A Sādhana of the Glorious Vajrabhairava called “Light of the Vajra”

༄༅༅། ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཤྲཱི་བཛྲ་བྷཻ་ར་ཝ་བཛྲ་པྲ་ཀ་ར་སཱ་དྷ་ནཱ་མ། བོད་སྐད་དུ། དཔལ་རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་ཀྱི་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་རྡོ་རྗེའི་འོད་ཅེས་བྱ་བ། འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེ་འཇིགས་པ་འཇིགས་མཛད་པའི། ། སྙིང་རྗེས་ཁྲོས་པའི་འཁོར་ལོ་ལ་བཏུད་དེ། ། དེ་ཉིད་ཐོབ་ཕྱིར་སྙིང་རྗེས་འགྲོ་རྣམས་ལ། ། མི་ཕྱེད་གསལ་བའི་སྒྲུབ་ཐབས་ཆོ་ག་བྲི། ། འདི་ཉིད་དབང་ཐོབ་བློ་གྲོས་གསལ། ། གནང་བ་ཐོབ་ཅིང་བརྟུལ་ཞུགས་ནུས། ། འགྲོ་བའི་དོན་ལ་རབ་བརྩོན་པས། ། དུར་ཁྲོད་ལ་སོགས་གནས་སུ་བསྒྲུབ། ། བྲིས་སྐུ་རབ་གནས་ལེགས་ལྡན་ལ། ། ཤ་ཆེན་མར་ཆེན་མཆོད་གཏོར་དབུལ། ། རིག་མ་ལན་ཅིག་དཔའ་བ་འམ། ། ཡང་ན་གཅིག་པུས་བསྙེན་བསྒྲུབ་བྱ། ། མཆོད་སྦྱིན་རྒྱ་ཆེན་སེམས་བསྐྱེད་ཅིང་། ། དབང་དང་ཚོགས་སྟོན་སྨོན་ལམ་གདབ། ། བདུད་རྩིས་ཁྲུས་གསོལ་ཁྲོ་བོ་བཅུའི། ། སྔགས་ཀྱིས་གནས་བདག་རྣལ་འབྱོར་སྲུང་། ། སྙིང་གར་པཾ་དང་རེ་ཕ་དང་། ། ཐུགས་མཆོག་ས་བོན་རིམ་པ་ལས། ། པདྨ་ཉི་མ་རྡོ་རྗེ་ཆེ། ། ས་བོན་མཆོག་ལས་འོད་ལྔ་སྤྲོ། ། རིགས་རིགས་བསྐུལ་དང་སྦྱང་བྱས་ནས། ། རྒྱལ་བ་འཇིགས་བྱེད་བླ་མ་བལྟ། ། བཀོད་པས་ཕྱག་བྱས་སྤྲོས་པས་མཆོད། ། སྡིགས་པ་འགྱོད་བཤགས་སླན་ཆད་བསྡམས། ། ཡི་རང་སྐྱབས་དང་སེམས་བསྐྱེད་ཅིང་། ། བསྐུལ་དང་གསོལ་རྣམས་རྒྱས་གདབ་སྔོ། ། བྱམས་དང་སྙིང་རྗེ་དགའ་བ་དང་། ། བཏང་སྙོམས་བཞི་ལ་ནན་ཏན་བསྒོ། ། རང་རང་གནས་དང་བྲིས་སྐུ་ལ། ། སྤྱན་དྲངས་ལྷ་སོགས་གཤེགས་སུ་གསོལ། ། དེ་ནས་ཕྱི་དང་ནང་གི་ཆོས། །

In the language of India: Śrīvajrabhairavavajraprakarasādhana-nāma. In the language of Tibet: Dpal rdo rje ’jigs byed kyi sgrub pa’i thabs rdo rje’i ’od ces bya ba (The Vajra Light: A Sādhana of the Glorious Vajrabhairava). Homage to Mañjuśrī Kumārabhūta! Bowing to the wheel of wrathful compassion, profound and vast, which strikes fear into the fearful, I shall write this ritual of the sādhana, clear and indivisible, out of compassion for beings so that they may attain that very reality. One who has received empowerment, possesses clear intelligence, has obtained permission, and is capable of the ascetic conduct, should practice in a place such as a charnel ground, being intensely diligent for the sake of beings. Before a consecrated painted image, one should offer great meat, great butter, and ritual cakes (torma). Whether with a consort or alone, one should perform the approach and accomplishment. Having generated the vast mind of awakening and performed extensive offerings and gifts, one should offer the empowerment, the feast, and make aspiration prayers. Having bathed with nectar, one protects the site and the yogi with the mantras of the ten wrathful deities. From the syllables paṃ and repha at the heart, and from the sequence of the seed-syllable of the supreme mind, there arise a lotus, a sun, and a great vajra. From the supreme seed-syllable, five-colored light rays radiate. Having exhorted the respective families and performed the purification, one beholds the Guru, the Victorious Bhairava. Having prostrated through the array and made offerings through the emanations, one confesses misdeeds with regret and vows to refrain from them henceforth. One rejoices, takes refuge, generates the awakening mind, exhorts [the Buddhas], and makes requests; these are sealed and dedicated. One should apply oneself earnestly to the four immeasurables: love, compassion, joy, and equanimity. Then, having invited the deities and so forth to their respective places and the painted image, one requests them to depart. Thereafter, the outer and inner phenomena...

ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་ཉིད་ཡིན་ཅིང་། ། སྭ་བྷཱ་ཝ་ཡིས་རྗེས་སུ་བརྗོད། ། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ཤིན་ཏུ་གཞག། དེ་ནས་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་དྲན། ། ཆོས་ཉིད་དེ་ལས་ཡི་གེ་ཡཾ། ། རཾ་དང་ཧཱུཾ་ནི་སྔོ་དམར་ནག། དེ་དག་སོ་སོར་གྱུར་པ་ལས། ། རླུང་དང་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་། ། རྡོ་རྗེ་ས་གཞི་ར་བ་གུར། ། བློ་དང་ལྡན་པས་བསྲུང་བ་ནི། ། ནམ་མཁའ་མཉམ་པ་རབ་ཏུ་བསྒོམ། ། དེ་ཡི་དབུས་སུ་པཾ་བསམ་ཞིང་། ། དང་པོའི་དབྱངས་ཡིག་དྷཱིཿ དག་ལས། ། སྣ་ཚོགས་པདྨ་ཟླ་བ་དང་། ། དྷཱི་ལས་འཇམ་དཔལ་ཡེ་ཤེས་སྐུ། ། བཙོ་མ་གསེར་མདོག་མཆོག་གི་ཕྱག། རྡོ་རྗེ་སྐྱིལ་ཀྲུང་རིན་ཆེན་སྤྲས། ། མཐོན་མཐིང་ཟུར་ཕུད་ལྔ་དང་ལྡན། ། སྐུ་ཡི་རིགས་ཀྱི་བདག་པོ་བསྒོམ། ། ཐུགས་ཀར་རིམ་པར་གནས་པ་ཡི། ། འོད་ཟེར་སྤྲོ་དང་བསྡུས་པ་ལས། ། རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཉིད་དུ་གྱུར། ། མཚན་དང་དཔེ་བྱད་ཉིད་ཀྱིས་བརྒྱན། ། དེ་ཡི་ཁྱད་པར་གྱུར་པ་ལས། ། གཞལ་ཡས་ཕྱི་ནང་བཅས་པར་བསྒོམ། ། གྲུ་བཞི་པ་ལ་སྒོ་བཞི་པ། ། རྟ་བབས་བཞི་དང་ཡང་དག་ལྡན། ། དྲིལ་བུ་རལ་གྲི་འཕན་ལ་སོགས། ། མེ་ཏོག་ཕྲེང་བས་རྣམ་པར་བརྒྱན། ། སྒོ་དང་སྒོ་ཁྱུད་འགྲམ་རྣམས་སུ། ། རྡོ་རྗེ་རིན་ཆེན་གྱིས་སྤྲས་པའི། ། ཟླ་བ་ཕྱེད་པ་དེ་བཞིན་ནོ། ། འདོད་ཡོན་མཆོད་པའི་ལྷ་མོ་རྣམས། ། དུར་ཁྲོད་བརྒྱད་དང་བཅས་པ་སྟེ། ། ཤར་ནི་གཏུམ་དྲག་དག་ཏུ་གྲགས། ། དེ་བཞིན་ལྷོ་ནུབ་བྱང་གི་རིམ། ། ཧ་ཧ་དགོད་དང་དཔལ་གྱི་ནགས། ། ཀི་ལི་ཀི་ལིར་ཤེས་པར་བྱ། ། མེ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པ་ཡིས། ། ཚང་ཚིང་ཅན་དང་འབར་བའི་འོད། ། འཇིགས་སྡེ་དང་ནི་མུན་པ་ཅན། །

Everything is suchness, and one recites the svabhāva mantra. One should rest deeply in emptiness. Then, recollecting former aspirations, from that very nature of phenomena (dharmatā), the syllable yaṃ appears. From raṃ, hūṃ, and the blue, red, and black [syllables], each transforming individually, one meditates with a discerning mind upon the maṇḍalas of wind and sun, the vajra ground, the fence, and the canopy—a protection as vast as space. In the center of that, one visualizes paṃ; from the first vowel dhīḥ, a multicolored lotus and moon arise. From dhīḥ, the wisdom body of Mañjuśrī appears: the color of refined gold, with supreme hands, seated in the vajra posture, adorned with jewels, and possessing five dark-blue topknots. One meditates on the Lord of the Body family. From the radiation and reabsorption of light rays abiding sequentially at the heart, he becomes Vairocana himself, adorned with the major and minor marks. From that particular transformation, one meditates on the celestial palace, both outer and inner. It is square with four doors, perfectly endowed with four archways, and beautifully decorated with bells, swords, banners, and flower garlands. At the doors, door-frames, and corners, there are half-moons adorned with vajras and jewels. There are the goddesses of the offerings of sensory qualities, together with the eight charnel grounds. The east is known as Caṇḍogra; likewise, in the sequence of south, west, and north, one should know them as Hāhāhasa, Śrīvana, and Kilikili. Following the sequence of the southeast and so forth, there are Jvalitārci, Bhīṣaṇa, and Andhakāra.

དེ་ཡི་རིམ་པས་བརྒྱ་བྱིན་དང་། ། གཤིན་རྗེ་ཆུ་ལྷ་གནོད་སྦྱིན་དང་། ། མེ་ལྷ་སྲིན་པོ་རླུང་ལྷ་དང་། ། འབྱུང་པོའི་བདག་པོ་དང་བརྒྱད་དོ། ། ཤར་གྱི་ལྷ་དབང་དཀར་པོ་སྟེ། ། རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་གླང་པོ་ཞོན། ། ལྷོ་ཡི་གཤིན་རྗེ་ཁ་དོག་ནག། དབྱུག་པ་འཛིན་ལ་མ་ཧེ་ཞོན། ། ནུབ་ཀྱི་ཆུ་ལྷ་དམར་སྐྱའི་མདོག། སྦྲུལ་གྱི་ཞགས་འཛིན་ཆུ་སྲིན་ཞོན། ། བྱང་གི་གནོད་སྦྱིན་རྟ་ཡི་ཁྲི། ། ཁ་དོག་སེར་པོ་བུམ་པ་འཛིན། ། མེ་ལྷ་དམར་པོ་དབྱུ་གུ་སྟེ། ། དྲང་སྲོང་ཆ་བྱད་ར་ལ་ཞོན། ། སྲིན་པོ་ནག་པོ་གྲི་གུག་ལག། མི་རོ་མི་ཡི་ཁྲི་ལ་གནས། ། རླུང་ལྷ་ལྗང་གུ་བ་དན་འཕྱར། ། ཤ་བ་ཞོན་པ་དག་དང་ལྡན། ། འབྱུང་པོའི་བདག་པོ་ཐལ་བའི་མདོག། རྩེ་གསུམ་ཁྱུ་མཆོག་ཞོན་པར་བཅས། ། འདི་དག་ཐམས་ཅད་ཕྱེད་སྐྱིལ་ཀྲུང་། ། རལ་པའི་ཐོར་ཚུགས་མིག་གསུམ་པ། ། ཁྲོ་བོའི་བརྗིད་ལྡན་སྦྲུལ་དུར་ཁྲོད། ། བརྒྱན་ཞིང་ཆུང་མ་བུ་འཁོར་བཅས། ། ཆུ་ལྷ་གཅིག་པུ་སྦྲུལ་མགོ་དང་། ། བཅས་པ་རྣལ་འབྱོར་རྣམས་ཀྱིས་བསྒོམ། ། ཀླུ་ཤིང་ཨ་མྲའི་ཤིང་དང་ཏཱ་ལའི་ཤིང་། ། ཨརྫུ་ན་དང་པ་ལ་ཤ། ཨུ་དུམྺཱ་ར་བྱང་ཆུབ་ཤིང་། ། ཤིང་གི་ཞིང་སྐྱོང་བརྒྱད་པོ་ཡང་། ། ཕྱོགས་སྐྱོང་ཁ་དོག་རྒྱན་དེ་བཞིན། ། གླང་པོ་མ་ཧེ་གདན་གྱི་མདོག། གཡས་པ་གྲི་གུག་ཐོད་པ་གཡོན། ། རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་བསྒྲུབ་པའོ། ། དྲི་ཟ་གཤིན་རྗེ་ཕྱོགས་ཀྱི་གདོན། ། ཤ་ཟ་ཡི་དྭགས་རོ་ལངས་གཞན། ། བྱ་དང་གཅན་གཟན་སྦྲུལ་དག་དང་། ། རོ་ལངས་དུམ་བུ་ཚིག་དང་རུས། ། མཆོད་རྟེན་ཅེ་སྤྱང་ཟ་རུ་བརྒྱུག། ཕྱོགས་ཀྱི་རིམ་པས་སྟེང་དག་ན། །

In that sequence, there are eight: Śakra, Yama, Varuṇa, Yakṣa, Agni, Rākṣasa, Vāyu, and the Lord of Bhūtas. The eastern Lord of Gods is white, holding a vajra and riding an elephant. The southern Yama is black in color, holding a staff and riding a buffalo. The western Varuṇa is pale red, holding a snake-noose and riding a makara. The northern Yakṣa is on a horse throne, yellow in color and holding a vase. Agni is red, holding a staff, in the attire of a ṛṣi, and riding a goat. The Rākṣasa is black, holding a curved knife in hand, and seated upon a human corpse throne. Vāyu is green, brandishing a banner, and riding a deer. The Lord of Bhūtas is ash-colored, holding a trident and riding a bull. All of these are in the half-lotus posture, with matted hair tied in a topknot, three eyes, and the majestic splendor of wrathful deities. They are adorned with snakes and charnel ground ornaments, and are accompanied by their wives, children, and retinues. The yogis should meditate on Varuṇa alone as having a snake-head. The eight guardians of the trees—the Kāśmarī, Amra, Tāla, Arjuna, Pālaśa, Udumbara, and the Bodhi tree—also have the same colors and ornaments as the directional guardians. Their mounts are elephants and buffaloes, and they hold a curved knife in the right hand and a skull-cup in the left; these are to be accomplished by the yogis. In the directions of the Gandharvas and Yama, there are the spirits of the quarters: Piśācas, Pretas, Vetālas, and others; birds, beasts of prey, and snakes; Vetālas, fragments, words, and bones; and jackals rushing to devour stupas. Above, in the sequence of the directions, are:

ཚངས་པ་དབང་པོ་ཁྱབ་འཇུག་དྲག། ཚོགས་བདག་སྟོབས་བཟང་སྨིན་དྲུག་བུ། ། ལེགས་ལྡན་ཉི་ཟླ་ལྷ་ཡི་ཚོགས། ། སེར་པོ་དཀར་པོ་སྨུག་པོ་ནག། སེར་སྐྱ་སྔོ་སྐྱ་དམར་སྐྱ་ནག། བུམ་པ་རྡོ་རྗེ་འཁོར་ལོ་དང་། ། རྩེ་གསུམ་མདའ་གཞུ་རལ་གྲི་ཕུབ། ། མདུང་དང་གྲི་གུག་འཛིན་པ་ཡིས། ། ཆུང་མ་བུ་དང་བཅས་པ་བསྒོམ། ། ཆུ་བརྒྱད་སྤྲིན་བརྒྱད་བར་དག་ན། ། འོག་གི་ས་བདག་ལྷ་མོ་ཕག། ཀླུ་བརྒྱད་ཤར་ལ་སོགས་རིམ་པར། ། སྟོབས་ཀྱི་རྒྱུ་དང་དུང་སྐྱོང་དང་། ། མཐའ་ཡས་ནོར་རྒྱས་འཇོག་པོ་དང་། ། རིགས་ལྡན་པདྨ་པདྨ་ཆེ། ། ལྗང་དང་སེར་དང་སྔོ་དང་དམར། ། དཀར་པོ་སེར་པོ་དམར་དང་དཀར། ། སྦྲུལ་གྱི་གདེངས་ཀ་ཞགས་པ་དང་། ། རང་རང་ཆུང་མ་བུ་འཁོར་བཅས། ། ཐམས་ཅད་རྡོ་རྗེའི་མིག་ཅན་ཏེ། ། རྒྱལ་བའི་བཀའ་ཉན་བསྟན་པ་བསྲུང་། ། སྒྲུབ་པ་པོ་སྲུང་ཕྱི་བཞིན་འབྲང་། ། ཤ་ཁྲག་དྲག་པོའི་ལས་ལ་དགའ། ། གཞལ་ཡས་དེ་ཡི་ནང་དག་ཏུ། ། སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེའི་ར་བ་བསྒོམ། ། ཤར་ནི་དཀར་པོ་ལྷོ་སེར་པོ། ། ནུབ་ནི་དམར་པོ་བྱང་ལྗང་གུ། ། ཆེན་པོ་དབུས་ནི་སྔོན་པོ་སྟེ། ། ཨཱ་ལི་ཀཱ་ལི་ཟླ་བ་ཉི། ། དྷཱིཿདང་རལ་གྲི་སྤྲོས་བསྡུས་ནས། ། གཅིག་ཏུ་གྱུར་ནས་འཇམ་པའི་དཔལ། ། དང་པོའི་སངས་རྒྱས་དུས་གསུམ་སྐུ། ། མདོག་དཀར་ཕྱག་གཉིས་སྤྱན་གསུམ་ཞི། ། རིགས་ལྔའི་ཟུར་ཕུད་མཐོན་མཐིང་ལྔ། ། ཕྱག་རྒྱ་ལྔ་ནི་རིན་ཆེན་བརྒྱན། ། རྡོ་རྗེ་གཡས་ལ་དྲིལ་བུ་གཡོན། ། རྡོ་རྗེ་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་བཅས་ལ། ། སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེ་པདྨར་བཞུགས། ། སངས་རྒྱས་རྣམས་དང་ཕན་ཚུན་གཟིགས། ། སྙིང་གར་པད་ཟླ་དྷཱིཿ བལྟས་ལ། །

Brahmā, Indra, Viṣṇu, Rudra, Gaṇeśa, Balarāma, and the son of the Ṣaḍmātṛs; the auspicious ones, the sun and moon, and the hosts of gods—yellow, white, maroon, and black; pale yellow, pale blue, pale red, and black. Visualize them holding vases, vajras, wheels, tridents, bows and arrows, swords, shields, spears, and curved knives, together with their wives and sons. In the spaces between the eight waters and the eight clouds are the Earth-Lord goddesses and the eight nāgas, starting from the east in sequence: Karkoṭaka, Śaṅkhapāla, Ananta, Vāsuki, Takṣaka, Kulika, Padma, and Mahāpadma. They are green, yellow, blue, and red; white, yellow, red, and white. With their hoods of snakes and nooses, they are accompanied by their respective wives, sons, and retinues. All possess vajra-eyes, obey the commands of the Victorious One, and protect the teachings. They follow behind the practitioner to guard them, delighting in fierce activities of flesh and blood. Within that celestial mansion, visualize a fence of crossed vajras. The east is white, the south yellow, the west red, the north green, and the great center is blue. From the vowels and consonants, the moon and sun, the syllable Dhīḥ, and the sword, through emanation and reabsorption, they become one as Mañjuśrī, the Primordial Buddha, the embodiment of the three times. White in color, with two hands and three peaceful eyes, he has five dark-blue topknots of the five families and is adorned with the five mudrās and jewels. Holding a vajra in his right hand and a bell in his left, he sits in the vajra posture upon a crossed-vajra lotus. He gazes back and forth at the Buddhas. Visualize the syllable Dhīḥ upon a lotus and moon at his heart.

རིགས་རིགས་བསྐུལ་སྦྱང་འོད་ལྔར་བྱས། ། རྣལ་འབྱོར་དང་པོ་ཉིད་དེར་གསལ། ། ཞི་བས་སྦྱངས་དང་སྨན་བྱས་ནས། ། ཐམས་ཅད་དྷཱིཿཡིག་ཆོས་ཉིད་ཞུགས། ། དྲག་པོའི་རིགས་ཅན་ལ་བརྩེ་བས། ། ཕྱོགས་བཅུའི་རྒྱལ་བ་སྔགས་ཀྱིས་བསྐུལ། ། ཚད་མེད་བཞི་ཡི་ལྷ་མོ་བཞིས། ། ཙཱརྩི་སོགས་ཀྱི་གླུ་ཡིས་བསྐུལ། ། ཐུགས་རྗེས་ཁྲོས་པའི་དད་སྒྲོལ་ཁྱོད་བཞེངས་ཤིག། ཁམས་གསུམ་ཀུན་གྱི་གཏི་མུག་རབ་ཏུ་སོལ། ། དད་སྒྲོལ་བརྩོན་བསྐྱེད་སྟོང་པ་ཉིད་ལས་བཞེངས། ། བདུད་བཞི་དག་ལས་ཤིན་ཏུ་རྒྱལ་མཛད་པ། ། འཇིག་རྟེན་མགོན་པོ་སྟོང་ཉིད་ཅི་སྟེ་བཞུགས། ། དད་སྒྲོལ་འཇིག་རྟེན་མགོན་མཛད་ད་བཞེངས་ཤིག། བྱང་ཆུབ་དགོད་པར་སེམས་ཅན་མགྲོན་བོས་ནས། ། ཅི་ལྟར་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ཞུགས་པ་ཅི། ། གླུ་ཡི་སྒྲ་ཡིས་དེ་ཉིད་གསུམ། ། ཧོ་གཉིས་བཅས་པ་དེར་ཐིམ་སྟེ། ། འགྲོ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་སྒྱུ་མར་མཐོང་། ། འགྲོ་ལ་ཆགས་པས་ཁུ་བར་གྱུར། ། ཧཱུཾ་སྔོན་ཉི་མ་ལ་གནས་པ། ། རྡོ་རྗེ་སྔོན་པོ་ཁྲོ་བོ་བསྐྱེད། ། ཁྲོ་བོ་སྔོན་པོ་རུས་པའི་རྒྱན། ། སྦོམ་ཐུང་གསུས་པ་འཕྱང་བ་ཡི། ། མུན་པ་ལྟ་བུར་འཇིགས་པའི་ཞལ། ། དཀར་དང་དམར་བ་གཡས་དང་གཡོན། ། གྱེན་སྐྱེས་སྨ་ར་སེར་པོ་འབར། ། ལྗགས་འདྲིལ་མཆེ་བ་རབ་ཏུ་གཙིགས། ། གཡོན་བརྐྱང་བ་ཡིས་གཤིན་རྗེ་བརྫིས། ། ཤེས་རབ་དང་བཅས་གཞན་དོན་བྱེད། ། གྲི་གུག་རྡོ་རྗེ་རལ་གྲི་གཡས། ། ཐོད་པ་འཁོར་ལོ་ཆུ་སྐྱེས་གཡོན། ། ཡུམ་ནི་ཞལ་གཅིག་ཕྱག་གཉིས་འཁྱུད། ། མཐའ་ཡས་སྔོན་པོ་ཏཀྵ་དཀར། ། སྐྲ་བཅིངས་རྣ་ཆ་མགུལ་དུ་འཕྱང་། ། རིགས་ལྡན་ཁྲ་བོ་དཔུང་པའི་རྒྱན། །

The various families are invoked and purified, becoming five-colored light; the first yoga is clearly manifest therein. Having purified and treated them with medicine through peaceful means, everything enters the dharmatā of the syllable dhīḥ. Out of compassion for those of a wrathful nature, the Victors of the ten directions are invoked with mantra. The four goddesses of the four immeasurables invoke him with songs of tsārtsi and so forth: "Arise, you who liberate through faith, wrathful in compassion! Completely dispel the ignorance of all the three realms! Arise from emptiness, generating the diligence of faith and liberation! Having utterly triumphed over the four māras, O Protector of the World, why do you remain in emptiness? Arise now, Protector of the World, who liberates through faith! Having invited the guests of sentient beings to the seat of enlightenment, why have you entered into emptiness?" Through the sound of these songs, the three realities, together with the two hos, dissolve into that. The maṇḍala of beings is seen as an illusion. Through attachment to beings, it becomes seminal fluid. A blue hūṃ rests upon a sun disk; from it, a blue vajra wrathful deity is generated. The blue wrathful deity is adorned with bone ornaments, stout and short with a protruding belly. His face is terrifying like darkness, with white and red [eyes] on the right and left. His upward-pointing yellow beard blazes; his tongue is curled and his fangs are bared. With his left leg extended, he tramples Yama. Together with wisdom, he acts for the benefit of others. In his right hands are a curved knife, a vajra, and a sword; in his left hands are a skull-cup, a wheel, and a lotus. The consort, with one face and two arms, embraces him. Ananta is blue and Takṣaka is white; her hair is bound, and earrings and necklaces hang down. The variegated Kulika is the ornament of her upper arms.

དུང་སྐྱོང་སེར་པོ་ལག་པའི་གདུགས། ། པདྨ་དཀར་པོ་དོ་ཤལ་བྱས། ། ཀརྐོ་ཊ་ལྗང་སེ་རལ་ཁ། ། ནོར་རྒྱས་དཀར་པོ་སྐ་རགས་དང་། ། པདྨ་ཆེན་པོ་རྐང་གདུབ་རྐང་། ། ལྕེ་དང་མཆེ་བ་གཉིས་ལྡན་པ། ། ཕུད་ཕུད་སྒྲ་སྒྲོགས་འཇིགས་བྱེད་པ། ། མགོ་བོ་བརྒྱ་ཕྱེད་ཕྲེང་བ་འཕྱང་། ། རྭ་རྣོ་རྨིག་པ་རྣོ་བ་དང་། ། སྤུ་སེར་འབར་བ་འཇིགས་པ་ཡིས། ། མ་ཧེ་གཤིན་རྗེ་ཕོ་མོ་ཡིས། ། སྟེང་དུ་འཇིགས་བྱེད་ལེགས་བསྒོམས་ལ། ། ཆོས་དབྱིངས་དག་ཏུ་ཆོས་ཀུན་བསྒོམས། ། ཨོཾ་དྷརྨ་དྷཱ་ཏུ་སྭ་བྷཱ་ཝ་ཨཱཏྨ་ཀོ྅ཧཾ། དེ་ལྟར་རྗེས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་རོ། ། སྙིང་གའི་ཧཱུཾ་དེ་ཡ་གྱུར་ཏེ། ། དེ་ཡི་འོད་ཀྱིས་ཕྱོགས་བཅུ་ཡི། ། རྒྱལ་བ་ཡུམ་བཅས་དགའ་བར་གྱུར། ། བདེ་བར་ཞུ་ནས་རང་ལ་ཞུ། ། ཧཱུཾ་ལས་རྡོ་རྗེ་པཾ་པདྨ། ། ཨོཾ་ལས་རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོ་དང་། ། པདྨའི་ཟེ་འབྲུ་བྱིན་གྱིས་བརླབས། ། རྗེས་སུ་ཆགས་པས་མཁའ་གསང་དུ། ། ཐིག་ལེ་ཡི་གེ་དང་བཅས་ལ། ། གཞལ་ཡས་ལྷ་རྣམས་ལེགས་པར་བསྐྱེད། ། གཞལ་ཡས་དབུས་སུ་ཡ་ཉིད་ལས། ། གཙོ་བོ་རང་ཉིད་ལྟ་བུ་བསྒོམ། ། ཤར་དུ་ཀྵེ་དང་འཁོར་ལོ་ལས། ། གཏི་མུག་རྡོ་རྗེ་དཀར་པོ་སྟེ། ། གྲི་གུག་འཁོར་ལོ་རལ་གྲི་གཡས། ། ཐོད་པ་རིན་ཆེན་ཆུ་སྐྱེས་གཡོན། ། ལྷོ་རུ་མ་དང་རིན་ཆེན་ལས། ། ཕྲ་མ་རྡོ་རྗེ་གསེར་གྱི་མདོག། གྲི་གུག་རིན་ཆེན་རལ་གྲི་གཡས། ། ཐོད་པ་འཁོར་ལོ་ཆུ་སྐྱེས་གཡོན། ། ནུབ་ཏུ་མེ་དང་པདྨ་ལས། ། འདོད་ཆགས་རྡོ་རྗེ་རཱ་གའི་མདོག། གྲི་གུག་པདྨ་རལ་གྲི་གཡས། ། ཐོད་པ་འཁོར་ལོ་རིན་ཆེན་གཡོན། ། བྱང་དུ་ད་དང་རལ་གྲི་ལས། ། ཕྲག་དོག་རྡོ་རྗེ་མར་ཀཏ་མཚུངས། །

The yellow Śaṅkhapāla is the hand-umbrella; the white Padma is the necklace; the green Karkoṭa is the sash; the white Vasuki is the belt; and the great Padma is the anklet on the foot. Possessing tongues and fangs, they let out a "phuṭ phuṭ" sound and are terrifying. A garland of fifty heads hangs down; with sharp horns and sharp hooves, and yellow hair blazing, they are fearsome. Upon a buffalo, a male and female Yama, one should clearly meditate on the Terrifier (Yamāntaka). Meditate on all phenomena within the pure sphere of reality (dharmadhātu). OṂ DHARMADHĀTU SVABHĀVA ĀTMAKO ’HAṂ. Such is the subsequent yoga. The HŪṂ at the heart transforms, and by its light, the Victors and their Consorts in the ten directions are gladdened. Melting into bliss, they dissolve into oneself. From the HŪṂ comes a vajra, and from the PAṂ, a lotus. From the OṂ, the tips of the vajra and the anthers of the lotus are blessed. Through passion, in the secret space, the bindu together with the syllables generates the celestial mansion and the deities. In the center of the celestial mansion, from the syllable YA itself, meditate on oneself as the principal deity. In the east, from KṢE and a wheel, is white Mohavajrā (Guru-Vajra); she holds a curved knife, a wheel, and a sword in her right hands, and a skull-cup, a jewel, and a lotus in her left. In the south, from MA and a jewel, is golden-colored Piśunavajrā (Slander-Vajra); she holds a curved knife, a jewel, and a sword in her right hands, and a skull-cup, a wheel, and a lotus in her left. In the west, from ME and a lotus, is ruby-colored Rāgavajrā (Desire-Vajra); she holds a curved knife, a lotus, and a sword in her right hands, and a skull-cup, a wheel, and a jewel in her left. In the north, from DA and a sword, is emerald-colored Īrṣyāvajrā (Envy-Vajra).

གྲི་གུག་རལ་གྲི་འཁོར་ལོ་གཡས། ། ཐོད་པ་རིན་ཆེན་པདྨ་གཡོན། ། ཁྲོ་བོའི་གཟུགས་ནི་ཐམས་ཅད་འཇིགས། ། རྡོ་རྗེ་སྣ་ཚོགས་རྩ་བ་བཞིར། ། ཉི་མའི་གདན་ལ་གཡོན་བརྐྱང་བཞུགས། ། གཏི་མུག་རྡོ་རྗེ་ཟླ་བ་ལ། ། གཏི་མུག་སེལ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། ། ཤེས་རབ་ཆ་ཡིས་དེ་བཞིན་དུ། ། རྡོ་རྗེ་རཱ་ཡི་མཚམས་བཞི་རུ། ། ཟླ་བའི་གདན་ལ་ལྷ་མོ་བཞི། ། ཤར་ལྷོར་ཛཱ་དང་འཁོར་ལོ་ལས། ། རྡོ་རྗེ་ཙཱ་རྩི་གཏི་མུག་མཚུངས། ། ལྷོ་རུ་ས་དང་རྡོ་རྗེ་ལས། ། རྡོ་རྗེ་ཕག་མོ་གཙོ་བོ་འདྲ། ། ནུབ་བྱང་དོ་དང་པདྨ་ལས། ། འདོད་ཆགས་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུར་བསྒོམ། ། བྱང་ཤར་རུ་དང་རལ་གྲི་ལས། ། ཕྲག་དོག་གཤེད་དང་འདྲ་བར་བསྒོམ། ། སྒོ་བཞིར་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ། ། ཁྲོ་བོ་བཞི་ནི་རིམ་པས་བསྐྱེད། ། ཤར་སྒོར་ཡ་དང་ཐོ་བ་ལས། ། ཐོ་བ་གཤེད་ནི་བདག་པོ་མཚུངས། ། གཡས་ན་ཐོ་བ་རལ་གྲི་འཛིན། ། རིན་པོ་ཆེ་དང་པདྨ་གཡོན། ། ལྷོ་སྒོར་ཙྪ་དང་དབྱུག་པ་ལས། ། དབྱུག་པ་གཤེད་མདོག་གཏི་མུག་འདྲ། ། དབྱུག་པ་རལ་གྲི་གཡས་ན་འཛིན། ། པདྨ་འཁོར་ལོ་ཕྱག་གཡོན་ན། ། ནུབ་སྒོར་ནི་དང་པདྨ་ལས། ། པདྨ་གཤེད་ནི་འདོད་ཆགས་མཚུངས། ། པདྨ་རལ་གྲི་གཡས་ན་འཛིན། ། རིན་ཆེན་འཁོར་ལོ་ཕྱག་གཡོན་ན། ། བྱང་སྒོར་རླུང་དང་རལ་གྲི་ལས། ། རལ་གྲི་གཤེད་ནི་ལྗང་གུ་སྟེ། ། ཞལ་དང་རྒྱན་ནི་ཕྲག་དོག་མཚུངས། ། རལ་གྲི་དང་ནི་འཁོར་ལོ་གཡས། ། རིན་ཆེན་དང་ནི་པདྨ་གཡོན། ། གྲི་གུག་ཐོད་པ་རང་རིག་འཁྱུད། ། སྐྲ་སེར་སྨ་ར་སྨིན་མ་འབར། ། ཞལ་བཞད་མཆེ་བ་རྣམ་པར་གཙིགས། ། གཙོ་བོ་ལྟ་བུ་སྦྲུལ་གྱིས་བརྒྱན། །

In the right hands are a curved knife, a sword, and a wheel; in the left, a skull-cup, a jewel, and a lotus. All have wrathful forms that strike terror. At the four bases of the variegated vajra, they stand with left legs extended upon sun seats. Because they dispel delusion, Mohavajrā is upon a moon disk; likewise, through the aspect of insight, at the four intermediate corners of the vajra-lattice, four goddesses are upon moon seats. In the southeast, from ja and a wheel, is Vajracarcikā, similar to Delusion. In the south, from sa and a vajra, is Vajravārāhī, like the Principal. In the northwest, from do and a lotus, one should meditate on Rāgavajrā. In the northeast, from ru and a sword, one should meditate on Īrṣyāyamāri, similar to the Principal. At the four gates, upon sun maṇḍalas, the four wrathful deities are generated in sequence. At the eastern gate, from ya and a hammer, is Mūṣalayamāri, similar to the Lord. In the right hands he holds a hammer and a sword; in the left, a jewel and a lotus. At the southern gate, from ccha and a staff, is Daṇḍayamāri, with a color like Delusion. In the right hands he holds a staff and a sword; in the left, a lotus and a wheel. At the western gate, from ni and a lotus, is Padmayamāri, similar to Passion. In the right hands he holds a lotus and a sword; in the left, a jewel and a wheel. At the northern gate, from rlung and a sword, is Kṛpāṇayamāri, who is green; his face and ornaments are like those of Envy. In the right hands are a sword and a wheel; in the left, a jewel and a lotus. He embraces his consort with a curved knife and skull-cup. His yellow hair, beard, and eyebrows blaze; his face is smiling with bared fangs. Like the Principal, he is adorned with snakes.

སྔོན་པོའི་གཡས་དཀར་དམར་པོ་གཡོན། ། དཀར་པོའི་གཡས་སྔོ་གཡོན་དམར་ལ། ། དམར་པོ་གཡས་སྔོ་གཡོན་པ་དཀར། ། སེར་ལྗང་གཡས་ནག་གཡོན་དཀར་ཞལ། ། ཟུར་བཞི་ན་ཡོ་ནི་རཱ་ལས། ། བདུད་རྩི་དང་ལྡན་ཐོད་པ་བཞི། ། ལེགས་པར་བསྒྲུབས་ནས་དབྱུང་བ་ནི། ། གཙོ་བོ་རང་རང་སྔགས་ཀྱིས་དབྱུང་། ། ཧཱུཾ་ཥྚྲྀཿའི་སྔགས་ཀྱིས་གཙོ་བོ་དབྱུང་། ། རིགས་ཀྱིས་ཞེ་སྡང་ལས་བྱ་སྟེ། ། ཁྲོ་བོར་འདུས་ནས་ཞལ་དགུར་གྱུར། ། གཙོ་བོ་བདག་ལ་གཞུག་པར་བྱ། ། ཛི་ན་ཛིཀ་བརྗོད་གཏི་མུག་གཤེད། ། གཏི་མུག་ལས་བྱས་ཤར་ཕྱོགས་ཀྱི། ། རྡོ་རྗེ་རྩིབས་ཀྱི་རྩ་བར་གཞག། ཟླ་བའི་གདན་ལ་གནས་པའོ། ། རཏྣ་དྷྲྀཀ་གིས་ཕྲ་མ་ནི། ། ང་རྒྱལ་སྦྱངས་ནས་ལྷོ་རུ་དགོད། ། ཨཱ་རོ་ལྀཀ་བརྗོད་འདོད་ཆགས་གཤེད། ། ནུབ་ཏུ་པད་ཉི་དག་ལ་དགོད། ། པྲཛྙཱ་དྷྲྀཀ་གིས་ཕྲག་དོག་གཤེད། ། ཕྲག་དོག་ལས་བྱས་བྱང་ཉིད་བཞུགས། ། མོ་ཧ་ར་ནི་བརྗོད་པ་ཡིས། ། ཙཱརྩི་སྒེག་མོ་འོད་བཟང་མ། ། ཤར་ལྷོར་རྡོ་རྗེའི་མཚམས་སུ་བསྒོམས། ། རང་གི་རིགས་ཀྱི་ལས་བྱེད་མ། ། དྭེ་ཥ་ར་ཏི་ལྷོ་ནུབ་ཀྱི། ། མཚམས་སུ་རྡོ་རྗེ་ཕག་མོ་བསྒོམ། ། ནུབ་བྱང་མཚམས་སུ་དབྱངས་ཅན་མ། ། རཱ་ག་ར་ཏིའི་སྔགས་ཀྱིས་དབྱུང་། ། བཛྲ་ར་ཏིས་གཽ་རཱི་མ། ། བྱང་ཤར་རྡོ་རྗེའི་མཚམས་སུ་བསྒོམས། ། ཐམས་ཅད་ཕྱག་འཚལ་བ་དང་ལྡན། ། ལྷ་མོ་པདྨ་ཟླ་བའི་གདན། ། རིགས་ཀྱི་ཕྱག་མཚན་དག་གིས་བསྐྱེད། ། རང་རིགས་བསྐུལ་སྦྱང་བྱས་ལ་གཞུག། དེ་ཉིད་གསུམ་གྱིས་ཐོད་པ་དབྱུང་། ། ཟུར་བཞི་བདེ་བ་བདུད་རྩིར་ལྡན། ། མུངྒར་དྷྲྀཀ་གིས་ཐོ་བ་གཤེད། ། ལས་བྱས་ཤར་སྒོར་པད་ཉི་བསྒོམ། །

The blue one has a white right face and a red left; the white one has a blue right and a red left; the red one has a blue right and a white left; and the yellow-green one has a black right and a white left face. From the syllables Yo, Ni, Ra, and La at the four corners, four skull cups filled with nectar are produced. Having properly accomplished this, they are emanated: the principal deities are emanated by their respective mantras. The principal deity is emanated by the mantra HŪṂ ṢṬRĪḤ. Through the [family] of Hatred, he is formed from Hatred and, having gathered as the Wrathful One, becomes nine-faced. The principal deity should be absorbed into oneself. By reciting JINA JIK, the Slayer of Delusion is formed from Delusion and placed at the base of the vajra-spoke in the eastern direction, abiding upon a moon seat. By RATNA DHṚK, the Slayer of Pride is formed from Pride and placed in the south. By reciting ĀROLIK, the Slayer of Attachment is placed in the west upon a lotus and sun. By PRADJÑĀ DHṚK, the Slayer of Jealousy is formed from Jealousy and resides in the north itself. By reciting MOHARĀṆI, Cārcikā, the Beautiful Radiance, is meditated upon in the southeast, at the vajra-interstice, performing the activity of her own family. DVEṢARATI, Vajravārāhī, is meditated upon in the southwest interstice. Sarasvatī is in the northwest interstice, emanated by the mantra RĀGARATI. By VAJRARATI, Gaurī is meditated upon in the northeast vajra-interstice. All are endowed with homage. The goddesses are upon lotus and moon seats, generated by the hand symbols of their respective families. Having performed the invocation and purification of their own families, they are absorbed. The skull cups are emanated by the three realities, possessing the nectar of bliss at the four corners. By MUṄGARA DHṚK, the Hammer Slayer is formed from [his activity] and meditated upon at the eastern gate upon a lotus and sun.

