཀཱི་ལ་ཡ་ཧཱུཾ་སྭཱ་ཧཱ། དེ་ལྟར་ཕུར་བུ་བཏབ་པའི་མཇུག་ཐོགས་སུ་གྲུབ་པའི་བཅུད་ལེན་གྲུབ་པ་བཞིན་དུ་ཐམས་ཅད་གཤིན་རྗེ་མཐར་བྱེད་ཀྱི་རྣམ་པར་བསྐྱེད་པར་བྱ་སྟེ། ཐམས་ཅད་ཀྱང་རང་གི་ཤེས་རབ་མ་དང་གཉིས་སུ་མེད་པར་གྱུར་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕྱག་གཉིས་ན་གྲི་གུག་དང་ཐོད་པ་དང་ལྡན་པས་འཁྱུད་པའི་ཚུལ་ལོ། ། ཐམས་ཅད་གཡོན་བརྐྱང་གི་སྟབས་ཀྱིས་སྒྲུབ་པ་པོའི་བསམ་པ་རྫོགས་པར་མཛད་པའོ་ཞེས་རྣམ་པར་བསམས་ལ། དེ་རྣམས་ཀྱི་མིག་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སུ་ཇི་ལྟར་གསུངས་པའི་རྡོ་རྗེ་མིག་ལ་སོགས་པ་བསྐྱེད་ལ། ལུས་ལ་སོགས་པ་ལ་རྡོ་རྗེའི་སྐུ་ལ་སོགས་པ་དང་ཇི་ལྟར་གསུངས་པའི་དབང་བསྐུར་བ་དང་གཤིན་རྗེ་མཐར་བྱེད་ཀྱི་དབུ་རྒྱན་ཉིད་ཀྱང་རྣམ་པར་བསམས་ནས་མཆོད་ཡོན་དང་། ཞབས་བསིལ་དང་བསང་གཏོར་དང་ཞལ་བསིལ་ལ་སོགས་པ་ཕུལ་ཏེ། གཏོར་མའི་ཉེ་བར་སྤྱོད་པ་ཇི་སྙེད་པ་ཐམས་ཅད་བདུད་རྩི་ལྔ་བསྒྲུབ་པའི་རིམ་པས་བསྒྲུབས་ལ་དེ་ཉིད་གསུམ་གྱིས་མངོན་པར་བསྔགས་ནས། ཡང་དེ་རྣམས་ཀྱི་ལྗགས་རྡོ་རྗེའི་སྦྱོར་བས་བསྒོམས་ལ་དེ་ནས་སྔགས་འདིས་བདུད་རྩི་དབུལ་བར་བྱའོ། ། ཨོཾ་ཨིནྡྲཱ་ཡ་ཧྲཱིཿ། ཡ་མ་ཡ་ཥྚྲྀཿ། བ་རུ་ཎཱ་ཡ་བི། ཀུ་བེ་རཱ་ཡ་ཀྲྀ། ཨི་ཤ་ནཱ་ཡ་ཏ། ཨགྣ་ཡེ་ཨ། ནཻ་རྀ་ཏ་ཡེ་ན། བཱ་ཡ་བེེ་ན།

Then, from one’s own heart, emanate wrathful kīlas in the essence of Yamāntaka, which seize [the victims] by the throat. With this mantra, they should be struck in the heart, throat, and down to the feet: OṂ HRĪḤ ṢṬRĪḤ VIKṚTĀNANA HŪṂ HŪṂ PHAṬ PHAṬ HŪṂ SARVA INDRA DINA SAPARIVĀRĀṆA KĪLAYA HŪṂ SVĀHĀ. Immediately after the kīlas have been driven in, just as when an alchemical elixir is accomplished, visualize them all in the form of Yamāntaka. All of them are in non-dual union with their respective wisdom consorts, embracing in the manner of holding a curved knife and a skull-cup in their two hands. Visualize that they all, with their left legs extended, fulfill the practitioner’s intentions. In their eyes and so forth, generate the Vajra Eye and so forth as described. In their bodies and so forth, visualize the Vajra Body and so forth, as well as the empowerment and the crown of Yamāntaka itself. Having offered the water for the face, the water for the feet, the sprinkling water, the water for rinsing the mouth, and so forth, and having prepared all the various offerings for the torma through the stages of accomplishing the five nectars, consecrate them with the three syllables. Then, meditating on their tongues as the application of the vajra, offer the nectar with this mantra: OṂ INDRAĀYA HRĪḤ, YAMĀYA ṢṬRĪḤ, VARUṆĀYA VI, KUBERĀYA KṚ, ĪŚĀNĀYA TA, AGNAYE A, NAIṚTYĀYE NA, VĀYAVE NA.