དཎྜ་དྷྲྀཀ་གིས་དབྱུག་པ་གཤེད། ། ལྷོ་ཡི་སྒོ་རུ་དེ་བཞིན་གཞག། པདྨ་དྷྲྀཀ་གིས་ནུབ་སྒོ་རུ། ། པདྨ་གཤེད་ནི་བསྒོམ་པར་བྱ། ། ཁངྒ་དྷྲྀཀ་གིས་རལ་གྲི་གཤེད། ། བྱང་གི་སྒོ་རུ་བསྒོམ་པར་བྱ། ། དཀྱིལ་འཁོར་དག་ལ་མཉམ་པར་བལྟ། ། འདི་ནི་ཤིན་ཏུ་རྣལ་འབྱོར་རོ། ། གཤིན་རྗེ་གཤེད་ནག་འཇིགས་བྱེད་ཀྱིས། ། དཀྱིལ་འཁོར་ལྷ་རྣམས་མིག་ལ་སོགས། ། ཀྵིཾ། ཛཾ། ཁཾ། གཾ། ཀཾ། སཾ་གིས། ལྷ་རྣམས་དག་ཏུ་བྱིན་གྱིས་བརླབ། ། པདྨ་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ། ། འཁོར་ལོ་རྡོ་རྗེ་རིན་ཆེན་པད། ། རལ་གྲི་རྡོ་རྗེ་ས་སྙིང་དང་། ། ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་མཁའ་སྙིང་པོ། ། སྤྱན་རས་གཟིགས་མགོན་སྒྲིབ་པ་སེལ། ། ཀུན་དུ་བཟང་པོ་བསྒོམ་པར་བྱ། ། ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ཀུན་དུ་བཟང་། ། ཐུགས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་འདྲ་བར་བསྒོམ། ། མིག་ནི་གཏི་མུག་སྣ་ཕྲ་མ། ། ལྕེ་ལ་འདོད་ཆགས་ལུས་ཕྲག་དོག། གཤེད་པོ་འདྲ་བར་གོ་ཆ་བྱ། ། ཁྲོ་བོ་སྒེག་པའི་གཟུགས་ཅན་ནོ། ། སྙིང་གར་ཧཱུཾ་ནག་ཨཱཿདམར་ཁ། ། མགོ་བོར་ཨོཾ་ནི་དཀར་པོ་བསྒོམ། ། རྡོ་རྗེ་པདྨ་འཁོར་ལོ་ལས། ། སྐུ་གསུང་རྡོ་རྗེ་སྤྲོ་བསྡུ་བསྒོམ། ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཙིཏྟ་བཛྲ་སྭ་བྷཱ་ཝ་ཨཱཏྨ་ཀོ྅ཧཾ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཝཱཀ་བཛྲ་སྭ་བྷཱ་ཝ་ཨཱཏྨ་ཀོ྅ཧཾ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཀཱ་ཡ་བཛྲ་སྭ་བྷཱ་ཝ་ཨཱཏྨ་ཀོ྅ཧཾ། རང་སྙིང་ས་བོན་འོད་ཟེར་གྱིས། ། ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་ཀུན་བཀུག་ནས། ། མདུན་དུ་དམིགས་ལ་མཆོད་པས་མཆོད། ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཨ་བྷི་ཥིཉྩ་མཱཾ་བརྗོད་པས། ཙཱ་རྩི་སོགས་ཀྱིས་བཀྲ་ཤིས་གླུ། ། བདུད་རྩི་བུམ་པས་བཀྲུས་པ་དང་། །

With Daṇḍadhṛk, Yamāntaka is likewise placed at the southern gate. With Padmadhṛk, one should meditate on Padmāntaka at the western gate. With Khaḍgadhṛk, one should meditate on Khaḍgāntaka at the northern gate. One should gaze with equanimity upon the maṇḍala; this is the supreme yoga. By the terrifying Black Yamāntaka, the deities of the maṇḍala, such as the eyes and so forth, are blessed as pure deities by means of the syllables KṢIṂ, JAṂ, KHAṂ, GAṂ, KAṂ, and SAṂ. Upon lotus and moon maṇḍalas, one should meditate on the wheel, vajra, jewel, lotus, sword, Vajrasattva, Kṣitigarbha, Vajrapāṇi, Ākāśagarbha, the Protector Avalokiteśvara, Sarvanīvaraṇaviṣkambhin, and Samantabhadra. One should meditate on Vajrapāṇi and Samantabhadra as being like the Vajra Mind. The eyes are delusion, the nose is malice, the tongue is attachment, and the body is envy; one should don the armor of the Antakas. They have the forms of wrathful and graceful deities. One should meditate on a black HŪṂ at the heart, a red ĀḤ at the throat, and a white OṂ at the head. From the vajra, lotus, and wheel, one meditates on the emanation and reabsorption of the Vajra Body, Speech, and Mind. OṂ SARVA-TATHĀGATA-CITTA-VAJRA-SVABHĀVA-ĀTMAKO ’HAṂ. OṂ SARVA-TATHĀGATA-VĀK-VAJRA-SVABHĀVA-ĀTMAKO ’HAṂ. OṂ SARVA-TATHĀGATA-KĀYA-VAJRA-SVABHĀVA-ĀTMAKO ’HAṂ. With light rays from the seed-syllable in one’s own heart, all the Buddhas of the ten directions are summoned. Visualizing them in front, one makes offerings. By reciting OṂ SARVA-TATHĀGATA-ABHIṢIÑCA MĀṂ, the auspicious songs of the Cāmaras and others are sung, and one is washed with the vase of nectar.

གཙོ་བོས་དབང་བསྐུར་གཙོ་བོ་ལ། ། རྡོ་རྗེ་འཆང་ཉིད་ཅོད་པན་ཏེ། ། འཁོར་ལོ་པ་ལ་གཤིན་རྗེ་གཤེད། ། ཅོད་པན་དག་དང་ལྡན་པར་བསྒོམ། ། རང་སྙིང་ས་བོན་འོད་ཟེར་གྱིས། ། ཡེ་ཤེས་འཁོར་ལོ་སྤྱན་དྲངས་ལ། ། ཁྲོ་བོས་བགེགས་བསྐྲད་མཆོད་བྱས་ལ། ། སྒོ་བ་བཞི་ཡིས་གཉིས་མེད་བསྲེ། ། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ས་བོན་གྱིས། ། ཞལ་ཞུགས་ཞུ་བས་རྡོ་རྗེའི་ལམ། ། པདྨར་དབྱུང་དང་ཕྱུང་བ་ལས། ། ལྷ་མོ་སྣ་ཚོགས་མེ་ཏོག་སོགས། ། ཕྱི་ཡི་མཆོད་པས་མཛེས་པར་མཆོད། ། ཙཱ་རྩི་སོགས་ཀྱིས་བདུད་རྩི་དང་། ། ཤ་ལྔས་ཚིམ་པར་བྱ་བ་དང་། ། རང་རིག་གཉིས་པས་གཉིས་མེད་མཆོད། ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་པཱུ་ཛ་བཛྲ་སྭ་བྷཱ་ཝ་ཨཱཏྨ་ཀོ྅ཧཾ། བྲག་ཅ་ལྟ་བུ་ཕུལ་བ་དེ། ། སྒྲ་བརྙན་ཉིད་དུ་རང་ལ་ཐིམ། ། དེ་བཞིན་བསྟོད་པས་ལེགས་པར་བསྟོད། ། གཤིན་རྗེ་གཤེད་པོ་རབ་འཇིགས་པ། ། གཏི་མུག་རྡོ་རྗེའི་ངོ་བོ་ཁྱོད། ། སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་ཀུན་རང་བཞིན། ། རྡོ་རྗེའི་སྐུ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བསྟོད། ། གཤིན་རྗེ་གཤེད་པོ་རབ་འཇིགས་པ། ། ཕྲ་མ་རྡོ་རྗེའི་ངོ་བོ་ཁྱོད། ། རྡོ་རྗེ་ཐུགས་དང་རབ་མཚུངས་པ། ། རིན་ཆེན་རྡོ་རྗེ་ཕྱག་འཚལ་བསྟོད། ། འདོད་ཆགས་རྡོ་རྗེའི་ངོ་བོ་ཁྱོད། ། འདོད་ཆགས་པདྨའི་འབྱུང་གནས་མཉམ། ། དབྱངས་མཆོག་ཀུན་གྱི་གཙོ་བོའི་གཙོ། ། རྡོ་རྗེ་གསུང་ལ་ཕྱག་འཚལ་བསྟོད། ། ཕྲག་དོག་རྡོ་རྗེའི་ངོ་བོ་ཁྱོད། ། གཤིན་རྗེ་གཤེད་པོ་ལས་ཀུན་བྱེད། ། རྡོ་རྗེ་སྐུ་དང་རབ་ཏུ་མཚུངས། ། ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ཕྱག་འཚལ་བསྟོད། ། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་ངོ་བོ་ཁྱོད། ། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་གཅིག་བསྡུས་པ། །

The Principal confers empowerment upon the Principal; Vajradhara himself is the crown. Meditate that the wheel-beings are endowed with the crowns of Yamāntaka. With light rays from the seed-syllable at one’s own heart, invite the wisdom wheel. The wrathful deities expel obstructors and make offerings; the four gatekeepers merge [the guests] non-dually. All the Buddhas enter through the seed-syllable and, melting, pass through the vajra path. Emitted into the lotus and from that emission, the goddesses with various flowers and so forth, make beautiful offerings with the outer offerings. With the five meats and the nectar of tsatsi and so forth, they are satisfied. With the second [wisdom] of self-awareness, make the non-dual offering: oṃ sarvatathāgata pūja vajrasvabhāva ātmako ’haṃ. That which is offered like an echo dissolves into oneself as a mere resonance. Likewise, praise them well with these praises: "Yamāntaka, the most terrifying, you are the essence of Mohavajra. You are the nature of all the Teacher Buddhas; I prostrate and praise your vajra body. Yamāntaka, the most terrifying, you are the essence of Piśunavajra. You are perfectly equal to the Vajra Mind; I prostrate and praise you, Ratnavajra. You are the essence of Rāgavajra, equal to the source of the lotus of passion. You are the chief of all supreme melodies; I prostrate and praise your vajra speech. You are the essence of Īrṣyāvajra, Yamāntaka who performs all activities. You are perfectly equal to the Vajra Body; I prostrate and praise you, Vajrapāṇi. You are the essence of all Buddhas, the union of all Buddhas into one."

སངས་རྒྱས་ཀུན་མཆོག་གཙོ་བོའི་གཙོ། ། དཀྱིལ་འཁོར་གཙོ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བསྟོད། ། དེ་ལྟར་བསྟོད་ནས་ལྷ་རྣམས་སྤྲོ། ། འགྲོ་བ་སྦྱངས་ནས་འཁོར་ལོར་གཞུག། འཁོར་ལོ་ལེགས་བསྡུས་ཕུང་པོ་ཁམས། ། སྐྱེ་མཆེད་ཡན་ལག་རང་བཞིན་ཤེས། ། རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ། ། རྣལ་འབྱོར་ཡེ་ཤེས་བརྟན་པར་བསྒོམ། ། དེར་བསྡུ་བའམ་ཤར་སྒོ་ལྷོ། ། ནུབ་བྱང་ལྷ་མོ་རིམ་པས་བསྡུ། ། ཞལ་དགུ་རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོ་རུ། ། འཁོར་ལོ་བསྒོམ་དང་རྩ་བ་དག། ལྟེ་བ་སྙིང་ག་དེ་བཞིན་བསྒོམ། ། དེ་ནས་གནས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ནི། ། བསྐྱེད་པ་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོ་བྱ། ། དེ་བརྟན་ཡ་མཱནྟ་ཀ་ཉིད། ། ཞལ་གསུམ་རྗེས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་སྐུར། ། སྒོམ་པ་རྡོ་རྗེ་རྩེ་དང་རྩ། ། ལྟེ་བ་སྙིང་ག་རྣལ་འབྱོར་ཆེ། ། དེ་རྗེས་འཇམ་དཔལ་ཡེ་ཤེས་ཉིད། ། དང་པོ་སངས་རྒྱས་གྱུར་པ་ནི། ། རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོ་རྩ་བར་བསྒོམ། ། ལྟེ་བ་སྙིང་ག་དེ་བཞིན་བསྒོམ། ། དེ་ནས་གནས་ཀྱི་རིམ་པ་ལས། ། རཾ་བཾ་ལཾ་ཡཾ་རིམ་པར་དགོད། ། ལུས་གློད་ངག་བསྡམས་ཡིད་བཅིངས་ལ། ། འབར་ལ་བསྲོས་པས་དབབ་པར་བྱ། ། བབས་པས་ཞི་དང་སྙིང་གར་གནས། ། དབང་བཞིའི་རིམ་པས་ཐིག་ལེ་དྲངས། ། བདེ་བ་མི་རྟོག་སྟོང་ཉིད་ལ། ། རྣལ་འབྱོར་མཆོག་འདོད་པ་ཡིས་བསྒོམ། ། དེ་ཡང་དམིགས་ནས་སྤྲོ་དང་བསྡུ། ། གསལ་དང་བརྟན་པ་སྤྲོ་བྱ་ཞིང་། ། འདུས་པ་དེ་ལ་རྒྱུན་དུ་གཞག། སེམས་མེད་སེམས་ཀྱི་འོད་གསལ་མཐོང་། ། མཐོང་བའི་རྟོག་པ་ཡོངས་མིན་ཏེ། ། ཀུན་རྫོབ་ཉམས་ལ་རིགས་པས་སྨྲས། ། རྗེས་ལ་ཕྱི་དང་ནང་གི་ཆོས། ། ཡང་དག་དཔྱད་པས་གྲུབ་པ་མེད། ། ཕྱི་རོལ་རྡུལ་ལས་གྲུབ་པ་སྟེ། །

Homage and praise to the Lord of the lords, the supreme among all Buddhas, the sovereign of the maṇḍala. Having praised him in this way, the deities are emanated; having purified the beings, they are absorbed into the wheel. Having properly gathered the wheel, one knows the nature of the aggregates, elements, sense bases, and limbs. This is called the "Great Yoga"; one should meditate on the yoga-wisdom with stability. There, one gathers [the deities] or [absorbs them] into the eastern, southern, western, and northern goddesses in succession. One meditates on the wheel at the nine faces and the vajra tip, and likewise at the root, the navel, and the heart. Then, for the wheel of the abodes, one should perform the generation of the Great Yoga. Once that is stable, one is Yamāntaka himself, with three faces, in the body of the subsequent yoga. The meditation is on the vajra tip and the root, the navel, and the heart—the Great Yoga. Following that, one is Mañjuśrī-wisdom itself; having become the Primordial Buddha, one meditates on the vajra tip and the root, and likewise on the navel and the heart. Then, from the sequence of the abodes, one should arrange RAṂ, VAṂ, LAṂ, and YAṂ in order. With the body relaxed, speech restrained, and the mind bound, one should cause [the deity] to descend by means of blazing and heating. Having descended, it is peaceful and abides at the heart; by the sequence of the four empowerments, the bindu is drawn up. One who desires the supreme yoga should meditate on bliss, non-conceptuality, and emptiness. Furthermore, having focused on that, one emanates and gathers; one should emanate with clarity and stability, and remain continuously in that union. One sees the luminosity of the mind that is without [ordinary] mind; this is not a conceptualization of what is seen. This is spoken according to the reasoning of conventional experience. Subsequently, through the authentic analysis of outer and inner phenomena, nothing is established. The external is established from atoms; [the internal is established from the mind].

དྲུག་ཅུ་དྲུག་ཏུ་གོ་གཅིག་ཕྱིར། ། དཔྱད་པས་ཕྲ་རབ་གྲུབ་པ་མེད། ། ཕྱི་རོལ་སྒྱུ་མ་དགག་མི་བྱ། ། ནང་ལ་བདག་དང་གཞན་གཉིས་ཀྱང་། ། གྲུབ་དང་མ་གྲུབ་དཔྱད་པ་ཡིས། ། བདག་མེད་གཞན་ཡང་རྟགས་པ་དང་། ། མི་རྟག་པ་ཡིས་བདེན་པ་དང་། ། གཉིས་དང་གཉིས་མེད་དེ་ལས་གཞན། ། རིགས་པས་རབ་ཏུ་མི་གནས་སོ། ། དེ་བས་ཆོས་རྣམས་རྣམ་པར་དག། ཆོས་སྐུ་གཟུགས་སྐུ་ཐ་དད་མེད། ། བསྐྱེད་དང་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་གཉིས། ། འཇུག་དང་ལྡང་བའི་རིགས་ཤེས་བྱ། ། དེ་ལྟར་རྟོག་པས་རྣལ་འབྱོར་པས། ། དུ་བ་མར་མེ་ཟླ་ཉི་ཡི། ། རྟགས་རྣམས་རིམ་པས་ངེས་པར་འབྱུང་། ། དེ་ཡིས་རྡོ་རྗེའི་སྐུ་འགྲུབ་བོ། ། སྐྱོན་པད་ཟླ་བ་ཉི་མ་ལ། ། དྷཱིཿདང་ཧཱུཾ་དང་ཉི་མ་དང་། ། འཁོར་ལོ་བརྒྱད་ཀྱི་རྩིབས་དང་སྟེང་། ། ཉི་སྟེང་སྙིང་པོ་ལས་སྔགས་དང་། ། རྩ་བའི་སྙིང་པོས་བསྐོར་བ་ལ། ། རང་གི་རྒྱུ་བ་ཤེས་པ་ཡིས། ། ཞི་རྒྱས་དབང་དྲག་གང་འདོད་པ། ། བསམ་གཏན་སོགས་ཀྱིས་རིམ་པས་བཟླ། ། དེ་ནས་སྔགས་ཀྱི་བསྙེན་པ་ནི། ། ཞེ་སྡང་ཅན་དག་འདུལ་བ་ལ། ། ཡ་མཱནྟ་ཀའི་ཏིང་འཛིན་གྱིས། ། སྙིང་གར་ཉི་མ་ཧཱུཾ་བཀོད་དེ། ། སྤྲོ་བསྡུ་སྔགས་ཀྱི་ཡི་གེས་བསྐོར། ། བདུན་འབུམ་སྙིང་པོ་ཨོཾ་དང་པོ། ། ཡཱ་མཱནྟ་ཀ་ཧཱུཾ་ཕཊ་བཟླས། ། ཏིང་འཛིན་མཆོད་གཏོར་བཅས་པའོ། ། དེས་ཀྱང་འདུལ་བར་མ་གྱུར་ནས། ། དེ་ནས་ཞལ་དགུ་འཇིགས་བྱེད་དེ། ། ཧྲཱིཿཥྚྲྀཿསྤྲོ་བསྡུ་ཤེས་བྱས་ལ། ། ལས་སྔགས་རྒྱལ་པོ་སུམ་འབུམ་བཟླས། ། དེས་ཀྱང་ཁྱབ་པར་མ་གྱུར་པས། ། ལྷ་ནི་བཅུ་བདུན་གསལ་བ་ཡིས། ། རྩ་སྔགས་བཅུ་བདུན་སྤྲོ་དང་བསྡུ། །

Because sixty-six and sixty-one are analyzed, the infinitesimal atom is not established. External illusions are not to be refuted; internally, both self and other are also analyzed as to whether they are established or not. Through such analysis, selflessness, otherness, permanence, impermanence, duality, non-duality, and anything else do not abide when scrutinized by reasoning. Therefore, all phenomena are utterly pure; the dharmakāya and rūpakāya are not distinct. One should understand the two stages of generation and completion as the processes of entering and arising. Through such conceptualization, the yogi will definitely experience the signs of smoke, fireflies, the moon, and the sun in succession; by these, the vajra body is accomplished. Upon a lotus, moon, and sun, there is the syllable Dhīḥ, Hūṃ, and the sun, upon which is an eight-spoked wheel. Above that, from the essence mantra, the root mantra encircles it. By knowing the movement of one's own [breath], one should recite in sequence through meditative concentration and so forth, whatever is desired: pacifying, increasing, magnetizing, or subjugating. Then, regarding the mantra approach: for the sake of subduing those possessed by hatred, one should enter the samādhi of Yamāntaka. Placing a sun and the syllable Hūṃ at the heart, one surrounds it with the radiating and absorbing mantra syllables. One should recite seven hundred thousand of the essence mantra beginning with Oṃ, followed by Yamāntaka Hūṃ Phaṭ, along with samādhi, offerings, and torma. If even that does not subdue them, then one should visualize the nine-faced Bhairava. Knowing the radiating and absorbing of Hrīḥ Ṣṭrīḥ, one should recite three hundred thousand of the king of activity mantras. If even that does not pervade [the object], then by clearly visualizing the seventeen deities, one should radiate and absorb the seventeen root mantras.

འབུམ་ཕྲག་གཅིག་ནི་བཟླས་པར་བྱ། ། དེ་ནས་བསྒྲུབ་པ་བྱ་བ་ནི། ། དཀྱིལ་འཁོར་གསུམ་གྱི་དང་པོ་ནི། ། མར་ཚེས་གཉིས་ལ་དུར་ཁྲོད་རས། ། ཁྲུ་དོ་ཁ་སྦྱོར་ལྡན་པ་བླང་། ། ཐལ་ཆེན་ས་དཀར་བདུད་རྩི་ལྔ། ། ཁྲག་ལྔ་དུག་ལྔ་བདུད་རྩི་ལྔ། ། ཁ་བ་ལྔ་དང་ཚ་བ་ལྔ། ། རས་བརྒྱད་ལེགས་པར་སྦྱར་བྱས་ནས། ། བྱ་རོག་སྒྲོ་དང་མི་རུས་ལ། ། སྙུ་གུ་བྱས་ལ་བྲི་བ་ནི། ། གཤིན་རྗེ་ཕོ་མོ་འཇིགས་ལྡན་པའི། ། རྟེན་འབྲེལ་འཁོར་བའི་འཁོར་ལོ་བྲི། ། གསུམ་དུ་བསྐོར་ལ་ཕྱི་རིམ་ལ། ། རེ་མིག་འཁོར་ལོ་བཅུ་དྲུག་བྱ། ། ཕྱོགས་མཚམས་བརྒྱད་ལ་ལུས་ཀྱི་སྔགས། ། ཧྲཱིཿཥྚྲྀཿམིང་དང་སྤེལ་བ་དགོད། ། བར་མ་མེ་རི་མིག་བཅུ་གཉིས། ། ཧཱུཾ་ཕཊ་བསྒྲུབ་བྱར་བཅས་པ་བྲི། ། བར་མ་རེ་མིག་བཅུ་གཉིས་ལ། ། རཱ་ཛཱ་ས་དོ་རུ་ཎ་ཡོ། ། ནི་ར་ཡཙྪ་ནི་རྣམས་བྲི། ། ནང་མ་བརྒྱད་ལ་ཕྱོགས་བཞི་རུ། ། མ་མེ་དཀྵེ་དབུས་སུ་ཡ། ། མཚམས་ཀྱི་ཁ་སྟོང་བཞི་ལ་ཡང་། ། བསྒྲུབ་བྱ་དག་ལ་སྔགས་རྣམས་དགོད། ། མགོ་བོ་ཕྱི་རུ་ཕྱོགས་པར་བྱ། ། སྤྱི་བོ་དཔུང་མགོ་གཡས་གཡོན་དང་། ། བརླ་གཡས་དག་དང་གཡོན་པ་ལྔ། ། མདོམས་དང་རྐང་མཐིལ་སྙིང་པོ་དགོད། ། མཚོག་མར་ཨོཾ་ཧྲཱིཿལག་གཡས་ལ། ། ཥྚྲྀཿཝི་རྐང་མཐིལ་གཡས་པ་ལ། ། ཀྲྀ་ཏཱ་ན་ན་རྐང་མཐིལ་གཡོན། ། ཧཱུཾ་ཕཊ་ལག་མཐིལ་གཡོན་དུའོ། ། མེ་དང་ཧཱུཾ་ཕཊ་མིང་དང་སྤེལ། ། བསྒྲུབ་བྱ་མཚམས་བཞིར་བྲི་བ་ནི། ། ཕྱོགས་ཀྱི་ཧཱུཾ་དང་ཕཊ་བརྒྱད་དགོད། ། ཛ་དང་ཡས་ཀྱང་བསྐོར་བར་བྱ། ། རྩ་བའི་སྙིང་པོ་སོ་གཉིས་ཀྱང་། ། བཅུ་བདུན་ལུས་ལ་བསྐོར་བས་འགྲུབ། ། ཡ་ནི་སྙིང་གར་སྤྱི་བོར་ཀྵེ། །

One should recite [the mantra] one hundred thousand times. Then, as for the practice to be performed: regarding the first of the three maṇḍalas, on the second day of the waning moon, one should take a shroud from a charnel ground measuring two cubits in a folded pair. Having properly prepared the eight types of cloth with great ashes, white earth, the five nectars, the five bloods, the five poisons, the five salts, and the five pungents, one should use a pen made of a crow’s feather and human bone to draw the terrifying male and female Yamas, the wheel of dependent origination. It should be drawn in three circles; on the outer rim, one should make a sixteen-spoked wheel of squares. In the eight cardinal and intermediate directions, one should place the body mantra, HRĪḤ ṢṬRĪḤ, interspersed with the name [of the target]. In the middle circle, the twelve squares of the fire-mountain, one should write HŪṂ PHAṬ along with the name of the target. In the twelve squares of the middle circle, one should write RAJĀ SA DO RU ṆA YO NI RA YA CCHA NI RA. In the eight inner squares, in the four cardinal directions, one should write MA, ME, DAKṢE, and YA in the center. In the four empty corners, one should also place the mantras for the targets. The heads should be directed outward. One should place the essence mantras on the crown, the right and left shoulders, the right and left thighs—these five—the groin, and the soles of the feet. At the crown, place OṂ HRĪḤ; on the right hand, ṢṬRĪḤ VI; on the right sole, KṚTĀNANA; and on the left sole, HŪṂ PHAṬ. Intersperse the fire, HŪṂ PHAṬ, and the name. As for writing the target in the four corners, one should place the eight HŪṂs and PHAṬs of the directions, and also surround them with JA and YA. By circling the seventeen [syllables] of the thirty-two root essence mantra upon the body, success is achieved. YA is at the heart and KṢE at the crown.

ལྟེ་བར་མ་དང་ཁ་ལ་མེ། ། ད་ནི་ལྕེ་དང་ཁ་ལ་དགོད། ། དཔུང་པ་གཡས་དང་གཡོན་གཉིས་ལ། ། ཡཙྪ་དེ་བཞིན་རྐང་གཉིས་ལ། ། ནི་ར་རིམ་པས་དགོད་པར་བྱ། ། ཛཱ་ནི་ས་སྟེང་དཔྲལ་བར་དགོད། ། ས་ནི་ཆུ་སྟེ་ལྟེ་བར་བྲི། ། ངོ་ནི་མེ་སྟེ་མགྲིན་པ་ཉིད། ། རུ་ནི་རླུང་སྟེ་བརླ་མདོམས་སུ། ། ལྷ་མོ་ཡུམ་ནི་གཡོན་པར་དགོད། ། ན་ཡོ་ནི་ར་མིག་རྣ་སྣ། ། ལྕེ་དང་བཞི་ལ་མཁས་པས་དགོད། ། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་བྱེ་བྲག་ཡིན། ། དེ་ལྟར་རེ་མིག་དགུ་པ་ཡི། ། དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱུད་ལས་ལྷག་མེད་བྲི། ། ཆག་ཆག་ཁྲག་ཆེན་དུར་ཁྲོད་ཚོན། ། ལྷ་ནི་བཅུ་གསུམ་དཀྱིལ་འཁོར་ཡང་། ། དེ་འདྲ་གཞུག་ཅིང་བཀའ་བསྒོའོ། ། མཆོད་གཏོར་བཟང་བ་སྒྲོན་མ་ལྔ། ། ས་བདུན་རྒྱུ་ལས་གཤིན་རྗེའི་གཟུགས། ། ཁྲུ་གང་ཤིན་ཏུ་འཇིགས་པར་བྱ། ། འཁོར་ལོ་དང་བཅས་ལྷོ་སྒོར་གཞག། རྒྱུད་ལྟར་བྱས་ལ་རབ་གནས་ནི། ། རླུང་ཆེའི་ནང་དུ་རླུང་མེ་དང་། ། ཡ་དང་རལ་གྲི་ལས་སྐྱེས་པ། ། དེ་འདྲ་གཞུག་ཅིང་བཀའ་བསྒོའོ། ། སྣ་ཚོགས་མཚོན་ཆ་འཁོར་ན་གནས། ལྟོ་བ་སྲིད་གསུམ་ཕྱོགས་སྐྱོང་དང་། ། གཤིན་རྗེ་ཕོ་མོ་ལས་བྱེད་རྣམས། ། རྒྱུ་རྐྱེན་འབྲས་བུ་ཤེས་པར་བསྒོམ། ། ས་བདུན་འཁོར་ལོའི་རྫས་རྣམས་ལ། ། དེ་ཡི་བདུད་རྩི་རྗེས་དང་བསྲེ། ། གཟུགས་བརྙན་སོར་བརྒྱད་བྱ་བ་དང་། ། འཁོར་ལོ་ཡི་གེ་སྔར་ལྟར་དགོད། ། ལྷོ་སྒོར་གཤིན་རྗེའི་མདུན་དུ་ཡང་། ། ཐོད་པ་གསུམ་ལ་ཁ་སྦྱོར་གཞག། དེ་ལྟར་བྲི་བའི་རྣལ་འབྱོར་པ། ། སྐྲ་གྲོལ་གཅེར་བུ་བདུད་རྩིས་བྱུགས། ། ལྷོ་ཕྱོགས་མ་ཧེ་ཞལ་ལྟར་སྦྱོར། ། མཆོད་གཏོར་གསོལ་བ་གདབ་པ་ཤིས། །

At the navel is ma and at the mouth is me. Now, place da on the tongue and at the mouth. On the right and left shoulders, and likewise on the two feet, one should place ya, tsha, and ni in sequence. Dza is the earth and should be placed on the forehead. Sa is water and should be written at the navel. Ngo is fire and is at the throat itself. Ru is wind and is at the groin of the thighs. The goddess, the Mother, is placed on the left. Na, yo, ni, and ra are to be placed by the wise on the eyes, ears, nose, and tongue—these four. This is the distinction between cause and effect. Thus, one should draw the nine-square maṇḍala without omission according to the tantra. The sprinkling is done with great blood and the pigments of the charnel ground. The thirteen deities of the maṇḍala should likewise be inserted and the command given. With excellent offerings and tormas, and the five lamps, one should fashion a terrifying image of Yama from the seven earth-substances, one cubit in size. Together with the wheel, it should be placed at the southern gate. Having performed the consecration according to the tantra, within the great wind are wind and fire. From ya and the sword, such [deities] are generated; they should be inserted and the command given. Various weapons abide in the circle. In the belly are the three realms, the directional guardians, and the male and female Yama messengers. One should meditate on the causes, conditions, and results. To the substances of the seven-earth wheel, mix the nectar and the remains. The image should be made eight finger-widths in size, and the letters of the wheel should be arranged as before. At the southern gate, in front of Yama, place three skull-cups joined together. The yogi who draws in this manner should have loose hair, be naked, and be anointed with nectar. Facing south, he should adopt the posture of the buffalo face. It is auspicious to offer the tormas and make the supplication.

དེ་ནས་རྣལ་འབྱོར་བཞི་རྫོགས་ནས། ། ཡ་མཱནྟ་ཀར་བསྒྱུར་བྱས་ལ། ། སྙིང་གའི་ཉི་མ་ཧཱུཾ་འོད་ཀྱིས། ། རྒྱལ་བ་སྲས་བཅས་ཁྲོ་བོ་རྣམས། ། བསྐུལ་ཏེ་བསྒྲུབ་བྱའི་ཡེ་ཤེས་དང་། ། བསྲུང་བ་རང་གི་སྙིང་གར་གཞུག། རང་བཞིན་དབང་དང་གཟི་བྱིན་བསྐྱེད། ། དེ་ཡི་འཇིག་རྟེན་ལྷ་དག་ཀུན། ། ཆོས་སྐྱོང་རྣམས་དང་བྲལ་བར་བྱ། ། ཟླ་བ་ཕྱེད་དུ་བདུན་འབུམ་བྱ། ། འཁོར་ལོའི་གཟུགས་ལ་གཞུག་པ་སྟེ། ། ཁུགས་ནས་འཁོར་ལོའི་ལས་ཤིས་སོ། ། ཟླ་བ་ཕྱེད་དུ་རྣལ་འབྱོར་པ། ། རེ་མིག་དགུ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ། ། ལྷོ་ནས་ཞུགས་ཤིང་ལྷོ་རུ་བལྟ། ། སྙིང་གའི་སྙིང་པོ་སྤྲོས་པ་ཡིས། ། ལས་ཀྱི་གཤིན་རྗེའི་ལྟོ་བར་དཀྲུགས། ། གཤིན་རྗེ་བཀའ་བསྒོ་ཕྱོགས་སྐྱོང་དང་། ། གཤིན་རྗེའི་ཚོགས་རྣམས་མངག་པ་ཡིས། ། ཨོཾ་དང་ཧྲཱིཿཥྚྲྀཿཝི་ཀྲྀ་སོགས། ། སྟེང་དང་ཤར་ལྷོ་ནུབ་བྱང་གི། ཕྱོགས་སྐྱོང་བསྐུལ་བས་ཁྱབ་འཇུག་སོགས། ། བསྒྲུབ་བྱའི་རྣམ་ཤེས་རེག་བྱ་འདྲེན། ། བསྒྲུབ་བྱའི་སེམས་དང་རེག་བྱ་སྐྱོང་། ། དེ་ནས་འཕོ་ལ་རིངས་པ་ཡིས། ། གཤིན་རྗེའི་ལྟོ་བར་དེ་ནས་འོང་། ། བརྒྱ་བྱིན་སྤྲུལ་པ་འཁོར་ཚོགས་ཀྱིས། ། གཟུགས་ཕུང་མིག་གི་ཁམས་བཅས་དཀྲུགས། ། གཤིན་རྗེས་ཚོར་བ་སྣ་ཚོགས་དཀྲུགས། ། ཀླུ་ཡིས་འདུ་ཤེས་སྣ་ཁམས་དཀྲུགས། ། གནོད་སྦྱིན་འདུ་བྱེད་ལྕེ་ཚོགས་རྣམས། ། དཀྲུགས་པས་སྐྱོ་ནས་ལྟོ་བར་ཡོད། ། སྟེང་འོག་མཚམས་བཞི་དེ་བཞིན་དུ། ། སྲོག་གཅོད་ཤ་ཟ་ཁྲག་འཐུང་ཞིང་། ། མདངས་འཕྲོག་དབུགས་ལེན་པར་ཡང་བྱེད། ། ལུས་ལྕི་ལ་སོགས་འབྱུང་བ་རྒུད། ། རྣམ་ཤེས་འཕོ་བའི་ལས་བྱེད་ཅིང་། །

Then, having perfected the four yogas, transform yourself into Yamāntaka. With the light of the hūṃ at the sun in your heart, exhort the Victors and their Sons, the wrathful deities. Draw the wisdom and protection of the object of accomplishment into your own heart, generating their natural power and majesty. Separate all the worldly deities of that realm from the protectors of the Dharma. Recite seven hundred thousand [mantras] for half a month, causing them to enter the form of the wheel; once they are summoned, the activities of the wheel are auspicious. For half a month, the yogi enters the nine-square maṇḍala from the south and faces south. By emanating the essence-mantra from the heart, stir the belly of Karmayama. By commanding Yama and dispatching the world-protectors and the hosts of Yama, the syllables oṃ, hrīḥ, ṣṭṛḥ, vi, kṛ, and so forth, exhort the world-protectors of the zenith, southeast, southwest, and northwest. This draws out the consciousness and tactile sensations of the object of accomplishment. Protecting the mind and tactile sensations of the object, they then hasten to transfer [the consciousness], which then enters the belly of Yama. With the emanations of Śakra and his retinue, the aggregate of form and the eye constituent are stirred. Yama stirs the various feelings; the nāgas stir the aggregate of perception and the nose constituent; the yakṣas stir the aggregate of formations and the tongue constituent. Through this stirring, [the victim] becomes weary and remains in the belly. Likewise, in the zenith, nadir, and four intermediate directions, the life-cutters, flesh-eaters, blood-drinkers, luster-stealers, and breath-takers act. The body becomes heavy and the elements decline; they perform the activity of transferring the consciousness.

གཤིན་རྗེའི་ལྟོ་བར་འགུགས་པར་བྱེད། ། འབུམ་ཕྲག་གསུམ་གྱིས་དབུགས་གཞུག་པ། ། ཧྲཱིཿཥྚྲྀཿབཅུ་པའི་ལས་ཡིན་ནོ། ། དེ་ནས་འཁོར་ལོ་ཁ་སྦྱར་དུ། ། བསྒྲུབ་བྱ་འཁོར་ལོའི་ཁང་སྟོང་གཞག། ཐོད་པ་ཁ་སྦྱར་ནང་བཅུག་ལ། ། བཅུ་གསུམ་དཀྱིལ་འཁོར་དབུས་སུ་གཞག། རྣལ་འབྱོར་བཞི་རྫོགས་རྩ་བའི་སྔགས། ། གཙོ་བོ་ཐུགས་ཀ་འཁོར་དེ་བཞིན། ། བཀོད་པ་བལྟས་པས་སྔགས་དང་ལྷས། ། དཀྱིལ་འཁོར་འདི་དང་གཞན་བསྐུལ་ལོ། ། སྤྲུལ་པས་གཞན་བསྐུལ་རིགས་རིགས་ཀྱི། ། བསྒྲུབ་བྱའི་ཡི་གེ་རྩ་དང་ནི། ། བདུད་རྩི་བཅུ་དང་སེམས་བླངས་ལ། ། དཀྱིལ་འཁོར་ལྷ་ལ་དབང་བསྐུར་ཞིང་། ། ལྷར་བསྒྲུབ་དཀྱིལ་འཁོར་རྫོགས་པར་བྱ། ། ཟླ་གཅིག་ཉི་མ་བཞི་རུ་བཅད། ། བཞི་ཚན་བདུན་དང་ཞག་གཉིས་ཏེ། ། དང་པོར་གསོལ་གདབ་ཐ་མར་བཤགས། ། པྲ་མ་ཡ་ཧཱུཾ་ཕཊ་དང་ནི། ། རཀྟ་ཙ་ར་པ་ཡ་དང་། ། མུར་ཙ་པ་ཙ་པ་ཡ་དང་། ། དུམ་སྤ་སརྦ་མཱ་ར་ཡ། ། རིམ་པས་སྔགས་དང་མིང་སྤེལ་བཟླས། ། འབུམ་གྱིས་ངེས་པར་འགྲུབ་པར་འགྱུར། ། མཚན་མོ་ཧྲཱིཿཥྚྀཿའི་སྦྱོར་བ་ནི། ། གོང་དུ་བསྟན་པ་དེ་ཉིད་དོ། ། ལས་ལ་ཆོས་སྐྱོང་གཤིན་རྗེ་དང་། ། ཁྲོ་བོ་རྣམས་ནི་དེ་བཞིན་བསྐུལ། ། སྒྲུབ་པ་པོ་ཡང་སྐྲ་གྲོལ་ཞིང་། ། གཅེར་བུ་བདུད་རྩི་ལྔས་བྱུགས་ལ། ། ལྷོ་སྒོར་ལྷོ་རུ་ཕྱོགས་པ་ཡིས། ། གཡོན་བརྐྱང་ཌ་མ་རུ་དཀྲོལ་ལོ། ། ཧ་ཧ་ཞེས་པའི་སྒྲུབ་པ་པོ། ། གསུམ་མམ་དཔའ་བརྩོན་རང་ཉིད་བསྒྲུབ། ། ཡ་མ་མེ་ད་ཀྵེ་ལྔ་ཡིས། ། ཞེ་སྡང་ལ་སོགས་ལས་སྐྱེས་པའི། ། སྦྲུལ་མགོ་གླང་མགོ་བྱ་ཡི་མགོ། ། འབྲུག་མགོ་ཕག་གི་མགོ་བོ་ཅན། །

One summons [the victim] into the belly of Yama. By three hundred thousand [recitations], the breath is drawn in; this is the activity of the ten-syllable hrīḥ ṣṭrīḥ mantra. Then, within the joined wheels, the object of accomplishment is placed in the empty chamber of the wheel. Having inserted [the victim] into the joined skull-cup, one places it in the center of the thirteen-fold maṇḍala. Having completed the four yogas, the root mantra is arranged in the heart of the principal deity and likewise in the retinue. By observing the arrangement, the mantra and the deity exhort this and other maṇḍalas. Through emanations, others are exhorted; from each respective family, the letters of the object of accomplishment, the channels, and the ten nectars are taken, and the mind is extracted. The maṇḍala deities are empowered, and the deity-accomplishment maṇḍala is perfected. One month is divided into four periods; there are seven sets of four and two days. First, one makes supplications, and finally, one confesses. Pramayā hūṃ phaṭ, rakta tsara pāya, murya tsapa tsapāya, dum pa sarva māraya—one recites these, alternating the mantra with the name in sequence. By one hundred thousand [recitations], success will certainly be achieved. The application of hrīḥ ṣṭrīḥ at night is exactly as taught above. For the activity, the Dharma protector Yama and the wrathful deities are likewise exhorted. The practitioner also has disheveled hair and is naked, anointed with the five nectars. Facing south at the southern gate, with the left leg extended, one plays the ḍamaru. The practitioner, laughing "ha ha," should accomplish [the rite] three times or with heroic diligence. With the five syllables yama me dakṣe, those born from the activities of hatred and so forth—those with snake heads, ox heads, bird heads, dragon heads, and pig heads—[are summoned].

གཤིན་རྗེའི་རྒྱལ་པོ་ལྔ་བསྐུལ་བ། ། སྐྱེ་རྒ་ན་འཆིའི་འཁོར་ལོ་བསྐོར། ། ཡཙྪ་ནི་ར་ཤན་པ་བཞི། ། གསོད་བཤུ་གཅོད་དང་ཟ་བར་བྱེད། ། ཛཱ་ས་དོ་རུ་དྲག་མོ་བཞི། ། གཤིན་རྗེའི་རྒྱལ་པོའི་ཆུང་མ་རྣམས། ། འཇུ་སྐེམས་བསྲེག་ཅིང་གཏོར་བ་ཡི། ། ཤན་པ་བཞི་ཡི་ཆུང་མ་སྟེ། ། ལེགས་ཉེས་བལྟ་ཞིང་དུར་ཁྲོད་ཉུལ། ། དེ་ཡི་འཁོར་ན་ཞེ་སྡང་ཅན། ། གསོད་དང་ཤ་ལ་ཤིན་ཏུ་དགའ། ། མི་སྡུག་གཟུགས་ཅན་མཚོན་ཆ་ཐོགས། ། བཀའ་བསྐུལ་རིམ་པས་བསྒྲུབ་བྱ་ལ། ། བརྩེ་བའི་ཚུལ་གྱིས་རླུང་ཤུགས་ཀྱིས། ། གཤིན་རྗེའི་ལྟོ་བར་བཅུག་པར་བསམ། ། སོ་སོར་དྲིལ་བར་བསྟོད་པར་བྱ། ། སྙིང་རྗེས་ཁྲོ་ལ་བསྒྲལ་བསམ་ཞིང་། ། རང་ཉིད་འཇིགས་བྱེད་ཉིད་ཡིན་ཞིང་། ། སེམས་སྟོབས་བསྐྱེད་ལ་བསྟོད་པར་བྱ། ། དུས་གསུམ་རྒྱལ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས། ། བཀའ་ཡི་འཁོར་ལོ་རབ་ཏུ་བསྐོར། ། བདུད་དང་མུ་སྟེགས་ལྷ་མིན་བཅོམ། ། གཤིན་རྗེ་འཇོམས་ལ་ཕྱག་འཚལ་བསྟོད། ། ཆོས་ཉིད་ལ་བཞེངས་ཡེ་ཤེས་སྐུ། ། དང་པོའི་སངས་རྒྱས་འཇམ་པའི་དཔལ། ། མངོན་བྱང་ཡེ་ཤེས་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས། ། ཡ་མཱནྟ་ཀ་ཕྱག་འཚལ་བསྟོད། ། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་རིགས་བསྡུས་པ། ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་རིགས་ཀྱི་གཙོ། ། ཞེ་སྡང་འཇོམས་མཛད་གཤིན་རྗེ་གཤེད། ། ཁྲོ་རྒྱལ་ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་བསྟོད། ། དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་སྐུ་གསུང་ཐུགས། ། གཡས་དཀར་གཡོན་དམར་དབུས་མཐིང་ཁྲོས། ། ཕྱག་དྲུག་མཚོན་ཆས་བདུད་རྣམས་འཇོམས། ། ལྷ་མཆོག་ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་བསྟོད། ། གདུག་པ་འདུལ་ཕྱིར་ཁྲོ་བོར་བཞེངས། ། བྱམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་སྐུ་མདོག་ནག། ཁྲོས་པས་དབུ་སྐྲ་ཁམ་སེར་འབར།

Exhorting the Five Kings of Yama: You turn the wheel of birth, aging, sickness, and death. The four executioners, Yaccha, Nirarsha, and the others, Perform the acts of killing, flaying, cutting, and devouring. The four fierce goddesses, Dzasa, Doru, and the rest, Are the consorts of the Kings of Yama. They are the consorts of the four executioners who Engulf, wither, burn, and scatter; They observe good and evil and roam the charnel grounds. In their retinue are those full of hatred, Who delight in killing and in flesh. Possessing hideous forms and brandishing weapons, They carry out the commands in successive order. Imagine that with a compassionate manner and the force of the wind, They are placed within the belly of Yama. One should offer praise to each as they are summoned. Thinking with compassion to liberate through wrath, And identifying oneself as Yamantaka himself, One should generate mental fortitude and offer praise: "By all the Victors of the three times, The wheel of the command is thoroughly turned. Having conquered demons, heretics, and asuras, Homage and praise to the Subduer of Yama! Arising from the nature of phenomena, the wisdom body, The Primordial Buddha, Mañjuśrī, The complete enjoyment of manifest enlightenment and wisdom— Homage and praise to Yamāntaka! The synthesis of all Buddha families, Vajrasattva, the lord of the family, Yamāntaka, the subduer of hatred— Homage and praise to you, King of Wrath! The body, speech, and mind of the Buddhas of the three times, White on the right, red on the left, and blue in the center, wrathful— With six arms, you subdue the māras with weapons— Homage and praise to you, Supreme Deity! Arising as a wrathful one to tame the malevolent, Black in color through the power of loving-kindness, With wrathful, blazing orange-brown hair."

། རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་ཕྱག་འཚལ་བསྟོད། ། ཞལ་དགུ་ཁམས་གསུམ་ས་དགུ་མནན། ། མཐར་གྱིས་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དགུ། ། བསྟན་ཕྱིར་ཞལ་མདོག་སོ་སོར་བསྟན། ། མགོན་པོ་ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་བསྟོད། ། ཐུགས་རྗེ་སྤྱན་དམར་རྩ་བདུན་འབར། ། བཞད་དང་ཁྲོ་དང་ཕཊ་ཀྱི་སྒྲ། ། ཧ་ཧ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཞལ་རྣམས་འགྱུར། ། འཇིགས་བྱེད་ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་བསྟོད། ། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཕྱག་གཉིས་ནི། ། འགྲོ་བ་སྐྱོད་ཕྱིར་གླང་པགས་འཛིན། ། ཕྱག་གཞན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ནི། ། བྱང་ཆུབ་ཕྱོགས་ལས་རྣམ་པར་སྤྲུལ། ། གཡས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པས། ། ཐམས་ཅད་གསོད་པར་མཛད་པ་པོ། ། གཡོན་པའི་ཐོད་པ་ལ་སོགས་པས། ། ཐམས་ཅད་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པར་མཛད། ། ཕྱག་དང་ཕྱག་མཚན་ནམ་མཁའ་གང་། ། གར་མཛད་ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་བསྟོད། ། སྦྲུལ་ནག་ཚངས་སྐུད་དུར་ཁྲོད་རྒྱན། ། ཤ་ཁྲག་ཚིལ་ཞག་རྐང་ལ་དགྱེས། ། དུར་ཁྲོད་བདག་པོ་ཕྱག་འཚལ་བསྟོད། ། ཡེ་ཤེས་མེ་ཆེན་འབར་ཞིང་འཕྲོ། ། བདེ་ཆེན་མཚན་མ་གྱེན་དུ་འགྲེང་། ། མ་ཧེའི་གདོང་ཅན་ཡུམ་དང་བཅས། ། བདེ་ཆེན་སྐུ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བསྟོད། ། སྟོང་པ་བཅུ་དྲུག་ཞབས་རྣམས་ཀྱི། ། ལྷ་རྣམས་མི་དང་བྱོལ་སོང་གི། གཙོ་བོ་ཀུན་མནན་གཡོན་བརྐྱང་ཞབས། ། རྟག་ཆད་སེལ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བསྟོད། ། འཁོར་བའི་སེམས་ཅན་བསྒྲལ་བའི་ཕྱིར། ། ཐུགས་རྗེའི་ཐུགས་ནི་རབ་ཏུ་ཁྲོས། ། གཤིན་རྗེ་གཤེད་ཀྱི་འཁོར་ལོ་སྤྲུལ། ། འཇིགས་བྱེད་ཚོགས་ལ་ཕྱག་འཚལ་བསྟོད། ། འགྲོ་བ་ཞེ་སྡང་གཟིར་གཟིགས་ནས། ། འགྲོ་བའི་ཞེ་སྡང་ཞི་བྱའི་ཕྱིར། ། བཅོམ་ལྡན་ཞེ་སྡང་གཤེད་དུ་བྱོན། ། ཞེ་སྡང་གཤེད་ལ་ཕྱག་འཚལ་བསྟོད། །

Homage and praise to Vajrabhairava! With nine faces, you trample the three realms and the nine levels. To demonstrate the nine successive meditative absorptions, you display each face in a different color. Protector, to you I prostrate and offer praise! Your compassionate eyes are red, blazing with the seven channels. With laughter, wrath, and the sound of phaṭ, your faces transform with ha ha and hūṃ hūṃ. To you, the Terrifier, I prostrate and offer praise! With the two hands of method and insight, you hold an elephant hide to stir the wandering beings. Your other thirty-two hands are emanations of the factors of enlightenment. With the vajra and other implements in your right hands, you slay all. With the skull-cup and other implements in your left hands, you overwhelm all. Your hands and hand-symbols fill the sky; to you who perform the dance, I prostrate and offer praise! With a black snake as a sacred thread and the ornaments of the charnel ground, you delight in flesh, blood, fat, grease, and marrow. To you, the Lord of the Charnel Ground, I prostrate and offer praise! The great fire of primordial wisdom blazes and radiates; the sign of great bliss stands erect. Together with the buffalo-faced consort, to your body of great bliss, I prostrate and offer praise! With sixteen legs representing the sixteen emptinesses, you trample all the principal gods, humans, and animals with your left leg extended. To you who dispel eternalism and nihilism, I prostrate and offer praise! To liberate the sentient beings of saṃsāra, your compassionate mind is utterly wrathful. You emanate the wheel of Yamāntaka; to the assembly of Terrifiers, I prostrate and offer praise! Seeing beings tormented by hatred, and in order to pacify the hatred of beings, the Blessed One appeared as the Slayer of Hatred. To the Slayer of Hatred, I prostrate and offer praise!

འགྲོ་བ་གཏི་མུག་བསྒྲིབས་གཟིགས་ནས། ། འགྲོ་བའི་གཏི་མུག་བསལ་བྱའི་ཕྱིར། ། གཏི་མུག་གཤིན་རྗེ་གཤེད་དུ་བཞེངས། ། གཏི་མུག་རྡོ་རྗེ་འཇོམས་ལ་ཕྱག་འཚལ་བསྟོད། ། འགྲོ་བ་ང་རྒྱལ་མནན་ལ་གཟིགས། ། འགྲོ་བའི་ང་རྒྱལ་ཞི་བྱའི་ཕྱིར། ། ཕྲ་མ་གཤིན་རྗེ་གཤེད་དུ་སྦྲུལ། ། ཕྲ་མ་འཇིགས་བྱེད་ཕྱག་འཚལ་བསྟོད། ། འགྲོ་ཀུན་འདོད་ཆགས་གསུངས་གཟིགས་ནས། ། འགྲོ་བའི་འདོད་ཆགས་སྦྱང་བའི་ཕྱིར། ། འདོད་ཆགས་གཤིན་རྗེ་གཤེད་དུ་བྱོན། ། འདོད་ཆགས་འཇོམས་ལ་ཕྱག་འཚལ་བསྟོད། ། འགྲོ་བ་ཕྲག་དོག་བཅིངས་མཐོང་ནས། ། འགྲོ་བའི་ཕྲག་དོག་སྒྲོལ་བྱའི་ཕྱིར། ། ཕྲག་དོག་གཤིན་རྗེ་གཤེད་དུ་བྱོན། ། ཕྲག་དོག་འཇོམས་ལ་ཕྱག་འཚལ་བསྟོད། ། ཁྱེད་ཀྱི་ཐུགས་རྗེ་དུས་ད་ཡིན། ། བསྟན་པ་ཉམས་བྱེད་སྡིག་ཅན་རྣམས། ། ཚེ་སྲོག་ལས་ངན་དུས་དེ་སྒྲོལ། ། རྣམ་ཤེས་མི་བསྐྱོད་གནས་སུ་འཕོངས། ། ཞེ་སྡང་ཆེན་པོའི་དུས་ལ་བབ། ། སྡིག་ཅན་ཞེ་སྡང་རྣམ་ཤེས་སྒྲོལ། ། གཏི་མུག་ཆེན་པོའི་དུས་ལ་བབ། ། སྡིག་ཅན་གཏི་མུག་གཟུགས་ཕུང་སྒྲོལ། ། ང་རྒྱལ་ཆེན་པོའི་དུས་ལ་བབ། ། སྡིག་ཅན་ང་རྒྱལ་ཚོར་བ་ཆོམ། ། འདོད་ཆགས་ཆེན་པོའི་དུས་ད་ཡིན། ། སྡིག་ཅན་འདོད་ཆགས་འདུ་ཤེས་ཤིག། ཕྲག་དོག་ཆེན་པོའི་དུས་ད་ཡིན། ། སྡིག་ཅན་ཕྲག་དོག་འདུ་བྱེད་ཕྲོལ། ། བཀའ་ལས་འདས་སོ་དམ་ལས་འགལ། ། བསྟན་པ་འཇིག་གོ་སྡིག་ལས་བྱེད། ། ཀུན་ལ་གནོད་དོ་སེམས་ཅན་འཚེ། ། སློན་དཔོན་སྨད་དོ་སློབ་དཔོན་འཁུ། ། སྡིག་ཅན་འདི་ལ་ཐུགས་རྗེས་གཟིགས། ། འདི་ལ་ཐུགས་རྗེས་མ་བསྒྲལ་ན། ། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་བསླུས། །

Beholding beings obscured by ignorance, In order to dispel the ignorance of beings, You arise as Yamāntaka of Ignorance; Homage and praise to the Vajra Destroyer of Ignorance! Beholding beings oppressed by pride, In order to pacify the pride of beings, You emanate as Yamāntaka of Slander; Homage and praise to the Terrifier of Slander! Beholding all beings afflicted by desire, In order to purify the desire of beings, You come as Yamāntaka of Desire; Homage and praise to the Destroyer of Desire! Beholding beings bound by envy, In order to liberate the envy of beings, You come as Yamāntaka of Envy; Homage and praise to the Destroyer of Envy! The time for your compassion has now arrived! For those sinful ones who cause the teachings to decline, Liberate them from their life-force and evil karma; Transfer their consciousness to the realm of Akṣobhya! The time for great hatred has arrived; Liberate the sinful ones' hatred and consciousness! The time for great ignorance has arrived; Liberate the sinful ones' ignorance and aggregate of form! The time for great pride has arrived; Crush the sinful ones' pride and aggregate of feeling! The time for great desire has now arrived; Shatter the sinful ones' desire and aggregate of perception! The time for great envy has now arrived; Sever the sinful ones' envy and aggregate of formations! You have transgressed the commands and violated your vows! You destroy the teachings and commit sinful deeds! You harm all and injure sentient beings! You disparage the masters and harbor malice toward the masters! Look upon this sinful one with compassion! If you do not liberate this one through compassion, Then the Buddhas have deceived sentient beings!

ཁྲོ་བོ་རྣམས་ཀྱང་རང་ལ་ཁྲོ། ། དེ་བས་སྡིག་ཅན་ཐུགས་རྗེས་སྒྲོལ། ། ལུས་དང་རྣམ་ཤེས་སོ་སོར་ཕྱེ། ། ལུས་དང་སྡིག་ལས་འདི་སྒྲོལ་ལོ། ། རྣམ་ཤེས་དགེ་བ་མི་བསྐྱོད་མཛོད། ། བདག་ཉིད་རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་བཀའ། ། བསྟན་པ་བསྲུང་ཕྱིར་དཀྱིལ་འཁོར་ལྷ། ། འཁོར་གྱི་ཆོས་སྐྱོང་གཤིན་རྗེ་རྣམས། ། ཁྱེད་ལ་དྲག་པོའི་ལས་བཅོལ་ལོ། ། ཨོཾ་རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་ཆེན་པོ་ཡི། ། དཀྱིལ་འཁོར་སྟེང་དུ་བདག་འབོད་པས། ། སྟེང་དུ་ཕྱོགས་སྐྱོང་ལྷ་རྣམས་ནི། ། གཟའ་དང་རྒྱུ་སྐར་རྒྱལ་ཆེན་བཞི། ། གཙོ་འཁོར་ཆུང་མ་བུ་དང་གཡོག། བཅས་པ་རྣམས་ལ་བདག་འབོད་པས། ། བདག་ལ་དོན་ཆེན་གཞན་མེད་ན། ། བདག་ནི་སངས་རྒྱས་བསྟན་ལ་དགའ། ། ཁྱེད་ནི་སངས་རྒྱས་བསྟན་པ་བསྲུང་། ། སངས་རྒྱས་བསྟན་པ་ཞིག་ལ་ཁད། ། ཁྱེད་ཀྱིས་རྒྱལ་བ་མི་བརྗེད་དམ། ། དམ་བཅས་བཀའ་འདི་མ་སླུ་བར། ། བདག་གིས་ཕྱོགས་སྐྱོང་ཁྱེད་བསྐུལ་གྱིས། ། སྡིག་ཅན་ཉམས་པ་མྱུར་དུ་སོད། ། ཨོཾ་གྱིས་བོད་ཀྱིས་ལྷ་ཆེན་བརྒྱད། ། ཚོགས་དང་བཅས་པ་མྱུར་དུ་སོད། ། ཨོཾ་ཧྲཱིཿཥྚྲྀཿཝི་ཀྲྀ་ཏཱ་ན་ན་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཨོཾ་མ་ཧེ་ཤྭ་ར་དེ་བ་ཨིནྡྲ་བྲཧྨ་རུ་དྲི་ཧཱུཾ། ག་ན་བྷི་རི་ཏི་ཀརྟི་མ་ཧཱ་ཀཱ་ལ་ཆེ་གེ་མོ་མཱ་ར་ཡ་ཧཱུཾ་ཕཊ། རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི། ། ཤར་གྱི་དུར་ཁྲོད་གཏུམ་དྲག་ན། ། ཤར་ཕྱོགས་སྐྱོང་བར་དམ་བཅས་པའི། ། དྲི་ཟ་བསྐོར་བའི་བརྒྱ་བྱིན་ནི། ། ལུས་མདོག་དཀར་པོ་གླང་པོ་ཞོན། ། གཡས་ན་རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་གཡོན། ། དུར་ཁྲོད་རིན་ཆེན་རྒྱན་དང་ལྡན། ། ཆུང་མ་བུ་དང་བྲན་གཡོག་འཁོར། །

Even the wrathful deities are angry with you; therefore, through compassion, liberate the sinful one. Separate the body and the consciousness; liberate this body from its sins. Let the consciousness be established in virtue, unmoving. I am the command of Vajrabhairava; for the sake of protecting the teachings, the deities of the maṇḍala, the Dharma protectors and the Lords of Death (Yama) in your retinue—I entrust this fierce activity to you. Oṃ! I call upon you from atop the maṇḍala of the great Vajrabhairava. To the world-protectors and gods of the upper regions, the planets, the constellations, and the four great kings, together with your consorts, children, and servants—I call upon you all. If I have no other great purpose, I delight in the Buddha’s teachings. You are the protectors of the Buddha’s teachings, yet the Buddha’s teachings are on the verge of destruction. Will you not remember the Victorious One? Do not deceive this command of your oath. I exhort you, the world-protectors: kill the sinful, degenerate one swiftly! With Oṃ, I call upon the eight great gods of Tibet together with their hosts; kill them swiftly! Oṃ hrīḥ ṣṭrīḥ vikṛtānana hūṃ phaṭ! Oṃ maheśvara deva indra brahma rudra hūṃ! Gaṇapati kīrti mahākāla [name] māraya hūṃ phaṭ! In the fierce and violent charnel ground of the eastern section of the Vajrabhairava maṇḍala, Śakra, who has pledged to protect the eastern direction, surrounded by gandharvas, is white in body and mounted upon an elephant. In his right hand is a vajra, and in his left a bell. Adorned with the ornaments of a charnel ground, he is accompanied by his wife, children, servants, and retinue.

རྣལ་འབྱོར་བདག་ནི་ཁྱེད་འབོད་པས། ། ཁྱེད་ལ་དོན་ཆེན་གཞན་དོན་མིན། ། བདག་ནི་སངས་རྒྱས་བསྟན་ལ་དད། ། ཁྱེད་ནི་སངས་རྒྱས་བསྟན་པ་སྲུང་། ། སངས་རྒྱས་བསྟན་པ་ཞིག་ལ་ཁད། ། བསྟན་པ་འཇིག་པ་ཆེ་གེ་མོ། ། ཧྲཱིཿཡིས་འབོད་ཀྱིས་བརྒྱ་བྱིན་ལྷ། ། སངས་རྒྱས་བཀའ་ལས་ཁྱེད་མ་འདའ། ། མཆོད་གཏོར་སྦྱིན་པ་ཆུད་མ་གསན། ། འཁོར་གྱི་ཕོ་ཉ་ལས་ལ་བསྐུལ། ། བསྟན་པ་འཇིག་པའི་ལས་ལ་འདི། ། ཞགས་པ་ཅན་གྱིས་མགུལ་ནས་ཆིངས། ། ལྕགས་ཀྱུ་ཅན་གྱིས་སྙིང་ནས་དྲོངས། ། ལྕགས་སྒྲོག་ཅན་གྱིས་འདི་བསྡོམས་ལ། ། ལས་ཀྱི་རླུང་གིས་རྒྱབ་ནས་ཕུལ། ། ལས་ཀྱི་གཤིན་རྗེས་མདུན་ནས་བསུ། ། སྟོབས་ཆེན་རྣམས་ཀྱིས་འདི་ཁུག་ཅིག། དམིགས་པའི་རྟེན་ལ་ཐིམ་པར་གྱིས། ། གཤིན་རྗེ་ལྟོ་བའི་འཁོར་ལོར་ཆུག། མཚོན་ཆ་དུ་མའི་ཆར་ཕོབ་ལ། ། སྡིག་ཅན་འདི་ཡི་ཚེ་སྲོག་ཆོད། ། སྲོག་ལ་དབང་བས་འདི་སྲོག་ཆོད། ། དབུགས་ལ་དབང་བས་འདི་དབུགས་ཕྲོགས། ། ཤ་ཟ་རྣམས་ཀྱིས་འདི་ཤ་ཟོ། ། སྡིག་ཅན་འདི་ཡི་པགས་པ་དང་། ། ཁྲག་དང་ཞག་དང་ཚིལ་དང་རྐང་། ། རང་རང་དབང་པོས་སོ་སོར་ཁྱེར། ། གཏད་དང་ཁས་བླངས་བསྟན་པ་སྲུང་། ། ཨོཾ་ཧྲཱིཿཥྚྲྀཿཝི་ཀྲྀ་ཏཱ་ནཱ་ན་ན་ཨིནྡྲ་ཡེ་ཧྲཱིཿཆེ་གེ་མོ་མཱ་ར་ཡ་ཧཱུཾ་ཕཊ། རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི། ། ལྷོ་ཡི་དུར་ཁྲོད་ཧ་ཧ་དགོད། ། ལྷོ་ཕྱོགས་སྐྱོང་བར་དམ་བཅས་པ། ། གཤིན་རྗེས་བསྐོར་བའི་གཤིན་རྗེ་ནི། ། ལུས་མདོག་ནག་པོ་མ་ཧེ་ཞོན། ། གཡས་ན་དབྱུག་པ་ཞགས་པ་གཡོན། ། དུར་ཁྲོད་རིན་ཆེན་རྒྱན་གྱིས་བརྒྱན། ། ཆུང་མ་བུ་དང་བྲན་གཡོག་འཁོར། །

I, the yogi, call upon you; your great purpose is not for your own sake, but for the sake of others. I have faith in the Buddha’s teaching, and you are the protector of the Buddha’s teaching. The Buddha’s teaching is on the verge of destruction; such-and-such is the one who destroys the teaching. O god Śakra, I call you with the syllable HRĪḤ! Do not transgress the Buddha’s command. Do not let this offering and torma be wasted. Urge the messengers of the retinue to their tasks. For this act of destroying the teaching, bind him by the neck with the noose-holder; draw him from the heart with the hook-holder; bind him with the chain-holder; and drive him from behind with the wind of karma. Let the Yama of karma welcome him from the front. You of great power, summon him! Cause him to dissolve into the support of visualization. Place him within the wheel of Yama’s belly. Rain down a shower of various weapons and sever the life-force of this sinful one! You who have power over life, sever his life! You who have power over breath, snatch his breath! Flesh-eaters, eat his flesh! This sinful one’s skin, blood, fat, and marrow—each take your respective share according to your own faculties! You who have been entrusted and have pledged to protect the teaching: OṂ HRĪḤ ṢṬRĪḤ VIKṚTĀNANA HŪṂ PHAṬ! In the southern charnel ground of the Vajrabhairava maṇḍala, where the "Ha Ha" laughter resounds, is the Yama surrounded by Yamas who have pledged to protect the southern direction. His body is black and he rides a buffalo; in his right hand he holds a club and in his left a noose. Adorned with the ornaments of a charnel ground, he is accompanied by a retinue of wives, sons, and servants.

རྣལ་འབྱོར་བདག་ནི་ཁྱེད་འབོད་པས། ། ཁྱེད་ལ་དོན་ཆེན་གཞན་ཡོད་མིན། ། བདག་ནི་སངས་རྒྱས་བསྟན་ལ་དད། ། ཁྱེད་ནི་སངས་རྒྱས་བསྟན་པ་སྲུང་། ། སངས་རྒྱས་བསྟན་པ་ཞིག་ལ་ཁད། ། བསྟན་པ་འཇིག་པའི་ཆེ་གེ་མོ། ། ཨོཾ་ཧྲཱིཿཥྚྲྀཿཝི་ཀྲྀ་ཏཱ་ན་ན་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཥྚཱྀ་ཡིས་འབོད་པ་གཤིན་རྗེ་སོགས། ། རིམ་པར་བསྐུལ་བར་ཤེས་པར་བྱ། ། ཨོཾ་ཧྲཱིཿཥྚྲྀཿཝི་ཀྲྀ་ཏཱ་ན་ན་ཡ་མ་ཡེ་ཥྚྲི་ཆེ་གེ་མོ་མཱ་ར་ཡ་ཧཱུཾ་ཕཊ། དེ་ནས་སྔགས་ཀྱིས་གནད་ལ་དབབ། ། བཅུ་པ་ཕྱོགས་སྐྱོང་སྤེལ་བས་བཟླ། ། གཟུགས་ལ་དུག་ཚོན་ཕུར་པ་ལྔས། ། གནས་པར་གདབ་པ་མན་ངག་ཡིན། ། རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི། ། འོག་ཕྱོགས་སྐྱོང་བར་དམ་བཅས་པའི། ། ས་ཡི་ལྷ་མོ་ཀླུ་ཆེན་བརྒྱད། ། རྡོ་རྗེ་མིག་ཅན་དཀར་པོའི་ཕྱོགས། ། གཙོ་བོའི་ཆུང་མ་བུ་དང་འཁོར། ། ལུས་མདོག་ཕྱག་མཚན་རང་རང་རྟགས། ། ཨ་དང་ཕུཿཡིས་འབོད་པ་དང་། ། ལས་ཀུན་འཁོར་ལ་བཅོལ་བར་བྱ། ། ཨོཾ་ཧྲཱིཿཥྚྲྀཿཝི་ཀྲྀ་ཏཱ་ན་ན་ཧཱུཾ་ནཱ་ག་ཕུ་ཕ་ཕུཾ་ཕེཾ་ཕི་ཕི་ཕོ་ཆེ་གེ་མོ་མཱ་ར་ཡ་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཁྲོ་བོ་མཚོན་ཆ་དཔག་མེད་ཀྱིས། ། སྡིག་ཅན་འདི་ལ་རྣམ་པར་གཟིར། ། རྡོ་རྗེ་ཞགས་པས་མགུལ་ནས་བཟུང་། ། རྡོ་རྗེ་ལྕགས་ཀྱུས་སྙིང་ནས་དྲོངས། ། རྡོ་རྗེ་ལྕགས་སྒྲོག་དམ་དུ་ཆིངས། ། རྡོ་རྗེ་མཚོན་གྱིས་རྣམ་པར་ཆོམ། ། འཁོར་ལོ་འབར་བས་རབ་ཏུ་ཁྲོས། ། ཐོ་བ་དབྱུག་པས་རྡུལ་དུ་བརྡུངས། ། མདའ་དང་མདུང་གིས་ཐལ་ཕྱུང་ཕུག། གྲི་གུག་དགྲ་སྟས་ལྷུ་ཟུག་ཕྲོལ། ། རལ་གྲི་ཆུ་གྲིས་དུམ་བུར་གཏུབ། ། མེ་རླུང་ལས་ཀྱིས་རྣམ་པར་གཏོར། ། རྒྱལ་བའི་བཀའ་ཡིན་ཁྲོ་བོ་ལས། །

I, the yogi, call upon you; you have no other great purpose. I have faith in the Buddha’s teaching, and you are the protectors of the Buddha’s teaching. The Buddha’s teaching is on the verge of destruction; [target] such-and-such who is destroying the teaching. OṂ HRĪḤ ṢṬRĪḤ VIKṚTĀNANA HŪṂ PHAṬ. One should understand that the syllable ṢṬRĪḤ is used to invoke Yama and the others in succession. OṂ HRĪḤ ṢṬRĪḤ VIKṚTĀNANA YAMAYE ṢṬRĪḤ [target] MĀRAYA HŪṂ PHAṬ. Then, strike the vital points with the mantra. Recite the tenth [mantra] while increasing the number of directional protectors. The pith instruction is to strike the effigy with five poisons, pigments, and ritual daggers. Regarding the maṇḍala of Vajrabhairava, the Earth Goddess and the eight great nāgas, who have pledged to protect the lower direction, as well as the white Vajranetra and his retinue, the wives of the principal deity, and their children—each with their respective body colors, hand implements, and signs—one should invoke them with A and PHUḤ and entrust all activities to the retinue. OṂ HRĪḤ ṢṬRĪḤ VIKṚTĀNANA HŪṂ NĀGA PHU PHA PHUṂ PHEṂ PHI PHI PHO [target] MĀRAYA HŪṂ PHAṬ. With immeasurable wrathful weapons, utterly torment this sinful one. Seize him by the neck with the vajra noose; pull him from the heart with the vajra hook; bind him tightly with the vajra chains; crush him completely with the vajra weapons. Enraged, strike him with the blazing wheel; pound him to dust with the mallet and club; pierce him through with arrows and spears; sever his limbs with the curved knife and battle-axe; chop him into pieces with the sword and dagger; scatter him completely with fire and wind. This is the command of the Victorious One; by the wrathful deities—

འཁོར་གྱི་ཕོ་ཉའི་དུས་ལ་བབ། ། སྡིག་ཅན་འདི་ལ་སྙིང་རྗེ་མེད། ། ཁྲོ་བོ་རྣམས་ཀྱི་ཐུགས་རྗེ་ཡིས། ། འཁོར་གྱིས་བསད་པའི་སྡིག་ཅན་འདི། ། མི་བསྐྱོད་བཞིན་དུ་འདི་བསྐྱོལ་ལ། ། རྒྱལ་བའི་སྲས་སུ་འདི་སྒྲུབས་ཤིག། རྒྱལ་བའི་ཐུགས་དམ་དེས་མཐར་ཕྱིན། ། རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་ལས་བྱེད་པ། ། ཡ་ཡི་ལས་བྱེད་ཡ་མ་ཡ། ། ཡ་ཡིས་འབོད་དོ་ཁྱོད་བསྐུལ་ལོ། ། ལས་ཀྱི་གཤིན་རྗེ་ཁྱོད་བསྐུལ་ལོ། ། ཁྲོ་བོ་སྦྲུལ་གྱི་གདེངས་ཀ་ཅན། ། ཁམས་གསུམ་ཁྱོད་ཀྱི་ལྷ་མ་ལྟོ་ན་འཁོར། ། སྐྱེ་རྒ་ན་འཆིའི་འཁོར་ལོ་བསྐོར། ། བསྟན་པ་འཇིག་པའི་སྡིག་ཅན་འདི། ། གཡས་ཀྱི་གྲི་ཡིས་སྲོག་སྙིང་ཆོད། ། མྱུར་དུ་འཆི་བའི་ལས་ལ་སྦྱོར། ། གཡོན་གྱི་ཐོད་པ་སྙིང་གར་སྦྱོར། ། ཁ་རུ་བརྡུངས་ཤིག་ཁཱ་ཧི་པི། ། ཙིཏྟ་རཀྟ་མ་ར་ཁཱ་ཧི། ། སྡིག་ཅན་ཙིཏྟ་རཀྟ་ཁཱ་ཧི། ། ལས་ཀྱི་གཤིན་རྗེ་དེས་སྤྲུལ་པའི། ། དུར་ཁྲོད་བདག་པོ་གཤིན་རྗེ་གཤེད། ། ནག་པོ་གེལ་བག་རལ་གྲི་ཞགས། ། ཁྱོད་ཀྱི་ལྟོ་བར་སྐྱེ་འགྲོ་འགྲོ། ། སྡིག་ཅན་འདི་ཡི་ཚེ་སྲོག་ཆུག། ཞགས་པས་ཟུང་ལ་རལ་གྲིས་གཏུབས། ། སྡིག་ཅན་སྲོག་རྩ་མ་ར་རྦད། ། ཕྲ་མ་རྡོ་རྗེའི་ལས་བྱེད་པ། ། མ་ཡི་ལས་བྱེད་མ་རུ་རྩེ། ། མ་ཡིས་འབོད་དོ་ཁྱོད་བསྐུལ་ལོ། ། སྲོག་གི་བདག་པོ་མ་རུ་རྩེ། ། གླང་མགོ་གཤིན་རྗེ་ཡ་བ་ཏི། ། སྐྱེ་འགྲོ་ཁྱོད་ཀྱིས་ལྟེ་རྩ་གཅོད། ། གཡས་ཀྱི་གྲི་ཡིས་ལྟེ་རྩ་ཆོད། ། མྱུར་དུ་འཆི་བའི་ལས་ལ་སྦྱོར། ། གཡོན་གྱི་ཐོད་པར་ལྟེ་ཁྲག་སྦྱོས། ། ཁ་རུ་བརྡུངས་ཤིག་ཁཱ་ཧི་པི། ། པཱི་ཏ་རཀྟ་མ་ར་ཁཱ་ཧི། ། སྡིག་ཅན་ན་ག་རཀྟ་ཁཱ་ཧི། །

The time has come for the messengers of the retinue. This sinful one has no compassion. By the compassion of the wrathful ones, this sinful one who is to be slain by the retinue—deliver him as if he were Akṣobhya, and establish him as a son of the Victors! Through that, the sacred pledge of the Victors is brought to completion. Vajrabhairava, the performer of deeds! Ya, the performer of deeds, Yamāya! Ya, I call you; I exhort you! Karmayama, I exhort you! Wrathful one with the hood of a snake, the three realms revolve within your belly. You turn the wheel of birth, old age, sickness, and death. This sinful one who destroys the teachings—sever his life-essence with the sword in your right hand! Swiftly engage him in the act of death! Join the skull-cup in your left hand to his heart! Strike it into his mouth! Khāhi pi! Cittarakta mara khāhi! Sinful one, citta rakta khāhi! The emanation of that Karmayama is the Lord of the Charnel Ground, Yamāntaka. Black, with a crooked body, holding a sword and a noose. Within your belly, all living beings go; place the life-force of this sinful one there! Bind him with the noose and cut him with the sword! Sever the life-vein of the sinful one! Mara rbad! Phra ma, the performer of vajra deeds! Ma, the performer of deeds, Marutse! Ma, I call you; I exhort you! Marutse, the Lord of Life! Ox-headed Yama Yamāntaka! You sever the navel-vein of all living beings. With the sword in your right hand, sever the navel-vein! Swiftly engage him in the act of death! Pour the navel-blood into the skull-cup in your left hand! Strike it into his mouth! Khāhi pi! Pītarakta mara khāhi! Sinful one, nagarakta khāhi!

འདོད་ཆགས་རྡོ་རྗེའི་ལས་བྱེད་པ། ། མེ་ཡིས་ལས་བྱེད་སྨོན་བྱེད་དེ། ། མེ་ཡིས་འབོད་དོ་ཁྱོད་བསྐུལ་ལོ། ། མདངས་ཀྱི་བདག་པོ་བྱ་མགོ་ཅན། ། མྱོས་བྱེད་ཤིན་རྗེ་པི་པ་ཏྲ། ། སྐྱེ་འགྲོ་ཁྱོད་ཀྱིས་མགྲིན་རྩ་ཆོད། ། གཡས་ཀྱི་མདའ་ཡིས་མགྲིན་རྩ་ཆོད། ། མྱུར་དུ་འཆི་བའི་ལས་ལ་སྦྱོར། ། གཡོན་པ་ཐོད་པར་མགྲིན་ཁྲག་སྦྱོས། ། ཁ་རུ་བརྔུབས་ཤིག་ཁཱ་ཧི་པི། ། མགྲིན་པ་རཀྟ་མ་ར་ཁཱ་ཧི། ། སྡིག་ཅན་མགྲིན་པར་རཀྟ་ཁཱ་ཧི། ། ཁྲག་དོག་རྡོ་རྗེའི་ལས་བྱེད་པ། ། ང་ཡིས་ལས་བྱེད་བུམ་བུ་རྫི། ། ང་ཡིས་འབོད་དོ་ཁྱོད་བསྐུལ་ལོ། ། དབུགས་ཀྱི་བདག་པོ་བུམ་བུ་རྫི། ། འབྲུག་མགོ་གཤིན་རྗེ་ཀུ་བེ་ར། ། སྐྱེ་འགྲོ་ཡོངས་ཀྱི་བླ་དབུགས་གཅོད། ། གཡས་ཀྱི་དགྲ་སྟས་བླ་དབུགས་ཆོད། ། འཆི་བའི་ལས་ལ་མྱུར་དུ་སྦྱོར། ། གཡོན་གྱི་ཐོད་པས་བླ་ཁྲག་སྦྱོས། ། ཁ་རུ་བརྔུབས་ཤིག་ཁཱ་ཧི་པི། ། པཱི་ཏ་རཀྟ་མཱ་ར་ཁཱ་ཧི། ། སྡིག་ཅན་པཱི་ཏ་རཀྟ་ཁཱ་ཧི། ། གཏི་མུག་རྡོ་རྗེ་ལས་བྱེད་པ། ། ཀྵེ་ཡི་ལས་བྱེད་བཻ་སྭ་ཏཱ། ། ཀྵེ་ཡིས་འབོད་དོ་ཁྱོད་བསྐུལ་ལོ། ། ཚེ་ཡི་བདག་པོ་བཻ་སྭ་ཏཱ། ། ཕག་མགོ་གཤིན་རྗེ་ཀྵེ་པ་ལ། ། སྐྱེ་འགྲོའི་ཚེ་རྣམས་ཁྱོད་ཀྱིས་ཕྱུང་། ། གཡས་པའི་དབྱུག་པས་ཚེ་བརྡུངས་ཤིག། འཆི་བའི་ལས་ལ་མྱུར་དུ་སྦྱོར། ། གཡོན་གྱི་ཐོད་པས་བླ་ཁྲག་སྦྱོས། ། ཁ་རུ་བརྡུངས་ཤིག་ཁ་རུ་པི། ། མུན་དྷ་རཀྟ་མ་ར་ཁཱ་ཧི། ། སྡིག་ཅན་མུན་དྷ་རཀྟ་ཁཱ་ཧི། ། རྡོ་རྗེ་ཐོ་བའི་ལས་བྱེད་པ། ། ཡ་ཡི་ལས་བྱེད་ཡ་མ་ར། ། ཡ་ཡིས་འབོད་དོ་ཁྱོད་བསྐུལ་ལོ། ། གསོད་བྱེད་བདག་པོ་ཕྱྭ་སངས་ནི། །

The one who performs the activity of the Vajra of Desire, the one who performs the activity of fire, I call you; I exhort you! Lord of Vital Radiance, with the head of a bird, the intoxicating Yamāntaka Pipatra, you who sever the throat-vein of all living beings: with the arrow in your right hand, sever the throat-vein! Swiftly engage in the activity of death! With the skull-cup in your left, pour out the blood of the throat! Inhale it into your mouth—KHĀHI PI! RA-KTA MA-RA KHĀHI! RA-KTA of the sinful one at the throat—KHĀHI! The one who performs the activity of the Vajra of Envy, the one who performs the activity of Nga, Bum-bu-rdzi, I call you; I exhort you! Lord of the Breath, Bum-bu-rdzi, Yamāntaka Kuvera with the head of a dragon, you who sever the life-breath and soul of all living beings: with the battle-axe in your right hand, sever the life-breath and soul! Swiftly engage in the activity of death! With the skull-cup in your left, pour out the life-blood! Inhale it into your mouth—KHĀHI PI! PĪ-TA RA-KTA MA-RA KHĀHI! RA-KTA of the sinful one—PĪ-TA—KHĀHI! The one who performs the activity of the Vajra of Ignorance, the one who performs the activity of KṢE, Vai-sva-tā, I call you; I exhort you! Lord of Life, Vai-sva-tā, Yamāntaka Kṣepala with the head of a pig, you who extract the life-force of all living beings: with the staff in your right hand, strike the life-force! Swiftly engage in the activity of death! With the skull-cup in your left, pour out the life-blood! Strike it into your mouth—KHA-RU PI! MUN-DHA RA-KTA MA-RA KHĀHI! RA-KTA of the sinful one—MUN-DHA—KHĀHI! The one who performs the activity of the Vajra Hammer, the one who performs the activity of YA, Ya-ma-ra, I call you; I exhort you! Lord of the Slayer, Phya-sangs, the one who...

ཤ་བའི་མགོ་ཅན་གཤིན་རྗེ་དྲག། སྐྱེ་འགྲོ་ཁྱོད་ཀྱིས་གསོད་པར་བྱེད། ། གཡས་ཀྱི་གྲི་ཡིས་ཚེ་སྲོག་གཅོད། ། གཡོན་གྱི་ཞགས་པས་དམ་དུ་བསྡོམས། ། རྡོ་རྗེ་དབྱུག་པའི་ལས་བྱེད་པ། ། ཙའི་ལས་བྱེད་ཙ་ར་ན། ། རྩྩ་ཡིས་འབོད་དོ་ཁྱོད་བསྐུལ་ལོ། ། བཤུ་བྱེད་བདག་པོ་ཏེལ་པ་སྟེ། ། ཅེ་སྤྱང་མགོ་ཅན་གཤིན་རྗེ་རྣོ། ། སྐྱེ་འགྲོ་ཁྱོད་ཀྱིས་བཤའ་བར་བྱེད། ། གཡས་ཀྱི་གྲི་ཡིས་ལྤགས་བཤུས་ལ། ། གཡོན་གྱི་ཞགས་པས་དམ་དུ་བསྡོམས། ། རྡོ་རྗེ་པདྨའི་ལས་བྱེད་པ། ། ནི་ཡི་ལས་བྱེད་ཡ་མ་ནི། ། ནི་ཡིས་འབོད་དོ་ཁྱོད་བསྐུལ་ལོ། ། གཅོད་བྱེད་བདག་པོ་རྨིག་པ་ནི། ། རྨིག་པའི་མགོ་ཅན་གཏུམ་པོ་མགྱོགས། ། སྐྱེ་འགྲོ་ཁྱོད་ཀྱིས་གཏུབས་པར་བྱེད། ། གཡས་ཀྱི་དགྲ་སྟས་རབ་ཏུ་ཆོད། ། གཡོན་གྱི་འཁོར་ལོས་རབ་ཏུ་ཕྱེ། ། རྡོ་རྗེ་རལ་གྲིའི་ལས་བྱེད་པ། ། རཱ་ཡི་ལས་བྱེད་རལ་ཚར་དགུ། ། རཱ་ཡིས་འབོད་དོ་ཁྱེད་བསྐུལ་ལོ། ། ཟ་བྱེད་བདག་པོ་རཱ་ཧུ་ལ། ། ཆུ་སྲིན་མགོ་ཅན་གཤིན་རྗེ་འཇིགས། ། སྐྱེ་འགྲོ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཟ་བར་བྱེད། ། གཡས་ཀྱི་འཁོར་ལོས་དུམ་བུར་གཏུབས། ། གཡོན་གྱི་ལྕགས་ཀྱུས་རབ་ཏུ་གཟུང་། ། རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི། ། ལས་བྱེད་རྣམས་ཀྱི་ཆུང་མ་བརྒྱད། ། དམར་མོ་ཁྲག་གི་རལ་པ་ཅན། ། གྲི་གུག་ཐོད་པས་ལག་གཉིས་འབྲེལ། ། ལས་ཀྱི་གཤིན་རྗེའི་ཆུང་མ་ཡིན། ། ཁམས་གསུམ་སྐྱེ་འགྲོ་ལྟོ་བར་ཆུག། གཅོད་ཅིང་ཤ་ཁྲག་ཟ་ལ་དགའ། ། འཁོར་ལོ་བསྐོར་ཅིག་གཤིན་རྗེའི་ཡུམ། ། ཛཱ་ས་དོ་རུ་ཡི་ལས་བྱེད་མ། ། རྩཱ་རྩི་ཕག་མོ་དབྱངས་ཅན་མ། ། གཽ་རཱི་བཞི་ཡི་བཀའ་ཉན་མ། །

The fierce Yamāntaka with the head of a deer, you who slay all living beings; with the knife in your right hand you cut off life, and with the noose in your left you bind them tightly. You who perform the activity of the vajra staff, the one who performs the activity of ca, ca-ra-na—I call upon you with tsa-tsa, I exhort you! The lord who flays, Telapa, the sharp Yamāntaka with the head of a jackal; you who flay all living beings; with the knife in your right hand you flay the skin, and with the noose in your left you bind them tightly. You who perform the activity of the vajra lotus, the one who performs the activity of ni, ya-ma-ni—I call upon you with ni, I exhort you! The lord who cuts, Mikpa, the fierce and swift one with the head of a hoof; you who mince all living beings; with the battle-axe in your right hand you cut thoroughly, and with the wheel in your left you split them open. You who perform the activity of the vajra sword, the one who performs the activity of ra, the Nine-Tufted One (Rā-zar-dgu)—I call upon you with ra, I exhort you! The devouring lord Rāhula, the terrifying Yamāntaka with the head of a makara; you who devour all living beings; with the wheel in your right hand you mince them into pieces, and with the iron hook in your left you seize them firmly. These are the eight wives of the activity-performers of the Vajrabhairava maṇḍala. Red in color, with hair of blood, their two hands joined holding a curved knife and a skull-cup, they are the wives of the Karmayama. Place the beings of the three realms within your bellies; you who delight in cutting and eating flesh and blood, turn the wheel, O Mothers of Yama! The activity-performers of jā-sa-do-ru: Tsā-tsi, Vārāhī, Sarasvatī, and the four Gaurīs who obey the command.