ཨར་ཀཱ་ཡ་ཧཱུཾ། ཙཎྜཱ་ཡ་ཧཱུཾ། བྲཧྨ་ཎེ་ཕཊ། བ་སུ་དྷ་ར་ཡེ་ཕཊ། བེ་མ་ཙི་ཏྲི་ནི་སྭཱ། སརྦ་བྷཱུ་ཏེ་བྷྱོ་ཧཱ། ཧ་ཧ་ཧ། ཧཱི་ཧཱི་ཧཱི། ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ། ཕེཾ་ཕེཾ་ཕེཾ་སྭཱ་ཧཱ། དེ་ནས་མེ་ཏོག་དང་བདུག་སྤོས་དང་། དྲི་དང་། མར་མེ་དང་། ཞལ་ཟས་ལ་སོགས་པ་དབུལ་བར་བྱའོ། ། དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་སྒྲུབ་པ་པོ་ལ་དགྱེས་པས་ཐམས་ཅད་མྱངས་ཤིང་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་པར་བྱེད་དོ། ། དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་གསོར་ཞིང་རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་འགྱིང་བ་དང་བཅས་པས་དཀྲོལ་བར་བརྩོན་པས་གཏི་མུག་རྡོ་རྗེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་དེ་རྣམས་བསྟོད་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་འདོད་པའི་དོན་དུ་གསོལ་བ་བཏབ་ལ་གཤེགས་སུ་གསོལ་ཏེ། ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ་མུཿ། ཞེས་པ་འདི་དང་། ཁྱེད་ཀྱིས་སེམས་ཅན་དོན་ཀུན་མཛད། ། རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་དངོས་གྲུབ་སྩོལ། ། སངས་རྒྱས་ཡུལ་དུ་གཤེགས་ནས་ཀྱང་། ། སླར་ཡང་འབྱོན་པར་མཛད་དུ་གསོལ། ། མུཿ། ཞེས་བྱ་བས་གཤེགས་སུ་གསོལ་ལོ། ། དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་སྒྲུབ་པ་པོའི་མངོན་པར་འདོད་པའི་དོན་སྒྲུབ་པར་མཛད་དོ། ། གཏོར་མའི་ཆོ་ག་སློབ་དཔོན་དཔལ་འཛིན་གྱིས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ། ། ། ། རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་བླ་མ་རྗེ་བཙུན་ཆེན་པོ་ཉི་མའི་དབང་པོའི་འོད་ཟེར་དང་ཆག་ལོ་ཙཱ་བ་དགེ་སློང་ཆོས་ཀྱི་དཔལ་གྱིས་བསྒྱུར་ཅིང་ཞུས་ཏེ་གཏན་ལ་ཕབ་པའོ། །

ARKĀYA HŪṂ | CAṆḌĀYA HŪṂ | BRAHMAṆE PHAṬ | VASUDHĀRAYE PHAṬ | VEMACITRINI SVĀ | SARVABHŪTEBHYO HĀ | HA HA HA | HĪ HĪ HĪ | HŪṂ HŪṂ HŪṂ | PHEṂ PHEṂ PHEṂ SVĀHĀ. Then, one should offer flowers, incense, perfumes, lamps, food, and so forth. Through these, the deities, being pleased with the practitioner, will partake of and enjoy them all. Then, brandishing the vajra and sounding the vajra bell with a majestic gesture, one should praise them with the words beginning "Moha-vajra" and so on. Then, having made a request for one's desired aim, one should ask them to depart with "OṂ ĀḤ HŪṂ MUḤ," and: "You have accomplished all the aims of sentient beings; grant the appropriate siddhis. Having departed to the realm of the Buddhas, please return once again. MUḤ." With these words, they are requested to depart. They, in turn, will accomplish the practitioner's desired aims. This concludes the Torma Ritual composed by the master Śrīdhara. It was translated, edited, and finalized by the Indian abbot and great venerable guru Sūryasimhaprabha and the Tibetan translator, the monk Chökyi Pal.