དུས་བཞི་འབྱུང་བའི་ལྷ་མོ་བཞི། ། ཤ་ཁྲག་དྲོད་དང་དབུགས་ལ་གཏོད། ། ཛཱ་ས་དོ་རུས་ཁྱེད་འབོད་ཀྱིས། ། སྡིག་ཅན་འདི་ཡི་ཤ་ཁྲག་དྲོངས། ། དབུགས་འདི་ཁྱོད་ཀྱིས་མྱུར་དུ་ཕྲོལ། ། སྒོ་བའི་ཕོ་ཉ་བཀའ་ཉན་ཅིང་། ། ན་ཡོ་ན་རའི་ལས་བྱེད་མ། ། ཟུང་ཤིག་ཆིངས་ཤིག་རབ་ཏུ་བསྡོམས། ། འཁོར་ལོར་གནོན་པའི་ལས་གྱིས་ཤིག། དུས་ལ་བབ་པོ་ཙན་ཏྲ་ཛ། ། བཀའ་ལས་མ་འདའ་ས་མ་ཡ། ། རྣལ་འབྱོར་མ་བསླུ་དཀར་མ་དཀར། ། བསྟན་པ་སྲུངས་ཤིག་དར་མ་དཔལ། ། ཡ་མ་མེ་ད་ཀྵེ་ཆེ་གེ་མོ་མཱ་ར་ཡ་རྦད་རྦད། ཡ་ཛཱ་ནི་ར་ཆེ་གེ་མོ་མཱ་ར་ཡ་ཁཱ་ཧི་ཁཱ་ཧི། ཛཱ་ས་དོ་རུ་ཆེ་གེ་མོ་མཱ་ར་ཡ་ཛྭ་ལ་ཛྭ་ལ། ཎ་ཡོ་ནི་རཱ་ཆེ་གེ་མོ་མཱ་ར་ཡ་ཛྫ། གཤིན་རྗེའི་ལྟོ་བར་འཁོར་ལོ་བསྐོར། ། གཤིན་རྗེ་འཁོར་གྱི་ཕོ་ཉའི་ཚོགས། ། བྱ་དང་སྦྲུལ་དང་གཅན་གཟན་ཁྱི། ། ཤ་ཟན་ཐམས་ཅད་མྱུར་དུ་རྒྱུག། སྡིག་ཅན་འདི་ལ་རྣམ་པར་རོལ། ། རང་རང་པགས་པ་ཤ་དང་ཁྲག། ཞག་དང་ཚིལ་དང་རྐང་མར་རུས། ། དབང་པོ་དོན་སྙིང་སྐལ་ཁཱ་ཧི། ། དེ་ནས་ལས་ལ་སྦྱར་བ་ནི། ། རྒྱལ་པོ་གཏུམ་པོ་ཙཎྜ་ལཱི། ། འཁོར་ལོ་ཐོད་པ་ཁ་སྦྱར་གཞུག། ལྷོ་སྒོར་ཐོད་པ་སྒྱེད་སྟེང་གཞག། སྲིད་པ་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་རྣམས། ། དབང་མེད་སྐྱེ་འཆིའི་ལས་ལ་བསྐུལ། ། མཚོན་ཆ་སྣ་ཚོགས་འཛིན་པ་ཡི། ། ལས་ཀྱི་གཤིན་རྗེ་ཕོ་མོ་བསྐྱེད། ། ཡ་ཡིས་དགུག་གཞུག་བཅིང་བ་དང་། ། གཉིས་མེད་གཤིན་རྗེའི་ལྟོ་བ་དཀྲུག། ཁྲུ་གང་གཤིན་རྗེའི་བསྐྱེད་སོགས་ཡང་། ། དེ་ལྟར་ལས་མཁན་དགུ་སོགས་བྱ། ། བསྒྲུབ་བྱ་ནྲྀ་ལས་འཁོར་ལོ་དང་། ། གཟུགས་ལ་བསྐྱེད་དང་དགུག་སོགས་བསྟིམ། །

The four goddesses who bring forth the four seasons, Are entrusted with flesh, blood, heat, and breath. Jā sa do ru, I call upon you: Consume the flesh and blood of this sinful one! Swiftly sever this breath! O gatekeepers and messengers who obey the command, You who perform the deeds of ṇa yo ṇa ra, Seize him! Bind him! Restrict him thoroughly! Perform the activity of suppressing him within the wheel! The time has come, Caṇḍa ja! Do not transgress the command, samaya! Do not deceive the yoginī, white one, white! Protect the teachings, Dar ma dpal! YA MA ME DA KṢE [Name] MĀRAYA RBAD RBAD! YA JĀ NI RA [Name] MĀRAYA KHĀHI KHĀHI! JĀ SA DO RU [Name] MĀRAYA JVALA JVALA! ṆA YO NI RĀ [Name] MĀRAYA JJA! Turn the wheel within the belly of Yama. The hosts of messengers in Yama’s retinue— Birds, snakes, beasts of prey, and dogs— All flesh-eaters, run swiftly! Revel in this sinful one! Each of you, take the skin, flesh, and blood, The grease, fat, marrow, and bones, The sense organs, vital hearts, and portions—KHĀHI! Then, as for the application of the activity: The fierce king Caṇḍālī, Place the wheel inside the joined skull-cup. At the southern gate, place the skull-cup upon the hearth-stones. All sentient beings of the three realms of existence, Are impelled toward the powerlessness of birth and death. Generate the male and female Karmayamas, Who hold various weapons. With YA, perform the summoning, entering, and binding, And stir the non-dual belly of Yama. The one-cubit [image] of Yama and so forth, Likewise, perform the nine activity-workers and so on. Generate the target from NR̥, the wheel, and the form, And dissolve them through summoning and so forth.

ཁྲོ་བོ་ཆོས་སྐྱོང་བཀའ་བསྒོ་ཞིང་། ། སྙིང་པོ་བདུན་འབུམ་བཟླ་བ་དང་། ། ཤ་ཆེན་ཁྲག་ཆེན་གཏོར་མ་བཟང་། ། བསྒྲུབ་བྱ་སྐྱབས་མེད་ཁྲོ་བོས་བསྒྲལ། ། དེ་ནས་ཉི་མ་ལྔར་ཕྱེ་ལ། ། ཉིན་མོ་སོ་སོ་མཚན་མོ་དྲིལ། ། ལས་སྔགས་རྩ་སྔགས་སོ་སོ་ལ། ། སུམ་འབུམ་འབུམ་ཕྲག་དག་ཏུ་བཟླས། ། སྔགས་ཀྱི་ལྷ་རྣམས་སོ་སོར་བསྐུལ། ། རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་སྔགས་བརྗོད་པས། ། གཏི་མུག་གཤིན་རྗེ་གཤེད་སོགས་རྣམས། ། ཛི་ན་ཛིཀ་སྒྲོགས་ཕྱོགས་སྐྱོང་བསྐུལ། ། ཁྲོ་བོས་གཤིན་རྗེ་དེད་ཅིང་བསྐུལ། ། བསྒྲུབ་བྱའི་སྐེ་ནས་འཁོར་ལོས་ལུས། ། སོ་སོར་བླང་དང་སོ་སོར་ཁྱེར། ། ཤ་དང་ཁྲག་སོགས་སྦྱིན་པའི་རྒྱུ། ། ཕུང་པོ་ཁམས་སོགས་ལྷར་བྱ་ཞིང་། ། སེམས་ནི་མི་བསྐྱོད་ཞིང་དུ་འཕང་། ། ཁྲོ་བོ་ཕྱོགས་སྐྱོང་གཤིན་རྗེ་ཡི། ། གཡོན་གྱི་མཚོན་ཆས་འགུགས་བྱེད་ཅིང་། ། གཡས་ཀྱི་མཚོན་ཆས་གསོད་པར་བསམ། ། སྙིང་རྗེས་ཁྲོས་པའི་ལས་ལ་བསྐུལ། ། དེ་ནས་སྦྱིན་སྲེག་མནན་པ་སྟེ། ། ཕ་མེས་བསྐྱལ་བའི་དུར་ཁྲོད་དུ། ། འཁོར་ལོ་གཤིན་རྗེས་མནན་པ་སྦ། ། ཐབ་ཁུང་ནང་དུ་གྲུ་གསུམ་བྱ། ། ཁྲུ་ཕྱེད་བརྐོ་ཞིང་རྫས་ངན་བྱུག། དུར་གྱི་ཤིང་ལ་དུར་ཁྲོད་མེས། ། སྤར་ལ་མེ་ལྷ་གཤིན་རྗེ་དང་། ། རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་བསྐྱེད་སོགས་བྱ། ། རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་སྦྱོར་བ་ཡིས། ། གཟུགས་བརྙན་མི་རུས་ཕྱེ་མ་དང་། ། དེ་ཡི་རྗེས་དང་སྐྲ་སེན་དང་། ། རྣམ་སྣང་ཆུ་དང་བཅས་པ་རྣམས། ། ནམ་ཕྱེད་དག་ནས་ནམ་ཕྱེད་བསྲེག། ཚུ་ཚུན་དྷ་རའི་པགས་པ་རུ། ། རྣམ་སྣང་ཆུ་ཡི་སྦྱོར་བ་ནི། ། བླ་མའི་ངག་ལ་ལེགས་བླངས་ལ། །

Command the wrathful Dharma protectors, recite the essence mantra seven hundred thousand times, and prepare an excellent torma of "great flesh" and "great blood." The protector wrathful deity liberates the helpless object of practice. Then, over the course of five days, divide the practice: recite the activity mantras and root mantras individually three hundred thousand or one hundred thousand times each. Invoke the respective deities of the mantras. By reciting the mantra of Vajrabhairava, proclaim "Jina Jik" to invoke the directional guardians, such as Mohayamāntaka and the rest. The wrathful deities drive and urge on Yama. With a wheel, [the deity] seizes the body by the neck of the object of practice; take it apart and carry it away. The flesh, blood, and so forth are the materials for the offering. Transform the aggregates, elements, and so on into deities, and cast the consciousness into the realm of Akṣobhya. Visualize the wrathful deities and directional guardians using the weapons in their left hands to summon and the weapons in their right hands to kill. Exhort them to perform the activity of wrath through compassion. Then, for the fire offering and the suppression rite: in a charnel ground where ancestors have been laid to rest, bury the wheel suppressed by Yama. Construct a triangular hearth in the pit, digging half a cubit deep and smearing it with foul substances. Light it with a charnel ground fire using wood from a cemetery. Generate the fire deity, Yama, and Vajrabhairava, and so forth. Through the application of Vajrabhairava, burn the effigy made of human bone powder, along with the person's excrement, hair, and nails, together with the water of Vairocana, from midnight until midnight. Regarding the application of the water of Vairocana in the skin of a tshu-tshun-dha-ra, receive the instructions well from the mouth of the guru.

གནས་སུ་སྦས་ན་ངེས་པར་འགྲུབ། ། དེ་ནས་རྟགས་སམ་ངེས་འཕོས་ནས། ། བསྒྲུབ་བྱ་དེ་ལ་དབང་བསྐུར་ཞིང་། ། བསྐྱེད་དང་རྫོགས་པའི་ཆོ་ག་ཡིས། ། མི་བསྐྱོད་ཞིང་དུ་ངེས་པར་སྐྱེ། ། རྒྱལ་བའི་ཐུགས་རྗེས་གནང་བ་ལ། ། རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་འགྲོ་དོན་འགྲུབ། ། རྒྱལ་བས་བདེན་པར་གསུངས་པ་དང་། ། བདག་གིས་བརྒྱུད་པའི་མན་ངག་མཐོང་། ། ཏིང་ངེ་འཛིན་མ་གསང་སྔགས་མཆོད། ། ཡང་ན་རྫས་མ་ཚོགས་པ་ཡིན། ། འོན་ཀྱང་ཞེ་སྡང་ཁོ་ན་དང་། ། དམ་ཚིག་ཉམས་པ་དག་ཀྱང་སྲིད། ། ཙཎྜ་ལཱི་ཡིས་མཚོན་བསྣུན་ལ། ། ལས་ཀྱི་གཤིན་རྗེའི་འཁོར་ལོ་བསྐྱེད། ། གནས་སུ་ཡི་གེ་དགོད་པ་དང་། ། ལྟོ་བར་འཁོར་ལོ་བྲི་བར་བྱ། ། མཚན་མོ་སྔགས་ཀུན་གཅིག་ཏུ་བཟླ། ། ཉིན་མོ་སོ་སོར་ཕྱེ་ལ་བཟླས། ། རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་བྲིས་སྐུ་ལ། ། སྒྲོན་མ་ཆེན་པོའི་མཆོད་པ་འབུལ། ། སྤྲོ་བསྡུས་བསྐུལ་དོན་སྔ་མ་བཞིན། ། ཟླ་བ་ཕྱེད་ཀྱིས་དེ་ངེས་འགྲུབ། ། དེ་ནས་དེ་ཡི་པགས་པ་བཤུ། ། ལྷ་ཡི་གནས་ཀྱི་ཤ་རྣམས་ཀུན། ། བཟུང་ནས་རྗེས་ལ་ལས་ཀུན་ལ། ། འཁོར་ལོ་ལྷ་ཡི་སྦྱོར་བ་ཡིས། ། ཞི་དང་རྒྱས་པ་དབང་ལ་སོགས། ། རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་འཁོར་ལོས་བསྒྲུབ། ། མཆོད་དང་གཏོར་མ་རྒྱ་ཆེན་དང་། ། སྙིང་རྗེ་ཁོ་ནས་བསྒྲུབ་པར་བྱ། ། རྗེས་ཐོབ་མཉམ་པར་བཞག་པས་འགྲུབ། ། བསྐྱེད་དང་རྫོགས་དང་གཉིས་མེད་པའི། ། བསམ་གཏན་བཟླས་པ་སྤྲོ་བསྡུ་ཡིས། ། རྟག་ཏུ་བསྙེན་པ་བྱ་བ་ཡིན། ། དེས་ཀྱང་གྲུབ་པར་མ་གྱུར་ཞིང་། ། མཚན་མ་རྨི་ལམ་རྟགས་རྣམས་མེད། ། འཁྲུགས་དང་ནོར་བ་བྱུང་བ་དག། དམ་ཚིག་ཉམས་པ་ཡིན་པས་སྦྱང་། །

If hidden in the proper place, success is certain. Then, once the signs or the transition is certain, confer empowerment upon the object of accomplishment. Through the rituals of the generation and completion stages, one will certainly be reborn in the realm of Akṣobhya. Through the compassion of the Victorious One, that yogi will accomplish the welfare of beings. This was spoken as truth by the Victorious One, and I have seen the pith instructions of the lineage. If meditative concentration is not secret, the mantra is an offering; or else, the ritual substances are not assembled. Nevertheless, it is possible that there may be only hatred and the violation of samaya. Strike with the symbol of Caṇḍālī and generate the wheel of Karmayama. Arrange the syllables in their places and draw the wheel on the belly. At night, recite all the mantras as one; during the day, recite them separately. To the painted image of Vajrabhairava, present the offering of the great lamp. The meaning of the exhortation through emanation and reabsorption is as before. In half a month, that will certainly be accomplished. Then, flay its skin; taking all the flesh from the deity’s place, thereafter, for all activities, through the application of the deity’s wheel, accomplish pacifying, enriching, magnetizing, and so forth, by means of the Vajrabhairava wheel. With extensive offerings and torma, and with compassion alone, one should practice. Success is achieved through meditative equipoise in the post-meditation state. Through the generation and completion stages, the non-dual meditative concentration, and the emanation and reabsorption of recitation, one should always perform the approach practice. If even by that one does not achieve accomplishment, and if the signs, dreams, and marks are absent, and if disturbances and errors occur, these are violations of samaya and must be purified.

དབང་བསྐུར་ཚོགས་ཀྱི་མཆོད་པ་དག། སྔོན་གྱི་སློབ་དཔོན་དེ་ཉིད་དམ། ། གྲུབ་ཐོབ་སྒྲུབ་པ་རྟག་ཏུ་བྱེད། ། དེ་མཉེས་བྱས་ལ་ཞུ་བ་བྱ། ། རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་རྒྱུད་ཉིད་ཀྱི། ། ཆོ་ག་ཤེས་པས་དབང་བསྐུར་རོ། ། དེ་ནས་ཆོ་གའི་རིམ་པ་ཡིས། ། འཇམ་དཔལ་རྣལ་འབྱོར་གསལ་བ་ལ། ། ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་གཞུག་པ་དང་། ། སྐྱེ་མཆེད་བྱིན་རླབས་དབང་བསྐུར་ལ། ། མི་བསྐྱོད་ཅོད་པན་ལྡན་པ་ཡི། ། སྙིང་གར་ཟླ་དཀྱིལ་ཡི་གེ་དྷཱི། ། སྭཱ་ཧཱ་ཕྱོགས་བཞིར་བཟླ། ། སྔགས་དབྱིངས་ཆོས་ལ་སྤྲོ་བསྡུ་བསམ། ། རྗེས་ལ་མཆོད་གཏོར་བཟླས་པ་འབད། ། གཉིད་དང་ལེ་ལོའི་བར་ཆད་སྤང་། ། ཞག་དྲུག་ཟླ་དྲུག་ལོ་དྲུག་ཏུ། ། བསྙེན་པའི་ཆོ་ག་དཔའ་བས་བྱ། ། ཐུན་གཅིག་ཞག་གཅིག་ཟླ་བ་ལོ། ། ཚེ་གཅིག་བསྐལ་པར་དཀའ་མིན་བསྒྲུབ། ། ལམ་མཆོག་འདི་ནི་ཡུན་རིང་མིན། ། དམ་ཚིག་སྙིང་རྗེ་ཐབས་དང་ལྡན། ། ཟླ་དྲུག་ནང་དུ་རྟགས་མཐོང་བས། ། རྒྱལ་བ་མཉེས་བྱེད་མངོན་སྤྱོད་སྤྱད། ། དེ་རྗེས་རྗེས་ཐོབ་འགྲོ་བ་ལ། ། ཕན་ཕྱིར་འཁོར་ལོའི་ལས་ལ་འཇུག། ཕྱི་རོལ་པ་དག་བསྟན་ལ་གནོད། ། རང་རིག་དམ་ཚིག་ཉམས་པ་དག། མཆོད་དང་གཏོར་མ་བཟླས་ལ་བརྩོན། ། བསྲུངས་པ་དག་གིས་འགྱངས་པ་ལ། ། ངག་མནན་བཟློག་པའི་འཁོར་ལོ་བྱ། ། འཁོར་ལོས་སྔགས་སྦྱོར་རིམ་པ་དང་། ། རྫས་དང་ཏིང་འཛིན་རིམ་པ་དང་། ། བསྙེན་སྒྲུབ་ལས་སྦྱོར་ཟླ་དྲུག་གིས། ། རྒྱུད་ལྟར་འཁོར་ལོ་སྦས་པས་འགྲུབ། ། དེ་ལས་ཁྱད་པར་རྣལ་འབྱོར་པས། ། མནན་དང་བཟློག་པའི་ཆོ་ག་ནི། ། སྔོན་དུ་བསྙེན་དང་རྟག་ཏུ་བསྒོམ། ། གཞན་དུ་རྒྱལ་བའི་བཀའ་ལས་འདས། །

The empowerment and the feast offering should be performed by that very former master, or by a siddha who constantly practices the realization. Having pleased him, one should make the request. One who knows the ritual of the Vajrabhairava Tantra itself should confer the empowerment. Then, through the sequence of the ritual, for the clear yoga of Mañjuśrī, one should perform the entry of the wisdom-being, the blessing of the sense bases, and the empowerment. Possessing the crown of Akṣobhya, at the heart is a moon mandala with the syllable Dhīḥ. Recite Svāhā in the four directions. Contemplate the emanation and reabsorption of the mantra-expanse into the dharmas. Afterwards, exert yourself in offerings, torma, and recitation. Abandon the obstacles of sleep and laziness. For six days, six months, or six years, the hero should perform the ritual of the approach. Whether in a single session, a single day, a month, a year, a lifetime, or an eon, one should accomplish it without difficulty. This supreme path is not long; possessing samaya, compassion, and skillful means, one will see the signs within six months. Having pleased the Victors, one should engage in the wrathful activities. Thereafter, for the sake of benefiting beings in the post-meditation state, one enters the activities of the wheel. For those outsiders who harm the teaching, and for those who have impaired their samaya of self-awareness, one should be diligent in offerings, torma, and recitation. If those who are protected are delayed, one should perform the wheel of suppressing speech and averting. Through the sequence of mantra application for the wheel, the sequence of substances and meditative absorption, and the application of the activities of approach and accomplishment, the wheel is accomplished by being hidden according to the tantra for six months. Regarding the specific ritual of suppressing and averting for the yogin, one must first perform the approach and meditate constantly. Otherwise, one transgresses the command of the Victors.

མར་ཚེས་བརྒྱད་ལ་བྲི་བ་ནི། ། རས་དག་སྔོན་ལྟར་རྫས་ཀྱིས་བརྒྱང་། ། ཡུང་བ་བ་བླས་ཁ་བསྒྱུར་བའི། ། སྔོན་གྱི་རྫས་ཀྱིས་འཁོར་ལོ་བྲི། ། འཁོར་ལོའི་ཡི་གེ་དབྲི་དང་བསྣན། ། ལས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ཤེས་པ་ཡིས། ། མ་ར་སྟམྦྷ་བཅུ་པའི་མཐར། ། པྲ་མ་ར་ཡ་སྟམྦྷ་ཡ་ལཾ། ། མཁས་པས་ཡ་མ་བཞི་ཡི་མཐར། ། ཁང་སྟོང་བཞི་ལ་ལིངྒ་བསྐོར། ། དེ་བཞིན་སྤེལ་མ་ཞག་ལྔ་བཟླ། ། དང་པོ་ཞག་ལ་བསྙེན་པ་དང་། ། ཐ་མ་ལྐུགས་པའི་ཆུ་ལ་མནན། ། ཞག་བདུན་དག་གིས་ངེས་པར་གནོན། ། ཡང་ན་མི་འཇིགས་བསྲུང་བ་ནི། ། རྟག་པར་བསྒོམ་པ་དེ་ཉིད་མཆོག། འཁོར་ལོ་འཇམ་པའི་རྡོ་རྗེར་བསྐྱེད། ། དེ་ཉིད་གསུམ་གྱི་སྤྲོ་བསྡུས་བསྲུང་། ། བྱ་མིན་ཉལ་བའི་ས་མིན་སྤང་། ། ཤར་དུ་ཕྱོགས་ཤིང་གསུམ་ལ་སྐྱབས། ། རྟེན་འབྲེལ་མཐུ་ཡང་ཐབས་ཡིན་པས། ། བྲམ་ཟེ་སྲིད་བསྲུང་ལས་བྱུང་རས། ། ཚེས་བརྒྱད་དག་ལ་འབས་ཆུས་བརྒྱང་། ། ཙནྡན་དཀར་པོ་ཏིལ་དཀར་དང་། ། གུ་གུལ་དཀར་པོས་ལེགས་བྱས་ལ། ། གུར་ཀུམ་གི་ཝང་ལེགས་སྦྱར་བས། ། བཅུ་བཞིའི་སྔ་དྲོ་བྲི་བ་ནི། ། བཅུ་གཉིས་སོར་ནི་ཟླུམ་པོར་བསྐོར། ། ཕྱི་རོལ་རྡོ་རྗེ་ར་བ་ལ། ། མེ་རི་ཧཱུཾ་དང་རབ་ཏུ་ལྡན། ། དེ་ནས་ཆ་མཉམ་བཞི་རུ་བསྐོར། ། ཕྱི་རོལ་འཁོར་ལོ་སུམ་ཅུ་གཉིས། ། རྩ་སྔགས་འཁོར་ལོའི་རྩེ་མོར་དགོད། ། རྩ་བར་ཨོཾ་ནི་དྲུག་ཅུ་བཞི། ། བསྲུང་བའི་མིང་ནི་མཐའ་རྟེན་བྲི། ། རྩིབས་མཚན་ཧཱུཾ་ཕཊ་མཐའ་བརྟེན་པའི། ། བར་ཆོད་དག་གིས་མིང་དག་བྲི། ། རེ་མིག་ཀཱ་ལི་དག་གིས་དགང་། ། དེ་ནས་འཁོར་ལོ་བཅུ་དྲུག་ལ། ། ཧྲཱིཿསོགས་བརྒྱད་ནི་བརྒྱད་པོར་བྲི། །

Regarding the drawing on the eighth day of the waning moon: stretch a clean cloth with the substances as before. Color it with turmeric and orpiment, and draw the wheel with the aforementioned substances. Regarding the addition or subtraction of the letters of the wheel, one who understands the specific activities should, at the end of the tenth [syllable] of māra stambha, write pramāraya stambhaya laṃ. The wise one should, at the end of the four yama, surround the liṅga in the four empty houses. Likewise, recite the interwoven [mantra] for five days. On the first day, perform the approach (sevā); at the end, suppress it in the water of the mute. Within seven days, it will certainly be suppressed. Alternatively, for protection against fear, constant meditation on that very [deity] is supreme. Generate the wheel as Mañjuvajra; protect by the radiation and reabsorption of the three tattvas. Avoid what is improper and the place of sleep. Facing east, take refuge in the Three. Since the power of dependent origination is also a method, use cloth originating from the brahman srid-srung [ritual]. On the eighth day, stretch it with rice-water. Having well prepared it with white sandalwood, white sesame, and white guggulu, and having properly applied saffron and gi-wang, the drawing on the morning of the fourteenth is as follows: draw a circle twelve finger-widths in diameter. On the outside is a vajra fence, complete with a mountain of fire and the syllable hūṃ. Then, divide it into four equal parts. On the outside are thirty-two wheels; place the root mantra at the tips of the wheels. At the base, write the sixty-four oṃs. Write the name of the one to be protected as the final support. On the spokes, write the names of the obstacles, supported by hūṃ and phaṭ. Fill the squares with the kāli [consonants]. Then, on the sixteen wheels, write the eight [syllables] beginning with hrīḥ in the eight [sections].

བརྒྱད་ལ་མིང་དང་བསྲུང་བར་བཅས། ། སྔར་བཞིན་རྩ་བར་ཨོཾ་གྱིས་བརྟེན། ། མཚན་ལ་ཕཊ་བརྟེན་གཞན་དག་བྲི། ། རེ་མིག་དག་ལ་ཨཱ་ལི་ཡིན། ། དེ་བར་བརྒྱད་ལ་སྙིང་པོ་ནི། ། ཨ་ཐུང་བསྣན་པས་བརྒྱད་བྲིའོ། ། རྩ་བར་ཨ་བརྟེན་བསྲུང་བ་གཞག། མཚན་མར་ཧཱུཾ་ཕཊ་གཞན་བསྣན་ནོ། ། དེ་ནས་དྷཱིཿདབུས་གཞག་པ་ཡི། ། ཕྱོགས་བཞིར་ཨོ་དྷཱིཿསྭཱ་ཧཱ་དགོད། ། སྟོང་པ་བཞི་ལ་མིང་བཅས་བསྲུང་། ། ཨོཾ་གཉིས་ཧྲཱིཿཀྵེ་ཤར་ཡིན་ལ། ། ད་མེ་མ་ནི་བྱང་ནུབ་ལྷོ། ། སྲོང་ལ་མཎྜལ་ལེགས་བྱུགས་ལ། ། མེ་ཏོག་ནག་པོ་བཅུ་བདུན་དགོད། ། དེ་སྟེང་བཞག་ལ་རྣལ་འབྱོར་བཞི། ། རྫོགས་ནས་གཏོར་མ་བཏང་དང་བཅོལ། ། བཟླས་པ་སྤྲོ་བསྡུ་ཡི་གེ་དང་། ། བཅས་པའི་ཕྱག་མཚན་སྣ་ཚོགས་དང་། ། རྡོ་རྗེ་ས་གཞི་ར་བ་གུར། ། རྟག་ཏུ་དེ་ནང་གནས་པ་གདགས། ། ཡང་ན་རྟག་ཏུ་མཆོད་པར་བྱ། ། མགུལ་ལམ་གཙུག་དང་དཔུང་གཡོན་གདགས། ། ཁྲོ་བོ་ཁྲོས་ཀྱང་འཇིགས་མི་ནུས། ། ཕྱིར་བཟློག་འཁོར་ལོ་འདོད་ན་ཡང་། ། སྔོན་བཞིན་རྣལ་འབྱོར་བཞིས་བསྐྱེད་དམ། ། རྒྱུད་ལས་མྱུར་དང་སྐད་ཅིག་ལས། ། རྣལ་འབྱོར་གསལ་བས་འགྲུབ་པ་པོ། ། སྟོང་དང་སྙིང་རྗེ་མེ་རི་དང་། ། དྲ་གུར་ལྡན་པས་བདུད་བཞི་བཟློག། དེ་ནས་འཁོར་ལོ་སོ་བཞི་ནི། ། སྟེང་དུ་ཨོཾ་ལས་ལྷ་ཆེན་དགུ། ། རྩ་སྔགས་རྣམས་ལ་གཤིན་རྗེ་བརྒྱད། ། ལས་མཁན་བརྒྱད་དང་ཕོ་ཉ་བརྒྱད། ། ཤན་པ་བརྒྱད་ནི་བསྐྱེད་པ་སྟེ། ། དཀྱིལ་འཁོར་རང་ལྷའི་མངག་པས་བཟློག། ཧཱུཾ་ལས་རྡོ་རྗེའི་མིག་ཅན་རིགས། ། ཕཊ་ལས་འོག་ཏུ་ཀླུ་ཆེན་བརྒྱད། ། རྩ་སྔགས་བདུན་བཟླས་བཟློག་པར་བསམ། །

On the eighth [day], together with the name and the protection, as before, the root [mantra] is supported by OṂ. On the [central] name, PHAṬ is supported, and the others are written. In the squares are the vowels (āli). In the eight [sections] between those, the essence is written by adding the short A to each. At the root, the protection is placed supported by A. On the sign, HŪṂ and PHAṬ are added. Then, having placed DHĪḤ in the center, place OṂ, DHĪḤ, SVĀ, and HĀ in the four directions. In the four emptinesses, together with the name, is the protection. OṂ, OṂ, HRĪḤ, and KṢE are in the east; DA, ME, and MA are in the north, west, and south. On a level maṇḍala, having smeared it well, place seventeen black flowers. Having placed [the wheel] upon that, the four yogas are completed; then the torma is offered and the entrustment is made. The recitation involves the radiation and absorption of the syllables and various hand implements, as well as the vajra ground, fence, and tent; one should always imagine abiding within that. Alternatively, one should always make offerings. If worn on the neck, the crown, or the left arm, even a wrathful deity cannot cause fear. If one desires the wheel of reversal, one should generate it as before through the four yogas, or through the swift and instantaneous [yogas] from the tantra. By the practitioner who clarifies the yoga, the four māras are repelled by means of emptiness, compassion, the mountain of fire, and the lattice-tent. Then, as for the thirty-four wheels: from OṂ above, the nine great gods are generated; from the root mantras, the eight Yamas; the eight servants, the eight messengers, and the eight butchers are generated. By commanding the maṇḍala with its own deities, they are repelled. From HŪṂ, the Vajra-Eyed family [is generated]; from PHAṬ below, the eight great nāgas. Reciting the seven root mantras, one should visualize the repelling.

དེ་ནས་འཁོར་ལོ་རྩིབས་བཅུ་ལ། ། སྟེང་འོག་ཕྱོགས་སྐྱོང་བསྐྱེད་པ་དང་། ། དེ་ནང་དྲུག་ལས་སྙིང་པོ་ལས། ། གཤིན་རྗེ་དྲུག་ནི་བསྐྱེད་པ་དང་། ། དེ་བཞིན་རང་བཞིན་རེ་རེ་གཞུག། གཉིས་མེད་གྱུར་པ་ལས་བཅོལ་བ། ། སོ་སོ་ལུས་བོང་ལྗང་གུའི་མདོག། གཡས་ཀུན་འཁོར་ལོ་འཛིན་པ་དང་། ། གཡོན་ཀུན་སྡིགས་མཛུབ་བྱེད་པ་ཡིས། ། ཕས་ཀྱི་འབྱུང་པོ་བཟློག་བསམ་ལ། ། སྙིང་གར་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་ནི། ། འཇམ་དཔལ་ཏིང་འཛིན་སྤྲོ་བསྡུ་བཟླས། ། བདུན་བརྗོད་སྐུ་ཡི་རིགས་རྣམས་གཞུག། ཡེ་ཤེས་གཤིན་རྗེ་གཤེད་བསམས་ནས། ། ཡ་མཱནྟ་ཀ་བདུན་བརྗོད་ལ། ། གསུང་རིགས་ཐམས་ཅད་བསྐུལ་ཞིང་གཞུག། དམ་ཚིག་འཇིགས་བྱེད་གསལ་བ་ཡིས། ། ཧྲཱིཿཥྚྲྀཿབདུན་བརྗོད་ཐུགས་རིགས་གཞུག། བཅུ་གསུམ་ཡོན་ཏན་རྩ་སྔགས་བརྗོད། ། བདུན་གྱིས་རྒྱལ་བ་ཐམས་ཅད་གཞུག། དེ་བཞིན་བདུན་བདུན་ནང་རིམ་དུ། ། ཕྱི་ནས་བརྗོད་པས་བཟློག་པའོ། ། སེམས་ནི་ཏིང་འཛིན་དྷཱིཿལ་སྦ། ། བདག་ནི་ཡེ་ཤེས་ཨཱཿལ་སྦ། ། ལུས་ནི་དམ་ཚིག་ཨོཾ་ལ་སྦ། ། རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་ལྡན་པས་ཞལ། ། ཡང་ན་ཕོ་མོ་མ་ནོར་བའི། ། ཐོད་པར་འཁོར་ལོ་བྲི་བ་ནི། ། རྫས་དུས་སྔོན་བཞིན་ལེགས་བྲིས་ལ། ། མཱ་རའི་གནས་སུ་སྟམྦྷ་གཞག། སྟེང་གི་ཐོད་པ་སྤྱི་རྡོལ་ལ། ། ལིངྒ་ཚོན་ལྔས་བཏགས་པ་དྲང་། ། སྔགས་གསུམ་ཐ་མར་སྟམྦྷ་བཏགས། ། དྷཱིཿསྭཱ་ཧཱ་ཡིས་བསྲུང་བར་བྱ། ། ཞག་གམ་ཐུན་ནམ་ཟླ་བ་རུ། ། ཐུན་གཅིག་དུས་གསུམ་དག་ཏུ་བྲབ། ། ནོན་པའི་རྟགས་དག་ངེས་པ་དང་། ། བ་བླ་ཡུང་བས་གཡམ་ནག་ལ། ། ནང་དུ་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེ་དང་། ། ཕྱི་རུ་རི་རབ་བྲིས་པ་ཡིས། །

Then, upon the ten-spoked wheel, generate the directional protectors of the zenith and nadir. Within that, from the six [syllables] of the essence, generate the six Yamāntakas. Likewise, each of their natural forms should be inserted. Through their becoming non-dual, the entrustment is made. Each has a body the color of green; all the right hands hold wheels, and all the left hands make the threatening gesture. Visualizing the repelling of external bhūtas, at the heart is the wisdom being (jñānasattva). Recite the emanation and reabsorption of Mañjuśrī in meditative absorption. Reciting seven times, the families of the Body are inserted. Having visualized the wisdom Yamāntaka, recite "Yamāntaka" seven times and summon and insert all the families of Speech. With the clear visualization of the samaya Bhairava, recite "Hrīḥ Ṣṭrīḥ" seven times and insert the families of Mind. Recite the thirteen qualities of the root mantra seven times, and all the Victors are inserted. Likewise, in seven sets of seven, reciting from the outside inward, they are repelled. Bind the mind to the "Dhīḥ" of meditative absorption; bind the self to the "Āḥ" of wisdom; bind the body to the "Oṃ" of the samaya. Possessing the vajra recitation, [visualize] the faces. Alternatively, on a skull-cup of a male or female without error, draw a wheel. Having drawn it well with the substances and timing as before, place "stambha" in the place of "māra." On the upper skull-cup, which is open at the crown, draw a liṅga bound with five colors and draw it forth. Append "stambha" to the end of the three mantras. Protect with "Dhīḥ Svāhā." For a day, a session, or a month, strike once at each of the three times. Once the signs of suppression are certain, on a black slate, draw a crossed vajra inside and Mount Meru on the outside with orpiment and turmeric.

མི་འབབ་མཚོ་རུ་མནན་པ་བྱ། ། བ་བླ་ཡུང་བ་ལྡོང་རོས་དང་། ། གི་ཝང་དག་གིས་ཐབ་ཁུང་ནི། ། ཁྲུ་གང་གྲུ་བཞི་པར་བྱུགས་ལ། ། སྐྱེར་པ་དུར་ཁྲོད་ཤིང་དང་ནི། ། སེང་ལྡེང་གླང་པོ་ཆེ་ཡི་སྦངས། ། རྒྱལ་པོའི་མེ་སྦར་མེ་ལྷ་སེར། ། འཇིགས་བྱེད་བསྐྱེད་སོགས་གསལ་བ་ལ། ། བ་བླ་ཡུངས་ཀར་ཡུང་བ་དང་། ། གླང་པོ་ཆེ་ཡི་ཤ་བསྲེགས་པ། ། བྱང་དུ་ཕྱོགས་པའི་མིང་དང་བསྲེག། ཞག་བདུན་བསྲེགས་ན་རྡོ་རྗེ་འཛིན། ། གནོད་ཅིང་རེངས་པའི་སྦྱོར་བའོ། ། ཡང་ན་པྲ་བ་ནག་དང་དམར། ། ཆོ་ག་སྔོན་མས་དེ་བཞིན་མནན། ། དམ་ཚིག་བསྐང་བའི་ཆོ་ག་ཡིས། ། བསྲུང་བ་ཤིན་ཏུ་བསྡུས་ཏེ་བཟང་། ། སྟོང་དང་སྙིང་རྗེ་ཁོ་ན་ཡིས། ། བསྲུང་བ་མཆོག་གིས་སངས་རྒྱས་འགྲུབ། ། སྔགས་རྣམས་རྒྱུན་དུ་བཟླ་བ་དང་། ། དགེ་གཞན་གཏོར་མ་དག་ལ་བརྩོན། ། དམ་ཚིག་བླ་མས་ལེགས་བསྐྱངས་ན། ། བར་ཆོད་ཐམས་ཅད་བཟློག་པར་འགྱུར། ། ལས་ཀུན་སྔོན་དུ་བསྙེན་པ་ནི། ། ཟླ་གཉིས་བསྒྲུབ་པ་ཞག་བདུན་དང་། ། ལས་སྦྱོར་ཞག་རེ་སྤྱིར་དགོས་པ། ། སྒྲུབ་པ་པོ་ཡིས་ཤེས་པར་བྱ། ། བསྐྲད་པ་རྒྱལ་མཚན་རས་བླངས་ལ། ། སྔོན་གྱི་རྫས་ཀྱིས་འཁོར་ལོ་བྱ། ། སྔགས་སྤེལ་ལིངྒ་ཤེས་པས་དགོད། ། དགུག་གཞུག་རིམ་པ་ཞག་བདུན་བསྒྲུབ། ། ས་བདུན་དག་ལ་རྟ་དང་ནི། ། བསྒྲུབ་བྱ་ཞོན་པའི་གཟུགས་བྱས་ཏེ། ། རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་སྟེང་ལྷོ་ཕྱོགས། ། ཉི་མའི་ཉིན་མོ་ཙཎྜ་ལཱི། ། ལུས་ལ་སྐེ་ཚེའི་མར་བྱུགས་ནས། ། ནིམ་པའི་ཤིང་ལ་དེས་འཛེག་པའི། ། ཐོད་པར་ཉི་ཕྱེད་སྦུམ་དེ་བཞར། ། བྱ་རོག་ཚང་བསྲེག་ཐལ་བ་དང་། ། དུར་ཁྲོད་ཐལ་བ་བསྲེས་པ་ནི། །

One should perform the suppression in a non-flowing lake. Having smeared a square hearth pit one cubit in size with orpiment, turmeric, realgar, and bezoar, one should kindle a fire of acacia, charnel ground wood, khadira, or elephant dung. Having clearly visualized the yellow Fire God (Agni) and the Terrifier (Bhairava) through the generation stage and so forth, one should burn orpiment, white mustard, turmeric, and elephant meat while reciting the name [of the target] while facing north. If one burns [these] for seven days, O Vajradhara, this is the application for harming and paralyzing. Alternatively, with black and red prava [wood], one should suppress [the target] according to the previous ritual. Through the ritual for fulfilling the samaya, protection is very concise and excellent. Through emptiness and compassion alone, one achieves Buddhahood through supreme protection. One should constantly recite the mantras and exert oneself in other virtues and torma offerings. If the samaya is well-maintained by the Guru, all obstacles will be averted. Regarding the preliminary service (sevā) for all activities: the practitioner should know that two months are required for the practice, seven days for the accomplishment, and one day for the ritual application. For the rite of expulsion, take a banner cloth and make a wheel with the aforementioned substances. Knowing how to insert the mantra, place the liṅga [therein]. Perform the stages of summoning and absorbing for seven days. On the seventh day, make an image of the target riding a horse. On a Sunday, at midday, while the Caṇḍālī is blazing, smear the body with mustard oil and have [the target] climb a neem tree. Shave the head in a skull at midday. Mix the ashes from burning a crow's nest with charnel ground ashes.

དེ་ཡི་མགོ་ལ་བླུགས་ཤིང་བྱུག། རྒྱལ་མཚན་རས་བསྲེགས་ཐལ་བ་དང་། ། བསྲེས་པ་དེ་ཡིས་རྐང་ལ་བསྐུ། ། དུར་ཁྲོད་སོལ་བ་བྱ་རོག་ཁྲག། བྱ་རོག་རུས་པས་ཤིང་ཤུན་ལ། ། རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་བྲིས་བྱས་ལ། ། དེ་ཡི་དཀྱིལ་དུ་བསྒྲུབ་བྱ་ཡི། ། ལིངྒ་མིང་སྔགས་སྤེལ་བ་བྲི། ། བྱ་རོག་དག་གམ་ས་བདུན་ལས། ། བྱས་པའི་མགུལ་དུ་དེ་བཏགས་ཏེ། ། ལྷོ་རུ་ཕྱོགས་པས་དེ་སྔོན་གཞག། ས་བདུན་སྦྲུས་ལས་གཤིན་རྗེ་ནི། ། དབྱུག་ཐོགས་དེ་ཡི་རྒྱབ་ནས་འདེད། ། དགུག་གཞུག་གསལ་བས་སྒྲུབ་པ་ཡི། ། རྟགས་བྱུང་ཞག་བདུན་ལོན་པ་དང་། ། འཁོར་ལོ་གཤིན་རྗེའི་ལྟོ་བར་གཞག། ལིངྒ་བསྒྲུབ་བྱའི་སྙིང་གར་སྦ། ། ནིམ་པའི་ཤིང་གཅིག་རྩ་བ་རུ། ། ལྷོ་རུ་ཕྱོགས་པས་བསྐྱལ་བར་སྐྲོད། ། དེ་ནས་སྦྱིན་སྲེག་བྱ་བ་ནི། ། རླུང་གི་ཐབ་ཁུང་དབུས་སུ་ནི། ། ནིམ་པ་འབྲས་ཕུབ་བྱ་རོག་ཚང་། ། ད་དུ་ར་ཤིང་དུར་ཁྲོད་ཤིང་། ། དུར་ཁྲོད་ཤིང་གིས་མེ་སྦར་ལ། ། མེ་ལྷ་ལྗང་གུ་བསྐྱེད་པ་དང་། ། འཇིགས་བྱེད་བསྐྱེད་སོགས་གསལ་བ་ན། ། གཅེར་བུ་སྐྲ་གྲོལ་ལྷོར་ཕྱོགས་པས། ། བྱ་རོག་ཁྱིམ་བྱ་སྦལ་པ་ཁྱི། ། ཤ་དང་རྔ་མོའི་རྟུག་པ་ཆང་། ། བྱི་ལའི་ཁྲག་གིས་སྦྲུས་ལ་བསྲེག། ཡི་གེ་བཅུ་པ་གཙོར་བྱས་ལ། ། མིང་དང་བཅས་པས་གྲུབ་པ་ཡིན། ། ཞག་བདུན་བྱས་ན་གྲོང་ཁྱེར་སྐྲོད། ། སྐྱོ་བར་བྱ་བ་སྐྲོད་དང་མཚུངས། ། ཤ་ཆེན་ད་དུ་རོ་འབྲས་བསྲེག། དབྱེ་བའི་སྦྱོར་བ་བསྟན་པ་ནི། ། བྲམ་ཟེ་མ་བི་མ་ཧེ་རྟ། ། བྱ་རོག་འུག་པ་ནེ་ལེ་སྦྲུལ། ། ཁྲག་གིས་འཁོར་ལོ་བརྒྱད་དག་བྲི། ། མཁས་པས་སྔགས་དགོད་སྤེལ་བས་བཟླས། །

Pour it upon his head and smear it. Mix the ashes of a burnt victory banner with that [substance] and anoint his feet. With charnel ground charcoal and crow blood, draw a wind mandala on a tree bark using crow bone. In its center, draw the liṅga of the target, interspersed with the name and the mantra. Hang it around the neck of a figure made from either a crow or the seven types of earth, and place it facing south. From the kneaded seven earths, fashion Yama holding a club to drive [the target] from behind. Through the clear visualization of the summoning and entering, when the signs of accomplishment appear, after seven days have passed, place the wheel in the belly of Yama and bury the liṅga in the heart of the target. At the root of a single nimba tree, facing south, drive [the target] away. Then, as for the fire offering: in the center of a wind hearth, kindle a fire with nimba wood, rice husks, crow nests, datura wood, and charnel ground wood. Visualize the green Fire God and the clear generation of Bhairava and so forth. Naked, with hair loose, facing south, burn [the offerings] mixed with the blood of crows, domestic fowl, frogs, dogs, cats, and the dung of camels and wine. Making the ten-syllable mantra the primary focus, together with the name, accomplishment is achieved. If performed for seven days, one drives out a city. Driving away through causing weariness is the same. Burn human flesh, datura, and rice. As for the teaching on the rite of separation: with the blood of a Brahmin, a māhiṣa buffalo, a horse, a crow, an owl, a mongoose, and a snake, draw eight wheels. The wise one should arrange the mantras and recite them with the interspersed [names].

བྲམ་ཟེ་རིགས་ངན་ཐོད་པར་གཞག། ས་བདུན་དག་ལ་མ་ཧེ་རྟ། ། གཟུགས་ལ་ཤིང་ཤུན་ལིངྒ་སྦ། ། སྒྲོ་གཉིས་རུས་པ་གཉིས་ལ་ནི། ། བཅུ་པའི་སྔགས་སྤེལ་བྲི་བ་དང་། ། སྒྲོ་གཉིས་བཅིངས་ལ་པགས་པར་གཞུག། ནིམ་པའི་ཤིང་གི་སྟེང་དུ་གཞག། ས་བདུན་རྒྱུ་ལས་བསྒྲུབ་བྱ་བ། ། མ་ཧེ་རྟ་ལ་བསྐྱོན་བྱས་ནས། ། ད་དུ་ར་ཡི་ཐལ་བ་དང་། ། ཚེར་མས་བཅུ་པའི་སྔགས་བཟླའོ། ། ལས་སྦྱོར་ལིངྒ་བསྒྲུབ་བྱ་སྦ། ། ཆུ་འགྲམ་འཐབ་སར་སྦ་ཞིང་བསྐྱལ། ། དེ་ནས་ཆུ་དང་མེ་ཡི་ཐབ། ། ཚེར་མ་འོ་མ་ཅན་གྱི་ཤིང་། ། དུར་ཁྲོད་ཤིང་དང་འབྲས་ཕུབ་ལ། ། དུར་ཁྲོད་གཏུམ་པོའི་མེ་སྦར་ཏེ། ། ལྷ་ནི་དམར་ནག་བསྐྱེད་པ་དང་། ། རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་བསྐྱེད་པ་ལ། ། མ་ཧེ་རྟ་དང་བྱ་རོག་འུག། རྨ་བྱ་སྦྲུལ་གྱི་ཤ་བསྲེག་བྱ། ། ཡི་གེ་བཅུ་པ་མིང་སྤེལ་བས། ། རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་རྣམས་ཀྱང་འབྱེད། ། དེ་ནས་དབང་དང་དགུག་པ་བསྟན། ། གུར་ཀུམ་གི་ཝང་སྲིན་ལག་ཁྲག། འཁོར་ལོ་བརྒྱད་དག་བྲི་བར་བྱ། ། ཐོད་པ་གཉིས་ལ་འཁོར་ལོ་བྲི། ། འཁོར་ལོ་དགུག་གཞུག་དྲིལ་ལ་གཞུག། གུར་ཀུམ་གི་ཝང་སྲིན་ལག་ཁྲག། ས་བདུན་སྦྲུས་ལ་བསྒྲུབ་བྱ་ཡི། ། སོར་མོ་བཅུ་དྲུག་གཟུགས་བརྙན་ལ། ། ཤ་ཁྲག་གི་ཝང་གུར་ཀུམ་གྱིས། ། གྲོ་གའི་འཁོར་ལོ་སྙིང་གར་གཞུག། མེ་ཏོག་སྤོས་ཕོར་དུས་གསུམ་མཆོད། ། ནུབ་ཏུ་ཕྱོགས་པས་རྩ་སྔགས་བཟླ། ། སེང་ལྡེང་མེ་ལ་ཐོད་པ་བསྲོ། ། བཅུ་པའི་སྙིང་པོ་ལས་སྦྱོར་བྱ། ། འགྱང་ན་དུར་ཁྲོད་རྫས་འཁོར་ལོ། ། གསད་པའི་འཁོར་ལོ་སྔགས་བྱེ་བ། ། རོ་བསྲེག་སོལ་བ་སྤྲ་ཚིལ་དང་། ། ཚ་བ་གསུམ་དང་རྫས་གཞན་ལ། །

Place the effigy of a low-caste Brahmin in a skull. On the seventh ground, [use] a buffalo and a horse. Hide the liṅga made of tree bark within the form. On the two feathers and the two bones, write the tenth mantra interspersed with the name. Bind the two feathers and insert them into the skin. Place it upon a nimba tree. Having prepared the target from the materials of the seventh ground, mount them upon a buffalo and a horse. Recite the tenth mantra with the ashes of datura and thorns. For the ritual application, hide the liṅga of the target. Bury and transport it to a riverbank or a place of conflict. Then, at a hearth of water and fire, using thorns, milky trees, cemetery wood, and grain husks, kindle the fierce fire of the charnel ground. Visualize the deity as dark red, and visualize Vajrabhairava. Burn the flesh of a buffalo, a horse, a crow, an owl, a peacock, and a snake. By interspersing the ten syllables with the name, even the Vajra-holders are separated. Next, the methods for magnetizing and summoning are taught. With saffron, gi-wang, and the blood of the ring finger, draw eight wheels. Draw the wheels on two skulls. Perform the summoning and absorption of the wheels, roll them up, and insert them. With saffron, gi-wang, and the blood of the ring finger, knead the seventh ground [clay] to make a sixteen-finger-sized image of the target. With flesh, blood, gi-wang, and saffron, insert the birch-bark wheel into the heart. Offer flowers and incense in three sessions. Facing west, recite the root mantra. Warm the skull over a khadira fire and perform the ritual application with the essence of the tenth [mantra]. If it is delayed, use the cemetery substances and the wheel. For the wheel of killing, use ten million mantras. Use charcoal from a cremation, beeswax, the three hot spices, and other substances.

བསྒྲུབ་བྱ་མཐོ་གང་ཁ་སོ་གཙིགས། ། འཁོར་ལོ་སྙིང་གར་བཅུག་བྱས་ལ། ། གཡོན་རྐྱང་མ་ཧེ་ཞལ་སྦྱར་བས། ། མནན་ལ་ཡི་གེ་བཅུ་པས་དགུག། སྦྱིན་སྲེག་ཐབ་ཁུང་ཟླ་གམ་དུ། ། ཙནྡན་དམར་པོ་གུར་ཀུམ་དང་། ། གི་ཝང་སྲིན་ལག་ཁྲག་གིས་བྱུག། སེང་ལྡེང་མེ་ལ་ལྷ་གཉིས་དམར། ། སྐེ་ཚེའི་གཟུགས་རྟེན་ཉ་དང་ཆང་། ། ཏིལ་དང་འབྲས་ཀྱི་ཚེར་མ་དུག། བདུད་རྩི་ལྔ་དང་ཁྲག་སྦྲུས་ལ། ། ནུབ་ཏུ་ཕྱོགས་པས་དུས་གསུམ་དུ། ། བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་ནི་ཞག་བདུན་བྱ། ། ཤ་ལྔ་རྣམ་སྣང་རྡོ་རྗེའི་ཆུ། ། ཆང་དང་བསྲེས་ན་རྒྱལ་པོ་སོགས། ། ཐམས་ཅད་དབང་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན། ། ཡི་གེ་བཅུ་པའི་སྦྱོར་བས་བྱ། ། རྒྱས་པར་འདོད་ལ་རྒྱས་པའི་ལས། ། སྒྲུབ་པ་པོ་ཡིས་འདི་ལྟར་བྱ། ། རྒྱལ་པོ་ཁྱིམ་བདག་རས་བླངས་ལ། ། གུར་(གུམ་,ཀུམ་)གི་ཝང་ཙནྡན་གྱིས། ། འཁོར་ལོ་བརྒྱངས་ལ་བྲི་བར་བྱ། ། སྲ་བ་གྲུ་བཞི་སེར་པོར་སྦ། ། སྲད་བུ་སེར་པོས་རྒྱ་གྲམ་དཀྲི། ། མཎྜལ་སེར་པོའི་སྟེང་དུ་གཞག། བྱང་དུ་ཕྱོགས་པས་བསམ་གཏན་སྔགས། ། རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་སྦྱོར་བས་བྱ། ། མེ་ཏོག་སེར་པོས་དུས་གསུམ་མཆོད། ། ཕྲ་མ་གཤིན་རྗེ་གཤེད་མཉམ་པའི། ། རྒྱས་པའི་ལས་ནི་གང་འདོད་པ། ། རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིས་འགྲུབ་པར་འགྱུར། ། སྦྱིན་སྲེག་རྒྱས་པའི་ཐབ་ཁུང་དུ། ། ཨུ་དུམྺཱ་རའི་ཤིང་ལ་མེ། ། སྤར་ལ་ལྷ་གཉིས་སེར་པོར་བསྐྱེད། ། ཏིལ་ནས་མར་དང་འབྲས་ཞོ་དག། བྱང་དུ་བལྟས་པས་སྟོང་དུ་བསྲེག། གང་འདོད་པ་དེ་རྒྱས་པར་འགྱུར། ། སྔགས་དང་མིང་དུ་བཅས་བསྲེགས་ན། ། གང་འདོད་རྒྱས་པར་འགྱུར་བའོ། ། ཞི་བའི་ལས་དག་འདི་ལྟར་བྱ། །

The object of the rite should be one span tall, with bared teeth. Having placed the wheel at the heart, one should press down with the left leg extended and the face of a buffalo joined. Summoning is performed with the ten-syllable mantra. For the fire offering, the hearth should be a crescent moon. It should be smeared with red sandalwood, saffron, bezoar, and the blood of the ring finger. With a fire of acacia wood, the two deities are visualized as red. Using a support in the form of mustard seeds, fish, beer, sesame, rice, thorns, and poison, mixed with the five nectars and blood, one should face west and perform the rite three times a day for seven days, one hundred and eight times each. If the five meats and the vajra-water of Vairocana are mixed with beer, kings and others will all be brought under one's power. This should be performed through the application of the ten-syllable mantra. For one who desires enrichment, the practitioner of enrichment should act as follows: take a cloth from the house of a king or a householder. With saffron, bezoar, and sandalwood, draw the wheel and expand it. Hide it in a firm, yellow, square container. Wrap it with a yellow cord in a crossed pattern and place it upon a yellow mandala. Facing north, perform the meditative concentration and mantra through the application of Vajrabhairava. Offer yellow flowers three times a day. Through the yoga of Yamāntaka, who is equal to the subtle [deity], whatever enrichment activity is desired will be accomplished by the yogi. In the hearth for the enrichment fire offering, kindle a fire with Udumbara wood. Generate the two deities as yellow. Facing north, burn sesame, barley, butter, rice, and curd a thousand times. Whatever is desired will be enriched. If one burns the mantra together with the name, whatever is desired will be enriched. The activities of pacification should be performed as follows:

སྟོང་དང་སྙིང་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་ལྡན། ། ཙནྡན་ཏིལ་དཀར་གུར་ཀུམ་དང་། ། གི་ཝང་གོ་རོ་ཙ་ན་ཡིས། ། འཁོར་ལོ་བརྒྱད་དང་ཡི་གེ་དགོད། ། སྲ་བ་ཟླུམ་པོ་དཀར་པོ་སྦ། ། སྲད་བུ་དཀར་པོས་དཀྲི་བྱས་ལ། ། མཎྜལ་དཀར་པོའི་སྟེང་བཞག་སྟེ། ། ཤར་དུ་ཕྱོགས་པས་ཞི་བས་བསྒྲུབ། ། མེ་ཏོག་དཀར་པོས་དུས་གསུམ་མཆོད། ། སྦྱིན་སྲེག་ཐབ་ཁུང་ཟླུམ་པོ་རུ། ། བ་ལ་ཤ་ལ་མེ་སྦར་ལ། ། མེ་ལྷ་རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་དཀར། ། བསྐྱེད་དང་དགུག་སོགས་ལེགས་པར་མཆོད། ། ཤར་དུ་ཁ་བལྟས་ཏིལ་དང་མར། ། སྦྲང་རྩི་འོ་མ་དཱུར་བ་དག། དུས་གསུམ་དག་ཏུ་ཞག་བདུན་བསྲེག། བདག་དང་གཞན་གྱི་བར་ཆད་ཞི། ། ལས་གཞན་ཀུན་དང་སྤོགས་པ་ནི། ། འཁོར་ལོའི་རྫས་དང་སྦྱོར་བས་དབྱེ། ། མན་ངག་བརྒྱུད་པ་བླ་མ་བསྟེན། ། རྫས་དང་དམ་ཚིག་ཏིང་འཛིན་གསལ། ། སྔགས་ལ་གུས་ན་འགྲུབ་པ་ལས། ། མ་གསང་གཞན་དུ་མི་འགྲུབ་པོ། ། ཐམས་ཅད་རྫས་དང་འཁོར་ལོ་དང་། ། བསམ་གཏན་སྔགས་ལ་བརྩོན་པ་དང་། ། བསྙེན་པ་བརྟུལ་ཞུགས་དཔའ་བ་དང་། ། བླ་མ་ལ་གུས་གསང་ན་འགྲུབ། ། དེ་ལས་གཞན་པས་མི་འགྲུབ་པས། ། རྒྱུད་ལྟར་སྣོད་བཏགས་འབད་པ་གསང་། ། མ་གསང་སྣོད་ངན་ལ་བཤད་པས། ། སློབ་དཔོན་འདི་དང་ཕྱི་མར་བརླག། རྒྱུད་དོན་བླ་མ་ལ་བརྟེན་ནས། ། མོས་པས་འདི་བྱས་མཁས་པས་བཀོད། ། སྒྲ་ནོར་དོན་ལོག་ཉེས་པ་རྣམས། ། རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་ཆོས་སྐྱོང་བཤགས། ། རྒྱུད་དང་གདམས་ངག་ལ་བརྟེན་ཏེ། ། འགྲོ་ལ་བསམས་ནས་སྒྲུབ་ཐབས་བྲིས། ། འདི་ལས་དགེ་བ་ཅི་ཐོབ་པས། ། བདག་གཞན་རྡོ་རྗེའི་སྐུ་ཐོབ་ཤོག།

Endowed with emptiness, compassion, and Bhairava, With sandalwood, white sesame, saffron, Gorocana, and bezoar, Arrange the eight-spoked wheel and the syllables. Enclose it in a firm, white, circular [case], Wrap it with white thread, And place it upon a white maṇḍala. Facing east, accomplish the pacifying rite. Offer white flowers at the three times of day. In a circular hearth for the fire offering, Kindle a fire of bālaśa wood. Generate the fire deity as white Vajrabhairava, And properly perform the summoning and offerings. Facing east, for seven days at the three times, Burn sesame, ghee, honey, milk, and dūrvā grass. Obstacles for oneself and others will be pacified. For all other activities and enhancements, Distinguish them by the substances and applications of the wheel. Rely on the guru of the oral lineage instructions. If the substances, samaya, and meditative absorption are clear, And one is devoted to the mantra, success will be achieved; If not kept secret, it will not be achieved otherwise. Success comes from diligence in all substances, the wheel, Meditative concentration, and mantra, Through the approach retreat, ascetic conduct, and heroism, And by being devoted to the guru and keeping it secret. Since it is not achieved by any other means, Exert yourself in keeping it secret according to the tantras, having examined the vessel. By explaining it to an unworthy vessel without secrecy, The master will be ruined in this and future lives. Relying on the guru for the meaning of the tantras, This was composed by the learned with devotion. Any errors in terminology, mistaken meanings, or faults, I confess before Vajrabhairava and the Dharma protectors. Relying on the tantras and oral instructions, I have written this sādhana out of concern for beings. By whatever virtue is gained from this, May I and others attain the Vajra Body.

དཔལ་རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་ཀྱི་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་རྡོ་རྗེ་འོད་ཅེས་བྱ་བ། སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་བཻ་རོ་ཙ་ན་རཀྵི་ཏས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ། ། ། ། མཁས་པ་ཆེན་པོ་བཻ་རོ་ཙ་ན་རཀྵི་ཏ་དེ་ཉིད་དང་། ལོ་ཙཱ་བ་གླན་དར་མ་མ་ཏིས་བསྒྱུར་ཅིང་ཞུས་ཏེ་གཏན་ལ་ཕབ་པ། ། ༄༅༅། ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཤྲཱི་བཛྲ་བྷཻ་ར་ཝ་བཛྲ་མཎྜ་ལ་པྲ་ཀ་བི་དྷི་ནཱ་མ། བོད་སྐད་དུ། དཔལ་རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཆོ་ག་གསལ་བ་ཞེས་བྱ་བ། དཔལ་རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་ཆེན་པོ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་དངོས་བདག་མེད། ། དུས་མཐའི་འོད་ལྟར་ལྷ་རྣམས་འབར། ། ཤེས་རབ་ཐབས་འདྲེས་གཉིས་སུ་མེད། ། རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་ཕྱག་འཚལ་ནས། ། དེ་ཉིད་ཐོབ་འདོད་རིགས་ཅན་ལ། ། དེ་ཡི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆོ་ག་བཤད། ། བརྒྱུད་པའི་རིམ་འོངས་མན་ངག་ཐོབ། ། རྒྱུད་སྡེ་ཤེས་ཤིང་ཆོ་ག་མཁས། ། དམ་ཚིག་ལ་གནས་བྱིན་རླབས་ཡོད། ། སྦྱིན་སོགས་སྙིང་རྗེ་སློབ་མ་འཛིན། ། གནོད་སྦྱིན་རིགས་འདུས་བསྟན་ལ་གུས། ། དེ་ནི་བཀའ་ཡང་སློབ་དཔོན་རིགས། ། གཟུང་བར་བྱ་བའི་སློབ་མ་ནི། ། དད་གུས་སྙིང་རྗེ་ཤེས་རབ་ཡོད། ། དགེ་སྡིག་རྣམ་སྨིན་འབྲས་བུ་ཤེས། ། སྡོམ་གནས་དུལ་ཤིང་ཁྲོ་བ་སྤངས། ། བརྟུལ་ཞུགས་དཔའ་ཕོད་སེམས་སྟོབས་བརྩོན། ། སེམས་གཅིག་དོན་མེད་བསྒྲུབ་པ་འདོད། ། ཟབ་དང་རྒྱ་ཆེ་འཛིན་ལ་གནས། ། དེ་ལས་གཞན་པ་འདིར་མི་གཟུང་། ། དུར་ཁྲོད་ལ་སོགས་དབེན་བསྡད་དེ། ། མཎྜལ་མཆོད་གཏོར་རྫས་བསགས་ལ། ། སྡོམ་དང་སྔགས་ཀྱིས་སློབ་མ་བསྲུང་། ། རྣལ་འབྱོར་བཞི་གནས་འབུམ་ཁྲི་སྟོང་། ། སྙིང་པོ་ལས་དང་རྩ་སྔགས་བཟླས། །

The Vajra Light: A Sādhana of Glorious Vajrabhairava, composed by the great master Vairocanarakṣita, is hereby complete. It was translated, edited, and finalized by the great scholar Vairocanarakṣita himself and the translator Glan Darma Mati. In the language of India: Śrīvajrabhairavavajramaṇḍalaprakavidhināma. In the language of Tibet: dPal rdo rje ’jigs byed kyi dkyil ’khor gyi cho ga gsal ba zhes bya ba. Homage to the glorious Great Vajrabhairava! Lacking any intrinsic nature, like the sky, The deities blaze like the light at the end of an aeon. To Vajrabhairava, the non-dual union of insight and method, I prostrate, and for those of the lineage who wish to attain that very state, I shall explain the ritual of his maṇḍala. One who has received the pith instructions of the successive lineage, Who knows the tantra classes and is skilled in the rituals, Who abides in the samaya and possesses blessings, Who practices generosity and compassion and accepts disciples, Who is of the yakṣa lineage, devoted to the teachings, And who is a master of the word—such a person is the master. As for the disciples to be accepted: They possess faith, devotion, compassion, and insight. They understand the ripening results of virtue and non-virtue, Abide in their vows, are disciplined, and have abandoned anger. They are courageous in their ascetic conduct, possess mental fortitude and diligence, And desire to accomplish the goal with a single-pointed mind. They abide in upholding the profound and the vast. Others than these should not be accepted here. Staying in a secluded place such as a charnel ground, Having gathered the maṇḍala, offerings, and torma substances, One should protect the disciples with vows and mantras. Abiding in the four yogas, one should recite the essence, The activity, and the root mantras one hundred thousand, ten thousand, or a thousand times.

ཆོས་སྐྱོང་བསྙེན་པ་རྟགས་མཚན་གྲངས། ། བསྙེན་པ་གྲུབ་ནས་སྟ་གོན་ཏེ། ། དབྱིབས་སྔགས་ཆོས་དང་ལྡན་པ་ཡིས། ། ཕྱོགས་དང་དབྱིབས་དང་ཁ་དོག་ལ། ། བཙལ་དང་བརྟག་པ་དག་ཏུ་བྱ། ། དཀར་དང་ཟླུམ་དང་ཤར་ལ་སོགས། ། འབོལ་སྣུམ་གྱོང་དང་ཡང་བ་ཡིས། ། རྙེད་ལེགས་སླང་དང་དབྲོག་པར་བྱ། ། ཡང་ན་རིན་གྱིས་ཉོ་ཡང་རུང་། ། ལྷ་མོ་དབང་གསོལ་རྣལ་འབྱོར་བཞིས། ། སྟོང་ཉིད་དྲ་གུར་རྡོ་རྗེའི་གདན། ། ཨོཾ་བྷཱུ་ཁཾ་གིས་ཆོས་ཉིད་མཁའ། ། ཧཱུཾ་ལཾ་ཧཱུཾ་སོགས་འབྱུང་བའི་རིམ། ། བཛྲ་མེ་དེའི་སྔགས་བརྗོད་ཅིང་། ། རཀྵ་རཀྵས་རྡོ་རྗེས་བསྲུང་། ། ས་རོ་དབྱུང་ཞིང་སྦྱང་བར་བྱ། ། སྐྱོབ་པ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། ། ས་དང་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་དང་། ། སྤྱོད་པའི་ཚུལ་དང་ཁྱད་པར་ནི། ། ལྷ་མོ་ཁྱོད་ནི་དབང་དུ་གྱུར། ། བརྗོད་ལ་ལྷ་མོ་མཁའ་ལ་བཏེག། བདུད་རྩི་ཁྲག་ཆེན་པ་ཡི་དྲི། ། སོར་བཞི་མཐོ་གང་གྲུ་བཞིར་བརྩིགས། ། སློབ་དཔོན་ཁྲུས་བྱས་དྲི་ཞིམ་དང་། ། བདུད་རྩི་ལྔས་བྱུག་དུར་ཁྲོད་ཀྱི། ། ཕྱག་རྒྱ་ལྔས་བརྒྱན་ཅོད་པན་དང་། ། སྟོད་སྨད་གོས་ལྡན་གདན་ལ་བསྡད། ། རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་སྙིང་རྗེས་བཟུང་། ། འགྲོ་བ་བསྒྲལ་ཕྱིར་དཀྱིལ་འཁོར་འཇུག། རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོས་གནས་པ་ལ། ། དྲིས་བརྒྱན་རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་འཛིན། ། སློབ་མ་བཞི་ཡིས་གསོལ་བ་གདབ། ། འགྲོ་ཀུན་གཏི་མུག་མནན་མཐོང་ནས། ། འགྲོ་བའི་གཏི་མུག་བསལ་བའི་ཕྱིར། ། བཅོམ་ལྡན་གཏི་མུག་གཤེད་དུ་བྱོན། ། གཏི་མུག་འཇིགས་བྱེད་ཕྱག་འཚལ་བཞེངས། ། འགྲོ་ཀུན་ང་རྒྱལ་གྱིས་མནན་གྱིས། ། འགྲོ་ཀུན་ང་རྒྱལ་ཞི་བྱའི་ཕྱིར། །

Regarding the signs and numbers for the approach retreat of the Dharma Protector: once the approach is completed, the preparatory rites are performed. With the maṇḍala possessing the correct shape, mantra, and dharma, one should search for and examine the site in terms of its direction, shape, and color. Whether it is white, circular, or oriented toward the east and so forth, and whether the soil is soft, oily, hard, or light—one should acquire it well, whether by purchase, by begging, or by taking it away. Alternatively, it is also appropriate to buy it for a price. Through the four yogas, the goddess is requested to grant permission. Within the tent of emptiness and the vajra seat, the space of the nature of phenomena (dharmatā) is established with "Oṃ bhūḥ khaṃ." The sequence of the elements is established with "Hūṃ laṃ hūṃ" and so forth. Reciting the mantra "Vajra me," one protects with "Rakṣa rakṣa" using the vajra. The remains of the earth are removed and the site is purified. "O Goddess, you have attained mastery over the stages and perfections of all the Buddhas, the Protectors, as well as the modes of conduct and their distinctions." Having spoken thus, the goddess is lifted into the sky. A square altar, four finger-widths high and one span in height, is constructed and smeared with nectar, great blood, and fragrant scents. The master, having bathed, anoints himself with the five nectars and the five fragrances. Adorned with the five cemetery mudrās, a crown, and upper and lower garments, he sits upon the seat. Holding the vajra and bell with compassion, he enters the maṇḍala to liberate wandering beings. While abiding in the great yoga, he holds the vajra and bell adorned with fragrance. The four disciples then offer this supplication: "Seeing that all beings are oppressed by ignorance, in order to dispel the ignorance of wandering beings, O Blessed One, come as the Slayer of Ignorance! Arise, O Yamāntaka, the Terrifier of Ignorance! Since all beings are oppressed by pride, in order to pacify the pride of all beings..."

བཅོམ་ལྡན་ཕྲ་མ་གཤེད་དུ་བྱོན། ། ཕྲ་མ་འཇིགས་བྱེད་ཕྱག་འཚལ་བཞེངས། ། འགྲོ་ཀུན་འདོད་ཆགས་གཟིར་གཟིགས་ནས། ། བཅོམ་ལྡན་འདོད་ཆགས་གཤེད་དུ་བྱོན། ། འགྲོ་བའི་འདོད་ཆགས་སྦྱང་བའི་ཕྱིར། ། འདོད་ཆགས་འཇིགས་བྱེད་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། འགྲོ་ཀུན་ཕྲག་དོག་བཅིངས་མཐོང་ནས། ། འགྲོ་བའི་ཕྲག་དོག་བསྒྲལ་བའི་ཕྱིར། ། བཅོམ་ལྡན་ཕྲག་དོག་གཤེད་དུ་མཛད། ། ཕྲག་དོག་འཇིགས་བྱེད་ཕྱག་འཚལ་བཞེངས། ། འགྲོ་ཀུན་ཞེ་སྡང་གིས་གཟིར་གཟིགས། ། འགྲོ་བའི་ཞེ་སྡང་སྦྱང་བའི་ཕྱིར། ། བཅོམ་ལྡན་ཞེ་སྡང་གཤེད་དུ་སྤྲུལ། ། ཞེ་སྡང་འཇིགས་མཛད་ཕྱག་འཚལ་བཞེངས། ། རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་དཀྱིལ་འཁོར་ནི། ། དཀྱིལ་འཁོར་ཀུན་གྱི་མངོན་གྱུར་པ། ། སྡིག་པ་ཐམས་ཅད་ཉམས་བྱེད་ཅིང་། ། འདོད་པ་ཀུན་འབྱུང་མགོན་པོར་བྲི། ། གསོལ་བའི་སྒྲ་དེ་བྲག་ཅ་ལྟར། ། གསལ་ནས་ཆོས་ཉིད་དག་ལ་བཞེངས། ། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་འགྲོ་བ་ཀུན། ། དུག་ལྔའི་གནས་ནས་བསྒྲལ་བསམས་ལ། ། ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་བཛྲ་ཨུཏྟིཥྠ། ། བརྗོད་ལ་རྡོ་རྗེ་གསོར་བས་བཞེངས། ། ཊ་དང་མ་ལས་རྡོ་རྗེའི་སྤྱན། ། གཡས་དང་གཡོན་གྱིས་ཁམས་གསུམ་བལྟ། ། སངས་རྒྱས་ཀུན་བསྐུལ་བགེགས་བསྐྲད་བསམ། ། རྐང་ལས་ཧཱུཾ་འོད་རྡོ་རྗེའི་ས། ། རྡོ་རྗེ་འཁོར་ལོ་རིན་ཆེན་པད། ། རལ་གྲི་ར་བ་གཡས་བརྐྱང་སོགས། ། གར་དང་བཅས་པས་ལན་གསུམ་དུ། ། དཀྱིལ་འཁོར་བསྐོར་ལ་བསྲུང་བ་བྱ། ། ཧཱུཾ་ང་ནི་དཔལ་ལྡན་སྙིང་རྗེའི་སྟོབས། ། སྲུང་བའི་འཁོར་ལོ་རབ་སྦྱོར་བྱེད། ། ཉོན་ཅིག་བགེགས་རྣམས་ཀུན་ཉོན་ཅིག། ལུས་ངག་ཡིད་ལ་གནོད་པ་ཀུན། ། ལྷ་ཀླུ་གནོད་སྦྱིན་ལ་སོགས་ཁྱེད། །

Bhagavān, you have come as the Slayer of Slander; Homage to the terrifying Slayer of Slander, arise! Seeing all beings tormented by desire, Bhagavān, you have come as the Slayer of Desire; To purify the desire of wandering beings, Homage to the terrifying Slayer of Desire! Seeing all beings bound by envy, To liberate the envy of wandering beings, Bhagavān, you act as the Slayer of Envy; Homage to the terrifying Slayer of Envy, arise! Seeing all beings tormented by hatred, To purify the hatred of wandering beings, Bhagavān, you emanate as the Slayer of Hatred; Homage to the terrifying Slayer of Hatred, arise! The maṇḍala of Vajrabhairava Is the manifest of all maṇḍalas; It destroys all misdeeds And should be drawn as the Protector from whom all desires arise. That sound of the prayer, like an echo, Having become clear, arise in the purity of the nature of phenomena. With great compassion, thinking to liberate All beings from the state of the five poisons, Recite: HŪṂ HŪṂ VAJRA UTTIṢṬHA. By brandishing the vajra, arise! From ṬA and MA, the vajra eyes Look upon the three realms with the right and left. Imagine summoning all Buddhas and expelling obstructors. From the feet, light rays of HŪṂ become a vajra ground, A vajra, wheel, jewel, lotus, and sword fence, With the right leg extended and so forth; Accompanied by dance, circle the maṇḍala three times And perform the protection. HŪṂ! I am the glorious power of compassion, I thoroughly apply the protection wheel. Listen! All you obstructors, listen! All harm to body, speech, and mind— You gods, nāgas, yakṣas, and so forth, listen!

དེ་རིང་གཞན་དུ་འགྲོ་བར་གྱིས། ། གལ་ཏེ་མི་འགྲོ་འདུག་གྱུར་ན། ། རྡོ་རྗེ་འབར་བའི་ལུས་ལྡན་པའི། ། རྡོ་རྗེ་འདི་ཡིས་བགེགས་བྱེད་ཀུན། ། ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་དགས་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་གནོད་མཛེས་སྔགས་ཀྱིས་བསྲུང་། ། གྷ་གྷཱ་ཏ་ཡིས་ཕུར་པས་གདབ། ། མཆོད་དང་གཏོར་མས་ཁྲོ་བོ་མཆོད། ། བདག་དང་སློབ་མ་བསྲུང་བར་གསོལ། ། ལྷ་མོ་དམིགས་ནས་མཆོད་པས་མཆོད། ། སྐྱོབ་པ་ཤཱཀྱ་སེང་གེ་ཡིས། ། དྲག་པོ་ཆེན་པོ་བདུད་ཀྱི་སྡེ། ། སྟོབས་ཆེན་དག་ཀྱང་དེ་ལྟར་བཅོམ། ། དེ་ལྟར་བདག་གིས་བདུད་ལས་ནི། ། རྒྱལ་བར་བྱས་ཏེ་དཀྱིལ་འཁོར་བྲི། ། ལྷ་མོ་ཁྱོད་ཀྱིས་དབང་མཛོད་ཅིག། ལྷ་མོ་སླར་ཐིམ་ས་སྟ་གོན། ། དེ་ནས་ལྷ་གནས་བདུད་རྩིའི་དྲིས། ། ཐིག་ལེ་མེ་ཏོག་ཚོམ་བུ་བྱ། ། ལྷ་བསྐྱེད་དགུག་གཞུག་བཅིང་དགྱེས་ལ། ། ཕྱི་ནང་གསང་བའི་མཆོད་པ་དང་། ། བསྟོད་དང་སྙིང་པོ་ཅི་ནུས་པས། ། མཉེས་པར་བྱས་ལ་གསོལ་བ་གདབ། ། པུས་མོའི་ལྷ་ང་པདྨ་ལ། ། གཡས་བཙུགས་གཡས་པས་སྤོས་ཐོགས་ཏེ། ། བཅོམ་ལྡན་གཤིན་རྗེ་འཇིགས་རྡོ་རྗེ། ། རིག་པའི་རྒྱལ་པོ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། སློབ་མ་རྣམས་ལ་བརྩེ་ཕྱིར་དང་། ། བཅོམ་ལྡན་ཁྱེད་ལ་མཆོད་པའི་ཕྱིར། ། དཀྱིལ་འཁོར་སྙིང་རྗེའི་བདག་ཉིད་ཅན། ། མགོན་པོ་བདག་ནི་འདྲི་བགྱིད་ཅིང་། ། བདག་ཉིད་ཁྱེད་ལ་གུས་པས་མཆོད། ། བཅོམ་ལྡན་བཀའ་དྲིན་གནང་བར་འོས། ། འཁོར་ལོ་འགྲོ་བའི་དོན་མཛད་པའི། ། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་བདག་ལ་དགོངས། ། འབྲས་གནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་། ། གཞན་ཡང་སྔགས་ལ་གནས་པའི་ལྷ། ། འཇིག་རྟེན་སྐྱོང་བའི་འབྱུང་པོ་རྣམས། །

"Go elsewhere today! If you do not go but remain, then with this vajra, which possesses a body of blazing vajras, I shall crush all obstructors in their body, speech, and mind. Then, protect with the mantra of Sumbharāja; strike with the kīla using the gha ghaṭaya mantra. Offer to the wrathful deities with offerings and torma. Request: 'Protect me and the disciples!' Visualizing the goddess, offer her worship. Just as the Protector Śākyasiṃha conquered the great and powerful hosts of Māra, so shall I conquer the Māras and draw the maṇḍala. Goddess, please grant your permission!" The goddess dissolves back, and the site is prepared. Then, at the deity's location, apply drops of nectar and fragrance, and arrange heaps of flowers. Generate the deity, perform the summoning, entering, binding, and pleasing. With outer, inner, and secret offerings, praises, and the essence mantra as much as possible, please the deity and make the request. With the right knee on the lotus, holding incense in the right hand, pray: "Homage to the Bhagavān Yamāntaka, the Vajra King of Knowledge! Out of compassion for the disciples and to make offerings to you, Bhagavān, I, the protector, shall draw the maṇḍala, the embodiment of compassion. I worship you with devotion. Bhagavān, it is right that you grant your grace. All Buddhas who act for the benefit of beings in the wheel, Bodhisattvas dwelling in the fruit, and other deities abiding in mantra, as well as the spirits who protect the world—"

སངས་རྒྱས་བསྟན་ལ་དགའ་བ་ཡི། ། རྡོ་རྗེ་མིག་དང་ལྡན་པ་རྣམས། ། དེ་རིང་རྡོ་རྗེ་འཛིན་མིན་བདག། རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་དཀྱིལ་འཁོར་འདི། ། འགྲོ་ལ་ཕན་ཕྱིར་བྲི་བར་བྱེད། ། ཇི་ལྟར་ནུས་པའི་ཉེར་སྤྱོད་ཀྱིས། ། རྗེས་སུ་བརྩེ་ཕྱིར་ཉེ་བར་གསོལ། ། བདག་དང་སློབ་མར་བཅས་པ་དང་། ། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ནི་གྲོགས་ཀུན་ལ། ། བསྲུང་དང་ཉེ་བར་སྐྱོབ་པ་ནི། ། ཁྱེད་ཀྱིས་བྱ་བར་འོས་ལགས་སོ། ། དེ་ལྟར་ལན་གསུམ་བརྗོད་པ་ནི། ། དཀྱིལ་འཁོར་སྟ་གོན་མཁའ་ལ་བཏེག། དེ་ནས་ནག་པོ་ནོག་རྩབ་སྤངས། ། གསེར་སོགས་རིན་ཆེན་ས་ཡང་རུང་། ། ལྟོ་ཡངས་མགྲིན་རིང་མཆུ་འཕྱང་བ། ། བཅོ་བརྒྱད་རང་རང་མཚན་མས་གདབ། ། རིན་ཆེན་ལྔ་དང་སྨན་ལྔ་དང་། ། ཙུ་ཏའི་ཁ་རྒྱས་གོས་ཀྱིས་དཀྲི། ། ལྷ་བསྐྱེད་དགུག་གཞུག་མཆོད་བསྟོད་བཟླ། ། ཞུ་བ་བདུད་རྩིའི་ཆུ་ཡིས་དགང་། ། མེ་ཏོག་ཕྲེང་བ་ཨརྒྷའི་སྣོད། ། རྡོ་རྗེ་དང་བཅས་ཀུ་ཤའི་གདན། ། ལྷ་གནས་དག་གམ་རིམ་པས་གཞག། སྐབས་དེར་རུང་བའི་སློབ་མ་དག། ཁྲུས་དང་མཎྜལ་མཆོད་པ་དག། མེ་ཏོག་ལས་བཟུང་གུས་པས་ནི། ། དཀྱིལ་འཁོར་ཕྱི་སྒོར་བསྡད་པར་བྱ། ། དངོས་གྲུབ་འདོད་པས་དད་པ་ཡིས། ། འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ལ་དམིགས་ཏེ། ། རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་བསྒྲུབ་པར་བྱ། ། འཇིག་རྟེན་འདི་དམིགས་མཆོག་མི་འགྲུབ། ། དེ་ལྟར་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་ནས་ནི། ། དད་པ་བསྐྱེད་པའི་སློབ་མ་ལ། ། ཆོ་ག་ཇི་བཞིན་སེམས་བསྐྱེད་ཅིང་། ། ཚིག་འདི་དག་གིས་ལན་གསུམ་བརླབ། ། དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་སྐྱབས་སུ་མཆི། ། སྡིག་པ་མི་དགེ་སོ་སོར་བཤགས། །

Those who delight in the Buddha’s teaching, Possessing the vajra eye, Today I, a non-vajra-holder, Shall draw this maṇḍala of Vajrabhairava For the benefit of wandering beings. With whatever offerings I am able, Please approach out of compassion. For myself, the disciples, And all the companions of the maṇḍala, It is fitting that you provide Protection and close guardianship. Reciting this three times, the maṇḍala is raised into the sky as a preliminary. Then, using a vessel free of black stains or impurities—made of gold or other precious materials, or even earth—wide-bellied, long-necked, and with a hanging lip, mark it with the eighteen respective signs. Wrap it with cloth and a cūta fruit, generate the deity, perform the summoning and absorption, offer worship and praise, and recite the mantra. Fill it with the water of nectar. Place a flower garland, the argha vessel, the vajra, and a kuśa grass seat in their respective deity locations or in sequence. At that time, the suitable disciples, having performed the ablution, the maṇḍala offering, and the flower offering, should remain respectfully at the outer door of the maṇḍala. Desiring accomplishment, with faith and focusing on the world beyond, they should practice the realization of Vajrabhairava. Focusing on this world, the supreme accomplishment will not be achieved. Having thus inspired enthusiasm, for the disciples who have generated faith, generate the bodhicitta according to the ritual and consecrate them three times with these words: "I prostrate to the Three Jewels. I take refuge in the Three Jewels. I individually confess all non-virtuous sins."

འགྲོ་སོགས་དགེ་ལ་རྗེས་ཡི་རང་། ། སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་ཡིད་ཀྱིས་གཟུང་། ། བྱང་ཆུབ་མཆོག་གི་སེམས་ནི་བསྐྱེད་པར་བགྱི། ། སེམས་ཅན་མ་ལུས་བདག་གིས་མགྲོན་དུ་གཉེར། ། བྱང་ཆུབ་སྤྱོད་མཆོག་ཡིད་འོང་སྤྱད་པར་བགྱི། ། འགྲོ་ལ་ཕན་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་འགྲུབ་པར་ཤོག། འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་བདག་གིས་བསྒྲལ། ། དེ་ནས་གུས་པས་སློབ་དཔོན་ལ། ། ཚིག་འདིས་ལན་གསུམ་གསོལ་བ་གདབ། ། དཔའ་ཆེན་ཁྱོད་བདག་སྟོན་པ་པོ། ། སློབ་དཔོན་ཁྱེད་ནི་དགོངས་སུ་གསོལ། ། བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོའི་ཚུལ་བསྟན་པའི། ། དམ་ཚིག་དེ་ཉིད་བདག་ལ་གསོལ། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་བདག་ལ་གསོལ། ། སངས་རྒྱས་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ཏེ། ། མཆོག་གསུམ་པོ་ཡང་བདག་ལ་གསོལ། ། ཐར་པ་ཆེན་པོའི་གྲོང་མཆོག་ཏུ། ། མགོན་པོ་བདག་ཉིད་འཇུག་པར་བྱ། ། བུ་ཚུར་ཤོག་ཅིག་ཐེག་ཆེན་ལ། ། སྔགས་སྤྱོད་པ་ཡི་མཆོག་འདི་ནི། ། ཁྱོད་ལ་ཡང་དག་བཤད་པར་བྱ། ། ཁྱོད་ནི་ཐེག་ཆེན་སྣོད་ཡིན་ནོ། ། དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀུན། ། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་ཅན། ། རྡོ་རྗེ་གསང་སྔགས་མཐུ་ཡིས་ནི། ། ཡེ་ཤེས་མཉམ་མེད་ཡང་དག་མཉེས། ། ཤཱཀྱ་སེང་གེ་སོགས་མཆོག་གིས། ། གསང་སྔགས་མཉམ་མེད་མཐུ་ཡིས་ནི། ། འཇིགས་པ་ཆེན་པོ་བདུད་ཀྱི་སྡེ། ། སྟོབས་ཆེན་དག་ཀྱང་དེས་བཅོམ་ནས། ། འཇིག་རྟེན་རྗེས་སུ་གཤེགས་ནས་ཀྱང་། ། འཁོར་ལོ་བསྐོར་ནས་མྱ་ངན་འདས། ། དེ་བས་ཀུན་མཁྱེན་ཐོབ་བྱའི་ཕྱིར། ། བུ་ཡིས་བློ་གྲོས་འདི་གྱིས་ཤིག། དེ་དོན་བཤད་ནས་མཁའ་གསང་ནས། ། བྱིན་རླབས་དབྱུང་བ་རྣམ་སྣང་དམིགས། ། གནས་གསུམ་བྱིན་རླབས་མཆོད་པ་བྱ། །

Rejoice in the virtue of beings and so forth; Hold the awakening of the buddhas in your mind. I shall generate the supreme mind of awakening; I shall invite all sentient beings without exception as my guests. I shall practice the delightful, supreme conduct of awakening; May I achieve buddhahood for the sake of the world. I shall liberate all wandering beings. Then, with devotion, make this request to the master three times: "O Great Hero, you are my teacher; Master, please attend to me. Grant me the very samaya That reveals the way of great awakening. Grant me the mind of awakening; Grant me the Three Jewels— The Buddha, the Dharma, and the Sangha. O Protector, may I enter The supreme city of great liberation." "Come here, child, to the Mahāyāna. This supreme practice of mantra I shall explain to you correctly. You are a vessel for the Mahāyāna. All the buddhas of the three times, Possessing the vajra of body, speech, and mind, Through the power of the secret vajra mantra, Perfectly pleased by peerless wisdom. Through the power of the peerless secret mantra, Śākyasiṃha and the other supreme ones Defeated even the great forces Of the terrifying hosts of Māra. Having followed the ways of the world, They turned the wheel and passed into nirvāṇa. Therefore, my child, apply your intellect To attain omniscience." Having explained that meaning, from the secret space, Evoke the blessings and visualize Vairocana. Perform the blessing of the three places and the offerings.

གསང་སྔགས་མཆོག་ཏུ་དེར་སེམས་བསྐྱེད། ། ཇི་ལྟར་དུས་གསུམ་མགོན་པོ་རྣམས། ། བྱང་ཆུབ་ཏུ་ནི་ངེས་མཛད་པ། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་བླ་ན་མེད། ། དམ་པ་བདག་གིས་བསྐྱེད་པར་བགྱི། ། སངས་རྒྱས་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ཏེ། ། མཆོག་གསུམ་པོ་ལ་སྐྱབས་སུ་འཆི། ། རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་ཕྱག་རྒྱ་ཡང་། ། གསུམ་བདག་ཉིད་དུ་གཟུང་བར་བགྱི། ། སློབ་དཔོན་དག་ཀྱང་གཟུང་བར་བགྱི། ། རིན་ཆེན་རིགས་མཆོག་ཆེན་པོ་ལ། ། ཉིན་རེ་བཞིན་ནམ་དུས་དྲུག་ཏུ། ། ཆོས་དང་ཟང་ཟིང་མི་འཇིགས་བྱམས། ། སྦྱིན་པ་རྣམ་བཞི་རྟག་ཏུ་སྦྱིན། ། བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོའི་ཚུལ་བསྟན་པའི། ། པདྨའི་རིགས་མཆོག་ཆེན་པོ་ལ། ། ཕྱི་ནང་གསང་བའི་ཐེག་པ་གསུམ། ། དམ་པའི་ཆོས་ཀྱང་མ་ལུས་བཟུང་། ། ལས་ཀྱི་རིགས་མཆོག་ཆེན་པོ་ལ། ། སྡོམ་པ་ཐམས་ཅད་ལྡན་པར་ནི། ། ཡང་དག་ཉིད་དུ་གནས་པར་བགྱི། ། མཆོད་པའི་ལས་ཀྱང་ཅི་ནུས་བགྱི། ། སྡོམ་པ་ཡི་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། ། དགེ་བའི་ཆོས་ནི་བསྡུ་བ་དང་། ། སེམས་ཅན་དོན་བྱའི་ཚུལ་ཁྲིམས་གསུམ། ། དེ་ནས་བདག་གིས་གཟུང་བར་བགྱི། ། སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་དོན་གྱི་ཕྱིར། ། བདག་གིས་སྡོམ་པ་མ་ལུས་བཟུང་། ། མ་གྲོལ་བ་རྣམས་དགྲོལ་བར་བགྱི། ། མ་བསྒྲལ་བ་རྣམས་བསྒྲལ་བར་བགྱི། ། དབུགས་མ་ཕྱིན་པ་དབུགས་དབྱུང་ཞིང་། ། སེམས་ཅན་མྱ་ངན་འདས་ལ་དགོད། ། སྐྱོན་སྤངས་རྩེ་མོ་ཆ་ལས་བྱུང་། ། བཅུ་གཉིས་སོར་བཅས་མེ་ཏོག་བཅས། ། བ་ཡི་པགས་པ་ཙམ་གྱིས་བྱུག། ཤར་བལྟས་དོར་ལ་ཞི་སོགས་བརྟག། ངག་གི་ཉེས་པ་སྦྱང་བའི་ཕྱིར། ། དྲི་ཆུས་སྐྱོར་ཆུ་སྦྱིན་པར་བྱ། །

Generate the mind of awakening there in the supreme Secret Mantra: Just as the Protectors of the three times Have firmly resolved upon awakening, I shall generate the unsurpassed, Sacred mind of awakening. In the Buddha, the Dharma, and the Sangha, I take refuge in the Three Jewels. The vajra, the bell, and the mudrā— I shall uphold these three as my very self. I shall also uphold the masters. In the great, supreme Jewel family, Day by day, or at the six times, I shall constantly bestow the four kinds of gifts: The Dharma, material goods, fearlessness, and loving-kindness. In the great, supreme Lotus family, Which demonstrates the way of great awakening, I shall uphold the sublime Dharma without exception, Including the three vehicles: outer, inner, and secret. In the great, supreme Action family, I shall abide in the state of perfect reality, Possessing all the vows, And perform acts of offering to the best of my ability. The ethics of the vow, The ethics of gathering virtuous qualities, And the ethics of acting for the benefit of sentient beings— These three, I shall henceforth uphold. For the sake of all sentient beings, I have taken all the vows without exception. I shall liberate those not liberated, I shall release those not released, I shall give breath to those who have not found breath, And I shall establish all beings in nirvāṇa. Arising from the tip of a flawless blade, Twelve finger-widths long and adorned with flowers, Smeared with a coating as thin as a cow’s hide, Cast it facing east and examine it for signs of pacification and so forth. To purify the faults of speech, One should offer a mouthful of water mixed with fragrant urine.

ཨོཾ་ཧྲཱིཿབི་ཤུདྡྷ་སརྦ་དྷརྨཱཿཔཱ་པཱ་ནི་ཙ་སྱ་བི་ཤོ་དྷ་ཡ་སརྦ་བི་ཀལྤཱ་ན་ཨ་པ་ན་ཡ་ཧཱུཾ། ལས་དང་རྩ་བའི་སྔགས་བརྗོད་པའི། ། ཀུ་ཤ་སྔས་དང་སྟན་དུ་སྦྱིན། ། ལུས་ཚད་གསུམ་སྒྲིལ་ལས་སྔགས་ཀྱིས། ། མདུད་པ་ལྷ་དང་བསྲུང་བ་གདགས། ། བར་ཆད་སྡིག་པ་ཞི་བྱའི་ཕྱིར། ། ཞི་བའམ་མན་ངག་སྦྱིན་སྲེག་བྱ། ། དེ་ནས་སྤྲོ་བའི་ཆོས་བཤད་བྱ། ། གཏོར་མ་བཏང་ཞིང་མཆོད་བསྟོད་བཟླ། ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་འཇིག་རྟེན་དུ། ། འབྱུང་འགྱུར་ཡང་ནི་མི་འབྱུང་སྲིད། ། ཨུ་དུམྺཱ་རའི་མེ་ཏོག་བཞིན། ། བརྒྱ་ལམ་ནའམ་རེས་འགའ་འབྱུང་། ། གསང་སྔགས་སྤྱོད་པའི་མཆོག་འདི་ནི། ། དེ་བས་ཀྱང་ནི་རྙེད་པར་དཀའ། ། གང་ཕྱིར་སེམས་ཅན་མཉམ་མེད་དོན། ། བླ་ན་མེད་པ་བྱེད་པར་ནུས། ། བསྐལ་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་རུ། ། གང་གིས་མཚམས་མེད་སྡིག་བྱས་པ། ། དཀྱིལ་འཁོར་འདི་འདྲ་མཐོང་བ་ཡིས། ། སྡིག་པ་ཐམས་ཅད་ཟད་པར་བྱེད། ། གྲགས་པ་མཐའ་ཡས་སྔགས་སྤྱོད་པའི། ། ཚུལ་ལ་གནས་ན་སྨོས་ཅི་དགོས། ། སྐྱོབ་པའི་གསང་སྔགས་བཟླས་ན་ནི། ། གོ་འཕང་བླ་ན་མེད་པར་འགྱུར། ། གང་གིས་སྔགས་སྤྱོད་མཆོག་འདི་ལ། ། བློ་གྲོས་ཤིན་ཏུ་དྲི་མེད་ན། ། སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བ་ཡི། ། ངན་འགྲོ་ཐམས་ཅད་འདིས་སྤོང་ངོ་། ། བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་ཁྱེད་རྣམས་ཀྱིས། ། རྙེད་པ་མཉམ་མེད་དེ་རིང་རྙེད། ། གང་ཕྱིར་རྒྱལ་བ་སྲས་བཅས་ཀྱིས། ། བསྟན་པ་འདི་ལ་ཁྱེད་རྣམས་བསྲུང་། ། ཐེག་མཆོག་འདིར་ནི་ཁྱེད་རྣམས་ཀུན། ། ལེགས་པ་ཉིད་དུ་འགྲོ་བར་འགྱུར། ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཆེར་འབྱུང་བ། ། ལས་མཆོག་འདི་ནི་དཔལ་དང་ལྡན། །

OṂ HRĪḤ VIŚUDDHA SARVA DHARMĀḤ PĀPĀNI CA SYA VIŚODHAYA SARVA VIKALPĀN APANAYA HŪṂ. Reciting the activity and root mantras, provide kuśa grass for the pillow and the seat. Twist three lengths of kuśa to the size of the body, and with the activity mantra, tie knots to serve as divine protection. To pacify obstacles and misdeeds, perform a peaceful fire offering or apply the pith instructions. Then, give a discourse to inspire joy. Offer the torma, and perform the offerings, praises, and recitations. An omniscient one may appear in the world, or perhaps not appear at all. Like the udumbara flower, they appear only once in a great while. This supreme practice of the secret mantra is even more difficult to find than that. For it is capable of accomplishing the peerless benefit of sentient beings. Even those who have committed the five crimes of immediate retribution over immeasurable eons, By seeing a maṇḍala such as this, all their misdeeds will be exhausted. What need is there to mention those who abide in the way of the mantra practice of infinite renown? If one recites the secret mantra of the Protector, one will attain the unsurpassed state. Whoever possesses a mind that is utterly stainless regarding this supreme mantra practice, Will abandon all the lower realms, the source of all suffering. You great beings have today found an incomparable gain. For you are protected in this teaching by the Victors and their heirs. In this supreme vehicle, you all will proceed toward excellence. This glorious and supreme activity is the great emergence of the Mahāyāna.

ཁྱེད་རྣམས་འདི་རུ་འགྲོ་བཞིན་པར། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར། ། དེ་ནས་སློབ་མ་སེམས་སྤྲོ་བས། ། མཎྜལ་མེ་ཏོག་ལེགས་སུ་དབུལ། ། འདོད་པས་སེང་གེ་བཞིན་དུ་ཉལ། ། ལས་སྔགས་བཟླས་ཤིང་བླ་མས་བསྲུང་། ། ནམ་ལངས་ཁྲུས་དང་མཎྜལ་བྱ། ། རྨི་ལམ་བཟླ་ཞིང་ངན་ན་བཟློག། དེ་ནས་ཁ་དོག་ལྔ་ལྡན་པའི། ། ཐིག་སྐུད་གསར་པ་ཉི་ཤུའི་ཆ། ། ཉིས་འགྱུར་ཞེ་སྡང་རྡོ་རྗེ་དང་། ། གཏི་མུག་གཤེད་དུ་དམིགས་པས་བསྒྲིལ། ། འབར་བའི་ལྟ་སྟངས་ལྕགས་ཀྱུ་དང་། ། ཡིད་ཀྱིས་རིགས་ལྔ་གཞུག་པར་བྱ། ། ཨོཾ་དཱིཔྟ་དྲྀཥྚི་ཨཾ་ཀུ་ཤི་ཛཿམཆོད་ལ་གསོལ་བ་གདབ་པར་བྱ། ། ཨོཾ་ཨཱཿཔྲ་ཡཙྪ་མོ་ཧ་ཀཱི་ལ་རེ་སྭཱ་ཙཀྲ་སཱུ་ཏྲ་ཎཱ་ཡ་ཧཱུཾ། སློབ་དཔོན་སློབ་མས་ཐིག་བཟུང་སྟེ། ། ནུབ་དང་ཤར་བསྡད་ཐིག་གདབ་པོ། ། ཡེ་ཤེས་གཞལ་ཡས་གསལ་བར་གདབ། ། སྔགས་འདིས་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་བསྐུལ། ། ཨོཾ་ཨ་ནྱོ་ནྱཱ་ནུ་ག་ཏཿསརྦ་དྷརྨཱཿཔ་ར་སྤ་ར་ཎྃ། ཨ་ནུ་ག་ཏཿ སརྦ་དྷརྨཱཾ། ཨ་ཏྱནྟཱ་ནུ་པྲ་བིཥྚ་སརྦ་དྷརྨཾ་ཧཱུཾ། དེ་སྐད་བརྗོད་ལ་ཛ་ཏྲ་བརྗོད། ། ཤར་དུ་དྲངས་ལ་རྫོགས་པར་གདབ། ། དེ་ནས་དམ་ཚིག་ཐིག་གདབ་པ། ། སློབ་དཔོན་རྗེས་སུ་སློབ་མ་འབྲང་། ། ཆ་གར་བོར་ལ་ཤར་ལྷོར་ནུབ། ། བྱང་ཕྱོགས་འདྲིམ་ཞིང་ཐིག་བཞི་གདབ། ། ཚངས་ཐིག་གཉིས་གདབ་དཀྱིལ་འཁོར་གདབ། ། དཀྱིལ་འཁོར་ཐིག་གི་ཕྱི་ནང་དུ། ། བདུན་བདུན་བཏབ་པ་བོར་ལ་གཉིས། ། ཉི་འོད་རྡོ་རྗེ་པདྨ་ཕྲེང་། ། ཕོ་བྲང་དབང་ལྡན་མཚམས་ནས་བཀོད། ། དེ་ནས་དུར་ཁྲོད་རིན་ཆེན་ས། ། ནག་དཀར་སེར་དམར་ལྗང་གུ་ལྔ། ། པདྨར་བཞག་ལ་ལྷ་སྐྱེད་ཅིང་། །

"As you proceed here, you shall become the Tathāgata himself." Then, with joyful minds, the disciples should offer a maṇḍala of flowers. Desiring [the dream], they should sleep like a lion; the guru should protect them while reciting the activity mantra. At dawn, they should bathe and perform the maṇḍala; they should recite [for the dream] and avert any bad omens. Then, a new five-colored thread, one-twentieth the size [of the maṇḍala] and doubled in length, should be twisted while visualizing it as Dveṣavajra and Mohāntaka. With the blazing gaze of the hook, one should mentally summon the five families. Reciting: Oṃ dīpta-dṛṣṭi aṅkuśi jaḥ, one should offer worship and make the request. Reciting: Oṃ āḥ prayaccha mohakīlare sva cakrasūtraṇāya hūṃ, the master and disciples hold the thread; staying in the west and east, they strike the lines. They should clearly strike the lines of the wisdom celestial palace. With this mantra, all the Buddhas are invoked: Oṃ anyonyānugataḥ sarvadharmāḥ parasparaṇam anugataḥ sarvadharmāṃ atyantānupraviṣṭa sarvadharmāṃ hūṃ. Having spoken thus, one recites jaḥ traḥ. Drawing toward the east, they should strike them completely. Then, for the striking of the samaya lines, the disciples follow the master. Leaving the intermediate spaces, they strike the four lines: south-east, west, and the northern direction. Having struck the two Brahma lines, they strike the maṇḍala. Inside and outside the maṇḍala lines, seven are struck and two are left out. The sun-light, vajra, and lotus garlands are arranged from the Ishāna corner of the palace. Then, the charnel grounds and the precious earth—black, white, yellow, red, and green—are placed upon the lotus, and the deities are generated.

དགུག་གཞུག་མཆོད་ལ་ཚོན་དུ་གྱུར། ། ཕྱག་རྒྱ་ཏིང་འཛིན་གསང་སྔགས་བརྗོད། ། ཨོཾ་བཛྲ་ཙི་ཏྲ་ས་མ་ཡ་ཧཱུཾ། ཁུ་ཚུར་གཡོན་པ་དབང་ལྡན་དུ། ། དཀར་སེར་དམར་ལྗང་ནག་པོར་བྲི། ། སྦོམ་ཕྲ་སྒོ་ཡི་ཉི་ཤུ་ཆ། ། སྦོམ་ཕྲ་གཡས་གཡོན་ཆད་པ་ལ། ། ཆད་དང་ནོར་ཉམས་འཐབ་དང་འཆི། ། ཐོད་པས་བཀབ་ལ་བསྲུང་བའོ། ། དཀྱིལ་འཁོར་ནང་གི་ཐིག་གཉིས་ལ། ། ཕོ་བྲང་ནག་པོ་འཇིགས་བྱེད་དངོས། ། བཞི་ལ་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེ་བྱ། ། ཕྱེད་ལ་རྡོ་རྗེའི་འཕྲེང་བ་ནག། ཕྱེད་དང་གཉིས་ལ་སྣམ་བུ་རིགས། ། ལྷ་ཡི་ཕྱག་མཚན་བྲི་བར་བྱ། ། ཕྱི་རོལ་ཆ་གཉིས་སྒོ་བཞི་རིགས། ། གཅིག་ནི་ཡ་ཕུབས་ཕྱེད་བརྩིགས་པ། ། དེ་ཡི་ཕྱེད་ནི་ནམ་མཁའ་སྟོང་། ། བཞི་ལ་རྟ་བབས་ཆོས་འཁོར་གདུགས། ། ཆ་གཉིས་བརྩིགས་པ་འདོད་ཡོན་བྱེད། ། དྲ་བ་ཆ་གཉིས་མདའ་ཡབ་ཕྱེད། ། མཚམས་དང་སྒོ་ཁྱུད་འགྲམ་རྣམས་སུ། ། རྡོ་རྗེ་རིན་ཆེན་ཟླ་ཕྱེད་མཛེས། ། བུམ་པ་དོ་ཤལ་དྲིལ་བུ་རས། ། འཕན་དང་བུམ་པ་སྣ་ཚོགས་མཛེས། ། གྲུ་བཞི་སྒོ་བཞི་རྟ་བབས་བཞི། ། ཐིག་བཞི་དག་ཀྱང་ཡང་དག་ལྡན། ། ཤར་ནི་དཀར་པོ་ཆེན་པོ་སྟེ། ། ལྷོ་ནུབ་ནུབ་བྱང་སེར་དམར་ལྗང་། ། དབུས་སུ་རྡོ་རྗེ་འཁོར་ལོ་ཤར། ། ལྷོ་རུ་རིན་ཆེན་པདྨ་ནུབ། ། བྱང་དུ་རལ་གྲི་འཁོར་ལོ་མེ། ། བདེན་བྲལ་རྡོ་རྗེ་པདྨ་རླུང་། ། དབང་ལྡན་ཨུཏྤལ་ཐོ་བ་ཤར། ། ལྷོ་སྒོར་པདྨ་དབྱུག་པ་ནུབ། ། བྱང་སྒོར་རལ་གྲི་ཉི་ཟླ་ལ། ། ལྷ་ཡི་མདོག་གི་མཚན་མ་དགོད། ། མེ་འོད་དམར་པོ་ཕྲེང་བ་ནག། པདྨ་སྣ་ཚོགས་ཕྲེང་བས་བསྐོར། ། གདུགས་དང་བླ་རེ་བ་དན་འཕན། ། འདོད་པ་ལྔ་ཡི་མཆོད་པ་དགྲམ། །

Having summoned and entered [the deities], they become the colors. Recite the mudrās, meditative absorptions, and secret mantras: OṂ VAJRA CITRA SAMAYA HŪṂ. With the left fist in the northeast, draw white, yellow, red, green, and black. The thickness is one-twentieth of the door. If the thickness is interrupted on the right or left, there will be loss, ruin, conflict, and death. Cover it with a skull-cup for protection. Regarding the two lines inside the maṇḍala: the black palace is the actual Bhairava. On the four [sides], make a crossed vajra. On half [the width], a black vajra garland. On one and a half [parts], the various ledges. One should draw the hand-symbols of the deities. The outer two parts are the four doors. One is the upper lintel, half of which is the wall. The other half is the empty space of the sky. On the four [corners], there are archways, dharma wheels, and parasols. The two parts of the wall make the offering of sensory qualities. The lattice is two parts, and the parapet is half. At the corners, door-surrounds, and walls, there are beautiful vajras, jewels, and crescent moons. There are vases, necklaces, bells, and cloths. Various banners and vases are beautiful. It is square with four doors and four archways. It is also perfectly endowed with four lines. The east is great white; the south, west, and north are yellow, red, and green. In the center, the vajra and wheel are in the east; the jewel in the south; the lotus in the west; the sword in the north; the wheel in the southeast; the vajra and lotus in the southwest; the vajra in the northwest; the utpala and hammer in the northeast. At the southern door, the lotus and staff; at the western door, the sword; and at the northern door, the sun and moon. Arrange the symbols according to the colors of the deities. The fire-light is red and the garland is black. It is surrounded by a garland of various lotuses. Arrange the parasols, canopies, banners, and flags, and the offerings of the five sensory qualities.

བུམ་པ་ཕྱོགས་སམ་ལ་ཡིས་དགོད། ། གཏོར་མ་རྒྱ་ཆེན་དག་ཀྱང་བཤམ། ། དེ་ནས་སློབ་དཔོན་རྒྱན་སྤྲས་པས། ། དཀྱིལ་འཁོར་རྣལ་འབྱོར་བཞི་རུ་བསྒྲུབ། ། བསྒྲུབས་ནས་ཕྱིར་དབྱུང་ཤར་སྒོ་ནས། ། སློབ་དཔོན་འཇུག་ཅིང་དབང་བླངས་ལ། ། གནང་བ་ཐོབ་ནས་སློབ་མ་རྣམས། ། དཀྱིལ་འཁོར་འཇུག་དང་དབང་གནང་སྦྱིན། ། ཁྲུས་བྱས་མཎྜལ་སེམས་དད་པས། ། ཁང་པའི་ཕྱི་རོལ་དག་ཏུ་གཞག། མཁའ་གསང་ནས་དབྱུང་རྣམ་སྣང་གཟུགས། ། བསྲུང་དང་གསང་སྔགས་ཟློས་སུ་གཞུག། ལྷ་ལ་ཕྱི་ནང་མཆོད་དང་བསྟོད། ། སློབ་དཔོན་དེ་ཉིད་དེར་རོལ་བྱ། ། དེ་ནས་ལྷ་ལ་གསོལ་བ་ནི། ། སློབ་མ་འཇུག་དང་དབང་བསྐུར་ཕྱིར། ། འདོད་ཆགས་ཆེན་པོ་འབྱུང་བ་ཡི། ། འཁོར་ལོ་གཟུགས་བརྙན་ལྟ་བུ་སྟེ། ། བདག་གིས་མཐོང་ནས་སློབ་མ་རྣམས། ། གཞུག་ཕྱིར་ཁྱེད་ལ་གསོལ་བ་འདེབས། ། ནམ་མཁའ་ལས་བྱུང་མཚན་ལྡན་ཕྱིར། ། ཐོག་མ་ཐ་མ་མེད་པའི་མཆོག། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཆེ་རང་བཞིན། ། རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་བདག་གྲུབ་མཛོད། ། དངོས་གྲུབ་ཆེན་པོ་ཀུན་གྱི་མཆོག། དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོ་ལྷག་པའི་ལྷ། ། རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཀུན་གྱི་རྒྱལ། ། མི་འགྱུར་མཆོག་ཏུ་བདག་གྲུབ་མཛོད། ། ཉེས་པའི་སྐྱོན་བྲལ་ཡོན་ཏན་ལྡན། ། འདོད་ཆགས་ཀུན་གྱིས་རྗེས་སུ་ཆགས། ། འདོད་ཆགས་ཆེན་པོ་དགའ་བ་ཆེ། ། བཅོམ་ལྡན་དེ་ཉིད་ཀྱིས་བསྒྲུབ་མཛོད། ། ཤིན་ཏུ་དག་པ་ཀུན་གྱི་མཆོག། གདོད་ནས་གྲོལ་བ་དེ་བཞིན་གཤེགས། ། ཀུན་དུ་བཟང་པོ་ཀུན་གྱི་བདག། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་བདག་གྲུབ་མཛོད། ། ཀུན་གྱི་མཆོག་གྱུར་དངོས་གྲུབ་ཆེ། ། དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོ་ཕྱག་རྒྱའི་ལྷ། །

Arrange the vases in the directions or on the [mandala], and set out extensive offering cakes. Then, the master, adorned with ornaments, should accomplish the four yogas of the maṇḍala. Having accomplished them, he should exit through the eastern gate, enter the maṇḍala, and receive the empowerments. Once he has obtained permission, he should grant the entry into the maṇḍala and the bestowal of empowerments to the disciples. Having performed the ablutions and offered the maṇḍala with a faithful mind, they are placed outside the house. Emanating from the secret space in the form of Vairocana, they are protected and made to recite the secret mantra. The deities are offered outer and inner offerings and praises, and the master should enjoy that very reality there. Then, he makes this supplication to the deities: "For the sake of the disciples' entry and empowerment, I supplicate you: You who arise from great passion, Like a reflected image of the wheel, Having seen you, I supplicate you To allow the disciples to enter. Arising from space, endowed with the marks, Supreme, without beginning or end, Of the nature of the great Vajrasattva, May you grant me the accomplishment of Vajrabhairava. Supreme among all great siddhis, Great Lord, supreme deity, King of all Vajra-holders, Grant me the accomplishment of the supreme, unchanging state. Free from the faults of defects, endowed with qualities, Passionately attached to all forms of passion, Great passion, great joy— O Bhagavān, grant me that very accomplishment. Supreme among all that is utterly pure, Primordially liberated Tathāgata, Samantabhadra, the lord of all, Grant me the accomplishment of a Bodhisattva. Supreme among all, great siddhi, Great Lord, deity of the mudrā."

རྡོ་རྗེ་དངོས་གྲུབ་ཆེན་པོ་མཆོག། ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེར་བདག་གྲུབ་མཛོད། ། སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་ཡིད་ལ་ཁྱབ། ། སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་ཡིད་ལ་གནས། ། སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་ཡབ་ཉིད་དེ། ། འདོད་ཆགས་བདེ་བའི་དམ་ཚིག་མཆོག། བདག་དང་སློབ་མར་བཅས་པ་ལ། ། མཆོག་དང་ཐུན་མོང་དངོས་གྲུབ་གསོལ། ། སློབ་མ་གདོང་གཡོགས་བུམ་ཆུས་བསང་། ། ཨ་ཁཾ་བཱི་ར་ཧཱུཾ་ཟློས་གཞུག། གདོང་གཡོགས་བཅིང་ཞིང་མེ་ཏོག་དང་། ། རྡོ་རྗེ་གཏད་པས་སེམས་བསྐྱེད་བྱ། ། སརྦ་ཡོ་ག་ཙིཏྟ་ཨུཏྤཱ་ད་ཡཱ་མི། ཨོཾ་སུ་ར་ཏེ་ས་མ་ཡ་སྟྭཾ་ཧོ་སིདྡྷི་བཛྲ་ཡ་ཐཱ་སུ་ཁཾ། རིགས་ཀྱི་བུ་ཁྱོད་གང་ལ་དགའ། ། སྐལ་བཟང་བདག་ནི་བདེ་ཆེན་ལའོ། ། ཐོག་མ་མེད་ཞག་འཁོར་བ་ནས། ། དེང་འདིར་ཡན་ཆད་སྡིག་བགྱིས་དང་། ། བགྱིད་དུ་སྩལ་དང་ཡི་རང་བཤགས། ། གཙོ་བོ་སླན་ཆད་མི་བགྱིད་སྡོམ། ། གང་ཡང་རྒྱལ་བ་སྲས་བཅས་དང་། ། འགྲོ་བའི་ལེགས་བྱས་དགེ་བ་ལ། ། དེ་དག་ཀུན་ལ་ཡི་རང་ནས། ། ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་ཕྱིར་བསྔོའོ། ། སངས་རྒྱས་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ལ། ། བསམ་པ་ཐག་པས་བྱང་ཆུབ་བར། ། འགྲོ་བའི་སྡུག་བསྔལ་བསལ་བའི་ཕྱིར། ། དེ་ནས་སྐྱབས་སུ་མཆི་བར་བགྱི། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་གཉིས་བསྐྱེད་ནས་ནི། ། འགྲོ་བ་དེང་ནས་མགྲོན་བོས་ནས། ། བདག་སངས་རྒྱས་ནས་འགྲོ་བ་ཀུན། ། སྲིད་པའི་མཚོ་ལས་བསྒྲལ་བར་བགྱི། ། དེང་ནས་ཁང་པའི་ནང་དུ་གཞུག། དེ་རིང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། ། རིགས་སུ་བུ་ཁྱོད་ཞུགས་པས་ན། ། ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེ་ངས་བསྐྱེད་བྱ། ། ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེ་མཆོག་ཐོབ་ན། ། དངོས་གྲུབ་གཞན་ལྟ་སྨོས་ཅི་དགོས། ། ཁྱོད་ཀྱིས་དཀྱིལ་འཁོར་མ་མཐོང་བ། །

Grant me the supreme, great vajra siddhi, O Vajrapāṇi! Pervading the minds of all sentient beings, abiding in the minds of all sentient beings, you are the very father of all sentient beings, the supreme samaya of the bliss of passion. Grant the supreme and common siddhis to me and my disciples. The disciples' faces are veiled and purified with water from the vase. Reciting "A KHAṂ VĪRA HŪṂ," they are led in. Binding the face-veil, and having been given a flower and a vajra, they should generate the bodhicitta: "SARVA YOGA CITTA UTPĀDAYĀMI." "OṂ SURATE SAMAYA STVAṂ HOḤ SIDDHI VAJRA YATHĀ SUKHAṂ." "Son of noble family, in what do you take delight?" "O fortunate one, I delight in great bliss." "From beginningless saṃsāra until this very day, whatever sins I have committed, caused others to commit, or rejoiced in, I confess them. I vow not to commit them again from now on, O Lord." "Whatever virtues and good deeds there are of the Victors and their Sons, and of all wandering beings, having rejoiced in them all, I dedicate them all for the sake of enlightenment." "In the Buddha, the Dharma, and the Saṅgha, with a sincere heart, until I reach enlightenment, I take refuge in order to dispel the suffering of wandering beings." Having generated the two types of bodhicitta, and having invited all wandering beings as guests from this day forth, once I have become a Buddha, I shall deliver all beings from the ocean of existence. From this day forth, they are led into the inner chamber. "Today, son, you have entered the family of all the Buddhas; therefore, I shall generate the vajra of primordial wisdom (jñāna-vajra) in you. If you attain the supreme jñāna-vajra, what need is there to mention other siddhis? You must not speak of the maṇḍala to those who have not seen it."

རྣམས་ལ་སྨྲས་ན་དམ་ཚིག་ཉམས། ། རྡོ་རྗེ་མེ་ཏོག་མགོར་བཞག་སྟེ། ། འདི་ནི་སྐུ་ཡི་རྡོ་རྗེ་སྟེ། ། དམ་ཚིག་སྐུ་ཡི་དངོས་གྲུབ་ཐོབ། ། དམ་ཚིག་དངོས་གྲུབ་འདི་སྨྲས་ན། ། ཁྱོད་ཀྱི་མགོ་བོ་འགས་པར་འགྱུར། ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དེང་ཁྱོད་ཀྱི། ། སྙིང་ལ་ཡང་དག་ཞུགས་པ་སྟེ། ། གལ་ཏེ་ཚུལ་འདི་སྨྲས་ན་ནི། ། དེ་མ་ཐག་ཏུ་དྲལ་ཏེ་གཤེགས། ། འདི་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་དམྱལ་བའི་ཆུ། ། དམ་ཚིག་ཉམས་ན་སྲེག་པར་བྱེད། ། དམ་ཚིག་བསྲུངས་ན་དངོས་གྲུབ་ཐོབ། ། འཐུང་ཞིག་རྡོ་རྗེའི་ཆུ་འཐུང་ཞིག། ཨོཾ་བཛྲ་ཨ་མྲྀ་ཏ་ཨུ་ད་ཀ་ཋཿ། བརྗོད་པས་རྡོ་རྗེ་དྲི་ཆུ་བླུད། ། ཡང་ན་རྡོ་རྗེ་སྤྱིར་བཞག་ལ། ། དེང་ནས་བཟུང་སྟེ་ཁྱོད་ཉིད་ཀྱིས། ། རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་ང་ཡིན་པས། ། བརྙས་པར་མ་བྱེད་བསྒོ་བ་ཉོན། ། བརྙས་དང་མ་མཉེས་བྱས་ན་ནི། ། ཉམ་ང་མ་སྤངས་དུས་བྱས་ནས། ། རྡོ་རྗེ་དམྱལ་བར་འགྲོ་བར་འགྱུར། ། རྒྱུད་སྡེ་མཁས་དང་བྱས་པ་མང་། ། དཀྱིལ་འཁོར་མན་ངག་ཐོབ་པར་བྱ། ། ། ། དེ་ནས་མཎྜལ་མེ་ཏོག་ཡོན། ། ཕུལ་ལ་དབབ་པའི་གསོལ་བ་གདབ། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས། ། རྡོ་རྗེ་དབབ་པར་མཛད་དུ་གསོལ། ། བརྗོད་ལ་རྩེ་གཅིག་པ་ཡི་སེམས། ། སྐྱིལ་ཀྲུང་ཙོག་ཙོག་པོར་བསྡད་ལ། ། སྤྱི་བོ་སྙིང་ག་ལྟེ་བ་རྐང་། ། བྷཾ་ལཾ་རཾ་ཡཾ་དྷཻཾ་དག་ལས། ། ཆུ་དང་ས་དང་མེ་དང་རླུང་། ། དཀྱིལ་འཁོར་བཞི་བསྐྱེད་ཛྙཻཾ་གིས་བསྐུལ། ། བསྐྱོད་པར་བསྐུལ་དང་རླངས་པ་ཞུ། ། བདུད་རྩི་འབབ་ཅིང་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ། ། བབས་པར་བསམས་ནས་བསྐུལ་བར་བྱ། ། རྡོ་རྗེ་གསོར་ཞིང་དྲིལ་བུ་དཀྲོལ། །

If you speak of these to others, your samaya will be impaired. Placing the vajra-flower upon the head: "This is the Vajra of Body; you shall attain the siddhi of the samaya-body. If you speak of this samaya-siddhi, your head shall split asunder. Vajrasattva has now truly entered your heart; if you speak of this method, he will immediately tear it apart and depart. This is your hell-water; if the samaya is impaired, it will burn you. If the samaya is guarded, you will attain siddhi. Drink! Drink the vajra-water!" Reciting "Oṃ vajra-amṛta-udaka ṭhaḥ," the vajra-urine is administered. Alternatively, placing the vajra upon the crown: "From this day forward, I am Vajrabhairava to you. Do not treat me with contempt; listen to my commands. If you treat me with contempt or act displeasingly, you will die without escaping danger and go to the Vajra-hell." One should become learned in the tantra classes and perform many [rituals], and obtain the maṇḍala instructions. Then, having offered a maṇḍala, flowers, and a fee, one should pray for the descent: "All Tathāgatas, please grant the vajra-descent." Having said this, with a one-pointed mind, sitting in the cross-legged or squatting posture, from Bhaṃ, Laṃ, Raṃ, Yaṃ, and Dhīṃ at the crown, heart, navel, and feet, the four maṇḍalas of water, earth, fire, and wind are generated. Stirred by Jñaiṃ, they are moved, the steam melts, nectar flows, and wisdom arises. Visualizing the descent, one should invoke it, brandishing the vajra and ringing the bell.

ཨོཾ་ཧྲཱིཿཥྚྲྀཿཝི་ཀྲྀ་ཏཱ་ན་ན་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ་ཕཊ་ཨཱ་བེ་ཤ་ཡ་སྟོ་བ་ཡ་ར་ར་ར་ཙ་ལ་ཡ་ཧཱུཾ་ཧཱ་ཛྷཻཾ་ཕཊ། ལུས་ངག་ཡིད་ནི་གང་ཕེབས་ལ། ། གཏི་མུག་གཤེད་སོགས་གཙོ་ཆེར་དབར། ། ངག་ལ་ཨ་དམར་སྨྲ་རུ་གཞུག། ལུས་ལ་ཏིཥྛ་བཛྲ་དང་། ། ལམ་དང་དབང་གིས་བརྟན་པར་བྱ། ། ཡེ་ཤེས་ལྷ་རྣམས་དེ་ལ་དབབ། ། དེ་ལྟར་ཕེབས་པ་དམ་པའོ། ། དཀྱིལ་འཁོར་ལན་གསུམ་བསྐོར་བར་བྱ། ། ལྷོ་ཡི་སྒོ་ནས་འཇུག་པར་བྱ། ། སངས་རྒྱས་གནས་འདིར་སློབ་མ་རྣམས། ། ད་ལྟ་ཡང་དག་ཉིད་དུ་གཞུག། ལྷ་རྣམས་གང་གི་རིགས་ཡིན་དང་། ། དངོས་གྲུབ་གང་ཡིན་འབབ་པར་ཤོག། པྲ་ཏཱིཙྪ་ཧོ་བརྗོད་པས་དབུལ། ། མེ་ཏོག་གར་བབས་རིགས་ཀྱི་ལྷ། ། ཞི་སོགས་ལས་ཀྱང་དེ་ཡིས་ཤེས། ། གཙུག་ཏོར་སྤྱན་ཐུགས་མཆོག་འགྲུབ་ཅིང་། ། སྐུ་གཞན་འཁོར་རྣམས་ཐུན་མོང་ངོ་། ། དཀྱིལ་འཁོར་རེ་ཁཱ་གང་ཉེའི་རིགས། ། ཕྱི་རོལ་བྱུང་བ་ལན་གསུམ་བསྐྱར། ། དེས་ཀྱང་མ་བབ་དབང་མི་བསྐུར། ། དེ་ནས་སྣང་བ་དྲིལ་བར་བྱ། ། ལྷ་ཡི་རིགས་དང་མཐུན་པ་འགྲུབ། ། མིག་ལ་ཨོཾ་བསྒོམ་ཡེ་ཤེས་སྤྱན། ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དབྱེ་བར་བསམ། ། རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་དེང་ཁྱོད་ཀྱི། ། མིག་ནི་ཡང་དག་འབྱེད་པར་བྱེད། ། རྡོ་རྗེ་མིག་ནི་བླ་མེད་པ། ཕྱེ་བས་ཐམས་ཅད་མཐོང་བར་ཤོག། གདོང་གཡོགས་བཀྲོལ་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་བསྟན། ། དཀྱིལ་འཁོར་བཟང་པོ་འདི་ལ་ལྟོས། ། མཐོང་ནས་དད་པ་རབ་ཏུ་བསྐྱེད། ། ཁྱོད་ནི་འཇིགས་བྱེད་རིགས་སུ་སྐྱེས། ། སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱས་བྱིན་གྱིས་བརླབས། ། ཐོ་བ་རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་ནས། ། ཞེ་སྡང་འཇིགས་བྱེད་བར་དུ་བསྟན། །

OṂ HRĪḤ ṢṬRĪḤ VIKṚTĀNANA HŪṂ HŪṂ PHAṬ PHAṬ ĀVEŚAYA STOBHAYA RA RA RA CALAYA HŪṂ HĀ JHAIṂ PHAṬ. Whichever [wisdom] descends upon the body, speech, or mind, the principal [deities] such as Mohāntaka and the others [should be invoked]. For speech, cause them to speak with a red letter A; for the body, stabilize them with TIṢṬHA VAJRA and the path and empowerment. Cause the wisdom deities to descend upon them. Such a descent is sublime. One should circumambulate the maṇḍala three times and enter through the southern gate. "May the disciples now be truly introduced to this abode of the Buddhas. May they descend into whichever deity's family they belong to, and whichever siddhi is theirs." Offer this by reciting PRATĪCCHA HO. Whichever deity the flower falls upon is the deity of their family; by that, one also knows their [appropriate] activity, such as pacifying and so forth. The Uṣṇīṣa, Locanā, and the supreme Mind [deities] are accomplished, while the other bodies and the retinues are common. Whichever line of the maṇḍala is nearest is the family. If it falls outside, repeat three times; if it still does not descend, do not confer the empowerment. Then, the light should be unveiled. Accomplishment will be in accordance with the deity's family. Meditate on an OṂ at the eyes as the wisdom eye; imagine Vajrasattva opening them. "Vajrabhairava, today I shall truly open your eyes. By opening the unsurpassed Vajra eyes, may you see everything." Remove the face veil and show the maṇḍala: "Behold this excellent maṇḍala! Having seen it, generate supreme faith. You are born into the family of Bhairava, blessed by mantra and mudrā. From the Hammer Vajrabhairava down to the Wrathful Bhairava, [the deities] are shown."

སློབ་དཔོན་ལྷ་ལ་ཕྱག་གསུམ་བྱ། ། དཀྱིལ་འཁོར་གཞུག་པའི་ཆོ་ག་སྟེ། ། ཉོན་མོངས་སྒྲིབ་པ་བྱང་བར་བསྟན། ། དེ་ནས་སློབ་མ་དབང་ཐོབ་ཕྱིར། ། རིན་ཆེན་བང་མཛོད་བུ་སྨད་བཅས། ། རང་གི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་ཡང་། ། དད་གུས་དགའ་བས་དབུལ་བར་བྱ། ། གདུགས་དང་བླ་རེ་བ་དན་སོགས། ། མཆོད་པ་དག་དང་རྒྱན་བཟང་ངམ། ། དུར་ཁྲོད་རྒྱན་གྱིས་ལེགས་བརྒྱན་ལ། ། ལྷོ་སྒོར་བསྲུང་བར་ཤེས་པར་བྱ། ། བྱང་ཆུབ་རྡོ་རྗེས་སངས་རྒྱས་ལ། ། ཇི་ལྟར་མཆོད་ཆེན་སྩལ་བ་ལྟར། ། བདག་ཀྱང་རབ་ཏུ་སྐྱོབ་པའི་ཕྱིར། ། ནམ་མཁར་རྡོ་རྗེ་དེང་བདག་སྩོལ། ། ལན་གསུམ་དེ་བརྗོད་གསོལ་བ་གདབ། ། དེ་ལྟར་དབང་བསྐུར་ཡོན་རྣམས་དབུལ། ། དེ་ནས་སློབ་མ་རྣལ་འབྱོར་བཞིས། ། བསྐྱེད་ལ་དབང་བསྐུར་ལྷ་མོ་དང་། ། རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་སློབ་དཔོན་ཉིད། ། རིག་པའི་དབང་ལྔ་བསྐུར་བར་བྱ། ། བཀྲ་ཤིས་སྒྲ་བརྗོད་བཀྲ་ཤིས་པར། ། རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་མཁའ་འགྲོས་བྱེད། ། གསང་བ་གསུམ་ནས་བྱུང་བ་ཡི། ། ཁམས་གསུམ་ཀུན་གྱིས་ཕྱག་བྱས་ལ། ། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་དབང་བསྐུར་བ། ། རྡོ་རྗེ་ཆུ་ཡིས་བུམ་དབང་བསྐུར། ། ཨོཾ་བཛྲ་ཀ་ལ་ཤ་ཨ་བྷི་ཥིཉྩ་མཱཾ། ལས་བུམ་ཁྲུས་བྱ་རྣམ་རྒྱལ་དབང་། ། རིགས་ཀྱི་སྤྲོ་བསྡུ་ཤེས་བྱ་ལ། ། ཆུ་དང་འབྲེལ་བས་དེ་བཞིན་ཀུན། ། གསེར་སོགས་ཐོར་ཚུགས་ཅོད་པན་དབང་། ། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱིས་ཕྱག་བྱས་པ། ། རིགས་ལྔའི་དབང་བསྐུར་དག་པ་འདི། ། སྤྱི་གཙུག་རྒྱལ་བར་དབང་བསྐུར་བྱ། ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་རཏྣ་པ་ཏྲ་ལ་ཨ་བྷི་ཥིཉྩ་མཱཾ། ། རྡོ་རྗེ་འདི་ནི་རྡོ་རྗེ་ཆེ། །

Prostrate three times to the master. This is the ritual for entering the maṇḍala, which is taught to purify the obscurations of the afflictions. Then, in order for the disciple to receive empowerment, they should offer their treasury of jewels, their wife and children, and even their own body, speech, and mind, with faith, devotion, and joy. Adorned with parasols, canopies, banners, and so forth, or with pure offerings and fine ornaments, or well-adorned with the ornaments of the charnel ground, one should know how to guard the southern gate. Just as Bodhivajra offered the great offering to the Buddha, so too, for the sake of my complete protection, grant me the vajra in the sky this very day. Recite this three times and make the supplication. In that way, having offered the empowerments and the fees, the disciple should then generate the four yogas. The empowerment goddesses and the master Vajrabhairava himself should confer the five knowledge empowerments. Proclaiming the sounds of auspiciousness, may Vajrabhairava and the ḍākinīs act auspiciously. From the three secrets, may the empowerment conferred by all the Buddhas of the three realms be granted; may the vase empowerment be conferred with vajra water. OṂ VAJRA KALAŚA ABHIṢIÑCA MĀṂ. Perform the cleansing with the activity vase and the victory vase empowerment. Regarding the emanation and reabsorption of the families, all are likewise connected with water. The crown and diadem empowerment of gold and so forth: this pure empowerment of the five families, honored by all the Buddhas, should be conferred upon the crown of the head. OṂ SARVA TATHĀGATA RATNA PĀTRA ABHIṢIÑCA MĀṂ. This vajra is the great vajra.

རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་རྡོ་རྗེའི་དབང་། ། སངས་རྒྱས་རྡོ་རྗེ་དབང་ཆེན་འདི། ། ཡང་དག་ཁྱོད་ལ་བསྐུར་བར་བྱ། ། ཨོཾ་བཛྲ་ཨ་དྷི་པ་ཏི་སྟྭཾ་ཨ་བྷི་ཥིཉྩཱ་མི་ཏིཥྛ་བཛྲ་ས་མ་ཡ་སྟྭཾ། ཆོས་རྣམས་རྣམ་དག་རྣམ་པར་ཐར། ། ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་གཉིས་མེད། ། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱིས་བྱིན་བརླབས་པ། ། དྲིལ་བུས་དབང་བསྐུར་ཆེན་པོ་ལོང་། ། ཨོཾ་བཛྲ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་བཛྲ་གྷཎྚ་ཨ་བྷི་ཥིཉྩ་མཱཾ། དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་ལྡན་པའི་ལག། སྤྱི་བོར་བཞག་པས་མིང་དབང་སྦྱིན། ། དངོས་པོ་གང་དང་གང་སྣང་བ། ། དེ་དེ་རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་ཉིད། ། ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་དག། སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་རང་སྣང་བའི། ། ཨོཾ་བཛྲ་སཏྭ་ཏ་ནཱ་མ་ཨ་བྷི་ཥིཉྩ་མཱཾ། རྡོ་རྗེ་ཆེ་གེ་མོ་བརྗོད་དོ། ། རིག་པའི་དབང་ལྔ་ལྷ་མོས་བསྐུར། ། ཡེ་ཤེས་ལྷ་ལྔ་ཆོས་ཉན་རིག། ཉན་དང་བསྒྲུབ་པ་ཀུན་ལ་དབང་། ། དེས་ན་རིག་པའི་དབང་ཐོབ་པོ། ། དེ་ནས་སློབ་དཔོན་དབང་དོན་དུ། ། ཡོན་དབུལ་གསོལ་བ་གདབ་པར་བྱ། ། དཀྱིལ་འཁོར་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་དབང་། ། སློབ་དཔོན་དབང་བསྐུར་བདག་ལ་སྩོལ། ། དཀྱིལ་འཁོར་ལྷ་ཡི་དེ་ཉིད་དང་། ། སློབ་དཔོན་གྱི་ནི་ལས་དག་དང་། ། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་དམ་ཚིག་དང་། ། གསང་བ་མཆོག་གི་སྡོམ་པ་རྣམས། ། སེམས་ཅན་ཀུན་དོན་བྱ་བའི་ཕྱིར། ། རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་བདག་ལ་གསོལ། ། དེ་ནས་ལྷོ་སྒོར་གདན་དང་ཁྲི། ། ཆོ་ག་ཤེས་བྱ་སློབ་མ་གཞག། བགེགས་བསལ་རྒྱན་བཟང་དུར་ཁྲོད་བརྒྱན། ། སློབ་དཔོན་མི་ལྡོག་དབང་སྦྱིན་ནོ། ། ལག་གཡས་རྡོ་རྗེ་བསྐྱེད་ནས་ནི། ། དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་སྦྱིན་པར་བྱ། །

The vajra empowerment of Vajrabhairava: this great vajra empowerment of the Buddha shall be conferred upon you. OṂ VAJRA ADHIPATI STVAṂ ABHIṢIÑCĀMI TIṢṬHA VAJRA SAMAYA STVAṂ. All phenomena are pure and liberated; they are the non-dual perfection of wisdom. Blessed by all the Buddhas, receive this great empowerment of the bell. OṂ VAJRA SARVA TATHĀGATA VAJRA GHAṆṬA ABHIṢIÑCA MĀṂ. Then, placing the hand holding the vajra upon the crown of the head, the name empowerment is bestowed: Whatever entities appear, each and every one is Vajrabhairava himself. All phenomena are pure by their very nature; they are the self-manifestation of the Buddha’s wisdom. OṂ VAJRA SATVA TANĀMA ABHIṢIÑCA MĀṂ. "Vajra [Name]," he says. The five goddesses confer the five knowledge empowerments; the five wisdom deities are the knowledge of hearing the Dharma. One gains mastery over all hearing and practice; thus, the knowledge empowerments are obtained. Then, for the sake of the master empowerment, one should offer a fee and make this supplication: "Grant me the master empowerment, the empowerment of non-retrogression from the maṇḍala. Grant me the reality of the deities of the maṇḍala, the activities of the master, the samayas of the Buddhas, and the supreme secret vows, so that I may act for the benefit of all sentient beings. Grant me the vajra masterhood." Then, at the southern gate, the master who knows the ritual should seat the disciple upon a seat and throne. Having cleared away obstacles and adorned [the disciple] with the excellent charnel ground ornaments, the master confers the empowerment of non-retrogression. Having generated the vajra in the right hand, he then bestows the vajra.

ཐོག་མཐའ་མེད་པའི་རྡོ་རྗེ་ནི། ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཆེ་རང་བཞིན། ། ཀུན་དུ་བཟང་པོ་ཀུན་གྱི་བདག། རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་དག་པའི་བདག། ཨོཾ་བཛྲ་མ་ཧཱ་ཧཱུཾ། དེ་བཞིན་གཡོན་པར་དྲིལ་བུ་སྦྱིན། ། སྲིད་པ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དག། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དངོས་མེད་བྱས། ། རང་བཞིན་དག་པའི་སེམས་དཔའ་ཡིས། ། དག་པའི་སྲིད་པ་གྲུབ་པར་བྱེད། ། ཨོཾ་ཨ་བཛྲ་གྷཎྜ་ཨ། རང་འདྲའི་དམ་ཚིག་ཕྱག་རྒྱ་ནི། ། དམ་ཚིག་ཕྱག་རྒྱ་དེ་བསྟན་པ། ། རང་ཉིད་གཟུགས་ནི་བརྟན་པར་བྱ། ། འདི་ནི་རང་གི་འདོད་པའི་ལྷ། ། དམ་ཚིག་ཕྱག་རྒྱར་གྲགས་ཤིང་གནས། ། ཤེས་རབ་བཅུ་དྲུག་ལོན་པ་ལ། ། རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་མཉམ་ལྡན་པའི། ། ལག་པ་གཉིས་ཀྱིས་ཡང་དག་འཁྱུད། ། སློབ་དཔོན་དབང་དུ་བསྐུར་བར་བྱ། ། བརྗོད་ལ་དེ་དོན་དེ་ལ་བསྟན། ། དེ་ལྟར་མི་ལྡོག་དབང་བསྟན་ནས། ། དེ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་དེ་ཉིད་བསྟན། ། དྲན་པ་བཞི་དང་སྤོང་བ་བཞི། ། རྐང་པ་དབང་པོ་ཤར་སྒོ་སོགས། ། བསམ་གཏན་བཞི་ནི་རྟ་བབས་ཡིན། ། ཏིང་འཛིན་རྣམས་ནི་ཁ་ཁྱེར་བཞི། ། གཟུངས་སྒོ་དག་ནི་ལྷ་མོའི་ཚོགས། ། ཚོགས་གཉིས་རྫོགས་ཕྱིར་རྒྱན་སྣ་ཚོགས། ། གསུང་རབ་ཡན་ལག་འཕན་དྲིལ་སོགས། ། བྱང་ཆུབ་ཡན་ལག་བདུན་རྣམས་ནི། ། དྲ་བ་དྲ་ཕྱེད་མེ་ལོང་སོགས། ། ཡེ་ཤེས་ལྔ་ལྡན་དཀར་སོགས་ཕྱོགས། ། མ་འདྲེས་ཡེ་ཤེས་ལྷ་སྣམ་བཞི། ། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་། ། སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེ་རིགས་ལྔར་འདུལ། ། ཉེས་པས་མ་གོས་སྣ་ཚོགས་པད། ། བདུད་རྣམས་བསྲེགས་པས་ཡེ་ཤེས་ཉི། ། ཉོན་མོངས་སེལ་ཕྱིར་ཟླ་བའི་གདན། ། སྙིང་རྗེས་བརླན་ཕྱིར་བུམ་པ་བརྒྱད། །

The vajra without beginning or end is the nature of the great Vajrasattva, Samantabhadra, the lord of all, and the pure lord Vajrabhairava. OṂ VAJRA MAHĀ HŪṂ. Likewise, the bell is given in the left hand: "Existence is pure by its very essence; by its very essence, it is made non-existent. By the being whose nature is pure, pure existence is accomplished." OṂ A VAJRA GHAṆṬĀ A. The samaya-mudrā that resembles oneself is shown; one should stabilize one's own form. This is the desired deity, renowned and abiding as the samaya-mudrā. To a sixteen-year-old [consort] who possesses the vajra and bell in union, the two hands embrace her perfectly; thus the master empowerment is conferred. Having spoken, the meaning of that is shown to her. Having thus shown the irreversible empowerment, the reality of the maṇḍala is shown: the four foundations of mindfulness and the four right abandonments are the feet; the faculties are the eastern gate and so forth; the four meditative concentrations are the archways; the samādhis are the four cornices; the dhāraṇī-gates are the assembly of goddesses; the various ornaments are for the sake of completing the two accumulations; the banners, bells, and so forth are the branches of the excellent speech; the seven branches of enlightenment are the lattices, half-lattices, mirrors, and so forth; the five directions, white and so on, possess the five wisdoms; the four deity-terraces are the unmixed wisdom; the wheel of Dharma and the vajra garland are the various vajras that subdue the five families; the variegated lotus is unstained by faults; the wisdom sun burns the māras; the moon seat is for the sake of dispelling the afflictions; and the eight vases are for the sake of moistening with compassion.

བདེ་ཆེན་སྤྱོད་པས་མཆོད་པའི་ཚོགས། ། དུར་ཁྲོད་གདན་གྱིས་གཤིན་རྗེ་འཇོམས། ། ཕྱག་འཚལ་གདུག་པ་འདུལ་བ་པོ། ། རྣམ་ཤེས་ཞེ་སྡང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས། ། ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་ཉིད། ། ཞལ་དགུ་རྣམ་ཐར་གྱིས་འཇུག་པ། ། དབུས་ཞལ་གསུམ་ནི་སྐུ་གསུམ་པ། ། གཡས་གསུམ་ཐབས་ཀྱི་སྐུ་གསུང་ཐུགས། ། གཡོན་པ་ཤེས་རབ་རྣམ་ཐར་གསུམ། ། རྭ་གཉིས་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ལ། ། མ་ཧེ་དྲེགས་པའི་བདུད་རྣམས་འདུལ། ། སྤྱན་གསུམ་དམར་བ་སྙིང་རྗེ་གསུམ། ། བྱམས་པ་ནག་པོ་དག་པ་རགས། ། ཁྲོ་(བ་བོ་)བདུད་འདུལ་སྦྲུལ་གྱིས་ཀླུབས། ། ཀླུས་བརྒྱན་གཤིན་རྗེ་གར་དགུས་ལྡན། ། བྱང་ཆུབ་ཕྱོགས་ཆོས་སོ་གཉིས་ཕྱག། ཕྱག་མཚན་ལྷ་མིན་འདུལ་བྱེད་པའི། ། ཉེ་དབང་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་གཙོ། ། གཅེར་བུ་ཆོས་སྐུ་མཚན་འགྲེང་བ། ། བདེ་བ་ཆེན་པོ་སྐུ་ཡི་རྟགས། ། ཕྱག་གཉིས་གླང་པོའི་པགས་པ་ནི། ། ཐུགས་རྗེ་ཐབས་ཀྱིས་འགྲོ་བ་སྐྱོབ། ། སྟོང་པ་བཅུ་དྲུག་ཞབས་བཅུ་དྲུག། ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་འདོད་ཆགས་རིམས། ། འདུལ་ཕྱིར་ལྷ་དང་མི་སོགས་བྱ། ། དབུ་སྐྲ་ནང་གི་ཡེ་ཤེས་འབར། ། གཟུགས་སོགས་ཕུང་པོ་གཏི་མུག་སོགས། ། ཡེ་ཤེས་བཞི་ཡིས་གཞན་གཤེད་བཞི། ། ཞལ་གསུམ་རྣམ་ཐར་ངོ་བོ་སྟེ། ། མདོག་གིས་ཞི་སོགས་ཕྱག་མཚན་ཡང་། ། རིགས་རིགས་ལས་དང་མཐུན་པ་དག། ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་འབྱུང་བ་བཞི། ། བྱམས་སོགས་ཙཱ་རྩི་ལ་སོགས་སོ། ། མདོག་ཞལ་ཕྱག་མཚན་སྔོན་དང་འདྲ། ། བདེ་ཆེན་ལོངས་སྤྱོད་ཐོད་པ་བཞི། ། ཐོ་བ་ལ་སོགས་སྒོ་བ་བཞི། ། སྐྱེ་རྒ་ན་འཆི་སྡུག་བསྔལ་བཞི། ། སྒྲིབ་བཞི་ལྟ་བཞི་འཇོམས་པར་བྱེད། །

Through the conduct of great bliss, the assembly of offerings; With the charnel ground seat, he subdues the Lord of Death. Homage to the subduer of the wicked! Consciousness and hatred are the expanse of phenomena. He is the Wisdom Vajra Bhairava himself. With nine faces, he enters through the doors of liberation. The three central faces are the three kāyas. The three right faces are the body, speech, and mind of skillful means. The left faces are the three doors of liberation of insight. The two horns are skillful means and insight. The buffalo subdues the arrogant māras. The three red eyes are the three types of compassion. The black [faces] are loving-kindness, pure and coarse. The wrathful subduer of māras is draped in snakes. Adorned with nāgas, he possesses the nine dramatic moods. With thirty-two hands, he embodies the thirty-two factors of enlightenment. The hand implements subdue the asuras. He is the chief of the thirty-two Upendras. Naked, he is the dharmakāya with the [sexual] organ erect. The sign of the body is great bliss. With two hands, he holds an elephant hide. Through compassion and skillful means, he protects beings. The sixteen emptinesses are the sixteen legs. To subdue hatred, ignorance, desire, and fever, He acts as the gods, humans, and so forth. The hair of his head blazes with inner wisdom. The aggregates of form and so forth, ignorance and so forth, Are the four other Yamāntakas through the four wisdoms. The three faces are the essence of the doors of liberation. By color, they are the pacifying and so forth; the hand implements Are also in accordance with their respective families and activities. The secondary afflictions are the four elements. Loving-kindness and so forth are the cāritra and so forth. Their color, faces, and hand implements are as before. The four skull cups are the enjoyment of great bliss. The four gatekeepers, such as the hammer and so forth, Subdue the four sufferings of birth, aging, sickness, and death, And destroy the four obscurations and the four views.

བདུད་བཞི་བསྡིགས་པར་བྱེད་པ་དང་། ། མདོག་ཞལ་ཕྱག་དྲུག་སྦྱིན་སོགས་དྲུག། དེ་ལྟར་ལྷ་ཡི་དེ་ཉིད་དོ། ། དེ་ནས་མཚན་ལྡན་དབང་ཐོབ་ཅིང་། ། རིགས་དང་མོས་པ་ལྡན་པ་ལ། ། རྣལ་འབྱོར་བསྒྲུབ་ཅིང་དབང་བསྐུར་བ། ། བླ་མ་དག་ལས་འདིར་བླང་བྱ། ། ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་བཞི་པ་ཡང་། ། སློབ་མ་བཟང་ལ་སྦྱིན་པར་བྱ། ། དེ་ནས་སློབ་དཔོན་ལས་ཀུན་བསྟེན། ། ལྷོ་སྒོ་ལ་སོགས་ཕྱོགས་བཞི་རུ། ། རིན་ཆེན་པདྨ་རྡོ་རྗེ་དང་། ། འཁོར་ལོའི་གདན་ལ་དེ་བཞག་ལ། ། སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་ཕན་པའི་ཕྱིར། ། སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་ཐམས་ཅད་དུ། ། ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་འདུལ་འགྱུར་བ། ། རིན་ཆེན་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར། ། རིན་ཆེན་གནས་སུ་པདྨ་སོགས། ། སྨྲས་ལ་རྗེས་སུ་གནང་བ་སྦྱིན། ། དེ་ནས་རྡོ་རྗེའི་བརྟུལ་ཞུགས་དབང་། ། སྔོན་བཞིན་རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་སྦྱིན། ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་བཛྲ་སཏྭ་ས་མ་ཡེ་ཏིཥྛ་ཨེ་ཥ་སྟྭཾ། དྷ་ར་ཡཱ་མི་ཧི་ཧི་ཧི་ཧི་ཧེ་ཧཱུཾ། དེ་རིང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་ལག་ན་གནས། ། ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེའི་བརྟུལ་ཞུགས་བརྟན། ། ཁྱོད་ཀྱིས་རྟག་ཏུ་བཟུང་བར་གྱིས། ། འདི་ནི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། ། ཤེས་རབ་དབྱངས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ། ། རྒྱལ་བས་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་བཞེད། ། ཁྱོད་ཀྱིས་ཀྱང་ནི་བཟུང་བར་གྱིས། ། རྣལ་འབྱོར་སྣོད་དང་ཁ་ཊྭཱཾ་ག། ཚངས་པའི་སྐུད་ཐོགས་རྣལ་འབྱོར་སྦྱིན། ། དེ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་དབུས་གནས་ལ། ། གཡོན་པས་ཆོས་གོས་སྙིང་གར་བཟུང་། ། གཡས་པས་མཆོག་སྦྱིན་ཕྱག་རྒྱ་ཡིས། ། སངས་རྒྱས་དང་བཅས་འདི་སྐད་བསྒྲགས། །

Threatening the four māras, with six faces and six arms, and the six perfections such as generosity—such is the reality of the deity. Then, having received the empowerments from a qualified guru, and possessing the appropriate family and devotion, one should receive from the guru here the yoga practice and the empowerments. The wisdom-knowledge empowerment and the fourth empowerment should also be bestowed upon a worthy disciple. Then, relying upon the master, in the four directions such as the southern gate, one places them upon seats of jewel, lotus, vajra, and wheel. For the sake of benefiting all sentient beings, in every way and for all sentient beings, turn the precious wheel of Dharma according to how they are to be tamed. Having spoken thus, the permission is granted. Then, for the vajra-vow empowerment, the vajra and bell are given as before: Oṃ sarvatathāgata-vajrasattva-samaye tiṣṭha eṣa tvāṃ dhārayāmi hi hi hi hi he hūṃ. Today, in the hands of all the Buddhas, The Vajrasattva [vajra] resides. Firm in the Vajrapāṇi vow, You must hold it forever. This is the melody of the wisdom of all the Buddhas; The Victors desire it as supreme enlightenment. You too must hold it. The yogic vessel, the khaṭvāṅga, And the brahmin’s thread are given to the yogi. Then, standing in the center of the maṇḍala, With the left hand holding the dharma robe at the heart, And with the right hand in the mudrā of supreme generosity, Together with the Buddhas, he proclaims these words:

ཨོཾ་ཤོ་ཏཾ་བྱ་ཀ་རོ་མི་ཏ་བཛྲ་སཏྭ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་བྷ་ཝ་དུར་ཁ་ཏི་ཏོ་ཨུ་ཏ་ཏི་ཏྱ་ཨ་ཏ་ཏ་ན་དྷ་བྷ་ཝ་སིདྡྷ་ཡེ་ཀྱེ་ཆེ་གེ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་སཏྭ་ས་མ་ཡ་སྟྭཾ་བྷུ་ར་བྷུ་ཝ་སྭཿ ཕྱག་རྒྱ་སྔགས་འདིའི་མཐུ་ཡིས་ནི། ། ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། ། ཁྱོད་ནི་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ། ། མགྲིན་གཅིག་ཏུ་ནི་ལུང་སྟོན་འགྱུར། ། དེ་ནས་དབུགས་དབྱུང་དམ་ཚིག་སྦྱིན། ། འདོད་ཆགས་བྲལ་བ་ལྟ་བུ་ཡི། ། ཁམས་གསུམ་ན་ནི་སྡིག་མེད་པས། ། དེ་བས་འདོད་ལ་ཆགས་བྲལ་བར། ། ཁྱོད་ཀྱིས་ནམ་ཡང་མི་བྱའོ། ། མ་ཧཱ་ས་མ་ཡ་ཧ་ན་ཧཱུཾ་ཕཊ། དེ་ནི་གསང་བ་བརྗོད་པའོ། ། མཆོག་ཏུ་གསང་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་འདིར། ། མཐོང་དང་ཞུགས་པས་དབང་བསྐུར་བས། ། སྡིག་པ་ཀུན་ལས་རྣམ་གྲོལ་ནས། ། ཁྱོད་ནི་དགེ་བ་ཉིད་དུ་གནས། ། གང་ཕྱིར་བདེ་ཆེན་ཐེག་ཆེན་འདིར། ། ཡང་ཡང་འཆི་བ་ཡོད་པ་མིན། ། གཟུང་དང་བཅིང་བར་མི་ནུས་པས། ། འཇིགས་མེད་དག་པར་འགྲོ་དོན་གྱིས། ། སྲིད་པ་ཤིན་ཏུ་དག་པས་ན། ། ཁྱོད་ནི་སྲིད་པ་སྡུག་བསྔལ་བཟློག། རྡོ་རྗེ་ཕྱག་རྒྱ་བྱ་བ་འདི། ། གང་ཞིག་སྐྱེས་པ་ཙམ་གྱིས་ནི། ། སངས་རྒྱས་ཉིད་འཐོབ་ཐེ་ཚོམ་མེད། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་གཏང་མི་བྱ། ། དམ་པའི་ཆོས་ཀྱང་མི་སྤང་ཞིང་། ། སྨད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། ། མི་ཤེས་པའམ་རྨོངས་པ་ལ། ། འདི་ནི་སྨྲ་བར་མི་བྱའོ། ། རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་ཕྱག་རྒྱ་དག། ནམ་ཡང་གཏང་བར་མི་བྱའོ། ། སློབ་དཔོན་དག་ཀྱང་མི་སྤང་སྟེ། ། འདི་ནི་སངས་རྒྱས་ཀུན་དང་མཉམ། ། རང་གི་དེ་ཉིད་མི་སྤང་ཞིང་། ། དཀའ་ཐུབ་ཀྱིས་ཀྱང་གདུང་མི་བྱ། །

Oṃ śodhaṃ vyākaro mi ta vajrasattva tathāgatabhava durkhaṭito utatitya atatanadhava siddhaye kye [name] tathāgatasattvasamayas tvam bhūrbhūvaḥ svaḥ. By the power of this mudrā and mantra, all the Buddhas of the ten directions shall, with one voice, bestow upon you the prophecy of perfect enlightenment. Then, grant the encouragement and the samaya: "In the three realms, there is no sin greater than being free from passion; therefore, you must never become free from passion for desire." Mahāsamaya hana hūṃ phaṭ. That is the proclamation of the secret. By seeing and entering this most secret maṇḍala and receiving empowerment, one is completely liberated from all sins. You abide in virtue itself; for in this Great Vehicle of Great Bliss, there is no repeated death. Since you cannot be seized or bound, act for the benefit of beings in fearless purity. Because existence is utterly pure, you have turned back the suffering of cyclic existence. By merely performing this vajra mudrā, one will undoubtedly attain buddhahood itself. One must not forsake the bodhicitta, nor abandon the sublime Dharma, and it must not be disparaged. This should not be spoken to those who are ignorant or deluded. The vajra, the bell, and the mudrās must never be abandoned. One must not forsake the master, for he is equal to all the buddhas. One must not abandon one's own suchness, nor should one be tormented by asceticism.

ཇི་ལྟར་བདེ་བས་བདེ་བཟུང་ནས། ། འདི་ནི་མ་འོངས་རྫོགས་སངས་རྒྱས། ། དེ་ནས་དབུགས་ནི་ཕྱུང་ནས་ཀྱང་། ། གཏོར་མ་དུར་ཁྲོད་དག་ཏུ་བསྐྱལ། ། དེ་ལས་གཏོར་མ་སྦྱང་བ་ནི། ། མི་དང་བོང་བུ་རྔ་མོ་སོགས། ། ཤ་ཁྲག་ནས་འབྲས་ཆན་ཁུར་བ། ། ཆང་དང་དྲི་རོ་རྣམ་ལྡན་རྣམས། ། བཅུའམ་བཅུ་གཅིག་དབུལ་བ་ཡང་། ། རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བཟུང་སློབ་དཔོན་གྱིས། ། དེ་ཉིད་གསུམ་བརྗོད་སྟོང་པར་བསམ། ། ཡཾ་རཾ་ཨ་ཨ་ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ། མས་ཡར་རིམ་པས་དེ་དག་ཀུན། ། སྔོ་དམར་དཀར་འོད་དམར་དང་ལྡན། ། དཀར་ནག་རིམ་པས་བསྒོམ་པར་བྱ། ། དེ་ཉིད་གསུམ་བརྗོད་རང་ས་བོན། ། ཧཱུཾ་གི་འོད་དང་བཅས་པ་བསྒོམ། ། ཡཾ་ལས་བ་དན་གྱིས་མཚན་པའི། ། རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་གཞུ་དབྱིབས་སྔོ། ། རཾ་ལས་རཾ་ལྡན་གྲུ་གསུམ་དམར། ། ཨ་གཅིག་སྒྱེད་པོ་མགོ་རློན་གསུམ། ། གཅིག་ནི་བདུད་རྩིའི་སྣོད་གྱུར་པ། ། ཧཱུཾ་དང་བི་མུ་ཤུ་ར་དང་། ། ད་ཧ་གོ་ཀུ་ན་རྣམས་ཀྱང་། ། ཕྱོགས་མཚམས་ཤ་ལྔ་བདུད་རྩི་ལྔ། ། ས་བོན་བལྟས་ལ་གསལ་བ་དང་། ། ཨོཾ་དང་ཨཱཿཧཱུཾ་གསུམ་བརྗོད་ལ། ། ས་བོན་རྣམས་ལས་བདུད་རྩིར་གྱུར། ། ཕྱོགས་པོ་ལ་ཐུག་པས་ཨ་ཟླ་བ། ། དེར་ལྟུང་ཧཱུཾ་དེ་གྱུར་རྡོ་རྗེ། ། གྱུར་པས་བདུད་རྩི་འབར་སྦྱང་བྱ། ། རྡོ་རྗེའི་ལྟེ་བར་ཟླ་བ་ཧཱུཾ། ། ཨོཾ་གྱི་འོད་དང་བཅས་པ་ཡིས། ། ཡེ་ཤེས་བདུད་རྩི་དེར་དབབ་བྱ། ། རང་ཉིད་འཁོར་ལོའི་ལྷ་རྣམས་དང་། ། དཀྱིལ་འཁོར་ལྷ་རྣམས་བདུད་རྩི་མྱང་། ། དེ་ནས་ཕྱོགས་སྐྱོང་ཕྱོགས་ཕྱོགས་སུ། ། ཡོད་པ་དེ་དག་གསལ་བར་བསམ། ། ཤར་དུ་བརྒྱ་བྱིན་དཀར་པོ་ནི། ། གཡས་ན་རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་གཡོན། །

Having grasped bliss through bliss, this one is a future perfect Buddha. Then, having offered relief, the torma is dispatched to the charnel grounds. Regarding the purification of that torma: human, donkey, camel, and so forth; meat, blood, rice, and cakes; possessing alcohol and the five types of smell and taste—these ten or eleven should be offered. The master, holding the vajra and bell, recites the three tattvas and contemplates emptiness. Yaṃ raṃ a a oṃ āḥ hūṃ. From bottom to top, all of these are sequentially visualized as blue, red, white, and red light; they should be meditated upon in the sequence of white and black. Reciting the three tattvas, one meditates on the seed syllables together with the light of hūṃ. From yaṃ, there is a blue wind maṇḍala in the shape of a bow, marked with a banner. From raṃ, there is a red triangular fire maṇḍala marked with raṃ. From a single a, there are three fresh heads serving as hearthstones; one becomes a vessel of nectar. Visualizing the seed syllables hūṃ, vi, mu, śu, ra, da, ha, go, and ku in the cardinal and intermediate directions as the five meats and five nectars, and clearly manifesting them, one recites oṃ āḥ hūṃ. From those seed syllables, they become nectar. Reaching the cardinal directions, a becomes a moon; falling upon that, hūṃ becomes a vajra. Having become so, the blazing nectar is purified. At the hub of the vajra is a moon and hūṃ; with the light of oṃ, the wisdom nectar is caused to descend there. Oneself and the deities of the wheel, as well as the deities of the maṇḍala, taste the nectar. Then, one clearly visualizes the directional protectors who reside in their respective directions. In the east is white Śakra, holding a vajra in his right hand and a bell in his left.

ཡུམ་བཅས་དུར་ཁྲོད་རིན་ཆེན་བརྒྱན། ། གླང་པོ་དཀར་པོ་ཞོན་པ་ཅིག། གཡས་སུ་ཚངས་པ་སེར་པོ་སྟེ། ། འཁོར་ལོ་མཚན་མ་གཡས་དང་གཡོན། ། གཡོན་ན་སྟོབས་རྒྱུ་ལྗང་གུ་དང་། ། ཞིང་སྐྱོང་གླང་པོའི་མགོ་བོ་ཅན། ། ལྷོ་རུ་གཤིན་རྗེ་ནག་པོ་སྟེ། ། དབྱུག་པ་ཞགས་པ་མ་ཧེ་ཞོན། ། གཡས་སུ་ཉེ་དབང་སེར་པོ་ནི། ། རལ་གྲི་བ་དན་གཡས་དང་གཡོན། ། གཡོན་དུ་དུང་སྐྱོང་སེར་པོ་དང་། ། ཞིང་སྐྱོང་ནག་པོ་མ་ཧེའི་གདོང་། ། ནུབ་ཏུ་ཆུ་ལྷ་དམར་པོ་སྟེ། ། ཆུ་སྲིན་སྦྲུལ་ཞགས་ཆུ་སྲིན་ཞོན། ། གཡས་སུ་ཁྱབ་འཇུག་སྨུག་པོ་སྟེ། ། འཁོར་ལོ་སྦྲུལ་ཞགས་གཡས་དང་གཡོན། ། གཡོན་དུ་མཐའ་ཡས་སྔོན་པོ་དང་། ། ཞིང་སྐྱོང་ཆུ་སྲིན་གདོང་ཅན་དམར། ། བྱང་དུ་གནོད་སྦྱིན་ནོར་སྦྱིན་སེར། ། ཤིང་ཐོག་ནེ་ལེ་རྟ་དཀར་ཞོན། ། གཡས་ན་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོ་སྔོ། ། རྩེ་གསུམ་པདྨ་གཡས་དང་གཡོན། ། གཡོན་ན་ནོར་རྒྱས་དམར་པོ་དང་། ། ཞིང་སྐྱོང་རྟ་ཡི་གདོང་ཅན་ལྗང་། ། དབང་ལྡན་འབྱུང་པོའི་བདག་པོ་དཀར། ། རྩེ་གསུམ་ཞགས་པ་ཁྱུ་མཆོག་ཞོན། ། གཡས་ན་སྨིན་དྲུག་བུ་ནི་སྔོ། ། མདའ་གཞུ་གཉིས་ནི་གཡས་དང་གཡོན། ། གཡོན་ན་འཇོག་པོ་དཀར་པོ་དང་། ། ཞིང་སྐྱོང་ཁྱུ་མཆོག་དཀར་པོ་ཅན། ། མེ་རུ་མེ་ལྷ་དམར་པོ་སྟེ། ། ཕྲེང་བ་སྤྱི་བླུགས་ར་ཡི་ཁྲི། ། གཡས་ན་ཚོགས་བདག་དཀར་པོ་སྟེ། ། དབྱུ་གུ་པདྨ་གཡས་དང་གཡོན། ། གཡོན་ན་རིགས་ལྡན་སེར་པོ་དང་། ། ཞིང་སྐྱོང་ར་ཡི་མགོ་ཅན་དམར། ། བདེན་བྲལ་སྲིན་པོ་དམར་པོ་སྟེ། ། གྲི་དང་ཐོད་པ་མིའི་ཁྲི། ། གཡས་ན་སྟོབས་བཟང་དམར་པོ་སྟེ། ། གཡས་ན་རལ་གྲི་གཡོན་ན་ཕུག།

Together with the Consort, adorned with the jewels of the charnel ground, he rides a white elephant. To the right is yellow Brahmā, holding a wheel in his right hand and a mark in his left. To the left is green Vāsuki and the field-protector with an elephant’s head. In the south is black Yama, holding a staff and a noose, riding a buffalo. To the right is yellow Upendra, holding a sword and a banner in his right and left hands. To the left is yellow Śaṅkhapāla and the black field-protector with a buffalo’s face. In the west is red Varuṇa, holding a makara and a snake-noose, riding a makara. To the right is dark-brown Viṣṇu, holding a wheel and a snake-noose in his right and left hands. To the left is blue Ananta and the red field-protector with a makara’s face. In the north is yellow Yakṣa Vasudhara, holding fruit and a mongoose, riding a white horse. To the right is blue Maheśvara, holding a trident and a lotus in his right and left hands. To the left is red Vāsuki and the green field-protector with a horse’s face. In the northeast is white Bhūtanātha, holding a trident and a noose, riding a bull. To the right is blue Kārttikeya, holding a bow and arrow in his right and left hands. To the left is white Takṣaka and the white field-protector with a bull’s face. In the southeast is red Agni, holding a rosary and a water-pot, seated on a goat-throne. To the right is white Gaṇeśa, holding a staff and a lotus in his right and left hands. To the left is yellow Kulika and the red field-protector with a goat’s head. In the southwest is red Rākṣasa, holding a sword and a skull-cup, seated on a human-throne. To the right is red Balabhadra, holding a sword in his right hand and a spear in his left.

གཡོན་ན་པདྨ་དམར་པོ་དང་། ། ཞིང་སྐྱོང་སྲིན་པོའི་མགོ་ཅན་དམར། ། རླུང་དུ་རླུང་ལྷ་སྔོན་པོ་ནི། ། བ་དན་ཞགས་པ་ཤ་བ་ཞོན། ། གཡས་ན་ལེགས་ལྡན་ནག་པོ་སྟེ། ། གཡས་ན་གྲི་གུག་གཡོན་པ་དུང་། ། གཡོན་ན་པདྨ་ཆེན་པོ་དཀར། ། ཞིང་སྐྱོང་ཤ་བའི་མགོ་བོ་ཅན། ། འདི་དག་ཐམས་ཅད་རུས་པ་དང་། ། རིན་པོ་ཆེའི་རྒྱན་གྱིས་བརྒྱན། ། ཆུང་མ་བུ་དང་འཁོར་གཡོག་བཅས། ། སྣ་ཚོགས་གཟུགས་དང་མཚན་ལྡན་བསྒོམ། ། ལྷ་ལ་ལྷ་ཡི་འཁོར་དང་ལྡན། ། ལྷ་མིན་མི་ནི་ཕྱོགས་སྐྱོང་འཁོར། ། ཀླུ་ལ་ངན་འགྲོ་གསུམ་པོའི་འཁོར། ། བསམ་ཞིང་ཕྱག་རྒྱ་བཞིས་འཇུག་གོ། ། སྙིང་རྗེས་བསྒྲལ་དང་མཆོད་པས་བྱམས། ། བྱམས་པའི་སྦྱིན་པར་འདི་བཤད་དོ། ། དེ་ཀུན་རང་རང་ཡིད་དགའ་བས། ། སྙོམས་འཇུག་ཚུལ་དུ་བསྲུབས་པས་ན། ། ཐམས་ཅད་བདུད་རྩིའི་གཟུགས་སུ་གྱུར། ། ཨོཾ་ཧྲཱིཿའཁོར་ལོ་ཕྱག་མཚན་ལས། ། ཤར་དུ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་རིགས། ། ཐམས་ཅད་གཏི་མུག་རྡོ་རྗེ་ཡི། ། གཤིན་རྗེ་གཤེད་ལྟར་བསྒོམ་པ་ནི། ། དཀར་པོ་གཡས་གཡོན་ནག་དང་དམར། ། གྲི་གུག་ཐོད་པ་རྩ་བའི་ཕྱག། ཀུན་གྱི་ཕྱག་མཚན་ཡིན་པར་ཤེས། ། འཁོར་ལོ་རལ་གྲི་གཡས་ན་འཛིན། ། ནོར་བུ་པདྨ་གཡོན་ནའོ། ། ལྷོ་རུ་ཥྚྲྀཿདང་རིན་ཆེན་ལས། ། ཕྲ་མ་རྡོ་རྗེ་འཇིགས་པར་བྱེད། ། སེར་པོ་ནག་དཀར་གཡས་གཡོན་ཞལ། ། རིན་ཆེན་རལ་གྲི་གཡས་ན་འཛིན། ། པདྨ་འཁོར་ལོ་གཡོན་པ་ན། ། ནུབ་ཏུ་ཝི་དང་པདྨ་ལས། ། འདོད་ཆགས་རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་དམར། ། ནག་དང་དཀར་བ་གཡས་དང་གཡོན། ། པདྨ་རལ་གྲི་གཡས་པར་འཛིན། ། རིན་ཆེན་འཁོར་ལོ་གཡོན་པ་ན། ། བྱང་དུ་ཀྲྀ་དང་རལ་གྲི་ལས། །

To the left is a red lotus and a red field-protector with the head of a rākṣasa. In the northwest is the blue wind god, holding a banner and a lasso, riding a deer. To the right is the black Legden (Mahākāla), holding a curved knife in his right hand and a conch in his left. To the left is a white Mahāpadma, a field-protector with the head of a deer. All of these are adorned with bone and jewel ornaments. Visualize them together with their wives, children, and retinues, possessing various forms and characteristics. The gods are accompanied by a retinue of gods; the asuras and humans are the retinue of the directional protectors; and the nāgas are accompanied by the retinue of the three lower realms. Contemplate this and enter by means of the four mudrās. Through liberation by compassion and offering by love, this is explained as the generosity of love. As they all rejoice in their respective ways, by churning in the manner of meditative union, everything is transformed into the form of nectar. From the syllable OṂ HRĪḤ and the hand-symbols of the wheel, in the east is the Vairocana family. Visualize all of them as Yamāntaka, the Vajra of Delusion, white with black and red faces on the right and left. The curved knife and skull cup are the primary hands; know these to be the hand-symbols of all. The wheel and sword are held in the right hands, while the jewel and lotus are in the left. In the south, from the syllable ŚṬṬRĪ and the jewel, is the Vajra of Malice, the Terrifier, yellow with black and white faces on the right and left. He holds a jewel and a sword in his right hands, and a lotus and a wheel in his left. In the west, from the syllable VI and the lotus, is the Vajra of Attachment, the Terrifier, red with black and white faces on the right and left. He holds a lotus and a sword in his right hands, and a jewel and a wheel in his left. In the north, from the syllable KṚ and the sword...

ཕྲག་དོག་འཇིགས་བྱེད་ལྗང་གུ་སྟེ། ། རལ་གྲི་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེ་གཡས། ། པདྨ་འཁོར་ལོ་གཡོན་ན་འཛིན། ། ནག་དང་དཀར་བ་གཡས་དང་གཡོན། ། ཏཱ་ན་ན་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཕཊ་དང་སྭཱ་ཧཱ་ས་བོན་རྣམས། ། རལ་གྲི་འཁོར་ལོ་གོང་བཞིན་རིམ། ། འབྱུང་པོ་མེ་ལྷ་འཁོར་བཅས་རྣམས། ། གཏི་མུག་གཤེད་སོགས་མདོག་ཅན་ནོ། ། ཧཱུཾ་གཉིས་ཕཊ་གཅིག་ཉི་ཟླ་སོགས། ། གཏི་མུག་གཤེད་པོ་ལྟ་བུའོ། ། ཕཊ་དང་སྭཱ་ཧཱ་ལྷ་མོ་དང་། ། ས་བདག་ཁྱབ་བྱེད་འོག་ཕྱོགས་སྐྱོང་། ། རྡོ་རྗེ་ཞེ་སྡང་འཇིགས་དང་མཚུངས། ། དཀར་དང་དམར་པོ་གཡས་དང་གཡོན། ། རྡོ་རྗེ་རལ་གྲི་གཡས་གཉིས་ན། ། པདྨ་འཁོར་ལོ་གཡོན་པར་འཛིན། ། ཐམས་ཅད་ཡུམ་བཅས་ཉི་ཟླ་དང་། ། རྡོ་རྗེ་འཁོར་ལོ་པདྨའི་གདན། ། དུར་ཁྲོད་སྦྲུལ་གྱི་རྒྱན་གྱིས་བརྒྱན། ། ཡེ་ཤེས་དགུག་གཞུག་བཅིང་དང་དགྱེས། ། སྐུ་གསུམ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་དབང་བསྐུར། ། ཀུན་གྱི་ལྕེ་ནི་རྡོ་རྗེར་བསྒོམ། ། མི་འཇིགས་པ་ཡི་སྦྱིན་པའོ། ། བདུད་རྩི་མྱང་བྱ་ཆོས་ཉིད་དང་། ། བདེ་བ་ཆེན་པོ་རྟོགས་པར་བསྒོམ། ། མེ་ཏོག་སྤོས་དང་མར་མེ་དྲི། ། ཞལ་ཟས་སྒྲ་དང་རོལ་མོ་དབུལ། ། ཨོཾ་ཨིནྡྲ་ཡེ་སྭཱ་ཧཱ། ཧྲཱིཿཡ་ཡེ་སྭཱ་ཧཱ། ཥྚྲྀཿཝ་རུ་ཎ་ཡེ་སྭཱ་ཧཱ། ཝི་ཀུ་བེ་ར་ཡེ་སྭཱ་ཧཱ། ཀྲྀ་ཨཱི་ཤ་ན་ཡེ་སྭཱ་ཧཱ། ཏཱ་ཨགྣ་ཡེ་སྭཱ་ཧཱ། ན་ནཻཪྼྀ་ཏི་ཡེ་སྭཱ་ཧཱ། ན་བཱ་ཡ་བ་ཡེ་སྭཱ་ཧཱ། ཧཱུཾ་ཙནྡྲ་ཡེ་སྭཱ་ཧཱ། ཧཱུཾ་ཨརྐ་ཡེ་སྭཱ་ཧཱ། ཕཊ་བཻ་མ་ཙི་ཏྲེ་ནེ་སྭཱ་ཧཱ། སརྦ་བྷུ་ཏེ་བྷྱོ་སྭཱ་སྭཱ་ཧཱ། ཧ་ཧ། ཧི་ཧི། ཧུ་ཧུ། ཧེ་ཧེ། ཧོ་ཧོ། ཕེཾ་ཕེཾ་ཕེཾ་ཕཊ་སྭཱ་ཧཱ། འདི་ནི་ཟང་ཟིང་སྦྱིན་པའོ། །

Irritation is green Bhairava; in his right hands he holds a sword and a crossed vajra, and in his left he holds a lotus and a wheel. The right and left faces are black and white. Tā na na hūṃ hūṃ phaṭ. The seed syllables phaṭ and svāhā are for the sword and wheel, respectively, in the same order as above. The spirits, the fire god, and their retinues have the colors of the Yamāntakas of delusion and so forth. Two hūṃs and one phaṭ are for the sun, moon, and so forth, like the Yamāntaka of delusion. Phaṭ and svāhā are for the goddesses, the earth lords, the pervasive ones, and the guardians of the lower direction. They are like Vajra-Dveṣa-Bhairava; the right and left faces are white and red. In the two right hands he holds a vajra and a sword, and in the left he holds a lotus and a wheel. All are with their consorts, seated upon sun, moon, vajra, wheel, and lotus seats. They are adorned with charnel ground ornaments and snakes. Perform the summoning, entering, binding, and pleasing of the wisdom beings. Bless the three bodies and confer empowerment. Meditate on the tongues of all as vajras; this is the gift of fearlessness. Meditate on the tasting of nectar as the realization of the nature of phenomena and great bliss. Offer flowers, incense, lamps, perfumes, food, sound, and music. Oṃ indrāye svāhā. Hrīḥ yāye svāhā. Ṣṭṛḥ varuṇāye svāhā. Viku verāye svāhā. Kṛ īśānāye svāhā. Tā agnāye svāhā. Na naiṛtyāye svāhā. Na vāyavāye svāhā. Hūṃ candrāye svāhā. Hūṃ arka ye svāhā. Phaṭ vemacitrine svāhā. Sarva bhūte bhyo svā svāhā. Ha ha, hi hi, hu hu, he he, ho ho, pheṃ pheṃ pheṃ phaṭ svāhā. This is the gift of material things.

དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བཟུང་ལ། ། གཏི་མུག་རྡོ་རྗེ་ངོ་བོ་ཁྱོད། ། གཤིན་རྗེ་གཤེད་པོ་རབ་འཇིགས་པ། ། སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་ཀུན་རང་བཞིན། ། རྡོ་རྗེ་སྐུ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བསྟོད། ། གཤིན་རྗེ་གཤེད་པོ་རབ་འཇིགས་པ། ། ཕྲ་མ་རྡོ་རྗེའི་ངོ་བོ་ཁྱོད། ། རྡོ་རྗེ་ཐུགས་དང་རབ་མཚུངས་པ། ། རིན་ཆེན་རྡོ་རྗེ་ཕྱག་འཚལ་བསྟོད། ། འདོད་ཆགས་ཆོས་ལས་ཡང་དག་འབྱུང་། ། འདོད་ཆགས་རྡོ་རྗེ་ངོ་བོ་ཁྱོད། ། དབྱངས་མཆོག་ཀུན་གྱི་གཙོ་བོའི་གཙོ། ། རྡོ་རྗེ་གསུང་ལ་ཕྱག་འཚལ་བསྟོད། ། ཕྲག་དོག་རྡོ་རྗེའི་ངོ་བོ་ཁྱོད། ། གཤིན་རྗེ་གཤེད་པོ་ལས་ཀུན་བྱེད། ། རྡོ་རྗེ་སྐུ་དང་རབ་མཚུངས་པ། ། ཕྱག་ན་རལ་གྲི་ཕྱག་འཚལ་བསྟོད། ། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་ཁྱོད། ། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་གཅིག་སྡུད་པ། ། སངས་རྒྱས་ཀུན་ཐུགས་མཆོག་གི་གཙོ། ། དཀྱིལ་འཁོར་གཙོ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བསྟོད། ། ཨ་ཡི་སྒོ་ཅན་སྔགས་བརྗོད་ལ། ། འདོད་པའི་ལས་ནི་གསོལ་བ་དང་། ། སྨོན་ལམ་རྒྱ་ཆེན་གདབ་བྱས་ལ། ། གཏོར་མ་དུར་ཁྲོད་སོགས་སུ་བསྐྱལ། ། ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པར་གྱུར་པའོ། ། དེ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་ཕྱོགས་བཞི་རུ། ། ཁྲུ་གང་ཁྲུ་དོ་ཡར་ཁྲུ་གང་། ། སོར་མོ་ཉི་ཤུ་བཞི་སོགས་རྒྱ། ། ཕྱེད་ཕྱེད་ཟབས་སུ་དབྱིབས་རིམ་བརྐོ། ། སོར་བཞི་བརྒྱད་གསུམ་ཕྱེད་གཉིས་དག། བསྐོར་དང་བརྩིགས་པའི་རིམ་པས་ཤེས། ། རྡོ་རྗེ་རིན་ཆེན་པདྨ་གྲི། ། ཕྲེང་བ་ཟུར་བཞི་དག་ཏུ་དགོད། ། ཙནྡན་གུར་ཀུམ་པ་ལ་ཤ། དྲི་མི་ཞིམ་པས་ཁ་དོག་བྱུག། ཞི་སོགས་ཕྱག་མཚན་ལྷ་ཡིས་དགོད། ། མེ་ཏོག་དཀར་སེར་དམར་ནག་དགོད། ། དགོན་པའི་བ་ལྕི་པ་ལ་ཤ།

Then, holding the vajra and bell: You are the essence of Mohavajra, Yamāntaka, the most terrifying, The nature of all the Buddha-teachers. Homage and praise to the Vajra Body! Yamāntaka, the most terrifying, You are the essence of Piśunavajra, Perfectly equal to the Vajra Mind. Homage and praise to Ratnavajra! Truly arising from the dharma of desire, You are the essence of Rāgavajra, The chief of all supreme melodies. Homage and praise to Vajra Speech! You are the essence of Īrṣyāvajra, Yamāntaka, the performer of all activities, Perfectly equal to the Vajra Body. Homage and praise to the Sword-Holder! You are the nature of all Buddhas, The unification of all Buddhas, The supreme chief of all Buddhas' minds. Homage and praise to the Lord of the Maṇḍala! Reciting the mantra beginning with the syllable A, Make requests for the desired activities, And having made extensive aspiration prayers, Carry the torma to the charnel grounds and so forth. This constitutes the gift of Dharma. Then, in the four directions of the maṇḍala, One cubit, two cubits, or one cubit and a quarter, With a width of twenty-four finger-widths and so on, Dig the shape in stages, half by half in depth. Know the sequence of the encircling and the construction To be four, eight, three, half, and two finger-widths. Arrange the vajra, jewel, lotus, and sword, And the rosary at the four corners. Smeared with the colors of sandalwood, saffron, and palāśa, Along with unpleasant-smelling substances, Place the hand-symbols of the deities for pacifying and so forth. Arrange white, yellow, red, and black flowers. Wild cow dung and palāśa...

ཨུ་དུམྺཱ་ར་ཨ་ཤྭདྠ། ། ཙནྡན་དུར་ཁྲོད་ནིམ་པའི་ཤིང་། ། ཞི་སོགས་བུད་ཤིང་རིམ་པ་བཞིན། ། ལས་ཀུན་ཐབ་ཁུང་ཞི་དང་མཐུན། ། པདྨའི་དབྱིབས་ཅན་རྡོ་རྗེའི་ཕྲེང་། ། ཟླ་ཕྱེད་རྡོ་རྗེ་ཟུར་བཞིར་དགོད། ། ལྷ་ཡི་མཚན་མ་དེ་བཞིན་ནོ། ། ཞི་ལ་ཏིལ་སོགས་རྒྱས་ལ་ཞོ། ། དབང་ལ་མེ་ཏོག་དམར་པོ་བྱ། ། གསད་པ་ལན་ཚྭ་སྐེ་ཚེ་དུག། མར་ལ་སོགས་པས་རྫས་རྣམས་དབུལ། ། ཐབ་བསང་མེ་ཞི་རབ་ཏུ་སྦར། ། བྲམ་ཟེ་རྒྱལ་པོ་རྗེའུ་རིགས་དང་། ། གདོལ་པ་ཞི་སོགས་རིམ་པས་བླང་། ། མེ་ལྷ་ལས་དང་མཐུན་པར་ནི། ། རཾ་དང་དབྱུ་གུ་རྩེ་གསུམ་ལས། ། ཞལ་གསུམ་གཡས་གཡོན་རིགས་དང་མཚུངས། ། དབྱུ་གུ་ཕྲེང་བ་མཆོག་སྦྱིན་གཡས། ། གུནྡྷེ་པདྨ་ཐོད་པ་ཅན། ། གསུས་པ་ཆེ་བ་བསྐྱེད་བྱས་ལ། ། ཤར་ལྷོའི་སྤྱན་དྲངས་གཉིས་མེད་བྱ། ། མཆོད་པ་ལྔ་དང་ལེགས་པར་བསྟོད། ། སྲེག་རྫས་བདུན་ནམ་རྩ་གཅིག་བརྒྱ། ། ཕུལ་ལ་མེ་ལྷ་གནས་སུ་གཤེགས། ། མེ་ལྷ་གཞལ་ཡས་ལྷ་བསྐྱེད་ལ། ། ཡེ་ཤེས་དགུག་ལ་སོགས་པ་ཡི། ། རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོ་རབ་ཏུ་བྱ། ། ཕྱི་ནང་གསང་བའི་མཆོད་པ་དབུལ། ། བསྟོད་པ་སྔགས་ཀྱིས་རྫས་ཀུན་བསྲེག། ཨོཾ་ཨགྣ་ཡེ་སྭཱ་ཧཱ། མར་གྱིའོ། ། ཨོཾ་སརྦ་པཱ་པཾ་ཧ་ན་ད་ཧ་ན་བཛྲཱ་ཡ་ཆེ་གེ་མོ་སརྦ་ཤཱནྟིཾ་ཀུ་རུ་སྭཱ་ཧཱ། ཏིལ་གྱི་སྔགས་སོ། ། ཨོཾ་བཛྲ་པུཥྚ་ཡེ་སྭཱ་ཧཱ། འབྲས་ཀྱིའོ། ། ཨོཾ་བཛྲ་བི་ཛ་ཡེ་སྭཱ་ཧཱ། སོ་བའི་འོ། ། ཨོཾ་མ་ཧཱ་བེ་ག་ཡེ་སྭཱ་ཧཱ། ཨོཾ་མ་ཧཱ་བ་ལ་ཡེ་སྭཱ་ཧཱ། ནས་དང་སྲན་མའི་འོ། ། ཨོཾ་བཛྲ་ཨཱ་ཡུཿཥེ་སྭཱ་ཧཱ། དཱུར་བའི་འོ། ། ཨོཾ་ཨ་པྲ་ཏི་ཧ་ཏ་བཛྲཱ་ཡ་སྭཱ་ཧཱ། ཀུ་ཤའི་འོ། །

The Udumbara, Aśvattha, sandalwood, and the nimbapa tree from the charnel ground are the sequence of fuel for pacifying and the other activities. The hearth for all activities is concordant with the pacifying rite. It should be lotus-shaped, encircled by a vajra garland, with a half-moon and vajra at the four corners, and the deity’s insignia likewise arranged. For pacifying, use sesame and so forth; for enriching, curd; for magnetizing, red flowers; for slaying, salt, kṛtaka seeds, and poison. Offer these substances along with ghee and the like. Purify the hearth and kindle the fire. One should take fire from a Brahmin, a king, a Vaiśya, or a Caṇḍāla, according to the sequence of the pacifying and other activities. From the seed-syllable raṃ and the three-pronged staff, generate the Fire God (Agni) with three faces, the right and left matching his family. In his right hands are the staff, the rosary, and the gesture of supreme generosity; he holds a guṇḍī lute, a lotus, and a skull-cup. Having generated him with a large belly, invite him from the southeast and make him non-dual. Offer the five offerings and praise him well. Offer seven, twenty-one, or a hundred of the burnt substances, then the Fire God departs to his own abode. Within the celestial mansion of the fire, generate the deity, summon the wisdom beings, and so forth, and perform the great yoga. Offer the outer, inner, and secret offerings. Praise him and burn all the substances with the mantra: oṃ agnaye svāhā for ghee. oṃ sarvapāpaṃ hana daha vajrāya [name] sarva śāntiṃ kuru svāhā is the mantra for sesame. oṃ vajrapuṣṭaye svāhā for rice. oṃ vajravijaye svāhā for nīvāra grain. oṃ mahāvegaye svāhā and oṃ mahābalaye svāhā for barley and peas. oṃ vajrāyuṣe svāhā for dūrvā grass. oṃ apratihata-vajrāya svāhā for kuśa grass.

ཨོཾ་བཛྲ་ཨགྣ་ཡེ་སྭཱ་ཧཱ། ཨུ་དུམྺཱ་རའི་འོ། ། ཨོཾ་བཛྲ་བོ་དྷི་བྲྀཀྵ་ཡེ་སྭཱ་ཧཱ། བྱང་ཆུབ་ཤིང་གིའོ། ། ཨོཾ་བཛྲ་ལ་ཏ་ཡེ་སྭཱ་ཧཱ། ། པླཀྵའི་འོ། ། ཨོཾ་བཛྲ་ཀུ་བེ་ར་ཡ་སྭཱ་ཧཱ། ནྱ་གྲོ་དྷའི་འོ། ། ཨོཾ་བཛྲ་དྷཾ་ད་ཡེ་སྭཱ་ཧཱ། འོ་མའི་འོ། ། ཨོཾ་བཛྲ་དྷ་ཧི་ཡེ་སྭཱ་ཧཱ། ཞོའི་འོ། ། བརྒྱ་སོགས་ཕུལ་ལ་བསྟོད་ལ་གཤེགས། ། གལ་ཏེ་དྲག་པོའི་ལས་འདོད་ན། ། ས་བདུན་བཟུང་ལ་དུག་ལྔ་དང་། ། བདུད་རྩི་ལྔ་དང་ཁྲག་ལྔ་དང་། ། ཁ་བ་ལྔ་དང་ཚ་བ་ལྔ། ། སྦྲུས་ལ་གཟུགས་དང་མིང་སྤེལ་ལ། ། དུར་ཁྲོད་ནང་དུ་སུར་མེས་བསྲེག། དུར་ཁྲོད་ཤིང་ལ་མེ་སྦར་ལ། ། དྲག་པོའི་མེ་ལ་རང་ལ་བསྡུ། ། མན་ངག་ཡོད་པས་བསྲེགས་ན་འགྲུབ། ། ནམ་ཕྱེད་འཇིགས་བྱེད་སྦྱོར་བས་བྱ། ། ཐལ་བ་གཟུགས་བརྙན་དེ་ཉིད་དུ། ། མནན་པ་བྱས་པས་གདོན་མི་ཟ། ། ཁྲུ་གང་གསེར་དངུལ་ཟངས་ལྕགས་ལ། ། ཡུ་བ་ཁྲུ་གང་པ་ཡི་སྣོད། ། སོར་དྲུག་རྡོ་རྗེ་རིན་ཆེན་བཅས། ། སོར་གཉིས་ཟབས་སུ་རྡོ་རྗེ་ལྡན། ། རྡོ་རྗེ་སྦུ་གུར་རོ་རྣམས་དབྱུང་། ། མཐེ་ཆུང་ཤོང་བའི་བུ་གའོ། ། བླུགས་གཟར་རིང་ཐུང་དེ་ཡི་ཚད། ། རྩེ་སོར་བཞི་ནི་པད་འདབ་འདྲ། ། སོར་གཉིས་ཟབ་ཅན་རྡོ་རྗེར་ལྡན། ། དེ་ཡིས་ཐམས་ཅད་དགང་གཟར་དག། ཕྱི་ནས་མེ་ལྷ་ལྷག་པར་མཆོད། ། སྨོན་ལམ་ཤིས་པ་ལ་སོགས་པའི། ། ཆོ་ག་ཆོ་ག་ཤེས་པས་བྱ། ། ཡི་གེ་བརྒྱ་པས་ལྷ་གཤེགས་ལ། ། ཐབ་དང་ཐལ་བ་ལེགས་པར་གཤེགས། ། སློབ་དཔོན་འབྱོར་པ་འདོད་པ་ཡིས། ། རབ་ཏུ་གནས་པ་འདོད་ན་ཡང་། ། དཀྱིལ་འཁོར་སྦྱིན་སྲེག་སྦྱོར་ཤེས་པ། ། གདུགས་དང་བླ་རེ་མཆོད་སོགས་དགྲམ། །

OṂ VAJRA AGNAYE SVĀHĀ. [This is] for the Udumbara. OṂ VAJRA BODHIVṚKṢAYE SVĀHĀ. [This is] for the Bodhi tree. OṂ VAJRA LATAYE SVĀHĀ. [This is] for the Plakṣa. OṂ VAJRA KUBERĀYA SVĀHĀ. [This is] for the Nyagrodha. OṂ VAJRA DHANDAYE SVĀHĀ. [This is] for milk. OṂ VAJRA DHĀHIYE SVĀHĀ. [This is] for curd. Having offered a hundred or more, offer praise and request the deities to depart. If one desires wrathful activities: take seven types of earth, the five poisons, the five nectars, the five types of blood, the five bitter substances, and the five pungent substances. Knead these together and fashion an image, inserting the name [of the target]. Burn it in a cemetery fire. Kindling a fire with cemetery wood, dissolve the wrathful fire into oneself. If one performs the burning with the oral instructions, success will be achieved. Perform this at midnight through the application of the Terrifier (Bhairava). By pressing the ashes into that very image, there is no doubt [of success]. A vessel one cubit in length made of gold, silver, copper, or iron, with a handle one cubit long. It should have a vajra and jewel [ornament] six finger-widths [high], and a depth of two finger-widths with a vajra [at the base]. The hollow of the vajra is for extracting the essences; it is a hole large enough to fit the little finger. The pouring ladle (dgu-gzar) is of the same length; its tip is four finger-widths wide, shaped like a lotus petal, with a depth of two finger-widths and a vajra [at the base]. With that, all the filling ladles (dgar-gzar) are prepared. Afterwards, make special offerings to the Fire God (Agni). The ritual master who knows the rites should perform the prayers of aspiration, auspicious verses, and so forth. With the hundred-syllable mantra, the deities depart, and the hearth and ashes are properly cleared away. If the master desires prosperity or wishes to perform a consecration, he who knows the application of the maṇḍala and fire offering should arrange parasols, canopies, offerings, and the like.

སློབ་དཔོན་ཁྲུས་བྱས་དྲི་ཞིམ་ལུས། ། ཕྱག་རྒྱ་ལྔས་བརྒྱན་རྡོར་དྲིལ་བཟུང་། ། སུམ་ཆའི་གདན་ལ་ལེགས་བཞུགས་ལ། ། སྐུ་གསུམ་མཆོད་རྟེན་གླེགས་བམ་དག། རི་མོར་གཟུགས་སམ་ནུབ་བཞུགས་ལ། ། ཤར་དུ་ཞལ་ནི་གཟིགས་པར་ཤིས། ། བསང་གཏོར་ཡོན་ཆབ་འཐོར་འཐུང་དབུལ། ། སྲ་བ་སར་པར་གུ་གུལ་བསྲེག། དེ་ལ་ཏིལ་དང་བསང་གཏོར་གྱིས། ། ལན་གསུམ་བསྐོར་ལ་དོར་ལ་བསྐྱུར། ། ཨོཾ་ཧཱུཾ་ཧྲི་ཧྲི་ཨ་ཞེས་བསྐུ། ། དེ་ནས་དྲི་ཞིམ་དཱུར་བས་བསྐུ། ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཀཱ་ཡ་བི་ཤོ་དྷ་ནི་སྭཱ་ཧཱ། ཞེས་བརྗོད་པ་བསྐུལ་ལོ། ། དེ་ནས་ཤུན་པ་ལྔས་བཀྲུ་སྟེ། ། ཨོཾ་སྭ་བྷཱ་ཝ་བ་ཤུདྡྷོ྅ཧཾ། ཞེས་པས་བཀྲུའོ། ། དེ་ནས་ལས་ཀྱི་བུམ་པས་བཀྲུ། ། ཇི་ལྟར་བལྟམས་པ་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་ཀུན་ཁྲུས་གསོལ་ལྟར། ། ལྷ་ཡི་ཆུ་ནི་དག་པ་ཡིས། ། དེ་བཞིན་བདེ་གཤེགས་ཉིད་ཁྲུས་གསོལ། ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཨ་བྷི་ཥེ་ཀ་ས་མ་ཡ་ཤྲི་ཡེ་ཧཱུཾ། རི་མོ་མེ་ལོང་ནང་དུ་བཀྲུ། ། གནས་གསུམ་བྱིན་རླབས་མཆོད་དང་བསྟོད། ། བཀྲ་ཤིས་ཚིག་བདུན་དགེ་བར་བརྗོད། ། སྙན་གསན་ཕབ་ལ་སྟ་གོན་བཞུགས། ། ན་བཟའ་སེར་པོ་རྟེན་ལ་གསོལ། ། བཟླས་པ་གཏོར་མ་ཅི་ནུས་བྱ། ། ཐོ་རང་སྐྱ་རེངས་བྱུང་བ་དང་། ། སྔོན་བཞིན་སློབ་དཔོན་རྣལ་འབྱོར་ལྡན། ། སྔོན་གྱི་རིམ་པས་སྐུ་ཁྲུས་གསོལ། ། མཆོད་རྟེན་གཟུགས་དང་གླེགས་བམ་རྣམས། ། སྐུ་གསུམ་དག་གམ་རིགས་ལྔའམ། ། ཐུགས་དང་སྐུ་དང་གསུང་གི་ལྷ། ། རྣལ་འབྱོར་བཞི་ཡིས་ལེགས་བསྐྱེད་ལ། ། རིམ་པར་དབང་བསྐུར་རབ་ཏུ་གནས། ། གླེགས་བམ་འོད་དཔག་མེད་གྱུར་ནས། །

The master, having bathed and with a fragrant body, adorned with the five mudrās and holding the vajra and bell, sits properly upon a seat that is one-third [the size of the object]. The stupas of the three bodies and the volumes of scripture—whether depicted in paintings or as physical forms—should be placed to the west, facing east, which is auspicious. Offer the cleansing water, the water for the feet, and the water for sipping. Burn guggulu incense upon a fresh, solid base. Then, with sesame seeds and the cleansing water, circle the object three times, cast it away, and discard it. Recite: OṂ HŪṂ HRĪḤ HRĪḤ A. Then, anoint it with fragrant dūrvā grass. Recite: OṂ SARVA-TATHĀGATA-KĀYA-VIŚODHANI SVĀHĀ, and thus perform the anointing. Then, wash it with the five barks, reciting: OṂ SVABHĀVA-VAŚUDDHO ’HAṂ, and thus perform the washing. Then, wash it with the activity vase, reciting: "Just as all the Tathāgatas were bathed immediately upon their birth, so too, with the pure water of the gods, I bathe the Sugata himself." OṂ SARVA-TATHĀGATA-ABHIṢEKASAMAYAŚRIYE HŪṂ. Wash the paintings in a mirror. Bless the three places, offer worship and praise, and recite the seven verses of auspiciousness. Present the formal request and remain in the preparatory state. Offer yellow robes to the support. Perform as many recitations and torma offerings as possible. At dawn, when the first light appears, the master, endowed with yoga, performs the bathing of the image according to the previous sequence. For the stupas, images, and volumes, generate them well through the four yogas as the deities of the three bodies, the five families, or the mind, body, and speech. Gradually confer the empowerments and perform the consecration. The volumes then become Amitābha.

དེ་ཡང་གང་ཡིན་དེ་ཉིད་གྱུར། ། སྔགས་འདིས་ན་བཟའ་གསོལ་བར་བྱ། ། ཨོཾ་བཛྲ་བཱ་ས་སེ་སྭཱ་ཧཱ། མཆོད་བསྟོད་སྨོན་ལམ་བཀྲ་ཤིས་བྱ། ། ཞི་བའི་སྦྱིན་སྲེག་ཤིན་ཏུ་ཤིས། ། (ད་,དེ་)ནས་(རྔུལ་,དངུལ་)སྣོད་དག་ཏུ་ནི། ། འོ་མ་མར་དང་སྦྲང་རྩི་ཡིས། ། གསེར་གྱི་ཐུར་མས་སྤྱན་དབྱེ་སྟེ། ། ཨོཾ་ཙཀྵུ་ས་མནྟ་ཙཀྵུ་བི་ཤོ་དྷ་ནི་བཛྲ་སྭཱ་ཧཱ། དེ་ནས་གོང་གི་གསོལ་བསྟོད་བྱ། ། འགྲོ་ཀུན་གཏི་མུག་གཟིར་མཐོང་ནས། ། ཞེས་པས་གསོལ་བ་གདབ་པའོ། ། གཏི་མུག་རྡོ་རྗེའི་ངོ་བོ་ཁྱོད། ། དེ་ལ་སོགས་པས་བསྟོད་པ་བྱ། ། བཅོམ་ལྡན་གཤིན་རྗེ་འཇིགས་རྡོ་རྗེ། ། རིག་པའི་རྒྱལ་པོ་ཕྱག་འཚལ་བསྟོད། ། སློབ་མ་ཡོན་བདག་བརྩེ་ཕྱིར་དང་། ། བཅོམ་ལྡན་ཁྱེད་ལ་མཆོད་པའི་ཕྱིར། ། ལྷ་ཁྱོད་སྙིང་རྗེའི་བདག་ཉིད་ཅན། ། མགོན་པོ་བདག་ཉིད་རབ་གནས་བགྱི། ། བདག་ཉིད་ཁྱེད་ལ་གུས་མཆོད་པས། ། བཅོམ་ལྡན་བཀའ་དྲིན་གནང་བར་འོས། ། འཁོར་ལོ་འགྲོ་བའི་དོན་མཛད་པའི། ། གསང་སྔགས་ལྷ་རྣམས་བདག་ལ་དགོངས། ། འབྲས་གནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་། ། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་བདག་ལ་དགོངས། ། གཞན་ཡང་སྔགས་ལ་གནས་པའི་ལྷ། ། འཇིག་རྟེན་སྐྱོང་བའི་འབྱུང་པོ་རྣམས། ། སངས་རྒྱས་བསྟན་ལ་དགའ་བ་ཡི། ། རྡོ་རྗེའི་མིག་དང་ལྡན་པ་རྣམས། ། དེ་རིང་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་བདག། རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་རབ་གནས་འདི། ། སློབ་མ་འདི་ཡི་ཚོགས་བསགས་བྱེད། ། ཇི་ལྟར་ནུས་པའི་ཉེར་སྤྱོད་ཀྱིས། ། རྗེས་སུ་བརྩེ་བས་ཉེ་བར་གསོལ། ། བདག་དང་སློབ་མར་བཅས་པ་དང་། ། རབ་གནས་བྱས་པའི་རྟེན་འདི་ལ། ། བསྲུང་དང་ཉེ་བར་བསྐྱབ་པ་ནི། །

That very [deity] becomes [the image]; with this mantra, the robes should be offered: OṂ VAJRA VĀSASE SVĀHĀ. One should perform the offerings, praises, aspiration prayers, and auspicious verses. A peaceful fire offering is highly auspicious. Then, in vessels of silver, with milk, butter, and honey, the eyes should be opened with a golden probe: OṂ CAKṢU SAMANTA CAKṢU VIŚODHANI VAJRA SVĀHĀ. Then, the aforementioned offerings and praises should be performed. Having seen all beings oppressed by ignorance, one should make this supplication. "You are the essence of Mohavajra," and so forth, one should offer praise. "Bhagavān Yamāntaka, Vajra of Terror, King of Vidyās, I prostrate and praise you. For the sake of the disciples and the patrons, and for the sake of making offerings to you, Bhagavān, you who are the embodiment of compassion, O Protector, I shall perform the consecration. Because I, with devotion, make offerings to you, Bhagavān, it is right that you grant your grace. You who turn the wheel for the benefit of beings, secret mantra deities, please attend to me. Bodhisattvas dwelling in the result, and all Buddhas, please attend to me. Furthermore, deities who abide in mantra, spirits who protect the world, those who delight in the Buddha's teaching, and those endowed with the vajra eye: today, I, the Vajra Master, am performing this consecration of Vajrabhairava. For the sake of this disciple’s accumulation of merit, please attend with compassion through whatever services are possible. For myself, the disciples, and this consecrated support, please grant protection and close guardianship."

ཁྱེད་ཀྱིས་བྱ་བར་འོས་པ་ལགས། ། ལན་གསུམ་དུ་ནི་བརྗོད་པར་བྱ། ། སྟ་གོན་དུས་སུ་མི་བསྒྱུར་བར། ། དེ་སྲིད་སྲོད་ལ་ལན་གསུམ་བརྗོད། ། ཡི་གེ་བརྒྱ་པ་རང་སྙིང་གིས། ། རབ་ཏུ་གནས་ལ་བརྟན་པར་བྱའོ། ། སྔོན་བཞིན་གཏོར་མ་སྦྱངས་ལ་དབུལ། ། དེ་ནས་སློབ་དཔོན་སློབ་མ་ཡིས། ། མཎྜལ་ལེགས་གཤེགས་པ་ཡིས་བྱུག། བུམ་པ་ལ་སོགས་ལྷ་ཀུན་གཤེགས། ། ཡང་ན་སློབ་དཔོན་རྟེན་དེར་བསྲེ། ། དེ་ལ་མཎྜལ་མཆོད་པ་བྱ། ། ཡི་དམ་ལྷ་དང་ཆོས་སྐྱོང་ལ། ། བསམ་གཏན་ནོར་འཁྲུལ་རྫས་མ་ཚོགས། ། ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་བཟོད་པར་གསོལ། ། དགེ་བ་ཅི་ཙམ་ཡོད་པ་ཀུན། ། འགྲོ་བ་བསྒྲལ་ཕྱིར་རབ་ཏུ་བསྔོ། ། དགེ་བའི་ལས་འདི་རྣམས་བྱས་པས། ། སངས་རྒྱས་ཀུན་དང་བླ་མ་དང་། ། རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་བདག་བསྲུངས་ཏེ། ། འགྲོ་བའི་བདུད་བཞི་ཞི་བྱེད་ཤོག། དེ་ནས་སློབ་དཔོན་སློབ་མ་ཡིས། ། མཎྜལ་ལེགས་གཤེགས་པ་ཡིས་བྱུག། བུམ་པ་ལ་སོགས་ལྷ་ཀུན་གཤེགས། ། ཡང་ན་སློབ་དཔོན་རྟེན་དེར་བསྲེ། ། ལ་ལི་བཛྲ་གྲགས་པ་ཡི། ། ནག་པོ་ཆེན་པོ་བརྒྱུད་པའི་རིམ། ། འཇིགས་བྱེད་དཀྱིལ་འཁོར་ཆོ་ག་ཡི། ། ལྷག་ཆད་འཁྲུལ་པ་མཁས་བཟོད་མཛོད། ། ཡི་དམ་ལྷ་དང་རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོས་བསྲུངས། ། བདག་གིས་ལུས་ངག་ངལ་བས་འདི་བྲིས་པའི། ། དགེ་བ་དྲི་མེད་རྒྱ་ཆེན་ཐོབ་པ་དེས། ། འགྲོ་བ་རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་ཐོབ་པར་ཤོག། ། ། རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་པཎྜི་ཏ་བཻ་རོ་ཙ་ན་རཀྵི་ཏས་མཛད་པ། དཔལ་རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཆོ་ག་རྫོགས་སོ། ། ། ། པཎྜི་ཏ་བཻ་རོ་ཙ་ན་དེ་ཉིད་དང་།

"What you ought to do is as follows; recite this three times. Without changing it during the preparatory stage, recite it three times at dusk. With the hundred-syllable mantra from one's own heart, one should make the consecration firm. As before, purify and offer the torma. Then, the master and the disciples should smear the maṇḍala with cow dung. All the deities, such as those in the vases, should depart; or else, the master should merge into that support. To that, one should offer the maṇḍala and offerings. To the yidam deities and the Dharma protectors, I pray for forgiveness for all faults, such as errors in meditative concentration or incomplete ritual substances. Whatever virtue there may be, I dedicate it all for the sake of liberating wandering beings. By performing these virtuous deeds, may all the Buddhas, the Guru, and Vajrabhairava protect me, and may the four māras of wandering beings be pacified. Then, the master and the disciples should smear the maṇḍala with cow dung. All the deities, such as those in the vases, should depart; or else, the master should merge into that support. May the scholars forgive any omissions, additions, or errors in this ritual of the Vajrabhairava maṇḍala, the lineage of Mahākāla by Lalitavajra. May the yidam deities and the Vajra Ḍākinīs protect [this work]. Through the vast and stainless virtue obtained by my writing this with the exhaustion of body and speech, may wandering beings attain Vajrabhairava. Composed by the Indian abbot and paṇḍita Vairocanarakṣita. This concludes the ritual of the glorious Vajrabhairava maṇḍala. [It was translated] by that very paṇḍita Vairocana and..."

ལོ་ཙཱ་བ་གླན་དར་མ་བློ་གྲོས་ཀྱིས་བསྒྱུར་ཅིང་ཞུས་ཏེ་གཏན་ལ་ཕབ་པའོ། ། ། །

Translated, edited, and finalized by the translator Glan Dar ma blo gros.